Calamus: tuisversorging, voortplanting, plantfoto - Miscellanea
Die plant is 'n bos dun blare met strepe wit of liggeel. Die wortel, langwerpig en kronkelend, gaan nie diep nie, maar is horisontaal geleë. Nader aan die somer verskyn geelgroen bloeiwysies.
Die genesende eienskappe van moeras calamus is al lank bekend vir die mensdom. Met die hulp van die plant kan u maagsiektes, hoë bloeddruk en selfs haarverlies beveg.
Calamus word selde as 'n tuisplant gekweek, maar versorging is nie moeilik nie. 'N Grasagtige calamus-variëteit, wydverspreid in Japan, is die beste hiervoor. Dit word onderskei deur vlesige regop blare en 'n groot plat wortel.
Calamus sorg tuis
Vir 'n pot met calamus is 'n ligte area geskik waar die direkte sonstrale nie val nie. Die verskaffing van ligte skaduwee is die beste ooste- of westekant.
Die plant verkies koelte. Dit sal die beste voel as die grade nie bo +22 styg nie. In die winter sal die blom +16 grade rangskik. Konsepte is nie eng nie.
Die vogtige Japannese riet benodig oorvloedige water. Die grond moet altyd klam bly. Om dit te doen, kan u die pot op 'n skinkbord water sit. Het nie voeding nodig nie.
Die plant hou nie van droë lug nie en moet bespuit word. Daarbenewens word aanbeveel om die houer met nat klippies te omring.
Gewoonlik word 'n breër pot gekies as 'n nuwe houer. Dit word slegs gedoen in gevalle waar die plant nie meer in die ou pas pas nie. Oorplanting kan die beste in die lente gedoen word. Kleigrond met neutrale of swak suurheid word gekies as grond vir kalmoes. 'N Mengsel van gras, sand en turf is ook geskik. Turf kan vervang word met rivier slik.
Voortplanting van kalmoes
Vrugte word selde ryp, dus die belangrikste metode vir die voortplanting van kalmoes is deur die risoom te verdeel. Die lente is ook optimaal vir hierdie prosedure. Die risoom word gesny en op 'n nuwe plek geplant. Sulke dele van die wortels groei vinnig genoeg.
Droë en warm binnenshuise lug kan daartoe lei dat plae - rooispinmyt - op die kalmoes sit.
Lae humiditeit en gebrek aan water kan die rietblare nadelig beïnvloed. As die blare begin droog word of swart of bruin word, word die aangetaste dele verwyder en dan word die plant deeglik natgemaak.
Marsh calamus - samestelling, nuttige eienskappe, skade en resepte
Marsh calamus groei in die Europese deel van Rusland, in Sentraal-Asië en in die Verre Ooste. Die plant het rooi bessies, maar ongelukkig dra dit nie vrugte in Rusland nie.
Baie mense gebruik kalamus vir watersuiwering. Om dit te doen, het hulle 'n 'filter' geskep: hulle het die wortel van die plant met steenkool gemeng. Daar word algemeen aanvaar dat water op plekke waar kalmoes groei, geskik is om te drink. Dit is bewys deur 'n studie van die Departement Bio-ekologie en Ichthyology van MGUTU. een
Calamus het onverdiend vergeet geraak in die kookkuns. Voorheen is die poeier as 'n spesery gebruik. Dit het 'n bitter smaak en 'n skerp aroma.
Calamus word sedert antieke tye op baie plekke as 'n universele middel beskou. In hierdie hoedanigheid was dit bekend aan antieke Indiese genesers en is dit aktief deur hulle gebruik. Die risoom daarvan is gekou tydens epidemies van cholera, tifus, griep. Inligting oor die medisinale eienskappe van hierdie wonderlike plant is deur die soldate van Alexander die Grote na Europa gebring tydens 'n veldtog in Indië.
