Die kort gedig met sy kort versreëls laat ’n groot, amper oorweldigende stuk wit op die betrokke bundelbladsy onbeskrewe: ’n soort tipografiese vergestalting van die swaar swye en gemis. ’n Mens lei die belang wat Totius hieraan geheg het, af as ’n mens die oorspronklike uitgawe van Passieblomme ter hand neem. Ek glo dat die verse oor die algemeen die sentrale tema, d.w.s. die absurditeit van die alledaagse, volg, maar die saambinding van die verse is heeltemal lukraak deur my redakteur, Francois Smith, gedoen. Ek vertrou ook my ander belangrike leser Henning Snyman en my intelligente uitgewer, Etienne Bloemhof wat ’n fout onmiddellik optel. Snyman is ’n belese leser van die digkuns en Bloemhof se algemene kennis is bepaald van waarde. 1 Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. n Onderwysing van Dawid. Ek kan al klaar sien hoe SACanada sy doel begin bereik om mense by mekaar uit te bring, en kans gee om weer in Suid-Afrikaanse tradisie lekker saam te kuier en te braaivleis (wáár's die somer nóú??).