Grootbek-skreeubaber - Wikipedia
(Skelton & White, 1990)
Die Grootbek-skreeubaber (Synodontis macrostoma) is 'n varswater vis wat in die boonste gedeeltes van die Zambezirivier en die Kafuerivier, die Kunenerivier en die Okavangorivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Largemouth squeaker.
Die vis het 'n lang snoet met 'n groot bek en die stertvin is gevurk. Daar is klein kolletjies op die kop en groot en klein kolle op die lyf. Daar is geen kolle op die onderkant nie. Die vis word tot 92 mm lank.
Die vis leef vermoedelik in rotsagtige areas.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Grootbek-skreeubaber&oldid=1578982"
Die bladsy is laas op 3 Augustus 2017 om 15:50 bygewerk. official twerk team • NEWTWERK | Best Twerk Tube On Earth
November 12, 2016	51	11	No Comments
twerk team twerking team Tangare - Wikipedia
Die pragtangaar, Tangara seledon.
Baie; sien teks.
Tangare is die voëls van die familie Thraupidae, sangvoëls wat in die Amerikas voorkom. Hulle is die tweede grootste voëlfamilie en bevat sowat 4% van alle voëlspesies en 12% van die Neotropiese voëls. Sowat 240 spesies is tradisioneel beskryf, maar die taksonomiese hantering is op die oomblik veranderlik. Namate meer tangare met behulp van moderne molekulêre tegnieke bestudeer word, word verwag dat sommige genera na ander plekke geskuif sal word. Spesies in die genera Euphonia en Chlorophonia, wat eers in Thraupidae geval het, word nou beskou as lede van Fringillidae en het hul eie subfamilie (Euphoniinae). Net so lyk dit of die genera Piranga, Chlorothraupis en Habia lede van die familie Cardinalidae is, en die Amerikaanse Ornitologiese Vereniging het hulle reeds daarheen geskuif.
3.1 Dieet en voortplanting
4.4 Onlangs uit Thraupidae geskuif
Tangare is klein tot middelslag. Dié met die kortste lyf, die witoorspitssnawel, is 9 cm lank en weeg sowat 6 g, net kleiner as die kortsnawelsuikervoël. Die langste, die ekstertangaar, is 28 cm lank en weeg sowat 76 g. Die swaarste een is die witkaptangaar, wat 24 cm lank is en sowat 114 g weeg. Die mannetjies en wyfies se grootte en gewig stem meestal ooreen. Die voëls is dikwels helder van kleur, maar sommige spesies is swart-en-wit. In hul eerste jaar is hulle gewoonlik dowwer of ’n heel ander kleur. Mannetjies se kleure is gewoonlik helderder as dié van wyfies. Die meeste spesies het kort, geronde vlerke. Dit lyk of die vorm van die snawel afhang van die spesie se kosbronne.
Tangare kom net in die Nuwe Wêreld voor, en hoofsaaklik in die trope. Sowat 60% word in Suid-Amerika aangetref, en 30% van dié spesies kom in die Andes voor. Die meeste spesies is inheems in ’n relatief klein gebied.
Die meeste spesies kom in pare voor, of in klein groepe van drie tot vyf. Dié groepe kan eenvoudig uit die ouers en kinders bestaan. Voëls word soms in gemengde swerms aangetref. Die meeste se sang word as redelik vervelig beskou, maar sommige s’n is interessanter.
Dieet en voortplanting[wysig | wysig bron]
Tangare is omnivore en hul dieet verskil van genus tot genus. Hulle eet vrugte, sade, nektar, blomdele en insekte. Baie pik insekte van boomtakke af. Ander soek insekte onder blare of vang hulle in die lug. Baie van die spesies kom in dieselfde gebiede voor, maar verskille in dieet verminder mededinging.
Die broeiseisoen is van Maart tot einde Junie in gematigde streke en van September tot einde Oktober in Suid-Amerika. Sommige spesies is territoriaal, terwyl ander hul neste nader aan mekaar bou. Min is bekend oor hul paringsgedrag. Mannetjies vertoon hul helderste kleure aan potensiële maats en teenstanders. Van hul rituele behels buigings en die lig van die stert.
