Stuart het reeds die volgende oggend sy oë oopgemaak en binne enkele dae was hy by sy volle bewussyn. Hy was altesaam 19 dae in die hospitaal en Paul het hom en sy gesin gereeld daar besoek. “Al het ons vir Stuart suksesvol bygebring, was ons steeds bekommerd dat daar langtermyn skade sou wees omdat hy so lank bewusteloos was.”
Ek wag op die Here, ek wag, en hoop op sy woord. Ek wag op die Here, meer as wagte wag op die môre, wag op die môre. (Psalm 130:5-6)
Om op die Here te wag, is ’n lewenslange opdrag. Dit is nie tydmors nie. Ons is lewenslank gefokus op sy eer. Al wagtende word ons omvorm tot goeie weerkaatsers van God se hemelse genade.
Of dit regstegnies hoegenaamd moontlik is om die OB se Nkandla-verslag voor die hof te bring sonder dat die parlement dit eers bespreek en tot ‘n vergelyk probeer kom het, lyk onwaarskynlik. Die OB self en van die land se voorste regslui meen dit kan nie.
–	Die veiligheidsgroepering nader die howe teen die stadigste tempo moontlik sodat die appèlproses om die saak voor die hof te kry, so lank as moontlik uitgerek te kry. Teen die tyd dat hierdie opsies uitgeput is, sal Zuma se tweede termyn reeds in sy swanesang kan wees.
In die ampseed wat ‘n president aflê beloof hy onder meer dat hy hom aan die welsyn van die Republiek en al sy mense sal wy. Voorts dat hy aan almal sal laat reg geskied. Hy sal alles “bevorder wat tot die voordeel van die Republiek is en sal afweer wat die Republiek kan skaad .” Daar kan geen twyfel wees, gegewe Zuma se geskiedenis soos sy Davos-uitlatings, dat sy eerste termyn eerder gekenmerk is deur wat skadelik vir die Republiek en sy mense was.
Voorts is daar ook ander regsprosesse in die howe aan die gang, soos ‘n poging om die beslissing om aanklagte van bedrog teen Zuma te laat vaar, hersien te kry. Dit word nou weer deur ‘n frustrerende regsproses oor die beskikbaarstelling van bandopnames in die wiele gery. Nie juis vreeslik te versoen met die grondwetlike bepaling dat die regering ook deursigtig moet wees nie.