Versoening met God
“Die boodskap van versoening bestaan daarin dat God deur Christus die wêreld met Homself versoen het en die mense hulle oortredinge nie toereken nie. Die boodskap van versoening het Hy aan ons toevertrou.” - 2 Korintiërs 5:19.
Lees asseblief die teksvers weer aandagtig en met 'n biddende hart. Kom ons antwoord nou 'n baie persoonlike, maar belangrike vraag: "Is ons met God versoen?" Indien ons bevestigend hierop kan antwoord, is daar nog 'n tweede vraag: "Lewe ons vanuit hierdie versoening?"
Die vraag vra nie of ons kerkmense is nie - mense wat gereeld kerk toe gaan, 'n goeie lewe lei of selfs 'n gesiene en gerespekteerde lid van die samelewing is nie. Nee, die vraag wat hier gestel word, is of ons die vrede en vreugde ervaar van mense wat met God versoen is. Mense wie se oortredinge hulle nie toegereken word nie, omdat hulle hul Verlosser persoonlik ontmoet het en daagliks met Hom omgang het. Ervaar ons dit daagliks, nou, in ons lewe? Het ons innerlike kalmte in ons gemoed? Of smeul daar nog 'n knaende onrustigheid in ons binneste?
Miskien het ons al deur die jare geleer om daardie onrustigheid te hanteer, en slaag ons daarin om 'n uiterlike rustigheid en selfversekerdheid na buite te vertoon? Maar wanneer ons werklik eerlik met onsself is, wéét ons of ons daardie vrede en kalmte het waarvan die Skrif praat.
In ons teksvers lees ons die wonderlike nuus: God het die wêreld met Homself versoen. Die inisiatief gaan dus van God uit - dit is juis die evangelie - die blye boodskap! God het die wêreld met Homself versoen en reken die mens nie sy oortredinge toe nie. Ons moet dit net in die geloof aanvaar en vir onsself toe-eien ( 2 Kor 5: 20).
Wat weerhou ons daarvan om tot hierdie geloofsdaad oor te gaan? 'n Vertroetelde sonde(s), swakheid of ongeloof? Dit hoef nie noodwendig iets negatiefs te wees nie - ambisie dalk? Is ons bang dat ons vriende of familie teen ons gekant sal wees? Kom ons maak vandag nog hierdie saak uit! Is dit wat in ons pad staan om in algehele oorgawe ons lewe aan die voet van die kruis te lê, werklik die moeite werd? Is dit werklik die moeite werd om die ewige lewe as gevolg daarvan mis te loop? Kom ons aanvaar hierdie versoening. Ons is so kosbaar in God se oë dat Hy sy eie Seun in ons plek laat sterf het. Kom ons gryp dit in die geloof met albei ons hande vas - ons lewe hang daarvan af!
Gebed: Ek glo aan skuldvergewing
deur die Heer se middelaarsbloed;
in my eie werk en waarde
is geen rus vir my gemoed.
Dit is alles net genade;
dat ek nie verlore gaan.
Ja, my Vader, ja, ek weet dit:
U neem my in Christus aan.