Terselfdertyd onderneem sy daarmee in die geval van albei denkers 'n verskuiwing vanaf politiek na die
tot 'n herolese of performatiewe interpretasie van aksie juis omdat sy nie bereid is om met 'n suiwer
strukturele of ontologiese beskrywing van die publieke of die politieke te volstaan nie. Arendt probeer
verloor en tot 'n wedywerende individualisme vervlak. Die polis en die pub/ieke sfeer is gevolglik ook
refleksie. wat op die opinies van die burgers gefokus het, aan Athene bekendgestel het. Die feit dat
Sokrates se reddingspoging nie deur die burgers verstaan is nie. bewys vir Arendt tot watter mate die
voorstel nie. Wanneer Arendt in haar latere werk hierdie verwysingspunte tot 'n volledige teorie van
politieke oordeel te dien nie. Vir 'n poging om Arendt se siening 'an oordeel wei as die grondslag van