Breinbeseringsversteurings kan verskeie oorsake hê; die simptome verskil baie in verhouding tot die tipe besering en kan verband hou met gedrag en kognitiewe funksies (taal, geheue, beweging, persepsie en uitvoerende funksies. Die mees effektiewe behandelings is neuropsigologiese en spraakterapie.
U is hier: Tuis » Vir professionele persone » temas » Kognitiewe afwykings as gevolg van breinbeserings
Wat is dit? Dit is kwale wat ontstaan ​​as gevolg van breinbeserings van verskillende soorte (byvoorbeeld hoofbeserings of beroerte). Simptome verskil baie in verhouding tot die tipe besering. Die kognitiewe tekorte wat u teëkom, kan verband hou l 'aandagdie geheuedie taaldie bewegingdie persepsie en die sogenaamde uitvoerende funksies.
Hoe hulle manifesteer. Hierdie afwykings kan op baie maniere manifesteer, soos byvoorbeeld met traagheid (die persoon kan in elke aktiwiteit oninteressant wees), disinhibition e impulsiwiteit (daar kan 'n onvermoë bestaan ​​om onvanpaste gedrag te belemmer), onvermoë om te praat, ernstige probleme van taalbegrip, belangrik nalatigheid, vergeetagtigheid, oënskynlike "blindheid" vir alles in 'n deel van die visuele veld (verwaarlosing), probleme met die verrig van oënskynlike triviale motoriese take. Te midde van sulke duidelike probleme, is dit moontlik om diegene wat daardeur geraak word, te help om onvermoë om dit te herken, gebel anosognosia (byvoorbeeld om motoriese tekorte te ontken wat dikwels by sommige soorte breinbeserings gepaard gaan).
Hoe hulle hulself diagnoseer. Hierdie tekorte is nodig deeglike evaluering met baie kognitiewe toetse, meestal uitgevoer deur 'n sielkundige wat opgelei is in neuropsigologie (dikwels in samewerking met 'n spraakterapeut of ander persone wat op hierdie gebied van versteurings spesialiseer). Hierdie toetse, gekombineer met die insameling van inligting tydens onderhoude met die pasiënt en familielede, dien tot 'n meer volledige beeld van die probleme van die pasiënt en sy residuele kapasiteit om 'n verpersoonlikte rehabilitasieplan.
Hoe ons ingryp. Vir hierdie tipe kognitiewe afwyking is die doeltreffendste intervensies ongetwyfeld dié spraakterapie e neuropsigologiese na wie kan wys stimulasie van die beseerde funksie per versorging di herstel (indien moontlik) of om vergoeding gebrekkige funksie, en vertrou op die vermoëns wat nog intact is by die pasiënt.
Insigte: beroerte en kopbeserings
Beroerte (ook genoem apoplexy, apoplektiese aanval of apoplektiese beroerte) beteken 'n beroerte patologiese serebrovaskulêre gebeurtenis waartoe hulle bereik veranderinge in breinfunksie. Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie stem die beroerte ooreen met 'n skielike voorkoms van tekens en simptome wat toegeskryf kan word aan 'n tekort aan breinfunksies, wat langer as 24 uur duur en met 'n onaangename uitkoms, wat blykbaar nie aan ander oorsake toegeskryf kan word nie, behalwe 'n serebrale vaskulopatie (WIE, 2010).
Beskikbare literatuur dui daarop dat ongeveer 30% van die pasiënte wat 'n beroerte gehad het, ná 4 jaar kognitief aangetas is.
Uit 'n kognitiewe oogpunt kan tekorte die mees uiteenlopende voorstel en verander volgens plek van breinbeserings, hul verlenging, ouderdom van aanvang, gesondheid ens Van die mees algemene simptome is toesigversteurings en vanaandag, tekort van geheue, van praxia, van uitvoerende funksies, van die persepsie en taal. Dit is belangrik om aan te dui dat dit 'n baie kort beskrywing is, aangesien die individuele komponente in diepte tydens die evaluering bestudeer moet word om die tipe tekort op die mees presiese manier te bring, met die doel om meer effektief te wees neuropsigologiese rehabilitasie. Sê byvoorbeeld dat 'n pasiënt taalstoornisse opgedoen het (afasie) is nie baie insiggewend as 'n mens nie spesifiseer (na voldoende neuropsigologiese evaluering) op watter vlak die siekte voorkom nie. As die tekort betrekking het op die sintakties-grammatikale vlak, sal die pasiënt onder die verskillende tekens 'n telegrafiese taal en / of probleme met die begrip van die taal toon as die begrip nie van die funksiewoorde geskei kan word nie (byvoorbeeld voegwoorde of hulpwerkwoorde), terwyl as die skade op 'n leksikale vlak uitgedruk word, sal die pasiënt sukkel om enkele woorde te verstaan ​​en / of te produseer. Die mees voor die hand liggende gevolg sal wees op die tipe rehabilitasie wat gerig sal moet wees op die tekorte wat deur a gediagnoseer worddeeglike evaluering (sien hier i toets om geheue te evalueerdie toets om uitvoerende funksies te evalueerdie toetse om aandag te evalueer).