Die meeste voëls bou ronde neste met die ingang aan die kant. Dit kan vlak of diep wees. Die soort boom waarin hulle hul neste bou en die posisie verskil. Die meeste neste is in ’n gebied wat agter digte plante weggesteek is. Hulle lê drie tot vyf eiers op ’n slag. Die wyfie broei die eiers uit en bou die nes, maar die mannetjie kan haar voer terwyl sy broei. Albei geslagte voer die kleintjies. Vyf spesies het helpers vir dié taak, vermoedelik jong voëls van die vorige broeisel.
Filogenetiese studies dui daarop dat ware tangare drie hoofgroepe vorm, waarvan twee uit verskeie kleiner klades bestaan. Die lys hier onder is ’n poging om die voëls volgens inligting uit die nuutste studies in verwante groepe te rangskik. Dit kan dus groepe bevat wat nog nie deur die taksonomiese owerhede goedgekeur is nie. Waar die hoeveelheid spesies in ’n genus nie aangedui word nie, bevat die genus net een spesie.
Group 1[wysig | wysig bron]
Hoofsaaklik dowwe voëls
a) Spitssnawels en heuningkruipers (bevat ook Haplospiza, Catamenia, Acanthidops, Diglossa, Diglossopis, Phrygilus en Sicalis, wat tradisioneel in Emberizidae geplaas word). Hoewel die snawels in die groep grootliks verskil, stem hul vere ooreen. Die meeste is hoofsaaklik grys, blou of swart, en verskeie spesies het rooibruin dele onder:
Genus Conirostrum (10 spesies)
Genus Catamenia (3 spesies)
Genus Diglossa (18 spesies)
Genus Haplospiza (2 spesies)
Genus Phrygilus (11 spesies)
Genus Sicalis (12 spesies)
b) Ware saadeters. Is tradisioneel in Emberizidae geplaas; vorm moontlik ’n monofiletiese groep:
Genus Sporophila (sowat 55 spesies)
Genus Oryzoborus (6 spesies)
c) Klade met geel rompe:
Genus Heterospingus (2 spesies)
Genus Chrysothlypis (2 spesies)
Genus Hemithraupis (3 spesies)
d) Klade met kuiwe (bevat ook Coryphospingus en Volatinia, wat tradisioneel in Emberizidae geplaas is):
Genus Ramphocelus (9 spesies)
Genus Lanio (4 spesies)
Genus Tachyphonus (8 spesies)
Genus Coryphospingus (2 spesies)
e) "Blouvink"-klade; verhouding met Thraupidae onseker, maar kan verwant wees aan klade Poospiza:
f) Klade Poospiza – ’n uiteenlopende maar hegte groep:
Genus Poospiza (15 spesies)
Genus Compsospiza (2 spesies)
Genus Hemispingus (12 spesies)
Genus Thlypopsis (6 spesies)
g) Gras- en pampavinke; verhouding met Thraupidae onseker:
Genus Emberizoides (3 spesies)
Genus Embernagra (2 spesies)
h) ’n Gemengde en moontlik polifiletiese groep, waarvan spesies waarskynlik geskuif sal word:
Genus Melanodera (2 spesies)
Genus Nesospiza (2 spesies)
Genus Incaspiza (5 spesies)
Genus Donacospiza (dalk verwant aan Poospiza)
i) Basale vorme in groep 1:
Genus Conothraupis (2 spesies)
Genus Creurgops (2 spesies)
"Tipiese" kleurryke voëls
a) Tropiese kaptangare:
Genus Pipraeidea (2 spesies)
Genus Tangara (sowat 50 spesies)
Verskeidenheid van darwinvinke.
