Hoe kan pryse mettertyd vergelyk word? - Inligting
Hoe kan pryse mettertyd vergelyk word?
Ek het pas 'n vraag gevra waar Tyler Durden in sy antwoord geskryf het dat papier duur was in Euclids.
Daarom wou ek die vraag stel:
Hoe het die prys van papier / papirus mettertyd ontwikkel?
Maar toe besef ek dat dit moontlik onmoontlik is om dit te beantwoord met 'n eenvoudige tyd-pryskaart, selfs al het u al die inligting.
Die vraag is dus: Hoe beoordeel historici of iets 'duur' is? Hoe word die prys van goedere in die streke / tye vergelyk? Bestaan ​​daar reeds 'vergelykingstabelle'?
Eerste poging: Vergelyking met ander goedere
Daar is beslis goedere wat nog in vergelykbare kwaliteit bestaan ​​(ek kan dink aan goud, skape, koeie, klip of grond), die verhouding kan anders wees. So eenvoudig bereken
n = aantal gram goud wat 'n mens vir 100 papirusrolle moes betaal
w = goudprys in Euro / gram
prys van papirus in vandag se waardes = n*w
is te eenvoudig. Maar uiteindelik kan 'n mens sulke pryse gee om 'n betekenisvolle indruk te gee?
Tweede probeerslag: Werkmag
Sodra ons muntstukke het, kan ons waarskynlik vergelyk wat mense vir 'n bestaan ​​het (per maand). U kan die inkomste sorteer en die boonste/onderste 25% afsny om 'n gemiddelde inkomste te kry. Dan kon 'n mens bereken
s = inkomste van die streek, ons wil hê dat iets vergelyk moet word met die metode hierbo beskryf in [ou geldeenheid / maand]
x = waarde van die goed uit streek / tyd van s in [ou geldeenheid]
t = die gemiddelde inkomste van vandag (op dieselfde manier bereken) in [nuwe geldeenheid/maand]
prys van papirus in vandag se waardes = (x/s)*t
Die groot poging van die ekonomiese geskiedenis om 'n uitstekende prys/loonreeks vir die kloosters, landbouarbeiders en moderne werkers in Suid -Engeland te produseer, het misluk. Dit laat ons met die reeks wat deur Measuring Worth gebruik word, maar die reeks is onbetroubaar:
1) Loonarbeid is eers in die 19de eeu veralgemeen, dit maak 'lone' en 'pryse' betekenisloos.
2) Reekskonstruksie veroorsaak groot probleme
3) Die afhanklikheid van die suid -Engelse kloosters as 'n rekordbron beteken 'n swak veralgemening selfs vir mense wat rekeninge ontvang; en kan nie regtig veralgemeen word na die omliggende plaaslike markte nie.
Daar is dus geen manier om met vertroue 'n loonprysreeks na 1700 te rekonstrueer nie.
Daar is beslis goedere wat nog in vergelykbare kwaliteit bestaan ​​(ek kan dink aan goud, skape, koeie, klip of grond), die verhouding kan anders wees.
Nee, dit was nie 'goed' in die verlede nie; die sosiale betekenis daarvan was heeltemal anders. Ons kan probeer om hul sosiale belangrikheid te evalueer deur die vorige ekonomiese en sosiale stelsel te verstaan ​​soos dit was, maar 'n vergelyking kan slegs gemaak word in terme van die evaluering en vergelyking van konkrete samelewings uit die verlede. Ons kan nie 'n skaap/koei -indeks beter as loon/prys bestuur nie.
Sodra ons muntstukke het, kan ons waarskynlik vergelyk wat mense het (per maand).
Lone was nie sosiaal bepaal voor 1790 nie, en dan slegs in Engeland. Loonarbeid, en die "loon" soos ons dit as die enigste bestaansgrondslag verstaan, is a baie baie nuwe ding.
Ten slotte, wat vergelyk ons? Papier vir persoonlike verbruik? Papier as 'n produksie -voorwerp in die produksiemetode? Papier as 'n toewyding van sosiale hulpbronne? Dit is baie verskillende tydsbetekenisse van sosiale waarde.
Ek het betrekking op die ekonomiese geskiedenis as 'n moderne sosiale historikus, maar die lees van Measuring Worth se bespreking van die probleme met die loon-/prysreekse na 1950 behoort illustratief te wees, net soos die geskiedenis van die Australiese C -reeksindeks wat beskikbaar is op die Australian Bureau of Statistics ' webwerf vir die Australiese CPI -indeks.
Om te verklaar dat ek nie 'n definitiewe antwoord het nie, maar met my antwoord kan ek u 'n bietjie nader aan die uiteindelike metode bring.
