Geskryf deur Daniel Miller
Sosiale isolasie is by baie ouer mense nie nuut nie; tegnologie kan help om die gevoelens van eensaamheid te verlig. WitthayaP / Shutter
Vir baie ouer mense is sosiale isolasie moeilik. As daar een silwer bekleding van die huidige pandemie is, kan dit wees dat mense van alle ouderdomme nou in staat is om empatiese insig te kry in wat die daaglikse lewe vir baie ouer mense op hul eie was.
Terselfdertyd sien mense vinnig deur die krisis om aanlyn oplossings te soek en te skep om hulle in staat te stel om te werk, toegang tot onderwys te kry en te sosialiseer.
Ouer geslagte geniet dit om Facebook te gebruik om te sien wat jonger lede van hul families doen. AshTproductions / Shutter
Vir ouer mense is die aanvaarding van 'n digitale sosiale lewe miskien nie so maklik nie. Dit is miskien die geval by bejaardes in die Verenigde Koninkryk. In navorsing vir my boek Die gemak van menseEk het gevind dat eensaamheid vererger word deur die neiging dat Engelse mense in openbare ruimtes, soos kroeë en winkels, ontmoet en gesels. Hulle besoek egter selde mekaar se privaat huise. Gevolglik het hospitaalpasiënte wie se mobiliteit afgeneem het, veral geïsoleer geraak.
Verskeie praktiese voorstelle het uit hierdie navorsing ontstaan. Ten eerste het ek opgemerk dat die opkoms van digitale tegnologieë digitale kreatiwiteit en vindingrykheid gedemokratiseer het. Dit was dikwels die besoekende kleinkinders wat met netjiese idees vorendag gekom het om hul grootouers te help om met nuwe tegnologie praktiese probleme te hanteer.
Tweedens, met die verspreiding van nuwe media, het mense besondere voorkeure gehad. Hulle kan byvoorbeeld gemaklik wees met 'n webkamera, maar net as u eers SMS, het hulle tyd gehad om hulself voor te berei.
'N Vreemde verskynsel was Facebook. Facebook het geword van meer van belang vir ouer mense wat die fasiliteit geniet om gesinsfoto's en nuus te deel. Die probleem handel nou oor hoe om jongmense betrokke te hou sodat hulle die inhoud wat ouer mense geniet, kan plaas, soos foto's van wat hulle doen.
Die breër navorsing het gesuggereer dat 'n werklike voordeel van sosiale media was hoe mense dit gebruik het om 'n baie Engelse gevoel te gee. Op sosiale media kon hulle weer in kontak kom met meer uitgebreide familie en vriende, terwyl hulle steeds op 'n afstand gehou word.
Meer algemeen het die navorsing bevind dat die frekwensie van kommunikasie eerder as die inhoud vir ouer mense belangrik is. As u net weet dat vriende en familie in kontak wil wees, word mense versorg. Hierdie navorsing het ook die begin van 'n baie belangrike reaksie geword, naamlik dat wanneer mense siek word, vriende en familielede WhatsApp-groepe skep om hulle te ondersteun.
Uitbreiding van WhatsApp
In Japan geniet ouer mense dit om meer visueel deur middel van prente en plakkers te kommunikeer. Laura Haapio-Kirk / ASSA, skrywer met dien verstande
Hierdie bevindings is sedertdien voortbou deur a nuwe navorsingsprojek in digitale antropologie, wat fokus op hoe ouer mense slimfone regoor die wêreld gebruik. Dit het gevind dat die versorging op 'n afstand deur die slimfoon skerp gestyg het. Op plekke soos China en Japan maak ouer mense aansienlik gebruik van visuele media soos plakkers en kort video's. Dit vind hulle warmer en is in staat om 'n groter verskeidenheid emosies uit te druk wat soms moeilik is om in woorde te bring.
Wat slimfone slim maak, is nie net die tegnologie nie, dit is ook die buitengewoon uiteenlopende en vernuftige maniere wat mense vind om hulle in diens te neem. In ooreenstemming hiermee het ons pas 'n 150 bladsy handleiding gepubliseer oor hoe mense kan gebruik WhatsApp vir gesondheidsdoeleindes, gebaseer op die waarneming van sulke skemas in Brasilië. Ondanks die onlangse verspreiding van spesialis-gesondheidsapps, is dit oor die algemeen baie beter om 'n manier te vind om platforms te gebruik wat ouer mense, soos WhatsApp, leer ken. Selfs al is hulle nie so funksioneel nie, is dit baie meer geneig om in werklikheid gebruik te word.
Ons het ook opgemerk dat jong mense geneig is om ongeduldig te wees wanneer hulle ouer mense help om nuwe tegnologieë te leer, en dikwels self aanpassings maak eerder as om die vaardighede aan te leer. Geduld is dus die sleutel.
Ouer mense wil ondersteuning hê, maar hulle gee ook baie aandag aan outonomie en waardigheid. Dit is beter om te help met die kweek en eerbiediging van die maniere waarop hulle reeds nuwe media gebruik, en daarop voortbou, eerder as om nuut te wees op die oomblik. Maar miskien is die sleutel om ouer mense in sosiale isolasie te help, nie soseer die inhoud of die medium nie, maar die frekwensie van kommunikasie en u beskikbaarheid.