10 skouspelagtige skatte wat nog nooit gevind is nie - Geskiedenis Podcasts - 2022
Niks is ooit so opwindend soos die verhale van verlore skatte en die verborge rykdom van die wêreld wat op die grense van die legendariese is nie. Gesinkte galjoene, geplunderte goud en opwindende museumrooftogte was al lank die fascinasie van baie mense, wat dikwels tot gewilde stedelike legendes aanleiding gegee het.
Maar ons weet almal dat daar baie waarheid agter hierdie stedelike mites skuil - en sodra ons dieper grawe, begin daar baie vrae opduik. Vandag bring ons u 10 opwindende verhale van die wêreld se grootste skatte - wat nog nooit gevind is nie.
Die onstuimige golwe van die geskiedenis het hierdie rykdom onder die mat gevee, dit op die bodem van die oseaan gebring of weggesteek vir die oë van die wêreld - maar hoe? Hoe verdwyn iets so kosbaar heeltemal?
Is dit hebsug? Sameswering? Geheimhouding? Soos altyd is Ancient Origins hier om die grootste geheime ter wêreld te verken - en in ons nuutste verhale van verlore skatte is daar baie daarvan.
Yamashita's Gold - The Hoard From a Conquering War
Oorlog en plundery gaan hand aan hand. Hulle is twee kante van dieselfde muntstuk. En die Tweede Wêreldoorlog was geen uitsondering op hierdie reël nie. In die Stille Oseaan -front het die magtigste van die Asiatiese oorlogvoerders - die Ryk van Japan - 'n georganiseerde en uiters geheime plundering van sy oorwonne teenstanders uitgevoer.
Uit al die Asiatiese lande wat hulle beset het, en daar was meer as tien van hulle, het die amptenare onder bevel van keiser Hirohito en sy broer prins Chichibu groot hoeveelhede goud, skatte, edelstene en verskeie ander rykdom gebuit. Dit was hul poging om befondsing te verkry vir die voortgesette oorlog of die toekoms daarna.
Sommige van hierdie goud het daarin geslaag om Japan te bereik, terwyl die meeste daarvan net tot by die Filippyne gegaan het - weens die Amerikaanse blokkades tydens die oorlog. En so was dit dat in die slotfases van die Tweede Wêreldoorlog verskeie van die Japanse prinse en hul beste generaal, Tomoyuki Yamashita, toesig gehou het oor 'n verwoede poging om hierdie skatte in die heuwels en ondergrondse tonnels van die eilande van die Filippyne te verberg, met beweer dat daar ongeveer 175 verborge kluise geskep is.
Tomoyuki Yamashita was die Japannese generaal wat die geplunderde skat versteek het - die naam Yamashita's Gold. (Meeepmep / )
Daar word ook gesê dat die ingenieurs wat die konstruksies gelei het, binne hulle selfmoord gepleeg het-die sogenaamde seppuku-om geheimhouding te behou. Alhoewel hierdie skatte as verlore beskou word, beweer baie bronne dat dit aan die einde van die oorlog gedeeltelik deur die Amerikaanse magte teruggevind is, en dat die groot bedrae geld gebruik is om baie van die geheime Amerikaanse operasies van die Koue Oorlog te finansier. Maar in elk geval sal ons waarskynlik nooit weet watter soort skatte onder die heuwels van die verre Filippyne lê nie.
Mussolini se Swaard van Islam
Een van die meer interessante verhale hou verband met 'n beroemde item uit die ouverture van die Tweede Wêreldoorlog. Die beroemde Il Duce, Benito Mussolini, verskuif toenemend sy blik na Noord -Afrika en Libië. Dit was om baie belangrike redes 'n strategiese ligging in die Mediterreense teater. En om suksesvol die liefde en aanvaarding van die plaaslike bevolking te verkry, het Mussolini, na die ontstaan ​​van Italiaanse Libië in 1934, 'n effens kontroversiële benadering gekies - hy het hom by die Moslem -bevolking verryk.
Hy het Islam aangemoedig, moskees en godsdienstige skole herstel, en uiteindelik het hy homself as die Beskermer van Islam (Protettore dell'Islam) uitgeroep in 1937. Hierdie 'veldtog' om homself ten volle te vereer, is bekroon met 'n uitgebreide seremonie in die woestyn.
