Kenmerke van vrugtelike seeldoring
Sedert antieke tye word die seeduif gewaardeer vir sy genesende en voordelige eienskappe, en daarom kan hierdie plant tot vandag toe op bykans elke huishoudelike grond gevind word. Ervare tuiniers weet egter dat so 'n struik nie net sekere groeitoestande vereis nie - spesiale reëls moet gevolg word vir vrugtigheid en 'n lang leeftyd van die seedoring. Wat presies gedoen moet word sodat die duindoorn jaarliks ​​tevrede is met 'n ryk oes, word in hierdie artikel bespreek.
Die voorwaardes vir die groei van die seeldoring
Ten einde die seeboerdery goed te laat wortel en te groei en korrek te ontwikkel, moet verskeie faktore in aanmerking geneem word tydens plant:
verligting - As u 'n plek kies vir landing, moet u weet dat die seedoring 'n ligte liefhebbende plant is en feitlik nie skaduwee duld nie. Dit word ook gekenmerk deur vinnige groeisprings in die eerste lewensjaar en 'n verdere verlangsaming, sodat die bosse wat daar naby geplant is vinnig die seebos inhaal en dit teen sonlig sluit. Die produktiwiteit van struike wat op klein verhewe geplant is, is baie hoër as in die laaglande.
humiditeit - Seeduif het goeie vog nodig, maar verdra dit nie versuip nie, dus moet u tydens planttyd plekke naby aan die grondwater vermy, wat lei tot 'n verlangsaming in die ontwikkeling van die plant en die vinnige dood daarvan. Die beste keuse is die hellings van klein verhogings, waar die seehout met dreinering voorsien sal word en die stagnasie van die water nie waargeneem sal word nie. Hier moet u ook weet dat 'n gebrek aan vog net so dodelik is vir struike - onvoldoende water kan die afskeiding van blare en eierstokke uitlok.
Die grond - Seeldoring groei goed in vrugbare leemagtige of sanderige leemgrond. Met 'n onvoldoende hoeveelheid minerale, is die plant slegs toelaatbaar nadat die grond verbeter is deur kunsmis toe te dien. Terselfdertyd is fosfor volgens die behoeftes van die plant die belangrikste element. Maar die see-duindoorn het amper geen stikstof nodig nie, en dit is heeltemal onverskillig teenoor kalium.
Sal vrugte dra sonder bestuiwing
Met verwysing na tweeledige plante, word die seedoring in manlike en vroulike monsters verdeel, met dieselfde geslagspistille- (vroulike) en stam- (manlike) blomme. Hul teenwoordigheid in een gebied verseker die bestuiwing van bosse met behulp van wind en dus ook die vrug daarvan. Terselfdertyd moet die plasing redelik naby wees (hoogstens 6–10 m van mekaar af).
Het jy geweet? As gevolg van die uitbreiding van die wortelstelsel, word die seedoring dikwels geplant om grondverskuiwings te voorkom en sandgronde te versterk.
Gewoonlik kan een "seun" verskeie vroulike duindoornbosse op dieselfde tyd bestuif. Gegewe die moontlikheid dat hy sterf of nie oorleef nie, word dit aanbeveel om verskeie manlike monsters op een plek te plant.
Soos hierbo genoem, is bestuiwing onmoontlik sonder stamperduintjies.
Om die regte monster vir die plant te kies, moet u weet wat die belangrikste verskille is tussen manlike en vroulike kopieë van seedoring:
tipe nier - die niere van die duindoring van die mannetjie is baie groter, het 'n skubberige struktuur wat lyk soos dennepitte;
blare - die manlike plant word gekenmerk deur platdraai blare van 'n grys kleur (die vroulike plant het 'n konkawe vorm, en die kleur is standaardgroen);
gedenkplaat - Die blare van die manlike seebos word met 'n grys laag bedek.
Om foute tydens planttyd te voorkom, word aanbeveel dat manlike monsters in kwekerye gekoop word. Sulke saailinge kan egter onafhanklik gekweek word deur saad te saai. Bestudeer dit sorgvuldig saad - vroulike monsters sal van grys sade met 'n aanraking groei, en manlike monsters van naakte swart sal groei.
Belangrik! Universele bestuiwing kan bewerkstellig word deur 'n tak van die manlike monster van die seebosdoring op die wyfie te plaas. Dit kan gedoen word in die vroeë lente (voordat die knoppe oopgaan).
In hierdie geval kan die nodige sade reeds tydens die oes geselekteer word: drupe, wat 'n langwerpige vorm het, dra vroulike sade en ronde mannetjies. U moet ook weet dat die voorkoms van manlike monsters, ondanks 'n groot verskeidenheid verskillende soorte, nie die vermoë van bestuiwing sal beïnvloed nie.
Wanneer dit begin plant ná die plant
Die proses van vrugvrug in die seedoring begin 3-4 jaar na plant. Daar is egter ook hul eie kenmerke. In die lig van die vorming van nuwe bessies op plekke waar die groei van verlede jaar plaasgevind het, word vrugte altyd na die rand van die kroon verskuif. Sommige van die takke wat vrugteloos was, word blootgestel. Daarom is dit so belangrik om al die voorwaardes vir jaarlikse groei te voorsien. Hierdie benadering sal 'n ryk oes verseker.
