Python het posgevat in die laat 1980's en die implementering daarvan deur Guido van Rossum het in Desember 1989 begin by die Sentrum vir Informatika en Wiskunde (CWI) in Nederland. Die taal was bedoel om 'n 'n verbetering van die ABC-taal te wees, wat sagteware-uitsonderings kan hanteer en kan werk met die Amoeba bedryfstelsel. Van Rossum is Python se hoofontwikkelaar en het steeds die grootste sê in die huidige ontwikkeling en vooruitgaan van Python. Die Python gemeenskap aanvaar sy besluite en het hom die titel gegee van lewenslange welwillende diktator.
Python 3.0 (populêre vroeë name sluit in Python 3000 en py3k) is na 'n lang toetsperiode op 3 Desember 2008 vrygestel. Dit het baie nuwe eienskappe aangebied, maar het nie die vorige weergawes van Python ondersteun nie. Die meerderheid van sy verbeterde eienskappe is dus geïmplimenteer op die meer bruikbare weergawes Python 2.6.x en 2.7.x 
Filosofie van PythonWysig
Die Pythongemeenskap het hul eie styl van programmering, wat hulle beskou as 'n minimalistiese en hoogsleesbare taal. Goeie Python kode is maklik om te verstaan en pas goed in met die taal self. Dit staan teenoor taal wat moeilik is om te verstaan of voel asof dit oorvertaal is van 'n ander programmeringstaal.
Python is bedoel om 'n hoogsleesbare taal te wees en is baie na aan natuurlike taal. Dit maak minimale gebruik van leestekens en verkies om meer sleutelwoorde te gebruik. Python het ook minder sintaktiese uitsonderings en spesiale gevalle as 'n taal soos C (programmeertaal). Python volg die Principle of Least Astonishment wat impliseer dat kode behoort te doen wat jy van 'n natuurlike taal sou verwag.
Python maak gebruik van inkeping (horisontale spasiëring) eerder as sleutelwoorde of krulhakies om die einde van blokke stellings aan te dui (byvoorbeeld die inhoud van 'n lus sal alles dieselfde hoeveelheid inkeping hê). Na sekere stellings moet daar verder ingekeep word (byvoorbeeld na 'n if-stelling). Die inkeping moet verminder word na die einde van die huidige blokkode. Die ingekeepte kode na 'n stelling word na verwys as daardie stelling se blok, byvoorbeeld na if x > 5: print "Hello" , sal print "Hello"die if-blok wees.
Stellings en beheer van programvloeiWysig
Python maak onder andere van die volgende stellings gebruik:
Die if-stelling sal voorwaardelik 'n blokkode uitvoer, wat gebruik kan word saam met die else en elif stellings om meer ingewikkelde voorwaardes te skep
Die assert-stelling, wat gebruik word tydens ontfouting om te kyk vir sekere kondisies wat geldig moet wees
Die yield-stelling wat 'n waarde teruggee vanaf 'n generator funksie.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Python_(programmeertaal)&oldid=1792583"
Last edited on 8 September 2018, at 16:01
Die bladsy is laas op 8 September 2018 om 16:01 bygewerk.