Klimopvariëteite, medisinale plant en toediening - Medisinale plante - 2022
Die gewone klimop behoort tot die aralië. Alhoewel dit giftig is, is dit om 'n rede tot die Medisinale Aanleg van die Jaar aangewys. Die dosis maak die gif, of die genesing. Die gevolge van klimop en die risiko's verbonde aan die gebruik daarvan word in die volgende paragrawe breedvoerig bespreek. Hier is die belangrikste feite oor klimop:
Klimop werk teen bakterieë, virusse en swamme.
Bestanddele is giftig in hoër dosisse en moet dus noukeurig gemeet word.
Klimop help om slym op te hoes, werk teen verkoue en asemhalingsiektes.
Klimop werk teen velsiektes en vir sellulietmassering en onvoldoende bloedsirkulasie na die vel.
Klimop is verdoof.
Die aktiewe bestanddele van klimop is in die blare. Dit sluit in triterpene saponiene, hederakosied C en B asook alfa-hederien. Daarbenewens is daar kafeïensuurderivate, flavonoïede en essensiële olie, sowel as glikosiede en chloorogeen suur.
Die triterpene saponiene is giftig. Dit kom voor in hoë konsentrasies in die klimopbessies en selfs 'n paar bessies veroorsaak vergiftigingsimptome soos hoofpyn, hoë polsslag en krampe. Hoër dosisse lei tot skok en asemhaling.
Die bestanddele in klimop is ook antifungaal (teen swamme soos velswamme), antiviraal (byvoorbeeld teen griepmiddels) en antibiotika (teen bakterieë). Die plantverbindings maak ook parasiete dood, insluitend verskillende wurms.
In lae dosisse is daar gewys dat die giftige effekte van die blare effektief is teen siektes van die bronchi, teen krampe en prikkelbare hoes. Die giftige triterpene saponiene veroorsaak dat die bronchiale mukosa dun slym produseer. Dit maak dit makliker om die slym op te hoes. 'N Uittreksel van klimopblare verseker ook dat die slym beter verwyder word. Alfa-hederin verslap die brongiale spiere en maak sodoende krap lugweë los.
Die kruie-medisinale produkkomitee het klimopblare as 'n slymmedisyne erken, en Kommissie E van die Federale Instituut vir Medisyne en Mediese Toestelle beskou klimopblare as effektief in 'asemhalingskatarrasie en simptomatiese behandeling van chroniese inflammatoriese bronchiale siektes.'
Sap, tee, tablette
In apteke is daar verskillende middels gebaseer op klimopblare, byvoorbeeld hoesdruppels, hoesstroop of tablette. Tee kan slegs met omsigtigheid van klimop voorberei word, aangesien slegs klein hoeveelhede van die plant as 'n middel gebruik kan word weens die giftige effek daarvan. Klimop is verenigbaar met ander sliermiddels soos tiemie, primrose en eucalyptus.
Daar is geen gevaar as ekstern gebruik word nie. Klimopblare het 'n verdowende effek en teen senuweeontsteking, rumatiese pyn, sciatica-pyn en artritis. Klimop help ook teen selluliet, want dit kan verdoof word en sodoende intenser gemasseer word, en aan die ander kant verwyder die vernouing van die vate wat deur klimop veroorsaak word, die water wat in die weefsel gestoor word.
Maak u eie klimop uittreksel
U kook ongeveer 10 tot 12 minute 'n handvol klimopblare met 0,75 liter water. Dit lei tot 'n gekonsentreerde infusie. Dip dit daarin, druk dit uit en plaas die nat koeverte op die gewenste plekke - een keer per week.
U gebruik baie minder klimopblare vir 'n tee om te drink. Jy neem net 'n halwe teelepel daarvan en gooi kookwater daaroor, laat die brou ongeveer 10 minute steil en gooi dit dan deur 'n teesil. Drink verkoue, hoes en ontsteking van die slymvliese in die neus, mond, keel en asemhalingskanaal daagliks 2 koppies daarvan. Klimop het 'n bitter smaak, en heuning kan bygevoeg word om hierdie smaak te versag.
'N Ivy salf maak die vel styf, bevorder bloedsomloop en wondgenesing en belemmer inflammasie. Neem so 'n salf:
Sommige klimopblare, die beste gekweek,
20 g byewas
en 100 ml groente-olie, byvoorbeeld olywe, raapsaad of sonneblom.
U smelt die byewas en die olie in 'n waterbad, vergruis die klimopblare en roer dit binne, verkieslik met 'n mengstok.
Was die klimopblare vir 'n klimop-tinktuur, versnipper dit en vul dit in 'n houer met 'n lugdigte deksel. U voeg ook hoëvaste, duidelike snaps soos grappa, vodka of gin by en laat alles vir 'n maand lank steil. Vul dan die tinktuur in donker bottels. As u 'n sapmenger het, kan u die klimop ook met die alkohol meng. Die tinktuur kry dan 'n donkergroen kleur soos absint.
As u allergies is vir klimop, moet u nie klimopprodukte gebruik nie. Vermy die vrugte, want die konsentrasie saponiene is hier hoog, en in plaas van om te genees, vergiftig u uself waarskynlik, want selfs klein hoeveelhede is giftig. By gedroogde klimopblare mag die daaglikse dosis nooit hoër as 3 gram wees nie.
