Julie 2021 – NG Kerk Adelaide
Month: Julie 2021
Diensbaarheid teenoor verheerliking.
2021/07/31 Paul Odendaal1 Kommentaar
SKRIFLESING: Mark 9: 2 – 9
Ek het 'n negentiende eeuse verhaal gelees van 'n meisie wat op was vanuit Ierland na Sussex in Engeland om by Hertog Henry van Arundel Castle te werk op die aartappellande. Haar nuwe werkgewer was die vyftiende hertog van Norfolk. Hertog Henry was baie lief vir werk en het baie dikwels saam met sy arbeiders gewerk op die aartappellande.
Die meisie, haar naam word nie genoem nie, het op die stasie aangekom. Haar besittings was in 'n baie groot tas verpak – veels te swaar vir haar om te dra. Die kasteel was goed 'n paar kilometer heuwel – op en sy sou dit beslis nie alleen regkry met die swaar tas nie. Op die stasie het sy na 'n kruier geloop en vir hom gevra om haar te help: " Meneer, asseblief meneer, sal meneer my nie met my tas help nie? Ek kan dit nie so maklik dra nie. Sien my broer in London het my daar gehelp …" Die kruier het nie eers opgekyk nie. Hy was slegs in vet fooitjies geïnteresseerd. "Wat kan jy betaal?" wou hy kortaf weet?
"'n Sjieling (10c), meneer, dis al wat ek het. Maar ek sal meneer die hele sjieling betaal." Die kruier het uitbundig gelag: " 'n Sjieling! Jou klein dwaas. Jy's van jou sinne beroof. Vir 'n sjieling sal ek nie eers jou tas tot in die straat dra nie. Wie dink jy is jy? Dra jou tas en skoert!"
Die Ierse meisie was verslae. Sy het gereken 'n sjieling baie geld was, daarom het sy dit so sorgvuldig gebêre.
Maar 'n man in gewone arbeidersklere het die hele petalje so eenkant staan en aanhoor. Hy staan nader en vra haar: "Kan ek dalk help, juffrou?" wou hy weet. "Ag, asseblief Meneer, ek moet na die kasteel gaan. Ek het daar werk gekry, maar my tas is so swaar. Kan meneer my nie miskien help nie. Ek sal meneer, 'n sjieling betaal …… (en sy wys vir hom die muntstuk)"
Die vreemdeling het haar tas stilswyend opgetel en langs die meisie begin aanstap na die kasteel. Voor die poort van die kasteel het die meisie vasgesteek en gesê: "Toemaar Meneer, hiervandaan sal ek self regkom." Sy gee hom die muntstuk en hul groet. Die man stap toe aan, na die aartappellande. Sy dink toe maar dat hy ook een van die arbeiders is.
Die volgende oggend moes sy voor die hertog verskyn. Sy stap deur die sale en verkyk haar aan die eeue – oue skatte wat deur geslagte van ridders versamel is. Uiteindelik swaai die swaar houtdeure oop en daar staan die hertog voor haar. Geskok kyk sy na hom ……. dit is die man wat haar tas help dra het en sy het hom nog met 'n sjieling betaal ook. Die hertog het net geglimlag en gesê dat hy graag mense help en hulle het mos vir 'n sjieling ooreengekom.
'n Pragtige verhaal van iemand wat groot is, maar nie bang is om te dien nie.
Of 'n meer resente voorbeeld het 'n paar winters gelede in Johannesburg afgespeel. 'n Vrou in 'n spogwoonbuurt in Johannesburg se kar wou die wintersoggend nie vat nie. (Gewoonlik battery probleme.) Sy wink 'n swartman nader en vra: "Outa, wil jy nie gou vir my die kar stoot nie – ek is laat vir werk." Vriendelik willig hy in en help haar om die kar aan die brand te stoot. Sy stop hom R1 in die hand en sê dankie. 'n Week later vind sy uit dit is haar nuwe buurman en hy is 'n advokaat in die Randse Hooggeregshof. Toe sy by die asbesheining kennis maak en om verskoning vra glimlag hy en antwoord: "Toemaar, Mevrou ons sukkel almal maar nog om aan die nuwe Suid Afrika gewoond te raak."
