“Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.Want God het sy Seun in die wêreld gestuur nie om die wêreld te veroordeel nie, maar dat die wêreld deur Hom gered kan word” (Joh.3:16,17).
Na die finale oordeel sal meer mense in die hel as in die hemel wees. Jesus sê in die Bergrede: “Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind” (Mt.7:13,14).
Baie mense glo dat ŉ liefdevolle God niemand hel toe sal stuur nie, maar dat almal op die ou einde hemel toe sal gaan. Ironies genoeg laat hierdie leuen juis mense in die hel beland!
Gelowiges glo op grond van die Bybel baie anders. God is wel liefdevol, maar ook regverdig en straf boosheid. As Hy dit nie sou doen nie, kon Hy nie regverdig wees nie. Die hel is juis die toppunt van sy straf. Niks is erger as dit nie!
God is kwaad vir die sonde hetsy dié van enkelinge of volke. Daarvan kon die Bondsvolk getuig. Koning Josia versoek die profeet Hilkia:
“Gaan raadpleeg die HERE vir my en vir die volk en vir die hele Juda oor die woorde van hierdie boek wat gevind is; want die grimmigheid van die HERE is groot wat teen ons ontvlam het, omdat ons vaders nie geluister het na die woorde van hierdie boek om te handel volgens alles wat ons voorgeskrywe is nie” (2 Kon.22:13).
Jesus praat ook van God se toorn: “Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom” (Joh.3:36).
Dit bring ŉ mens by die vraag wat baie gevra word: Het God alle mense ewe lief? Die antwoord is ŉ baie duidelike NEE! Hy haat ook sommige mense. “Hierdie ses dinge haat die HERE, en sewe is vir sy siel ’n gruwel: trotse oë, ’n leuenagtige tong en hande wat onskuldige bloed vergiet, ’n hart wat onheilsplanne beraam, voete wat haastig na die kwaad toe loop, een wat as valse getuie leuens uitstrooi en tussen broers tweedrag saai” (Spr.6:16-19).
Hoe rym God se haat met Joh.3:16? “Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê”.
Om hierdie vraag te beantwoord, moet ons eerstens vra waaruit God se liefde vir die wêreld bestaan? Wat beteken dit? Dat Hy sy son oor regverdiges sowel as onregverdiges laat skyn en dit op gelowiges en ongelowiges laat reën.
God het die mensdom so lief gehad, dat Hy in Jesus mens geword het sodat mense deur Hom hemel toe kan gaan: “.... Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie” (Joh.14:6). Jesus nooi mense na die water van die lewe uit: “...maar elkeen wat drink van die water wat Ek hom sal gee, sal in ewigheid nooit dors kry nie, maar die water wat Ek hom sal gee, sal in hom word ’n fontein van water wat opspring tot in die ewige lewe” (Joh.4:14).
God se algemene genade beteken nie dat Hy mense ongekwalifiseer so liefhet dat Hy niemand hel toe sal stuur nie. Daarvoor is mense net te ongelyk: sommige volg die breë en ander die smal pad. Moenie die mite glo dat alle mense gelyk is nie. Wie op die breë pad is, kan mos nie aan diegene op die smal pad gelyk wees of uitverkorenes aan verlorenes nie!
Mens is slegs in een opsig almal gelyk; voor die wet van God:“Wat die vergadering aangaan, een en dieselfde insetting geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle vertoef. ’n Ewige insetting in julle geslagte is dit: soos julle, so moet die vreemdeling voor die aangesig van die HERE wees. Een wet en een reg moet geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle vertoef” (Num.15:15,16).
Benewens gehoorsaamheid aan die Wet, is daar geen ander gelykheid onder mense nie. Daarom boemerang alle pogings om gelykheid op mense af te dwing. Die reënboognasie is ŉ sprekende voorbeeld daarvan!
