Geskryf deur Sophie Scott
Hoe hou jy van die volgende grap van Sumeria in ongeveer 1900BC? 'Iets wat nog nooit vantevore plaasgevind het nie; 'n jong vrou het nie in haar skoot gesweer nie. 'Of hierdie klassieke uit Egipte, 1600BC? 'Hoe vermaak jy 'n verveelde farao? U vaar 'n vrag jong vroue wat net in visnette geklee is in die Nyl en dring die farao aan om vis te vang. ”
Indien nie, probeer dit miskien meer moderne grap van 1000AD Groot-Brittanje: “Wat hang aan die bobeen van 'n man en wil die gat wat hy al voorheen geplak het, opsteek? Antwoord: 'n sleutel. ”Die kans is goed dat u snaaks was, maar het dit u laat lag of geglimlag? Of dit nou 'n antieke of moderne humor is, ons vind almal verskillende dinge snaaks: hoekom is dit so? Is dit ons brein of die manier waarop humor werk?
Een konstante bevinding in wetenskaplike studies is dat die lag universeel is predate mensehoewel humor blyk te wees langs die moderne mens - waar daar 'n rekord van moderne mense is, vind 'n mens grappies.
Daar is 'n hele boek Roman Jokes, Die lag-geliefde, wat zingers bevat, waaronder hierdie een: ''n Abderiet [mense uit 'n streek wat nou tussen Griekeland, Bulgarye en Turkye verdeel is en dat die Romeine dom was) sien 'n hofdienaar met 'n vrou praat en hom vra of sy vrou is. Toe hy antwoord dat hofdienaars nie vrouens kan hê nie, het die Abderiet gevra: 'So is sy u dogter?' ”.
Dit is buitengewoon interessant dat, hoewel die Sumeriese vurige grap effens oor my kop is, hulle almal so gestruktureer is soos nou grappe. Selfs die onderwerpe lyk modern - soos vurige grappe en seksgags.
Hierdie temas bevestig ook enkele wetenskaplike teorieë oor grappe en humor. Humor behels byvoorbeeld die besef van inkongruïteit (wanaanpassing) tussen 'n konsep en 'n situasie, oortredings van sosiale taboes of verwagtinge, die resolusie van spanning of bespotting en 'n gevoel van meerderwaardigheid (hier, oor die dom Aberdites!).
Maar selfs al is grappies op 'n sekere manier gestruktureer, kan niemand mettertyd 'n laggie laat lag nie. Sommige hiervan is omdat tyd en afstand die grappe van hul kulturele betekenis beroof.
Net so, a onlangse studie uit die grappe wat deur mediese dokters in Frankryk vertel is, het getoon dat hulle dikwels op redelike breë (of regs aanstootlike) stereotipes staatgemaak het - byvoorbeeld dat chirurge megalomane tiranne is, dat narkotiseurs lui is en dat psigiaters geestelik siek is.
Binne die werkplek, veral in stresvolle werk, word humor dikwels gebruik om samehorigheid binne 'n groep aan te moedig hanteer stres op 'n aanvaarbare manier. Maar dit werk ook om buitestaanders uit te sluit wat sulke humor kan vind onaangenaam donker. Hierdie laaste punt is belangrik - uitsluiting van ander kan die kohesie van die groep help om 'n hupstoot te gee.
Ons is almal deel van verskillende sosiale groepe, en dit sal ons benadering tot humor beïnvloed. Omdat komedie sowel as kulturele gedeelde waardes weerspieël, weerspieël ons strewe en ons gevoel van wat ons snaaks wil vind. Charlie Chaplin is steeds baie gewild in ChinaTerwyl ons hom in die Weste artistiek kan waardeer, maar dat ons komedie ons nie gereeld laat lag nie, lyk dit outyds en voorspelbaar.
Nog erger, een van die suksesvolste komediante wat deur Chaplin geïnspireer is, Benny Hill, word in die Verenigde Koninkryk as onbeduidend beskou, hoewel hy een van die min komediante is wat in die VSA deurbreek. Dit is omdat Britte daarvan hou om te dink dat hulle 'n bietjie meer gesofistikeerd in hul humor is as 'n man wat deur naels geklede dames rondgejaag word.
In hierdie konteks is dit glad nie ongewoon dat ouer mense die dinge wat jonger mense snaaks vind, heeltemal onverklaarbaar is nie. Toe ek en my kollegas 'n geleentheid by die Royal Society en die Big Bang-kermis in 2012-13 hou, het ons die deelnemers (meestal tieners) gevra wat hulle laat lag het en is my verpersoonlik dat 'n algemene reaksie was "KSI". Ons moes dit google om uit te vind dat hy 'n uiters gewilde YouTuber is.
En toe ek na hom kyk, was ek eerliker die wyser, maar ek vermoed ook sterk dat hy geen trane hieroor sal stort nie, want hy het meer as 20m-intekenare op YouTube. En ek vermoed dat as my generasie KSI skreeusnaaks sou vind, hy vir jong mense minder snaaks sou wees. My seun (13) is tans behep met die kyk na YouTube samestellings van wingerde (die nou ontbinde kort video op sosiale media): hy was verskrik toe ek hom vertel dat ek 'n Vine-rekening gehad het. Ugh, mamma!
Al hierdie variasie in wat ons snaaks vind, het baie minder met Vines, KSI en my te doen, en meer te make met iets wat gebeur namate ons almal ouer word: jonger mense kom saam en hulle kan radikaal verskillende idees hê oor wat musikaal is. , wat modieus is, en - krities vir hierdie artikel - wat snaaks is. Hulle is hul eie eksklusiewe groep.
Die feit dat humor oor sosiale binding en samehorigheid gaan - of dit nou gaan uit die verligting van spanning of die afknou van ander - word deur neurowetenskap ondersteun. Humor in die brein berus op baie soortgelyke netwerke as dié wat menslike taalbegrip in 'n meer algemene sin ondersteun. Algemene aktiveringsareas vir humoristiese materiaal is die volgende: anterior temporale lobbe, wat nou verband hou met die voorstelling van semantiese betekenis, en die tydelike-pariëtale aansluiting en superieure frontale lobbe, wat dikwels geaktiveer word as ons moet nadink oor wat dinge beteken en hoe woorde met mekaar kan verband hou.
Humor en kommunikasie oorvleuel in die brein. SpeedKingz / Shutter
Een studie het aangevoer dat die superieure frontale gyrus van kritieke belang was vir die waardering vir die humor in 'n grap en dit stimuleer hierdie streek met direkte elektriese strome maak grappies snaakser. Soos aangetoon, word hierdie streke egter ook in ander take gesien. Dit kan dus moeilik wees om ons sin vir humor te onderskei van ons vermoë om beide taalkundige betekenis en sosiale betekenis te verwerk. En dit is nie moeilik om te sien waarom evolusie dit sou bevoordeel het nie - mense wat suksesvol saamwerk deur die wêreld en ander mense te verstaan, het 'n beter kans op oorlewing.
So, wat maak 'n grap snaaks? Ons het baie vordering gemaak met die begrip van die wetenskaplike basis van die verwerking van gelag en humor - maar totdat ons die sosiale en kulturele kompleksiteite van humor ten volle kan inkorporeer, sal ons bly staan ​​oor hoe mense komedie kan geniet wat ons lam vind.
Sophie Scott, Professor in kognitiewe sielkunde, UCL
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Die geheim van wat 'n grap snaaks maak
Die novelle "Desire Lines" is 'n klein liefdesverhaal binne ...