RIV | Herriemerrie | Bladsy 2
'n Nuwe Engel vir Kinderlaggies
Daar word gesê "Imitation is the ultimate flattery". Ek is baie gesteld op my oorspronklikheid, maar daar is een besliste uitsondering. Ek het dit dalk nooit uitgespel nie, maar dis geen geheim dat Laviga op Liewe Heksie gegrond word nie. En sonder Verna Vels, was daar geen Liewe Heksie nie.
Dit is dus met leedwese dat ek vanoggend van haar afsterwe verneem het.
Verna Barbara Robertson Vels is op 13 Junie 1933 in Reitz gebore. Sy het by die Universiteit van Pretoria met 'n BA graad gegradueer. Daarna het sy vir die SAUK begin werk. Sy was betrokke in Radio, Televisie en was die eerste vroulike streeks organiseerder.
Blommie die Kabouter het in 1961 sy verskyning op Siembamba op radio gemaak. Liewe Heksie was 'n bykarakter in sy storie. Gou-gou het die heks alles oorgevat. Seker ook maar net omdat sy op die maan was. Verna Vels was die skepper van die Liewe Heksie stories. Soos julle weet was dit nie net op radio uitgesaai nie. Daar is verskye Liewe Heksie boeke en sy het ook twee seisoene op televisie geniet. Liewe Heksie het 'n bekoring vir kinders van alle ouderdomme.
Verna Vels was by die SAUK verantwoordelik vir joernaalprogramme, wat kinderprogramme ingesluit het. Danksy haar was nie net Liewe Heksie op televisie nie, maar ook Kraaines en Wielie Walie. Sy was die stem agter Liewe Heksie, Blommie Kabouter, Kwaaitjie Kabouter en Bennie Boekwurm. Sy was selfs na haar aftrede (in 1993) nog by 7de Laan betrokke.
Waar dit Afrikaanse kindervermaak aangaan, het sy groot spore gelos wat nie gevul sal word nie.
Verna Vels is in Januarie vanjaar gediagnoseer met inflammatoriese borskanker. Dit het daarvandaan na haar brein versprei. Sy het die stryd dapper gestry en het selfs terwyl sy chemo gekry het, steeds haar gesig op 7de laan se stel gaan wys.
So ver my kennis strek, het Verna Vels nooit getrou nie en het sy ook nie kinders gehad nie. Net nog 'n bewys dat jy nie noodwendig kinders moet hê om hulle te kan verstaan nie.
Ek weet ek is nie bevoeg om te besluit wat met die afgestorwenes gebeur nie. Ek hoop egter dat Verna Vels 'n plek tussen die engele gaan kry wat kinderharte gelukkig moet maak.
Rus in Waarheid
Die dood bly die een skuld wat almal moet vereffen. Selfs Nelson Rolihlahla Mandela (1918 – 2013) wat deur miljoene tot heilige verklaar is, kon sy afspraak met die Skoppensboer nie vermy nie. Hy was 95 jaar oud, hy was al amper 'n dekade lank afgetree en die doodsengel sit al maande lank en wag vir sy siel. Internasionale joernaliste kamp al maande lank in sy omgewing vir die oomblik wat Mandela sy laaste asem uitblaas.
Een van die grootste leuens ooit is dat almal in die dood gelyk is. Ons almal het geweet dat Mandela se dood die grootste gebeurtenis sal wees wat Suid-Afrika ooit sal sien. Dit sou lei na die Begrafnis van alle begrafnisse, met die sirkus wat daarmee saamgaan. Dit was te wagte. Soos iemand na Madiba se dood genoem het: 'n Boabob het geval.
