The Catcher in the Rye, deur die Amerikaanse JD Salinger | Huidige literatuur
Die vanger in die rog.
Die vanger in die rog is 'n roman deur die Amerikaanse skrywer JD Salinger. Die oorspronklike titel in Engels, Die vanger in die rog, kan ook vertaal word as "Die voog in die koringland." Alhoewel sommige Spaans-Amerikaanse uitgewers die naam van die boek as "The hidden hunter" vertaal het. Dit een van die beste boeke uit die Amerikaanse literatuur.
Die publikasie daarvan in 1951 het in die Verenigde State heelwat kontroversie ontketen weens die eksplisiete taal oor seksualiteit en tipiese adolessente angs. Die boek is steeds goed ontvang deur die meeste literêre kritici, sowel as die algemene publiek. Dit is nie verbasend nie dat tot dusver meer as 65 miljoen eksemplare van hierdie werk verkoop is.
1 Oor die skrywer, JD Salinger
1.1 Hoër onderwys
1.3 Publikasie van The Catcher in the Rye
1.4 Geïsoleerde leefstyl
2 Plot en hoofkarakters van The Catcher in the Rye
2.3 Mnr. Antolini
3 Die Catcher in the Rye-motiewe en simbole
3.1 Vooroordele en voortdurende seksuele gedagtes
3.3 Holden se rooi hoed
3.4 Die Natuurhistoriese Museum en Central Park Ducks
Oor die skrywer, JD Salinger
Jerome David Salinger is op 1 Januarie 1919 in New York gebore. Hy was die jongste van twee kinders uit die huwelik tussen Sol en Miriam Salinger. Sy oupa aan vaderskant was 'n rabbi wat 'n prominente kaas- en ham-invoeronderneming gehad het. Sy Skots-gebore moeder het haar Katolieke erfenis behoorlik verberg in 'n tyd toe ondertrouery nie goed geag is nie.
Eers in die bar-mitswa van die jong Jerome het hy van sy moeder se godsdiens geleer. Aan die ander kant het Salinger - met die bynaam Sonny deur sy familielede - die McBurley-skool by sy huis aan die Upper West Side van NY bygewoon. Ondanks sy intellektuele eienskappe was hy nie 'n goeie student nie. Daarom het sy ouers besluit om hom in te skryf by Valley Forge Military Academy in Wayne, Pennsylvania, met die doel om hom te tug.
Nadat hy aan Valley Forge gegradueer het, het Salinger by die Universiteit van New York ingeskryf. Die volgende jaar het sy vader besluit om hom vir nege maande na Europa te stuur. Die doel van hierdie transatlantiese reis was om ander tale en sake-verhoudings aan te leer. Maar Jerome prioritiseer taalleer ver bo sake.
Terug in Amerika het Salinger aan die Ursinus College in Pennsylvania getoets voordat hy aandklasse aan die Columbia-universiteit gevolg het. Daar sou professor Whit Burnett sy lewe verander danksy sy pos as redakteur by die tydskrif Story. Burnett het Salinger se kreatiewe talente gewaar en sy vroeë publikasies vergemaklik, nie net in Story, ook in bekende media soos Collie s'n y Saterdag Evening Post.
Salinger het van 1942-1944 in die Amerikaanse leër gedien. Gedurende sy kort militêre loopbaan was hy deel van twee historiese mylpale van die oorlog: die inval in Normandië en die Slag van die Ardennen. Hy het egter nooit ophou skryf nie, veral nie oor die hoofkarakter van 'n nuwe roman nie: 'n seun met die naam Holden Caulfield.
Die oorlog het hom 'n post-traumatiese senuwee-ineenstorting veroorsaak. Tydens sy verblyf in die hospitaal het hy 'n Duitse vrou, Sylvia, ontmoet met wie hy slegs agt maande getroud was. Salinger trou in 1955 'n tweede keer met Claire Douglas, die dogter van die vooraanstaande Britse kunskritikus Robert Langdon Douglas. As gevolg van sy tweede huwelik (wat 'n bietjie meer as 'n dekade geduur het) is sy kinders Margaret en Matthew gebore.
Publikasie van Die vanger in die rog
Sedert 1946 het Salinger probeer om die roman wat hy tydens sy militêre diensplig geskryf het, uiteindelik in 1951 te publiseer Die vanger in die rog was vrygestel. Die boek het baie positiewe resensies gekry, hoewel sommige stemme die protagonis (Holden Caulfield) 'n 'skynheilige promotor' van immoraliteit genoem het. Met verloop van tyd het die werk egter 'n integrale deel van die Amerikaanse literêre inhoud geword.
