LGBT-vrugbaarheidsopsies + paaie na ouerskap | IVFBabbel
LGBTQ-paaie na ouerskap
LEES MEER OOR LGBTQ-REISE
LGBTQ+ paaie na ouerskap
Baie LGBTQ+ individue en paartjies droom daarvan om 'n kind te verwek, maar dit is eenvoudig nie altyd moontlik nie. Lesbiese paartjies, gay paartjies en sommige trans- en nie-binêre mense kan nie natuurlik swanger raak met hul maats nie, en dieselfde vrugbaarheidsopsies moontlik vir reguit paartjies is eenvoudig nie 'n opsie nie. Of jy egter in 'n toegewyde verhouding of enkellopend is, daar is vrugbaarheidsopsies daar buite om jou te help om jou gesin op jou eie voorwaardes te skep. Lees verder om meer te wete te kom oor die vrugbaarheidsbehandelings wat beskikbaar is vir lesbiese, gay en trans individue en paartjies.
Intrauteriene inseminasie (IUI) vir lesbiërs en transmense
Intrauteriene inseminasie (IUI) is 'n vrugbaarheidsbehandeling wat gebruik word deur enkellopende vroue, transmans, lesbiese paartjies en vroue in reguit verhoudings wat sukkel om natuurlik swanger te raak. Vir alleenstaande vroue en lesbiese paartjies (en 'n paar reguit vroue en transmans), word die proses voltooi met skenkersperm.
Die skenker kan 'n bekende individu ('n goeie vriend of nie-bloedverwante familielid) of 'n anonieme skenker wees. Maar in baie lande, soos die Verenigde Koninkryk, Kanada en Australië, enige kind het die reg om meer inligting oor hul spermskenker uit te vind op hul 18de verjaardag.
Skenkers word deur spermbanke gewerf deur middel van aanlynadvertensies, tydskrifte en mond-tot-mondreklame onder mediese spesialiste wat skenkers tot hulle beskikking het. In die Verenigde Koninkryk kan hulle slegs tot £35 per kliniekbesoek betaal word. Jy kan dikwels sekere fisiese eienskappe aanvra, soos oog- en haarkleur en -hoogte; soms, jy kan selfs kyk na hul stokperdjies, opvoeding vlak, en familie gesondheid geskiedenis.
Sodra 'n lesbiese egpaar die sperm het wat hulle wil gebruik, kan hulle die proses van IUI begin. As hulle 'n skenker gebruik wat aan hulle bekend is, probeer sommige mense tuis inseminasie met behulp van gespesialiseerde spuite. As skenkersperm gebruik word, sal die kliniek 'n IUI-prosedure skeduleer, wat met of sonder vrugbaarheidsversterkende medikasie gedoen kan word.
Tydens die prosedure gebruik die dokter 'n dun kateter om die sperm in die baarmoeder te plaas, wat die kanse op sukses behoort te verhoog. Alhoewel IUI minder indringend (en goedkoper) is as IVF, is dit nie die regte keuse vir almal nie.
Baie lesbiërs het nog nooit probeer om natuurlik swanger te raak nie en weet dalk nie dat hulle onderliggende vrugbaarheidskwessies het nie, soos 'n lae ovariale reserwe. Dit word dikwels gediagnoseer na verskeie mislukte IUI's. As dit gebeur, kan die beste manier van aksie IVF-behandelings wees.
Enkellopende vroue kies dikwels IUI omdat dit baie minder indringend is as IVF, wat minder (indien enige) hormonale medikasie en minder skanderings vereis. Vir vroue met endometriose, PCOS, 'n lae ovariale reserwe of ander vrugbaarheidskwessies, is IVF dikwels 'n meer suksesvolle opsie.
IVF vir lesbiërs en transmense
Sommige vroue en AFAB-transmense kan dalk eers probeer om IUI te ondergaan, net om te vind dat hul liggame nie goed op behandeling reageer nie. In hierdie gevalle kan hulle besluit om eerder IVF te probeer. Sommige lesbiërs en transmense kan om verskeie redes kies om skenker-eiers te gebruik - hulle kan 'n lae eierreserwe hê, vorige skade deur mediese behandelings, of hulle vrees om 'n genetiese siekte oor te dra.
IVF staan ​​vir in vitro-bevrugting, ook bekend as 'laboratoriumondersteunde konsepsie'. Tydens hierdie proses neem die pasiënt hormonale inspuitings om hulle te stimuleer om verskeie eiers in elke siklus te produseer. Vervolgens haal dokters hierdie eiers met 'n naald wat deur transvaginale ultraklank gelei word.
Sodra die eiers uitgehaal is, as daar ten minste een volwasse eiersel is, sal die laboratoriumtegnici dit in 'n petrischaal plaas met gewasde spermselle van 'n skenker of sperm direk in die eiers spuit via ICSI (intracytoplasmiese sperma-inspuiting). Die volgende dag bepaal hulle die aantal eiers wat suksesvol bevrug is.