Ek glo daaraan dat 'n mens die duiwel moet gee wat hom toekom, maar net wat hom toekom. Ek kan verstaan dat mense Nelson Mandela sien as 'n simbool van versoening. As hy wraak gesoek het, het hy seker die wêreld se seën gehad om sy 'onderdrukkers' uit te moor. Sy nederigheid was iets om te bewonder. Ek sal altyd onthou hoe hy 'n jaarlikse Kerspartytjie vir die kinders van Qunu gereël het en nie vir hom 'n luukse woning met belastingbetalers geld gebou het nie. Hy het goed gedoen met sy liefdadigheid organisasie. Hy het 'n fyn humorsin gehad – ek kan sien hoe hy die grap van Obama, Bush, Clinton en Carter op een vliegtuig waardeer.
Bo alles het Madiba die vermoë gehad om die regte ding op die regte tyd te doen en / of sê. Hy het geweet hoe om harte te wen. Dink aan sy Ingrid Jonker aanhaling in sy inlywings toespraak of sy nommer 6 trui in die 1995 Wêreldbeker. Die dade het hom geliefd gemaak onder miljoene mense wat vandag sy heengaan betreur.
Nogtans was Mandela nie altyd 'n man van vrede nie. Hy het nie die wysste besluite in sy termyn as president gemaak nie. Hy was dalk die geliefde van miljoene, maar hy hy daardie liefde van sy familie gehad? Was hy net hulle kaartjie tot roem? Almal wat nou die een langer krokkodil trane as die volgende wil huil.
Op die ou einde van die dag was hy maar net 'n ou man wat genoeg van die lewe gehad het. Een wat geen kans het om in vrede te rus nie. Almal, van politieke partye tot sy familie, is besig om sy nalatenskap te verkrag vir eie gewin. Ek gaan dus nie my asem mors deur hom 'n vreedsame rus toe te wens nie.
Ek het egter nog nooit gehoor dat iemand onthou wou word vir iets wat hulle nie was nie. Ek het al vandat sy dood stront omtrent hom gehoor wat eintlik maar net 'n geliegtery is. Hy het nie vigs infeksie gestop nie, hy het beslis nie apartheid beëindig nie en dus ook nie Suid-Afrika weer internasionaal in sport laat deelneem nie. Dit is nie sy nalatenskap nie.
Dus wens ek Nelson Rolihlahla Mandela 'n rus in waarheid toe. Dat die nageslagte hom onthou vir wat hy was en dit wat hy self gedoen het. Nie as 'n fiktiewe karakter wat mense om hom geskep het nie. Die Nelson Rolihlahla Mandela wat hy self sal erken as hy hom teëkom.
Breinvasbrand: Watter gedig van Ingrid Jonker het Nelson Mandela aangehaal nadat hy ingesweer was as president?
Breinlosbrand: Rider was reg met Charles Dickens.
As ek 'n lys moet maak van die mees hartverskeurende tonele in flieks, sal "The Green Mile" ten minste twee plekke op die lys moet kry. Die een toneel is waar hier reusagtige, growwe swart man – John Coffey – tussen twee bebloede dogtertjie lyke sit en huil soos 'n baba. Huil omdat hy hulle nie kon red nie. Die tweede toneel is waar die stadige, maar merkwaardige Coffey se straf voltrek word. Al het hy gevra om van die pyn van die wêreld verlos te word en al is daar soveel haat teen hom – die onskuldige man; is hy nogtans bang vir die donker. Hy vra dan die hoofbewaarder, Paul Edgecomb, met 'n bewende lip om nie die mus oor sy kop te trek nie, want hy is bang vir die donker.
'n Sagmoedige reus, beide fisies en geestelik. Een wat van die onheiligste misdaad verdink kan word, maar wat geen onskuldige siel kwaad sou kon aandoen nie. Die rol wat Michael Clark Duncan 'n bekende gesig gemaak het. Duncan was vir 'n Oscar genomineer vir sy rol en wat welverdiend sou gewees het. Helaas het hy nie daardie erkenning gekry nie.
Nou sal hy vir altyd as John Coffey onthou word. Duncan is gister dood nadat sy hart ingegee het. Hy was 54 jaar oud.
