Portulacaria afrika - vetplante, bonsai en 'n seldsaamheid * Oor plante
Portulacaria afrika - vetplante, bonsai en 'n seldsaamheid
Onder die plante wat gebruik word om bonsai te skep, word vetplante as 'n baie seldsame opsie beskou. Die unieke Afrika-portulacaria is een van die beste gewasse wat water in die blare kan opberg en goed kan leen tot inperking en vorming. Dit is 'n bekoorlike plant met 'n baie mooi bas en selfs mooier ligte, vlesige blare wat aangenaam verskil van ander soorte bonsai, beide in voorkoms en in uithouvermoë.
Onbeheersde Bonsai Sukkulent
Bonsai binne word hoofsaaklik verteenwoordig deur bekende reuse-struike en bome, wat in die natuur en in tuine met Oosterse ontwerp verband hou. Maar daar is uitsonderings onder bonsai. Portulacaria, 'n vinnig groeiende en verrassend skouspelagtige vetplant, wat 'n heeltemal nuwe loopbaan as 'n bonsai begin het, kan met reg as 'n unieke plant beskou word. Portulacarias is nie net populêr in bloei nie, maar ook in landskapontwerp. En u kan hulle slegs in die vorm van bonsai en baie selde ontmoet - in 'n uiterse kultuur, maar in hierdie hoedanigheid sal hulle selfs die vernaamste mededingers oortref.
Portulacarias word dikwels met die Portulakov-familie geassosieer, maar die plant is lankal oorgedra na die geslag van meerjarige vetplante van die Didieri, waarvan verteenwoordigers in kamerkultuur op vingers getel kan word. Portulacaria word deur 'n enkele spesie voorgestel. Hierdie wonderlike plant uit die vetplante-reuse kom van ons Afrika-woestyne af. Aanpassing aan die mees ekstreme toestande op die planeet stel ons selfs in staat om portulakaria as 'n uiters onpretensieuse plant te beskou, selfs in die vorm van 'n bonsai.
Portulacaria Afrikaans (Portulacaria afra), - ondanks die gemak van vorming en beheer, word dit beskou as een van die grootste soorte bonsai. Jong portulacaria van 15 tot 20 cm lank word vinnig omskep in oënskynlik antieke meerstammige bome van 50 tot 80 cm. In die natuur kan hierdie struik met geleidelik houtagtige, vlesige, hangende lote en ongelooflike bas tot 3 m groot word. Sonder maatreëls vir die voortdurende vorming van portulacaria, kan dit tot twee meter word, en afwerkings word dus as 'n belangrike maatreël beskou: vinnige groei moet voortdurend gemonitor word. Portulacaria bas is baie mooi, met grys-rooierige kleure, baie pakkend, glansend. Die wonderlikste ding van die plant is 'n rooi tint, dieselfde toon, kenmerkend vir jong takkies, en vir 'n stam met 'n ou bas. Die enigste verskil is dat die bas geleidelik meer en meer gekreukel word op die stam. Lote is so gekontrasteer met groen dat dit lyk asof hulle die kroon van binne af verlig. Die blare van hierdie unieke bonsai is ook vlesig, ongeveer 'n sentimeter lank, heldergroen, skuinsvormig, hoewel dit visueel plat ronde skywe is. Sit teenoorgestelde blare beklemtoon perfek die hangende vorm van vlesige lote. Aangenaam, krullerig, alles van klein skyfies gemaak, die kroon van die portulacaria lyk ongelooflik indrukwekkend, en die liggroen kleur gekombineer met die bas van die boom is eenvoudig verstommend.
In binnenshuise kultuur blom Porulacaria-Afrika amper nooit. 'N Plant slegs op 'n baie belangrike ouderdom en onder ideale omstandighede kan met 'n enkele ligte pienk blomme gebruik word, maar u kan hierdie gesig net in die botaniese tuine bewonder.
Purslane versorging tuis
Portulacaria word beskou as een van die maklikste om bonsai-spesies te kweek, maar hierdie stelling is slegs relatief waar. Dit is waarlik 'n droogtetolerante plant. Maar die res moet baie versigtig wees. Portulacarias hou van vars lug, dit is maklik om 'n fout met natmaak te maak, en temperatuurtoestande moet beheer word.
