Aartappels: plant en versorg in die oop veld, groei uit sade, oes, berging, foto - Interessant
Plant aartappels (Latin Solanum tuberosum), of nagskyf knolagtig - 'n spesie knolagtige kruidagtige meerjariges van die geslag Solanum van die Solanaceae-familie. Die moderne wetenskaplike naam is in 1596 aan die plant gegee deur die Switserse plantkundige en anatoom, die plantsisteem Kaspar Baugin, en Karl Linnaeus, toe hy sy klassifikasie van plante saamgestel het, het die naam daarin bekendgestel. Die Russiese woord "aartappel" is afgelei van die Italiaanse tartufolo, wat "truffel" beteken.
Inheems van die groenteaartappel uit Suid-Amerika, waar dit steeds in die natuur voorkom. Die plant is minstens 9-7 duisend jaar gelede op die grondgebied van die moderne staat Bolivia verbou, en die Indiese stamme het nie net aartappels geëet nie, maar ook vergoddelik. Die Inka's het aartappels gebruik om die tyd te meet: dit het ongeveer 'n uur geneem om die knolle van die plant te kook. Waarskynlik het ons die verskyning van die aartappel in Europa te danke aan Pedro Cieza de Leon, die Spaanse historikus, die eerste kroniekskrywer van die Conquista, wat in 1551 uit Peru teruggekeer het. Van Spanje het aartappels na Duitsland, Italië, België, Holland, Frankryk en Engeland versprei en daarna na ander Europese lande.
Aartappels in Europa is egter net as giftige dekoratiewe uitheemse verbou totdat die Franse landboukundige Antoine-Auguste Parmentier bewys het dat die knolle van die plant hoë voedings- en smaakkwaliteite het, en dit het gedurende die lewe van die wetenskaplike gehelp om honger te verslaan en skeurbuik in die Franse provinsies. In Rusland het aartappels verskyn gedurende die tyd van Peter I, en in die 19de eeu het die landboubeleid van die Russiese staat bygedra tot 'n toename in die saai van 'n nuwe gewas, en teen die begin van die 20ste eeu word aartappels een van die belangrikste voedselprodukte. En dit is nie verbasend dat dit in 1995 die aartappel was wat die eerste groente in die ruimte geword het nie.
Landing: plant knolle in oop grond - einde April of vroeg in Mei.
Die grond: optimaal - swart aarde, leemagtig of sanderig, met 'n pH van 5,0-5,5.
Gieter: voordat die ogies begin vorm, is dit nie nodig om te water nie, dan word dit natgemaak wanneer die grond tot 'n diepte van 6-8 cm uitdroog. Die grond word saans bevogtig. Waterverbruik - 2-3 liter vir elke bos. In die droë seisoen sal dit 3 tot 5 besproeiings neem, gevolg deur die grond los te maak.
Topversiering: in die herfs word die grond bemes om tot 'n diepte van 30 cm te grawe met humus (3 kg) en as (100 g) per 1 m². In die groeiseisoen, wanneer aartappels in swak grond verbou word, word bemesting met mis gemaak, 'n oplossing van hoendermis of minerale kunsmis.
Hilling: 2 keer per seisoen na water of reën: wanneer die bosse 'n hoogte van 14-16 cm bereik en voor blom.
Voortplanting: vegetatiewe knolle of dele daarvan.
Peste: draadwurms, valse draadwurms, stam- en aartappelaalwurms, Colorado-kewers, kewers.
Siektes: fitosporose, stamvrot, rhizoctoniae, macrosporia, skurfte, phomosis, bruinvlek, kanker, blaarverbranding en ander.
Lees hieronder meer oor die verbouing van aartappels.
Die aartappel bereik 'n hoogte van 1 m, sy stam is gerib, kaal en die gedeelte daarvan wat in die grond ondergedompel is, gee stolons tot 50 cm lank, aan die ente waarvan knolle gevorm word - gemodifiseerde knoppies bestaande uit styselselle toegemaak in 'n dun dop van kurkstof. Die blare van die aartappel is donkergroen, ongepaar, pels gedissekteer. Die blomme is pienk, wit of pers in 'n blombloeisel aan die top van die stingel. Die vrugte is 'n giftige donkergroen polysperm met 'n deursnee van tot 2 cm, wat van buite na 'n tamatie lyk. Die groen weefsel van aartappels bevat die alkaloïed solanien, wat aartappels teen bakterieë en sommige insekte beskerm. Onder sekere omstandighede begin solanien in wortelgewasse geproduseer word, daarom is dit gevaarlik om groen knolle te eet.
