Die primêre ster, Beta Crucis A, is ’n groot ster met ’n massa van sowat 16 keer dié van die Son. Sy geprojekteerde rotasiespoed is sowat 35 km s-1.
Dit is ’n bekende Beta Cephei-veranderlike, maar met ’n effektiewe temperatuur van sowat 27 000 K is dit aan die hoë kant van die onstabiele strook waar sulke sterre voorkom. Dit het drie verskillende pulseringsperiodes, waarvan nie een radiaal is nie. Al die pulseringsperiodes is tussen omtrent 4,03 en 4,59 uur. Die ster het ’n sterreklassifikasie van B0,5 III – die ligsterkteklas van "III" dui aan dis ’n reusester wat die waterstof in sy kern opgebruik het. Dit is sy hoë oppervlaktemperatuur wat die ster die blouwit skynsel van ’n B-tipe ster gee. Dit het ’n sterk sterwind en verloor moontlik sowat 10-8 keer die Son se massa per jaar, of die Son se volle massa elke 100 miljoen jaar. Die wind verlaat die stelsel teen ’n snelheid van 2 000 km s-1 of meer.
Die sekondêre metgesel is dalk ’n hoofreeksster met ’n klassifikasie van B2 V. In 2007 is ’n derde metgesel bekendgemaak; dit is dalk ’n voorhoofreeksster met ’n lae massa. Die X-straaluitstralings van die ster is deur die Chandra-X-straalsterrewag opgespoor. Nog twee sterre, teen ’n hoekskeiding van onderskeidelik 44 en 370 boogsekondes, is moontlik optiese metgeselle wat nie fisiek met die stelsel verbind is nie. Die Beta Crucis-stelsel is dalk lid van die Laer Centaurus-Crux-subgroep van die Scorpius-Centaurus-assosiasie; dit is ’n assosiasie van sterre wat dieselfde oorsprong het.
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Mimosa" vir die ster goedgekeur.