Hier is wat die groot wetenskaplike en dokter Abu-Ali Ibn-Sina geskryf het oor die eienskappe van die wortel van kalmoes. (Avicenna), wat in 980-1037 gewoon het: "Absorbeer swelling en winde, los op, maak skoon sonder om te brand, maak oop. Maak die gelaat skoon. Help met spasmas en spiertrane, die afkooksel in die vorm van giet en drink werk ook. Calamus help met tandpyn en goed vir die swaarheid van die tong. Dit verdun die kornea en help met leukorroe, maar die sap wat daaruit gepers word, is veral geskik. 'n Afkooksel van kalamus is goed vir pyn in die sy en bors. Lug help met pyn in 'n koue lewer, versterk dit en die maag Dit help ook met die verharding van die milt en krimp selfs die milt baie en maak die maag skoon. Dit help met snye en pyn in die ingewande en breuk. " Avicenna het ook benadruk dat hierdie plant 'n wonderlike afrodisiacum is: "Calamus verhoog wellus en wek passie."
Die beroemde Armeense wetenskaplike en geneesheer Amirdovlat Amasiatsi (1415-1496) het oor die kalamoes gepraat: "Maak die oë skoon en laat hulle skyn. Help met pyn in die hart. Beroking met die wortel help met chroniese hoes. Maar dit kan skadelik wees vir die longe. Dit is bekend dat kalamoes, benewens die bakteriedodende effek, die sentrale senuweestelsel goed toeneem ".
Daar word geglo dat dit in die 7de tot 8ste eeu deur nomades uit Indië en China na Oos-Europa gebring is. Op 'n staptog het jy altyd skoon water nodig, en vir 'n lang tyd is opgemerk dat die wortels van kalmoes opgaardamme skoonmaak en dat jy, waar hierdie plant groei, water kan drink sonder om siek te word. Daarom het hordes nomades, wat waterversperrings dwing, verspreide plantwortelstokke wat maklik op nuwe plekke posgevat het.
En in Sentraal-Europa is die eerste gedroogde monster van hierdie plant eers in die 16de eeu gesien toe die Italiaanse dokter Mattirli dit van die Duitse ambassadeur aan die Tsaregrad-hof kon bekom. Kort daarna slaag die Weense plantkundige Clausius daarin om lewende risome te verbou. Hy het hierdie plant vermeerder en na baie botaniese tuine gestuur. Daarna versprei kalmoes in verskillende lande vinnig.
Marsh calamus het ook 'n insekdodende effek (soortgelyk aan piretrum, maar minder kragtig). Die inwoners van die platteland weet dus al lank dat dit vlooie en ander parasitiese insekte vernietig.
Daar is ook inligting oor die gebruik van calamus-risome vir die leer van leer.
'N Geurige olie is van kalamus berei, wat in godsdienstige aanbidding gebruik is. Biruni beskryf 'n baie verrassende manier om wierook uit die wortels van kalmoes te kry: "In verskillende wierook word hierdie plant slegs gebruik as dit verval en verkrummel. Daar word gesê dat daar in daardie plekke 'n pas is wanneer hierdie plant daardeur vervoer word, sy deeltjies verrot en dit word geskik vir gebruik in medisyne en wierook. As dit deur ander gange en plekke gedra word, skei die deeltjies nie van mekaar nie, maar inteendeel, dit word hard en sterk soos ander korrels. "
Essensiële olie van wortelstokke word gebruik in skoonheidsmiddels en parfuum (vir die aromatisering van toiletseep en lipstiffies, sowel as bereidings vir baddens), alkoholiese drank (vir die bereiding van bitter wodka's, likeurs, vrugte-essensies) en die visserybedryf (vir die gee van vis 'n aangename aroma en effens bitter smaak), kulinêre en suikerproduksie.
Calamus-risome word gedroog en tot fyn poeier gemaal, is 'n tradisionele spesery van Indiese en Islamitiese kookkuns, wat gebruik word om soet geregte en kompote voor te berei. In Engeland en Amerika word versuikerde versuikerde vrugte daarvan gemaak. Hiervoor moet stukkies vars wortel in dik suikerstroop of heuning geplaas word, kook dit vir 5-10 minute, haal dit dan uit, dreineer die stroop, droog dit en strooi poeier suiker oor.
