1 JOHANNES - REEKS NO 6: Die kerk en die wêreld - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
1 JOHANNES – REEKS NO 6: Die kerk en die wêreld
1 JOHANNES – REEKS NO 6
Skriflesing: 1 Johannes 2: 12-17
Tema: Die kerk en die wêreld
Hierdie hele paragraaf is eintlik 'n tussenwerpsel. 'n Onverwagte tussenwerpsel. Dit lyk of dit uit die lug gegryp is en niks met die voorafgaande te make het nie.
Maar tog het dit wél met die voorafgaande te make, want dit gaan nog al die pad oor presies die twee dinge wat die Apostel Johannes nog die heelpad doen – naamlik – AAN DIE EEN KANT om die dwaalgeeste wat die gemeente verpes /Gnostici/antichriste/afgodedienaars te ontmasker en AAN DIE ANDER KANT die gemeentes aan wie hy skryf te herverseker van die vaste grond waarop hulle bou – die vaste grond van die leer van die apostels.
Ons moet baie mooi verstaan wat die Gnostici aan die gemeentes geleer het. Gnoosis beteken kennis. Hulle het gesê dat húlle die verligtes is wat die ware kennis van God het. Hulle wou die Christene losmaak van die apostels se gesag en lering en hê hulle moes deel van hulle kring word.
Die leier van die Gnostici was (volgens oorlewering) Cerinthius – en die apostel Johannes skrywe eintlik sy brief direk teen hierdie man, wat geleer het dat Jesus maar net 'n gewone man was wat nie uit 'n maagd gebore was nie en nie die ewige Woord was nie – hy is nie ewig nie. Die salwing om Christus te wees het op hom neergedaal by sy doop en hom weer verlaat toe hy op die kruis sterf. Christus kom wys ons eintlik net hoe die Christusvonk eintlik in alle mense is en net ontdek moet word. Hy is nie God nie, net 'n mens. Daar is dus ook geen Drie-eenheid nie. Die Heilige Gees is ook nie 'n persoon nie, net 'n goddelike vonk wat oral in die heelal in alles kleef.
U sien hoe hierdie antichris, Cerinthius, al die kernwaarhede van die evangelie ontken en verloën het – en hou in gedagte dat hy eens deel was van die gemeente, maar in sy hart nooit deel was van die gemeente nie. Want in sy binneste het hy hierdie kettery van die Gnostisisme geglo. Iets wat ons vandag weer hoor by sommige teoloë. Dis asof die oer-oue Gnostisisme weer herleef en dieselfde kettery word vandag steeds die kerk ingedra.
'n Mens kan jou voorstel hoe hierdie dwaalleer die gemeentes moes verwar en in kampe gejaag het. En veral: die vertwyfeling wat dit meebring.
Dis dieselfde vertwyfeling wat gewone kerklidmate beleef wanneer hulle op die radio hoor of selfs van die kansel af – of dit wat teologiese studente soms ervaar wanneer hulle uit die mond van geleerdes in die klas hoor dat Adam & Eva mitiese figure was, dat die sondeval nie eintlik histories plaasgevind het nie, dat slange en donkies nie kan praat nie, dat maagde nie kan swanger word nie, dat dooies nie kan opstaan nie, dat verlossing van sonde nie nodig is nie, dat Jesus nie die Seun van God is nie, net 'n mooi voorbeeld wat mense kan probeer navolg ensovoorts.
Net tussen hakies: Wanneer u sulke dinge in die toekoms hoor, is u beter ingelig, want u weet dit is die oer-oue kettery van Cerinthius en sy Gnostiese meelopers. Dit is nie iets nuuts nie. Dis nie iets om oor in vervoering te raak nie. Dis oer-oue kettery wat deur die ware kerk van Christus deur alle eeue afgewys is.
In wese is dit dus die kettery van die Gnostisisme waarmee mense vandag steeds gebombardeer word en wat lynreg insny teen die duidelike, heldere leer van die Skrif.
