Labrador retriever kleure - skoonheidnone
Hoof skoonheid Labrador retriever kleure
Die Labrador Retriever is een van die gewildste honde ter wêreld, vanweë sy buitengewone skoonheid en sy karakter en vermoëns. Dit het 'n tweelaagjas, bestaande uit 'n kort, wollerige onderste laag en 'n boonste laag wat ewe kort, maar ietwat langer is. Nietemin word die Labrador as 'n korthaar hond beskou..
Die kleure van die Labrador wat deur die Internasionale Sinologiese Federasie aanvaar is en dus in die rasstandaard geïntegreer is, is drie: suiwer swart, lewer / sjokolade en geel, hoewel verskillende skakerings van laasgenoemde aanvaar word. Die standaard aanvaar ook die voorkoms van 'n klein wit kol in die borsarea. Met verloop van tyd het daar egter ander kleure verskyn wat, hoewel dit nie in die amptelike standaard van die ras aanvaar word nie, gewild geword het. In hierdie AnimalWised-artikel praat ons hieroor alle kleure van die labrador retriever en ons sal jou vertel wie aanvaar word en watter nie.
U sal dalk ook belangstel in: Tipes Labrador Index
Alhoewel die sjokolade labrador tans een van die gewildste is, is die waarheid dat hierdie tonaliteit in die jas van die ras voorkom nie soveel jare gelede nie, het dit begin aanvaar. Volgens die International Cynological Federation (FCI) is daar dokumente wat die eerste Labradors reeds in 1800 plaas, hoewel die eerste rasklub eers in 1916 gestig is en in 1954 dat dit amptelik deur die FCI aanvaar is. Voordat hulle die standaarde van die verskillende sinologiese organismes aanvaar en bekendgestel het, was die voorkeurskleur swart, sodat die sjokolade- en geelkleur tot aan die begin van die 20ste eeu nie as suiwer beskou word nie, en daarom is hul teenwoordigheid vermy. honde.
Die sjokolade labrador het gewoonlik 'n soliede toon in sy jas. Die FCI aanvaar verskillende bruin skakerings, sodat ons monsters van lewerkleur, liggrysbruin of donker sjokolade.
Vir hierdie kleur in die Labrador retriever, moet albei ouers die draergene vir hierdie kleur aanbied. In vergelyking met die ander kleure van die Labrador, is die genetiese verskeidenheid Sjokolade Labradors effens laer en dit kan veroorsaak dat hulle korter leef of 'n groter neiging het om oorerflike siektes te ontwikkel. In die Labrador retriever is daar vier verskillende gene wat die ontwikkeling van die een of ander kleur van die hare moontlik maak:
Gen B: is verantwoordelik vir die oordrag van die swart kleur. Dit kan dien as 'n dominante geen vir sjokoladekleur of as 'n resessiewe geen vir geel. Resessief beteken dat dit nie in daardie eksemplaar manifesteer nie, maar wel in sy nageslag.
Gen b: dit is 'n alleel wat die sjokoladekleur oordra en op geel en swart resessief is.
Gen E: dra nie kleur oor nie, maar wel om die dominansie van geel te kanselleer. Daarom is dit 'n epistatiese alleel..
Gen e: dit is 'n hipostatiese alleel wat, anders as die vorige, die dominansie van geel toelaat.
Die sjokoladekleur kom voor as een van hierdie genetiese kombinasies voorkom:
EE bb: kom ooreen met suiwer sjokolade.
Ee baba: kom ooreen met sjokolade wat op sy beurt die kleur geel en swart dra.
Hierdie kombinasies dui nie die sjokolade / lewerskleur aan nie, hulle wys bloot of dit 'n suiwer sjokolademonster is wat dit ook aan sy nageslag sal oordra as dit 'n draer van ander kleure het, alhoewel dit bruin hare het. Dieselfde sal met die volgende kleure gebeur.
Soos ons voorheen opgemerk het, is die swart kleur dit was die eerste wat begin werk het in hierdie ras. Totdat dit amptelik as 'n honde-ras aanvaar is, het Labrador retriever-telers op soek na 'n heeltemal swart hond en daarom die honde wat geel, bruin of in een van hul skakerings gebore is, weggegooi. Vir al hierdie dinge is daar lankal van mening dat die outentieke Labrador die swart Labrador is, maar tans word die drie genoemde kleure aanvaar, dus is dit almal outentiek en suiwer.