Dit is veral moeilik om 'n waarde terug in die tyd te skat as gevolg van die volgende faktore:
Daar was mettertyd verskillende monetêre stelsels (nie net geldeenhede nie). Byvoorbeeld, die silwer/goud-rugsteun van 1 kroon in die Oostenryk-Hongaarse ryk ter waarde van 0,3 gram goud in 1892, wat vandag ongeveer 9,5 euro is. Maar sedertdien het die Krone ineengestort, in Hongarye het die Pengő in duie gestort, in Oostenryk het die opgeblase Schilling dan oorgegaan na EUR. U kan enige inflasie sakrekenaar gebruik wat min of meer akkuraat is, maar ek is seker dat dit nie in die Middeleeue werk nie.
Goud en silwer is langer as geld vir geld gebruik. U kan dinge in goud en silwer meet, hierdie twee goedere was baie lank geld, en dit was skaars. Die meting sal nie presies wees nie, aangesien ander mense ook geskryf het: die historiese uitruil van goud na silwer was gewoonlik naby 1:15 tot 1:16. Mike Maloney het fyn navorsing gedoen oor goud en silwer. U kan na sy video's op YouTube kyk en sy boeke lees. Dit help beslis die meganika van 'n goud/silwer gebaseerde geldstelsel en die verhouding met die moderne geldstelsel. Wees versigtig met die vergelyking, in 1900 was daar minder as 2 miljard mense, en nie noemenswaardige gebruik van industriële goud nie, vandag is die ekstraksie hoër, maar duurder, ons het nou industriële gebruik van goud en binnekort sal ons 8 miljard hê mense.
Soos u gesê het: u kan dinge in arbeid meet. Die enigste algemene grondwaarde is die onopgevoede EN tweeledige harde arbeid, aangesien u in hierdie geval nie meer hoef te reken met die ekstra opleidingskoste, masjienkoste, ens nie ... Let daarop dat mense in die 19de eeu harder in sweetwinkels gewerk het. in Europa as die hedendaagse Europa, dus moet u eers die ekonomiese waarde van 'n normale werkdag van 8 uur vergelyk met 'n werksdag van 12 uur op die veld, wat nie in die winter gebeur het nie, aangesien hulle geen werk met die bevrore grond gehad het nie.
Die produktiwiteit het toegeneem met die nuwe wetenskaplike ontdekkings, meer gevorderde masjinerie, ens ...
eiendom, grond ens ... dit is ook problematies om te vergelyk, aangesien die bevolking baie toegeneem het, maar die beskikbare gebied was byna dieselfde.
As ons hierdie metings in ag neem, kan u 'n sekere presisievergelyking kry, maar nooit baie akkuraat nie.
As ek 'n skatting sou moes maak, sou ek 'n gemiddelde van die volgende neem:
Goudwaarde terug in die tyd in vergelyking met die Amerikaanse dollar van 1900 (ondersteun deur goud) en gebruik dan inflasie -aanpassing.
Arbeidswaarde tussen die twee tydperke. Eerstens sou ek moes uitvind hoeveel ure 'n Romeinse boer in 'n gemiddelde jaar op die veld gewerk het en dit as basis gebruik in vergelyking met die hedendaagse werk.
eiendom, grond, ens ...
ander metodes (?)
Ek sou sê, hierdie soort vergelyking verg baie tyd om na elke tydperk navorsing te doen.
As ek 'n metode moet gebruik, sou ek 'n kostedoeltreffende weergawe kies. Dit sou die eerste metode wees sedert die geskiedenis van goudgebruik vir geld. Neem die vergelyking tussen 'n vaste goudstandaard USD vanaf die begin van die 20ste eeu (kom ons sê 1900) en vergelyk dan die dollar met die moderne dollar -inflasie aangepas. Wees versigtig vir silwer, aangesien die goud-silwer verhouding lank vasgestel is, maar in die middel van die 19de eeu vrygestel is.
En 'n ekstra grafiek vir die goudprysgeskiedenis
Dit is 'n moeilike probleem om historiese pryse te verstaan, en selfs historici van die ekonomie gebruik metodes wat ek as onvoldoende sou beskou. Baie gepubliseerde ramings van antieke pryse en waarde is dikwels heeltemal verkeerd. Gereelde historici (nie ekonome nie) is nog erger in waardeberaming en stel selde moderne ekwivalente met 'n betekenisvolle akkuraatheid voor.
Daar is eintlik 'n baie eenvoudige manier om antieke waardes in verband te bring met moderne waardes, en dit is deur middel van goud. Dit is natuurlik 'n benaderde maatstaf, maar baie beter as die tipiese metodes wat ekonome sal vind.
Byvoorbeeld, in Pompeii, wat in 79 nC met as bedek was, word 'n brood op 2 genoem esels ('n as is 'n koperstuk). As u die goue ekwivalent (die aureus), dit beloop vandag ongeveer $ 1, wat interessant genoeg is oor wat 'n brood vandag kos (te koop). In die Koran word die prys van 'n skaap in goue dirhams genoem, wat $ 400 beloop, wat ongeveer is wat dit vandag vir 'n skaap kos.
