Is dit nie dalk moontlik dat baie van ons in hierdie gemeente ook soos Farao die Here miskyk nie? Ons sien sy werke, maar sien nie die Here van die werke nie.
Dis baie maklik om mekaar af te skryf as ons geloof begin uitsak, maar dis nie die regte ding om te doen nie.
En die Here sê vir Moses: Nou dat jy wegtrek om na Egipte terug te gaan, kyk dat jy al die wonders voor Farao doen wat Ek in jou mag gestel het. Maar Ék sal sy hart verhard, sodat hy die volk nie sal laat trek nie. (Eks. 4:21 AFR53)
En daarna gaan Moses en Aäron en sê vir Farao: So spreek die Here, die God van Israel: Laat my volk trek, dat hulle vir My ’n fees kan hou in die woestyn. Maar Farao antwoord: Wie is die Here na wie se stem ek moet luister om Israel te laat trek? Ek ken die Here nie, en ek sal Israel ook nie laat trek nie. Toe sê hulle: Die God van die Hebreërs het ons ontmoet; laat ons tog drie dagreise ver die woestyn intrek en aan die Here onse God offer, sodat Hy ons nie tref met die pes of die swaard nie. Maar die koning van Egipte antwoord hulle: Moses en Aäron, waarom hou julle die volk van hulle werk af? Loop na julle werk toe. (Eks. 5:1-4 AFR53)
Die beplanning van die Here werk so dat die Here nie sy wil op jou afdwing sodat jy die Here kan verwyt dat jy graag wou glo en tot bekering wou kom, maar dat die Here dit nie wou toelaat nie.
Farao het van sy kant af geen verskoning vir sy verharding nie, want die Here openbaar Hom ten volle aan Farao. Kyk hoe prakties sluit die Here by Farao se lewe aan. Tot nou toe het Farao hom steeds teen die Here verset. Nogtans kom die Here weer ’n keer na Farao toe.
Aan die begin het die Here vir Farao tekens gegee, maar nou word dit meer as ’n teken. Dit word ’n plaag.
Ons dink aan die visse wat ons in Egipte verniet kon eet, aan die komkommers en die waterlemoene en die prei en die uie en die knoffel. (Num. 11:5 AFR53)
Afgesien van die water wat tydens die eerste plaag in bloed verander het, beskryf die Bybel beeldend dat die maan ook soos bloed sal word wanneer die wederkoms naby is.
Onthou ook die bloed van die besnydenis en die bloed van Jesus Christus – en dat die doopwater die afwassing deur die bloed van Christus simboliseer en so ook die wyn by die Nagmaal.
Hy neem alle versperrings weg wat sy volk van Hom af wegkeer – versperring wat belemmer dat hulle voluit in sy genade kan staan.
Hierdie eerste plaag was maar net die begin van ’n reeks handelinge waarmee die Here Farao stelselmatig afgebreek het.
Die bedoeling is nie om u te konfronteer met die foute wat ons maak en om almal in die hel in te preek nie. Ons moet besef dat dit daaroor gaan dat die plae deel was van die Here se raadsplan om sy volk te bevry. In die bevrydingsproses het die Here ’n skerp skeiding aangebring. Hierdie skeiding het nie net tussen mense bestaan nie, maar selfs tussen hulle eiendom.
Wie is die Here? het Farao gevra. Toe het God sy woord verkondig en sy almag geopenbaar en gesê: Hieraan sal jy weet dat Ek die Here is.
Daarna het Hy uit die dood opgestaan sodat ons Hom op hierdie opstandingspad kan volg. Hy het ’n pad vir ons oopgebreek na die troon van God toe sodat ons die Here onbevange kan dien.
Presies soos wat die Here dit deur die plae vir Israel gedoen het. Daaraan weet ons dat Hy die Here is.
Die verharding soos wat dit by Farao was, leef nog by baie. Hy het die Here nie geken nie, en hy wou die Here ook nie ken nie. En hulle word almal soos hy vernietig. Eintlik vernietig hulle hulleself in en deur hulle ongeloof – soos Farao.