Cecile Cilliers sal altyd onthou word as iemand wat haar mening sonder aansiens des persoons uitgespreek het. In haar boekresenssies het sy haar deur die jare openbaar as iemand wat nie modes gevolg het, of politieke bewegings klakkeloos nagepraat het nie. Sy het 'n mening, en sal dit uitspreek.
In haar senior jare is sy minder gereeld deur boekeredakteurs genader om 'n mening (moontlik omdat daar net een oor was), maar wanneer dit wel gebeur het, het sy steeds op haar eie manier standpunte gestel wat nie altyd gesinchroniseer kon word met die tydgenootlike problematiek nie.
'n Goeie voorbeeld hiervan is te vind in haar bespreking op Boeke24 van Boereoorlogstories 2, wat deur Jeanette Ferreira saamgestel is. "Bly ons in 2012 nog soek na die een of ander versekering dat ons as 'n Afrikanervolk bestaansreg het?" vra sy, skynbaar onbewus van die doen en late van Solidariteit en Agri F, en voel dat ook dat daar geen rede is om in 2012 'n bundel van hierdie aard te publiseer nie.
Vir Cilliers was die ideaal eerder dat bundels saamgestel moet word wat die lesers sal help om in vrede met hul mede-landgenote te lewe. Dié voorskriftelike versugting is volgens alle berigte slegs opgevolg deur CUM Boeke …
Cecile Cilliers se bespreking van Boereoorlogstories 2 is 'n eienaardigheid.
Ek kan nie onthou wanneer laas ek so min lus was om 'n resensie te lees as hierdie een ná sy inleiding nie. As die resensent twyfel het oor die bestaansreg van 'n bloemlesing, hoekom dit nog resenseer?
Nadat sy mens aldus negatief gestem het, gaan sy dan voort en maak opmerkings wat nie alleen getuig van 'n goeie kritiese ingesteldheid nie, maar van groot waardering vir baie van die verhale in die bundel.
Op 'n plek sê Cilliers selfs dat die bundel "waardevol" is, om spesifieke redes. Daardie redes is dat daar verhale is wat "uit die wete, insig en gevolglike groei van die verlede die hede aanspreek". En dan sluit sy met die hierbo vermelde ideaal.
En skielik het die negatiwiteit weer oor my toegesak. Het Cilliers reg laat geskied aan die bloemlesing?
Die punt is dat mens enige persoonlike voorkeur kan gebruik om 'n bundel te kruisig. As Cilliers byvoorbeeld vooraf besluit het dat wat die Afrikanervolk nóú nodig het verhale is waarin die mishandeling van diere onder die loep geplaas word, dan sou sy 'n soortgelyke resensie kon skryf, en die bloemlesing vernietig het omdat daar net enkele verhale is waarin dieremishandeling voorkom.
Dit is sekerlik Cilliers se volste reg om haar eie persoonlike agenda te propageer. Miskien moet sy 'n bloemlesing saamstel van verhale wat lesers sal help om in vrede met hul mede-landgenote te lewe.
Maar in soverre Boereoorlogstories 2 'n reaksie is op die welslae van 'n vorige soortgelyke bloemlesing, is die aanknopingspunt tog sekerlik wat Afrikaanse skrywers in 2012 anders met dieselfde tema maak? En: Hoe goed is die skryfwerk? Is daar enige van die verhale wat die grense van Afrikaanse kortkuns versit?
Wat hier gebeur het, is dat Boereoorlogstories 2 net-net goed gevind is danksy die insluiting van enkele verhale wat aansluit by haar persoonlike voorkeur. Die bundel self is onvoldoende bespreek.
Op 'n ander dag, in 'n ander luim, met ander voorkeure, kon "waardevol" vervang gewees het deur "nutteloos" of "skitterend", wie weet. Hang net af met watter sendingwerk sy die dag gemoeid is.
&larr Gekwalifiseerde aanbevelings
Uit twee hoeke, een slotsom &rarr
5 antwoorde op Voorskriftelike verwagtinge
Miskien word sy nou bietjie oud. Dink jy nie die stekies oor CUM en haar sendingwerk is onnodig en irrelevant nie? Tog onthou ek nou die moeilikheid waarin haar suster Madeleine van Biljon was toe die ATKV 'n toekenning teruggetrek het omdat sy 'n uitgesproke nie- Christen was. Dink jy dat Cecile as Christen nie 'n objektiewe resensie kan gee nie? Het dit werklik enige iets met mekaar te doen, die resensie en haar geloof?
Snaaks,ek het presies dieselfde gevoel gekry toe ek dit lees.Met Cilliers se gereelde rubriek in Beeld,kan sy ook nooit nalaat om iets van haarself of haar familie in te gooi nie.Ek dink dit het nou deurgesyfer na hierdie resensie.
Hasieblou het gesê op Junie 26, 2012
Verstom, het ek gemeen ek het die resensie verkeerd verstaan. Maar jy bevestig dit nou, Crito. Cilliers meen die bundel moes eintlik nie verskyn het nie. Juis, waarom hoegenaamd instem om 'n boek te resenseer as dit, beskou vanuit haar morele hoë grond, nie bestaansreg het nie?
En daardie naïewe sin van Cilliers "Om die geskiedenis klakkeloos oor te vertel sonder om dit in 'n huidige konteks te plaas, is om water te trap …" Werklik? Mens wonder of Cilliers dan glad nie weet die verlede moet in 'n historiese dokument eers gerekonstrueer word voor dit geïnterpreteer kan word. Ek wonder wat sê sy van F.A. Venter se tetralogie oor die Groot Trek? Seker ook watertrappery. Daardie vier boeke het immers in die apartheidsera verskyn en Venter het skromelik versuim om dit in die destydse konteks te plaas.
Dalk kan jy help, Crito, want ek krap steeds kop oor die volgende in haar resensie: "Twaalf van die verhale gee krediet aan brontekste […] die res is gewoon historiese fiksie …" Soos ek dit het, was historiese fiksie mos die idee, nie waar nie?
crito het gesê op Junie 27, 2012
@ Vega: Nee, ek het geen kommentaar op haar geloof gelewer nie, of die uitwerking wat dit op haar resensie sou hê nie. Ek deel mev. Cilliers se geloofsoortuiginge. Die CUM-verwysing is humoristies bedoel. Jy sal agterkom die eerste deel van die blog is in die styl van 'n grafskrif aangebied.
@ Vleiloerie: Dis deel van mev. Cilliers se verwardheid oor Boereoorlogstories 2. Sy sien "stories" in die titel nie raak nie, Wat my verder laat wonder oor haar verwarring, is dat sy skyn te dink dat 'n kortverhaal met 'n bron-erkenning nie ook "gewoon historiese fiksie" kan wees nie.