Hier, begroet deur die leier van die Berbers, Yusuf Kerisch, het Mussolini die amptelike titel gekry as Beskermer van Islam, en 'n uitgebreide, ryk swaard wat die Swaard van Islam genoem is. Die swaard is pragtig versier in 'n Arabiese styl met baie soliede goue afwerking. Die interessante deel is dat die swaard in opdrag van Mussolini self was en vervaardig is deur die firma Picchiani e Barlacchi uit Florence, Italië. Die koste daarvan was 200 000 Italiaanse lira.
Die swaard van Islam, vermiste skat, gegee aan Benito Mussolini in 1937. (RiccardoP1983)
Na die seremonie is hierdie swaard in die somerhuis van Mussolini - Rocca delle Caminate - vertoon. Dit was daar tot 25 Julie 1943, toe die somerhuis-'n werklike vesting-deur kommunistiese anti-fasciste bestorm en deeglik geplunder is. Van daardie dag af is die plek van hierdie ryk meesterlike swaard onbekend. Waar lê die Spada dell'Islam nou?
Oak Island Mysteries en die verlore skat van kaptein Kidd
Oak Island is 'n klein, privaat eiland aan die kus van Nova Scotia in Kanada. Dit sou skynbaar onmerkbaar wees as dit nie was vir die talle stedelike legendes wat daarmee verband hou nie. Die verhale van Oak Island is almal gesentreer op 'n begrawe skat, met die eerste verhale van moontlike bevindings wat uit 1799 dateer.
In daardie jaar beweer 'n boer dat hy 'n plek in die grond ontdek het, wat hy verbind het met die verhaal van die beroemde 'seerower' kaptein William Kidd. Daar is gesê dat Kidd ongeveer 2 miljoen pond op Oak Island begrawe het. Die boer en sy metgeselle het wel nuuskierige oorblyfsels ontdek terwyl hulle grawe - elke 10 meter (3 meter) sou hulle op eikehoutplatforms val.
Illustrasie van William "Captain" Kidd wat toesig hou oor 'n skatbegrafnis. (Rotatebot / )
Nadat hulle die diepte van 9 meter bereik het, het die mans blykbaar hul grawe laat vaar. Die presiese ligging van hierdie put is vandag onbekend. In die daaropvolgende dekades het die gedeeltelike eienaarskap van die eiland van hand tot hand gegaan, en baie mense en maatskappye het probeer om die skat op te grawe.
Ontelbare putte is gegrawe, boorgate gebruik, planne beraam en teorieë voorgestel - helaas geen skat is (blykbaar) ontdek nie. Baie eise is voorgehou - die skat is deur die Tempeliers, die Franse of die Britte, deur die Vikings, die Kopte of Vrymesselaars neergelê.
'N Interessante feit is dat dit in die vroeë 1900's 'n jong Franklin Delano Roosevelt was wat betrokke was by grawe op Oak Island, voordat hy die 32ste president van die Verenigde State geword het. 'N Toeval? Daar is baie geheimenisse op Oak Island.
Die Maltese valk, Chinese styl: The Peking Man
'N Eiesoortige raaisel wat tot vandag toe nog ontrafel is, het betrekking op die oorblyfsels van die sogenaamde Homo erectus pekinensis, 'n 500 000 jaar oue stel fossiele kraniale oorblyfsels van die vroeë mens. 'N Revolusionêre ontdekking vir daardie tyd, die oorblyfsels bied 'n vars insig in die geskiedenis van die argaïese mens.
Maar die raaisel begin met die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog, toe hierdie fossiele in 1941 deur die Amerikaanse magte gekonfiskeer is, met die bedoeling om dit na die New York Museum of Natural History te stuur. Maar vanaf daardie oomblik is alle spore van die fossiele weg.
Versteekte Roemeense skatte - 'n vervloekte geskiedenis
Goud, amber, kunswerke en militêre toebehore: die deurlopende kruistog vir verlore Nazi -skatte
Die verlore en begeerde skatte van koning Salomo
Ontbrekende fossielskat - Peking Man -skedelfragmente. (Ryan Somma / CC BY-SA 2.0 )
Sommige beweer dat die skip op die regte pad gesink is, of dat dit eintlik die Japannese seevaart Awa Maru was wat die vrag vervoer het en daarna getorpedeer is. Sommige beweer selfs dat die bene gesny is vir gebruik in Chinese medisyne. 'N Merkwaardige ding gebeur in 1972, toe 'n beloning van $ 5,000 vir die oorskot aangebied is.
