Pizarro voer die laaste Inca -keiser tereg - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Pizarro voer die laaste Inka -keiser tereg
Atahuallpa, die 13de en laaste keiser van die Inkas, sterf deur verwurging deur die hande van die Spaanse veroweraars van Francisco Pizarro. Die teregstelling van Atahuallpa, die laaste vryheersende keiser, was die einde van 300 jaar van die Inka -beskawing.
Hoog in die Andesgebergte van Peru het die Inca 'n skitterende ryk gebou wat 'n bevolking van 12 miljoen mense beheer het. Alhoewel hulle geen skryfstelsel gehad het nie, het hulle 'n uitgebreide regering, groot openbare werke en 'n briljante landbousisteem. In die vyf jaar voor die Spaanse aankoms het 'n verwoestende opvolgingsoorlog die ryk aangegryp. In 1532 verslaan Atahuallpa se leër die magte van sy halfbroer Huascar in 'n geveg naby Cuzco. Atahuallpa was besig om sy bewind te versterk toe Pizarro en sy 180 soldate verskyn het.
Francisco Pizarro was die seun van 'n Spaanse heer en het in sy jeug as varkboer gewerk. Hy word 'n soldaat en gaan in 1502 saam met die nuwe Spaanse goewerneur van die New World -kolonie na Hispaniola. Pizarro het gedien onder die Spaanse veroweraar Alonso de Ojeda tydens sy ekspedisie na Colombia in 1510 en was saam met Vasco Nunez de Balboa toe hy die Stille Oseaan ontdek in 1513. Hy hoor legendes van die groot rykdom van 'n Indiese beskawing in Suid -Amerika. mede -veroweraar Diego de Almagro in 1524 en vaar langs die weskus van Suid -Amerika vanaf Panama. Die eerste ekspedisie het net tot in die huidige Ecuador deurgedring, maar 'n tweede het verder gekom, tot by die huidige Peru. Daar het hulle eerstehands verhale van die Inca -ryk gehoor en Inca -artefakte bekom. Die Spanjaarde het die nuwe land Peru gedoop, waarskynlik na die Vire -rivier.
Terugkeer na Panama, beplan Pizarro 'n ekspedisie vir verowering, maar die Spaanse goewerneur wou nie die skema ondersteun nie. In 1528 seil Pizarro terug na Spanje om die steun van keiser Charles V. te vra. Hernan Cortes het die keiser onlangs groot rykdom gebring deur sy verowering van die Asteke, en Charles keur Pizarro se plan goed. Hy het ook belowe dat Pizarro, nie Almagro nie, die meerderheid van die ekspedisie se wins sou ontvang. In 1530 keer Pizarro terug na Panama.
In 1531 vaar hy af na Peru en land by Tumbes. Hy het sy leër teen die Andesgebergte gelei en op 15 November 1532 die Inca -stad Cajamarca bereik, waar Atahuallpa die warmwaterbronne geniet ter voorbereiding van sy opmars na Cuzco, die hoofstad van sy broer se koninkryk. Pizarro het Atahuallpa genooi om 'n fees ter ere van hom by te woon, en die keiser het dit aanvaar. Nadat hy net een van die grootste gevegte in die geskiedenis van die Inca gewen het, en met 'n leër van 30 000 man tot sy beskikking, het Atahuallpa gedink dat hy niks hoef te vrees vir die baardwit vreemdeling en sy 180 man nie. Pizarro het egter 'n hinderlaag beplan en sy artillerie op die plein van Cajamarca opgerig.
Op 16 November het Atahuallpa by die ontmoetingsplek aangekom met 'n begeleiding van etlike duisende mans, almal blykbaar ongewapen. Pizarro het 'n priester uitgestuur om die keiser te vermaan om die soewereiniteit van die Christendom en keiser Karel V. te aanvaar, en Atahuallpa het geweier en 'n Bybel wat in walging aan hom oorhandig is, gewerp. Pizarro het onmiddellik 'n aanval gelas. Die duisende Inkas is geslag terwyl die angswekkende Spaanse artillerie, gewere en kavallerie (wat almal vreemd was vir die Inka's) geslag en die keiser gevange geneem is.
Atahuallpa het aangebied om 'n kamer met skat te vul as losprys vir sy vrylating, en Pizarro aanvaar. Uiteindelik is ongeveer 24 ton goud en silwer na die Spanjaarde gebring uit die hele Inka -ryk. Alhoewel Atahuallpa die rykste losprys in die geskiedenis van die wêreld verskaf het, het Pizarro hom verraderlik tereggestel omdat hy beplan het om die Spanjaard omver te werp, omdat hy sy halfbroer Huascar laat vermoor het en vir verskeie ander mindere aanklagte. 'N Spaanse tribunaal het Atahuallpa skuldig bevind en hom ter dood veroordeel. Op 29 Augustus 1533 word die keiser aan 'n paal vasgemaak en die keuse gebied om lewendig verbrand te word of deur 'n wurg gewurg te word as hy hom tot die Christendom bekeer. In die hoop om sy liggaam vir mummifikasie te behou, het Atahuallpa laasgenoemde gekies, en 'n ysterkraag is om sy nek gespan totdat hy gesterf het.
