Brigham Young gekies om die Mormoonse Kerk te lei - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Nadat Joseph Smith, die stigter en profeet van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, of Mormonism, en sy broer, Hyrum, ses weke tevore deur 'n woedende skare in 'n Illinois-gevangenis vermoor is, word ouderling Brigham Young gekies om die volgende leier van die Kerk.
Die besluit wat in Nauvoo, Illinois, aan die Mississippirivier geneem is, was nie sonder konflik nie. Sidney Rigdon, toe 53, Smith se eerste raadgewer in die Eerste Presidensie en 'n jarelange LDS-leier wat byna sedert die ontstaan ​​van die kerk was, wou die rol hê.
Deur sy saak te pleit by die byeenkoms van heiliges, wat volgens sommige berekenings 6 000 getel het, is sy standpunt ingeneem sonder om die Kworum van die Twaalf Apostels te raadpleeg, een van die bestuursliggame van die kerk, wat nog steeds van oor die hele land gereis het om bymekaar te kom in Nauvoo . As die enigste oorlewende van die Eerste Presidensie, het Rigdon gesê, was hy die regmatige leier om Smith op te volg.
Terwyl Rigdon, 'n hoog aangeskrewe redenaar en prediker, bereid was om te stem, het Young, toe 43, 'n voormalige timmerman uit Vermont, president van die Kworum van die Twaalf Apostels geword, die eis van Rigdon van die hand gewys. Young het aangevoer dat die kworum se mag en gesag gelyk was aan die van die Eerste Presidensie, en een van sy lede moes die kerk lei.
Young se toespraak, waarin hy volgens sommige berigte na Smith 'oorgeskakel' het, klink en lyk soos die gesneuwelde profeet, het hom die stem gegee. In die gesig gestaar na herhaalde konflik, verplaas hy spoedig sy groep van die Heiliges van die Laaste Dae na Utah, wat op 24 Julie 1847 in Salt Lake City aankom, en word in Desember 1847 amptelik as die tweede president van die Kerk aangestel.
Ph.D., Publieke Administrasie en Openbare Sake, Virginia Tech
M.L.S., Biblioteek- en Inligtingkunde, Emporia State University
M.P.A., Politieke Wetenskap en Publieke Administrasie, Brigham Young University
BA, Politieke Wetenskap, Brigham Young University
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae (LDS/Mormon) word gelei deur 'n lewende profeet wat ook bekend staan ​​as die president van die Kerk. Hieronder vind u uit hoe hy gekies word, wat hy doen en wie hom opvolg as hy sterf.
Laat 'n kind 'n vraestel uit die "beroep" -houer kies, en laat 'n ander kind 'n papier uit die "gesag" -houer kies (sonder om die gesag by die beroep te pas). Laat elke kind sy of haar vraestel lees, en bespreek die situasie wat met hom beskryf word, soos 'n onderwyser wat medisyne voorskryf of 'n kaartjiehouer wat punte gee. Laat die kinders om die beurt papiere kies totdat al die vraestelle gelees is. Laat die kinders dan by elke beroep met die regte gesag pas.
Waarom is dit belangrik dat 'n persoon die regte gesag het voordat hy sekere take verrig?
Vertel vir die kinders dat hulle in hierdie les sal leer hoe die heiliges geweet het wie die gesag gehad het om die kerk te lei na die dood van die profeet Joseph Smith.
Ontken die aanhaling oor Brigham Young se grootste vrees
"Die grootste vrees wat ek het, is dat die mense van hierdie Kerk dit wat ons sê as die wil van die Here sal aanvaar sonder om eers daaroor te bid en die getuienis in hulle eie harte te kry dat wat ons sê die woord van die Here is." – Brigham Young
Hierdie aanhaling is waarskynlik bekend vir baie lede van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae wat aan aanlynbesprekings oor die kerk deelgeneem het.
Getroue lede het dit al verskeie kere deur dissidente en afvalliges in hul gesig laat gooi. Afwykers beskou dit as 'n kragtige klankgreep ter ondersteuning van die idee dat lede van die kerk voortdurend waaksaam moet wees dat die feilbare leiers van die kerk die kerk nie mislei nie.
En as 'n klankbyt is dit redelik effektief. Maar daar is een probleem: Brigham Young het dit nooit gesê nie. Die aanhaling is heeltemal vals.
Soos almal het ek die akkuraatheid van die kwotasie as vanselfsprekend aanvaar. Maar nadat ek onlangs verskeie mense dit na aanleiding van my blogplasings aangehaal het en in vorige gesprekke soos 'n troefkaart gesien het, het ek nuuskierig geword. Ek het nie die egtheid daarvan bevraagteken nie. Maar waar kom dit vandaan? Wanneer het Brigham Young dit gesê? Wat was die konteks?
Daarom het ek besluit om daarna te kyk.
Die aangehaalde bronne
Verskeie van die aanlyn -aanhalings van die aanhaling skryf die bron toe aan twee uitgawes van die Deseret News, een gepubliseer in Desember 1857 en die ander in Februarie 1862. Gelukkig het die Universiteit van Utah digitale kopieë van die weeklikse uitgawes van die Deseret News uit middel 1850 tot einde 1889 op hul webwerf beskikbaar. Ek kon dus kyk na PDF -beelde van die werklike koerantbladsye wat as bronne vir hierdie aanhaling aangehaal is.
Hier is my eie transkripsies van die relevante gedeeltes van Brigham Young se woorde uit hierdie oorspronklike bronne. Vergewe asseblief die lengte van hierdie uittreksels, maar dit is van kardinale belang om voldoende konteks vir die relevante keuses te gee.
9 Desember 1857:
'Ek sal die biskoppe vergelyk met sommige van die sypype wat neergelê is om die gas te lei. Neem een ​​van die pype op, wat ons in vergelyking 'n biskop sal noem, en hoe moet die inwoners van die wyk die lig ontvang? Plaas hom eenkant, verag sy raad en hoe moet u geleer word? Sal julle mekaar leer? U word nie geroep om dit in daardie hoedanigheid te doen nie. Jou biskop word deur die meesterwerker as die geleier van die Heilige Gees vir jou neergelê, as jy die kondukteur uit sy plek verwyder, word die verbinding tussen jou en die fontein van lig verbreek. As u 'n biskop en sy wyk in twis en verwarring sien, kan u verstaan ​​dat die pyp of kondukteur wat die lig van daardie mense oordra, uit sy plek is. In plaas daarvan dat die biskop verkeerd is en die mense reg of die mense verkeerd en die biskop reg is, is hulle almal verkeerd, daar is min of geen reg daar nie.
Neem 'n man in hierdie koninkryk en as die mense sê dat hulle van hom 'n president of 'n biskop sal maak of hom sal verkies om 'n ander amp te vervul, en die geloof van die mense is gekonsentreer om lig te ontvang deur die offisier of pyp wat deur die mag van die priesterskap van die troon van God af, kan u net sowel die hemel probeer beweeg as om iets verkeerds deur die kondukteur te ontvang. Maak nie saak wie u vir 'n beampte kies nie, as u geloof in hom gefokus is deur wie u die dinge moet ontvang wat hy aangestel is om in te dien, sal lig na u toe kom. En laat 'n voorsittende beampte of 'n biskop van die geregtigheid afwyk, die Here die Almagtige sou hom die kakebeen gee as hy nie sy mond op 'n ander manier kon stop nie, of 'n gevoelloos aanval op hom sou stuur sodat hy nie kon tree op, net so seker as die mense oor wie hy voorsit, reg was, sodat hulle nie mislei kan word nie.
As ons een is en in die Vader gekonsentreer is deur die Here Jesus Christus en deur die ketting en draad wat vir ons opgetrek is, sal ons die fonteinhoof vind, en as ek hierdie mense sou vra om vir 'n sekere tyd te bid ding, hulle sou daarvoor bid, maar doen hulle dit nou? Nee, hulle bid vir alles anders. Ek het die versoek gerig totdat ek moeg is om dit te doen. Baie sal daarvoor bid, dit en die ander, anders as wat ek hulle slegs twintig minute tevore aangeraai het. Hulle geloof is nie gekonsentreerd nie, soos ek gereeld vir u gesê het, alhoewel hulle verbeter en tot kennis van die waarheid sal kom.
Die Eerste Presidensie het met reg 'n groot invloed op hierdie mense, en as ons dit sou kry uit die weg geruim en lei hierdie volk tot vernietiging, jammer dat dit sou wees. Hoe kan u weet of ons u reg lei of nie? Kan u weet deur enige ander krag as die van die Heilige Gees? Ek het die mense eenvormig aangemoedig om elkeen hierdie lewende Getuie te bekom vir hulleself, dan kan geen mens op aarde hulle mislei nie. Dit is my roeping en kantoor om te bepaal in die aangeleenthede van die kerk en die koninkryk van God op aarde. Dit is wat u my gekies het om vir baie jare saam met br. Heber en ander vir my raadgewers, waarvan twee agter die tronk geslaag het, en ek het nou 'n derde, br. Daniel H. Wells, 'n net so goeie man as ooit. U het my gevra om vir die mense te sê wat hulle moet doen om gered te word en om die mond van God vir hierdie mense te wees. Stem jou geloof ooreen met jou beroep? Laat ek u aanhou vermaan totdat u u harte, u gevoelens en u gevoelens so kan oplei dat as ek u vra om vir 'n sekere voorwerp te bid, u daaraan kan dink as u huis toe gaan.
12 Februarie 1862:
'Ek sal 'n paar woorde sê oor u oortuiging dat u deur een man gelei, gelei en gelei word. Br. Jackman het gesê dat ons vyande die feit dat ons deur een man gelei word, haat. My siel is duisende kere tot God die Vader verhef, in die naam van Jesus, om dit waarlik waar te maak in elke sin van die woord, sodat ons deur die man Jesus Christus gelei kan word deur die profeet Joseph Smith. U kan navraag doen oor hoe ons moet weet dat ons so gelei word. Ek verwys u na die vermaning wat u so gereeld van my gehoor het. Moenie mislei word nie, as u mislei word, is dit omdat u uself bedrieg. U weet miskien of u reg of verkeerd gelei word, sowel as dat u die pad huis toe ken, want elke beginsel wat God geopenbaar het, dra sy eie oortuigings van die waarheid na die menslike verstand en daar is geen roeping van God na die mens op aarde nie, maar wat bring die bewys van sy egtheid mee. Kom ons neem 'n weg wat lei tot die ewigheid van die natuurlike lewe wat God ons gegee het, en eer dit. Sou ons hierdie weg getrou volg en nooit 'n gedagte oor die toekomstige lewe skenk nie, is ons net so seker van die onsterflike lewe as van die lewe wat ons nou besit. Dit is eintlik die enigste manier waarop ons voorbereid kan wees om daardie heerliker lewe te erf.
Wat jammer sou dit tog wees dat ons deur een man tot vernietiging gelei is! Is jy bang hiervoor? Ek is meer bang dat hierdie mense soveel vertroue in hul leiers het dat hulle nie vir hulleself by God sal vra of hulle deur hom gelei word nie. Ek is bang hulle vestig hulle in 'n toestand van blinde selfversekering en vertrou hul ewige lot in die hande van hul leiers met 'n roekelose vertroue wat op sigself die doel van God in hul verlossing sou stuit en die invloed wat hulle sou kon gee, verswak. hulle leiers het hulle self deur die openbarings van Jesus geweet dat hulle op die regte manier gelei word. Laat elke man en vrou deur die fluistering van die Gees van God vir hulself weet of hulle leiers op die pad loop wat die heer bepaal of nie. Dit was voortdurend my vermaning.
Br. Joseph W. Young het vanoggend opgemerk dat hy die mense wou ontvang woord van die Here deur sy dienaars, deur hulle voorgeskryf word en geen eie wil hê nie. Ek sou dit so uitdruk: God het 'n wil in ons geplaas, en ons moet tevrede wees om dit te laat beheer deur die wil van die Almagtige. Laat die mens onberispelik vir reg wees. Dit was die gewoonte van ouers om die wil te verbreek totdat dit verswak is en die edele, goddelike magte van die kind tot 'n vergelykende toestand van onbeskaafdheid en lafhartigheid verminder word. Laat die hemelse eiendom van menslike agente behoorlik getemper en verstandig gerig word, in plaas van die teenoorgestelde koers te volg, en dit sal oorwin in die saak van reg. Breek nie die gees van enige persoon nie, maar lei dit om te voel dat dit die grootste vreugde en grootste ambisie is om beheer te word deur die openbarings van Jesus Christus, dan word die wil van die mens goddelik in die oorwinning van die kwaad wat in die vlees gesaai word, totdat God in ons sal heers om te wil en na sy welbehae te doen.
Laat elke mens vurig in gebed wees, totdat hy self die dinge van God weet en seker word dat hy loop op die pad wat lei tot die ewige lewe, dan sal afguns, die kind van onkunde, verdwyn, en daar sal geen gesindheid in enigiemand om homself bo 'n ander te stel, want so 'n gevoel pas nie in die orde van die hemel nie. "
Soos u duidelik kan sien, verskyn die dikwels aangehaalde aanhaling nêrens in hierdie uittreksels nie. Alhoewel sommige van die frases in hierdie bronne op oppervlakkige wyse blykbaar soortgelyke idees as dié van die aanhaling uitdruk, word die woorde van die pittige klankbreuk glad nie in die aangehaalde bronne aangetref nie. Dit lyk asof die frase wat aan Brigham Young toegeskryf word, nog nooit deur hom gepraat of geskryf is nie.
Sommige sal in die versoeking kom om aan te voer dat selfs al is die aanhaling self 'n versinsel, dit 'n akkurate distillasie is van wat Brigham Young in hierdie gedeeltes gesê het en dat die aanhaling vals maar akkuraat. Maar die meer uitgebreide seleksie en konteks van wat president Young in hierdie oorspronklike artikels gesê het, weerspreek hierdie verduideliking. Ons sal die besonderhede kortliks bespreek.
Maar eers, waar kom die valse aanhaling vandaan?
Die ware bron
Ek het nog 'n bietjie gegrawe en ek kon vind wat die bron blyk te wees na 'n toespraak wat die apostel Harold B. Lee op 8 Julie 1964 aan die fakulteit Seminarium en Instituut vir Godsdiens aan die Brigham Young -universiteit gelewer het met die titel "Die plek van die lewende profeet, siener en openbarer".
Die adres word verskeie kere in amptelike handleidings vir kerklike opvoeding aangehaal, maar daar is nie 'n afskrif op lds.org nie. Ek kon egter 'n transkripsie vind in die aanlyn lêers van 'n professor in godsdiens aan BYU-Idaho:
Ek vra nogmaals om verskoning vir die lang uittreksel, maar konteks is die sleutel tot die beoordeling van die akkuraatheid van die aanhaling. Hier is die gedeelte uit die adres waarin ouderling Lee vir Brigham Young aanhaal:
Ek dink, soos iemand tereg gesê het, dit is nie die bedoeling dat elke woord wat ons leiers spreek, geïnspireer is nie. Die profeet Joseph Smith skryf in sy persoonlike dagboek: "Vanoggend het ek saam met 'n broer en suster uit Michigan gekuier, wat gedink het dat 'n profeet altyd 'n profeet is, maar ek het vir hulle gesê dat 'n profeet slegs 'n profeet is hy het as sodanig opgetree. " Daar moet nie aan gedink word dat elke woord wat deur die algemene owerhede uitgespreek word, geïnspireer is of dat die Heilige Gees hulle aanspoor in alles wat hulle lees en skryf nie. Nou hou jy dit in gedagte. Dit gee my nie om wat sy standpunt is nie, as hy iets skryf of iets praat wat verder gaan as enigiets wat u in die standaard kerkwerke kan vind, tensy die een die profeet, siener en openbarer is, let op dat een uitsondering – 8211, u mag onmiddellik sê: '#8220 Wel, dit is sy eie idee. is die standaardmaat van alles wat mans leer), weet u miskien op dieselfde manier dat dit onwaar is, ongeag die posisie van die man wat dit sê. Ons kan weet of die versekering hê dat hulle onder inspirasie praat as ons so lewe dat ons kan getuig dat dit wat hulle spreek, die woord van die Here is. Daar is slegs een veiligheid, en dit is dat ons sal lewe om die getuie te laat weet. President Brigham Young het iets gesê dat die grootste vrees wat ek het, is dat die mense van hierdie Kerk dit wat ons sê as die wil van die Here sal aanvaar sonder om eers daaroor te bid en die getuienis in hul eie hart te kry dat ons sê is die woord van die Here. "
Brigham Young het verder hieroor gesê. Hy het gesê: 'Dit behaag my 'n bietjie om te dink hoe angstig hierdie mense is vir nuwe onthullings.' 'n onthulling? " Broer Widtsoe streel nadenkend oor sy ken en hy sê: " Ag, waarskynlik sedert verlede Donderdag. " Dit skrik sy ondervraer op. Daar is egter baie skriftelike openbarings wat nie in die Leer en Verbonde voorkom nie. Om terug te keer na wat Brigham Young oor openbaring gesê het:
Dit behaag my 'n bietjie om te dink hoe angstig hierdie mense is vir nuwe openbaring. Ek wil u 'n vraag stel: Weet hierdie mense of hulle 'n openbaring ontvang het sedert die dood van Josef as 'n volk? Ek kan u vertel dat u dit voortdurend ontvang. Daar is opgemerk dat die mense openbaring wil hê. Dit is 'n openbaring en as dit geskryf is, sou dit dan 'n geskrewe openbaring wees, net soos die openbarings wat in die boek Leer en Verbonde vervat is. Ek kan u 'n openbaring gee oor die betaling van u tiende en die bou van 'n tempel in die Naam van die Here, want die lig is in my. Ek kon hierdie onthullings so reguit op skrif stel soos elke openbaring wat u ooit gelees het. Ek kan die gedagtes van die Here skryf, en jy kan dit in jou sak steek. Maar voordat ons meer skriftelike openbaring verlang, laat ons die openbarings vervul wat reeds geskryf is en wat ons skaars begin vervul het.