Vir voedsel en te koop word aartappels vegetatief vermeerder - deur knolle of dele daarvan. Die verbouing van aartappels uit sade is geregverdig in die geval van 'n teeleksperiment en as u besluit om geld te bespaar, omdat aartappelsaad baie goedkoper is as knolle, en dit makliker is om op te slaan: sade is nie 'n kelder nodig nie. Ervare tuiniers wat soorte aartappels van saad verbou, vernuwe dus die plantmateriaal van die gekweekte variëteite, wat, anders as die ou, nie bakteriese of virale aanvalle is nie. Maar saadproduksie van aartappels is 'n moeilike proses, en nie almal eindig suksesvol nie, daarom stel ons voor dat u die beproefde weg volg en aartappels uit knolle verbou.
Plant aartappels in oop grond
Aartappels word in goeie weer aan die einde van April of vroeg in Mei in die grond geplant, wanneer die berkblare die grootte van 'n klein muntstuk bereik. Tydens die plant moet die grond op 'n diepte van 10 cm tot ongeveer 10 ºC opwarm. Voordat aartappels geplant word, is dit nodig om die plantmateriaal te verwerk en die grond op die terrein te bring in ooreenstemming met die landboutegniese toestande van die spesie. Dit is beter om knolle te kies om selfs in die herfs tydens die oes te plant. Die beste plantmateriaal is knolle wat tussen gesonde bosse 70-100 g weeg.
Moenie klein aartappels selekteer om te plant nie - dit sal die toekomstige oes in gevaar stel en bydra tot die agteruitgang van variëteite. Die aartappels wat gekies is om te plant, word in die lig gehou sodat die knolle groen word: sulke aartappels word langer en beter gestoor, hulle gee nie eens om knaagdiere nie.
Aan die einde van die winter moet u die aartappelmoere nagaan en die spruite wat in die donker daarop verskyn, verwyder (u kan saailinge daaruit groei, as u wil), en anderhalf maand voordat u plant, moet u die saad kry en plaas dit op 'n helder plek vir ontkieming by 'n temperatuur van nie hoër as 12-15 ºC nie. U kan dit in 'n enkele laag op die vloer strooi of dit vou in bokse wat met nat saagsels of turf bestrooi is. Aartappels is gereed om te plant as daar dik spruite van 1-1,5 cm op die knolle gevorm het. As die spruite die gewenste grootte bereik het voordat die aartappels geplant kan word, moet u dit na 'n donker plek oordra voordat dit geplant word. Voordat dit geplant word, word knolle behandel met 'n oplossing van Zircon of Epin om groei te stimuleer.
As u knolle gekoop het om te plant en nie seker is oor die kwaliteit daarvan nie, behandel dit net as gevolg van infeksie deur dit vir 20 minute in 'n 1% boorsuuroplossing te plaas, of dompel dit in water by 'n temperatuur van 40-43 ºC dieselfde tyd.
Aartappels word in 'n helder gebied van noord na suid geplant. Die optimale pH-grond vir aartappels is 5-5,5 eenhede, hoewel dit in suur grond kan groei. Aartappels hou van medium en ligte gronde - leemagtige, sanderige, sanderige leem en swart aarde. Op swaar kleigrond ontwikkel knolle as gevolg van hoë digtheid en gebrek aan lug, en as daar ook 'n hoë humiditeit is, word plante deur verrotting beïnvloed.
Grond vir aartappels word in die herfs voorberei: dit word tot 30 cm diep gegrawe, die laag word omgedraai, onkruid word verwyder en 3 kg humus en 100 g houtas word by elke m² gevoeg.
Dan kan jy aartappels plant
Die beste voorgangers vir aartappels is beet, komkommers, kool, setperke en groenbemesting. Moenie aartappels plant waar die nagskadu verlede jaar gegroei het nie - tamaties, soetrissies, eiervrug en aartappels.
Aartappels word in klam grond geplant. Die plantdiepte hang af van die samestelling van die grond: hoe digter en swaarder die grond, hoe vlakker moet die gat wees. By kleigrond moet die plantdiepte byvoorbeeld nie meer as 4-5 cm wees nie, en in sanderige leem of sanderige grond - 10-12 cm. Die plantmetode hang ook af van die samestelling van die grond: op ligte gronde ( sand, sanderige leem, leem of swart grond), word knolle in gate of vore geplant, en op digte, swak opgewarmde vogtige gronde word 'n rantaanplanting gebruik.
Met 'n gladde aanplanting word die knolle in gate of vore neergelê, en die beste aartappelkunsmis daarin gegooi - 'n handvol houtas. Die afstand tussen die gate of knolle in die voor is ongeveer 35 cm, en tussen die rye - minstens 70 cm, sodat daar die land is waarheen u moet neem vir heuning.
Op swaar grond het die kultivar riwwe wat nie meer as 12 cm hoog en ongeveer 65 cm breed is nie, gesny. Knolle op sanderige leemgronde word verseël tot 'n diepte van 8-10 cm en op leemgrond - 6-8 cm van die bokant van die rif.
