Seeduifbessies is van oudsher baie waardeer vir hul genesende eienskappe, wat beide in vars grondstowwe en olie wat van vrugte vervaardig is, voorkom. Ten spyte van wanopvattings het huishoudelike variëteite, in teenstelling met wilde gewasse, hoë smaakindekse. Dit is waarom die seedoring in baie huishoudelike erwe voorkom. Ondanks 'n bietjie grillige sorg, kan hierdie plant 'n ryk oes aan beginners tuiniers gee. Onder die vele variëteite het die seebosdoringruet alom versprei, waarvan die uitstekende eienskappe dit in byna alle streke laat groei, ongeag klimaat en weerstoestande.
Seeduif Ruet is die resultaat van die vrugbare werk van werknemers van twee instansies: NIISS hulle. M.A.Lisavenko en die eksperimentele vrugte-stasie van die Krasnoyarsk Research Institute of Agriculture. Twee bekende plantvariëteite is as 'ouers' beskou - Chulyshmanskaya en Shcherbinka 1. In die middel-90's van die vorige eeu het Ruet die hoogste gradering ontvang na 'n variëteittoets. Aanbevole landingsterreine is Wes-Siberiese en Oos-Siberiese gebiede.
Plantgrootte en vorm
Seeduifdoring Ruet word gekenmerk deur medium dik bosse en 'n kompakte kroon. Die takke is reguit, met 'n groen, dowwe bas. Aan die bokant van die lote is kort, enkele donkerkleurige are. Blare is los, reguit, effens konveks van vorm.
Het jy geweet? Vanweë die genesende eienskappe daarvan, is seebosbessies gebruik in die komplekse terapie van mense wat gely het as gevolg van die Tsjernobil-ramp.
Bloeiwyses van die duindoring Ruet, soos ander variëteite, is onmerkbaar - 'n taamlik effense voorkoms, 'n groen-bruin kleur, sonder nektarium. Die blomme van die vroulike eksemplare is kort bloeiwyses wat in koringare versamel word, en die mannetjies is geleë in die as van takke en dorings, met kenmerkende kort pedikels. Die blomperiode begin in April.
Bessies het 'n ovaal-silindriese vorm. Oranje kleur. Die vrugte word onderskei deur die gemiddelde dikte van die vel en soet en suur vleis, delikate aroma, sowel as universele doeleindes. Terselfdertyd is die smaakkenmerke volgens beoordelings baie hoog - Rouet word beskou as een van die heerlikste variëteite van die seebos. Die gemiddelde gewig van een bessie kan 0,6 g bereik.
Het jy geweet? In die bas Plante bied die sogenaamde 'hormoon van geluk' - serotonien.
Die tegniese eienskappe van die Ruet-verskeidenheid word waardeer deur ervare tuiniers.
Van die belangrikste kenmerke word opgemerk:
vroeë rypwording - bessies is vroeg in Augustus gereed vir oes;
hoë smaaklikheid - proe-telling is 4,8 punte uit 5;
medium, maar stabiele produktiwiteit - een bos lewer ongeveer 13,7 kg vrugte (of 0,9 kg per 1 m²);
hoë winter gehardheid - sterf nie by lugtemperature onder -40 ° C en -20 ° C van die grond nie.
Voordat u verder gaan met die aanplanting van die seedoring, moet u die regte plek kies, met inagneming van die volgende faktore:
Hoeveelheid lig. Met betrekking tot fotofiele plante duld die seeboerdery nie skadu nie, en die plek wat gekies word vir plant moet daarom goed verlig wees. As u 'n woonbuurt kies, moet u die intensiewe groei van saailinge in die eerste jare van verbouing en 'n sterk afname in die toekoms in ag neem.Dit maak dit vir baie plante moontlik om die duindoornbosse vinnig in te haal en dit verder uit sonlig te bedek. Daarom word klein hoogtes of berghange beskou as die beste plek om te plant - dit is in sulke gebiede dat die hoogste opbrengs waargeneem word.
humiditeit. Nog 'n aanduiding wat dui op die keuse van hoogte in die rol van die gunstigste plek vir die groei van gewasse. Dit is te wyte aan die swak verdraagsaamheid van boggy-bosse, enige stagnasie van water en 'n noue voorkoms van grondwater. Droging van die grond moet ook vermy word - 'n gebrek aan vog is ook nadelig vir die plant en kan die blare en eierstokke laat val.
struktuur die grond. Seeduif groei die beste in vrugbare leemagtige of sanderige leemagtige grond. In ander gevalle sal dit nodig wees om die struktuur te verbeter deur kunsmis toe te dien. Dit is noodsaaklik om fosfor te gebruik, wat 'n noodsaaklike element is in die gesonde groei en ontwikkeling van aangeplante bosse. Weens die byna volledige afwesigheid van groenmassa in die bosse, is stikstof in minimale hoeveelhede nodig, en kalsium is heeltemal nutteloos.
Belangrik! By die keuse van 'n plek, moet wisselbou ook oorweeg word. Daar word byvoorbeeld nie aanbeveel dat ueldoring in die omgewing van aarbeie geplant word nie. Albei hierdie gewasse is onderworpe aan dieselfde siektes, en die risiko van besmetting van jong bosse sal dus baie groot wees.
Die plantprosedure self kan beide in die lente (gedurende die periode waarin die knoppe op die bosse nog nie geblom het nie), sowel as in die herfs ('n paar weke voor die eerste ryp) uitgevoer word. Volgens ervare tuiniers is die lente-aanplanting egter meer geskik, aangesien die persentasie gevestigde bosse in hierdie geval baie hoër is. Die optimale plantmateriaal is twee jaar oue saailinge.
