Dan Roodt: Engels moet weg – 'n antwoord op #AfrikaansMustFall – praag.co.za
Dan Roodt: Engels moet weg – 'n antwoord op #AfrikaansMustFall
Noudat Zuma veronderstel is om "te val", vergeet ons maklik dat Afrikaans nie so lank gelede nie sy ondergang op die kampusse van die Universiteite van Pretoria en die Vrystaat, beleef het. 'n Horde jong swartes en Engelse joernaliste en Oudbroederbondhensoppers het daaroor gejuig. Om nie van die kommunistiese minister van sogenaamde "hoër onderwys" — en lae standaarde — Bonginkosi Emmanuel "Die Lem" Nzimande te vergeet nie.
Die Pretoriase prokureurs van Afriforum het op hul tipiese Pretoriase-prokureur-manier die dringende en nie-so-dringende hofsake rondom Tuks en Kovsies se taalbeleide verloor. Nou sit ons maar in sak en as, en voel dankbaar dat ons toegelaat word om op 'n paar laer- en hoërskole ons kinders nog in Afrikaans te (mag) onderrig. Tot verdere kennisgewing.
U weet en ek weet dat die hele, tweehonderdjaar oue Boere- en Afrikaanshaatbeweging nie by die lesingsale van Pretoria, Bloemfontein, Stellenbosch of selfs Potchefstroom gaan stuit nie. #AfrikaansMustFallForever sou 'n meer gepaste benaming wees.
Die ding wat my bekommer, is dat daar tot nog toe geen antwoord op hierdie slagspreuk was nie. Iewers het ek al geskryf: "Die taaloorlog is verklaar." Die skote het geklap en die eerste paar veldslae, wat ons almal loshande verloor het, is verby. En steeds is daar geen antwoord nie! Hoe op aarde is dit moontlik?
Onlangs het ek op versoek van 'n Spanjaard 'n kort opstel oor die Franse historikus, Dominique Venner, geskryf. Leon Lemmer het reeds taamlik uitvoerig oor Venner hier op Praag berig, dus behoort hy reeds halfpad bekend te wees. Maar iewers in sy 1962-manifes wat hy in die gevangenis geskryf het, Ter wille van 'n positiewe kritiek, spreek Venner vir my iets aan wat geweldig belangrik is, en dit is: die behoefte aan 'n doktrine. Van links, en in ons land vanaf Engelse kant, bestaan daar 'n keiharde doktrine wat onder meer lui dat Engels die heersende taal moet wees. Verder mag 'n mens nie die swartman se stellings — behalwe as hy nou Zuma is — te veel bevraagteken nie. As 'n donkerhuidige persoon dus opstaan en sê, "Afrikaans must fall", dan is dit so en enige teenargument sal op sy beste as ongevraagd en op sy slegste as rassisties, fascisties, nazisties, ens. gesien word.
In Bok van Blerk se De la Rey-liedjie word daar gesing:
Lê in 'n kamp en vergaan
'n Nasie wat weer op sal staan
Behalwe dat die nasie tans nie meer opstaan, of wíl opstaan nie. Miskien sal die volk nog reageer as hulle môre rugby van die TV afhaal, maar vir Afrikaans en Afrikanerskap sal hulle nie eens 'n brief aan die koerant skryf nie. Nie dat die koerant — as dit Beeld of Die Burger is — die brief sal publiseer nie. Want kritiek op die huidige bedeling is mos taboe.
Terwyl die Engelse joernaliste, redakteurs en akademici luidkeels en selfversekerd die meerderwaardigheid van Engels, asook die noodsaak van eentaligheid, verkondig, mor die Afrikaner-elite onderlangs oor vae begrippe soos "meertaligheid". Daardie prulorganisasie — of is dit bloot 'n webblad? — die Afrikaanse Taalraad, roem hom daarop dat hy "eenheid in diversiteit" wil bevorder. Darem wil die "Taalraad… (as) inklusiewe organisasie… alle mense saamsnoer rondom Afrikaans".
