Geskryf deur Greg Asner
'N Lugfoto van Borneo toon ontbossing en kolle van die oorblywende bos. Greg Asner, CC BY-ND
Die Aarde se horlosie van die lewe het oor 550 miljoen jaar ontwikkel. Langs die pad het vyf massa-uitsterwingsgebeure ernstige terugslae tot lewe op ons planeet veroorsaak. Die vyfde, wat veroorsaak is deur 'n gigantiese meteoriet-impak langs Mexiko se Yucatan-kus, het die Aarde se klimaat verander, het die dinosourusse uitgetrek en verander die verloop van biologiese evolusie.
Vandag ly die natuur aan die versnelling van verliese so groot dat baie wetenskaplikes sê 'n sesde massa-uitsterwing is aan die gang. Anders as verlede massa-uitsterwings, word hierdie gebeurtenis gedryf deur menslike aksies wat natuurlike ekosisteme afbreek en ontwrig en die Aarde se klimaat verander.
My navorsing fokus op ekosisteme en klimaatsverandering van streeks na globale skale. In 'n nuwe studie getiteld "'N Global Deal for Nature, "Gelei deur bewaringsbioloog en strateeg Eric Dinerstein, 17-kollegas en ek lê 'n padkaart op om gelyktydig 'n sesde massa-uitsterwing te voorkom en klimaatsverandering te verminder.
Ons karteer 'n kursus om onmiddellik 30% van die Aarde se oppervlak onmiddellik te beskerm om die bremse op vinnige biodiversiteitsverlies te plaas. Voeg dan nog 'n 20% van ekosisteme by wat oneweredelik groot hoeveelhede koolstof uit die atmosfeer kan suig. Na ons mening moet die verlies aan biodiversiteit en klimaatsverandering aangespreek word as 'n onderling gekoppelde probleem met gekoppelde oplossings.
Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur status graderings vir geassesseerde spesies (EW - uitgestorwe in die natuur; CR - bedreig bedreig; EN bedreig; VU - kwesbaar; NT - naby bedreig; DD - data tekort; LC - minste bekommernis). Baie spesies is nog nie geassesseer nie. IUCN, CC BY-ND
Kom ons maak 'n ooreenkoms
Ons Global Deal for Nature is gebaseer op 'n kaart van ongeveer 'n duisend "ekoregioene" op land en see, wat ons afgekondig het op grond van 'n internasionaal groeiende ondersoek. Elk van hulle bevat 'n unieke ensemble van spesies en ekosisteme, en hulle speel komplementêre rolle in die bekamping van klimaatsverandering.
Natuurlike ekosisteme is soos onderlinge fondse in 'n andersins volatiele aandelemark. Hulle bevat selfregulerende webs van organismes wat interaksie het. Byvoorbeeld, tropiese woude bevat 'n kaleidoskoop van boomsoorte wat saam verpak word, wat koolstofopberging in hout en grond verhoog.
Bosse kan natuurrampe en katastrofiese siekteuitbarstings weer weerspieël omdat hulle uiteenlopende portefeuljes van biologiese reaksies is, selfbestuur deur en onder mede-bestaande spesies. Dit is moeilik om hulle te crash as hulle alleen gelaat word om hul ding te doen.
Mensgemaakte ekosisteme is swak plaasvervangers vir hul natuurlike eweknieë. Byvoorbeeld, boomplantasies is nie bos-ekosisteme nie - dit is gewasse van bome wat stoor baie minder koolstof as natuurlike woude, en vereis baie meer onderhoud. Plantasies is ook spookdorpe in vergelyking met die komplekse biodiversiteit wat in natuurlike woude voorkom.
Nog 'n belangrike kenmerk van natuurlike ekosisteme is dat hulle mekaar verbind en beïnvloed. Oorweeg koraalriwwe, wat sentraal staan ​​by die Global Deal for Nature, omdat hulle koolstof stoor en biodiversiteit is. Maar dit is nie hul enigste waarde nie. Hulle beskerm ook kusse van stormopname, die ondersteuning van binnelandse mangrowe en kusgrasvelde, wat mega-stoorkolwers vir koolstof en huise vir groot getalle spesies is. As een ekosisteem verlore gaan, styg die risiko vir die ander dramaties dramaties. Konnektiwiteit maak saak.
