Nagenoeg 'n duisend gedigte wat aan Li Bai toegeskryf word, het behoue gebly. Dit is saamgevoeg in vier bloemlesings uit die Tang-dinastie, terwyl vier en dertig van sy gedigte ingesluit is by die bloemlesing Driehonderd Tang-gedigte, wat vir die eerste keer in die 18de eeu gepubliseer is. Vertalings van sy gedigte word ook in hierdie tyd in Europa gepubliseer. Die gedigte dien as modelle om die plesier van vriendskap, die diepte van die natuur, afsondering en wyn te vier. Onder die beroemdste gedigte tel Om wakker te word uit dronkenskap, Die moeilike pad na Shu en Op 'n stil nag, wat steeds in Chinese skooltekste voorkom. In die Weste word nog voortdurend meertalig vertaalde tekste van Li se gedigte gepubliseer, Afrikaans ingesluit. Sy lewe self het 'n legendariese gedaante aangeneem met stories van dronkenskap, ridderlikheid asook die bekende mite dat hy in 'n rivier verdrink het na 'n poging om die maan se waterweerkaatsing vanuit 'n boot te omhels.
Groot gedeeltes van Li se lewe word deur sy gedigte ontbloot: plekke waar besoek afgelê is, vriende wat weggesien is op reis na verafgeleë bestemmings en dalk nooit weer te sien gekry is nie, sy eie dromerige verbeeldingsvlugte verweef met sjamanistiese botone, aktuele gebeure waarvan hy te hore gekom het, beskrywings uit die natuur gesny en vervat in tydlose poësie en so meer. Spesifiek van belang egter is die veranderinge wat in sy leeftyd plaasgevind het. Sy vroeëre gedigte is geskryf binne die milieu van 'n "goue era" van vrede en voorspoed in die Tang-dinastie, onder die gesag van 'n keiser wat die kunste aktief ondersteun en aan deelgeneem het. Die omgewing verander nogtans skielik en drasties met generaal An Lushan se rebellie, waartydens die hele noordelike China deur oorlog en hongersnood verwoes is. Li se poësie neem hierna ook 'n nuwe toon en kwaliteit aan. Anders as in die geval van Li se jonger vriend, Du Fu, sou hy nie lank genoeg leef om die einde van die chaos te beleef nie. Groot gedeeltes van Li se digkuns is nietemin vir die nageslagte bewaar met blywende gewildheid in China en elders.
Sy gegewe naam word met 'n Chinese karakter (白) geskryf, en word verrooms met variante soos Po, Bo, Bai en Pai. In Hanyu Pinjin wat moderne Mandaryns reflekteer, is die vernaamste omgangsvariant vir dié karakter Bái; Bó is egter die korrekte letterkundige variant en 'n algemene uitspraak vir sy familienaam. Die "P" in Wade-Giles Po dui op ’n gebrek aan aspirasie in die konsonant, sodoende nader aan /b/ as aan /p/ en kan geskryf word as "p'", /p/ gevolg deur ’n apostroof. Die Kantonese weergawe is baak met 'n finale /k/. Die gerekonstrueerde weergawe van hoe hy en ander uit die Tang-dinastie dit sou uitspreek is Bhæk. Sy stylnaam (zi) is Taibai (Tai-pai; 太白), letterlik "Groot Witte" wat Venus beteken (in die Chinees van sy tyd en later deur die term "Goue ster" vervang is as planeetnaam). Deur dus die familienaam en die stylnaam te kombineer kom variante soos Li Taibo, Li Taibai en Li Tai-po onder meer na vore.
Die twee "Boeke van Tang", Die Ou boek van die Tang en Die Nuwe boek van die Tang bly die primêre bronne van bibliografiese materiaal oor Li Bai.:Part III Ander bronne bevat interne leidrade uit gedigte van of deur Li Bai, en dan is daar ook sekere ander bronne, soos die voorwoord vir sy versamelde gedigte geskryf deur sy familielid en literêre eksekuteur, Li Yangbin.
