(2016 10 09 1e) Onthou, die Here is getrou en vra troue diens Ps 111 ♪
Elkeen van ons is in verskillende verhoudings betrokke. Elke verhouding is dinamies en wederkerig. Noodsaaklik vir 'n suksesvolle verhouding is dat 'n mens wil weet waar jy met die ander persoon staan.
Het my en jou verhouding met die Here dieselfde kenmerke as ander verhoudings? Is dit nodig dat ons weet waar ons met die Here staan? Kan Hy in dieselfde mate peil trek op ons as ons op Hom? Die boodskap van ons fokusgedeelte is: Onthou, die Here is getrou en vra ons troue diens. Ons kyk (1) hoe die Here God sy trou bewys en (2) hoe ons Hom getrou kan dien
Die Here God en sy trou
Soms raak die teenslae en die druk op ons so groot dat ons voel asof die Here van ons vergeet het. Uit ons teks blyk dat die Here nooit vergeet nie – Hy vergeet geen oomblik enige van sy kinders nie! Inteendeel. Duidelik staan dit opgeteken: Hy hou sy verbond altyd in stand (Ps 111:5b). Hy vergeet nie van sy verhouding met ons nie. Trouens, Hy laat ons verhouding met Hom standhou.
Die Here se trou is meer as bloot 'n houding teenoor ons. Sy trou loop uit op dade. Ons lees van sy dade van bevryding van sy volk in slawerny: Hy het vryheid vir sy volk bewerk, sy verbond vir altyd ingestel (Ps 111:9a). Daarbenewens gee Hy ook aan sy volk die land wat Hy aan hul voorvader, Abraham beloof het: Hy het aan hulle die land van ander nasies gegee (Ps 111:6). Dit doen Hy, soos wat Hy aan Abraham beloof het, presies op die tydstip wat Hy toe gesê het Hy sal dit doen: 400 jaar later (Gen. 15:13)! Die Here onthou! Hy onthou oor die eeue heen. Sy Woord staan vas – vir tyd en ewigheid!
'n Mens kan jou die vraag afvra: wat het in hierdie 400 jaar gebeur? Die volk het groot verdrukking in Egipte ervaar. Ons lees dat hulle daar in Egipte gely het, dat noodkrete uit hul kele opgestyg het vanweë die verdrukking.
Die merkwaardige is dat die Here Moses opdrag gee om vir sy volk te sê dat Hy hulle noodkrete gehoor het; dat Hy hulle lyding ter harte geneem het (Eks 2:7). Die Here hoor my en jou sugte. Hy weet hoe intens ons die druk van vandag se lewe ervaar. Hy weet hoe die droogte knel. Hy hoor ook die noodkrete van sy kerk wat vervolg word.
Met die Psalmdigter kan ons in ons nood sing. Ons kan sing oor die Here God se groot verlossingsdade. Ons kan sing dat Hy vir sy kinders sorg. Ja, toe Israel in die woestyn kom en honger geword het, het Hy vir hulle manna gegee. Toe hulle vleislus groot geword het, het Hy vir sy volk kwartels gegee – vleis in oorvloed! Inderdaad: Hy voed dié wat Hom dien (Ps 111:5a).
Trouens, ons het vandag veel meer om oor te sing as ou Israel. Ons weet immers dat die Here in sy uitverkiesende genade sy enigste Seun gegee het om ons uit ons sonde te verlos. Hy het sy Heilige Gees gegee om in ons te bly, ons te lei en ons ook in tye van swaarkry, te troos. Ons gaan, as bruid van die Lam, op die dag dat Hy ons kom haal, aan die bruilofstafel in die nuwe Jerusalem aansit, waar ons die oorvloed van ons Almagtige Hemelse Vader se troue sorg sal ervaar.
Deur sy Woord en die sakramente sien ons die waarheid van die woorde van die digter: Hy sorg dat sy magtige dade nie vergeet word nie. Genadig en barmhartig is die Here (Ps 111:4). Die genade van die Here ons God is so groot, Hy gee ook wat Hy van ons vra. Hy eis dat ons Hom nie vergeet nie. Hy sorg dat ons Hom en sy groot verlossingsdade altyd onthou!
Daarmee is ons by ons kant van ons verhouding met God wat ons na die lig draai.
Hoe ons die Here getrou kan dien
Op wat die Here God in sy genade vir ons en ter wille van ons doen, reageer ons. Ons reageer deur 'n lewe van dankbaarheid. Ons dankbaarheid blyk prakties na drie kante toe:
Met my hele hart wil ek die Here loof in die samekoms van die opregtes, in die gemeente (Ps 111:1).
