Grondgebied - Stormfront
06-21-2005, 03:32 AM #1
Vriende, dit word algemeen aanvaar dat ons nie grondgebied het nie. Dit is nie waar nie! Ons mense, die boere, het nog grond, in die vorm van plase! Ek vir een verbind myself om die boere, veral in die Noord-Transvaal, te help op enige manier wanneer hulle daar vasstaan teen die onteienings wat kom. Ek doen 'n groot beroep op die boere daar om nie toe te gee nie - dalk is dit ons laaste staanplek om te se tot hier toe en nie verder nie!!!!!!!!!
Aangeheg 'n artikel uit die ANB nuusbrief, Junie 2005, wat die situasie skets.
Die dilemma van die Blanke boer raak die ganse volk
Deur Hendrik de Wet
DIE kommunistiese aanslag op landbou in Suid-Afrika is vinnig besig om tot `n klimaks gedryf te word. In hierdie tyd van `n verwoede geestelike ên fisiese oorlog teen die Blanke boer in ons land blyk dit of baie van ons volksgenote besig is om perspektief te verloor. Die verraad vanuit die geledere van sogenaamde "landbouleiers" maak egter ook `n belangrike deel uit van die stryd. In hierdie artikel neem die ANB se ondervoorsitter, mnr. Hendrik de Wet, self `n deurwinterde boer, die situasie in oënskou. Hy ontleed al die swakplekke, maar gee ook leiding aan boere om te probeer om perspektief te behou, ten einde hierdie kritieke tyd in die kommunistiese aanslag te oorleef.
Genesis 3:23 "Toe stuur die Here God hom weg uit die tuin van Eden om die grond te bewerk waar hy uit geneem is."
Met daardie enkele aanhaling uit die Bybel maak dit die landbou die oudste bedryf op Gods aarde. Met die verloop van vele eeue het hierdie opdrag van God soos alle ander opdragte nie verander nie, maar het Hy in sy alwysheid dit goed gedink om volke te vestig waar Hy self die grense getrek het.
Ook hier in ons geliefde vaderland het Hy 'n volk gevestig - die Geloftevolk - Hy het hulle met die hand uitgesoek en hier aan die suidpunt van 'n donker kontinent geplaas met 'n doel. Daardie doel het in die huidige tydsgewrig waarin die Afrikanervolk hom bevind vir baie indien nie die oorgrote meerderheid blankes, so vewaag dat daar deur die newels van verraad en bedrog nouliks onderskei kan word wat die doel nou eintlik was/behels.
Daarom wil die skrywer poog om met diê artikel nie soseer te fokus op die verskillende bedryfs vertakkinge in die landbou as sodanig nie, maar die lig vir die gewaardeerde leser meer te laat val op die dilemma waarin die Boervolk en die landbou verkeer. Vir 'n groot deel van diegene wat hulle in die landbou bedryf bevind het dit bloot 'n beroep geword waarin jy jouself kan verryk, mits jy bereid is om die voorskrifte van die "nuwe meesters" na te kom en dit te eerbiedig. Die sulkes bevind hulle dan ook in die sogenaamde hoofstroom politiek waaruit jy nouliks weer kan ontsnap. Nodeloos om te sê dat hulle permanent vir die volksaak verlore is en dan in soverre dit die artikel aangaan ook vir die landbou. Vir ander het die problematiek van die bedryf so `n omvang aangeneem, dat daar in die dolle gejaag om oorlewing alleen, gekonsentreer word op die dag tot dag probleme van huis en aard. In `n groot mate het baie van hulle die onreg wat aan hulle en hulle kinders aangedoen is deur bedrog en verraad, by hulle laat verbygaan in die naam van hervorming en verandering.
