Pirow Bekker se poësie word gekenmerk deur die konkreetheid daarvan. Hy is ’n skerp waarnemer wat plante, voëls en diere in ons gewone, voorstedelike omgewings met treffende beelde opnuut onder die leser se aandag kan bring. Só skryf hy in “Nasomer”:
Dit is hierdie soort ervarings wat die digter wil gebruik om ’n brug te bou oor hierdie aarde met sy skoonheid én kwellings en die vergetelheid. Hy wil met sy gedigte iets tot stand bring wat “dié ou reisiger” (die digter self) die krag sal gee om soos Atlas die aarde op sy skouer te lig en oor die “vergeetrivier”, die einde van die bekende lewe, te dra.
Benewens die satiriese gedigte oor die aktuele werklikheid waarvoor Bekker ook bekend geword het, bevat die ses afdelings van die bundel ook mooi liefdesverse, gedigte oor die ouderdom en gedigte oor die verlange van ouers na hul kinders in die vreemde.
Baie lesers sal genot put uit Bekker se gedigte oor die natuur, en mense met bejaarde ouers of kinders in die buiteland sal ontroer word deur die wyse waarop dié temas in die bundel aangeraak word.
Dr. Pirow Bekker was joernalis, navorser en dosent. Hy het, naas gedigte, ook jeugromans en kortverhale geskryf waarvan sommiges gereeld voorgeskryf word. Ná sy aftrede woon hy en sy vrou op Boggomsbaai in die Suid-Kaap, maar het onlangs weer na Pretoria teruggekeer.
Die kragnetwerk sal egter na verwagting tydens die spitstyd in die aand tussen 17:00 en 21:00 onder druk wees.
Moedertaal onderrig ou pêl, jy dink outomaties, dit kom natuurlik, jy presteer, die uitdrukking wat jy gee is soveel meer, jou konsentrasie, en dan het jy die vrymoedigheid en die kennis om dit in die taal waarin jy werk te gaan toepas. Die wereld is jou speelveld.
Ek stem saam Gertjie. Ek hoop die doring in die vlees maak n sweer.Dit moet die anti-Afrikaanse moordenaars laat besef ons staan net sterker en ons taal groei met rasse skrede .Onuitwisbaar.