POSTMODERNISME en DIE OPKOMENDE KERK - Reformation Society
Die terme "Postmodernisme" en "Opkomende Kerk" word deesdae baie algemeen in Christen-kringe genoem en baie gesprekke is al hieroor gevoer. "Nuwe denke" oor God word bepleit en "Kerk" word deur sommige ánders as vroeër gedefinieer. Maar wat presies word met hierdie twee begrippe bedoel, en wat behoort die Christelike beskouing hieroor te wees?
Postmodernisme en die "Opkomende Kerk"
Ons is nie opkomend nie omdat: ons glo aan die totale sondigheid van die mens, die Soewereiniteit van God, en die Heerskappy van Jesus Christus op alle terreine van die lewe. Slegs die Bybel is ons primêre gesag. Redding vind slegs deur die Genade van God en deur Geloof alleen plaas, en Christus is die enigste Hoof van die Kerk. Alles moet alleen tot eer van God gedoen word.
Fundamentele Waarhede Staan Vas
Modes en giere kom en gaan, maar die Woord van God sal tot in alle ewigheid bly bestaan. Sommige dinge is eietyds, en vir ’n seisoen gewild, maar daar is sekere standaarde wat die toets van die tyd deurstaan het en reeds vir geslagte en eeue vas staan. Klassieke musiek soos dié van Bach en Händel, klassieke aanbidding soos byvoorbeeld die "Book of Common Prayer" deur Thomas Cranmer, die Psalms van Dawid, die preke van Charles Spurgeon en die teologie van Johannes Calvyn en Martin Luther se groot Hervormingsgesang, en "A Mighty Fortress is our God," is tydlose, klassieke werke wat sal bly bestaan.
Die Bybel waarsku ons: "Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ‘n groter oordeel sal ondergaan." Jakobus 3:1
Dit is een ding vir ’n hoërskoolleerder om "in ’n leerproses" te wees ten opsigte van sy geloof, maar dit is iets totaal anders vir prominente leiers, pastore, predikante en skrywers om konferensies aan te bied, boeke te skryf en die wêreld met hulle twyfel, nadenke en argwaan te besoedel.
Vanaf 1982, sedert my bekering en roeping na die sendingveld, het ek al vele grille en giere gesien wat die Kerk meegevoer het. Alle soorte spreuke het gekom en gegaan, byvoorbeeld: "Ek wens ons was almal gereed", "Dit kos net ’n vonkie" en "Laat ek jou van ’n droom vertel".
Talle boeke het ook al baie sensasie veroorsaak, maar die geldigheidsdatum daarvan het gekom en gegaan, insluitend die volgende: "The Late Great Planet Earth", "88 Reasons Why Jesus is Coming Back in 1988", "89 Reasons Why Jesus is Coming Back in 1989", "1994?", "The Coming Y2K Crash", "2000?" en ook "The Shack" (met ’n nogal aanmatigende uitspraak dat dit ’n klassieke werk is, soos byvoorbeeld Pilgrim’s Progress, die Engelse topverkoper vir meer as drie eeue!)
Selfs in die sending-gemeenskap is ons gereeld deur sensasionele strominge meegesleur, wat dikwels baie minder opgelewer het as wat aanvanklik belowe is. Ek het al die instelling van Kinderkerk, Tienerkerk en ’n verhoog wat die preekstoel vervang, gesien.
Die kleredrag op Sondagoggende het verander van dames wat hoede, rokke en handskoene dra, en mans wat pakke en dasse dra, tot gemeentes wat lyk asof hulle op die strand bymekaarkom. Of, in sommige gevalle, pas van die strand af terug is! Ongeskeerde mans met dae se baard, ongekamde hare, gekreukelde klere en selfs nog ongewas ook, is deesdae glad nie meer ’n onbekende gesig by sommige van die mega-kerke nie.
Ek het vir een ongeskeerde, slordige man, wat ‘n diens wat ek gelei het, bygewoon het, gesê: "Jy lyk asof jy in jou klere geslaap het?" "Ja," het hy geantwoord, "ons was laas nag op die strand en ek het daar aan die slaap geraak!" Toe die Apostel Paulus geskryf het: "Daar is geen vrees van God voor hulle oë nie." Romeine 3:18, het hy na die heidene verwys. Deesdae verwys die vers ook na kerkgangers.
Hulle wil relevant, kontekstueel, verwantskaps- en verhoudingsgebonde wees. Hulle verafsku vlak en vals kerke. (Ons ook!)
Hulle is op soek na die waarheid, terwyl hulle terselfdertyd verklaar dat hulle nie seker is dat dit bestaan nie. Die bestemming is vir hulle sekondêr terwyl die reis die belangrikste is.
Peter Rollins verklaar byvoorbeeld dat: "In plaas daarvan om te dink in terme van destinasie (ons word Christene, ons sluit aan by ‘n kerk, is gered), moet ons eerder dink in terme van die reis (ons is besig om Christene te word, ons is besig om kerk te word, ons is besig om gered te word). Vandaar benodig ons om selfs meer geëvangeliseer te word, as daardie mense om ons."
