FEBRUARIE 2016 SE HARTKAMPVERSLAG
Hierdie kamp was ‘n “bundukamp” met minimum geriewe. Daar was byvoorbeeld geen ablusiegeriewe of drinkwater nie. Alles wat ons dus daar nodig gehad het moes ons saamvat. Drinkwater kon van elders op die plaas aangery word. Almal was hierdie keer dus heeltemal buite hul “comfort zone”. U sal ook onthou dat ons al by herhaling gesê het dat ons absoluut glo, dat daar geen groei binne die gemaksone moontlik is nie.
Geen vyfster etes was beskikbaar nie, en net ‘n 10mm kampmatrassie en ‘n slaapsak om op te slaap. Die oop bostoilet was ook nogal vreemd.
Die leierskap het besluit om met hierdie kamp ‘n proefneming te doen. Ons het die kamp op Saterdagoggend laat afskop instede van Vrydagaand. Dit is gedoen om die lede van die leierspan wat in beroepe staan, te help om die druk om betyds te wees, te verlig. Ons moet op Vrydae al 16h00 begin kinders oplaai, en teen 17h00 vertrek, sodat ons nog in daglig kan tent opslaan. Ons het hierdie keer al Saterdagoggend 05h00 begin kinders bymekaarmaak.
Saterdag 20 Februarie
Vyf en dertig seuns en ses leiers het op die veeplaas van die Gromer pluimveeplaas aangekom. Personeel van die boerdery het ons verwelkom en die terrein gaan wys waar ons kon kamp opslaan. Hulle bederf ons ook elkeen met ‘n worsbroodjie.
Soos gewoonlik is die seuns in spanne opgedeel. Twee spanne het die twee 5x10 weermagtente begin opslaan, terwyl een span begin hout saag het vir vuurmaak. Die vierde span het vir ons die toiletgat gegrawe.
Met al die werk gedoen, die kamp operasioneel, is die seuns die pad beduie na die “skietbaan”. Hulle het die aansienlike afstand na die skietbaan, ten spyte van die hitte sommer gou-gou afgedraf.
Hier het ons die groter en kleiner seuns geskei. Die groter seuns het onder leiding van Francois van Jaarsveld en Herman van Schalkwyk, die outjies laat kleiduif skiet.
Ek het die kleiner outjies met ‘n .22 rewolwer laat skiet. Later het ons die twee groepe omgeruil. Almal het die skiet geweldig baie geniet.
Laat middag het ons die manne na een van die plaas se besproeingsdamme gevat om te gaan swem. Hoewel on sander planne vir hulle by die dam gehad het, het hulle hulself so geniet dat ons hulle laat begaan het.
Dit was al amper donker toe ons terug in die kamp kom, natuurlik rasend van honger.
Na aandete het Herman en Kobus die manne laat “glowsticks” soek in die veld. Hulle het dit vroeër gaan wegsteek. Die groter en kleiner seuns is weer in twee verskillende groepe ingedeel en moes in twee verskillende areas soek. Rekord is gehou van hoeveel stokkie elke seun gekry het. Die twee onderskeie wenners het elkeen ‘n lekker prys gewen.
Oom Herman skop die aktiwiteit af met ‘n beskermingsgebed, want die aktiwiteit is potensieel gevaarlik in die donker. Na afloop, sluit hy af met ‘n dankgebed dat niemand seergekry het nie. Dankie oom Herman vir hierdie waardevolle les wat seuns oor gebed kon leer.
Hierdie aktiwiteit het hulle besig gehou tot omtrent halftien. Teen elfuur was die meeste se ligte uit.
Sondag 21 Februarie
Soos gewoonlik skop die dag vir die leierspan af met ‘n vroegoggend gebed en “fellowship”-sessie. Teen ons klaar is, is meeste van die seuns al op. Na koffie en beskuit verdeel ons in kleingroepies vir die oggendlering. Die skrifgedeeltes wat hulle moet deurdink is: Ps19:15; Luk.6:36-38 en Spr. 18:20,21. Daarna vat ons dit saam in die groot groep. Ons stuur na ‘n interresante ontbyt van gemmerbier, neute en droeë vrugte, die manne terug in die klein groepe. Nou moes hulle van elke groeplid drie opbouende dinge neerskryf en vir hom sê.
Hierna volg die uiters frustrerende kamp afbreek, oppak en laai, terwyl middagete voorberei word.
Nadat alles gelaai, en die kamp skoon agtergelaat is, vat ons die seuns vir ‘n laaste swem in die plaasdam voordat ons huistoe gaan.
Amper die helfte van die seuns was nuwe seuns op hul eerste of tweede kamp. Omdat Hartkampe ‘n verhoudingsbaseerde bediening is, is die groot groep seuns ‘n kwaai uitdaging. Dis baie na aan onmoontlik om in so ‘n kort tydjie selfs net ’n gesprek met elke seun te voer, wat nog van probleme aanspreek.
Hierdie tipe “bundu” kampe het byna almal uit hul gemaksones gehaal, maar was vir sommige seuns ‘n reuse uitdaging. Ons moet dit beslis meer dikwels doen.
Baie dankie aan ons Hemelse Vader vir voorsiening, beskerming en seen wat Hartkampe uit Sy Vaderhand beleef. Dankie Vader vir krag, genade, liefde en geloof wat ek en die leierskap ontvang om hierdie werk te kan doen, sodat U verheerlik kan word.
Baie dankie aan die leierspan. Julle het nie ‘n idee hoe groot julle my help nie. Baie dankie aan elkeen van julle. Ons sal nooit regtig weet hoe groot ons die seuns help nie.
Baie dankie aan ons vrouens by die huis wat ons so getrou help met die skoonmaak agterna. Julle is werklik Spreuke 31 vroue. Dankie dat julle ons verduur en ons verstaan.
Baie dankie aan Gromer pluimveeplaas vir die bederf om julle pragtige plek te kon gebruik. Baie dankie ook aan die vriendelike en hulpvaardige personeel, van die sekuriteitswagte by die hek tot by topbestuur.
Baie dankie weereens aan Hartaksie en Doulos wat dit vir ons baie makliker maak met die kos wat julle voorsien.
Baie dankie aan al ons donateurs, ondersteuners en intersessors. Sonder julle kan ons nie.
Baie dankie Johanna in Elandspoort, dis voorwaar ‘n plesier om saam met jou en jou span te werk.
As ek iemand vergeet het, dit is nie omdat jy onbelangrik is nie, net ek wat deesdae ietwat deurmekaar is. Vergewe my dan asb.
Rykes en armes ontmoet mekaar
22:1 'n Naam is verkiesliker as groot rykdom, guns beter as silwer en as goud.
