Ek besef ek gaan daardie ongelowige Thomasse in die suide nie oortuig nie. Mites kan kwaai wortel skiet. Boonop, as jy bly glo dat daar nie iets ernstigs met WP-rugby skort nie, is jy nie ‘n mens wat maklik tot nuwe insigte kom nie.
Die drama is ingelui toe Ettiene, onderwysman van Natal, se dogter vroegoggend ‘n vreemde geluid op hul stoep in Apiesdoringlaan hoor. Toe sy die deur oopskuif, kyk sy en die luiperd mekaar in die oë. Hy probeer sy prooi by die trappies opsleep.
Toe hy die mensekind gewaar, neem die groot kat die wyk. Die kantoor kom, saag die ram se kop af as ‘n trofee vir die Liversages en plaas die karkas in die mik van die boom. Net na 18:00 is die luiperd terug, maar is ook vier hiënas op die toneel met ambisies vir ‘n stukkie vars vleis vir Kersfees.
Tot 23:00 probeer die jagter sy prooi beskerm teen die hiënas wat al hoe vrypostiger raak. Die Liversages en vriende sit vasgenael die verrigtinge in die ligte van die vriende se voertuig en dophou. Later is die luiperd selfs weer op die stoep – en hulle in die vriende se voertuig. Maar 23:00 is al ver verby slaaptyd in die bos.
‘n “Kersgeskenk” van ‘n totaal ander aard het die Van D’s gelukkig vrygespring. Want ja, die bobbejane het toe teruggekeer om weer te kom swem. Maar hierdie keer het ons hulle gefnuik. Die blou seiIltjie was gespan. Al wat vir hulle oorgebly het, was om so ‘n bietjie te mors en “trampolien” te spring.
Dit was nie Saterdag regtig baie warm in die Bosveld nie. Net warm. So 33 grade. Warm genoeg darem vir die ape om te gaan swem. “Gaan swem” is nie heeltemal korrek uit die hoek van die Van D’s nie. “Kom swem” is korrekter.
Enigste diere-ongemanierdheid op ons stoep was hierdie waterkaskenades nie. Dinsdagnag was ‘n hiena op besoek. As visitekaartjie los hy ‘n plas, waarin hy rondtrap sodat geen misverstand kan bestaan oor die oorsprong van die kussingspore op die stoepteëls nie.
Dalk gesels ons oor ‘n paar dae uit die bos – hang af hoe die gees my lei. Indien nie, seenwense vir elke leser van hierdie blog. (HvD)
Dankie, Terisa, vir jou boodskap. Ek hou daarvan dat jy so geredelik die “mistykie” vir jou rekening vat en van jou humorsin. Dit laat die ou omie se hart sommer vermurwe.
Vandag weet ek nie mooi of ek moet lag en of ek moet huil nie. Oor die Honda-advertensie hierbo. Ek kry dit op die agterblad van Die Burger.