Die lewe is 'n droom, die meesterstuk van die Calderoniese teater Huidige literatuur
Die lewe is 'n droom dit word beskou as die mees verteenwoordigende stuk Calderoniese teater. Hierdie werk is in 1635 in Madrid in première geopen. Gedurende die tyd het die toneel in die Spaanse hoofstad in oop reghoekige binnehowe (15 - 17 meter breed en 30 - 40 meter lank) plaasgevind, omring deur huise met balkonne.
Net so, hierdie werk is 'n klassieke voorbeeld van barokdramaturgie, oorheers deur filosofiese temas en beraadslagings oor die lewe. Boonop weerspieël die scenografie in hierdie tipe voorstellings die kontras van antagonistiese gedagtes, sowel as die voorkoms van beskawing bo wreedheid (onkunde).
1 Oor die skrywer, Pedro Calderón de la Barca
1.1 Militêr, geestelike en dramaturg
1.2 Sy werk, in 'n neutedop
1.3 Eienskappe van die Calderoniese teater
2 Samevatting van die lewe is 'n droom
2.1 Die gevangene
2.2 Die wag
2.3 Die toets
2.4 Rosaura se eer
2.5 Monarg vir 'n dag
2.6 Terug na die toring
2.7 'N Betwiste troon
2.8 Die resolusie
2.9 Die lewe is 'n droom
Oor die skrywer, Pedro Calderón de la Barca
Sy volle naam is Pedro Calderón de la Barca en Barreda González de Henao Ruiz de Blasco y Riaño. Hy het die eerste keer die lig in Madrid gesien, op 17 Januarie 1600. Hy was die derde van ses kinders (twee is op 'n jong ouderdom oorlede) van die huwelik tussen Diego Calderón en Ana María de Henao, albei van adellike familie. Hy studeer briewe, teologie, Latyn en Grieks aan die Imperial College of the Jesuits in Madrid.
Op 14-jarige ouderdom is hy by die Universiteit van Alcalá ingeskryf, maar moes sy studies weens familieprobleme laat vaar. Later, Hy kon sy opvoedkundige opleiding aan die Universiteit van Salamanca hervat, waar hy sy baccalaureusgraad in Canon Law verwerf het en Civil (1619). In 1621 het hy diensplig betree om familieskuld te skop en sy broers te help.
Militêr, geestelike en dramaturg
Alhoewel sommige bronne daarop wys Die verwarrende oerwoud (1622) as sy eerste dateerbare stuk, die komedie Liefde, eer en krag (1623) was die titel wat hom bekend gemaak het. Sedertdien, hy kon sy militêre loopbaan kombineer met sy dramatiese skepping. In werklikheid word hy benoem tot Ridder van die Orde van Santiago en word hy erken vir sy werk as soldaat in Fuenterrabía (1638) en Katalonië (1640).
ook, Hy word as priester georden (1651), geestelike van Reyes Nuevos de Toledo (1653) en erekapelaan van die koning (1663). Ook - danksy sy gevarieerde, ryk en produktiewe artistieke skepping - het hy gedurende die 1640's die mees gerespekteerde dramaturg van sy tyd geword.
Sy werk, in 'n neutedop
Sommige bronne soos Ruiza et. na die (2004) vanaf die portaal Biografieë en lewens, bevestig dat Pedro Calderón de la Barca sy skeppings kort voor sy dood (Mei 1681) getel het. Sy werk bevat 'honderd en tien komedies en tagtig outos sacramentales, lofprysings, hors d'oeuvres en ander klein werke'.
Eienskappe van die Calderoniese teater
La Calderoniese teaterkomposisie dit is binne die barokperiode geleë. Dit word gekenmerk deur 'n indrukwekkende mate van tegniese perfeksie, sowel as 'n sober styl, met 'n verminderde aantal karakters en 'n duidelike plotas rondom die protagonis. Die geskeurde Sigismund van Die lewe is 'n droom is waarskynlik die mees universele onder al sy hoofkarakters.
