Nagmerrie-terapie - Effektiewe tegnieke, oefeninge en hulp met nagmerries - Holistiese medisyne - 2022
Behandeling van nagmerries - toepassingsvoorbeelde en agtergronde
Nagmerries is 'n belangrike en onderskatte probleem in psigoterapie. Maar daar is vandag goed gefundeerde benaderings wat hierdie drome, soos voorheen die geval was, nie "behandel" slegs as 'n newe-effek van traumatisering of geestesversteurings nie.
Werk aan nagmerries het altyd 'n spesiale rol gespeel in die behandeling van traumas, aangesien dit 'n belangrike simptoom is van post-traumatiese stresversteuring. Diegene wat geraak word, vind dit nie net moeilik om te onderskei tussen droomwerklikheid en eksterne werklikheid nie, hul nagmerries kom ook gereeld voor, en die gepaardgaande gevoelens het 'n intense invloed op die wakker toestand.
By mense sonder hierdie afwyking is daar verskillende teorieë oor die nag-hel-reise. Daar is aanduidings dat stresvolle situasies waarmee ons bedags nie voldoende te make het nie, ons drome binnedring.
'N Ander teorie veronderstel dat die nagmerries voortgaan met wat ons gedurende die dag doen. Bevindinge uit die jongste breinnavorsing is baie belowend. Gevolglik werk die brein aktief om probleme tydens die droom op te los. Nagmerries sou dus nie 'n oorbodige moeilikheidmaker wees nie, maar 'n pynlike, maar noodsaaklike geestelike werk aan werklike probleme en werklike konflikte. Die gru-reis sou selfs 'n terapeutiese funksie hê deur ons te help om angs te hanteer of oplossings vir eksistensiële situasies te ontwerp.
Aan die ander kant word daar weerspreek dat 'n nagmerrie gedefinieer word deur die feit dat die gebeurtenis ons so bang maak dat ons wakker word daaruit, en dit lei nie daartoe dat 'n probleem in die droom opgelos word nie. Blywende nagmerries lei nie tot die beter hantering van die alledaagse lewe nie - inteendeel. Diegene wat geraak word, is bang om aan die slaap te raak, hulle word nie wakker tydens die slaap nie en ly gedurende die dag aan moegheid.
Gedragsterapieë is prakties gerig. Hulle neem aan dat lewensprobleme in die nasleep van geestesversteurings nie opgelos kan word deur dit telkens weer te ontleed nie, maar deur die feit dat diegene wat geraak word, hul gedrag in stresvolle situasies verander.
Daarom gaan gedragsterapeute nie elke droom in detail deur om "verborge boodskappe" te dekripteer nie. Wat daarenteen vir hulle belangrik is, is of sekere situasies telkens in nagmerries voorkom en watter situasies daarmee ooreenstem.
Dan is dit die saak dat die pasiënt sy gedrag in presies hierdie situasies verander en dat die situasie sy angel verloor. Is daar 'n werklike konflik in die droom? Indien nie, dan is gedragsterapie om nagmerries onder beheer te kry en diegene wat geraak word 'n hoër lewenskwaliteit te gee.
Konfrontasie terapie vir nagmerries
Konfrontasieterapie, wat oorvleuel met terapeutiese skryfwerk, terapeutiese skilderkuns en ander metodes om jouself te herken, toon sukses. Die pasiënte skryf hul nagmerrie neer, lees dit hardop vir hulself en die terapeut opeenvolgend. U moet die negatiewe gevoelens wat ontstaan, toelaat en daaroor praat.
Hulle praat oor hierdie negatiewe gevoelens totdat hulle uiteindelik minder word en op sy beste verdwyn. Dr. Renate Daniel van C.G. Jung Institute in Zürich beveel aan: "Dit help beslis om die nagmerrie met iemand te bespreek en te leer om dit te verstaan." Volgens die kenner moet konflikte oorweeg word en daar na 'n oplossing gesoek word, want in haar ervaring sal die probleme nie van almal verdwyn nie. Dit is raadsaam vir diegene wat geraak word om te sien hoe hy / sy die probleem kan hanteer - want net deur die onderwerp te behandel word die siel kalmeer.
