My hart huil saam met Stellenbosch – Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
Februarie 25, 2015 Februarie 25, 2015 ~ Toortsie
Sondag het die Van der Ster gebou by die Universiteit van Stellenbosch afgebrand. (Ek het die foto verwyder, ek het dit nie geneem nie.)
My hart huil. My hart huil as ‘n gebou afbrand. My hart huil nog meer as dit so ‘n pragtige ou gebou is wat deel is van die karakter van ‘n dorp. Maar my hart huil omdat ek verbintenisse met daardie gebou het.
Ek het daar klas gehad. In daardie gebou lê heelwat van my spore.
Ek dink ek het in my eerste jaar daar Wiskunde gehad, en in my tweede jaar, Bedryfsekonomie. Ek kan baie goed onthou hoe ek en my man in ons eerste jaar, kort nadat ons begin uitgaan het, op die trappies voor die klas staan en grappies maak het. Ons het sekere vakke saam gehad, maar ek dink nogals ek het soms van die klasse saam met hom bygewoon, wat ek eintlik in ‘n ander klas moes doen.
Die Van der Ster gebou het so ‘n groot lesingsaal gehad.
My kinders het saam met moedersmelk die gedagte ingekry dat hulle eendag by die Universiteit van Stellenbosch sou gaan studeer. Dit was ‘n gegewe. Hulle was ongeveer 8 jaar oud toe ek en hulle een naweek Goudini Spa toe was. Die pappa het vloedskade in die Karoo te herstel, dis hoekom ons alleen daar was. Ek besluit toe om vir hulle die Universiteit te gaan wys. Ons het oor Du Toit’s Kloof Pas gery en nie deur die tonnel nie, omdat ek nie baie van die tonnel hou nie. Dit was ook ‘n goeie ondervinding vir die kinders, omdat ons mos nie eintlik meer oor die pas ry nie. In ons studentedae het ons Paasnaweke het ons buffer-aan-buffer gesit as ek saam met my kêrel (nou manlief) Karoo toe was. Dit was angswekkend.
Terug by my kinders vir wie ek die Universiteit wou gaan wys. Ek wou sommer hê dat hulle ‘n prentjie in hulle kop moes kry, iets wat hulle kan visualiseer, iets waarheen hulle werk.
Hulle het skoolgegaan in ‘n kleine plaasskooltjie wat op daardie stadium ‘n volle 35 leerlinge gehad het. In die ou dae was daar net een klaskamer. Toe my oom oorlede is in 1930, het my oupa sy beleggingsgeld gebruik en nog ‘n klaskamer aangebou. In my Graad Een jaar is ‘n derde klaskamer aangebou, en ons was die eerste leerders wat daar kon skoolgaan. 🙂 Dis die somtotaal van die skool.
Van alle plekke wys ek hulle toe die lesingsaal in die Van der Ster gebou. Die verbasing op die gesiggies was genoeg beloning. Hulle hele skool sou minstens 10 keer daar kon inpas!
‘n Plek kan afbrand, maar herinneringe bly…
Onthou om op ons faceboekblad te kyk vir oulike bloginskrywings.
Posted in Studentelewe
‹ PreviousDie ligte maaltyd
Next ›‘n Stukkie perspektief
12 thoughts on “My hart huil saam met Stellenbosch”
Februarie 25, 2015 om 7:35 vm
Ag jinne,dis hartseer!
Februarie 25, 2015 om 8:35 vm
Dit is beslis baie hartseer. Jy kan hierdie skrywe sommer vir die nuwe toeka-tokkel gebruik. Geluk/ongeluk. Gelukkig dat jou kinders dit darem nog kon sien en beleef
Februarie 25, 2015 om 8:46 vm
Dankie dat jy dit vir my maklik maak.
Februarie 25, 2015 om 9:48 vm
Het geen verbintenis met die gebou nie, maar het skoon hartseer gevoel toe ek gister, of was dit nou eergister vir my man daarvan vertel. Ou geboue het mos karakter. Mooi herinneringe wat jy het!!!
Februarie 25, 2015 om 11:06 vm
As mens dink aan US is dit d prentjie vd Vd Stelgebou wat in jou kop kom. So mooi! Hoop hulle kan hom herstel.
Verburg Prokureurs sê:
Februarie 25, 2015 om 1:29 nm
Dit is verskriklik hartseer Toortsie- ‘n paar jaar terug het die Wilcocks gebou ook gebrand (2010). Altyd ‘n groot verlies
Februarie 25, 2015 om 1:31 nm
My dogter sê nou dit was darem gelukkig net die boonste vloer, nie die hele gebou nie. Dit bly steeds tragies.
Februarie 25, 2015 om 3:33 nm
Ek wou nou juis vra of die hele gebou toe afgebrand het; gelukkig nie! Sulke herinneringe is goud werd 🙂 Ek sal so voel as iets op Potch so moet afbrand. Maar eintlik is dit tragies vir elke ou gebou. Hopelik word dit gou herstel.
Ek hoop hul herstel dit dat dit steeds lyk soos voorheen, nie ‘n hiper-moderne gebou in sy plek nie.
Februarie 25, 2015 om 4:51 nm
Aardeland! – Weet nie eens daarvan nie. Soms voel ek afgesny van nuus en koerante. Dankie die foto, al vertoon dit gruwelik.
Februarie 25, 2015 om 4:57 nm
Danksy my kinders en hulle faceboek het ons geweet. Anders het ek maar ook niks geweet nie. Nie my foto, iewers op web geleen.
Terug pieng: Toorts se Toeka Tokkel: Geluk/Ongeluk – oor ONTBOSSING | Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie