Sterk PE-programme moedig studente aan om lewenslank aktief te bly. Kathryn Scott / The Denver Post via Getty Images
Toe ek agterkom dat my 12-jarige seun ongeveer sewe uur per dag aan sy skoolwerk aanlyn spandeer het weens die COVID-19-pandemie, het ek onmiddellik bekommerd geraak. As navorser wat daarop fokus hoe om kinders te help om meer fisies aktief te wees, Ek het geweet my seun en sy klasmaats spandeer te veel tyd sittende.
Om fisies aktief te wees, is goed vir almal se liggaamlike en geestelike gesondheid, insluitend kinders van alle ouderdomme en vermoëns.
Kinders wat meer aktief is, is geneig om dit te doen beter punte behaal en die selfvertroue ontwikkel wat hulle kan bemagtig om later in die lewe te slaag.
Vir mense met gestremdhede kan fisieke aktiwiteite hulle help om te wen onafhanklikheid.
'N Somer-skyfie in fisieke aktiwiteit
Die koms van die somervakansie kan ouers se kommer oor die feit dat hul kinders te sittend is, te wyte wees. Ek onthou die somervakansie as 'n welkome onderbreking van sit in die skool en om binne te sit. Die omgekeerde kan egter vandag by baie kinders geld.
In die VSA, 'n studie van 18,170 jong kinders het bevind dat die deel van die kinders wat vetsugtig was tussen 8.9% en 11.5% tussen kleuterskool en tweede graad styg. Die toename het oor die algemeen in die somer plaasgevind, nie toe kinders op skool was nie.
Navorsers dink a gebrek aan gestruktureerde someraktiwiteite kan veroorsaak dat kinders ongesonde keuses maak. Hierdie idee word versterk deur 'n oorsig van 37 studies wat bevind is dat kinders was minder aktief oor naweke dan op skooldae, en navorsing toon dat kinders spandeer meer tyd met behulp van skerms in die somer as gedurende die skooljaar.
Een uur per dag - 'n ontwykende doel
Die Departement van Gesondheid en Menslike Dienste beveel aan dat skoolgaande kinders en adolessente elke dag minstens een uur deurbring, hardloop, fietsry of nog 'n fisieke aktiwiteit doen. Tog, volgens die Centers for Disease Control & Prevention, ongeveer 1 uit 4 kinders tussen die ouderdom van 6 en 17 het aan die aanbeveling voldoen voor die pandemie.
Selfs kinders wat aan georganiseerde sportsoorte deelneem, kry moontlik nie die voorgeskrewe 60 minute aktiwiteit per dag nie. Een studie het bevind dat kinders in vlagliga-ligas spandeer het slegs 20 minute oefen tydens spanoefeninge. Hierdie bevinding is redelik konsekwent in ander sportsoorte, soos sokker en basketbal, waar nie meer as die helfte van die oefentyd aan oefening spandeer is nie.
Die vlak van fisieke aktiwiteit wanneer kinders in die middelbare skool kom, en dit maak nie veel van 'n verskil of hulle in spanne is of nie. In 'n studie in San Diego is bevind dat kinders tussen 11 en 14 jaar oud spandeer 'n totaal van sewe minute minder aan fisieke aktiwiteitin vergelyking met kinders tussen 7 en 10 jaar oud tydens sportoefeninge.
Intussen spandeer kinders en adolessente soveel as agt uur per dag dinge doen soos TV kyk, slimfone gebruik en videospeletjies speel.
Liggaamsopvoeding in die skool - die pil word nie geneem nie
Wat die bevordering van liggaamlike aktiwiteit betref, het navorsers na liggaamsopvoeding verwys as 'die pil nie geneem nie. " Tans is daar slegs Oregon en die District of Columbia Beleide wat vereis dat skole die nasionale aanbevole hoeveelheid tyd vir PE - 150 minute per week vir elementêre grade en 225 minute vir middel - en hoërskoolleerlinge moet voorsien. ook, meer as die helfte van die state het skuiwergate wat hoërskoolleerders PE laat oorslaan.
In die algemeen het die meeste skoolstelsels nie genoeg gedoen om kinders fiks te hou voordat COVID-19 maande lange afstandsonderrig ingestel het nie. Die CDC het skole 'n graad D- vir hul pogings aan daardie front.
