Gelyktydige oorsaak is 'n regsleer wat verband hou met eiendomsversekering. Dit geld wanneer verlies of skade ontstaan ​​as gevolg van twee of meer oorsake, waarvan een gedek is en waarvan een uitgesluit is. Hierdie oorsake kan op dieselfde tyd voorkom, of een kan voor die ander voorkom.
Veronderstel byvoorbeeld dat jy 'n gebou besit wat jy as 'n kommersiële pakhuis gebruik. 'N Tropiese storm waai deur die dorp, en sterk winde beskadig die voorkant van die gebou.
Swaar reën veroorsaak 'n flitsvloed, en die voorkant van jou gebou onderhou ook waterskade. Dit is onmoontlik om die skade wat deur die vloed veroorsaak word, te skei van die skade wat deur wind veroorsaak word. Jou gebou is verseker onder 'n kommersiële eiendomsbeleid wat skade dek wat deur die wind veroorsaak word, maar die skade wat deur 'n vloed veroorsaak word, uitsluit. Jou gebou is beskadig deur twee oorsake, waarvan een uitgesluit is en waarvan een gedek word. Word die verlies gedek of uitgesluit?
Onder die leerstelling van gelyktydige oorsaak, sal die verlies gedek word. Hierdie leerstelling hou vas dat indien 'n verlies deur twee gevare veroorsaak word, waarvan een uitgesluit word en waarvan een gedek word, die verlies gedek word.
Die teorie van gelyktydige oorsaak is afgelei van besluite deur howe in Kalifornië in die 1970's en 1980's. As gevolg van hierdie besluite het ISO en kommersiële versekeraars hul eiendomsbeleide hersien om anti-konkurrente oorsaakopskrifte in te sluit.
Hierdie bewoording is ontwerp om te verseker dat verliese wat deur sekere gevare veroorsaak word, uitgesluit word, selfs al was ander gevare betrokke by die verlies.
Die meeste kommersiële eiendomsbeleide is op 'n risikobasis van toepassing, wat beteken dat die polis alle oorsake van verlies dek wat nie spesifiek uitgesluit is nie. In die meeste alle risikobeleid, insluitende die standaard ISO-risikobeleid, word uitsluitings in twee hoofgroepe verdeel.
Slegs die uitsluitings in die eerste groep is onderworpe aan anti-konkurrente oorsaakwoordformulering.
Teenooreenlopende oorsaakwoordverklaring bepaal dat enige verlies wat deur enige van die genoemde gevare veroorsaak word, uitgesluit word, selfs al het 'n tweede gevaar tot die verlies bygedra en die tweede gevaar gedek. Die uitsluiting is van toepassing of die twee gevare op dieselfde tyd plaasgevind het of een voor die ander voorgekom het. Baie kommersiële eiendomsbeleide, insluitend die ISO-eiendomsbeleid, moet teen die volgende sewe uitsluitings teenstrydige oorsaaktaal gebruik:
Ordonnansie of Regte
Die leerstelling van gelyktydige oorsaak is hoofsaaklik van toepassing op alle risikobeleid. Risikobeleid dek 'n wyer omvang van gevare as die genoemde risiko's. 'N Strategie met die naam gevare dek verlies of skade wat slegs die gevare veroorsaak wat in die polis gelys word. Nietemin kan 'n beleid met die naam gevare steeds teenstrydige oorsaakwoorde bevat. 'N voorbeeld is die ISO Broad Form beleid. Alhoewel hierdie vorm 'n beleid met die naam gevare is, sluit dit die sewe uitsluitings hierbo in. Hierdie uitsluitings is onderworpe aan dieselfde anti-konkurrente oorsaaktaal wat in die ISO-risikobeleid gevind word.
Gestel jou eiendomsbeleid bevat nie die teenstrydige oorsaakwoordverklaring wat hierbo aangehaal word nie. 'N Gebou wat jy besit, word deur wind en vorm beskadig. Mould is 'n uitgesluit gevaar onder jou beleid, maar die wind is bedek. Sal u verlies gedek word? Die antwoord is miskien. Sommige howe gebruik nie die gelyktydige oorsaaklikheidsleer nie. In plaas daarvan sal hulle bepaal watter gevaar die naderende (oorheersende) oorsaak van u verlies was. As die naderende oorsaak van jou verlies geag word eerder as wind te vorm, sal jou verlies waarskynlik uitgesluit word. As die hof besluit dat die naderende oorsaak wind was, dan moet die verlies gedek word.