Dierespore in die sneeu en hul belangrikste kenmerke - Voëlgesinne - 2021
Hoe om sneeuwakkers te vind en te voer in Genshin Impact
Om die tipe dier te bepaal, is dit belangrik om die grootte en vorm van die afdrukke van die agter- en voorpote te vergelyk, wat identies of anders kan wees, soos in hase en eekhorings. Daar is baie verskille wat die voetspoor van 'n bepaalde dier bepaal:
die grootte en vorm van die kussings,
die teenwoordigheid van kloue, hul lengte,
die relatiewe posisie van die pootafdrukke, die lengte van die trap of sprong.
Op diep en los sneeu is die spore moeilik om te onderskei, dit is vaag en onduidelik. 'N Swaar dier of 'n groot voël sak heeltemal in die sneeu uit, dus moet jy waad. Na hulle is daar lang groewe met verkrummelende rande en plek-plek onduidelike kuile ​​waar die voete getrap het. In hierdie geval sal die afdrukke nie help om die tipe dier te bepaal nie. U moet let op die plek van die kuile, die afstand tussen hulle, die diepte, die lengte van die spronge en in die algemeen die breedte van die baan, wat ook die rigting van die bewegende dier aandui.
Die spore van groot diere (elande, takbokke) het nog een teken waardeur die roete van die dier herken word. As jy loop, buig die been vorentoe en verdruk die sneeu met sy druk. In hierdie geval vorm 'n bevrore plaat op die middelste gedeelte van die afdruk. Daarop word die rigting selfs deur aanraking bepaal, as die spore met poeier bedek is.
Klein inwoners van die bosgebied: eekhoring, wolverine, haas, wat deur diep sneeu beweeg, laat nie groot vore agter nie, maar die afdrukke van die ledemate is steeds in 'n algemene depressie gegroepeer. Op diggepakte sneeu kan spore en selfs merke van kloue van 'n poolvos, haas, jakkals glad nie gesien word nie. En groter diere breek eenvoudig die kors met hul gewig.
Op pasgevalle sneeu is dit baie makliker om dierespore te herken. U kan dus sien dat by sommige diere die klem op die hele voet (plantigrade) val wanneer u loop. Dit sluit in 'n beer, 'n das, 'n otter, ens. Vir ander is vingerpunte (vingerpunte) die katfamilie, wolwe, almal hoefdiere.
By diere wat kos van die grond af moet kry, is die kloue op die voorpote baie langer en reguit as op die agterpote. Felines wat 'n prooi gryp, het skerp geboë kloue, en boonop is dit intrekbaar, sodat dit nie op die afdruk sigbaar is nie.
Die spore van die marter, fret en weasels is in noue pare gemerk, die afdrukke van die regter- en linkerpote grens aan mekaar. As u spring, val die agterste ledemate in die spore van die voorste of gaan dit effens vorentoe. Die tekening van die pad wat deur die dier gelê is, vertoon baie skerp draaie in verskillende rigtings.
Hasspore, hoe om die spore van 'n haas en 'n haas te onderskei
Hase laat twee lang agtervoetspore voor en twee korter voorpootafdrukke agter. In die sneeu is die lengte van die voorpootbaan ongeveer 8 cm met 'n breedte van 5 cm en die lengte van die agterpote tot 17 cm, met 'n breedte van ongeveer 8 cm. van die skuins is nie moeilik om te bepaal nie, sowel as die rigting van die skuins. As die hare wegkruip, kan die haas tot 2 meter spring, en in 'n "rustige atmosfeer" is die lengte van die sprong ongeveer 1,2 - 1,7 meter.
As u in 'n gebied woon waar beide soorte hase woon, kan u leer om vas te stel wie dit in die voetspore gelaat het - 'n haas of 'n haas. Die belangrikste verskil is dat die wit haas se bene effens ronder en wyer is as dié van die haas. Breër pote help die dier om vinniger op los sneeu te beweeg. Die haas se pootafdrukke is meer ovaal en langer, want dit is gemiddeld groter as hul eweknieë.