Dit is egter nie 'n verpligting om met 'n ander persoon oor drome te praat nie, benadruk Dr. Daniel. Daniel kan alles neerskryf, want die ervaring hoef meestal net in woorde geplaas of opgeteken te word, verduidelik Daniel. Dan kan dit selfs genoeg wees as die rekords in 'n laai gesit word.
Hierdie aktiewe verbeelding strek 'n stap verder as om die onderdrukkende beelde te konfronteer. Dit gaan nie net oor die bewusmaking van nagmerries nie, maar dit aktief verander.
Diegene wat geraak word, skryf nie net die inhoud van hul droom neer nie, maar ontspan en neem die foto's na hul mening. In die geval van herhalende drome, help dit om 'n droomdagboek te hou en word dit meer en meer duidelik oor die beelde wat voorkom.
Die pasiënte verander nou die inhoud van hul verbeelding totdat die stresvolle elemente hul skrik verloor het. Hierdie metode is ideaal vir mense wat in elk geval 'n lewendige verbeelding het.
Dit is veral belangrik as drome op werklike konflikte dui. Dan bevorder dit selfs beter hantering van hierdie werklike probleme. Dit is nie in konflik met breinnavorsing nie, maar pas sy bevindings in die praktyk toe. As nagmerries eintlik problematiese werk is, doen hulle hierdie werk onvoldoende wanneer dit op hul beurt probleme veroorsaak.
Verbeeldingsterapie help die nag in 'n sekere mate. As die nagmerries die grondstof aanbied deur stresvolle situasies te toon, werk die betrokke persoon bewustelik deur hierdie situasies.
Dit hoef glad nie die werklike situasie te wees nie, net 'n visuele uitdrukking daarvan. As ek byvoorbeeld droom dat 'n generaal my na die voorkant stuur waar granate my ingewande skeur, en ek die inhoud verander sodat ek nee sê, en die generaal geen mag oor my het nie, kan dit gebeur plant my bewusteloos dat ek ook nee sê in werklike situasies wanneer mense onredelike eise aan my stel.
Die nagmerrie-navorser Reinhard Pietrowsky beskou dit as nuttig as die terapeut aan die interpretasie van die droombeelde deelneem, maar waarsku teen veralgemenings omdat hulle wydverspreid in die esoteriese toneel en onder 'wondermakers' voorkom. Volgens die kenner kan die interpretasie van drome sin maak vir terapie - maar eerder as 'n beginpunt vir belangrike onderwerpe en "nie so plat dat 'n mens uit spindrome kan aflei oor die vrees vir 'n dominante moeder nie".
Volgens dr. Renate Daniel is die mees algemene nagmerrie-motief wat gevolg moet word. Nou is die vrae: Watter deel van die siel is dit wat my agtervolg? Wat spook my presies? Is dit 'n gevoel van skuld of die verlede, ou oortuigings of gedragspatrone? Het die droom iets met my te doen? Onderdruk ek dat 'n verhouding nie gaan werk nie? Wie jaag my of waarna ek weghardloop? Is dit dinge wat my in die verleentheid stel? Die beantwoording van hierdie vrae is al 'n groot stap op die manier om dit op te los.
Wanneer is nagmerrie-terapie nuttig?
As u aan chroniese nagmerries ly, word terapie sterk aanbeveel. Jy is soos iemand wie se dak met water drup en die eenvoudige gereedskap het om die gat te prop.
Nagmerries is net so moeilik as wat die metodes om dit onder beheer te kry maklik is om te leer. As daar nie dieper afwykings is nie, byvoorbeeld, is die drome 'n uitdrukking van ernstige depressie, sal die lewensgehalte van diegene wat geraak word na slegs 'n paar sessies verbeter. Die slegte drome verdwyn, die slaap ontspan weer, die pasiënte is fikser, hulle het meer energie en voel beter.
