Die besef een oggend, drie jaar later dat dit nie is wat my lewe moet wees nie, sal ek ook nie vergeet nie. Die man het skofte gewerk. Ons was verskillend soos dag en nag. Soos skepe in die nag by mekaar verby geleef. Ek het die oggend opgestaan, sy koffie gemaak en sy kos vir die dag gepak. Toe ek hom wakker maak, het ek kalm hom inlig dat ek maar vandag die prokureur gaan sien, en dat ek vanmiddag uit die huis sal wees. Net so.
Wat hierop gevolg het, sien ek God wat vir my telkemale letterlik die weg gebaan het om oor myself te kom. Dat Hy in Sy genade met my geduldig gebly het, dit is my grootse asemsnak dankie tot vandag toe.
Met die jare se gang het ons geleer wat goeie kompromieë beteken. Ek het saam kerk toe gegaan, want dis wat vir hom belangrik is. So het ek oor tyd weer begin Bybel lees.
Dit krap soms so seer, dat ons nie anders kan as om vir mekaar te grom nie. Want binne ons spasie is dit waar ons mag. Maar skei, aikona. Moord ook nie ‘n opsie nie. Dan wag jy maar dat die ander een opkyk en die dag se seëning raaksien, en weldra sal die oproep of whatsapp GIF kom, en jy weet, ons is mekaar se wederhelftes vir botter of vir wors.
So staan Rots, die eik en ek, die woelige wilger vas in ons lewe saam. Elk met ons uniekheid langs mekaar voor God en die wêreld. Saam, maar nog steeds ons eie mens, vir die tyd wat ons saam gegun is.
Die egskeidinggogga kap oral in ons omgewing. Jongmense wat nog paaie moet loop, gooi hande in die lug. Ons kan nie hulle keer nie. Ons staan verslae, want besluite word so vinnig geneem.
Ou koeie word so uit die sloot gegrou, dat alles stink. Die wolk van alles wat onding is maak die plek waar hulle staan so donker dat hulle nie lig kan sien nie. Ag, ons bid vir elkeen wie se paaie skeefloop.
Skei is nie ‘n opsie nie. Bly op die bus. Al is die omgewing waardeur jy tans reis nie mooi nie, die pad klipperig en opdraand en die petrol amper klaar, bly op die bus. Moenie afklim nie, want net om die draai is die mooiste plek, ‘n stilhou plek war jy kan hervul, die brandstoftenk volmaak en dan is daar skielik as jy verder ry ‘n lang afdraend en gelykte. Die omgewing groen, die vlaktes wyd en die hemel blousel blou. Vir jou en jou lewensmaat albei.
Ek sit en dink oor die impak van egskeiding. Daar waar huwelikke nog nie by sewe sakke sout verby is nie. Daar waar een maat besluit die kanker is nie vir hom nie, daar waar die tweetjies die opbrengs van hulle lewe saam voortydig verdeel, en die kindertjies in die slag bly. Daar waar ‘n vrou, op haar laaste swanger, gelos word met ‘n kroos, want die man het nog avonture wat hy wil beleef, daar waar ‘n mideljarige vrou deur ‘n jong bokkie vervang word, of andersom.
Moenie jouself of jou eggenoot die vark in die storie maak nie. Twee mens doen die tango. Jy het saam by hierdie punt gestap. Julle twee.
Pasop wie en wat jy by jou kinders toelaat. Net omdat jy nie alleen jou selfgemaakte krisis alleen wil deurwerk nie, moenie jou kinders in die middel van jou modderpoel sit nie.
Al is jy blou geslaan, al is jy misbruik, beroof van jou menswees. Hou jou kinders veilig. Hulle wêreld, hoe krom en skeef ookal, is nou versplinter. Daardie krose wie se behoefte is om veilig en geborge te voel, hulle voel verwerp, dink hulle is die oorsaak, maak nie saak hoe julle beduie nie. Dit geld vir albei van julle.
Hoe wis jy goeie tye uit, en glo my, soos tyd verby gaan en die seer genees, sal jy jou vang wonder wat was so erg dat ons liefhê in haat verander het, ons beloftes nie meer saak gemaak het nie.
Ek gaan nie vir julle vra hoe gaan dit nie. Ek gaan nie net na jou kant van die storie luister nie. Ek kan nie tussen julle kies nie, want in my lewe is julle ‘n gesin. Moenie dit van my verwag nie. Weet net, my huis bid vir julle, elke dag. Mag die Here julle lei en rig en sterk maak.
Ek het verskriklik lekker gelees aan hierdie skrywe. Waar woorde, ek voel ook so elke keer as ek hoor iemand skei. Moet meer bid vir huwelike. Die duiwe weet hoe sterk ‘n huwelik kan wees en dis hoekom hy vinnig daar gaan karring. Wil net weer sê hoe mooi jy skryf. So bly die Here het jou weer op jou pad gevind. Xx
Ek het koue rillings gekry, ek is so skuldig aan so baie van hierdie goed, maar ook net ‘n mens. Dankie vir jou opregte hart-skrywe
As ek vandag terugkyk oor my lewe, sien ek die afdraai-paadjies waarop ek menigmaal verdwaal het, soos Koos Doep se song.