Sedert die antieke tyd word dit as 'n spesery beskou, en die gedroogde risoom word in plaas van lourierblare, kaneel en gemmer gebruik. Daarbenewens is calamus 'n goeie geurmiddel vir bredies. Vanweë die bitter smaak is dit egter beter om hierdie speserye versigtig te gebruik en dit by stowe en in sop te voeg, nie in gekapte vorm nie, en verwyder dit dan.
Van baie jong blaarlote van hierdie plant, kan u 'n heerlike tonika-slaai voorberei.
Marsh calamus is 'n meerjarige plant waarvan die hoogte selfs een meter kan oorskry. Die wortelstok van die plant is redelik kragtig en vlesig, sy lengte is ongeveer vyftig sentimeter. Calamusblare is eenvoudig en lineêr. Die plant blom in Julie en die blomme is in groen-geel kleure geverf.
Die medisinale grondstof van moeraskalamus is wortelstokke waaraan daar geen klein wortels is nie. Die versameling vind plaas in die herfsperiode. Grondstowwe moet in stukke gesny word, gewas word en dan laat droog word. U kan sulke grondstowwe vir een jaar stoor.
Die risoom van die plant bevat essensiële olie, tanniene, askorbiensuur en talle harse, asook stysel en tandvleis. Calamus-blare bevat tanniene en essensiële olies.
Die risome van die plant word opgegrawe en dan in die lengte in stukke van ongeveer tien tot twintig sentimeter gesny. Sulke grondstowwe moet op donker plekke gedroog word.
Die genesende eienskappe van calamus moeras
Daar word geglo dat 'n infusie gemaak van calamus risoom die eetlus kan verhoog, en ook help om die spysvertering te verbeter. Hierdie eienskappe is baie belangrik vir diegene wat probleme ondervind met verminderde maagsekresie. Calamus kom dikwels voor in 'n verskeidenheid middels wat bedoel is vir die behandeling van maagsiektes.
Calamus-risome en die uittreksel van hierdie plant word baie keer gebruik as 'n tonikum vir siektes van die senuweestelsel. Die doeltreffendheid van sulke behandeling hou verband met kalmeermiddels en kalmerende effekte.
Wat Tibetaanse medisyne betref, word calamus hier wyd gebruik as 'n tonikum en selfs 'n antihelminthiese middel. In China word calamus gebruik vir rumatiek, sowel as tonikum en afrodisiacum. In Pole word kalmoes selfs teen haarverlies gebruik.
Om griep te voorkom, moet u die calamus-risome baie keer per dag kou.
Om 'n aftreksel van calamus voor te berei, moet u twee eetlepels grondstowwe neem wat met een glas warm water gevul moet word. Dan moet die resulterende mengsel ongeveer vyf-en-veertig minute in 'n waterbad gekook word, waarna die mengsel gefiltreer en gekookte water bygevoeg word. So 'n infusie moet drie tot vier keer per dag in 'n kwart glas geneem word. Dit word aanbeveel om dit 'n halfuur voor die aanvang van 'n maaltyd te doen. In hierdie geval moet die infusie voorverhit word.
Dit word ook aanbeveel om die calamus-risome te kou vir pyn in die tande en om die tandvleis te versterk. Daarbenewens kan kalmoes ook help met sooibrand.
Wat tandheelkunde betref, word kalmoes gebruik vir glossitis, periodontale siektes en tandvleisontsteking. As pynstiller en antiseptikum, word aanbeveel om die volgende waterinfusie van kalmoes voor te berei: gooi een eetlepel plantwortelstokke met een glas kookwater.
Vars calamus sap en risoom tinktuur is goed om visie en geheue te verbeter. In Belo-Rusland word calamus risoom beskou as 'n belangrike middel vir die behandeling van skildklier siektes. 'N Afkooksel wat op basis van kalamus voorberei word, word ook gebruik vir depressie, verskillende neuroses en neurasthenie. Om so 'n afkooksel voor te berei, moet u kalmoes, kruisement, suring en sint-janskruid in gelyke verhoudings meng. Giet een eetlepel van hierdie mengsel met een glas kookwater.
