Godsdiens is 'n woord wat dikwels 'n soort intuïsie beteken. Die hoogste prosesse van wat ons in enige kuns of wetenskap doen, behels hierdie wonderlike intuïtiewe kapasiteit. Op dié manier kan ons almal saamstem: "Fyn, astrologie is waarsêery, maar so wat?"
My doel hier vandag is om die "so wat?" In te samel. Miskien hou jy nie van die dinge wat ek moet sê nie. Dit is nog steeds nuttig omdat dit belangrik is dat jy dit deurdink en kan sê hoekom jy nie daarvan hou nie; dan kry ons meer duidelikheid oor die aard van astrologie.
Om wat goed is astrologie?
Ek het vir baie jare gevoel dat daar 'n dwaasheid is in die hart van hierdie astrologie-praktyk wat ek liefhet en wat ek dink so onthullend is. Ek het vriende wat die geloftes van die Boeddhistiese dharma en vriende geneem het wat die Christendom en die mistiek ernstig beoefen. Hulle vra die vraag werklik en ernstig: "Hoe goed is hierdie praktyk van joune? Hoekom doen jy dit?"
Dit is 'n baie uitdagende vraag. In die hele geskiedenis van die Westerse astrologie glo ek dit is nie voldoende aangespreek of beantwoord nie. Die vraag oor die geestelike aard van astrologie, om te glo dat ons onsself kan verbind met iets wat goddelik genoem word, word in ons klassieke tradisie opsy gesit.
Vroeg in die aanval van die kerkvaders teen alle vorme van heidendom, het astrologers gou geleer dat hulle nie direk moet sê dat hul kuns hulle kennis van bonatuurlike dinge gegee het nie. 'N astroloog in die Islamitiese of Christelike kultuur was onder onmiddellike pyn van kettery, en miskien die dood.
Die feit dat wat ons doen, bonatuurlik kan wees en godsdiens of geeste insluit, is eenvoudig nie 'n toelaatbare gedagte in die klassieke tradisie van astrologie nie. Dit kan nie 'n toelaatbare gedagte wees in die lig van die oorweldigende krag van beide monoteïsme en die rasionele filosofie van die Grieke nie.
Daar is geen plek vir 'n ou astrologie van omen lees, met sy orakels en sy verband met augury en baie. Daar is slegs ruimte vir 'n gerasionaliseerde astrologie van geestelike invloede wat op die geboortes van dinge op die geboorte oomblik werk - 'n soort geestelike-wetenskaplike oorsaak. Dit is die wonderlike model wat ons van Ptolemeus aan ons gegee het. Dit is die model wat volgehou word deur die Islamitiese astrologie en in die hele Westerse tradisie.
Hoe het Astrologie deur die eeue oorleef?
Intelligente kritici van astrologie beweer dat astrologers altyd daarin geslaag het om die heersende kultuur en etos van die tye waarin hulle leef, te gebruik (die wetenskap en filosofie van hul tyd) om hulself te vermom en hulself met hul praktyke voort te gaan. Dit is absoluut waar. Dit is hoe ons buitengewone vorm van simboliese bewussyn oorleef het.
Ons het ons as Aristoteliaanse wetenskap vir die beter deel van twee millennia vermom. Toe het ons onsself aan die moderne wetenskap in die herlewing van twee eeue gelede toegegee toe astrologie hulself as magnetisme en elektrisiteit vermy het, en later as radiogolwe. Miskien kan ons niks anders doen nie, want hoe kan hierdie vorm van simboliek oorleef sonder om in die korrupte posisie te wees om op een of ander wyse oor homself te lieg om te kan kom? Dit is iets wat die okkultiste nog altyd geweet het - mens praat nie van sekere dinge nie.
Ons probeer gewoonlik die kritici vergeet en gaan voort met ons astrologie. Dit is verstaanbaar, maar ons teenstanders is werklik opvoedend vir ons. Een van die grootste aanvalle op astrologie het omtrent 500 jaar gelede, in die laat 15-eeuse Italië, gebeur toe Marsilio Ficino, 'n wonderlike astroloog self, en sy leerling, Pico Dells Mirandola, deur sy vriende as die mees geleerde man van sy ouderdom, het gelag op die astrologers van Florence, die "kleintjies" wat geglo het dat hulle deur hul orakels die mag uit die hemel gehad het om die mens se lot te definieer.