Opsomming van Die lewe is 'n droom
Die lewe is 'n droom.
U kan die boek hier koop: Die lewe is 'n droom
Hierdie werk verteenwoordig 'n aanpassing aan die Christendom van die Boeddhistiese voorskrif van die slaper. Maar, die morele weerspieël ongetwyfeld 'n Christelike dogma: die kortstondigheid van die aardse lewe - Net 'n oorgangsdroom - in vergelyking met die lewe in die hiernamaals.
Hierdie temas word aangebied met 'n meesterlike mengsel van ernstige filosofie en humor deur Calderón de la Barca. Daarbenewens verskyn sommige karakters tydens die voorstelling in verskillende vermommings met die doel om die toeskouer se onsekerheid oor die gebeure wat werklik is en watter eteries te verhoog, te verhoog.
Basilio, monarg van Pole, ontvang deur middel van 'n horoscoop die voorteken dat sy seun Sigismund 'n tiran word. Om hierdie rede sluit hy hom toe in die put van 'n toring. Daar vloek die kroonprins sy geluk terwyl hy in kettings is en beweer dat hy geen misdaad gepleeg het nie. Om hierdie rede is hy vol onrustigheid en wil hy twee vermeende spioene wat hom genader het, vermoor.
Hulle is nie regtig spioene nie, hulle is die Moskoviet Rosaura - in 'n vermomming van 'n man - en Clarín, haar dienaar. Diegene wat die platteland te voet bereik het omdat die vrou se perd geheimsinnig ontsnap het. Later, Sigismund voel medelye met Rosaura en aanvaar haar versoek om genade.
Clotaldo, die toringwag, breek in om die buitestaanders te straf omdat enige kontak met die gevangene met die dood strafbaar is. Maar die waaksaamheid huiwer om die koninklike mandaat uit te voer wanneer Rosaura vir hom 'n swaard wys wat verband hou met Clotaldo se eie verlede. Wel, hy het dit aan sy minnaar Violette gegee met die belofte om haar seun in die draer van die swaard te herken.
Ontsteld oor die moontlikheid om sy eie seun (Rosaura transvestiet) te vermoor, Clotaldo neem die gevangenes voor die koning om genade vir hulle te vra. Intussen is die koning bly vir die koms van sy neefs Astolfo (hertog van Moskovië) en Estrella om sy opvolgplanne te voltooi. Laasgenoemde is baie agterdogtig oor 'n medalje wat die hertog saam met die beeld van 'n vrou dra.
Op die oomblik van waarheid het koning Basilio spoedig aan die nuwelinge en die hof die bestaan ​​van 'n natuurlike seun geopenbaar. Net so, die monarg betwyfel die aanvanklike voorspelling oor die tirannieke karakter van sy afstammeling. Daarom besluit hy om 'n eksperiment te doen voor die verwagting van al sy mense: laat Sigismund slaap, openbaar sy ware oorsprong en sit hom vir 'n dag op die troon.
Rosaura se eer
Basilio verklaar dat kontak met Sigismund nie meer strafbaar is nie. Op daardie oomblik wil Clotaldo homself openbaar as die vader van die swaarddraer, maar Rosaura (nog steeds in vermomming) sê dat hy Astolfo kom ontmoet het om sy eer te wreek. Dan, Rosaura onthul dat sy 'n vrou is en loop weg met haar bediende. Toe - al haar klere aangetrek - gee sy voor dat sy Clotaldo se niggie is.
Monarg vir 'n dag
'N Slaperige Sigismund word na die koninklike slaapkamer gelei en geklee in die kleed van 'n koning. As hy wakker word, is hy baie gedisoriënteerd en herken hy skaars die voog van die toring wat hy wil vermoor. Later behandel die kroonprins die dienaars baie onbeskof (hy gooi selfs een by die venster uit) en Astolfo.
