Met sy stelling dat hy nie swart is nie, het Danny Titus, uitvoerende direkteur: kultuur van die ATKV, lewe gegee aan die soliede raskategorieë wat in Suid-Afrika nog steeds bestaan. Sodoende het hy weer eens groot verwarring gesaai onder bruines oor hul identiteit en herkoms.
Dit was einde Januarie by die Suidoosterfees in Kaapstad tydens die bespreking van die onderwerp “Ons, julle en hulle”. Titus, wat een van die sprekers op die paneel was, het veral ’n hou ingekry na die regering en ook na Naspers oor die sogenaamde afskeep van bruin mense.
Volgens Titus is dit slegs enkele voorbeelde van hoe die bruines voor en na 1994 aan die agterspeen van die land suig. Op die oog af het Titus se bloed oorgekook en het hy tot die skokkende gevolgtrekking gekom: “Ek is nie swart nie. Ek is ’n trotse bruin man. Ek is gemeng, maar ek is ’n bruin man.”
Ek wens regtig die saak van die bruin mense was voor, gedurende en selfs nou na apartheid so simplisties gewees. Dit is egter nie die geval nie.
Die dilemma met die sogenaamde bruin debat is dat dit nog altyd ongestruktureerd voortgevloei het. Dit is ’n losserige debat wat nou en dan kop uitsteek. ’n Doel en uitkoms bly altyd afwesig. Jakes Gerwel het in sy Rapport-rubriek so terloops geskryf dat hy vir Titus gelyk gee oor sy standpunt dat bruines in die Afrikaanse media gemarginaliseer word.