Dit is 'n algemene vraag: Wat maak jou lewe spesiaal? Wat is dit wat jou laat tick? Wat is die dinamo in jou lewe? Wat laat jou elke oggend opstaan? So baie vrae, maar vir elkeen behoort daar 'n antwoord te wees. Ek het my eie antwoorde en redenasies op al my vrae.
Almal van ons het 'n spesiale geskenk van God gekry.Wat jy daarmee maak - "it's up to you". Die lewe kan so lekker wees, maar ook so mistroostig. Kyk maar rondom ons. Moord, oorlo�, hongersnood, armoede, vigs, siektes � die lys is oneindig. Watse sin is daar in die lewe?
Reg, ek gaan nie 'n hele debat begin rondom die sin van lewe nie. Ek het jare lank in my filosofieklasse op universiteit daaroor gesit en redeneer. Dat ek werklik die antwoord op al die vrae het oor die sin van die lewe, is vir my onbereikbaar. Daar is 'n legio fasette daaraan verbonde. Liefs nie nou daarop ingaan nie; dit is nie 'n filosofie-site di� nie, nog minder 'n filosofiereferaat - daarvan het ek al honderde geskryf.
Kom ons begin by die begin: 2003. Ek kom in Taiwan aan. Alles voel vreemd, ek meen dit is 'n Asiatiese land. Alles is Chinees. Kultuurskok de luxe, hier kom ons. Alles is vreemd, alles is nuut. Wat staan my te doen? Waar begin jy? Wat maak ek hier? My lewe in Suid-Afrika was spesiaal genoeg. Moes ek alles opgee vir 'n eenslaapkamerwoonstel (sonder kombuis)? Moes ek my "luukse" motor opgee vir 'n tweedehandse scooter? Jy dink aan al hierdie dinge. Goed wat spesiaal was in jou lewe, moet nou opsy staan vir nuwe moontlikhede. Nuwe gebruike, nuwe "goeters".
Wat moes ek alles opgee vir Taiwan? Laat ek sien: die skoon, bloue Ho�veldlug. Die reuk van re�n as dit aanrol oor die bult. My wondelike taal: Afrikaans. My familie, my vriende, my hond, my huis, my meubels. Die lys word net langer en langer. Indien mense dink dis maanskyn en rose om oorsee te werk en te bly � well, I've got news for you. Jy moet so baie opgee, so baie spesiale goed. Vir wat? Vir wie? Die gaylewe in Suid-Afrika is en was tog seker nie so sleg nie. Daar was tye van blydskap en tye van hartseer. Tye van opgewondenheid en tye van teleurstelling. Dis die lewe. Maar dit is wat die lewe in Suid-Afrika so spesiaal gemaak het. Ek dink aan 'n liedjie van Laurika Rauch waar sy vra: "Wat nou en waarheen �?" Ek sit ook met di� vraag.
N� 19 maande in Taiwan het ek baie dinge gesien en beleef. Verhouding begin, opgebreek, nuwe verhouding begin. Die sirkel gaan aan. Die sirkel van die lewe. Dit hou aan en aan, tot op 'n sekere punt. Ek glo daar is so baie fasette van die lewe wat die sirkel voltooi. Maar wat in Taiwan maak my lewe spesiaal? Wat is die dinamo in my lewe hier?
Ja, wel, dit is 'n moeilike vraag, maar ek kan dit beantwoord sonder om baie daaroor te dink. Laat ek begin: Om gay te wees in Taiwan is aanvanklik nie so maklik soos in Suid-Afrika nie. Daar is so baie "probleme" daaraan verbonde. Kultuurverskille tel onder van die grootste probleme. Dit wat vir ons belangrik was in die gaykultuur in Suid-Afrika, is nie van belang hier nie. Maar wat maak dit anders of spesiaal? Omgee! Hierdie mense gee nog baie vir mekaar om. Hulle gee om vir jou gevoelens. Hoe jy voel en wat jy voel is belangrik. Dit t�l. Gevoelens speel 'n belagrike rol in verhoudings. Om jou gelukkig te sien, is baie belangrik. Jy is alles vir 'n Taiwannese gay ou. Jy is die dinamo in sy lewe. Jy word op 'n soort troon geplaas, en jy word behoorlik "aanbid".
