Fernand en Karine Huts “Maritieme man en vrouw van het jaar” | NOORDlink
juni 28, 2013 door noordlink
Lees meer via madeinmetropool.be
Tags : 2060, Antwerpen, Antwerpen noord, fernand huts, karine huts, katoen natie, maritieme man en vrouw, NOORDlink
← Fashion in Antwerp (Noord) darling! 1 | Op reis deur die lewe
Dié gedagte (uit een van die menigte om-die-wêreld-gesirkuleerde eposse wat in my inbox beland) vang gister nie net my oog nie, maar my hart. En dit los my nie weer nie. Ek bly dink oor die manier waarop mense hulle waardering vir mekaar uitspreek. Soms so beskimmeld en beskroomd, so “tussen die lyne” dat jy dit moet aflei uit lyftaal of ‘n vlugtige kyk-in-die-oë. Soms gekodeer in ‘n klein, byna onbeduidende daadjie of ‘n terloopsgeplukte blommetjie. Klein tekens van ek-sien-jou-raak en jy’s-vir-my-belangrik – dikwels bietjie verdoesel en ingeprop in die skrapse spasies tussen verhoudingsverdringende alledaagse dinge.
Maar soms glad nie weggesteek nie, eerder openlik en trots. Spontaan. Dapper. Uitgelate. Soos gister by die gradeplegtigheid: Toe een outjie sy graad kry, spring sy ma in haar deftige pers uitrusting uit haar stoel uit op en roep met ’n luide stem sodat almal se koppe na haar toe draai: “That’s my boy!!” ’n Ruk later kry ’n ouer vrou haar graad en haar dogter roep toe kliphard sodat almal regop sit: “Mooi so, Mamma!!” en haar man neem foto’s …
Vergeet van tussen die lyne. Bold en uitgeblaker – in hoofletters!
Hoe nodig het ons dit nie om mekaar so te onderskryf nie – en om so bevestig en bekragtig te word!
Re-laas: Ek het middel Januarie laas geskryf. Skande! Was sedertdien deur ‘n stuk Karoo, sowel as deur Brits, Knysna, Oos-London, Bloemfontein en PE. Sien, daar was nie kans vir skryf nie. 🙂
Môreaand (12/03) sing ek by die AGS in Worcester en die 21ste se oggend in Rondebosch se NG Kerk. En op 4 April doen ek vir die ATKV ‘n Paasprogram by Klein Kariba.
Tussendeur is ek hard aan die werk aan die finale afrondings van my nuwe, saamstel CD getitel:
Die meester is klaar, die omslag is feitlik klaar. Ons is nou in die pylvak van reproduksie en markgereed maak …
Ek mik om in Mei vry te stel! Sal julle op hoogte hou …
Ek het van haar gedroom laasnag. Soos sy in my kindertyd was. Hoe sy oor my buk, toe ek nog te klein was om vir alles wat ek wou sê en doen die regte woorde te kry – met vraagtekens in die oë: “Mê verstaan nie mooi hoe jy nou wil maak nie?” Sy’t haarself so ‘n slag in die derde persoon op die naam genoem, nooit dan van “ek” gepraat nie. ‘n Droom kan so skokkend helder wees! Ek het haar stem gehoor, die Bolandse aksent, so duidelik; die tuit van haar mond gesien – nét soos dit was! En só verlang!!
Toe is ek weer van vooraf bly dat ek, op ons laaste dag saam, tussen die deurleefde lyne van al my lewensjare (want sy was daar vandat ek gebore is) vir haar kon sê, openlik, waarderend en bevestigend kon sê: Mê, ek is lief vir jou. Jy’s ‘n amazing vrou. Dankiedankiedankie vir alles!