Met Spaanse versterkings wat vroeër dieselfde jaar by Cajamarca aangekom het, marsjeer Pizarro daarna op Cuzco, en die hoofstad van die Inca val in November 1533 sonder moeite. Huascar se broer, Manco Capac, is as 'n marionetkeiser geïnstalleer, en die stad Quito is gedemp. Pizarro vestig hom as Spaanse goewerneur van die Inka -gebied en bied Diego Almagro die verowering van Chili aan as 'n versoening om die rykdom van die Inca -beskawing vir homself te eis. In 1535 het Pizarro die stad Lima aan die kus gestig om kommunikasie met Panama te vergemaklik. Die volgende jaar het Manco Capac ontsnap uit Spaanse toesig en 'n onsuksesvolle opstand gelei wat vinnig verpletter is. Dit was die einde van die Inka -weerstand teen die Spaanse bewind.
Diego Almagro het verbitterd teruggekeer uit Chili deur die armoede van die land en eis sy deel van die buit van die voormalige Inka -ryk. Burgeroorlog het spoedig uitgebreek oor die geskil, en Almagro het Cuzco in 1538 in beslag geneem. Pizarro het sy halfbroer, Hernando, gestuur om die stad terug te neem, en Almagro is verslaan en doodgemaak. Op 26 Junie 1541 dring bondgenote van Diego el Monzo — Almagro se seun — tot by Pizarro se paleis in Lima en vermoor die conquistador terwyl hy aandete eet. Diego el Monzo het homself tot goewerneur van Peru uitgeroep, maar 'n agent van die Spaanse kroon wou hom nie herken nie, en in 1542 is Diego gevange geneem en tereggestel. Konflik en intrige onder die veroweraars van Peru het voortgeduur totdat die Spaanse onderkoning Andres Hurtado de Mendoza einde 1550's orde gevestig het.
11c. Die Inka -ryk: Kinders van die son
Toe die Spaanse veroweraar Francisco Pizarro in 1532 in Peru beland, vind hy ondenkbare rykdom. Die Inka -ryk was in volle bloei. Die strate was moontlik nie bedek met goud nie, maar hulle tempels was.
Die Coricancha, of Tempel van Goud, spog met 'n siertuin waar die kluite aarde, mielieplante kompleet met blare en mieliekoppe, van silwer en goud gemaak is. Naby het 'n kudde van 20 goue lamas en hul lammers wei, waarna soliede goue herders toesig hou. Inka -edeles het op sandale rondgeloop met silwer sole wat hul voete beskerm teen die harde strate van Cuzco.
Die Inka's het hul ryk Tahuantinsuyu, oftewel Land van die Vier Kwartiere, genoem. Dit het 2 500 myl gestrek van Quito, Ecuador, tot anderkant Santiago, Chili. Binne sy gebied was ryk kusnedersettings, hoë bergvalleie, reën-deurdrenkte tropiese woude en die droogste woestyne. Die Inca beheer miskien 10 miljoen mense en praat honderd verskillende tale. Dit was destyds die grootste ryk op aarde. Maar toe Pizarro sy laaste keiser, Atahualpa, tereggestel het, was die Inka -ryk net 50 jaar oud.
Die ware geskiedenis van die Inca word nog geskryf. Volgens een verhaal het vier broers uit die Titicacameer gekom. Tydens 'n lang reis het almal behalwe een verdwyn. Manco Capac het oorleef om 'n goue staf in die grond te steek waar die Rios Tullamayo en Huantanay mekaar ontmoet. Hy het die heilige stad Cuzco gestig.
Die heilige stad Cuzco
Cuzco is geleë in 'n bergvallei 10 000 voet bo seespieël. Dit vorm die middelpunt van die Inka -wêreld. Die eerste keiser, Pachacuti, het dit van 'n beskeie dorp omskep in 'n groot stad in die vorm van 'n puma. Hy het ook Inti, die songod, as die amptelike beskermheer van die Inkas geïnstalleer en vir hom 'n wonderlike tempel gebou.
En hy het iets anders gedoen wat die Inca se skielike magstoot kan verklaar. Hy het die kultus van voorvaderaanbidding uitgebrei. Toe 'n heerser sterf, het sy seun al sy aardse magte ontvang, maar nie een van sy aardse besittings nie. Al sy grond, geboue en bediendes het na sy panaqa gegaan, of ander manlike familielede. Die familielede het dit gebruik om sy ma te bewaar en sy politieke invloed te handhaaf. Dooie keisers het 'n lewende teenwoordigheid behou.
