Walliams se boeke gaan jou kadwar! ploef! verower | Netwerk24
Deur Donnay Torr 10 April 2017 11:37
Aaklige Ant Alberta & Die seun in die rok
PROTEA, R195 & R150
Ek wonder al 'n geruime tyd oor die sprokie Die paddaprins.
Oukei, dit is eintlik maar 'n metafoor. Maar sou jý 'n padda soen net om jou prins te vind? 'n Brulpadda? Of 'n platanna? Beslis nie nadat jy Aaklige Ant Alberta se alternatiewe einde tot dié sprokie gehoor het nie: "Die prinses soen die padda en kry 'n aansteeklike siekte wat haar agterent laat ontplof."
In 'n David Walliams-wêreld moet jy liefs ver wegbly van paddas.
Ek het dit tog gewaag om met twee van Walliams se boeke, nuut vertaal in Afrikaans, slaags te raak: Aaklige Ant Alberta (Awful Auntie, 2014), en Die seun in die rok (The boy in the dress, 2008).
Volwassenes sal Walliams waarskynlik herken van sy betrokkenheid by die TV-komediereeks Little Britain. Maar dié komediant is ook 'n uiters suksesvolle kinderboekskrywer, met meer as 12,5 miljoen eksemplare in 46 verskillende tale al verkoop. Sy skryfstyl word dikwels vergelyk met dié van ­Roald Dahl.
Heiligskennis? Ja en nee. 'n Tipiese Dahl-verhaal het 'n donker betowering wat uniek is aan dié ikoniese skrywer se vreemdheid. Maar Walliams se verbeelding slaag wel daarin om 'n aweregse wêreld te skep wat jou laat skater van die lag.
Glo my, Aaklige Ant Alberta laat jou vir dae aaneen giggel.
Die storie: Jong Stella Saxby word wakker uit 'n lang, nare droom. Haar aaklige Ant Alberta en dié se reuse- Beierse berguil, Wagner, is daar om haar welkom te heet: Jy was in 'n ongeluk! Jou ouers is dood! Wagner het jou tydens jou koma gevoer deur stukkies halfverteerde rot in jou mond op te gooi!
Van daar af raak dinge net al hoe erger. Ant Alberta is werklik grusaam. En skreeusnaaks. En sy en Wagner het 'n baie hegte verhouding.
Alberta wil die nuwe Lady Saxby wees, en probeer vir Stella dwing om die titelakte van die Saxby-landgoed aan haar oor te dra. Stella weier, en werk saam met Roet, die spook van 'n jong skoorsteenveër, om te ontsnap.
Spesiale vermelding moet gaan aan die stokou Butler, Gibbons, gewoonlik besig om gebotterde pantoffels aan potplante aan te bied vir teetyd. (Gibbons is my sielsgenoot eerste ding in die oggend.)
Walliams is 'n uitbundige skrywer met 'n empatiese, ondeunde verbeelding. Dis heerlik om sy boeke te lees.
Die teks is ryk en propvol klankeffekte: Kadwar! Ploef! Skwaaaaaak! Klonk! Walliams is skynbaar ook lief daarvoor om lang lyste te maak: Ant Alberta se alternatiewe sprokies. Die Britse vereniging van Poltergeeste se gewildste spooktoertjies. Gibbons se vele foute. Die pret hou nie op nie.
Tony Ross se oorrompelend komiese illustrasies verryk die teks. Veral Wagner, die Beierse berguil, sorg vir 'n paar besonderse sketse: wanneer laas het jy 'n uil sien slaap, uitgevat in streeppajamas en 'n slaappet?
Die Afrikaanse vertaling werk goed, hoewel daar hier en daar 'n krapperigheid is. Veral aan die begin, waar ons Stella die eerste keer ontmoet: sy is om die beurt "Stella" of "die meisie", eerder as "sy", en dit voel soms lomp. Oor die algemeen is dit maklik leesbaar, met oorgenoeg aksie, humor en 'n paar "eeeeeuw!"-oomblikke wat enige jong leser se hart sal steel.
Die kontras tussen Aaklige Ant Alberta en Die seun in die rok, Walliams se eerste kinderboek, is merkbaar.
Walliams gebruik 'n eenvoudiger skryfstyl met minder klankeffekte en humor. Die meester-illustreerder Quentin Blake sorg vir die sketse, hoewel daar minder van hulle is.
Die storie sal jou hart laat vermurwe.
Dennis is 'n 12-jarige seun wat saam met sy hartseer trokdrywer-pa en boetie, John, agterbly nadat hulle ma die pad vat. Drukkies is nie 'n ding wat baie in hul huis gebeur nie, so Dennis vind troos in sokker by die skool en modetydskrifte soos Vogue. Sien, Dennis voel anders as ander seuns: hy is gek oor vrouemodes . . . En verstaan nie lekker hoekom hy so voel nie. Want hy's dan so goed met sokker ook?
Dennis ontmoet vir Lisa, 'n ouer skoolmeisie wat net so lief is vir klere en ontwerpers, en sy wêreld kry 'n nuwe dimensie . . . Ek wil nie te veel van die storie verklap nie, want daar is 'n paar werklik wonderlike oomblikke wat 'n mens laat glo dat die mensdom tog andersheid met ope arms sal kan aanvaar.
My siniese kant voel wel dat die storie effe naïef is, en die einde waarskynlik nie iets is wat 'n mens elke dag sal beleef nie – maar ek wens 'n mens kon. Dit is 'n wonderlike boek vir jong mense wat vrae vra, en soms maar uit voel. Walliams is 'n uitbundige skrywer met 'n empatiese, ondeunde verbeelding. Dis heerlik om sy boeke te lees.