Verstommende gebeure gaan binnekort hierdie wêreld uit sy normale gang ruk. Alles om ons gaan in die nabye toekoms verander! Die mens het nou die stadium bereik waar hy hierdie planeet oor en oor kan vernietig. Die geskiedenis bewys dat, as gevorderde wapens eers ontwikkel is, dit altyd deur vegtende nasies gebruik word.
Jesus sê dat – by die voleinding van hierdie wêreld – alleen die direkte ingryping van God sal verhoed dat die mens alle lewe op hierdie planeet vernietig. Hy sê: “En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie; maar ter wille van die uitverkorenes sal daardie dae verkort word” (Matt. 24:22).
In hierdie verband vra Hy: “En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?” (Luk. 6:46). In ’n heftige woordewisseling met die Fariseërs, haal Jesus die Profeet Jesaja aan – “En Hy antwoord en sê vir hulle: Tereg het Jesaja oor julle, geveinsdes, geprofeteer soos geskrywe is: Hierdie volk eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van My af. Maar tevergeefs vereer hulle My deur leringe te leer wat gebooie van mense is” (Mark. 7:6-7). Dink daaraan! Jesus sê duidelik dat dit moontlik is om God te dien – maar dit nogtans TEVERGEEFS doen deur die leringe van mense te volg! Dan sê Jesus aan hulle: “Julle verstaan dit goed om die gebod van God opsy te sit en so julle oorlewering te onderhou” (vers 9).
Volgens Jesus Christus is dit duidelik dat, wanneer die oorleweringe van mense strydig is met die gebooie van God, daar GROOT probleme ont­staan!
Jesus Christus leer ons: “Die mens sal nie van brood alleen lewe nie, maar van elke woord van God” (Luk. 4:4). Jesus maak dit ook duidelik dat die Bybel NIE die Bybel weer­spreek nie, dat die leerstellings van die Skrif besten­dig en konsekwent is, wanneer Hy sê dat “... die Skrif NIE gebreek KAN word nie” (Joh. 10:35).
Soos alle Bybelstudente weet, was die patriarg Abraham die oupagrootjie van Juda – stamvader van die “Jode”. Het hy God se ware Sabbat onderhou? Beslis, ja! want God sê: “... omdat Abraham na my stem geluister en my ordening, my gebooie, my insettinge en my wette onderhou het” (Gen. 26:5).
Laat ons nou die beskrywing hiervan in Eksodus 16:1-30 ondersoek. Die Israeliete “murmureer” teen God omdat hulle meer kos wil hê. God sê: “... sodat Ek hulle kan beproef, of hulle in my wet sal wandel of nie” (vers 4) – baie interessant – want dit is ’n verdere bewys dat die wet van God beslis in werking was selfs VOORDAT die Ou Verbond by Sinaï gesluit is!
Hoekom dink so baie mense dat Christus op Vrydag namiddag begrawe is? Markus 15:42 sê: “... omdat dit die voorbereiding was, dit is die voor­sabbat”. Aangesien die weeklikse Sabbat altyd op die sewende dag van die week (nou Saterdag genoem) plaasgevind het, was die voorsabbat of dag van voorbereiding (vir die Sabbat) altyd op Vrydag. Ons het nietemin reeds die probleem hiermee gesien. Die antwoord tot hierdie skynbare dilemma is dat die weeklikse Sabbat nie die enigste Sabbat is wat in die Bybel genoem word nie. Levitikus 23 gee ’n lys van sewe jaarlikse Heilige Dae wat in die Feestye van God voorkom. Elkeen van dié Heilige Dae is eerbiedig as ’n Sabbat (of “rus”, onthouding van gewone arbeid). Alle jaarlikse Sabbatte of “Groot Dae” (Heilige Dae) val op bepaalde kalenderdatums in plaas van bepaalde weeksdae, behalwe Pinkster.
“Maar Hy sê vir hulle: Watter mens sal daar onder julle wees wat een skaap het, en as dit op die sabbat in ’n sloot val, dit nie sal gryp en uithaal nie? Hoeveel meer is ’n mens dan nie werd as ’n skaap nie! So is dit dan geoorloof om op die sabbat goed te doen. Toe sê Hy vir die man: Steek jou hand uit! En hy het dit uitgesteek, en dit is herstel, gesond soos die ander een” (Matt. 12:11-13).
Het Jesus die Sabbat hier ontheilig? NEE! Onthou, die Sabbat is vir die mens gemaak, nie andersom nie. Indien daar ’n noodgeval was, kon mense op die Sabbat werk – soos die Fariseërs goed geweet het. Byvoorbeeld, as iemand se huis aan die brand was, kon sy bure hom help om die vuur te blus en hulle sou nie die Sabbat in die gees verbreek nie. Sommige mense sal nou redeneer dat die man met ’n verdorde hand nie ’n noodgeval was nie. Dis waarskynlik waar. Maar ons moet ook besef dat die genesing wat Jesus bewerkstellig het, nie eintlik werk was nie. Die genesing was eerder wonderbaarlik en oombliklik en het geen fisieke inspanning van Christus vereis nie. Waarom moes Hy dan wag tot die volgende dag? Weereens – Jesus het nie die Sabbat gebreek nie. Hy het dit nooit gebreek nie – nog minder was Hy ooit ’n voorstander van Sabbatskending!
Het Christus, ná Sy opstanding, op enige wyse aangedui dat Sy vorige leerstellings “verval” of “aan die kruis gespyker” is? Nee, GLAD NIE ! Inteendeel, Christus gee aan Sy dissipels die opdrag om na die hele wêreld te gaan en mense hierdie selfde leerstellings te leer – selfs tot die eindtyd toe: “... Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde. Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. En kyk, Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld” (Matt. 28:18-20).
7. Handelinge 20:7-8 – “En op die eerste dag van die week, toe die dissipels vergader het om brood te breek [’n maaltyd te nuttig], het Paulus hulle toegespreek, omdat hy die volgende dag sou vertrek, en hy het sy rede gerek tot middernag toe. En daar was baie lampe in die bovertrek waar hulle vergader het”. Uiteindelik – ’n godsdienstige byeenkoms op die eerste dag van die week. Maar dit was nie op ’n Sondag nie! Onthou dat Bybelse dae van sononder tot sononder strek. Hierdie moes dus Saterdagnag gewees het! Die Today’s English Version stel dit duidelik: “On Saturday evening we gathered together for the fellowship meal. Paul ... kept on speaking until midnight since he was going to leave the next day”.
8. 1 Korintiërs 16:1-3 – “Wat die insameling vir die heiliges betref, moet julle ook so doen soos ek vir die gemeentes van Galásië gereël het. Op elke eerste dag van die week moet elkeen van julle self opsy sit en opspaar namate sy voorspoed is, sodat die insamelinge nie eers plaasvind as ek kom nie. En wanneer ek aangekom het, sal ek die persone wat julle goedkeur, met briewe stuur om julle gawe na Jerusalem te bring”. Hierdie verse praat nie van “die kollektebord omstuur” in een of ander weeklikse Sondagaanbiddingsdiens nie. Die Christene in Jeru­salem het gely as gevolg van droogte en honger­snood en het voedsel nodig gehad. Paulus het dieselfde instruksies aan die ander Kerke gegee: “Want Macedónië en Acháje het dit goedgevind om iets by te dra vir die armes onder die heiliges in Jerusalem.... As ek ... vir hulle hierdie vrug veilig oorgebring het, sal ek by julle langs na Spanje afreis” (Rom. 15:26-28). Die woord wat as “vrug” hier vertaal is, kan ook verwys na graan, wyn en ander produkte wat vir lang tydperke geberg kon word sonder dat dit bederf. Paulus het geweet dat ’n aantal mense nodig sou wees om hierdie versameling te vervoer (vgl. 1 Kor. 16:4).