Terloops, as iemand lanklaas (of dalk nog nooit) vir jou gesê het JY’S SPESIAAL, loop kyk in die spieël en doen dit vir jouself. Want JY IS!
sien jou …
Januarie 15, 2010
Verbeel jou … 350 dae van nou af … Wat sal ons sê? Sal ons nog opgewonde praat oor die sokker en oor hoe goed dit was? Sal ons dit betreur dat dit toe after all nie so great was soos almal vooraf gehoop het nie? Of sal die sokker teen dan al so vaag geword het in ons geheue dat ons hoegenaamd niks meer daaroor sê nie – eerder oor ander, meer lewensindringende goed praat: soos die mense wat ons deur die jaar gesien het, en die impak wat ons ontmoetings met mekaar op ons gehad het …
Maandag, die pasafgelope ene, was ek Johannesburg toe – net vir die dag – om hulle te sien: David en Amanda, my ou Bloemfontein-en-Melville pelle wat nou al wie weet hoe lank in Australië woon. Ons het mekaar sewe jaar laas te siene gekry. Was vir sewe jaar lank aangewese op facebook en fone! Hulle het vir die familie kom kuier oor Kersfees en het Maandagaand weer teruggevlieg. Toe vat ek gou Maandagoggend my kans vir ‘n long overdue kuiertjie.
David is ‘n kwadrupleeg. Om sy lyf te spaar vir die lang vlug tussen Johannesburg en Perth, moes hy heel Maandag lê. Toe kuier ons maar by hom in die kamer – op stoele of skuins gegooi langs hom op die kooi: met laptops vol foto’s, borde vol vars stronkmielies en boerewors, bekers vol rooibos … terwyl ons praat oor ons plekke, ons mense en ons harte, ons lewensloop. Later lê ons, ingeryg soos sardientjies, weerskante van David op die bed en neem klompe lawwe foto’s – want wanneer sien ons mekaar tog nou weer?
In Desember, die pasafgelope ene, het ons spesiaal George toe gery – ook net vir die dag – om hom te sien: klein Ockert, of Spikkel, soos hy sedert sy kleinstekleinbegin reeds in ons gedagtes naam gekry het. Hy is op Nuwejaar gebore. Die oggend na die Blue Moon. Hoe dan nou anders – ons móés eenvoudig net gaan kyk hoe hy lyk en gaan “aangename kennis” sê!
En toe stop ons op pad terug Kaap toe by Rheebok – om ‘n man te sien wat 16 jaar gelede, toe alles om ons in ‘n oogwink ineengetuimel het, Jesus-met-‘n-vel-om was vir my familie. En ons sit met koffie en oorskiet Kerskoek en met die see in ons hare en praat – so eerlik soos die geskropte houttafel onder ons elmboë – oor God en oor glo; oor swaarkry en oor sin …
Ontmoetings. Daar is darem maar net iets aan so sáámwees wat al die tegnologiese wonders van Skype en Facebook by verre oortref – die ware in-die-oë-kyk en mekaar síén, aanraak, tee uit dieselfde pot skink, lag op dieselfde foto – wat ‘n goddelike, lewensvormende voorreg is!
Relaas: 2010 lê en loer vir my vol dinge en bedrywighede … lekker optredes, lekker skryfwerk, en (ekstra lekker) die nuwe hutspot-saamstel CD … (meer daaroor in ‘n volgende brief).
Wat my program betref, lyk die volgende paar weke so:
25 Januarie: Beaufort-Wes
26 Januarie: Victoria-Wes
27 Januarie: Loxton
28 Januarie: Prins Albert
29 Januarie: Fraserburg – almal van hulle aandbyeenkomste met die tema: U DEK VIR MY ‘N TAFEL.
Dan 3 weke vakansie in Knysna, met werk oor die naweke:
13 Februarie: Brits
21 Februarie: Knysna
26 – 28 Februarie: Oos-London
Ontmoetings. Sien-tye. Die dae rondom die pasafgelope jaarwisseling het baie meer ontmoetings as net bogenoemde 3 gehad. Party vlugtig. Ander onvergeetlik. Sommige beide. Ek het my ook weer aan Christus verkyk, wat vra: “Kan jy insien dat my evangelie nie veronderstel is om mense in te perk nie; dat dit goeie, bevrydende nuus is; en dat Ek by julle kom inhaak en vir elkeen sê: Ek kom saam met jou 2010 in …”
Mag dit dan juis die ontmoetings wees wat jy in 2010 gaan hê – met God, mens, dier en natuur – wat sal maak dat jy, wanneer jy aan die einde van die jaar, kort voor twaalf, op 2011 se drumpel staan, met die terugkykslag sal kan sê: Dit was voorwaar ‘n geseënde en voorspoedige jaar!
