ToekomsVenster: Here, U is my God | Maroela Media
Jesaja 25:1 – Here, U is my God! U sal ek verhoog; u Naam sal ek loof; want U het wonders gedoen, raadsbesluite uit ver tye, waarheid en trou.
Hierdie gedeelte in Jesaja 25 het sommer diep in my hart gekruip. As jy die teks toelaat sal dit op jou groei en jou lewe onherroeplik verander.
Ek wil graag in die week wat voorlê net oor die eerste vyf woorde van Jesaja 25 gesels. Net die woorde "Here, U is my God". Ek wil ook die versugting uitspreek dat jy in die week wat kom die woorde telkemale in jou eie hart sal bely. Dit is inderdaad aangrypend en lewensveranderend.
Ons gaan aan die hand van 'n paar vrae na hierdie vyf woorde kyk:
Kan 'n mens die belydenis op jou lippe neem?
Wanneer kan 'n mens hierdie belydenis voordra?
Vir wie is hierdie belydenis bedoel?
Watter implikasie het hierdie belydenis vir 'n mens se lewe?
Hoe word hierdie belydenis in jou lewe verwerklik?
Daar is mense wat sê dat dit ietwat arrogant is om te dink dat 'n gewone mense so familiêr met God kan omgaan. Na alles, Hy is verhewe, ver bokant ons begrip of verstaan.
Is dit nie heeltemal onvanpas dat 'n mens ietwat aanmatigend aanspraak maak daarop dat daar 'n noue band tussen hom en die God van die Bybel bestaan nie? Immers, die woorde getuig van so 'n intieme verhouding.
Die woorde impliseer tog seker ook dat God sou terug antwoord en sê, "jy is my kind", nog meer persoonlik as dit, "Jannie, jy is my kind".
Die orde is in elk geval omgedraai.
God se uitverkiesende genade gaan ons belydenis vooraf. Hy het ons eerste liefgehad, leer die Bybel ons. Sy liefde vir gewone sondige mense is in elk geval verrassend ongewoon. Ons het niks om Hom aan te bied behalwe ons eie gebrokenheid, sondigheid en selfs opstand nie.
Die merkwaardige van die Bybelse boodskap is juis dat God 'n persoonlike verhouding met sy kinders begeer en moontlik maak. Adam en Eva se storie vertel ons juis van hoe die Skeppergod, die God van die heelal wat alles deur 'n enkele woord tot stand gebring het, in die middaguur sy kinders opsoek nie.
Die ongeskonde omgang tussen God en Adam en Eva moes spesiaal gewees het. Stel jou dit voor, Hy wandel saam met hulle in die tuin wat Hy aangelê het, verlustig Hom saam met hulle in die interessante optrede van die diere, bewonder die verskeidenheid voëls wat in die bome nes maak, sit langs 'n kabbelende waterstroom en geniet die stilte van die oomblik.
Die verhouding getuig van intimiteit, warmte, liefde en aanvaarding.
Dwarsdeur die Bybelse geskiedenis is dit God wat mense opsoek. Hulle geneigdheid is weg van Hom. Hulle is rebels en eiewys. Hulle het geen erg aan sy voorskrifte en bepalings nie ongeag dat 'n ander pad hulle op 'n dwaalspoor lei.
Hy buig Hom altyd weer en weer neer, openbaar Homself in sy Goddelike heerlikheid, praat met mense soos met vriende, nooi hulle dieper in 'n verhouding in. Nee, dit is nie arrogant om te bely dat ek 'n persoonlike verhouding met Hom het nie, dit was altyd sy plan gewees. "Jannie, jy is my kind" waarop ek mag antwoord "Here, U is my God".
Dit is tegelykertyd die terme van die verbond, nie waar nie? Ek wil jou God wees en jy moet vir my 'n kind wees.