Versindaba » Blog Archive Danie Marais. Skrywers en moraliteit : Versindaba
Wednesday, February 2nd, 2011 | Artikels, essays, e.a..
5 Kommentare op "Danie Marais. Skrywers en moraliteit"
February 2nd, 2011 at 13:44
Danie – Dis 'n boeiende stuk skryfwerk, maar jou voorstelling van N.P. van Wyk Louw is darem besonder eensydig. Hy was beslis nie sy lewe lank 'n aanhanger van die Duitse Nasionaaal-Sosialisme nie. Hy het aan die einde van sy lewe met Verwoerd gebots. Die ergste dekades van Apartheid het eers na sy dood (in 1970) kop uitgesteek. Ons weet dus nie wat sy uiteindelike oordeel oor Afrikaner-nasionalisme sou wees nie. J.C. Steyn se biografie toon 'n denkende, kritiese mens wat voortdurend by 'n aktuele gesprek met sy tydgenote betrokke was.
February 2nd, 2011 at 14:47
Skrywers is verkleurmannetjies. Hulle vertolk verskillende rolle. Die Bloom van hier, is nie Bloom van kan daar nie. Wie sou ooit kon voorsien dat Brink as 'n vegter teen sensuur en bourgeois waardes in die openbaar sou bely dat hy Sewende laan kyk? En daarop verskyn?
Ek gaan met Daniel Hugo akkoord: Van Wyk Louw het verander. 'n Mens kan nie hom probeer kelder aan sy onbesonne jeug nie. Dit bring ons terug by die geval Paul de Man.
February 2nd, 2011 at 15:10
Dit is nuus vir my dat River Phoenix selfmoord gepleeg het. Absolute bog. Hy is dood aan 'n oordosis van heroïen & kokaïen waarmee hy hom in 'n baie emosionele gemoedstoestand misreken het.
February 2nd, 2011 at 17:17
Die een se feitefout (as dit 'n feitefout is: daar was al baie debat oor Phoenix se dood, en sommige mense wat oor selfmoord skryf hou vol dat selfmoord, soos moord, nie intensioneel hoef te wees om (self-)moord te wees nie) is dikwels die ander een se 'absolute bog' — en dieselfde geld maar VWL: die een (soos JC Steyn) se politieke held is die ander een (soos Ronelda Kamfer) se politieke boef.
Wie is reg? 'n Mens hoef hom nie te probeer kelder nie, maar deur bloot te s^e hy het verander, of (vreemder argument!) dat hy dalk na sy dood nog SOU verander — of om komplekse kwessies van maatskaplike posisies en 'subjektiwiteite' (wat dikwels histories en hardnekkig met ras en klas verstrengel is) te reduseer tot die vertolking van rolle, is nie voldoende argumente nie.
'n Mens moet tog begryp waarom VWL as Groot Figuur hierdie soort reaksie by iemand soos Ronelda Kamfer sou ontlok. Reg of verkeerd. Rasioneel of irrasioneel. VWL was 'n massiewe digter, maar as politieke denker word hy in elk geval dikwels onnodig oorskat — om te s^e "soos van Wyk Louw ges^e het" is blykbaar in sommige kringe al amper genoeg om 'n argument te wen! Dit is asof 'n mens, wat politieke idees en metafore betref, niks meer nodig het as om selfvoldaan "oop gesprek" en "lojale verset" en "voortbestaan in geregtigheid" te prewel nie…
En kritiek op sy politieke denke, soos Gerrit Olivier se uitstekende studie van sy essays (kan nie die titel en jaartal nou onthou nie), word dikwels met venyn afgeskiet — Steyn, en ek dink ook Kannemeyer, het min tyd gehad vir Olivier se studie. JC Steyn se biografie oor Louw is monumentaal in baie opsigte, maar dit is, soos Pieter Duvenhage destyds in 'n uitstekende essay aangetoon het, self ook dikwels problematies nasionalisties in siening.
VWL het goeie essays geskryf, maar hoe goed was hy regtig as filosoof? Hy het nie juis op datum gebly met wat in die laaste 25 jaar of so van sy lewe in die filosofie gebeur het nie.
February 2nd, 2011 at 17:26
In die 2de paragraaf ('dat hy dalk na sy dood nog SOU verander') bedoel ek: dat hy dalk nog meer sou verander, of anders sou dink, indien hy nie op daardie stadium dood is nie. Waarskynlik sou hy, maar dit is irrelevant vir 'n beoordeling van sy politieke denke. Ander sou mens niemand se idees kon kritiseer nie: miskien sou hulle anders gedink het as hule langer geleef het.