Onlangs het die metode om aartappels onder strooi te verbou gewild geword: die knolle word eenvoudig op die oppervlak van die terrein neergelê en bedek met 'n dik laag strooi. Namate die bosse groei, word strooi bygevoeg. Die voordeel van hierdie metode is dat die aartappels uitstekend, skoon en maklik grawe groei, maar daar is ook nadele: die strooi is te droog, en daarbenewens begin muise vinnig daarin.
Om aartappels in die oop veld te verbou, moet die gewas deeglik onderhou word, en dit begin selfs voor ontkieming. Om die knolle in die grond voldoende van lug te voorsien, moet die terrein losgemaak word en van onkruid skoongemaak word. Totdat die lote verskyn, kan dit met 'n hark gedoen word. Wanneer die aartappels rys, word die gange na water of reën losgemaak, wat die vorming van 'n kors op die oppervlak voorkom. Benewens die losmaak, natmaak en onkruid, bevat die lys maatreëls vir die versorging van aartappels die genesing, voeding en behandeling van siektes en plae.
Voordat die bot begin, word die aartappels nie natgemaak nie, maar vanaf die begin van die botfase moet die grond heeltyd klam gehou word. Voordat u die aartappels natmaak, moet u seker maak dat die grond in die omgewing droog is tot 'n diepte van 6-8 cm. Maak die aartappelveld saans nat en gooi 2-3 liter water onder elke bos uit. In droë somers moet aartappels gedurende die groeiseisoen 3 tot 5 keer natgemaak word. Na natmaak word die grond losgemaak
Namate die aartappels groei, is dit nodig om saam te kruip en die grond vanaf die ryafstand onder die bosse te skoffel. As gevolg hiervan, selfs met 'n gladde plantmetode, lyk die aartappelveld geriffel. Helling laat die bos nie uitmekaar val nie en dra daartoe by dat die plant stolse vorm wat die gewas vorm. Hilling word minstens twee keer per seisoen uitgevoer: die eerste keer dat die bosse tot 14-16 cm hoog word, die volgende keer - na 2-3 weke voordat dit blom. Dit is geriefliker om hierdie prosedure na reën of natmaak uit te voer.
Aartappels word gevul met mis of 'n oplossing van hoendermis. Dien dit toe in die vorm van 'n oplossing en minerale kunsmis toe. Voordat u aartappels bemes, moet u egter die samestelling van die grond ontleed, die hoeveelheid kunsmis wat u reeds op die grond toegedien het, bereken voordat u die aartappel plant, en probeer om die voedingsbalans nie te versteur nie, en let op gematigde bemesting, aangesien 'n oormaat kunsmis vererger die gewas se gehalte beslis.
Wees voorbereid op die feit dat u so 'n probleem soos die Colorado-aartappelkewer op aartappels moet ondervind, en u moet weet hoe u die aartappels in hierdie geval kan verwerk. Van die volksmiddels vir die hantering van 'n ongenooide Amerikaanse gas, is die betroubaarste maatreëls soos om die perseel met gesifte houtas te behandel of om aartappels afgewissel met calendula te kweek. Bone of boontjies wat rondom die omtrek van die aartappelveld geplant word, beskerm die aartappels teen die kewer.
Daar is so 'n vernuftige manier om die Colorado-aartappelkewer te mislei: verskeie knolle word binne 'n paar weke na die plant van aartappels op die veld geplant, en teen die tyd dat die eerste aartappel-lote verskyn, het die voorheen geplante knolle al bosse gevorm. kewers sal stroom soos aas. Hierdie bosse word saam met die Colorado-kewers van die terrein verwyder. As al hierdie maatreëls nie die inval van plae kon voorkom nie, behandel die aartappels met Prestige, Aktara of Confidor.
Wat is die probleem met aartappels? Soms word dit aangetas deur laatroes, risoktoniose, makrosporiose, skurfte, kanker, stamvrot, fomose, bruinvlek en bronsblare. Ons bied u 'n beskrywing van die eerste tekens van hierdie siektes, sodat u dit betyds kan diagnoseer:
Rhizoctonia beskadig die vaatstelsel van aartappels se stingels en wortels, daarom begin knolle in die oksels aan die bokante vorm. Saailinge verswak, verdun en kry 'n rooierige kleur.
Wanneer fitosporose bruin kolle van verskillende vorms met 'n liggroen rand verskyn op die stingels en blare van aartappels; 'n ligte blom met spore van die oorsaaklike middel van die swam vorm aan die onderkant van die bord.
Stamvrot kan bepaal word deur die blare en lote van aartappels te verlep, donker kolle op die onderste deel van die stam verskyn, en met die verdere ontwikkeling van die siekte word nekrotiese kolle met 'n geel rand op die gronddele gevorm.
In geval van siekte bruin kol konsentriese donker kolle kom op die onderste blare voor, wat uiteindelik bedek word met 'n swart blom met swamspore. Die siekte ontwikkel meer aktief op reënerige dae.
