Seropositiewe blog Die opskrifte is verkeerd. Die plaag Soos ons weet, is dit nie meer 'n plaag nie. Groot-Praag is disinformasie
Die opskrifte is verkeerd. Praag, soos ons weet, is nie meer 'n Praag nie. Groter Praag is die Disinformation
Por Claudio Souza1443
Keiko Lane Hy is 'n psigoanalis en opvoeder in Berkeley, Kalifornië. Sy skryf en leer oor die kruisings van 'n vreemde kultuur en verwantskap, weerstand teen rasseonderdrukking en geslagsregverdigheid, MIV kriminalisering, voortplantingsgeregtigheid en bevrydingsielkunde.
Vertaler se aantekening oor die onmoontlikheid om sekere terme te vertaal: 'n punt vestig: queer ou genderqueer dit is 'n op die bus Uit Engels gebruik word om persone aan te dui wat nie die standaard van heteroseksualiteit of die geslag binarisme. Die term word gebruik om te verteenwoordig Gay Boys, lesbiërs, biseksuele en dikwels ook mense transgender ou transseksuelen, soortgelyk aan die akroniem LGBT.
Die aanvanklike betekenis daarvan kan verstaan ​​word deur die verhaal van die skepping van die term, aanvanklik Engelse slang, wat letterlik "vreemde, miskien belaglike, eksentrieke, skaars, buitengewone" beteken (meer op Wikipedia)
Die keer het die nuus oor die 'genesing' die afgelope naweek gekom, dus het ek gekoop Verstaan ​​Wetenskap en voorspel die volle reeks reaksies en gevoelens voordat my week begin. Maandag het 'n kliënt tydens psigoterapie gevra: "Kan u die nuus sien?"
'Ja, ek het dit gesien.' om presies te weet waarna hy verwys. 'Hoe was dit vir jou om die titel te sien?'
'Is dit nie regtig nie?'
Hy kyk na my en kyk dan uit die venster, het die antwoord al geraai. Ek haat hierdie gesprekke. Hierdie kliënt* Dit is 'n langtermyn-oorlewingspensioen vir MIV. Hy is MIV-positief en een van die min oorlewendes van sy geselekteerde familiekring sedert die vroegste jare van die virus, voor antiretrovirale middels en die eerste moontlikheid om te oorleef. Hy verstaan ​​die nuanses van MIV-navorsing, verstaan ​​hoe om te lees tussen die lyne van 'n sensasionele prentjie van verkenners wat in 'n vroeë stadium van 'n kliniese proef iets skryf oor "genesing".
Hier is 'n man wat tot dusver baie gelukkig was ...
En tog, die impak daarvan om die woord 'genesing' in een kop te sien, iets waaroor ons gefantaseer het (Opmerking van die redakteur: Ek doen nie) vir so 'n lang tydperk, en het hom aanvanklik hoopvol gelaat en toe vir die res van die dag in sy eie trane gesluit.
Dit is die probleem met die nuus en nuus wat, op sy beste feestelike voortydig, té simplisties en onverantwoordelike en verwoestende op sy ergste en mees realistiese scenario. Langtermyn-oorlewendes het 'n hupstoot van hoop wat 'n besondere tipe trauma op 'n ingewikkelde manier veroorsaak deur hul verhouding tot rou.
Ironies genoeg maak hierdie kliniese proef gebruik van virologiese navorsing oor die "kick and kill" -strategie, wat 'n metafoor is vir die verskriklike definisie van die traumatiese geheue-skietproses. Anders as die idee dat virologie die 'funksionering' van virale reserwes veroorsaak, en dit toeganklik maak vir die behandeling wat hulle (MIV) kan tref en hulle kan vernietig, werk geheue nie so nie.
Ons herinneringe, gevoelens en pyne is nie beperk nie. Hulle word nie deur hul ontploffing uitgeroei nie. Ons word keer op keer deur hulle geslag, weer en weer, onbepaald. Ons traumas en herinneringe vertel ons wat nie verdwyn het nie.
Met die komplekse kulturele aspek wat traumas versprei, soos die lewe in die tyd van "plaag" - dit bestaan ​​nie meer nie.
