Puerto Rico beslaan 'n oppervlakte van 9 104 km² en het 'n bevolking van 3 193 694 in 2019 gehad. Die hoofstad en grootste stad is San Juan met 'n bevolking van 395 326 in 2010 en 'n oppervlakte van 199,31 km². Puerto Rico is in die weste van die Amerikaanse Maagde-eilande en in die ooste van die Dominikaanse Republiek geleë. Sedert die Amerikaanse oorwinning tydens die Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898 is die eiland onder die gesag van die Verenigde State van Amerika.
Daar bestaan groot meningsverskil op die eiland oor die gebied se toekomstige politieke status. Danksy die ontwikkeling van Amerikaanse nywerhede op Puerto Rico handhaaf die eiland 'n besonder hoë lewenstandaard vir 'n Latyns-Amerikaanse land. Saam met die Amerikaanse presidensiële verkiesing op 6 November 2012 is 'n nie-bindende referendum oor die toekomstige territoriale status gehou, waar vir die huidige status as 'n eilandgebied, as 'n nuwe deelstaat binne die Verenigde State of onafhanklikheid van die Verenigde State gestem kon word. 54% van die kiesers was ten gunste van 'n verandering van die territoriale status quo, en van hulle was 61,15% vir die status as 51ste deelstaat van die Verenigde State.
Puerto Rico se politieke status en sy verhouding met die "moederland" is aanvanklik in twee wette vervat, naamlik die Foraker Act van 1900 en die Jones Act van 1917. In die dertigerjare het die Puerto Ricaanse volk 'n identiteitsbewussyn ontwikkel wat daartoe gelei het dat daar in 1946 vir die eerste keer 'n Puerto Ricaan as goewerneur van die eiland aangestel is en dat die bevolking in 1948 ook vir die eerste keer self ’n goewerneur gekies het, naamlik Luis Muñoz Marin (1898–1964).
Tussen 1950 en 1952 het ’n grondwet deur middel van 'n volkstemming tot stand gekom, waardeur Puerto Rico verhef is tot ’n outonome staat met vrywillige verbondenheid aan die VSA – ’n soort gemenebesland. Hoewel alle Puerto Ricane Amerikaanse burgers is, kan hulle nie in die presidentsverkiesings stem nie en betaal hulle ook geen federale belasting nie. Die manlike inwoners moet egter diensplig in die Amerikaanse Leër doen.
Onder die Eisenhower-bewind het Puerto Rico in 1953 die geleentheid gekry om met 'n meerderheidsbesluit van die eilandbewoners selfstandig te word, maar die oorgrote meerderheid van die bevolking is nog verdeeld oor die kwessie. Benewens die wat na volle onafhanklikheid streef, is daar ook ’n groep wat Puerto Rico as 'n deelstaat van die Verenigde State ingelyf wil sien. Die meerderheid wil egter die huidige politieke status van die eiland behou. Puerto Rico word bestuur deur ’n goewerneur wat elke vier jaar gekies word.
Die wetgewende mag berus by 'n senaat van 29 lede en 'n Huis van Verteenwoordigers van 54 lede, en beide word gekies volgens ’n stelsel wat 'n kompromis tussen ’n distrikstelsel en die stelsel van eweredige verteenwoordiging is. Die sogenaamde residentkommissaris (deur die volk gekies) wat na die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers afgevaardig word, neem wel aan die sitting deel, maar hy het geen stemreg nie.
Ondanks 'n hoë werkloosheidsyfer (gewoonlik meer as 10%), 'n hoë inflasiekoers en ’n ongunstige handelsbalans, handhaaf Puerto Rico die hoogste lewenstandaard van al die Latyns-Amerikaanse lande. Die toestand is in groot mate te danke aan die aktiewe industrialisasiebeleid wat na die Tweede Wêreldoorlog deur 'n spesiale departement, wat as Fomento bekend gestaan het, toegepas is. Tientalle bedrywe (veral Amerikaans) is op die gebied van onder meer chemie, tekstiel, leer, metaal en elektrotegniek deur Operation Bootstrap tot stand gebring.
Die enigste grondstof wat wel in voldoende hoeveelhede voorkom, is koper, maar omdat daar gevrees word dat die ontginning daarvan die omgewing sal besoedel, is besluite in die verband tot dusver nie tot uitvoer gebring nie. Hoewel die nywerhede in die sewentigerjare vir 75% van die eiland se nasionale produk gesorg het, is 'n groot gedeelte van die bevolking nog steeds van die landbou afhanklik. Sowat 40% van die totale landbougrond is met suikerriet beplant, en koffie en sitrusvrugte word in die weste en tabak in die laer dele en op die oostelike hellings verbou.
Toerisme lewer 'n belangrike bydrae tot die handhawing van ’n gesonde handelsbalans. Puerto Rico het mooi strande en die see wemel van visse (diepseeduik), terwyl die aangename klimaat en talle besienswaardighede en feestelikhede (karnaval, haangevegte) veral Amerikaanse toeriste na die eiland lok.