Voorstuk van die beskrywing van Egipte - Inligting
Voorkant van die Beskrywing van Egipte
Titel: Voorblad vir beskrywing van Egipte, deel I.
Skrywer: CECILE François-Charles (1746 - 1840)
Afmetings: Hoogte 55 - Breedte 40,5
Tegniek en ander aanduidings: "Perspective of Egypt, from Alexandria to Philae", voorblad van volume I van die Oudhede van die beskrywing van Egipte of versameling van waarnemings en navorsing wat in Egipte gedoen is tydens die ekspedisie van die Franse leër (gepubliseer) deur Jomard). wat tydens die Franse leërekspedisie in Egipte gemaak is
Prentverwysing: MI 130
Voorblad vir beskrywing van Egipte, deel I.
Die Beskrywing van Egipte
Tien jaar na die staatskaping van 18 Brumaire besluit Napoleon om al die dokumente wat deur die wetenskaplike missie van die Egiptiese ekspedisie versamel is, te publiseer in die vorm van 'n redaksionele monument tot sy eer, die Beskrywing van Egipte. Hierdie ensiklopediese onderneming het ten doel om 'n twyfelagtige militêre avontuur  te omskep in 'n kulturele en argeologiese verowering, wat deur die genie van die keiser bewerkstellig word.
Die Napoleontiese propaganda wat alomteenwoordig lyk, word eintlik net op die voorblad uitgeoefen,
die voorwoord  en die algemene vorm. Die byna faraoniese formaat van die werk (70 x 60 cm), wat die vervaardiging van buitengewoon groot papierbakke vereis, gee die hele publikasie die aansien van 'n groot prestasie van die Ryk.
As Fourier hulde bring aan 'wie wie se beskerming die vooruitgang bevoordeel het, of eerder wie die eerste en ware outeur is', dan is die inhoud van die Beskrywing verwys nie na die ekspedisie of die leier daarvan nie. Die begeerte na wetenskaplike beskrywing wat hierdie werk inhuldig, laat die publikasie daarvan blyk as 'n onderneming wat nagestreef moet word ondanks regimeveranderings; dit sal in 1835 eindig.
Die openbaring van Egiptiese oudhede onder die toesig van die Keiser
In 'n gereelde raam wat aan die ingang van 'n tempel herinner, bied die ontwerper François-Charles Cécile 'n gerekonstrueerde kortpad van Egipte aan  wat allegorie en landskap, argitektoniese rekonstruksie en argeologie kombineer. Maar geen spoor van die hedendaagse Egipte nie, nog bestudeer deur geleerdes. Die tyd het blykbaar stilgestaan ​​in die voorstelling van die hele land deur die kuns van die farao's.
Op die voorgrond 'n hoop voorwerpe: die Rosettaklip  wat tydens die ekspedisie ontdek is, die sterretjie Dendérah , 'n papirus, 'n hoofstad "met dadelblare", 'n Egiptiese god met 'n liggaam van mens en dierekop, ramme wat meer volgens die smaak van die tyd vir astrologie lyk as argeologie, 'n sfinks van Thebe en 'n ander sfinkskop, in die styl baie naby aan 'n kouros van klassieke Griekse kuns. Die Korintiese kolom wat aan die raam vasgeheg is, bekend as Pompeius se Kolom, was toe in Alexandrië, net soos die obelisk, geïdentifiseer as 'Cleopatra's needle', wat in 1880 na New York vervoer sal word, wanneer die stad sy eie wil hê. obelisk soos al die groot stede van Europa.
Daarbuite verteenwoordig die Nyl, waarvan die bronne op hierdie datum nog onbekend is, vanaf sy delta na Aswan. In hierdie grandiose en fiktiewe visie word monumente wat verskeie dae van mekaar geleë is, aan albei oewer van die rivier, bymekaar gebring.