Die vanger in die rog is talle studies oor die wêreld heen oor die simbologie wat Salinger in hierdie werk blootgelê het. Onder hulle Jana Šojdelová van Jihočeská Universiteit (Tsjeggiese Republiek) in haar proefskrif Simboliek in The Catcher in the Rye deur JD Salinger (2014). In die besonder beklemtoon Šojdelová Holden se fantasie om 'sy innerlike kind te red van die afgrond van volwassenheid en die slaggate van volwassenheid'.
Twee jaar na die publikasie van die werk verhuis die skrywer na 'n landgoed van 90 akker in Cornish, New Hampshire. Sy bedoeling was om 'n lewenstyl weg van openbare minagting te lei. Ten spyte hiervan was Salinger se lewe in kontroversie gedompel weens sy temperament en beheersende karakter. Om hierdie rede het sy tweede vrou, Claire Douglas, in 1966 om egskeiding aansoek gedoen.
Ses jaar later raak Salinger romanties betrokke by Joyce Maynard. Wie sou neerhalend hul konfliktige tien maande van saambestaan ​​in Cornish, in Die New York Times Tydskrif (1998). Margaret (sy dogter) het haar in 2000 op 'n baie soortgelyke manier uitgespreek. Later trou JD Salinger met 'n siek vrou genaamd Colleen O'Neil, wat hom vergesel tot sy dood, wat op 27 Januarie 2010 plaasgevind het.
Plot en hoofkarakters van Die vanger in die rog
Die intrige draai om vier fundamentele temas: skeiding, vervreemding, isolasie en versoening. Volgens die Chinese geleerdes Jing Jing en Jing Xia ontbloot Salinger 'n situasie wat so tasbaar was as waarop daar destyds min kommentaar gelewer is. Dit handel oor die teenstrydigheid tussen die gebrek aan spiritualiteit in die Amerikaanse samelewing en die noodsaaklikheid om 'n morele bestel in te stel.
Daarom is die hoofkarakter 'n beeld van die outeur self en van die werklikheid van Amerikaanse adolessente gedurende die 50's. Die protagonis se idealisme dwing hom om voortdurend van die een arm omgewing na die ander te vlug namate die valsheid van daardie plekke toeneem. Aanvanklik skei hy hom van die omgewing van Pencey Preep as gevolg van sy verwerping van die ongewenste - in sy perspektief - Stradlater en Lackey.
Tydens sy vlug na New York dink hy aan maniere om by die volwasse milieu in te skakel, maar dan voel hy vervreemd deur sy eie besluit. Gevolglik verafsku 'n verwarde Holden die gekonstrueerde beeld van homself, sowel as die omgewing waarvan hy deel is. Te midde van eensaamheid glo Caulfield dat hy nie in staat is om te oorleef nie en besluit om hom binne sy ideale wêreld te isoleer. Die eksterne omgewing sal nooit ooreenstem met u verwagtinge nie.
Holden tree dus op asof die lewe 'n spel is met reëls, wenners en verloorders. Daarom is die belangrikste om die lewe te waardeer as 'n konstante oorgang waar almal deurloop. Eers wanneer sy selfvernietigende houding sy geliefde Phoebe beïnvloed, aanvaar hy haar groei. Uiteindelik verstaan ​​Holden dat die verantwoordelikhede van 'die groot mense' nie die suiwerheid of onskuld van die innerlike kind in die gedrang bring nie.
Voordat Phoebe Caulfield die toneel betree, het die protagonis duidelike idees oor die wêreld en die oppervlakkigheid van volwassenes. Blykbaar word die situasie gesintetiseer in 'n tweespalt tussen die lieflike wêreld van die kinderjare (waar Holden wil bly) en die wrede skynheiligheid van volwassenheid. Maar Phoebe bemoeilik die argument van Holden, alhoewel sy simpatie het met sy idee om nie te wil grootword nie.
Die suster - ses jaar jonger - sien groei as deel van 'n natuurlike proses. Sy dien as 'n betroubare getuie vir lesers omdat sy haar broer goed ken. Sy sy van die verhaal onthul die swakhede van die verteller. In sy hart is Holden net 'n diep hartseer en onseker jong man wat baie liefde en ondersteuning nodig het. Die gedeelte in die museum aan die einde van die boek bevestig 'n vermoede: dit lyk asof hy haar meer nodig het as wat sy hom nodig het.