Ware groot mense is nie bang om te dien nie. Die skopus van die preek is: Diensbaarheid teenoor verheerliking.
In die Markus Evangelie is Jesus Christus natuurlik vir ons die allerbeste voorbeeld. In ons gelese gedeelte word daar op die berg die grootheid en die koninklikheid van die Here Jesus openbaar. Wanneer sy klere skitterwit verander en sy aangesig verander en hy saam met Elia en Moses verskyn word die Gans Andersheid van Jesus Christus openbaar. Christus Jesus is nie van die skepping nie. Hy is nie van die stof van die aarde nie. Sy afkoms is Goddelik en hy sal eendag weer verheerlik word as die opgestane Seun van God. Eintlik was hierdie 'n stuk profesie dat Jesus Christus, na sy lyding uit die dood sou opstaan. Dit was 'n stuk heerlikheid – aankondiging van die uiteindelike heerlikheid wat vir die Seun van God wag. Die stem uit die wolk het dan ook duidelik aangekondig: "Dit is my geliefde Seun. Luister na Hom."
Petrus en Jakobus en Johannes was so aangedaan deur hierdie hemelse openbaring – dit was vir hulle iets van 'n ander wêreld. Petrus, sonder woorde, sê: " Rabbi, dit is goed dat ons hier is. Laat ons drie hutte bou, een vir U, een vir Moses en een vir Elia.
Eintlik wou Petrus hierdie hemelse ervaring vries. Hierdie oomblikke van heerlikheid moet nie verby gaan nie. Kom ons bou hutte, 'n kasteel om hierdie heerlike ervaring vir ewig vas te vang. (Hulle kan nie 'n foto neem nie – maar dalk kan hulle die Here Jesus oortuig om saam met Moses en Elia te bly.)
Dalk wou die dissipels die Here die lyding en die selfverloëning spaar – daarom wil hulle vir Hom op hierdie plek van aanbidding 'n hut bou, saam met die hutte van Moses en Elia.
Die Here het egter gekom om te dien en nie om gedien te word nie. Hy het gekom om vir ons 'n tuiste ('n kerk op die aarde en 'n woning eendag in die hemel) te skep en nie dat ons vir Hom 'n hut moet bou nie.
Daarom verdwyn die wolk en die stem verdwyn en die gedaante en klere van die Here Jesus word weer doodgewoon. Die Here Jesus verbied hulle vir eers om daaroor te praat – want, eers moet die Seun van die mens dien en ly.
Die Here Jesus het die siekes, die blindes, die kreupeles, die armes en die sondaars gedien. Hy het voete gewas en gesê ons moet soos kindertjies wees. Hy het gepraat van diens en selfverloëning en gehoorsaamheid.
Jesus Christus is 'n Koning – maar Hy het gedien soos 'n slaaf.
Ons is koningskinders – maar ons moet slawe vir mekaar wees.
Daarom word 'n geestelike lewe van heerlikheid afgewys en 'n geestelike lewe van gehoorsaamheid, gedienstigheid en dissipelskap bepleit.
Die Here Jesus het in doodgewone klere en in doodgewone omstandighede gedien. Daarom het so min mense Hom erken as die Messias. Maar deur Sy doodgewone diens het Hy die wêreld onherroeplik verander. Soos die meisie met die tas nie die hertog herken het nie, so het die mense in die tyd van die Here Jesus, Hom ook nie herken as die Messias nie.
Bid en vra die Here Jesus om ook vir u en my 'n geaardheid van diensbaarheid te gee.