'N Vrou het kontak gemaak met 'n bedrag van $ 500,000. Sy het dadelik verdwyn. Tog, of die verdwyning opsetlik was of nie, die nuuskierige verhaal van die Pekingman bly onopgelos - 'n verlore natuurskat wat nooit gevind is nie.
Dit lyk asof dit oorlog is wat raaisels skep. En die Tweede Wêreldoorlog het beslis baie geskep. En in oorlog kan selfs hele kamers spoorloos verdwyn.
Ja, hierdie verlore skat is eintlik 'n kamer. Die Amber Room is geskep deur bekwame Duitse vakmanne in die vroeë 18de -eeuse Pruise, en was 'n koninklike kamer, gemaak van amber panele en deeglik versier met goudblaar. Die kamer is toe in 1716 geskenk van die koning van Pruise, Friedrich Wilhelm - aan sy bondgenoot tsaar Peter die Grote.
Ook die Russe het dit die Amber Room genoem - Янтарная комната - en dit laat installeer in die somerhuis van die tsaar, by Catherine Palace naby Sankt Petersburg. Nadat die nasionaal -sosialiste Rusland in die Tweede Wêreldoorlog binnegeval het, het die Army Group North, onder bevel van Wilhelm Ritter Von Leeb, uiteindelik gefokus op die verwydering van die kosbare skatte uit die stad.
Die Amber Room, verlore skat, in die Catherine -paleis, 1917. (Andrey Korzun / )
Onder deskundige toesig het die Duitsers die kamer binne slegs 36 uur afgebreek en na Königsberg (vandag Kaliningrad) vervoer. Dit het daar gebly tot 1945, maar na die datum het dit verdwyn.
Dit is nooit weer gevind nie. Of die Geallieerdes, wat Königsberg met vuur gebombardeer het, hierdie kunswerk in die vergetelheid verval het, of die Nasionaal-Sosialiste dit êrens weggesteek het, bly 'n raaisel.
Die Poolse koninklike kis
As soldate met 'n groot skat in die veld te staan ​​kom, word die versoeking om te plunder heeltemal te groot. Dit is die verhaal van die Szkatuła Królewska, die Poolse koninklike kis. Hierdie relikwie is in 1800 geskep deur 'n prominente Poolse edelvrou Izabela Czartoryska, en is gemaak om die 73 kosbare oorblyfsels van die Poolse koninklikes deur die eeue te huisves.
Na die ontstaan ​​daarvan is dit gehuisves in die koninklike museum by die Tempel van die Sybil, en later in Krakow. Toe die Tweede Wêreldoorlog in Pole kom, is die koninklike kis na die stad Sieniawa vervoer, na die familie -museum van Czartorsky, waar dit weggesteek was. Ongelukkig, toe die Duitse Wehrmach -soldate in 1939 die terrein binnekom, het 'n etniese Duitse werker by die museum die ligging van die goedere verraai, en dit is onmiddellik deur die soldate geplunder en tussen hulle gedeel.
Die Szkatuła Królewska, die Poolse koninklike kis, het 'n skat van kosbare Poolse oorblyfsels gehuisves. (Polaco77 ~ commonswiki)
Sommige van die items in hierdie kosbare bewaarplek was die goue horlosie van koning Stanisław I Leszczyński, 'n kosbare goud-en-rooi jaspis-kruis van koning Sigismund I van Pole, 'n goue horlosie van koningin Marie Casimire Louise de La Grange d'Arquien, 'n soliede silwer rozenkrans van koningin Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska, en vele ander kosbare oorblyfsels uit die Poolse geskiedenis. Waar hulle nou is, is 'n raaisel.
The Maharaja's Splurge - Patiala -ketting
Maharaja Sir Bhupinder Singh, die heerser van die koninklike deelstaat Patiala, het 'n halssnoer vir homself gemaak deur die bekende Cartier uit Frankryk. Hierdie halssnoer is in 1928 in Parys gemaak en was 'n ongelooflike ryk en luukse vertoning van rykdom vir die maharaja. Hierdie juweliersware bevat maar liefst 2 930 diamante en baie kosbare Birmaanse robyne.