Daarom klink dit amper onwerklik dat hierdie jong volkie hom so blatant laat mislei het deur oneerlike politici, dat daar gelate aanvaar word - dit is nou te laat niks kan nou meer gedoen word nie. Daar is seker geen ander bedryf as die landbou waar in die polsslag van hierdie volk so duidelik meetbaar is nie. Vir baie dekades het die landbou bekend gestaan as die ruggraat van die volkshuishouding, vir dekades het die landbou waardig sy plek langs ander sektore ingeneem om nie net waardevolle buitelandse valuta te verdien nie, maar ook die onmoontlike taak verrig om voortdurend te sorg dat die voedselmandjie oorloop, met goedkoop kos vir die massas. Produksie was van so `n aard dat ook hulle ten noorde van ons, wat voortdurend in `n staat van hongersnood verkeer, hulle kon versadig met die arbeid van die witman. Wanneer `n indiwidu deel is van hierdie bedryf, is dit miskien vir so `n persoon makliker om deur gesprekvoering met mede boere (oftewel landbouers soos Agri-SA dit wil) of deur noukeurige waameming tot die volgende slotsom kom: Die landbou bedryf in ons land is op sy kniee – die Blanke boer se polsslag het vervlou tot byna onwaarneembare vlakke, om die eenvoudige rede dat die DOEL waarvoor ons hier gevestig is by die Boervolk verbygegaan het. Oor baie jare heen is daaar by die boer `n skuldkompleks gevestig dat hy dit waaroor hy beskik eintlik aan die swartman verskuldig is, of ten minste moet deel.
Vir soveel dekades was boere blootgestel aan die misleiding van landbou leiers wat hulle self die oneer aangedoen het om saam met oneerlike politici in die knoeikamers van die NP en die ANC mee te doen aan die uitverkoping van blank SA aan `n gepeupel wat nie die vaagste begrip het waaroor ordelike regering gaan nie. Die deernis waarmee FW de Klerk swart gemeenskappe toegespreek het, het uitgekring tot by die uithoeke van die mees verafgeleë Boerplaas, met rampspoedige gevolge vir hulle wat bereid was om na die NP se misleiding, valse beloftes, openlike verraad en ongekende verwarring te luister. Hierdie verraad van binne was so sorgvuldig beplan met hulp van buite - die Chester Crocker's, die Huttington's en ons Dennis Warrell - dat die manier waarop dit plaasgevind het vir die vyand ewe belangrik was as die onderwerping self. Die onderwerping moes verhoed dat daar trots en eer sou oorbly om `n heropstanding te besiel. Alleen met die vermelding van Kodesa word besef hoe laag die regering van daardie tyd gedaal het om, terwyl die Boervolk magteloos toegekyk het, hulle sy land weg onderhandel het aan sy vroeëre vyande - `n terroristiese bende losgelaat om die land te vernietig. Onwillekeurig kom die woorde van Milner na vore: "The Boer war continues. It is not a war with bullets, but it is war still" - dit nadat hy herken het - "the countiy is a complete wreck". Deur die geskiedenis van hierdie klein volkie was daar altyd hulle wat in die oomblik van nood hulle rug op hulle volk gedraai het soos wat die woorde van Genl. Louis Botha vir sy ou vriend Genl. Koos de la Rey se ore weerklink het: "Ek het trou gesweer aan die Engelse", net so het FW de Klerk trou gesweer aan die magte wat nou regeer. Deur daardie finale daad van verraad het die NP die herverdeling van rykdom gewettig. Deur die politieke mag aan `n swart kommunistiese regime te oorhandig.
Teen hierdie agtergrond staan die landbou vandag in SA - die blanke boer is uitverkoop en die uitsprake van die swart regering word elke dag al hoe meer militant - selfs onteiening word nou openlik as `n opsie oonveeg om die boer wat nie wil saamwerk nie, van sy grond af te verwyder. Nasionale Pers plaas voortdurend artikels waarin die boere gebreinspoel word met die gedagte dat die pas van sogenoemde grondhervorming te stadig verloop. In Landhouweekblad van 6 Mei 2005 haal die voorsitter van die parlementêre portefeuljekomitee oor landbou en grondsake ene Masithela finaal die deksel van die pot waarin hierdie mislukte resep van grondverdeling besig is om oor te kook. Baie diplomaties probeer die voorsitter van die komitee om op subtiele manier te waarsku as hy sê "dat `n klein groepie wittes wat nog vasskop oor grond hervorming geidentifiseer moet word en aan die buitekant geplaas moet word" -maar gee hy darem terselfdertyd die gerusstelling -"hulle moet nie aangeveg word nie" (wat dit nou ookal mag beteken). Hierdie klein groepie wittes moet deur lede van die parlement, individue en georganiseerde landbou tot ander insigte gebring word. Seker sal dit vir baie in Agri-SA en selfs die gerespekteerde TLU groot genoegdoening verskaf om mede boere wat vasstaan te probeer oorreed om hulle nuwe visie vir SA Landbou met hulle te deel. `n Mens huiwer om die vraag te vra, maar sou hulle nie daarin slaag om die "klein groepie" tot ander insigte te bring nie - wat dan? Voorts waarsku die voorsitter van die komitee dat daar nie emosioneel na grond gekyk sal word wanneer die prys bepaal word nie - slegs ekonomiese norme moet gebruik word. Grond is `n geografiese begrensing vir `n volk van dit wat vir hom dierbaar is. In daardie aarde lê daar opgesluit die arbeid, sweet en geskiedenis van `n volk in eie reg en niemand het die reg om die Boervolk daardie reg te ontsê nie. Hierdie land van ons kom uit die moordkrale van Dingaan - hierdie land van ons is in die laer van Bloedrivier in geloof aan ons God afgepleit vir die geslagte wat moes volg.