Met ander woorde, wat hy sê, is dat as ons in staat is om te lewe vir al die onthullings wat hy gegee het, ons kan vra waarom ons nie meer gegee word nie.
So daar is dit. Die aanhaling ter sprake, woord-vir-woord soos dit dikwels aangehaal word. Maar die eerste ding wat opval, is dat ouderling Lee hierdie woorde voorafgaan deur te sê:President Brigham Young het iets gesê dat …'Met ander woorde, hy bied 'n growwe omskrywing van wat president Young gesê het. Dit is wat die idiomatiese frase "iets met die effek wat dit beteken" beteken. In teenstelling met hierdie growwe omskrywing, noem ouderling Lee byna onmiddellik daarna 'n lang woord-vir-woord aanhaling van Brigham Young. Ouderling Lee het dus duidelik nooit bedoel dat die betrokke woorde as 'n direkte aanhaling of die idees 'n presiese opsomming was nie.
Met ander woorde, die aanhaling was nooit 'n kwotasie nie.
Op 'n stadium is die woorde uit ouderling Lee se adres uit hul konteks gehaal en verkeerdelik aan Brigham Young toegeskryf asof dit 'n direkte aanhaling was in plaas van 'n growwe parafrase. Van daar af is die 'aanhaling' oorgedra totdat dit in die kategismus van die andersdenkende Mormoonse folklore as 'n nuttige slagspreuk aangegaan het.
Valse maar akkurate?
Laat ons nou terugkeer na die idee dat die 'aanhaling' vals is, maar dat dit 'n akkurate distillasie is van wat president Young in die aangehaalde bronne geleer het. Dit is waar dat 'n kort lees van spesifieke gedeeltes van hierdie tekste tot so 'n gevolgtrekking kan lei. Maar met nadere ondersoek binne die konteks van die bronne, val die bewering uitmekaar.
Ten minste onder diegene wat hierdie 'aanhaling' in gesprek met my aangehaal het, is daar baie aandag aan die feit dat president Young blykbaar gesê het dat dit 'die grootste vrees' is wat hy vir die lidmate van die kerk gehad het.
Maar in die bronmateriaal gebruik president Young glad nie die woord 'grootste' nie. Die woord 'grootste' is 'n hiperboliese interpolasie van ouderling Lee se omskrywing.
Die gedeelte waarna ouderling Lee waarskynlik verwys het, is in die bron van Februarie 1862.
Wat Brigham Young eintlik gesê het, was "Ek is meer bang dat hierdie mense soveel vertroue in hul leiers het dat hulle nie vir hulleself by God sal vra of hulle deur hom gelei word nie."
Let eers daarop dat president Young, in teenstelling met ouderling Lee se omskrywing, nie die eerste persoon gebruik het om te verwys na lede wat aanvaar of bid oor "wat ons sê" nie. Hy het meer generies gepraat in die derde persoon van lede se vertroue in 'hul leiers'.
Dissidente het afgelei van ouderling Lee se herformulering van 'n idee dat elke keer dat profete en apostels iets sê, hulle woorde heroorweeg moet word en aparte bevestiging. Maar dit is nie wat Brigham Young gesê het nie. Hy het slegs gepraat van 'n meer uitgebreide ondersoek na God oor die vraag of hulle leiers deur Hom gelei word.
Tweedens word die vrees van president Young uitgedruk in familielid terme, nie absoluut nie. Toe hy sê dat hy 'meer bang' is, vergelyk hy sy vrees met 'n vrees wat voorheen bespreek is. Maar wat is die voorafgaande vrees waarna hy verwys?
President Young het hierdie opmerkings voorafgegaan deur te sê: 'Ek sal 'n paar woorde sê oor u oortuiging dat u deur een man gelei, gelei en gelei word. Br. Jackman het gesê dat ons vyande die feit dat ons deur een man gelei word, haat."En dan gaan hy onmiddellik die betrokke sin vooraf met die woorde,"Wat jammer sou dit tog wees dat ons deur een man tot vernietiging gelei is! Is jy bang hiervoor? Ek is meer bang dat ..."
Met ander woorde, Brigham Young was betreklik meer bekommerd oor die lidmate wat hul leiers volg sonder om hul eie getuienis te verkry, as wat hy bekommerd was oor die moontlikheid dat die kerk deur sy leiers op 'n dwaalspoor gelei word.
Boonop wil ek voorstel dat, op grond van die breër konteks, die sin "Wat jammer sou dit tog wees dat ons deur een man tot vernietiging gelei is!"Moet nie gelees word as 'n uitdrukking van president Young se eie sentiment nie, maar as 'n ietwat sarkastiese nabootsing van die refrein van die vyande van die kerk wat kritiek lewer op die feit dat dit gelei word deur een man (na hul mening tot totale vernietiging), wat is die bewering wat hy aanspreek. In konteks blyk die uitroepteken vir hierdie interpretasie te wees. Hierdie lesing lyk ook vir my in ooreenstemming met Brigham Young se styl van redenasie.
In die res van die bronteks brei hy uit oor die vrees dat die lede nie in 'n toestand van blinde selfversekerdheid 'en' roekelose vertroue 'in hul leiers sal kom nie. Hy sê nooit dat dit sy 'grootste vrees' is nie, maar dit is duidelik onder sy bekommernisse. Aangesien hy egter minder bekommerd is dat die lede deur hul leiers op 'n dwaalspoor sal val as wat hy hieroor bekommerd is, kan die rede waarom hulle bekommerd is oor 'roekelose vertroue' in leiers nie wees omdat hulle op 'n dwaalspoor kan lei nie.
Sy besorgdheid blyk meer gesofistikeerd en filosofies te wees. Hy is dit nie eens met die idee dat lede gered kan word deur bloot blindelings te volg nie, nie omdat die aanwysings wat apostels en profete gegee het, verkeerd kan wees nie, maar omdat hulle die doel eenvoudig ondermyn om meganiese instruksies te volg.
As die lede slegs gehoorsaam is omdat dit hul kultuur of tradisie is, of uit vrees vir sosiale gevolge, sonder 'n persoonlike getuienis dat hulle deur God deur hulle leiers gelei word, dra die gehoorsaamheid nie voldoende by tot hul redding en ewige vordering nie. Hierdie lering lyk soortgelyk aan wat die profeet Moroni in die Boek van Mormon geskryf het toe hy gesê het:Want kyk, God het gesê dat 'n mens wat sleg is, nie goed kan doen as hy 'n geskenk aanbied of tot God bid nie, tensy hy dit met opset doen, dit baat hom niks. Want kyk, dit word hom nie gereken as geregtigheid nie."(Moroni 7: 6-7)
Net so lyk Brigham Young se kommer dat gehoorsaamheid sonder getuienis nie geregtigheid kan oplewer nie. Hy vergelyk sulke gehoorsaamheid met die manier waarop kinders hul wil deur ouers laat breek om nakoming te bewerkstellig ('n praktyk wat hy duidelik teëstaan).
Brigham Young wil regverdige lede hê, nie net meganies gehoorsame lede nie. Dit blyk die kern van sy vrees te wees.
Om aan te dui, soos dissidente doen, dat Brigham Young se woorde hier bedoel is as 'n waarskuwing om nie deur die leiers van die kerk mislei te word nie, hang af van die aanhaling heeltemal uit verband geruk. In konteks het hy uitdruklik gesê dat hy minder bang was daarvoor as dat die lede meganies suiwer om uiterlike redes gevolg het sonder om 'n persoonlike getuienis te verkry dat die kerk deur God deur sy profete gelei word.
As ons nou na die bron van Desember 1857 kyk, kan ons ook 'n paar sinne sien wat die moontlikheid kan suggereer dat die Eerste Presidensie van die kerk die lidmate kan mislei. Veral die paragraaf wat begin, 'Die Eerste Presidensie het met reg 'n groot invloed op hierdie mense, en as ons uit die pad moet val en hierdie volk tot vernietiging moet lei, is dit jammer. Hoe kan u weet of ons u reg lei of nie?"
Ons kan veronderstel dat die taal van die eerste persoon in die parafrase van ouderling Lee ontstaan ​​het deur hierdie taal van 1857 af te meng met die "vrees meer" -taal uit 1862.
Maar weereens, die breër konteks van president Young se opmerkings gee meer duidelikheid oor wat hierdie stelling beteken. Sy onderrig is meer ingewikkeld en gesofistikeerd as wat die aanhaling suggereer wanneer dit buite konteks aangebied word.
Vroeër in dieselfde preek spreek president Young meer spesifiek die kwessie van lede wat nie met hul plaaslike biskop verskil nie. Hy maak voorsiening vir die moontlikheid dat 'n biskop verkeerd kan wees, maar interessant is dat hy die lede deels blameer omdat hulle nie genoeg vertroue in hul biskop geplaas het as die leiding vir God se leiding aan hul gemeente nie. Hy gaan so ver as om te sê dat as die lidmate die regte soort geloof in hul biskop en die Here gehad het, dat God in werklikheid nie sou toelaat dat die biskop hulle in stryd met sy goddelike wil lei nie.
As president Young praat oor hoe jammer dit sou wees as die Eerste Presidensie sou verdwaal en die mense tot vernietiging sou lei, lewer hy minder kommentaar op die werklike potensiaal van die profeet en sy raadgewers om die kerk op 'n dwaalspoor te lei, en meer, in verlenging van wat hy pas oor biskoppe geleer het, wat insinueer (miskien ietwat passief-aggressief) dat as die kerk subjunktief sou mislei word, dit sou wees omdat die lede van die kerk gesamentlik versuim het om voldoende vertroue en geloof in die Here te hê en die Eerste Presidensie as die gemagtigde kanaal vir sy wil aan die kerk as geheel.
Hierdie lesing word versterk deur die feit dat die betrokke verklaring van die Eerste Presidensie in die middel van 'n misvatting hang, hoe hy as die profeet die lidmaatskap vra om vir iets te bid, hulle nie onthou om dit te doen nie. En hoe hy hoop dat hulle uiteindelik hulself sal oplei tot die mate dat hulle eendag die punt sal bereik dat wanneer hy hulle vra om te bid, hulle sal onthou om dit te doen wanneer hulle huis toe gaan. So duidelik is sy fokus meer op verhoogde gehoorsaamheid en verhoogde vertroue in kerkleiers, gebaseer op 'n persoonlike getuienis van die Heilige Gees dat hulle deur God gelei word.
Om die stellings in hierdie bron, soos andersdenkendes, te kenmerk, as om te leer dat die lede voortdurend waaksaam moet wees teen valse leiding van die profeet en die apostels, maak staat daarop om die stelling uit verband te verwyder.
Die argument "Fake but Accurate" blyk nie lewensvatbaar te wees nie.
Die parafrase in konteks
En wat van ouderling Lee se toespraak, waaruit die fiktiewe aanhaling afgelei is?
Dissidente lidmate van die kerk wil die aanhaling gebruik om hul verwerping van sommige leringe of praktyke wat deur die lewende profeet en apostels geleer word, te regverdig of om op te roer vir veranderinge. Die ironie is dat selfs in die konteks van ouderling Lee se parafrase die manier waarop andersdenkendes die aanhaling wil gebruik, nie regtig hou nie.
Ouderling Lee lê duidelik die moontlikheid voor dat sommige kerkleiers op die een of ander manier verkeerd kan wees. Maar in sy verklaring maak hy duidelik 'n onderskeid tussen die profeet wat die sleutels besit en ander kerkleiers. Dit is eintlik die hele punt van sy preek. Hy waarsku teen diegene, selfs leiers in die kerk, wat dinge leer wat afwyk van die standaardwerke en gevestigde leerstellings van die kerk. En hy waarsku daarteen om die dinge wat deur profete gesê word, as 'n privaat mening te kombineer, en dié wat in hul hoedanigheid as profeet of apostel gesê word. Sy waarskuwing is dus meer gerig op die evaluering van 'n biskop, ringpresident of algemene gesag wat iets leer wat strydig is met die gevestigde, duidelike leerstelling en nie op die moontlikheid dat die gevestigde leerstellings van die profete en apostels verkeerd kan wees en dat dit nie in ag genome kan word nie eie opinies.
Met ander woorde, hy sê dat as 'n algemene gesag 'n vergadering in u omgewing sou kom en leer dat aborsie nie 'n sonde is nie, of dat optrede op dieselfde geslag aantrekkingskrag nie 'n sonde is nie, u sy leer as sy eie mening omdat dit in stryd is met die standaardwerke en die gevestigde leerstellings van die kerk.
Wat hy nie sê nie, is dat lede van die kerk die gevestigde leerstellings van die profete en apostels oor onderwerpe soos aborsie en aantrekkingskrag van dieselfde geslag as hul eie mening kan verontagsaam.
Nie net dit nie, maar in sy meer uitgebreide aanhaling van president Young, bevestig ouderling Lee dat ons moet voldoen aan die onthullings wat ons reeds het voordat ons om nuwes gaan vra.
Diegene wat ouderling Lee se growwe omskrywing van president Young noem ter verdediging van hul opstand teen die leerstellings van die lewende profete, weerspreek dus beide die gees en die letter van ouderling Lee se boodskap.
Om af te sluit, wil ek u wys op ironie en teenstrydighede wat hierdie aanhaling ontken.
Diegene wat die waarskynlikste hierdie 'aanhaling' genoem het, sal waarskynlik ook self as Intellektueel en Liberaal identifiseer. Baie spot gereeld met getroue ware blou mormone, wat na hulle mening hul oortuigings baseer op bewystekste, onondersoekte Mormoonse kulturele konstrukte, folklore en oppervlakkige begrip van hul eie geskiedenis en leerstellings.
Maar intellektuele of liberale mormonisme is net so vatbaar vir liberale bewys-sms'e, onondersoekte liberale kulturele konstrukte, hul eie stel folklore en hul eie tendense lees van geskiedenis en leerstellings, soos ek dink die ondersoek van hierdie aanhaling toon. Dit is nie beter nie. Dit is net nog 'n interpretatiewe raamwerk.
Die ander ironie hier is dat die intellektuele Mormone wat geneig is om hierdie aanhaling te gebruik, geneig is om sterk negatiewe gevoelens te hê oor beide president Young (wat hulle veral beskou deur 'n lens wat rassisme vergroot) en ouderling Harold B. Lee, wat later as president van die kerk, het die Korrelasieprogram ingestel wat baie van hulle gereeld verneder asof dit die bron was van alles wat hulle in die kerk haat. Dit lyk asof baie beide hierdie profete grotendeels verwerp.
As hulle hierdie aanhalings noem, is dit nie omdat hulle noodwendig 'n werklike gewig of gesag aan die bron van die aanhaling verleen nie. Maar hulle weet dat die meer gelowige, getroue lidmate met wie hulle praat, hierdie mans se woorde groot gewig gee omdat hulle albei as profete van God beskou. Op 'n sekere vlak is die aanhaling van hierdie aanhalings om hul opstand teenoor die gelowiges te regverdig, ontstellend sinies.
Ek hoop in elk geval dat hierdie opstel nie net vasgestel het dat hierdie spesifieke aanhaling nie net vals is nie, maar ook dat dit die leerstellings van die profeet aan wie dit toegeskryf word, nie akkuraat verteenwoordig nie en dat dit nie meer aangehaal sal word om opstand teen te verdedig nie die leringe van ons lewende profete.
Geskiedenis van LDS -politiek
Sou die LDS -kerk president Mitt Romney beïnvloed as hy verkies word om sy agenda te bestuur?