Die onthulling van die geheime van Sumeriese rykdom: skatte van die Royal Cemetery of Ur
Die dertien legendariese skatte van Brittanje
Bhupinder Singh van Patiala in 1911, met die Patiala-halssnoer aan, 'n verstommende skat. (Jbarta / )
Die kroonpunt was destyds die "De Beers", die sewende grootste diamant op die planeet - met 'n gewig van 234 karaat. Bhupinder is in 1938 oorlede, en dit is verbasend dat die luukse halssnoer kort daarna in 1948 verdwyn het.
Niks was bekend waar dit was nie, totdat die "De Beers" -diamant weer op 'n Sotheby's -veiling in Genève verskyn het. Sommige dele van die halssnoer is ook in 1998 by 'n tweedehandse juwelierswinkel in Londen ontdek. Maar die res van die diamante, insluitend die robyne, bly een van die geheimsinnige verlore skatte.
Joodse Menorah uit die Tweede Tempel
Een van die meer antieke raaisels dateer uit die 2de eeu nC, en dit is gesentreer rondom 'n luukse Joodse menorah wat in die Tweede Tempel in Jerusalem gehuisves is. Na die verowering van Jerusalem in 70 nC, is hierdie kosbare item as trofee na Rome teruggebring, waar dit in die Tempel van Vrede (Forum of Vespasian) vertoon is.
Hierna is die lot van die menora onbekend. Sommige bronne beweer dat die skat na die sak van Rome in 455 nC deur die Vandale geplunder is, wat dit na Kartago kon vervoer het. Hoe dan ook, hierdie verlore antieke skat bly een van die onopgeloste raaisels wat in die eeue wat verbygegaan is, bedek.
Die regverdige regters ontbreek
Jan van Eyck se Gentse altaarstuk is 'n meesterstuk van Europese kuns, geleë in die katedraal van St. Bavo in Gent. Dit meet 3,4 x 4,6 meter (11 x 15 voet) en is in 1432 geskep. Maar het jy geweet dat dit een van die oorspronklike panele ontbreek?
Die 12 binnepanele van die Gentse altaarstuk, kunsskat. (Zen3500 / )
Die regverdige regters, die titel van die paneel links onder, is die skildery wat in 1934 uit die katedraal gesteel is. Die dief het die paneel in die nag verwyder en 'n geheimsinnige aantekening in die plek gelaat: "Uit Duitsland geneem deur die Verdrag van Versaile".
Dit verwys na die feit dat die hele altaarstuk in die Eerste Wêreldoorlog deur Duitsland geneem is. 'N Paar dae na die diefstal het die dief 'n paar briewe met die wet gewissel, maar nooit 'n ooreenkoms bereik nie.
Dieselfde jaar beweer ene Arsène Goedertier op sy sterfbed dat hy die dief is en dat die paneel "rus op 'n plek waar ek of niemand anders dit kan wegneem sonder om die aandag van die publiek te wek nie". Hierdie kosbare kunswerk is nooit teruggevind nie, en tot vandag toe is daar nog 'n polisie-speurder in Gent wat aangewys is vir die saak van die vermiste paneel.
Tucker's Cross - Nou sien jy dit ...
In 1955 het 'n mariene ontdekkingsreisiger en skattejagter, Teddy Tucker, in sy soektogte in Bermuda op 'n goue kruis afgekom. Aanvanklik sou Tucker later verneem dat die 22 karaat massiewe goue kruis met smaragde die waardevolste voorwerp is wat ooit van 'n skeepswrak herwin is, en dat dit moontlik die oorblyfsels was van die Spaanse galjoen San Pedro wat in 1594 gesink het. ontdek baie, baie ander waardevolle items op dieselfde plek.
Die goue kruis is gehuisves in die Aquarium Museum in Bermuda. Maar in 1975 is ontdek dat die kruis gesteel is. Tucker het die museum binnegegaan en opgemerk dat die dief die item in die vitrines versigtig vervang het met 'n swak vervaardigde plastiek replika. In 'n Bond-agtige wending het hierdie uiters waardevolle item spoorloos verdwyn. Dit is nooit weer gevind nie.
Begrawe deur tyd en stof
En daarmee eindig ons klein verhaaltjie van die grootste verlore skatte ter wêreld. En sodra sulke items verlore geraak het, neem dit vinnig 'n skerp draai na die gebied van raaisels. Spoorloos verdwyn? Of het jy stil geswyg? Ons sal nooit weet nie.