Die historiese afname van verdelende astrologie
Pico's Disputations against Divinatory Astrology (1493-4) het die model vir ander beslissende aanvalle tot in die 17-eeu. Dit dui op 'n keerpunt in die historiese agteruitgang van astrologie. Hierdie Renaissance-towenaars is humaniste genoem omdat hulle enige vorm van determinisme verag het, insluitende veral die determinisme van die sterre wat die waardigheid en vryheid van die menslike siel kan afneem. Hulle het magie in die ware sin van die woord geoefen - die magie van beelde, aanroeping, Kabbala, die Christendom self.
Op daardie stadium in ons geskiedenis het die verbeeldingryke bewussyn magie en die handwerk van horoskoop-uitsprake genoem.
Terselfdertyd het Pico die vals rasionaal afgelei van Aristoteles en Ptolemeërs dekonstrueer, wat die astrologie se teorie ondersteun. So wat blyk aanvanklik 'n breuk tussen astrologie en magies-religieuse Renaissance humanisme blyk op een en dieselfde tyd om die breuk tussen astrologie en wetenskap te wees en die skaduwee van die nabye terminale agteruitgang van ons kuns wat in die " wetenskaplike verligting "van die 17 en 18 eeue. Na Pico het handwerkhoroskopie nooit 'n ernstige intellektuele saak gehad nie.
Dit is belangrik vir ons om te verstaan ​​dat hierdie aanval van towenaars en simboliste 'n protes was teen die crass, materialistiese leerstellings van astrologers van hul dag. En waar kom die materialisme vandaan? Na my mening kom dit uit die vals pseudo-oorsaaklike, pseudo-rasionele struktuur wat astroloë lank reeds aangeneem het om hul kuns te vermom.
Die Vraag van Astrologie as Wetenskap
So waar staan ​​ons nou oor die astrologie as wetenskap? Dit lyk vir my dat ons streef na wetenskaplike geloofwaardigheid vir astrologie in die afgelope tyd, en seker in die VSA, op die agterbrander gegaan het. Dit was 'n paar jaar gelede groot, hoofsaaklik as gevolg van Gauquelin se werk, maar dit lyk asof ons nou daarvan afkom. Dit is nie my bedoeling om teen wetenskaplike navorsing te praat nie, maar ek sien nie dat dit baie aan astrologie bied nie. Ons praktyk is nie gewortel in waarnemings wat van toepassing is op die wetenskap van ons ouderdom nie. Daarom is die meeste astrologers heeltemal onbewus van die resultate van al die navorsingsbevindings en statistieke.
Ek het vroeër die geluk gehad, met trots, of domheid om met Paul Kurtz, een van die belangrikste individue wat verantwoordelik was vir die geweldige aanval op astrologie wat in 1975 in die Amerikaanse tydskrif, die Humanist, gepubliseer is, te praat. (1) Ek het hom tydens 'n skeptici se konferensie in Londen deur 'n koffiemasjien vasgekeer. Die arm man het probeer om koffie uit die versneller te kry, en ek het gesê, "Ek is 'n astroloog. Dit is lekker om jou te ontmoet. Kyk, ek weet dit bekommer iemand soos jy wanneer 'n astroloog wetenskaplike eise maak, maar as 'n astroloog sou vir jou sê dat wat ons doen, 'n poëtiese interpretasie van die hemel is, wat sal jy sê? " Hy het gesê, "Dit sal goed wees, net goed," en gaan terug na sy koffie.
Poëtiese Sterrekunde en Simboliese Verbeelding
So Paul Kurtz en die Nobelpryswenners wat teen astrologie geproklameer het, sal nie 'n damn maak nie as ons sê ons het poëtiese sterrekunde gedoen. Hulle het 'n probleem wanneer astrologers aanspraak maak op die hele gebou en begrip van wetenskaplike denke en die krag daarvan, en gebruik dit as basis vir die werking van die astrologie. Ek blameer Paul Kurtz om nie rooi te sien nie. Miskien het ons astrologers ons drade gekruis meer as wat hulle het. As ons voortgaan om ons vak so swak aan hulle voor te stel, kan ons hierdie aanvalle in ruil verwag. Dis ons karma, nie hulle s'n nie.
Wanneer daar 'n aanval op astrologie is, is dit veral belangrik dat ons besef wat ons self oor ons onderwerp sê, eerder as om te kla oor die domheid van die mense wat ons aanval. En ek dink nie ons gee 'n reguit antwoord oor wat ons doen nie. Dit is oneerlik van astroloë om 'n wetenskaplike basis van die soort wat in fisika of biologie verstaan ​​word, te eis.
