Op sy beurt interpreteer die gedig weer die teks waarop dit gebaseer is en … Into the labyrinth!! Elohim is nie enkelvoudig en ook nie duaal nie, maar in die meervoudsvorm – m.a.w. drie of meer. Ek moet egter erken dat dit sommige oggende (Nuuswekker word normaalweg vóór 05:00 geplaas) maar broekskeur (of is dit “droogpen”?) gegaan het, maar dan lees ek weer my eerste Nuuswekker met sy skaamtelose uitdaging aan myself en dan kan ek dit nie verhelp om te glimlag oor die voortvarendheid daarvan nie. Gelukkig lees ek vroeër vanaand iets inspirenrend raak in een van daai boeke waarmee ek so stoei. Dis ‘n aanhaling uit ‘n lesing deur Joseph Brodsky: Telkens het ek dit teruggekry met kommentare dat dit regtig onverstaanbaar is, nie eintlik iets om na te luister as ‘n mens ry nie ens. ens. G’n rust-mijn-ziel sterfbedwoorde, veel eerder “Old Age’s Lambent Peaks”, soos Walt Whitman dit in ‘n ander konteks noem.Ná T.T. Cloete vir J.C. Kannemeyer so deeglik die kop gewas het omdat hy smalend verwys het na bejaarde kunstenaars [gaan lees ‘Antwoord aan Kannemeyer’ in Tydskrif vir Letterkunde 41(2) (http://www.ajol.info/index.php/tvl/article/view/29681)], durf niemand ooit weer ouderdom in spel te bring in die taksering en waardering van poësie nie.