Die Evolusie van Marmer Onttrekking Tegnieke
Die voorbeeld van die Carrara Marmer
Sedert die antieke tye is marmer uit die Apuan Alpe onttrek. Carrara is erken vir die uitsonderlike gehalte van sy wit of blougrys marmer en het die Romeinse Ryk voorsien vir die bou van die mees gesogte monumente wat die glorie van Rome maak.
Die Pantheon en die Trajanus Kolom in Rome is gebou van Carrara Marble. 'N Beroemde gesegde van Augustus is: "Ek het Rome 'n stad van bakstene gevind en dit 'n stad van marmer gelaat" ("Marmoream relinquo, quam latericiam accepti") .
Baie beeldhouwerke van die Renaissance (die David van Michelangelo, onder andere) is ook in marmerblokke uit die Carrara se steengroef gesny.
Die woord "Carrara" self is gemaak van die Keltiese "kair" of sy liguriese vorm "kar", wat beide "klip" beteken . Die dubbele konsonant R kom waarskynlik uit die Franse "Carrière" (steengroef). As gevolg van sy oudheid en produksie grootte, Carrara is 'n perfekte gevallestudie vir almal wat die evolusie van die marmer-ekstraksie tegnieke deur die eeue wil bestudeer.
Die Romeinse Tydperk
Die Romeine het die Carrara Marmer Marmer Lunensis ("Marmer van Luni" genoem) omdat dit op skepe gelaai is in die hawe van Luni, in die oostelike einde van die Liguriese streek van Noord-Italië.
Die ekstraksie werk, hoofsaaklik handleiding, is uitgevoer deur 'n arbeidsmag wat hoofsaaklik deur skuldigbevindinge aan dwangarbeiders, slawe en Christene gemaak is. Die eerste mynwerkers het die natuurlike fissure van die rots ontgin, waar vyehoutwiggen ingeplaas en met water opgeblaas is, sodat die natuurlike uitbreiding die ontbinding van die blok veroorsaak het.
Vir blokke van vaste grootte, gewoonlik 2 meter dik, gebruik die Romeine die metode van die "paneel" wat in die geselekteerde blok oefen, 'n 15-20 cm diep sny waarin metaalbeitel ingevoeg is. Na 'n deurlopende bulting is die blok uiteindelik van die berg afgeskei.
Die gebruik van die swart poeier: Nie so 'n goeie idee
Die gebruik van die swart poeier het gedurende die agttien eeu deel geword van die Carrara-marmer-ekstraksie tegnieke.
Die Apennynse landskap het deur 'n groot verandering gegaan. Groot ophopings van puin ( ravaneti ) het gewys hoe sterk die marmerafsettings geraak is deur die gebruik van plofstowwe.
Dekoratiewe steenwinningstegnieke dra hul eie spesifisiteit waar "die eerste bekommernis is om die rots nie te beskadig tydens die onttrekking nie, wat dit ongeskik maak vir verdere gebruik", soos reeds genoem in 'n vorige artikel.
Die Heliese Wire: 'n ware rewolusie
Die eintlike rewolusie van die marmer-ekstraksie tegnieke het aan die einde van die 19de eeu plaasgevind met die uitvinding van die heliese draad en die penetrerende katrol. Die tegniek is gebaseer op 'n 4 tot 6 mm diameter staaldraad, gekombineer met die skuuraksie van silikaalsand en 'n oorvloedige hoeveelheid water as 'n smeermiddel.
Die heliese draad is 'n aaneenlopende lus van spanningstaal wat beweeg teen 'n spoed van 5 tot 6 meter per sekonde en sny die marmer teen 'n tempo van 20 sentimeter per uur. Die gebruik van hierdie nuwe tegniek het byna die gebruik van plofstof vervang en 'n sigbare verandering in die landskap bepaal. Die berg het letterlik met presisie gesny, en skep surrealistiese landskappe gemaak van groot vlugte van stappe en platforms, genaamd "piazzali di cava" .
"Diamantdraad is in die 1950's in Engeland uitgevind, aanvanklik deur diamant-gegalvaniseerde krale wat op 'n meervoudige staalkabel gedraai is. Gedurende die afgelope 30 jaar het beduidende ontwikkelingswerk (onder andere Diamant Boart) die konsep verfyn totdat dit kommersieel aanvaar is. in Carrara-marmergroen in Italië, " het Shane McCarthy geskryf in 'n merkwaardige koerant oor diamantdraadsny (Queensland Roads Technical Journal, Maart 2011, pp. 29-39) .
Diamantdraagsaag word vandag nog in gebruik in die marmerbedryf, veral in Carrara. "Die diamantdraad saag vereis aanvanklik twee loodregte gate (een horisontaal aan die onderkant van die bank en 'n vertikale van bo) wat volgens die blokgrootte sny.
Dan word die kabel geroteer deur 'n masjien wat op rails geplaas word. Deur die draai, saai die kabel die rots. Die masjien gaan geleidelik terug op die rails sodat die kabel vasgespan word tot aan die einde van die sny. Hierdie tegniek word wyd gebruik, aangesien dit moontlik maak om blokke met skerp kante te kalibreer en maklik om te werk, " soos uiteengesit in my onlangse artikel oor die dimensie-steengroef-besonderhede.