22 Desember 1949 – 20 Mei 2012
Milla Louw is Sondagaand in die St Georges Hospitaal in Port Elizabeth oorlede. Sy was 89 jaar oud.
Milla Louw was 'n veteraan aktrise in Suid-Afrika, 'n tydgenoot van Anna Neethling-Pohl. Die twee dames was inderwaarheid selfs vriendinne. 'n Baie bekende gesig, al was haar mees onlangse rol die van Tannie Schoeman in 7de laan. Sy was ook agter die skerms doenig waar sy veral met stemafrigting gehelp het.
Louw het in 2009 afgetree – of uitgetree soos sy dit gestel het. Sy het op daardie stadium selfs oorweeg om spraak terapie te gaan swot, juis omdat sy nie kon stil sit nie.
Sy laat vier kinders, tien kleinkinders en ses agterkleinkinders agter.
Van die os op die jas. Dit is 'n skande dat daar van een van 'n baie bekende aktrise skaars 'n foto op die internet is, wat nog te sê inligting. Ons Suid-Afrikaanse vermaaklikheids sterre, sangers en skrywers word regtig afgeskeep as dit by inligting op die internet kom. Vraag is hoe gaan dit aangespreek word?
Whitney Houston 9 Aug 1963 – 11 Feb 2012.
Whitney Houston se lewe kan seker as tragies beskryf word. Eens het miljoene aan haar voete geswymel en toe kom daar 'n slegte man en dwelms. Die pop prinses het geval tot pateet. Die regte tragedie is seker dat sy nooit weer haarself kon herwin nie.
Nou in haar dood, sal haar aanhangers haar altyd op haar beste kan onthou.
(Amy Winehouse 14 September 1983 – 23 Julie 2011)
Daar sal miskien eendag 'n tyd kom wat ek sal ophou om Love Story se openingssin te misbruik, maar vir vanaand is dit weer my openingshoek. Wat kan jy van 'n meisie sê wat 27 was en dood is?
Van die een, nogal baie, maar dit sal maar net 'n beklemtoning van 'n tragedie wees. 'n Joodse Meisie wat die rekord hou van die meeste wenne van 'n vroulike kunstenaar by die Grammy's in een aand. Dit was in 2006 toe sy van 6 nominasies 5 Grammy's gewen het. Sy was toe maar net 24 en die wêreld het vir haar gewag.
Amy was helaas meer bekend vir haar vergryping aan drank en dwelms. Sy is ook in 2008 behandel vir longprobleme, wat as 'n vroeë vorm van emfiseem beskryf is. Sy was ook 'n paar keer vir aanranding gearresteer gewees. Verder het sy dit omtrent 'n loopbaan gemaak om haar naam met 'n plank in die openbaar te slaan.
Konvensioneel was seker die laaste woord wat gebruik kan word om haar te beskryf. Nie so seer om aandag te soek soos die ander gekwelde siele van haar tyd nie. Sy het bloot net nie omgegee wat mense van haar gedink het nie. Sy het gedoen wat sy wil en bogger die res.
Sy het grense oorgesteek waarvoor min ander mense die moed voor het. Daar is 'n ongeskrewe reël dat Nelson Mandela die held in elke bekende se lewe moet wees. Amy het soos menige ander kunstenaars by sy 90ste verjaarsdagpartytjie opgetree. Aan die einde het almal bymekaar gekom om "Free Nelson Mandela" as 'n eerbetoon te sing. Amy ook, maar sy het "Free Blake Fielder-Civil" gesing, haar man wat ten tye in die tronk was.
Amy was vanmiddag dood in haar huis gevind. Die dood word deur die polisie as onverklaarbaar beskryf. Mens kan net wonder wat sy kon bereik het as sy op haar loopbaan gefokus het. Sy was 'n tragiese figuur, maar in haar dood sal verewig word vir dit wat haar kop en skouers bo die ander laat uitstaan. 'n Briljante sangeres. Een wat min nagelaat het, maar wat sy nagelaat het was van die beste. Haar stem sal verewig lewe.