Geskryf deur Michael Grosso
Die Amerikaanse droom van die Millennium bly ontwikkel. Dit het begin met Columbus se middeleeuse soeke na die land van Eldorado. Die aardse paradys het gedink om iewers in Asië te wees, die hoop om 'n Nuwe Jerusalem te herbou. Dit gaan na John Winthrop se stad op 'n heuwel, en oordragte in die tempels van die Mormonisme. Iewers langs die lyn is daar 'n besliste verskuiwing van Hopkins se strewe na geestelike geluk vir Locke se besorgdheid met vaste eiendom.
Hierdie verskuiwing, wat 'n verskuiwing in waardes is, 'n sameswering en literalisering van die droom, bots met Native America, wat, soos Sitting Bull gesê het, nie "gek vir goud of besittings was nie". Dit blyk dat die duisendjarige begeerte vir vaste eiendom, die onvervreembare reg om eiendom te besit en sy ekonomiese ontwikkeling onderneem, nie omgewingsvriendelik is nie. Die "verowering" van die Wes-grens is geografies voltooi, en Amerika het in 'n ware gees van Baconian hubris daarin geslaag om die land op die rek te plaas en die aarde in 'n reuse-fabriek te maak. Wêreldgeskiedenis, as 'n verowering van hierdie Protestantse Messiaanse aanranding, het die donker era van toksiese proliferasie ingevoer, wat ons dalk sou sê, is die direkte uitvloeisel, die suksesvolle verordening van John Winthrop se stad op 'n heuwel. Die heuwels en valleie het met stede gesoen, met die talle tentakels van 'n bestuurstegnologie wat die lewe uit die land uitsteek en druk.
Amerikaanse ekspansionisme is gewortel in visioenêre denke. Amerika, diep in sy historiese bewussyn, word gedryf deur magtige psigiese kragte, soos byvoorbeeld in die Mormonistiese, neo-Renaissance, selfverdelingsprojek. Mormonisme, soos ek gesê het, is 'n groeiende godsdiens; Dit maak 'n beroep op diep dele van die Amerikaanse psige.
Mormonisme is gebore rondom die tyd van die mite van Manifest Destiny, wat ook 'n beroep op diep dele van die Amerikaanse psige het. In 1845 het 'n redakteur van New York, John L. Sullivan, die uitdrukking geskep toe hy geskryf het dat dit "die vervulling van ons duidelike bestemming is om die vasteland wat deur Providence toegeken is, oor te sprei vir die vrye ontwikkeling van ons groeiende miljoene". Op die oomblik was die kwessie die anneksasie van Texas. Manifest Destiny is weer in die geskil met Groot-Brittanje oor Oregon ontlok; Dit is gebruik om die Mexikaanse Oorlog (1846 - 1848) te regverdig, die Alaska Purchase (1847) te rasionaliseer, en die Spaanse-Amerikaanse Oorlog in 1898 te begin. Manifest Destiny is ontstaan ​​uit die Millennium Myth en het Amerika se "uitbreiding van miljoene" die vertroue gegee om die kontinentale grens te bemeester.
Gedurende die twintigste eeu het die mite van Manifest Destiny ontwikkel in die mite van Amerika as "leier van die vrye wêreld". Woodrow Wilson, dromer van 'n verligte Volkebond, is 'n sentrale figuur hier, 'n man wat die bestemming van Amerika in messiaanse terme bedink het. En daar is geen twyfel dat die Messiaanse gees in die Amerikaanse politiek bly voortbestaan, selfs as dit in ongeïnspireerde sloganeering voorkom, en selfs as die suiwerheid van sy oorsprong deur 'n slegte ekonomiese belang gesaai is.
Ek dink ons ​​moet die diep idealistiese spanning onthou wat in die Amerikaanse siel val. Die ou bewussyn van Amerika as die Verlosser-nasie is egter wakker, veral na die magtige benoudheid van die Koue Oorlog. Hierin word die nuwe obsessies in die twinkelende negentigerjare, die erosie van ekonomiese geleenthede, misdaad en morele ontwrigting, die spook van ongemaklike siekte en kruipende ekologiese ramp. Die ou mite dat Amerika die voog van die "vrye wêreld" moet wees, begin meer soos 'n fossiel van 'n verouderde ouderdom van profesie.