Ons sal op soveel sterker grond wees as ons gesê het: "Wat ons doen is 'n soort simboliese verbeelding. Ons glo dit het werklike effek en werklike resultate. Dit is iets wat u sielkundiges en parapsigoloë moet kyk. doen is eintlik oor merkwaardige kragte van menslike verbeelding wat iets baie buitengewoon impliseer oor die aard van die werklikheid en die aard van die gees. " Ek glo dit is iets waardig van ware wetenskap en ware studie. Anders hang ons onsself op verdeeldheid en valse stryd.
Daar kan geen twyfel wees dat daar 'n soort soort reaksie in die heelal is - vreemd en geheimsinnig - in die ou leerstelling van ooreenkomste - wat 'n geestelike-wetenskaplike strewe of 'n wetenskap van die toekoms is, waardig is. Net so kan verskynsels soos dié wat deur Gauquelin geproduseer word nie opsy gesit word nie; hulle behoort beslis in hierdie vreemde ryk wat uitdagend is in die hoeke van die wetenskap. Daar is geen rede vir ons astroloë om van hulle af te draai nie, maar daar is ook geen rede om hulle as die basis van ons praktyk te eis nie. Daar is die vryf.
Gegewe die paradoksale van ons huidige begrip, stel ek voor dat ons 'n dubbele begrip, 'n verdeling van betekenis in astrologie, in twee bevele aanneem, wat ek respektiewelik genoem het: Natuurlike en Goddelike Astrologie. (2) Deur Divinatoriese Astrologie bedoel ek baie dieselfde as die ou terme regs astrologie, wat die kuns van besondere oordele beteken, veral van die horoskoop.
Ja, astrologie het 'n fisiese en objektiewe teenwoordigheid, 'n okkultiese geheim van die natuurlike orde van dinge. Dit het enkele objektiewe verskynsels wat selfs aan ons hedendaagse wetenskap bevorderbaar is. Al hierdie behoort aan 'n astrologie van die natuur. Maar as jy of ek 'n horoscoop oordeel, is ons oordeel nie gebaseer op daardie komponente of kategorieë nie. Dit is heel moontlik dat daar 'n werklike fisiese verwysing en verbintenis met 'n geheimsinnige georganiseerde heelal bestaan, soos die astrologers oor die millennia ontdek het, en terselfdertyd vir elkeen van ons horoskope-interpretasies baie suiwer subjektief is, 'n verbeeldingryke skepping. Dit is moontlik vir albei om saam te bestaan.
Sterre En Planete As 'n Uitgebreide Metafoor Of Allegorie
Ek is seker dat baie moderne astroloë sal saamstem dat die hele stelsel van sterre en planete 'n uitgebreide metafoor of allegorie is waarmee 'n ander situasie in werklikheid beskryf kan word. Ons bring hierdie spieël van simbole na 'n situasie, lees in die spieël, en lei dan terug na die werklike werklikheid. Dit is een manier om divinatoriese en simboolstelsels te beskryf.
Astroloë sal sê: "Natuurlik is dit metafories. Mars is nie fisies, in die gewone sin nie, iets aan ons gedoen, ons gebruik 'n metafoor van Mars om ons te help om op 'n poëtiese manier die waarheid van die menslike lewe te openbaar." Maar ons moet vra, wie doen dit hier? Dit is die psige, maar eerstens is dit die psige van die astroloog.
Natuurlik, vir baie astroloë, is hul doel om die kliënt te laat kyk na die metaforiese spieël. Ons moet as beginsel sê dat astrologie per definisie 'n waarnemer impliseer, en verder is die astroloog fundamenteel betrokke by die sien van die simbool. So 'n siening is heeltemal verskillend van die moontlikheid en metode van moderne wetenskap, wat moet poog om die waarnemer te skei van die waargenome materiaal.
'N Verdere geheim word voorgestel. Word die beeld in die simbole van astrologie subjektief of objektief gesien? Die natuur is nie so eenvoudig nie. Die beeld in die metaforiese spieël strek uit in die wêreld.
Die begrip van die horoscoop as 'n metaforiese spieël gaan 'n lang pad om 'n werkende benadering tot astrologie-as-waarsêery te bied, maar dit is nie op sigself redelik genoeg om natal astrologie weg te skud van sy skaduwee pseudokale en deterministiese grondslae nie. Dit is as gevolg van die buitengewone krag van die letterlike interpretasie van die geboorte oomblik. Die objektiewe oomblik in die tyd van die klok word 'n absolute status gegee, nie as metafoor nie, maar as 'n soort hemelse oorsaak, wat die "metaforiese" patroon op 'n werklike kloktyd van geboorte inplant.