Reefskaal koraal bleikmiddel in die Hawaiiaanse eilande, 2016. Opwarming van oseane veroorsaak herhaalde koraal bleikgebeurtenisse, wat wêreldwyd bedreig word. Greg Asner, CC BY-ND
Die idee om groot dele van die planeet te bewaar om biodiversiteit te bewaar, is nie nuut nie. Baie vooraanstaande kundiges onderskryf die idee van die helfte van die oppervlak van die aarde opsy sit om biodiversiteit te beskerm. Die Global Deal for Nature bevorder hierdie idee sterk deur die bedrae, plekke en soorte beskerming te spesifiseer wat nodig is om hierdie poging in die regte rigting te laat beweeg.
Gebou op die ooreenkoms van Parys
Ons het ons studie ontwerp om te dien as leiding wat regerings kan gebruik in 'n beplanningsproses, soortgelyk aan die klimaatsverandering onderhandelinge wat tot die 2015 Paryse-ooreenkoms gelei het. Die Parys-ooreenkoms, wat 197-lande het onderteken, stel globale doelwitte vir die vermindering van kweekhuisgasvrystellings, bied 'n model vir finansiële hulp aan lae-inkomste lande en ondersteun plaaslike en voetsoolpogings wêreldwyd.
Maar die ooreenkoms van Parys beskerm nie die diversiteit van die lewe op aarde nie. Sonder 'n metgesel plan sal ons die rykdom van spesies verloor wat miljoene jare geneem het om te ontwikkel en op te bou.
Trouens, my kollegas en ek glo dat die ooreenkoms van Parys nie nagekom kan word sonder om biodiversiteit gelyktydig te red nie. Hier is hoekom: Die mees logiese en koste-effektiewe manier om kweekhuisgasvrystellings te bekamp en gasse uit die atmosfeer te verwyder, is deur stoor koolstof in natuurlike ekosisteme.
Bosse, grasvelde, veenvelde, mangrowe en 'n paar ander tipes ekosisteme trek die meeste koolstof uit die lug per hektaar grond. Om hul reeks te beskerm en uit te brei, is veel meer skaalbaar en baie minder duur as om die klimaat te ontwerp om die tempo van opwarming te vertraag. En daar is geen tyd om te verloor nie.
Die koste werd
Wat sal dit neem om 'n Global Deal for Nature in aksie te stel? Land- en mariene beskerming kos geld: Ons plan sal 'n begroting van sowat US $ 100 miljard per jaar benodig. Dit klink dalk baie, maar ter vergelyking verdien Silicon Valley-maatskappye byna $ 60 miljard in 2017 net om programme te verkoop. En die verspreide koste is goed binne internasionale bereik. Vandag spandeer ons globale samelewing egter minder as 'n tiende van die hoeveelheid om die aarde se biodiversiteit te red.
Nasies sal ook nuwe tegnologie benodig om vordering te evalueer en te monitor en om biodiversiteitsbesparende aksies aan die toets te stel. Sommige bestanddele wat benodig word vir 'n globale biodiversiteitsmoniteringstelsel word nou ontplooi, soos basiese satelliete wat beskryf die algemene plekke van woude en riwwe. Ander is net aan die gang op streeksskale, soos op-die-grond dop stelsels om diere en die mense wat hulle aan te spoor, op te spoor, en biodiversiteit in die lug en koolstofkarteringstegnologieë.
AsnerLab se lug-observatorium is die kartering en monitering van spesies en koolstofopslag om die probleme van biodiversiteitverlies en klimaatsverandering in fokus te bring.
Maar sleutelkomponente word steeds op wêreldwye skaal ontbreek, insluitend tegnologie wat teiken-ekosisteme en spesies van Aarde-baan, hoëvliegtuie en in die veld kan ontleed om reële kennis oor die veranderende lewensituasie op ons planeet te genereer. Die goeie nuus is dit hierdie tipe tegnologie bestaan, en kan vinnig opgeskort word om die eerste wêreldwye natuurmoniteringprogram te skep.
Tegnologie is die makliker deel van die uitdaging. Die organisering van menslike samewerking tot so 'n breë doel is baie moeiliker. Maar ons glo dat die waarde van die aarde se biodiversiteit baie hoër is as die koste en moeite wat nodig is om dit te red.
Greg Asner, Direkteur, Sentrum vir Global Discovery and Conservation Science and Professor, Arizona State University