Baba na depressie - Ander - 2022
Baba na depressie
Ontelbare vroue kyk met pyn terug na die geboorte. Daar is sommige wat jare later 'n toegewyde wenner was omdat hulle in die eerste paar maande nie 'n goeie moeder was nie.
"Tot dusver in my lewe was my ouers vir byna alles verantwoordelik, en ek is grootgemaak in 'n goed gedefinieerde liggaam. Na my geboorte het ek skielik gevoel dat alles in een persoon antwoord ek. Die gewig hiervan is heeltemal verlaag. Ek kon my gedagtes nie afskakel nie, ek kon nie ontspan of slaap nie. Asof ek teen 'n helling gly. Ek was bang om alleen met die baba te wees, so ek het gevoel dat ek dit nie kan hanteer nie. Ek het ook nie 'n byeenkoms gehad nie. Ek het gehuil, gehuil, meer gehuil as my baba. Ek was bang vir alles en almal se piekniek, en was self bang daarvoor. Ek het myself gehaat ... "
Sz. Ildikó, BoedapestIldikу is nie alleen nie. Volgens opnames 80 persent van pasgebore moeders ervaar 'n paar buierigheid ná die geboorte. Meestal is dit die sogenaamde 'baby blues' postpartum onderdrukking, wat nie langer as 'n week duur nie. Maar daar is in werklikheid geen verbetering in die omvang van die moeders van 10 tot 15 nie ... Daar is 'n groot mate van angs, onaktiwiteit, eetlus, konstante klaagliedere, wat in uiterste gevalle selfmoordgedagtes kan veroorsaak. Dit is neerdrukkend.
Ek moet gelukkig wees, maar ...
Dit is die hel self. Ten spyte hiervan word selfs 'n kwart van die sake nie opgelos nie, veral weens 'n gebrek aan belangstelling en sosiale kommer. "Ek was ongelukkig nie so omkopery om hulp van buite te vra nie. Ek het nie by myself erken dat ek deur depressie gaan nie, want ek het gedink ek kan nie lui wees nie," lui een van ons lesers. Daar is niks om oor te verbaas nie, want die meeste gesondheidswerkers wat met 'n moeder in aanraking kom, het net dit om te sê: "U hoef nie oor alles te bekommer nie, kom staan ​​bymekaar!"
Volgens baie mense is depressiewe ongeskikte skadelik. Een van ons drie-kinderlesers lees, "Slegs diegene wat in depressie val, is bekommerd daaroor. Wie die baba pligsgetrou hanteer, het geen tyd daarvoor nie. Ek raai u aan om die baba te geniet en die manier waarop u moeder daarvan hou." Wat as dit net 'n testament was! Daar is niks in die wêreld wat 'n depressiewe moeder meer wil hê as om 'n baba te geniet nie. Maar hy is nie daartoe in staat nie. Sy weet dat sy gelukkig moet wees, maar sy voel net dat sy nie aan die verwagtinge voldoen nie, en dat dit haar geestelik breek.
Ons moet erken dat daar in die afgelope eeue geweldige kulturele veranderinge plaasgevind het wat ons liggame en siele nie kan volg nie. Ons verhouding met vrouwees, lewe en dood, geboorte en intimiteit het ons s'n geword. Die sosiale verwagtinge van vroue is nie so duidelik soos voorheen nie. Die meeste vroue begin in hul tienerjare 'manlike' tegnieke gebruik om die toets te slaag, 'n posisie te kry en in die lug te bly. In 'n wêreld van prestasiesgesentreerde lewe, waar daar meestal duidelike, ondubbelsinnige oplossings is.
Moederskap is net die teendeel: daar is geen koninklike koning nie. Hier is die megйrzйsek, dat цsztцnцk, dat alkalmazkodуkйpessйg, a rugalmassбg dit is wat ons in staat stel om ryk en verder te word. Die vars moeder moet van die een dag na die ander verskuif vir hierdie 'korter' ode. As u misluk, voel u nie in staat om die baba te versorg nie. Sy siel is so bang om dit te verloor dat hy nie durf om 'n dieper verhouding met hom te vorm nie. Dit is natuurlik nie bewus nie. Die hele saak word aangeneem deur: hy voel nie die deurdringende moederliefde nie, wat "voortydig" is. Is dit wonderliker?
Die swanger moeder vбratlanul hierdie sensasies verskyn, verstaan ​​nie die redes nie. Maar as u daarna hulp kry (van 'n spesialis, 'n kookboek of selfs 'n meer sensitiewe vriend), wonder u miskien wat in u agterkop is. Die idee blyk te wees dat die hormonale verwarring wat veroorsaak word deur die bevalling alleen, verantwoordelik sou wees.
