Terwyl ons so maklik sal sê: ek oortree nie die sesde gebod nie, ek het nog niemand doodgemaak nie, laat Christus se uitleg van die sesde gebod elkeen van ons besef: Ek is skuldig. Ek oortree eintlik regtig die sesde gebod. Ek doen dit selfs al het ek nog nooit enigiemand letterlik doodgemaak nie.
Dit laat ons besef: ’n mense kan net langs één weg voor God geregverdig word: Iemand moet doen wat ek en jy nie kan doen nie: Hy moet volmaak leef en sy verdienste my laat toekom. Dan moet Hy ook my sondeboek neem en die volle losprys vir elke sonde wat daarin teen my naam opgeteken staan, betaal. Hy moet sterf vir my en in my plek.
Ja, die Here kan, want dit is presies wat Hy gedoen het. Hy het nie van my wat teen Hom gesondig het, vereis om die kloof tussen my en Hom – veroorsaak deur my persoonlike sondeskuld – te oorbrug met ‘n leer wat ek trap vir trap na bo klim nie. Nee, ons God en Hemelse Vader het die kloof wat ons met ons sondeskuld tussen ons en Hom geslaan het, van sy kant af oorbrug deur sy Seun na ons toe te stuur om aan die kruis vir ons te sterf. So het Hy ons met Homself versoen. Dit is die boodskap van die Woord.
Natuurlik is dit veel gevra; natuurlik kom hierdie optrede allermins vir ’n mens vanself. Ons moet weet: dit was veel van God gevra om sy Seun te gee om ons te verlos; dit was veel van die heilige Seun van God gevra om die volle losprys vir ons sonde te betaal deur die vloekdood aan die kruis te sterf.
Tog vra die Here dit van ons. Hy vra egter nooit wat Hy nie self gee nie. Deur sy Heilige Gees werk Hy in my hart, maak Hy my bereid om my met my medegelowige te versoen. Ek en jy moet die leiding van die Heilige Gees volg; ek moet myself versoen met die een wat iets teen my het.
Dikwels skop ons vas, weier ons om dit te doen. Dan besluit ons om veilig te speel en bv. nie Nagmaal te gebruik nie. Ons wil immers nie ’n oordeel oor onsself eet en drink nie.