Die Amerikaanse droom het ontwikkel van puritaniese spaarsaamheid tot heidense verbruikerswese. Daar moet gesê word dat die ou weergawe van die droom, toe die Millennium-mite ten volle in werking was, 'n aansporing vir buitengewone dade was. Samevattend is die Millenniummite 'n leidende krag by kritieke kruispunte in die Amerikaanse geskiedenis: die ontdekking van Amerika, die stigting van die eerste kolonies, die territoriale uitbreiding van "see tot blink see", die geboorte van die nasie, die genesing van die nasie in die Burgeroorlog, en in die twintigste eeu, die leierskap van die "vrye wêreld".
Bly die oorspronklike mag van die mite nog steeds in die mense? Ons leiers lyk min geïnspireer deur die ou, streng, puritaanse visie van godsvrug en hoë lot. Die retoriek is nog steeds teenwoordig, sekerlik, maar 'n mens voel moegheid, dwaasheid, skrilheid. Die Amerikaanse droom leef nog, maar die droom het die geestelike inhoud vir die grootste deel verloor.
Uit 'n informele opname van kollegestudente het ek hierdie verenigings uit die frase "Amerikaanse droom" afgeskaf: Die Amerikaanse droom verteenwoordig 'n "vryheid om jou eie doelwitte na te streef, of dit nou jou eie besigheid moet besit, 'n liefdevolle familie hê of jou eie fantasieë moet geniet"."Die Amerikaanse droom is om almal se lewe te vermaak, te voed en te vervul. ""Al die goeie dinge wat Amerika kan bied, 'n huis, 'n goedkoop loopbaan, familie, vrede en harmonie."
Terselfdertyd is daar herlewings van die Millenniummite in sy meer ekstreme, sterker, meer transformerende vorms. 'N bestendige stroom van die ou tyd evangelicals en fundamentaliste is meer as opvallend. U het 'n regverdige deel van die Elmer Gantry-tipes wat die nuwe elektroniese kerke, trickster-tipes spook, wat weet hoe om die verwarring en angs wat soveel Amerikaners in die moeilikheid bring, uit te buit. Die Millennium Mite leef ook voort deur die tradisie van die Amerikaanse Spiritualisme en Transendentalisme en hou verband met baie wat onder die rubriek "New Age" -idees en -praktyke val. In my boek "The Millennium Myth" kyk ek noukeuriger na hierdie uitgestrekte ontwikkeling van die twintigste eeuse Amerika, en let op die bande met meer antieke sytakke.
Die Amerikaanse Nuwe Era is 'n ingewikkelde verskynsel, sonder duidelike grense. Op sommige maniere is 'n verbruikersgedrewe, publiserende artefak, maar baie van sy leidende idees is egter gewortel in antieke tradisies. Die Nuwe Era is 'n potpriester van strewe en gevolge, wat wissel van die wankelrige tot die intellektueel-uitdagende, die sinistere vir die geestelik gewaagde. Die New Age verskynsel is nie net Amerikaans nie; Dit is wêreldwyd, met groot tekens van lewe in Groot-Brittanje, Duitsland, Italië, die Spaanssprekende wêreld, post-Sowjet-Rusland, China, Oos-Europa en elders.
Die onmiddellike afkoms van die Amerikaanse Nuwe Era sluit in Mesmerisme, Teosofie, Nuwe Gedagte, Spiritualisme, Swedeborgianisme en Nuwe Engeland Transendentalisme. Twee temas loop konsekwent deur die beweging: die een is 'n idealistiese opstand teen die oorheersende materialisme van die moderne lewe en wetenskap; Die ander, nou verwant, is die soeke na geestelike vernuwing deur middel van bronne buite hoofstroom godsdiens en liggaamlike vernuwing buite hoofstroom wetenskap.