Die opbrengste van die seeduif hang grootliks van die geselekteerde variëteit af, maar in die algemeen kan dit van 5 tot 9 kg wissel. Die grootte van die bessie sal ook verander - van 0,45 g tot 0,8 g.
Die volgende is die mees produktiewe variëteite:
Trofimovskaya - Volgens kenners het dit die hoogste smaak. Een boom van hierdie variëteit bring elke jaar ongeveer 7,5 kg van die gewas op, en die massa bessies kan 0,6 g bereik.
Nugget - Daar word ook sterk gepraat van smaakkwaliteit, en produktiwiteit kan 6 kg vanaf 'n bos bereik. Die gewig van die bessie is boonop nie meer as 0,5 g nie.
Lomonosov - Dit word beskou as die vrugbaarste variëteit wat tot 9-10 kg uit een struik kan opbring. Maar die massa bessies is klein - hoogstens 0,45 g.
Lewensverwagting en vrugte
Seeduif het nie 'n hoë lewensverwagting nie - so 'n bos kan nie langer as 30 jaar leef nie. Daar is ook lang lewers wat ongeveer 50 jaar kan groei, maar sulke gevalle is redelik skaars en hang veral af van die groeigrond, sowel as die nodige versorging. Die gewas begin vrugte dra in die derde jaar na plant, maar die hoogste opbrengs word behaal in die 7–8ste lewensjaar en dan tot 12–15 jaar. In die toekoms word die aantal bessies gereeld elke jaar verminder totdat dit heeltemal stop.
Die algemene toestand van die seedoring hang af van die uitvoering van agrotegniese prosedures. So 'n plant is baie grillig en sal daarom sorg vir gesonde groei, ontwikkeling en hoë produktiwiteit benodig. In die eerste plek sluit die verpligte prosedures die besproeiing van die grond, bosluise en snoei van struike in.
Seeduif het 'n lae droogteverdraagsaamheid, en selfs korttermynperiodes van droging uit die grond kan dodelik wees. Maar dit is onmoontlik om die grond te veronderstel en versuip. Dit is te wyte aan die lae vermoë van nat grond, wat tot die suurstofhonger van die hele wortelstelsel van die plant lei.
Die frekwensie van natmaak hang af van die ouderdom van die seedoring. Byvoorbeeld, 'n saaiboerdery wat onlangs geplant is, benodig baie water - die grond moet voortdurend bevogtig word totdat die eerste blare blom, en ongeveer 3-4 emmers water is nodig vir elke m².
Volwasse bosse wat reeds in die vrugtydperk is, moet ongeveer 4 keer per jaar natgemaak word:
een maand na die eerste besproeiing;
na die oes (in Oktober), om die plant voor te berei vir oorwintering.
Belangrik! Die losmaak van die grond is 'n belangrike stap in die instandhouding van die seebos. Gegewe die kenmerke van die risoom, moet hierdie prosedure na elke besproeiing tot 'n diepte van hoogstens 30 cm uitgevoer word.
Bemesting moet begin vanaf die derde jaar van die plant se leeftyd. Midde-lente (April) word aanbeveel sprinkel ammoniumnitraat in 'n verhouding van 20 g / 1 m². Aangesien die wortelstelsel vinnig uitbrei, moet die grond nie naby die stam van die struik self gevoer word nie, maar in die naby-stam-sirkel en 'n entjie verder.
In die herfs, grond opgegrawe bemes met fosfaat kunsmis (gebaseer op 30 g per 1 m²), kaliumsout (25 g per 1 m²), sowel as houtas (100 g per m²). Suurgronde benodig ook die toevoeging van fosforietmeel in 'n verhouding van 50 g per 1 m².
Snoei en verjonging
Gegewe die eienaardighede van die vorming van boudoringbessies in die see langs die rande van die kroon, moet die seedoring afgesny word vanaf die derde lewensjaar. Maar daar is 'n kenmerk: die vorming en verjonging van die bos is toelaatbaar om hoogstens 1 keer in 3 jaar uit te voer. Dit sal die uitputting van die bosse vermy.
Het jy geweet? Danksy die genesende eienskappe word die seedoring baie gebruik om die gevolge van mense wat die Tsjernobil-ramp oorleef het, te behandel.
Maar sanitêre snoei word jaarliks ​​uitgevoer. Die beste tyd is mid-lente. Hierdie prosedure behels die verwydering van alle droë, beskadigde en ryp takke. Na alle snyplekke is dit noodsaaklik om met tuinvernis of olieverf te behandel. Hierdie benadering sal die bos beskerm teen die ontwikkeling van swamsiektes daarop.
Dit is opmerklik dat die tuinier hard moet werk om 'n oes te kry. Seeduif sal nie groei sonder vrugte in die tuin nie. Die resultate is egter die moeite werd - gesonde bessies verheug jou met 'n onbeskryflike smaak en aroma.