Verheerliking wag vir ons eendag. Maar nou moet diensbaarheid 'n deel van ons karakter en lewe wees. Diensbaarheid is om uit te reik na ander mense en hulle te help. Ons moet nie in ons eie "bubble" sit en niks met ander mense te doen te wil hê nie. Gemaksones is gevaarlik, want jy wil alleen maar net oorlewe. Jy moet uit jou gemaksone beweeg en 'n verskil maak in ander mense se lewe.
Verheerliking later, nou diensbaarheid!
Nie deur die septer nie, maar deur die kruis het die Here Jesus die wêreld verander. Sy heerlikheid het Hy verberg en vir sy dissipels gesê om vir eers nie daaroor te praat nie. Nie met heerlikheid nie, maar met nederige diens het Hy die wêreld verander.
Ons verwag 'n koninklike geboorte, maar vind 'n krip.
Ons verwag 'n groot aanhang, maar vind verraad.
Ons verwag 'n Halleluja – koor, maar vind 'n kreet: "Kruisig Hom, kruisig Hom."
Ons verwag koninklike klere, maar vind naaktheid.
Ons verwag eerbetoon, maar vind sweepslae.
Ons verwag 'n rosekrans, maar vind 'n doringkroon.
Daarom herken so min mense die Hertog van die hemel, die Hertog wat kom dien het. Mag ons Hom opnuut weer herken in sy vreemde gestaltes.
2021/07/25 Paul OdendaalLewer kommentaar
2021/07/17 Paul OdendaalLewer kommentaar
SKRIFLESING: Prediker 3: 9 – 15
Koos du Plessis skryf die volgende woorde:
"Eenvoud is die vreugde van die lewe.
Dit gee en neem net wat daar is.
Dis dankbaar eet van elke skewe snytjie brood wat liefde is."
Die Here het die mens eenvoudig gemaak. Ons maak die mens en die wêreld ingewikkeld. Ons het vir ons 'n moderne welvaartskultuur geskep. Die tipiese simptome daarvan is spanning, depressie, klagtes oor gejaagde programme, gevoelens van minderwaardigheid, angs en so gaan die lys aan.
Alles moet vinniger, beter, en op groter skaal gedoen word. Alles word 'n "rat race" op 'n muismeuletjie. Ons jaag, maar ons jaag na niks.
Almal streef na 'n hoër lewenstandaard. Ons wil nie afsteek by ander mense nie. Daarom koop ons die nuutste modes en wil die nuutste modelle van alles hê. Iemand het een maal gesê: " We buy things we do not want, to impress people we do not like ….."
Verder put ons elke dag die aarde se lewensbronne al meer uit. 'n Joernalis het een dag vir Gandhi gevra of Indië na hulle onafhanklikheid sal probeer om dieselfde gemiddelde lewenstandaard as Engeland te bereik. Ghandi se antwoord was dat vir Engeland die helfte van die planeet se bronne geverg het om hulle lewenstandaard te bereik, hoeveel planete sou nodig wees om dieselfde lewenstandaard vir alle mense in Indië te verseker? Ghandi sê daarom: " Earth provides enough to satisfy every man's need, but not for every mans's greed.
'n Mens kan jou inderdaad afvra hoe die wêreld sou lyk indien daar net soveel motors per persoon in China was as in die VSA. Of net soveel rommel per persoon in Afrika as in Europa. Hulle beweer dat 'n ontwikkelde Westerling tot tien keer groter ekonomiese impak maak op die ekologie as die mense van Afrika.
Ons werk harder, speel harder, bestee harder ………. maar aan die einde van die dag is ons armer in ons gees. Die tragiese ironie is dat armes ook alte dikwels deur hierdie materiële begeertes in besit geneem word. Foster sê: "Those who have it the least, love it the most."
Prediker skryf vanuit 'n bevoorregte agtergrond. Hy het die persoonlike ervaring van iemand wat alles in die lewe het en wat niks kort kom nie. Hy is iemand wat hard kon werk en selfs baie studie agter sy rug het. Hy het selfs boeke geskryf. Tog lei Prediker aan depressie. Alles voel vir hom na 'n gejaag na wind.