Kortom, die oorgrote meerderheid van die kinders moet meer tyd spandeer om aktief te wees op skool en tuis. Bykomende tyd spandeer in PE-klas verhoog die vermoë van studente om leer die vaardighede om as volwassenes aktief te bly.
Wat kinders van PE benodig
Liggaamsopvoeding bied kinders meer as net oefening, daarom is aktiwiteite soos optog-orkes en selfs spansport na my mening 'n swak plaasvervanger.
Op die laerskool moet PE hoofsaaklik die ontwikkeling van fundamentele motoriese vaardighede ondersteun, soos spring, skop, gooi en vang, wat noodsaaklik is vir 'n wye verskeidenheid aktiwiteite, soos die meeste spansport, dans en gimnastiek. Kinders wat hierdie vaardighede bemeester het, is meer fisies aktief dan die wat nie.
PE-programme in die middel- en hoërskool moet daarop fokus om kinders gemotiveerd te hou om aktief te bly. Omdat adolessente meer gemotiveerd is om fisies aktief te wees as hulle voel asof hulle in beheer is van hul leer, en hulle 'n sê gee in terme van wat hulle doen, is belangrik. Aangesien verskillende kinders verskillende belangstellings het, moet die PE-kurrikulum nie net spansport behels nie, maar ook aktiwiteite wat minder deelnemers benodig, soos tennis en gholf.
Studente op alle vlakke van onderrig moet die geleentheid hê om: ontwikkel hul fisieke fiksheid, veral hul aërobiese uithouvermoë, spierkrag en buigsaamheid.
Tientalle, miskien honderde, aanlynbronne word daaraan bestee om kinders aktief en fiks te hou as hulle nie op skool is nie. Ek het egter gevind dat min ondersteun word deur navorsing en dat die meeste nie deur professionele PE-opvoeders ontwikkel is nie.
Eerder as om die internet te soek vir idees, moet ouers van die basiese studente speletjies met hul kinders speel wat fundamentele motoriese vaardighede bevat. Dit is nuttig om 'n boontjiesak te gooi en te vang, 'n ballon met die paddle te slaan en 'n bal te skop.
Om kinders aan te moedig om te dans en basiese tuimeling te doen, sal hulle help verbeter hul balans.
Ouers van die middel- en hoërskoolleerlinge moet hul kinders aanmoedig om aktiwiteite te beoefen wat hulle mag geniet en tot volwassenheid voortgaan, soos hardloop, stap, fietsry en - as daar fasiliteite beskikbaar is - racquetball. Probeer hulle aanmoedig deur jouself deel te neem en 'n fisies aktiewe rolmodel te wees.
Waar moontlik, moet ouers hul kinders se aktiwiteitsbelange ondersteun deur te help met vervoer, toerusting te koop en gesinsuitstappies na parke en plaaslike byeenkomste soos plesierlopies te beplan.
Ouers moet ook hul kinders help om hul persoonlike fiksheid op te spoor en te bestuur. Drabare fiksheidsnyers soos Fitbits is 'n nuttige hulpmiddel. Kinders kan dit gebruik om daaglikse stapdoelwitte te stel en om vordering te monitor.
Gesinne kan ook gereeld nuwe aktiwiteite probeer wat fiksheid vermaak. Om byvoorbeeld aan aërobiese uithouvermoë te werk, probeer tou spring of dans. In plaas daarvan om gewigte te gebruik om spierkrag op te bou, gaan kajak of rotsklim, of gebruik tuisbande. Joga, pilates en tai chi is ideaal om buigsaamheid te ontwikkel.
Onthou net dit: Fisieke aktiwiteit is 'n gedrag en fisieke fiksheid is 'n toestand. Dit is ook nie sinoniem met liggaamlike opvoeding nie, maar 'n goeie PE-program sal beide help.
Collin A. Webster, mede-dekaan vir navorsing en innovasie, College of Education en professor in liggaamsopvoeding, Universiteit van Suid-Carolina
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Fiksheid en oefening > Kinders het liggaamsopvoeding nodig - selfs as hulle dit nie op skool kan kry nie