Twee weergawes deur tydgenote, Li Yangbing (familielid) en Fan Chuanzheng, noem dat Li se familie oorspronklik kom uit wat nou bekend staan as suidoostelike Gansu. Li se voorgeslagte word tradisioneel terug geneem tot by Li Gao, die adellike stigter van die staat Westelike Liang.:8 Hierdie feit verskaf 'n mate van ondersteuning vir Li se aanspraak dat hy verwant is aan die Li koninklike familie van die Tang-vorstehuis. Die Tang-keisers het ook aanspraak gemaak daarop dat hulle verwant is aan die Li-heersers van Westelike Liang. Bewysstukke toon egter dat Li se eie voorgeslagte tydens die Sui-dinastie weens een of ander rede sosiaal as nie-adelikes geklassifiseer is, en gedwing is tot 'n vorm van ballingskap vanuit hul oorspronklike huis (wat nou Gansu heet) na 'n plek of plekke verder wes. :57-58 Tydens hul ballingskap in die verre weste bly die familie Li in die antieke Syroetestad Suiye (Suyab, tans 'n argeologiese terrein in hedendaagse Kirgistan), en moontlik selfs in Tiaoshi, 'n staat naby moderne Ghazni, Afghanistan.:388 Hierdie gebiede lê langs die antieke Syroete en die familie Li was waarskynlik handelaars:389 en was nogal welvarend. :20 en 21
In een hagiografiese mededeling droom Li Bai se ma, terwyl sy hom verwag, van 'n groot wit verskietende ster. Dit moes bygedra het tot die idee dat hy 'n uitgeworpe onsterflike (een van sy byname) was.:59 Dat die Groot Wit Ster sinoniem was met Venus, dra ook natuurlik by om sy stylnaam "Tai Bai" of "Venus" te verduidelik.
Li was ten minste twee maal getroud. Hy tree in 727 in sy eerste huwelik met die kleindogter van ’n gewese minister.:20 Later jare in 744 tree hy weer in die huwelik in die huidige Liangyuan-distrik van Henan. Die huwelik is met 'n ander digter met die van van Zong (宗), by wie hy kinders verwek:24, 25 en 166 en mee gedigte uitruil, onder meer verskeie verklarings van liefde teenoor haar en hulle kinders. Sy tweede vrou was 'n kleinkind van Zong Chuke (宗楚客, oorl. 710), ’n vername regeringsamptenaar tydens die Tang-dinastie en die oorgangstydperk van Wu Zetian.
In 720 voer Goewerneur Su Ting, wat Li as 'n genie beskou het, 'n onderhoud met hom. Hoewel hy die begeerte uitgespreek het om 'n amptenaar te word, het hy nooit die Chinese staatsdienseksamen afgelê nie. Die rede vir wat as 'n logiese stap vir hom sou wees blyk persoonlik van aard te wees.
Li Bai verlaat Sichuan rondom 725 in sy middel twintigs en seil die Yangtzerivier af oor die Dongtingmeer na Nanjing en lei hiermee sy swerfjare in. Hierna keer hy stroomop terug na Yunmeng, wat nou as Hubei bekendstaan, en trou met die kleindogter van 'n afgetrede eerste minister, Xu Yushi. Die huwelik blyk egter net 'n kort tussenpose te wees.:58-59 Tydens die eerste jaar van sy reis ontmoet hy bekendes en gee heelwat van sy rykdom weg aan hulpbehoewende vriende.