Tog, as ons daaraan dink, is hierdie betekenis van die geboorte oomblik deur die verskillende menslike akteurs en natuurlik deur die astroloog toegeken. Met ander woorde, die geboorte oomblik word deur die astroloog behandel as 'n biologiese gebeurtenis wat op een of ander manier 'n metaforiese patroon sien, wanneer die geboorte oomblik 'n dramatiese en emosionele feit is van menslike betekenis en die planete word na verwys as 'n manier om daardie betekenis te simboliseer. Maar totdat daar iemand is wat daardie betekenis in die metaforiese spieël sien "sien", is daar geen betekenis nie. Ons gee betekenis, nie die sterre nie.
Die uitsig wat ek hier in die vooruitsig gestel het, mag baie geheimsinnig lyk, maar dit begin in die praktyk blom.
'N Persepsie wat ek in die onderrig gehad het, is dat wanneer studente baie ander astrologie doen behalwe natal, hulle houding teenoor dit begin verskuif en breek. Wanneer mense byvoorbeeld in horary kom en sien hoe horary werklik werk, besef hulle dit het wel objektiwiteit. Al ons bestaande rasionele kategorieë word egter heeltemal uitgedaag deur die bestaan ​​van horary. Dit is omdat horary nie deur enige oorsaaklike of tydelike oorsprong, bv. Die geboorte oomblik, bemiddel word nie.
'N Ware horary sal direk 'n beskrywing gee wat deur die hemele van 'n situasie in die menslike lewe gegee word. Dit is hier en nou vir jou, vir die persoon en vir watter situasie jy ookal kyk, asof die hemele skielik net hierdie oomblik in detail weerspieël het. Hierdie ware oomblik kan ook in 'n inleidende grafiek gebeur, en dit is onmoontlik om op enige rasionele manier te verduidelik hoe fisies en objektief dit kan wees - so 'n korrespondensie.
Klassieke astrologie, oor die algemeen, het baie probleme gehad met horary en probeer dit gewoonlik onderdruk. Jy kan sien hoekom dit duidelik gesien word deur 'n deurdagte astroloog, en enige filosoof wat oor die eeue heen na astrologie gekyk het, wat direk aanleiding gee tot waarsêery. Maar horary stel ook die vraag aan die astroloog: Is die hele astrologie, selfs die geboorte astrologie, wat van geboorte beïnvloed word, eintlik van dieselfde orde? Ek stel voor dat dit is.
Nog 'n manier om die kwessie van astrologie as waarsêery in te samel, is die probleem van verkeerde kaarte. Die meeste astrologers wat kliëntwerk beoefen het, sou die ervaring gehad het om 'n grafiek te skep wat uitstekend werk, beter as die norm, maar by kontrole word gevind dat die dagbesparingstyd een uur lank verkeerd is. Jy het presiese vorderingen gemaak en transits na hoeke, en hulle werk, maar jy het die grafiek verkeerd! Ek dink nie daar is baie astroloë met 'n mate van ondervinding wat dit nie gedoen het nie, en dit gooi hulle. 'N Deurdagte astroloog, gegewe ons bestaande teorie en model van astrologie, word sonder enige kwasi-skepties gelaat. "O goed, ek veronderstel ons kan enigiets in simbole, ens. Lees." Dit is 'n swak posisie vir ons om te neem.
Geoffrey Dean se boek, Onlangse Bevorderings in Natal Astrologie, (4) aanhalingstekens, het die casebooks van astrologers wat hierdie verskynsel aangemeld het, aangenaam. Dit is duidelik dat, na 'n wetenskaplike kritikus van astrologie, dit skynbaar astrologie uit die venster uitstoot; daar is glad geen objektiwiteit nie. En dit is waar, as moedertaal astrologie afhanklik was van die fisiologies-objektiewe tyd van geboorte, dan sou "verkeerde kaarte werk" amper onmoontlik wees om te rasionaliseer en te verduidelik. Maar, soos ek alreeds voorgestel het, uit die verdelende en metaforiese standpunt, wat is die horoskoop wat eintlik homself voorstel of "opkom".
Waar die psige betrokke is, is die tyd byna oneindig buigsaam. Hierdie geheimsinnige stand van sake kan nie geregverdig word deur te sê dat kaarte werk nie, want die hemele beïnvloed dinge op 'n sekere oomblik in reële tyd. Dit is nie hoe kaarte werk nie. Horoskope werk omdat psige en emosie deur middel van 'n toestel in 'n simboliese vergelyking gebring word. Die normale en korrekte toestel vir die astroloog, as 'n ritueel, nie tegniek nie, is om die regte geboorte oomblik te probeer streef. Dit is egter 'n ritueelprosedure van die 6th huis en nie 'n tegniese prosedure van die 6th huis nie.