Skurfte beïnvloed die ondergrondse deel van die aartappel, op die oppervlak van die knolle word groei- en kurkulkusse gevorm met die ontwikkeling van die siekte.
Makrosporiase word bepaal deur bruin konsentriese kolle op die blare en verontreinigende formasies met 'n swart blom op die knolle.
Wanneer phomose vae langwerpige kolle met pycnidia verskyn op die stingels wat mettertyd verkleur. Na die oes vorm droë verrotting op die knolle wat die oppervlak bedek met kolle van 2 tot 5 cm in deursnee. Soms word daar in knolle leemtes met grys mycelium gevorm.
Aartappelkanker beïnvloed alle dele van die plant, behalwe die wortels, en kom tot uiting deur weefsel oorgroei en die vorming van groeisels wat soos blomkool lyk.
Brons van blare veroorsaak deur kaliumhonger. Die simptome daarvan is te donkergroen blare, wat dan met nekrotiese kolletjies bedek word en 'n brons tint kry. Die siekte raak meestal aartappels wat op sanderige en turfgrond groei.
Die ontwikkeling van blaarverbronsing kan opgeskort word deur die aartappels met kaliumkunsmis te voer, en die res van die siektes wat ons beskryf, word deur verskillende swamme veroorsaak, wat die maklikste is om die swamdoders Maxim, Skor, Topaz, koperoksikloried en ander middels wat in spesialiswinkels verkoop word. Voordat u aartappels met 'n chemikalie behandel, moet u egter nadink oor die feit dat u hierdie probleem kon vermy as u die plantmateriaal korrek en pligsgetrou behandel het, landboukundige toestande gevolg het, die wisselbou waargeneem het en sorgmaatreëls uitgevoer het. betyds en pligsgetrou.
Van die plae, behalwe die berugte Colorado-aartappelkewer, is draadwurms gevaarlik vir aartappels - die larwes van die klikkewer, wat etlike jare in die grond woon. Om van hulle ontslae te raak, grawe u gate op tot 50 cm diep op die terrein, laat u soetwortelgroente (gekapte wortels of beet) daarin en bedek dit met plate metaal, hout of laaghout. Kyk na die strikke na 'n paar dae, en vernietig dit as u 'n groep draadwurms daar vind.
Wanneer om aartappels uit te grawe? Die vernaamste teken dat aartappels geoes kan word, is die vergeling en droog van die bokante. Dit gebeur gewoonlik 70-100 dae na plant. As u twyfel, is dit die moeite werd om die aartappels te verwyder, of dit is beter om 'n bietjie te wag, 'n paar bossies op te grawe en te kyk of die knolle ryp is.U moet die oes nie vertraag nie, want van 'n lang verblyf in die grond na verwelking van die toppe neem die gewig van die knolle af, en die opbergingsvermoë daarvan verswak.
As u die kans het, sny die toppe 'n paar weke voor die oes op 'n hoogte van 10 cm van die grond af en verwyder dit van die terrein sodat plae en patogene wat gedurende die somer in die toppe opgehoop het, nie die knolle. Die oes van aartappels word op 'n mooi dag uitgevoer. U kan aartappels grawe met 'n graaf, 'n vurk met stomp pyle of 'n agtertrekker. Knolle wat uit die grond gehaal word, word op die veld gelaat om droog te word tot aan die einde van die oes, waarna dit in sakke versamel word en vir twee weke na 'n donker plek (droë skuur) oorgedra word. Gedurende hierdie tyd sal die aartappelskil digter word, en siektes, indien enige, sal tyd hê om hulself te manifesteer. U kan die aartappels al die tyd in sakkies hou, maar strooi dit, indien moontlik, op die vloer met 'n laag van hoogstens 50 cm.
Twee weke later word die aartappels gesorteer, wat beskadigde en siek wortelgewasse verwerp, asook knolle van variëteite wat lank nie lê nie, waarna hulle die aartappels lê vir opberging, en die geselekteerde saad vir volgende jaar word in die lig totdat dit 'n groen tint kry, waarna dit ook in die stoor geval het. Dit is die beste om aartappels in 'n donker, droë en koel kelder of goed geventileerde kelder op te berg, goed beskerm teen ryp en reën.
Om aartappels op te gaar, kan u houtpallette van tralies gebruik, waaruit groot vullisstukke gebou word - aartappels word daarin gegooi met 'n laag van nie meer as 1,5 m nie, maar die traliebodem en -mure blokkeer nie lugtoegang tot die knolle nie. U kan aartappels in klein houtappelkratte opmekaar stoor.
Beter gebergte aartappels, verskuif na pampoenblare. Die optimale opbergtemperatuur vir aartappels is 2-3 ºC met 'n lug humiditeit van 85-90%. By hoër temperature spruit aartappels te vroeg op en akkumuleer hulle giftige solanien, terwyl dit laer temperature vries en soet word.