Aangesien Romney as predikant gedien het en tot op hede nog steeds die amp van Hoëpriester in die LDS -kerk beklee het, vind hy dalk dat hy meer antwoord op 'n hoër mag (dit wil sê die LDS -profeet) as op die Amerikaanse kiesers. Romney, as 'n getroue LDS-lid, het in die Mormoonse tempel plegtig 'n verbond gesluit dat hy homself, sy tyd en sy talente en alles waarmee die Here hom geseën het, ten volle toewy aan die Kerk van Jesus Christus van die Laatste dag heiliges (sien die woorde van die " Wet van Toewyding " en " Wet van Offer " gegee in die tempel).
Sou die LDS -kerk probeer om hulle kerklike gesag oor hul hoëpriester in die amp te gebruik?
Joseph Smith loop as president van die Verenigde State
In 1844 het die stigtersprofeet Joseph Smith, president van die LDS, as president gekies nadat die Amerikaanse kongres geweier het om die kerk se klagtes aan te hoor. #8221 Sy platform het die kongres aangemoedig om elke man 'n redelike prys te betaal vir sy slawe uit die oorskot inkomste uit die verkoop van openbare gronde en die aftrekking van die betaling van lede van die kongres. " Tydens die algemene jaarlikse konferensie van die LDS -kerk, het Brigham Young, later die tweede profeet van die LDS -kerk, aangekondig dat " -verkopers opgeroep sou word om die Evangelie sowel as die verkiesing te verkondig, en#8221 en 'n beroep op vrywilligers gedoen om hierdie missies te dien 26 state in die Unie " ("Joseph Smith: Veldtog vir president van die Verenigde State ", Vaandel, Februarie 2009.) Die leiers het kerke en sendelinge gereeld gebruik om politieke agenda's uit te voer.
Kerkleier se goedkeuring is nodig om 'n politieke amp te beklee
Tydens die algemene konferensie van die kerk in April 1896 is die LDS -apostel Moses Thatcher uit die kworum van die twaalf verwyder omdat hy nie 'harmonie' was met die ander leiers van die kerk met betrekking tot 'n voorgestelde beleid genaamd 'The Political Rule of the Church' en word algemeen as 'die politieke manifest' genoem Hierdie beleid sou van die LDS -kerkamptenare vereis het om goedkeuring van hul priesterdomopsieners in die kerk te verkry voordat hulle 'n politieke posisie of andersins kon inneem. & Quot Hierdie verklaring is destyds onderteken deur alle apostels behalwe Thatcher, wat geweier het op grond van sy gewete, met verwysing na die jarelange (en vermoedelike) standpunt van die kerk oor neutraliteit in politieke aangeleenthede. (Sien B. H. Roberts, Omvattende geskiedenis van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae, 6:330�.)
Onder druk van die kerkowerhede om by politieke partye aan te sluit
Tot 1893 het die LDS -kerk 'n gevestigde politieke party in Utah, bekend as The People's Party, maar sodra Utah by die unie aangegaan het, moes hulle vlerke van die heersende partye stig en die Demokrate en Republikeine. Die Republikeinse Party in Utah, maar , was so klein en so min Mormone sou by die platform aansluit (aangesien dit die party was om teen die kerk te stem oor poligamie en ander aangeleenthede), dat die LDS -kerk vergaderings gehou het met stafpresidente en biskoppe waar hulle opdrag gekry het om aan te moedig meer Heiliges van die Laaste Dae om Republikeinse …-kerklede te stem, waarvan bekend was dat hulle sterk Demokratiese oortuigings het, is nie gevra om van party te verander nie, maar diegene wie se verbintenis nie besonder sterk was nie, is aangemoedig om te verander " (LDS Church Student Manual, Kerkgeskiedenis in die volheid van tye, bl. Sommige van die era het gesê dat dit meer per toewysing was as deur aanmoediging.
Ekskommunikasie van lede teen die Nazi -party
Helmuth Hübener, 'n LDS in Duitsland, was 'n jong teenstander van die Derde Ryk, wat uiteindelik in 1942 op 17 -jarige ouderdom deur die Volksgerichtshof tereggestel is. 'N Paar jaar daarvoor het LDS -profeet en president Heber J. Grant Duitsland besoek en 'n beroep op die lede om in die land te bly, oor die weg te kom en nie probleme te veroorsaak nie. Grant het ook alle nie-Duitse Mormoonse sendelinge binne 'n jaar ontruim. Teen die volgende jaar was dit bekend dat Duitse LDS-leiers antisemitisme ondersteun. Die plaaslike president van die LDS -tak, Arthur Zander, was 'n vurige lid van die Nazi -party, selfs in die mate dat hy kennisgewings op die kerkdeur aangebring het waarin gesê word dat "Jode nie welkom is nie" vanaf 1938. Tien dae na die arrestasie van Helmuth Hübener, op 15 Februarie 1942, Zander, wat vir die LDS -kerk optree, het die jongman demonstratief uitgesluit, soos deur die Gestapo geëis is, sonder om 'n kerkhof te hou of die kerk se hoofkwartier in Salt Lake City, VSA, in kennis te stel. Vier jaar later en na die oorlog is Hübener in 1946 postuum in die kerk heringestel deur die nuwe sendingpresident Max Zimmer en gesê dat die ekskommunikasie 'n fout was. Hy is ook postuum as 'n ouderling georden, is op 7 Januarie 1948 herdoop en op 8 Junie 1948 beskikking oor inligting op tempelvelle waarin staan ​​"Al die tempelwerk is vir hom gedoen". (Barbara Beuys: Verge & szligt und nicht - Menschen im Widerstand 1933-1945, Rowohlt Verlag, Berlyn 1987, ISBN 3-498-00511-1, Bladsy 488. Soos gevind in die artikel & quotHelmuth Hübener & quot op Wikipedia, 27 April 2016.)
LDS oor burgerregte en rassekwessies
Sedert die stigting in 1830 tot 1978, 'n dekade na die burgerregtebeweging en die sluipmoord op Martin Luther King, het die LDS -kerk geweier om manlike lidmate van Afrika -afkoms toe te laat om die priesterskap te beklee. Meer nog, die LDS -kerk het geweier om met 'n paartjie te trou as die man en die vrou swart was. In die 19de eeu en die eerste helfte van die 20ste eeu het leiers gereeld teen interraslike huwelike gepraat en selfs verklaar: & quotAs die blanke man wat tot die gekose saad behoort, sy bloed meng met die saad van Kain, die straf, onder die wet van God, is die dood ter plaatse. Dit sal altyd so wees (Brigham Young, Journal of Discourses Die NAACP het probeer om die LDS -kerk te help om wetgewing oor burgerregte te ondersteun en sy diskriminerende praktyke tydens die burgerregte -era in die 1960's om te keer. In 1963 het NAACP -leierskap probeer om vergaderings met kerklike leierskap te reël, maar die kerk wou nie met hulle vergader nie. Apostel N. Eldon Tanner verduidelik: & quot; Ons het besluit om stil te bly & quot (Glen W. Davidson, & quotMormon Missionaries and the Race Question, & quot Die Christelike eeu, 29 September 1965, pp. 1183-86). 'N Beduidende eksterne en interne druk het voortgegaan om op te bou totdat die LDS-profeet in 1978 aangekondig het dat hy ons gebede verhoor het en deur openbaring bevestig het dat die lang beloofde dag aangebreek het dat elke getroue, waardige man in die kerk mag die Heilige Priesterskap ontvang. Gevolglik kan alle waardige manlike lede van die kerk tot die priesterskap georden word sonder inagneming van ras of kleur " (Official Declaration 2, LDS Doctrine & amp Covenants). Waarom het dit so lank geduur voordat die verandering onduidelik was. woordvoerder Michael Purdy het die waters net deurmekaar gemaak deur te sê: Dit is nie presies bekend waarom, hoe of wanneer hierdie beperking in die kerk begin het nie, maar wat duidelik is, is dat dit dekades gelede geëindig het (Deseret News, 29 Feb 2012). Opinie by die NY Times beweer dat die LDS -kerk steeds rasseprobleme het.
LDS -kerk voer veldtog teen die wysiging van gelyke regte (ERA)
Tussen 1972 en 1982 kon die VSA nie bekragtig wat die wysiging van gelyke regte sou wees nie. Baie LDS -vroue, wat tot op hede nog steeds nie die gesag van die priesterskap kan beklee nie, het 'n beroep op die LDS -kerk gedoen om vroueregte te ondersteun. van vrees tot die hoogste vlak, dat as dit sou verbygaan, dit bedreig of as bedreig sou word, die kern van die manier waarop Mormonisme as 'n patriargale samelewing gestruktureer is. dat u openlike aktiwiteite gehad het om fondse in te samel deur die naam van die kerk te gebruik, in sommige gevalle kerkgeriewe te gebruik, wat gehelp het om die wysiging in daardie state te verslaan. 8220Krag uit die hoogte: die ontwikkeling van die Mormoonse priesterskapBy sommige LDS -kerkgeboue en tydens Sondagvergaderings is daar #petisies versprei en aan staatswetgewers gelewer. slegs vir kandidate wat die bekragtiging van die wysiging van gelyke regte teenstaan. ' " (Sien Humaniste van Utah). Selfs na die nederlaag van die ERA, in 1987, het die profeet Ezra Taft Benson 'n toespraak gehou vir die moeders in Sion " en vir hulle gesê, " In afdeling 132 van Leer en Verbonde, die Here verklaar dat die geleentheid en verantwoordelikheid van vroue is om die aarde te vermeerder en aan te vul, volgens my gebod '" en "Moeders wat goeie gesondheid geniet, u kinders het en vroegtydig het … Moenie beperk nie die getal van u kinders … " Hy het die man aangespoor om alles in sy vermoë te doen om sy vrou in die huis te laat bly om vir die kinders te sorg terwyl hy vir sy gesin sorg. " Volgens Prophets of the LDS kerk, het vroue drie belangrikste eienskappe of eienskappe: naamlik (1) die krag om te dra, (2) die vermoë om op te staan, (3) die gawe om lief te hê " (Evangelie -idees, bl. 'N Mens wonder hoe Ann Romney hierdie opdragte en toeskrywings sou interpreteer.
LDS -betrokkenheid by Kalifornië se proposisie 8
In 2008 het die Mormoonse Kerk alles in die steek gelaat om stelling 8 te aanvaar, wat die tradisionele huwelik van die godsdienstige wil behou en vakbonde van dieselfde geslag te verbied. Daar is genoegsame bewyse& dolk dat die LDS -hiërargie Mormone, selfs diegene wat nie in Kalifornië was nie, 'n beroep gedoen het om dikwels duisende dollars per gesin te skenk aan die doel van Prop 8. Twyfelagtige lede is eenvoudig en subtiel herinner aan hul en viervoudige verbonde wat hulle verstaan ​​as verwysing na die Wydingswet, om te gehoorsaam, te offer en te wy wat die kerk van hulle geëis het. (Sien weer woorde van die "Law of Consecration " en "Law of Sacrifice "). Meer as $ 25 miljoen is beraam as geskenk deur LDS -bronne. Ongeveer 45% van die buitelandse bydraes tot ProtectMarriage.com kom uit Utah, meer as drie keer meer as enige ander staat. In 2010 het die California Fair Political Practices Commission die LDS -kerk 'n boete opgelê omdat sy nie die beleid oor die openbaarmaking van veldtogte gevolg het gedurende die afgelope twee weke voor die verkiesing nie.
Lede word uitgesluit vir politieke en/of teenstrydige toespraak
Daar is 'n lang lys lede wat uit die LDS -kerk uitgesluit is weens politieke/teenstrydige toespraak.
Sonia Johnson, advokaat van ERA, is in 1981 geëkskommunikeer.
D. Michael Quinn, voormalige BYU -historikus wat verskeie kontroversiële artikels oor Mormoonse gesag geskryf het, is in 1993 uitgeskakel.
Lynne Kanavel Whitesides, 'n feminis wat bekend gestaan ​​het oor die vroulike kant van God en dat vroueregte in 1993 uitgesluit is.
Paul Toscano, prokureur en skrywer wat skryf oor hiërargiese outoritarisme van die korporatiewe LDS -kerk, is in 1993 uitgesluit.
Maxine Hanks, feministiese teoloog en redakteur van "Women and Authority: Re-emerging Mormon Feminism " is in 1993 uitgesluit.
Lavina Fielding Anderson, feministiese skrywer en redakteur van "Sisters in Spirit: Mormon Women in Historical and Cultural Perspective " is in 1993 geëkskommunikeer.
Margaret Toscano, 'n klassieke professor aan die Universiteit van Utah wat skryf oor die rol van vroue in die mormonisme, is in 2000 uitgesluit.
Andrew Callahan, voorstander van gay -regte en opposisie teen stelling 8, is in 2008 in die LDS -proses vir ekskommunikasie ingesleep.
White Horse Profesie
Net voor sy bod om die presidensie in die middel van die 19de eeu, het Joseph Smith sy naaste vriende gewaarsku as die kongres ons versoek nie sal hoor nie en ons beskerming sal verleen; hulle sal as 'n regering verbrokkel word, en God sal hulle verdoem, en daar daar sal niks van hulle oorbly nie, en nie eens 'n vetplek nie " (Soek vir toevlug, Marvin S. Hill, p. 137). Nodeloos om te sê, die kongres ignoreer sy versoekskrif en die regering gaan voort. Smith het na bewering ook in die toekoms 'n voorspelling oor die regering gemaak, soos vertel deur die latere profeet en familie -afstammeling Joseph F. Smith: "Joseph Smith, die profeet, is geïnspireer om verder te voorspel dat die tyd sou aanbreek dat die Grondwet van ons land as 't ware aan 'n draad sou hang, en dat die Heiliges van die Laaste Dae bo alle ander mense ter wêreld dit sou red groot en glorieryke palladium van ons vryheid " (Konferensieverslag(Oktober 1912, p. die Mormoonse ouderlinge om dit te red van totale vernietiging, en hulle sal na vore tree en dit doen " (Journal of Discourses 2: 182). Die een wat die nasie sou red, is die Wit Perd genoem, maar baie prominente lede sien die vervulling van hierdie stellings in Mitt Romney se bod.& Dolk
Wit perd of nagmerrie?
Soveel as wat baie Mormone wil hê dat Romney die Wit Perd moet wees, is daar 'n ontbrekende spyker in sy skoen wat die hele wedloop kan gooi.Mitt Romney weier om finansiële inligting bekend te maak in sy belastingopgawes, want volgens Ann Romney: &# 8220 Ons was baie deursigtig oor wat wetlik van ons vereis word. Daar sal geen belastingvrystellings meer gegee word nie. " Mitt het gesê, " Ons kerk publiseer nie hoeveel mense gegee het nie. Een van die nadele van die bekendmaking van u finansiële inligting is dat dit nou alles openbaar is, maar ons wou nooit hê dat ons bydraes bekend sou wees nie. hou dit die bewoording, gesimuleerde optrede en boetes vir die onthulling van die tempelseremonies geheim, en weier dit ook om sy finansiële inligting bekend te maak sedert die 1960's. Waarom sou verhewe profete weier om winste uit die onderneming bekend te maak? Miskien is dit omdat die LDS-kerk onlangs meer as twee miljard dollar (presies nog steeds geheim) belê het in 'n groot winkelsentrum in die Salt Lake City Creek Center —a-winkelsentrum wat Tiffany & amp., Porsche Design, Tuma, Pandora, Rolex insluit. en meer om voorsiening te maak vir die rykes in Utah. Om finansies te verberg, is 'n les wat Mitt moontlik vroeg as 'n jong Mormoon geleer het.
LDS amptelike verklaring oor politiek
Die LDS -kerk verklaar op sy webwerf: & quotDie kerk onderskryf nie politieke partye of kandidate nie, en laat ook nie die gebruik van sy geboue vir politieke doeleindes toe nie. Die kerk neem nie deel aan die politiek nie, tensy daar 'n morele vraag ter sprake is, in welke geval die kerk dikwels sal uitspreek. & Quot
Manifestasies van profetiese roeping
Met die onlangse heengaan van president Monson, was dit tyd om die Eerste Presidensie met 'n nuwe president van die Kerk te herorganiseer. Geen spesiale manifestasies tydens gebeure soos hierdie het gebeur nie (waarvan ons weet) sedert die dood van Wilford Woodruff en die daaropvolgende oproep van Lorenzo Snow. Baie mense weet van die gedaanteverandering van Brigham Young. Selfs dit word egter aangeval. 'N Groot artikel op ldsanswers.org wat die werklikheid van hierdie manifestasie beskryf, kan hier gelees word.