Oor die algemeen is alles vandag goedkoper as in die verlede weens meganisasie, en die gevolge is nie gelyk nie. Byvoorbeeld, in die ou dae was silwer ongeveer 1/20 van die goudprys, maar deesdae is silwer slegs ongeveer 1/60 van die waarde van goud as gevolg van die Comstock -lode en ander faktore (soos die silwer wat verkry word uit kopermynbou). .
U kan ook geld met werk of lone verband hou. Met ander woorde, u kan sê: om 'n Romeinse tuniek te maak, het 'n ou kleermaker 3 uur geneem. As ons dit omskakel in 'n moderne loon van $ 20 per uur, is die tuniek $ 60 werd. Die waarde word dus bepaal en gesinkroniseer as 'n eenheid van 'n werker se tyd. U moet natuurlik onthou dat verskillende beskawings verskillende loonskale het. Werkers in antieke Rome sou byvoorbeeld baie meer verdien as dieselfde werker in die boonop in Brittanje, net soos vandag 'n werker in Manhatten meer sal maak as 'n ou in Nigerië.
Sulke ramings is eintlik gemaak.
Roger Bagnall in 'n onlangse boek skryf dat die prys van 'n vel papirus 'ongeveer 'n kwart tot 'n derde van die waarde van die kos vir 'n aktiewe volwassene vir 'n dag' was. Of, om dit meer bondig te stel, ''n vel papier het u soveel gekos as 'n hamburger'. (bl. 134).
'N Soortgelyke skatting (waarskynlik afkomstig van dieselfde bronne) word deur Quintus Cinna Cocceius uit 'n boek van Harris hier aangehaal:
Papirus is op groot skaal deur die elite gebruik, en alle welgestelde Romeine was vertroud daarmee. Maar ondanks 'n paar bewerings van die teendeel, moes dit nogal duur gewees het vir die beursies van die meeste mense, tans buite Egipte, wat die belangrikste bron van voorraad gebly het. Die prys by Tebtunis in die tydperk 45-49 blyk gewoonlik vier drachmas per rol te gewees het, en 'n enkele laken kan twee dollar kos- dit op 'n tydstip waarop geskoolde arbeid ongeveer ses obols per dag verdien, drie ongeskoolde. Die prys is analoog aan een van, byvoorbeeld, dertig tot vyf -en -dertig dollar vir 'n vel papier vandag. Die werklike prys van papirus sou baie hoër gewees het in Griekeland of Italië, om nie te praat van Spanje of Brittanje nie, as in Egipte.
Ook in 'n ander boek van Bagnall word die koste van 'n enkele evangelieboek in die sesde eeu geskat op 'n derde van 'n solidus wat hy vir vandag ongeveer $ 1000 in geld verdien. (Sien hier)
Meting van ekonomiese waarde oor tyd
Die meting van ekonomiese waarde oor tyd is die probleem om vorige pryse, koste, waardes en verhoudings van sosiale produksie te koppel aan die huidige. Om 'n aantal redes is dit teoreties en prakties moeilik om ekonome, historici en politieke ekonome in verband te bring met 'n vorige indikator met 'n huidige waarde -waarde. Dit het daartoe gelei dat die idee van tydreekse wat die moeite werd is, 'n mate bevraagteken het. Die gewilde vraag na metings van sosiale waarde oor tyd het egter die produksie van 'n aantal reekse veroorsaak.
Is jaarlikse opbrengste 'n goeie maatstaf?
Die jare waarin aandele beter as effekte presteer het, is in blou, en die jare wat effekte beter presteer het, is in oranje. Die kaart is 'n oseaan van blou. Dit wil voorkom asof belegging in aandele 'n maklike keuse is - waarom sou iemand in effekte belê? Soos dit blyk, is prestasie slegs een maatstaf vir suksesvolle belegging.
Hoe u belê, het baie te doen met die tyd wat u het voordat u die geld benodig. As u in die vroeë tot middelste deel van u loopbaan is en vir aftrede belê, is u tydshorison waarskynlik meer as 10 jaar. Aan die ander kant, as u 'n aktiewe handelaar is, is u binne enkele dae of weke op soek na wins.
Die volgende grafiek toon rollende 10-jaar-opbrengste van 1938-2019 vir die prestasie van aandele in vergelyking met effekte. Rolopbrengste van 10 jaar vir elke jaar verteenwoordig die geannualiseerde opbrengs vir die vorige 10 jaar. 1950 verteenwoordig byvoorbeeld die 10-jaarlikse opbrengs van 1940 tot 1950.
