Renier Slabbert: 'Jy kan bo uitkom' | News24
Renier Slabbert: 'Jy kan bo uitkom'
Persoonlikheid van die Maand: Renier Slabbert . Foto: JANNIE HOUGH
STEL jou voor: Pappa gewone werkersklas, moeder 'n tuisteskepper, vier seuns en twee dogters, en vra jouself: hoe lyk die toekoms?
Voeg by: hulle is edel ouers (nie foutloos nie), Godvre-send, harde werkers – almal van hulle; respek en skrif- tuurlike beginsels beheer hul lewens; en hulle glo die wêreld skuld hulle niks nie. Dan lyk die prentjie anders.
Renier Slabbert dink nie hy was of is iets besonder nie. Hy was die laaste van vier seuns in Virginia waar sy pa harde skofte in die myn gewerk het. Soms was tannie Corrie so besig dat hulle een aand na kerk by die pastorie teegedrink het en – klein Kobus was weg! Toe lê die outjie onder die kerkbank en slaap. So het hulle grootgeword – elkeen moet verantwoording neem, sy deel in die huis doen, so vêr moonlik na homself omsien, want as jy dit nie doen nie, sal oom Kobus na jou omsien – en dit kan lol.
Renier se vriendelikheid raak jou: hy sien behoefte raak en hy gee om vir ander, sonder om dit aan die groot klok te hang. Die lewe het hom so gemaak. Al die seuns het as skoolkinders reeds koerante in Bloemfontein se strate verkoop. Renier het tydens vakansies in 'n klerewinkel geassisteer. Werk...werk, want geld was skaars. So, al werkend, is hy agter Dirk aan: Landbouskool toe in Tweespruit, want Dirk was net ouer as hy, en Dirk was sy "hero."
Met "die wêreld skuld ons niks" as hulle leuse, is die drie oudstes universiteit toe in Bloemfontein. Pa het toe vir Irish Linen gewerk. Al die koerantverkoop-geldjies plus banklenings is saamgegooi en die manne het B.Sc. geswot. Toe cum Willie B.Sc., word mediese dokter, Kobus doktor en later professor in kernfisika, en Dirk tandarts en ortodontis. Tannie Corrie het saans om die seuns gekloek, tot Willie een aand vra: "Ma, wat skryf Ma môre?" Toe tannie Slabbie ewe bedees laat weet dat sy niks skryf nie, stuur Willie haar bed toe! Liefde vir die kinders. Dit het hulle gedra. Liefde en dissipline.
Renier vertel: Toe sý beurt vir universiteit aanbreek, het die ander Slabberts reeds die natuurwetenskappe geskaak en was hy nie lus om in hul voetspore te volg nie. Hy wou eers argitek word, maar kom toe agter hy moet kan teken! Toe word hy prokureur. Hy lag lekker oor die ou grap van die man wat op 'n grafsteen lees" "Here lies an attorney and an honest man." Snaaks, sê die ou, twéé mense in een graf! As jy reg loop, sê Renier, kan jy in enige beroep opreg en eerlik wees. Hy het 'n leuse in sy lewe: Hou dinge eenvoudig. As jy eerbaar leef, is niks gekompliseerd nie.
Werk en wen – dit is die Slabberts. Hy het geleer om vergenoeg te wees, mymer Renier – om niks as vanselfsprekend te aanvaar nie. Dit maak sin, as jy dink die seuns het net een klerekas gehad – klere onder mekaar uitgeruil. Maar tussen gesonde reëls en streng dissipline deur, was daar altyd tere liefde, genoeg kos – selfs vir ander mense en maats en noodlydendes.
Hy is in 1987 met Debbie Lourens getroud, en hul seun is tans vierdejaar meganiese ingenieurstudent op Noordwes Universiteit, en hul dogter is 'n onderwyseres. Re- nier is reeds dertig jaar 'n prokureur in Jeffreysbaai. Stewig. Vasbyter.
Renier se swaar maar geborge kinderjare het nie ongesiens by hom verbygegaan nie. Sy pa is 'n paar jaar gelede oorlede en sy moeder woon gemaklik in die seuns se huis in 'n veiligheidskompleks. Maar Renier het nie die vroeëre swaarkry van sy moeder vergeet nie. Hy besoek haar elke dag en bring tyd saam met haar deur. En hy leef die woorde van 'n onbekende digter – woorde wat hy ook hierdie week aan haar sal voorlees:
"As once you stroked my thin and silver hair, so I stroke yours now at the set of sun. I watch your tottering mind, its day's work done, as once you watched with forward-looking care my tottering feet. I love you, as I should. Stay with me; lean on me; I'll make no sign. I was your child, and now time makes you mine. Stay with me yet a while at home – and do me good."
Dit is Renier Slabbert: die omgee-mens, die vriendelike prokureur, 'n aanwins vir die land. Uit duursame hout gebeitel.