'N Nuwe heerser moes sy eie inkomste skep. Die enigste manier om dit te doen was om nuwe lande te gryp, meer mense te onderwerp en die Ryk van die Son uit te brei.
Vanaf die hoogtes van Machu Picchu kan u die hele Urabamba -vallei in die Andes -gebergte sien.
Hoe is dit gedoen? Die lewe in tradisionele Andes -dorpe was broos. Een egpaar sou 'n ander help om gewasse te plant of te oes. Hulle sou in ruil daarvoor hulp op hul eie gebied ontvang. Die Inca het hierdie praktyk van wederkerigheid en mdash gee-en-neem & mdash aangepas by hul eie behoeftes.
Hulle stede was gesentreer op groot pleine waar hulle groot partytjies gehou het vir naburige hoofmanne. Die feesvieringe het dae lank voortgeduur, soms 'n maand. Hooggeplaastes is gevoer en geskenke van goud, juwele en tekstiele gegee. Slegs dan sou die Inka's hul versoeke om arbeid, om voedselproduksie te verhoog, om besproeiingskemas te bou, om heuwels te terras of om die grense van die ryk te verleng, versoek.
Machu Picchu en Ryk
Die Inca was groot bouers. Hulle was byna net so lief vir stone & mdash as vir goud. By die magiese Machu Picchu word 'n grensvesting en 'n heilige plek, 'n mistieke kolom, die haakpaal van die son, uit die lewende rots gesny. 'N Ander plaat is gevorm om die berg daarbuite te eggo.
Die Spaanse leier Francisco Pizarro het die laaste Inca -keiser, Atahuallpa, vir 24 ton goud ter waarde van $ 267 miljoen vandag gevang en losgekoop. Nadat hulle die losprys van die Inca -mense ontvang het, het die veroweraars Atahuallpa in elk geval gewurg.
Tempels en versterkings by Machu Picchu is gebou uit groot, kussingsagtige rotsblaaie, sommige wat 100 ton of meer weeg. Die verbindings tussen hulle, wat sonder mortel gebou is, is so styf dat hulle nie 'n mesmes kan binnegaan nie. 'N Groot arbeidsmag was nodig. Daar is rekords van 20 mans wat op 'n enkele klip gewerk het, weggekap, gehys en laat sak het, en dit uur vir uur vir 'n hele jaar met sand gepoleer.
'N Netwerk snelweë het Inca -keisers toegelaat om hul uitgestrekte ryk te beheer. Een hardloop langs die rug van die Andes, 'n ander langs die kus. Inka -bouers kan alles hanteer wat die verraderlike terrein benodig en steil paadjies langs die berghange, touhangbrue wat oor steil klowe gegooi word, of verraderlike paaie wat vloedvlaktes deurkruis. Elke anderhalf kilometer het hulle wegstasies as ruspunte gebou. Bande amptelike hardlopers het tussen hulle 150 myl per dag gehardloop. 'N Boodskap kan binne 'n week 1200 myl van Cuzco na Quito gestuur word.
Die Inka -ryk het 2500 myl van Ecuador tot in die suide van Chili gestrek voordat dit in 1532 deur die Spaanse veroweraars verwoes is.
Daar word van almal verwag om tot die ryk by te dra. Grond is in drie verdeel. Een derde is vir die keiser gewerk, een derde was vir die gode gereserveer, en 'n derde het die mense vir hulself gehou. Almal moes belasting betaal as huldeblyk.
Die Inca kon nie skryf nie. Tollenaars en burokrate het dinge bygehou met quipu, geknoopte snare. Deur verskillende lengtes, kleure, knooptipes en posisies, kon hulle enorme hoeveelhede inligting stoor.
Ten spyte van sy glorie, was die Inkas 'n brose ryk, saamgehou deur beloftes en dreigemente. Toe Pizarro die laaste keiser teregstel, stort dit vinnig in duie. Katolieke priesters wat trou aan 'n nuwe Christelike god eis, het die Kinders van die Son gou vervang. Soos dit al duisende jare lank was, het die geharde mense van die Andes aangepas. Hulle het wat hulle moes van hul nuwe meesters geneem en soveel van hul ou maniere vasgehou as wat hulle kon.
Goue hebsug: Spaanse veroweraars en die lot van die laaste gratis Inka -keiser Atahualpa
Alle geskiedenis is 'n mengsel van feit en legende. In die lewe van die jong Inka -keiser Atahualpa, is dit 'n feit dat hy verraderlik ontvoer en tereggestel is deur Spaanse veroweraars, terwyl die legende is of 'n deel van die groot losprys wat sy onderdane aan sy gevangenes sou betaal, in die Andes verborge bly. Berge.
Atahualpa het in die 16de eeu heer geword van die Inka -ryk nadat hy sy broer Huáscar in 'n burgeroorlog verslaan het. Alles was goed totdat die Spaanse ontdekkingsreisiger Francisco Pizarro aangekom het.