Dan lees ons hoedat Prediker vreugde vind in die gewone, eenvoudige huishoudelike dinge in die lewe – om te eet, te drink, om vrug op jou arbeid te sien, om vreugde in jou lewensmaat te vind, om jou kinders te geniet, om jou liggaam te versorg ensovoorts.
Luister hoe klink Prediker 9: 12 – 13 – " Ek het besef dat daar tussen hulle niks beter is nie as om vreugde te ervaar en die goeie te geniet in die lewe ja, elke mens dat hy eet en drink en die goeie geniet by al sy inspanning."
Prediker roep dis die mens op om eenvoudiger te lewe. Eenvoud is 'n deug, nie 'n straf nie. Om iets hiervan te verstaan moet ons, soos Prediker, weer leer hoe om die eenvoudige dingetjies te geniet, om die buitengewone in die gewone raak te sien, om die hand van God self daarin te bemerk.
Eintlik bedoel Prediker, dat die mens moet streef na minimalisme.
Minder is beter! Die duiwel hou van meer en beter. Daarom het hy ook vir Eva verlei in die paradys om groter en beter, soos God self te wees. Wanneer 'n mens 'n minimalis is, is jy tevrede met minder en kleiner. Dan kan jy eers werklik dankbaar wees, vir die erfporsie wat vir jou uitgesit is.
"Small is beautiful" sê Ernst Schumacher. Daarom moet 'n mens weer opnuut leer om die "klein dingetjies" in die lewe raak te sien as God se voetspoor in die wêreld. 'n Mens moet jou instel om vreugde te vind in die reuk van vars brood, in die glimlag van 'n kind, in die varsheid van 'n wandeling in die natuur en in die herfs se veelkleurigheid.
Foster gee in sy boek "Celebration of discipline" die volgende raad om 'n eenvoudiger lewensstyl aan te kweek:
Koop dinge omdat hulle nuttig is nie oor hul status nie. Motors behoort byvoorbeeld vir hulle bruikbaarheid gekoop te word en nie vir hulle prestige waarde nie.
Moenie aan goed verslaaf raak nie.
Kweek die gewoonte aan om dinge weg te gee.
Leer om dinge te geniet, sonder om hulle te besit, byvoorbeeld geniet die veld, die natuur, die strand en openbare plekke. (Ons hoef nie alles te besit om dit te geniet nie.)
Leer om met minder klaar te kom, byvoorbeeld minder skoene en minder klere.
Pas jou goed op om so lank as moontlik te hou. Gebruik dinge op.
Waardeer jou ou goed, moenie altyd nuwe dinge en nuwe modes najaag nie.
Maak die lewe so ongekompliseerd soos moontlik. Moenie die lewe ingewikkeld maak nie.
Leef dankbaar. Wees dankbaar vir elke stukkie "skewe broodkorsie" op jou tafel.
Geniet die lewe, waardeer die skepping, waardeer die seisoene, geniet mense, geniet jou lewensmaat en jou kinders. Geniet die lewe, sonder om alles te wil besit.
Wie so lewe sal dit eers regkry om die Koninkryk van God voor sy eie koninkryk te stel. Dan sal ek myself minder bekommerd oor dinge. Dan sal ek vry wees om die Here te dien.
Wanneer ek in die "Onse Vader bid: "Lord let your Kingdom come!", moet ek terselfdertyd bid: "Lord let my kingdom go."
Eenvoud is loutere vreugde.
2021/07/11 Paul OdendaalLewer kommentaar
SKRIFLESING: Num 13: 26 – 33
In Numeri 13: 26 – 33 word gepraat van die Israeliete wat 'n koringkriekkompleks het.