Daar was nog 'n minder bekende manifestasie wat gedurende die winter van 1847-48 plaasgevind het, wat die profetiese roeping van Brigham Young meer geloofwaardig maak. Die Twaalf Apostels het mekaar ontmoet in die kajuit van Orson Hyde in Hyde Park, Iowa. Orson Hyde vertel:
Ons was in gebed en raad, het saamgesels en wat het by die geleentheid plaasgevind? Die stem van God kom uit die hoogte en spreek tot die Raad. Elke latente gevoel is opgewek, en elke hart het gesmelt. Wat het dit vir ons gesê? "Laat my kneg Brigham na vore tree en ontvang die volle krag van die presiderende priesterskap in my kerk en koninkryk." Dit was die stem van die Almagtige vir ons by Council Bluffs, voordat ek wegbeweeg na wat Kanesville genoem is. Sommige het gesê dat Brigham deur die mense aangestel is, en nie deur die stem van God nie. Ek weet nie dat hierdie getuienis al ooit, indien ooit, aan die massas mense gegee is nie, maar ek is een wat teenwoordig was, en daar is ander wat ook by die geleentheid teenwoordig was en wel die stem gehoor en gevoel het uit die hemel, en ons is vervul met die krag van God. " 
'N Paradoks van die mormonisme is dat 'n geloof met so 'n omstrede geskiedenis 'n gemeenskap bevorder het waarvan die lede skynbaar so konvensioneel is. Mormone het daarin geslaag om hulself in 'n etniese groep te maak sonder enige van die gewone tekens van etnisiteit - geen kenmerkende taal of aksent nie, geen spesiale kos of musiek nie.
Mormone dink aan hulleself as 'n volk wat deur God gekies is om die res van die mensdom tot redding te lei. Onderwerping aan gesag is 'n noodsaaklike deel van die godsdiens. Mormone het ten doel om te wees wat hulle hulself noem: heiliges. Liefdadigheid, integriteit, ordentlikheid, hoflikheid en skoon lewe is die belangrikste bestanddele van die Mormoonse persoonlikheid. Deels te danke aan die pogings van die Kerk om 'n beeld van wêreldse sukses te bevorder, dink die Mormone ook dat hulle buitengewoon vlytig is - "miskien die kultuur wat die meeste werk in die godsdiensgeskiedenis is", sê Harold Bloom. Stephen Covey, 'n bestuurskonsultant en die skrywer van 'The Seven Habits of Highly Effective People', wat aan beide kante van die Mormoonse pioniers afstam, het vir my gesê: 'Daar lê baie klem in Mormonisme op inisiatief, op verantwoordelikheid, op 'n werk etiek, en oor opvoeding. As u hierdie elemente saam met 'n gratis ondernemingstelsel neem, het u die chemie vir baie nywerhede. " Die simbool van die staat Utah is 'n byekorf.
Die kerk self is verreweg die suksesvolste Mormoonse onderneming. Onder die grootste besittings is die Beneficial Life Insurance Company, wat meer as twee miljard dollar bates het, en die Bonneville International Corporation, 'n mediamaatskappy met agtien radiostasies wat in Chicago, San Francisco, St. Louis en Washington, DC konsentreer. Na berig word, het Church meer as 'n miljoen hektaar grond in die kontinentale Verenigde State (die ekwivalent van die deelstaat Delaware), waarop sy meer as honderd -en -vyftig plase, plase en boorde bedryf. Dit bedryf die grootste veeboerdery in die Verenigde State, Deseret Cattle & Citrus, naby Orlando, Florida. Alhoewel die Kerk geheimsinnig is oor sy ryk, Tyd het sy bates in 1997 ondersoek en sy netto waarde bereken op 'n minimum van dertig miljard dollar en sy jaarlikse inkomste op ongeveer ses miljard dollar, wat dit as 'n korporasie in die middel van die Fortune 500 -lys sou plaas. (In 'n brief aan Tyd, het die Kerk gesê dat die syfers 'baie oordrewe' is.)
Heiliges moet tiendes gee om die tempel by te woon. Hulle vas ook een Sondag per maand en gee die geld wat hulle vir kos sou spandeer, aan behoeftiges. 'Ons vra in werklikheid tussen veertien en vyftien persent van die inkomste van mense, insluitende tiendes en ander dinge,' het een van die regerende apostels, Neal A. Maxwell, vir my gesê. 'Ons eis ewe veel tyd.' In baie opsigte is 'n Mormoon om 'n tweede werk te wees. Heiliges word gereeld versoek om 'n Saterdag kaas te maak in die stoorkamer van die plaaslike biskop of om 'n jaar af te neem van hul gewone werk om as gids by een van die vele Mormoonse historiese plekke te werk. Die kerk bedryf een van die grootste privaat welsynsbedrywighede in die land en vervaardig alles van granola tot wasmiddel onder sy eie handelsname. Byna al hierdie goedere word deur vrywilligers vervaardig. "Die praktyk gaan terug na die dertigerjare, toe kerkleiers net so bekommerd was oor ledigheid as oor die gebrek aan hulpbronne," het Harold Brown, besturende direkteur van L.D.S. Welsynsdienste, het my vertel. 'Ons probeer gewoonlik vir ons eie sorg. Ons glo dat die armes beter geseën sal word as hulle doen soos beskryf in ons leer: spesifiek, hulle moet werk vir wat hulle ontvang. Die biskop kan u voorstel dat u 'n weduwee in die straat help wat 'n erf het wat onkruid nodig het. U kan volgens u behoefte ontvang, maar daar word van u verwag om volgens u vermoë te werk. "
Die grondslag van Mormonisme se normalisering van middelklas en hardkoppige pragmatisme is 'n diep kern van mistiek. As Mormoonse kinders volwasse word, word hulle na 'n aartsvader in die Kerk gebring, wat 'n seën gee wat hulle toekoms voorspel. Hierdie profesieë word in die kerkargief bewaar. Op elfjarige ouderdom ontvang Gordon Hinckley 'n seën: "U sal tot die volle gestalte van manlikheid groei en 'n magtige en dapper leier word in die midde van Israel. . . . Die nasies van die aarde sal u stem hoor en tot kennis van die waarheid gebring word deur die wonderlike getuienis wat u sal lewer. " Mormone word geleer om te bid vir 'n 'getuienis' wanneer hulle twyfel oor die waarheid van hul godsdiens, en hulle soek leiding aan hul president, wat hulle ook 'n 'profeet', 'siener' en 'openbarer' noem, omdat hy word aangeneem dat hy in direkte kommunikasie met God is. 'Ons glo in die beginsel van voortdurende openbaring,' het Hinckley vir my gesê. "Vir my is dit so duidelik en verstaanbaar dat die God wat homself geopenbaar het in die relatief eenvoudige dae van die Ou Weste, nie sou toelaat om homself te openbaar in die baie komplekse tye waarin ons nou leef nie."
Toe ek hom vra om sy eie onthullings te beskryf, het Hinckley verdwyn. 'Hulle is baie heilig vir my. Dit is die soort dinge wat u nie aan die wêreld wil stel nie, 'het hy gesê. Maar hy het bygevoeg: 'Daar is geen twyfel in my gedagtes dat ons 'n geweldige onderneming beleef het in die bou van tempels regoor die wêreld nie, net nadat ons die honderd-en-tweede werktempel van die Kerk ingewy het. Ek glo dat die inspirasie om die werk vorentoe te beweeg, van die Almagtige gekom het. "
Sondagoggend word erediens in saalhuise gehou-die Mormoonse ekwivalent van buurtkerke-en almal is welkom om dit by te woon. 'N Wyk is deel van 'n groter' paal ', wat soortgelyk is aan 'n bisdom. Daar is geen aparte geestelikes in die Mormonisme nie, en die beamptes word uit die lidmaatskap getrek. Tydens aanbidding word alle heiliges, kinders ingesluit, versoek om getuienis te lewer ter bevestiging van hul geloof. Alle Mormoonse mannetjies kan op die ouderdom van sestien 'priesters' word, en as hulle sendelinge word, studeer hulle na die hoër orde van 'ouderlinge'. Slegs Mormone wat deur die biskop van hul wyk en die president van hul paal goedgekeur is, mag 'n tempel binnegaan. Gedurende die ampstermyn van Hinckley het tempelbywoning toenemend 'n goeie Mormoon geword. Dit is trouens en heilige rituele, soos die doop vir die dooies, in die tempels.
'N Tekenprent uit 1877 wat die jaar in Brigham Young se dood, wat die Mormone in die weste gelei het, se dood, het miskien vyf-en-vyftig vroue gehad. Die kerk het in 1890 amptelik afstand gedoen van poligamie. Illustrasie van Library of Congress / Corbis / VCG / Getty
Illustrasie van Library of Congress / Corbis / VCG / Getty
Mormone glo dat die dooies deur middel van volmagdope redding kan bewerkstellig, en dit is verantwoordelik vir hul groot belangstelling in genealogie. As dooie siele die uitnodiging aanvaar om heiliges van die laaste dae te word, kan hulle in die hiernamaals met hul gesinne verenig word. "Baptism for the Dead is een van die aantreklikste leerstellings wat daar is," het Stephen Covey aan my gesê. 'Hoe kan u die geregtigheid van God versoen met die idee dat u slegs deur Christus gered kan word? Die grootste deel van die wêreld leef en sterf en hoor nooit eers van Christus nie. Daar moet 'n meganisme wees wat vir almal wat ooit geleef het, die geleentheid kry om van Christus te hoor. " In die praktyk staan ​​tieners in die tempel tou om gedoop te word as gevolmagtigdes vir dooie mense wie se name op 'n rekenaarskerm verskyn. "Ons het ook mense wat 'ekstraksiesendelinge' genoem word," het Elbert Peck, die voormalige redakteur en uitgewer van die Mormon -intellektuele tydskrif Sonsteen, het my vertel. 'Hulle gaan basies na hul klein spel sentrum en gaan sit by 'n mikrofilm masjien en neem hierdie name en plaas dit in ons rekenaar databasis. Volgens Richard E.Turley, Jr., die besturende direkteur van die departement familie en kerkgeskiedenis, in Salt Lake City, is tot tweehonderd miljoen dooie mense gedoop as Mormone, waaronder Boeddha en al die pouse, Shakespeare, Einstein en Elvis Presley— wat Peck afwysend noem "beroemdheidswerk vir die dooies." In die vroeë negentigerjare is sommige Mormone beweeg om slagoffers van die Holocaust te doop. Die praktyk veroorsaak groot wrywing by Joodse genealoë, wat nou die dooplyste van Mormone monitor om seker te maak dat Jode nie ingesluit word nie.
Die mees kenmerkende kenteken van die Mormonisme is die heilige kledingstuk wat volwassenes te alle tye onder hul klere moet dra. In die vroeë dae van die kerk het heilige kledingstukke soos lang onderklere gelyk, maar dit het verander na moderne style. Op 'n stadium vroeg in die twintigste eeu is die onderklere verander in ''n soort Calvin Klein -jumpsuit -ding', soos 'n historikus dit beskryf. Nou word tweekleedklere met kort moue algemeen gedra, maar hulle word steeds op 'n kenmerkende manier gesny, sodat dit moontlik is om 'n Mormoon aan die lyne onder sy of haar klere te sien. (Dit is bekend dat nie-Mormoonse advokate soortgelyke onderklere dra in 'n poging om Mormoonse juries te beïnvloed.) Daar is aansienlike folklore oor die beskermende magte van die kledingstukke-verhale oor mense wie se onderklere hulle in staat gestel het om oorloë of motorwrakke te oorleef. In 1977 het 'n skoonheidskoningin van Wyoming, Joyce McKinney, 'n een-en-twintigjarige Mormoonse sendeling ontvoer en hom aan haar bed geboei in 'n poging om swanger te raak. Hy het later gesê dat sy klere hom kuis gehou het. Die kledingstukke leen hulself tot sulke magiese interpretasies omdat dit op 'n diskrete manier met simbole geborduur is met simbole wat afkomstig is van die Vrymesselary. 'Die meeste Mormone sou sê dat die kledingstukke 'n geestelike beskerming en 'n skild is,' het Peck vir my gesê. 'Hulle herinner ons aan ons verbonde wat ons veilig en skoon en suiwer van die wêreld hou.'
Mormone dink in 'n groter sin aan hulself as Christene. Hulle neem nagmaal (gewoonlik wonderbrood en water), hulle vier Kersfees en Paasfees. Hulle beskou die Bybel as heilig, maar onvolledig, en die Boek van Mormon is 'nog 'n bewys van Jesus Christus'. Vir sommige ander Christelike denominasies is Mormonisme egter in wese 'n toegegroeide kultus. Die Suidelike Baptiste, wat hulself dikwels aan die kant van die heiliges bevind in hul veldtogte teen kwessies soos aborsie en gay -regte, het Mormonisme 'vervalste Christendom' genoem. Selfs die meer tegemoetkomende Presbiteriane het Mormonisme as 'n politeïstiese kettery veroordeel. 'Dit maak ons ​​net seer,' het Peck vir my gesê. 'Om te sê dat ons nie Christene is nie - dit laat ons net huil.
Na die profeet Joseph Smith was geen enkele persoon dieper betrokke by die koms van die Boek van Mormon en die herstel van die Kerk as Oliver Cowdery nie. Oliver was een van die drie spesiale getuies wat gekies is om die goddelikheid van die Boek van Mormon te bewys. Hy het persoonlik die Angel Moroni, die rekords en heilige oorblyfsels gesien, en die stem van God hoor verklaar dat die boek waar is. Ondanks al hierdie ongelooflike ervarings, het Oliver uiteindelik verbitterd geraak teenoor nuwe lede van die kerk se leierskap en is hy in April 1838 geëkskommunikeer. 'N Dekade later keer Oliver terug en word hy weer in die kerk gedoop. Wat het veroorsaak dat Oliver teruggekom het?
Nadat hy in die herfs van 1838 uit Missouri vertrek het, het Oliver na Kirtland, Ohio, gereis, waar hy kortliks die regte saam met sy broer Lyman beoefen het, wat nie lid van die kerk was nie. 'N Rukkie later verhuis Oliver na Tiffin, Ohio, waar hy die volgende sewe jaar gewoon het en as advokaat beoefen het. Teen 1842 is Oliver verskeie kere besoek deur Phineas Young, 'n toegewyde vriend, en die man van Oliver se halfsuster Lucy. Na verskeie gesprekke met Oliver, kon Phineas aan sy broer Brigham Young, die president van die Kworum van die Twaalf Apostels, rapporteer dat Oliver se hart "steeds by sy ou vriende is".
In die volgende paar jaar was Phineas Young 'n bemiddelaar tussen Oliver en die leiers van die Kerk. Phineas het geglo dat Oliver onregverdig uit die kerk verdryf is deur leiers en plaaslike lidmate soos Thomas B. Marsh, George Robinson en die skelm George Hinkle, wat doelbewus aan Joseph Smith besmette inligting oor Oliver gegee het en sy reputasie wou aantas. Oliver self het sy bereidwilligheid om met die Kerk te versoen getoon toe hy teen die einde van 1842 aangebied het om by te staan ​​in die regsverdediging van ouderling John Snyder, die leier van 'n groep Britse bekeerlinge van die laaste dae, wat in New Orleans gearresteer is.