Let op die verskil: as u na 10-jaarresultate kyk, is dit 'gladder' as die jaarresultate, en effekte lyk aantrekliker. Let ook daarop dat die enigste negatiewe jare vir aandele gedurende enige van die 80 rollende 10-jaarperiodes 1938 tot 1940 is, wat die langdurige impak van die Groot Depressie weerspieël. Daar is 19 individuele negatiewe jare vir aandele in dieselfde tydperk, in vergelyking.
Dit illustreer ook hoe die balansering van u aandeelhouding met 'n mate van stabiliteit van die eienaarskap van effekte in 'n portefeulje 'n verskansing kan bied vir moontlike onstabiele skommelinge in aandeelpryse.
Dit was die jaar toe Apple twee weergawes van iPhones gelyktydig begin bekendstel het. Alhoewel iPhone 5c in wese 'n handelsmerk van die iPhone 5 was, maar met nuwe kleure, het die iPhone 5s die Touch ID bekendgestel en 'n effens opgeknapte voorkoms gehad.
Die prys van iPhone 5c begin by $ 99 vir die 16GB -variant en die iPhone 5s kos ongeveer $ 199 vir die 16GB -variant. Dit het na Indië gekom en 'n aanvangsprys van Rs 41,900 vir die iPhone 5c van 16 GB en 53,500 vir die iPhone 5s van 16 GB.
Hoe kan pryse mettertyd vergelyk word? - Geskiedenis
Sewe maniere om die relatiewe waarde van 'n Amerikaanse dollarbedrag te bereken - 1790 tot hede
Bepaling van die familielid die waarde van 'n bedrag geld in een jaar (die eerste jaar) in vergelyking met 'n ander (die gewenste jaar) is ingewikkelder as wat dit aanvanklik lyk. Daar is geen enkele "korrekte" maatstaf nie, en ekonomiese historici gebruik een of meer verskillende indekse, afhangende van die konteks van die vraag.
'N Indeks soos die verbruikersprysindeks word gemeet as die prys van 'n & bondel & goedere en dienste wat 'n verteenwoordigende groep koop of verdien. Mettertyd verander die bundel, byvoorbeeld, waens word vervang met motors, en nuwe goedere en dienste word uitgevind, soos selfone en hartoorplantings.
Hierdie oorwegings stop nie die bekoring van hierdie vergelykings of selfs die noodsaaklikheid daarvan nie. Sulke vergelykings kan byvoorbeeld van kritieke belang wees om die geskikte vergoedingsvlakke te bepaal in 'n uitgestelde regsaak. Die konteks van die vraag kan egter lei tot 'n ander maatstaf as die werklike prys (reële loon, of werklike koste), gemeet aan die verbruikersprysindeks (VPI), wat heeltemal te gereeld gebruik word sonder om na te dink oor die gevolge daarvan.
As u dus oor die (relatiewe) waarde van 'n item praat, moet dit so wees gekategoriseer as 'n handelsware, 'n projek of 'n waarneming van vergoeding of rykdom. Dan (en slegs dan) moet dit gemeet word relatief tot goed gedefinieerde indekse van ekonomiese aktiwiteit wat die item in perspektief plaas. Hierdie proses sal spesifieke definisies van relatiewe waarde genereer wat afhang van die gebruikte indeks en die tipe item wat dit is.
Vir meer bespreking oor hoe om die beste definisie te kies, kyk na die keuse van die beste maatstaf van relatiewe waarde, die tutoriale, of raadpleeg die opstel Measures of Worth.
Die sewe indekse wat gebruik word
Definisies van relatiewe waarde
Die definisies van relatiewe waarde wat hier aangebied word, word bereken volgens die verhouding van die verandering in die indekse hierbo gelys. U aanvanklike bedrag word vermenigvuldig met die waargenome waarde van elke indeks van die gewenste jaar gedeel deur die waargenome waarde vanaf die eerste jaar. Die beste maatstaf van die relatiewe waarde oor tyd hang af van die tipe ding wat u wil vergelyk. (klik op elkeen om sy definisie te kry.)
As jy kyk na 'n Handelsware, dan is die beste maatreëls:
Werklike prys word gemeet as die relatiewe koste van 'n (vaste met verloop van tyd) bondel goedere en dienste, soos kos, skuiling, klere, ens., wat 'n gemiddelde huishouding sou koop. In teorie verander die grootte van hierdie bundel nie mettertyd nie, maar in die praktyk word die samestelling daarvan aangepas. Hierdie maatstaf gebruik die VPI.
Relatiewe waarde in verbruik word gemeet as die relatiewe koste van die hoeveelheid goedere en dienste, soos kos, skuiling, klere, ens., wat 'n gemiddelde huishouding sou koop. Histories het hierdie bondel groter geword namate huishoudings mettertyd meer gekoop het. Hierdie maatstaf gebruik die waarde van die verbruikersbundel, wat eers na 1900 beskikbaar is.