Let wel: "alle mense". Die gedagte kom onwillekeurig by 'n mens op: Maar kan "alle mense" nie soveel beter rondom Engels, wat reeds die staatstaal, hoftaal, reklametaal, universiteitstaal en binnekort ook skooltaal is, "saamgesnoer" word nie? As "saamsnoer" jou hoofdoelwit is, waarom dan nog sukkel met Afrikaans, wat reeds "geval" het en grotendeels reeds uitgerangeer is? Het die swart, Engelse en Indiërstudente van Tukkies nie reeds geëis dat Afrikaans "afgeskaf" moet word, waarna dit inderdaad en summier afgeskaf is nie?
Saamsnoer, bedesnoer, ons monde is gesnoer. En gesnoer sal ons bly, want iewers het 'n brommende broeder (sien Karel Combrinck se Ommer as 'n brommer – die storie van Leon Wessels) besluit dat alles goed en mooi is, en teëspraak sal nie geduld word nie. Ook nie deur die post-broederbond, Afriforum nie, want hulle duld geen rassisme nie. Trouens, Afriforum het niks teen Engels nie — al hul hofsake word reeds in Engels gevoer — hulle gru net van "rassistiese Afrikaners" soos ek wat hulle nie by die heersende ideologie van antiblanke rassisme neerlê nie. (Sien AfriForum condemns 'racist' Dan Roodt.)
"Afrikaans must fall…" Overgezet synde: Afrikaans moet weg. Is dit nie 'n pragtige doktrine nie? En dit word elke dag, bietjie vir bietjie, voltrek. Daarteenoor murmureer, om nou 'n ietwat bybelse werkwoord te gebruik, 'n paar oud- of nieu-broeders. Hulle is, let wel, nie anti-Engels nie, want vele se bloedjies bevind hulle reeds op Engelse skole, maar hulle is tog so bekommerd dat hulle hier 'n geleentheid gaan verpas om "mense saam te snoer" of te "bemagtig", laasgenoemde synde 'n direkte vertaling van aan van die regime se sleutelbegrippe, "empowerment", soos vervat in die fameuse "black economic empowerment", oftewel BEE.
Terloops en ter toeligting, die woord "murmureer" beteken volgens die HAT: "kla, mor, ontevrede mompel". Hulle mompel ontevrede.
Vanuit die Franse gevangenis waarin hy agttien maande deurgebring het vir sy aandeel in die ondergrondse opstand teen die De Gaulle-regering weens dié se verraad teenoor die Franse Algeryne, het Dominique Venner geskryf:
"Hoe kan jy 'n opponent teëgaan wat gewapen is met 'n getoetste dialektiek asook langdurige ervering, en wat sterk georganiseer is — sonder 'n ideologie, sonder 'n metode?"
Net so kan 'n mens vra: "Hoe kan 'n mens die magtige verengelsingsideologie in dié land wat saam met die Tweede Britse Besetting van 1806 gekom het, teëgaan sonder 'n ewe sterk antitese of teenargument?"
Toe ek destyds by Wits gestudeer het, was daar 'n professor van klassieke tale genaamd M.T.W. Arnheim. Omdat hy elke dag 'n toga gedra het, het die linkse, marxistiese studente hom neerhalend die bynaam "Batman" gegee. Arnheim het ook 'n politieke boek met die titel South Africa after Vorster geskryf. Daarin maak hy so min of meer 'n argument, gegrond op die geskiedenis, veral die klassieke, uit dat Suid-Afrika hom in 'n óf-óf-situasie bevind: óf wit oorheersing, óf swart oorheersing. Hy kon ook gesê het: Suid-Afrika sal óf Engels óf Afrikaans wees.
Trouens, iewers in die boek wat ek 'n klompie jare gelede te lese had, vermeld hy dat die Afrikaner in 1979 polities oorheers het, maar nie kultureel nie… Dit het hy tereg as 'n fatale swakheid gesien. Die vorige Afrikaner-elite — of die huidige, want op 'n manier is dit dieselfde ongekunstelde, dom mentaliteit wat geld, al het die figure so effens verander — het nooit hul politieke mag in kulturele mag kon omskakel nie.
Só lui die beroemde woorde van C.P. Hoogenhout uit die laat negentiende eeu. Hoe meer dinge verander, hoe meer bly hulle dieselfde. Vandag, twee eeue later, bevind ons ons in presies dieselfde situasie.