Joseph Smith het ook 'n begeerte uitgespreek dat Oliver terugkeer na die Kerk. Hy het die twaalf opdrag gegee om Oliver uit te nooi om terug te keer na die volle kerkgenootskap. Willard Richards onthou dat Joseph hom instruksies gegee het om 'aan Oliver Cowdery te skryf en hom te vra of hy nie [en] doppe lank genoeg geëet het nie. Joseph het selfs voorgestel dat Oliver Orson Hyde sou vergesel van sy sending na Jerusalem om die Heilige Land in te wy. , maar julle broers. U woonplek behoort in Sion te wees - u arbeid kan in Jerusalem nodig wees, en u behoort die dienaar van die lewende God te wees. "5
Oliver het teruggeskryf en gesê dat hy "geen onvriendelike gevoelens" teenoor die twaalf gehad het nie en erkenning gee aan sy afsondering. 'Dit was 'n lang tyd, byna ses jaar lank - die winde en golwe, oorstromings en storms het my teëgestaan ​​en ek hoef jou amper te sê dat die Here alleen my ondersteun het totdat ek geveg het, hard gewerk het. op en sukkel om 'n eerlike reputasie en 'n billike onderneming in my huidige beroep. "6
Oliver is moontlik verder beweeg om terug te keer toe hy hoor van Joseph Smith se martelaarskap in Junie 1844. William Lang, 'n prokureur wat saam met Oliver was toe die nuus van Joseph se dood hulle later bereik het, het geskryf: 'Ek onthou goed die uitwerking op sy aangesig toe hy lees die nuus in my teenwoordigheid. Hy het die koerant dadelik na sy huis geneem om vir sy vrou voor te lees. Met sy terugkeer na die kantoor het ons 'n lang gesprek hieroor gehad, en ek was verbaas toe ek hom hoor praat met soveel vriendelikheid van 'n man wat hom so 'n onreg aangedoen het soos Smith. Dit het hom baie verhoog in my reeds hoë agting, en het my meer as ooit die adel van sy natuur bewys. "7
Een van die redes waarom Oliver se terugkeer etlike jare geneem het, was die feit dat hy bekommerd was dat hy nie as 'n geloofwaardige getuie van die herstel sou kon verskyn as hy nie van die aanklagte teen hom onthef word nie. Die raad in Verre West, Missouri wat by Oliver se verhoor gedien het, beskuldig hom van diefstal en vervalsing. Oliver het nie beweer dat hy foutloos was nie, maar hy wou vrygespreek word van hierdie aanklagte voordat hy terugkeer. In 'n brief aan Phineas Young skryf Oliver 'n hartstogtelike pleidooi om sy karakter van vals aanklagte te verwyder, sodat sy getuie van die herstel nie betwis kan word nie. Oliver het geskryf,
Ek het 'n hoop gekoester, en die een van my liefste, om so 'n karakter te laat soos diegene wat in my getuienis sou glo, nadat ek hiervandaan geroep sou word, dit sou doen, nie net ter wille van die waarheid nie, maar bloos dalk nie vir die privaat karakter van die man wat die getuienis gelewer het nie. Ek was sensitief hieroor, ek erken maar ek moet so wees - onder die omstandighede sou u gewees het as u in die teenwoordigheid van Johannes, saam met ons afgestorwe broer Joseph, gestaan ​​het om die Klein Priesterskap te ontvang - en in die teenwoordigheid van Petrus, om die Groter te ontvang, en deur die tyd af te kyk en die effekte te sien wat hierdie twee moet hê - jy sou voel wat jy nog nooit gevoel het nie, as goddelose manne saamgesweer het om die uitwerking van jou getuienis op die mens te verminder, nadat jy het na u lang gesoekte rus gegaan.8
Oliver was vol vertroue dat hy vrygespreek sou word van valse aanklagte, en skryf: "Ek is ten volle, dubbel, tevrede, dat alles reg sal wees - dat my karakter ten volle bevestig sal word." want sy karakter en integriteit as getuie was die belangrikste in sy gedagtes. Hy skryf in 1847 aan sy swaer en mede-getuie David Whitmer en sê: 'As die kerk ooit weer in ware heiligheid opstaan, moet dit in 'n mate ontstaan op ons getuienis, en op ons karakters as goeie mans."10
Na 'n paar jaar om heen en weer met kerkleiers te skryf, het Oliver gevoel dat sy eer voldoende duidelik was, en hy was uiteindelik gereed om terug te keer. Op 21 Oktober 1848 sluit Oliver uiteindelik weer by die heiliges in Kanesville (Council Bluffs), aan die westelike grens van Iowa, aan. Oliver het opgedaag tydens 'n vergadering waar apostel Orson Hyde gepraat het. Volgens berigte oor die vergadering het ouderling Hyde in die middel van sy toespraak die staanplek verlaat om Oliver te omhels. Ouderling Hyde het Oliver toe genooi om die standpunt in te neem en sy getuienis te deel.
Oliver het 'n kragtige getuienis gelewer van die wonderwerke rondom die ontstaan ​​van die Boek van Mormon en die herstel van die priesterskap. Een deelnemer aan die vergadering het geskryf dat Oliver gesê het:
Ek het met my eie pen die hele Boek van Mormon (behalwe 'n paar bladsye) geskryf terwyl dit van die lippe van die profeet Joseph Smith geval het, terwyl hy dit vertaal het deur die gawe en krag van God ... Ek het met my oë die goue plate waaruit dit getranskribeer is, met my oë gesien en met my hande hanteer. ... Die boek is waar
Uit die Boek van Mormon en ook van sy deelname aan die herstel van die Aäroniese Priesterskap, het Oliver die belangrikheid van doop geweet, en daarom het hy direk met die leiers van die Kerk daar in Kanesville vergader, en is hy op 12 November 1848 herdoop. teruggekeer na sy huis in Missouri, van plan om sy besittings in orde te bring en om terug te keer na Council Bluffs om saam met die hooflede van die heiliges weswaarts te reis, en daarna smag om met sy getroue vriende te herenig.
Met sy terugkeer na die Kerk het Oliver weer sy vurige getuienis van die waarheid van die Boek van Mormon kon aflê. In Januarie 1849 het hy sy gesin na sy skoonouers, die Whitmers, geneem, wat toe in Richmond, Missouri, gewoon het. Hy was besig om planne te maak om na die Weste te reis, maar sy gesondheid het vinnig begin verswak. Terwyl hy by die Whitmers gebly het, het Jacob Gates, 'n ou kennis van Oliver, ingetree om hul vriendskap te hernu. Gates het Oliver uitgevra oor sy getuienis van die Boek van Mormon. Oliver antwoord:
Jakob, ek wil hê dat u moet onthou wat ek vir u sê. Ek is 'n sterwende man, en wat sou dit my baat om vir jou 'n leuen te vertel? Ek weet ... dat hierdie Boek van Mormon vertaal is deur die gawe en krag van God. My oë het gesien, my ore gehoor, en my begrip is aangeraak, en ek weet dat ek daarvan getuig het. Dit was geen droom, geen ydele verbeelding van die verstand nie - dit was werklik
Uiteindelik keer Oliver Cowdery terug na die Kerk omdat dit hom baie vreugde verskaf het. Hy is op 5 Maart 1850 in Richmond, Missouri, oorlede. Op sy sterfbed was hy omring deur lede van die Whitmer -gesin, waaronder sy vrou, Elizabeth, en ook hul enigste dogter, Maria. Phineas Young het ook 'n spesiale reis onderneem om saam met sy vrou Lucy daar te wees. David Whitmer, Oliver se mede -getuie van die Boek van Mormon, het geskryf: '[Oliver] is die gelukkigste man wat ek ooit gesien het ... Hy het gesê:' Nou lê ek my vir die laaste keer neer, ek gaan na my Verlosser 'en sterf onmiddellik met 'n glimlag op sy gesig. '"14
Scott H. Faulring, "The Return of Oliver Cowdery," in The Disciple as Witness: Essays on Latter-Day Saint History and Doctrine ter ere van Richard Lloyd Anderson, red. Stephen D. Ricks, Donald W. Parry en Andrew H. Hedges (Provo, UT: FARMS, 2000), 117–174.
Richard Lloyd Anderson, Ondersoek in die Boek van Mormoonse Getuies (Salt Lake City, UT: Deseret Book, 1981), 37–65.
Larry E. Morris, 'N Dokumentêre geskiedenis van die Boek van Mormon (New York: Oxford University Press, 2019).
2. Phineas Young, met naskrif deur Oliver, aan Willard Richards en Brigham Young, 14 Desember 1842, Tiffin, Ohio, Brigham Young Collection, Church History Library.
3. Scott H. Faulring, "The Return of Oliver Cowdery," in Oliver Cowdery: Skriba, ouderling, getuie, red. John W. Welch en Larry E. Morris, (Provo, UT: Neal A. Maxwell Institute for Religious Scholarship, 2006), 324.
4. Tydskrif, Desember 1842-Junie 1844 Boek 2, 10 Maart 1843-14 Julie 1843, p. 167, JSP.
5. Brigham Young and the Twelve to Oliver Cowdery, 19 April 1943, Nauvoo, Illinois, behou kopie, Church History Library.
6.Oliver Cowdery aan "Dear Brethren," (dws Brigham Young and the Twelve), 25 Desember 1843, Church History Library.
7. William Lang aan Thomas Gregg, 5 November 1881, gepubliseer in Charles A. Shook, Die ware oorsprong van die Boek van Mormon, (Cincinnati: Standard, 1914), 56.
8. Aangehaal in Ronald G. Watt, "Had u in die teenwoordigheid van Peter gestaan", Vaandel, Februarie 1977.
9.Oliver Cowdery aan Phineas Young, 23 Maart 1846, Kerkgeskiedenisbiblioteek.
10.Oliver Cowdery aan David Whitmer, 28 Julie 1847, aangehaal in Faulring, "The Return of Oliver Cowdery," 336–337.
11. Ruben Miller, "Laaste dae van Oliver Cowdery," Deseret Nuus, 13 April 1859 in Larry E. Morris, 'N Dokumentêre geskiedenis van die Boek van Mormon, (New York: Oxford University Press, 2019), 350–351.
13. Jacob Forsberry Gates (seun van Jacob Gates), getekende en notariële beëdigde verklaring, 20 Januarie 1912, Kerkgeskiedenisbiblioteek. Sien Verbeteringstydperk (Maart 1912): 418-419.
14. Gerapporteer in 'n onderhoud met Joseph F. Smith en Orson Pratt met David Whitmer, 7–8 September 1878, Church History Library.
Jacque Brown, 28 Mei 2021
Ek het hierdie artikel so geniet! Dit het die leemte van my kennis van broer Cowdery ingevul. My liefde vir hom het gegroei uit ons studie oor die Leer en Verbonde hierdie jaar, en hierdie artikel het my kennis werklik verhoog op 'n manier wat my vreugde verskaf.
The Old Mormon Fort: Geboorteplek van Las Vegas, Nevada (Onderrig met historiese plekke)
Die geselskap het aan die begin van die dag geparseer en 'n saluut baie opgewonde afgevuur ook by sonop en weer toe die vryheidspaal opgerig is en die vlag majestueus na die wind waai, is 'n ander saluut afgevuur, die geselskap wat voorheen bymekaargekom het, gekniel en aangebied het hul toewyding aan God verhoog. Daarna was daar baie lewendige toesprake, liedere en heildronke van baie van die broers. Toe is almal deur gebed ontslaan en het ons verskeie kampe opgedra. ¹
John Steele, een van die eerste van die Mormoonse Sendelinge wat by die Las Vegas -sending aangekom het, het die bogenoemde in sy joernaal geskryf om die aktiwiteite van die eerste vierings van die Onafhanklikheidsdag in 1855 te vertel. Die groep het minder as drie uit Salt Lake aangekom weke voor op 14 Junie, nadat hy deur president Brigham Young geroep is om hierdie missie te vestig om die nomadiese Suid -Paiute -Indiane tot Mormonisme te verander en hulle nuwe boerderytegnieke te leer. Op die Old Spanish Trail tussen New Mexico en Kalifornië was die Las Vegas -vallei 'n oase in die woestyn. Die Mormone wou 'n halfwegstasie in die vallei vir reisigers tussen Salt Lake City en die Stille Oseaan -kus vestig. Die gebied was veral gesog vir Mormoonse territoriale uitbreiding omdat dit halfpad tussen die Mormoonse nedersettings in Suid -Utah en die San Bernardino -sending in 1851 in Suid -Kalifornië geleë was.
Nadat die missie gesluit het, het die Old Las Vegas Mormon Fort gedien as 'n plaas, oord en sement toetsfasiliteit. Vandag bly 'n klein gedeelte van die oorspronklike fortmuur, deel van die bastion, die ondergrondse fondament van die boerdery en oorblyfsels van die toetslaboratorium, die verhaal van die oorsprong van Las Vegas vertel.
Op 11 Junie 2005 het die Ou Las Vegas Mormoon Fort weer lewend geword toe herontwerpers (baie afstammelinge van die oorspronklike Utah Pioneers) Old Glory by die fort uitbring soos hulle 150 jaar tevore gedoen het. Die eienaar van die boerdery, Helen Stewart, is op die terrein gesien. Die herontwerpers van die burgeroorlog herinner aan die belangrikheid van die oorlog in die geskiedenis van Nevada. Die pioniers in die oonde bedien die middagete, soos vroeër. Dit alles is gedoen ter nagedagtenis aan die vele gesigte wat bygedra het tot die geskiedenis van die Ou Las Vegas Mormon Fort, en die nalatenskap daarvan bevorder in die hoop om dit vir toekomstige geslagte te bewaar.
¹ Uittreksel uit die dagboek van John Steele herdruk in Die vesting, Vol. 1, nr. 4 (Las Vegas, Nevada: Friends of the Fort, 2000) het ook aangehaal Ons pionierserfenis.
Hierdie les is gebaseer op die nominasie van die National Register of Historic Places vir die Las Vegas Mormoon Fort (met foto's), materiaal uit die Nevada State Parks en ander bronne in Nevada en Utah wat verband hou met die fort en die uitbreiding van die Mormone. Die les is geskryf deur dr. Linda Miller, 'n afgetrede onderwyser in sekondêre sosiale studies en 'n adjunk by die Community College van Suid -Nevada. Die les is geredigeer deur die personeel van die Teaching with Historic Places -program en historici in Las Vegas. Hierdie les is een in 'n reeks wat die belangrike verhale van historiese plekke in klaskamers regoor die land bring.
Hierdie les is gemaak in 2005, die 100ste herdenking van die stigting van Las Vegas en die 150ste herdenking van die bou van die Old Las Vegas Mormon Fort.
Onderwerpe: Hierdie les kan gebruik word in die Amerikaanse geskiedenis- en sosiale studie -eenhede oor Manifest Destiny en die uitbreiding van die Weste, veral as 'n gevallestudie oor Mormoonse uitbreiding en vrouegeskiedenis. Hierdie les kan ook gebruik word in eenhede oor verhoudings tussen Amerikaanse Indiane en Europese Amerikaners.
Tydsperiode: Middel van die 19de eeu tot begin van die 20ste eeu
The Old Mormon Fort: Geboorteplek van Las Vegas, Nevada
Era 4: Uitbreiding en hervorming (1801-1861)
Standard 1C- Die student verstaan ​​die ideologie van Manifest Destiny, die uitbreiding van die land na die noordweste en die Mexikaanse-Amerikaanse oorlog.
Standaard 2E- Die student verstaan ​​die vestiging van die Weste.
Standard 4C- Die student verstaan ​​veranderende geslagsrolle en die idees en aktiwiteite van vroulike hervormers. Era 6: Die ontwikkeling van die industriële Verenigde State
Standaard 1B- Die student verstaan ​​die vinnige groei van stede en hoe die stedelike lewe verander het.
Standaard 1C- Die student verstaan ​​hoe die landbou, mynbou en boerdery verander is.
Standard 4B- Die student verstaan ​​die wortels en ontwikkeling van die Amerikaanse ekspansionisme en die oorsake en uitkomste van die Spaans-Amerikaanse oorlog.
Standaard F - Die student beskryf fisiese stelselveranderinge soos seisoene, klimaat en weer, en die watersiklus en identifiseer geografiese patrone wat daarmee gepaard gaan.
Standaard I - Die student beskryf maniere waarop historiese gebeure beïnvloed is deur fisiese en menslike geografiese faktore in plaaslike, streeks-, nasionale en globale omgewings.
1) Om te beskryf waarom die Mormone na Las Vegas gekom het, wat hulle gehoop het om te bereik en watter ervarings hulle gehad het om 'n buitepos te stig.
2) Om ten minste vier faktore op te noem-insluitend die aankoms van die Mormone-wat die stabiliteit en groei van die aanvanklike nedersetting in Las Vegas tot 'n permanente gemeenskap beïnvloed het en die belangrikheid van elkeen vir uitbreiding na die weste verduidelik.
3) Om die ervaring van Helen Stewart, een van die eerste nie-inheemse vroue wat in die Las Vegas-vallei woon, te beskryf en haar bydraes tot die gebied uiteen te sit.
4) Om navorsing te doen en verslag te doen oor die geskiedenis van plaaslike historiese plekke wat help om die verhaal van die oorsprong en ontwikkeling van hul eie gemeenskap te vertel.
1) Drie kaarte wat die westelike deel van die VSA en die ligging van die Old Las Vegas Mormon Fort aantoon
2) Drie lesings wat die ontwikkeling van Las Vegas volg, begin met die Old Las Vegas Mormon Fort
3) Twee uittreksels uit 'n sendingsbrief en Helen Stewart se briewe
4) Vier foto's wat wys hoe die fort mettertyd verander het en Helen Stewart
5) 'n historiese tekening van die gebied
6) een historiese skildery van die fort.
Die Old Las Vegas Mormon Fort word bestuur deur Nevada State Parks. Dit is geleë in Las Vegas, Nevada, noord van die middestad op die hoek van Washington en Las Vegas Boulevard. Die ingang van die park is in Washingtonstraat by 500 Oos -Washington, langs die Natural History Museum op Las Vegas Boulevard. Die park is daagliks oop van 08:00 tot 16:30. Daar is 'n toegangsprys vir toegang tot die park. Begeleide toere is op aanvraag beskikbaar. Vir meer inligting, skryf aan Old Las Vegas Mormon Fort State Park, 500 East Washington Avenue, Las Vegas, Nevada 89101, of bel 702-486-3511, of besoek die park se webwerf.
