Die uiteindelike doel van Erfenisdag sal ons nie nou weet nie. Dit is deur die ANC ingestel om die diversiteit van die nasie te vier. Dit is met ander woorde die opgeklitsde Reёnboognasie wat gevier moet word. Die naam het later in Braaidag verander en dit is besluit dat elkeen moes op dié dag sy eie kultuur, geskiedenis en kultuurgeskiedenis in ere hou.
Behalwe om vleis te braai, is dit vreemd om te dink hoe ons volk die dag kan vier as ons niks oor het om te gedenk nie en nie 'n plek het om dit te vier nie. En ons is nie meer 'n amptelike volk nie en die amptelike status van Afrikaans word elke verder ondermyn. Tog is daar talle blankes wat meedoen aan die plesier en buitendien geen oomblik van hulle tyd sal opoffer vir 'n volksaak nie. En intussen gaan die aftakeling van alles wat deur eeue opgebou is voort. Dit maak nie saak of die naam Idi Amin, Robert Mugabe of Rhamaposa is nie. Die land stuur af op 'n ramp en blankes staan hande gevou op die kantlyn.
Het ons te gemaklik geword? Die lewe is stryd. Dit is hartseer om net die geskiedenis van ons taal te lees en die stryd te sien wat 'n klein groepie mense sonder veel middele tot hulle bekikking, alles tot stand gebring het. Net omdat hulle aanhou veg het en daar ander was wat die fakkel by hulle kon oorneem.
Die feit dat ons alles verloor het, behoort 'n nuwe veggees ook na vore te bring. Hierdie was 'n ryk en vooruitstrewende land wat die bewondering van die wêreld afgedwing het, en ons het alles verloor omdat ons vergeet het dat jy moet aanmekaar veg vir dit wat vir jou dierbaar is.
Maar as ons 'n goeie stryd weer omhels, dan kan ons weer bou en oorwin. Dit is ook boodskap om vir Erfenisdag te onthou.