In sy boek 'N Nuwe Aarde, Eckhart Tolle beskryf ons ego as 'n "illusoriese gevoel van self" gebaseer op onbewuste identifikasie met ons herinneringe en gedagtes. Hierdie identifikasie skep wat Tolle ons noem pyn-liggaam, 'n ophoping van ou emosionele pyn. in Die Vier Ooreenkomste, don Miguel noem die Klein Siel a parasiet, want vir die meeste volwassenes het ons ego-persoonlikheid van ons Groot Siel geskei en voed ons nou op die energie van vrees.
Tolle en Don Miguel gebruik verskillende woorde, maar hulle beskryf dieselfde begrip: die skeiding van ons Klein Siel van ons Groot Siel.
Ek sien die Klein Siel as 'n klein kind. As 'n kind intiem gekoppel is aan 'n liefdevolle, wyse, versorgende opsigter (Big Soul), is dit lekker om uit te gaan en die wêreld te verken en dan terug te kom en te deel wat hy geleer het. As 'n kind tydens haar ontdekkings iets eng of verwarrend ontdek en dan weer by haar ouer en wyser beste vriend gaan inloer, herinner Big Soul haar aan die groot prentjie deur haar te wys dat sy deel is van iets uiters en wonderlik.
Nadat die kind haar gerusgestel het, glimlag sy en gaan speel weer en besef dat sy besig is met 'n wonderlike droom wat sy besig is om te kook. Die kind kry dus ervarings en volwassenes vanuit 'n basis van onvoorwaardelike liefde en sekuriteit. Dit is natuurlik die ideale situasie, maar baie van ons weet nie eens dat dit moontlik is nie.
Dink jy het jou pad terug na die groot siel verloor?
Dink nou aan wat sou gebeur as die kind sou gaan speel en haar pad terug verloor na Big Soul, haar beste vriendin en wyse gids. Kan u uself voorstel as 'n klein kindjie verlore in 'n besige buitelugmark? Hoe sou jy voel? Wat sal jy doen?
Stel u 'n oomblik voor om die gevoel van verlorenheid te verbeel en te glo dat u moet agterkom hoe u veilig kan bly in 'n skynbaar onvriendelike, onbekende wêreld.
Dit is in hierdie oomblik dat ons ons verbinding met ons Groot Siel verloor, die vrees I van ons Klein Siel gebore word. Ek is apart, ek is alleen, ek weet nie waar ek is nie, ek weet nie hoe om te wees nie.
Terwyl u verlore en ontkoppelde Little Soul na die regte bron van troos, Big Soul, begin soek, kom dit oor ander bronne wat onvoldoende naboots hoe dit voel om in Big Soul se teenwoordigheid te wees. Wat dit wel vind, is 'n verbasende aantal reëls oor hoe dit veronderstel is om op te tree en wie dit veronderstel is om daardie vertroosting te ontvang.
Gryp na stabiliteit in 'n verwarrende wêreld
Sonder die begeleiding van u Groot Siel, begin u Klein Siel nuwe konsepte en oortuigings wat nie die hoogste waarheid is nie, maar slegs die waarheid blyk te wees. Little Soul word dan bekendgestel aan die begrip straf en beloning en begin vrees vir die pyn van liefde wat weerhou word. Gevolglik kom Little Soul tot die gevolgtrekking dat dit nie voldoende is nie en dat hy die enigste veiligheid is om in te pas, of dat die enigste veiligheid is om in opstand te kom en nie in te pas nie. In beide gevalle gryp u Little Soul na 'n identiteit om dit te gee. 'n gevoel van stabiliteit in 'n baie verwarrende wêreld.
Jou Klein Siel spandeer jare noukeurig aan die konstruksie van wie hy glo dat dit veronderstel is om geliefd en aanvaar te word. Elke keer glo dit 'n gedagte oor hoe dit veronderstel is om te wees, soos Ek moet heeltyd gelukkig wees, or As ek gelukkig is, sal mense my jaloers maak, or As ek goed genoeg was, sou ek baie geld verdien het, or My vriende sal my nie goedkeur nie if Ek het hulle laat weet ek hou van bofbal, jou Klein Siel rig klein mure op wat dit verder skei van die verbinding met sy eie Big Soul-waarheid.
Onthou, Big Soul het nêrens heen gegaan nie. Inteendeel, jou klein siel glo dit is verlore en alleen en vind nie weer terug na die bron nie. Daar is altyd glimmers van Big Soul wat deurkyk en die pad huis toe wys. Maar jou Klein Siel word so afgelei deur na te dink hoe dit kan wees dat hierdie blik op eenvoudig wees vinnig deur verhale gedek word.