Maar dit is beslis dat die geskiedenis van kuns en skat vol intrige en gulsige hande is. Van oorlogsplundery, tot legendariese skatte, tot groot diefstalle in James Bond-styl-daar is 'n bietjie van alles in die verhale van hierdie skouspelagtige skatte wat nog nooit gevind is nie.
Leidrade oor waar die skatte begrawe is, word verskaf in 'n raaiselboek met die naam Die geheim vervaardig deur Byron Preiss en die eerste keer gepubliseer deur Bantam in 1982.  Die boek is geskryf deur Sean Kelly en Ted Mann en geïllustreer deur John Jude Palencar, John Pierard en Overton Loyd JoEllen Trilling, Ben Asen en Alex Jay het ook bygedra tot die boek.  'n Japannese weergawe is in 1983 gepubliseer, en die Engelse weergawe is in 2014 heruitgereik.  Die boek bevat 12 beelde en 12 verse, 'n beeld moet aan 'n vers gekoppel word, met die inligting wat hulle bevat 'n begrawe "skatkis". 
Die geheim boekvariante
1982 ISBN 0-553-01408-0 Engels Sagteband Bantam
1983 0276-831122-7339 Japannees Sagteband Futami-shobo
2014 978-1-59687-444-2 Engels Hardeband ibooks.com
Drie van die skatkis is teruggevind.   Die eerste is gevind in Chicago, Illinois, die tweede in Cleveland, Ohio, en die mees onlangse skatkis is in Boston, Massachusetts, gevind.  Die oorblywende nege skatkaste is nog nie teruggevind nie.  Die herstel van die Boston skatkis is verfilm vir Discovery Channel se televisieprogram Ekspedisie onbekend en uitgesaai op Woensdag 30 Oktober 2019.  
10 Die Florentynse diamant
Die pragtige liggeel Florentynse diamant was eens deel van die kroonjuwele van Oostenryk en die trots van die Medici-familie. Die waarde daarvan in die moderne tyd is na raming ongeveer $ 20 miljoen, hoewel dit eens vir slegs 2 frank verkoop is deur 'n soldaat wat dit in 1477 van die lewelose liggaam van Charles the Bold verwyder het.
Die diamant het nege skerp gesnyde sye, sy oorsprong in Indië en word deur die Vlaamse juwelier Lodewyk van Bercken gesny. Nadat die diamant deur die bogenoemde soldaat vir glas verkoop is, het dit deur baie hande gegaan voordat dit uiteindelik in Wene vertoon is as deel van die Oostenrykse kroonjuwele.
Die klip is in Oktober 1918 gesteel saam met koningin Elizabeth en rsquos diamantkroon, ringe, halssnoere en meer waardevolle juwele. Die spoor van die Florentynse diamant eindig in 1919 nadat 'n advokaat, Bruno Steiner, wat die taak was om die klip veilig te hou, daarmee verdwyn het. Toe Steiner uiteindelik in 1923 opgespoor word, ontken hy dat hy met die diamant gesê het dat Karel I van Oostenryk dit verkoop het om die troon te herwin. Hy sterf in 1930 sonder dat die diamant ooit gevind is.
Gerugte was volop dat die diamant na Suid-Amerika gesmokkel is, terwyl daar nog meer gerugte was dat die edelsteen gesny of selfs in kleiner diamante gesny is en op die internasionale diamantmark verkoop is. Deesdae weet ons nie waar die diamant kan wees nie, maar in die VSA word steeds gesoek na 'n paar hoopvolle mense wat die droom jaag om die ontdekker van hierdie seldsame diamant te wees.
Metaalopsporing wat deur metaaldetektore gestruikel word, blyk die belangrikste Angelsaksiese vonds in die geskiedenis te wees
Brittanje se mees skouspelagtige Angelsaksiese skatte is heel moontlik op 'n reeks slagvelde in die donker eeu vasgevang-tydens bittere konflikte tussen mededingende Engelse koninkryke.
Argeoloë, wat pas 'n groot studie van die vondste voltooi het, glo nou dat hulle in verskeie groot gevegte in die middel van die sewende eeu gevange geneem is.
Dit is waarskynlik dat die skatte, nou bekend as die Staffordshire Hoard, in beslag geneem is (in miskien tussen drie en ses aansienlike militêre ontmoetings) deur die Engelse koninkryk Mercia uit die koninkryke Northumbria, East Anglia en moontlik Wessex.