Arbeidswaarde word gemeet as die veelvoud van die gemiddelde loon wat 'n werker moet gebruik om die goedere te koop. Hierdie maatstaf gebruik een van die loonindekse.
Inkomste Waarde word gemeet as die veelvoud van die gemiddelde inkomste wat nodig sou wees om 'n goedere te koop. Hierdie maatstaf gebruik die indeks van BBP per capita.
Ekonomiese aandeel is die waarde van 'n goedere in 'n spesifieke tydperk gedeel deur BBP, dit is die deel van die totale produksie. Dit is handig om die relatiewe waarde van totale verbruiksitems, soos al die motors wat in 'n jaar vervaardig is, te meet.
As jy kyk na 'n Inkomste of rykdom, dan is die beste maatreëls:
Werklike loon of regte rykdom meet die koopkrag van 'n inkomste of rykdom aan die relatiewe vermoë daarvan om 'n (vaste met verloop van tyd) bondel goedere en dienste soos voedsel, skuiling, klere, ens te koop. Hierdie bundel verander (in teorie) nie oor tyd nie. Hierdie maatstaf gebruik die VPI.
Huishoudelike koopkrag word gemeet as die relatiewe koste van 'n bondel goedere en dienste, soos kos, skuiling, klere, ens., wat 'n gemiddelde huishouding sou koop. Hierdie bondel het groter geword namate huishoudings mettertyd meer gekoop het. Hierdie maatstaf gebruik die waarde van die verbruikersbundel, wat eers na 1900 beskikbaar is.
Relatiewe arbeidsverdienste meet 'n hoeveelheid inkomste of welvaart relatief tot die loon van die gemiddelde werker. Hierdie maatstaf gebruik een van die loonindekse.
Relatiewe inkomste meet 'n hoeveelheid inkomste of rykdom relatief tot die BBP per capita. In vergelyking met ander inkomste of rykdom, toon dit die ekonomiese status of relatiewe & quotprestige waarde & quot; die eienaars van hierdie inkomste of rykdom as gevolg van hul rang in die inkomsteverdeling. Hierdie maatreël gebruik die BBP per capita.
Relatiewe uitset Die verhouding van inkomste, vergoeding of rykdom tot BBP gee 'n idee van die deel van die ekonomie wat dit verteenwoordig, die hoeveelheid wat ons noem die relatiewe produksie wat dit beveel. Baie glo dat die rykes toegang het tot politieke gunste wat die gemiddelde persoon geweier word. In hierdie opsig is hul inkomste en rykdom relatief tot die produksie van die ekonomie 'n maatstaf vir hulle ekonomiese mag.
As jy kyk na 'n Projek, dan is die beste maatreëls:
Werklike koste van 'n projek word gemeet deur die koste daarvan te vergelyk met die koste -indeks van alle produksie in die ekonomie. Hierdie maatstaf gebruik die BBP -deflator.
Huishoudelike koste is die koste van 'n projek relatief tot die bedrag wat die gemiddelde huishouding jaarliks ​​aan verbruikersgoedere en -dienste bestee. Die projek kan van toepassing wees op die onderneming/regering, 'n persoon/huishouding of op 'n instelling sonder winsbejag. Hierdie maatstaf gebruik die waarde van die verbruikersbundel, wat eers na 1900 beskikbaar is.
Arbeidskoste van 'n projek word gemeet as 'n veelvoud van die gemiddelde loon van die werkers wat gebruik kan word om die projek te bou. Hierdie maatstaf gebruik een van die loonindekse.
Ekonomiese koste van 'n projek word gemeet as die koste van die projek as 'n persentasie van die produksie van die ekonomie. Hierdie maatreël dui die geleentheidskoste aan in terme van die totale produksie van die ekonomie. Dit kan geïnterpreteer word as die belangrikheid van die item vir die samelewing as geheel. Hierdie maatstaf gebruik die deel van die BBP.
Hier is 'n paar voorbeelde
George Washington is 'n salaris van $ 25,000 per jaar van 1789 tot 1797 betaal as die eerste president van die Verenigde State. Die huidige salaris van die president is nou $ 400,000, gekombineer met 'n uitgawesrekening van $ 119,000, 'n ruim pensioen en verskeie ander voordele. Het die vergoeding verbeter?
Deur 'n vergelyking met die CPI vir 1790 te maak, toon dat $ 25,000 vandag ongeveer $ 720,000 ooreenstem, sodat huidige presidente nie 'n gelyke bevel oor verbruikersgoedere het as die vader van die land nie. (Natuurlik moes Washington per perdewa ry, nie met helikopters of Air Force One nie.)