Plant saailinge bestaan ​​uit verskillende fases:
In die herfs word voorlopige grondvoorbereiding uitgevoer - grawe (tot ongeveer 20-30 cm diep) en bemesting (per 1 m² benodig u: natriumsulfaat - 20 g, superfosfaat - 0,2 kg, humus - 4 emmers).
'N Paar dae voor direkte aanplanting word 'n landingstuig voorberei. Die grootte daarvan moet ooreenstem met die risoom, maar gemiddeld 70 × 70 × 70 cm. In die geval van groepplanting word aanbeveel om die afstand tussen die gate van 2 m te hou.
In die middel van die kuil word 'n pen van ongeveer 1 m hoog gedryf, waarna 'n heuwel van die boonste (vrugbare) grondlaag gevorm word wat oorbly nadat die gat gegrawe is.
Die jong bos word saggies geskud om die risoom reguit te maak en bo-op te sit, waarna die gat bedek is met 'n grondmengsel wat bestaan ​​uit gelyke dele tuingrond, sand, turf en humus.
Die wortelnek moet nie meer as 2-3 cm verdiep word nie.
Rondom die naby-stam-sirkel word 'n vlak graf gevorm, waarin verskillende emmers water gegiet word. Die saailing word aan 'n draagstuk vasgemaak.
Nadat al die vog die aarde binnegedring het, is die naby-stam-sone bedek met humus of droë aarde.
Na planttyd sal die seedoring rasionele sorg benodig. Slegs in hierdie geval sal die gesonde groei en volle ontwikkeling van die bosse verseker word, en dus 'n ryk oes.
Belangrik! Seeduif is 'n tweeslagtige plant; daarom is dit nodig om mannetjies- en wyfiebosse onmiddellik te plant om vrugte te verseker.
Verpligte landbouaktiwiteite sluit verskeie prosedures in:
water. Seeduif het 'n lae weerstand teen droogte, en kan daarom ook erg beskadig word selfs gedurende kort periodes van die grond uitdroog. Oorbevoegdheid sal ook nadelig wees - nat grond word gekenmerk deur swak asemhaling, wat suurstofhonger van risome kan veroorsaak. Die hoeveelheid besproeiing wat benodig word, hang af van die ouderdom van die bosbokhaarbosse: slegs aangeplante saailinge benodig daaglikse vog tot die eerste blare blom.Volwasse plante kan ongeveer 3-4 keer per jaar natmaak: voor blom, dan na 20-30 dae, in die middel van die vrug, die vierde - wanneer die bosse voorberei word vir oorwintering (in Oktober). Op 1 m² is ongeveer 30-40 liter water nodig.
Grond los. 'N Belangrike stadium van versorgingsprosedures wat die risoom verryk met die suurstof wat hy benodig. Na elke natmaak moet u losmaak, en die diepte daarvan moet nie meer as 30 cm wees nie, gegewe die oppervlakte van die wortels van die seedoring.
Kunsmis toediening. Boonste, wat tydens planttyd ingestel word, sal voldoende wees in die eerste paar jaar van 'n jong plantjie. Vanaf die vierde jaar is aanvullende kunsmis egter nodig: in die lente (April) word ammoniumnitraat in die verhoudings van 20 g per 1 m² versprei, in die herfs word fosfor kunsmisstowwe (30 g per 1 m²), kaliumsout (25 g per 1 m²) in die grond geplaas, houtas (100 g per 1 m²). In die geval van die groei van die seehout in suurgronde, sal dit ook nodig wees om die grond met fosfaatgesteente (50 g per 1 m²) te bemes.
snoei. Aangesien die vorming van bessies op die seedoring slegs langs die rande van die takke voorkom, vanaf die derde lewensjaar, moet die plant snoei. Daar moet in gedagte gehou word dat die bosse geneig is tot vinnige uitputting, en daarom word beide die vorming en verjonging van die bos in 'n aantal jare nie meer as een keer toegelaat nie. Wat sanitêre snoei betref, word dit jaarliks ​​in April uitgevoer. So 'n prosedure behels dat u alle beskadigde, misvormde of ryp geslaan takke uit die bosse verwyder. En om die ontwikkeling van swam infeksies te vermy, moet die snyplekke met tuinvariëte gesmeer word.
behandeling. Seeduif is geneig tot verskillende siektes, en boonop kan dit geneig wees tot aanval deur plae. Om onaangename situasies te voorkom, moet alle bosse voorkomende behandeling ondergaan. In die vroeë lente word al die blare wat agterbly op die takke van 'n bessie of bloeiwyse onder die seedoring versamel en van die werf verwyder. Vervolgens word die stam en takke van wonde skoongemaak en met 'n kopersulfaatoplossing (3%) behandel. Dan word die standaard- en skeletvertakkings met kalk gebleik, wat die bas sal beskerm teen die indringing van peste. Die bosse kan ook behandel word met 'n oplossing van ureum (7%) of met 'n oplossing van Bordeaux-vloeistof (1%).
Seeduif is nie 'n onpretensieuse plant nie, en om 'n gewas te kry, sal dit baie werk verg. Al is die nodige maatreëls, hoewel dit tydrowend, egter nie groot probleme met uitvoering nie. Die resultaat van die werk wat gedoen is, is aromatiese en smaaklike bessies, wat nuttig is vir volwassenes en kinders.