Dit is 'n portret van Atahualpa, uit die lewe getrek, deur 'n lid van Pizarro se losbandigheid
Pizarro en sy groep van 160 verwoeste veroweraars het die westelike kus van Suid -Amerika al twee jaar verken en gesoek na 'n ryk ryk in die Andes. In November 1532 vind hulle die stad Cajamarca - saam met Atahualpa. By die aankoms van Pizarro en sy bemanning was Atahualpa nie bekommerd nie, aangesien hy beskerm is deur 'n lojale leër van duisende mans. Wat hy nie geweet het nie, is dat Pizarro reeds bewus was van die magtige leër van die Inka -keiser, sowel as die enorme hoeveelhede silwer en goud wat Atahualpa en Inca -adel gedra het. Pizarro was ook vertroud met hoe Hernán Cortes die Asteke -keiser Montezuma gevang het om groot rykdom te bekom, en Pizarro was gereed om dit ook te doen.
Pizarro het sy swaar gewapende veroweraars rondom Cajamarca geposisioneer. Daarna het hy 'n priester, vader Vicente de Valverde, gestuur om die Inca -adel te ontmoet. Die priester het vir hulle 'n Christelike breviary gewys, wat hulle onmerkbaar gevind het en op die grond neergegooi het. Die Spanjaarde het dit as 'n heilige aksie van die Inca -kant beskou en op die plein van Cajamarca ingestorm, terwyl hulle die Inka -adel en krygers vermoor het toe kanonne donder. Conquistadors te perd het angsbevange inboorlinge agtervolg wat probeer ontsnap het. Die Spanjaard was geklee in swaar staalwapens en het nie een slagoffer uit die geveg gehad nie. Atahualpa is gevange geneem, en die nasleep van die geveg tussen die Inkas en die Spaanse het duisende Inca -burgers, soldate en adel dood gelaat.
Pizarro ontmoet Atahualpa, wat in die tempel van die son fyn dopgehou is. Atahualpa is toegelaat om met sommige van sy oorlewende onderdane te praat, aangesien 'n inheemse tolk alles in Spaans vertaal het sodat Pizarro dit kon verstaan. Die jong keiser het besef dat Pizarro en sy veroweraars goud en silwer wou hê, dat hulle vinnig tempels en ander plekke in Cajamarca gebuit het. Die Spaanse het aan Atahualpa gesê dat hy vir die regte hoeveelheid goud en silwer vrygelaat sou word. Dit was geen probleem vir Atahualpa nie, en hy het 'n kolossale aanbod gegee wat die Spanjaarde verstom het - die keiser verklaar dat hy 'n kamer van 22 voet lank en 17 voet breed sal vul met goud en silwer tot agt voet hoog.
Die Spanjaarde het die aanbod aangegryp en dit selfs laat notuleer. Atahualpa het woord gegee aan sy onderdane, en draers het gou die fortuin goud en silwer aan die Spanjaarde afgelewer vanaf alle plekke in die Inca -ryk. Terwyl Atahualpa wag dat sy losprys aflewerings klaar is, val sy ryk in pandemonie.
Keiser Atahualpa tydens die Slag van Cajamarca
Oorlewende Inka's, wat hul keiser as 'n half-goddelike beskou het, sou nie die risiko loop om die Spanjaarde aan te val om Atahualpa te red uit vrees dat hy vermoor sou word. Sy broer Huáscar het nog geleef en word gevange gehou, en Atahualpa was bang dat hy sou ontsnap en die nuwe keiser word. Atahualpa het sy broer se dood vinnig beveel.
Atahualpa het nog drie groot leërs in die ryk gehad onder sy beste generaals Quisquis, Chalcuchima en Rumiñahui. Hulle het verneem dat hul keiser deur die Spanjaarde gevange geneem is, maar hulle het besluit om nie aan te val nie. Ongelukkig sou Chalcuchima mislei en gevange geneem word deur die broer van Francisco Pizarro, Hernando. Quisquis en Rumiñahui het in die daaropvolgende maande die stryd teen die Spanjaarde aangepak.
Teen 1533 het die Spaanse veroweraars gerugte gehoor dat Rumiñahui, die beste van al die Inca -generaals, en sy reuse -leër voorberei op 'n hewige stryd teen die Spanjaarde. Niemand in die Spaanse kamp het geweet waar die Inca -generaal was nie. Francisco Pizarro het op die gerugte opgetree en mans in alle rigtings gestuur om die Inca -weermag te vind, maar hulle het niks gevind nie. Die Spanjaarde was nou bekommerd oor 'n aanval en beskou Atahualpa as 'n gevaarlike las. In paniek het hulle Atahualpa weens verraad verhoor en beweer dat hy Rumiñahui beveel het om in opstand te kom en die laaste vrye keiser van die Inka -ryk tereggestel op 26 Julie 1533.
