Ds. A.J. van Wijk het, as die oudste seun, die naam ontvang van sy grootvader wat in die vroeë Ceres 'n groot rol gespeel het en wat die vader van twee leraars geword het. Die klein Adriaan het sy eerste skoolonderrig op Boshof ontvang totdat hy twaalf jaar oud was en sy vader na Murraysburg vertrek het. Destyds het dié Karoodorp 'n besonder goeie skool gehad waar die pastorieseun dan ook sy matriek behaal het en hom deur privaat studie op die Intermediêre B.A. voorberei het. Toe is hy na die Victoria-kollege op Stellenbosch en daarvandaan na die Kweekskool.
"By ons aankoms te Heidelberg het ons die geseënde vrugte van die Herlewing van 1884 aangetref. Meermale het mense my vertel dat hulle in daardie tyd tot bekering gekom het. Ook is daar op die dorp 'n konferensie gehou onder leiding van óf ou Vader Andries van Wyk, óf Vader Marthinus Lütz. Dit was ook 'n vrug van die Opwekking. Die Here was ons na die geestelike goed. Ons het daar treffende gebedsverhoringe gehad. In 1905 het ons 'n klein opwekking onder die jongmense gehad. Ons werk is in daardie tyd lieflik ondersteun deur voorbidders in die gemeente."
Ds. Van Wijk is op 17 Julie 1919 op Franschhoek bevestig. Die bevestigingsrede na aanleiding van Kol. 1:28, 29 is uitgespreek deur ds. A.C. Murray. Die nuwe leraar se intreepreek op Sondag 20 Julie het gehandel oor Hand. 8:35. Gedurende ds. Van Wijk se tyd op Franschhoek het daar baie veranderinge plaasgevind. In 1923 is 'n nuwe orrel teen £1 200 aangekoop en in 1926 het die pastorie 'n hele vernuwg ondergaan wat ook 'n koste van £1 200 meegebring het. Die aloue gebruik van die bekers by die Nagmaal het in 1927 plek gemaak vir die gebruik van aparte kelkies. Dié verandering het egter eers gekom ná 'n paar jaar se deeglike ondersoek en oorweging.
’n Stigtelike boek het nog in 1928 verskyn, maar vanweë die aanmoediging van alles kante, het ds. Van Wijk sedert 1929 jaarliks Uit die Beek opgestel, van toe af in Afrikaans. Ná sy aftrede in 1943 het ds. Van Wijk voortgegaan om Uit die Beek te skryf. In 1951, toe hy reeds byna 80 jaar oud was, het sy oudste seun, ds. J.H. Van Wijk, hom begin help. Toe ds. A.J. van Wijk gedurende sy laaste jare weens swak gesondheid en sy bewerige hande nie meer kon skryf nie, het hy met albei sy hande ’n houtpen vasgeklem en met eindelose geduld die letters een-een moeisaam op die tikmasjien gedruk. Hiermee het hy tot kort voor sy dood volgehou. In 1953 het ds. J.H. van Wijk weens swak gesondheid uit die bediening getree en toe volle verantwoordelikheid vir die opstel van Uit die Beek op hom geneem. Hy het die werk eweneens in moeilike omstandighede gedoen en tewens met dieselfde gees teenoor die Bybel wat sy vader se werk gekenmerk het.