Soos in die vorige geval, moet sy jas solied van kleur en heeltemal swart wees om as 'n outentieke Labrador beskou te kan word. Swart is die enigste kleur wat aanvaar nie variasies in die tonaliteit daarvan nie, slegs 'n klein wit kol kan in die borsarea voorkom.
Swart kleur kom voor as een van hierdie genetiese kombinasies voorkom:
EE BB: suiwer swart.
EE Bb: dit is 'n sjokoladedraer.
Ee BB: dit is 'n draer van geel.
Ee Bb: dit dra geel en sjokolade.
Soos ons sien in hierdie en die vorige geval, kan 'n Labrador van een kleur 'n draer van 'n ander wees. Dit regverdig dat Labradors van verskillende kleure by ouers van dieselfde kleur gebore word.
Die grys labrador nie amptelik aanvaar nie en daarom word hy nie as 'n suiwer arbeider beskou nie. Die enigste aanvaarde Labrador-kleure is swart, sjokolade en verskillende skakerings, en geel en skakerings. By talle geleenthede vind ons egter Labradors met 'n grysagtige toon wat as suiwer geklassifiseer word, ¿Hoe is dit moontlik? Onthou dat liggrysbruin is 'n aanvaarde kleur in hierdie honde ras, sodat as die Labrador Retriever 'n jas van hierdie dwaas het, sal dit as raseg beskou word.
Die blougrys of silwer kleur kan ontstaan ​​as 'n mutasie van die geen b of as gevolg van die kruising van 'n labrador retriever met 'n hond van 'n ander ras waarvan die kleur grys is..
Die geel labrador verskillende skakerings kan aanbied, almal aanvaar volgens die amptelike standaard. Ons kan dus amper wit Labradors tot jakkalsrooi Labradors van ligte room vind. Oor die algemeen is die geel laboratorium geneig om die slymvliese (neus, lippe en ooglede) en die pads van swart kleur aan te bied, alhoewel hierdie kleur, afhangende van die genetiese kombinasie, kan wissel, dus bruin en pienk is ook algemeen en aanvaar..
Om geel, of enige van die variante daarvan, in die labrador retriever-rok te laat verskyn, moet een van hierdie genetiese kombinasies voorkom wat, onthou, nie die presiese tonaliteit aandui nie, maar eerder as hul genetika suiwer geel is of as dit draers is. van ander kleure:
ee BB: suiwer geel en met swart pigmentasie in slymvliese en pads.
ee baba: sjokoladedraer sonder swart pigmentasie op slymvliese en pads.
ee bb: draer van swart en sjokolade met swart pigmentasie in slymvliese en pads.
Die dudley is nie 'n Labrador van 'n ander kleur as wat in die verskillende kleure van die Labrador beskryf word nie, dit is een van die soorte geel Labrador. Dit is spesifiek die labrador wie se genetiese kombinasie is ee bb, dit staan ​​dus bekend as 'n dudley labrador met 'n geel jas, maar sy slymvliese en pads is nie swart nie. Hulle kan pienk, bruin wees...
Die wit laboratorium word nie volgens die amptelike rasstandaard aanvaar nie. Ja, ligte room word aanvaar, 'n kleur wat dikwels met wit verwar word. As ons voor 'n spierwit eksemplaar te staan ​​kom, staar ons gewoonlik 'n albino labrador. In hierdie geval is daar twee variante van die Albino Labrador:
Gedeeltelik Albino Labrador: ligte pigmentasie kan op die neus, ooglede of vel voorkom.
Suiwer albino labrador: u hele liggaam het geen pigmentasie nie.
Die gebrek aan pigmentasie by albino-honde veroorsaak dat die vel en die slymvliese pienk vertoon en dat die are waargeneem word. Daarbenewens, die oë is blou of rooierig. Hierdie monsters word met 'n groter sensitiwiteit vir sonlig gebore, daarom is dit algemeen dat hulle nie sonlig verdra nie en ly aan sonbrandings. Hierdie diere het ook doofheid, sowel as 'n onderdrukte immuunstelsel. Daarom benodig hulle spesiale sorg. As dit u geval is en u 'n albinolaboratorium aangeneem het, moenie ons artikel oor die versorging van albinohonde misloop nie.
Noudat u die verskillende kleure van die Labrador Retriever ken, moet u nie die tipes Labrador wat daar is, misloop nie.