Die Postmoderne manier is dié van ervaring, meer dwaling as rigting, meer dubbelsinnigheid as definisie, meer verhouding as geloof. Die postmoderne obsessie met introspeksie is al gekritiseer as "selfliefde en selfverheerliking." Die slagspreuke van die postmodernis is "selfuitdrukking" en "om getrou te wees aan jouself."
Donald Miller sê: "Wie weet in elk geval enige iets?" Rob Bell verkondig: "God is te groot om te begryp en die waarheid is ’n te groot geheimenis om te verstaan!" "Die Bybel het ’n ’oop’ einde!" "Vrae is die nuwe antwoorde!" "’Moontlik’ is die nuwe ‘ja’!"
Brian McClaren skryf: "Ek huiwer om ’n antwoord op die homoseksuele vraag te gee, nie omdat ek ’n lafhartige draadsitter is wat die ore wil streel nie, maar juis omdat ek ’n pastoor is!"; "Ons is nie seker óf die grense getrek moet word, of wáár die grense getrek moet word nie, en ons weet ook nie hoe om met regverdigheid die grense wat reeds daargestel is, af te dwing nie!" Sulke pastorale hulp is eintlik hoegenaamd geen hulp nie.
Hierdie Opkomendes wil moontlik niemand seermaak nie, maar hul weiering om standpunt in te neem (en in baie gevalle neem hulle ’n on-Bybelse standpunt in), maak dikwels juis meer mense seer. Dit skaad diegene wat andersins die versoekings sou weerstaan en die strikke sou mistrap. Dit maak dié seer wat sukkel om seksuele versoekings te bowe te kom.
Immoraliteit en perversie skaad lewens, vernietig gesinne en stuur siele hel toe! God se Woord is baie duidelik oor hierdie kwessies. Waarom moet óns dan dubbelsinnig wees? Ons stilswye oor sleutelkwessies kan boekdele spreek. Ons is of vír Christus, of téén Hom. Om nie te besluit nie, is eintlik om teen iets te besluit. Ons kan nie neutraal in hierdie Wêreldoorlog van Wêreldbeskouings staan nie!
Die meeste Opkomendes het skynbaar twyfel as die wese van geloof bevestig. "Twyfel... kan ook as ’n belangrike deel van geloof gevier word," sê Peter Rollins. Dave Tomlinson skryf in "The Post Evangelical": "Twyfel is ‘n potensiele vriend...’n lewensbelangrike middel waardeur Christene volwasse raak…Twyfel is die goeie vriend van geloof."
Die Bybel leer ons egter om die skild van die Geloof (Efésiërs 6:16) op te neem. Jesus het die wat twyfel bestraf, en het die met klein geloof tereggewys. Matthéüs 6:30 praat van: "...julle kleingelowiges." Matthéüs 21:21 lees: "As julle geloof het en nie twyfel nie, sal julle nie alleen doen wat met die vyeboom gebeur het nie." En in Johannes 20:27 sê Jesus Self: "en moenie ongelowig wees nie." Jakobus 1:6-7 sê: "…want hy wat twyfel... is soos ‘n golf van die see wat deur die wind gedrywe en voortgesweep word. Want dié mens moenie dink dat hy iets van die Here sal ontvang nie."
Hebreërs 11:1 sê: "Die geloof dan is ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie." Die Heidelbergse Kategismus (Vraag 21) definieer geloof as "nie net blote kennis en oortuiging nie... dis ’n diepgesetelde versekering."
In skerp kontras met die Opkomendes verklaar die Bybel-eksegeet, Dr. Martin Lloyd Jones, die volgende: "Kom terug na God se Woord. Hou op vrae vra. Begin met die beloftes in die regte volgorde. Sê: ’Ek wil die Waarheid weet, maak nie saak wat dit my kos nie!’ Verbind jouself daartoe, onderwerp jouself daaraan, word soos ’n klein kindjie en pleit by Hom om jou ’n duidelike teken te gee, perfekte visie, en om jou weer heel te maak...ons is nie bedoel om in ’n staat van twyfel en vrees te leef, onseker en ongelukkig nie." (Spiritual Depression).
"Moontlik" as die nuwe "ja"
’n Reis as die nuwe eindbestemming.
‘n Bybelgelowige Christen weet egter die Bybel beskik oor al die antwoorde. Ons "ja" behoort "ja" te wees en ons "nee", moet "nee" wees! Ons verwerp die pad besaai met twyfel en ongeloof en omhels en veg vir die Geloof waaroor die heiliges beskik het. Ons het besluit om Jesus te volg! Daar is geen omdraaikans nie!
Jesus is die Weg en die Waarheid en die Lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur Hom nie! Ons moet die Evangelie nie net in woorde verkondig nie, maar ook met krag, deur die Heilige Gees en met diepe oortuiging (1 Thessalonicense 1:5).