Dumas Family in New Zealand | Our online diary | Bladsy 2
Posted in New Zealand | Sleutelwoordw:Emigrasie
Posted by: beertjie | September 24, 2008
Vir die eerste keer in my lewe aan sneeu gevat, wat ‘n belewenis. Dit het amper gevoel soos Heidi in die berge. Dis onbeskryflik mooi. Ek weet nie wie het dit die meeste geniet nie, ek of my meisiekind. Dit was ook haar eerste keer in die sneeu. Geraldine wou net weet of mens die sneeu kon eet en sy het toe vir haar ‘n sneeu roomys gemaak en dit geeët.
Geraldine se sneeu roomys
Ons het sommer ‘n lekker lang naweek gevat om sneeu te gaan kyk. Die sneeu is by Mount Ruaapehu (sowat 380km van ons af).
Jacques het Vrydag en Maandag verlof gevat want ons wou ook sommer by al ons vriende ook gaan kuier. Ons het Vrydag deurgery tot in Hamilton (126km tot daar), bietjie by Ivan en Christa gekuier. Later het ons deurgery tot in Cambridge (sowat 20km vanaf Hamilton) en lekker gebraai by ons vriende Rejaun en Grant. Ons het daar oorgeslaap en die volgende oggend deurgery tot in Taupo. (sowat 280km vanaf Auckland waar ons bly.)
Ons het daar by vriende, Jacques en Valerie oorgeslaap Saterdag en Sondagaand. Jacques was saam met my man Jacques op skool en hulle is nou so 5 maande hier in New Zealand. Ons het Saterdag eers bietjie in Taupo rondgery en gaan kyk na die waterval. Huka Falls, baie mooi en die water se kleur is besonders.
Sondag het ons deurgery Whakapapa (uitgespreek Fakapapa) aan die onderpunt van Mount Ruapehu (sowat 100km suid van Taupo in die Tangoriro National Park). Ons is sowat twee derdes teen die berg op en daar by die kafee eers middagete geniet. Geraldine het in die sneeu gaan speel terwyl haar sussie sommer in die restaurant onder die tafel aan die slaap geraak het.
Die dag by die sneeu spandeer en later weer teruggery tot in Taupo.
Maandagoggend het ons net buite Taupo gaan kyk na die Craters of the Moon, ‘n geothermal park waar die stoom by die aarde uit trek.
Koffie in 'n blikkie
Ons het ook hier koffie in ‘n blikkie gekoop. Eerste keer wat ek dit sien. Die koffie is nog baie warm en baie lekker.
Daarna het ons weer teruggery tot in Hamilton, die middag weer by Ivan en Christa gekuier en later die pad gevat terug Auckland toe. Ons was baie moeg maar dit was alles die moeite werd.
Geraldine, Adelai en Jacques
Mamma en Geraldine
Mamma en Geraldine speel te lekker
Adelai slaap op die vloer in die restaurant
Adelai en Geraldine - Mount Ruapehu
Posted by: beertjie | Augustus 23, 2008
Geraldine het die 21ste Augustus 2008 “international day: gehad by haar skool. Dit was alles gereël in die “spirit” van die olimpiese spele. Al die leerlinge in die skool moes hul oorspronklike land verteenwoordig. Omdat Owairowa Primary ‘n internasionale skool is het hulle baie leerlinge van ander lande.
Die kinders het ook “banners” gehad soos met die olimpiese spele. Daarop was die land wat hulle verteenwoordig en dan het een van die kinders ook hul landsvlag gedra.
Hier is so paar foto’s.
Geraldine with the SA Flag
Nadat al die kinders ‘n paar keer om die skool gestap het, het almal bymekaar gekom en die New Zealandse Volkslied gesing. Die kinders moes ook elkeen ‘n bord eetgoed skool toe vat met ‘n tradisionele dis van hul eie land. Natuurlik het Geraldine lekker koeksisters gevat en almal was mal daaroor.
More South African's
Posted by: beertjie | Julie 22, 2008
Eerste Kiwi Troue
Ons het onlangs ons eerste Kiwi troue bygewoon. My dogtertjie Geraldine het vriende gemaak met een van ons bure se seuns, Keighan. Ons het die ouers, Anouska en Paul ontmoet en later meer as bure geword. Anouska is van Maori afkoms en Paul is ‘n Kiwi met ‘n Walliese agtergrond.
Ons ken hulle nou ongeveer 9 maande. Ons is toe uitgenooi na hul troue die 5de Julie 2008. Hier in New Zealand praat die mense nie altyd van my man of vrou nie, maar verwys na hul “partner”. Jy is nie altyd seker of die couple getroud is of nie.
Ons lees op die uitnodiging dat die huwelikseremonie die middag 13h30 is en die onthaal word eers 19h00 gehou. Sjoe ons was bekommerd dat die seremonie en onthaal na mekaar gehou word, soos maar die tradisie in Suid Afrika is. Wel gelukkig darem nie.
Die huwelikseremonie was gehou in ‘n Homestead, dit was die eerste huis wat gebou was in die Manurewa woonbuurt. Dis ‘n masiewe groot huis wat omskep is in verskeie besighede. Die hoofhuis het ‘n klein restaurant binne en dan natuurlik die plekkie waar die huwelik gehou was. Daar is ook ‘n museum waar hout en klip uitgestal word.
Die huwelikseremonie is sommer ‘n vinnige affêre. Net so vinnige boodskappie oor die huwelik, die bruid en bruidegom se “vows” vir mekaar en woeps, waps die twee is getroud.