Hy is die volwassene met die gedrag wat die naaste aan Holden se idealisme is as gevolg van sy onkonvensionele persoonlikheid. Mnr. Antolini spreek Holden nie aan soos die eienaar Spencer met die gesag van 'n onderwyser nie. Inteendeel, hy gee toestemming tot sy oproepe om middernag en berispe die seun nie omdat hy dronk was of rook nie, en beskou hom as anders as ander studente. Daarom ontstaan ​​daar 'n sekere empatie
Mnr. Antolini neem Holden na sy deurmekaar woonstel, waar hy sy ou vrou voorstel en sy drankprobleme openbaar. Daar - in 'n daad wat aanvanklik verkeerd geïnterpreteer is as 'n seksuele insinuasie - raak mnr. Antolini aan Holden se voorkop terwyl die seun slaap. Maar later (in hoofstuk 19) is Holden baie ongemaklik omring deur potensiële homoseksuele ... hy is bekommerd oor die idee om gay te word.
Motiewe en simbole Die vanger in die rog
Vooroordele en voortdurende seksuele gedagtes
Begin met sy ontsnapping uit Pencey, het Holden gereeld seksuele gedagtes. In een van die gange is Holden verleë toe Sunny haar rok uittrek en op haar skoot gaan sit. Selfs wanneer sy aanbiddende kleinsus hom oorvloedig omhels, merk hy op dat sy soms te liefdevol is. Holden se geestelike evolusie bereik 'n belangrike oomblik wanneer hy betreur dat hy mnr. Antolini onoordeelkundig beoordeel het.
Hierdie fout is vir hom baie relevant, daarom begin hy sy eie gewoonte om vinnig ander te beoordeel, bevraagteken. Holden verstaan ​​dat selfs al is mnr. Antolini gay, dit baie onregverdig is om hom te "ontslaan", aangesien die professor ook vriendelik en vrygewig was. Ten slotte besef Holden die kompleksiteit van mnr. Antolini ... ander mense het ook gevoelens.
Die liedjie Comin 'Thro the Rye
Die titel van die boek is afgelei van Holden se verkeerde interpretasie van die lied Comin 'Thro the Rye. Hy hoor (verkeerd) "as 'n liggaam 'n liggaam vang wat na die rog gaan", terwyl dit in werklikheid sê "as 'n liggaam 'n liggaam na die rog gaan". Met ander woorde, Holden is verkeerd om die liriek as 'n parafrase te beskou wat verwys na 'die vasvang van die kinderjare op die randjie' van verandering.
In werklikheid is die lied 'n besinning oor of dit reg is dat twee mense romanties in die veld ontmoet, verborge vir mense. Net so is die lirieke van Comin 'Thro the Rye betwyfel nie of die minnaars met mekaar verloof is nie. Daarom praat die lied van toevallige seksuele ontmoetings, nie van die "vang" kinderjare voor volwassenheid soos Holden glo nie.
Holden se rooi hoed
Dit weerspieël die individualiteit, sowel as die begeerte van die protagonis om anders te wees as dié rondom hom. Net so simboliseer die rooi hoed die episentrum van Holden se interne konflik: die begeerte om homself te isoleer in die aangesig van die drang om geselskap te benodig. Caulfield noem nooit die betekenis van sy hoed eksplisiet nie, maar lewer slegs kommentaar op die ongewone voorkoms daarvan.
Die Natuurhistoriese Museum en Central Park Ducks
Die museum wys vir Holden die voorwerpe terwyl hy wil bly: betyds gevries, onveranderd. Aan die ander kant onthul die nuuskierigheid van die protagonis om te weet waar die eende gedurende die winter heen gaan, sy kinderlikste kant. Dit is nie 'n minderjarige feit nie, die migrasie van voëls toon veranderinge as onontbeerlike gebeure in die loop van die lewe.
JD Salinger kwotasie.
Volgens die portaal Biography.com, Die vanger in die rog dit het 'n nuwe kursus in Amerikaanse literatuur na die Tweede Wêreldoorlog gekenmerk. Die vanger in die rog het JD Salinger een van die invloedrykste skrywers van die XNUMXste eeu in die Engelse taal gemaak. Bekende skrywers soos onder andere Phillip Roth, John Updike en Harold Brodkey noem Salinger as een van hul grootste literêre verwysings.