Dr. Renate Daniel berig oor 'n besonder dramatiese geval waarin die slagoffer dekades te laat terapeutiese hulp gesoek het. Dit was 'n 75-jarige vrou wat nog nooit kontak met psigoterapie gehad het nie. Die dogter het haar ma toe gestuur omdat sy sedert sy 15 jaar oud nagmerries gehad het, dit wil sê vir 60 jaar. Die pasiënt het die hoop op hulp opgegee weens die lang tyd, maar na ongeveer 15 terapiesessies het die nagmerries uiteindelik gestaak. 'Die siel het nie te lank geduur om te kalmeer nie. Ek was baie onder die indruk dat dit relatief maklik was om aan hierdie chroniese probleem te werk, 'sê dr. Daniel.
Vergoeding of regstellend?
In 1934 het Ferenczi drome fundamenteel gesien as 'n poging om traumatiese ervarings sielkundig die hoof te bied. Carl Gustav Jung het alle drome, ook nagmerries, bewaar as 'n manier om die psige te beheer om ervarings te reguleer en te vergoed.
Gevolglik vergoed die nagmerrie net die verhoudings van persoonlikheid wat die dromer in die wakker lewe ontken. Hoe meer iemand sy verleentheid deel, hoe meer drasties wys dit sy drome vir hom.
Dit word teengestaan ​​deur die kontinuïteitshipotese. Sy vermoed dat nagmerries die wakker lewe voortsit. Die vrese van die wakker persoon is dus ook die vrees wat hy in 'n droom het.
Jung het nie bloot aanvaar dat iemand altyd droom van presies die teenoorgestelde as waarop hy fokus in sy wakker lewe nie. 'N Te optimistiese persoon het nie nagmerries om hom te wys dat nie alles in pienk wolke bedek is nie.
Inteendeel, volgens Jung kan 'n droom ook die eensydige fiksasies op 'n grotende wyse oordryf. Die negatiewe gedagtes van 'n kulturele pessimis wat aanneem dat die samelewing in elk geval afloop, kan in die nag 'n nagmerrie word waarin apokaliptiese monsters die wêreld verwoes en vir hom wys dat sy wêreldbeskouing oordrewe is.
Droomterapie is gebaseer op die feit dat nagmerries wat terugkom, as 'n skrif in die brein gestoor word. Terselfdertyd word hierdie skrif nie nou gekoppel aan outobiografiese geheue nie; Diegene wat geraak word, sien veral negatiewe emosies wat hulself ook gedurende die dag in hul gedagtes herhaal, maar weinig konkrete inligting ontvang as dit 'n konkrete ervaring is wat daaragter staan.
Die REM-fase van die slaap word gekenmerk deur 'n hoë mate van beelde wat in drome min of meer verwante verhale word. En om dit onomwonde te stel, neem die skrif in die brein nou die vorm aan van 'n strokiesprent. Hoe meer die nagmerrie homself herhaal, hoe sterker word die geredde patroon, want die verbindings van ons sinapse versterk die bekende. Boonop versterk die intensiteit van die droom die proses.
Terselfdertyd lei sekere persoonlikheidseienskappe, soos neuroses, 'dun vel', 'n hoë sensitiwiteit of depressie tot die spanning wat die betrokke droom uitlok. Op sy beurt verhoed verdraaide persepsies en ongesonde gedrag die brein om die skrif uit te sluit.
Aan die een kant sluit dit persepsies in van mense vir wie nagmerries deel is van verreikende affektiewe afwykings. Diegene wat aan psigoses ly, en wat gepynig word deur paranoïde waanbeelde, wat aangedryf word deur vrees vir vervolging snags en bedags, kan hulself amper nie van die negatiewe emosies distansieer nie.
Mense wat die verstandige raad verkeerd interpreteer om die droom bewus te maak, verkeer ook in gevaar as "om hulself in die gevoelens van die droom te laat val". As u negatiewe gevoelens ervaar soos vrees vir die dood, woede of wanhoop sonder nadenke, sal hulle sterker word en op 'n sekere punt 'n gewoonte word sonder alternatiewe.