God kies en verwerp mense uit vrye wil. Gen.5 vertel van Henog wat met God gewandel het. ŉ Paar hoofstukke verder lees ons van God wat Abraham as stamvader van sy volk uitverkies het. Abraham word selfs God se vriend genoem. Moses het van aangesig tot aangesig met God gepraat en Dawid was ŉ man na God se hart. Johannes was weer Jesus se lieflingdissipel. God het elkeen van hulle uit vrye wil gekies.
God se liefde sluit ook oordeel in. Jesus praat van verskillende grade van oordeel. So waarsku Hy die mense van Kapernaum dat dit vir Sodom en Gomorra meer verdraaglik in die eindoordeel sal wees as vir hulle.
Paulus skryf ook oor oordeel:“...elkeen se werk sal aan die lig kom, want die dag sal dit aanwys, omdat dit deur vuur openbaar gemaak word; en die vuur sal elkeen se werk op die proef stel, hoedanig dit is. As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly...”(1 Kor.3:13-15).
Die Bybel leer egter dat God lankmoedig is. Dit beteken dat Hy sonde nie onmiddellik straf nie, maar oortreders die geleentheid bied om die nodige berou te toon en van die straf op sonde vrygestel te word. “Want God het sy Seun in die wêreld gestuur nie om die wêreld te veroordeel nie, maar dat die wêreld deur Hom gered kan word” (Joh.3:17).
Petrus skryf in dieselfde trant: “Die Here vertraag nie die belofte soos sommige dit vertraging ag nie, maar Hy is lankmoedig oor ons en wil nie hê dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom” (2 Pet.3:9).
Die vraag of God alle mense of slegs gelowiges liefhet, is dus nie moeilik om te beantwoord nie. God het alle mense lief SLEGS in die mate dat Hy aan alle mense genade bewys. Wat egter waar en wonderlik is, is dat Hy gelowiges op ŉ ander manier liefhet – met ŉ verbondsliefde: “Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom” (Joh.3:36).
Elkeen wat tot bekering kom, ervaar God se liefde tot in ewigheid. Wie nie tot bekering kom nie, ervaar God se lankmoedigheid net totdat hulle hul laaste asem uitblaas waarna God se straf volg.
Omdat God alle mense nie ongekwalifiseerd liefhet nie, is daar dus ook mense wat Hy haat as teenoorgestelde van liefde. Daarom meld die OT stede en dorpe wat op God se bevel met die banvloek getref is. Alles is as ŉ uiting van sy toorn voor die voet uitgewis – mens en dier.
God haat veral opstand teen gelowige volksleiers want dit lei altyd tot godsdienstige afvalligheid. Na Absolom se mislukte staatsgreep op Israel se koningskap, skryf Dawid: “Die HERE toets die regverdige; maar sy siel haat die goddelose en die wat geweld liefhet” (Ps.11:5).
Later skryf Dawid in Ps.139: “O God, as U tog maar die goddelose wou ombring! .... Hulle wat arglistig teen U spreek, u Naam ydellik verhef — u teëstanders! HERE, sou ek dié nie haat wat vir U haat, en ’n afsku hê van die wat teen U opstaan nie? Ek haat hulle met ’n volkome haat; vyande is hulle vir my” (:19-22).
Dawid kon sulke mense nooit liefhê nie omdat hulle God gehaat het. Hierdie haat was egter nie ŉ menslike haat wat uit die bron van sonde opgestyg het nie. Dit was ŉ heilige haat ter wille van sy liefde vir God. Geen gelowige kan iemand liefhê wat Jesus haat nie.
Hoe lyk God se liefde? Kyk na die kruis. Soos wat ŉ pa liewer vir sy eie kinders as ŉ ander man s’n is, is God ook vir syne – die gelowiges: “Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo” (Joh.1:12).
Het God alle mense ongekwalifiseerd lief? Nee, beslis nie; slegs sy eie kinders. Hy het hulle so lief dat Hy sy Seun vir hul sieleheil aan ŉ kruis laat sterf het.