As u nie 'n bykamer het nie, of as dit nie ontwerp is om aartappels op te gaar nie, kan u die knolle op die balkon hou deur dit in stofsakke op te vou en in houthouers met gate vir ventilasie te plaas. Moenie die houer naby 'n muur of op die vloer plaas nie; laat 'n gaping van 15 cm aan die kante en onderkant sodat die lug vrylik kan sirkuleer. As erge ryp toesak, kan u die houer altyd bedek met 'n ou mat of kombers: bedekte aartappels kan ryp tot -15 ºC op die balkon weerstaan.
Aartappels kan nie langer as drie maande in 'n kas, gang of sitkamer geberg word nie.
Vir ekonomiese doeleindes word aartappelvariëteite verdeel in tegniese variëteite waarin die styselinhoud meer as 16% is, universeel, met 'n styselinhoud van 16 tot 18%, voer, met baie groot styselagtige knolle en 'n hoë proteïeninhoud, en tafel een, met 'n hoë inhoud van vitamien C, proteïene en waarin stysel nie minder as 18% is nie.
Op hul beurt word tafelsoorte aartappels in vier soorte verdeel:
tipe A - aartappels word nie gekook nie, met digte pulp;
tipe B - effens gekook, met ferm pulp, wit;
tipe C - medium poeieragtig, met sagte pulp, baie gekook;
tipe D - volledig gekookte aartappels.
Tipe A word vir slaaie gebruik, tipes B en C is vir patat, kapokaartappels en skyfies, tipe D is slegs vir kapokaartappels.
Die variëteite van aartappels verskil in die kleur van die knolle - wit, rooi, geel, pienk en pers.
Volgens die rypwordingstydperk word aartappelvariëteite in ses groepe verdeel:
Super vroeë variëteite
Wat 34-40 dae na plant geoes kan word, byvoorbeeld:
Ariel Is 'n hoë-opbrengs tafelsoort met 'n gelerige vel en smaaklike romerige pulp. Gemiddelde knolgewig 170g. Na die gaarmaak word die aartappels nie donkerder nie;
Riviera - 'n variëteit met 'n hoë opbrengs wat twee keer per seisoen vrugte kan dra, met ligbruin, groot, gladde ovale knolle met geel vleis van uitstekende smaak;
Minevra - 'n hoë-opbrengste verskeidenheid langtermynopberging, bestand teen korste en kanker, met wit knolle en geel pulp met 'n ryk smaak met 'n styselinhoud van 17,5%;
Bellarosa - hoë opbrengste droogtebestande pretensielose aartappel met ovaal rooierige knolle en uitstekende smaak van liggeel pulp. Stoor goed.
Rypwording in 50-65 dae. Die beste soorte vroeë aartappels:
Rooibok Is 'n bekende variëteit met geel, gladde ovale knolle wat vinnig massa kry. Die pulp is ferm, liggeel. Tot 13 aartappels kan uit 'n bos verkry word;
Rooi Scarlett - Hollandse variëteit met 'n lae halfverspreidende bos, met groot rooi knolle wat tot 140 g weeg met liggeel pulp;
Dnipryanka - 'n lang, gestoorde vrugtige verskeidenheid Oekraïense seleksie met geel ovale knolle, 'n klein aantal oë en romerige pulp wat nie swart word na kook nie. Hierdie variëteit kan twee oeste per seisoen lewer;
Rosalind - 'n hoë opbrengs met rooierige knolle, geel vleis, vlak oë. Die gemiddelde knolgewig is 100 g, die styselinhoud is 17%.
Medium vroeë aartappelvariëteite
Dit neem 65 tot 80 dae om ryp te word. Gewilde variëteite van medium vroeë aartappels:
Sineglazka - pretensielose hoë-opbrengs verskeidenheid met grys knolle, lila oë en wit pulp van uitstekende smaak;
Pret - 'n hoë-opbrengs verskeidenheid Oekraïense seleksie met mediumgrootte knolle met pienk vel en smaaklike wit pulp met 'n verminderde styselinhoud. Die gewig van een knol is ongeveer 120 g;
Mriya - 'n variëteit met hoë opbrengste wat bestand is teen verrotting, kanker en ander siektes, met 'n smaak soortgelyk aan Sineglazka. Die knolle is pienk, die vleis is liggeel, smaaklik, die styselinhoud is hoog;
Nevsky - 'n variëteit met wit ovale wortels met 'n stomp bokant en rooierige oë, wit vleis, wat nie donkerder in die snit is nie. Die styselinhoud is laag - 11%. Knolgewig tot 130 g.
80 tot 95 dae vir volle volwassenheid:
Picasso - 'n produktiewe Nederlandse variëteit wat nie gereeld met wit knolle met rooi kolle en romerige vleis natgemaak moet word nie. Een bos kan tot 17 knolle produseer;
Kersvader - 'n vrugbare, pretensielose tafelsoort met groot, gladde ovaal geel wortels in klein ogies en smaaklike romerige pulp met 'n lae styselinhoud;
Peter se raaisel - 'n lang opgebergte variëteit met 'n pienk vel en romerige pienk vleis met 'n uitstekende smaak.
