Jip ja, hy hou mens op jou tone, hoor. Maar hy is 'n ou wat situasies kan ontlont en hy mag maar met mense werk, kry baie goed reg waar ons ander sou humeur verloor het. En hy het ons baie laat lag. As jy hom weer sien. vra hom bietjie oor die opblaas pop!
Die informele besighede (vrygte en groente stalletjies) is nimmer eindigend. Waar hulle die goed groei weet ek nie, maar dis van die beste wat ons nog gesien het. Orals langs die pad staan ook die houtskool in sulke groot sake. Ek weet nie hoe lank die lande se bome gaan hou nie, want dit word teen rasse skrede vernietig, amper soos in RSA.
Ons het weereens taamlik gestop langs die pad om te rus en iets te drink. Die trokke op die pad is baie besig en 'n ou moet maar versigtig ry. Die pad was goed genoeg en ons kon maklik 100km/h handhaaf. Dis net deur die statte en dorpe waar jou spoed baie verminder agv mense, bokke, fietse ens wat deurentyd in/oor die paaie ry/loop/hardloop.
Foto 1. Daar is baie trokke wat gebreek langs die pad staan, maar die een het sommer oor die pad gestaan, en na aanleiding van die klere wat oor die bome gehang het, het hy reeds 'n lang ruk daar gestaan.
Een van ons prioriteite van die trip was om vir Lodie de Jager, 'n huis- en biker vriend 'n guns te doen. In 2008 het hy op een van sy vele togte op sy KLR, op 'n dames biker afgekom wat iewers in Zambie onder 'n boom gesit en huil het. Hulle het vir baie lank en ver afstande saam gery en sielsgenote geraak. Dinge het lank daarna gevorder totdat sy hom laat weet het dat sy SA toe wou kom om met hom te trou. Maar voor dit kon gebeur, het sy in omstrede omstandigede net verdwyn om nooit weer van geisen of gehoor te word nie. Hy het 'n boek oor hulle ervarings en liefde geskryf met die naam "Kate". Lees dit gerus.
Na haar "dood", het hy op 'n volgende trip 'n plaatjie met haar naam op, teen die boom gaan vasslaan. Die aand voor ons vertrek het op ons trip, het hy vir ons 'n kruisie gebring, en ons gevra om die kruisie by die plaatjie te gaan posit, vir Kate.
Ons het met twyfel nader aan die gps waypoint gery en gewonder of die boom nog staan, want teen die tempo wat hulle bome afkap, sou dit 'n wonder gewees het. Maar toe die gps my laat stop, het ek afgeklim en reguit na die boom toe gestap. Die plaatjie was steeds daar. Ons het 'n rukkie daar vertoef, die kruisie vasgeslaan en verder gery. Dit was vir ons 'n bewoe oomblik, aangesien ons nie weet of Lodie weer die kans gegun sal word om die boom in die toekoms weer sal kan besoek nie. Hy stoei tans teen agressiewe kanker en het reeds 'n 2de brein operasie gehad. Soos ek nou hier tik, is hy in Die Wilgers en herstel, maar dit gaan baie swaar. Ons gebede gaan op vir jou, my groot vriend, en ons vertrou dat jy eersdaags weer by jou eie huis sal wees en daar sal kan aansterk.
Chimwemwe is regtig 'n nice plek om te oornag, mat alles wat jy nodig het. Die kampterrein sou beter gewees het as daar tafeltjies en stoele of banke was, maar ons was tevrede. Natuurlik eers 'n paar koues gaan opsoek en toe die aand rustig saam met mekaar gesit en kuier. Dit was so warm gewees dat Stoffiesc en Karien hulself onder die koue water gedompel het en ons was amper getreat met 'n wet t-shirt show!!!
Ons het die aand afgesluit met die mooiste maan wat sy sagte lig oor ons laat skyn het. Ons was gebless. My dogter het van Jhn gewhatsapp en gevra of die maan by ons ook so mooi skyn, waqnt van haar woonstel af het dit blykbaar asemrowend gelyk. Toe stuur ek vir haar hierdie laaste foto. (en verlang my vrek na my bloedjie....)
Jip, daai man het baie guts en is baie positief, mens kom dit dadelik agter as jy sy boek lees, hy is in my gebede en ek hoop alles werk positief vir hom uit. soos jy sê daai groot K is 'n lelike ding en is ook my grootste vrees.
Sommer so 'n stukkie tussenin wat nogal belangrik is. Willem se vrou, Sonja, ry nie eintlik saam met hom op die fiets nie. Dis nou maar net nie haar manier van tydverdryf nie. Maak nie saak hoeveel ek en Stoffies haar prober oorreed het nie, sy wou nie saamgaan nie. Voor ons trip het Willie my ingelig dat hy vir Sonja 'n vliegkaartjie wil koop Lilongwe toe. Dis Malawi se hoofstad. Was ons bereid om die trip so aan te pas dat ons haar die 9de Okt daar kan optel sodat sy die Malawi gedeelte saam met ons kan deurbring. Die dag wat ons Malawi verlaat, drop ons haar weer by die lughawe, sy vlieg terug SA toe en ons pak die lang trip aan terug huistoe.
Ek weet nie hoeveel Willie daai aand geslaap het nie, maar hy was baie vroeg op gewees. Ek dink die man se senuwees was klaar, want ons tydberekening moes reg gewees het sodat ons betyds by die lughawe kon wees om vir Sonja op te tel.
Chipata is 'n redelike groot dorpie en ons het by die bank gestop om geld te trek. Ons het geen benul gehad wat die ruilwaardes was nie en moes eers 'n bureau de change kry om te hoor wat is wat. Iets wat julle maar kan onthou vir as julle wil toer Afrika toe, gebruik 'n Visa kredietkaart, en nie 'n Master kaart nie. Johan en Willie het Master kaarte gehad en het eindelose probleme gehad om geld te trek. Met my Visa kaart was dit soos stroop.
Nadat ek geld by die autoteller getrek het, het 'n ruiler my kom besoek met 'n baie goeie ruilkoers. Ek het 400 Zambiese kwachas geruil vir 27200 Malawi kwatchas. Dis was als reeds afgehandel teen dietyd dat die ander twee uit die bank uitkom met hulle geld. Willie het nie gefokus nie en die ruiler het hom ingedoen met R800. Ons was almal redelik die wetter in maar mens moet maar kophou en voortgaan.