Velprobleme - oorsake, gebruike en terapie - Simptome - 2021
Velprobleme het dikwels 'n innerlike oorsaak. Die sin: "Die vel is die spieël van die siel" maak dit bewus. Dit wys hoe die binnekant aan die buitekant voel. Velprobleme hoef nie noodwendig te voorkom in verband met 'n siekte nie. Voeding, sielkundige stres en onbehoorlike versorging speel hier dikwels 'n belangrike rol.
Die vel vanuit 'n holistiese perspektief
Hippokrates en Paracelsus het reeds velprobleme met patologiese interne prosesse geassosieer. Regsmiddels wat destyds al voorgeskryf is, soos swael, is - of is dit nog steeds - deel van die portefeulje van 'n naturopatiese terapeut.
Die vel verteenwoordig die dop van die mens en is vanuit 'n holistiese perspektief die fisiese grens van die ego, die grens na die buitewêreld, so te sê. Dit is 'n beskermende jas en dien as verdediging. Teerheid en warmte, maar ook pyn en koue word deur die vel gevoel. Almal ken frases soos "dit kom onder my vel", "dra 'n dik jas" of "ek kan nie uit my vel kom nie", wat die verband tussen die orrel en die psige illustreer.
Vanuit 'n naturopatiese oogpunt is velprobleme of velsiektes tekens van afwykings wat die hele organisme beïnvloed. Asof die liggaam na 'n soort klep moes soek om verligting te bring. Gevolglik word die vel in naturopatie gebruik vir uitskeidingsdoeleindes, soos byvoorbeeld deur koppe of diere te bou. Dit is veronderstel om skadelike dinge na buite te bring.
Die hele organisme is betrokke by velprobleme wat met behulp van naturopatie behandel word. Terapiemetodes wat gereeld gebruik word, is homeopatie, fitoterapie, voedingsterapie, TCM en ortomolekulêre terapie.
Velanatomie en fisiologie
Die vel is die grootste orgaan in die menslike liggaam en bestaan ​​uit drie lae: epidermis, dermis, hypodermis. Hul oppervlakte is ongeveer 1,5 tot 2 vierkante meter, dit is tussen 1,5 en 4 millimeter dik en weeg 3,5 tot 10 kilogram. Die vel skei die binnekant van buite af en beskerm dus die liggaam teen omgewingsinvloede, patogene, vreemde stowwe, hitte en koue. Met sy tasbare liggame en sensoriese selle is dit 'n sensoriese orgaan wat pynsensasies, temperatuurveranderinge, maar ook emosionele gevoelens kan waarneem. Sodat die liggaam nie oorverhit word nie, kan die vel sweet afgee om afkoeling te skep. Dit verseker ook 'n konstante liggaamstemperatuur deur sy vate te vernou of te verbreed. Die vel is 'n soort kommunikasieorgaan, veral in naturopatie word dit die 'spieël van die siel' genoem. Soms onthul dit selfs aan 'n vreemde gesig hoe hierdie persoon kon voel (sien ook gesigsdiagnose).
Effens - velprobleme
Met effloresensies word patologiese velveranderinge bedoel wat uiteindelik velprobleme en velsiektes uitdruk. Die primêre efflorescences word onderskei van die sekondêre. Eersgenoemde is velsimptome wat direk deur 'n velsiekte veroorsaak is. Die sekondêre velsimptome verskyn as 'n soort verdere ontwikkeling van die primêre letsels, byvoorbeeld as inflammasie as gevolg van velbeserings wat veroorsaak word deur krap.
In diagnostiek word onderskei tussen die grootte, vorm, rangskikking, beperking en omvang van die velblomme. Hulle kan dus skerp of onfokus, gegroepeer of samevloeiend (saamgevoeg), gelokaliseer of veralgemeen wees. Afhangend van die voorkoms, word die velvoorkoms ook name gegee. 'N Vlek is byvoorbeeld 'n kleurverandering wat op velvlak is. Verhoogde, tasbare selproliferasie van die vel, na gelang van die grootte daarvan, word papules, nodules of knope aangedui. Daar is ook blasies of blase, dit is vloeistofgevulde holtes, of pustules, waarvan die inhoud bestaan ​​uit etter, sowel as koring, siste, skubbe, korsies, littekens, raagades (gesplete vel trane) en maagsere (meervoud van maagsere, maagsere). . Al hierdie velsimptome verskil van vorm, grootte, aard, rangskikking en omvang.