Die vrees vir die klein siel
Hier is 'n spesifieke blik op hoe ons Klein Siel sy manier verloor, geneem uit my boek 'N Klein boek oor groot vryheid:
Ek is drie jaar oud en speel saam met my agtjarige sussie. Ons lag en hardloop lustig om die huis, arms waai, voete skaars die grond raak.
Skielik hoor ek 'n groot geluid agter my, en ek draai om te sien dat my suster per ongeluk 'n vaas, wat oor die hele vloer geslaan het, omgeslaan het. Ons vries en kyk na mekaar en wonder wat ons volgende moet doen. My suster skud haar kop en sê: "Ons moet dit eers opruim voordat mamma weer binnekom." Maar as ons in die kombuis gaan om die besem te kry, besluit ons om eers 'n peuselhappie te drink. Kort voor lank lag en speel ons weer en vergeet ons alles oor die vaas.
Intussen het ons ma buite in die tuin gewerk. Sy is warm, moeg en is nog steeds ontsteld oor 'n argument wat sy vroeër die dag met pa gehad het. Sy dink aan elke ding wat sy moet doen en probeer haarself versterk om haar huidige toestand van fisieke en emosionele oorweldiging deur te dring.
Ma se slegte dag gaan slegter word.
Toe sy by die huis instap, hoor sy my suster en my lag en rondhardloop. Dan sien sy die vaas van haar ouma—die enigste ding wat haar ouma haar ooit gegee het- op die vloer verpletter.
Al het sy selde van ons geskreeu of ontsteld geraak, verloor sy dit vandag net. Sy begin skree, "Wie het my vaas gebreek ?! Wie het my vaas gebreek ?! "
Ek en my suster hardloop in die voorkamer in, albei bang as sy na ons skree oor die vaas en eis om te weet wie dit gebreek het.
In paniek beduie my suster na my en sê: 'Sy het dit gedoen!'
Ek kyk na haar, en dan na my ma, stotterend: 'Ek. . . Ek. . . Ek het nie… "
"Jy! Gaan nou na jou kamer! " Ma gil.
Maak nou u oë toe en verbeel u dat u 'n kind is en dat u pas gestraf is vir iets wat u nie gedoen het nie. Hoe voel dit in u liggaam? Watter gedagtes begin deur jou kop draai?
U kan 'n sterk emosionele reaksie hê, 'n tinteling wat u van kop tot tone vul. U kan fisies in u maag voel, 'n digtheid in u keel of 'n trane gevoel in u bors. U kan kwaad wees en verraai voel. U kan bang of verward voel.
Die emosie self is nie die probleem nie, maar wat ons volgende doen skep die voer vir die meeste van ons voortdurende lyding as volwassenes.
Ons vertel onsself 'n verhaal.
Oorweeg dit as 'n klein kindjie van die dinge wat u self kan vertel om sin te maak uit wat pas gebeur het:
Ma hou meer van my suster as wat sy van my hou.
Mense sal my lieg of verraai om hul eie belang te dien.
As ek lieg, sal ek nie gestraf word nie.
Dit is nie veilig om vreugde te speel of te voel nie; Ek sal in die moeilikheid kom.
Ek kan nie vir Ma vertrou nie.
Ek moet ekstra versigtig wees en die gevoel van liefde en veiligheid verdien.
Ek is sleg, lomp en dom.
Materiële voorwerpe is belangriker as mense.
Enigeen van hierdie gedagtes kan niks wees nie - soos 'n paardebloemwind wat in die wind waai en nie wortel skiet nie. Of die pof kan op vrugbare grond beland en wortels begin groei en blare uitskiet. Voordat u dit weet, het 'n hele veld onkruid ontkiem.
Saad van twyfel, verwarring en misverstand
Hierdie klein gedagtes het 'n geweldige krag - nie hul eie krag nie, maar die krag wat ons aan hulle gee. Ons is ongelooflike skeppers, maar wat ons gereeld skep, is gebaseer op die saad van vals gedagtes wat, wanneer dit geplant word, wortel skiet en blom ooreenkomste wat ons met onsself en met ander maak.
Terwyl die situasie met die vaas 'n relatiewe geringe trauma is, is die punt om te sien hoe 'n kort voorval saad van twyfel, verwarring en wanbegrippe kan plaas, wat dan kan groei tot groter ooreenkomste wat ons hele lewe beïnvloed totdat ons dit ondersoek en ontwortel. .
Die kind in hierdie scenario onthou miskien nie eens die voorval toe sy ouer word nie, maar u kan sien wat die impak op haar denke kan hê - veral as dinge soos hierdie gereeld plaasvind. Op 'n onbewuste vlak sal sy letterlik 'n werklikheid skep wat voortvloei uit hierdie handjievol kinderjare-ooreenkomste. Hierdie oortuigings sal 'n wankelrige vloer word vir al haar toekomstige optrede.