Ou drome en vrees
Navorsing of nagmerrie en angstige persoonlikheid verband hou, het verskillende resultate opgelewer. 'N Direkte verband is nog nie vasgestel nie, maar daar is 'n verband tussen gediagnoseerde angsversteurings en herhaalde nagmerries, wat 'n simptoom is van hierdie sielkundige klagtes.
'N Verbinding tussen mense met' dun grense ', dit is baie sensitief en gereeld nagmerries, is duideliker. Sulke mense het 'n hoë deurlaatbaarheid tussen werklikheid, fantasie, dagdrome en droom. Hulle is oop, hul verhoudings is net so intens soos konflik-geroer, hulle reageer intens op kritiek en dink baie oor die probleme van hul medemens, soms so sterk dat ander se probleme hul eie word.
Sulke mense het 'n groot verbeelding, is maklik gehipnotiseer en maklik om te inspireer. Hulle is dikwels buitengewoon kreatief en het direkte toegang tot hul innerlike wêreld van beelde - hulle skilder of skryf fantastiese verhale.
Diegene wat geraak word, neem drome baie ernstig op en ken 'n sterk drome-simbool. Hulle is ook sensitief vir fisieke stimuli soos reuke, lig of geraas. Soms, in die uur nadat u wakker geword het, kan u skaars onderskei tussen droom, fantasie en werklikheid.
Hierdie mense het intense en gereelde nagmerries; maar dit is meestal nie omdat hulle oor die algemeen meer negatiewe gevoelens het as mense wat nie so droom nie, maar eerder intens en gereeld droom. U hele droomwêreld is buitengewoon aktief, en ervaar daar massiewe nagmerries.
Kreatiwiteit en nagmerries
Kreatiwiteit is gekoppel aan dun vel, maar nie identies nie. Veral kreatiewe mense onthou dikwels hul drome en ervaar verbeeldingryke verhale daarin, of miskien as gevolg van daardie baie en dikwels bisarre nagmerries.
Die volgende is hier van toepassing: omdat hulle 'n bloeiende droomwêreld as 'n geheel ervaar, het hulle mooier drome as nagmerries.
Gestaltterapie volgens Pearls beskou homself as die raakvlak tussen terapie, teorie en fiosofie. Die basiese idee is dat die geheel meer is as die som van sy dele. Pêrels het aanvaar dat drome belangrike leidrade bevat van 'n persoon oor homself wat egter ontsyfer moet word.
Die droom bevat nie noodwendig die oplossing van 'n probleem nie, maar toon dikwels net die probleem. Droomfigure, gebeure en vorms sou aspekte van die drome toon.
Die verskil aan psigoanalise is dat die terapeut nie die een is wat die droom ontleed nie. Inteendeel, dit gaan saam met die droom. Die droom self ontwerp die droomwerk. Dit is noodsaaklik om die droomervaring te aktiveer.
Rolspel en warm kruk
Die gestaltterapie-metodes sluit byvoorbeeld psigo-aktiewe rolspeletjies in en die 'warm stoel' waar die een deelnemer hul drome vertel en die ander luister. Op hierdie manier moet die inhoud duidelik word in die dialoog.
In plaas daarvan om slegs die droom te ontleed, vra Gestalt-terapie om die inhoud te speel en uit te druk, aangesien dit gedragsalternatiewe, sielkundige herstrukturering en die behoeftes van die betrokke persoon uitdruk.
Terapeute gebruik ook ontspanningstegnieke om nagmerries te verlig. Dit gaan oor die verhoging van die drempel waarteen hulle geaktiveer word deur die spanning van diegene wat geraak word, te verminder.
Hierdie prosedures sluit in progressiewe spierverslapping, wat Edmund Jacobson spesifiek ontwikkel het vir angsversteurings. Outogene opleiding, meditasie of joga kan ook help met ontspanningsterapie.