Oor die volgende paar dae hou die laboratorium hul vordering noukeurig dop, en teen dag 5 of 6 kan hulle óf een van die oorlewende embrio's (indien enige) in die pasiënt se baarmoeder oorplaas óf alles "vries" vir latere gebruik. Bykomende embrio's kan kriogeen gevries word vir tot 10 jaar in die Verenigde Koninkryk, hoewel daar 'n beweging is om hierdie tydsbeperkings te beëindig.
Dit is belangrik om daarop te let dat IVF nie 'n 'geneesmiddel' vir onvrugbaarheid is nie, en sukseskoerse neem af met ouderdom. Praat met jou dokter vir meer inligting oor of IUI of IVF die beste vir jou behoeftes is.
Surrogaatmoederskap is 'n opsie vir gay mans, trans mense en lesbiërs
Surrogaatskap vir Gay Mans en Trans Mense
As nie een van die persone in 'n verhouding 'n funksionerende baarmoeder en/of eierstokke het nie, is daar steeds maniere om 'n geneties gekoppelde kind te verwek. Surrogaatskap is kompleks, maar baie mense slaag daarin om die proses te navigeer en gaan voort om die gesin te hê waarvan hulle gedroom het.
Surrogaatmoederskap is die enigste opsie vir sekere paartjies om 'n baba saam te hê, insluitend gay mans, transgender of nie-binêre mense sonder 'n funksionerende baarmoeder, en transgender of nie-binêre mense vir wie die dra van 'n kind geslagsdisforie sou veroorsaak.
Daar is twee tipes surrogate - tradisioneel en swangerskap
Met 'n tradisionele surrogaat word die baba met die surrogaat se eie eiers verwek, en sy dra die baba ook na die termyn. Hierdie vorm van surrogaatskap is moontlik met geslagsomgang, tuisinseminasie, mediese IUI of IVF. Voor die koms van IVF was dit die enigste moontlike vorm van surrogaatmoederskap, maar vandag word dit dikwels ontmoedig weens die emosionele en wetlike kompleksiteite.
Met swangerskapsurrogaatskap word die baba met skenker-eiers en die sperm van die vader verwek en dan deur 'n aparte surrogaat gedra. Hierdie vorm van surrogaatskap is slegs moontlik met IVF, aangesien die eiers van die skenker gehaal en dan in 'n laboratoriumomgewing bevrug moet word voordat die embrio in die draer ingeplant kan word.
Dit is belangrik om daarop te let dat die wette rondom surrogaatskap verskil in elke land en dikwels van staat tot staat/provinsie tot provinsie. In die VK moet surrogate nie meer as hul uitgawes betaal word nie, en hulle is die wettige ouer van die kind by geboorte. Amptelike hofpapiere moet ingedien word om die wetlike regte aan die voorgenome ouers oor te dra – jy sal jou eie kind wettiglik moet aanneem.
Dit is nie die geval in elke land nie – dit is van kardinale belang dat jy plaaslike surrogaat-wette tot die letter verstaan. As jy surrogaatmoederskap oorweeg om 'n baba op enige plek in die wêreld te hê, het jy 'n prokureur nodig om jou deur die regsdokumentasie te help.
Mede-ouerskap met 'n ander egpaar of persoon
Die LGBTQ+-gemeenskap het lank reeds hul eie mede-ouerskapreëlings geskep, maar vandag se vrugbaarheidsbehandelings kan die proses vir almal makliker maak.
In 'n mede-ouerskap-reëling stem mense in om swanger te raak en 'n kind saam groot te maak al is hulle nie in 'n intieme romantiese verhouding nie. Hulle is dikwels goeie vriende, of dalk selfs nie-bloedverwante familielede. Aangesien daar geen romantiese verhouding is om af te breek in die kern van die gesinsdinamiek nie, is sommige mede-ouerskapreëlings meer stabiel as tradisionele gesinne.
In sommige gevalle is albei partye enkellopend, terwyl in ander gevalle twee paartjies saam die ooreenkoms aangaan. Solank een individu 'n funksionerende baarmoeder en eierstokke het en een individu 'n voldoende spermtelling het, kan hulle swanger word deur tuisinseminasie of met IUI.
As die betrokke partye nie aan hierdie kriteria voldoen nie, kan hulle steeds 'n kind verwek, maar hulle sal hulp van die wetenskap nodig hê. Enige of al die opsies hierbo kan hulle help om 'n baba te hê, insluitend skenkersperm, skenker-eiers en 'n swangerskapsurrogaat.
Selfs al ken en vertrou jy die ander party (of partye) in 'n LGBTQ+ mede-ouerskapreëling, is dit 'n goeie idee om 'n prokureur te raadpleeg om te verseker dat alle wettigheid gesorteer is. Dit sluit finansiële bekommernisse, wettige toesigreëlings en boedelbeplanning in.