Kolomboring is die boor van putte, waarin 'n kolom (kern) van ongebroke rots geboor word, aangesien die vernietiging van gesteentes net langs die gesigring voorkom. Die tegnologiese boorhulpmiddel bestaan uit 'n kroon, 'n kernpyp, pypadapters, boorstawe, 'n leidingspyp en 'n boorklier. Kolomboring is in 1862 deur die Switserse J. Leschot voorgestel.
Die voordeel van die kolommetode is dat dit byna al die rotse met kernmonsterneming kan boor. Volgens die kern is dit moontlik om die mees betroubare inligting oor die geologiese afdeling te verkry. Kolomboring word gebruik in olie- en gasboring, geologiese opname en kartering. Dit is onontbeerlik vir die prospekteer en verkenning van mineraalafsettings, en word ook dikwels gebruik vir hidrogeologiese putte, vir geochemiese eksplorasie en vir ingenieurswese en geologiese opnames.
Hierdie tipe boorwerk word geklassifiseer, afhangende van die verwydering van die vernietigde rotsdeeltjies, op sulke metodes om borings te boor: droog, met blaas met saamgeperste lug, met 'n wasvloeistof (water of 'n kleioplossing).
Kolom droë boor word gebruik vir die penetrasie van digte klei en rotsagtige rotse. Met die intensiewe pacing van die boorinstrument sal die penetrasie tempo die effektiefste wees, maar die kernkolom sal aansienlik vervorm word, wat lei tot verwronge inligting en is onaanvaarbaar as boor van ingenieurswese uitgevoer word. Wanneer hulle deur klei klippe ry, word hul natuurlike struktuur en humiditeit versteur as gevolg van kernverhitting en vervorming (draai of strek). Dit kan ook 'n groot fout (binne 0,5 m) in die bepaling van die grense van die lae, dus individuele rotslae met 'n dikte van 0,25 en meer (tot 0,5 m) ) Kan weggelaat word (nie vasgestel nie) by dokumentasie, wat ook onaanvaarbaar is vir ingenieurswetenskaplike geologiese studies.
Kolomboring met lugblaas word gebruik vir die penetrasie van verweerde rotsagtige, stabiele sanderige klei en bevrore rotse. Rasionale toepassing sal wees met waswater in sterk rotsagtige en in stabiele halfgesteentes. Hierdie metode bied goeie gehalte van ingenieurs-geologiese inligting.
Die kolomboring van verweerde gesteentes vir die beste bewaring van die kern word uitgevoer deur dubbele kernbuise of ejektor-tipe skulpe word gebruik. Sagte rasse (tot kategorie III), medium hardheid (kategorieë IV-V) en hard (V-VIII) begrawe met hardlegerige krone. Vir harde rotse (IX - XII) en gedeeltelik soliede, gebruik diamant- en skootkrone. By kernboorwerk is dit belangrik om te voldoen aan die boormodus - die aksiale las op die breekgereedskap, die spoed van die projektiel (rpm) en die spoelmetode neem die volume (l / min) van die vloeibare toevoer in ag.