Die velprobleme bevat ook inflammatoriese rooiheid, ook bekend as eritem. Daar is geen bloeiwyses nie, maar die vel word van meer bloed voorsien as gevolg van 'n bestaande ontsteking, gewoonlik beperk tot klein liggaamsdele. Uitslag is 'n algemene term vir alle inflammatoriese veranderinge in die vel. Dit kan byvoorbeeld voorkom in verband met kindersiektes, soos rubella of masels, en verskyn saam met die vel simptome, soos koring, blase of kolle. Ekseem kom voor wanneer die vel bloei met 'n inflammatoriese komponent. Dit word amper altyd geassosieer met 'n buitengewone, jeukerige uitslag. Pruritus (jeuk) is een van die bekende velsiektes. Dit is dikwels die enigste simptoom van verskillende vel- en algemene siektes. Jeuk kan baie stresvol wees en moet met 'n dokter gekontroleer word. Dit kan soms dui op lewersiektes of 'n metaboliese afwyking.
Algemene vel simptome
Algemene velprobleme sluit in 'n olierige, droë en kombinasievel. Hormoonskommelings, wat veral tydens puberteit en tydens die menopouse voorkom, kan die vel ontstel.
Droë vel is die algemeenste. Dit word gekenmerk deur moegheid en 'n gevoel van spanning, veral na was. Die vel kan gekraak en vlokkerig wees, wat dikwels geassosieer word met jeuk. Rimpeling vind vroeër plaas as by normale of olierige vel. By droë vel word die regulering van vetinhoud en vog versteur. Neurodermatitis kan ontwikkel aan die onderkant van hierdie altyd droë vel. Met die ouderdom word die vel egter droër en nie net op die gesig nie. Dit is omdat die vel op die ouderdom dunner word en die vermoë om vog te behou afneem. Vroue in die menopouse ly aan droë, vlokkerige en jeukerige vel oor die hele liggaam.
Nog 'n velprobleem is olierige vel. Die oorsaak is oormatige sebumproduksie, die vel skyn en is geneig tot letsels, soos puisies en swartkoppies. Veral adolessente in puberteit ly. Kombinasievel is die kombinasie van albei veltipes. Voorkop, neus en ken is meestal vetterig hier, met die res redelik droog.
Die gereelde skoonmaak van die gesigsvel met produkte wat volgens die gelaatskleur aangepas is, is allesbehalwe en allesbehalwe. Pasop dat die versorgingsprodukte geen chemiese bymiddels en preserveermiddels bevat nie en dat dit die beste van nature is. Verdere velsorg moet ook van die veltipe afhang. Hier kan 'n skoonheidskundige help en raad gee.
Velprobleme is nie verpligtend in verband met velsiektes nie. Algemene siektes kan ook 'n groot verskeidenheid vel simptome veroorsaak. Op hierdie punt moet slegs enkele eksplisiete velsiektes genoem word, aangesien 'n baie groot aantal siektes in die algemeen velirritasie kan veroorsaak.
Neurodermatitis, ook atopiese ekseem, endogene ekseem of atopiese dermatitis genoem, is 'n algemene velsiekte met 'n inflammatoriese komponent, met velprobleme soos rooiheid, sop, skaal, korsvorming en jeuk. Die oorsaak is nog nie heeltemal seker nie. Daar word 'n wisselwerking tussen verskillende faktore bespreek, waardeur daar altyd 'n genetiese ingesteldheid is. Die siekte kan in die kinderskoene begin, maar dit kan ook later in die kinderjare of volwassenheid begin.
Psoriasis staan ​​ook bekend as 'n moontlike oorsaak. Ook hier word genetiese geneigdheid aanvaar. Die oorsaak is nie presies duidelik nie, maar word gekenmerk deur 'n multifaktoriale proses. Hierdie velsiekte kom gewoonlik in episodes voor. Klassieke psoriase-vlekke word rooi verkleur deur ontsteking, skerp afgebaken en bedek met silwerige, blink skubbe. Die voorliefde is elmboë, knieë, sakrum en die kopvel. Die psoriase kan na die naels en gewrigte versprei.