Sou diegene wat soos die voorsitter van Agri-SA dink dat hierdie grond met geld gekoop kan word, nie kennis neem van daardie "klein groepie wittes" wat vas skop nie, sal hulle aandadig wees aan die verhoging van die konflikpotensiaal wat daar heers. Hierdie Gelofte Land van die Afrikanervolk kan nie vir `n ruilmiddel rand en sent van die geldmag verkwansel word nie want hierdie Voortrekker aarde is nie net myne en joune om daarmee te maak soos ons wil nie, dit kom van ver en is van duisende voorvaders swaar. Ons herkoms en toekoms vloei uit hierdie aarde - duur gekoop deur adel bloed. Daarom sal daar kennis geneem moet word dat die grond in ons besit met liefde gekoester word om ongeskonde aan die nageslag oorhandig te kan word. Dit is seker die hoogste ideaal van die boer by wie daar nog liefde bestaan vir dit waarvoor hy as opsigter aangestel is.
Soos wat die grond kwessie ontwikkel en die produksievermoë van die boer al hoe meer aan bande gele sal word, sal die eners denkendes by wie daar nog trots en selfrespek te vinde is, die kleiner verskille moet bylê sodat die volk uit een mond vir die regering van die dag en aan ander wat dit moet weet sal kan sê dat hierdie bate van die Boervolk on-onderhandelbaar is. Dit is `n ekonomiese realiteit en geld nie net vir die landbou nie, maar alle industrie - dat sodra daar op `n vyandig wyse deur die staat met enige van die basiese produksie faktore ingemeng word dit die produksie proses onmiddellik nadelig beinvloed. Hier is die landbou weereens `n klassieke voorbeeld van wat besig is om met die ekonomie te gebeur. Grond - een van die belangrikste indien nie die belangrikste faktor in die produksie ketting van die landbou, het nou 'n kruitvat geword wat die ANC gebruik om finaal met die landbou as `n ekonomiese vertakking van die volkshuishouding mee af te reken. Indien die regime in hierdie doelwit sou slaag om 30% van die beskikbare 86 miljoen hektaar landbou grond teen die jaar 2014 oor te dra aan die sogenaamde opkomende en bestaansboere uit die nie- wit gemeenskappe, sal hulle daarin slaag om hierdie trotse bedryf te reduseer tot `n jammerlike karikatuur van wat dit eens was.
Vir die kapitaalkragtige entrepreneur wat dan in die nuwe SA sal voortgaan met sy boerdery aktiwiteite sal daar die ontnugtering wag dat die nuwe visie, die nuwe voertuig, die nuwe speelveld waarin hy hom bevind, danksy die rolspelers in die landbou nie die mas sal opkom nie. (Die moderne terminologie ontleen aan AgriSA). Vir die sulkes wat sal oorbly wag daar toenemende druk vanuit vakbond geledere. Soos tans in die landbou ondervind word sal die voordele (vergoedingspakket) onhanteerbare vlakke bereik terwyl die produktiwiteits vlakke voortdurend daal. Arbeid net soos grond is `n onontbeerlike element in die produksie ketting van die landbou omdat meganisasie alleen tot op sekere vlakke moontlik is mits dit ekonomies regverdigbaar is. Teen hierdie somber agtergrond moet die boer van vandag sy weg vind, mits hy by die kapitaal instellings soos die handelsbanke en ander geholpe raak om die nodige bedryfskapitaal te bekom om nog `n finansiële jaar te oorleef waar alle insette (uitgawes) sonder enige beherende ingryp vanaf owerheidswee besig is om astronomiese afmetings aan te neem.
