Onvermydelik, binne Afrikaanse verband, kom die naam D.J. Opperman en sy waarskuwing teen “die gevare van die filosofie” vir die digkuns, ter sprake. Hy het in n lesing ses wette vir dinamiese Bybel-onderrig bepaal, nl. dat dit leerder-georiënteerd, verwagting-georiënteerd, toepassings-georiënteerd, memoriserings-georiënteerd, behoefte-georiënteerd en toerustings-georiënteerd moet wees. Daar is dus moontlik ’n intieme biologiese verband tussen liggaam en taal. ’n Studie in 2005 het byvoorbeeld gevind dat die werkwoorde “lek”, “pluk” en “skop” – wat verskillende liggaamdele impliseer – nie dieselfde area in die brein aktiveer nie. In die Verenigde Koninkryk en Amerika word die pond ook gebruik om te help om uitdrukking te gee aan druk, met pond per vierkante duim (p.s.i.) 'n aanvaarde standaard. Die wêreldwye swaai van die openbare mening ten gunste van multigodsdienstige denke, skep die klimaat vir die verskyning van die kosmiese Christus van alle gelowe die Antichris (Op. 13:1-4). Alhoewel Breyten my denkprosesse beïnvloed het, moes ek van hom losbreek om by my eie konsepte uit te kom. ’n Konsep waarmee ek tans werk is disobience of ongehoorsaamheid, om my binnestem te volg en nie toe te laat dat ander verwag dat ek hul stem sal volg nie.