Die reg van kinders met intellektuele gestremdhede om gelukkig te wees - Waardes - 2021
Mercedes is 'n meisie met 18 jaar oud, pragtig, liefdevol, respekvol, opgevoed, vroulik, verantwoordelik, met baie genie en met intellektuele gestremdheid, iets wat nie haar lewenswil weggeneem het nie, maar wat haar in situasies van afknouery en diskriminasie laat leef het.
Maar Mercedes is nie alleen nie. Langs haar is Azucena, 'n moeder wat elke dag veg sodat die Die reg van kinders met intellektuele gestremdhede om gelukkig te wees en in die samelewing te leef. "In die meeste gevalle word gestremdheid nie visueel waardeer nie, dus is dit nie herkenbaar nie, en mense benut hulle uiteindelik en hul kwesbaarheid, en gedra hulle asof hulle idiote is."
As Azucena oor haar dogter Mercedes praat, loop haar glimlag oor van haar gesig. "Sy was 'n pragtige meisie, baie kalm en met baie pachorrota", soos ek en haar pa gesê het. Sy kinderjare het verbygegaan soos dié van enige ander kind van sy ouderdom: parke, verjaarsdae, pediatriese ondersoeke, kwekerye ...
En op die oomblik dat die skoolfase begin het, het Azucena hartseer begin raak: 'In die skole was my visie op haar dat sy altyd alleen was, maar sy was gelukkig, sy het niemand nodig gehad nie, miskien was dit was dat sy nie verstaan ​​het nie, en die ander het haar ook nie verstaan ​​nie. '
Toe die dogtertjie die derde graad van die kleuterskool bereik, het die alarms afgegaan. "Al die kinders in haar klas het behalwe vir haar geweet hoe om te lees en sy kon nie kleure en / of meetkundige vorms onderskei nie". Op skool, in plaas daarvan om te help, het hulle die ander kant gekyk en, soos Mercedes verduidelik, "het hulle ons genooi om te gaan omdat hulle nie die profiel gegee het nie."
Maar daar was hierdie moeder moed om te veg sodat haar dogter die beste opleiding en 'n lewe vol geluk gehad het. "Ons het beweeg deur inligting wat ander ouers ons gegee het en 'n situasie wat 'n soortgelyke vertraging in die skool gehad het, maar sonder om te weet wat regtig met ons dogter gebeur."
Uiteindelik het hulle 'n sielkundige studie gedoen en daarvandaan is hulle meegedeel dat sy 'n intellektuele gestremdheid, maar dit was min merkbaar, die gevolgtrekking was nader aan TDH. "As ouers het ons by die klassifikasie gebly, omdat hulle ons weinig anders vertel het wat dit regtig gehad het, of dat hulle dit nie goed aan ons verduidelik het nie."
Die jare het verbygegaan en Mercedes het deur nog twee gewone skole gegaan. Die verskil met die res van sy klasmaats was aanvanklik amper nie opvallend nie, maar na die kursusse was die afstand tussen sy gelykes meer opvallend en sinister.
En op die oomblik verskyn daar 'n beskermengel in die lewe van hierdie gesin: Evangelina Álvarez, die private onderwyser van Mercedes, die een wat die weg oopgemaak het vir die realiteit van hul gestremdheid. "Dit was moeilik, sê Azucena tranerig. Gelukkig het ons die ondersteuning van Adisli (Vereniging vir die aandag van mense met 'n bietjie intellektuele gestremdhede en grensintelligensie) gehad! Danksy hulle het ons besef dat ons nie alleen was nie, dat daar meer mense was soos ons, wat nie vreemdelinge was nie en ons het ons nis in die samelewing gehad. '
Vir Azucena en haar man het hul lewe verander toe hul dogter gebore is en het dit weer 'n belangrike wending geneem toe hulle gediagnoseer is (Mercedes het 15 geword), en hoewel dit hartverskeurend was, was dit ook 'n verligting omdat hulle op die ou end geweet het wat verkeerd was haar aan u dogter. Dit was nog 'n situasie om aan hom te verduidelik, en in hierdie geval was dit die vader se beurt, wat op 'n eenvoudige, liefdevolle en tere manier vir hom gesê het: 'Liefie, jy het probleme om sommige dinge te doen, maar jy is nie dom nie sommige mense bel jou, jy het net moeilik om dit te doen en daarom moet jy meer belangstel. "
Op daardie oomblik, onthou Mercedes opgewonde, 'was haar uitdrukking 'n verligting, ek dink sy het uiteindelik verstaan ​​gevoel'. En haar broer, drie jaar jonger as sy, kon net kategories antwoord: 'My suster is nie dom nie, sy het meer hulp nodig as die ander, maar dit gaan goed met haar.'
Onmiddellik het Azucena na 'n spesiale onderwysskool begin soek wat by Mercedes se eienskappe pas. En dit is nie 'n maklike taak nie, want daar is baie minder plekke in hierdie tans beledigde opvoedingsmodaliteit en in die algemeen is hulle gewoonlik nie naby die huis nie. Om 'n idee te kry, is daar slegs 46 skole vir die hele Madrid Spesiale onderig en nie alle skole is aangepas vir die verskillende soorte gestremdhede wat ons kan vind nie. Uiteindelik vind Mercedes haar plek in die Fundación A la Par-skool (CEE A la Par-Niño Jesús del Remedio, in Madrid) en die lewe van hierdie jong vrou en haar gesin het verander. "Dit was die beste wat ons vir haar kon doen. Sy is daar saam met haar maats, sy voel gelukkig, sy het baie vriende, sy het 'n goeie verhouding ... Sy het 'n verandering aangebring wat ons verras het en bowenal kan haar Mercedes alles doen wat hy wil doen, dit het net die middele ontbreek en ons het dit bereik, hoewel ons nog baie moet doen. '
Azucena wil nie hierdie verhaal beëindig sonder om 'n boodskap aan die samelewing te stuur nie: "Al wat ek van u vra, is dat ons die stereotipes moet agterlaat om oplossings te vind vir die behoeftes van elke kind. Ons moet help hulle om te bevorder waarvoor hulle regtig goed is, want hulle is baie werd en het bowenal meer kennis van gestremdhede. " In die A la Par-stigting kan hulle nie net studeer nie, maar hulle het ook aangepas by die behoeftes wat mense met intellektuele gestremdhede en hul gesinne bring, en het tans 'n kantoor vir werksgeleenthede, beroepssentrums of opleidingshuise as 'n vorige stap in die outonome lewe omdat 'n intellektuele gestremdheid is nie 'n struikelblok om 'n volle, waardige en onafhanklike lewe te lei nie.
En sy gee die ouers wat dit wat sy geleef het een raad: gooi nooit die handdoek in en soek die gereedskap om hul kinders te bemagtig nie. "Baie keer beskerm ons hulle uit vrees te veel en dit laat hulle net meer onseker voel. Ons gaan hulle help deur hulle beheerde vlerke te gee, want hulle moet vlieg soos destyds."
U kan meer artikels lees soos Die reg van kinders met intellektuele gestremdhede om gelukkig te wees, in die kategorie Geestesstoornisse op die terrein.