Liturgie Goeie Vrydag 2013: Laat sterf die Eie-Ek in Christus - Lynnwood Gemeente
Gepubliseer deur Immanuel van tonder op 29 Maart 2013 om 21:14
LYDENSLIED : VONKK 194:1,3,4
"Genade en vrede vir julle van God ons Vader en die Here Jesus Christus" (Romeine 1:7; 1 Korintiërs 1:3), deur die werking van die Heilige Gees."
Sang: Lied 391:1,2,3,4
Skriflesing aankondig: Fil 2:1-11
GEBED: Charles de Foucauld soos in Jorg Zink bl 153
LEES: Fil 2:1-11
PREEK: (Trappe van vernedering nooi ons tot selfoorgawe en gehoorsaamheid)
Het jy al ooit gedink wat is God se droom vir jou lewe?
Sy droom word in Johannes beskryf as 'n sterk stroom van lewe in oorvloed: oorvloed diep vrede, oorvloedige lewensgeluk, oorvloedige dankbaarheid en vreugde! Hy wil hê ons moet leef met vryheid waarin jou menswees kan floreer. Jy is geskep om diep betekenisvolle verhoudings te hê. Hy begeer 'n intieme verhouding waarin jy deurdrenk is met bewussyn van Hom by jou en in jou. In tye van swaar droom God dat jy diep bronne van hoop en krag sal ontdek om met volharding deur swaarkry te groei. Die skepping is daargestel dat jy die skoonheid en prag van die paradystuin kan geniet en vier. Sy droom is dat jy baie vrugte sal dra, net bietjie hier en daar nie! Sy Gees wil jou vul en oorwinnend laat leef!
Het iets van die droom al waar geword? Waarom is die vrug van God se droom in soveel mense se lewens afwesig?
Ons sien mense wat gespanne en gevange is in die maalkolk van die lewe. Ander word deur hulle besittings besit. Sommige leef in vrees en angs elke dag sonder vrede. Verhoudings lyk meer soos slagvelde as tuine van saamwees. Klein dingetjies kan mense so omkrap en frustreer terwyl hulle oënskynlik alles en nog meer het! Christene sit Sondag na Sondag in die kerk en tog bly God vir hulle ver, onwerklik met minimale impak. Wanneer selfs klein probleme mense tref , lyk dit asof die einde van die wêreld vir hulle aangebreek het! Selfs vir die dood is mense doodbang... Om van vrug nie eers te praat nie. Dit lyk of die mense van vandag eerder eis/demand eerder as gee, sorg en vrug dra.
Waar is die droom heen? Veral vir mense wat jare in die kerk sit, hoe kan dit wees dat die droom sommige ontwyk?
Natuurlik is daar niemand in wie se lewe die droom volledig blom nie maar ek sien ook om my mense waarin die lewenssap van die Evangelie hulle vry maak en vul met 'n bruisende lewensenergie wat onstuitbaar is. Ek sien mense in van die grootste uitdagings vrede en hoop in God vind. Daar is gelowiges wat so mooi diep verrykende verhouding met God het, by wie se voete ek enige dag kan sit en leer. Rondom ons is daar verhoudings wat floreer en waar mense mekaar verryk en vir mekaar sorg. Ek sien baie wat deur die prag van die natuur aangegryp word om daarin God se skoonheid en kreatiwiteit te sien. Is dit nie mooi om te sien as mense hulle unieke menswees uitleef en floreer nie!?
Die droom wat God vir jou het word natuurlik nie in 'n oogwink waar nie. Soos seisoene kom en gaan en die jaarringe van die boom ontstaan, is daar 'n voortdurende proses nodig om die droom te realiseer.
Die proses om jou lewe 'n voller dieper ryker lewe te maak moet deur prosesse van sterwe en opstanding gaan. Fasette van jou lewe wat lewensbedreigend is moet afsterf en die nuwe lewe moet in jou opstaan! Daar is twee duidelike fases nodig: STERF en OPSTAAN. Albei is nodig. Maar ons kan dit nie self bewerk nie!
Vandag op Goeie Vrydag maak ons ons oop vir die proses van afsterwe in Christus en Sondag met Paasfees laat ons weer sy lewegewende teenwoordigheid ons lewens vervul. Om net vandag hier te wees en die afsterwe deur te gaan, is maar net deel van die proses. Sonder die opstanding bly jou lewe leeg, sonder krag, sonder oorwinning.