Medium laat variëteite aartappels vir die winter
Rypwording van 95 tot 110 dae:
Desiree - hoë-opbrengste, langdurige droogtebestande variëteit met rooi knolle en geel vleis met 'n uitstekende smaak met 'n styselinhoud van 21,5%;
Kuroda - bestand teen siektes en verduister nie na kook nie, 'n Hollandse keuse met rooierige ovale knolle en geel vleis met 'n hoë styselinhoud - tot 21%;
Zdabytak - een van die beste variëteite van hierdie groep Belo-Russiese seleksie met langwerpige geel knolle en geel pulp met styselinhoud tot 25%. Een bos vorm tot 22 knolle.
Laat variëteite aartappels
Hulle moet van 110 dae of langer ryp word:
Orbit - bestand teen skurfte en virusse, ronde knolle met 'n geel vel en wit vleis van goeie smaak met 'n styselinhoud van tot 19%;
Zarnitsa - 'n verskeidenheid wat bestand is teen skurfte, laatroes en virusse met rooi-violetknolle en geel pulp met lae stysel;
Kardiaal - siektebestande, langtermyn, droogtebestande variëteit met lang opbrengste met langwerpige rooi knolle met oppervlakkige oë en liggeel vleis met goeie smaak.
Afdelings: Tuinplante Alleenstaande plante op K Wortelgewasse Aartappels
Saai pastinaak, of weide, of gewone (Pastinaca sativa) is 'n meerjarige kruid, 'n soort van die Pastinaak-geslag van die Umbrella-familie. Pastinaak is 'n buitengewone meerjarige groente met 'n geurige en smaaklike wit vrug, baie soortgelyk aan gewone wortels. Die vaderland van hierdie ongewone groente word as die Middellandse See beskou.
Pastinaak is baie nuttig, dit bevat baie nuttige stowwe, vitamiene, makro- en mikro-elemente. minerale wat nodig is vir die normale ontwikkeling van die menslike liggaam. Dit gaan oor hierdie groente wat in hierdie artikel in meer besonderhede bespreek sal word. Oor die reëls vir die groei en versorging van pastinaak. Hoe en wanneer u dit moet oes, stoor die gewas en waarvoor dit gebruik kan word.
Dit is nodig om 'n daikon op 'n saailinge te plant met afgeronde vrugte, aangesien variëteite met 'n lang wortelgewas nie goed pluk en uitplant nie. Die beste tyd om wit radyse sade vir saailinge te plant, is die tweede helfte van Maart en vroeg in April. Daikon-sade moet voorberei word voor plant. Om mee te begin, moet hulle vir twintig minute in vyftig grade water gedompel word, en dan vir dieselfde tyd in koue water. Na hierdie prosedure moet die sade vir 'n dag in die yskas geplaas word.
Die beste grond om te plant is 'n mengsel van turf en humus. U moet 2-3 sade in een pot plant, nadat hulle opgevaar het, die sterkste daarvan kies en die res aan die wortel knyp sodat dit nie nuttige stowwe mors nie en nie mekaar se groei en ontwikkeling inmeng nie. U moet die sade 'n paar sentimeter in die grond verdiep. Na plant moet die grond volop natgemaak word en die potte met plastiekbedekking bedek word om 'n kweekhuiseffek te skep en in 'n warm, goed beligte kamer te plaas. Dit is dan nodig om die grond daagliks te lug voordat u dit ontkiem deur die film ongeveer 15 minute te verwyder.
Water die saailinge gereeld. Na elke natmaak moet die grond saggies losgemaak word. U moet toesien dat die daglig by die daikon nie te lank duur nie, want dit kan die wortels beïnvloed. Voordat u in oop grond plant, is dit nodig om die saailinge vol te maak. Hiervoor moet u die potte na vars lug uithaal en die tyd wat daar buite spandeer word, geleidelik vergroot. Dit sal die daikon-saailinge makliker help om buite te verplant.
Kenmerke van groeiende groente-physalis
Sierfisalis is gewoon vermeerder deur sade en wortelstokke, is dit genoeg om dit een keer te plant en dit sal vir baie jare groei. Maar die plant is baie aggressief, dus moet u oortollige saailinge voortdurend onkruid doen of die beperkings begrawe. In alle ander opsigte is die plant en versorging daarvan soortgelyk aan groente-physalis.
Saai op 'n pitlose manier
Ryp word, oes
Physalis het klein sade, dus om die beste te kies, moet jy dit in 'n glas met 'n soutoplossing van 5% gooi en roer. Ons verwyder die wat dryf, en die beste sade wat tot onder neergesak het, word gewas en gedroog. Hulle is gereed om te saai.