(Foto met vergunning van Special Collections, UNLV Libraries, Edwards Collection 0214- 0164. Die skildery is die eiendom van die Nevada State Museum and Historical Society, Las Vegas, NV.)
Wat dink jy beeld die skildery uit?
In watter deel van die land dink u kan hierdie strukture geleë wees?
Gedurende die Spaanse koloniale periode (1542-1821) in die Amerikaanse suidweste het die Spaanse ryk meegeding om beheer oor hulpbronne met die Britse, Franse en Russiese monargieë. Hulle het probeer om kolonies in die Spaanse gebiede, later bekend as die New Mexico en Kalifornië, te verbind deur handelsroetes te vestig om 'n gang deur die hele Suidwestelike woestyngebied te vorm. Die Old Spanish Trail is kommersieel gebruik om die dorpe wat later Los Angeles, Kalifornië, en Santa Fe, New Mexico, van 1829 tot 1848 sou word, te verbind. Die oorvloed bronwater wat in die Las Vegas beskikbaar is (wat "weide" in Spaans beteken) dit is 'n ideale ruspunt op die roete.
Die teenwoordigheid van die vallei -fonteine ​​lok ook die Suidelike Paiute -Indiane, 'n nomadiese volk wat gereeld gedurende die jaar beweeg, wat die vallei hul winter tuisland gemaak het. Hulle het klein oeste naby die fonteine ​​in die vallei grootgemaak, wat water en voedsel verskaf het vir die Indiërs wat in die gebied woon en later vir reisigers wat deur die woestyn kom.
Die Las Vegas-vallei sou ook 'n aantreklike plek word vir ander Europese-Amerikaanse setlaars. Een groep setlaars wat 'n nuwe huis gesoek het, was die Mormone-ook bekend as die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae-'n godsdienstige sekte wat deur Joseph Smith in 1830 in New York gereël is. Gebaseer op die Boek van Mormon, wat Smith het gesê dat hierdie godsdienstige liggaam hom deur hemelse boodskappers geopenbaar het; hy voel geroep om die outentieke kerk wat deur Jesus en sy apostels gestig is, te herstel. Die geskiedenis van die Mormone is dramaties-gevul met vervolging, 'n uittog uit die oostelike deel van die Verenigde State en uiteindelik 'n suksesvolle vestiging van 'n florerende godsdienstige samelewing in 'n woestyn. Die Mormone het gevorm in die staat New York, 'n gebied waar die Tweede Groot Ontwaking die gewildste was, aangesien die Verenigde State 'n wydverspreide bloei van godsdienstige sentiment en ongekende uitbreiding van lidmaatskap van die kerk ondergaan het. Die groep moes verskeie kere verhuis weens konflikte met inwoners op verskillende plekke waar hulle hulle gevestig het, waaronder Ohio, Missouri en Illinois. Hulle is beskuldig van godslastering en aanleiding tot opstand van slawe. Nadat Smith in 1844 deur 'n woedende skare in Illinois vermoor is, het dit vir die Mormone nodig geword om weer 'n nuwe tuiste te vind.
'N Nuwe leier het na vore gekom om die Mormone na 'n nuwe Sion by die Great Salt Lake te lei. Onder leiding van Brigham Young begin hulle 'n moeisame reis na die weste na Utah, waar hulle in Julie 1847 aankom. In 1848, na die oorlog met Mexiko, het die Verenigde State die meerderheid verkry van wat nou die Amerikaanse suidweste vorm. Die Mormone het 'n versoekskrif aan die kongres versoek om die staat Deseret te word, 'n woord uit die Boek van Mormon wat heuningby aandui wat as 'n vlytige wese beskou word, maar hulle is slegs toegelaat territoriale status. Die kongres het die gebied Utah opgerig, vernoem na 'n plaaslike Indiese stam, en president Fillmore het die Brigham Young -goewerneur in 1851 aangestel. Young het ook toesighouer geword oor Indiese aangeleenthede. Hy het toesig gehou oor die bou van Salt Lake City en honderde ander suidwestelike gemeenskappe.
In die middel van die 19de eeu is die idee van 'Manifest Destiny'-'n frase wat gebruik word om kontinentale uitbreiding deur die VSA te verduidelik-deur baie Amerikaanse mense, insluitend die Mormone, omhels. Hulle het 'n vlytige veldtog begin om Utah en verder te koloniseer, en honderde nedersettings in die weste en suidweste gevestig. As deel van hierdie proses het Brigham Young 'n beroep op vrywilligers gedoen om 'n Las Vegas -sending te skep, wat strategies langs die Mormonweg ('n gedeelte van die Old Spanish Trail tussen New Mexico en Kalifornië) geleë sou wees, halfpad tussen die Mormoonse nedersettings in die suide van Utah en die San Bernardino -sending in die suide van Kalifornië. Daar was uiteindelik 96 nedersettings wat Lehi, Provo, Payson, Nephi, Fillmore, Beaver, Parowan en Cedar City insluit. Intussen het die ontdekking van goud in Kalifornië in 1848 die suide van Nevada 'n gang gemaak vir emigrante in die weste en goudsoekers. 'N Goudsoeker het op 21 November 1849 in sy dagboek geskryf oor die stop by die Las Vegas -kreek.
Die bronne van die Las Vegas-vallei was die enigste betroubare watervoorsiening vir 'n stuk van 55 myl langs die Mormonweg, en was belangrik om die muile, perde en osse van reisigers wat die gebied se harde woestynomgewing oorsteek, nat te maak. Met die opening van die San Bernardino -nedersetting in 1851, was daar 'n ekstra behoefte aan 'n wegstasie by die Las Vegas -bronne om voorrade en rus te verskaf. Die missie wat die Mormone gestig het as deel van die uitbreiding van die kerk uit Utah na die westelike rigting, het die eerste nie-inheemse nedersetting in die gebied geword, en die Mormone het gehoop om die Amerikaanse Indiane in hul kudde te bring. Alhoewel die Mormone die terrein slegs van 1855 tot 1858 beset het, het dit die ontwikkeling van wat in die suide van Nevada sou word, beïnvloed.
Kaart 1: Veertig-negers kaart.
(Journal of the Forty-Niners, Arthur H. Clark Company, 1954. Gebruik met toestemming.)
Veertig-negers is 'n term wat gebruik word om die goudsoekers te beskryf wat na die goudontdekking van 1848 by Sutter's Mill na Kalifornië gemigreer het. Kaart 1 toon roetes wat deur goudsoekers van Salt Lake na Los Angeles gebruik word.
1. Meet die afstand tussen Salt Lake en Las Vegas en dan Las Vegas en San Berndardino met behulp van die skaal. Watter soort terrein moes sendelinge wat hierdie roete ry, oorsteek? Watter vervoermetodes dink u sou in die 1850's langs hierdie roete beskikbaar gewees het?
2. Gee hierdie kaart u 'n beter idee hoe moeilik dit was vir die pionier Mormone om die gebied in Las Vegas te vestig? Hoekom of hoekom nie?
3. Hoe het die ontdekking van goud gehelp om die behoefte aan 'n wegstasie te bevorder? Raadpleeg indien nodig die instelling van die verhoog.
Kaart 2: John Steele se kaart, 1855.
(Met vergunning van die UNLV -afdeling vir manuskripte)
A) Fort 150 voet vierkante
H) Gereed gras-gras 2 1/2 myl lank en half myl breed
J) Ongeveer 25 myl na Colorado
K) Pad na Colorado
Dit is 'n afskrif van John Steele se kaart van die Las Vegas -sending. Hy was een van die Mormoonse sendelinge wat deur Brigham Young gestuur is.
1. Beskryf die geboue in die tekening. Watter doel kan hulle dien?
2. Watter geografiese kenmerke het Steele op sy kaart ingesluit, watter kan dit 'n goeie plek maak om 'n fort te bou?
Kaart 3: Las Vegas, Nevada
(Ou brosjure van die Mormon Fort State Park in Las Vegas. Gebruik dit met toestemming van die staatsparke in Nevada.)
Vrae vir kaart 3
1. Vind die Mormoonse fort vandag. Wat is die nabyheid van die fort aan die middestad en die snelweë?
2. Hoe sou u sê dat hierdie gebied met verloop van tyd verander het as u Maps 1, 2 en 3 vergelyk, sowel as die gebruik van wat u weet of van Las Vegas, NV gehoor het?
Lees 1: Die Mormoonjare
Weermagoffisier en ontdekkingsreisiger, John C. Fremont, besoek die Las Vegas-vallei op 3 Mei 1844. Nadat hy dit in sy & quotReport of the Exploring Expedition to the Rocky Mountains 1842 na Oregon en Noord-Kalifornië in 1843-44 bekend gemaak het, & quot het die vallei geword beter bekend onder Europese-Amerikaanse reisigers. Tydens sy reis langs die Old Spanish Trail het hy geografiese inligting, militêre intelligensie versamel en wetenskaplike waarnemings van die omgewing en topografie gemaak. Hy het kennis geneem van die uitstekende kwaliteit van die Las Vegas Valley -bronne. Sy verslag het die Amerikaanse publiek se begrip van die Weste aansienlik verbeter en het gehelp om die roete van die komende Mormonweg vir vragvervoer en emigrasie tussen Salt Lake en Los Angeles te bepaal. Gedurende die jare 1848-50 het die meerderheid van die verkeer op die Old Spanish Trail verband gehou met die Gold Rush in Kalifornië. Reeds in 1850 beskou Mormoonse leiers San Bernardino, Kalifornië, as 'n moontlike sendingplek. Die hoofroete tussen Salt Lake City en die Stille Oseaan het bekend gestaan ​​as die & quot; Mormoonse gang. .
Die geskiedenis van die Las Vegas Mormoonse fort het in 1855 begin toe Brigham Young, die leier van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae in Salt Lake City, 30 mans gekies het om 'n sending in die Las Vegas-vallei te vestig. Hulle vertrek op 10 April en word aangesê om voorbereid te wees om te oorleef wat hulle kan insamel en so goed as moontlik te vaar. Die missie was die eerste nedersetting in die deel van die New Mexico -gebied wat later die suidelike punt van die staat Nevada sou word. Die doel van die Mormone was om gewasse te kweek wat nie in die kouer Utah -klimaat sou groei nie, die plaaslike Indiane tot mormonisme te bekeer en hulle te onderrig in boerdery en higiëne, 'n fort en nedersetting te bou, 'n halfwegstasie te stig vir die beskerming van reisigers op die Mormonweg tussen die Stille Oseaan en Salt Lake City (om 'n basis vir handel langs die roete te vestig), 'n poskantoor op te rig en die land te verken. Elke man het 2 ½ hektaar grond plus ¼ akker vir 'n tuin gekry.
Die reis het die mans 30 dae geneem, met die laaste 55 myl deur 'n waterlose woestyn. William Bringhurst, president van die sending, het saam met die grootste deel van die groep op 14 Junie 1855 in Las Vegas aangekom. Die sending is tydelik vernoem na Bringhurst omdat daar reeds 'n Las Vegas in die New Mexico -gebied was. Die plek wat vir die sending gekies is, was vier kilometer van die Las Vegas Springs en langs die Las Vegas Creek, waar die spruit oor 'n bluf van ongeveer 12 voet hoog geval het. Hierdie daling het die krag gegee om 'n meule wat deur die setlaars gebou is, aan te dryf. Die Las Vegas -missie het bestaan ​​uit 'n adobe -muuromhulsel van 150 voet groot. Daar is spoedig begin met die vesting met versterkings aan die suidoostelike en noordwestelike hoek. 'N Koraal van 150 voet lank en 132 voet breed is aan die noordekant van die fort gebou volgens die dagboek van een van die sendelinge, John Steele. Die mure was twee voet dik deur die onderste agt voet en een voet dik aan die bokant. Later foto's wys geweerpoorte in die mure. Binne die fort het die gemorshuise die oostekant verdedig. Die mans het die mesquite -kwas uit die land onder die fort skoongemaak, slote gegrawe en landbougrond aangelê. Hulle het in swaar wolklere gewerk op dae wat soms 110 grade bereik het, sodat die warm weer en winde die boerdery bemoeilik het en 'n lang werksdag verhinder het.
Hulle het 'n verskeidenheid gewasse geplant, soos mielies, spanspekke en hawer. Ertjies en boontjies was minder suksesvol. Toe die eerste winter aanbreek, het 'n erge ryp die oeste verwoes.
President Bringhurst was dikwels besig met vurige prediking om die moreel en prestasie van die manne te verbeter. Ontevredenheid het nie net gegroei oor die harde leierskap van Bringhurst nie, omdat hy die mans gestraf het vir geringe oortredings, maar ook uit die begeerte van die mans om by hul eie gesinne te wees en voortgesette misverstande tussen die Mormone en die Paiutes rakende individuele en groepseiendomsreg. Elf sendelinge het toestemming gekry om op 8 November 1855 na Utah terug te keer. Ander sou ook op verskillende tye heen en weer van Las Vegas na Salt Lake reis.
Posdienste is in Januarie 1856 aangebied toe die wettige adres van die & quotBringhurst Post Office, Las Vegas County, New Mexico, & quot by die fort geopen is. Die stasie is vernoem na William Bringhurst, president van die Las Vegas Mission. Pos was 'n konstante onderwerp wat in die briewe tussen die sendelinge en hul gesinne in Salt Lake bespreek is. Hulle het maandelikse aflewerings ontvang.
'N Tweede oproep van Salt Lake City het plaasgevind dat addisionele sendelinge op 24 Februarie 1856 na Las Vegas kom. Hierdie keer is die mans toegelaat om hul gesinne saam te bring. So het 23 mans en 14 vroue en 15 kinders na die fort gekom. Brigham Young het 'n nuwe opdrag aan die fort gestuur, waarin sendelinge opdrag gegee word om katoen, myn vir lood te verbou, en die godsdienssaak verder te bevorder. Omdat die gesinne 'n huis moes stig, die kinders moes reguleer en in gesinsbehoeftes moes voorsien, het die Mormoonse gemeenskap 'n skool gebou en twee onderwysers gekies. In Augustus is die eerste kind-Zilpha Fuller, dogter van Elijah Fuller se derde vrou Ellen Fuller-op die fort gebore. Ellen het haar dogter in 'n waentjie gebaar. Die lewens vir die gesinne was uitmergelend omdat hulle dehidrasie en uiterste temperature verduur het.
Na die ontdekking van lood deur 'n Amerikaanse Indiër op 19 April 1856, stuur Brigham Young Nathaniel Jones om 'n myn ongeveer 35 myl suidwes van die fort by Potosi -berg in die Springberge oop te maak. Sommige setlaars het by die fort gebly, terwyl ander probeer myn het. Young was van mening dat die loodmynbou belangrik was om koeëls te maak vir jag en beskerming teen 'n moontlike inval. Ongelukkig was die erts van 'n swak gehalte en was die onderneming nie winsgewend nie. Op 22 Mei vertrek Jones en sy mynbemanning na Utah en keer in Augustus na Las Vegas terug. Jones en Bringhurst het bitterlik gestry oor gesag oor die mynsending. 'N Tweede brief van president Brigham Young op 19 Augustus het Jones se gesag oor die mynsending bevestig en Bringhurst verplig om hom te help op enige moontlike manier. Onenigheid het steeds toegeneem oor die leierskapstyle van Bringhurst, wat harder was, en Jones, wat meer liberaal was.
Na nog 'n reis na Utah, keer Jones in Desember terug met 'n brief van Young wat hom ondersteun en Bringhurst vrylaat, wat die sending verlaat het. Die konflik het die setlaars gedemoraliseer, wat wou terugkeer na Utah. Hulle was moedeloos vanweë die onsekerheid oor die vraag of hulle sou moes bly of huis toe moes gaan, en ook as gevolg van die ongemaklike gevoelens tussen hulle en die Amerikaanse Indiane. Op 23 Februarie 1857 het die sendelinge 'n brief van president Young ontvang waarin hulle ingelig is dat hulle vry is om die sending te sluit en na Salt Lake terug te keer. Onenigheid, gebrek aan voorraad, onsekerheid oor die sendingleierskap, sosiale probleme en gebrek aan goeie oesgrond het alles bygedra tot die mislukking van die sending. Op 23 Maart het die uittog begin, en teen die middel van 1857 was die missie amper verlate.