Maar al sou dit ook na ’n dag van die week verwys het, watter dag sou dit wees? Onthou wat Jesus gesê het: “die Seun van die mens [is] Here ook van die Sabbat” (Mark. 2:28). Voor Sy vleeswording het Christus die Sabbat “my heilige dag ... die heilige dag van die Here” genoem (Jes. 58:13). So ook in die vierde gebod, het Hy gesê, “die sewende dag is die sabbat van die Here jou God”. Die sewende-dag Sabbat is dan vanselfsprekend nie ons dag nie. Dit is – sonder enige twyfel – die Here se dag! Sondag­onderhouding het dus absoluut geen Bybelse grond­slag nie.
Om die waarheid te sê, as die Apostels skielik sou begin om ’n ander dag voor te hou as die dag van aanbidding, sou dit letterlik ’n OPSTAND onder die Joodse Christene veroorsaak het! Die enigste groot konferensie van apostels en ouderlinge wat in die Nuwe Testament genoem word, is die een in Hande­linge 15. Dié verbete stryd oor die afdwingbaarheid van die besnydenis op nie-Israelitiese Christene, het aanleiding gegee tot hierdie konferensie en die insident wat alles begin het, word so beskryf: “En sekere persone wat van Judéa afgekom het, het die broeders geleer: As julle nie besny word volgens die gebruik van Moses nie, kan julle nie gered word nie. Toe daar nou geen klein stryd en woordewisseling van die kant van Paulus en Bárnabas teen hulle ontstaan het nie, het hulle besluit dat Paulus en Bárnabas en nog ’n paar ander van hulle sou opgaan na die apostels en ouderlinge in Jerusalem in verband met hierdie vraagstuk” (Hand. 15:1-2).
Op die konferensie in Jerusalem, nadat daar ’n “groot woordewisseling” plaasgevind het, staan Petrus op en verduidelik mooi hoedat God die nie-Israeli­tiese Christene deur sy prediking geroep het sonder enige gebod dat hulle besny moes word. Daar­na vertel Paulus en Barnabas van hulle werk onder die Heidene, oor die tekens en wonders wat God onder die Heidene doen sonder dat hulle eers besny moes word. Daarna som Jakobus, die voorsittende apostel in Jerusalem, die saak op en sê: “Daarom oordeel ek dat ons die wat uit die heidene hulle tot God bekeer, nie moet bemoeilik nie, maar aan hulle skrywe dat hulle hul moet onthou van die dinge wat deur die afgode besoedel is en van hoerery en van wat verwurg is en van bloed” (verse 19-20). Uiteindelik is ’n brief geskryf wat hierdie mylpaalbesluit uitstippel en die redes daarvoor gee (verse 22-29). Paulus neem ’n afskrif van hierdie brief met die bepalings en lees dit aan al die gemeentes onder sy gesag (Hand. 16:1-5).
Wat van Paulus? Het hy God se wet ontbind? Natuurlik nie! In Romeine 2:13 skryf hy: “... omdat nie die hoorders van die wet by God regverdig is nie, maar die DADERS van die wet geregverdig sal word”. In 1 Kor. 7:19 sê hy: “Die besnydenis is niks en die onbesnedenheid is niks, maar die onder­houding van die gebooie van God”. Weereens, sluit dit tog seer sekerlik die vierde gebod oor die Sabbat in!
Sommige mense sal Romeine 14:5-6 as bewys aanvoer dat dit nie eintlik saak maak watter dag ons as Sabbat hou en of ons hoegenaamd enige dag hou, al dan nie. In hierdie geval sê die apostel Paulus: “Die een ag die een dag bo die ander, die ander ag al die dae gelyk. Laat elkeen in sy eie gemoed ten volle oortuig wees. Hy wat die dag waarneem, neem dit waar tot eer van die Here; en hy wat die dag nie waarneem nie, neem dit nie waar nie tot eer van die Here ...” Maar praat hy werklik van Sabbatonderhouding?
In ’n ander brief van Paulus verduidelik hy een spesifieke rede waarom ’n aantal Christene vegetariërs geword het. Meeste van die vleis wat op die mark gekoop kon word, is eers aan afgode geoffer. Hieroor sê Paulus: “Wat dan die eet van die offervleis aan die afgode betref, weet ons dat ’n afgod niks in die wêreld is nie, en dat daar geen ander God is nie, behalwe Een ... Die kennis is egter nie in almal nie; maar sommige, nog altyd bewus van die afgod, eet dit as ’n afgodsoffer, en hulle gewete, wat swak is, word besoedel” (1 Kor. 8:4, 7).