As u wil hê dat u saad vinniger moet ontkiem, kyk hoe u saadontkieming op verskillende maniere kan versnel.
Dit is ook goed om die saad 'n bietjie in pienk kaliumpermanganaat te hou voordat dit gesaai word.
2. Berei die grond voor
Die saailinggrond moet lig, vrugbaar wees. Grawe die aarde twee weke voordat u saailinge plant met die toevoeging van humus en as in die tuin. Dit is nie nodig om vars mis by te voeg nie!
Kies 'n helder, sonnige plek. Physalis hou nie van skaduwee en laaglande nie! Asook suur gronde.
Die beste voorgangers kan kool of komkommers wees. In die tweede plek is daar enige ander kulture.
U kan nie na eiervrug, tamaties, soetrissies, aartappels, physalis self plant nie, omdat hulle aan dieselfde siektes ly.
3. Saai op 'n pitlose manier
Physalis-groente is nie bang vir die koue nie en reproduseer goed deur self te saai. Daarom kan dit veilig voor die winter of vroeg in die lente in oop grond gesaai word. In hierdie geval blyk die saailinge sterker, gesonder, harder as tuis te wees, maar die begin van vrugte word tot later uitgestel. As u dus vroeg wil oes, moet u die saailinge gebruik.
5. Groeiende physalis deur middel van saailinge
Dit groei vinnig, die ouderdom van gereed saailinge vir plant in die grond is 30 dae. Daarom beplan ons om saailinge vroeg in April te saai om dit in die tweede helfte van Mei in die tuin te plant. Dit is tydelike aanbevelings vir die Suid-Oeral en die Middelgordel. U moet natuurlik na u weer kyk. Plantaardige physalis kan twee weke vroeër as tamaties geplant word. Hier is nog 'n riglyn vir die bepaling van die datum van plant in oop grond. Maar aarbei physalis word die beste met tamaties geplant, dit hou van warmte.
Groeiende physalis-saailinge is soortgelyk aan die saai van tamatieplantjies. U kan eers saadjies in 'n klein houer saai en dit oopmaak as twee regte blare verskyn. Of saai sade dadelik in aparte bekers om skade aan die wortelstelsel tydens oorplanting te verminder. Water oorvloedig, maar selde.
Saailinge kan in 'n kweekhuis of onder 'n film op die beddens gesaai word. In elk geval moet die saailinge verhard word, die straat uitgehaal word en geleidelik aan die son gewoond word. Jong plante kan verbrand as hulle skielik van binne na die son geskuif word. By lugtemperature bo 13 ° C kan u die saailinge oornag buite laat.
Die topbemesting van saailinge en geplante plante word elke drie weke uitgevoer met 'n oplossing van mullein (1 uit 10) of voëlmis (1 uit 20). Water met kunsmis onder die wortel om die blare nie te verbrand nie.
6. Land in oop grond, vertrek
Ongeveer 30 dae na ontkieming sal die plante 5-6 blare hê en gereed wees om in oop grond geplant te word. Physalis vertak en groei sterk, dus moet jy dit in 'n dambordpatroon plant met 'n afstand van 50 cm tussen die rye en plante. As die variëteit groot is, moet u dit aan 'n stut bind.
By plant word physalis oorvloedig natgemaak en dan in droë weer natgemaak. As u die plant dek, sal u baie minder gereeld prosedures doen - losmaak, onkruid, natmaak. As u die vrugte skink, is dit beter om op te hou om te water sodat dit nie kraak nie.
Die onderste vrugte word eers ryp. Hulle kan op die grond begin val.
Dit is goed, versamel dit en herwin dit!
Onryp vrugte word goed gebêre en word tuis ryp. Maar vir langtermynopberging (4-5 maande) word dit na die kelder verwyder met 'n temperatuur van + 2 + 3 ° C, wat in twee of drie lae in bokse gelê word.
Versamel vir bewaring tot ryp in droë weer en altyd met 'n bedekking. Dan bly 'n ongeskonde wasbedekking op die vrugte, waardeur dit so lank gestoor word. Rypheid van Physalis hang af van die spesifieke kenmerk van die variëteit. Sommige het geel of lila kleur, die pet kan groter wees as die vrugte of bars wanneer dit groei, maar as dit droog word en helder word, het die physalis ryp geword.
Ek stel voor dat u 'n video kyk oor die kweek van dekoratiewe physalis - 'Chinese lanterns'.
Dit is die kenmerke van die groeiende plantaardige physalis en sy ander spesies, sowel as die plant en versorging daarvan.
Bereiding van pampoenpitte
Om vriendelike lote pampoen te kry, is dit beter om saadmateriaal te koop in 'n winkel of handelsondernemings wat gelisensieer is om saad te verkoop.
Wanneer u pampoenpitte self oes, moet dit voorberei word om te saai:
Ontsmet vir 15-20 minute in 'n oplossing van kaliumpermanganaat. Spoel af en droog.