Die een wat die ketting van eekhoringsvoetspore die eerste keer gesien het, herken die eienaar nie dadelik nie. Maar 'n ervare spoorsnyer sal altyd verstaan ​​wie met hul agterpote vorentoe loop. Wat is die eekhoringvoetspoor?
Die voorste viervoetige voete is gewoonlik ongeveer 4 cm lank en twee breed. Dun tone met kloue tot 5 mm.Agterpote het 5 tone, een kort, na binne. Die lengte van die afdruk bereik 6 cm en 3,5 breedte; in die somer is die pels nie so dik op die grond nie, smal. Die diere beweeg spronge, soos wanneer hulle springprong speel, leun op hul voorpote, druk sterk met hul agterpote en dra dit vorentoe, groter afdrukke verskyn voor.
In die somer kan spore van eekhorings op sagte grond gevind word na reën of naby water. In die warm seisoen lyk hulle soos 'n rot, deur die koue is die pelsjas swaar puberteer, en die pootafdrukke word dus wyer. Foto van voetspore.
In fyn sneeu kan spronge 85 cm bereik, maar hoe dieper en losser die sneeuwlope, hoe korter is dit. Gemiddeld is die afstand tussen die spore 45-65 cm. Die spore van eekhorings in die sneeu: verspreide vingers met kloue is duidelik afgedruk. As die sneeu los is, word die spoor van vier pootjies 'n klein fossa. Die dier stop dikwels om te grawe en soek kos.
Jagters onderskei tussen "eet" en "moer" spore. Die honger eekhoring beweeg in 'n ongelyke sigsag, laat talle grawe, sit sy agterpote amper parallel, effens uitgestrek. 'N Eekhoring wat goed gevoed is, op pad huis toe, spring nie verder as 20 cm nie, rangskik sy agterpote met 'n visgraat. Voordat dit na die nes terugkeer, verwar dit die roete, beweeg dit in 'n sirkel in verskillende rigtings van die woning.
Jakkalsroete - hoe om te onderskei
Die winter is 'n unieke tyd om meer oor bosbewoners te leer. Die sneeu is almal geborduur met voetspore. Hoe om 'n jakkalsroete te herken? Hoe om te onderskei jakkals hondespoor? Hoe kry ek Lisa op die roete? Stuur in die voetspore van die Fox!
Jakkalsroete in die winter is dit maklik om te herken. Dit lyk soos 'n hond, net meer langwerpig en vlak... En gewoonlik is die jakkals se voetspoor eweredig, langwerpig in een lyn, soos 'n naat. Oorweeg dit jakkals se voetspoor in meer besonderhede.
Op vlak sneeu (of droog modder) is die voorkant van elke jakkalsafdruk meer sigbaar.
Die afdrukke van die kussings van die twee middelvingers (beide agter- en voorpote) steek soveel vorentoe uit dat die afdrukke van die kussings van die twee buitenste vingers agter die voorste agterbly en dit van die kante af bedek, net met die punte van die kloue. .
Fox Trail (veral by wyfies) lyk soos 'n boot - afdrukke van 'n langwerpige poot met styf gebalde tone.
Hoe kan 'n jakkals se voetspoor van 'n hond se voetspoor onderskei word?
Jakkalsroete asof uitgestrek in 'n toutjie. Op spore wat deur honde gelaat word, bedek die vingerafdrukke van die buitenste vingers die agterkant van die middelvingerafdrukke, en die kloue bereik dikwels die basis van die middelvinger.
Gewoonlik jakkalsroete, gelaat deur 'n dier wat draf of by 'n groot draf hardloop, bestaan ​​uit opvallend netjiese en simmetriese ovale fossae wat opeenvolgend op 'n gelyke afstand (ongeveer 30-40 sentimeter van mekaar af) geleë is en streng langs een lyn. Die lyn van jakkalspore is ver van reguit. Deur voortdurend te soek na prooi, kan Lisa haar hele jagarea in detail ondersoek. Daarom bestaan ​​jakkalsnabrods uit die ingewikkeldste figure: lusse, dubbelspel, talle besoeke, poke, ens.
