Hierdie visse (Lucioperca sandra) het aanvanklik in feitlik alle riviere en mere van Oos- en Sentraal-Europa voorgekom, en later is hulle ook na die Ryn oorgebring, waar hul oorlewing vandag weens besoedeling bedreig word. Snoekbaars is 'n baie gewilde hengel en eetvis. In bou stem die snoekbaars in redelike mate ooreen met die snoek, hoewel hulle die kleure van die baars vertoon.
Hulle word nie veel langer as 'n half meter nie. Daar bestaan geen verwantskap tussen snoeke en baarse nie, en snoeke is geneig om van die toneel te verdwyn sodra die snoekbaarse hulle gebiedswaters binnedring. Die snoekbaarsmannetjie versorg die klein vissies. Die eiertjies word afgeskei in 'n nes van takkies en klippies, waar die klein vissies, nadat hulle uitgekom het, nog 'n tyd lank versorg word.
Hierdie visse is oor die hele lyf gevlek en het 'n baie onreëlmatige gebit. Die eiertjies van die Amerikaanse snoekbaars (Stizostedion vitreum) word blykbaar nie versorg of opgepas nie. Die wyfies skei die eiertjies willekeurig af, sommer op enige plek op die bodem van vlak mere.