As die salaris van Washington vergelyk word met 'n ongeskoolde werker, of die maatstaf van gemiddelde inkomste, BBP per capita, is die vergelykbare getalle $ 15 tot $ 37 miljoen. Toegegee, dit sou hom nie vandag in die geledere van die top 25 bestuurders plaas wat meer as $ 200 miljoen verdien nie. Dit sou egter baie keer meer wees as wat enige verkose amptenaar in hierdie land is betaal vandag. Ten slotte, om die 'ekonomiese krag' van sy loon aan te toon, sien ons dat sy salaris as 'n deel van die BBP hom gelykstaande sou wees aan $ 2,8 miljard.
Die Erie -kanaal is tussen 1817 en 1825 gebou vir 'n prys van $ 7 miljoen. Hierdie waterweg word beskou as een van die belangrikste beleggings in die negentiende eeu, aangesien dit die Midde -Weste oopgemaak het vir handel en migrasie. Hoe vergelyk die koste met wat dit vandag sou kos?
Deur die BBP -deflator vir 1825 te gebruik, toon dit dat dit $ 187 miljoen sou beloop, nie meer as die koste van 'n paar kilometer se snelweg Interstate vandag nie. As u die ongeskoolde loonmaatreël gebruik, beloop dit $ 2,3 miljard. Vanuit 'n historiese oogpunt is dit moontlik die beste maatstaf, aangesien die meeste koste van die bou van die kanaal waarskynlik ongeskoolde arbeid was. Die gebruik van die indeks vir vervaardigingswerkers gee ons 'n baie hoër koste van $ 4,7 miljard.
As die BBP per capita gebruik word, is die koste naby $ 6,2 miljard, en as 'n deel van die BBP, beloop dit byna $ 182 miljard. Ter vergelyking is die huidige begroting van die Amerikaanse departement van vervoer $ 70 miljard.
As gevolg van die onbestendigheid van pryse in daardie tydperk, sou ons die berekening van die BBP -deflator ongeveer 22% minder gewees het as ons 1817 in plaas van 1825 gekies het, en die ander maatreëls verskil ook van dieselfde grootte. Dit is 'n goeie voorbeeld van hoe 'byna' hierdie vergelykings is.
Slawerny in die Verenigde State was 'n instelling wat 'n groot impak op die ekonomiese, politieke en sosiale struktuur van die land gehad het. Die gemiddelde prys van 'n slaaf in 1860 was $ 800 en die ekonomiese omvang van die prys in vandag se waardes wissel van $ 19,000 tot $ 336,000, afhangende van die gebruikte indeks.
In daardie jaar woon daar na raming vier miljoen slawe in die Suide, en die totale markwaarde is na raming meer as $ 3 miljard. Dit stem vandag ooreen met $ 10 biljoen (as 'n deel van die BBP).
Vir 'n bespreking van hierdie kwessies, sien Slawing in 2016 -dollars meet.
Die Burgeroorlog was een van die verwoestendste gebeurtenisse in die geskiedenis van die Verenigde State. Dit duur van 1861 tot 1865 en het na raming 'n direkte koste van ongeveer $ 6,7 miljard ter waarde van 1860 dollar. As hierdie getal in dollars van vandag geëvalueer word met behulp van die BBP-deflator, sou dit $ 160 miljard wees, minder as 'n kwart van die huidige departement van verdediging. Dit sou onvanpas wees, net soos die gebruik van die loon- of inkomste -indekse. Die enigste maatstaf vir 'n besteding van hierdie grootte is om die deel van die BBP te gebruik, aangesien die oorlog die produksie van die hele land beïnvloed het. Dus is die relatiewe waarde van $ 6,7 miljard van 1860 vandag $ 32,7 triljoen, of meer as 150% van ons huidige BBP.
Die $ 6,7 miljard hou nie in ag dat die oorlog die ekonomie ontwrig het en 'n impak van laer produksie in die toekoms gehad het nie. Sommige ekonomiese historici het hierdie bykomende of indirekte koste geraam op nog $ 7,3 miljard, gemeet in 1860 dollar. Dit beteken dat die koste van die oorlog (as 'n deel van die produksie van die ekonomie) byna $ 68 triljoen was, gemeet in huidige dollars.
Die Model T Ford kos $ 850 in 1908, maar teen 1925 het die prys tot $ 290 gedaal. Hoe vergelyk ons ​​hierdie waardes? As u die twee jaar wil vergelyk, sou u sien dat met behulp van die VPI, die BBP -deflator of die verbruikersbundel $ 850 in 1908 gelykstaande is aan 'n waarde tussen $ 1,485 en $ 1,670 in 1925. Deur die loonindeks te gebruik, sien ons dat die arbeidskoste (van die motor van 1908 in 1925 se lone) was $ 2,094 en met behulp van die BBP per capita -indeks was dit $ 1,957. In 1925 was die $ 290 dus minder as 20% van die koste in 1908 met behulp van die prysindekse en slegs 11 tot 14% met die loonindekse en 15% met die BBP per capita.