Baie Christene hoor hierdie goed en verval in mismoedigheid en vertwyfeling. Dit was presies so in 90nC met die gemeentes aan wie die Apostel Johannes hierdie brief skryf. Hulle het in vertwyfeling verval.
Die apostel ontmasker die dwaalleer, maar hy vertroos ook die Christene in die gemeentes. Hy herverseker hulle. En in hierdie paragraaf – verse 12-14 – doen hy dit op die mooiste pastorale herderlike manier.
Hy neem die verskillende groepe in die gemeente en spreek elkeen afsonderlik aan. Eers die kinders, dan die pa's, dan die jongmense. En dan weer van voor af: Die kinders, die pa's, die jongmense. Dus basies twee groepe: Die jongeres en die oueres in die gemeentes.
En wat hy in effek vir hulle sê is: "Moenie julle steur aan die propaganda wat van Cerinthius en sy makkers af oor julle spoel nie. Dit wat julle van die begin af by ons geleer het, dit is die volle waarheid. En julle ken daardie waarheid en julle leef daaruit. Dis al wat nodig is. Vergeet die res. Weet dat julle God se kinders is deur Christus se verlossingswerk en vertrou op God se onwankelbare beloftes daarvoor!
Kom ons fokus bietjie op die presiese woorde!
Vers 12 > "Ek skryf vir julle, liewe kinders, omdat julle sondes vergewe is in die Naam van Jesus"
Vers 13 > "Ek skrywe vir julle, pa's, omdat julle Jesus ken wat van die begin af daar was"
Vers 13 > "Ek skrywe vir julle, jongmense, omdat julle die Bose oorwin het"
En kyk nou baie mooi. Dis nie vir spek en boontjies dat hy dan dit herhaal en weer deur die lysie gaan nie. As ons mooi daarna kyk sien ons dit is nie net 'n herhaling nie. Dit is – alles tesame – 'n volle boodskap van absolute versekering wat TOTAAL EN GEHEEL EN AL anders klink as Cerinthius se gebabbel en wat ware, egte, diepe sekerheid bied! Dis suiwer EVANGELIE – 'n goeie nuus boodskap.
A > VIR DIE KINDERS > Deeltjie een: "Julle sondes is julle vergewe in die Naam van Jesus" dus (deeltjie twee) "ken julle die Vader".
Met ander woorde: Julle HET die ware kennis. Vergeet Cerinthius en sy dwaalgeeste se hoëre sogenaamde kennis. Julle besit reeds die ware kennis. Hou op om iets meer te wil soek!
As jou sondes jou vergewe is deur dit wat JESUS op die kruis gedoen het, dan KEN jy die Vader! Dit is die merk van 'n ware Christen. God het jou uit die sondedood lewendgemaak. En jy kon daarom tot omkeer kom en vir Jesus begin vertrou as Saligmaker. In Hom is jou sondes (alles) vergewe. En daarom KEN jy die Vader.
Dit was van die kindertjies waar en dit is ook die ABC van Christenwees. Die enigste vereiste wat my vir God laat ken, is vergifnis van sonde in die kruisbloed van Jesus Christus! Daar is geen verdere matrieksertifikaat nodig nie. Geen hoër grade nie. Ja, Christene verskil oor honderde goed, maar of jy gereformeerd, of baptis of pinkster of presbiteriaan of metodis of wat ookal is: As jou sondes jou vergewe is in Christus Jesus se Naam, ken jy vir God en sal jou lewe en jou tong en jou alles daarvan begin spreek en so gaan almal dit van jou weet.
B > DIE PA's (OUERES IN DIE GEMEENTES)> "Julle ken Jesus – wat van die begin af daar was" En in die tweede deeltjie herhaal hy presies dit. Hy herhaal dit omdat dit so intens belangrik is om verseker te wees dat dit wat hulle reg van die begin af gehoor het, die waarheid was. En dat Jesus van alle ewigheid was – want juis dit het Cerinthius se makkers ontken.
