Modulêre programmering werk op die beginsel van "verdeel en heers". Die moeite werd om te ondersoek.
Modulêre programmering behels die organisering van die program as 'n pluraliteit van onafhanklike klein-grootte blokke, wat gewoonlik modules genoem word, die gedrag en struktuur is heeltemal heeltemal ondergeskik sekere beginsels. Dit is die moeite werd om die gebruik van die konsep van "eenheid" te deel wanneer daar 'n siening van die sintaktiese eenheid van 'n taal program en wanneer dit is 'n verpletterende eenheid van 'n groot program in verskeie blokke wat in die vorm van prosedures geïmplementeer kan word, sowel as in die vorm van funksies. Die gebruik van modulêre programmering maak dit moontlik om die vereenvoudig toetsprogram en die tydige opsporing van foute. Dit kan streng geskei hardeware-afhanklike take uit ander subtake, wat die mobiliteit van gevestigde programme sal verbeter. tyd-kritiese modules kan afsonderlik te verander, wat aansienlik vergemaklik die proses en maak die doeltreffendheid is baie hoër. Daarbenewens het die modulêre programmering is baie makliker om te verstaan, aangesien die modules effektief gebruik kan word as boustene vir ander programme.
Die term "module" self begin in programmering te gebruik in verband met die bekendstelling van 'n modulêre beginsel toe te skryf programme. In die sewentigerjare, 'n module genaamd 'n soort van funksie of prosedure, wat geskryf is volgens sekere reëls. Sedert daardie tyd is nie gevorm algemeen aanvaarde vereistes, is die module enige proses waarvan die grootte is tot vyftig lyne genoem. Parnassus eerste gestalte aan vereistes vir die module is gevorm: ". Ten einde 'n enkele module vorm voldoende vir die minimale kennis oor die inhoud van die ander moet wees" Dit blyk dit is die eerste keer Parnassus gevorm die konsep van inligting wegkruip in programmering. Sy definisie lei ons na die feit dat die module kan verwys word na 'n enkele prosedure as die laagste en die hoogste vlak van die hiërargie. Veilig verberg die inligting kan nie bereik word deur die gebruik van strukture wat bestaan op die oomblik, want hulle onderhewig aan dramatiese effek van globale veranderlikes was en hul gedrag is moeilik om te voorspel in komplekse programme. Was dit nodig om 'n struktuur wat geïsoleerd van hierdie veranderlikes skep. Dit was haar en die naam van module, en wat gebaseer is op dit, en is gebore modulêre programmering.
Aanvanklik was dit aanvaar dat die implementering van komplekse sagteware stelsels geïmplementeer kan word met behulp van die module op 'n gelyke voet met die funksies en prosedures soos konstruksie verenig en verberg die implementering besonderhede van 'n bepaalde subtaak. Maar in Turbo Pascal taal dit is nie ten volle geïmplementeer die beginsel van modulêre programmering. Hierdie taal ondersteun nie vol interne modules, invoer geïmplementeer onvoldoende buigsaam, aangesien dit nie toelaat om voorwerpe uit enige ander modules in te voer. Die gekombineerde invloed van hierdie feit met die feit dat met die verspreiding van persoonlike rekenaars aansienlik uitgebrei verskeidenheid van programmering mense, wat die gemiddelde vlak van teoretiese voorbereiding verminder, het gelei tot die feit dat die ontwikkeling van aansoek modules is gebruik as 'n middel van die skep van die probleem van biblioteke van funksies en prosedures. Slegs gekwalifiseerde programmeerders gebruik die volle krag van die taalstrukture vir al die voorwerpe in die strukturering van bedrywighede.
As jy kyk na Pascal eenhede van perspektief 'n programmeerder se moet hulle getal bepaal deur die ontbinding van die probleem in 'n aantal sub-take, onafhanklik van mekaar. In die uiterste geval, kan die module gebruik word vir die sluiting is dit net een behandeling, indien nodig, om die plaaslike aksie wat dit uitgevoer word, dit was heeltemal onafhanklik van die invloed van ander dele van die program met die veranderinge wat in die konsep-kode.