Neem 'n oomblik om na te dink oor u eie ervarings:
Waar het jy tronkagtige mure opgerig op grond van verhale uit die verlede?
Wat is die verhale wat u self vertel wat u hulpeloos of geviktimiseer laat voel in plaas van kragtig en vol selfvertroue?
Op watter maniere beperk hulle hoe u u lewensverhaal, u talente en u moontlikhede vir die toekoms waarneem?
Vir baie van ons is daar meer as enkele van hierdie in 'n verskeidenheid gebiede. Soms het ons hierdie verhale so lank vir onsself vertel dat ons hulle nie meer as verhale herken nie. Ons maak hulle verkeerd vir 'soos dinge is'. Onthulling van hierdie oortuigings kan tyd en energie in beslag neem, maar ons moet dit openbaar en uitput as ons vry wil wees.
Die goeie nuus is dat u nie die oorsprong van hierdie oortuigings hoef te weet om dit reg te stel en te vervang nie; al wat jy hoef te doen is (1) eerlik te wees met jouself oor die huidige toestand van jou huis; en (2) bereid wees om die werk te doen om dit van die grond af op te bou.
Ons is ongelooflike skeppers, maar wat ons gereeld skep is gebaseer op 'n fondament van valse gedagtes waaruit ons dan 'n volledige, beperkende struktuur van ooreenkomste opbou. Soos wat Don Miguel inskryf Die metgeselboek vir vier ooreenkomste, 'Stel jou voor dat elke ooreenkoms soos 'n baksteen is. Mense skep 'n hele struktuur uit bakstene, en ons plak dit saam met ons geloof. Ons glo sonder twyfel in al die kennis binne die struktuur. Ons geloof word vasgevang in daardie struktuur omdat ons ons vertroue in elke ooreenkoms plaas. Dit is nie belangrik as dit waar is of nie; ons glo dit, en vir ons is dit waar. "
U huidige realiteit
Hoe het u u huidige werklikheid geskep op grond van ou verhale of ooreenkomste wat u met uself gesluit het, oor wat u as kind vertel is? En waarom is hierdie vals verhale so aanloklik dat u die warmte van u Groot Siel kan vergeet? Kom ons kyk.
As kinders het ons elkeen oortuigings of ooreenkomste aangeneem wat ons verder van ons Groot Siel af weggevoer het. Baie van hierdie ooreenkomste, wat ontwerp is om ons 'n gevoel van veiligheid te gee as ons verlore en verward voel, is energiek van ons ouers en ander versorgers deurgegee. Sommige het ons naboots uit wat ons rondom ons gesien het, en ander het ons alleen gemaak, soos om te glo Ma hou meer van my suster in die scenario hierbo geïllustreer.
Die verhale wat ons as kind geskep het, is egter nie net beïnvloed deur die ooreenkomste van die mense rondom ons nie, maar ook deur wat die Tolteken noem die droom van die planeet—Humaniteit se kollektiewe perspektief. Soos Don Miguel en sy seun Don Jose in Die Vyfde Ooreenkoms: "Die gedeelde droom van die mensdom, die droom van die planeet, was daar voordat u gebore is, en dit is hoe u geleer het om u eie kuns te skep, die verhaal van u."
U kan die onsigbare maar deurdringende invloed van die droom van die planeet maklik sien deur die nagtelike nuus aan te skakel, die koerante van groot koerante te lees, seepopera te kyk of na advertensies te kyk. Die meeste media meld vrees en skaarste; advertering is gerig op hoe perfek jy sou wees as jy hul produk gebruik, nie hoe perfek jy nou is nie. . . .
Die inligting oor hoe om te dink en hoe om op te tree en hoe dit moet wees, word nie deur die media geskep nie - dit is bloot 'n weerspieëling van die ooreenkomste wat ons gesluit het. Die inhoud van ons media wys dat die meeste van ons die werklikheid ervaar deur konflik, vrees, skaarsheid en die gevoel dat ons nie goed genoeg is nie. Hierdie beperkende eienskappe trek ons ​​aandag, omdat hulle ons vertroud voel, en in daardie vertroudheid vind ons 'n (vals) gevoel van veiligheid.
Aangesien byna elkeen - van ons ouers tot ons onderwysers tot ons vriende - in hierdie manier van die wêreld waarneem, is dit vir ons natuurlik om te glo dat ons nie lief is nie, of dat ons 'n sekere manier moet aanvaar om aanvaar te word. Maar dit is nie ons natuurlike toestand nie, en daarom voel dit vir ons so ongemaklik! Daarom is ons altyd op soek na comort en na iets om ons te voltooi. Daarom soek ons ​​die pad huis toe.
Video / aanbieding met HeatherAsh Amara: vrees, uitstel, en meer
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Hoe ons klein siel sy pad verloor