Ketogeen Gehaktbrood – Keto Benefits
June 22, 2016keto-dieetComments: 1
Tags: Ketogeen Gehaktbrood Welding Tools Kids Hoodies | TeePublic
Welding Tools Kids Hoodies
Taffer's Tools Kids Hoodie
Design TOOLS Kids Hoodie
Earths Tools Kids Hoodie
Tools of a Hero Kids Hoodie
Zombie Survival Tools - Pattern Kids Hoodie
Main Tag Binford Tools Kids Hoodie
Binford Tools - Home Improvement Kids Hoodie Kaapse Paragrawe: 2013
Joan Hambidge - Vers vir Mandela
Vers vir Mandela
Na ‘n ándersoortige Ceylon
verban verbruik verneder
na ‘n sel
met ‘n naam uitgekerf:
trotseer jy op Robbeneiland
die verblindende son.
per boot na daardie oord.
En jy het gewag
- ‘n vreeslose verbanning -.
Toe na ‘n ander ruimte
die Victor Verster
tot die groot V
voor die alsiende oog
van soveel kameras,
wég van Verraad
die lang pad na Vergifnis:
askete voor jou
van insurgent tot held,
skuif verlede oor hede:
Posted by Johann de Lange at 5:29:00 PM
Labels: Joan Hambidge, Nelson Mandela
† Nelson Mandela (1918 - 2013)
I. Die Nelson Mandela Museum
’n Fooitjie gee jou toegang tot elke intieme feit:
hoe sy pa versukkeld sterf, hoe hy twee beeste steel
& stad toe vlug, betrokke raak by die stryd,
hoe hy, aangevuur deur reg & onreg, geld vir wapens reël.
Hy het leer boks & hom onwetend na vlees & gees voorberei
vir ballingskap, sy kort eerste liefde, lang tronkstraf,
sy kinders wat een-een sterf terwyl hy afgesonder bly,
& half blind onder ’n fel son moes kalksteen kap as straf.
Roem sou later volg, & eer & akkolades. Sonder eiegoed
verlang hy om weer onbevange kinderstemme te kan hoor.
Maar eers moes hy ’n volk leer hoe om vry te wees, die herout
word van ’n reënboognasie sonder boeie, pasboek of skout.
In die gestadige transformasie tot simbool verloor
hart & klip sy vuur, die branding wat hom voed.
In die hawe lê die seiljagte vasgemeer in visgraatsteek.
’n Veerboot vertrek elke twee uur stiptelik: ’n poskaartvaart
oor Tafelbaai voor die boeg die water na die eiland breek,
& die roete na die befaamde eilandtronk nátrek op ’n waterkaart.
Die toergids is deurwinter & raseg, ’n professionele oud-prisonier,
& die bustoer ’n gladde relaas oor die ou geskil van myn-&-dyn,
’n draai by die Museumwinkel waarbo die meeue gier,
& dan die kramat met klein groen koepel, die Moslem-skryn.
Maar die hoogtepunt blý die monnik-sel wat ’n monument sou word,
koud & kaal met net ’n opgerolde kombers & strooimat om op te slaap.
Deur die tralievenster het hy die maan wild teen sy anker sien stry
bo die kwarrie waar hy byna sonblind sy droom moes vry-
kap uit metamorfiese klip. Soos die melaatses het hy hier gekaap
ook die óngekaarte streke van die gees verken, ver & vry & búite port.
Boekeblad: Beeld / Die Burger
Posted by Johann de Lange at 4:42:00 PM
Labels: Johann de Lange, Nelson Mandela
Immer gereed is ek naskool deur onderwysers afgetos,
ek het my warm kollekte in die palms van predikante gestort,
het ek toegewyd aan sekere spiergroepe gewerk.
Op Voortrekkerkampe, skoolkampe, & kerkkampe immer jags,
is ek geskommel onder brûe, onder sterlig & skade,
onder bome, onder stukkende straatlampe
& op verlate tennisbane snags (die telling altyd zero-stroop).
Met die geur van sonneskyn & chloor is ek uitgehelp
vakansietreine, & prys spitsverkeer waar my mielie
gerol is deur aantreklike, vreemde tongvalle op deurtog,
deur digters & arbeiders met growwe hande,
& deur studente met sagte palms & beurse & baie tyd.