Paul & Anouska Evans
Daarna het ons die seremonie verlaat en huistoe gegaan. Ons is toe weer later die aand na die onthaal, wat gehou was in die “PUB”. The London Shed Pub. Die musiek was Karaoke. Baie lekker gewees, almal wat wou sing kon gaan sing en ek moet sê daar is ‘n paar van daardie mense wat maar mag sing. Die bruidegom se broer het ‘n fantastiese stem en het weggetrek met Green Green Grass of Home. Die bruid self sing nie te sleg nie. Sy het ook later die aand so paar liedjies gesing.
Die manne drink tequila
Die manne het te lekker gekuier. Jacques (my man) is die een heel regs. Die bruidegom se twee broers is die ander twee in die foto.
Anouska, Paul en hul seun Keighan
Die hele experience was nice,
nie die gewone tradisionele
troue waaraan ons Suid
Afrikaners gewoond is nie.
Die hele troue is informeel.
Die atmosfeer is nie styf nie.
Ons kan nie wag vir ons
volgende Kiwi troue nie.
Posted by: beertjie | Junie 3, 2008
Dit voel of so stukkie uit my lewe verdwyn het. Dit is nou omdat Steve Hofmeyr sy blog http://stevehofmeyr.co.za/blog/ tydelik gestaak het. Ek het dit geniet daar om daar te chat met al die bloggers en vriende gemaak op die blog.
Danksy Pagoda32 is daar nou ‘n nuwe plek waar ons kan chat totdat die blog weer op die been is http://diewerf.wordpress.com/
Ek het ook in Maart ‘n Facebook groep gestig http://www.facebook.com/group.php?gid=9264258662 vir al Steve se bloggers om hul foto’s te deel en ook om te chat. So gaan kyk bietjie en plaas bietjie vir ons foto’s van Steve daarop. Daar is alreeds 88 foto’s wat geneem is saam met bloggers en ook “118 members” so gaan sit biejtie die gesigte by die blog name.
Hier is ‘n foto wat geplaas was deur Louis Visser op Facebook. Baie oulik.
Hier is Steve saam met sy kinders Armand, Devon en Charissa (Sonja Goosen het die foto op facebook geplaas)
Hier is Steve saam met Benjamin en Sebastian. (Foto deur Sonja Goosen op facebook geplaas)
En natuurlik soos ons vir Steve ken.
Gelukkig het ek nog kontak met ‘n paar bloggers en van hulle is hier New Zealand.
Anyway, word gesond Steve en geniet die tyd en spandeer dit saam met jou familie en vriende.
Posted in Steve Hofmeyr
Ons het vir ‘n slag ‘n rustige naweek gehad. Bietjie gebraai saam met vriende die naweek by ons huis. Die Kiwi manier. Gas BBQ. Die lug is bietjie koel in die oggende en laataand, maar ons sorg dat ons ‘n braai inkry. Sondag bietjie by die familie gekuier in Maraetai en toe lekker vis gebraai later die aand by ons. Vars Snapper wat ons vriend James gevang het toe hy bietjie uit was op die see met sy boot. Thanks James.
Jacques was die naweek op standby so ons kan nie eintlik weggaan nie. Het eintlike ‘n lekker rustige naweek gehad vir ‘n slag.
Hierdie klompie foto’s is geneem so 10 minute se ry van ons af. Dit was oppad Clevedon toe.
Net so stukkie humor vir die dag. Nuwe Nokia selfoon.
Posted by: beertjie | Mei 30, 2008
Racist Attack, when is it going to stop
Het vandag hierdie oulike email ontvang. Ons dink elke dag aan die geweld wat daar in SA plaasvind. Ons vrees vir ons familie en vriende. Hierdie was so oulik dat ek nie kon help om die humor daarin te sien nie.
Nog ‘n rassistiese aanval. Wanneer gaan rassisme ophou?
Ek het hierdie baie geniet, veral omdat ek mal is oor katte.
Hier is naweke so baie om te doen, dit kos jou basies niks. Dis jou petrol heen en weer en natuurlik ‘n lekker piekniekmandjie. Hier in NZ is ons baie dankbaar dat ons sulke dinge kan doen. Hier is so baie Suid Afrikaners by parke en openbare tuine. Dit is dinge wat ons nie in Suid Afrika kon doen nie. ‘n Maand voordat ons SA verlaat het, het ons ‘n huis gehuur oorkant ‘n park. Dit was verkriklik om elke dag daarin vas te kyk en om vir my dogterjie te verduidelik dat sy nie soontoe kan gaan nie. Ons het haar 2 keer soontoe gevat en elke keer was daar gebreekte bottelstukke op die slide. Orals waar jy loop is net gebreekte glas.
Dit was vir ons wonderlik om hier vir die eerste keer na ‘n park toe te kon gaan. Dis so veilig, so skoon. Daar is geen vullisdromme hier in die openbare parke nie. Jy moet al jou vullis huis toe neem en dit daar weggooi. Almal is verantwoordelik en gooi dit nie in die park nie. Hier kan ons kinders speel soos toe ek ‘n kind was.
Hier is ‘n paar foto’s geneem by Waiuku Beach. Hier is die sand swart. Ons gaan gereeld soontoe en vat ons quad bikes saam, slaan die Gazebo op en geniet die hele dag daar. Gelukkig kan jy hier op die strand ry met jou 4×4 en enige iets met wiele. Dit lyk letterlik soos spitsverkeer naweke op die strand.