Keiserin-weduwee en regentes Cixi - Wikipedia
Olieverfskildery deur Hubert Vos (1905)
Die Keiserin-weduwee en regentes Cixi (Chinees: 慈禧太后; pinyin: Cíxī Tàihòu [tsʰɨ̌.ɕì tʰâi.xôu]; Mantsjoe: Tsysi taiheo; (ook geromaniseer as keiserin-weduwee T'zu-hsi; 29 November 1835 - 15 November 1908), van die Mantsjoes Yehe Nara-klan, was 'n Chinese keiserin en regent wat die Chinese regering in die laat Qing-dinastie vir 47 jaar effektief beheer het, van 1861 tot haar dood in 1908. In haar adolessensie is sy gekies as 'n byvrou van die Xianfeng-keiser, en gee geboorte aan 'n seun, Zaichun, in 1856. Na die dood van die Xianfeng-keiser in 1861 word die jong seun die Tongzhi-keiser, en word sy die keiserin-weduwee. Cixi verdryf 'n groep regente wat deur die ontslape keiser aangestel is en neem regentskap oor, wat sy deel saam met keiserin-weduwee Ci'an. Cixi konsolideer daarna die beheer oor die dinastie toe sy haar broerskind as die Guangxu-keiser aanwys na die dood van die Tongzhi-keiser in 1875, in stryd met die tradisionele erfreëls van die Qing-dinastie wat sedert 1644 in China regeer het.
Alhoewel Cixi geweier het om Westerse regeringsmodelle aan te neem, ondersteun sy tegnologiese en militêre hervormings tydens die self-versterkingsbeweging. Sy ondersteun die beginsels van die honderd dae se hervormings van 1898, maar vrees dat skielike implementering, sonder burokratiese steun, ontwrigtend sou wees en dat die Japannese en ander buitelandse moondhede enige swakheid sou benut. Sy het die Guangxu-keiser, wat sy verdink het daarvan dat hy haar probeer vermoor, onder praktiese huisarres geplaas nadat hy die radikale hervormers ondersteun het. Sy het van die belangrikste hervormers laat teregstel. Nadat die Bokseropstand gelei het tot 'n inval deur die geallieerde leërs, het Cixi aanvanklik die Bokser-groepe gesteun en die oorlog teen die indringers verklaar. Die daaropvolgende nederlaag was 'n groot vernedering. Toe Cixi van Xi'an na Beijing terugkeer, waarheen sy die keiser geneem het, raak sy meer goedgesind teenoor buitelanders in die hoofstad en begin fiskale en institusionele hervormings deurvoer om China in 'n grondwetlike monargie te verander. Die dood van sowel Cixi as die Guangxu-keiser in November 1908 het die hof in die hande van konserwatiewe Mantsjoe, 'n kind, Puyi gelaat. Sy het 'n rustelose, diep verdeelde samelewing nagelaat.
Geskiedkundiges in China en in die buiteland het oor haar nalatenskap gedebatteer. Konvensioneel word sy veroordeel as 'n meedoënlose despoot waarvan haar reaksionêre beleid, hoewel suksesvol, selfdiens in die verlenging van die kwynende Qing-dinastie was. Haar heerskappy het gelei tot die vernedering en ondergang tydens die Wuchang-opstand, maar revisioniste het ook voorgestel dat die nasionalistiese en kommunistiese rewolusionêre haar die sondebok gemaak het vir diepgewortelde probleme wat nie malik reggestel kon word nie. Diegene het haar geprys vir die handhawing van die politieke orde sowel as talle effektiewe, indien vertraagde hervormings - insluitend die afskaffing van slawerny, antieke folterende strawwe en die antieke eksamineringstelsel in haar latere jare, waarvan laasgenoemde vervang is deur instellings waaronder die nuwe Beijing-universiteit.
↑ Jung Chang, Empress Dowager Cixi: The Concubine Who Launched Modern China (Alfred A. Knopf, 2013), ISBN 0224087436
Chung, Sue Fawn (1976), "The Image of the Empress Dowager Tz'u-hsi", in Cohen, Paul A.; Schrecker, John E., Reform in Nineteenth-Century China, Harvard University Press, pp. 101–10 Draws from the author's never published doctoral dissertation at University of California, Berkeley.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Keiserin-weduwee_en_regentes_Cixi&oldid=2400931"