Al sê ons dat dit 'n goeie gewoonte is om Sondag na Sondag saam met die gemeente van die Here te vergader om Hom te ontmoet, moet dit meer wees as blote gewoonte. Ek moet as mens met hart en siel en liggaam deelneem aan die ontmoeting tussen ons Hemelse Vader en dié gemeente wat Hy deur die bloed van sy Seun vir Homself vergader het.
Hoewel die erediens nooit sonder vorm kan wees nie, moet dit ook nie bloot vorm bly nie. Hier, in die samekoms van die gemeente, moet 'n lewende ontmoeting met die Lewende God plaasvind. Ons ontmoet immers dié God wat sien en hoor en handel; dié God wat medelye met ons in ons nood het en sy Seun gegee het tot 'n volkome versoening vir al ons sondes. Hy hoor as ons in geloofsbelydenis, lied en gebed met Hom praat en Hy spreek ons aan in die lewende verkondiging van sy Woord in verskillende aspekte van die erediens.
In die samekoms van die gemeente van die Here moet ek Hom met my hele hart loof en prys vir sy groot verlossingsdade wat Hy in Christus aan ons bewys. Ek moet hier deel word van 'n magtige stem wat tot lof van die Here opklink.
Wysheid begin met die dien van die Here; almal wat dit doen, het ware insig (Ps 111:10a).
Godsdiens is nie gereserveer vir die samekoms van die gemeente of daardie tye wat ek die Bybel opneem om te lees en te bid nie. Oral en ten alle tye moet ons die Here in ons doen en late dien. Oral en in elke faset van my lewe moet ek die Here as my God en Koning erken. Ek moet nie net opreg na sy wil vra nie, maar dit ook met my hele hart doen.
Ons wat in die erediens die lof van die Here besing, mag nie deel word van die daaglikse stroom van korrupsie en selfverryking nie. Ons moet, deur die genade van die Here, nie toelaat dat ons veelvuldige daaglikse sorge ons meesleur en verswelg nie.
Ons moet, in die krag van die Heilige Gees, weerstand bied teen die aanslae van ons doodsvyande: die Satan, die wêreld wat teen God in opstand is en ook teen ons ou sondige natuur wat so graag saamsing in die koor van opstand teen die Here ons God.
Ek en jy wat weet dat ons deur die bloed van Christus losgekoop is uit ons sonde en ellende, is ook opgeroep tot 'n nuwe gehoorsaamheid aan die Here; gehoorsaamheid wat hom uitstrek oor elke faset van ons hele lewe. In wat ons doen en laat, moet een ding vir 'n ieder en 'n elk duidelik wees: ons aanbid die Lewende God. Ons buig gehoorsaam onder sy heerskappy. Ons voer sy wil uit – al kos dit ons ook wat.
Daarmee, so sê die Here in sy Woord, begin ware wysheid. Dit getuig daarvan dat ons ware insig het; insig verwerf het, omdat die Heilige Gees ons daarin gelei het.
Kom ons maak, as kinders van die Here ons God, erns daarmee om tot sy eer alleen te leef; om sy eer bo alles te soek. Mag Hy ons deur sy Gees lei in 'n lewe van dankbare gehoorsaamheid; 'n lewe tot sy eer alleen!
Sy Naam is heilig, dit wek ontsag (Ps 111:9).
Wie met die Here God te make kry, sy werke sien en daaroor nadink, kan nie anders nie as om die Here God met ontsag te bejeën.
Die woord ontsag kom in die 1983-vertaling net in :9 voor en word in :5 weergegee met wie die Here dien. Tog is die hele Psalm deurdrenk van die digter se ontsag vir God wat dinge doen, wat verlos en altyd getrou bly. Ontsag vir God is trouens 'n kenmerk van diegene wat in 'n verhouding met die Here staan.
Waar ons in 'n tyd leef waar mense nie regtig ontsag vir God het nie, verwag die Here van ons wat bely dat ons, danksy Christus se verdienste, aan Hom behoort, om Hom met ontsag te dien.
Het my en jou verhouding met die Here dieselfde kenmerke as ander verhoudings? Is dit nodig dat ons weet waar ons met die Here staan? Kan Hy in dieselfde mate peil trek op ons as ons op Hom? Die boodskap van ons fokusgedeelte is, ja, want: onthou, die Here is getrou en vra ons troue diens.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: 2016-10-09-onthou-die-here-is-getrou-en-vra-ons-troue-diens-ps-111