22:2 Rykes en armes ontmoet mekaar, die HERE het hulle almal gemaak.
22:3 'n Skrander mens sien die onheil en verberg hom, maar die eenvoudiges gaan verder en word gestraf.
22:4 Die loon van nederigheid is die vrees van die HERE, is rykdom en eer en die lewe.
22:5 Dorings, vangnette lê op die pad van die verkeerde; hy wat sy siel wil bewaar, bly ver weg daarvandaan.
22:6 Oefen die seun volgens die eis van sy weg; dan sal hy, ook as hy oud word, daar nie van afwyk nie.
22:7 Die ryke heers oor die armes, en hy wat leen, is 'n slaaf van die man wat uitleen.
22:8 Wie onreg saai, sal onheil maai; en die stok van sy grimmigheid sal verdwyn.
22:9 Wie vriendelik is, hy word geseën, omdat hy van sy brood aan die arme gee.
22:10 Dryf die spotter weg, dan gaan die twis weg; en die stryery en die geskimp hou op.
22:11 Hy wat reinheid van hart liefhet, wie se lippe aangenaam is--die koning is sy vriend.
22:12 Die oë van die HERE bewaar kennis; daarom verydel Hy die woorde van die ontroue.
22:13 Die luiaard sê: Daar is 'n leeu buitekant; ek kan in die middel van die strate gedood word!
22:14 Die mond van die vreemde vroue is 'n diep kuil; hy op wie die HERE vertoornd is, sal daarin val.
22:15 As die sotheid vassit in die hart van die seun, die tugroede sal dit daaruit verwyder.
22:16 Wie die arme verdruk, bevoordeel hom; hy wat aan die ryke gee, verarm hom net.
22:17 Gee gehoor en luister na die woorde van die wyse manne, en let op my kennis.
22:18 Want dit is lieflik as jy dit in jou binneste bewaar; mag hulle tesame gereed lê op jou lippe.
22:19 Dat jou vertroue op die HERE mag wees, daarom onderwys ek jou vandag, ja, vir jou.
22:20 Het ek jou nie kernagtige spreuke voorgeskrywe met raadgewinge en kennis,
22:21 om jou bekend te maak waarheid, betroubare woorde, sodat jy woorde van waarheid kan antwoord aan die wat jou stuur nie?
22:22 Beroof die arme nie, omdat hy arm is, en verbrysel die ellendige nie in die poort nie.
22:23 Want die HERE sal hulle saak verdedig en hulle berowers van die lewe berowe.
22:24 Verkeer nie met 'n driftige man nie, en met 'n opvlieënde man moet jy nie omgaan nie,
22:25 sodat jy nie gewend raak aan sy paaie en 'n strik vir jouself span nie.
22:26 Wees nie onder die wat 'n handslag gee, onder die wat vir skulde borg staan nie.
22:27 As jy nie het om te betaal nie, waarom sal hulle jou bed onder jou uit neem?
22:28 Die ou grenslyne wat jou vaders gemaak het, moet jy nie verlê nie.
22:29 Sien jy 'n man wat vaardig is in sy werk--hy kan voor konings staan, hy hoef nie voor geringes te staan nie.
Psalm 100 lees soos volg: "1.'n Dankpsalm. Juig tot eer van die Here, almal op aarde! 2.Dien die Here met blydskap! Kom voor
Hom met gejubel! 3.Erken dat die Here God is: Hy het ons gemaak en ons is Syne, ons is Sy volk, Sy eie kudde. 4.Gaan Sy
poorte binne met dankliedere, Sy tempel met lofgesange, dank Hom, prys Sy Naam, 5.want die Here is goed, aan Sy liefde is
daar geen einde nie, Sy trou duur van geslag tot geslag." Lees asseblief ook Jesaja 65:17-25, Efesiërs 2:19-22 en 1 Petrus
Ek sien in my geestesoog hoe Psalm 100 in die Ou Testamentiese tyd deur 'n koor mense gesing word wat op die tempel se
trappe staan. In hierdie tyd het mense groot moeite gedoen met hulle erediens wat die hart van die gemeente was. Tydens die
eredienste het die mense se vreugde in die Here 'n hoogtepunt bereik. Selfs in die Nuwe Testament het die gemeente tydens
eredienste God se groot en magtige dade in herinnering geroep. Die eerste gemeentes van die Nuwe Testament het tydens hulle
eredienste die opstanding van Jesus Christus herdenk. Vandag kan ons ook saam met ons medegelowiges feesvier in die
oorwinning wat Jesus Christus vir ons aan die kruis behaal het. Ons leef vandag saam met Hom. Musiek is een van daardie
dinge wat ons as vanselfsprekend aanvaar. Die wêreld gebruik egter ook hierdie goeie gawe vir duiwelse dinge. Ons is egter
bewus van hierdie misbruik. Goeie musiek is 'n seëning van die Here en motiveer ons om vir Jesus te leef. Met musiek gee
ons uiting aan ons gevoelens. Daarom is dit lekker om saam met mede-gelowiges God te dien met musiek as prys en eerbetoon.
Musiek bring vreugde. Ek glo dat die musiek van die regverdiges regtig deur God waardeer word.
Die volgende gedagtes kan uit Psalm 100 verkry word:
* God wil hê dat al Sy kinders Hom moet dien;
* God nooi al Sy kinders uit om saam te kom feesvier met lofgesange en dankliedere; * God wil hê ons moet Hom eer, Hom hulde bring en Hom alleen dien;
* Ons is Syne omdat Hy ons gemaak het;
* Ons Christene is vandag Sy volk;
* God het Sy Seun gekruisig vir almal van ons;
* Die stemming tydens eredienste is een van vreugde en blydskap;
* Omdat God goed is, moet ons juig tot eer van Hom;
* God sal ons altyd liefhê; en
* God se trou volg al die geslagte van Sy Christenkinders.
Sjoe!! Hoe ver moet ek gaan? Weet jy, ek dink regtig ons gee vir die Here soms 'n klap in die gesig met ons ondankbare houding. En dan is ons boonop soms uitgesproke oor mense wat ons irriteer. Soos die sluipslapers in die veld daar naby jou huis, of die
Wees altyd bly in die Here, ek herhaal, wees bly. Wees inskiklik teenoor alle mense. Die Here is naby.Weet jy, ek dink regtig ons gee vir die Here soms 'n klap in die gesig met ons ondankbare houding. En dan is ons boonop soms uitgesproke oor mense wat ons irriteer. Soos die sluipslapers in die veld daar naby jou huis, of die ou op die hoek by die robot. Ek praat dit glad nie goed nie, maar daar is mense wat uit desperaatheid dit moet doen.
Ewe skielik het die mense van Israel hulle in ‘n totaal nuwe situasie bevind.