Em Na-traumatiese plaagsindroom, elke keer as daar 'n belofte van 'n genesing is, het ons 'n flikkering oor die moontlikheid van 'n 'after' (NE: so Ek dink nie aan genesing nie ... nie vir my nie ...). Hoop lei tot herinneringe aan veelvuldige verliese: die verlies van geliefdes en die verlies van hoop en visioene van 'n moontlike lewe wat deur virusse ondervra word.
Hier sal 'n advertensie kom as iemand genoeg moed gehad het om die naam van jou maatskappy aan iets wat sosiale verantwoordelikheid vereis, te heg
Ons moet leer om te gaan, om strategieë wat in staat stel om te ontvang ons herinneringe met grasie en dankbaarheid van ons verlies en angs te skep, en om 'n gevoel van ons ervarings ten einde die toekoms herformuleer gee: dit is die gevolg van psigoterapie werk . Maar onverbiddelike en onetiese aktivering is uitputtend en
antagonisties vir die emosionele stabiliteit wat nodig is vir langtermyn veerkragtigheid. Later verlede week het 'n jong kliënt by my kantoor gekom. Hy wil egter ook seronegatief wees en het aktiewe seksualiteit opgedoen in 'n wêreld waar MIV hanteerbaar geword het, vir diegene wat toegang het tot voldoende, konsekwente sorg. Hy was in pre-blootstelling profylaxis (PREP) vir ongeveer 'n jaar. Hy het my gesê: 'Lees dus hierdie artikel wat sê dat daar nou 'n genesing is, of dit binnekort sal wees. So beteken dit dat ek binnekort kan ophou om hierdie medisyne te gebruik? "
Van die mooiste uitgawes aangaande Rivier Kliniese Proefselfs nie verwys na die oorspronklike kop: "Wetenskaplikes op rand van MIV genees, is dat hierdie proses behels mense wat handel oor primêre infeksie, wat beteken dat hulle het onlangs besmet (binne ses maande). Dit beteken dat selfs al is die studie "suksesvol" beskou, hy het net die potensiaal om die virale gaping 'n bietjie verder te verhoog, as diagnose binne ses maande van infeksie / blootstelling vereis konsekwente en voldoende mediese sorg, wat nie vir baie mense in die wêreldgemeenskap beskikbaar is nie, wat die meeste geraak word deur die nuwe MIV-infeksie, beide in die VSA en in die buiteland.
Jare voordat ek 'n psigoterapeut was, was ek 'n lid van die UP / Wet. Een van die nasionale aksie veldtogte wat ook gewerk het aan die skepping van VIGS Cure Project, waarin ons die eise definieer vir 'n volledig befondsde en begeleide proses om geneesmiddel te soek Vigs.
Maar baie van ons het ook geglo dat een van die belangrikste vereistes wat nodig is vir enige genesing of entstof om die virus wêreldwyd uit te wis, 'n universele gesondheidsorgstelsel sal wees. Ontdekkings van medisyne is nodig vir die eerste stappe, en so is die kliniese toetse met 50-deelnemers. Maar die realiteit is dat selfs met MIV Geïsoleerde vergifnis en geskiedenis van funksionele geneesmiddels, ons sal nie werklik 'n funksionele kuur vir die epidemie hê nie totdat ons 'n geneesmiddel het wat vir almal toeganklik is.
Redakteur se nota: In eenvoudige jargon sou dit die sin wat ek nou gaan skryf, ontken:
Yay! Ons het 'n kuur. Fuck Africa… "
Andersins kan die geneesmiddel vir enkeles slegs die kans verhoog om toesig te hou vir almal wat MIV-positief is of die risiko van infeksie het, asook om stigma oor die algemeen te verhoog. virale lading, klas en ras. (NE: Hier kan ek nog steeds sien, in die geselsie op die amigospositivos.com.br die volgende gesprek:
- Hoe is jou virale lading?
Maak 'n druk
Ek doen nie!
... onopspoorbaar verlaat die kamer ...
