My pa was een van vyf kinders en Oupa was ‘n skeepsingenieur en selde tuis.Werkskaarste het my pa laat besluit om groener weivelde in Suid-Afrika te kom soek.Na ‘n skeepsvaart van twee weke,het hy in 1936 in Kaapstad voet aan wal gesit.Dit moes vreeslik gewees het vir sy ouers,want die wêreld was nie daardie tyd so klein soos vandag nie.Hy het nooit weer sy pa gesien nie en slegs eenkeer na vyf-en-twintig jaar vir sy ma gaan kuier..sy is kort daarna oorlede.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hulle ontsettend swaar gekry en my pa se oudste suster met haar man en dogter(my niggie) het net na die oorlog ook Suid-Afrika toe gekom.Dit was die jaar 1950.As afskeidsgeskenk het Ouma die leë botteltjie vir my niggie gegee.Ons is altwee Ouma se naamgenote.My niggie is 25 jaar ouer as ek en begin ook nou links en regs haar goed weggee.Dis hoe dit toe nou kom dat sy vir my die botteltjie gegee het.
@ladygodiva Baie dankie vir jou mooi woorde!Ek hoop ook die ander skryf oor hul ou goed.Ons het nou amper sommer ‘n ekstra tema saam met hierdie week se tema!
@frandr Wanneer jy rustiger raak moet jy asb kom vertel wat jou so besig gehou het.Ek mis jou oulike skryfgoed.