Gedagte vir die dag:  Die brandende doringbos – God is nog altyd daar    Foto: pixabay.com Toe die Here sien dat hy nader kom, roep God na hom uit die doringbos: “Moses! Moses!” (Eksodus 3:4) ’n Mens sou Moses nie kon kwalik neem as hy aan depressie gely het nie. Stoksielalleen in die woestyn by Horeb, besig om sy skoonpa se kleinvee op te pas. Ná al die jare het hy nog nie eens ’n eie kudde nie. ’n Vlugteling uit sy geboorteland, al veertig jaar lank. In Egipte het hy as prins grootgeword. Maar hy het sy hand oorspeel en ’n Egiptenaar doodgeslaan. Hy durf nie teruggaan nie. En hier in Midian is sy lewe vaal en betekenisloos. Hy is al ’n ou man, tagtig jaar, met niks om te wys nie. Waar is die Here God, van wie sy ouers hom geleer het, die God van sy groot voorvader Abraham nou? Het Hy van Moses vergeet? Was sy redding in die biesiemandjie, jare gelede, ’n vergissing? Het sy ma en suster wat die hand van die Here daarin gesien het, ’n fout gemaak? Horeb beteken “verlatenheid” – en dis hoe Moses moes gevoel het. Watter verrassing het nie op die eensame veewagter gewag nie! Horeb, het hy ontdek, is toe altyd die berg van God. God is hier! God was nog altyd by hom – al het hy dit nie besef nie. En die Here ken sy naam. “Moses! Moses!” klink dit uit die brandende doringbos. Wie was die Engel van die Here (met ’n hoofletter) wat aan Moses verskyn het? Gewoonlik word gesê dat die Engel niemand minder was as die Tweede Persoon van die Drie-eenheid nie. Dis ’n vooraf-verskyning van Jesus Christus wat eeue later, gekroon met dorings, in die vlamme van die vuur van sy kruis, aan ons as Redder, as God-wat-teenwoordig-is verskyn het. Op jou reis is jy nie alleen nie. God is daar!