Ibiscus - tuinplante - hoe om hibiskus te genees - Tuin - 2021
Die korrekte natmaak van die hibiskus
Die hibiskus verdra die hitte goed en selfs kort periodes van droogte, maar die ideale omgewing is die vogtige. Die grond wat die plant huisves, moet dus altyd nat wees, maar sonder oortollige water, want stagnasie van water kan die plant ernstig beskadig en sy wortels merk. Die jonger plante, dit wil sê 'n wortelstelsel wat nog nie goed ontwikkel het nie, moet meer natgemaak word. Vir diegene wat meer "gedateer" is, is dit genoeg om te besproei as u agterkom dat die grond te droog is, terwyl reënwater in die winter gewoonlik meer as voldoende is om in die plant se behoeftes te voorsien. Die hibiskus kan altyd in die buitelug wees, maar as die temperatuur onder 12 ° C daal, moet dit herstel word deur 'n "nie-geweefde tuinblad".
Die beste metode om die hibiskus te verbou, is dié van die "taleaggio", dit is die plant van 'n sny wat van die moederplant geneem word. Van hierdie laaste een sny 'n halfhoutagtige tak van ongeveer 10 cm lank en plaas dit in 'n grond wat, in gelyke dele, van turf en 'n sagte substraat ryk aan organiese stowwe bestaan. Na wortels moet die sny weer op 'n groter houer geplant word. Die lente is meestal geskik vir die voortplanting deur steggies, wanneer die plant weer krag kry na die stilstaande seisoen. As die vel goed versorg word, groei die hibiskus vinnig, dus moet u voortgaan met verpotten in 'n geskikte houer, maar nie meer as 30 cm in deursnee nie. Die grond wat vir hierdie plante aangedui word, is vrugbare en goed gedreineerde grond.
Hoe en wanneer om die hibiskus te bemes
Om blomvorming te ondersteun, moet hibiskus gehelp word met voldoende bemesting. As korrelkunsmisstowwe stadig gebruik word, is dit voldoende om dit vroeg in die lente en met die koms van die eerste herfsdae toe te dien. Daarenteen moet vloeibare kunsmisstowwe met water verdun word (in dosisse laer as wat op die produkverpakking aangedui is), en elke twee maande op die plant gespuit word. Dit is belangrik om produkte ryk aan kalium, maar met 'n lae stikstofinname te gebruik, omdat hierdie mikroelement die ontwikkeling van die vegetatiewe deel help en die hibiskus die energie benodig om dit te blom, as dit oorskry, te ontneem. Aan die einde van die winter, na rus, het die plant verdere integrasie van organiese stowwe nodig: daarvoor moet mis of "kompos" by die groeimedium gevoeg word.
Hibiskussiektes en middels
Die plant van hibiscus dit is die teiken van talle plae en swamme: van die eerstes is dit die plantluise en myte wat die "melatta" suig, 'n suikeragtige patina wat die vegetatiewe dele bedek en miere lok. Die mees voorkomende swamsiektes van hibiskus is die fumaggini en oidium, wat maklik aangetref word deur die teenwoordigheid van witterige en stowwerige kolle op die blare en op die takke van die plant. In al hierdie gevalle word die middels voorgestel deur spesifieke plaagdoders en antifungale middels wat ook as geldige voorkomende profilakse gebruik kan word. Om die aanval van oidium te voorkom, kan dit nuttig wees om 'n sistemiese terapie te gebruik wat daarop gemik is om die plant se verdedigingsmeganismes te versterk: dit is aktiewe stowwe wat gebruik moet word volgens die presiese aanduidings van die kwekery, gebaseer op "rifloxystrobin", die 'bupirimate' en 'cyflufenamide'.