Dit bly altyd vir my vreemd dat die Goeie Vrydag diens altyd beter bygewoon word as die Paasdiens! Dis soos iemand wat 'n water pyplyding na sy huis skoonmaak maar dit nooit die bron koppel dat die water deurvloei nie. Ek dink baie Christene haak hier vas...
Goeie Vrydag is die proses waar God die kanaal oopmaak vir die lewegewende water om deur te vloei. Mens kan tientalle geestelike oefeninge, eredienste en Bybelstudies bywoon maar as die hindernisse nie uit weg geneem is nie, verstop dit die vloei. Die kanaal moet oop wees vir lewende water om te vloei.
Andrew Murray skryf: Daar is een groot hindernis om vir volle seën van God te ontvang waaruit alle ander hindernisse spuit: Die EIE-EK, die self met vertakkinge van selfsug, selfvoldoening en hoogmoed. Die eie-ek verstop die vloei...
Willem Nicol praat van die Ekkigheid wat die GROOT struikelblok is wat ons pad na die ware lewe blokkeer. Dit keer dat ons deur God gevorm kan word.
As jy Fil 2 lees sien ons dieselfde boodskap dat ons selfsug, eersug en hoogmoed die vloei tussen mense, tussen ons en God en ons na ons Ware Self verstop. Hierdie selfloosheid verwys nie na gesonde selfvertroue en gesonde selfbeeld nie. Waaroor dit dit hier gaan is 'n siek vorm van selfgerigtheid wat verhoudinge met ander en met God verbreek. Die selfsug veroorsaak verstopping. Die eie-ek word 'n sluitklep wat die vloei na jou Werklike identiteit in God afsny. Maw die siek ego beskerm sy huidige valse self ten koste van ander, God en ten koste van jou potensieël florerende self!
Jesus wys vir ons en neem ons op die weg tot bevryding. "Dieselfde gesindheid moet in julle wees wat daar ook in Christus Jesus was." Christus se voorbeeld is vir elke persoon die volmaakte voorbeeld hoe om die verstopping uit die weg te ruim dat daar weer vloei kan plaasvind. Ons is deur die geloof deel van Christus waar ons saam met sterf. Omdat ons deel het aan Christus, begin sy gedagtes en gesindheid ons gedagtes en gesindheid vernuwe deur die Heilige Gees. Kom ons kyk na die Gesindheid van Jesus:
In hierdie gedeelte van die Christuslied word Christus se vernedering as 'n klomp vernederende trappe "na onder" beskryf.
Die selfontlediging begin waar sy bestaan op Godgelyke wyse agtergelaat het, nie omdat Hy verplig was nie, maar vrywillig. Hy het nie aan sy uiterlike vorm en status vashou nie, maar dit laat gaan! Daarmee saam laat vaar hy sy voorreg om verheerlik en geprys te word. Hy beleef die menslike swakhede en broosheid.
Vir Hom om mens te word, was 'n soort van 'n slawerny. Jesus neem gestalte van slaaf aan waar hy niks besit nie, nie eers sy eie liggaam of lewe nie. Hy gee dit vrywillig op. Vir Hom was om te dien die gesindheid van egolose selfopofferende lewe.
Hy vat dit dan nog 'n stap verder deur Hom te verneder tot in die dood; die kruisdood, wat 'n vernederende tipe dood is, net vir kriminele, terroriste en mense wat deur samelewing verwerp is. Sy dood is ter wille van ander.
Jesus se egolose gesindheid lei tot dade van diens. Van die Engelse vertqalings vertaal die gesindheid met "the mind of Christ". Jesus se denke, gevoel en keuses laat hom kies om te wees tot die dood. Dit is die gesindheid waarna ons genooi word!
Met ons selfprysgawe verdien ons nie die nuwe lewe nie, dis 'n belydenis, erkenning dat ons nie die nuwe lewe self kan verwerf nie, net GOD ALLEEN kan dit gee. (2X) NB
GOD gee reeds wat hy van ons vra! Daarom dat die teks in v 1 sê AANGESIEN...
