Maselsvirus. Design_Cells / Shutter
Na aanleiding van 'n maseluitbraak in Rockland County in New York, het owerhede daar 'n verklaring verklaar noodtoestand, met ongetwyfelde kinders uitgesluit van openbare ruimtes, wat belangrike vrae oor die verantwoordelikhede van die staat en van individue op die gebied van openbare gesondheid opduik.
Maselsvirus word versprei deur mense wat op mekaar hoes en spoeg. Die entstof, wat hoogs effektief is, is sedert die 1970s as deel van die MMR-inspuiting met pampoentjies en rubella-entstowwe gegee. Die globale voorkoms van masels het skerp geval Sodra die entstof wyd beskikbaar geword het. Maar masels beheer is aansienlik teruggeskakel deur die werk van Andrew Wakefield, wat probeer het om die MMR-entstof te koppel aan outisme.
Daar is nie so 'n skakel nie, en Wakefield was later geslaan deur die Algemene Mediese Raad vir sy bedrieglike werk. Maar skade is gedoen en dit is moeilik om te keer.
In 2017, die globale aantal maselsake spook verontrustend As gevolg van leemtes in die dekking van die inenting in sommige gebiede, en daar was meer as 80,000 gevalle in Europa in 2018.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie het die anti-entstofbeweging een van die top tien wêreldwye gesondheidsbedreigings vir 2019, en die Britse regering is oorweging van nuwe wetgewing dwing sosiale media maatskappye om inhoud te verwyder met valse inligting oor entstowwe. Die onlangse skuif deur die Amerikaanse owerhede wat onbeweegde kinders uit openbare ruimtes beperk, is 'n ander regsbenadering. Hulle erken dat dit moeilik sal wees om te polisie, maar sê die nuwe wet is 'n belangrike teken dat hulle die uitbreek ernstig opneem.
Die meeste kinders wat aan masels ly, voel bloot miserabel, met koors, geswelde kliere, lopende oë en neus en 'n jeukerige uitslag. Die ongelukkiges ontwikkel asemhalingsprobleme of breinswelling (enkefalitis), En een tot twee per duisend sal sterf van die siekte. Dit was die lot van Roald Dahl se sewejarige dogter, Olivia, wat het aan masels enkefalitis gesterf in die 1960s voordat 'n entstof bestaan ​​het.
Toe maselsentrum beskikbaar geword het, was Dahl afgryslik dat sommige ouers hul kinders nie inokuleer het nie, in die 1980's kampeer en direk by hulle aanroep deur 'n ope brief. Hy herken ouers was bekommerd oor die baie skaars risiko van newe-effekte van die jab (ongeveer een in 'n miljoen), maar het verduidelik dat kinders meer geneig is om dood te maak op 'n sjokolade-bar as van die masels-entstof.
Dahl reageer teen die Britse owerhede om nie meer te doen om kinders te kry wat ingeënt en verheug was in die Amerikaanse benadering op daardie stadium nie: Inenting was nie verpligtend nie, maar deur die wet moes jy jou kind skool toe stuur en hulle sal nie toegelaat word tensy hulle gehad het nie. is ingeënt. Inderdaad, een van die ander nuwe maatreëls wat die owerhede van New York hierdie week ingestel het, is om weereens onwettige kinders van skole te verbied.
Met masels wat oorloop Amerika en Europa, moet regerings verder gaan en inenting verplig word? Die meeste sou redeneer dat dit 'n verskriklike skending van menseregte is, maar daar is presedente. Byvoorbeeld, 'n bewys van inenting teen geelkoorsvirus is nodig vir baie reisigers wat uit lande in Afrika en Latyns-Amerika aankom weens vrese van die verspreiding van hierdie vreesaanjaende siekte. Niemand blyk dit te beswaar maak nie.
Ook, in die seldsame gevalle, wanneer ouers lewensreddende medisyne vir 'n siek kind weier, miskien om godsdienstige redes, dan oorval die howe hierdie besware deur kinderbeskermingswette. Maar hoe gaan dit met 'n wet wat daarop dui dat entstowwe gegee moet word om 'n kind te beskerm?
Entstowwe word anders gesien omdat die kind nie eintlik siek is nie en daar is soms ernstige newe-effekte. Interessant genoeg, in Amerika, sê het die gesag Om te vereis dat kinders ingeënt word, maar hulle is geneig om hierdie wette nie af te dwing waar daar godsdienstige of "filosofiese" besware is nie.
Daar is nuuskierige parallelle met die bekendstelling van verpligte sitplekgordels in motors in baie van die wêreld. In seldsame omstandighede kan 'n veiligheidsgordel werklik skade veroorsaak deur die milt te breek of die ruggraat te beskadig. Maar die voordele masseer swaarder as die risiko's en daar is nie baie veldtogers wat weier om te buig nie.
Ek het medelye vir diegene wat angstig is oor inentings. Hulle word daagliks gebombardeer deur teenstrydige argumente. Ongelukkig dui sommige bewyse aan dat hoe meer die owerhede mense probeer oortuig van die voordele van inenting, hoe meer vermoedelik hulle mag word.
Ek onthou dat ek een van my dogters geneem het vir die MMR-inspuiting van 12 maande. Terwyl ek haar vasgehou het, en die naald nader, kon ek nie help nie, maar weer deur die getalle in my kop hardloop, en ek moes myself oortuig dat ek die regte ding doen. En daar is iets onnatuurlik oor die toedoen van pyn op jou kind deur middel van 'n skerp jab, selfs al weet jy dit is tot hul voordeel. Maar as daar enige twyfelagtige twyfel was, moes ek net dink aan die talle pasiënte met inenting-voorkombare siektes wat ek as deel van my versorg het. oorsese navorsingsprogram.
Werk in Vietnam in die 1990s, nie net vir maselspasiënte nie, maar ook vir kinders met difterie, tetanus en polio siektes, wat hoofsaaklik beperk is tot die geskiedenisboeke in die Westerse medisyne. Ek onthou onthou dat 'n Engelse paartjie in Saigon met hul jong gesin in die hospitaal verskyn het. "Ons glo nie aan inenting vir ons kinders nie," het hulle my vertel. "Ons glo in 'n holistiese benadering. Dit is belangrik om hulle hul eie natuurlike immuniteit te laat ontwikkel. "Teen die einde van die oggend, verskrik van wat hulle gesien het, het hulle hul kinders in die plaaslike kliniek bespreek vir hul inokulasies.
In Asië, waar ons gewees het uitrol van programme Inenting teen die muskietgedraagde Japannese encefalitisvirus, 'n dodelike oorsaak van breinswelling, gesinne ry pas ure lank in die tropiese son om hul kinders te laat inokuleer. Vir hulle is die houdings van die Westerse anti-entstowwe vervelend. Dit is slegs in die Weste, waar ons selde hierdie siektes sien, dat ouers die luukse van 'n grillige pontifikasie het op die uiters klein risiko's van inenting; gekonfronteer met die gruwels van die siektes wat hulle voorkom, sal die meeste mense hul gedagtes binnekort verander.
Tom Solomon, Direkteur van die Nasionale Instituut vir Gesondheidsnavorsingseenheid (NIHR) se Navorsingseenheid vir Gesondheidsbeskerming in Ontluikende en Zoönotiese Infeksies, en Professor van Neurologie, Instituut vir Infeksie en Wêreldgesondheid, Universiteit van Liverpool