Om die ontkieming te verhoog, behandel die saad na 2-3 dae in 'n oplossing van boorsuur (20 mg / 1 l osse). Weerstaan ​​- 24 uur, spoel af, droog.
Week voor die saai in water sodat die sade van die muurbal uitswel of uitbroei. Droë sade kan ook gesaai word.
Onthou! Vir saai word slegs die saad van stampmielies 2 - 3 jaar gelede gebruik.Die sade moet goed gedroog word. Onderdroogde, rou sade vorm manlike blomme.
Skoonmaak en berging van daikon
Verskillende soorte daikon neem verskillende tyd om ryp te word:
vroeë variëteite kan aan die einde van die lente geoes word
middenseisoen - in die somer geoes
laat ryp teen die begin van die herfs.
Die belangrikste ding is dat die wortels nie gevries is nie, dus die laaste oestyd is gewoonlik in Oktober. Kies 'n dag sonder neerslag, sodat die wortels makliker uit die grond kan trek. As u nog nie die worteloes kan kry nie, gebruik 'n graaf of hooivurk.
Hoe om die oes op te berg? Sorg dat u die toppe van die groente afspoel, droog en sny. Sit die daikon in voorbereide bokse met sand sodat die vrugte nie met mekaar in aanraking kom nie. Plaas die bokse in 'n kelder of op enige ander koel plek met 'n stabiele temperatuur van 0 tot +5 ºC. Onder sulke toestande word wortelgewasse etlike maande geberg.
Hoe, oorweeg hoe om aartappels behoorlik te versorg. Om hieraan te voldoen, is die belangrikste agrotegniese metodes:
Losmaak. Voor die eerste keer dat lote ontstaan, word dit 2-3 keer gedoen om normale lugwisseling te verseker. Verdere losmaak na natmaak word uitgevoer.
Onkruid. In beddings met jong plante word onkruid voortdurend verwyder. As hulle bosse is, sal hulle op hul eie opgroei.
Dit. Heuning is 'n verpligte stadium in die verbouing van aartappels, wat 'n ryk oes moontlik maak. Die grond word 6 cm 3 seisoen op 'n slag verhoog. Vir die eerste keer word die bossies gespoel as hulle 15 cm bereik, dan 2-3 weke voordat die ogies verskyn en as die aartappels tot 20-25 cm hoog word.
Gieter. In droë aanplantings word die somer 1 keer in 2 weke bevogtig. Vir 1 bos water word tot 3 liter verbruik. Gieter is nie nodig gedurende die reënseisoen nie.
die grond word bedek wanneer dit geplant word of in die herfs.
nakoming van wisselbou reëls
behandeling van die kultuur na verkoue met antifungale middels ("Fitosporin", ontsmetting met ligpienk oplossing)
grond van kaliumpermanganaat, plantmateriaal en tuinvoldoening
water af instrument
betyds bekendstelling van aartappels.
voeding het 'n aantal siektes. algemeen Die meeste van hulle:
Laatroes. Op die knolle verskyn harde grys kolle wat dwarsdeur die plant versprei is. Blare verwelk en word swart.
AartappelIs kenmerkend. kankerverkleuring en swelling op knolle en grondbosdele. Later word donker groeisels gevorm.
kol droog... Die setperke is bedek met donkerbruin kolle, wat vinnig in kolle uitdroog. Alternaria verskyn in die blare.
gate. Knolle is bedek met afgeronde blare en kolle - met swart formasies.
Aansteeklike verwelking. groep Dit is siektes waarin die landelike bosdeel verdor. Bruinbruin kolle of kolle kom op die knolle voor.
Swamdoders word gebruik teen swamsiektes soos hierbo gelys. Virale infeksies is nie belangrik nie.
word behandel! Dit is moeiliker om aartappels te genees as ander plante, aangesien die siekte die knolle in die grond het.
Skade aan kultuur en Colorado:
insekte kewers. Hulle eet aartappelgroente. plae word met die hand verwyder. Die verspreiding van blare of as met spesiale voorbereidings ("Barrier") help.
Draadwurms. larwes Dit is klikkewers wat vir eet. knolle voorkomende grond word met kookwater natgemaak deur voor groente te plant, skep 'n effens suur omgewing.
Soortgelyk. Bladluise op plantluise voed op die sap van die blare van die veld. In aartappel letsels word droogbruin gevorm. insekvlekke gebruik chemikalieë (Karate, "byvoorbeeld Zeon").
Aartappelvlooi... Volwassenes besmet individue met setperke en larwes - die wortelstelsel. Dit lei tot verwelking van die bos. Spuit met 0,2% fosfamied om plantplae te bekamp.
Kyk die video: Potatoes 2012 Planting to Harvest
Copyright © aboutjersey.net | Aartappels: plant en versorg in die oop veld, groei uit sade, oes, berging, foto...