As ons die koste van die Model T wou oorweeg met behulp van vandag se pryse, sou ons vind dat die koste van $ 850 in 1908 $ 23,400 is in die huidige pryse met behulp van die VPI, $ 16,700 met behulp van die BBP -deflator, ongeveer $ 44,700 met die verbruikersbundel, $ 101,800 met die ongeskoolde loon , $ 168,900 met behulp van die vervaardigingsvergoeding en $ 147,400 as u die BBP per capita vergelyk. Op hierdie stadium was die Ford 'n luukse vir die meeste almal.
Die $ 290 in 1925, aan die ander kant, sou slegs $ 4,100 wees in die huidige pryse met behulp van die VPI, $ 3,300 met behulp van die BBP -deflator, $ 7,500 met die verbruikersbundel, $ 14,100 met die ongeskoolde loon, $ 18,700 met die vervaardigingsvergoeding en $ 21,800 met die vergelyking van die BBP per capita. Teen daardie tyd was die Ford 'n motor wat almal bekostigbaar was.
Liefie Ruth het op 10 Maart 1930 'n kontrak met die American League Base Ball Club van New York (The Yankees) om vir die volgende twee jaar bofbal te speel teen 'n jaarlikse salaris van $ 80,000. In 2019 was die VPI 16 keer groter as in 1931, en die BBP -deflator was 13 keer groter. Dit beteken dat as ons belangstel in Ruth se koopkrag van behuising of maaltye, dat hy vandag ongeveer $ 1,290,000 gelykstaande was.
In 2019 bestee die gemiddelde verbruikerseenheid ongeveer 32 keer in dollars meer as wat dit 82 jaar tevore bestee het. As ons Ruth se verdienste dus wil vergelyk met die indeks van wat die gemiddelde huishouding koop, sou dit vandag meer as $ 2,530,000 wees. Die relatiewe koste van arbeid is 48 keer (ongeskoolde) en 63 keer (vervaardigingsproduksiewerkers) hoër in 2019 as in 1931. As ons sy loon wou vergelyk met wat iemand wat worsbroodjies verkoop, sou kon sê, is sy & quotrelatiewe loon & quot vier tot vyf miljoen.
BBP per capita en BBP is 95 en 250 keer groter in 2019 as in 1931. Dus sou Ruth se verdienste relatief tot die gemiddelde produksie $ 7 600 000 vandag wees. Ten slotte, as 'n aandeel in die BBP, sou Ruth se & quotoutput & quot daardie jaar $ 20,000,000 in vandag se geld wees.
Om 'n man op die maan te sit: in Maart 1966) het NASA aan die Kongres gesê die "uitloopkoste" van die Apollo-program (om mans op die maan te sit) sal na raming $ 22.718 miljard beloop vir die 13-jarige program wat ses suksesvolle missies behaal het om ruimtevaarders tussen Julie 1969 op die maan te sit en Desember 1972. (http://www.hq.nasa.gov/office/pao/History/SP-4009/keyev4.htm) Volgens Steve Garber, NASA History Web Curator, was die finale koste tussen $ 20 en $ 25 miljard .
Hoeveel sou dit vandag wees? As ons die VPI gebruik, sou dit $ 171 miljard wees, maar dit sou nie 'n baie goeie maatstaf wees nie, aangesien die VPI nie die koste van vuurpyle en lanseerplate weerspieël nie. Die gebruik van die verbruikersbundel sou ook nie relevant wees nie. Die gebruik van die breër BBP -deflator bied 'n huidige koste van $ 134 miljard. 'N Alternatief sou wees om die produksiewerkindeks in huidige terme as 'n rowwe maatstaf van die arbeidskoste te gebruik, en dit is $ 234 miljard. Deur die BBP per capita te gebruik, meet ons die koste in terme van die gemiddelde produk en kry ons 'n aantal $ 326 miljard. Ten slotte, 'n manier om die koste van die gemeenskap in ag te neem, die beste maatstaf is die koste as 'n persentasie van die BBP, en die getal is $ 540 miljard. Hierdie bedrag oor dertien jaar beloop $ 40 miljard per jaar. Ter vergelyking is die NASA -begroting vir die huidige boekjaar ongeveer $ 19 miljard.
Die "regte" prys van petrol: Petrol het in 1929 22 sent per liter gekos vergeleke met ongeveer $ 2,75 vandag.* Hoe het die relatiewe koste vir die aankoop van gas die afgelope 90 jaar verander? Hier word twee tabelle weergegee wat die jaarlikse "werklike" koste bereken met behulp van ons sewe indekse, een in 2019 dollar, en die ander in 1929 dollar. Alhoewel die twee tabelle dieselfde tendense toon, gee dit 'n ander perspektief.