Op 'n tragiese manier verbly dit my dat die taalsituasie tans so glashelder geraak het. Verby is die illusies van twee- en meertaligheid. Feitlik alles is nou Engels en die laaste bietjie Afrikaans wat oorbly, op skool, in die kerk en in ons huise, ook dít sal moet wyk. Want die vyandelike doktrine, dié van Engelse oorheersing en "Afrikaans must fall" is onverbiddelik, manicheaans, swart-en-wit. Tot dusver het Afrikaans in 'n grys gebied oorleef, in die burokratiese of opvoedkundige "reste van apartheid", maar ook hieraan is 'n einde gemaak.
Daarom het ons 'n nuwe idee, 'n nuwe slagspreuk nodig. En bied die swartman, en agter hom die Engelsman wat hom so slu en vaardig soos deur die eeue manipuleer, nie aan ons daardie idee op 'n skinkbord aan nie? Want sekerlik kan ons ook, in die aangesig van "Afrikaans must fall" uitroep: Engels moet weg! Waarom nie? Was ons nie eerste hier, lank voor die Engelsman hierheen gekom het nie? Is ons wortels nie dieper as hulle s'n nie? Het ons nie die land tot vandag toe meer wydversprei as hulle beset, daar waar hulle verkies het om knus in die groot en ryk stede van Johannesburg, Kaapstad en Durban nes te maak nie?
'n Mens kan enigiets argumenteer, veral in dié land. Daar gaan nie 'n dag verby nie dat Andile Mngxitama of een of ander swart nasionalis redeneer dat die blankes nie in Suid-Afrika hoort nie of die swartman se grond "gesteel het". Maar Engels, die grootste blanke taal ter wêreld, hoort in die land! Trouens, hoe meer belaglik of teenstrydig die argument, hoe groter sy aantrekkingskrag in die media, in die akademie en elders.
As iemand wat as kind feitlik volkome Afrikaans grootgeword het en Engels as 'n soort eienaardigheid op die horison ervaar het en later ook salig Engelsloos in Frankryk gewoon het, voel ek geen behoefte aan Engels nie. Suid-Afrika, soos 'n magdom lande ter wêreld, kan sonder Engels klaarkom. Selfs in Nederland of Skandinawië waar die meeste mense seker óók Engels magtig is en dit vir kommunikasie met die buiteland besig, word Engels nie as openbare taal gebruik nie. Suid-Afrika sou soveel mooier wees indien Engels as openbare taal kon wegkwyn; wat nog te sê die magdom ekonomiese voordele wat dit vir die land sou inhou indien ons oplaas soewerein sou kon wees en nie meer bloot 'n flou afskynsel van Moeder Brittanje nie.
Nou kan ek reeds hoor hoe 'n koor van murmurerende broeders en kripvreters opklink en uitroep: Maar wat van die swartman? Wat van Zuma? En al sy kollegas, gewese en huidige eggenotes, opvolgers, kollegas en konkurrente? Sou hulle dit ooit aanvaar dat Afrikaans die heilige Engels van sy troon in hierdie flou, polities korrekte Engeland afstoot? Die blote noem van Afrikaanse klasse op universiteit en dan slegs vir dié wat dit uitdruklik versoek, veroorsaak reeds ongekende histerie, opstand en brandstigting. Is die gedagte van 'n herontwaakte Afrikaans wat hom op soortgelyke wyse as Engels laat geld nie genoeg om die land in 'n burgeroorlog te laat verval nie?
Ons verkeer van aangesig tog aansigte met 'n spul Engelse marxiste en hul agterryers. Ons Engelse bevolking is by verre die linksste ter wêreld, en dit sluit New York, Londen, San Francisco, Toronto en 'n paar ander ultraliberale stede in. Hulle ken hul Marx, Engels en Lenin soos die naïewe Afrikaner sy Bybel ken, of nie meer ken nie. Lees weer die Venner-aanhaling hier bo: ons benodig 'n doktrine, 'n ideologie. 'n Taal snoer mense helaas nie saam nie. Vra maar vir die wit en die rooi Russe van weleer. Of die Noord- en Suid-Koreane vandag. Die totale Afrikaanssprekende bevolking van dié land was nog nooit in die geskiedenis so verdeeld soos juis nou nie. Trouens, 'n burgeroorlog onder Afrikaners soos in die vroeë 1860's in die Transvaal is nie vergesog nie. Die ideologies gedrewe, polities korrekte media het soveel onderlinge haat en nyd gesaai dat dit buurman teen buurman en broer teen broer geword het. Daar bestaan diegene wat by die bestel baat en diegene wat daaronder ly. Net so is daar hulle wat Engels-alles-Engels as fait accompli aanvaar en hulle wat dit probeer beveg. Nes die "Franskiljons" van Vlaandere, was die grootste teenstanders van 'n waarlik Afrikaanse taalbeweging deur die geskiedenis nog altyd ander Afrikaners… Dit was Afrikaners wat Jonathan Jansen by Kovsies aangestel het, asook Cheryl de la Rey by Tuks. Afrikaners skryf vir ander Afrikaners in die departement van justisie e-posse om hulle aan te sê om slegs Engels in die howe te gebruik.