Hulle kon dus maar rustig die propaganda van Cerinthius vergeet wat sê dat Jesus nie die ewige Seun van God is nie en dat die boodskap wat hulle aan die begin gehoor het nie die korrekte weergawe is nie. VERGEET DIT sê die Apostel Johannes. Christus IS die een wat van die begin daar was. En die Evangelieboodskap wat julle reg van die begin af van ONS (apostels) geleer het, IS die korrekte boodskap.
C > JONGMENSE > "Julle het die Bose klaar oorwin en julle is sterk omdat God se Woord in julle bly"
"Jongmense, die aanslag is op julle vandag", sê die Apostel. "Die propaganda van Cerinthius is die werk van die Bose. Maar julle jong turke is alreeds genoegsaam onderrig en julle is reeds gevul met die Waarheid van God se Woord. Moenie dat iemand julle verwar en ontwrig nie. Die Woord wat julle ken, maak dat julle alreeds die antichris oorwin het".
Wat 'n ontsaglike belangrike woord is dit nie?! Net die Skrif alleen in ons binneste, is die algenoegsame krag om die vyand totaal te oorwin en van alle vertwyfeling ontslae te raak. Daar sê hy dit swart-op-wit in vers 14c. Daardie God's Woord is algenoegsaam! Vervul deur die Skrif, kan jongmense selfs die antichristelike propaganda by universiteite oorwin. Oral waar die Bose kop uitsteek, is die oorwinning daar, wanneer die mens Woordvervuld is.
Daar is die drie fundamentele waarhede wat ons uit verse 12-14 leer:
1 > Wie se sonde waarlik vergewe is in Jesus Christus, ken God as Vader
2 > Die ken van Jesus beteken om HOM te ken wat van alle ewigheid af is – die ewige Seun van God.
3 > Woon die Woord in jou, is jy sterk en het jy die Bose oorwin
Ten slotte oor na verse 15-17 > LEES DIT WEER
Dit klink of hierdie paragraaf uit die lug gegryp is. Hoe skakel dit met die bostaande verse 12-14? Dit is tog duidelik dat Johannes nog steeds met die jonges en oueres in die gemeente praat, net soos in die vorige verse.
In kort: wat hy sê, is die volgende:
"Kinders, jongmense, pa's – OMDAT julle alreeds so vas geanker is in Christus en die Waarheid – OMDAT julle sondes vergewe is en julle God ken en die Woord in julle is en julle die Bose oorwin het – MOENIE vir Cerinthius en sy makkers navolg deur julle harte op die wêreld en die dinge van die wêreld neer te sit nie, want julle is reeds daarvan bevry in Christus en daardie dinge sal alles verbygaan, maar wie die Here gehoorsaam sal vir altyd bly".
Die gnostici was eers deel van die gemeentes, maar het hulle van die gemeentes afgeskei, want hulle was nooit in hulle harte deel van die Here se kerk nie. Dit het die apostel reeds gesê.
Maar waarom het hulle afgeskei en die gemeentes verlaat? Waarom het hulle in dwaalleer en kettery verval? Dit is omdat die dinge van die wêreld hulle harte beetgekry het en hulle weggelok het. Alles wat die apostel in verse 15-16 sê, is van toepassing op die Gnostici. Maar vir die lidmate van die gemeentes aan wie hy skryf, sê hy: Moenie hulle navolg nie! Moenie dieselfde roete loop nie, want julle IS gegrondves in Christus en die Woord van God! Want die wêreld as antichristelike sisteem staan lynreg teenoor die liefde van die Vader. Indien jy die wêreld liefhet, is die Vader se liefde nie in jou nie.
Weer eens sien ons hoe die Heilige Gees die apostel lei om nie middeweë/grys areas toe te laat nie. Dis óf SO óf dit is SO. Is jou hart op die wêreld verlief, is die Vader se liefde nie in jou nie en is jy eintlik losgemaak van die ware kerk van Christus! Hier verwys hy natuurlik eerstens na Cerinthius en sy volgelinge. Hulle was baie geestelik, maar aboluut verlore.