Pizarro ontmoet die Inca -keiser Atahualpa, 1532
Die losprys van Atahualpa is betaal, en dit was fenomenaal. Die kamer was, soos hy belowe het, gevul met goud en silwer, selfs al het gulsige veroweraars waardevolle voorwerpe afgebreek sodat die kamer minder vinnig vol sou word. Die buit het selfs Atahualpa se troon van 15 karaat van 183 pond ingesluit, wat Francisco Pizarro as 'n 'geskenk' ontvang het.
Sodra al die losprys gesmelt is, weeg dit meer as 13 000 pond goud en meer as 26 000 pond silwer. Nadat hulle die belasting van 20% betaal het wat die koning van Spanje op veroweringsplundering opgelê het, ontvang die 160 veroweraars gedeeltes van Atahualpa se losprys volgens hul rang. Selfs die deel van die laagste soldaat sou meer as $ 500,000 werd wees in die huidige mark. Francisco Pizarro, afgesien van sy 'geskenke', het 14 keer die deel van sy mede -veroweraars gekry, berig About Education.
Atahualpa, veertiende Inca,
Die sage van die Inkas en hul keiser Atahualpa is beslis tragies. Die verhaal leef voort in die feitelike geskiedenis, maar 'n ander deel daarvan het as 'n legende oorleef. Op grond van historiese dokumente, meen sommige dat die Spaanse veroweraars nie al die losprys van Atahualpa ontvang het nie. Volgens die legende was 'n groep Inca -inboorlinge op pad na Cajamarca met goud en silwer toe hulle hoor dat Atahualpa tereggestel is. Die generaal in beheer het besluit om die skat in 'n onbekende grot in die Andes te verberg.
Na bewering het 'n Spanjaard met die naam Valverde dit 50 jaar later ontdek, maar dit het weer verlore gegaan totdat 'n man met die naam Barth Blake dit in 1886 gevind het. Blake is later onder twyfelagtige omstandighede dood, en sedertdien het niemand die verlore Inca -skat gesien nie. So gaan die legende voort.
Beslaglegging op Atahualpa by Cajamarca
Is die laaste betaling van Atahualpa se skat in die Andes versteek? As dit die geval is, sou dit beteken dat 'n deel van sy nalatenskap nog bestaan ​​vir kundiges om te ontdek en te bestudeer.
Dit sou ook 'n gepaste uitweg wees vir die veroweraars wat lankal dood was, wat geglo het dat hulle alles gesteel het wat die Inka-ryk te bied het.
Atahualpa, die laaste Inka -keiser. Tereggestel deur die Katolieke Kerk NADAT hy gedwing is om hom tot die Christendom te bekeer
Hoe gaan dit met 'n walglike Christelike gedrag?
Die laaste Inka -keiser Atahualpa sou tereggestel word deur op die brandstapel te brand. 'N Gepaste uitvoeringsvorm vir 'n heiden. Maar as Vincent de Valle Viridi bied 'n Dominikaanse monnik Atahualpa 'n uitweg uit hierdie pynlike eksekusie. Gaan oor na die Christendom en dit sal goed gaan. Hy het gesê.
Atahualpa het dus bekeer. Slegs om deur verwurging uitgevoer te word.
Hier speel advokate van Devil (ek weet niks van die gebeurtenis nie): deur hom tot die Christendom te bekeer voordat hy hom vermoor, vernietig hulle net sy sterflike liggaam terwyl hy sy onsterflike siel red. Baie deurdagte, goedhartige conquistadors, reg?
Ek het geen liefde vir godsdiens nie, maar hy is nie deur die kerk tereggestel nie; hy is tereggestel deur veroweraars wat selfs nie onder die toestemming van die Spaanse regering bedrywig was nie (eintlik is hulle aangesê om nie te gaan nie).
Hy was opgewonde onder 'n godsdienstige voorwendsel. Dieselfde voorwendsel as wat hulle gebruik het om die oorwinning van die nuwe wêreld te regverdig en te plunder. Die Incans het ook onder 'n godsdienstige voorwendsel oorlog gevoer en oorlog gevoer.
Ek erken dat die titel my mislei het, maar hy is in die naam van die Christelike godsdiens vermoor nadat hy tot die Christendom oorgegaan het. As hy vermoor is met die seën van die Rooms -Katolieke kerk of nie, is dit nie regtig relevant nie. Na my mening ten minste.
Peruaanse hier. Hy kry 'n bybel wat hy nie verstaan ​​nie en gooi weg. Dit was godslasterlik en het gemaak dat Pizarro die Spanjaarde beveel om aan te val, of so sou die Duitsers ons wou laat glo.
jy skeur die hare van 'n kaal man
Pizarro het eintlik die eksplisiete steun van die Spaanse kroon gehad. Cortez was die een wat skelm geword het, hoewel hy later steun gekry het.