Portulacaria kom baie selde voor as amperagtige vetplante. Hulle word as bonsai gekweek, maar behalwe vir permanente formasie uit die sorgprogram.
Hierdie tipe bonsai is gemaklik in die felste lig. Portulacaria verkies sonnige of uiters helder plekke, is nie bang vir direkte sonlig nie. Verligting vir die plant moet selfs in die winter konstant gehou word, sodat die bonsai op helderder plekke herrangskik moet word. Portulakaria hou nie van kunsmatige verligting nie, soos die meeste vetplante. Met 'n toename in daglig in die lente, moet die plant sorgvuldig gewoond wees aan groeiende beligting, veral aan direkte sonlig.
Hierdie plant groei goed op die suidelike of gedeeltelik suidelike vensterbanke, sowel as op vensters met 'n westelike oriëntasie.
Soos byna alle soorte bonsai, verkies Portulacaria om in 'n koel winter te oorwinter, maar kan dit aanpas by 'n warmer winter. Die lugtemperatuur mag nie onder 8 grade val nie. Die optimale prestasie is van 10 tot 16 grade. Die maksimum oorwinteringstemperatuur vir Purslacaria is beperk tot 22 grade. In die aktiewe periode van uiterste hittegroei is dit beter om dit nie toe te laat nie, maar in die reeks aanwysers van 22 tot 27 grade Celsius voel Portulacaria baie gemaklik.
Een van die belangrikste toestande waaronder portulacaria nie bewaar kan word nie, is toegang tot vars lug, nie net gereeld nie, maar gereeld. Die plant verkies om die somer in die vars lug of in kamers met konstante ventilasie deur te bring. Maar kamers met portulacaria sal selfs in die winter moet geventileer word en maatreëls tref om die plant teen koue lugstrome te beskerm.
Portulakaria sal die hele jaar saggies moet natmaak. Waterversuiwing is dodelik vir 'n plant, maar vetplante kan droogte verdra, selfs in die vorm van 'n bonsai. In die somer mag die grond nie net in die boonste laag droog word nie, maar ook amper heeltemal; hulle voer yl, maar gereeld nat. Maar in die winter moet portulacaria natgemaak word, maar die ligste vog van die substraat ondersteun en dit steeds laat droog word tussen die water. Die plant verdra enige droogte goed.
As u Portulacaria natmaak, is dit belangrik om seker te maak dat die plant nie konstant vogtelike oplewing ondervind nie. Om van die somer na die winterbesproeiingsregime oor te skakel en omgekeerd, moet portulacaria stadig wees. Die plant word natgemaak sodat daar geen konstante fluktuasie in vog en droogheid is nie, wat die stabielste ligte grondvog skep.
Soos die res van die vetplante, is Portulacaria ook nie bang vir droë lug nie. Die plant het geen maatreëls nodig om lugvog te verhoog nie. Daar word nie vir haar gespuit nie. Besoedeling van die blare is beter om met 'n sagte kwas te verwyder, eerder as om te verstik.
Voer vir portulacaria
Met hierdie plant kan u verskillende voedingsstrategieë kies. Sommige blomkwekers bemes hierdie soort bonsai slegs een keer per jaar, aan die begin van die aktiewe groeifase: dit is genoeg om Afrika-portulacaria met 'n standaard dosis vol minerale kunsmisstowwe te voed. Maar dit is beter om kunsmisstowwe in die lente tot die herfs in skaars, maar gereelde, topverband te verdeel, om sodoende die stabielste omstandighede vir die plant te skep gedurende die periode van aktiewe groei en ontwikkeling. Met hierdie strategie word kunsmisstowwe twee keer per maand toegedien, met die helfte van die dosis wat deur die vervaardiger aanbeveel word.
Vir portulacaria is slegs spesiale kunsmisstowwe vir kaktusse en vetplante geskik, en nie voorbereidings vir bonsai nie.
Portulacaria kan na willekeur gevorm word. Hierdie plant is nie bang vir selfs baie sterk snoei nie, dit word maklik herstel. U kan die formasie op enige tydstip uitvoer wat u pas, met die klem op die gewenste estetiese eienskappe, vorm en grootte.
