Geskryf deur Tina Moffat en Shanti Morell-Hart
Die Mediterreense dieet, wat beskou word as een van die gesondste maniere om te eet, het honderde jare ontwikkel, maar om ander diëte te ignoreer, is 'n vorm van kulturele meerderwaardigheid. Shutter
Die Mediterreense dieet is verkies deur 'n paneel van 25 professionele gesondheids- en voedingspersoneel die beste dieet vir 2020. Die dieet word gekenmerk deur plantaardige maaltye, en dit beklemtoon dat jy minder rooivleis en suiwel eet, en meer vis en onversadigde vetsure soos olyfolie. Rooiwyn kan in matigheid geniet word.
Selfs al is u vertroud met die Mediterreense dieet, weet u miskien nie dat dit “'n stel vaardighede, kennis, rituele, simbole en tradisies met betrekking tot gewasse, oes, visvang, veeteelt, bewaring, verwerking, kook en veral die deel en verbruik van voedsel, ”soos beskryf deur die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie (UNESCO). In 2013 het UNESCO die dieet bygevoeg 'n lys van die ontasbare kulturele erfenis van die mensdom.
Om pret te hê met vars brood van @christiesmayfairbakery Eerste sny: parmesaankaas, portobello-sampioene, rooipeper-vlokkies. Tweede skyf: fetakaas, nigella-sade, ekstra maagdelike olyfolie, gedroogde rooipeper, olywe Derde skyf: za'atar in olyfolie en soetrissies. Plaas in 'n verhitte oond vir 5 tot 10 minute, geroer teen 350 F, braai dan hoog vir 2 minute. Die brood moet effens gerooster word terwyl die kaas gesmelt is. #vegetarian #vegan #healthyfood #mediterranediet #cheese #fetacheese #parmesan #extravirginoliveoil #greens #easymeals #plantbased
'N Pos gedeel deur Anas El-Aneed (@vegetarian_chef_anas) aan Februarie 20, 2020 by 9: 28am PST
Die Middellandse See streek en sy voedseltradisies
Die Mediterreense gebied beslaan dele van Europa, Asië en Afrika rondom die Middellandse See. Alhoewel baie lande die biogeografie en elemente van die dieet deel, was dit slegs die lande van Ciprus, Kroasië, Griekeland, Italië, Marokko, Portugal en Spanje wat die toevoeging tot die UNESCO-lys geborg het.
Mediterreense voedseltradisies het 'n diep geskiedenis, maar verskillende bestanddele het op verskillende tye gekom. Olywe was eerste gedruk vir olyfolie iewers voor 2,500 jaar gelede. Druiwe word waarskynlik eers as wilde oeste gebruik, maar teen 6,000 XNUMX jaar gelede volle wynproduksie was aan die gang. Gedomestiseerde korrels en peulgewasse soos koring en lensies tussen 9,000 en 10,000 jaar gelede verskyn het. Vis sou een van die vroegste hulpbronne gewees het, selfs in nie-kusgebiede verhandel.
Ten spyte van die riglyne vir die dieet, geniet verskeie rooivleis en suiwelprodukte ook 'n lang geskiedenis in die streek. Domestiese kudde diere soos skape, bokke, beeste en kamele, minstens 10,000 jaar gelede op die toneel aangekom, en melkery duur minstens 9,000 jaar terug in Europa. Die prominensie van rooivleis en suiwelvoedsel in daaglikse maaltye kan op streeks gewissel het, maar albei is diep gewortel in die Mediterreense geskiedenis.
Maar dit is net die bestanddele. Om 'n enkele Mediterreense dieet te definieer, is moeilike sake. Die Middellandse See-streek bevat honderde tale en kulture, kulinêre tegnieke en style. Die antieke verlede was ewe uiteenlopend, met millennia van migrasie en handel oor die hele streek wat nuwe bestanddele en kulinêre innovasies meebring. Vra iemand in Libanon of hul voedsel dieselfde is as die van Spanje, of iemand in Marokko of hul voedseltradisies dieselfde is as dié in Griekeland.
En niemand in die Middellandse See sal saamstem dat hul dieet identies is aan dié van hul voorouers nie. Die multinasionale groep wat Mediterreense voedseltradisies aan UNESCO benoem het, stem moontlik oor die breedste raamwerk, maar kultureel is elke streek in die Middellandse See onderskei.
Wat is verkeerd met die Mediterreense dieet?
Ons is antropoloë wat biologiese en kulturele aspekte van voeding en voedingsweë in die verlede bestudeer as deel van die mens se gastro-erfenis. En ons is terselfdertyd opgewonde en bekommerd oor die Mediterreense dieet in openbare boodskappe.
