Die val van die Bourbons - Inligting
Die val van die Bourbons
Charles X, na die afskaffing van die graaf van Chambord aan die Nasionale Garde.
Vertrek van Charles X en sy gesin.
Dood van Charles X.
Titel: Charles X, wat die graaf van Chambord na sy abdikasie aan die nasionale wag voorgelê het.
Datum getoon: 02 Augustus 1830
Afmetings: Hoogte 41 - Breedte 52
Tegniek en ander aanduidings: Druk
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - Fotograaf onbekend
Prentverwysing: 74-003886 / invgravures4058
Titel: Vertrek van Charles X en sy gesin.
Skrywer: ADAM Victor-Jean (1801 - 1866)
Datum getoon: 16 Augustus 1830
Afmetings: Hoogte 26,5 - Breedte 35
Tegniek en ander aanduidings: Litografie.Volle titel: Vertrek van Charles X en sy gesin in Cherbourg vir ballingskap in 1830.
Prentverwysing: 76-004256 / invgravures4332
Titel: Dood van Charles X.
Datum getoon: 06 November 1836
Afmetings: Hoogte 65 - Breedte 74
Tegniek en ander aanduidings: Houtsnede van draad, papier met stensil. Gangel-drukpers.
Prentverwysing: 05-526558 / 5039755D
Nadat Karel X op 24 September 1824 koning geword het na die dood van sy broer Lodewyk XVIII, het hy sy regering met 'n paar liberale maatreëls ingehuldig, waaronder die afskaffing van sensuur in die koerant, "om die openbare mening gerus te stel". Hy kan hom egter nie tot 'n grondwetlike koning bring nie: hy sê self dat hy eerder 'hout sou sien as om te regeer soos die koning van Engeland'. Met die hulp van Joseph de Villèle (1773-1854), regeringshoof en leier van die ultraroyaliste, het hy derhalwe 'n beleid geïmplementeer wat sy duidelike begeerte om terug te keer na die ou orde weerspieël.
Op 20 April 1825 het die wet op die heiligmaking die doodstraf vasgestel vir ontering en diefstal van heilige voorwerpe. Ondanks die hulp wat aan Griekeland verleen is om onafhanklikheid van die Ottomaanse Ryk te verkry en ondanks die inname van Algiers (6 Julie 1830), was die ongewildheid van die koning op sy hoogtepunt.
Die oorwinning van die opposisie in die wetgewende verkiesing van 1827 het Karel X gedwing om die liberale ministerie van Viscount de Martignac op 5 Januarie 1828 op die been te bring, maar hierdie stilte duur nie: op 8 Augustus 1829 word Martignac vervang deur Jules de Polignac, 'n ultra royalis. Die inwoners van Parys staan ​​op 27, 28 en 29 Julie op: dit is die Trois Glorieuses. Op 2 Augustus het Charles X ten gunste van sy kleinseun, die hertog van Bordeaux, afstand gedoen en op pad na 'n nuwe ballingskap.
Die ondergang van die regeringstydperk van Karel X, sy ballingskap en sy dood het baie inspirasie gegee aan skilders, karikaturiste en litograwe, en het aanleiding gegee tot 'n ryk ikonografie, dikwels van populêre oorsprong.
Die eerste druk verteenwoordig die kasteel van Rambouillet, waar die koning en sy gesin na die Drie Gloriedae skuil. Op 2 Augustus 1830 verloën hy die troon ten gunste van sy kleinseun, Henri Dieudonné, graaf van Chambord en hertog van Bordeaux. Hy bied sy opvolger aan die Nasionale Garde, wat nooit sal regeer nie.
