Geen waardigheid, geen twyfel nie! Slegs deur Jodie Nicholson, skrywer van I (v) F! - IVFbabble
Teen die ouderdom van 30 sal nie baie van ons die lewe vrygespring het sonder om een ​​of ander tyd iets uit te kry nie
Hopelik is u almal op hoogte van u SMEAR-toetse? As dit nie die geval is nie, skakel u huisarts en bespreek een (dit is nie so sleg nie, ek belowe) as u dit gesê het, kan u nie ontsnap nie; u sal u stukkies moet uithaal.
So hier is ons, dertig jaar oud, en vreemdelinge het ons stukkies omstreeks ongeveer gehul. 30? 2? Tye.
Probeer 30-50 ……….
Saam met die emosionele / fisiese / finansiële aspek van onvrugbaarheid en IVF kom ook die feit dat u, afgesien van 'n bloedtoets, byna kan waarborg dat elke besoek aan die hospitaal / kliniek daartoe lei dat u naak van die middellyf af is, dikwels met meer as 1 persoon ken diep in jou stukke.
Hoe opwindend dit ook al vir sommige van u mag klink, ek kan u verseker dat dit nie so is nie
Ek onthou my eerste keer.
Ek het "voorgesit" soos ek nog nooit tevore voorgesit het nie, onder heeltemal valse aannames dat ek geoordeel sou word oor die toestand van my "benede". Ek het die oggend soveel tyd in die stort deurgebring dat ek uiteindelik gaan sit het ... .. In die stort !!!!
Ek kan jou nie eens vertel wat ek verwag het nie, ek bedoel, ek het geweet dat hulle my nie na my gesig sal lei as hulle my "netheid" (of gebrek daaraan, afhangende van wie jy nie) goedkeur nie, maar wel let hulle op my lêer? Kan hulle besonderhede met kollegas deel?
"My 2:XNUMX, 'n absolute gemors, vermy dit ten alle koste"
Kan jy jouself indink?
Ek wou hulle nie juis beïndruk nie, maar wou in alle opsigte gemiddeld voorkom om nie vir een of ander rede uit te staan ​​nie.
Ek het skamerig die kamer binnegekom, dankbaar dat ek 'n vroulike dokter gehad het (u kan gewoonlik 'n vroulike dokter aanvra as u sou verkies)
Sy was lieflik, nie dat dit saak maak nie, of het my meer opgewonde laat voel oor die stroping nie. Sy maak die gordyn toe om my die verleentheid van ontklee voor haar te spaar (ja, want dit is die verleentste ding van die afspraak). Ek het my posisie met soveel waardigheid aangeneem as wat ek kon skarrel om te handhaaf, en sy trek die gordyn terug.
Soveel as wat ek gesê het, het ek nie geweet wat om te verwag nie. Ek kan u vertel wat ek nie verwag het nie, en dit was so 'n normale ding. Die dokter het my gevra oor my dag, waarmee het ek gewerk? (Asof ek haar kon vertel dat ek die hele oggend my stukkies vir haar skoongemaak het). Die manier waarop sy met my bly gesels het terwyl sy my vajayjay aangespoor en gesteek het, het my onkant betrap. Op 'n stadium het sy selfs my bed agtergelaat terwyl sy in die kamer rondgevlieg het om nog meer toerusting bymekaar te maak - ek het nog alles gehad, ek kon dit nie glo nie.
Sy was so ontspanne en ongeskonde dat dit 'n miljoen keer gedoen het ……….
En skielik het dit my getref (nie letterlik nie, kan God jou voorstel dat dit 'n verleentheid sou gewees het).
Die professionele mense gee regtig nie om nie.
Hulle gee nie genoeg aandag aan die oordeel nie.
Hulle sien nie u 'styl' raak nie, en selfs al het hulle dit gedoen, het hulle met hul volgende afspraak vergeet hoe u stukkies daar uitsien.
Ek raai u aan om u waardigheid vaarwel toe te roep voor u eerste afspraak, laat dit maar gaan, probeer om vas te hou, dra net by tot die druk en ek is seker as u vrugbaarheidstoetse / ondersoeke ondervind, dan is die druk al meer u kan dit doen sonder om ekstra, onnodige spanning te skep.
Hou 'n seremonie van een of ander aard as dit u beter laat voel, 'n afskeid van u waardigheidspartytjie, vertrou my, daar kan nie aan vasgeklou word nie.
Probeer dus om nie te stres nie, moenie die klein goedjies sweet soos 'hulle' sê nie. Ek kan belowe dat elkeen wat u "trots en vreugde" gedurende hierdie proses raaksien, dit nie weer sal bedink nie.