Die jeug – spesiaal en deel van ons Kerk
Written by Ds Willem Sauer (Julie 2019)
Lukas Maree het gesing: Môre is die jeug se dag, dit is net oumense wat na gister smag… Vir baie lank het die Kerk geredeneer dat môre die jeug se dag is, daarom moet hulle maar stil sit en luister in die kerk. Maar na verloop van tyd het dinge verander.
Toe ek in die 1980's 'n tiener in die Kerk was, was daar aktiewe jeugverenigings in feitlik al wat gemeente was. Die jeug is, volgens my belewenis van die jeugbewegings, as 'n subgroep in die gemeente beskou, belangrik genoeg dat daar 'n spesiale vereniging vir die jeug moet wees, maar steeds nie belangrik genoeg om déél van die gemeente se hartslag te wees nie. Nee, môre is die jeug se dag…
Written by Ds Willem Sauer (Junie 2019)
'n Baie meer senior dominee as ekself het eenmaal, toe ek Gesang 526 as votum by 'n opening van 'n ringsvergadering gebruik het, my na die tyd eenkant toe geneem en gesê dat ek 'n baie groot fout begaan het. Hy het verduidelik dat ek nie mag sê dat daar waar daar liefde en deernis is, is die Here ons God nie. Ek moes eerder sê daar waar die Here ons God is, is daar liefde en deernis.
Dit het my al baie laat wonder. Ek dink hierdie saak is soos die spreekwoordelike vraag oor die hoender en die eier: Wat is eerste? Ons as gelowiges weet tog dat liefde en deernis nie moontlik is as God nie teenwoordig is nie, want liefde en deernis, sonder God, is welsynwerk, nie barmhartigheidswerk nie. En tog, daar waar daar liefde en deernis is, sien jy God se teenwoordigheid in die handeling van liefde en deernis. Daar word jy, soos Moeder Teresa in een van die bydraes in hierdie uitgawe aangehaal word, een van God se vingers.
Maak die beste van wat jy kry
Written by Ds Willem Sauer (April 2019)
Ek sit saam met die ma van 'n tienerseun wat kanker het. Hoe hard, banaal klink dit nie, wat kanker het… Hy ly al vir langer as 'n dekade aan die siekte. Vir langer as 'n dekade word hulle permanent gekonfronteer deur die werklikheid van kanker.
Ek sit daar en ek wonder, hoe hanteer 'n mens so 'n swaard wat oor jou kop hang? Hoe hanteer 'n mens siekte, hoe hanteer 'n mens verlies, hoe hanteer 'n mens die dood? Gelukkig het dr Tanya van Wyk in haar artikel met die opskrif Hou die dood daagliks voor oë – dit is die sleutel tot 'n ruim lewe die saak van die dood treffend bespreek.
Tog snaaks hoe gou 'n mens vergeet…
Written by Ds Willem Sauer (Maart 2019)
Toe ek die artikels in hierdie uitgawe weer deurlees voordat ek voor my rekenaar inskuif om die redakteursbrief te skryf, was die skok groot oor hoe gou 'n mens vergeet.
Februarie het nog nie eens aan sy einde gekom nie en die skok en hartseer van dit wat op 1 Februarie by Hoërskool Driehoek gebeur het, is al by baie mense amper vergete. Ou nuus, iets in die vergetelheid. Dit is sleg, maar sekerlik ook goed dat mense aanbeweeg en nie in die verlede bly nie. Tog mag die hartseer en verlies van diegene wat op watter manier ook al geraak is deur die gebeure daardie swart Vrydag, nooit vergeet word nie. Lees 'n mens ds André Swanepoel se eerlike vraag na die wil van God in sulke gebeure, hoor jy iets van 'n gemeenskap wat antwoorde soek. Hoe neem jy afskeid van jou kind, jou vriend, jou skoolmaat?