Sabinet | Arbitrêre gronde vir onbillike diskriminasie en die bewyslas in arbeidsgeskille : regte
oa Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Arbitrêre gronde vir onbillike diskriminasie en die bewyslas in arbeidsgeskille : regte
Author Dawid De Villiers1
Source : Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe, Volume 11, Issue 1, Mar 2014, p. 169 - 187
Keyword(s) : Arbeidsgeskille, Arbeidshof, Arbitrary grounds, Arbitrere gronde, Automatic unfair dismissal, Bewyslas, Billikheid, Burden of proof, Constitution, Convention 111, Differensiasie, Differentiation, Employment Equity Act 55 of 1998, Fairness, Grondwet, Harassment, Human dignity, Industrial court, Konvensie 111, Labor disputes, Labour court, Labour Relations Act 66 of 1995, Menslike waardigheid, Nywerheidshof, Onbillike diskriminasie, Onregmatigheid, Outomatiese onbillike ontslag, Racial discrimination, Rassediskriminasie, Teistering, Unfair discrimination, Unlawfulness, Wet op Arbeidsverhoudinge 66 van 1995, Wet op Gelyke Indiensneming 55 van 1998, Wiehahn Commission 1982 and Wiehahn-Kommissie 1982
Om onbillike diskriminasie in die werkplek te bewys, behels verskeie stappe. Ten eerste moet daar &apos;n oortuigende grond of rede aangevoer word, dan moet spesifieke negatiewe praktyke of optredes bewys word en ten slotte moet die nadelige gevolge van die beweerde diskriminasie gewigtig genoeg wees om diskriminasie daar te stel.
Diskriminasie is voorheen as &apos;n onderafdeling van onbillike arbeidspraktyke gesien. Mettertyd het die wetgewer hierdie terme van mekaar begin onderskei en in aparte wette gekodifiseer. Diskriminasie wat tot ontslag lei, word in die Wet op Arbeidsverhoudinge (WAV) van 1995 as &apos;n subtipe van outomatiese onbillike ontslag (artikel 197) omskryf. Die onbillike optrede van die werkgewer teenoor &apos;n werknemer wat nog in diens is en soms diskriminasie kan insluit, word in die Wet op Gelyke Indiensneming (WGI) as onbillike diskriminasie verbied (artikel 6).
Hierdie artikel verken in die eerste plek die geskiedenis oor die wyse waarop onbillike diskriminasie &apos;n selfstandige eisoorsaak geword het. Die aard van die gelyste en sogenaamde arbitrêre gronde en die verskil tussen hulle het heelwat bespreking uitgelok en is die tweede fokus van hierdie ondersoek. Die ietwat gebrekkige artikel 11 van die Wet op Gelyke Indiensneming (soos in 1998) kom ook onder die loep. &apos;n Derde fokus is die bewyslas in sodanige dispute.
Die rol van die Internasionale Arbeidsorganisasie se Konvensie 111 word ondersoek en invloedryke beslissings van die howe word ook bespreek. Daar word krities gevra of &apos;n bewese grond in alle gevalle &apos;n noodsaaklike vereiste moet wees om diskriminasie te bewys. Ten slotte word gekyk na die waarde wat die wysigings, soos vervat in die Wysigingswet op Gelyke Indiensneming (Januarie 2014), kan toevoeg en word enkele ander voorstelle gemaak wat implementering met die oog op toekomstige beslegting van dispute kan fasiliteer.
Persistent Link : http://hdl.handle.net/10520/EJC151163