Persoonlik dink ek dat hierdie verse 15-17 van die duidelikste asook belangrikste in die hele NT is. Vul God se liefde jou en motiveer Sy wil jou, dan blaas wêreldse waardes en norme die aftog in jou lewe. LEES DIT WEER!
Maar wat presies bedoel die apostel met die begrip "wêreld"?
Eintlik word die woord WÊRELD op verskillende maniere in die NT gebruik. In Johannes se geskrifte is dit 'n sentrale begrip en word op vele maniere gebruik. Ek wys u graag op DRIE:
1 > WÊRELD as die kosmos, die heelal, die skepping. HIERVOOR moet alle Christene dankbaar wees, want dit is God se mooi gawe.
2 > WÊRELD as die menslike ras – alle mense. HIERDIE wêreld moet die Christene liefhê en die Evangelieboodskap met koorsagtige haas aan hulle bring.
3 > WÊRELD as die mensdom in rebellie en opstand en opposisie teen God – die wêreldsisteem met sy waardes, plesiere en aspirasies wat lynreg teenoor God se Woord staan. HIERDIE wêreld moet die Christene haat en verwerp en volgens 'n totaal teenoorgestelde stel waardes leef. Dis natuurlik van hierdie betekenis van "WÊRELD" wat 1 Joh 2: 15-17 praat.
Daar is twee goeie redes waarom 'n Christus-gelowige nie hierdie derde betekenis van wêreld mag liefhê nie.
EERSTE REDE: Liefde vir die wêreldsisteem en liefde vir die Vader is onversoenbaar, hulle sluit mekaar uit. Daarom is dit onmoontlik om beide lief te hê. Dis gewoon nie moontlik om die Vader lief te hê en ook lief te hê dit wat Hy haat nie.
Die dinge wat vir die wêreldsisteem prioriteit is, is dit wat in opstand is teen die lewende God en dit is juis die dinge wat die verloregaande mens se gevalle sondige natuur so begeer. Alles wat die oë sien en begeer en al sy gesteldheid op besit en eie roem. Dit kom van die wêreldsisteem en nie van die Vader nie.
Die wêreld se waardes, norme, prioriteite, vermaak, fokus, ingesteldheid kom op vanuit die begeertes wat die gevalle menslike natuur (vlees) domineer, wat totaal teenoor God se wil staan, alles waarop die sintuie en luste beslag kan lê. En ook die wellus van wat die oë sien en na hunker en die roem in wat besit word. In kort: Alles wat om die eie ego draai, want wêreldse waardes gaan alles oor Koning Mens – van begin tot einde.
TWEEDE REDE: Vers 17 > Alles, alles, alles in die wêreldsisteem is tydelik. Niks is blywend nie. Dis alles van verbygaande aard en op weg na vernietiging. Die wêreld, met al sy verleidelike dinge, gaan verby. Hoe dwaas dus om rustig op 'n trein te sit terwyl die trein op 'n afgrond afstuur. Spring jy nie betyds uit nie, sal jy saam met die trein vernietig word. Dis dwaas om jou lewe soos 'n jas oor die kapstok van die wêreldsisteem te hang.
Maar is dit dan die hele storie? Is daar niks wat blywend is nie. Ons harte dors immers tog na permanensie, na blywende hoop.
Ja, sê die Heilige Gees deur die apostoliese pen, daar IS iets wat ewig sal bly. Die man/vrou wat die wil van God doen, bly vir ewig en ewig en ewig en so 'n persoon sal nooit verderf nie. O, wat 'n salige hoop is dit nie! Wat 'n versekering! Dit maak eenvoudig alles die moeite werd.
Dit is die inwoning van God, die Heilige Gees, wat veroorsaak dat die Christus-gelowige se oë oopgaan vir al hierdie dinge en hy/sy begeer om weg te beur van alles wat hom/haar kan verhinder om die Here lief te hê en te dien. Die wegbeur is die resultaat van 'n Godswonder en Godsdaad wat in die hart plaasgevind het. En dit plaas so 'n mens op 'n wenpad.