Versindaba » Blog Archive » Digstring: Toast Coetzer. geluk
Digstring: Toast Coetzer. geluk
hier in die onvanpaste wêreld
van verrookte stukke veld
blom die ongewone liefdes
as skaaphompe per kim
soms dwaal my gedagtes
slaap ek agter stuur
bladloos oor die kaart
elke nuwe brug
bly rif roep oor rivier
waterbloed in karpkieu
maar snags in vreemde dorpe
neon stasies petrolpense
baddens stoom soos woorde
om somer bid die reënval
rol die spoelklip van my gedagtes
vonke in die lospad los
tong my neus jou môre-oor
rol die teesakkie lek-lek om
elke eendag reëndag
hou die hoop gepoets
mensbloed per kruiwavrag
(c) Toast Coetzer (Die Burger, 31 Mei 2010)
Wanneer het jy dié gedig geskryf, Toast? Hoe het dit ontstaan?
2007, heel moontlik iewers in die wintermaande, kom ons sê Juliemaand. As ek reg onthou was ek besig om deur die binneland te reis, daar by Leeudoringstad, Wolmaransstad en Schweizer-Reneke rond. Wolmaransstad se hoofstraat het definitief “neon stasies petrolpense”.
Ek dink dis redelik vinnig geskryf. Ek sal soms ‘n nota of drie maak as ‘n reël by my opkom soos ek bestuur (ek sal aftrek en gou in my boekie neerskryf) en dan later voor my rekenaar sit en die idee uitskryf tot sy logiese einde. Ek sal selde teruggaan na iets en verder daaraan torring.
Gegee, soos die strepe in Aquafresh.
Nee, geen ordeningsbeginsel nie. Ek ken nie die “reëls” van digkuns nie. Ek probeer ‘n ritme in my kop volg, iets wat werk as jy dit hardop lees (omdat byna alles wat ek skryf eintlik bedoel is as materiaal vir my band, The Buckfever Underground).
Ek dink die onlangse publikasie daarvan in Die Burger was die eerste keer.
Nie eintlik nie, deur te veel te sê verdwyn die onvatbare uit die woorde, nes die Reader’s Digest-boek wat die geheim agter die Aquafresh-strepe verklap het en daardeur jou verstomheid daaroor laat taan. Verduidelikings verdoof verbeeldings.
Reis-indrukke en verlange.
Nee, net die wintertonele van daai geweste waardeur ek gery het.
Nee, ek lê op die grond en gooi klippies in ‘n boorgat af. Wie weet wie woon daar onder?
Ek dink dis redelik tipies.
Ja, ek dink die beelde is herkenbaar as Suid-Afrikaanse landskappe.
As mens baie krities daarna kyk – soos ek nou op ‘n manier deur hierdie vraag/antwoord-proses gedwing word – dan sien ek eintlik baie fout daarmee. Dis maar altyd so met iets wat jy jare gelede (of weke selfs) geskryf het. Ek sal dit seker “beter” kan maak, maar dis ook nie altyd nodig nie. As jy die elf beste sokkerspelers in die wêreld saam in een span sou sit, beteken dit nie noodwendig dat hulle vir Ghana gaan klop nie.
Ek het nog nie veel reaksie gekry nie, maar dit maak ook nie saak nie. Komplimente word waardeer, maar kritiek maak mens beter.
Toast Coetzer is in 1977 in Cradock gebore, het in Somerset-Oos skoolgegaan, in Grahamstad studeer en woon nou in Kaapstad. Sy eerste gedigte is in Nuwe Stemme 2 gepubliseer (2001) en sedertdien ook in ander joernale en zines. Sy debuut-novelle, Naweek, het in 2009 by Tafelberg verskyn. Hy werk as joernalis by Weg en Go! reistydskrifte.
Tags: geluk, Toast Coetzer
Sunday, June 6th, 2010 | Digstring.
2 Kommentare op “Digstring: Toast Coetzer. geluk”
Jo Prins :
ál wat ek wil weet is: wanneer draf die toaster vir die proteas uit! (want ek dink dis wat sy fototjie hier beloof 😉
Ek’s bevrees hy sal eers moet leer om kougom te kou soos ‘n Protea, Jo. Daarvoor sal hy eers ‘n kursus moet voltooi by die High Perfomance Sports’ Institute.