Aknee is een van die algemeenste velsiektes. Velprobleme soos puisies, swartkoppies, olierige vel en selfs papules en pustules is veral sigbaar by adolessente tydens puberteit. Hier is die op- en afdraandes van die hormone verantwoordelik vir die ontwikkeling van aknee. Bakterië, chemiese besoedeling soos olie en teerprodukte of medisyne (bv. Glukokortikoïede) kan ook tot aknee lei. Hierdie velsiekte raak toenemend die manlike geslag en kan ook buite die tienerjare, in volwassenheid, van toepassing wees.
Allergiese velklagtes kom relatief gereeld voor. Allergie vind plaas wanneer 'n sogenaamde antigeen-teenliggaampreaksie in die liggaam plaasvind, wat dan 'n wye verskeidenheid velprobleme veroorsaak. Diegene wat geraak word, ly gewoonlik al aan ander allergiese siektes, soos voedselallergie of hooikoors. Veral allergiese kontakekseme word al hoe meer gereeld. Professionele groepe soos haarkappers, skilders, messelaars of verpleegkundiges word hierdeur geraak. Daaglikse kontak met sekere stowwe kan tot groot klagtes lei. In baie gevalle help slegs die verandering van beroep.
Velsiektes kan ook van virale oorsprong wees. Dit sluit gordelroos in, wat veroorsaak word deur die herpes zoster-virus. Sodra u waterpokkies infeksie gehad het, kan 'n verswakte immuunstelsel nog 'n zosterinfeksie veroorsaak, in die vorm van gordelroos. Die pasiënt ly aan 'n uiters pynlike uitslag, wat in die ergste gevalle jare se pyn kan veroorsaak.
Oorsake van velprobleme
Die oorsake van velprobleme en velsiektes is uiteenlopend van aard. Dit kan voortspruit uit onbehoorlike skoonmaak van die vel, byvoorbeeld deur gereelde was of die gebruik van aggressiewe skoonmaakmiddels. Maar allergiese reaksies op 'n wye verskeidenheid stowwe, soos ontsmettingsmiddels, latex, verf, verf, haarverf of die inname van sekere voedsel, is ook moontlike snellers vir velprobleme. Die belangrikste simptome sluit ook aansteeklike siektes in, soos masels, waterpokkies en rubella, rooierigheid, blase, skilfers, jeuk en ander velklagtes. Die jeukerige uitslag hou veral verband met algemene siektes. Pruritus wat al lank bestaan, moet uitgeklaar word.
Sirkrose van die lewer (chroniese lewersiekte met die vernietiging van die lewerarkitektuur), cholestase (opeenhoping van gal binne die galbuise), diabetes mellitus, hipertireose (hipertireose), nierinsufficiëntie (onderaktiewe een of albei niere), neuropatie (siektes van die perifere senuweestelsel), al hierdie is voorbeelde van Siektes wat gepaard gaan met erge jeuk. 'N Tekort aan belangrike voedingstowwe soos sink, vitamien A of biotien kan ook tot uitslag lei.
Maar die psige kan ook deur die vel gevoel word. Die vel word dikwels beskou as 'n aanduiding van die sielstoestand. Veral sensitiewe mense, wat nie maklik uit hulself kan "nie, is geneig tot velprobleme in verband met stres, woede, bekommernisse en vrees. Die rooi kolle op die nek en die splitsing, bekend as 'hektiese kolle', veroorsaak deur sielkundige spanning, maak dit baie duidelik.