Baie belangriker as die vorming om betyds portulacaria te bevat. In hierdie kultuur is dit beter om jong lote gereeld te knyp of te verkort, wat voorkom dat die plant sy hoogte aansienlik verhoog.
Enige snoei op portulacaria word die beste gedoen in die lente, maar die knyp van die toppe kan deur die hele aktiewe groeiperiode voortduur.
Die behoefte om die plant voortdurend te beperk deur te snoei word eenvoudig verduidelik: dit is onmoontlik om die portulacaria met die draad te rig en te vorm; die gebruik van die draad lei altyd tot beserings. Die vorming van takke met draad is 'n baie ingewikkelde proses wat die beste aan professionele persone oorgelaat word. Om 'n silhoeët te skep en groei te beperk, is dit beter om jouself te beperk tot teelt.
Portulacaria-oorplanting en substraat
Portulacaria word selde oorgeplant, slegs indien nodig. Jong plante word ongeveer 1 keer in 2 jaar oorgeplant, maar volwassenes het 'n oorplanting nie meer as 1 keer in 4-5 jaar nodig nie. 'N Oorplanting word eers uitgevoer na die volledige ontwikkeling van 'n erde koma met wortels en 'n duidelike gebrek aan grond.
Vir hierdie aanleg moet u stabiele, swaar houers kies. Wat alle bonsai betref, word plat houers vir portulacaria gebruik, maar wanneer ander parameters in potte geplant word, sal die plant goed voel mits 'n hoë dreineringslaag gelê word.
Die substraat vir portulacaria word nie volgens die reëls vir die verbouing van bonsai gekies nie, maar op dieselfde manier as vir ander vetplante binne. Dit moet lig, waterdeurlaatbaar en los van gehalte wees. Vir die plant kan u enige substraat kies vir vetplante of kaktusse wat sand en klei bevat, of sand by 'n gewone substraat voeg om bonsai te kweek. Hulle berei onafhanklik 'n grondmengsel voor en kombineer gruisandgrond met kleigrond en blaargrond in gelyke verhoudings. Die grondreaksie vir portulacaria kan wissel van 4,5 tot 6,0 pH.
By oorplanting sal portulacaria die wortels noodwendig verkort en ongeveer 'n derde van die hele wortelmassa snoei om die groei van die plant te beperk. Onderaan die houers vir portulacaria, lê altyd 'n hoë, tot 5 cm laag dreinering. Die plant groei goed met oorhoofse dreinering of dekoratiewe deklaag van die grond met klipskyfies.
Portulacaria siektes en plae
Portulacaria is relatief bestand teen siektes en plae. Maar met 'n afwyking in die sorg, versuiping, lugstagnasie, kan plante beïnvloed word deur poeieragtige skimmel. Van die ongediertes op die Afrika-portulacaria word meestal skaal insekte, plantluise en witluise aangetref. Bestry insekplae kan slegs met insekdoders behandel word.
Algemene probleme met die groei van portulacaria:
blare laat val in swak beligting of as die beligting in die winter verminder word;
strek lote in lae lig of hoë humiditeit;
vergeling en verwelking van blare met versuiping.
Afrikaanse Portulacaria teling
Dit is een van die maklikste om bonsai-spesies te teel. By portulakaria wortel steggies maklik en vinnig waartydens u u eie nageslag kan kry en eksperimenteer met die skep van bonsai. Vir die voortplanting kan u die lote wat oorbly, gebruik na die snoei. Die belangrikste ding is dat daar minstens 2-3 blare op die handvatsel bly. U moet die steel aan die voet van die blaar sny. Voordat die plant geplant word, word die gedeeltes vir 24 uur gedroog, en die onderste vel op die lote verwyder. Om steggies te plant, word die beste gedoen in klein individuele houers, waar hulle gekweek sal word. Die steggies word 3 cm diep in 'n standaard moddermengsel gemeng met sand vir portulacaria. Worteling word uitgevoer in helder maar diffuse beligting met ligte grondvog sonder 'n dop.