9 Junie 1943 - Inligting - 2022
9 Junie 1943
Die Geallieerdes kondig aan dat hulle 291 000 gevangenes in Noord -Afrika geneem het
Geskiedenis deur ons oë: 9 Junie 1943, Joan Kennedy van CWAC
Op hierdie foto uit ons argiewe het lt.-kol. Joan Kennedy (links) van die Canadian Women's Army Corps word deur Lieut begroet. M. Nation, 'n CWAC -werwingsbeampte, by Bonaventure Station in Montreal op 8 Junie 1943. Kennedy het pas teruggekeer uit Brittanje. Montreal Gazette -argiewe
Die Slag van La Fière -brug
Op die nag van D-Day moes die 82ste Airborne die stad Sainte-Mère-Église verower. Om die stad te hou, sou egter min beteken het sonder om ook die paaie van en na af te hou. Een so 'n roete het 'n knelpunt: die La Fière -brug, 'n klein klippiebrug by La Fière, 700 meter wes van die buitewyke. Die herehuis self was 'n klein groepie geboue wat 'n granaatgooi van die brug af was. Aan die oorkant van die brug het die pad weswaarts gelei, die klein gehuggie Cauguigny wat twee derdes van myl daarvandaan gestaan ​​het.
Die beveiliging van La Fière -brug val op die 505 ste PIR. Die eerste bataljon was een van die min eenhede daardie nag wat betyds gespring het en in die aangewese valgebied oos van die brug, tussen dit en die stad, beland het. Hulle het vinnig geleer dat dinge nie soos verwag was nie: die Duitsers het groot gebiede in Normandië oorstroom en die klein Merderetrivier wat noord-suid onder die brug loop, was nou 'n moeras van 1000 meter op sy smalste. Die verhewe pad tussen die brug en Cauguigny het 'n paadjie geword wat omring is deur water en geen dekking bied nie.
'N Uur voor dagbreek het 1ste luitenant John "Red Dog" Nolan, met die bynaam vir sy hare en sy volharding by die hond, sy onderneming na La Fière -brug en herenhuis gelei. Met 'n lae sigbaarheid as gevolg van heinings, klipmure en die duisternis, het Nolan vir lt. -Dolan Coxon gesê om sy verkenners vorentoe te stuur. Coxon het nie die hart gehad om sy mans alleen in die pad te stuur nie en het hulle vergesel. 'N Paar oomblikke later blaas die Duitse masjiengeweer Coxon en 'n ander man dood. Met twee peloton wat probeer om die jakkalsgat te flank, het 'n brandgeveg ontstaan ​​en die Amerikaners het vasgesteek. Na ongeveer 'n uur trek die Duitsers rustig terug sonder verliese.
Onbekend aan Nolan en sy manne, hulle was nie alleen nie. Baie van die mense wat in die gebied verkeerd geloop het, het op die enigste landmerk in die oorstroomde vlakte geslyp: die weg. Hulle kom nou stuk -stuk aan, maar die meeste van hulle het hul radio's in die water verloor en kon ander nie van hul teenwoordigheid in kennis stel nie. Toe hierdie verrassingsversterkings begin verskyn, het Nolan 'n plan opgestel om die landgoed uit die noorde en die suide gelyktydig aan te val. Eenhede is aangebring, een van hulle waai deur die nek-diep moeras met koeëls wat van die water om hulle afskiet. Die hardloper wat die boodskap aan die aanval moes gee, het egter verdwaal en koördinasie is verbreek. Om 09:00 het brig. Genl James Gavin arriveer met 300 man uit die noordweste aan die ander kant van die weg. Nadat hy oor die situasie ingelig is, besluit hy dat dit in goeie hande was en het suidwaarts gegaan om nog 'n knelpunt langs 'n ander pad verder weg te vang.
