Thuja - die boom van die lewe * Oor plante
Dit is moeilik om te dink dat hierdie pluis en alreeds bekend in die parke en gedeeltes van die boom nie in die wilde natuur van ons streek voorkom nie. Thuja het etlike eeue gelede uit die suidoostelike deel van Kanada en die noordelike deel van die VSA gekom. In natuurlike omstandighede, groei die thuja in sy vaderland tot 20 meter, en dit is meer gereeld gebruik om dit ongeveer 10 meter hoog te sien.
Siektes en plae van thuja
Thuja is 'n naaldplant uit die Cypress-familie, wat 'n boom of struik met plat lote kan wees. Daar is vyf soorte thuja:
Thuja westelik, of lewensboom (Thuja occidentalis);
Thuja Sichuan, of Thuja Chinees (Thuja sutchuenensis);
Thuja Japannees, of Thuja Standisha (Thuja standishii);
Gevou thuja, of Thuja reus (Thuja plicata).
Alle soorte arborvitae is immergroen met 'n digte kroon, en die naalde verdra koue en lugbesoedeling goed. Daarom is dit ideaal om stede in gematigde breedtegrade te landskap. Thuja-hout bevat aromatiese eteriese olies wat die plant 'n aangename geur gee. In ons koue breedtegrade groei verskillende soorte westelike thuja goed en verdra hulle winters.
Thuja westelik - immergroen naaldboom van die Cypress-familie (Cupressaceae), 'n geslag van Thuja, wat in die natuur in oostelike streke van Noord-Amerika voorkom.
Vanweë die groot aantal uiters dekoratiewe kunsmatige geteelde vorme, winterhardheid, duursaamheid en weerstand teen stedelike toestande, is die westelike thuja baie wydverspreid in dekoratiewe tuinmaak oor alle kontinente in baie klimaatsones.
As u besluit om thuja in die tuin te plant, kies dan 'n plek waar die son nie die hele dag sal wees nie. As gevolg van konstante direkte sonlig, kan die plant in die winter uitdroog of siek word van ryp. Grond is die beste by die toevoeging van turf en sand. Sonder probleme sal thuja in enige ander grond groei - in 'n moeras, klei, sanderige leem.
As u 'n thuja plant, is dit nodig om die regte afstand tussen die bome te handhaaf, dit kan wissel van 1 tot 5 meter, naamlik as u 'n enkelrye-heining 1 meter plant, met 'n dubbele ry-hek, tot 2 m, en wanneer u groot soorte thuja in die laan plant, 5 m. Ons moet nie vergeet dat die bome nie net in hoogte, maar ook in breedte sal groei. Plantdiepte - 60-80 cm. Dit is raadsaam om die thuja in die lente te plant, hoewel die thuja op enige tyd van die jaar goed duld met die korrekte optrede van die tuinier.
Die thuja word in die lug gekweek: in 'n oop grond of in 'n pot, in enkel- en groepaanplantings, in heinings, bosbeskermers, indien moontlik in 'n koel en vogtige mikroklimaat. Hierdie plante word tipies in November of Maart op 'n permanente plek geplant. Hulle verkies diep en effens klam, maar goed gedreineerde gronde.
Vir heinings word thuja geplant, met inagneming van 'n afstand van 60-70 sentimeter tussen plante. As u ontdooi in potte of blombeddings, gebruik 'n substraat van turf en vrugbare land met die toevoeging van organiese bemestingstowwe in die hoeveelheid 30-50 gram per emmer grond. Vanaf die tweede lewensjaar word vloeibare bemesting met minerale kunsmis beoefen.
Thuja kan groei op 'n sonnige plek en in 'n gedeeltelike skaduwee, maar in die volledige skaduwee dun sy kroon. Enige grond is geskik: turfagtige, klei, droë sandleem; die belangrikste is dat dit goed deurlaatbaar is. Op swaar, klam gronde word dreinering gedoen met 'n laag van 15-20 cm; pype in loopgrawe word in moerasse gelê.
As u plante koop en herplant, moet u seker maak dat die erdklont om die wortels van die thuja behoue ​​bly. Jong plante verdra dit makliker verplant. Plantgate moet 60–80 cm diep wees - afhangend van die grootte van die aardbol, die hoogte en deursnee van die kroon van die plant. Hulle is bedek met 'n mengsel van gras of blaargrond, turf en sand (2: 1: 1) met die byvoeging (tydens plant) van 50-100 g nitroammophoski vir elke volwasse plant. Die wortelnek moet op grondvlak wees.
