Tags: Johan Degenaar, Pieter Duvenhage, Tweede Refleksie, W.L. van der Merwe in die donkerte van die nag, maar maal niks. – Jy In 1997 was ek as uitgewer werksaam by J.L. van Schaik Akademies en gemoeid met die baanbrekende publikasie van Johann Lodewyk Marais en Ad Zuiderent: Ons klein en silwerige planeet. En so ook het ’n liefdestaak begin – om versies van Annie M.G. Schmidt in Afrikaans te vertaal. Hy het ook ’n digte en moeilik verstaanbare styl gehad waarin bv. die twaalf canto’s in Hoogtes van Macchu Picchu geskryf is. Met haar hoorspel skep Marita van der Vyver twee onvergeetlike karakters. ’n Egpaar wat ’n lang en gelukkige huwelik gesmaak het, word onderwerp aan die vrou se dementia of dan Alzheimer se siekte. omvangryke gedig oor die Skepping geskryf en eindig met die einde van alle dinge – die dood. ‘n Onlangs (weer!) se gebrom en -mor oor die “moderne”, “elitêre” digkuns wat so “kripties” en “ontoeganklik” is, maar niks by die leser laat “gebeur” nie, bly my pla.