Alles wat u moet weet oor permafrost | Netwerk meteorologie
U het sekerlik nog ooit daarvan gehoor ysgrond. Dit is 'n laag van die ondergrond wat die aardkors is en wat permanent gevries word weens die aard en die klimaat waar dit voorkom. Die naam kom van hierdie permanente vriespunt. Alhoewel hierdie laag van die ondergrond permanent gevries is, word dit nie deurlopend met ys of sneeu bedek nie. Dit kom voor in gebiede met 'n baie koue en periglaciale klimaat.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van al die kenmerke, vorming en moontlike gevolge van smelting van permafrost.
2 Waarom is ontdooiing van permafrost gevaarlik?
3 Gevolge van die smelt van permafrost
Die permafrost het 'n geologiese ouderdom, benewens 15 duisend jaar. Aangesien klimaatsverandering egter wêreldwye gemiddelde temperature verhoog, loop hierdie tipe grond die gevaar om te smelt. Die voortdurende ontdooiing van hierdie permafrost kan verskillende gevolge hê wat ons later in hierdie artikel sal sien. Dit is een van die grootste gevare wat ons in hierdie dekade in terme van klimaatsverandering teëgekom het.
Die permafrost word in twee lae verdeel. Aan die een kant, ons het die pergelisol. Dit is die diepste laag van hierdie grond en dit is heeltemal gevries. Aan die ander kant, ons het die molisol. Molisool is die oppervlakkigste laag en kan makliker ontdooi word deur die verandering van die temperatuur of die huidige omgewingstoestande.
Ons moenie permafrost met ys verwar nie. Dit beteken nie dat dit 'n grond is wat met ys bedek is nie, maar dat dit 'n bevrore grond is. Hierdie grond kan baie arm wees aan rots en sand of baie ryk aan organiese materiaal. Dit wil sê, hierdie grond kan 'n groot hoeveelheid bevrore water bevat, of dit kan amper geen vloeistof bevat nie.
Dit word in kouer gebiede in die ondergrond van byna die hele planeet aangetref. Spesifiek Ons vind dit in Siberië, Noorweë, Tibet, Kanada, Alaska en eilande in die suidelike Atlantiese Oseaan. Dit beslaan slegs tussen 20 en 24% van die aardoppervlak en is ietwat minder as dié wat deur woestyne beset word. Een van die belangrikste kenmerke van hierdie grond is dat lewe daarop kan ontwikkel. In hierdie geval sien ons dat die toendra op die permafrostgrond ontwikkel.
Waarom is ontdooiing van permafrost gevaarlik?
U moet dit duisende en duisende jare lank weet permafrost was verantwoordelik vir die ophoping van groot reserwes organiese koolstof. Soos ons weet, ontbind sy liggaam in organiese materiaal wanneer 'n lewende wese sterf. Hierdie grond absorbeer organiese materiaal met 'n groot hoeveelheid koolstof in. Dit beteken dat die permafrost ongeveer 1.85 miljard ton organiese koolstof kon ophoop.
As ons sien dat die permafrost begin smelt, is daar 'n ernstige probleem. En dit is die proses om ys te smelt, impliseer dat al die organiese koolstof wat deur die grond gehou word, in die vorm van metaan en koolstofdioksied in die atmosfeer vrygestel word. Hierdie smelt veroorsaak dat kweekhuisgasse in die atmosfeer opkom. Ons onthou dat koolstofdioksied en metaan twee kweekhuisgasse is wat die hitte in die atmosfeer kan behou en 'n toename in gemiddelde wêreldtemperature kan veroorsaak.
Daar is 'n baie nuttige studie wat verantwoordelik is vir die registrasie van die toename in temperature as 'n funksie van die verandering in die konsentrasies van hierdie twee soorte kweekhuisgasse in die atmosfeer. Die hoofoorsaak van hierdie studie is die onmiddellike gevolg van die smelt van permafrost-ys te ontleed. Om hierdie verandering in temperature te ken, moet die navorsers die binnekant boor om 'n paar monsters te onttrek om die hoeveelheid organiese koolstof wat daarin voorkom, op te neem.
Afhangend van die hoeveelheid van hierdie gasse, kan klimaatsvariasies aangeteken word. Met die groot temperatuurtoename het hierdie grond wat al duisende jare gevries is, onstuitbaar begin ontdooi. Dit is 'n selfvoedingsketting. Dit wil sê, die ontdooiing van permafroste veroorsaak 'n toename in temperature wat op sy beurt weer sal nog meer permafrost laat smelt. Kom dan by die punt waar wêreldwye gemiddelde temperature dramaties sal styg.
Gevolge van die smelt van permafrost
Soos ons weet, word klimaatsverandering beheer deur 'n toename in wêreldwye gemiddelde temperature. Hierdie gemiddelde temperature kan veranderings in weerpatrone veroorsaak en buitengewone verskynsels veroorsaak. Gevaarlike verskynsels soos langdurige en uiterste droogtes, verhoogde frekwensie van oorstromings, siklone, orkane en ander buitengewone verskynsels.
In die wetenskaplike gemeenskap is vasgestel dat 'n toename in die wêreldgemiddelde temperatuur van 2 grade Celsius sou die verlies van 40% van die oppervlak wat deur permafrost beset is, veroorsaak. Aangesien die ontdooiing van hierdie vloer die struktuur verloor, word dit baie ernstig, want die vloer ondersteun alles wat bo en lewenslank is. Die verlies van hierdie grond beteken dat u alles verloor wat daarbo is. Dit raak ook mensgemaakte konstruksies en die woude self en die hele ekosisteem wat daarmee verband hou.
Die permafrost wat in die suide van Alaska en Suid-Siberië voorkom, is reeds besig om te ontdooi. Dit maak hierdie hele deel kwesbaarder. Daar is dele van die permafrost wat koeler en stabieler is op die hoër breedtegrade van Alaska en Siberië. Dit lyk asof hierdie gebiede ietwat beter beskerm word teen uiterste klimaatsverandering. Drastiese veranderinge is in die volgende 200 jaar verwag, maar namate die temperatuur styg, sien hulle mekaar voor die tyd.
Stygende temperature uit die Arktiese lug veroorsaak dat permafrost vinniger ontdooi en al die organiese materiaal ontbind en al sy koolstof in die atmosfeer vrystel in die vorm van kweekhuisgasse.