Plante in groepe kan tussen 3 tot 5 m weerstaan, met die klem op die grootte van toekomstige bome. In die stegies van die thuja plant hulle gewoonlik 4 meter van mekaar af.
Hulle voed plante in die lente. Daar word gewoonlik komplekse kunsmisstowwe hiervoor gebruik, byvoorbeeld Kemiru-universal, teen 'n dosis van 50-60 g / m². As 'n volledige minerale kunsmis tydens planttyd toegedien is, word die eerste toediening eers na twee jaar uitgevoer.
Die manjifieke naalde van thuja verdamp baie vog, daarom moet droging van die grond, ook in die herfs, nie toegelaat word nie. In die eerste maand na plant word dit een keer per week natgemaak (10-50 liter per saailing, afhangend van die grootte daarvan), en die kroon moet ook besproei word. Danksy die besprenkeling word die stof nie net afgewas nie: die blare se blare gaan oop, die plant word makliker om asem te haal en dienooreenkomstig, gaan alle fisiologiese prosesse meer intensief aan.
Gedurende die groeiseisoen word die grond losgemaak tot 'n diepte van 8-10 cm (die thuja het 'n oppervlakkige wortelstelsel). Stamsirkels is wenslik om turf, houtspaanders, bas, kompos te dek. Dit sal die wortels beskerm teen oorverhitting en uitdroging in die somer en om vinnig in die winter te bevries.
Die plante word gedurende die eerste drie tot vier jaar beskut om die winter- en lente-sonbrand te vermy. Volwasse thuja's is nogal winterhard. Dit is egter raadsaam om die takkies van hoë bome effens met tou te trek sodat hul krone nie onder die gewig van die nat sneeu breek nie.
Thuja kan deur sade en vegetatief voortgeplant word. Voortplanting van saad is slegs aanvaarbaar vir thuja-spesies, maar nie vorms en variëteite nie (dekoratiewe eienskappe gaan verlore). Boonop is dit 'n moeisame en lang proses: dit neem drie tot vyf jaar om 'n saailing te verbou. Sade moet vars gepluk word. Hulle word aan natuurlike stratifikasie onderwerp, terwyl dit in die sneeu val.
In die lente saai hulle op rante, verdiep slegs 0,5 cm, sprinkel liggies met naaldsaagsels. Thuja saailinge is bedek met skilde teen die son, die grond word in 'n los en nat toestand gehou. Hulle kry 'n swak oplossing van mis (1:20).
Dikwels word die weste en sy vorme voortgebring deur verligte steggies (met gebruik van 2-3 jaar oue lote van 25-40 cm lank) en semi-gelignifiseerd (groei van die huidige jaar van 20 tot 20 cm lank, sny in Junie). Steggies word afgesny sodat aan die basis van die lap 'n klein stukkie ou hout oorbly - die "hak". In hierdie geval wortel die steggies beter.
Dit word behandel met 'n heteroauxine-oplossing en in 'n kweekhuis geplaas. Die grond word berei uit 'n mengsel van riviersand met turf- en turfgrond (in 'n verhouding van 1: 1: 1), ontsmet met kaliumpermanganaat. Die diepte van plant van die handvatsel is van 1,5 tot 2,5 cm.
In 'n kweekhuis is dit baie belangrik om 'n hoë lugvogtigheid te handhaaf sonder om die substraat te verslap. Dus is bespuiting meer wenslik as natmaak. Die gewortelde steggies word uitgesaai en verhard. In November word hulle met blare, saagsels of spar takke geïsoleer, en as ryp voorkom (-5 ..- 7 ° С), word hulle ook met 'n film bedek.
Gevaarlike patogene veroorsaak siektes: swamme van die genus Fusarium, cytospore, Thomas en ander. Hulle slaan die krone, lote, naalde. Shute tui brown beskadig slegs die naalde. Om swamsiektes te bekamp, ​​word Bordeaux of karotsid gebruik. Bome word vanaf die lente, met 'n tussenpose van twee weke, gekweek totdat dit ten volle herstel.
Van die plae is thuja plantluise en vals skilde die gevaarlikste. Die naalde wat deur plantluise beskadig word, word geel en val. Om daarvan ontslae te raak, word die plant verskeie kere met malathion, horing of decis gespuit. Nie minder skade word aangerig deur die thuja valse skutellum wat op naalde en takke gevind word nie. Voordat dit bot, word die plante met karbofos gespuit, aan die einde van Junie word hulle twee keer behandel met actellik, horing of chlorofos (met 'n tussenposes van een en 'n half tot twee weke).