Die koning verneem van die onwrikbare gedrag van sy seun, gevolglik is hy 'n gevangene van wanhoop omdat hy weier om die profesieë oor sy erfgenaam te aanvaar. In elk geval, Wanneer Basilio Sigismund probeer omhels, verwerp hy hom terwyl hy aanspraak maak op sy onweerlegbare reg om te regeer. Op daardie oomblik sê Basilio vir hom dat 'dit miskien net 'n droom is'.
Terug na die toring
Sigismund is verstom deur Rosaura se skoonheid en probeer haar verlei met vleiende frases. Die prins stuur al die dienaars van die plek om haar met geweld te neem wanneer sy hom verwerp. Die mishandeling word uiteindelik deur Clotaldo gestaak en 'n geveg volg dat selfs Astolfo nie kan stop nie. Slegs die koning slaag daarin om die wedstryd te beëindig.
Basilio beveel dat sy seun weer aan die slaap moet word. Een keer in die toring word Clarín ook agter tralies gesit omdat hy te veel van die saak weet. Terselfdertyd verduidelik Clotaldo aan Sigismund dat sy dag op die troon 'n illusie was. Vanaf daardie oomblik onderskei die prins die droom nie goed van die werklikheid nie, daarom verstaan ​​hy dat hy sinvoller moet optree.
'N Betwiste troon
Rosaura en Estrella trek weg van Astolfo toe hulle sy liefdestruike ontdek weens die portret (van die eerste) wat aan die hertog se nek gehang het. Aan die ander kant kom 'n skare gewone mense na die toring om Clarín te bevry (hulle glo verkeerdelik dat hy die koning is). Meer, Wanneer Sigismund verskyn, beweer die skare dat hulle die ware opvolger op die troon wil toewens en dat hulle gereed is om vir hom te veg.
Aanhaling deur Pedro Calderon de la Barca.
Die kroonprins slaag daarin om homself te beheer en korrek op te tree (nog steeds sonder om te weet of hy droom of nie), selfs die lewe van 'n bedankte Clotaldo. Intussen, In die Clarin-paleis lig hy Astolfo en Estrella in oor die gebeure. Die bevolking is verdeel tussen diegene wat aan Basilio lojaal bly teen die ondersteuners van Sigismund.
In die oomblikke van die geveg verskyn Rosaura op die toneel om Sigismund te smeek om haar te help om Astolfo dood te maak (en sodoende sy eer te verlos). Sodra die geveg begin het, Clarín sterf aan 'n geweerskoot en Basilio verstaan ​​dat hy nie sy eie seun kan trotseer nie. Om hierdie rede gee hy hom aan jou voete oor. Maar die profesie word nie op die verwagte manier vervul nie.
Sigismund is nie 'n tiran nie, hy reik uit na sy vader en maak hom groot. Laastens word die seun verklaar as die wettige opvolger wat deur die setlaars en die hof aanvaar is.. Daarbenewens laat die nuwe koning almal gelukkig: hy herstel Rosaura se eer deur haar met Astolfo te trou en hy vra self na Estrella se hand, wat dit aanvaar.
Die lewe is 'n droom
In die laaste bedryf, Sigismund beskryf die redes vir sy verrassende transformasie: hy het geleer om deur 'n droom 'n regverdige koning te wees. Daarom, as die aardse bestaan ​​van die mens 'n illusie is, wil hy voordeel trek uit die flikkering wat die lewe is om op te tree as 'n regverdige soewerein.
"Maar of dit nou waar is of droom,
om goed te doen is wat saak maak.
As dit waar was, omdat dit die geval was;
so nie, om vriende te wen
want as ons wakker word ".
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » goedere » Teater » Samevatting van die lewe is 'n droom
'N Uitstekende artikel, dit beskryf die werk wat tot vandag toe oorgegaan het en wat vandag steeds verras en verheug.