JY LEES NOU Never say never, sê die Engelse. En dis so waar.
Want vandag se naasbeste is môre se gunsteling. Nou se uit word in 'n vingerklap anderdag se in, en wat op dié oomblik vir ons 'n nee of 'n miskien is, is netnou 'n groot ja! Dit bly maar die menslike aard.
Kyk maar na die gelukspad wat rooi al die jare met die lipstiffie loop. Weer die skakering wat tot nou toe nie 'n ereplek in my grimeersakkie gehad het nie. Maar Xavier Blin in Parys praat met soveel passie oor sy Lancôme-lipstiffies dat hy enige vrou van plan kan laat verander! Daar's nie 'n vasteland waar vroue nie gek is na skarlaken-lippe nie - van Amerika tot Korea - sê hy. Rooi was tradisioneel die kleur van oorlog, maar nou besit vroue dit. En hulle, die wetenskaplikes, speel heerlik met hierdie veelsydige pigment wat jaar ná jaar, seisoen ná seisoen vroue wêreldwyd opgewonde het. Net so 'n smeersel magenta, 'n tikkie granaat-glans, 'n sonsak-rooi, 'n diep, misterieuse purper. Dit bly die sensuele hier-is-ek-kleur, die kyk-weer-boodskap, die dinamiese moenie-met-my-mors-nie-skakering!
Maar dit was die bekendstelling van 'n nuwe parfuum wat my finaal geswaai het. Dis die vlammende bottel en die robyn "jus", soos die Franse die parfuum self noem, wat my oortuig het dat rooi ook rose, hout en speserye is. Dat rooi mý spesiaal kan laat voel. Dat rooi binne 'n oogwink 'n vrou se splinternuwe liefde kan wees. C'est Magnifique!