In 730 bly Li Bai by Zhongan-berg naby die hoofstad Chang'an (Xi'an), en probeer tevergeefs om daar ’n pos los te slaan. Hierna seil hy stroomaf met die Geelrivier, vertoef in Luoyang en besoek Tiyuan voor hy huiswaarts keer. In 735 bevind Li Bai hom in Shanxi waar hy tydens ’n krygsverhoor teen Guo Ziyi tussen beide tree. Ziyi betaal die guns later terug tydens die An Shi-onruste, na hy een van die top Tang-generaals geword het.:59 Teen ongeveer 740 verhuis Li na Shandong en word oor die tydperk deel van die groep wat bekend word as die "Ses leeglêers van die Bamboesspruit". Dit was 'n informele groep toegewy aan letterkunde en wyn.:59 Verder swerf hy rond in die omgewing van Zhejiang en Jiangsu en maak uiteindelik vriende met Wu Yun, 'n bekende Daoïstiese priester.:59 Wu Yun word in 742 deur die Keiser ontbied om die keiserlike hof by te woon en sy lof daar vir Li Bai was enorm.:59
Wu Yun se lof vir Li Bai lei Keiser Xuanzong (gebore Li Lonji en ook bekend as Keiser Minghuan) om Li Bai na die keiserlike hof in Chang'an te ontbied. Li se persoonlikheid fassineer beide die aristokrate en gewone mense gelyk, insluitend 'n ander Taoïs (en digter) genaamd He Zhizhang. Zhizhang gee Li die bynaam van "Onsterflike uit die hemel verban.":59 Na 'n aanvanklike oudiënsie, waartydens Li Bai uitgevra is oor sy politieke siening, was die Keiser so beïndruk dat hy 'n groot banket aangebied het in Li Bai se eer. Daar word genoem dat die Keiser tydens die banket sy guns tot so 'n mate bewys het deur persoonlik Li se sop te kruie.:59:201
Keiser Xuanzong neem Li in diens as 'n vertaler omrede hy ten minste een nie-Chinese taal geken het.:59 Ming Huang gee hom op die ou einde 'n pos by die Hanlin-akademie, wat gemoeid is met die lewering van geleerde kundigheid en poësie vir die Keiser.
Li Bai het verskeie gedigte geskryf oor die Keiser se pragtige en geliefde Yang Guifei, die gunsteling koninklike gade.:60 'n Heel waarskynlik apokriewe storie doen die rondte oor Li Bai uit hierdie tydperk. Een maal, onder die invloed van alkohol, word sy skoene vol modder en Gao Lishi, die polities magtigste eunug in die paleis, word gevra om voor die Keiser vir Li by te staan met die verwydering van die modder. Gao voel beledig deur die nietige taak en slaag later daarin om Yang Guifei te oortuig om aanstoot te neem van Li se gedigte rakende haar.:60 Met verloop van tyd onder aanmoediging van Yang Guifei en Gao Lishi, stuur Xuanzong vir Li Bai, teësinnig maar tog beleefd en met geskenke van goud en silwer, weg uit die keiserlike hof.:61 Na Li Bai se vertrek uit die hof word hy amptelik 'n Taoïs en maak Shandong sy nuwe tuiste. Hy swerf egter nog ver en wyd oor die volgende tien jaar met die skryf van gedigte.:61
Hy ontmoet Du Fu in die herfs van 744 na hulle 'n enkelkamer deel en verskeie aktiwiteite saam aanpak soos reis, jag, wyn drink en poësie skryf. Hierdeur word 'n hegte en lewenslange vriendskap gevorm.:24 en 25 Hulle ontmoet die daaropvolgende jaar weer. Dit is die enigste twee kere wat hulle in persoon ontmoet hoewel hulle voortgegaan het om die vriendskap lewendig te hou via digkuns. Dit word weergegee in die dosyn of meer Du Fu-gedigte aan en oor Li Bai wat bewaar gebly het, en die een van Li Bai aan Du Fu gerig, wat nog bestaan.