Dit is in hierdie konteks dat Hebreërs praat van ’n Sabbatsrus wat oorbly vir die volk van God. Die Griekse woord vir liggaamlike rus – katapausin – word in feitlik elke geval in hoofstukke 3 en 4 gebruik. Maar in vers 9 het God die gebruik van ’n ander woord geïnspireer – sabbatismos. Maar beteken dit letterlik weeklikse Sabbatonderhouding? Die Anchor Bible Dictionary verseker ons dat sabbatismos beslis verwys na “onderhouding van die sewende-dag Sabbat”. Die Nuwe Testament leer dus baie duidelik dat die ware Christen moet voortgaan om die sewende-dag Sabbat te onderhou.
Sommige mense reken egter dit beteken net dat ons moet rus van ons sondige werke in ons nuwe lewe in Jesus. Maar let op wat in die volgende vers bygevoeg word: “want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne” (Heb. 4:10). Het God dan “gerus” van Sy werk van SONDE? Natuurlik nie. Hy het gerus van Sy skeppingswerk, Hy het opgehou om Sy beroepswerk as Skepper te verrig. Op watter dag het God “gerus” om aan ons ’n voorbeeld te stel? “God het op die sewende dag van al sy werke gerus” (vers 4). Ons moet ook so maak.
Dieselfde artikel gaan voort: “In ’n indringende, kritiese ondersoek van die Nuwe Testament, vind ons 61 verwysings na die Sabbat. Ons merk ook dat die Verlosser sonder uitsondering die Sabbat (Saterdag) kies om die mense in die sinagoges te onder­rig en wonderwerke te verrig. Die vier Evangelies verwys 51 keer na die Sabbat (Saterdag) ... die ‘Handelinge’ verwys nege keer na die Sabbat, maar dit is die Saterdag (die ou Sabbat)”.
Hoe het dit gebeur? ’n Rooms-Katolieke studiekursus sê: “Die [Katolieke] Kerk het die verpligting van Saterdag na Sondag oorgedra” (Father Smith instructs Jackson). Hiermee stem die blad, The Catholic Mirror, saam: “Die Katolieke Kerk ... uit hoofde van haar Goddelike missie, het die dag verander van Saterdag na Sondag” (23 Sep. 1893). Trouens, die Katolieke Kerk se Pouslike Gregoriaanse Universiteit in Rome PUBLISEER weliswaar ’n boek deur Dr. Samuele Bacchiocchi, ’n nie-Katolieke geleerde, wat hierdie einste feit bewys! Die voorwoord is geskryf deur Vincenzo Monachino, voorsitter van dié universiteit se Departement van Kerkgeskiedenis. Hy skryf: “Ons [die Rooms-Ka­to­lieke Kerk] NOEM GRAAG die tesis rakende die ge­boorteplek van Sondagaanbidding wat Bacchiocchi verdedig: vir hom het dit heel moontlik ontstaan nie in die primitiewe Kerk van Jerusalem nie, wat goed bekend was vir sy verknogtheid aan die Joodse gods­dienstradisies, maar eerder in die Kerk van Rome. Die opsegging van die Sabbat en die aanvaarding van Sondag as die dag van die Here, is die gevolg van ’n interaksie van Christelike, Joodse en HEIDENSE godsdienstige faktore” (From Sabbath to Sunday: A Historical Investigation of the Rise of Sunday Observance in Early Christianity, 1977, bll. 7-8).