Klimop as tuinplant
In die natuur kronkel klimop hoofsaaklik om bome of bedek die grond. Die plante bereik tot 20 m die boom in. Die wortels hou net aan die hout vas, maar verwyder geen voedingstowwe daaruit nie. Intussen kan ou klimopplante bome benadeel deur hulle met 'n soort "eksterne steier" te bedek. Dit lei soms daartoe dat die boom doodgaan.
Vandag vind ons klimop oral: in openbare geboue, in tuine, op bome. Dit is gewild onder tuiniers, want die digte blare word as mooi beskou, die plant bedek wyd, anders kaal gebiede en is altyd groen. Boonop is die meeste soorte klimop nie veeleisend nie, selfs soos skaduwee en kan dit natheid sowel as droogte weerstaan.
In Duitsland is dit so gewild dat dit baie sinonieme het: immergroen, Mauerefeu, Eppich, Mauerewig, wintergroen en dooie rank. Klimop word maklik in die tuin gekweek. Al wat u hoef te doen is om steggies in die grond te trek en dit nat te maak.
Die naam klimop is waarskynlik afgelei van die Saksiese ebah, en dit beteken klim, ep-hou in Ou Hoogduits beteken "klimgras".
Die kranse van Dionysus
Die Griekse godin van vrugbaarheid, Demeter, die Griekse god van die bos en herders, Pan en die Griekse god van wyn, ekstase, word en verval in aard en sensuele vreugde (Dionysus) het een ding gemeen: hulle was almal Gewy klimop.
Ivy word met klimoptakke en druiwe uitgebeeld, en die personeel van Dionysus is met klimop toegedraai. Sy volgelinge, die maenade, het hulself ook met klimop gewikkel, en hulle het ook dierevelle en stokkies toegedraai met klimop gedra. Die Grieke het klimopkranse gedra om te drink, enersyds hulde aan Dionysus en andersyds om hul koppe af te koel. Hulle het ook hul wynkoppies met klimop bedek.
Vir die Grieke het klimop 'n heilige betekenis: as dit in oorvloed groei, dan was Dionysus naby. Die plant het ook aan die god Apollo behoort, en daarom het die digters dit daarmee versier.
In Duitsland is daar bewyse van klimop in tuine in 1561 deur die natuurkundige Conrad Gessner. Die geometries ontwerpte parke van die Barok loop egter in die rigting van die welige klimop. Dit het eers in die 18de eeu gewild geword in die aangelegde tuine van Engeland, en Engelse tuiniers het al hoe meer rasse gekweek. In die vroeë moderne periode is dit beskou as 'n middel teen plaag, jig, geelsug en swak gehoor.
Klimop as simbool
Mauerewig en die rank toon aan dat die klimop simbolies gelaai is - as 'n simbool van lojaliteit en onsterflikheid. In die sage is Tristan en Isolde dus afsonderlik begrawe, maar klimop het op hul grafte gegroei, wat in die lug aangesluit het en die minnaars weer bymekaargebring het. By die Christene het hy gestaan ​​vir die ewige lewe na die dood. Dit is ook die rede waarom klimop so gewild by grafte is. Klimop kan op Christelike grafte gevind word al in die eerste eeue van ons era.
Daar word ook gedink dat die hartsimbool sy oorsprong het in klimopblare, dit kom uit 'n tyd toe die opening van die menslike liggaam as 'n misdaad teen God beskou is, en daarom het niemand geweet hoe ons hart daar uitsien nie. Die 'hartvormige' klimopblaar staan ​​vir oneindige liefde en lojaliteit. Die klimop staan ​​vir lojaliteit omdat dit stewig aan sy kleefwortels hang.
Klimop in begraafplase
As simbool van die ewige lewe dateer klimop uit die vroeë Christendom, maar dit het eers in die vroeë 19de eeu mode geword as begraafplaasversierings. Voorheen is die grafte in Sentraal-Europa eenvoudig gehou, nou is dit verander in stedelike tuine met die kernkleur donkergroen. Immergroen begraafplaasplante soos roosmaryn of bokhout, en bowenal klimop, versprei dus, wat nie net simbolies is nie, maar prakties die nommer een plant is vir dooie kalmte. (Dr. Utz Anhalt)
Stauss-Grabo, Manuela; Atiye, Saynab: "Ivy - 'n tradisionele medisinale plant in moderne fitoterapie", in: Zeitschrift für Phytotherapie, 30 (30), 2009, Thieme Connect
Phytocon Ontwikkeling en goedkeuring van kruie medisyne: www.phytocon.ch (verkrygbaar: 13 April 2018), phytocon.ch
Gottfried Mayer, Johannes: "Ivy - Hedera helix L. - kultuurhistoriese portret van 'n medisinale plant ", in: Zeitschrift für Phytotherapie, 31 (5), 2010, Thieme Connect
Volger, Eberhard: Brinkhaus, Benno: Natuurboek van kursusse: vir mediese opleiding, Urban & Fischer Verlag / Elsevier GmbH, 2013
Winckler, Nathali: tiemie, brandnetel en wortels, dit kan ons revolusie wees: 'n Leesboek oor Westerse plante vanuit die perspektief van tradisionele Chinese medisyne, Books on Demand, 2017
Fetzner, Angela: My gunsteling medisinale plante vir huise, boeke op aanvraag, 2019
Blech, Michael: Studies oor die krans onder die Grieke, Walter de Gruyter, 2011
Kremp, Dieter: Wanneer die mis in November rol. Godfather Death, Death's Moon and Soul's Moon, Engelsdorfer Verlag, 2011