Trinitariese formule: Troos in Christus, Liefde van God, Gemeenskap van die Gees!
Paulus noem vier voorregte op grond waarvan ons ons eensgesindheid kan bou:
"Troos in Christus" – God se versorgende besig wees met ons. "in Xtus"
"Die aansporing tot liefde" – God kom stel die voorbeeld van liefde
"Die gemeenskap deur die Gees" – bande tussen ons word gebou deur die Gees
"Innige meegevoel en meelewing" – bron van emosies (hart), en emosie self,
(affection & sympathy) (Tenderness & Pity)
God gee homself reeds vri ons sodat ons onsself kan gee, ons eie ek kan laat kruisig saam met Christus! Ons hele mensewees word dan verbind mekaar en God:
Hierdie gedagte word uitgedruk in "een in liefde, een van hart, een in strewe" NB Let op fokus na binne: (inwardness) van die eenheid wat Paulus van praat! ? Een in liefde, hart en strewe > Eng: one mind(2x), same love (van God), full accord(souls united ), one mind? Mind + Emotions + Will >>> eenheid!
Om aan jouself te sterf is eintlik 'n sterf aan wie jy nie regtig is nie, dis 'n sterf aan jou vals self, die voorgee, die self gebou uit vrees. Dis 'n afkrap van al die aanpaksels in jou lewensare wat jou 'n spirituele hartaanval gaan gee. Dis eintlik die geboorteproses van die outentieke jy.(Chris Steyn)
Eintlik baan die sterwe van die vals self die weg vir die opstanding van jou WARE SELF!
Met die droom van GOD voor jou, en dat jy sien dat jy jou sondige ego moet laat gaan om nuwe lewe te laat deurvloei deur die deurdringende teenwoordigheid van God drie-enig... 'n paar vrae om jou te lei om te laat gaan aan jou ekkigheid:
Iemand wat steel, lieg of openlik seermaak kan mens maklik raaksien en die ego uitvang. Maar die ego/ekkigheid is baie slimmer om nie uitgevang te word nie. Hy doen dinge wat oor die algemeen nie as sonde gesien word nie en wat op sigself nie sleg is nie.
Een van die beste plekke waar die ekkigheid (selfgerigtheid) wegkruip is in geestelike aktiwiteite! Die skelm ego kan die goeie diens of betrokkenheid by geestelike lekker misgebruik vir sy eie lof en erkenning. Ek kan nederig wees, nie twv dié wat ek dien nie, maar om my eie beeld sodat ek op my nederigheid trots kan wees. Ditto: Kerk toe gaan..
Dink regtig mooi hieroor na: hoeveel mense (ook ons self) by die geestelike aktiwiteite betrokke is vir die goedvoel-ervaring alleen. As die geestelike my laat goed voel is dit reg maar dit moet net nie opoffering vra nie. As mens jou aan die Evangelie blootstel verloor mens beheer want die Gees neem al meer die beheer oor! Dit is nie vir ego lekker nie.
Die ego is so slim, Andrew Murray wys meer as een plek daarop hoe mense so met die Bybel kan besig bly dat hulle nie by God hoef uit te kom nie. Al waar ons groei is in ons verstandelike vermoë en kennis en hoogmoed! Maar met God het ons nie te doen nie.
Dis erg om te dink dat ons ekkigheid godsdiens gebruik om homself te laat floreer. Geen wonder dat mense soms buite die kerk sê kerkmense is skynheilig nie, want hulle sien nie dat godsdiens gelowiges hulle heiliger maak nie, eerder juis ekkiger!
Op ander lewensterreine is daar ook voorbeelde ekkigheid: die sug na mag en groei van mag wat nie gaan om ander te dien nie maar net my eie honger na mag.
'n Goeie Naam is 'n gawe maar mens kan so daaraan verknog raak dat mense net goed van jou dink dat jy nie vry is om te doen wat soms gedoen moet word nie. Die meeste OT profete en Jesus het naam weggegooi in die oë van die invloedrykes van hulle tyd.
Dit is ook 'n gawe as mense jou mooi vind en jy moeite doen met skoonheid en gesondheid. Maar hier is ook 'n groot gevaar dat jy jou waarde hieraan koppel en verknog raak daaraan.
