Kuns op Rebusfontein – WoordNoot
29 Augustus 2019 29 Augustus 2019 woordnoot
Kuns op Rebusfontein
Die lewe hier op Rebusfontein het gekalmeer. As mens die straatjie afstap, is elke ou viervoeter besig met sy of haar eie ding. Die katte lê omtrent almal iewers in ‘n sonkol. Die honde hond rond op die werfies en selfs die geveerde vriende is tjoepstil. Rebusfontein is weer salig, vredig, rustig.
Ek en Liefkat stap so met die paadjie af. Daar waar die sirkus gestaan het. is nou ‘n lelike swart kol. Dit skree ten hemele. Ai toggie. Iets sal moet gebeur om hierdie onooglike merk te verdoesel, maar wat? Liefkat miaau net saggies as sy sien dat die trane uit my oë begin rol. Sy weet al dat hier nou weer ‘n tranetrekker oppad is. Ons loop Lorenzo raak. Hy is besig om die swart verbrande oorblyfsels op ‘n bakkie te laai. Ek vra vir hom waar hy dit gaan weggooi. Hy klik sy tong verergd.
“Me drive until road ends. Me look for empty place. Me dump.” Liefkat snork so liggies. “Hy bly nou al so lank hier, waneer gaan hy Afrikaans leer praat?” sis sy tussen daai twee klein saampgeperste lippies deur. Ek gee haar so ligte skoppie, net sodat sy moet verstaan dat Lorenzo ons eintlik ‘n hengse guns bewys. Anders kan ons Towerinne met ‘n volgende kuier nie lekker ontspan nie, ons sal dit moet doen. Sy wip haar stert en swaai om. Stap kop en stert in die lug daar weg. Ek loop maar agterna, huis toe. Ewe druipstert.
Die volgende oggend is dit babelse verwarring soos al wat ‘n Rebusbrak aan die blaf gaan. Ek gaan kyk waarom hulle so kattemaai. Die swart kol is nog swart, maar die grond is gelyk. Lorenzo en ‘n paar ander Adonisse is besig om plastiekgras bo oor die swart kol te plaas. As mens so van ver kyk sien jy nie eers die verskil nie! Maar dis ‘n bedrywigehid van ‘n ander wêreld.
“Eish…”sê ek terwyl ek dit so kyk.
“No ice!” Lorenzo praat so skielik agter my, ek wip sommer. “Me know some words. No ice..art. You invite the woman to art exhibition. We built, you exhibit!” En hy drafstap weg om sy makkers te gaan help om esels vir skilderye op te slaan, pilare vir beeldhouwerke reg te skuif.
Ek kreun. Wat weet ek van “art”. Ek weet waarvan ek hou. Wat vir my mooi is, maar is dit regtig ART?? Lorenzo wys so van anderkant die nuwe plastiek kol af dat ek moet loop. Iets in sy lyftaal sê vir my ek sal dit maar moet doen. Ek meen, as ek sien met hoeveel ywer en entoesiasme hulle hierdie “kunsgalery” regmaak, moet ons Towerinne maar net inklim en “exhibit!”
Hopelik sal dit nie met maroelas gespuit word nie, of aan die brand slaan nie!
Previous 3 Sekondes Dankie sê 29 Augustus
Next My “Kuns” blootgestel
29 Augustus 2019 om 12:02 nm
Lekker! Dit gaan nou pret wees. Sien julle sommer netnou!
29 Augustus 2019 om 12:04 nm
29 Augustus 2019 om 12:25 nm
O ek laaik dit! Ek weet ook niks van kuns af nie, maar ek kan sekerlik gaan kyk wat kan ek leen – ons het mos nie polisie wat hier rondhang om te kyk wat ons hier aandra nie!
29 Augustus 2019 om 12:30 nm
Nee…glad nie…maar daar is n dame wat Lorenzo nader gesleep het.
29 Augustus 2019 om 2:50 nm
Ek sien so!
29 Augustus 2019 om 8:31 nm
30 Augustus 2019 om 5:17 vm
30 Augustus 2019 om 4:27 vm
Klink nou baie ineressant, wat gaan hier uit kom wonder ek🤔🤔🤔
30 Augustus 2019 om 5:00 vm
Ekke ook…mooi goete..dis verseker
30 Augustus 2019 om 8:25 vm
oe lekker nou kan ek bietjie rondloop en kyk!! en tips vang, dit gaan ‘n fees wees, dankie!!
31 Augustus 2019 om 6:53 nm
Ek het in my liewe lewe nooit geld gehad vir kunstige goed nie. Sal kom kyk wat het julle wat mooi is.
31 Augustus 2019 om 6:57 nm
Ai Kameel…ek het heelwat gehad…moes alles op n stadium verkoop om my kinders op skool te hou…dit wat ek nou het is sommer net….
Kameel – Rebus se kunsuitstalling – Kameel se gebabbel sê:
3 September 2019 om 10:14 vm
[…] Woordnoot se uitdaging: […]