Oupa – Tafelberg | Loer Toer
Oupa – Tafelberg
Suid-Afrika, Wes-Kaap July 7, 2013 Leave a comment
Die Tafelrots, vanaf Melkbosstrand
Tafelberg, hoor ek, is ‘n tiende van die aarde se ouderdom. Dis ouer as Afrika. Diegene wat eeue gelede na die berg opgekyk het, het dit Oupa genoem. Oupa se tafelblad is twee kilometer lank, maar ek sal nie daarop wed nie. Wat wel seker is, is dat ‘n gemeenskaplike kreet in Kaapstad se strate opgeklink het toe die Tafelrots op 12 November 2011 as een van die wêreld se natuurwonders aangewys is. “’n Simbool van blywendheid,” volgens die burgermeester, Patricia de Lille, “in ‘n veranderende wêreld.”
Ons berus ons in verandering. En dis jammer dat min van ons toelaat dat die berg se grootse teenwoordigheid die stil wanhoop van die jaagbestaan in ons gedagtes en op straat verdryf. Dalk gaan ons tog ‘n oomblik staan wanneer die Tafeldoek oor die grys kranse stort en die massiewe wit wolk voor ons oë oplos voor dit die stad in sy wieg bereik.
Leeukop en die maan
Hoeri-Kwagga het hulle dit genoem, hulle wat die kom meer as 100,000 jaar gelede bewoon het. Na regs is Leeukop, wat deur sommige mense as die plek van die Khoi San-volk se maanaanbidding beskou word. Links is Duiwelspiek, ‘n naam met ‘n interessante geskiedenis. Britse ontdekkers wou dit na koning James 1 noem, maar die naam is blykbaar te danke aan ‘n kostelike volksprokie oor ‘n pyproker wat die duiwel die loef afgesteek het. En die naam het gebly.
Duiwelspiek, vanaf Rondebos
Midde-Julie kan jy die sterrewag besoek en die Mons Mensa-konstellasie onder Orion besigtig. Die Latynse naam vir Tafelberg is deur die Franse sterrekundige Nicolas de Lacaille in die middel van die 18e eeu bestee. Mens wonder of dit sy beskrywing van Tafelberg aan ‘n kunstenaar in Frankryk was, wat toentertyd onder meer die oulike maar onakkurate etswerk tot gevolg gehad het.
Ets van Tafelberg, 18de eeu
“Op 6 April 1652 het Jan van Riebeeck aan die Kaap geland om ‘n verversingstasie vir skepe te vestig,” skryf Marquard en Mervis. “Op die sewende het hy om ‘n verplasing gevra.” Só begin die vermaaklikste boek oor Suid-Afrikaanse geskiedenis, Blame It On Van Riebeeck, wat nog die lig gesien het. Dit doen aan die hand dat dit ‘n tydjie geduur het vir grasieuse Kaapstad om tot stand te kom, soos alle stede maar, en esteties haal sommige van hulle nooit die paal nie. Kaapstad met sy Tafelberg het natuurlik ‘n onregverdige voorsprong bo elke ander stad gehad.
As jy liries oor hierdie plek wil raak, verkeer jy in uitgelese geselskap. Die 16e-eeuse Portugese digter Luis de Camoens vertel in sy epiese gedig, Die Lusiade, van Adamastor, ‘n seun van die titane wat in klip verander het – die Tafelrots voor ons. Hoe kan ‘n mens nie epies voel wanneer jy op Bloubergstrand staan en kyk hoe die berg oor die stad troon nie?
‘n Ruk gelede het ek daar gestaan, ‘n gladde strandklippie waarvan die wit sedimente soos ‘n Paasbolletjie lyk, in my hand. Ek het dit later vir ‘n geoloog gewys en na sy mening is die klippie ouer as Tafelberg self. En Tafelberg is oud. ‘n Tiende van die aarde se ouderdom.
Tafelberg vanaf Melkbosstrand – Riaan Victor
Leeukop en die maan – bron verlore
Duiwelspiek – Willem
Ets uit die 18de eeu – onbekende kunstenaar
Tagged: Adamastor, Afrika, Afrikaans, Duiwelspiek, Kaapstad, Leeukop, natuurwonder, Ouderdom, Suid Afrika, Tafelberg, wereldstede, Wes-Kaap, Will van der Walt, Willem van der Walt
← Energie, Ruiterbeeld
Lewenslus in Beweging →