Die Kontroversiële Verkiesing van Thomas Jefferson in 1800
Verkiesingstrokie het uiteindelik in die Huis van Verteenwoordigers besluit
Die verkiesing van 1800 was een van die mees kontroversiële in die Amerikaanse geskiedenis, en was gemerk met intrige, verraad en 'n das in die kieskollege tussen twee kandidate wat op dieselfde kaartjie op dieselfde kaartjie hardloop. Die uiteindelike wenner is eers na die dae van die stemming in die Huis van Verteenwoordigers besluit.
Toe dit afgehandel is, het Thomas Jefferson president geword. Dit het 'n filosofiese verandering gekenmerk, wat gekenmerk word as die "Revolusie van 1800."
Die verkiesingsuitslag verteenwoordig 'n beduidende politieke herrangskikking, aangesien die eerste twee presidente, George Washington en John Adams , federaliste was, en Jefferson verteenwoordig die opkomende Demokratiese-Republikeinse Party.
Die omstrede uitslag van die verkiesing het 'n ernstige fout in die Amerikaanse Grondwet getoon. Onder die oorspronklike Grondwet het kandidate vir president en vise-president op dieselfde stemming gehardloop. En dit beteken dat lopende maats in wese teen mekaar kan hardloop.
Die Twaalfde Wysiging, wat die Grondwet verander het om te verhoed dat die probleem van die verkiesing van 1800 weer plaasvind, het die huidige stelsel van presidente en vise-presidente op dieselfde kaartjie geskep.
Die land se vierde presidensiële verkiesing was die eerste keer wat kandidate aangespoor het, hoewel die veldtog baie geteister is deur moderne standaarde. En die wedstryd was ook opmerklik omdat dit politieke en persoonlike vyandigheid versterk het tussen twee mans wat tragies in die geskiedenis, Alexander Hamilton en Aaron Burr , geskakel het.
Die gevestigde in 1800: John Adams
Toe die land se eerste president, George Washington, aangekondig het dat hy nie vir 'n derde kwartaal sou hardloop nie, het sy adjunkpresident John Adams gehardloop en in 1796 as president verkies.
Adams het toenemend ongewild geword gedurende sy vier jaar in die amp, veral vir die oorheersing van die Alien- en Sedisie-wette, onderdrukkende wetgewing wat ontwerp is om persvryheid te versag.
Toe die 1800-verkiesing nader gekom het, was Adams vasberade om vir 'n tweede kwartaal te hardloop, alhoewel sy kanse nie belowend was nie.
Alexander Hamilton is gebore op die eiland Nevis, in die Karibiese Eilande. En terwyl hy tegnies in aanmerking kom om president te wees onder die Grondwet (nadat hy 'n burger was toe die Grondwet bekragtig is), was hy so 'n omstrede figuur dat 'n ren vir 'n hoë kantoor nooit haalbaar was nie. Hy het egter 'n formidabele rol gespeel in die administrasie van George Washington, wat as die eerste sekretaris van die tesourie dien.
Met verloop van tyd het hy 'n vyand van John Adams geword, alhoewel hulle albei lede van die federale Party was. Hy het probeer om die nederlaag van Adams in die verkiesing van 1796 te verseker, en het gehoop om te sien dat Adams vir 'n tweede kwartaal in sy lopie geslaan het.
Hamilton het nie in die laat 1790's regeringskantoor gehad nie, 'n tyd toe hy die reg in New York City praktiseer. Tog het hy 'n federale politieke masjien in New York opgebou en kon hy groot politieke invloed uitoefen.
Aaron Burr as kandidaat
Aaron Burr, 'n prominente politieke figuur in New York, was gekant teen die federaliste wat hul heerskappy voortduur, en het ook gehoop om te sien dat Adams 'n tweede termyn geweier het.
'N Konstante mededinger teen Hamilton, Burr, het 'n New York-politieke masjien gebou, wat rondom Tammany Hall gesentreer is. Dit het Hamilton se federale organisasie gely.
Vir die 1800 verkiesing het Burr sy steun agter Thomas Jefferson gegooi. Burr het met Jefferson op dieselfde kaartjie as die vise-presidentskandidaat gehardloop.
Thomas Jefferson in die verkiesing van 1800
Thomas Jefferson het as staatsekretaris van Washington gedien en in die verkiesing van 1796 'n noue sekonde aan John Adams gehardloop. As kritikus van die Adams-presidensie was Jefferson 'n duidelike kandidaat op die Demokratiese-Republikeinse kaartjie wat die federaliste sou verset.
