Om geestesgesondheidsbehandeling te kry, kan help
Baie mense ervaar stigma van post-traumatiese stresversteuring (PTSD). Die toestand kan afwykend wees, aangesien die simptome kan lei tot geweldige emosionele nood, en individue met PTSV ondervind dikwels probleme met verhoudings, werk of skool.
Mense met PTSV kan ook meer geneig wees om ander afwykings te ontwikkel, soos angsversteurings , depressie , of middelmisbruikprobleme .
Gelukkig is effektiewe behandelings vir PTSD en ander afwykings beskikbaar. Hierdie behandelings is egter net nuttig as die persoon met die wanorde die gesoek het.
Dit is die uitsondering op die reël, aangesien daar gevind is dat minder as 30 persent van die groot groep mense met 'n verskeidenheid diagnoses (bv. Groot depressie, angsversteurings, substansgebruiksversteurings) behandeling gekry het. Mense met PTSV kan veral huiwerig wees om hulp te soek.
Hindernisse vir die behandeling
In 'n studie van 1.387 mense met 'n psigiatriese versteuring is die hindernisse vir versorging deur verskeie faktore beïnvloed, insluitend die erns van simptome wat ervaar word, probleme ondervind met daaglikse roetines en 'n alkoholprobleem.
Daarbenewens was die volgende redes waarom nie hulp ontvang is nie, die algemeenste onder mense in hierdie studie geïdentifiseer:
28 persent het nie gedink enigiemand kan hulle help nie.
28 persent het gedink dat hul probleem een ​​is wat hulle moet kan hanteer.
17 persent het nie gedink dit was nodig om 'n dokter te kontak nie.
15 persent het gedink die probleem sal op sy eie beter word.
13 persent was te skaam om die probleem met enigiemand te bespreek
10 persent was bang vir die gevolge van hulp soek (byvoorbeeld dat hulle in die hospitaal opgeneem sou word)
Hierdie bevindinge dui daarop dat, ten minste vir sommige mense, die stigma wat geassosieer word met 'n geestesongesteldheid, 'n versperring kan wees om behandeling te soek.
Stigma verwys na die koppeling van negatiewe eienskappe met 'n geestesongesteldheid. Byvoorbeeld, 'n persoon met 'n geestesongesteldheid kan verkeerd gesien word (of selfs beskou word) as swak of "beskadig", wat lei tot gevoelens van skaamte of verleentheid.
Stigma kan veral uitgespreek word onder militêre dienslede met 'n sielkundige probleem. Byvoorbeeld, een studie het bevind dat onder Amerikaanse dienslede wat uit Bosnie kom, 61% sterk saamgestem het met die idee dat die bekendmaking van 'n sielkundige probleem hul loopbaan sou benadeel. Daarbenewens het 43 persent sterk geglo dat die erkenning van 'n sielkundige probleem veroorsaak dat ander mense nie rondom hulle wil wees nie.
Hulle was ook baie minder geneig om deur te gaan met 'n verwysing vir hulp met sielkundige probleme, in vergelyking met die opvolg van 'n verwysing vir mediese probleme.
Nog 'n studie van Amerikaanse dienslede wat in Irak en Afghanistan ontplooi is, het bevind dat oortuigings wat verband hou met "swak" of vrese om behandel of anders gekyk te word deur mense in hul eenheid, 'n versperring tot gevolg gehad het.
Dit is belangrik om te onthou dat 'n psigiatriese versteuring of 'n geskiedenis van geestesongesteldheid nie 'n teken is van swakheid of 'n rede om skaam te voel nie. Sielkundige probleme is baie algemeen in ons samelewing, en baie van die faktore wat tot die ontwikkeling van 'n siekte lei, is heeltemal buite die persoon se beheer.
Daar is geen bewyse dat siektes ontwikkel as gevolg van iemand wat nie sterk genoeg is nie. Gelukkig is daar baie effektiewe behandelings beskikbaar vir 'n verskeidenheid probleme.
Britt, TW (2000). Die stigma van sielkundige probleme in 'n werksomgewing: Bewys van die keuring van dienslede wat van Bosnie terugkom. Tydskrif vir Toegepaste Sosiale Sielkunde, 30 , 1599-1618.
Hoge, CW, Castro, C., Messer, SC, McGurk, D., Cotting, DI, & Koffman, RL (2004). Bestry plig in Irak en Afghanistan, geestesgesondheidsprobleme en versperrings. Die New England Journal of Medicine, 351 , 13-22.
Kimerling, R., & Calhoun, KS (1994). Somatiese simptome, sosiale ondersteuning en behandeling wat onder seksuele aanranding slagoffers soek. Joernaal van Konsultasie en Kliniese Sielkunde, 62 , 333-340.
Meltzer, H., Bebbington, P., Brugha, T., Farrell, M., Jenkins, R., & Lewis, G. (2000). Die onwilligheid om behandeling vir neurotiese afwykings te soek. Tydskrif van Geestesgesondheid, 9, 319-327.
Reiger, DA, Narrow, WE, Rae, DS, Manderscheid, RW, Locke, BZ, & Goodwin, FK (1993). Die de facto US geestelike en verslawende siektes diens stelsel: Epidemiologiese opvanggebied voornemende 1-jaar voorkoms tariewe van versteurings en dienste. Argiewe van Algemene Psigiatrie, 50 , 85-94.