As dit alles gesê is sal selfs die leek in die landbou besef dat daardie onmisbare skakel in die produksie ketting naamlik organisasie of bestuursvermoë deur die inmenging van onbekwame en kennislose mense totaal vemietig is, omdat die witman sy baasskap wat oor baie eeue heen onteem is deur die regulering van arbeid. Verby is die dae toe daar wedersyds respek tussen werkgewer en werknemer was, want dit moes plek maak vir nuwe verhoudinge binne die werkplek, soos bepaal deur die Departement van Arbeid, in baie gevalle onaanvaarbaar vir beide partye - werkgewer en werknemer. Die gevolg van hierdie kortsigtigheid deur mense wat veronderstel is om van beter te weet het gelei tot werkloosheidsvlakke ongekend in die dae van apartheid - armoede vier hoogty in die plakkerskampe, want soos die vergoedingspakket van die plaaswerker styg groei die plakkerskamp dienooreenkomstiglik.
In die Lanbouweekblad van 7 Januarie 2005 verklaar mnr. Chris du Toit, nou die voorsitter van die Landboubesigheidskamer: "Enige hoop op sukses in die onderhandelinge en beinvloeding is afhanklik van die gesamentlike optrede en die morele en finansiële ondersteuning van alle landbouers."(Finansiële ondersteuning - terwyl landbouskuld op sy hoogste vlak ooit naamlik R35 000 miljoen te staan gekom het.) Vir hierdie sukses, sê Du Toit, word almal se betrokkenheid by die strukture van georganiseerde landbou vereis. Later in dieselfde artikel raak diê landbou leier die verstommende stelling kwyt dat indien jy onbetrokke is by die strukture van georganiseerde landbou en jy mense sou verwyt omdat alles verkeerd gaan dit aan verraad sal grens. Miskien kan ons (die boere) Du Toit vergewe vir die kwistige gebruik van die woord verraad. In die inleidende paragraaf van sy artikel verklaar Du Toit as volg: "Alles wat jy is, alles wat jy het, alles wat jy bereik, het jy aan jou omgewing te danke".
Uit die pen van `n Bittereinder die nederige erkenning teenoor my God dat alles wat ek is, alles wat ek het, alles wat ek bereik het is die genade van ons driemaal Heilige God -dit is die doel waarom Hy ons hier geplaas het - om Sy lig van waarheid brandend te hou in hierdie donker kontinent. In daardie artikel som Chris du Toit eintlik die totale vraagstuk van Landbou in SA op. Die uiteenlopende verskil wat daar bestaan tussen die landbouer van Agri-SA en die Boervolk as trotse erfopvolger van hierdie Voortrekker aarde. By die een groep die onbeheersde drang tot onderhandeling en hervorming, by die ander die voortdurende versugting na verinniging en die handhawing van Christelike Nasionale waardes. Vir ons wat weet wie ons is en waar ons wortels lê - mag u ook krag put vir die stryd uit Jesaja 51:1 "Aanskou die rots waaruit julle gekap is en die holte van die put waaruit julle gegrawe is."
[QUOTE=Blink Toekoms] beroep op die boere daar om nie toe te gee nie - dalk is dit ons laaste staanplek om te se tot hier toe en nie verder nie!!!!!!!!!
jy is reg as jy se ons boer volk het nie meer a grond gebied nie, en ons is lankal verby die staan punt van hier toe en nie verder nie, wat grond betref. as jy reg kan onthou in 92 met die referendum toe die ja stem gewen het, het hulle op tv onder houde gehaad met baie wit,afrikaanse boere, en 99% van hulle het erken dat hulle ja gestem het, en dat dit nou tyd is dat ons, ons land weg gee. so wat nou!!!!!!!!! kyk ek is nie teen die boere en hulle plaase nie, maar hoeveel van hulle sal vandag saam met die boer volk staan. ek ken baie boere met plaase en as hulle by my kla oor die regering en hulle plaase, dan vra ek die selde vrag aan hulle, en wat se hulle, ons wil nie betroke raak nie. die ding is die boere wat so lekker ja gestem het om ons land weg te gee, het nie gedink dit sal hulle plaase benadeel nie. ek moet ook se dat daar onskudige boere betrokke is, en vir hulle voel ek jammer. dis ongelukkig ook so met die plaas moorde. maar a boer wat bereit is om die pad saam te loop, sal ek my hande af baklei. en ons in die stede en dorpe se tyd kom nog, nou wonder ek of die boere ons sal help, as daar nog boere met plaase oor is. ek hoop jy sien die in die regte lig.