Benewens die kulturele redes hierbo genoem, word geestelike agtergrond en omgewingsinvloede ook gedefinieër. Daar is 'n groter risiko vir depressie by die kind wanneer 'n ongebore baba gebore word, maar selfs as u 'n baie ywerige baba het wat met kunsmatige inseminasie "opgekom het". Dit is meer geneig tot depressie na die geboorte, wat 'n geskiedenis van gemoedsversteurings gehad het, wat die gewig dra van 'n vorige, onverwerkte rou, wat tydens swangerskap aan lewensverlies, dood, verhoudingsprobleme gely het. Die voorwaardes van bevalling kan ook die gemoedstoestand van 'n kind beïnvloed: moeilike bevalling en keisersnee vererger die situasie. Die skeiding van die moeder en die pasgeborene, die disintegrasie van heelheid, dra ook by tot die ontwikkeling van hierdie toestand.
Wat belangrik is, is die moederlike agtergrond en sosiale omgewing. As u of u vader se ouers 'n slegte verhouding het - of buite kontak is - as die vader nie 'n plek in die pa van die vader vind nie en nie die moeder voldoende fisieke en sielkundige ondersteuning kan bied nie, is daar geen 'vriendelike' netwerk nie wees vry om oor u bekommernisse en gevoelens te praat, dit is amper seker dat die eerste paar weke of maande na die geboorte moeilik sal wees. Die moeder word alleen gelaat met die probleme as sy voel dat sy voor die boek moet bewys.
Daar is geen entstof teen depressie of enige ander metode om dit te voorkom nie - omdat nie 'n enkele "skelm" die finale situasie hier ontwikkel nie, maar 'n magdom faktore. As dit betyds erken word, is daar in alle stadiums die potensiaal vir 'omkering' - volledige genesing - waardeur langtermyngevolge, persoonlike tragedies voorkom word. Wat gesondheid kan doen, is professionele hulp in die vorm van omvattende filter en behoefte.
Dit alles klink baie eenvoudig, so die vraag kan maklik wees: waarom doen jy dit nie regoor die land nie? Omdat dit spesiale voorbereiding verg en dat die regte professionele persone regtig effektief is. Бgnes Balatoni, hoofkenner en kollega van die Komárom-Esztergom-distrik, het die metode van sifting en voorkoming ontwikkel wat sedert die tweede helfte van 2003 in die landstreek toegepas word. Hierdie program is hierdie jaar bekend en toegepas deur alle Hongaarse ontwerpers.
"Die resultaat van die twee jaar is dat die voorkoms van postpartum depressie met 3,5 persent afgeneem het," sê Bnes. - Kortom, "volgens skedule": die swanger vrou ontvang aan die begin van haar swangerskap 'n versoek na die geboorte van die depressie (EPDS) saam met haar moeder. As die verwagtende moeder op grond van die partituur en die grafiek bewys dat sy 'n risiko het, sal sy meer aandag gee, met haar praat en haar uitnooi na 'n voorbereide kursus - waar sy op hierdie onderwerp sal fokus.
Na die geboorte vul hulle die aansoek weer in. Die verpleegster sê nie dat sy depressief is nie, vergelyk haar telling bloot met haar moeder se ervaring, en dit is gebaseer op die behoefte aan 'n gesinsterapeut of sielkundige. Ons is gelukkig omdat die sielkundige in die Tatabánya-hospitaal twee maal per week met hierdie mammas te doen het. Selfs die kleintjies hoef nie tuis gelaat te word nie.
Die spanning van geboorte
Sommige professionele persone praat regstreeks oor "post partumum posttraumatiese stresversteuring", wat beteken dat u self is 'n sleg gebore geboorte kan ernstige sielkundige probleme veroorsaak. Dit is waarom dit baie belangrik is om soveel intervensies in die geboortelyn te ondergaan as wat nodig is, en om die aantrekkingskrag te vermy slegs as dit regtig nodig is.
In Kуrhбz - maar hoe?
"Na nog 'n week van ongelooflike lyding, het die moontlikheid van hospitaalverpleegkunde ontstaan. Daar was 'n eindelose kalmte: daar is. Ek het altesaam tien dae in psigiatrie deurgebring. my melk is vermors weens die dwelmmiddels. Dit is my grootste pyn tot dusver. '
B. Mberta, Boedapest
Ongelukkig is die geval van Mбrta nie ongewoon nie. In Hongarye is dit nog steeds algemene praktyk dat die moeder en baba van die hospitaal geskei word en die melk gesteel word. Daar is verskillende instansies in die Duitse taalgebied waar die moeder met die kleintjie opgeneem word, hulle gebruik dwelmmiddels "borsvoed" en boonop, of selfs in plaas daarvan, doen hulle psigoterapie. Dit is belangriker as wat ons dink. Egyrйszt bevraagteken nie die moeder se vermoëns en verantwoordelikhede van die moeder nie. Daar moet op gelet word dat volgens sommige studies, staking van prolaktienvlakke met staking van borsvoeding net om depressie te verlig.
Vir baie depressiewe vroue is borsvoeding die enigste skakel met die baba. Die hedendaagse angsverminderende en antidepressant is beskikbaar in 'n wye verskeidenheid goeie borsvoedingsopsies. Maar postpartum depressie genees dikwels sonder die behoefte aan hospitalisasie of medikasie. As die vader, die familielede en die vriend die moeder aanvaar, as sy haar nie as "dom", swak beskou nie, as sy nie die vermoëns van haar ouers bevraagteken nie, is daar niks meer om aan vas te hou nie. As fisieke en sielkundige ondersteuning uit die omgewing onvoldoende is, moet u die advies van 'n professionele persoon inwin wat kan besluit of gereelde psigoterapie tydelike of langdurige mediese behandeling benodig.