Op lang reise is die Fox gereeld draf met 'n draai en blare as 't ware 'n' kuni-spoor '. In sulke gevalle verdubbel die gewone reguit lyn van jakkalspore en gryp die een baan dikwels aan die ander kant.
Vir vinniger beweging en as u diep en los sneeu oorsteek, spring die jakkals - galopen laat die afdrukke van al vier pootjies op 'n afstand van 1-2 meter agter: twee voorafdrukke lukraak en twee agterpote in een lyn
Dit is moeilik vir 'n ervare jagter om 'n elandspoor met ander diere se spore te verwar. Natuurlik is hulle baie soortgelyk aan die afdrukke van die hoewe van beeste en sommige wilde genote van die elande, maar in grootte is dit baie groter. Die hoewe van 'n elandmannetjie, al is dit van medium bouvorm, is altyd groter as die hoewe van die grootste mak bul. Oor die algemeen loop die elande swaar en sak diep in die los sneeu grond toe. Die staplengte is gewoonlik ongeveer 80 cm.As u draf, is die stap wyer - tot 150 cm en as u spring, kan die spronge 3 meter bereik. Die breedte van die afdruk, uitgesluit die laterale vingers, is ongeveer 10 cm by elande en 14 cm by bulle, en die lengte is onderskeidelik 14 cm en 17 cm by wyfies en mans.
Die spore van 'n bruin beer is maklik genoeg om tussen die spore van ander diere te herken. Hierdie swaargewig (sy gemiddelde gewig is ongeveer 350 kg) kan nie ongemerk deur die sneeu en modder beweeg nie. Die afdrukke van die voorpote van die dier is ongeveer 25 cm lank, tot 17 cm breed, en die agterpote is ongeveer 25-30 cm lank en ongeveer 15 cm breed. Die kloue op die voorpote is amper twee keer so lank as op die agterstes.
Oor die ysbeer-roete
Vanweë die aard van die habitat is sy afdrukke altyd sigbaar, tensy hy op helder ys loop. Ysbeer spore is nie dieselfde as dié van sy donker familielede nie. Die kussings van die vingers is duidelik sigbaar in die afdruk van sy voorpoot. Vanweë die feit dat hy minder eelte het, lyk die buitelyn van die baan boonop netjies. Aangesien die ysbeer se kloue skaars buig, laat dit skaars merkbare merke in die sneeu. En dit ondanks die feit dat hierdie kloue baie indrukwekkend groot is!
Die agterpoot van 'n ysbeer laat so 'n patroon dat die been van 'n persoon in pels gesit is. As die sneeu los is, sal die groewe van die kloue merkbaar wees. Die pels van die dier laat strepe in die sneeu naby die voetspore. Dit blyk asof 'n besem langs die paadjie langs die afdrukke getrek is.
Dit is moeilik om wolvespore met iemand anders te verwar. Die voor- en agterpote het vyf tone. Die lengte van die voorpootafdruk is ongeveer 10 cm, die breedte is 7-9 cm. Die agterpoot is effens kleiner. 'N Hoefijsvormige metakarpale eelt word dikwels in die sneeu ingeprent, gevolg deur 'n karpale eelt net daaragter. Die eerste kortste toon van die voor- en agterpote is miskien nie in die sneeu afgedruk nie.
Die grootte van die voetspoor van die voorpote van volwassenes is ongeveer 8 cm lank en dieselfde breedte, die agterpote is effens kleiner. Die lengte van die gemete stap van die lynx is ongeveer 60 cm by mans en 45 cm by wyfies. Die jongmense het 'n korter stap, maar hulle volg die moeder in 'n enkele lêer en probeer om op die spoor te kom.
Die lynx het 'n uitstekende gehoor, sien perfek in die donker, daarom lei dit 'n aktiewe lewenstyl hoofsaaklik snags en skemer. Op soek na voedsel kan 'n dier van 5 tot 15 km loop, en spore wat meer as 'n dag oud is, is waarskynlik nutteloos om 'n dier op te spoor.