Die motiewe wat die deurkosyn versier, kom blykbaar uit die Egiptiese kuns, maar word vertaal in die bas-reliëftaal van die klassieke Griekse kuns. Hierbo domineer die allegoriese fries van Bonaparte wat die Mamluke verpletter en gevolg deur die kunste en wetenskappe. Napoleon Bonaparte, in die naakte Apollo, het die beroemde vierhoek van die perde van Sint Markus gelei wat van Venesië na Parys vervoer is na die Italiaanse veldtog. Die lewelose landskap word teëgestaan ​​deur die ywer van die jong oorwinnaar, die enigste wat dit kan herleef. Bokant hom skyn die ster van die nuwe keiserlike dinastie, op die gevleuelde aardbol van die antieke farao's. Die Kommissie vir Lettere en Wetenskappe, verteenwoordig deur vier rye Muses, kyk na die silhoeët van die Nyl, geïnspireer deur die beroemde Romeinse beeldhouwerk  - wat destyds ook na Parys gestuur is en 'n wanordelike horde Mamluks in sy golwe dra. Vreesbevange vir die arend, simbool van die keiserlike leër, vlug die weggevoerde vyand agter 'n piramide aan. Die 'oorwinnende held' het die kunste en wetenskap na 'n lang ballingskap na Egipte teruggebring. Uitgedryf deur Bonaparte verskyn die Mamelukke weer in die onderste fries, onderdanig en huldig hulde. Aan die syposte dra trofeë van wapens, vlae en vaandels wat uit kranse en medaljes bestaan, die name van die hoofslagvelde van Sirië en Egipte. In die hoeke staan ​​die by, nog 'n keiserlike simbool.
Die voorkant vorm 'n soort triomfboog, sowel 'n parade van verslane onderdane as 'n apoteose van die oorwinnaar, en legitimeer die mag van Napoleon Bonaparte. Hy verenig die kultus van die persoonlikheid van die generaal-generaal met die klassieke idee van die halfgodheld. Soos Caesar, het Napoleon vanaf die opperbevel van die leër na die keiserlike mag opgevaar en, net soos hy, 'n ryk deur Egipteland gestig. Ekspedisie wat deur die noodlot gewild is, suggereer die voorwoord, want "die kenmerk van hierdie land is om die aandag te vestig van roemryke vorste wat die lotgevalle van nasies reguleer".
Die voorblad illustreer die idee dat die keiserlike mag deur middel van kennis en beeld Frankryk die bemeestering van Egiptiese oudhede gegee het, en nie gestop by die feit dat die Engelse die versamelings van antieke voorwerpe aangegryp het nie! Hierdie stukke Egiptiese kuns speel ook die rol van brûe tussen Egiptiese kuns en Grieks-Romeinse kuns, wat hierdie 19de eeuse opvatting weerspieël waarvolgens die kuns van die Farao's die bakermat van die kuns vorm voor die ware hoogtepunt, klassieke Griekse kuns: Egipte het die fakkel aan Griekeland oorgedra, wat dit deur die eeue aan Franse kunstenaars en geleerdes oorgedra het.
In dieselfde perspektief kry die voorstelling van die perde van Sint Markus en die Nyl as god van die rivier nie 'n eenvoudige allegoriese betekenis nie. Bonaparte se wapendade in Italië het die Franse nasie meester van hierdie uitsonderlike werke gemaak. Dit simboliseer ook die beheer van klassieke en Egiptiese oudhede wat Frankryk toe besit.
Die repertoire van nuwe vorms wat in Egipte ontdek is, versprei deur Beskrywing sal die visie van kunstenaars transformeer en word wyd deur skilders gebruik om die Ooste te ontlok.
Sint Markus se perde
Anna PIUSSI, "The Golden Handcuffs of Napoleonic Patronage: The Frontispiece of the Description of Egypt: Homage to Dutertre, Balzac and Cécile" in Die Egiptiese ekspedisie, 'n verligtingsgeselskap, 1798-1801Verrigtinge van die colloquium van die Académie des inscriptions et belles-lettres en die Académie des sciences, onder die vaandel van die Institut de France, Parys, 8-10 Junie 1998, saamgestel deur Patrice Bret, Parys, 1999. Marie -Noëlle BOURGUET "Wetenskaplikes om Egipte te verower? Wetenskap, reis en politiek ten tyde van die Franse ekspedisie "in Die Egiptiese ekspedisie, 'n verligtingsgeselskap, 1798-1801Verrigtinge van die colloquium van die Académie des inscriptions et belles-lettres en die Académie des sciences, onder die vaandel van die Institut de France, Parys, 8-10 Junie 1998, saamgestel deur Patrice Bret, Parys, 1999.