Postpartum depressie word nie veroorsaak deur borsvoeding nie! Die konsep van "lakterende psigose" kom vandag nog voor. Postpartum depressie is egter nie "laktasie" (dws wat verband hou met melkproduksie) of psigose (waansin) nie. Daar is wel 'post partum psychosis' of postnatale geestesongesteldhede, maar hierdie vroue word deur 'n baie klein persentasie (0,1 persent) beïnvloed.
As u weke en maande na geboorte voel dat die volgende stellings van u af kom, neem u aan dat u 'n groot hoeveelheid fisieke en geestelike balans verloor het:
Ek voel al hoe meer moeg;
Ek het vertraag, alles neem langer as voor die geboorte;
Ek voel sonder enige rede sterk hartklop, en sweet voor;
Ek eet baie minder / meer as voorheen;
Ek is moeg, ek kan nie slaap nie;
Ek is dikwels hartseer en het baie pyn;
Ek moet myself dwing om aan die verwagtinge te voldoen;
Ek wil nie hê dat iemand moet besef dat ek net nie in staat is om my pligte te hanteer nie;
Ek het in die verlede in baie dinge belanggestel, maar deesdae verlang ek nie na iets nie en het my vaardighede dikwels skepties;
dit is moeilik om aandag aan iets te gee;
my pa weet nie hoe om my te help nie, maar ek kan myself nie sê wat om te doen nie;
Ek is voortdurend ontsteld;
baie kere is ek veral kwaad vir my kind;
Ek verwag om vir altyd gelaat te word;
soms is dit lekker om 'n bietjie alleen te wees, maar ek is bang om 'n bietjie meer te probeer, selfs vir twee.
Die buitekant lei
Gesels oor u gevoelens, u besorgdheid met u paartjie, u dokter, u vriend!
Soek geleenthede wat u sal verlig! (Tydelike huishoudelike hulp, babasorg, bababestellings.)
Dink wat aangaan, skakel dit af! (Swem, sauna, masseer, stap, uitstap, slaap in 'n stil emmer.) Neem 'n oomblik elke dag vir jouself!
Los u los tegnieke uit!
Soek 'n beroep wat u toelaat om 'n kort tydjie uit die rol van moeder en huisvrou (gimnastiek, nuuskierigheid, vakman) te tree!
Om met jou vriende te praat, kan baie help. Ervare vriende, 'n helpende moedergroep, 'n babaklub, 'n speelpartytjie - kom almal bymekaar.
Kontak 'n sielkundige wat nuttig kan wees om u sintuie te verwerk. (Hulle kan 'n spesialis by u plaaslike ouerraad of kinderwelsynsdiens aanbeveel!)
Brooke Shields het my gehelp
Drie jaar nadat ek gelees het, het ek die boek van Brooke Shields gelees. Dit het my baie gehelp, selfs na 'n ruk. Ek was verbaas oor die akkuraatheid. Hoe weet jy wat met my gebeur het? Dit besweer my byna, met perfekte presisie, in detail, my pyn.
Die moeilikste ding van depressie is om te verstaan ​​wat daarmee gebeur, dit te verwerk en daaroor te praat. Dit was 'n groot saak vir Brooke om dit te doen. Hy het dit vir my gedoen.
Op daardie tydstip, vir weke, kon ek op niemand leun nie, ek was heeltemal alleen. Iewers het ek besef wat die probleem was, maar ek kon nie praat nie. Ek het na webwerwe gekyk en gevind dat ander mense dieselfde probleme het en nie durf waag om by die forum-geselsies aan te sluit nie.
Ek was seker niemand het ooit dieselfde oorleef as ek nie. In hierdie situasie kan 'n mens hartseer, paniek, siekte en eensaamheid voel.
Die kwessie is nie duidelik wat hierdie siekte is nie. Daar is baie gemors-inligting, die samesprekings wat die boek van Brooke Shields probeer regstel. Ongelukkig word daar selfs in die mediese kringe net die ernstigste gevalle opgemerk. Daar is ook 'n groot mate van geheimhouding, onderdrukking van diegene wat geraak word. Nou is hierdie probleem uiteindelik in die kollig, en ons kan sien dat dit met iemand kan gebeur. Ons is nie alleen nie.
Brooke Shields: En dit het gereën. Postpartum depressie en dagboek van my geluk
Terwyl ons hierdie artikel skryf, is ons verbaas oor die mate waarin hierdie onderwerp deur die samelewing in taboe hanteer word. Volgens die oorspronklike planne sou twee moeders wat depressief was ná die geboorte hul verhaal vertel het. Nie een van hulle het 'n naam en 'n prentjie gehad nie, alhoewel hulle albei kundig en verlig was, en dit was belangrik dat alle moeders gekapitaliseer moes word.