Ontspanningstegnieke alleen is nie genoeg om drome te hanteer nie, aangesien dit slegs die snellerstres verminder. Dit kan egter 'n goeie toevoeging tot ander behandelings wees, veral vir mense wat baie aangetas is, vergelykbaar met 'n hoofpyntablet wat die simptome verlig.
Die vermindering van spanning is ook die motief vir kondisioneringsprosedures en psigo-opvoeding. Dit sluit inligting in oor voeding, oefening, die slaapomgewing, stimulante en strategieë om stres te hanteer.
Alhoewel daar geen studies is om die doeltreffendheid van slaaphigiëne by nagmerries te bewys nie, is dit aanneemlik om aan te neem dat ongestoord slaap ook nuttig is vir nagmerrie-terapie.
Sommige drome het eintlik te make met sulke eksterne omstandighede. Diegene wat te veel maaltye eet voordat hulle aan die slaap raak, kan byvoorbeeld droom dat hy nie kan beweeg nie.
Onderwys beteken byvoorbeeld om diegene wat geraak word, inligting te gee oor die ontstaan ​​van nagmerries en die frekwensie en intensiteit daarvan om dit te verlig.
Blootstellingsterapie aanvaar dat nagmerries soos enige ander gedrag kan toeneem, maar ook swakker word of verdwyn. Dit is soortgelyk aan snellers wat angs veroorsaak.
Diegene wat geraak word, gaan voort met die nagmerrie totdat dit nie meer vrees in hulle veroorsaak nie. Die terapeut en pasiënt vind eers die eng elemente uit. Dan word die pasiënt nie meer sensitief vir hierdie elemente nie, byvoorbeeld deur die droom te ontspan. As hy ontspanne is, verbeel hy hom dele van die nagmerrie totdat hy die hele droom sonder vrees kan voorstel.
Studies het getoon dat hierdie sistematiese desensitisering beter is as ontspanningsmetodes.
Selfblootstelling word terapeutiese skryfwerk. Die dromers skryf hul nagmerries hier neer en verbeel hulle hulle dan weer. In teenstelling met stelselmatige desensitisering, loop hierdie verbeelding nie geleidelik nie en ontbloot ontspanningstegnieke.
Blootstellingsterapieë lei tot minder, swakker of geen nagmerries nie. 'N Nadeel is egter dat dit die pasiënt vir die vreesaanjaende droomsituasie moet belas. Baie pasiënte word dus nie aan sulke terapie blootgestel nie en moet hul tot ander metodes gebruik.
Pasiënte met post-traumatiese nagmerries moet versigtig wees. 'N Blootstelling kan hier skade berokken, want dit sou neerkom op 'n droomkonfrontasie, maar sonder om die toepaslike raamwerk te bied. (Dr. Utz Anhalt)
Professionele verenigings en spesialisverenigings vir psigiatrie, kinder- en adolessente psigiatrie, psigoterapie, psigosomatika, neurologie en neurologie uit Duitsland en Switserland: Wat is post-traumatiese stresversteuring (PTSV)? (Verkrygbaar: 05.09.2019), neurologen-und-psychiater-im-netz.org
Manitoba Trauma Informed Education & Resource Center: The Trauma Toolkit Second Edition, 2013, (verkrygbaar op 5 September 2019), trauma-informed.ca
Johanna Thünker: Nagmerries in getuienisgebaseerde psigoterapie: evaluering van 'n gestandaardiseerde prosedure vir nagmerrie-terapie, inhuldigingsverhandeling, Heinrich Heine Universiteit Düsseldorf, (toeganklik op 5 September 2019), uni
A. Gieselmann et al .: Etiologie en behandeling van nagmerrieversteuring: Toestand en toekomsperspektiewe, Journal of Sleep Research, e12820, (verkrygbaar op 5 September 2019), doi
Volker Faust: herken, verstaan, voorkom, behandel geestesversteurings, PSYCHIATRY VANDAG, (verkry op 5 September 2019), psychosoziale-gesundheit.net