Gesondheidswerkers moet eerder op voedseltradisies eerder as net voedingstowwe fokus, en dit maak ons ​​kommer as een kulturele voedseltradisie beter as ander is - veral een wat verband hou met 'n geskiedenis van die Westerse politieke en kulturele imperialisme.
historikus Harvey Levenstein skryf dit die Mediterreense dieet is geskep deur die fisioloog Ancel Keys en sy vrou van biochemikus, Margaret Keys. In 1952 het die sleutels na Italië en Spanje gereis en 'n paar eksperimentele opnames gedoen van bloeddruk, bloedcholesterol en dieet.
'N Kort geskiedenis van Ancel Keys, die fisioloog wat saam met sy vrou die Mediterreense dieet gewild gemaak het.
Baie epidemiologiese studies later het die egpaar die Mediterreense dieet in hul gewilde dieetboek Hoe om goed te eet, later weer verpak as Hoe om goed te eet en die Middellandse See goed te bly.
In die 1990s, die Internasionale Olyfolieraad het olyfolie as 'n sleutelbestanddeel in die dieet bevorder, en die Harvard School of Public Health gebou die Mediterreense dieetpiramide.
Die bevordering van die waarde van alle voedselerfenisse
Die bevordering van die Mediterreense dieet is 'n voorbeeld van wat antropoloog Andrea Wiley bio-etnosentrisme noem. Wiley se studie van melk voer aan dat alhoewel melk as 'n gesonde en voedsame voedsel vir almal bevorder is, slegs 'n deel van die menslike spesie - hoofsaaklik diegene wie se voorkoms uit Europa kom, waar daar 'n lang geskiedenis van melkery is - die primêre suiker in melk kan verteer (laktose).
Die uitbreiding van 'n dieet van 'n streek as universeel ideaal, ignoreer die lang evolusie van sosiale, biologiese en omgewingsvoedsel-tradisies vir menslike voedsel deur die ontwikkeling en bewaring van plaaslike en plaaslike kombuise. Dit sluit in, soos aangetref in UNESCO se beskrywing van die Mediterreense dieet, die produksie, voorbereiding en verbruik van voedsel deur menslike vaardighede, kennis en sosiale en kulturele praktyke.
In 'n geglobaliseerde wêreld met toenemende migrasie, kan die behoud van tradisionele kombuis betekenisloos lyk. Maar dit is miskien belangriker as ooit. Antropologiese navorsing toon dat migrante werk hard om hul tradisionele kombuis te behou as deel van hul etniese identiteit en om hul gesondheid en welstand te ondersteun. As 'n gesondheidsorgaanbieder aan hul pasiënt voorstel dat hulle 'n Mediterreense dieet aanneem, is daar verskillende dinge wat verkeerd kan gaan. Tensy die dieet in detail verduidelik word, kan 'n pasiënt 'n heel ander idee hê van wat die Mediterreense dieet uitmaak. Meer skadelik is, as 'n pasiënt van mening is dat hul eie kulturele voedseltradisies nie sleg is vir hul gesondheid nie, kan hulle diegene wat dit gee as medies goedgekeur, 'n dieet gee.
'N Ondersoek oor wêreldwye voedsel toon dat die kernbeginsels van die Mediterreense dieet gevind kan word in die tradisionele kombuis en voedseltradisies van baie mense. In Mexiko, byvoorbeeld, het die kombinasie van mortortillas en boontjies - gepaard met voedsel soos pampoen en tamatiesalsas - volledige plantbasis-proteïene opgelewer wat 'n voedsame en volhoubare dieet. Navorsing oor soja-afgeleide en gefermenteerde voedsel wat in tradisionele Chinese kombuis aangetref word, toon dat dit so is hoog in bioaktiewe peptiede wat beskerming teen siektes kan bied.
In 'n wêreld waarin ons vinnig verskillende biologiese en kulturele erfenisse verloor, moet ons die veelheid en unieke eienskappe van tradisionele kosse vier, eerder as om die streeksdieet oor die ander te bevorder en te universaliseer. Verskeie tradisionele diëte kan en moet bevorder word deur middel van openbare gesondheidsboodskappe wat kultureel sensitief en inklusief is.
Tina Moffat, medeprofessor, Departement Antropologie, McMaster Universiteit en Shanti Morell-Hart, lektor in antropologie, McMaster Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Hoe die Mediterreense dieet nommer 1 geword het - en waarom dit 'n probleem is