Martha Oelberg - Francis Oelerich | Search People Directory | Intelius
People Lookup by Name - Martha Oelberg - Francis Oelerich
Oelberg, Martha — Oelerich, Francis VIKING werktafels ALLIANCE serie - VIKING werktafels - Werkplekmeubilair Arlink® en VIKING
VIKING ALLIANCE AL / ESD-veilige uitvoering
VIKING werkplekmeubilair Pdf. - catalogus Buy methadone online Methadone - Gen Medicals
SKU: N/A Category: Pain Meds Tags: buy liquid methadone online, Buy Methadone, buy methadone 10mg, buy methadone 40mg online, buy methadone on the internet, Buy Methadone Online UK, buy methadone online without prescription, Buy Methadone Overnight, Buy Methadone Pills Online, buy methadone with credit card, buying methadone in mexico, cheap methadone buy, methaadone for sale, methadone where to buy, Order Methadone Online, where can i buy methadone online Gert Rautenbach: F for Fake
In die 1960s was daar 'n groot skandaal in die hoge kunswereld: dit het stadig maar seker duideliker en duideliker geword dat derduisende van die duurste skilderye in die groot kunsgallerye fakes moes wees - nie dat eksperts dit kon vasstel nie - maar die enorme omset van skilderye van groot skilders in die wereld se gallerye - Picasso, Modigliani, Matisse - was veel meer as wat hulle ooit sou kon uitsit.
Uiteindelik het dit geblyk dat meer as tienduisend sulke skilderye deur net een man geskilder is: 'n Hongaarse con-artist genaamd Elmyr de Hory.
de Hory het nooit replicas van bekende skilderye geskilder nie, hy het oorspronklike werk gedoen in die herkenbare styl van beroemde skilders, hulle handtekeninge nagemaak en dit aan private handelaars verkoop. Baie vinnig is hierde werke opgeraap deur groot gallerye.
de Hory het altyd gesê en geglo - "if a painting hangs in a gallery long enough, it becomes real".
Wat was die verskil tussen hom en Picasso, het hy redeneer, as niemand die verskil kon sien nie - nie die eksperts nie, nie die publiek nie en nie Picasso self nie.
Die groot ironie is dat dit de Hory alleen was wat kon sê watter skilderye hy gedoen het - daarom was dit binne net sy mag om te besluit watter kuns real en fake was.
de Hory kon letterlik groot kunsgallerye - soos die New York Art Gallery - tot hul kniee dwing deur eenvoudig in te stap na een van hulle groot werke en te sê - "by the way, I painted this one".
Met Interpol op sy spoor het de Hory gevlug na 'n klein eilandjie genaamd Ibiza, waar 'n biograaf - Clifford Irving - hom besoek en 'n boek oor hom geskryf het.
Dit was 1970 en die boek se naam was "Fake".
Die jaar daarna het dieselfde Clifford Irving nog 'n boek geskryf - The Autobiography of Howard Hughes, waarvoor hy $100,000 vooruit betaal is.
Wat niemand besef het nie, insluitende sy uitgewer - McGraw-Hill - is dat die hele Autobiography of Howard Hughes self 'n fake was - een van die grootste hoaxes van die 20ste eeu. [Daar was 'n paar jaar terug 'n fliek gemaak (The Hoax) waarin Richard Gere die rol van Irving speel].
In 1972 het die groot Amerikaanse filmmaker Orson Welles, op sy oudag, na Ibizi gereis en 'n skitterende avant-garde dokumenter oor hierdie twee groot fakers van die 20ste eeu gemaak.
Sy fliek se naam was "F for Fake".
Daarin ondersoek hy die idee van fake vs real, die belangrikheid van rarity vir 'n kunsmark, soos vir enige mark, die kunstenaar vs die kunswerk self.
Aan die begin lees hy Rudyard Kipling se gedig
Is daar nog enige werklike kuns oor - enige iets om in te glo - in so 'n wereld van fakers en nabootsers?
Daar is 'n pragtige, skitterende klimaks aan die einde wanneer Welles 'n montage wys - stil skote van die Chartre katedraal in Frankryk, terwyl hy sê
Now this has been standing here for centuries. The premier work of man perhaps in the whole western world - and it’s without a signature. Chartres: A celebration to God’s glory and to the dignity of man.
You know it might be just this one anonymous glory of all things, this rich stone forest, this epic chant, this gaiety, this grand choiring shout of affirmation, which we choose when all our cities are dust, to stand intact, to mark where we have been, to testify to what we had it in us, to accomplish. Our works in stone, in paint, in print are spared, some of them for a few decades, or a millennium or two, but everything must finally fall in war or wear away into the ultimate and universal ash. The triumphs and the frauds, the treasures and the fakes. A fact of life. We’re going to die. “Be of good heart,” cry the dead artists out of the living past. Our songs will all be silenced – but what of it? Go on singing.
afrikaansinleipzigDinsdag, Maart 26, 2013 12:21:00 nm.:)AntwoordVee uitAnoniemDinsdag, Maart 26, 2013 10:30:00 nm.Dankie Gert, mooi geskryfAntwoordVee uitVoeg opmerking byLaai nog...