Dit is die rede waarom die Katolieke Kerk sê sy “noem graag” dat sy die dag verander het! Want dit bewys dat die Protestante nie op die Bybel staatmaak as hul enigste maatstaf vir godsdienstige gebruike nie, alhoewel dit is wat hulle beweer. Inteendeel – hulle erken die “gesag” van die Roomse Kerk om God se wet te verander! Só verduidelik The Catholic Mirror dit: “Met sy ontstaan het die Protestantse wêreld gevind dat die Christelike Sabbat [Sondag] te sterk ingegrawe was om daarteen beswaar te maak; en daar is toe, vir meer as 300 jaar, onvermydelik berus by die beslissing, wat die Kerk se reg om die dag te verander, impliseer. Die Christelike Sabbat (Sondag) is dus tot vandag toe die erkende voortbrengsel van die Katolieke Kerk ... sonder ’n woordjie van [protes] uit die Protestantse wêreld” (23 Sept. 1893).
“Orals, veral in die oostelike deel van die Romeinse Ryk, was daar Joodse Christene wie se lewenswyse nie veel verskil het van dié van die Jode nie. Hulle het dit as vanselfsprekend aangeneem dat die evangelie voortgebou het [op die godsdiens van Moses]; vir hulle het dit nie beteken dat die Nuwe Verbond wat Christus ingestel het tydens Sy laaste ete saam met Sy dissipels… die Verbond tussen God en Israel kragteloos gemaak het nie ... Hulle het steeds die Feeste, soos die Pasga, Pinkster en die Fees van Tabernakels onderhou, hulle het ook volgehou met die besnydenis, om die weeklikse Sabbat te hou en die Mosaïese reëls aangaande voedsel te volg ... Volgens sommige geleerdes moes hulle so sterk gewees het dat hulle, tot die oor­name van Jerusalem in 70 n.C., die DOMINANTE ELEMENT was in die Christelike beweging” (Judeo-Christianism, artikel getiteld “Paul and Jewish Christianity”, 1972, bl. 72, aangehaal deur Bacchiocchi, bl. 151).
Jesus Christus sê van die Fariseërs: “Maar tevergeefs vereer hulle My deur leringe te leer wat gebooie van mense is. Want terwyl julle die gebod van God nalaat, hou julle aan die oorleweringe van mense vas ... Julle verstaan dit goed om die gebod van God opsy te sit en so julle oorlewering te onderhou” (Mark. 7:7-9). Let egter op wat ander kerke erken aangaande hulle eerbiediging van Sondag in plaas van Saterdag.
“Antwoord: As sy nie sodanige mag gehad het nie, sou sy nie kon doen waarmee alle moderne godsdienstiges saamstem nie – sy sou nie Sondag-aanbidding, op die eerste dag van die week, kon instel in plaas van aanbidding op Saterdag, die sewende dag nie – ’n verandering waarvoor daar geen Skriftelike magtiging is nie ...
“Vraag: Wanneer Protestante die Sabbat ontheilig deur op Saterdag te werk ... volg hulle dan die Skrif as hulle enigste geloofsreël ...?
“Sondag is ’n Katolieke instelling, en ... kan slegs volgens Katolieke beginsels verdedig word... Van die begin tot die einde van die Skrif is daar nie ’n enkele gedeelte wat die verandering vir die weeklikse openbare aanbidding op die laaste dag van die week na die eerste dag regverdig nie”.
“Sabbat, in die Hebreeuse taal, beteken rus, en is die sewende dag van die week ... en daar moet erken word dat daar geen wet in die Nuwe Testament is aangaande die eerste dag nie”.
“Party het probeer om Sondagaanbidding te baseer op ’n opdrag van die Apostels, terwyl die Apostels geen opdrag in hierdie verband gegee het nie ... Inteendeel, sodra ons ons wend tot die litera scripta (letterlike woorde) van die Bybel, het die Sabbatariërs die sterkste argument”.
“Waar word ons hoegenaamd in die Skrif aangesê om die eerste dag te hou? Ons word gebied om die sewende te onderhou; maar nêrens word ons opdrag gegee om die eerste dag van die week te hou nie ... Die rede waarom ons die eerste dag van die week heilig in stede van die sewende is vir dieselfde rede dat ons talle ander dinge hou, nie omdat die Bybel so beveel nie, maar omdat die Kerk dit gebied het”.