Nog voor die ryk se eksterne vyande verslaan is, sê die twee broers mekaar egter die stryd aan met hulle onderskeie weermagte. Met die verslaan van Prins Yong se magte deur sy broer, die nuwe keiser in 757, vlug Li Bai. Hy word nogtans later gevange geneem in Jiujiang en tot die dood veroordeel. Dit is hier waar die bekende en magtige weermaggeneraal Guo Ziyi saam met ander tussen beide tree; Gou Ziyi is die einste persoon wat dekades vroeër deur Li Bai van ’n krygsverhoor gered is.:61 Sy vrou, die dame Zong, en ander (soos Song Ruosi) skryf petisies om begenadiging.:26-27 Na Generaal Guo Ziyi se aanbod om sy amptelike rang prys te gee in ruil vir Li Bai se lewe, word Li se doodstraf omgekeer in ballingskap en word hy verban na Yelang.:61 Yelang (nou Guizhou) was in die afgeleë uiterste suidwestelike deel van die ryk geleë en is beskou as buite die vername invloedsfeer van die Chinese beskawing en kultuur. Li Bai vertrek sonder enige haas na Yelang, lê verlengde sosiale besoeke (soms tot maande) af, skryf gedigte op pad en maak vir die nageslagte gedetailleerde notas van sy reis. 'n Kennisgewing van imperiale kwytskelding bereik hom egter nog voor hy naby Yelang was.:61 Hy het slegs sover as Wushan gereis toe die nuus van die kwytskelding hom in 759 bereik het.:26-27
Daar bestaan 'n ou en effens vergesogte tradisie uit onbekende Chinese bronne oor sy dood. Dit lui dat Li verdrink het na hy uit sy boot val in 'n poging om die maanweerkaatsing in die Yangtze-rivier te omhels.:61 Die werklike rede vir sy dood blyk egter as gevolg van meer natuurlike oorsake te wees, moontlik weens sy harde lewenstyl. Die legende beklee nietemin 'n plek in Chinese kultuur.
Li Bai was onder andere 'n bedrewe kalligraaf. Net een fragment van sy werk in sy eie handskrif bly egter behoue. Die fragment dra die titel Shangyangtai (Opgaan na die Sonterras), 'n 38.1 x 28.5 cm lange rol (met 'n latere toevoeging van 'n titel geskryf deur Keiser Huizong van Song en 'n naskrif deur Keiser Qianlong self). Die kalligrafie word gehuisves in die Verbode stad in Beijing, China.
Li Bai het 'n sterk sin van homself as deel van 'n poëtiese tradisie gehad. Die "genie" van Li Bai, volgens een onlangse beskrywing, lê in sy totale beheer van die literêre tradisie voor hom en sy genialiteit met die buig (sonder om te breek) hiervan om 'n unieke persoonlike idioom te ontdek.:296 Burton Watson noem, in vergelyking met Du Fu, dat Li se digkuns in essensie terugskouend is en meer ’n herlewing en vervulling van eertydse beloftes en glorie was as ’n poging tot ’n aanslag op die toekoms.:141 Watson voeg as bewys hiervan by dat van al die gedigte wat aan Li Bai toegeskryf is, ongeveer 'n sesde in die yuefu-vorm is, of anders gestel, verwerkte lirieke uit tradisionele volksballades.:141-142 As verdere bewys haal Watson die bestaan van 'n versameling van nege-en-vyftig gedigte aan, genoem Gu Feng (Op die ou manier), wat in gedeelte hulde bring aan die poësie uit die Han en Wei dinasties.:142 Sy bewondering vir sekere spesifieke digters word ook getoon deur bepaalde sinspelings, byvoorbeeld gemaak op Qu Yuan of Tao Yuanming, en by geleentheid op die naam soos byvoorbeeld met Du Fu.
'n Meer algemene waardering vir geskiedenis word deur Li Bai getoon in sy gedigte binne die huaigu-genre,:145 of meditasies oor die verlede waarin een van die blywende temas van Chinese digkuns volg: die digter wat nadink oor die ruïnes van vergange glorie.:88
'n Belangrike eienskap van Li Bai se digkuns is die fantasie en mate van kinderlike verwondering en speelsheid wat so baie van sy gedigte deurweef.:142 Burton Watson skryf dit toe aan 'n fassinasie met die daoshi, Taoïste-kluisenaars wat alchemie en askese beoefen het in die berge, met die doel om xian of onsterflike wesens te word.:142 Daar kan 'n sterk inslag van Taoïsme in sy werk gevind word in beide die sentimente wat dit uitbeeld asook in hulle spontane toon. Baie van Li se gedigte handel ook oor berge, dikwels met beskrywings van die bestyging van berge wat halfpad oorgaan na verbeeldingsvlugte en oorskakel van werklike natuurskoon na visioene van natuurgode, onsterflikes en 'jade maagde' van die Taoïs-leer.:142 Watson beskou dit as nog 'n bevestiging van Li Bai se aangetrokkenheid tot die verlede en 'n voortsetting van die Chuci en vroeë Fu-tradisies.:143 Hierdie element van fantasie lê volgens Watson agter Li Bai se gebruik van die hiperbool en die speelse personifikasies van berge en hemelliggame.:143
Li Bai skryf ook 'n aantal gedigte vanuit verskillende oogpunte, insluitend vroulike personae. Hy skryf byvoorbeeld 'n hele paar gedigte in die Zi Ye-styl asook gedigte in die Han-volksballadestyl.