Ek s� nie dat daar nie probleme daaraan verbonde is nie. Jy is nog steeds jou eie individu en jou gevoelens tel baie. Ek meen, dit is nie gay paradise hier nie. Allesbehalwe, maar dit wat belangrik is vir die bestaan van 'n gayverhouding, tel vir hierdie mense. Jou gevoelens tel so baie dat hulle behoorlik die aarde sal verskuif om jou gelukkig te sien. Natuurlik trek die meeste "foreigners" voordeel uit hierdie situasie. Dis egter belangrik om hierdie mense te sien as mense en nie as persoonlike seksslawe of liefdeslawe nie. Dis die grootste fout wat jy as gay ou kan maak. Hulle het ook gevoelens, nes enige ander mense. Balans is belangrik. Jy kan nie net neem en niks teruggee nie. Gee en jy sal ontvang. Dis hoe dit werk. So maklik is dit.
So, daar het jy dit. Een van die aspekte wat die lewe in Taiwan so spesiaal maak vir my is die feit dat mense actually belangstel in jou as mens en jy nie net 'n entiteit is nie. Hulle stel werklik belang in jou as mens, of jy nou maer of vet is.
Staan op in die oggend en gaan Kindergarten toe. Jy's behoorlik moeg, want die vorige aand het jy tot nege-uur toe gewerk. Vroeg op vir Kindergarten. Die kindertjies spring op en hardloop na jou toe sodra jy arriveer. Hulle het jou gister gesien, maar dis asof jy 'n jaar laas daar was. Hulle kan somtyds so stout wees, maar dan onthou jy � hulle is maar ook net kinders. Dit maak my lewe spesiaal.
Cram school in die middag. Jy's nie lus vir die lang ure nie. Jy's ge�rriteerd en moeg. Jy stap in die klaskamer in en jy weet: dis wat die lewe n�� in Taiwan spesiaal maak.
Jy loop in die nagmark rond en bekyk al die dinge. Jy hoor 'n kinderstem: "Teacher Johann". En nog een en nog een. Die ouers gaan staan stil, glimlag en groet. Dit maak jou hart warm om te weet dat jy iets vir hierdie kinders beteken. Dit maak my lewe spesiaal.
Om op 'n Saterdagmiddag saam met my vriende by die coffeeshop te sit en ure lank te sit en gesels. Om te gaan fliek. Waar jy twee movies kan kyk vir die prys van een in Suid- Afrika. Jy sit op 'n dak en drink rooiwyn saam met jou vriende. Praat oor skole, stout kinders en oor wat jy di� week ge�et het. Om op jou scooter te klim en 20 minute later in die berge te wees of by die see. Waar jy ontbyt eet onder 'n koelteboom by 'n enorme tempel. Om 'n amper klimaks te bereik as jy brood eet soos ons dit ken in Suid-Afrika. Sien, die Taiwannese se brood is soet.
Taiwan is 'n plek waar jou lover moeite sal doen om jou gelukkig te sien. Sy planne sal verander sodat dit by joune inpas. Wat ure saam met jou sal rondloop sonder om een keer te kla. Wat op 'n scooter in die re�n, koue en wind sal ry net om jou te sien.
Klein dingetjies wat jou lewe spesiaal maak. Klein goedjies wat tel, nie die groot goed meer nie. Sonder 'n kar, sonder my eie huis voel my lewe so spesiaal. Dit klink nie juis na veel nie, maar as jy hier bly, sal jy verstaan.
Vra jouself die vraag af: Het klein dingetjies plek gemaak vir die groot goed soos geld, status en klas? Watse kar jy ry, waar jy bly, waar jy gesien moet word maak nie meer saak nie. Dit maak nie meer my lewe spesiaal nie.