Woorde van die voormalige volkslied van China, geskryf deur Sun Yat-sen.
Met die opkoms van nasiestate in die negentiende en twintigste eeue, het die meeste oorblywende nasies 'n volkslied aangeneem wanneer hulle as 'n nasie erken was. Vanweë die Europese koloniale invloed, was baie nasies beïnvloed om 'n volkslied soortgelyk aan die Europese liedere aan te neem. Slegs 'n klein groep nie-Europese lande het volksliedere wat uit inheemse tradisies spruit, waaronder Indië, China, Japan, Costa Rica, Iran, Sri Lanka en Mianmar.
Volksliedere is gewoonlik in die algemeenste taal van die land, hetsy amptelik of de facto. Indië se volkslied, Jana Gana Mana, is 'n hoogs Sanskritiese weergawe van Bengaals. Lande wat meer as een amptelike taal het, mag moontlik verskeie weergawe van hul volksliedere hê: Switserland se volkslied is beskikbaar in die land se vier amptelike tale (Frans, Duits, Italiaans en Romaans). Die volkslied van Suid-Afrika is uniek, aangesien dit vyf van die land se elf amptelike tale gebruik (elke taal vorm een vers). 'n Ander veeltalige land, Spanje, se volkslied bevat geen woorde nie, maar in 2007 was daar 'n landswye kompetisie geloods waarin deelnemers lirieke vir die lied kon skryf. Die lied, La Marcha Real, se oorspronklike woorde was deur die militêre diktator Francisco Franco vervang, maar sy lirieke, wat as fascisties beskou word, het na sy dood in 1975 in onbruik verval.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Volkslied&oldid=1885417"
Last edited on 15 Januarie 2019, at 22:03
Die bladsy is laas op 15 Januarie 2019 om 22:03 bygewerk.