Ek weet 'n bietjie van conquistadors en geen wonder dat ek 'n bietjie weet van hul gruwelike dade nie, maar ek het nog nooit regtig gelees oor hierdie spesifieke voorval nie en kan iemand my vertel waarom hulle hom vermoor het, alhoewel hy hom tot die Christendom bekeer het?
Solank hy gelewe het, was hy 'n bedreiging vir hul mag. Hy was 'n lewende god vir die mense en om hom dood te maak, het hulle gedemoraliseer tot die punt dat hulle alle gedagtes oor opstand laat vaar het.
As u nog nooit van die losprys van Atahualpa gelees het nie, sal dit u sokkies laat val. Hier is 'n wikipedia -inskrywing om mee te begin: https://en.wikipedia.org/wiki/Ransom_Room (deur na die artikel te klik, gee konteks. Die kleinkiekie is swak.)
Oor die presiese rede waarom hy vermoor is, bestaan ​​daar 'n wye verskeidenheid opinies. My eie teorie, nie ondersteun deur die akademie of kundiges nie. net my eie oortuiging: Pizarro het moontlik geleer uit naburige kulture op pad na Cuzco hoe brutaal en genadeloos die Inca kan wees. Die Spanjaarde was bang vir die omvang en omvang van die Inka -rykdom en gewapende mag, en was besig om hul broek te skeur by die gedagte aan 'n regverdige stryd. Die onthoofding van 'n teokrasie waar die koning 'n god is, was die veilige spel.
Hoe het die Inka -ryk geëindig?
Siekte. Siekte was 'n baie belangrike faktor led tot die ineenstorting van die Inka -ryk. Pokke, wat destyds 'n baie gevaarlike siekte was, het ver gekom voor die aankoms van die Spanjaarde. Daar word gesê dat hierdie siekte weens Europese handelaars na Peru gebring is.
Tweedens, bestaan ​​die Inka -ryk nog? Die Inkas, 'n Amerikaanse Indiese volk, was oorspronklik 'n klein stam in die suidelike hooglande van Peru. In minder as 'n eeu, gedurende die 1400's, het hulle een van die grootste, strengste beheerde gebou ryke die wêreld ooit geken het. Paaie, mure en besproeiingswerke wat deur die Inkas is steeds vandag in gebruik.
Wanneer het die Inka -ryk gevolglik geëindig?
Die val van die Inka -ryk. Verowering van die Inka -ryk Kaart. Vanaf ongeveer 1200 toe die eerste Inca, Manco Capac, gevestig in Cusco, tot 1533 toe die laaste Inca, Atahualpa, is tereggestel die Inka -beskawing het gegroei van 'n groep setlaars tot die grootste ryk in die Pre-Columbiaanse Amerika.
Hoe het die Inkas hul ryk verenig gehou?
Die Inca verenig, versterk en bygevoeg hul ryk meestal deur vreedsame middele (maar ook deur verowering). Derde, die Inca die aanbidding van aangemoedig hul songod wat hulle 'Inti' genoem het. Verder het hulle die Incan koning om die "seun van die son" te wees.
1526–1529 - Francisco Pizarro en Diego de Almagro maak eerste kontak met die Inka -ryk by Tumbes, die noordelikste Inca -vesting langs die kus
c. 1528-Die Inca-keiser Huayna Capac sterf as gevolg van pokke wat deur Europa geïntroduceer is. Die dood veroorsaak 'n burgeroorlog tussen sy seuns: Atahualpa en Huáscar
1528–1529 - Pizarro keer terug na Spanje waar hy deur die koningin van Spanje die lisensie kry om Peru te verower
1531–1532 - Pizarro se derde reis na Peru. Spanjaarde vorm 'n band met die inboorlinge (Huancas, Chankas, Cañaris en Chachapoyas) wat onder die onderdrukking van die Inka -ryk was, en Pizarro sluit hulle onder sy troepe in om die Inkas die hoof te bied. Atahualpa word deur Spaans gevange geneem.