Gedurende hierdie tyd versleg die verhouding tussen die federale regering en die Mormone. President James Buchanan dreig om federale troepe na Salt Lake te stuur. In die middel van 1857, as gevolg van die opmars van die Amerikaanse weermag na Oos -Utah, het Brigham Young sy volgelinge van alle punte geroep om die Stad van die Heiliges teen die heidene te verdedig. In Julie het president Buchanan Brigham Young as territoriale goewerneur verwyder en 'n nuwe nie-Mormoonse goewerneur, Alfred Cumming, aangestel. Die Mormone het hulle voorberei op oorlog en het federale magte daarna toegelaat om vreedsaam die hoofstad van Mormone binne te gaan na onderhandelinge tussen die weermag en die kerk. In April 1858 eindig die Utah -oorlog.
In 1858 het Amasa Lyman 'n klein geselskap van Salt Lake terug na die fort gelei om by die myne te werk. Die missie duur tot 26 September 1858 toe 'n vergadering gehou is en die besluit geneem is om te ontbind en terug te keer huis toe. Die fort moes agteruitgaan. Hoe kort en rotsagtig ook al die lewe van die missie was, dit het later gehelp om die weg te baan vir die vestiging in die suide van Nevada. Op 2 Maart 1861 onderteken president Buchanan 'n wet om die gebied van Nevada te organiseer.Nevada word op 31 Oktober 1864 die 36ste staat, danksy die aankoms van die bevolking as gevolg van die ontdekking van goud en silwer in die Virginia City -gebied, en omdat Republikeine onder leiding van Abraham Lincoln die staat se steun by verkiesings en in die kongres wou hê.
1. Hoe het die ekspedisie van John C. Fremont die vestiging in die gebied aangespoor?
2. Wat was die motiewe agter die Mormoonse uitbreiding van Utah na Las Vegas? Waarom het die Mormone hierdie spesifieke webwerf gekies?
3. Hoe is die fort gebou? Wat was die oorspronklike uitleg van die fort? Raadpleeg indien nodig kaart 2. Hoe was die lewe vir diegene wat daar gewoon het?
4. Wat was die missie van die Mormoonse setlaars in Las Vegas? Het hulle daarin geslaag? Hoekom of hoekom nie? Waarom het hulle die fort ontbind en na Salt Lake City teruggekeer?
Lees 1 is saamgestel uit Argeologiese verkenning van die Las Vegas Mormon Fort (Las Vegas, Nevada: WESTEC Services, 1981) Michael Bowers, The Sagebrush State: Nevada se geskiedenis, regering en politiek (Reno: University of Nevada Press, 1996) Karen B. Carter, Ons pionierserfenis (Salt Lake City, Utah: Daughters of the Utah Pioneers, 1970) Robert Elston en Alvin McClain, Ou Las Vegas Mormoonse fort: historiese en argeologiese perspektiewe (Silver City, Nevada: Intermountain Research, 1993) James Hinds, Honderd vyf en twintig jaar in die ou fort van Las Vegas: 'n Historiese struktuurverslag van Fort en Ranch in Las Vegas (Las Vegas, Nevada, nd.) Dean Heller, Politieke geskiedenis van Nevada, 1996 (Carson City: staat Nevada, 1997) Las Vegas Fort: Ou waardes, nuwe betekenis (Clark County, Nevada: Preservation Association of Clark Co., Oktober 1980) Martha Knack, Grense tussen: The Southern Paiutes, 1775-1995 (Lincoln, Nebraska: University of Nebraska Press, 2001) Ou Las Vegas Mormon Fort Museum stel Stanley Paher uit, Las Vegas soos dit begin het-soos dit gegroei het (Las Vegas, Nevada: Nevada Publications, 1971) Fred E. Woods, A Gamble in the Desert: The Mission in Las Vegas (1855-57) (Salt Lake City, Utah: Mormon Historic Sites Foundation, 2005).
Dokument 1: John Steele se brief
Las Vegas 13/1855 Oktober ____ New Mexico
Ek gaan sit vanoggend om hierdie paar reëls aan u te rig, met die hoop dat u gesondheid beter is as toe u laas geskryf het, en ek hoop ook dat die kinders van die koue ontslae geraak het en dat hulle gesond is. Ek voel al 'n rukkie redelik swak. Ek het koud geword in die Adobe -tuin en rumatiek het ___ in my skouer geneem en my twee of drie dae neergelê, sodat ek niks kon doen nie, maar dit het my werk nie baie verslap nie en ek wou my deel van die fort oprig en ook my goed ___ ___ en het afgesluit dat ek, indien moontlik, 'n kans het om hierdie winter huis toe te kom, dat Steven Perry, William G. Mitchell Jr., Sidney Carter en ek in 'n gemors is? bou ons gedeelte van die fort van 33 voet muur 2 voet dik en 14 voet hoog en ons kom redelik goed daarmee oor die weg. Dit is nou 8 voet hoog en ons het nog steeds nie meer as tweeduisend adobies nie, en daarvoor moet ek in modder? weer het ek die afgelope twee dae gewerk? en ek dink nog vier dae sal klaar wees, en dan sal ons die res van die muur moet bou, wat ek dink die meeste van twee weke sal neem, en teen daardie tyd sal kaptein Bringhurst terug wees van Kalifornië, en as dit moontlik is, sal ek tuis kom oor ongeveer drie weke as ek die kans kry wat ek dink moontlik is en dit sal my ongeveer 17 (iewers) in November daarheen bring, hoef u dan nie die papiere van ___ November per pos na Steven Perry en Benjamin Cliff te stuur nie? kom hierdie e -pos, maar ek kan u niks vertel of ek daar sal wees nie, so u hoef nie u kop te pla nie. skryf myself ek verwag dat die pos vandag inkom en dit is Saterdag (altyd 'n druk dag), u wil weet hoe ek met my wasgoed klaarkom ___ Ek sal u daarvan vertel as ek by die huis kom, ek moet net 'n hemp was om te preek môre, want elke stokkie is nou vuil, maar ek kom steeds eerste oor die weg en was maak en maak soos sommige? ou vrou, met inagneming van alles, ek kom baie goed oor die weg. U sê dat u ___ sonder ___ is, maar ek glo dit en ek hoop ook dat u sal aanhou, sodat ek nooit gaan slaap nie, maar wat die welsyn van u en u kinders is Ek bid gedurig tot die Here vir u en vir hulle dat hy oor u sal waak en dat u nie sal verdwaal nie. Ek het aan broer en suster ___ geskryf en die brief deur Myran Tanner gestuur? Ek het ook aan suster Wilkins geskryf ek is baie bly dat jy die tee gekry het, maar hy moes sonder sy betaling aangaan omdat ek nie mielies gehad het nie? om hom te betaal Maar ek verwag dat ek dinge moet doen sodat hy kan betaal as hy terugkom, of ek hier is of nie. Ek het 'n brief gekry met die laaste pos van George A. Smith dat hy siek was, maar ek neem aan hy is nou beter. Soen die kinders vir my nou en as ek kom, sal ek dit ook doen, ek sal die druiwe bring vir ___ Mag die Here u seën met alles wat goed is.
Die uwe as altyd John Steele
John Steele Papers, Vault MSS 528, Box 1, Folder 12, L.
Spesiale versamelings van Tom Perry
Harold B. Lee -biblioteek
Vrae vir dokument 1
1. Hoe lank was die Mormone in die Las Vegas -vallei toe dit geskryf is? Verwys indien nodig na Lees 1. Watter ontberings en terugslae het hulle ondervind?
2. Hoe goed het dit gelyk asof die sendelinge saamwerk? Wat is die bewyse vir u antwoord?
3. Hoe nuttig dink u sou die tydskrifte en briewe vir die Mormoonse leierskap in Salt Lake City gewees het? Hoe belangrik is dit om historici te help om die verlede vandag te verstaan?
4. Besorgdheid oor die gesin was een van die redes waarom die Mormone die sending verlaat het. Hoe word dit weerspieël in hierdie brief?
Lees 2: Die boerderyjare
Die eerste boerdery -aktiwiteit in Las Vegas het in die herfs van 1865 begin toe Octavius ​​Gass, 'n mynwerker, hom op die plek van die verlate Mormoonse sending gevestig het en met die ontwikkeling van die Las Vegas Ranch begin het. Die eiendom was in Arizona -gebied geleë tot 1867 toe die kongres die gebied na Lincoln County, Nevada, oorgeplaas het. Gass het sy boerdery Los Vegas Rancho genoem-met opset die spelling verander om nie te verwar met Las Vegas, New Mexico, 'n ander nedersetting ongeveer 500 myl oos nie. Hy word gou die belangrikste grondeienaar in die vallei. Hy neem 'n aktiewe rol in die politiek en dien as hoof van die Arizona Territorial Senate. Sy loopbaan is kortgeknip omdat die kongres in 1867 alle grond noord van die Colorado -rivier uitgekerf het en dit aan die nuwe staat Nevada gegee het. Gass, nou 'n inwoner van Nevada, het die Vredesregter van Lincoln County geword.
Gass het sy plaashuis op die suidwestelike hoek van die vierkant van die ou fort gebou en het moontlik mure van die ou fort ingesluit. Hy het selfs sommige van die Mormoonse geboue afgebreek om die adobe en klip te gebruik. Die plaashuis, wat in 1873 voltooi is, was 'n enkelverdiepinggebou met 'n plat dak binne die hoek van die Las Vegas Mormon Fort se mure. Gass het 'n kaggel aan die suidpunt van die westelike muur bygevoeg. Daar was 'n groot sitkamer. Hy het ook die besproeiingstelsel uitgebrei. Teen 1876 het hy baie van die klein boerderye wat die Mormoonse sendelinge agtergelaat het, gekonsolideer en nuwe geboue gebou. 'N Skildery van die Las Vegas Mormon Fort uit daardie jaar toon 'n gebou wat in drie gedeeltes verdeel is. Die noordkant is gevorm deur 'n enkelverdieping -gewelstruktuur, die middel bestaan ​​uit 'n plat dak, ook een verdieping hoog, terwyl die suidpunt die oorblywende suidoostelike blokhuis bevat. Destyds het die suid- en westelike fortmure nog saam met ten minste 'n gedeelte van die noordwestelike blokhuis gestaan. Gass het tot in Junie 1881 op die boerdery gewoon. Na slegte weer en slegte besigheidsbesluite oor blikmynbeleggings, het Gass 'n lening by Archibald Stewart gekry. Toe Gass nie die lening kon terugbetaal nie, het Stewart die Los Vegas Rancho in besit geneem. Gass en sy gesin verhuis na Kalifornië waar hy in 1924 oorlede is.
Alhoewel Archibald Stewart nou die boerdery besit het, het hy slegs gehoop om dit as 'n sakeonderneming te gebruik om perde, beeste en gewasse groot te maak. Hy ontmoet sy vrou, Helen Wiser, in Kalifornië in 1872. Volgens die familie Stewart het die Wisers gehoop om suksesvolle ouer mans vir hul dogters te vind en Stewart het aan hierdie vereistes voldoen. Hy was 20 jaar ouer as die 18-jarige Helen en het 'n suksesvolle vragonderneming naby Pioche, Nevada, bedryf. Hy het later besluit om te verhuis, en Stewart en sy gesin het in April 1882 in Las Vegas aangekom. Sy gesin bestaan ​​uit sy vrou Helen en sy kinders William, Hiram en Eliza (Tiza) met 'n vierde kind, Evaline, gebore kort na die gesin aangekom. Stewart het aan sy gesin gesê dat hulle slegs twee jaar daar sou woon. Mevrou Stewart het huiwerig beweeg en wou terugkeer na 'n gevestigde gemeenskap wat vir haar en haar gesin stimulasie en skoolopleiding bied.
Die Los Vegas Rancho bevat nou die oorspronklike boerdery-640 hektaar wat Gass uit die Verenigde State verkry het ingevolge die Desert Land Act van 1877-en die Spring Ranch van ongeveer 320 hektaar, vir 'n totaal van ongeveer 960 hektaar. Kort voordat die twee jaar verby was, het 'n buurman egter vir Stewart doodgeskiet. Helen Stewart begrawe haar man op 'n draai wes van die plaashuis in 'n kis wat van die huis se deure gemaak is. 'N Paar weke later het sy geboorte gegee aan Archibald, vernoem na sy pa.
Helen Stewart het die boerdery voortgesit met die hulp van voormanne en haar pa, Hiram Wiser. Teen 1888 het gerugte versprei oor die hele Lincoln County dat 'n spoorweg deur die Las Vegas -vallei gebou sou word. Dit het 'n toename in grondverkryging meegebring. Deur die 1890's het Helen en haar pa groot stukke grond gekoop in afwagting van hierdie gebeurtenis. Helen het met haar pa vaste eiendom gehandel totdat sy die grootste eienaar van eiendom in Lincoln County was.
Alhoewel daar jare lank oor 'n spoorweg gepraat is, het die voorkoms van landmeters in die omgewing van die Las Vegas Ranch verdere belangstelling gewek. Senator William Clark (vir wie Clark County, Nevada genoem is) van Montana het 'n opname van die Las Vegas -vallei aangevra vir 'n voorgestelde spoorwegroete. Die spoorweg se grootste belang in die boerdery lê in die watertoevoer, so nodig vir stoom-aangedrewe lokomotiewe. Die plaas kan ook vleis vir die spoorwegwerkers voorsien. Die spoorlyn kies 'n gebied suidwes van die plaas as die plek vir 'n stad wat as 'n skeidingspunt op die lyn sou dien. Helen, 'n visioenêre vrou, het in 1902 1,834 hektaar van die boerdery-insluitend die bronne en waterregte-aan die San Pedro, Los Angeles en Salt Lake City Railroad (later Union Pacific) verkoop vir $ 55,000,00. Die verkoopbrief het die struktuur beskryf as '' 'adobe woning' 'gevorm met 5 kamers met 'n raam,' Helen hou die begraafplaas van Stewart genaamd Four Acres. Toe koop sy 'n ekstra 280 hektaar langs die Four Acres en bou 'n tweede huis, wat in Las Vegas aan die buitewyke van die bloeiende spoorwegstop bly. In 1903 trou Helen met 'n plaashand, Frank Stewart-geen verhouding met haar eerste man nie.
Met die koms van die spoorlyn het Las Vegas 'n stad geword. Die spoorwegamptenare het 'n rooster vir die nuwe stad neergelê en in 1905 'n veiling van boupersele suid van die ou fort en die Stewart -boerdery opgeveil. 'N Tenthuis -oord het in 1905 op die plaas geopen, kort daarna 'n vleismark, voorraadwinkel -hotel, dansvloer en primitiewe swembad naby die spruit. In 1905 word ook die spoorwegdiens na die Ooste geopen, en Las Vegas was 'n punt op die lyn. Teen die tyd het 1500 mense in die tentdorp gewoon en die ou plaas was 'n ontspanningsgebied. So het die Las Vegas Mormoonse Fort op 15 Mei 1905 die nuwe stad Las Vegas, Nevada, gebaar, aangesien lotte vir die stad op 'n openbare veiling verkoop is. Daar is 176 lotte gekoop vir $ 79,566 op die eerste dag. Baie van die kopers was welgestelde spekulante in Los Angeles wat die lotte as beleggings gekoop het en nooit na die gebied teruggekeer het nie. Teen 1909 was die plaas die tuiste van Vegas Park Plunge, met 'n primitiewe swembad wat ontstaan ​​het deur die spruit na 'n swembad agter die fort te lei. Namate meer mense gekom het, is meer plase en boerderye gevestig.
Nadat sy van boerdery afgetree het, het Helen Stewart voortgegaan as 'n invloedryke lid van die nuwe stad wat sy gehelp het om te begin. Haar bynaam het die presidentsvrou van Las Vegas geword. Sy word beskou as 'n gesag oor die geskiedenis van die suidelike deel van die staat en was lid van die Nevada Historical Society and Society of Nevada Pioneers. Sy was nie net aktief in die opvoeding van kinders in Las Vegas nie, maar ook die kinders van die Paiute -Indiane, wat haar vriende, metgeselle en helpers was gedurende haar volwasse lewe. Helen het 'n pakkie van haar grond bygedra vir 'n Paiute -kolonie. Sy het 'n versameling van hul mandjies gehad en gehelp om 'n skool vir hulle te stig. Sy was ook die eerste vrou wat verkies is tot die skoolraad van Clark County, en was die eerste vrou wat in 'n jurie in Nevada sit. Sy was ook die eerste posmeester van Las Vegas van 1893-1903. Sy is begrawe in die Four Acres -omgewing toe sy in 1926 oorlede is, deur drie van haar vyf kinders en ses kleinkinders oorleef. Haar begrafnis is deur baie bekende mense bygewoon.
1. Watter fisiese veranderinge is aan die fort aangebring nadat die Mormone vertrek het? Hoe het die gebruik daarvan mettertyd verander?
