Die bloeitydperk van Stalin se kultus - Interessant
Die bloeitydperk van Stalin se kultus
Dankie aan ons liewe Stalin vir ons gelukkige kinderjare!
Die laaste van die rewolusionêre van 1917
In 1950 teken Nina Nikolaevna Vatolina (1915-2002) 'n nuwe weergawe van 'n onderwerp wat in 1936 herhalend geword het. Stalin bedank deur kinders 'vir hul gelukkige kinderjare'. Hierdie slagspreuk op 'n vaandel van 'n parade in die Rooi Plein in Julie 1936 is hergebruik deur die Pravda om kommentaar te lewer op die foto van Stalin met die klein Gelia Markizova in sy arms wat 'n ruiker blomme vashou. Sy handtekening is een van die bekendstes, sy kleurryke styl met tipiese close-up figure onder die mees herkenbare.
Op 72-jarige ouderdom lyk Joseph Vissaronovich Djugashvili, bekend as Stalin, onsterflik. Hy het die Groot Terreur in 1937-1938 ontketen en die belangrikste historiese leiers van die enkele party, soos Zinoviev, Kamenev, Bukharin, laat verhoor by die Moskou-proewe (1936-1938).
Die stalinistiese geslag
Onder die vele variasies oor hierdie tema, kies die plakkaat uit 1950 vertikaliteit en styg van links na regs. Die bekende slagspreuk verskyn links in die rooi kleur, soos die titel van 'n boek; hy dring aan op die term "DANKIE" terwyl ander plakkate die woord Stalin voorgehou het. Eenvoudige, kalmerende kleure - wit, swart, grys, oranje - kostuums en anonieme dekor laat dit toe om die rooi pragtige sjaal van die seun, die knope in die dogtertjie se hare, die kraag van Stalin se generaal te versier. . Rooi rose, 'n universele simbool van liefde, staan ​​in kontras met die rooi anjers wat gewoonlik die seremonies van groot kommunistiese figure tydens seremonies versier. Die blomme wat deur die meisie gehou word, is 'n herinnering, indien nodig, dat 'n klein Sowjet-dogtertjie die vreugde gehad het om die Gids regtig te nader. Die omgekeerde driehoeksamestelling keer die van die Renaissance Pietàs om en stel die idee van die Drie-eenheid weer in. Hier is net een vader vir wie die oë van kinders wat die Sowjet-bevolking beliggaam, eenparig saamtrek. Die gekykte blik en die glimlag wat uitgeruil word, illustreer die slagspreuk terwyl dit totale vertroue aandui.
Die kultus van persoonlikheid
Die kultus van Stalin, wat tydens 'n geheime sessie van die XX sinies deur Nikita Khrushchev aan die kaak gestel ise Kongres van die Kommunistiese Party in Oktober 1956, het sy wortels in die verhouding van die volk tot die tsaar, daarna tot Lenin. Die outokratiese keiser was ook die tydelike hoof van die amptelike Ortodokse Kerk en die figuur van Nikolaas II is tydens die Eerste Wêreldoorlog bevorder. In 1917 woed 'n Kerenskimania in Rusland tydens die kort bewind van Alexander Kerensky as hoof van die voorlopige regering. Na die dood van Lenin, gebalsem en in die mausoleum geplaas, gebruik Stalin die beeld en afgekapte aanhalings uit die laat Guide om 'Leninisme' te kontrasteer met 'n vermeende 'Trotskyisme'. As die opperheerser sy aanbidding nooit direk aangemoedig het nie, maak hy dit moontlik deur 'n groot verandering in die historiese visie. In 1927 het hy afstand gedoen van internasionalisme ten gunste van 'sosialisme in een land'; Vanaf die middel van die dertigerjare is figure van groot leiers soos Ivan die Verskriklike, Peter die Grote en Katarina die Grote weer in die nasionale geskiedenis geïntegreer. Uiteindelik het die begeerte om die 'vader van die volk' onder die kommunistiese leiers te behaag, hulle versoeke laat vermeerder, soos die doop van die stad Tsaritsyn in Stalingrad. Hulle eer dus die een wat die vader van die nasie wil wees, van 'n nuwe staatsgodsdiens en van 'n nuwe ryk.
Die propaganda is gerig op kinders en is gerig op die eerste generasie Sowjets wat slegs hom geken het as die heerser, die eksplisiete grondslag van die Kommunistiese Sowjetunie van die toekoms. Hierdie direkte skakel delegiseer die intermediêre generasie wat implisiet as onvoltooid in die transformasie van die kommunistiese self beoordeel word. Dit stel ook die ou marxisties-leninistiese duo van die Gids en die massas fyn op, terwyl dit speel op die etniese kwessies wat van kardinale belang is om die ryk rondom die regime te bevestig. Maar hierdie slagspreuk moes wreed voorgekom het vir 'n generasie wat, in plaas van die paar jaar van relatiewe vrede tussen 1933 en 1937, die verskriklike beproewing van die "Groot Patriotiese Oorlog" geken het.
Oleg Khlevniouk, Stalin, Parys, Gallimard, 2017.
Nina Tumarkin, Lenin leef! Die Lenin-kultus in Sowjet-Rusland, Cambridge, Harvard University Press, 1983.