1533-Atahualpa word tereggestel nadat hy beveel het dat Huáscar vermoor moet word. De Almagro arriveer Pizarro dien Cuzco voor en installeer die sewentienjarige Manco Inca as nuwe Inka-keiser
1535-Pizarro stig die stad Lima De Almagro na die huidige Chili
1536 - Gonzalo Pizarro steel Manco Inca se vrou, Cura Olcollo. Manco rebelleer en omring Cuzco. Juan Pizarro word vermoor, en die Inca -generaal Quizo Yupanqui val Lima aan
1537 - Almagro neem Cuzco van Hernando en Gonzalo Pizarro in beslag. Rodrigo Orgóñez ontslaan Vitcos en vang Manco Inca se seun, Titu Cusi. Manco ontsnap en vlug na Vilcabamba, wat die hoofstad van die staat Neo-Inca geword het
1538 - Hernando Pizarro voer Diego de Almagro tereg
1539 - Gonzalo Pizarro val binne en val Vilcabamba Manco Inca in, maar Francisco Pizarro voer Manco se vrou, Cura Olcollo, uit
1541 - Francisco Pizarro word vermoor deur Diego de Almagro II en ander ondersteuners van De Almagro
1544 - Manco Inca word vermoor deur ondersteuners van Diego de Almagro. Die Inka's stop nie hul opstand nie
1572-Onderkoning van Peru, Francisco Toledo, verklaar oorlog teen die staat Neo-Inca Vilcabamba word afgedank en Túpac Amaru, die laaste Inca-keiser, word gevange geneem en tereggestel in Cuzco. Die Neo-Inca-hoofstad Vilcabamba word in die steek gelaat deur die Spaanse verwydering van inwoners en hulle verplaas na die nuutgestigte Christelike stad San Francisco de la Victoria de Vilcabamba : xiii – xv
Die burgeroorlog tussen Atahualpa en Huascar het die ryk verswak onmiddellik voor sy stryd met die Spaanse. Geskiedkundiges is nie seker of 'n verenigde Inka -ryk op lang termyn die Spaanse kon verslaan nie weens faktore soos die hoë sterftesyfer en die verwante sosiale ontwrigting daarvan, en die voortreflike militêre tegnologie van die veroweraars, wat perde, honde, metaal besit het. wapens, swaarde, kanonne en primitiewe, maar effektiewe, vuurwapens.  Atahualpa was meer gewild onder die mense as sy broer, en hy was beslis meer gewaardeer deur die weermag, waarvan die kern gebaseer was in die onlangs verowerde noordelike provinsie Quito.
Aan die begin van die konflik het elke broer sy onderskeie gebiede beheer, met Atahualpa veilig in die noorde, en Huáscar beheer die hoofstad van Cuzco en die groot gebied in die suide, insluitend die gebied rondom die Titicacameer. Hierdie streek het 'n groot aantal troepe vir Huáscar se magte voorsien. Na 'n tydperk van diplomatieke postuur en 'n pos om die pos, het oop oorlog ontstaan. Dit lyk asof Huáscar gereed was om die oorlog vinnig tot 'n einde te bring, aangesien troepe wat getrou was aan hom Atahualpa gevange geneem het terwyl hy 'n fees in die stad Tumibamba bygewoon het. Atahualpa ontsnap egter vinnig en keer terug na Quitu. Daar kon hy wat na raming minstens 30 000 soldate is, versamel. Terwyl Huáscar dit reggekry het om ongeveer dieselfde aantal soldate bymekaar te kry, was hulle minder ervare.
Atahualpa het sy magte suidwaarts gestuur onder bevel van twee van sy voorste generaals, Challcuchima en Quisquis, wat 'n ononderbroke reeks oorwinnings behaal het wat hulle gou by die poorte van Cuzco gebring het. Op die eerste dag van die stryd om Cuzco het die kragte wat lojaal was aan Huáscar 'n vroeë voordeel behaal. Op die tweede dag het Huáscar egter persoonlik 'n slegte 'verrassingsaanval' gelei, waarvan die generaals Challcuchima en Quisquis gevorderde kennis gehad het. In die daaropvolgende geveg is Huáscar gevange geneem en weerstand het heeltemal in duie gestort. Die seëvierende generaals het noord gestuur charqui boodskapper na Atahualpa, wat van Quite na die koninklike oord buite Cajamarca suidwaarts verhuis het. Die boodskapper het opgedaag op dieselfde dag dat Pizarro en sy klein groepie avonturiers saam met 'n paar inheemse bondgenote van die Andes afstam na die stad Cajamarca.
Francisco Pizarro en sy broers (Gonzalo, Juan en Hernando) is aangetrokke deur die nuus van 'n ryk en wonderlike koninkryk. Hulle het die destydse verarmde Extremadura verlaat, soos baie migrante agterna. : 136
Daar lê Peru met sy rykdom
Hier, Panama en sy armoede.
Kies elke man wat die beste 'n dapper Castiliaan word.
In 1529 het Francisco Pizarro toestemming van die Spaanse monargie gekry om die land wat hulle Peru genoem het, te verower. : 133
Volgens historikus Raúl Porras Barrenechea is Peru nie 'n Quechuan- of Karibiese woord nie, maar Indo-Spaans of baster. Hy was onbekend aan Pizarro, omdat hy gepleit het vir toestemming om 'n ekspedisie te onderneem, maar sy voorgestelde vyand is verwoes deur die siektes wat tydens vroeëre Spaanse kontakte na die Amerikaanse vastelande gebring is.
Toe Pizarro in 1532 in Peru aankom, vind hy dit baie anders as toe hy net vyf jaar tevore daar was. Te midde van die ruïnes van die stad Tumbes, het hy probeer om die situasie voor hom saam te stel. Van twee jong plaaslike seuns wat hy geleer het om Spaans te praat om vir hom te vertaal, het Pizarro verneem van die burgeroorlog en van die siekte wat die Inca -ryk vernietig het. 
