Die teologie van Lied 190 (Grote God, aan U die eer) | wurmblikkie
Die teologie van Lied 190 (Grote God, aan U die eer)
Lied 190 (uit die Liedboek van die Kerk, 2001, NG Kerk-Uitgewers) maal die afgelope week in my kop rond. Dit is een van my gunsteling gesange: moontlik omdat ons dit al so baie in ons tradisie gesing het, en moontlik omdat dit so lekker op die kitaar gespeel kan word. Die melodie, oorspronklik Großer Gott, wir loben dich, is al bekend vanaf 1668, en dit werk nog steeds.
Ek dink egter onwillekeurig aan die teologie wat agter hierdie gesang, en moontlik agter die Liedboek, lê. Liedere, net soos preke, boeke en blogs, het ‘n eie teologie wat onderliggend is daaraan. Dit kan ook natuurlik nie anders nie! Mens moet dus soms op eiers loop – wat (baie!) nuwe kerkliedere betref, maar ook soms wat die ou tradisionele gesange betref.
(1) Grote God, aan U die eer!
U wat alles onderhou, U is ewig en getrou.
(2) In genade, groot en ryk,
bou U, Heer, u koninkryk.
(3) U, oor alles God en Hoof,
Ek hou baie van die eerste twee verse – dis diep teologie. (Soos teologie maar gaan, is dit ook oop vir interpretasie!) Die derde versie pla my egter. Op die oog af lyk dit of dit ‘n “Puppetmeischter” God voorstel. ” … geen goed of kwaad word aan toeval oorgelaat: … ” Beteken dit dan tot God letterlik alles beheer wat op aarde aangaan? ‘n Mens sou so dink! Dis ook heel moontlik dat die lied oorspronklik hierdie betekenis gehad het. (Die oorspronklike lied is tussen 1719-1790 deur Ignaz Franz gepen.) Ek sal baie versigtig wees voordat ek dit in ‘n erediens gebruik! Hoe nou gemaak? Moet mens dit herinterpreteer, of net nooit in ‘n erediens gebruik nie? Die eerste twee versies is dan so mooi! Ek kan dink dat mens miskien kan lees as: nadat goed of kwaad geskied het, gryp God in. Met hierdie interpretasie is daar egter ook probleme! Dis jammer dat Lied 191 so onbekend is. Dis gegrond op dieselfde melodie (soos ook Lied 192), en is later vertaal in Afrikaans as 190. (Dit gaan terug op Te Deum laudamus – weet nie hoe lank terug dit geskryf is nie – maar is eers in 2001 in Afrikaans beskikbaar gestel.) Hiermee strook my eie teologie beter. Sien byvoorbeeld vers 3:
Vader, ewig, goed en groot,
Heil’ge Gees, Vertrooster, Heer,
Mens moet maar lugtig loop vir enige lied se teologie!
This entry was posted on Saterdag, April 25th, 2009 at 10:09 vm and is filed under Afrikaans, kerkgeskiedenis, musiek, NG Kerk, teodisee.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
One Response to Die teologie van Lied 190 (Grote God, aan U die eer)
e g jansen sê:	Mei 10, 2010 om 7:03 vm	U sê ongelukkig nie wie die oorspronklike digter is nie. Ek vermoed dis seker oorspronkilik in Duits? Sou graag die Duitse teks wou bekom. Groete en dankie EDDIE JANSEN