Die tweede druk is die werk van Victor-Jean Adam (1801-1866). Die seun van die graveur Jean Adam, het hierdie kunstenaar op 18-jarige ouderdom die Ecole des Beaux-Arts in Parys betree. Hy was 'n leerling van Charles Meynier (1763-1832) en Baron Regnault (1754-1829), voordat hy opgemerk is in die Salon van 1819. Illustrator, skilder van geskiedenis en genre tonele, het hy uitgeblink in litografiekuns en laat byna agt duisend plate, insluitend 'n reeks gravures wat die Paryse rewolusionêre gebeure in Julie 1830 weergee. Dit verteenwoordig Charles X wat op 16 Augustus 1830 van Cherbourg vertrek vir sy Engelse ballingskap. Die koning begin die Groot Brittanje, 'n seilboot wat deur kaptein Dumont d'Urville gehuur is en onder bevel was. Hy word vergesel deur die hertog en hertogin van Angoulême, die hertogin van Berry en die hertog van Bordeaux, en 'n groot suite wat die huur van 'n tweede skip, die Charles-Carroll.
Die derde gravure roep op sy beurt die dood van Karel X op. In die aardse deel van die beeld word die sterwende koning omring deur lede van sy familie: die hertog en hertogin van Angoulême, die hertog van Bordeaux wat kniel. voet van die bed en haar suster sit. Die priester staan ​​naby die bed en wys na die lug waar die koninklike afkoms van die soewerein op 'n wolk voorgestel word. Onder die uitstralende simbool van die Drie-eenheid word dus onder andere Lodewyk XVIII, Lodewyk XVII, Lodewyk XVI, Henri IV, en selfs Karel die Grote en Johannes van Arc voorgestel. Hierdie litografie is duidelik van godsdienstige inspirasie en onderstreep dus die dinastiese legitimiteit en die goddelike karakter van die gevalle monarg.
Op 2 Augustus 1830 word Charles X, 'n vlugteling by die Château de Rambouillet, gedwing om te abdikeer. Hy het sy seun, die Dauphin Louis-Antoine, hertog van Angoulême, oortuig om ook die troon af te staan ​​ten gunste van die hertog van Bordeaux. Op 3 Augustus, voordat die vergaderde kamers, het die hertog van Orleans, luitenant-generaal van die koninkryk, die abdikasie van die laaste van die Bourbons aangekondig, sonder om te spesifiseer vir wie se voordeel dit mede-onderteken is. Hy is deur die kamers tot koning van die Franse uitgeroep onder die naam Louis-Philippe I: dit was die begin van die Monargie in Julie.
Charles X bereik intussen die hawe van Cherbourg en vertrek met sy gesin na Portsmouth, Engeland. Hy het eers in Holyrood Castle, Skotland, afgetree. Danksy sy taamlike hegte betrekkinge met die Oostenrykse Habsburgers verhuis hy op 25 Oktober 1832 na die Kasteel van Praag. In Mei 1833 ontvang hy 'n besoek van François-René de Chateaubriand. In sy Herinneringe anderkant die graf, het die skrywer 'n lewendige beskrywing van die eensaamheid van die gevalle monarg nagelaat. In Mei 1836, toe cholera in Boheme gewoed het, is Karel X en sy gesin verwelkom in Goritz, naby Triëst in die Veneto, waar die epidemie hulle oorval het. Die koning sterf op 6 November 1836. Hy is begrawe in die krip van die Capuchin-klooster Goritz, waar Madame Royale, die hertog van Angoulême en die hertog van Bordeaux by hom aangesluit het, wat in 1871 nie die geleentheid sou kon aangryp nie. van 'n nuwe herstel van die Bourbons op die troon van Frankryk.
Guillaume BERTIER van SAUVIGNY, Herstel, Parys, Flammarion, 1955. José CABANIS, Charles X, ultra koning, Parys, Gallimard, 1972. Francis DEMIER, 19de eeuse Frankryk, Parys, Le Seuil, coll. "Points Histoire", 2000. Éric LE NABOUR, Charles X, die laaste koning, Parys, Lattès, 1980. Daniel MANACH, Afstammelinge van Charles X, koning van Frankryk, Parys, Christian, 1997. Jean VIDALENC, Die herstel 1814-1830, Parys, P.U.F., coll. "Wat weet ek? », 1983. Emmanuel de WARESQUIEL en Benoît YVERT, Geskiedenis van die herstel: geboorte van die moderne Frankryk, Parys, Perrin, 1996. Nathalie JAKOBOWICZ, The People of 1830: Revolutions and Social Representations, Rennes, P.U.R., 2009.