Lees Jos 5:13-15.
Ek weet nie of julle weet van wat alles gebeur het in die boek Josua nie. Ek weet nie of julle baie van die geskiedenis van Israel weet nie - maar as julle wel weet, dan sal jy onthou dat die mense van Israel was vir baie baie jare in gevangeskap. Hulle was slawe en dit was ‘n vernederende ervaring gewees. Vir baie jare het hulle God gesmeek om hulle te laat vry kom. En uiteindelik in hierdie dramatiese uittog, onder die leiding van Moses, het God die mense na vryheid gelei. Weg van Farao af, weg van die land van Egipte af.
Ewe skielik het die mense van Israel hulle in ‘n totaal nuwe situasie bevind. Hulle is nou nie meer slawe nie, maar hulle dwaal nou daar in die woestyn rond, maar hulle weet nou nie wat om volgende te doen nie. Hulle kon nie besluit: moet ons hier kamp opslaan, of moet ons voorentoe of agtertoe of wat moet ons doen nie. Hulle het ‘n hele generasie lank daar in die woestyn rondgedwaal.
Een sou sê, kom ons neem twee tree vorentoe en dan sal iemand anders weer sê, nee kom ons nee twee tree terug. Een sou sê kom ons sit net stil en ‘n ander sou sê, maar kom ons gaan terug Egipte toe. Daar het ons ten minste geweet wat aangaan. Nou weet ons niks. So dwaal hulle vir ‘n hele generasie.
Die hele tyd het God vir hulle gesê: mense, moet nie opgee met hierdie droom van julle nie. Hy sê ek wil hê dat julle ‘n totaal nuwe land moet gaan inneem. Julle sal almal onthou dat God die mense na die land Kanaan geroep het. Hy het gesê hierdie nuwe land gaan ‘n wonderlike plek wees - dit gaan ‘n plek van melk en heuning wees. Vir ons klink dit na ‘n taai storie - o, "breakfast-land". Here, wat gaan ons daar vind? Niks nie, net melk en heuning. Maar vir die Israeliete het dit wonderlike soet geklink, in meer as een manier.
Die enigste probleem was, as julle kan onthou - net soos hulle ingetrek het in die land, het hulle gevind dat daar nie net melk en heuning was nie - maar elke vyandige stam op die aarde was ook in daardie land.
Al hierdie volke was nie bereid om hulle land op te gee, omdat Israel ingetrek het - en gesê het: Wel, God het gesê, ons kan hier woon nie. O nee, hulle wil veg vir die behoud van hulle land.
Ek onthou as klein seuntjie was dit vir my vrees aanjaend in die Sondagskool toe hulle die verowering vand ie land Kanaan behandel het. Dit het gevoel, elke week as ons by die Sondagskool kom, of daar ‘n nuwe stam op die horison verskyn het. Die een week is dit die hetiete - dan behandel jy dit. Die volgende week is die Enakiete, dan is dit die volgende week die ammalekiete, en dan is dit die amoriete en later kry jy diemuskiete. Dis asof alles moontlik daar buite lê en wag en jy gaan almal wen.
Die mense van Israel het presies dieselfde frustrasie beleef. Hulle sê, God jy het ons geroep vir hierdie wonderlike droom, jy het ons geroep om die droom te deel, maar het Jy ons sover gebring om ons nou in die steek te laat. Is jy net besig om ons te terg met die belofte? Daardie blik van hoe wonderlik dit gaan wees, was dit om ons nou net hier te los?
En net toe dit lyk of dit nie enigsins erger kan gaan nie - raai wat?
Toe raak dit erger.
Jos 5 - toe almal nou al moeg is, en nie meer lus is vir die storie nie. Bevind hulle hulself voor ‘n eislike groot fort gebou. ‘n Stad wat Jerigo genoem word.
Ons weet nie veel van hoe hierdie muur gelyk het nie, want dit bestaan nie meer nie. Maar argioloë wat die gebied bestudeer het, sê dat die stad, uit dit wat hulle kan aflei uit die opgrwarings - die stad is beskerm deur twee masiewe mure. Die buitenste muur was geweldig hoog en baie wyd en dit het ‘n binne muur omring. Die binne muur was ewe hoog, maar dié muur was baie wyer gewees, want huise is in die muur gebou. Jy jan dink hoe intimiderend hierdie muur moes gelyk het vir die Josua.
Die moeë en afgemate Israeliete kon hierdie masiewe fort van ver af sien. Dit soos ‘n nes daar bo in die Judea se wildernis. Dis asof die stad vir die Israeliete wil sê: Ons daag julle uit - kom! Ons daag julle! Dis moes ‘n geweldige tyd van moedeloosheid vir die Israeliete gewees het. Hulle het gedink hulle het hierdie wonderlike droom, hulle het hierdie belofte van God - nou loop hulle hulle vas in hierdie masiewe groot muur. Die stad Jerigo.
Ek weet vir baie van julle vanaand in hierdie kerk het God ‘n droom gegee, en God het jou geroep om ‘n verskil te maak. Elke nou en dan dan kry ‘n ‘n kykie na jou droom, as jy met ‘n geleentheid werklik die teenwoordigheid van God beleef. Vir ander gebeur dit by ‘n Bybelstudie of op ‘n kamp of by die CSV - maar dan voel jy dat God jou hart aan die brand steek met ‘n droom. En met alles in jou wil jy daardie droom najaag.
Maar kom ons wees eerlik vanaand met mekaar. Baie van ons bevind onsself vanaand vasgekeer tussen mure. Dis maak jou moedeloos. Dit lyk so werklik, dit lyk so moontlik. Net soos jy jou droom wil najaag - dan hardloop jy jou vas teen iets persoonliks, of teen ‘n situasie, dan lyk dit of God die deur toe geklap het vir jou droom.
Een van daardie werklikheids drome, jy word wakker en dit was nooit gewees nie. God alleen weet watter Jerigo’s jy vanaand het. En ons almal het dit - almal bots met een of ander muur.
Niemand is vir God belangriker as jy nie:
Niemand is vir God belangriker as jy nie: Bewyse hiervan uit die Woord
In Galasiërs 2:6-9, praat Paulus van Petrus, Jakobus, en Johannes. As daar iemand was wat op 'n spesiale plek in God se hart kon aanspraak maak dan was dit hierdie drie manne. Toe Jesus op aarde was het dit gelyk asof hulle Sy intiemste vriende was. Later is hulle die steunpilare van die kerk genoem. Sonder pilare sou die hele gebou inmekaar val. Tog skryf Paulus van hulle: 'wat hulle vroeër was, maak nie vir my saak nie, God kyk nie na die uiterlike nie' Paulus het hier van Petrus gepraat, die man wat deur miljoene geëer is as die eerste pous. Selfs sy skaduwee het mense gesond gemaak. Paulus het gepraat van die leiers van die kerk, die heiligstes, toe hy deur God geïnspireer is om te skryf "wat hulle vroeër was, maak nie vir my saak nie, God kyk nie na die uiterlike nie. Sê vir jouself, 'Die Woord van God sê, ek is so belangrik vir God soos Petrus, Jakobus, en Johannes is.'