Die vullis-die grootste Angelsaksiese goue skat wat nog ooit gevind is-is een van die belangrikste argeologiese ontdekkings wat ooit in Brittanje gemaak is.
Na 10 jaar se gedetailleerde navorsing, moet argeoloë 'n volledige verslag publiseer van die honderde hoë -goud- en silwervoorwerpe wat 'n dekade gelede deur 'n metaalverklikker gevind is in 'n veld in die suidooste van Staffordshire.
Staffordshire Hoard om vir altyd in Brittanje te bly
1 /19 Staffordshire Hoard om vir altyd in Brittanje te bly
Staffordshire -skuurwebwerf/PA Wire
Staffordshire Hoard webwerf/ PA Wire
Die boek - gepubliseer deur die wêreld se oudste historiese organisasie, die Society of Antiquaries of London - beskryf al die 700 voorwerpe van die skuur (4 kg goue items en 1,7 kg silwer items).
Opvallend is dat dit blykbaar nie die wye verskeidenheid goud- en silwer-artefakte weerspieël wat in die Angelsaksiese samelewing sou bestaan ​​het nie.
In plaas daarvan toon die studie aan dat die materiaal byna uitsluitlik militêr van aard is. Dit lyk asof selfs een van die klein aantal kerklike voorwerpe in die skare potensieel militêr van aard was.
Die houer bestaan ​​uit goue toebehore van tot 150 swaarde, goud- en granaatelemente met 'n baie hoë status seax (vegmes), 'n skouspelagtige vergulde silwer helm, 'n indrukwekkende 30 cm lange goue kruis, 'n pragtige borskruis van goud en granaat, 'n waarskynlike hooftooisel van 'n biskop-en dele van wat waarskynlik 'n draagbare heiligdom of relikwie was.
Die buitengewoon versierde biskop se hooftooisel is die vroegste voorbeeld van 'n kerklike hoofbedekking met 'n hoë status ter wêreld.
Sy teenwoordigheid in die middel van die sewende eeu na Christus dui daarop dat sy kerklike eienaar heel moontlik 'n ondersteunende rol op 'n slagveld gespeel het.
Dit is opmerklik dat die hooftooisel nie ooreenstem met latere middeleeuse of moderne biskoppe nie - en dit sal dus waarskynlik 'n debat onder historici veroorsaak oor die stilistiese oorsprong daarvan, omdat dit in basiese ontwerp so ooreenstem met hooftooisels wat deur vroeë Middeleeuse geestelikes gedink word Bybelse Joodse hoëpriesters en lyk ook soos hooftooisels wat deur heidense Romeinse priesters gedra is.
Die ontdekking kan derhalwe wetenskaplike bespiegeling veroorsaak dat die styl van hoofdeksels wat senior Christenpriesters in die vroeë Middeleeue gedra het, ten minste gedeeltelik geïnspireer kon wees deur die vermeende Bybelse presedent - of selfs geërf het uit die heidense Romeinse verlede.
Die hooftooisel-gemaak van pragtig vervaardigde goud, ingelegd met granate en wit en donkerrooi glas-dateer uit die tydperk toe die Christendom her gevestig is in baie van die plaaslike koninkryke wat uiteindelik Engeland sou word.
Dit verteenwoordig die status en aansien van die Kerk-maar dit is beduidend versier met tipiese voor-Christelike Angelsaksiese semi-abstrakte dierontwerpe sowel as sewe Christelike kruise.
As die argeoloë inderdaad glo dat dit moontlik 'n biskop se hooftooi van die vroeë tot middel van die sewende eeu was, sou dit moontlik tydens koninklike of ander seremoniële gebeure gedra gewees het deur die eerste of tweede generasie geestelikes wat betrokke was by die -Christisering van wat nou Engeland is.
Die draagbare heiligdom - moontlik onder voorsitterskap van die eienaar van die hooftooisel of 'n soortgelyke senior geestelike - is waarskynlik ontwerp om op twee horisontale pale (soos 'n werpsel of later sedanstoel) in die stryd te voer - om God se hulp te verkry om militêre hulp te bekom oorwinning.
Slegs sewe elemente van die heiligdom, almal gemaak van goud, het oorleef.
Een element (waarskynlik deel van 'n kruis) dra 'n baie belangrike opskrif - 'n aanhaling uit die boek Numeri. Dit lui "Staan op, o ORD, en laat u vyande verstrooi word en laat die wat u haat, voor u uit vlug".