Prys die behendige vingers van haarkappers,
van kantoorwerkers in hysbakke, oorvol parkades
of roekeloos die dakke van wolkekrabbers.
Ek het my laat vang deur ooms in vrugteboorde,
& nefies in plaasdamme, deur atlete, spiesgooiers
& rugbyspelers in nagtelike koshuiskamers,
in leë skoolsale & op laatnagpawiljoene.
Ek onthou stasietoilette met ou ooms
& die sterk reuk van pis & Jeyes fluid,
& die twee str8 pelle lus vir mekaar
maar ek moes middelman tussen hulle lê
& hulle hande op mekaar se lywe hou & op my,
ek onthou die doofstom mechanic met ’n voël
deur Michelangelo, wat altyd duim na bo beduie het
as hy reg is om te kom, & die bukserige vlieënier
met die bierblikdik piel (goddank ’n bottom)
wat ek op die lugmagbasis se landingstrook genaai het,
& al die kreatiewe sessies foonseks Sondagoggende
of op die koel gras tussen die nagbome van die Uniegebou.
Ek onthou die onderwyser wat Saterdagoggende klokslag
gekom het vir ’n pak slae met sy eie rottang,
die rooi riwwe op sy boude, die afdrukke van my hand.
& wat weggespoel is totdat net herinnerings oorgebly het.
Op Vadersdag is ek in die begraafplaas afgesuig
want ek kon nie my pa se graf opspoor nie.
In die winter het ek snags langs die Liesbeek
studente met koue hande weggehelp, gefrustreer
skaam oor hulle nood, & wat soms saam is huis toe
waar ons met hande oorkruis mekaar uitgehelp het
waar ’n spoeggladde palm, of ’n warm mond,
of ’n tong die onsegbare gesê kon kry
in die vlesige samekoms van ’n driftong.
Posted by Johann de Lange at 12:33:00 AM
Labels: 2013, Die lywe van woorde, Gedig, Johann de Lange
Hoewel ek 'n voorliefde het vir katte, het ek grootgeword in 'n familie wat nie katmense was nie, so my eerste kontak met troeteldiere was met honde, & hulle het in my hart gekruip soos net hulle weet hoe. Maar ek het my voorgeneem die dag as ek op eie voete staan, kry ek vir my 'n kat. En my eerste kat was Gunar, 'n lieflike bruin Burmees. Daarna het ek Vareck gehad, 'n Siamees met die mooiste blou oë & geaardheid, Toulouse, 'n svelte Havanna Brown & Yoshi, my eerste sphynx, ook 'n blue-eyed boy. Aan sy dood dra ek steeds die swaarste.
Op die oomblik het ek nóg twee sphynx-katte, Zachari & Tzar.
'n Lewe sonder diere is vir my ondenkbaar, & mense wat nie van diere hou nie is vir my onbegryplik, & nie te vertrou nie.
Maar saam met die liefde van & vir diere kom ook verantwoordelikheid. En soms moeilike besluite: om nie aan jou eie behoeftes te dink nie, maar aan wat die beste is vir hulle. Almal wat diere in hulle lewens het, ken die pyn van afskeid neem.
As 'n blyk van waardering vir wat hulle in my lewe beteken het, 'n paar van die verse wat ek geskryf om hulle lewens te vier.
my katvoet geesgenoot.
Volgens wette van die wetenskap
‘n opperste kwantumkat.
Schrödinger was reg: verseël
in vergeet-my-nie se kis,
oë soos nuutgemunte pennings,
Posted by Johann de Lange at 7:52:00 PM
Labels: Johann de Lange, Katte
oor ’n blou helder lug. Dit het die aarde geskud
én die verstopte onderaarde, die Styx-rivier,
Grond gee mee. Die hemele se gewig
lig van Atlas af op soos ’n keteldeksel.
Posted by Johann de Lange at 6:24:00 PM
Labels: Johann de Lange, Seamus Heany, Vertaling
Johann de Lange - Perspektief: Balkon van die skrywer
Eugene Terre'blanche met sy perd Foto: Antonia Steyn
Perspektief: Balkon van die skrywer
na ‘n gedig van Johan van Wyk
Toegewikkel in ’n laken van wit wolsatyn
leun ons kaalbas oor die balkon & kyk
na die berede optog (geen oopdakmotor)
EUGÈNE TERRE'BLANCHE VOLKSMAN DIGTER
van Kerkplein op in Paul Kruger.