Genoeg geld en besittings is gerieflik maar die ekkigheid kan hier skuil dat jy die materiële verafgod en ander belangrike gawes offer om die god van geld te dien.
'n Bekende akteur het gesê hy wens alle mense kan ryk en gewild wees sodat hulle kan sien dat die diepste lewensgeluk nie daarin lê nie.
Daar is so baie terreine wat die ekkigheid gebruik om homself te laat floreer. Wees op die uitkyk as hy sy ware kleure begin vertoon as jy gefrustreeerd, ontevrede, kwaad, angstig of mismoedig raak wat die werklike oorsaak is. Is dit nie dalk die ekkigheid wat kop uitsteek nie? As jy jouself kan uitvang waar die ego of ekkigheid sy gesig wys laat dit gaan... sterf in Christus.
Die basiese dryfveer bly dieselfde: DIE EK wat veiligheid, gemak, aanvaarding, verwondering, mag en beheer soek. Waarin floreer jou ekkigheid?
Die teks nooi jou om vandag die ekkigheid saam met Christus te laat sterf. Om werklik te smag die Een Groot Bron van Lewe: God self. God drie-enig help jou om die ou mens af te sterf.
Die bevryding is onbeskryflik! Wanneer die hindernisse van die vloei van lewe uit die weg geruim is deur die kruis kom daar 'n totaal nuwe manier van leef. Dieper, meer teenwoordig, vryer en met meer vrede!
Oorweeg om van Paastyd 'n kompastyd te maak.
Wie is ek werklik; waarheen is ek op pad?
Wat is my prioriteite?
Hoe het die ekkigheid en selfsug my oorgeneem?
Gee ek genoeg van myself aan noodlydendes?
Traak ek regtig oor die ontberinge van my medemens?
Of gryp ek gulsig na elke kans om myself te bevoordeel en 'n plek oop te druk, sodat ek voor in die tou kan staan vir ingeval die lewe iets uitdeel?
Tydens die Nagmaal gaan jy kans kry om jou in Christus oor te gee om saam met Hom te sterf...
Lied by voorbereiding van die tafel: Lied 295:2
Formulier vir die bediening van die nagmaal:
Die Here het self die nagmaal ingestel. Daarvan getuig Paulus: "Ek het van die Here ontvang wat ek ook aan julle oorgelewer het: Die Here Jesus het in die nag waarin Hy oorgelewer is, brood geneem en, nadat hy God daarvoor gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: 'Dit is my liggaam; dit is vir júlle. Gebruik dit tot my gedagtenis.'
Die nagmaal is in sy wese 'n verbondsmaaltyd, waar die verbintenis tussen Christus en sy gemeente telkens nuut gemaak word.
Die nagmaal is 'n gedagtenismaaltyd. Die Here het by die instelling van die nagmaal gesê: "Gebruik dit tot my gedagtenis." In die nagmaal dink ons terug aan die lewe van Jesus, en in die besonder ook sy dood op Golgota. Wanneer ons die brood en wyn sien, sien ons in ons gedagtes die hele lydensweg van Jesus voor ons afspeel: hoe Hy Homself verneder het deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word; hoe hierdie vernedering telkens tydens sy aardse bestaan verdiep en uiteindelik daarop uitgeloop het dat Hy Homself verder verneder het deur gehoorsaam te wees tot in die dood, ja, die dood aan die kruis (Filippense 2:7-8). Ons dink daaraan, en verkondig dit aan almal: hoe Jesus sy lewe vir ons gegee het; hoe Hy soos 'n koringkorrel in die grond geval en gesterf het; hoe Hy die lydensbeker gedrink het; hoe Hy van God verlate was en uitgeroep het: "My God, my God, waarom het U my verlaat?" (Markus 15:34), sodat ons nooit deur God verlaat sal word nie.