Om dit weer te stel: Die effektiwiteit van astrologie mag nie afhanklik wees van die regte of verkeerde kaart nie, maar op 'n psigiese proses waardeur 'n astroloog misterieus hom of haar in lyn bring met die persoon en die materiaal. Sekerlik is daar genoeg bewyse om ten minste te stel of ons die vraag of die basis van korrekte begrip in astrologie eintlik behoorlik deur 'n objektiewe oomblik van fisiese tyd gegee word.
Dit is een van die paaie vir dwaasheid, byvoorbeeld om patrone van lugrederyongelukke te bestudeer. Die meeste horoskope van katastrofiese gebeure is eintlik betekenislose kaarte. Enige soektog na middelpunte, harmonieë of ander subtiliteite in die grafiek om 'n betekenis daarvan uit te probeer, is eenvoudig nie vrugbaar nie. Waarom verwag 'n bepaalde oomblik in die klok tyd om 'n spesifieke patroon te lewer? 'N Oomblik het nie betekenis nie totdat daar iemand is vir wie dit belangrik is. Uit die perspektief van astrologie-as-waarsêery is psigiese betrokkenheid die sleutel tot die betekenisvolle simbool.
Ek onderskat nie die feit dat dit moeilike argumente vir sommige van my mede-astrologers is om te aanvaar nie. Ek het voorgestel dat 'n deel van die verskynsel van astrologie tot die natuurlike wêreld behoort en in beginsel vatbaar is vir wetenskaplike ondersoek. Nietemin, die belangrikste deel van wat ons doen, is die interpretasie van simbole om by bepaalde afleidings en oordele te kom, of dit nou van karakter of oor gebeure in die lewe is. En hierdie praktyk is waarsêery, nie wetenskap nie.
© 1998 Geoffrey Cornelius - alle regte voorbehou
(Gebaseer op die Verenigde Astrologie Kongres Lesing - Mei 22, 1998)
1. Bart Bok, Paul Kurtz en Lawrence Jerome, "Besware teen Astrologie: 'n Verklaring deur 186 Leierswetenskaplikes," Humanist. September / Oktober, 1975.
2. Geoffrey Cornelius, "Orders of Significance-A Summary," The Moment of Astrology, Appendix 6, Londen, Engeland: Penguin Arkana, 1994, pp. 348-349.
3. CG Jung, Letters, Vol. 2 (1951-61), geredigeer deur G. Adler & A. Jaffe, Princeton, NJ: Princeton Univ. Pers, 1975, pp. 175-177.
4. Geoffrey Dean, Onlangse Bevorderings in Natal Astrologie, Subiaco, Australië: Analogiese, 1977, pp. 19-20, 30-32.
Geoffrey Cornelius, Die oomblik van Astrologie, Londen, Engeland: Pikkewyn Arkana, 1994; uit druk.
Geoffrey Cornelius, Maggie Hyde, en Chris Webster, Astrologie vir Beginners, Verenigde Koninkryk: Icon, 1995; gepubliseer in die Verenigde State as die bekendstelling van astrologie.
Maggie Hyde, Long en Astrologie, Londen, Engeland: Aquarius, 1992.
Die geheime taal van die sterre en planete: 'n Visuele Sleutel vir die Hemele
deur Geoffrey Cornelius.
Geoffrey Cornelius het in die astrologie in 1971 gekom van 'n agtergrond in waarsêery. Hy is 'n voormalige president van die Astrologiese Lodge van Londen en redakteur van sy tydskrif ASTROLOGY. In 1983 het hy medestigter gestig om die maatskappy van astrologers in Londen te stig, wat 'n invloedryke skool van tradisionele astrologie geword het met 'n radikale filosofiese oriëntasie. Hy het in verskeie lande lesings en werkswinkels aangebied. Onder sy publikasies is The Moment of Astrology en The StarLore Handbook. Hy is mede-outeur van Astrologie vir Beginners en Geheime Taal van die Sterre en Planete. Geoffrey werk as 'n konsultant astrolog en is beskikbaar vir simboliese werk met behulp van astrologie, en vir toesig vir studente van astrologie. Telefoon en e-pos werk onderneem. Besoek sy webwerf: http://www.astrodivination.com/