U mag ook belangstel in: Aandagversteurings
Hoofbeserings is a skade met betrekking tot die kopvel en / of die cranio en / of die brein, en is steeds die grootste oorsaak van dood onder 45 jaar. In werklikheid is ongeveer 50% van die sterftes in hierdie ouderdomsgroep verwant aan die gevolge van kopbeserings, wat, nadat hulle die lewensgevaar vrygespring het, dikwels lei tot sekondêre ongeskiktheid (Gabbanelli et al., 2005). Wêreldwyd is hy verantwoordelik vir die meeste uitkomste in permanente ongeskiktheid (Sangiovanni et al., 2003). Hoofbeserings (ook intrakraniale beserings of hoofbeserings genoem) kom voor wanneer breinbesering word bepaal deur a skielike trauma. Dit kan ontstaan ​​as gevolg van 'n geslote (as die voorwerp wat die skedel getref het nie binnegedring het nie) of oop is (indien die voorwerp wat die skedel getref het, tot die brein binnedring) die kop seer het.
Die twee gereeldste tipes kopbeserings is emosie (breintrauma) en die kontusie (kneusplekke aan die brein) en in die literatuur is daar 'n groot ooreenkoms in die indeling van hoofbeserings in geringe, matige en ernstige (gebaseer op 'n graderingskaal, genoem Glasgow-komaskaal) (Gabbanelli et al., 2005).
In baie gevalle, vanuit 'n motoriese, kognitiewe en gedragsoogpunt, kan kopbeserings tot gevolg hê verskeie tekorte (geheueverlies, afasie, aandagafwykings, veranderde slaap-wakker ritme, buierigheid verander, disinhibition...), dikwels permanent (Fogliato et al., 2008).
Vanuit kognitiewe oogpunt verskil die uitkomste baie in verhouding tot baie faktore soos byvoorbeeld die ligging van die breinletsels, die tipe skade, die omvang daarvan en die ouderdom van die pasiënt. Dit wissel van 'n baie geringe inkorting soos dié wat in die subjektiewe craniolesale sindroom voorkom (waarin die persoon hoofpyn, visuele, akoestiese, olfaktoriese versteurings, duiseligheid, veranderings in die sirkadiese ritmes, geheueprobleme, aandagvaardigheid, konsentrasieprobleme, astenie, abulia) en apatie) tot baie meer ernstige foto's wat gelyktydig baie kognitiewe funksies kan beïnvloed. Enkele voorbeelde is die tekorte in die uitvoerende funksiesDie afasiedie verwaarlosingDie geheueverlies EU perseptuele versteurings.
U mag ook belangstel in: ADHD 20 jaar na diagnose. Die uitwerking op finansiële inkomste
Dit is belangrik om te onderstreep hoe bewyse oor die jare heen opgebou heteffektiwiteit di neuropsigologiese behandelings vir die herstel van baie gekompromitteerde funksies (Rohling et al., 2009; Cicero et al., 2005). Die belangrikheid daarvan om op verskillende fronte en veral die kognitiewe sfeer leiding te neem, is dus duidelik deeglike neuropsigologiese evaluering dit beklemtoon die tekorte wat behandel moet word en die funksies wat gestoor word om uiteindelik vir die versteurings te vergoed.
Hersiening - Kognitiewe opleiding vir verworwe demensie en breinbeserings
breinbeserings, apoplectic beroerte, harsingskudding, breinkontusie, beroerte, breinbesering, kopbesering
Kognitiewe afwykings as gevolg van breinbeserings2015-03-162020-09-16http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2015/03/Lesioni-Cerebrali.jpg200px200px