'n Mens kry mos baie soorte komplekse soos byvoorbeeld, 'n minderwaardigheidskompleks, 'n meerderwaardigheidskompleks, engtevrees, hoogtevrees ensovoorts.
Die volk Israel het hier in Numeri 13 aan die koringkriekkompleks gelei. 'n Koringkriekkompleks is 'n geneigdheid om alles in 'n negatiewe lig te sien.
Twaalf spioene is gestuur om die land Kanaän te gaan bespied. Twee van hulle naamlik Josua en Kaleb was oppertuniste wat alles in 'n positiewe lig gesien het. Hulle het 'n minderheidsverslag ingebring wat aanbeveel het dat die land Kanaän wel ingeval kan word, omdat hulle weet dat die Here hulle sal help. Maar die ander tien verspieders het 'n meerderheidsverslag opgestel; wat erg negatief was. Hulle was so negatief gewees, dat hul hulself vergelyk het met koringkrieke. Daar staan in Numeri 13: 33 die volgende: "Daar het ons reuse gesien. Die Enakiete stam uit die reuse. "Ons was in ons eie oë soos koringkrieke; ons was soos muggies in hulle oë."
Die vyand het vir hulle soos reuse gelyk. Daarom het hulle aanbeveel dat die land Kanaän nie ingeval moet word nie. Negatiwiteit is mos aansteeklik en gou-gou was die hele volk Israel negatief. Hulle was so negatief dat hulle vir Josua en Kaleb met klippe wou doodgooi. Hulle wou eerder die slegte nuus as die goeie nuus hoor. Tipies mens, 'n koerant wat die swartste prentjie skilder verkoop baie beter as 'n koerant met 'n positiewe inslag.
Ook ons as Suid Afrikaanse Christene is besmet met hierdie koringkriekvirus en muggievirus. Ons kla, mor en steun elke dag oor alles en nog wat. Ons sien baie dae die toekoms van hierdie land in die slegste moontlike lig. Ons is negatief oor die ekonomie, oor die regering se hantering van Covid, die ANC se planne vir grondhervorming, oor die onderwys , oor ons skool opvoedingstelsel en die verval in munisipaliteite en so gaan die lysie aan.
Hierdie koringkriekvirus maak jou lam, dit maak jou negatief, dit maak jou angstig, dit maak jou depressief. Jy verleer om te leef en gelukkig te leef.
Wat is die oorsaak van hierdie koringkriekkompleks? Die teks gee vir ons presies vier oorsake vir hierdie koringkriekkompleks, naamlik om alles in 'n negatiewe lig te sien.
Die eerste oorsaak is om net die negatiewe van die verlede raak te sien. Hulle het moontlik net die bitter water by Mara onthou en vergeet van die soet water by die oase. Hulle onthou van die oorlog met die Amelekiete en hoedat drieduisend Israeliete doodgemaak is oor die goue kalf. Hulle vergeet van die water uit die rots, manna en kwartels uit die hemel. Ons vergeet ook dikwels van hoe die Here ons deur droogtes en siektes en deur die dood bygestaan en versterk het. Ons vergeet die talle kere in die verlede hoe die Here ons probleme in die mis laat verdwyn het.
Die tweede oorsaak van hulle negatiwiteit is dat hulle negatief is oor hulle toekoms. Hulle het vergeet dat die Here aan hulle die belofte van 'n beloofte land gegee het. Hulle het vergeet dat die Here vir hulle 'n visie en 'n plan het. Vir hulle het die lewe maar net om oorlewing gegaan. Ons as Christene vergeet ook dat ons in hierdie donker Afrika-kontinent nog steeds 'n taak en 'n plek het. Ons moet die Evangelie versprei, ons moet vir Afrika kos gee, ons moet Suid Afrika help opbou. Die Here het ook vir die Suid Afrikaner met sy Westerse agtergrond 'n baie duidelike doel in hierdie kontinent. Ons is onmisbaar. Ons is net te verlam deur die koringkriekvirus om hierdie heerlike doel wat God met ons lewens het raak te sien.