Op 'n dag het die dissipels vir Jesus vertel dat sy Moeder graag met Hom wil praat. Jesus het gesê: 'Wie is my Moeder? Enigeen wat die wil van God doen is my moeder.' (Lukas 8:20-21).
Dit beteken dat enigeen wat gehoorsaam aan God is, net soveel reg het om met Jesus te praat as wat Maria het. Enigeen wat God se wil uitvoer het dieselfde plek in Jesus se hart as wat sy eie Moeder het!
Terwyl Jesus op 'n tyd besig was om te preek, het 'n vrou uitgeroep en gesê: 'Geseënd is die vrou wat U in haar liggaam gedra het'. Maar in plaas daarvan om met haar saam te stem, het Jesus vir haar gesê: 'Nog meer bevoorreg is hulle wat die Woord van God hoor en dit onderhou.'(Lukas 11:27-28).
Jesus is net eenmaal gebore. Dus kon net een vrou die voorreg hê om aan die Messias geboorte te skenk. Dit was Maria se unieke seën. Maar geestelik het ons almal ewe veel seën ontvang. In Efesiërs 1:3, sê die Bybel dat elkeen van ons het elk 'n geestelike gawe ontvang. Hoe kan dit anders wees? As Christus gesterf het (dus sy àlles gegee het) vir sondaars, wat kan hy moontlik nou van hulle af terughou - noudat hulle gewas is, en God se kosbare kinders geword het? Soos die Skrif duidelik wys; omdat jy so kosbaar is vir God, dat Hy sy Enigste Seun vir jou gegee het, die duurste geskenk in die heelal is, daar kan niks wees wat Hy nie vir jou sal gee nie (Romeine 8:32, sien ook 1 Korintiërs 3:21-22).
Sê vir jouself, 'Ek het geestelik net soveel gawes ontvang as enigiend anders.'
Heilige Jesus, Heer van die Here, U is verhoog tot die hemel- troon. Ons bring U ere,Christus, die Here! Met heerlikheid is U gekroon. 2. Mooi is die aarde, dit het groot waarde, maar is gering voor u grootheid, Heer. U is ons lewe, U is ons vrede. U Gees moet ons hier lei en leer. 3. U is die Alfa, en die Omega. U kom en elkeen sal U kan sien. U is die Eerste. U is die Laaste. Die ganse skepping sal U dien.
As jy vir my sou vra hoe maklik dit is om getroud te wees, sou ek sê: dis die maklikste ding op aarde. Vir my. Meer as dertig jaar van volmaakte huweliksgeluk met ‘n wonderlike vrou en wonderlike kinders. Dis maklik om getroud te wees met my sielsgenoot, my beste vriend en my kollega.
As jy my sou vra hoe maklik dit is om in my eie onderneming te werk, sou ek sê: baie maklik. Ek verstaan die bedryf, ek verstaan my kliënte se behoeftes, ek doen dit al vir jare en dit werk.
As jy my sou vra hoe maklik dit is om die lewe te geniet en voluit te lewe, sou ek sê: dis maklik. Ek geniet alle fasette van my lewe, ek het pret, ek doen lekker dinge en ek maak alles daarvan wat ek kan.
Maar... as jy my sou vra of dit maklik is om ‘n Christen te wees, dan begin daar ‘n tweestryd in my gedagtes. Christenskap is vir my nie nét maklik nie. Ek sien rondom my mense wie se geestelike lewens ek werklik begeer. Mense wat in alle opsigte opreg en baie naby aan die Here lewe. Ek ken mense wie se lewens so gefokus is op God, dat niks hulle van stryk bring nie. Ek wil hulle eintlik “super-Christene” noem. Ek bely dat ek nie een is nie en dat ek dit nie regkry om altyd voluit op die Here te fokus en te vertrou nie. Ek wens soms ek kan so ‘n “before” and “after” prentjie van myself teken, waar die “before” totaal onherkenbaar is van die “after”. Jy ken mos die advertensies van die velroompies of die gewigsverliespilletjies – jy kan nie glo dis dieselfde mens nie!
Is Christenskap vir jou altyd maklik, of stoei jy ook so bietjie soos ek? En weet jy wat die ergste is? Ek het geen rede om so te sukkel nie, want bykans alles in my lewe is net gladde waters, “plain sailing” soos hulle sê.
As Christenskap maklik was, sou ek roekeloos geglo het. Nie dat ek NIE glo nie, inteendeel, maar dan sou ek nie soms geestelike dinge in twyfel getrek het nie. Ek sou (verskoon my as dit dalk verkeerd klink...) alles vir soetkoek opgeëet het. Ek sou dalk elke ding wat ‘n ander Christen glo, net so vir myself gevat en ook geglo het. Maar nou is ek ‘n kritiese gelowige.
As Christenskap maklik was, sou ek nooit getwyfel het nie. Ek twyfel verseker nie aan die bestaan van God nie, en ek twyfel hoegenaamd nie in die Bybel nie, maar daar is baie dinge waaroor ek soms wonder, wat nie vir my sin maak nie – miskien omdat ek té hard probeer verstaan.
As Christenskap maklik was, sou ek my verbly in swaarkry. Die Here sê dan swaarkry kweek volharding en egtheid van geloof. Maar dis nie so maklik nie, anders sou ek mos kon sê: Here, skuif nog meer smart en moeilikheid oor op my skouers. Dit sou eintlik so gevoel van genoegdoening gee, want dit sou beteken dat die Here meer op my fokus en meer aandag aan my gee.
As Christenskap maklik was, sou ek nooit bekommerd wees nie. “Goeie” Christene sê dis sonde om jou te bekommer, want dit beteken jy twyfel dat God die beste weet. Ons weet tog immers dat Hy geen las sal toelaat wat te groot is vir my om te dra nie, Hy sal mos alles ten goede laat meewerk... maar tog is ek dikwels bekommerd, en wens ek Christenskap was net maklik.
As Christenskap maklik was, sou ek alles gelate kon aanvaar. Ek sou nie nodig gehad het om oor geestelike sake te wonder en te tob nie. Ek sou kon sê: laat Gods water oor Gods akker loop, alles sal net weer regkom, sommer vanself; alles is deel van ‘n groter plan, alles is in God se beheer, die Here weet wat Hy doen. Maar ek sukkel daarmee, dis nie vir my maklik nie.