Na vier lang ekspedisies het Pizarro die eerste Spaanse nedersetting in die noorde van Peru gevestig en dit San Miguel de Piura genoem. : 153–154
Toe die inboorlinge die eerste keer opgemerk word, was dit vermoedelik dat Pizarro en sy manne dit was Viracocha Cuna of "gode". Die naturelle het die mans van Pizarro aan die Inca beskryf. Hulle het dit gesê capito was lank met 'n vol baard en was heeltemal toegedraai in klere. Die naturelle het die mans se swaarde beskryf en hoe hulle skape saam met hulle doodgemaak het. Die manne het nie menslike vlees geëet nie, maar eerder skape, lam, eend, duiwe en takbokke, en die vleis gaargemaak. Atahualpa was bang vir waartoe die blanke mans in staat was. As hulle was runa quicachac of "vernietigers van mense", dan moet hy vlug. As hulle was Viracocha Cuna Runa allichac of "gode wat weldoeners van die mense is", dan moet hy nie vlug nie, maar hulle verwelkom. [ aanhaling nodig ] Die boodskappers het teruggegaan na Tangarala, en Atahualpa het Cinquinchara, 'n Orejon -vegter, na die Spanjaarde gestuur om as tolk te dien.
Na 'n reis met die Spaanse, keer Cinquinchara terug na Atahualpa, en bespreek of die Spaanse mans al dan nie gode is nie. Cinquinchara het besluit dat hulle mans is omdat hy gesien het hoe hulle eet, drink, aantrek en 'n verhouding met vroue het. Hy het gesien dat hulle geen wonderwerke veroorsaak nie. Cinquinchara het Atahualpa ingelig dat hulle klein was, ongeveer 170–180 man, en dat hulle die inheemse gevangenes met 'ystertoue' gebind het. Toe Atahualpa vra wat hy met die vreemdelinge moet doen, het Cinquinchara gesê dat hulle doodgemaak moet word omdat hulle bose diewe is wat hulle neem wat hulle wil, en supai cuna of "duiwels". Hy het aanbeveel dat hulle die mans in hul slaapplek vasgekeer en doodgebrand het. 
Na sy oorwinning en die inname van sy broer Huáscar, vas Atahualpa in die Inca -baddens buite Cajamarca. Pizarro en sy manne het daardie stad op 15 November 1532 bereik.
Pizarro het Hernando de Soto na die Inca -leier se kamp gestuur. Soto het Atahualpa op sy perd ontmoet, 'n dier wat Atahualpa nog nooit gesien het nie. Met een van sy jong tolke het Soto 'n voorbereide toespraak voor Atahualpa gelees waarin hy gesê het dat hulle as dienaars van God gekom het om hulle die waarheid oor God se woord te leer.  Hy het gesê dat hy met hulle praat sodat hulle dit kan doen
"lê die grondslag van ooreenstemming, broederskap en ewige vrede wat tussen ons moet bestaan, sodat u ons onder u beskerming kan ontvang en die goddelike wet van ons kan hoor en al u mense dit kan leer en ontvang, want dit sal die grootste wees eer, voordeel en redding vir hulle almal. "
Boonop het hulle die Incan -leier genooi om Pizarro by sy woonplekke langs die Cajamarca -plein te besoek. Toe De Soto Atahualpa se belangstelling in sy perd raaksien, het hy 'n uitstekende "ruitery" in die omgewing vertoon. Atahualpa het gasvryheid betoon deur verversings te bedien. : 166–170 
Atahualpa reageer eers nadat Francisco Pizarro se broer, Hernando Pizarro, daar aangekom het. Hy het geantwoord met wat hy van sy verkenners gehoor het en gesê dat Spaans talle getalle aan die kus vermoor en verslaaf het. Pizarro denied the report and Atahualpa, with limited information, reluctantly let the matter go. At the end of their meeting, the men agreed to meet the next day at Cajamarca. 
The conquest is parodied in Die Simpsons TV series, in the episode "Lost Verizon", written by John Frink. 
Pizarro and his fellow conquistadors feature as antagonists in the 1982 animated serial Die geheimsinnige stede van goud.
The houses are more than two hundred paces in length, and very well built, being surrounded by strong walls, three times the height of a man. The roofs are covered with straw and wood, resting on the walls. The interiors are divided into eight rooms, much better built than any we had seen before. Their walls are of very well cut stones and each lodging is surrounded by its masonry wall with doorways, and has its fountain of water in an open court, conveyed from a distance by pipes, for the supply of the house. In front of the plein, towards the open country, a stone fortress is connected with it by a staircase leading from the square to the fort. Towards the open country there is another small door, with a narrow staircase, all within the outer wall of the plein. Above the town, on the mountain side, where the houses commence, there is another fort on a hill, the greater part of which is hewn out of the rock. This is larger than the other, and surrounded by three walls, rising spirally.