Tot nou toe was ons gelukkig genoeg om nie deur misdaad in Suid Afrika geraak te word nie.Ek het dit geglo en vir vriende vertel dat misdaad nie die rede is dat ons wil emigreer nie.So siek as wat dit is, aanvaar ons almal maar dat die inbraak of kar steel deel is van ons lewe. Wanneer mens begin vermoor word, verkrag word of gewond is in 'n kaping, word dit ernstig vir ons.Ek het eendag gehoor dat sommige mense van hul PS praat. Dit is nou hul Personal Story oor misdaad. Amper almal in Suid Afrika het seker al 'n PS. Hulle het nog net by ons ingebreek (geen groot skade of trauma nie) en gevolglik is my misdaad PS nie goed genoeg vir "dinner party converstation" nie en ook nie om land te wil verlaat nie … dit is nou hoe ek gedink het.Volgens my, raak misdaad my nie, want nog niks "ernstig" het met ons gebeur nie.Toe gaan ons een dag na Aaron se baseball wedstryd kyk en ek kry ‘n SMS van my buurvrou dat hulle vroeer die dag by iemand in ons estate ingebreek het.Net daar draai ek om en sê vir Sarel: “Ons moet huis toe gaan om te kyk of alles OK is by ons.”Sy reaksie … “Oja, en jy sê misdaad het jou nog nie affekteer nie”Ek het my woorde gesluk en besef. Ons is so gewoond aan die ongewone dat ons nie eens meer besef dit raak ons nie.