'N Kursus in Wonderwerke, die nabye doods profesieë, die uitheemse ontvoering apokalips, die godmakende retoriek van die kanaalaars, die verklarings van holistiese genesers, die wysheid van runes, kristalle, I Ching, Tarot-kaarte, astrologie? Ek kon die lys uitbrei; Die punt is dat die Amerikaanse Nuwe Era 'n oproep tot transformasie is. 'N Oefening van die onverbeterde verbeelding, 'n ongelukkige bewussyn wat honger het vir 'n nuwe geestelike identiteit. Nuwe Era-ontevredenheid is diep in ons geskiedenis; dit het met die pelgrims begin. Harold Bloom is reg wanneer hy sê, "Uitbarstend soos die New Age is, is dit net die mooiste van al die Amerikaanse oorspronklikes wat ons nasionale geestelike uitbundigheid uitgespreek het."Kom ons kyk na hierdie uitbundigheid, soos wat ons in sommige New Age-idees en -beelde gebruik het.
In die Amerikaanse Nuwe Era is die apokaliptiese begeerte vir 'n nuwe kosmiese tydperk duidelik in die nastrewing van nuwe paradigmas. Thomas Kuhn se Struktuur van Wetenskaplike Revolusies het die sleutelterminologie verskaf, Paradigm en anomalie.
Die Paradigm is die algemene sosio-geestelike patroon wat definieer wat werklik en ondersoekbaar is in die domein van die werklike. anomalie verwys na gebeure wat nie in 'n gegewe paradigma pas nie; anomalieë is irriterende in ons epistemiese oë. As sodanig stimuleer hulle die jag vir beter, meer omvattende paradigmas. Anomalieë is die sap van belangrike wetenskap, maar in die praktyk word hulle dikwels geïgnoreer of afgryslik ontslaan. Anomalie is die wetenskaplike term vir teken en wonder? woorde uit die profetiese leksikon.
Hoe hou die nastrewing van nuwe paradigmas verband met die nastrewing van die Millennium? Dink hieraan soos volg: Die Millenniummite is 'n visie van 'n nuwe realiteit, 'n nuwe hemel en aarde. 'N Nuwe paradigma is ook die visie van 'n nuwe realiteit; maar die wetenskaplike, nie die profeet nie, praat nou. 'N Paradigmaskuif kan inderdaad beskryf word as 'n soort apokalips. En New Age-denkers sê dat ons dit net nodig het: 'n radikale verskuiwing in ons konsep van die werklikheid, 'n nuwe paradigma vir 'n nuwe hemel en aarde - in wetenskaplike taal, 'n nuwe kosmologie. Die paradigma is 'n ontologiese kaart, 'n stel riglyne vir wat ons kan doen en ervaar of hoop om te doen en ervaar. Dit word vandag algemeen gevoel dat die ou paradigma nie reg doen aan die hele natuurlike feit of die hele menslike potensiaal nie. Bowenal is daar 'n behoefte aan paradigmas wat met die ekologiese krisis praat.
So, wat is die probleem met die ou realiteitskaarte? Filosoof Alfred North Whitehead bied 'n diagnose in sy Modes van denke, in 'n hoofstuk genaamd "Nature Alive". Sedert die opkoms van die sewentiende-eeuse wetenskap, blyk ons ​​onsself te bevind in 'n heelal wat van lewenslose materie, 'n plek geanimeerde, gemeganiseerde? in Max Weber se woord, ontnugter. Die grootste klag teen die ou paradigma, sover ek kan sien, is dat dit animisme vernietig; Met ander woorde, dit neem die siel uit die heelal, strook dit van gevoel, betekenis, doel, skoonheid.