Kom ons leer vir eers 'n les of twee by ons vyande, die Engelssprekende marxiste in ons land. Eers die teorie, dan die praktyk. Ná die idee volg die daad.
Op die oog af lyk dit onmoontlik om Engels op dié gevorderde stadium van fanatiese verengelsing 'n knou toe te dien, wat nog te sê op sy plek te sit of af te skaf, wat die ideaal sou wees. Vreemder dinge het egter al in die geskiedenis gebeur. Vir die meeste ander bevolkings in die land verteenwoordig Engels 'n magstaal, 'n handelstaal en — anders as ons — heg hulle geen besondere emosionele of kulturele waarde daaraan nie. Ek verstout my om te sê dat, indien die magstaal na Afrikaans sou verander, hulle net so begerig sou wees om hul in Afrikaans uit te druk of die voordele van Afrikaans as opvoedkundige of openbare medium te besing.
Ek herinner my dat ek op 'n stadium 'n groepie Engelse akademici in die vroeë 1980's vir mekaar hoor sê het dat die amptenare van Bophutatswana graag Afrikaans met Afrikaners en selfs met mekaar gepraat het omdat hul selfregerende tuisland van 'n Afrikaner-oorheerste Suid-Afrika afhanklik was. Intussen het die wiel gedraai en wil almal Engels wees.
Engels en Engelse politieke korrektheid is eintlik vir negentig persent van ons probleme verantwoordelik. Die oomblik wat ons Engels 'n knou kan toedien deur byvoorbeeld Engelse instellings te ondermyn — op dieselfde wyse as wat Engelse en hul handlangers Afrikaanse instellings ondermyn het en steeds ondermyn — sal daar vir ons 'n stukkie blou hemel tussen al die donker wolke oopgaan.
Die Machiavelliaanse Engelsman, die swartman en die Indiër het in Suid-Afrika nie teruggedeins van leuens, propaganda en selfs terreur om hul doelwit van totale oorheersing te verwesenlik nie. Dalk verhoed Afrikanerordentlikheid ons om dieselfde magsinstrumente aan te wend, en in elk geval wil ons nie tot dieselfde vlak as Joe Slovo, Abubaker Ismail, Hein Grosskopf en die res daal nie.
Sonder om ons aan die naakte terreur van die Suid-Afrikaanse Engelsman en sy gekleurde agterryers skuldig te maak, glo ek egter dat ons skeppende vermoëns en onverskrokkenheid ons tog in staat sal stel om metodes en strategieë te bedink waarmee ons die taalvyand 'n meer as gevoelige skop op die maermerrie kan gee.
Een besondere voordeel waaroor ons reeds beskik, is dat die oorheersing van Engels, asook die grootheidswaan van die Engels-(swart-)man veroorsaak dat hy hom glad nie steur aan enigiets wat in Afrikaans geskryf word nie. Afrikaans bestaan nie meer nie. Daar word geen ag geslaan op enige brief, versoek of kommunikasie wat in ons taal aan die staat of ander instansies gestuur word nie, wat nog te sê 'n artikel op die internet of 'n boek in Afrikaans. Gevolglik geniet ons ongekende spraak- en denkvryheid om tussen mekaar te redeneer sonder dat ons hoegenaamd deur die apparatsjieks van die regime gesteur word.
Engels moet weg. Laat ons voortaan net daaraan dink en hoe dit verwesenlik kan word.
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 8 April 2017 9 April 2017 Kategorieë Dan Roodt, Rubrieke
Vorige Vorige artikel: Leon Lemmer: Is die kulturele verskille tussen wit en swart mense oorbrugbaar?