Heupvervanging is 'n mediese prosedure waartydens die heupgewrig met 'n prostetiese inplanting vervang word. Die operasie word gewoonlik uitgevoer om pyn as gevolg van artritis te verlig of om 'n beskadigde gewrig te herstel.
Die groot hoeveelheid vreemde materiaal wat gebruik word in 'n heupvervanging verswak die liggaam se verdedigingsmeganisme. Profilaktiese antibiotika sal dit help voorkom. Gewoonlik ontwikkel pasiënte 'n pireksie.
Groot hoeveelhede nuwe been vorm soms rondom nuwe gewrigte, wat lei tot 'n groot mate van gewrigstyfheid agv die pasiënt se disposisie.
Gewoonlik word heupvervanging op ouerige pasiënte uitgevoer. Huidige literatuur toon dat prosteses wat tans in gebruik is, 'n leeftyd van 15 – 20 jaar het, en keramiekprosteses selfs langer. Dus kan 'n bejaarde persoon 'n gemaklike oudwordperiode ervaar, mits daar nie ander gesondheidsprobleme ontstaan nie.
Die probleem wat post-operatief kan ontstaan is potensiële loslating van die prostese as dit te vinnig te veel gewig dra. 'n Formule vir gewigverspreiding in die prostese en die ledemaat is verkrygbaar op en kan afgetrek word van die Internet.
Oefening begin op die tweede dag postoperatief, die pasiënt is ambulant op die vierde dag, met behulp van 'n loopraam, en eers teen ses tot agt weke kan die totale gewig op die ledemaat geplaas word.
Pasiënt word met 'n driehoekige (Δ) abduksiekussing tussen die bene verpleeg, sodat die heupgewrig nie ontwrig kan word nie.
Pasiënt kan regop in 'n stoel sit wat nie te diep is nie en dus nie akute fleksie van die heup veroorsaak nie.
Daar moet ook gesorg word vir die voorkoming van diepveneuse trombose as 'n baie algemene komplikasie, deur pasiënt in te lig oor:
Verhoogde stolbaarheid van bloed kom voor as gevolg van beserings, groot (major) chirurgie soos bv heupvervangings, ens, asook stagnasie van bloed tydens bedrus, lang periodes in 'n sittende posisie, en immobilisasie van 'n ledemaat, (veral 'n heup). So 'n stolling kan 'n embolus word wat 'n long- of hartfunksie blokkeer.
As 'n pasiënt te veel pyn ervaar, kan hy nie sy samewerking gee nie, en sal dit aanleiding gee tot immobilisasie, wat kan bydra tot diepveneuse trombose en soms ook tot dermobstruksie en 'n paralitiese ileus. Bloeddruk sal ook verhoog.