Hoe om 'n bos in 'n groeiende klimaatkrisis te herbou - nuus oor klimaatimpak
Regerings belê in 'n nuwe reeks klein kernkragsentrales, met min kans dat hulle ...
Die oliemaatskappy Shell het die omvang van sy reserwes onlangs op 'n baie groot skaal verkeerd bereken. Die fout beteken die nuwe scenario vir ontmoeting die internasionaal ooreengekome 1.5 ° C klimaatdoelwit sou nodig hê 'n nuwe bos van die grootte van Brasilië. En dit het 'n debat hernu oor wat bome kan doen om die klimaatkrisis te verlig.
Boomplant om moontlike onomkeerbare klimaatsverandering die hoof te bied, is een hoopvolle roete. Bome adem nie net koolstofdioksied in nie; hulle asem suurstof uit. Maar die aanplant van bome is ingewikkelder as wat dit lyk.
Die Interregeringspaneel oor Klimaatsverandering (IPCC) sê in sy Spesiale Verslag van 2018 dat as die wêreld die temperatuurstyging teen 1.5 tot 2050 ° C wil beperk, sal 'n ekstra miljard hektaar bome nodig wees. Maar watter soorte bome, en waar? Baie verskillende inisiatiewe regoor die wêreld het probeer om bosveld te herstel, maar wat werk die beste vir mense en die biosfeer?
Die UK-gebaseerde Rapid Transition Alliance (RTA) voer aan dat die mens 'wydverspreide gedragsverandering tot volhoubare lewenstyle moet onderneem ... om binne planetêre ekologiese grense te leef en om die aardverwarming tot onder 1.5 ° C te beperk' (die strenger limiet wat deur die ooreenkoms van parys). Dit het 'n paar voorstelle om te verstaan ​​hoe bome die beste kan help om die klimaatkrisis af te koel, nie net om te vertrou op natuurlike wedergeboorte eerder as kommersiële plantasies nie.
2012 Een vir die rekordboeke
Die afgelope dekade het verskeie herbebossings - en bebossingskemas ontstaan ​​onder die program van die VN-konvensie om woestynvorming te bekamp (UNCCD).
'In Indië is 66 miljoen bome geplant in 'n rekordveldtog van 12 uur. Myanmar het hommeltuie gebruik om bome te plant "
Nasionale en streeksbeplanningsinisiatiewe sluit in China se bosrehabilitasieprogram en Afrika s'n Groot Groen Muur skema wat Noord-Afrika, die Sahel (die gebied suid van die Sahara-woestyn) en die Horing van Afrika verbind.
In 2019 het die FAO 'n soortgelyke herbebossingsplan geloods wat op stede gerig is - die Groot Groen Muur vir Stede inisiatief. Dit sal na verwagting elke jaar van 0.5 tot 5 Gigatonn CO2 uit die atmosfeer verwyder.
In 2017 het Pakistan sy teiken bereik om 'n miljard bome te plant en het hulle daartoe verbind om binne vyf jaar 10 miljard bome te bereik. In sy buurland Indië is 66 miljoen bome geplant in 'n rekordveldtog van 12 uur waarby 1.5 miljoen vrywilligers betrokke was. Sommige lande vertrou op ewe nuwe metodes; Myanmar het hommeltuie gebruik om bome te plant.
Ambisieuse projekte soos hierdie kan aantreklik klink. Maar hulle vermoë om hul doelwitte te bereik, blyk soms omstrede te wees.
Verskeie klimaat- en boswetenskaplikes verkies wat hulle noem 'natuurlike wedergeboorte' - om die woud natuurlik weer te laat groei - wat dikwels blyk te wees die doeltreffendste en goedkoopste benadering in die bereiking van natuurlike koolstofsekwestrasie.
Slegs 34% van die totale oppervlakte is toegewy aan die herstel van bosplanne wat deur die land gedek word Bonn Uitdaging is geoormerk vir hierdie benadering.
'N Verdere 21% van die grond is gereserveer vir landboubosbou, 'n metode wat die produksie van verskeie plante en gewasse langs mekaar bevorder. Die oorblywende 45% van die landoppervlakte word gegee aan die monokultuurproduksie van bome.
Beter maniere om dinge te doen, word byvoorbeeld deur Ghana en Maleisië geïllustreer, waar mense hul plaaslike woude herstel het nadat hulle grondbesit gekry het.
In Ghana was die bosherstelprojekte wat die suksesvolste was, 'n 'regte-gebaseerde benadering'. Die versterking van gemeenskapsregte het bygedra tot die beskerming van woude teen toeëiening en privatisering en het groter aanspreeklikheid verseker, die reg om uit te spreek en beskermings teen onwettige praktyke gebied.
In Maleisië ondersteun 'n NRO Inheemse gemeenskappe in Penan in die stryd om hul wettige reg op grondregte in die hof. Die Penan het sterk bande met die land en woude, wat 'n sterk rol speel in die handhawing van plaaslike biodiversiteit.
Boomplantprogramme het baie gemengde resultate gehad. Baie mislukkings het plaasgevind omdat die bome wat geplant is, nie geskik was vir plaaslike klimaatstoestande nie, en dat ander grondwaterreserwes uitgeput is, wat die nabygeleë grond laat uitdroog en plaaslike landbouproduksie beskadig.
Natuurlike bosherstel is die doeltreffendste manier om koolstof uit die atmosfeer op te berg, voer die RTA aan. Hierdie woude is 40 keer effektiewer as plantasies en ses keer beter as landboubosbou om koolstof te behou. Hul ingewikkelde ekologiese stelsels is ook beter vir biodiversiteit.
Volgens die RTA is daar vier maniere waarop lande die suksesvolle herstel van natuurlike woude aanmoedig om die gevolge van die klimaatkrisis te temper:
Hulle moet die deel van hul grond wat vir regenerasie in natuurlike bos toegewys word, vergroot
Klam tropiese gebiede, soos Amazonia, Borneo en die Kongo-kom, wat hoë biomassa-bos ondersteun, moet voorkeur geniet. Internasionale klimaatsaanpassings- en bewaringsfondse kan gebruik word om sulke optrede te ondersteun
Lande moet daarop konsentreer om bestaande koolstofvoorrade soos afgebreekte woude en gedeeltelik beboste gebiede natuurlik te regenereer, met boomlose streke vir plantasies of agrobosbou.
Herstelde bos moet beskerm word, miskien deur inheemse volke wat beboste grond beskerm, titelregte te verleen, die wetlike definisie van grondgebruik te verander sodat dit nie na die landbou omgeskakel kan word nie, en te sorg dat kommoditeitsmaatskappye nie herstel van woude kan skoonmaak nie.
Die alliansie kom tot die slotsom dat die herstel van natuurlike woude die mees doeltreffende, vinnige, veilige en onderwaardeerde koolstof-sekwestrasie-instrument is. - Climate News Network