Openhartigheid en eerlikheid—Rede 2: Jy kan die Bybel vertrou
LEES IN Afrikaans Albanees Amharies Arabies Bulgaars Cebuano Deens Duits Engels Esties Fins Frans Grieks Hiligaynon Hongaars Iloko Indonesies Italiaans Japannees Kantonnese Chinees (Tradisioneel) Kantonnese Chinees (Vereenvoudig) Koreaans Kroaties Letties Litaus Mandarynse Chinees (Tradisioneel) Mandarynse Chinees (Vereenvoudig) Mianmees Nederlands Noors Oekraïens Pools Portugees (Brasilië) Roemeens Russies Serwies (Cyrillies) Slowaaks Sloweens Spaans Swahili Sweeds Tagalog Thai Tsjeggies Tswana Turks Viëtnamees Xhosa Yslands
Redes om die Bybel te vertrou
2. Openhartigheid en eerlikheid
Eerlikheid is die grondslag van vertroue. Iemand wat daarvoor bekend is dat hy eerlik is, sal dalk jou vertroue wen, maar as hy selfs net een keer vir jou ’n leuen vertel, kan hy dit verloor.
DIE Bybelskrywers was eerlike manne wat met openhartigheid geskryf het. Dit is iets wat hulle geskrifte baie geloofwaardig maak.
Foute en tekortkominge.
Die Bybelskrywers het hulle eie tekortkominge en swakhede openlik erken. Moses het vertel van ’n fout wat hy gemaak het wat hom duur te staan gekom het (Numeri 20:7-13). Asaf het verduidelik dat hy ’n ruk lank afgunstig was op die voorspoedige lewe van die goddeloses (Psalm 73:1-14). Jona het vertel van sy ongehoorsaamheid en die slegte gesindheid wat hy aanvanklik gehad het toe God barmhartigheid aan berouvolle sondaars bewys het (Jona 1:1-3; 3:10; 4:1-3). Matteus het openlik erken dat hy Jesus verlaat het op die aand wat Jesus in hegtenis geneem is.—Matteus 26:56.
Bybelskrywers, soos Jona, het hulle eie foute opgeteken
Die skrywers van die Hebreeuse Geskrifte het die herhaalde murmurering en opstandigheid van hulle eie volk blootgelê (2 Kronieke 36:15, 16). Die skrywers het niemand ontsien nie, nie eers die heersers van hulle nasie nie (Esegiël 34:1-10). Die briewe van die apostels het met soortgelyke openhartigheid verslag gelewer oor die ernstige probleme wat individuele Christene, insluitende verantwoordelike manne, sowel as party gemeentes in die eerste eeu G.J. ondervind het.—1 Korintiërs 1:10-13; 2 Timoteus 2:16-18; 4:10.
Die Bybelskrywers het nie dinge probeer verbloem wat sommige dalk as onvleiend beskou het nie. Die eerste-eeuse Christene het openlik erken dat hulle nie deur die wêreld om hulle bewonder is nie, maar dat daar op hulle neergesien is as dwase en onedele mense (1 Korintiërs 1:26-29). Die skrywers het gesê dat Jesus se apostels as “ongeleerde en gewone” mense beskou is.—Handelinge 4:13.
Die Evangelieskrywers het nie die feite verdraai om Jesus in ’n gunstiger lig te stel nie. Hulle het eerder eerlik vertel dat hy onder nederige omstandighede vir ’n gesin uit die werkersklas gebore is, dat hy nie aan die toonaangewende skole van sy dag gestudeer het nie en dat die meeste van sy toehoorders sy boodskap verwerp het.—Matteus 27:25; Lukas 2:4-7; Johannes 7:15.
Dit is duidelik dat die Bybel oorgenoeg bewyse bevat dat dit die produk van eerlike skrywers is. Wen hulle eerlikheid jou vertroue?