Nou, as die heelal dood is, word die menslike avontuur in die kern verwend; die skaduwee van die dood hang oor almal; Die moontlikhede van vreugde en nagmaal word nagegaan. Vandaar die behoefte aan 'n nuwe paradigma. Rupert Sheldrake het een van sy boeke getiteld Die wedergeboorte van die natuur, wat in 'n frase die doel van die nuwe paradigma opsom. Ek word herinner aan Saint Paul se vreemde opmerking dat die hele skepping "gekerm" is om wedergebore te word. Klaarblyklik stem Paul, Whitehead en Sheldrake saam dat ons siening van die natuur in een of ander opsig dood is en weer gebore wil word.
So die New Age paradigma soeke is 'n soeke na wedergeboorte. In hedendaagse woordeskat wil dit 'n wêreldbeskouing wat meganisties, newtonies, kartesies, dualisties, hiërargies, outoritêr, patriargaal, anti-ekologies en ongehuwelik is, oorkom. Die vyand is Whitehead se dooie en dodelike natuur, daardie toneelstuk van stukkies ondeurdringbare materie swaai bo-op 'n ongemaklike matriks van ruimte, 'n natuur sonder verlossende krag, beroof van lewe en kleur. Soos historikus Edwin Burtt gesê het, nadat Galileo die meganistiese wêreldbeskouing begin het, is mense, wat tot geestelike impotensie verminder word, toevallige waarnemers geword in 'n heelal wat deur uitheemse oorsake geregeer word.
Die nuwe wetenskaplike materialisme het praktiese gevolge gehad; Die ergste van alles, 'n Promethea-mensgesentreerdheid is ontketen oor wat ons onlangs as Gaia of Moeder Aarde gekry het. Aanvanklik was die tegnologiese verkragting van die planeet stadig. Maar teen die einde van die twintigste eeu het dinge aan die gang gekom: die toenemende aanslag teen die omgewing, die weghol-decimasie van spesies, die ontwrigting van ekogryke reënwoude, die plundering en plundering van naturelle-kulture en die algemene giftigheid van die omgewing druk ons ​​kollektiewe geeste met toenemende dringendheid in.
Die nuwe paradigma wat New Agers soek, sal dit alles regmaak. 'N paradigma wat 'n herlewing van die Gaiese ekologie beloof, dit herhaal die terugkeer van 'n animistiese kosmologie, 'n meer vriendelike en harmonieuse verhouding tussen mense en die natuur. Dit is natuurlik baie in die gees van die duisendjarige mite.
Die Millenniummite spreek homself uit op twee maniere. In een, soos Norman Cohn het beklemtoon, word aspirasie gefiltreer deur die verdraaide, onkundige en wrewelose uitgeworpenes van die samelewing, wat die gewelddadige revolusionêre politiek regverdig; In die ander, soos ek wil stres, werk die Mite deur die humanistiese, lewensbevredigende kant van mense.
Soos die Italiaanse Renaissance, wat teruggekyk het na die Goue Eeue van die heidense oudheid om sy afnemende gees te herstel, kyk die Amerikaanse Nuwe Era terug na ewige Oosterse filosofieë en sjamaniese realiteite om sy vermoeide geestelike verbeelding te laat herleef. Miskien is die Amerikaanse New Age net 'n begin, die voorloper van 'n Amerikaanse Renaissance.
"Die Millennium Mite - Liefde en Dood aan die einde van die tyd"
deur Michael Grosso
Info / Bestel die paperback boek
Michael Grosso, Ph.D. is 'n kunstenaar, filosoof en psigiese ontdekkingsreisiger. Hy stoel die Departement Filosofie en Godsdiens by Jersey State College. Sy lewendige en uitdagende opstelle het verskyn in gewilde tydskrifte en wetenskaplike joernale en is herdruk in baie antologies. Sy webwerf, Cabaret St John, is 'n visioenêre klankbord vir inligting wat die heersende paradigmas uitdaag. Sy boeke sluit in Soulmaker, Die finale keuse, en Grense van die Siel. Hierdie artikel is uitgehaal met toestemming van sy boek "Die Millennium Mite"gepubliseer deur Quest Books, Wheaton, IL 60189-0270.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Die Millennium mite Liefde en dood aan die einde van die tyd