2. Die nagmaal is 'n waarborg van ons verlossing, hier en nou. Terwyl ons die nagmaal gebruik, verseker die Heilige Gees ons van die verlossing wat ons reeds in Christus ontvang het. Daarom weet ons: so seker as wat die brood voor ons oë vir ons elkeen gebreek word, en so seker as wat die wyn voor ons oë vir ons elkeen geskink word, ja, so seker as wat ons dit met die mond eet en drink, so seker het ons deel aan Christus, aan sy sterwe en opstanding. Hierdeur waarborg Hy sy soenverdienste vir ons so volledig asof ons self voor God gestaan het, self die straf vir ons sonde gedra het, self daarvoor gesterf en opgestaan en ons geregtigheid voor God verwerf het. Die sekerheid wat hierdie waarborg ons gee, is nie gegrond op ons gevoelens of stemmings nie, maar op die tekens uit die hand van die Here; dit is in die Here self gevestig. Hy het immers gesê: "Dit is my liggaam" en "Dit is my bloed". Al sou alle ander dinge onseker wees, en al sou alle ander waarborge tot niet gaan – hierdie sekerheid en hierdie waarborg bly ewig staan. "Die hemel en die aarde sal vergaan, maar my woorde nooit" (Matteus 24:35).
3. Die nagmaal is die viering van die gemeenskap met die lewende Here en met mekaar. Nie alleen word ons in die nagmaal met Jesus se dood verbind nie, maar ook met sy lewe en is die opgestane Christus deur die Heilige Gees self by ons teenwoordig. Hierin lê die diepste geheim en die grootste vreugde van die nagmaal. Dit sluit ook die gemeenskap met mekaar as lidmate van die een liggaam van Christus in aangesien dieselfde Gees wat ons oë vir Christus oopmaak, ook ons oë vir mekaar oopmaak en ons in liefde aan mekaar bind. Soos die apostel Paulus sê: "Omdat dit een brood is, is ons, al is ons baie, saam een liggaam, want ons het almal deel aan die brood" (1 Korintiërs 10:17). Dit bring mee dat ons in vergewensgesindheid, nederigheid, goedgesindheid, sagmoedigheid en verdraagsaamheid met mekaar moet omgaan (Kolossense 3:12). Wie die brood en die wyn van die nagmaal eet en drink, word ook geroep om die voete van die ander te was (Johannes 13:12-15). Wie eenmaal saam aan die Here geëet en gedrink het, kan nie meer in onvrede met mekaar leef nie.
Die nagmaal is 'n toewydingsfees. Omdat ons van nature geneig is om vir onsself afgode te skep, moet ons telkens bevry word om die enigste ware God te aanbid, dié God wat Homself in sy Seun geopenbaar het: Daarom ondersoek ons eie lewe voor God...
Waarop sit jy jou hart?
Waar lê jou hoogste prioriteite en lojaliteite?
Wie roep jy aan in jou oomblikke van nood?
Op wie vertrou jy regtig?
Het jy God lief met jou hele hart, hele siel, al jou krag en hele verstand?
Het jy jou Naaste lief?
Voorganger: Genadige God,
ons het U nie liefgehad met ons hele hart
en met ons hele siel
en met al ons krag
en met ons hele verstand nie.
Gemeente: Here, ontferm U oor ons.
V: Liefdevolle Here,
ons het ons naaste nie liefgehad
soos U ons geleer het nie.
G: Christus, ontferm U oor ons.
V: Hemelse Vader,
ons het onsself nie lief soos u van ons vra nie.
G: Here, ontferm U oor ons.
V: Mag die Here genade aan ons betoon.
Mag Hy ons vergewe in sy troue liefde.
Mag Hy aan ons vrede gee.
G: Amen. Aan God die dank.
Ons bely ons geloof saam:
GEBED voor Nagmaal
Vul ons met die Heilige Gees terwyl ons aan hierdie maaltyd deelneem, sodat ons in Christus een liggaam en een van gees kan wees, 'n lewende offer wat U welgevallig is.
NAGMAAL BEDIEN: (Onthou beker)
Nagmaal word bedien en daarna word dankoffers sonder aankondiging opgeneem as teken van dankbaarheid
>>> Eredienswerkers bly in die banke en word eers bedien na instelling
(Tydens gebruik van Nagmaal speel Orrel en Tjello)
DANKOFFERS word sonder aankondiging opgeneem, deur eredienswerkers wat die wyn uitgedeel het. (Laetitia van Wyk (tjello)
Na die Seën gaan ons is stilte die kerk verlaat.
By die nisse is daar geleentheid om waar elkeen op sy eie tyd en manier simbolies ook die eie ek kan begrawe. Die ekkigheid begrawe by die kruis.