Ek het die twee wêreldbeskouings (geslote en poreus) as fokus van die gedig gebruik. Dis waarom die gedig en die lewe draai. Daarvoor is twee strofes nodig.
Dit is Gerben se gedig. Hy het my die poëtiese moontlikhede tydens die gesprek laat sien. Dit is daardie “blink” moment waarvan Malcolm Gladwell praat.
Die gedig het beslis ŉ filosofiese grondslag. Hoe dink ons oor die wêreld waarin ons lewe? D.J. Opperman en N.P. van Wyk Louw het verskil oor die rol van filosofie in die poësie. Vir Opperman het die filosofie die konkrete beeld ondermyn, maar nie vir Van Wyk Louw nie. Toe Van Wyk Louw op 18 Junie 1970 dood is, was Opperman die oggend laat vir sy klas. Met weemoed het hy aangekondig dat N.P. van Wyk Louw dood is. En toe dié merkwaardige woorde: “Seker ons gróótste.” Ek vind soos Van Wyk Louw die filosofie nie ŉ bedreiging nie, maar ŉ kyk na die mens en die wêreld rondom ons.
Die teenstelling “feit” of “fiksie” geld nie vir die gedig nie. Dit gaan om ŉ werklike beskouing wat elke mens oor die lewe nahou of terughou.
Ja, in ŉ besondere mate. Veral deur die resensies van Gerben se boek. Talle lesers het al na die vers verwys as ŉ gedig wat ŉ nuwe insig ontsluit.