Vandag slaan die winter sy ekstra skerp kloue in die Kaap in: regte sneeuweer – bietjiebietjie ysreën, lae wolke, snerpwindjie. Verwarmers. Serpe. Kaggels. Kniekombersies. Sop. Kerrie. Snoesgoed. Die jasmyn wat laasweek so uitbundig die lente se koms verkondig het, lê nou soos nat konfetti deur die tuin gestrooi. Ai, die lang wag tussen winter en lente …
Ek lees onlangs in Die Burger (22.06.09) ‘n resensie oor The Winter Vault – ‘n boek deur Anne Michaels. Sy het ook Fugitive Pieces geskryf – waarvan die fynste denkbare fliek gemaak is oor twee mense se heelword by mekaar.
“Die titel van die roman”, skryf die resensent, Johan Anker, “verwys na ‘n gebou in die begraafplaas wat in die winter as bergplek vir lyke dien totdat die winterys smelt en die grond sag genoeg word om weer met begrafnisse voort te gaan.”
Dit klink makaber. Maar in die boek word dit ‘n beeld van die lang tye waarin ‘n mens jou eie verliese verwerk totdat jy ook weer gereed is om die dooies te begrawe en met die lewe voort te gaan.
Wat ‘n ontroerend akurate beeld! Toe ek dit lees, dink ek aan ‘n vriendin wat nou met ‘n groot hartseer sit en onmenslik baie om te vergewe en ek skryf vir haar: “Ek sien ek jou omring deur die lyke van ontnugtering, leuens, verdoeseling, droomskerwe, verlore tyd, teleurgestelde verwagtings en oninhaalbaarheid. Ek sien hoe dapper jy daaruit probeer opstaan – jou kop gelig, ‘n ek-sal-my-nie-laat-onder-kry-nie kyk in jou oë …
En ek huil oor jou verdriet.
Oor die verskrikking van verlies.
Oor die rou, rou wonde wat dit slaan.
Ek wat nog altyd geglo het as jy werklik lief gehad het (en liefgehê was) was dit nooit verniet nie, sit vanaand sonder woorde.
Al die seer en al die stukkend van mense en kinders wil U sagmaak, wil U heelmaak deur ons te gebruik …
So sing een van ons mees relevante kerkliedere. (Liriek Ben du Toit)
Maar vanaand vind ek in myself geen moontlikheid om dit vir jou sagter of heler te maak nie. Ek kan net my trane huil oor jou wond. En wag … en hoop dat die sout daarin ontsmettend sal wees …”
Re-laas: Ek het ‘n draai gemaak in die Vrystaat, die Bosveld en in Namakwaland. Drie verskillende variasies van besonder bibberende winter beleef, maar in Namakwaland ook gesien hoe die lente met ‘n singende oranje kopdoek haar lyf begin regkry vir ‘n rieldans.
En ek beter my vere ook regskud. Komende Vrydag vat ek die vliegtuig Upington toe vir ‘n Geur van Christus-kamp met Augrabies se vroue (14 – 16/08). Die naweek daarna (22 en 23/08) is ek in Clocolan – die Saterdagoggend vir ‘n sop-en-broodjie kuier-en-sing en die Sondagoggend vir die erediens. En die Sondagaand begin ek met ‘n mini-reeks met Hennenman se 3 NG gemeentes (23 – 25/08) . Dan het ek genadiglik weer ‘n paar dae se asemskep by die huis voor ek George toe vlieg vir ‘n optrede by Eden Gemeente (02/09) en daarna Gauteng toe vlieg vir ‘n optrede in Randburg (06/09). Die naweek daarna is ek in Douglas (12/09) en in Kimberley (Bakenskop 13/09) en Sondag, 20/09, doen ek die oggenddiens in Onrus.
Teen daai tyd het die seisoen al gedraai en dra ons ligter klere!
O, die lang uitmergelende wag vir die einde van die winter. Ons is daar almal op een of ander manier vertroud mee. Ek bid vir jou – vir ‘n veilige winterwegsteekplek. Waar die seergoed sonder dreiging kan lê en wag tot jy gereed is vir finaal en werklik inspit en aanstap. Met die lente, onstuitbaar, weer in jou ledemate en in jou gemoed.
Jy deurblaai op die oomblik die argiewe vir die 1 kategorie.