b) Die "Tholospiza" - darwinvinke, atipiese heuningkruipers en sommige saadeters: Die vinkagtige vorme in hierdie klade is voorheen in Emberizidae geklassifiseer:
Genus Geospiza (6 spesies)
Genus Camarhynchus (5 spesies)
Genus Certhidea (2 spesies)
Genus Coereba – voorheen in sy eie familie, Coerebidae
Genus Tiaris (5 spesies) - polifileties
Genus Loxigilla (3 spesies) - polifileties
Genus Bangsia (6 spesies)
Genus Buthraupis (2 spesies)
Genus Cnemathraupis (2 spesies)
Genus Anisognathus (5 spesies)
Genus Dubusia – (2o spesies)
d) Tipiese tangare:
Genus Thraupis (9 spesies)
Genus Iridosornis (5 spesies)
e) Tipiese veelkleurige voëls (sluit Paroaria in wat voorheen in óf Emberizidae óf Cardinalidae geplaas is):
Genus Diuca (2 spesies)
Genus Lophospingus (2 spesies)
Genus Paroaria (5 of 6 spesies)
Genus Schistochlamys (2 spesies)
f) Heuningkruipers met groen en goue krae:
g) Tipiese heuningkruipers en verwante:
Genus Cyanerpes (4 spesies)
Genus Dacnis (8 spesies)
h) Basale lyne in groep 2:
Genus Chlorochrysa (3 spesies)
Genus Nemosia (2 spesies)
Thraupidae incertae sedis[wysig | wysig bron]
Genus Saltator (16 spesies; oorspronklik in Cardinalidae geplaas)
Genus Saltatricula (tradisioneel in Emberizidae geplaas)
Onlangs uit Thraupidae geskuif[wysig | wysig bron]
Genus Chlorospingus (sowat 10 spesies)
Genus Piranga (9 spesies)
Genus Habia (5 spesies)
Genus Chlorothraupis (3 spesies)
Genus Amaurospiza (4 spesies)
Fringillidae, subfamilie Euphoniinae
Genus Euphonia (meer as 25 spesies)
Genus Chlorophonia (5 spesies)
Genus Phaenicophilus (2 spesies)
Genus Mitrospingus, (2 spesies)
Genus Spindalis (4 spesies)
Genus Calyptophilus (2 spesies)
↑ Burns, K.J. et al (2014). “Phylogenetics and diversification of tanagers (Passeriformes: Thraupidae), the largest radiation of Neotropical songbirds”. Molecular Phylogenetics and Evolution 75: 41–77. doi:10.1016/j.ympev.2014.02.006.
↑ (Mei 2002) “Molecular phylogenetic analysis of Fringillidae, "New World nine-primaried oscines" (Aves: Passeriformes)”. Molecular Phylogenetics and Evolution 23 (2): 229–243. doi:10.1016/S1055-7903(02)00012-X.
↑ (2006) “Diversification of tanagers, a spesies rich bird group, largely follows lowlands to montane regions of South America”. Integrative and Comparative Biology 46: 72–81. doi:10.1093/icb/icj009.
↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 4,9 (Desember 2007) “Defining a monophyletic Cardinalini: A molecular perspective”. Molecular Phylogenetics and Evolution 45 (3): 1014–1032. doi:10.1016/j.ympev.2007.07.006.
↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 “A Classification of the Bird Spesies of South America”. South American Classification Committee, American Ornithologists' Union.
↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 (2003) “Phylogenetic relationships of Neotropical honeycreepers and the evolution of feeding morphology”. J. Avian Biology: 360–370.
↑ 7,0 7,1 (1999) “Skeletons and the genera of sparrows (Emberizinae)”. Auk: 1054–1074.
↑ Clark (1986)
↑ (2004) “Molecular phylogenetics and diversification of the genus Sporophila (Aves: Passeriformes)”. Mol. Philo. Evol: 562–579.
↑ 10,0 10,1 (2005) “First Guyana records, natural history, and systematics of the White-winged Seedeater (Dolospingus fringilloides)”. Ibis: 334–341. doi:10.1111/j.1474-919x.2005.00408.x.
↑ Ridgely, R. S.; Tudor, G. (1989). The Birds of South America. 1. Austin: Univ. Texas Press. p. 472.
↑ 12,0 12,1 (2003) “Phylogenetic relationships and morphological diversity in Darwin's finches and their relatives”. Evolution: 1240–1252.
Wikispecies het meer inligting verwant aan: Tangare
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tangare.
Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir tangare.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Tangare&oldid=1894188"