As Christenskap maklik was, sou ek nooit teleurgesteld gewees het nie. Het jy al iemand aan die dood afgestaan? Ten spyte daarvan dat jy lank gebid het, profesieë oor daardie persoon uitgespreek is en skrifgedeeltes die genesing bevestig het, het die persoon tog gesterf. Het jy al die teleurstelling ervaar van afdanking by jou werk, van ‘n huweliksmaat wat uitgestap het, van ‘n kind wat in dwelms verval het, van ‘n siekte wat jou onverwags tref? Dis in sulke tye dat Christenskap moeilik word.
As Christenskap maklik was, sou ek onvoorwaardelik kon liefhê. Dis maklik om vir my vriende en familie lief te wees. Ek ken die opdragte van die Bybel goed, maar tog is ek nie lief vir Mugabe nie, en vir baie van ons eie leiers ook nie. Ook nie vir die gewapende rowers wat ons ‘n paar jaar gelede in ons huis aangeval het nie. As ek hierdie mense in ‘n weegskaal moes sit met liefhê aan die een kant en haat aan die ander kant, weet ek na watter kant die skaal sou gaan.
As Christenskap maklik was sou ek nie so gesukkel het met sonde, met verkeerde gedagtes, verkeerde besluite, verkeerde woorde nie.....
Ek kan vandag sê Christenskap is nie vir my maklik nie. Maar, wil ek dit regtig anders hê? Ek dink nie so nie, want dit is juis in tye van worsteling dat ek God se soewereiniteit leer aanvaar het. Dis is sulke tye dat ek besef het dat God bokant my begrip is. Dis in sulke tye dat ek besef het God reageer nie op my gesukkel deur weg te raak en Homself te onttrek nie. Dis in sulke tye dat ek besef God is wie Hy sê Hy is, en doen wat Hy sê Hy sal doen, dat Hy absoluut betroubaar en standvastig is. Waar mense ontydig afgesterf het, het die Here vertroosting gebring. Waar bekommernis my wou oorweldig, het die donker wolk weer gelig en het dit waaroor ek bekommer het, dikwels nie eers gebeur nie. In tye van twyfel, het die lig weer vir my aangegaan en God het Homself op ‘n wonderbaarlike manier kom openbaar. Die wonderlikste van alles is dat die Heilige Gees harder in my werk, meer van my besit neem in die tye wanneer ek dit nodig het.
Christenskap is nie maklik nie, maar dis beslis vervullend. Dis die beste wat ek het; ek wil niks meer hê nie. Môre gaan ek dalk weer twyfel en bekommer, maar oormôre gaan ek weer terug kyk en sê: wow!
Intussen hou ek vas:
Ek hou vas aan u verordeninge, Here, moet tog nie dat my lewe 'n teleurstelling word nie.
My seun, wat ek jou leer moet jy nie vergeet nie, hou vas aan wat ek jou voorskryf
DIE OPENBARING 3:11
2 ’n Rukkie ná die Pasga van 32 HJ het drie van Jesus se apostels—Petrus, Jakobus en Johannes—presies so ’n ondervinding gehad.(Lees Matteus 17:1-5.) Terwyl hulle saam met hulle Heer op “’n hoë berg” was, het hulle in ’n visioen ’n voorskou van Jesus as ’n glorieryke hemelse Koning gehad. Die visioen het so werklik gelyk dat Petrus daaraan probeer deelneem het. Terwyl Petrus gepraat het, het ’n wolk oor hulle gevorm. Toe het Petrus en sy metgeselle iets gehoor wat net ’n handjie vol mense al ooit die voorreg gehad het om te hoor—Jehovah se stem. Nadat Jehovah bevestig het dat Jesus sy Seun is, het Hy uitdruklik gesê: “Luister na hom.” Die apostels het hierdie opdrag gehoorsaam. Hulle het ag geslaan op wat Jesus geleer het, en hulle het ander aangespoor om dit ook te doen.—Hand. 3:19-23; 4:18-20.
3 Hierdie woorde—“Luister na hom”—is tot ons voordeel in die Bybel opgeteken (Rom. 15:4). Waarom? Omdat Jesus Jehovah se woordvoerder is en Jesus elke keer dat hy sy mond geopen het om te onderrig, oorgedra het wat sy Vader wou hê ons moet weet (Joh. 1:1, 14). God se Koninkryk—die hemelse Messiaanse regering wat uit Christus Jesus en sy 144 000 medeheersers bestaan—is die onderwerp waaroor Jesus die meeste gepraat het. Dit sal dus goed wees as ons hierdie uiters belangrike onderwerp noukeurig ondersoek (Op. 5:9, 10; 14:1-3;20:6). Maar kom ons kyk eers waarom Jesus soveel oor God se Koninkryk gesê het.
Sy Naam is HERE
Die persepsie wat die meeste mense oor lofprysing het, is sing. Dit is definitief ver van die enigste manier van lofprysing, maar sekerlik een van die belangrikste. Ander maniere van lofprysing:
DIE BRUIDSKLEED VAN CHRISTUS SE BRUID IN ‘n STUKKENDE WêRELD MET SKREIENDE NOOD
Laat ons bly wees en juig
en aan Hom die eer gee,
want die bruilof van die Lam
en sy bruid het haar daarvoor
God het haar dit vergun om fyn, helder blink klere aan te trek.”
Die manier waarop enige mens leef, jou karakter en gedrag, word bepaal deur wat jy verwag jou finale toekoms gaan wees.
Die belangrikste en kragtigste lewensveranderende dinamiek vir ‘n Christen, is om so ’n lewende verwagting van God se groot toekoms te hê dat jy nou al iets daarvan begin ervaar. As jy nou al ’n kykie kry op die asemrowende heerlikheid van God se finale verlossing kan jou lewe nooit meer dieselfde wees nie.
Die Bybel leer ons dat ’n Christen se verwagting van ons finale toekoms ‘n lewensvormende sekerheid is dat God se ewige liefde en heerlikheid, ’n nuwe hemel en aarde, ons deel sal wees.
Wat kom op in jou gedagtes as jy dink oor die wederkoms van Christus? As jy verseker sou weet dat Jesus Christus môre sou terugkom aarde toe, sal jy bly of bang wees?
Sal jy saam groot menigte waarvan hier in Openbaringe 19:1 geskryf word uitroep: Haleluja!
Of sal jy deel wees van die mense waarvan Openbaring 6:16 skryf wat in die grotte wegkruip en vir die berge en die kranse roep: “Val op ons en bedek ons vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam. Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly?”