Die veldtog in 1800
Alhoewel dit waar is dat die 1800 verkiesing die eerste keer is wat kandidate aangespoor het, het die veldtog daardie jaar hoofsaaklik bestaan ​​uit die skryf van briewe en artikels wat hul voornemens uitdruk.
President John Adams het reise na Virginia, Maryland en Pennsilvanië gemaak wat as politieke besoeke beskou is, en Aaron Burr, namens die Demokratiese-Republikeinse kaartjie, het dorpe dwarsdeur New England besoek.
In daardie vroeë tydperk is die kiesers uit die state in die algemeen deur staatswetgewers gekies, nie deur gewilde stemme nie. In sommige gevalle was die verkiesings vir staatswetgewers hoofsaaklik plaasvervangers vir die presidensiële verkiesing, so enige veldtog het eintlik plaaslik plaasgevind.
'N Tie in die Kieskollege
Die kaartjies in die verkiesing was federaliste John Adams en Charles C. Pinckney, en die Demokratiese-Republikeine Thomas Jefferson en Aaron Burr. Die stembriewe vir die kieskollege is nie tot 11 Februarie 1801 getel nie, en dit is ontdek dat die verkiesing 'n das was.
Jefferson en sy eie hardloopmaat, Burr, het elk 73 verkiesingsgetalle ontvang. John Adams het 65 stemme ontvang, Charles C. Pinckney het 64 stemme gekry. John Jay, wat nie eens hardloop nie, het een kiesstemming gekry.
Die oorspronklike bewoording van die Grondwet, wat nie tussen kiesure vir president en vise-president onderskei het nie, het tot die problematiese uitkoms gelei.
In die geval van 'n das in die kieskollege, het die Grondwet bepaal dat die verkiesing deur die Huis van Verteenwoordigers besluit sal word. So het Jefferson en Burr, wat saam met hulle gespeel het, mededingers geword.
Die federaliste, wat steeds die lame-duck-kongres beheer het, het hul steun agter Burr geskrap om Jefferson te verslaan.
En terwyl Burr in die openbaar sy lojaliteit teenoor Jefferson uitgespreek het, het hy gewerk om die komende verkiesing in die Huis van Verteenwoordigers te wen.
En Alexander Hamilton, wat Burr ontken en Jefferson as 'n veiliger keuse beskou het om president te wees, het briewe geskryf en al sy invloed met die federaliste gebruik om Burr te verswak.
Baie stembriewe in die Huis van Verteenwoordigers
Die verkiesing in die Huis van Verteenwoordigers het op 17 Februarie 1801 begin in die onvoltooide Capitol-gebou in Washington. Die stemming het vir 'n paar dae aangegaan, en na 36 stembriewe is die das uiteindelik gebreek. Thomas Jefferson is die wenner verklaar. Aaron Burr is as vise-president verklaar.
En dit word geglo dat Alexander Hamilton se invloed swaar weeg op die uiteindelike uitkoms.
Erfenis van die Verkiesing van 1800
Die fraktiewe uitkoms van die 1800-verkiesing het gelei tot die verloop en bekragtiging van die Twaalfde Wysiging, wat die manier verander waarop die kieskollege funksioneer.
Soos Thomas Jefferson van Aaron Burr wantroue was, het hy hom niks as vise-president gegee nie. Burr en Hamilton het hul epiese feod voortgesit, wat uiteindelik op 11 Julie 1804 in hul beroemde tweegeveg in Weehawken, New Jersey, uitgeloop het. Burr geskiet Hamilton, wat die volgende dag dood is.
Burr is nie vervolg vir die vermoor van Hamilton nie, alhoewel hy later van verraad aangekla is, probeer en vrygespreek word. Hy het jare lank in ballingskap in Europa gewoon voordat hy na New York teruggekeer het. Hy het in 1836 gesterf.
Thomas Jefferson het twee termyne as president gedien. En hy en John Adams het uiteindelik hul verskille agter hulle gesit en in die laaste dekade van hul lewens 'n reeks vriendelike briewe geskryf.
Hulle het altwee op 'n noemenswaardige dag gesterf, 4 Julie 1826, die 50ste herdenking van die ondertekening van die Onafhanklikheidsverklaring.