Die Bybelse konteks daarvan is dié van Moses wat hierdie woorde uitspreek langs die Ark van die Verbond wat die Israeliete vergesel het op hul reis deur die woestyn, bedreig deur vyandige stamme. Die aard van die inskripsie dui daarop dat die kosbare heiligdom of relikwie (in Latyn, arca) is waarskynlik as 'n oorlogsman gebruik in die lang en bittere konflikte tussen strydende koninkryke in die vroeë Angelsaksiese Engeland.
Dit lyk asof die kerklike skatte en sekulêre/militêre voorwerpe op 'n moontlike oneerbiedige manier behandel is voordat dit begrawe is. Hulle was gebreek en/of gevou en doelbewus uit die vorm gebuig.
In die middel van die sewende eeu is die suidooste van Staffordshire (die gebied naby Lichfield waar die materiaal gevind is) beheer deur 'n magtige heidense Angelsaksiese koning genaamd Penda.
Sy geopolitieke en militêre aktiwiteite vorm 'n belangrike deel van die bloedbevlekte wedywering en konflik tussen sy eie koninkryk (Mercia) en ander, dikwels Christelike, koninkryke in ander dele van Engeland - veral in Northumbria en East Anglia.
Gegewe die waarskynlike datum van die begrafnis van die skat in die middel van die sewende eeu, is dit dus moontlik dat dit 'n oorlogsbuit was wat deur die heidense Merciaanse koning, Penda, gevang is uit leërs onder leiding van Christene, soos die Oos-Angliane.
Een moontlike verklaring is dat die skat ritueel begrawe is as 'n Merciaanse heidense oorlogstrofee - miskien selfs as 'n dankoffer aan 'n heidense god vir die oorwinning.
Om Christelike materiaal op die manier in die grond te steek, is deur Penda (of 'n ekwivalente figuur) as 'n geestelike of ideologiese oorwinning oor die Christendom beskou as 'n weerspieëling van 'n militêre.
Die 10-jarige ondersoek na die vullis behels gedetailleerde wetenskaplike ondersoek van die metaalwerk, 'n volledige kunshistoriese beoordeling van die stilistiese en ikonografiese aspekte van die artefakte en navorsing oor die potensiële historiese kontekste van die begrafnis daarvan.
Noudat die materiaal volledig gepubliseer is, is daar waarskynlik 'n deurlopende debat oor die mees waarskynlike historiese verhaal of verhale wat daartoe gelei het dat soveel goud en silwer byna 1400 jaar gelede in 'n veld in Staffordshire begrawe is.
Geleerdes sou graag wou weet wie oorspronklik die biskop se hooftooi was, die draagbare heiligdom op die slagveld en die goue helm. Maar die realiteit is ongelukkig dat dit nooit moontlik is om die spesifieke raaisels definitief op te los nie.
Daar is egter potensiële kandidate vir die soort individue wat moontlik hul oorspronklike eienaars was.
Teen die tyd dat die hooftooisel gemaak is, word East Anglia gekersten deur die eerste biskop van die gebied, 'n Franse geestelike met die naam Felix. Dit is dus denkbaar dat die hooftooisel deur hom in opdrag is.
Sy opvolger as biskop was 'n man genaamd Thomas, 'n Oos -Angliaan van moontlike Keltiese Britse oorsprong, en hy sou beslis 'n kandidaat wees vir die individu van wie die Mercians eintlik die hooftooisel gevang het - omdat hy gesterf het, moontlik in die geveg, ongeveer die tyd dat die Die Oos -Engelse koninkryk is deur Mercia verslaan.
Die vergulde silwer helm het byna sekerlik aan 'n Angelsaksiese koninklike figuur behoort.
'Dit het moontlik die hoof van 'n koning van East Anglia versier', het een van die skrywers van die Staffordshire -boek, die argeoloog Chris Fern van die Universiteit van York, gesê.
'Dit is selfs meer skouspelagtig as die beroemde helm van die vroeë sewende eeu wat 80 jaar gelede op die Angelsaksiese begraafplaas in Sutton Hoo, Suffolk, opgegrawe is.
"Sulke helms was die ekwivalente van koninklike krone in Angelsaksiese Engeland," het mnr. Fern gesê.
