Die tema van beskerming uit die Aäronitiese seën uit Numeri 6 word dus voortgesit in terme van die grense van die land sowel as die opdrag om die inwoners van die land te verdryf, sodat hulle nie die volk verlei om op dieselfde wyse te sondig as die Kanaäniete en die gramskap van die Here oor hulle te bring nie.
Twaalf leiers word aangestel om dié land te verdeel soos die Here reeds aangedui het. Ons ken egter net vir Kaleb. Die ander name is onbekend.
Eers as die hoëpriester dood is, kon die persoon na sy plek terugkeer en mag die ander familie nie meer teen hom opgetree het nie. Dit wil voorkom asof die hoëpriester se dood ‘n soort versoening gedoen het vir die lewe van die oortreder, ‘n verskuilde tipe van Christus se soendood in die NT.
“Wanneer ons opsetlik bly sondig nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, is daar geen offer meer wat ons sondes kan wegneem nie. Daar bly alleen ’n verskriklike verwagting oor van oordeel en ’n gloeiende vuur wat die teenstanders van God sal verteer. As iemand die wet van Moses oortree, en twee of drie getuies bevestig dit, word hy nie begenadig nie, hy word doodgemaak. Hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy kry wat die Seun van God verag het, die bloed van die verbond waardeur hy geheilig is, geminag het en die Gees van genade beledig het? Ons weet tog wie Hy is wat gesê het: ‘Dit is mý reg om te straf; Ek sal vergeld (Deut. 32:35);’ en verder: ‘Die Here sal oor sy volk oordeel (Deut. 32:36; Ps. 135:14).’ Dit is verskriklik om in die hande van die lewende God te val.”
Soos die Here in Levitikus 18-20 Israel gewaarsku het dat hulle nie by onsedelike seksuele praktyke betrokke mag raak nie, want dit sal die land ontheilig, só doen Hy dit nou met sy reëlings rondom moord en doodslag: “Julle mag die land waarin julle woon, nie onrein maak nie, want bloedvergieting verontreinig die land en daar kan alleen deur die dood van hom wat die bloed vergiet het, versoening gedoen word vir die land waarin die bloed vergiet is. Julle moenie die land waarin julle bly en waar Ek teenwoordig is, onrein maak nie, want Ek, die Here, is teenwoordig by die Israeliete.”
Dit gee ons ‘n heel ander perspektief op die wet van die Here. Dit was nie ‘n strakke stel reëls wat die lewe swaar gemaak het nie. Dit was bedoel om Israel in staat te stel om binne die genade van die Here te lewe en sy vrede te kan ervaar saam met die mense wat hulle liefhet. Dat Israel nie altyd hierdie wet só hanteer het nie, was nie weens gebreke in die wet as sodanig nie, maar weens die gebreke in die mense wat dit moes nakom.
Vandaar die skuif wat by die profete kom na ‘n visie vir die internalisering van die wet (Jer. 31:31-34) wat in die NT deel van die evangelie van Jesus Christus word. God skryf deur sy Gees die wet op in ons verstand en op ons harte sodat ons van binne af dit kan nakom: “Ek sal hulle my wette in die verstand gee, op hulle harte sal Ek dit skrywe; Ek sal hulle God wees, en hulle sal my volk wees.” (Hebr. 8:10).