So ontdek ek in die splinternuwe gebou die eerste hurk om in die gat water af te slaan toilet in Almaty. Nee, die tweede een. Ek het laas jaar Junie vertel van die een by die verkeersafdeling.
En ek wonder regtig oor die veerkragtigheid van die dames hier. Ek sukkel werklik met die hurk deel, maar veral met die opstaan. En … ek beskou myself glad nie as oud nie. Dan moet ek ook nog betaal vir die twyfelagtige voorreg. Goed, nee wag, dit is een hengse voorreg as die nood druk.
Die kraan by manlief se toilette was snaaks gedraai en het vinnig gespuit, sy hele voorkant van sy kortbroek waternat. Dus was hy ook nie vreeslik gelukkig oor die toilette nie. Dit was baie warm, sy broek het darm gou droog geword.
Kyk mooi na die geboue, dit is regtig pragtig. Ek dink dit is waarom ek so vreeslik teleurgesteld was.
Ons lus vir verder stap was egter geblus toe die vrouens langs die vrugte en groente ons nader probeer roep. En wit doeke oplig waaronder opgekapte vleis lê. In die hitte van die dag. Dit was so 32 grade Celsius die dag.
Mens kan in die gangetjies afstap en dan is daar openinge wat as deure dien vir verkopers, so in die gangetjies in.
Ek het mos al vertel dat mens Saterdae jou vleis by die Fresh Market so buite kan koop. In die winter. Vleis moet koud en reukloos wees om my te trek om nader te staan om te koop. Dit was egter in die winter, met die bevrore aarde wat as genoeg koue vir die vleis gedien het. Ek wou verkluim … die vleis was seker koud genoeg. Ons kon egter nooit ons vleis so gaan koop nie … Het die tafels binne die gebou verkies.
Wat ‘n antiklimaks. Klink soos die vlooimark wat ons in Zambië besoek het. Dáár was die vis so toe onder die vlieë…dit het ons ‘n ruk gevat om agter te kom daar lê visse!
Lag ek nou lekker vir die Suid-Afrika deel. Jy weet, ek dink is ook maar net ons in die stede en dorpe wat van slaghuise weet. Maar ek mis dit regtig baie hier. ‘n Slaghuis. Bekende snitte.