DJ Opperman 100 jaar: Joan Hambidge se bydrae | LitNet
DJ Opperman 100 jaar: Joan Hambidge se bydrae
Joan Hambidge 2014-09-26
DJ Opperman en Joan Hambidge (foto deur Joan Hambidge verskaf)
Die digter DJ Opperman sou op Maandag 29 September 2014 honderd jaar oud geword het. Onlangs het die Departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit Stellenbosch 'n feesvieringsgeleentheid in die Wilcocksgebou op die kampus aangebied waar sy menslike nalatenskap geëer is. Joan Hambidge deel haar bydrae by dié geleentheid.
Opperman die kanoniseerder, Opperman die digter, Opperman die eerste postmodernis met Kuns-mis, Opperman die kreatiewe begeleier in sy letterkundige laboratorium, waar ek indertyd bygesit het, nie as digter nie, maar as jong kritikus ...
Ek word sy assistente. Dit is 1978. Ek neem vir hom boeke uit in die Carnegie en neem dit laatmiddag na sy huis. Hy is in sy pajamas en knorrig omdat ek laat is.
"Waarheen gaan ons? Kombuis toe?" vra ek senuagtig, want hy is omgekrap.
"Wat? Dink jy dit is die teater van die absurde? Ons gaan studeerkamer toe."
Hy trap my uit oor ek vir hom – volgens hom – 'n verkeerde datum deurgegee het van die sekretaresse.
Hy gaan sit. Ek gee vir hom Invisible cities. Hy raak rustig. Eendag gaan ek nog die tekste opteken wat ek moes uitneem vir hom ...
Hy tel Penseel op. Daar is 'n kortverhaal van my in met gay-ondertone ("Van vier tot ses").
"Dit moet jy ontgin," seg hy."Skryf dit oop." Hy vertel van Hemingway se ontsteltenis toe hy eenkeer 'n rusie – per ongeluk – aanhoor tussen die lesbiese Gertrude Stein en Alice B Toklas in Parys. Hy wis nie hulle was minnaresse nie. "Hy was natuurlik 'n bietjie verlief op haar," lag hy. Hy gesels oor Erica Jong. "Ja, Lina en Antjie hou baie van haar ... vir my is die gedigte te 'chatty'."
"Ja, kom gerus." Ek is geskok om hom te sien. Dit is kort voor sy dood. "Dirk, onthou jy haar?"
"Ja, dis my assistent." Hy lag met die bekende skewe mondhoek. "Doen jou pliggie, ou niggie."
Ek wens ek kon nou met hom gesels oor Komas uit 'n bamboesstok en hoe hy, lank voordat "postmodernisme" 'n modewoord was, postmodernisties gedig het. En hom bedank dat hy my bekend gestel het aan Wallace Stevens in sy huis, in my honneursjaar, toe hy JC Steyn se Die grammatika van liefhê met ons behandel het.
My bydrae die dag toe hy ons vir tee genooi het, is oor hoekom die naam van die busdrywer waarin die kinders noodlottig gesterf het, meneer Koekemoer, nie in die gedig oor Henley-on-klip staan nie ...