In nog ’n geïnspireerde profesie oor die EINDTYD wys die Woord van God dat Sy ware diensknegte die Sabbat sal heilig, selfs gedurende die 1,000-jarige ryk van Christus hier op die aarde: “Want soos die nuwe hemel en die nuwe aarde wat Ek maak, voor my aangesig sal bestaan, spreek die Here, so sal julle nageslag en julle naam bestendig wees. En elke maand op die nuwemaan en elke week op die sabbat sal alle vlees kom om te aanbid voor my aan­gesig, sê die Here” (Jes. 66:22-23). Gehoor­saamheid aan die vierde gebod is dus nie “outyds” nie. Dit is eerder die lewenswyse vir die toekoms! Die GANSE MENSDOM sal leer om God se gebooie te gehoorsaam – en om die dae wat God geheilig het, heilig te hou – in die Wêreld van Môre, wanneer die Koninkryk van God binnekort op die aarde gevestig sal word!
Dié van ons wat gewillig is om ag te slaan en ons Skepper nou te GEHOORSAAM – deur Jesus Christus wat Sy lewe in ons leef – sal die ontsaglike geleentheid gegun word om oor stede en volke te regeer, onder Christus se leiding, in die Koninkryk van God. Ons is die ware pioniers wat nou voor­bereidingswerk doen vir die Wêreld van Môre. Ons is besig om te oorwin – ons weerstaan die heersende kragte en neigings van hierdie materialistiese wêreld onder die invloed van Satan. Jesus sê in Openbaring 2:26-27: “En aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal Ek mag oor die nasies gee, en hy sal hulle regeer met ’n ysterstaf; soos erdegoed word hulle verbrysel, net soos Ek ook van My Vader ontvang het”.
God se Sabbatte – weekliks en jaarliks – moet gehou word as “heilige samekomste” en is dus dae spesifiek aangewys vir eredienste. Wanneer ons gemeenskap het met ander in wie God woon, dan het ons ook gemeenskap met Hom (sien 1 Joh. 1:3, 7). Die Nuwe Testament sê ons moet seker maak dat ons “... ons onderlinge byeenkomste nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag [die Sabbat van 1,000 jaar] sien nader kom” (Heb. 10:25). Ons moet dus nie versuim om byeen te kom op die dae wat God vir daardie doel ingestel het nie.
Laastens, om werklik te verstaan hoe God wil hê ons die Sabbat moet hou, kyk na wat Hy sê in Jesaja 58: “As jy jou voet terughou van die sabbat – om nie jou sake op my heilige dag te doen nie, en as jy die sabbat ’n verlustiging noem en die heilige dag van die Here hooghou; en as jy dit eer deur nie jou gewone gang te gaan nie, nie geleentheid vir jou sake soek of ydele taal spreek nie; dan sal jy jou verlustig in die Here, en Ek sal jou laat ry oor die hoogtes van die aarde ...” (verse 13-14).
Wil u die geleentheid hê om die ware Sabbat te onderhou, om hartlike, liefdevolle, broederlike samesyn te ervaar saam met ander wat dieselfde oortuigings huldig, en om meer te leer van die plan en DOEL van die Grote GOD? Stel u belang om deel te hê aan hierdie KRUISTOG om die weg voor te berei vir die wederkoms van Jesus Christus? Ons hoop so, want dit sal alles ontsaglik bydra om u geestelike groei te stimuleer. Tensy u byeenkom met diegene wat die ware geloof van Jesus Christus volg en gevoed word met Sy Woord in plaas van met die tradisies van mense, kan u maklik geestelik “sterf”. Die boek van Hebreërs sê: “en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom” (Heb. 10:24-25).
Gaan u, persoonlik, die geloof en MOED hê om die God te gehoorsaam wat aan u lewe gee? Of gaan u die wanopvattings volg van ’n wêreld wat onder die kragtige invloed van Satan staan? U WEET nou dat die God van die Bybel u gebied om Sy Sabbat te heilig. Die uiteindelike loon vir ongehoor­saamheid aan die wet van God is die DOOD in die poel van vuur en swawel. “Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here” (Rom. 6:23; vergelyk Op. 21:8).