Die Siek ANC - Solidariteit GildesSolidariteit Gildes Die Siek ANC - Solidariteit Gildes
Tuis / Gesondheidpraktisyns Artikel / Die Siek ANC
Die voorgestelde Wysigingswetsontwerp op Mediese Skemas en die Wetsontwerp op Nasionale Gesondheidsversekering wat deur die ANC ter tafel gelê is, bring vier kwessies na vore wat 'n baie belangrike rol in die gesondheid van die Suid-Afrikaanse bevolking gaan speel:
Die Minister van Gesondheid gaan die regulering van en beheer oor alle aspekte van gesondheidsorg in Suid-Afrika oorneem.
Die beheer oor die ganse gesondheidsorgstelsel gaan deur die Staat genasionaliseer word.
Die besluitneming oor gesondheidsorg gaan nie meer by die praktisyn en die pasiënt berus nie.
Die effektiewe indiensneming van gesondheidsorgberoepslui deur die Staat gaan teweeg gebring word deur lisensiëring, akkreditering, kontraktering en vereistes vir punt van dienslewering wat deur die Minister van Gesondheid bepaal word.
Die ANC en Gelykheid
Die vernaamste probleem met gesondheidsorg in Suid-Afrika is die probleem met die Suid-Afrikaanse samelewing – 'n wêreldwye verskynsel wat ONGELYKHEID genoem word.
Gesondheidsongelykhede in lande hou verband met 'n verskeidenheid faktore, en verskeie daarvan kom in alle lande voor. Voorbeelde hiervan is geslag, ouderdom, ekonomiese status, onderwys en woonplek. Ander faktore is meer eie aan 'n situasie in 'n streek of land, soos migrantestatus, ras, etniese groepering, klas, godsdiens of ander eienskappe wat minderheidsgroepe kan differensieer.1 Ons moet die feit aanvaar dat daar verskille tussen individue is wat nie met huidige kennis uitgewis kan word nie2, byvoorbeeld dat iemand se geslag 'n bepalende faktor is vir swangerskap of prostaatkanker.
Suid-Afrika word as een van die ongelykste samelewings ter wêreld beskou. Daar word gesê dat misdaad in Suid-Afrika nie sal afneem nie totdat daar 'n gelyker samelewing is. Grondherverdeling (onteiening sonder vergoeding) in Suid-Afrika word beskou as die enigste manier om gelykheid teweeg te bring. Die Minister van Gesondheid het self gesê die Nasionale Gesondheidsversekering (NGV) is die "grondkwessie van gesondheisorg".
Ons word egter herinner aan die klassieke roman deur George Orwell getitel Animal Farm, waarin dit blyk dat in 'n stadium van die stryd "some animals were more equal than others". Dit geld ook in die Suid-Afrikaanse konteks, waar staatsbeheerde entiteite gebruik word vir sommige comrades om te kaap ten einde hulle meer gelyk as ander comrades met die grootste BEHOEFTE te maak.
In bevolkingsopnames beteken gelyke gebruik van dienste vir alle gemeenskappe in werklikheid onbillikheid, want verskillende gemeenskappe het verskillende behoeftes. Wat algemeen as billikheid beskou word (gelyke gebruik vir alle gemeenskappe), is dus eintlik ONBILLIKHEID.2
Onbillikheid is die teenwoordigheid van sistemiese en potensieel verwyderbare verskille tussen gemeenskappe, wat maatskaplik, ekonomies en/of geografies gedefinieer word. Kennis wat uit ervaring dwarsoor die wêreld verkry is, dui daarop dat oplossings wat op die beskikbaarheid, toeganklikheid, lewering en standaard van gesondheidsorg gemik is, spesifiek, op stewige bewyse gebaseer en sensitief vir plaaslike kontekste moet wees.
Wat die ANC wil hê
Die regerende party van Suid-Afrika fokus slegs op wat hulle wil hê, en dit is die presiese teenoorgestelde van wat NODIG is:
Hulle wil die verantwoordelikheid vir die regulering van en beheer oor alle aspekte van gesondheidsorg sentraliseer in 'n enkele polities aangestelde politikus, naamlik die Minister van Gesondheid.
Hulle wil beheer oor die privaat gesondheidsorgstelsel na 'n staatsbeheerde entiteit oordra en die bevolkingsgroepe wat tans van privaat gesondheidsorg gebruik maak, dwing na gelyke gebruik van dienste in die openbare sektor, om sodoende 'n enkele, eenvormige bevolking sonder spesiale of unieke behoeftes te probeer skep.
Hulle wil die besluitneming oor behoeftes en middele wegneem van gemeenskappe, om besluite namens die samelewing te neem volgens hulle politieke ideologie van staatsbeheer (kommunisme).
Hulle wil die skaars hulpbronne in die gesondheidsorgruimte kaap en besit, en nog belangriker, ook die gesondheidsorgberoepslui wat vir die lewering van gesondheidsorgdienste aan gemeenskappe verantwoordelik is.
Wat mense moet doen
Ons moet veg vir ons universele reg om besluite oor ONS EIE GESONDHEID te neem en om erken te word as afsonderlike individue wat billik behandel moet word volgens ons behoeftes en middele.3