Deur die tabel van 2019 en die VPI en die BBP -deflator te gebruik, sien ons dat petrol in 2012 redelik duur was en dat dit die goedkoopste was in 1998. In 2019 is die werklike prys met behulp van hierdie twee metings 30% tot 50% hoër as die dekade van die 1990's. (Let daarop dat die 2020 -prys moontlik die laagste is wat ons nog ooit gesien het.)
Deur na die deel van die verbruikersbundel en die BBP per capita te kyk, is die verhaal 'n bietjie anders. In 1931 was die 'werklike' prys van petrol $ 2,85 met behulp van die VPI, maar 'n liter gas haal soveel uit wat die gemiddelde verbruiker bestee het as $ 6,86 in 2019. En as 'n deel van die BBP per capita was gas selfs in die vroeëre dae duurder, aangesien dit meer as $ 17,89 in 1931 en selfs $ 6,74 in 1960 was.
Die ander tabel vertel die verhaal op 'n ander manier. Kom ons kyk na die relatiewe koste van 'n werknemer om 1929 dollar op te vul. In daardie jaar het die 21 sent wat dit vir 'n liter gas kos, 'n sekere deel van die werkersloon geneem. Die interessante vraag is: het die koste as 'n aandeel of persent van die werknemer se loon mettertyd gestyg of verminder? Die tabel toon dat hierdie koste vir die twee loontariewe en die prys van petrol in ander jare gedaal het. Aangesien die lone vinniger gestyg het as die petrolprys, bestee 'n ongeskoolde werker teen 2019 minder as 'n vyfde soveel, as 'n persent van die lone, vir 'n liter petrol as die werker van 1929. Vir 'n produksiewerker is dit 'n bietjie meer as 'n kwart. Die tabel toon dat die $ 2,64 wat 'n werker in 2019 betaal het, vergelykbaar kan wees met slegs 3 tot 5 sent (in 1929 se pryse en kwotasie en die loon.)
As ons die BBP per capita gebruik, het die koste vinniger gedaal. As ons na die tabel kyk, toon dit dat 'n liter petrol vandag ongeveer 3 sent per liter kos (in 1929 se pryse) as dit gemeet word as 'n 'aandeel' van die BBP per capita. Dit is omdat 21 sent in 1929 0,44% van die BBP per capita was, terwyl $ 2,45 in 2019 0,004% was.
Ten slotte, as ons die koste as 'n aandeel in die BBP vergelyk, sien ons dat dit vir 2019 (in 1929 -pryse) ongeveer 1 sent is. Dit beteken dat 'n liter petrol in 1929 meer as 21 keer groter was as 'n deel van die produksie as vandag.
Die prys is vir gewone loodvaste petrol tot 1990 en daarna vir gewone loodvrye petrol.
Bron: Vir 1929 tot 2011: Feit #741: 20 Augustus 2012 Historiese petrolpryse, 1929-2011.
Vir 2012 tot hede, tabel 5.4, verskillende Jaarlikse Energieoorsig, Energie -inligtingsadministrasie.
Samuel H. Williamson, & quot; Sewe maniere om die relatiewe waarde van 'n Amerikaanse dollarbedrag te bereken, 1790 tot hede, & quot MeasuringWorth,
Laat ons weet of en hoe hierdie bespreking u gehelp het om ons vergelykers te gebruik.
Inflasie word gemeet aan 'n mandjie goedere. Dit is 'n simptoom van wat op markte aangaan. Sommige produkte styg mettertyd in prys. Sommige gaan mettertyd agteruit. Sommige bly dieselfde prys, maar verander hul spesifikasie.
Dit kyk dus na die verkeerde kant van die mikroskoop om te vra waarom inflasie nie motorpryse beïnvloed het nie. Motorpryse is deel van inflasie. Veranderinge in motorpryse beïnvloed inflasie.
Die oorsaaklike verband andersom is baie swak. Inflasie plaas druk op lone. As dit veroorsaak dat lone styg, verskuif die kostekurwe en verander ewewigspryse. Maar vir motors is loonkoste 'n baie klein deel van die totale motorvervaardigingskoste. En die mark vir arbeiders in die bedryf het 'n krimpende vraag en 'n ooraanbod, sodat die opwaartse druk baie swak is.
Die inflasie wat motorvervaardigers ondervind, verskil baie van die inflasie wat die publiek ondervind. Ons het 'n wêreldwye finansiële krisis en 'n supersiklus in goedere beleef. 'N Algemene inflasiemaatreël is 'n baie swak maatstaf vir insetkoste-inflasie vir motorvervaardigers.
Today's $23,000 car is probably made with cheaper materials. A 20-year-old Camry today probably feels cheap-o compared to a brand-new one, but, op daardie stadium, a brand-new Camry at that price point 20 years ago probably felt reasonably decent compared to other Camrys at lower trim levels and other cars at lower price points. Today's $23K Camry on the other hand feels cheap-o compared to the premium trim Camry and compared to other cars at higher price points with more premium materials.