Li Bai is vernaam vir die tegniese meesterlikheid van sy poësie en die bemeestering van sy verse.:141 Kritici stem oor die algemeen saam dat Li Bai, in terme van poëtiese vorm, geen besondere innovasie getoon het nie. Sy digkuns is ook opmerklik skraal aan die nuwe elemente wat dit bekendstel teenoor die knapheid waarmee hy die ou elemente belig.:141 Burton Watson maak die aanmerking op Li se bekende gedig wat vertaal kan word as "Bring die wyn", dat soos met soveel van Li Bai se werk dit 'n grasie en moeitelose waardigheid besit wat dit op een of ander manier meer fassinerend maak as vroeëre pogings in die selfde styl.:144 Li Bai se yuefu-gedigte is deur die Ming-dinastie akademikus en skrywer Hu Yinglin beskou as die grootste van alle tye.
Li Bai blink veral uit in die Gushi-vorm, of ou styl-gedigte, 'n poësievorm wat 'n groot mate van vryheid bied in terme van vorm en inhoud. 'n Voorbeeld hiervan is sy gedig "蜀道難" wat vrylik vertaal kan word na "Die moeilike pad na Shu ." Shu is 'n poëtiese term vir Sichuan, die vlugtelingsbestemming waarheen Keiser Xuanzong oorweeg het om te gaan om te vlug van die naderende magte van die rebelle-generaal An Lushan. Watson maak die opmerking dat die gedig gebruik maak van reëls wat in lengte wissel van vier tot elf karakters. Hierdie onreëlmatigheid van die reëls suggereer die skerp spitse en ongelyke bergpasse van Sichuan soos in die gedig weergegee.:141
Li Bai is verder ook bekend vir sy bemeestering van die Lushi of "gereguleerde vers", die formeel mees veeleisende versvorm uit daardie tyd. Watson noem egter dat sy gedig "Vaarwel aan 'n vriend" ongewoon is deurdat dit die reël verontagsaam dat die twee middelkoeplette verbale parallelisme moet handhaaf, en voeg by dat Chinese kritici die tipe verontagsaming verskoon het in die geval van 'n genie soos Li.:147
In sy leeftyd, tydens sy vele omswerwinge en aan die hof in Chang’an ontmoet en skei Li Bai paaie met verskeie kontemporêre digters. Die ontmoetings en skeidings dien as 'n tipiese geleentheid vir verskuns volgens die tradisie van geletterde Chinese uit die tyd. 'n Belangrike voorbeeld is sy verhouding met Du Fu.
Na sy dood bly sy invloed groei. Ongeveer vier eeue later tydens die Song-dinastie, skryf die digter Yang Wanli 'n hele gedig wat sinspeel op slegs Li se gedig wat soms vertaal word as "Wyn in die maanlig" (en twee ander Bai gedigte) in die Ou poëtiese styl.:20
Vandag nog in China word sy gedig "Op 'n stil nag", wat reflekteer op die nostalgie van 'n reisiger van die huis, algemeen deur kinders gememoriseer en deur volwassenes aangehaal.
Op 20 Maart 2015 reik die Verenigde Nasies se Posadministrasie (UNPA) 'n stel van 6 posseëlblaaie uit, onder andere Li Bai se Stille nag gedagtes, vir die viering van Wêreldpoësiedag.