Die risiko van droogte, in die besonder, kan die waterlewe wat integraal is aan kopwater en die riviere waarin hulle dreineer, bedreig. Die uitslae, van die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara se Aquarium Navorsingslaboratorium in Mammoth Lakes, deel van die universiteit se natuurreservaatstelsel, verskyn in die joernaal Varswaterbiologie.
"Die hoëverhogingsone waar jy graag rondwandel, en strome waar jy graag van wil gaan, en plekke waarna jy lyk as jou toevlug vir troos, verander," sê die hoofskrywer David Herbst, 'n navorsingswetenskaplike aan die Universiteit se Marine. Wetenskap Instituut. "En klimaatsvoorspellings dui daarop dat hulle verdwyn."
Om te verstaan ​​hoe hierdie bergstrome op droogte reageer, het Herbst en medewerkers die omvang en diversiteit van waterinwerveldes van 2002 deur 2015 opgespoor.
Riffels en poele
Wetenskaplikes verdeel strome in ongeveer twee soorte habitats: riffels en poele. Riffels is vlak, rotsagtige gebiede met relatief sterk strome. Swembaddens is die dieper gebiede wat met riffels afwissel. Verskillende spesies woon in hierdie verskillende habitats, met die mees sensitiewe wesens wat die vinniger waters van die riffels verkies, verduidelik Herbst.
Maar soos strome opdroog, verdwyn riffels en poele kan ontkoppel word. Dit verminder die rykdom van die stroom gemeenskap en lei tot 'n eenvoudiger voedselweb. Byvoorbeeld, groot ongewervelde alge-eet- en filtervoedings, wat primêre kos vir groter diere, soos voëls en vis, is, is geneig om te verdwyn.
Bergstrome kan volgens die wetenskaplikes terugspring. Trouens, dit was nie tot 'n paar jaar in die droogte dat die span 'n skerp afname in biodiversiteit en die herorganisasie van die voedselweb waargeneem het nie. Maar verhoogde wisselvalligheid in die klimaat kan herstel voorkom selfs wanneer water terugkeer.
Wanneer vloei terugkeer, kom hulle toenemend terug in oormaat, in watter klimatoloë 'n whiplash noem. "Ons swaai van een extreme droogte na 'n ander uiterste van oorstromings," sê Herbst, "en hoe dit die stroomgemeenskappe raak, word nie goed verstaan ​​nie." Hierdie wye variasies in vloei kan eintlik meer skade aan die ekosisteme veroorsaak as goed.
Gewoonlik meerjarige bergstrome kan tussenposes word, met afgesnyde strek wat vir lang tydperke voortduur. Dit is standaard in kuswaters, en die natuurlewe is aangepas by hierdie toestande. Daar is 'n hele gemeenskap van insekte, en selfs amfibieë en visse, in kuswaterskepe wat hierdie intermitterende vloeistelsels kan oorleef. Maar dit is nie algemeen in die hoë Sierra Nevada nie.
Reën in plaas van sneeu
En Kalifornië begin meer reënval as reën sien as sneeu, wat net so verwoestend vir bergstrome kan wees as die algehele droogte. Vloei van reënwater is vinniger en meer veranderlik as die bestendige vloei wat deur sneeuwmelt verskaf word. Reën kom vinnig op en hardloop deur.
"Een jaar beteken nie verligting van die langtermyn-effekte van klimaatsverandering nie."
Sneeu lingers, wat 'n langer, stadiger ontslag wat in die laat lente piep, eerder as in die winter. Sneeu laai ook grondwater baie beter as reën. Uiteindelik het hierdie verskille die voorwaardes gestel vir watter soort gemeenskappe in die strome woon, verduidelik Herbst.
Bowendien speel bergstrome 'n uiters belangrike rol in hul waterskeiding. 'N klein dam of kreek by die hoofwater van 'n rivier kan meer krities wees vir die veerkragtigheid van die ekosisteem as myl van die stroomafwaartse habitat. Dit is verre makliker vir die biodiversiteit om na 'n steurnis terug stroomaf te vloei as om op die waterskeiding te kruip. En as hierdie berghutte droog word, is daar niks verder opwaarts om hulle te hergroei nie.
"Hierdie scenario dui op wat jy wil soek in die maak van bewaringsbesluite oor wat om in die berge te beskerm," sê Herbst. "In watter gebiede mag daar hierdie potensiële reservoirs wees waaruit herkolonisasie kan plaasvind?"
Kalifornië het die afgelope winter geweldige reën gesien, en Herbst wag om te sien wat die afloop van die lente sal wees. Hy ondersoek tans hoe die ekosisteme op nat jare soos 2019 reageer. Maar toestande moet weer verander, en hy is bekommerd oor die whiplash-tendens.
"Die droogte is nou verby, maar ons kon dit ook terug in 2011 gesê het toe ons nog 'n nat jaar soos hierdie gehad het. En dit is reg op die hakke gevolg deur vier jaar van die mees historiese droogte in Kalifornië, "sê Herbst. "Een jaar beteken nie verligting van die langtermyn-effekte van klimaatsverandering nie."
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Hoekom Sierra Nevada Swembaddens En Riffels In Probleme Is