Om 'n beginnerjagter of natuurkenner te verstaan, moet u u varsafdruk en 'n roofdier vergelyk, 'n foto neem vir 'n gedetailleerde vergelyking om die moeilike wetenskap van oriëntasie deur voetspore te verstaan. As daar feitlik geen verskille in hierdie afdrukke is nie, kan die dier naby wees. Om te verstaan ​​hoe die roete van gisteraand, voordat u die bos binnegaan, lyk, moet u 'n afdruk van u hand op die grond of sneeu laat, en soggens moet dit deeglik bestudeer word.
Dierbokke is gesplete hoewe. Die roete wat in die sneeu gelaat is, is duidelik sigbaar. Dit is 'n kronkelende lyn.
Deur die posisie van die hoef is dit nie moeilik om te raai in watter rigting die hertbok beweeg het nie. Met 'n stil beweging is die steenbok se trap 35-40 cm. Op 'n draf van 45-50 cm.
In diepe sneeu word die bewegingsrigting van die ree bepaal deur die langer groewe in die sneeu, wat sleep genoem word, wat deur die hoef geploeg word voordat die voet op die grond geplaas word.
Gemsbokke bring hul dag deur in groot ruimtes, bosrande, in bosgordels. Voor die beddegoed skoffel die gemsbok sneeu tot gras of grond.
Dierbokke word meestal in groepe van 3-4 individue aangetref. Alleenlopers, meestal mans, kom skaars voor.
Die varkspore is 'n kronkelende lyn, met die agtervoet wat in die voorkant val. Die beer se voetspoor verskil nie net deur die afdruk van die hoof-, 2- en 3-hoewe nie, maar ook deur die klein stiefseuns 3 en 4, dit is duidelik sigbaar.
By jong individue jonger as 1 jaar is afdrukke van 3 en 4 stiefkinders nie sigbaar nie. Die trap van 'n volwasse wildevark met 'n rustige beweging is 40-50 cm. As u by 'n draf beweeg, verhoog die trappie tot 90 cm.Spring op 'n baie vinnige galop kan 1,5-2 m bereik, terwyl die afdrukke van al vier bene sigbaar is.
Die rigting van die beweging van wilde varke is nie moeilik om te bepaal aan die hand van die hoewe nie. Met 'n sneeudiepte van meer as 30 cm, ploeg wilde varke hele loopgrawe in die sneeu, beweeg die een na die ander, in enkele vyl.
As u kos soek, skeur wilde varke die bosvloer tot 'n diepte van 10-15 cm, en laat dit spore van hul verblyf agter. Wilde varke hou ook daarvan om in klein plasse te swem en modderbaddens te reël, wat duidelik sigbaar is en met niks verwar kan word nie.
'N Ander roete wat deur varke gelaat word, is kenmerkende skaafplekke, met vassende hare op die bome. Sulke merke is die gevolg van die krap van die wilde varke aan bome wanneer verskillende parasiete wat in die hare is, dit kry.
Dag lê, in die winter reël wilde varke in die dik droë blare en gedroogde gras, onder die krone van bome wat deur 'n storm afgekap word. Soms sit hulle op gegrawe miershope.
Die bepaling van die varsheid van 'n spoor is 'n lastige besigheid. Die maklikste manier om die varsheid van 'n voetafdruk te bepaal, is om u handafdruk langs die betrokke voetspoor te plaas en te vergelyk.
Slegs deur al die beskikbare spoorinligting met 'n goeie kennis van die terrein en dieregewoontes te vergelyk, is dit moontlik om die waarskynlike ligging van die dier te bepaal.
Hierdie dier trek nie gereeld u aandag nie omdat is meestal nagtelik. Die gunsteling habitatte is gemengde en bladwisselende woude, hoewel dit in die naaldagtige taiga voorkom. Hy gaan sit langs die kante van klowe of aan die oewers van riviere, hy gaan nie ver van sy hol af nie, daarom kan ons tot die gevolgtrekking kom dat sy toevlugsoord êrens naby is.
Hy verlaat sy skuilplek eers na sononder en is die hele nag aktief. Terselfdertyd skuil hy, anders as ander inwoners van die bos, nie baie nie. Maar u sal hom nie almal kan sien nie, al is dit net om hom te hoor, want op maanlig nagte kom hy selde uit die gat.
