Alexandr23 / Shutter
Ouers en versorgers wag dikwels totdat hul kinders ouer is om oor seksuele toestemming te praat. En baie ouers verlaat gereeld die “sekspraatjie” - in die hoop dat skole dit sal doen. Die mees onlangse leiding vir toestemming vir onderrig volgens die kurrikulum vir verhoudinge en seksonderrig, word eenvoudig aangeraai om lesse voor die einde van die sekondêre skool aangebied te word. Dit kan baie jongmense sonder inligting oor seksuele toestemming laat voordat hulle seksueel aktief raak.
Verslae van 13,000-adolessente in die Britse ouderdom 11 tot 13 dui daarop dat intieme aktiwiteite soos om hande vas te hou, soen en seksuele aanraking is. normaal vir hierdie ouderdomsgroep. Baie van die adolessente het berig dat hulle op die ouderdom van 12 gesoen het en 'n maat onder klere aangeraak of geraak het. Maar sonder om lesse oor toestemming te ontvang, kan jong adolessente sonder ooreenkoms aan seksuele aktiwiteite deelneem.
My deurlopende PhD-navorsing kyk na vroeë adolessente se oortuigings daaroor seksuele toestemming te onderhandel vir seksuele aktiwiteite. En ek het gevind dat, hoewel jong mense in hierdie ouderdomsgroep seksuele toestemming verstaan, dit vir hulle moeilik kan wees om hul begrip van toestemming toe te pas in situasies van seksuele dwang. Dit is seksuele aktiwiteite wat plaasvind as gevolg van druk, misleiding, dreigemente of nie-fisiese krag.
My navorsing wys dat beide seuns en meisies al vanaf die ouderdom van 11 geslagstereotipes van seksuele gedrag gebruik - soos dat die meisie besluit of seksuele aktiwiteit gaan plaasvind. Uit my navorsing is ook gevind dat hierdie jongmense die konstruksie van verkragtingskultuur onderskryf, spesifiek dié van die skuldoffer.
Dit wil voorkom asof jongmense leiding nodig het as om net oor toestemming te leer wanneer dit kom by hul romantiese verhoudings. Hier is vier maniere om kinders oor toestemming te leer, gebaseer op my navorsing.
As dit nie ja is nie, dan is dit nee
Moedig elke keer die gebruik van mondelinge, bevestigende toestemming vir elke seksuele aktiwiteit aan. Die enigste manier om 100% seker te wees dat 'n vennoot toestem, is om 'n duidelike 'ja' te ontvang. Herinner jongmense om by hul maat aan te gaan. Hulle kan vrae vra soos: "Is dit okay?", "Kan ek ...?", "Hey wil ..."
Nog 'n manier om na te gaan hoe 'n maat voel, is om hul liggaamstaal en gesigsuitdrukking na te gaan. Kom hul liggaamstaal en gesigsuitdrukking ooreen met wat hulle sê? Trek hulle in of trek hulle weg van 'n soen of raak?
Moenie vrees vir verwerping nie
U moet ook met u kind oor verwerping praat. Jong mense kan bang wees om toestemming te vra omdat hulle verwerping vrees, maar eerder 'net daarvoor wil gaan'. Herinner hulle daaraan dat dit beter is om “nee” te vra en te sê as om net daarvoor te gaan, aggressief te wees en die risiko te laat voel dat hul maat ongemaklik voel - en moontlik die verhouding verwoes.
Jong mense meld ook dat hulle nie 'nee' wil sê vir iemand van wie hulle hou nie, omdat hulle nie hul gevoelens wil beseer nie - moontlik met ongewenste seksuele aktiwiteite. Stel maniere voor waarop hulle op hul maat kan reageer. Byvoorbeeld, "Ek hou van jou, maar ek is nie gereed nie" of "ek wil nie" of "nee, nog nie". Hierdie voorstelle, wat in my navorsing na vore gekom het, kom direk van jong mense oor hoe hulle die beste dink om verwerping te hanteer.
Leer jongmense dat toestemming nie 'n eenmalige gesprek is nie, meer 'n voortdurende dialoog met u maat. 19msa05 / Shutter
Pak die krag van druk aan
Dit is belangrik om ook met jongmense oor pres. Dit kan die druk van vennote of eweknieë insluit. Herinner hulle daaraan dat dit nooit in orde is om iemand aan 'n seksuele aktiwiteit te laat deelneem nie. Dit sluit in dat die persoon skuldig voel omdat hy dit nie gedoen het nie, afpers of die misleiding het. Daar kan geen toestemming wees as iemand onder druk voel om aan 'n romantiese of seksuele aktiwiteit deel te neem nie - dit sluit die druk in om seksuele beelde te stuur en te ontvang (sexting).
Bemagtig jongmense om iemand te vertel of hul optrede of woorde hulle ongemaklik maak. Leer ook jong mense dat die druk op iemand om aan 'n romantiese of seksuele aktiwiteit deel te neem, nie 'n persoon gewild of "cool" sal maak nie, maar dat die persoon in plaas daarvan 'grillerig en desperaat' lyk.
Vra ten slotte mites oor meisies en seksuele aktiwiteit uit - spesifiek dat meisies alleen verantwoordelik is vir seksuele aktiwiteite (as dit voorkom, “laat dit gebeur”). Van jongs af word meisies in ons samelewing eenvoudig geleer om "veilig te bly" met boodskappe soos "sê net nee" en "moenie hom toelaat nie ...". As u by hierdie boodskappe stilstaan, word dit aangedui dat as iets verkeerd gaan, dit die meisie se skuld is.
'N Bykomende mite om uit te daag is dat klere toestemming kan gee. Sekerlik, sommige klere kan 'sexy' wees, maar dit beteken nie dat die persoon wat die klere dra, hom toegelaat het tot seksuele aktiwiteite of dat hy nie respekteer word nie.
Dit is dan duidelik dat nie net die onderwerp van toestemming opgeneem moet word wanneer 'die praatjie' met kinders gehou word nie, maar dat jongmense ook geleer moet word oor toestemming deur 'n deurlopende dialoog. Dit moet insluit gesprekke oor die erkenning en respek van grense en besprekings oor gesonde verhoudings.
Om met jong adolessente oor toestemming te praat, kan vir ouers en versorgers moeilik wees, want niemand het al die antwoorde nie en toestemming kan moeilik wees om te verstaan ​​- selfs nie vir volwassenes nie. Daar is egter baie gratis hulpbronne beskikbaar van betroubare organisasies soos TeachConsent, RAINN en die Child Mind Institute.
Jennifer Cassarly, PhD-kandidaat in ontwikkelingsielkunde, Teesside Universiteit