Die resulterende sous word aanbeveel om drie keer per dag te drink, een eetlepel ongeveer vyftien minute voor die aanvang van 'n maaltyd.
Calamus word ook kruidagtige genoem - dit het die naam gekry vir die blare soortgelyk aan graan. Hierdie meerjarige plant het baie vertakkende kruipende risome wat tot een sentimeter dik is. Voldoende rigiede, lineêr gevormde langwerpige donkergroen blare kan tot dertig tot vyftig sentimeter lank word en hul breedte wissel van 'n halwe sentimeter tot 'n sentimeter. Alle blare is op 'n waaieragtige manier gerangskik. Terloops, soms in die natuur kan jy bont vorms van hierdie plant ontmoet, versier met ligte geel of wit strepe in die lengte.
'N Ander kenmerkende kenmerk van die kalamus is die kort gestalte: dit is baie skaars dat die hoogte van die vyftien tot twintig sentimeter groter is. En miniatuurblomme van groen-geelagtige kleure versamel in spoggerige koppies.
Die gewildste variëteite van hierdie plant is Ogon (hierdie variëteit spog met luukse goue blare), sowel as Varjegata (hierdie variëteit word gekenmerk deur donkergroen blare, aan die randjies met liggeel rande getinte)
In die natuur groei hierdie plant in vlak water of in klam gebiede. Dit kom meestal voor in die tropiese of subtropiese, sowel as in die gematigde sone van Asië. In die reël groei kalmoes in klein trosse.
Calamus is 'n ongelooflike geharde, ligte en stadig groeiende plant wat selfs geskik sal wees om in akwariums te groei. Dit is ook ideaal vir minidamme. 'N Uiters indrukwekkende calamusgraan sal omring word deur helder goudsbloeme en luukse kandelaarblomblomme. Met miniatuurgashere en astilbes lyk dit egter ook baie goed.
Calamus word meestal gekweek om beskeie sagte oewers naby persoonlike erwe of in koue water akwariums te plant (waar dit gewoonlik in die agtergrond of in die middelgrond verbou word). Verligte en oop gebiede is ideaal om dit te verbou. Calamus is egter ook goed vir terrariums met paludariums. In die res van die tuin is dit ook toelaatbaar om dit te plant, maar in hierdie geval moet die grond beslis vrugbaar en voldoende vogtig wees.
As ornamentele akwariumkultuur, word calamusgraan aangeraai om vir 'n relatiewe kort tydperk te groei ('n paar maande sal meer as genoeg wees) - die langer gebruik daarvan is verbonde aan die ontwrigting van die akwariumbalans.
Hierdie kultuur vermeerder deur die risome te verdeel en word in die lente of in die herfs oorgeplant. Wat die verdeling van calamus betref, word dit absoluut nie aanbeveel om hierdie prosedure in die herfs uit te voer nie - 'n onvolledig gewortelde verswakte plant kan die harde winter nog lank nie oorleef nie. Tydens die plant is dit belangrik om die wortelstokke byna horisontaal te probeer plaas en dit een of twee sentimeter te verdiep. Maar dit is onaanvaarbaar om die rug van die lote met aarde te bedek. Daarbenewens moet u probeer om 'n sekere afstand tussen alle geplante eksemplare te handhaaf - hulle moet minstens vyftien tot twintig sentimeter van mekaar af wees. Maar in die water mag calamus op vyf tot vyftien sentimeter begrawe word.
Die hoofversorging vir hierdie gewas is water en onkruid. Onkruid moet betyds uitgeskakel word. As u hierdie aanbeveling verwaarloos, sal dit later uiters moeilik wees om dit onder die vinnig groeiende risome uit te haal. As kalmoes binnenshuis gehou word, moet dit elke ses maande met goeie kunsmis gevoer word. Wat die beligting betref, moet hierdie plant helder en diffuse lig verskaf.
Hierdie interessante plant word gewoonlik nie deur siektes en plae aangetas nie. Dit is waar dat 'n rooispinmyt met buitensporig warm en droë lug daarvan hou. As die punte van die blare bruin geword het, beteken dit dat die kalmoes 'n watertekort het.