Gelowiges kyk anders na die toekoms. In die tyd van Paulus het gelowiges die wind baie sterker van voor gekry. Sommige, soos dié in Efese, het selfs gevoel om op ŉ hopie te gaan sit en wag vir die ergste. God roep hulle tot daadwerklike optrede op. Moenie sit nie, staan op, doen iets! “... word kragtig in die Here en in die krag van sy sterkte. Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel” (Efes.6:10,11). Gelowiges moet vir God en sy koninkryk uitdagings aanvaar. Daarom bid ons: “Laat U koninkryk kom”. En daarvoor durf ons nie passief sit en wag nie!
Wie hom as werktuig vir God beskikbaar stel, moet na die stem van die Heilige Gees luister. Hy lei ons in die waarheid. Ons kan in die hitte van die stryd ŉ weg inslaan wat vir ons goed lyk, maar nie God se wil is nie. Dis hier waar die leiding van die Heilige Gees onontbeerlik is. Ons wil soms graag iets doen, maar dan verhinder Hy ons sodat ons wil vra: “Maar, Here, waarom dan nie hierdie pad nie; dit lyk dan so goed?” Dis hier waar geloof in God se bestiering ter sprake kom – Hy weet beter.
In die teksvers lees ons: “En toe hulle by Mísië kom, het hulle probeer om na Bithínië te gaan, maar die Gees het hulle dit nie toegelaat nie”. Waarom het die Heilige Gees Paulus se plan verhinder as hy maar net die Evangelie in Bithínië wou gaan verkondig? Die antwoord bly n raaisel. Al wat ons kan sê is dat God ander planne vir hom gehad het. Die mens wik, maar God beskik!
Miskien het Paulus van Bithínië gedroom en alles wat hy daar kon vermag. Dit was ŉ groot landstreek met besonderse natuurskoon, indrukwekkende geboue en vooraanstaande filosofiese skole in die Ooste. Miskien was Paulus net nuuskierig of wou hy miskien intellektuele kragte met die wysgere van die streek gaan meet. Die rede vir sy voorgenome reis word verswyg. Ons weet net dat by baie graag daarheen wou gaan. Toe kanselleer die Heilige Gees sy reisplan en het sy groen lig na God se rooilig oorgeslaan. God het nee gesê.
Ons het almal ook Bithíniës – simbool van ons ideale, planne en drome. Bithínië word die plek waar ons geluk wil gaan soek, ŉ neseier bymekaar wil gaan maak, plek waar ons wil gaan werk of gelukkig gaan aftree. Ons het almal Bithíniës, ŉ Eldorado, Utopia of Eden, wat ons dit ook al wil noem – ons wil Bithínië toe. Was dit nie maar ŉ Bithínië wat vir die verlore seun gewink het nie? Daarom het hy gebrand om te gaan en sy erfporsie opgeëis.
Dis goed om toekomsdrome te hê. Dit mag egter nooit jou meester raak nie. Drome is die grondplan van toekomsbeplanning. Nogtans moet ons rekening daarmee hou dat God vir ons dalk ander planne het en dat Hy vir ons nee kan sê, al kan ons nie met ons eie planne fout vind nie. En hier kom geloof te pas. As God nee sê, dan sien ek van my eie planne af, uit en gedaan!
Dinge kan so skielik gebeur. Net een telefoonoproep en die lewe verander. Jy stap uit die dokter se spreekkamer en jy weet dat die lewe nooit weer dieselfde gaan wees nie. Jy verloor jou werk weens die onreg van regstellende aksie. Jou hele lewensplan sal hersien en aangepas moet word. Jy kan nie meer na jou Bithínië gaan nie. God laat jou ŉ koersaanpassing maak.
Paulus wou Ooste toe. God stuur hom Weste toe waar wonderlike dinge gebeur het – in Filippi kom Lydia en die tronkbewaarder tot bekering. God maak die een deur na die ander oop en Paulus ervaar ongekende groot seën op sy werk. God se koninkryk brei uit en Paulus bring die Evangelie tot binne die keiserlike leërafdeling waar heidene tot bekering kom. Hy reis op die kaart wat God vir hom geteken het.