Dit herinner my aan die eerste paar maande en jare nadat die sukses van die cocktail in 1996 bevestig is. Toe die koerante nuus van die ontdekking veroorsaak het wat MIV kon verander in 'n chroniese, hanteerbare siekte, het drie van my liefste vriende die vorige jaar gesterf. Mense hou daarvan om die storie van hierdie oomblikke te vertel as oomblikke van wat "as". Wat om te doen "as" jou geliefde "sou doen'Nog 'n paar maande voor? Soos almal wat mense in daardie vroeë jare verloor het, sou hulle miskien dink: 'Ek het seksuele fantasieë gehad dat as hulle eers 'n bietjie later verwesenlik is, hulle, die mense wat saam met my 'n fantasie sou kon tot dusver kon oorleef het. Maar die realiteit is dat die gebrek aan bekostigbare gesondheidsorg, die meeste van my ACT-kamerade en geliefdes nie vir 'n lang tydperk toegang tot dwelms het nie.
Die waarheid is dat, hoewel ek seronegatief is, ek my langtermyn-oorlewingskliënt is. Elke keer as die sein hoofletters oor 'n genesing klink, word ek deur geeste besoek. Ek kyk om my gekose familie in my praktyk van psigoterapie en die gemeenskappe waarin ek onderrig, toesig en oefening gegee het, en ek onthou al my vriende wat geslaag het.
Ek, die redakteur van hierdie webwerf, elke keer as ek 'n nuus oor genesing sien, het ek die begeerte om die eerste te wees om 'n bewese genesingsaak te vertaal, maar omsigtigheid het daartoe gelei dat ek in hierdie geval meer 12 verwag ure ... Op hierdie manier bring ek nie leë verwagtinge en moontlike frustrasies op nie. As ek sê:IF " Op 'n dag kondig ek die genesing van vigs aan, op 'n manier toeganklik vir almal, teen 'n prys wat elkeen kan bekostig; u kan seker wees dat ek die afgelope 96 uur spandeer het om "na isso'Tot oortuig wat 'n feit.
Hier is wat die nuus doen: hulle hou ons aan die stryd. Wanneer ons herinneringe aangewakker word, huil ons, onthou ons. Op goeie dae sorg ons vir mekaar 'n bietjie beter. Ons huil vir die dooies en veg vir die lewe.
Van daardie drie liewe vriende van my wat op die hoogte van die skemering gesterf het, was twee "manne van kleur".
Twee was intraveneuse dwelmgebruikers.
Twee het meer as een keer onder die armoedegrens geleef.
Al drie was in 'n swak finansiële toestand wat nie in staat was om vir gesondheidsorg en medisyne te betaal nie.
Twee was sekswerkers soos jong koninginne wat probeer om te oorleef.
As hulle tot die titel geleef het, het die skemerkelkie en die einde van VIGS aangekondig soos ons geweet het dat dit nog nie vir hulle waar was nie.
Dit sou nodig gewees het om hulle jare te dreineer voordat hulle toegang gehad het tot die medikasie. Sommige van ons vriende het baie gedoen.
Baie het dit nie gedoen nie.
Die opskrifte is verkeerd. Die plaag is, soos ons weet, nie meer 'n plaag nie.
* In alle gevalle van my kliniese praktyk word kliënte identiteite en besonderhede aansienlik verander om hul spesifisiteit en identiteit te vermom. Die kwessies wat gestel word, is die werklike probleme en probleme van my kliniese praktyk, toesig of onderrig.
Ek leef al een en twintig jaar met MIV, 11 maande en sewe en veertig dae ...
Ek het soveel keer verloor, net soos Cazuza, ek sien die dood van die dood ... en sy leef! MIV was vir my 'n wonderlike tutor.
Die eerste week het hy my hoeveel vriende ek nie gehad het nie, dan in 'n ondersteuningsgroep huis, hoe hierdie siekte mal mense wat dit kry en is, sonder 'n pennie, die wêreld.
En ek stem saam met Keiko Lane. "Daar is 'n genesing as dit vir almal gaan ... Maar ek is meer besorg oor 'hoe sal ek geleef het tot die dag dat ek sterf, dan wanneer dit sou aanbreek'."