Oct | 2017 | MaanKind
Dis saliger om te gee as om te ontvang! Regtig?
Dis ook lekker om te ontvang, stry? Dis moeilik, ek weet, maar ons ken almal die vreugde van gee, so waarom is ons so taai om met waardigheid te ontvang? Gun ons dan nie die ander persoon die vreugde van gee nie?
Mens sien vreemde dinge om jou as jy begin oplet na klein dingetjies wat vreemdes vir mekaar doen. Op Lanseria het ek eenmaal toe Kiara klein was, alleen met haar gevlieg. My dogter Hannelie het alles verduidelik, maar toe ek die stootkarretjie moes opvou, toe is die meganisme vir my duister. En my arms is vol van Kiara en al haar en haar pop se parefernalia. En wat doen 'n jong vrou? Sy stap nader, neem die karretjie en wy my in in die geheime van stootkarretjie opvou en weer ontvou. "Nou toe, ek staan net hier totdat ek sien Tannie kan hom nou maklik opvou. Drie keer." Die vrou onthou dit waarskynlik nie eers nie, maar daardie dag was ek 'n dankbare en waardige ontvanger …
Dikwels as ek iets kleins in ons dorp vir iemand doen en hulle my bedank, sê ek al wat ek in ruil vra, is dat 'n vreemdeling weer iets goeds vir my ma of my kinders sal doen. Pay it forward.
Hierdie oom is in sy tagtigs, hy loop moeilik, maar hy is in sy element as my dogter Anria hom in haar kar laai en met hom ry op vreemde paaie in California. Die padkossies wat sy pak, kry ekstra tjoklitie koekies by, vir hom. Sy kinders is ver, haar man hou nie van die tipe ritte nie. Wie gee nou hier en wie ontvang? Met sulke blink gesigte kan ek verstaan dit is presies soos the flowers, the honey and the bees.