In 1990 het ek, na 20 jaar as N.G.Kerk-predikant afgetree, na 'n hartaanval my onbekwaam vir verdere bediening gemaak het. Ek en my vrou, Riekie, het 'n woning in die aftree-oord Kokanje bekom. Gedurende my bediening het ek, saam met die gemeentelike nuus, die evangelie ook op storiemanier probeer oordra. Na my gesondheid herstel het, het ek in 2003 begin om uit die ou gemeenteblaaie, ook uit ander bronne, 'n weeklikse, dagstukkieblad, Krag vir Vandag, begin skryf.
DINSDAG 25 MAART – GOD IS NABY
DINSDAG GOD IS NABY
Lees Psalm 34: 16 – 23
"As die regverdiges om hulp roep, hoor die Here hulle en red Hy hulle uit al hulle benoudhede. Die Here is naby die gebrokenes, Hy help die moedeloses (18,19,20).
In 'n klein dorpie woon 'n weduwee. Sy is arm, maar godvresend. Onder al die swaarkry het sy haar kinders mooi grootgemaak en hulle altyd moed ingepraat: "Moenie bang wees nie. God lewe. Hy sorg vir ons." In hierdie vertroue het sy en haar gesin gelukkig geleef en hulle probleme moedig tegemoet gegaan.
Op 'n dag word die stryd vir haar net te swaar. 'n Moeilikheid duik op waarvoor sy nie kans sien nie. In diepe moedeloosheid gaan sy sit en begin vrylik huil. Sy wis nie van haar kinders is in die huis nie. Haar jongste seuntjie sien sy ma so sit en huil. Hy kom nader, sit sy armpie om haar nek, kyk op in haar gesig, vra kinderlik, "Ma, is God nou dood?" Soos 'n vloed stroom geloof en moed haar hart binne, sy vee haar trane weg en terwyl sy opstaan roep sy uit: "Nee, my kind, God leef nog, Hy leef vir ewig en Hy sal ons nooit in die steek laat nie!" Haar nuwe geloofsvertroue het tot wonderbare uitredding gelei.
Baie van die Here se kinders beland in so 'n donker, moedverlore toestand. Elia het daar beland: "Elia het bang geword en ter wille van sy lewe gevlug…'n dagreis ver die woestyn in gegaan…onder 'n besembos gaan sit en gewens hy gaan dood" (1 Kon.19:3,4). Josua het in so `n moedeloosheid beland na Israel se neerlaag teen Ai: "Die volk se moed is gebreek en Josua het sy klere geskeur en tot die aand toe met sy gesig in die grond gelê…hy (het) gesê: 'Ag, Here, waarom…" (Josua 7:6,7). Job het so gevoel: "My hele lewe walg my, daarom wil ek aan my klag vrye teuels gee en in my bitterheid praat… vind U dit goed om my te laat swaar kry…" (Job.10:1,3). Dawid het meer as een keer so gevoel: "Waarom is ek so in vertwyfeling en waarom kerm ek so?" (Ps.42:6). Elke keer het God hulle noodkreet geantwoord en hulle in oorwinning en blydskap uitgelei. Ons leef in Christus en die Heilige Gees maak Hom ons Veilige Rots en Sterke Verlosser. In Hom is ons naby God. Geen probleem wat ons kan tref, is vir God te groot nie, want Hy is almagtig. Hef u hart op. Glo weer en loof God weer.
"Here, vandag skep ek nuwe moed as ek aan U dink."
MAANDAG 24 MAART – VREDE
Lees Johannes 14: 23 – 31
"Vrede laat Ek julle na; my vrede gee Ek julle. Die vrede wat Ek vir julle gee, is nie die soort wat die wêreld gee nie. Julle moet nie ontsteld wees nie, en julle moet nie bang wees nie" (27)
In 'n kompetisie vir kunsskilders was die uitaging: Die Beste Voorstelling Van VREDE, skryf eerw. David A. Sargent, in sy internetprogram, 'n storie wat wyle Neil Verwey, sendeling in Japan, vir my gestuur het.
Dit het groot belangstelling ontlok en van oral af het skilderye begin aankom. Op die dag van die vertoning van die skilderye, word elke doek met 'n vredetoneel, onder geesdriftige applous van 'n skare toeskouers, vertoon. Eindelik bly nog net twee skilderye oor. Die een se bedekking word verwyder. 'n Bewonderende stilte daal oor die toeskouers. In 'n spieëlgladde meer, word die kleurvolle bome op die meeroewer en 'n troppie skape, wat onversteurd op die groen gras tussen die bome wei, onder die ligrooi skynsel van die ondergaande son, weerkaats. Dit moet die wenner wees, voel almal. Die laaste skildery word oopgemaak. Die skare gaap van verbasing. 'n Bruisende waterval wat oor rotskranse tuimel, onder lae, donker, drei¬gende onderweerswolke, word gesien. Kan dít vrede wees? 'n Taai, dun boompie, met die sterk wortels in die rotsoewer ingegroei, staan op die voorgrond. Asof dit die krag van die waterval en wolke uitdaag, strek 'n tak uit na die waterval toe. In die holte van die tak se elmboog het 'n voëltjie nesgemaak. Sy sit vredig, met toe oë op die nes. Met haar vlerkies stil gesprei oor haar eiertjies, vertoon sy diepe vrede teen die woeling en dreiging op die agtergrond. Dit was die skildery wat gewen het!
Jesus het vir sy dissipels gesê: "Die vrede wat Ek julle gee is nie die soort wat die wêreld gee nie" (Joh.14:27). Hoe is die vrede wat die wêreld gee? Op sy beste, die afwesigheid van moeilik¬heid! In ons wêreld is so 'n moeilikheidlose omstandigheid skaars en kort van duur. Die vrede wat Jesus gee, is nie gegrond op omstandighede nie, maar op 'n verhouding met Homself. "Dit sê Ek vir julle, sodat julle vrede kan vind in My. In die wêreld sal julle dit moeilik hê; maar hou goeie moed: Ek het die wêreld oorwin" (Joh.16:33). Hierdie vrede van Jesus reik uit na God se liefde en almag in ons tye van beproewing. "Teen middernag – in die tronk van Fi¬lippi – was Paulus en Silas besig om te bid en tot lof van God te sing … skielik kom daar 'n groot aardbewing … al die deure van die tronk het onmiddellik oopgegaan…" (Hand.16:25). In ons verhouding met die Here Jesus Christus is ons van sy nabyheid bewus en ons weet ons God het krag om ons te help. Daarom het ons in die midde van beproewing, vrede in die hart.