’n Afrikaanse voorbeeld van ’n kortverhaalsiklus waarin vertelling as koherensiemerker aangewend word, is Van Niekerk se Die sneeuslaper. Die bandteks rig reeds die aandag op die prominensie van die vertelling in hierdie teks:
Dit is immers nie die verhaal self wat die bron van plesier is nie; “dis die glipraam van die aanbod wat tel, en die verskole tersydes. Handelinge en gebeure moet herhaal wees, of omgekeerd of geminiaturiseerd.” Van Niekerk skryf dus verhale oor die maak van verhale, ’n tradisie wat skrywers soos Koos Prinsloo en Johann de Lange in die 1980’s gevestig het.