ONS BOOTJIE LAAT VAAR - Hennie Van Deventer
ONS BOOTJIE LAAT VAAR
Constant Steyn is die ietwat jonger ou, regs.
Met die nuweling "Na verre hawens" nou volstoom na die boekwinkels op pad – hy is al hier en daar, hoor ek – moet die ou man (al amper 79), nee, wil hy bitterlik graag, dankie sệ vir 'n span medewerkers en helpers wat agter die skerms help woel het om die bootjie te laat vaar.
Johan Coetzee, die baas
Sonder vier, nee, sonder vyf vennote sou hierdie onderneming skipbreuk gely het.
Naledi – uitgewer van my vorige boek, Laatoes – kykweer van 'n kanniedood-koerantman – laat ook hierdie skip te water. Dankie, "kaptein" Johan Coetzee en jou bekwame bemanning vir jul rol in die enjinkamer en op die brug. Met 'n A-span soos Anita Froneman (wat ongelukkig heel aan die einde 'n ander koers ingeslaan het), Lisel Krige (proeflees), Tertia Swart (bestuur) en Karen Cronjé (ontwerp) kan jy oorlog toe gaan.
Danie Botha, gedugte stuurman.
Sonder sulke ferme hande aan die roer raak 'n skrywer maklik in diep water. Dit sluit Danie Botha in. Hy was in die belangrike eerste fase van die projek 'n stuuurman/koersaanwyser van die eerste water. Dankie, Danie, vir ure se rugbreek-arbeid by hope naslaanboeke.
Oud-kollega Constant Steyn het, op my versoek, in die diepsee by die die Buro vir Eietydse Geskiedenis van die Vrystaatse Universiteit gaan rondduik om uit vergeelde koerante herinneringe op te skerp. Daarsonder, en sonder Bun Booyens se Oceanos-artikel in Die Burger 100: Sy mense en hul stories was hoofstuk 6 (koerante se hantering van die Oceanosrsamp) nie moontlik nie.
Lisel Krige, valkoog.
Google het gesorg vir waardevolle kontoerkaarte. Waar die eie geheue te kort geskiet het, kon ek dankbaar in sy bergruimtes delf. Na Google en elke ander bron 'n dankbare buiging.
Tokkie was die een wat baie kere koffers gedra het – letterlik. Veral op ons laaste reis op di MSC Musica het sy harder gewerk as elke handlanger in 'n oorpak aan boord. Ai, ou Tokkie.