Om ons te help om die regte instelling te hê oor die wederkoms van Jesus, beskryf Openbaringe 19 ‘n bruilof.
Die kerk wat die wederkoms van Christus met ‘n lewende verwagting tegemoet stap is soos ‘n bruid wat haar trourok aantrek.
Kom ons kyk na die betekenis van hierdie beeld aan die hand van 2 hoofpunte.
Die Bruidegom se keuse.
Die Bruid se trourok.
DIE BRUIDEGOM SE KEUSE
In die tyd van die Bybel het die bruidegom se Vader dikwels sy seun se bruid uitgekies soos ons lees van Abraham in Genesis 24 wat die initiatief geneem het om vir Isak sy bruid te kies.
Nadat die bruid gekies is moes daar dan ‘n bruidsprys betaal word. Waar ek werk noem hulle dit “lobola”.
In die Hebreeuse taal van die Ou Testament is dit mohar genoem
Dit was gewoonlik ‘n aansienlike prys.
Jakob moes 14 jaar lank vir sy skoonpa Laban werk om uiteindelik vir Rachel as sy bruid te kry.
“Jakob het toe sewe jaar gewerk vir Ragel, en dit was vir hom soos ’n paar dae, want hy het haar liefgehad.”
Daar was ook ‘n praktyk dat die bruid dan moes instem om aan die bruidegom te behoort. Na al die onderhandelinge afgehandel is moes sy ook haar jawoord gee. Die vader van die bruidegom het dan twee bekers met wyn gevul en hulle moes dit saam drink as teken dat hulle nou verloof is. Die bruid moes dan sê: “Ek behoort aan jou.” en die bruidegom moes sê: “Jy is myne.”
Al hierdie gebruike lê ten grondslag van die metafoor van die kerk as bruid van Jesus Christus.
God die Vader het die kerk as bruid vir Christus gekies, nog voor die grondlegging van die wêreld.
Die Vader het ons aan Jesus Christus gegee.
Jesus Christus het ‘n bruidsprys betaal - nie met geld of met beeste nie - maar met die kosbare prys van sy eie bloed.
Daar staan mos in 1 Petrus 1:2
Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus.
En in 1 Korintiërs 7:23: Julle is vrygekoop en die prys is betaal;
Ons sing dit ook in ‘n lied wat Openbaring 5:9,10 gebaseer is
U 't van die hemel hoog op aarde neer wou daal,
en ons vir God gekoop uit alle volk en taal.
Die losprys was u bloed, wat U vir ons gestort het,
Ons eenwording met Christus word ook eers ‘n werklikheid as die Heilge Gees ons daartoe lei om onsself volledig aan Jesus Christus oor te gee.
Ken jy dit broer en suster?
Het jy ook al opreg in jou hart gesê: “Here Jesus ek het u lief met my hele hart. U is my Bruidegom en ek wil deel wees van U bruid ..”
U, Christus, is my lewe,
die sterwe wins vir my.
is ek aan U gewy.
U is my hoogste vreugde,
aan U is ek gewy;
sal U steeds by my bly. (Liedboek 306:1,5).
2 Die Bruid se trourok
Nadat die onderhandelinge afgehandel is en die prys betaal is was daar gewoonlik ‘n verlowingstydperk van ‘n jaar lank.
In daardie tydperk het die bruid gewoonlik met groot verwagting uitgesien na haar troudag en haarself mooi en gereedgemaak vir die dag van haar bruilof.
Met die huwelikseremonie is die bruid dan gewoonlik getooi met kosbare juwele en pragtige klere.
‘n Bruidsuitrusting was skynbaar so kosbaar dat ‘n bruid dit soms haar lewe lank onthou het as ‘n soort pand en herinnering aan haar huweliksdag. Ons kry ‘n verwysing daarna in Jeremia 2:32 waar daar staan:
Vergeet ’n meisie haar juwele
of ’n bruid haar trourok?
Vir die gelowiges sal die wederkoms van Christus ‘n blye huweliksdag wees.
Netsoos wat ‘n bruid destyds tydens die wagperiode van haar verlowing, voor haar huweliksdag haar uiterste bes gedoen het om haar mooi te maak vir haar bruidegom, moet die ware kerk van Christus dit ook vandag doen terwyl sy wag op die koms van Jesus Christus, haar Bruidegom.
Die lewe van gelowiges in hierdie tyd van afwagting op die wederkoms van Christus hou in om noual, die regte bruidsuitrusting te begin aantrek.
Hierdie klere word in Kolosense 3:12-15 beskryf:
Beklee julle dan, as uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes, met innerlike ontferming, goedertierenheid, nederigheid, sagmoedigheid, lankmoedigheid. Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ‘n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen. En beklee julle bo dit alles met die liefde wat die band van die volmaaktheid is.
Let bietjie mooi op na hierdie woorde:
Eers word ons daaraan herinner dat ons ook deur die hemelse Bruidegom uitgekies is.
Ons word daaraan herinner dat Hy ons liefhet. Ons is sy geliefdes. Die 1983 vertaling vertaal met die wat Hy innig liefhet.
Dan word die kleed beskryf wat ons moet aantrek:
Beklee julle met: innerlike ontferming.
Die Engelse NIV vertaling vertaal met: dearly loved, clothe yourselves with compassion...”
GESINDHEDE SONDER DADE NIE GENOEG
Hierdie ontferming is nie net woorde en gesindhede nie maar ons liefde vir die Here moet uitloop op konkrete dade van liefde:
Daarom staan daar in Openbaring 19:7,8
Laat ons bly wees en juig en aan Hom die eer gee, want die bruilof van die Lam het aangebreek, en sy bruid het haar daarvoor gereed gemaak. God het haar dit vergun om fyn, helder blink klere aan te trek." Hierdie fyn klere is die regverdige dade van die gelowiges.
Let op die bruid se kleed is die regverdige dade van die gelowiges.
Dit word aan haar gegee. Dit beteken dat Christus deur sy verlossing vir ons ‘n trourok gee deur ons in staat stel om goeie dade te doen. Die regverdige dade wat ons doen is ons bruidskleed.
Dit laat my dink aan die woorde in Job 29:7- 17 waar Job vertel hoe hy deur mense geëer en gerespekteer is vir sy goeie dade:
Wanneer ek na die stadspoort toe gegaan het, my plek op die stadsplein gaan inneem het, het die jongmanne opsy gestaan as hulle my sien, het die ou manne eerbiedig opgestaan. Die leiers het stilgebly, hulle het nie gepraat nie. Die vernames het nie ‘n woord gesê nie, hulle het uit eerbied geswyg. Dié wat van my gehoor het, het goed van my gepraat, dié wat my gesien het, het my geprys omdat ek die armes gered het wat om hulp roep, die weeskind en dié wat geen helper het nie. Die man wat met ondergang bedreig was, het my vir sy redding gedank, en ek het die hart van die weduwee bly gemaak. Ek het reg en geregtigheid laat geskied; vir my was dit vanselfsprekend, so vanselfsprekend as om klere aan te trek. Ek was oë vir die blindes en voete vir die kreupeles, ek was ‘n vader vir die armes, ek het selfs onbekendes se regsaak behartig. Ek het die mag van dié wat onreg doen, gebreek, ek het die prooi uit hulle tande weggeruk.
