Beste FW, sê dan ten minste ‘Oeps!’Oudpres. FW de Klerk. Foto: ANA Die Menseregtekommissie (MRK) se bevinding oor die EFF-leier, Julius Malema se uitlatings dat “die keel van die wit man afgesny moet word” en dat hulle “ten minste nie nou al vra vir die slagting van wit mense nie” het ŉ paar vrae laat ontstaan. Een daarvan is of die MRK die regte liggaam is om die Verenigde Nasies se Menregteraad te adviseer oor wat in Suid-Afrika gebeur. Hulle vooroordeel skemer baie sterk deur as daar gekyk word na die verskillende maniere waarop hul rassistiese uitsprake deur wit mense en uitsprake soos dié van Malema, hanteer. Dan kan hul onpartydigheid met reg in twyfel getrek word en kan dié tipe inligting wat hulle na die VN deurgee, met reg bevraagteken word. `ŉ Tweede vraag is of sommige media-instellings se prioriteite nie misplaas is nie. Hulle verloor totaal en al kop as daar ŉ ander perspektief van die voormalige eerste minister dr. Hendrik Verwoerd se beleid gebied word, maar berig slegs in die verbygaan oor die feit dat die MRK nie Malema se uitsprake tot haatspraak verklaar nie. ’n Derde vraag is waar vryheid van spraak eindig. Kan daar geargumenteer word dat Malema bloot van sy spraakvryheid gebruik gemaak het? Die antwoord is nee. Jy het die reg om omstrede standpunte in te neem en jy het selfs die reg om iets se wat deur ’n ander persoon as kwetsend of beledigend ervaar kan word. Jy het egter nié die reg om uitsprake te maak wat as ’n oproep tot geweld vertolk kan word nie. Gebruik hierdie kriteria en gaan lees en luister gerus self wat Malema kwytgeraak het. Besluit dan self of dit wel aan die maatstaf van vryheid van spraak voldoen. Dit sal interessant wees om te sien hoe die Nelson Mandela-stigting op die MRK-uitspraak gaan reageer aangesien hulle die blote vertoon van die voormalige Republiekvlag as kwetsend beskou. Is uitsprake oor kele afsny en die slagting van ’n minderheidsgroep nie veel meer kwetsend nie? ’n Laaste vraag: Waar die wigte en teenwigte is waarna oudpresident FW de Klerk in aanloop tot die 1992-referendum verwys het? Ek het in ’n vorige artikel daarop gewys dat dit nie die moeite werd is om voortdurend ou koeie uit die sloot te grawe en aanhoudend debat te voer oor dinge uit vergange se dae soos die 1992-referendum nie. Daar moet wel daarop gewys word dat ’n groot deel van Suid-Afrika se wit bevolking, en spesifiek Afrikaners, vertroue gehad het in die destydse Nasionale Party, en spesifiek president FW de Klerk, om deur die onderhandelingsproses en die nuwe Grondwet te verseker dat minderheidsgroepe nie aan die meerderheid uitgelewer sal wees nie. Die howe was veronderstel om een van die versekeringspolisse te wees, maar wanneer die Grondwethof uitspraak teen Afrikaanse onderrig op tersiêre vlak lewer, dan word dit duidelik dat dit nie so is nie. Die Kommissie vir die Bevordering en Beskerming van die Regte van Kultuur-, Godsdiens-, en Taalgemeenskappe was veronderstel om ’n ander vorm van versekering te bied, maar is tans besig met ’n openbare deelnameproses wat ten doel het om staatsregulering by die beoefening van geloofsinstellings moontlik te maak. En dan was daar die Menseregtekommissie… Die gebrekkige beskerming wat minderhede geniet, maak dit duidelik dat die wigte en teenwigte wat oudpresident De Klerk beloof het, nie opgewasse was teen ’n ANC-regering nie. Dit is nie noodwendig dat die voormalige president ’n verskoning vir die gebrek aan wigte en teenwigte aanbied nie, maar miskien kon hy darem net sê, “Oeps!”.