Konvensionele terapie vir velprobleme
'N Gedetailleerde mediese geskiedenis is veral belangrik vir velprobleme, sodat die regte terapie ook tot die gewenste sukses kan lei. In die geval van allergiese komponente, word die onverdraagsaamheid in die voedselarea, maar ook die omgewing waarin die pasiënt woon en werk, bevraagteken. Dus kan voedsel en stowwe van die huis en / of werk die skuldige wees vir velprobleme. Sommige allergietoetse is beskikbaar vir diagnose. As die jeuk ernstig is, word 'n antihistamien gebruik. Daar word gesê dat salfterapieë die vel streel en 'n anti-inflammatoriese effek het. In hierdie verband is behandeling met 'n preparaat wat kortisoon bevat, in aanhoudende gevalle nodig. Antimikrobiese terapeutika, gammalinoleensuurpreparate en UVA-bestraling op die vel word ook gebruik. Konvensionele behandeling word toenemend aangevul deur naturopatie.
Naturopatie vir velprobleme
Aangesien die vel, uit 'n naturopatiese oogpunt, met die hele organisme verband hou, is die behandeling van velprobleme gerig op maatreëls wat die liggaam se gemoedstemming en ontgifting stimuleer. Benewens die vel, is die uitskeidingsorgane niere, lewer, limf en dermkanaal ook ingesluit. Die psige het ook 'n hoë prioriteit in naturopatiese behandeling. Met terapie, met behulp van 'n gedetailleerde mediese geskiedenis, word geestelike stres en stresvolle situasies van die pasiënt presies uitgevra en, indien nodig, op geskikte metodes behandel. Ontspanningsoefeninge, outogene opleiding, joga of meditasie sluit die terapie af.
'N Sogenaamde herinstelling van die liggaam is daarop gemik om die bereidwilligheid om te reageer, te verander. Dit word meer gereeld gebruik, veral vir allergiese velreaksies. Dit sluit uitgebreide terapeutiese prosedures in, soos kussing, bloedvergieting en Baunscheidtiere. Outologiese bloedterapie is ook deel van die herinstellingsproses. 'N Klein hoeveelheid bloed word onttrek of verwerk in die liggaam en ingespuit. Die outoloë bloedbehandeling kan ook mondelings met potensiële outoloë bloed uitgevoer word. Dit is 'n pynvrye, sagte, effektiewe metode, veral vir kinders. Belangrike terapeutiese komponente is ook veranderinge in dieet, akupunktuur, fitoterapie, homeopatie en fisiese terapieë.
'N Verandering in die dieet is dikwels nodig, aangesien baie klagtes ontstaan ​​in verband met sekere kosse. Veral in die geval van neurodermatitis is daar dikwels 'n voedselintoleransie, veral melk, melkprodukte, eierproteïne, neute, vis, sitrusvrugte, seekos en graan. 'N Dieet waarin sekere voedselsoorte vermy word en veral voedsel sonder konserveermiddels, emulgatoren of kleuring verkies word, word aanbeveel.
Aangesien die velreaksies nou verband hou met die hele organisme, kan 'n homeopatiese grondwetlike behandeling ook goed dien. Ortomolekulêre terapie moet ook nie vergeet word tydens die behandeling nie. Hierdie terapieprosedure is om die liggaam die regte konsentrasie en dosis ontbrekende vitamiene, minerale, spoorelemente, vetsure, aminosure en ensieme te gee. Velprobleme kan ontstaan ​​as gevolg van 'n gebrek aan belangrike voedingstowwe wat behandel word deur vervanging as deel van die ortomolekulêre terapie. Boonop bevat fitoterapie met sy verskillende medisinale plante ook een of twee kruie wat gereed is om die vel en die hele organisme te genees. Die terapie van buite, met die hulp van geskikte salf gebaseer op plante, moet natuurlik nie ontbreek nie. Naturopatie strewe daarna om beide die "buite" en die "binne" tegelyk te behandel. Die keuse van geskikte behandelingsbenaderings moet aan ervare terapeute oorgelaat word en moet altyd rekening gehou word met die individuele behoeftes van die pasiënt. (SW)
Nasionale Gesondheidsdiens (NHS): Algemene veltoestande (verkrygbaar: 8 Oktober 2019), nhs.uk
Nasionale Instituut vir artritis en muskuloskeletale en velsiektes: velsiektes (verkry: 8 Oktober 2019), niams.nih.gov
Marion Sonnenmoser: Velsiektes: interaksie tussen vel en psige, Deutsches Ärzteblatt PP 11/2002, aerzteblatt.de