Die Bybel is vol daarvan dat ware godsdiens sigbaar word in sorg en uitreik na weduwees en wese en mense in armoede en nood.
Egte en suiwer godsdiens voor God die Vader is om weeskinders en weduwees in hulle moeilike omstandighede by te staan...
Jesaja 58 maak dit duidelik dat die Here nie ‘n behae het in ons vas en verootmoediging as dit nie gepaard gaan met omgee vir mense in nood nie:
Is die vas wat Ek wil hê, nie dít nie: om dié wat onregverdig gevange gehou word, te bevry, om die juk wat op mense druk, af te haal, om verdruktes vry te maak, om elke juk te breek? Is dit nie dat jy vir dié wat honger is, van jou brood gee nie, dat jy aan die armes en die dakloses ‘n blyplek gee nie, dat wanneer jy iemand sonder klere sien, jy vir hom klere gee nie, dat jy jou medemens nie aan sy lot oorlaat nie?
Jesus het dit ook duidelik gemaak dat die toets waarmee ware gelowiges en ongelowiges geskei gaan word met sy wederkoms sal wees of ons ons geloof bewys het in ons omgee vir mense in nood.
REFLEKTEER GOD SE BARMHARTIGHEID
Die Bybel stel God aan ons bekend as ‘n God van ontferming en bewoënheid vir weduwees en weeskinders en armes en noodlydendes.
Psalm 68:5 sê God is ‘n Vader vir weeskinders en ‘n beskermer van die reg van weduwees is God in sy heilige woning.
Daar staan in Deuteronomium 10 18 en 19:
Hy laat reg geskied aan die weeskind en die weduwee. Hy het die vreemdeling lief en gee vir hom kos en klere. Jy moet ook die vreemdelinge liefhê,
Een van die mees bekende Afrikaanse Psalms is die ou Totius beryming van Psalm 146.
Meeste mense (my ervaring selfs in dienste in die gevangenis) ken die eerste vers:
Prys die Heer met blye galme...
Maar min mense ken regtig die woorde van vers 5-7 en seker nog minder leef daarvolgens:
wat uit liefderyke erbarme
hongeriges spyse bied;
wat gevang'nes vryheid skenk
Dis die HEER se mededoë
word deur Hom weer opgerig.
Hy bemin die wat opreg
wandel in sy woord en weg.
met 'n wakende oog aanskou,
met hul wese, staande hou...
AAN ALLE MENSE SONDER ONDERSKEID
Jesus se dissipels moes Hom ook daarin volg dat hulle kanale van God se liefde word vir alle mense, nie net vir medegelowiges nie. In Lukas 6:27,28 sê Hy: "Maar vir julle wat na My luister, sê Ek: Julle moet julle vyande liefhê; doen goed aan die mense deur wie julle gehaat word; seën die mense deur wie julle vervloek word; bid vir die mense deur wie julle sleg behandel word.
Jesus maak dit duidelik dat as mense net liefde aan hulle eie mense bewys is hulle eintlik nog nie werklik Christene nie. Dan is hulle nog maar net dieselfde as die ongelowiges want hulle bewys ook liefde aan hulle eie mense wat ly. Eers as jou liefde dwarsdeur die grense van jou eie kringetjie breek bewys jy dat jy waaragtig daadwerklik ‘n gelowige navolger van Jesus geword het.
Daar staan immers in Lukas 6:33: En as julle goed doen net aan dié wat aan julle goed doen, watter aanspraak op dank het julle dan nog? Die sondaars maak maar net so. En in vers 35 staan daar: Nee, sonder om iets terug te verwag, moet julle julle vyande liefhê en goed doen en uitleen. Dan sal daar vir julle 'n groot beloning wees: julle sal kinders van die Allerhoogste wees, omdat Hy self goed is vir die ondankbares en slegtes. 36 Wees barmhartig soos julle Vader barmhartig is."
In die briewe van Paulus kry ons dieselfde gedagtes: Seker van die bekendse uitsprake is die in Galasiërs 6:9,10: Laat ons dan nie moeg word om goed te doen nie, want as ons nie verslap nie, sal ons op die bestemde tyd ook die oes insamel. Solank ons die geleentheid het, moet ons dus aan almal goed doen, veral aan ons medegelowiges.
Netsoos die evangelie aan alle mense sonder enige onderskeid verkondig is, het die noodleningingswerk ook na alle mense toe uitgegaan, juis met die oog daarop dat hulle hulle sal bekeer en glo.
VERHOUDING TUSSEN WOORD EN DAAD GETUIENIS
Hier geld die spreekwoord: Woorde wek, maar voorbeelde trek.
Die Bybel lê dikwels klem daarop dat ons goeie dade ons geloof bevestig. Aan die ander kant kan ons dade van opofferende liefde dikwels die weg baan vir die woordelikse verkondiging van die evangelie.
In Handelinge 2 kry ons die mooi voorbeeld dat die onderlinge liefde en die gewilligheid van die gelowiges om mekaar en ander met hulle konkrete dade van opofferende liefde te dien, juis daartoe lei dat daar in vers 47 staan: Hulle was in guns by die hele volk (of soos die 1983 vertaling vertaal: Die hele volk was hulle goedgesind.) En die Here het elke dag mense wat gered word, by die gemeente gevoeg.
Daarom lees jy van die vroeg Christelike Kerk dat slawe soms hulle base en base soms hulle slawe vir die Here gewen het.
Op ‘n keer het ‘n Romeinse goewerneur aan die keiser in Rome geskryf oor die redes waarom die Christelike Kerk so vinig uitbrei. Hy skryf: Hulle begrawe nie net hulle eie mense nie, maar ook die van die ongelowiges. As hulle iemand sien wat nie kos het nie sal hulle self sekere etes sonder kos bly om die hongeriges te kan voed.
Aan die ander kant is dade van hulpverlening sonder woordelikse getuienis wat mense wys na die liefde van God in Christus, blote humanisme. As ek net goeie dade doen kan mense dink dit is ek wat so goed is. Dan getuig ek eintlik nog maar net van myself. Eers wanneer ek daadwerklik oor die Here praat wys ek weg van myself af na Christus toe. As ons goeie dade doen moet ons met ons woorde onbeskaamd duidelik maak dat dit die liefde van Christus is wat ons daartoe dring.