Die derde oorsaak van hulle negatiwiteit was dat hulle negatief oor hulself gedink het. Die tien verspieders vergelyk hulself met koringkrieke. Hulle is die koringkrieke en die vyand was die reuse. Hoe maklik kan 'n reus nie 'n koringkriek doodtrap nie. Hierdie verspieders het vergeet dat hulle verbondskinders is, dat hulle in die oë van God spesiaal is. Hulle het vergeet dat hulle besny is, dat hulle deur God afgesonder is. So maklik vergeet ons ook dat ons vir God spesiaal is, omdat ons God se gedoopte kinders is. Ons vergeet dat die Here vir ons aangeneem het as sy eie kinders. Ons vergeet van 2 Kor 12: 10, wat sê as ek swak is, is ek sterk. Ons vergeet dat die Here vir die jongeling Dawid gebruik het teen die reus Goliat, ons vergeet dat die Here vir die hakkelende Moses gebruik het, ons vergeet dat die Here vir Paulus met sy doring in die vlees gebruik het.
Die vierde oorsaak van die negatiwiteit is dat hulle 'n skewe beeld van God gehad het. Hulle het eenvoudig gedink dat God te klein is om hulle te help. Die reuse van Kanaän het selfs hulle God verdwerg. Hulle het vergeet van die God wat die tien plae gestuur het. Hulle het vergeet van die God wat die Rooi See in twee verdeel het. Hulle het vergeet van die God wat 'n vuurkolom en 'n wolkkolom gestuur het. Hulle het vergeet van die God wat daagliks manna en kwartels gestuur het.
Hoe maklik vergeet ons nie ook wie GOD werklik is nie. Ons vergeet dat God almagtig, alwys, ewig, onveranderlik, goedertieren, barmhartig, mildelik, vriendelik, genadig, regverdig, alomteenwoordig ensovoorts is. Dikwels blaas ons ons probleme so op dat ons God verdwerg. Dit is doodeenvoudig …. ongeloof.
Ja, uit 'n menslike oogpunt was die vyand soos reuse en die Israeliete soos koringkrieke. Die Kanaäniete het immers ysterwapens gehad, hulle het strydwaens gehad en in versterkte stede gebly en hulle was lank en fris gewees. Die Israeliete daarenteen het slegs houtwapens gehad, het geen strydwaens gehad nie en het in tente gebly. Verder is 'n Jood nou nie juis fris en sterk gebou nie. Daarom het die meerderheidsverslag 10 teenoor 2 gewen. Die volk het ook hulle volmondige steun aan die meerderheidsverslag gegee.
Ja, die hele volk was besmet met die koringkriekvirus. Hulle het verkeerd terug gekyk na die verlede. Hulle het verkeerd gekyk na die toekoms, hulle het verkeerd gekyk na hulself gekyk en hulle het verkeerd na God gekyk.
Die volk Israel en ook ons vergeet egter so maklik van God.
Dit bring ons by die kuur van die virus. Die kuur is eenvoudig. Jy moet die oorsake uit die weg ruim.
Kyk terug na die verlede en dink aan die baie kere wat God jou gehelp het.
Kyk vorentoe en ontdek opnuut die plan wat God met jou lewe het.
Kyk na jouself as 'n verbondsmens vir wie God baie lief het. Weet dat God jou wil gebruik met al jou foute en skete.
Die belangrikste is egter om te kyk na God. Kyk na die krag van die kruis en die opstandingsevangelie. Dan sal jy weet dat ons in die oë van God wel koringkrieke is, maar op God se skouer is ons reuse. AMEN
(Die vierdeling van die preek het ek raakgelees by 'n prediker, wie se naam ek vergeet het. Sommige aanhalings is ook die onbekende prediker se werk. Die begrip "koringkriekvirus" het ek ook by hom gekry.)