Maar miskien is een van die mees fassinerende vrae wat die Staffordshire Hoard geopper het, die inspirasie vir die opvallend ongewone ontwerp van die waarskynlike biskop se hooftooisel. Was dit 'n Bybelse presedent - of 'n antieke Romeinse hoofbedekking? As laasgenoemde sou 'n moontlike bykomende aspek van kontinuïteit tussen die heidense keiserlike Rome en die vroeë Middeleeuse Christendom dui.
Een manier van toekomstige navorsing kan heel moontlik taalkundige eerder as suiwer argeologiese of historiese wees.
Ondanks die feit dat biskoppe kaalkop uitgebeeld word in Angelsaksiese kuns, dui ongepubliseerde taalkundige navorsing deur die Angelsaksiese klere- en tekstielspesialis professor Gale Owen-Crocker aan dat vroeë Angelsaksiese biskoppe inderdaad hoofdeksels gedra het, bekend as 'n hufe.
Haar navorsing dui daarop dat die Latynse woord vir 'n biskop hufe was flammeolum of flammeum. Interessant genoeg was die heidense Romeinse priesters, wie se hoofbedekking moontlik die oorspronklike inspirasie vir die tipe biskop se hooftooisel in die Staffordshire Hoard was, bekend as die Flamines - en dit dui op 'n potensiële en aanloklike skakel.
Dit blyk dat die kerklike materiaal almal uit die tweede kwart van die sewende eeu dateer - en 'n geruime tyd begrawe is in die derde kwart van die eeu.
Die Christelike en sekulêre artefakte word vir die eerste keer volledig beskryf in die pas gepubliseerde boek Die Staffordshire Hoard: 'n Angelsaksiese skat.
Die skat is te sien in die Birmingham Museum and Art Gallery en The Potteries Museum and Art Gallery, Stoke on Trent. Alhoewel dit denkbaar is dat dit begrawe is vir heidense rituele doeleindes, is dit ook moontlik dat dit begrawe is vir bewaring - en dat die eienaars daarvan nooit teruggekeer het om dit op te haal nie.
Die navorsing oor die Staffordshire Hoard is befonds deur Historic England.
Sy uitvoerende hoof, Duncan Wilson, het gesê: "Die verskeidenheid fassinerende voorwerpe wat ontdek is, het ons 'n buitengewone insig gegee in die Saksiese vakmanskap en kultuur, en hierdie nuwe monografie gee diepgaande besonderhede van alles wat ons weet oor hierdie skouspelagtige ontdekking."
As aanvulling op die nuut gepubliseerde boek, kan die publiek nou toegang kry tot 'n nuwe aanlyn inligting- en prentdatabasis oor die Staffordshire Hoard.
8 8- Fortuin van Jean LaFitte- $ 2 miljoen
Die Franse seerower Jean LaFitte het bestaan ​​gemaak om handelskepe in die Golf van Mexiko aan te val en daarna die gesteelde goedere te verkoop in een van die talle hawens wat hy besit het. LaFitte se medepligtige was sy broer Pierre, en die twee was so goed daarin om saam te steel dat hulle baie rykdom en juwele opgebou het. Gevolglik moes die broers dit begin begrawe. Baie raaisels draai om die skat van die LaFitte -broers. Op 'n stadium het hulle meer as 50 skepe onder hul bevel gehad, so dit is akkuraat om aan te neem dat die fortuin groot gaan wees.
Na die dood van LaFitte omstreeks 1830 het legendes van sy skatte begin rondloop. Bewerings is gemaak dat 'n deel van sy skat begrawe is in die "Borgne -meer", reg langs die kus van New Orleans. 'N Ander moontlike plek is ongeveer drie myl oos van die' Old Spanish Trail 'naby die' Sabine -rivier '.
Die meeste mense weet nie dat hierdie 12 skatte in Virginia skuil nie
Miskien is die bekendste verhaal van skat in die staat die legende van Beale's Treasure. Soos die verhaal verloop, het Thomas Jefferson Beale en 'n span van 30 mans onverwags 'n moederslot goud en silwer in Colorado ontdek. Sometime between 1819 and 1821, Beale buried the treasure in Bedford County at what is now the site of Johnson's Orchard and Peaks of Otter Winery. After burying the treasure, estimated to be worth millions, Beale and his party set out on another expedition. Knowing their trip would be dangerous, Beale left three coded messages in a locked box with Robert Morriss of Lynchburg.