DIE ROEPING VAN DIE KERK IN DIE WÊRELD
Die kerk moet in die wêreld getuie wees van Jesus Christus deur dit wat ons sê of preek, dit wat ons is en dit wat ons doen.
Die kerk moet nou al ‘n teken wees van die koninkryk. Met ander woorde deur dit wat ons is en doen moet ons nou al iets van die vrede en liefde van die hiernamaals laat sien.
The lifestyle of the early Christians provides an amazing picture of how Spirit filled Christians lives in the world. Rodney Stark published a book a few years ago with the title: The Rise of Christianity. He reveals historical facts, but also brings a sociologist's perspective to bear on the puzzle behind the success of early Christianity, that there were three ways in which the early Christians were remarkably different from their pagan neighbors:
When the great epidemics hit the urban centers, while others just fled Christians stayed to care for the sick and in the process several died in the process of doing it.
Secondly when Christians were persecuted, they did not respond with retaliation, or guerilla warfare, but they died while they were praying for their persecutors.
Thirdly when Rome conquered all the nations all national boarders were opened. The cities became fiercely multi ethnic, which lead to a great deal of ethnic tension. The Christian church was the first institution in the history of the world that brought people together across those ethnic barriers and said: Race means nothing.
If you ask why were the Christians so much more compassionate to the sick? Why were they so much more forgiving to their persecutors?, Why were they so much more ethnically inclusive than everybody has ever seen? There is one main answer: Their attitudes and lifestyle were dependent on what they believed their ultimate future is going to be.
Christians had hope!
They were shaped by a joyful certainty of God’s future: Eternal glory and love. Therefore they could stay in the cities, because they were not afraid of death, because they knew after death comes God’s love. The reason they did not retaliate against their persecutors with violence and terrorism, is because they knew that by the end of time God would judge everything and put everything right.
Hulle was etnies inklusief omdat hulle geweet en geglo het dat die Here Jesus besig is om sy kerk uit alle volke tale en nasies bymekaar te maak en
hulle op pad is na die Nuwe Jerusalem waar almal saam God se lof sal sing.
Wanneer die Heilige Gees op jou lewe beslag lê dan begin jou lewe soos ‘n bruid se trourok in wording nou al God se heerlikheid en bewoënheid in ‘n stukkende wêreld uitstraal.
Hoe meer jy met die Gees van God vervul word, hoe meer het jy ‘n diep sekerheid dat jou sonde vergewe is en jy op pad is na God se groot toekoms, waar jy in die volle son wat uit sy gesig uitstraal op die nuwe aarde sal leef, waar daar geen siekte en pyn en ellende meer sal wees nie, en ons Bruidgom alle trane uit ons oë sal wegvee.
Die wêreldbekende sendingwetenskaplike, Leslie Newbegin, moes eenkeer verduidelik wat is 'n Christen nou eintlik. Hy sê toe dat hy op die sendingveld in Sri Lanka dit altyd so verduidelik het: Wanneer mense daar in die vroeë more op die smal bergpaadjies in 'n oostelike rigting werk toe gestap het, was daar 'n helderrooi skynsel wat van hulle gesigte uitgestraal het. Mense wat na hulle gekyk het, het verbaas gevra: "Wat het hulle wat hulle gesigte so laat blink?" Later het hulle dan agtergekom dit is die son wat so op hulle gesigte skyn, en dit laat weerkaats na die wêreld toe. 'n Ware Christen sê Newbegin dan, is iemand wat God se nuwe daeraad sien aanbreek het, wat die son van geregtigheid tegemoet stap, en die liefde van God na die wêreld toe laat weerkaats.
U sien, ‘n ware bruidskerk moet nou al 'n voorsmaak wees van die nuwe hemel en die nuwe aarde. Die kerk moet nou al iets van die nuwe hemel en die nuwe aarde na die wêreld toe uitstraal. Omdat daar een dag geen vervloeking, geen nag, geen lyding, smart en droefheid meer sal wees nie, moet die kerk nou al begin om iets daarvan uit te straal.
En as dit gebeur, dan sal die kerk ook in getalle groei, en dan sal die profesie van Sagaria 8:23 vervul word wat sê dat tien manne een gelowige aan die baadjiepante sal gryp en sê: "Ons wil met julle saamgaan want ons sien God is met julle."
Julle moet doen wat die woord sê en dit nie net aanhoor nie, anders bedrieg julle julleself. Jakobus 1:22
In ons vers vir vandag herhaal Jakobus die woorde van Jesus: “Watter sin het dit dat julle My aanspreek met ‘Here, Here!’ en nie doen wat Ek sê nie? (Lukas 6:46)
Jesus maak dit baie duidelik dat dit geen sin maak om slegs lippediens te bewys nie. Ons moet bereid wees om dit wat Hy ons leer toe te pas. Hy illustreer dit met 'n gelykenis oor twee bouers wat 'n huis bou.
Een was 'n verstandige bouer en die ander een was 'n dwaas. In Lukas se weergawe van die gelykenis, het die een bouer die grond diep uitgegrawe om die fondament op die rots te lê. (Lukas 6:48) Die ander bouer het die makliker manier gekies en sy huis op die sand gebou.
Toe het die storms gekom en die twee huise is getref. "Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai …" (Matteus 7:25) Die huis wat op die rots gebou was het bly staan, maar die storm het een wat op sand gebou is heeltemal verwoes.
Jesus as 'n timmerman het heel waarskynlik 'n goeie kennis van die boubedryf gehad. Hy het geweet dat dit uiters belangrik is vir 'n gebou om 'n stewige fondament te hê. Hy het hierdie kennis gebruik om vir ons 'n geestelike waarheid te openbaar.
Gehoorsaamheid aan dit wat Hy ons leer is die enigste vaste fondament waarop ons ons lewens moet bou. Hy, en Hy alleen, is die bron van ewige saligheid vir almal wat aan Hom gehoorsaam is. (Hebreërs 5:9)
Elkeen wat hoor wat Jesus leer, is of 'n verstandige bouer of 'n dwaas. Diegene wat nie aan Hom gehoorsaam is nie bou hulle lewens op sand en staar 'n droewige toekoms in die gesig. Jesus, die Rots van ons saligheid is die enigste fondament waarop ons ons lewens moet bou. Diegene wat dit doen sal die storms kan weerstaan en die ewige lewe is hulle bestemming.
Ons plaas dit weer............
13 En nou: geloof, hoop en liefde bly, hierdie drie. En die grootste hiervan is die liefde!Geloof, hoop en liefde. Hoe lyk dit, sien jy kans vir die toekoms?