Perdeskoene stommel op die teer.
Onder die breë boude & blink pronksterte
stoom warm bolle mis.
Op sy swart perd, in swart hemp, kakiebroek & -hoed,
saai die leier se stem tussen die geboue terreur,
sy agterryers in kakieklere met sweetvlekke,
oop nekke, baarde, ferm boude in die saal.
Die vangtou van ’n lens bring hom
aarde toe, op die harde teer.
Die aand ná sy pangamoord
(sy lyk onteer in ’n troostelose kamer: die lappie roes-
rooi skaamhare sigbaar deur die oop ritssluiter)
word hy op televisie vereer
met ’n kortbegrip van beelde & ’n uitspraak:
hy sal verál ook onthou word as ’n gevalle ruiter.
Posted by Johann de Lange at 12:45:00 AM
Labels: Antonia Steyn, Ekfrasis, Eugène Terre'Blanche, Johan van Wyk, Johann de Lange
Richie McCaffery - Die leie
My Oumagrootjie het ’n tyd herroep
toe sy as skoolmeisie geskryf het op leie
en met ’n eenvoudige vee van ’n klam lap
het beskawings geval, tale tot stof geword.
Die dak van haar laaste huis was ’n lesuur vol
van leie, goue medaljes van ligeen,
mos soos sybokhaar, en die eindelose reën
jaar na jaar wat herinnerings uitgewis het.
Posted by Johann de Lange at 9:27:00 PM
Labels: Johann de Lange, Richie McCaffery, Vertaling
Howard Moss - Bedopmaak
Howard Moss © Mark Hillringhouse
Ek weet hoe om ’n bed op te maak
terwyl ek nog steeds daarin lê, en
uitglip deur ’n verbeelde opening
asof ek gepers word uit ’n buis:
Pluk, stryk – die bed is opgemaak.
En as opstandings net so maklik is,
wel, dan glo ek in die hele spul:
Lasarus wat opstaan uit sy graf,
Elia sommer vertikaal –
hoewel dood, meen ek, meer as net slim
huishoudelike wenke in gedagte het,
en die bed opgemaak wil hê, eens en vir altyd.
Posted by Johann de Lange at 11:23:00 PM
Labels: Howard Moss, Johann de Lange, Vertaling
Richie McCaffery - Die orrel
Richie McCaffery (1986 - )
Sondae loei die orrel
soos ’n groot gestrande walvis.
Mense vat sy vet om lampe
binne hulleself aan te steek.
Iets het gesterf in groot pyn
maar dis nie vir my om te sê wat.
Die deure gaan oop, lig stroom in
en meteens verdrink ons almal.
Posted by Johann de Lange at 8:30:00 PM
Richie McCaffery - Tollende borde
My ma was so verskrik as kwik,
dol soos ’n Disraeli keilhoed
waarbinne ’n gipswit konyn wegkruip.
Sy’t op ’n keer vertel, die mout het gepraat,
ek is nie haar eersgebore seun nie,
daar was seminale sopies.
Sy’t gesê om te verwag
is baie soos om ’n bord van beenporselein
te laat tol op die dunste steel binne jou.
Breekskade is onvermydelik.
Dit is ’n kwessie van watter stuk
ongeskonde gaan val om al in die rondte
op die hardehoutvloer te rol, die rand wat lui
en grens. My suster is ’n wilde vuurproef,
’n ambagsman se veelkleurige bord
steeds aan’t tol. Ek is ’n wit kantien-
piering, gereed om getaan te word met tee
wat mors. ’n Bakhand vir stortsels.
Posted by Johann de Lange at 6:35:00 PM
Richie McCaffery - Swartbord by St. Cuthbert
In die kryt-geut onder die swartbord
is lesse afgestof en lank reeds vergete.
Die onderwyser kras nogeens voort
en krap op die donker tabula rasa
die waarhede tot dusver oor God en rekene
met die uitwisbare wit van skulpfossiele.
Posted by Johann de Lange at 2:12:00 PM
Johann de Lange - Perspektief: Balkon van die skry...