Wanneer God soms vir ons nee sê en ons nie by die Bithínië van ons drome uitkom nie, moet dit ons geloof nie knou nie. God het ons lewens al lank voor ons geboortes só beplan. Ons sien die hier en die nou; Hy sien die hele prentjie: “Want nou sien ons deur ’n spieël in ’n raaisel, maar eendag van aangesig tot aangesig. Nou ken ek ten dele, maar eendag sal ek ten volle ken, net soos ek ten volle geken is”(1 Kor.13:12).
Die pad waarop die Heilige Gees vir Paulus gelei het, was nie sonder probleme nie. Hy is ernstig vervolg, selfs gestenig, skipbreuk gely – alles dinge wat hom kleinkoppie moes laat trek en die geloofspad kon verlaat het. Baie mense se geloofslewe hang van hul omstandighede af – as die son in hul lewe skyn, loof hulle die Here en as dit donker word, verwens hulle Hom. Paulus se geloof het selfs in die donker van sy lewe gegroei omdat hy geweet het dat hy op God se pad was en volgens sy hemelse Vader se reisplan vir hom gereis het. God was sy Herder en niks sou hom ontbreek nie. Op God se pad kan niks ŉ gelowige van stryk bring, ontmoedig of die geloof laat opsê nie. God se pad is die beste pad al gaan dit met stampe en stote. Jy sal jou bestemming bereik.
God loop die lewenspad enduit saam met ons. As Paulus in die tronk in Rome sit en op die voltrekking van die doodsvonnis wag, skryf hy sy laaste brief aan Timoteus: “Ek het die goeie stryd gestry; ek het die wedloop voleindig; ek het die geloof behou” (2 Tim.4:7). In Rome was Paulus bitter ver van Bithínië, die verste ooit in sy ganse lewe. God open sy geestesoë en hy sien iets wonderliker as Bithínië: “Verder is vir my weggelê die kroon van die geregtigheid wat die Here, die regverdige Regter, my in dié dag sal gee; en nie aan my alleen nie, maar ook aan almal wat sy verskyning liefgehad het” (:8).
God se nee was reg. Dit het Paulus se geloof ryp gemaak. Hy was gereed vir die ewigheid soos ŉ koringaar reg is vir die inbring van die oes. God se nee het baie mense op die pad van vrugbare arbeid en salige voleinding geplaas. David Livingstone wou ŉ sendeling word maar hy was geen goeie spreker nie. Toe word hy maar ŉ dokter en ontdekkingsreisiger en maak daarmee die pad vir die Evangelie oop. Ds. AA Louw wou ŉ stadspredikant word maar moes weens swak gesondheid die Kweekskool verlaat. Hy bied hom toe as Sendeling aan en word die stigter van Morgenster sendingstasie.
Wat God se plan vir ons toekoms is, weet ons nie. Die pad mag dalk ver verby die Bithínië van ons drome en voornemens loop. Dit mag ons wat die waarheid liefhet en verkondig, in die warboel van kerklike misleiding, meer gehaat maak. Dit was hoofsaaklik kerklui wat Paulus teengestaan en leed aangedoen het.
Al wat in die nuwe jaar saak maak, is dat ons volgens God se reisplan sal reis en op sy pad sal bly. En ons sal stop as Hy ŉ rooi lig laat aankom. Laat ons nie teen die hier en die nou vaskyk nie, maar deur die geloof baie verder sien. Moenie dat iets jou spoed breek en van stryk laat bring nie al lei dit ook ver verby die Bithínië van jou drome.
Koning Dawid gee goeie raad: “ Laat jou weg aan die HERE oor en vertrou op Hom, en Hý sal dit uitvoer” (Ps.37:5). Sy seun Salomo skryf: “Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie. Ken Hom in al jou weë, dan sal Hý jou paaie gelykmaak” (Spr.3:5,6).