Hugo Braam - Health 2.0 TV
Speakers: Hugo Braam Companies: DIGIFiT Wellness 2.0: DIGIFiT	Hugo and brother Paul Braam are the owners of DIGIFiT. Their  flagship product, the virtual gym, utilizes Vitalence platform technology to motivate users to get active, eat healthy and feel great. Hugo is often seen on twitter bragging about how many calories he has burned that day and rubbing the badges he’s accumulated in his virtual friends’ faces. Eagle UT2448SE Work Table, 40" - 48", Stainless Steel Top | Worktable with Undershelf
Model Number EAG-UT2448SE
Eagle UT2448SE Spec Sheet
Eagle UT2424B-2X Work Table, 24" - 27", Stainless Steel Top Bill Gates Argiewe,en - Onwerklik blog
Stelsels en Mense
Februarie 22, 2010 Manoj 1 Kommentaar
Een van my vriende het my pos op Bill Gates en sy filantropiese pogings minder as oortuigende. Hy sê Bill kon net nie 'n goeie ou wees. Dit mag waar wees, Ek het net geen manier om te weet dit. Ek is in 'n welwillende en optimisties bui in die laaste paar jaar, so ek is geneig om die rooskleurige kant van die saak te sien. beswaar My vriend se was dat Gates bloed uit 'n klip sal druk, As hy kon, terwyl wat hy waarskynlik bedoel was dat Microsoft was as genadeloos n korporasie soos hulle gekom het. Daarin lê die kern van die probleem met ons moderne era van gierigheid en oortollige. Ons sien die figureheads staan ​​in die voorkant van die siellose korporatiewe entiteite en skryf die euwels van die laasgenoemde te. True, die figureheads kan nie al onskuldig aan gierigheid en vergrype wees, maar die ware kwaad lê in die sosiale struktuur wat met die mega maatskappye het, en dit is wat ek wou praat oor wat in hierdie nota. Wat is hierdie “stelsel”?
Dit is 'n komplekse en ongemaklike onderwerp. En hierdie klein ontleding van myne is geneig om kritiek te trek, want dit gaan om te wys gou terug by ons. Omdat ons is almal deel van die stelsel. So laat my spel dit uit dadelik. Dit is ons gierigheid (Ja, myne en joune) wat brandstof die paychecks van die vet katte aan die stuur van groot maatskappye omdat hulle kan en wil ontgin ons onredelike drome van rykdom en comfort. Dit is ons klein unkindnesses en indifferences dat sneeubal in die onstuitbare soullessness van reuse korporasies. Ons almal het ons klein rolle om te speel, en niemand is onskuldig. Daar, Ek het dit gesê.
Voordat ek beskuldig jou en my om deel te wees van die stelsel ('n moontlik Bose), Ek het om te verduidelik wat ek bedoel met “die sisteem.” Kom ons begin met 'n voorbeeld. Ons koop 'n koppie koffie by Starbucks, vir, sê vyf dollar. Ons weet dat net 'n paar sent van die geld wat ons betaal eintlik gaan om die boer in Afrika wat die belangrikste bestanddeel geproduseer — die koffie. Nou, Starbucks sal jou vertel dat dit is nie net die koffie wat hulle verkoop, dit is die ervaring, die plek, en natuurlik, hoë-gehalte koffie. Alle ware. Maar waar kom die res van die geld gaan? 'N Groot deel daarvan sal eindig in die top-bestuurders’ vergoeding. En hoekom doen ons dit normaal en duld dit? Van die baie redes, die primêre een is eenvoudig — Ons doen dit omdat ons dit kan bekostig om. En omdat ons wil voel en wys dat ons kan betaal vyf dollar vir 'n koppie koffie. 'N bietjie van nietigheid, 'n bietjie van oordadigheid — sommige van die euwels wat ons nie graag wou sien in onsself, maar die siellose reuse sinies manipuleer.
Die probleem met die stelsel, Soos met die meeste dinge in die lewe, is dat dit nie almal wit of swart. Kyk na Starbucks weer. Die top koper is geneig om te geniet onwelvoeglike vlakke van beloning van ons swakhede en die afgeleë koffie boere’ hulpeloosheid. Maar hulle het ook in diens plaaslike kinders, betaal huur om plaaslike eienaars, en oor die algemeen by te dra tot die plaaslike ekonomie. Plaaslike voordele ten koste van afgeleë pyne en persoonlike mislukkings wat ons liewer nie sien. Maar die afgeleë pyne dat ons onsself distansieer van sy regte, en ons onwetend voeg aan hulle.
Die stelsel wat bring oor sulke ongelykhede is baie meer algemeen dat jy jou kan voorstel. As jy 'n bank professionele, jy dalk dat minstens 'n deel van die blaam te sien vir die koffie boere’ ongelukkigheid berus by die kommoditeite handel stelsel. Maar dit is nie iets wat staan ​​op sy eie, met geen verband met enige iets anders. Wanneer jy jou salaris deur 'n bank, die geld in die rekening kan gebruik word vir handel vir eie, wat lei tot groot winste en prys volatiliteiten (in voedselpryse in die Derde Wêreld, byvoorbeeld). Maar jy verkies om dit te verlaat in die bank as gevolg van die geriewe van krediet / debietkaarte, outomatiese wetsontwerp betalings ens, en miskien vir die halwe persent rente wat jy kry. Jy wil beslis nie om die boere benadeel. Maar doen die suiwerheid van jou bedoelings onthef u van die swaarkry veroorsaak namens jou?
Die ding is, selfs sien jy hierdie betrokkenheid van joune, besluit om al jou geld te trek uit die bank, en hou dit onder jou matras, dit nie 'n goddamn verskil maak. Die stelsel is so groot dat jou deelname of die gebrek daaraan maak geen verskil aan almal, en daarom is dit 'n stelsel staan ​​bekend as. Ek voel dat die enigste manier waarop jy kan 'n verskil maak, is om die stelsel te gebruik tot jou voordeel, en dan deel die voordele later op. Dit is waarom ek pogings Bill Gates se waardeer. Niemand het meer voordeel van die stelsel as wat hy gedoen het, maar niemand het meer om óf deel.
Goeie en slegte Geslagsgelykheid - 9,483 uitsig
Definisie van sukses - 7,095 uitsig