Die vorm van die voetspore van hierdie dier lyk baie soos dié van 'n beer, slegs in miniatuur. Hulle kom hoofsaaklik in die warm seisoen voor, in die winter slaap die 'klein beer'. Tensy hy gedurende 'n lang ontdooiing 'n rukkie uit sy gat kan kom.
Drukwerk - 5x7 cm
Gewoonlik beweeg hy rustig, in geval van gevaar kan hy in 'n galop hardloop.
Die daaglikse aktiwiteit is 1,5-3 km.
Swartwitpore in die sneeu is gewoonlik nie duidelik nie; nie elke jagter kan dit raaksien nie. Wat die grootte van die afdruk betref, is dit nie minderwaardig as jakkalspore nie, en as hulle met 'n driepunt beweeg, lyk dit soos hasespore in die natuur. In beginsel beweeg die dier met die kenmerk van alle mosterdeksels - tweepuntstap. Op digte sneeu kan 'n afdruk van 7 tot 10 cm lank wees en tot 6 cm breed. Terselfdertyd is die lengte van die sprong gemiddeld 45-75 cm. Op los sneeu smelt gepaarde afdrukke meestal saam in een gat en die lengte van die sprong is nie meer as 30 cm nie. jag, kan die swartwitpens tot 2 m spring.
Waar om te vind en hoe om die sneeuvos te voer
Opmerking: Voltooi eers die soeke "Lost in the Snows", waarin u die seun Joel sal moet help om sy vader te vind. Dan eers kan jy die jakkalse voer.
Tel eerstens na die Statue of the Seven Archons in Dragon Ridge. Gaan dan verby die lugstroom, klim die leer en draai regs. U sien 'n tent, 'n ketel en 'n bak op die grond lê.
Loop tot by die bord en u sien die teken "Voer". Klik daarop en stem in om 2 bessies te gee. U moet dit 5 keer gedurende vyf regte dae doen (nie speletjies nie).
Kom dan op die 6de dag hierheen en dan sien jy sneeuwakkalse langs die bors rondhardloop. Daar sal 'n geheime karmosynrooi agaat binne wees.
Hoe om 'n geheime kis in die Dragon Ridge-streek te kry
In die nuwe streek, Dragon Ridge, kan u 'n geheime plek vind waar u die sneeuwakkers kan voer.As u etlike dae agtereenvolgens kos vir hulle agterlaat, ontvang u 'n kis met karmosynrooi agaat en die prestasie ''n Ongelooflike verhaal' '. In hierdie artikel sal ons u vertel waar u 'n plek met jakkalse moet vind en hoe u hulle moet voed.
Dit is belangrik om daarop te let dat u eers die Lost in the Snow-soeke moet voltooi, waarin Joel na sy vader soek. Wanneer hierdie soeke voltooi is, sal u die jakkalse kan voed.
Om die jakkalse te vind, gaan u eers na die Archon-standbeeld in Dragon Ridge en volg na die grot hierteenoor. Draai daar regs en ondersoek die kamp waarna 'n bak staan. Daarin kan jy kos vir die jakkalse agterlaat.
Gebruik 'n bord en laat 2 bessies daarin. Om 'n kis te kry, moet u vyf regte dae agtereenvolgens op die bord laat.
Op die sesde dag, as u elke dag die jakkalse voer, sal daar 'n kis met bloedrooi agaat op hierdie plek verskyn.
Sleutels vir voëls van die GOS-lande p
Jankowski se bunting Emberiza jankowskii
Kubaanse nighjar (Fabmulgus cubanensis))
Kuifkruid / Picumnus cirratus
Plymouth Rock Chicken - Patrys, versper, wit, blou, silwer
Ensiklopedie | Berlepsheva Forest Star - Wiki
Klein stormbloem Oceanodroma monorhis
Socorra Mockingbird / Mimus graysoni
Jay-voël: foto en beskrywing (stem van die voël wat sing)
Copyright 2021 \ Flamingofanny - Bird Blog \ Hoe om sneeuwakkers te vind en te voer in Genshin Impact