Daar is nog gedigte soos ‘kliniek‘, ‘Wurm‘, ‘Viooltjiegeur‘, ‘Verveling is gebore op ‘n Sondagmiddag‘, ‘Seepunt‘, ‘See‘, ‘roeier‘, ‘ontlading‘, ‘Aand in die kafee‘. Ek wil net, om te wys op die metaforiek, die kort gediggie ‘roeier‘ lees: Jy en Dirk wat as studente hand-aan-hand in Victoriastraat afstap van Irene-koshuis af, en ons Sonoppers wat met ontsag na ons Afr. prof se dogter en haar geliefde kyk - deur ‘n koshuisvenster, of as ons op pad klas toe by julle verbystap. Die wenner en naaswenner van elk van die groepe dring na die uitklopstadium deur. groepwenners speel teen naaswenners in ander groepe in die kwarteindstrydwedstryde, byvoorbeeld: die wenner van groep A speel teen die naaswenner van groep B en die wenner van groep B speel teen die naaswenner van groep A. Dis ‘amazing’, nie waar nie?! ‘n Paar woorde, en materie vergader, hemelliggame word geskep, die aarde en alles daarop. "Liewer 'n stukkie droe brood met vrede daarby as 'n huis vol kos met 'n getwis daarby." - Spreuke 17:1 (NV)