2. Hoe sou jy Gass se ervaring by die fort beskryf? Watter probleme het hy ondervind?
3. Hoe sou jy die Stewarts se ervaring beskryf? Sou u Helen Stewart beskryf as 'n vrou van visie? Hoekom of hoekom nie? Wat was haar nalatenskap? Dink jy sy was 'n belangrike vrou in die geskiedenis van Nevada?
4. Hoe het die spoorweg die karakter van die Las Vegas -vallei verander?
Lees 2 is aangepas uit Argeologiese verkenning van die Las Vegas Mormon Fort (Las Vegas, Nevada: WESTEC Services, 1981) Robert Elson en Alvin McClain, Ou Las Vegas Mormoonse fort: historiese en argeologiese perspektiewe (Silver City, Nevada: Intermountain Research, 1993) James Hinds, Honderd vyf-en-twintig jaar in die ou fort van Las Vegas: 'n Historiese struktuurverslag oor Fort en Ranch in Las Vegas (Las Vegas, Nevada, n.d.) Las Vegas Fort: Ou waardes, 'n nuwe betekenis (Clark County, Nevada: Preservation Association, Oktober 1980) Stanely Paher, Las Vegas soos dit begin het-soos dit gegroei het (Las Vegas, Nevada: Nevada Publications, 1971) James Ryan, dosent, Nevada State Museum and Historical Society (Las Vegas, NV: docent notes) Carrie Miller Townley, Helen J. Stewart: First Lady van Las Vegas, (Carson City, Nevada: Kwartaalliks Nevada Historical Society, Winter 1973).
Dokument 2: Helen Stewart se briewe
U brief het nie gekom nie. Hoekom stuur jy nie vir jou ma nie. Gaan jy skool toe, gaan sit en vertel my alles daarvan. Die veehouers sal oor sewe dae hier wees of hul geld verloor. Skuif dan voor Los Angeles en die kinders vir wie ek lief is.
Emeryille, Kalifornië, 25 Januarie 1899
Liewe Seun Archie,
Dit is jou verjaardag. Jy is veertien jaar oud. Ek wonder watter kursus jy gaan volg. Wat jy gaan doen? Watter soort man sal jy wees. Ek dink dat u trots en manlik is oor u om een ​​van die beste te wees. Onthou altyd ek is lief vir jou en dink altyd aan jou elke dag en wonder wat jy doen.
-Jou liefdevolle mamma.
Durf reg doen
Durf waar te wees
Durf goed wees
Alles sal reg kom vir jou.
Ongelukkig het Archie Stewart nie manlik geleef nie. Hy is dood enkele maande nadat hierdie brief in 'n plaasongeluk geskryf is. Sy ma was hartseer en het gewonder hoe sy kan aangaan, maar sy het dit gedoen.
Die volgende aantekening is ook in die Stewart -brieflêer gevind.
I Hiram Wiser het die volle betaling vir vier jaar van die veeboerdery van Vegas by my Ranch ontvang en ook die volle betaling vir die werk wat ek op die Las Vegas Ranch gedoen het. Eintlik volle betaling tot op hede -ten volle betaalbaar van Helen J. Stewart.
Vrae vir dokument 2
1. Hoe dink jy, het mev Stewart oor haar kinders gevoel op grond van hierdie briewe aan haar seun? Waarom dink jy het sy hulle skool toe gestuur?
2. Is die advies wat sy vir haar seun in die tweede brief gee, goeie raad vir almal van daardie ouderdom? Hoekom of hoekom nie?
3. Hoe het mev. Stewart dit reggekry om die boerdery te bestuur?
4. Wie was Hiram Wiser en hoe het hy Helen gehelp? (Indien nodig, lees Lees 2.)
Dokument 2 is uit die versamelings by die Nevada State Museum and Historical Society gehaal.
Lees 3: Die nuwe stad styg namate die ou fort afneem
Vandag staan ​​die oorblywende gedeeltes van die Las Vegas Mormon Fort as die oudste strukture in Nevada. Die historiese belangrikheid daarvan is aan die begin van die 20ste eeu erken, maar min is gedoen om dit te bewaar. Die fort -eiendom behoort aan die San Pedro-, Los Angeles- en Salt Lake City -spoorweg en dien as huis vir Walter Bracken, die plaaslike verteenwoordiger van die spoorweg en 'n amptenaar van Las Vegas Land and Water Company. Bracken was ook 'n posmeester vir die gebied in 1904. Die poskantoor het op die plaas voortgegaan totdat die dorp oopgemaak is en daarna na die nuwe handelsentrum verskuif. Bracken het op die plaas gewoon en gewerk voor die verkoop van townships in Mei 1905. Hy het ook op die plaas geboer en vleis en produkte geproduseer. Ongelukkig het die spoorweg afval en olie in die Las Vegas -kreek gestort, die gewasse beskadig en afbreuk gedoen aan die ontspanningsgebied voordat die spoorweg die prosedure uiteindelik gestaak het. Tot 1929 het die boerdery voortgegaan as 'n oord, suiwel en piekniekplek vir die stad as 'n voorloper van die vakansieoord wat dit later jare sou word.
In 1929 het die Buro vir Herwinning die ou adobe-gebou wat die naaste aan die spruit binne die oorspronklike fort is, gehuur en die grootste deel van die oostelike muur en ander dele van die struktuur herbou vir 'n laboratorium om beton te toets vir gebruik by die bou van Hooverdam van 1929-31 . Die veranderinge het 'n plafonplafon, elektriese bedrading en loodgieterswerk ingesluit en die gebou in drie kamers opgedeel. 'N Adobe -genesingskamer is ook by die noordelike punt van die ou fort gevoeg.
Eers in 1937 het die Daughters of the Utah Pioneers 'n veldtog begin om die oorblyfsels van die ou fort te red. In 1944 het hulle 'n huurkontrak verkry van die spoorweg op die Adobe Fort -gebou om dit as 'n museum te bewaar. Die Union Pacific verdeel die eiendom wat die gedeeltes van die ou boerdery verkoop het aan die Mormoonse Kerk, die stad Las Vegas en die Elks Club in 1955. Die grond wat aan die Elks verkoop is, het eintlik die plaashuis en ou fort bevat. Die Stewart House is in die 1960's na 'n perseel in Noord -Las Vegas verskuif en as restaurant gebruik, maar is later gesloop.Die stad Las Vegas het die eiendom gekoop wat bevat het wat oorgebly het van die Old Las Vegas Mormon Fort en die historiese Stewart Ranch in 1971.
Die perseel van die Old Las Vegas Mormon Fort en die boerdery het 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die suide van Nevada en die stad Las Vegas. Die baanbreker -landbou- en boerderybedrywighede het ook bygedra tot die ekonomiese ontwikkeling van die streek. Terwyl die landbou -pogings van die Mormoonse sendelinge beperk en minder suksesvol was, het die besetters later die besproeiingsgebied uitgebrei, wat gelei het tot 'n suksesvolle boerdery. Dit het die weg gebaan in die rigting van die ontwikkeling van woestynlandbou in die suide van Nevada.
Vandag is daar oorblyfsels van die vele verskillende gebruike van die Ou Las Vegas Mormoonse Fort-as 'n Mormoonse nedersetting, boerdery en sementtoetsfasiliteit. Van die oorspronklike struktuur is daar 'n gedeelte van die fortmuur en 'n deel van die bastion. Die mure van die fort, die bastion, 'n omhulsel en 'n tuin is in 2000 gerekonstrueer en vir die publiek oopgemaak. Die fondament van die Stewart -huis is ondergronds en daar is toekomstige planne om die fondament te ontdek. Daar is ook oorblyfsels van die toetsfasiliteit wat museumuitstallings huisves met bydraes van die Daughters of the Utah Pioneers. 'N Historiese merker toon die plek van die eerste poskantoor aan. Op 11 Junie 2005 het Nevada State Parks 'n opvoedingsfasiliteit geopen wat die verhaal van die fort en die vele gebruike daarvan as 'n boerdery, toetsplek en oord weerspieël. Die interpretasie dek ook alle aspekte van die Amerikaanse Indiese geskiedenis van die gebied tot 1905. Daar is ook 'n biblioteek vir navorsing en 'n besoekersentrum.
Die Mormoonse Sending was, hoewel dit slegs twee jaar duur, daarin geslaag om Las Vegas op die kaart te plaas, nuwe gewasse te vestig wat in die suidweste geplant is, as 'n wegstasie vir reisigers te dien, die nalatenskap van 'n getroue volk te bevorder en die weg te baan vir die geboorte van Las Vegas, Nevada.
1. Hoe sou u die veranderinge aan die fort beskryf nadat die spoorweg die grond gekoop het?
2. Watter bewaringspogings het plaasgevind om die oorblyfsels van die fort te red?
3. Hoekom dink jy word die ou Las Vegas Mormoonse fort erken as die geboorte van die stad Las Vegas?
4. Wat bly oor van die Ou Las Vegas Mormoonse Fort? Hoe word die fort vandag gebruik? Is dit die beste manier om die verhaal van die fort te bewaar? Hoekom of hoekom nie?
Lees 3 is saamgestel uit Robert Elson en Alvin McLane, Ou Las Vegas Mormoonse fort: historiese en argeologiese perspektiewe (Silver City, Nevada: Intermountain Research, 1993) en terreinbesoeke van uitstallings.
Skildery 1: Las Vegas Fort in 1876, Frederick S. Dellenbaugh se skildery.
Die Dellenbaugh -skildery gee 'n oorsig van die kompleks uit die suide. Oorkant die spruit is 'n klein huisie met 'n geweldak en stoep sigbaar. Dit was moontlik 'n woning wat later vir 'n stoorhuis of winkel aangepas is. In die middel van die verste muur verskyn 'n lang gewelgebou.
Vrae om te skilder 1
1. Wat is u indrukke van die Old Las Vegas Mormon Fort en die omliggende landskap? Watter gevolgtrekkings kan u maak oor die lewenstyl van die Mormoon tydens die vesting?
2. Hoeveel jaar nadat die Mormone vertrek het, is hierdie skildery geskep? Hoe sou u die oorblyfsels van die fort in hierdie tyd beskryf?
(Met vergunning van Nevada State Museum and Historical Society, Las Vegas)
Hierdie foto is geneem baie jare na die dood van haar man. Sy was ongeveer 34 jaar oud. As die presidentsvrou van Las Vegas is mevrou Stewart gesoek deur gesogte reisigers wat deur die streek gekom het. Hoewel dit nie die middelpunt van die mode was nie, het sy indrukwekkend geklee in die lig van hoe geïsoleerd sy was.
1. Beskryf Helen Stewart se klere. Is dit wat u van 'n boer verwag? Dink jy sy sou elke dag sulke klere gedra het? Hoekom of hoekom nie?
2. Watter beeld dink jy probeer Helen Stewart op hierdie foto oordra?
3. Waarom, dink jy, het Helen die bynaam & quotthe first lady of Las Vegas gekry? & Quot
(Spesiale versamelings, UNLV Libraries, Harry Floyd Alter Collection 0004-0001)
Dit toon verskeie tente op die Las Vegas Creek wat in 1905 beset is deur mense wat wag dat die stad Clark oopmaak. Boorde en wingerde was belangrik vir die nuwe inwoners. Die plaas met sy watertoevoer was van groot waarde vir die nuwe stad wat uit die droë grond opstaan.
1. Watter groot gebeurtenis het in 1905 plaasgevind wat die teenwoordigheid van tente op die Stewart Ranch kan verklaar? Wie was die eienaar van die plaas in hierdie tyd? Watter doel het dit gedien? Verwys indien nodig na Lees 2.
2. Watter persoonlike aanraking kan u sien wat die inwoners bygevoeg het om hul tente soos 'n huis te laat voel? & Quot
Tekening 1: Ferris Doolittle (1965) skets van Las Vegas Fort, c. 1912.
(Robert Elston en Alvin McLane, Ou Las Vegas Mormoonse fort: historiese argeologiese perspektiewe [Silver City, Nevada: Intermountain Research, 1993] bl. 69. Gebruik met toestemming van Nevada State Parks.)
Vrae om te teken 1
1. Hoe het Doolittle geweet hoe die fort meer as 50 jaar gelyk het voordat hy hierdie skets geteken het?
2. Ondersoek tekening 1. Watter leidrade sien jy om jou te vertel hoe die fort gedurende hierdie tyd gebruik is? Verwys indien nodig na Lees 2 en 3. Hoe het die fort/boerdery verander om hierdie doel te bereik?
3. Watter geografiese kenmerk sien u, wat dit 'n goeie plek kan maak vir die begin van 'n vakansieoord? Hoekom?
Foto 3: Theresa Doolittle (swembad) by Old Ranch.
(Spesiale versamelings, UNLV Libraries, Alice Doolittle Collections, 0018-0011)
'N Entrepreneur met die naam Harry Beale maak gebruik van die waterbron en open 'n openbare oord op die plaas. Die plaas het 'n nie -amptelike park vir die stad geword, met tenthutte vir toeriste en 'n primitiewe swembad.
Vrae vir foto 3
1. Watter tydperk dink jy verteenwoordig hierdie foto? Verwys indien nodig na Lees 2 en Teken 1.
2. Waarom dink jy was 'n swembad so 'n aantrekkingskrag? Hoe is die swembad geskep? Verwys indien nodig na Lees 2. Waar is dit met betrekking tot die fort? Raadpleeg, indien nodig, tekening 1.
Foto 4: Sementtoetsplek vir Hooverdam (genesingskamer regs bygevoeg), Old Fort c. 1929.
(Spesiale versamelings, UNLV Libraries, Henry Wicking-versameling 0009-0004)
Planne vir die bou van die Hooverdam het 'n nuwe era vir die ou fort en boerdery geopen. Om die gebou bruikbaar te maak, het die Buro vir Herwinning drie strukture in een saamgevoeg, die mure eenvormig gemaak en nuwe deure en vensters en 'n sementvloer ingesit. Dit is gebruik vir 'n toetslaboratorium vir gruis.
Foto 4 van die sementtoetsplek is aan die oostekant van die ou fort.
Vrae vir foto 4
1. Wie het die gebou besit c. 1929? Watter ander aktiwiteite vind gedurende hierdie tydperk op die fort/plaas plaas? Raadpleeg indien nodig Lees 3.
2. Skets die geskiedenis van die fort en vergelyk en kontrasteer Foto 6 met die ander beelde in Visual Evidence. Gee hierdie beelde u 'n beter idee van hoe die gebruik van die fort oor tyd verander het? Hoekom of hoekom nie?
The Old Mormon Fort: Geboorteplek van Las Vegas, Nevada--
Deur die Old Mormon Fort: Birthplace of Las Vegas te bestudeer, sal studente in Nevada die redes ontdek waarom die Mormone Las Vegas gekies het as 'n plek vir hul missie. Hulle sal ook ondersoek hoe die historiese fort mettertyd verander het en die stad Las Vegas gebore het. Diegene wat meer wil leer, sal vind dat die internet 'n verskeidenheid interessante materiaal bied.
Ou Las Vegas Mormon Fort State Historic Park
Die webwerf van die park bevat inligting oor die besoek van die park, asook gedetailleerde beskrywings oor die fort.
Brigham Young Universiteit van Utah Provo
Die aanlyn spesiale versamelings by die universiteitsbiblioteek bevat 'n afdeling genaamd Trails of Hope: Overland Diaries and Letters, 1846-1869. Dit is 'n versameling van die oorspronklike geskrifte van 49 reisigers op die roetes van Mormon, Kalifornië, Oregon en Montana wat op die roete geskryf het. Sommige dagboeke praat met 'n ongewone welsprekendheid en ander met 'n verslae kortheid, terwyl hulle hul verhale vertel van volharding en pyn, geboorte en dood, God en goud, stof en puin, goggas en buffels, liefde en lag, en verveling.
Die missie van die Old Spanish Trail Association (OSTA) is om die gebruik van die Old Spanish National Historic Trail te bestudeer, te bewaar, te beskerm, te interpreteer en te bevorder. OSTA bevorder die openbare bewustheid van die Old Spanish National Historic Trail en sy multikulturele erfenis deur navorsing en publikasie aan te moedig en saam te werk met regerings en private organisasies. Besoek die OSTA -webwerf vir meer inligting.
NPS-Ou Spaanse nasionale historiese roete
Besoek die park se webwerf vir meer inligting oor die roete van netwerke wat uit die Old Spanish Trail bestaan ​​het.
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae
Vir meer inligting oor die geskiedenis van die kerk en die pioniers wat Salt Lake gevestig het, besoek die amptelike webwerf en klik op die indeks daarvan.
Nevada-geskiedenis-'n wandeling in die verlede
Besoek hierdie webwerf vir meer inligting oor die geskiedenis van Nevada, insluitend talle foto's, kaarte, geskiedenis en meer.