Ten spyte van die gebrek aan koördinasie tussen eenhede, het die lug uiteindelik die herehuis bereik. Sowat 10 tot 12 Duitsers het van binne af teruggeveg, maar is in 10 minute van hewige gevegte onderdruk. Toe 'n valskermsoldaat 'n wit laken aan 'n venster sien hang, het hy oorgegaan om die oorgawe te aanvaar, net om geskiet te word deur 'n Duitser wat by 'n ander venster staan ​​en nie weet dat sy kamerade al opgegee het nie. Na nog 'n ronde woedende skietery het die verdedigers uiteindelik ten goede oorgegee.
Om 13:45, met die herehuis in Amerikaanse hande, is twee mans gestuur om die La Fière -brug te verken. Duitse soldate wat aan die ander kant geskuil het, het hulle probeer lok, maar een van die mans, Pvt. James Mattingly, skiet die eerste man wat daarna gewond is en vang die res, en ontvang later die Silver Star vir wat een offisier noem "die beste stuk soldaat wat ek nog ooit gesien het." Die La Fière-brug en die weg was duidelik en 'n negemansmag is aan die westekant in die halfdosyn klipgeboue van Cauguigny gelaat. Die weg is deur 'n vragmotor versper, myne is gelê en drie tenkwapensgewere wat deur 'n sweeftuig ingebring is, is opgestel.
Die Duitse teenaanval kom om 16:00. Drie Duits-aangedrewe Franse ligte tenks verskyn met infanterie uit die weste agterna, wat die mag in Cauguigny oorval en op pad is na die weg. Ongeveer 'n dosyn Amerikaanse vliegtuie is as menslike skilde voor die tenks gery, gedwing om myne op te tel en in die water te gooi. Sodra hulle 40-50 meter van die verdedigers was, het Amerikaanse bazooka-spanne en tenkwa-gewere oopgegaan terwyl die gevangene valskermsoldate vir veiligheid duik. Die eerste tenk is vernietig, gevolg deur die ander twee, maar teen 'n hoë prys: Duitse infanteriste het die tenks as bedekking gebruik, en outomatiese vuurwapens in die verdedigers gegiet, wat groot ongevalle veroorsaak het voordat hulle teruggetrek het na die westelike kant van die weg. Met uitgeputte getalle en lae ammunisie, maar in 'n sterk posisie en met ekstra versterkings wat aankom, het die Amerikaner by die landgoed ingegrawe terwyl die Duitsers dieselfde aan die ander kant van die moeras gedoen het.
Terwyl die stryd om Sainte -Mère -Église nog aan die gang was, het beide kante by La Fière -brug begin opbou, totdat 9 Junie 'n behoefte was om die dooiepunt te breek. Teen hierdie tyd het die 4de Infanteriedivisie van Utah Beach af opgestapel en moes die pad skoongemaak word. Twaalf Shermans en 'n artilleriebattery is gebring vir die laaste stoot met die lug om die aanval met 'n selfmoordaanval in die Duitse masjiengeweer en mortiervuur ​​te lei. Lt. -kolonel Charles Carrell 's 2de Bataljon, 401ste Glider Infantry Regiment, het die ondankbare taak gekry.
Carrell verloor sy senuwee in die laaste oomblik en wou nie aanval nie en is ter plaatse vervang. Om tienuur het gewere, masjiengewere, tenks en artillerie almal oopgegaan, en G Company se kap. John Sauls was die eerste wat met 'n geskreeu op die paadjie gespring het "Volg my!" Sommige mans wankel in die aangesig van 'n sekere dood, ander word hardloop en nog ander val gewond neer of probeer om vir 'n dekking te soek. Wonder bo wonder kom Sauls self oor die gang van vuur en hardloop verby die eerste lyn van die Duitse verdediging en skiet Duitsers met sy Thompson SMG.
Die paadjie het vinnig oorlaai met die dooies, die sterwendes en die vreesbevange, maar die stoot het aan die gang gekom. Op 'n stadium is generaal Matthew Ridgway, bevelvoerder van die 82ste lugafdeling, op die paadjie opgemerk en probeer om 'n kabel uit 'n tenk wat uitgeslaan is, te verwyder om dit makliker te maak. Hy het gou by hom aangesluit deur generaal Gavin. Die aanblik van die twee hooggeplaaste offisiere in die middel van die moordgebied, het die troepe geïnspireer om hulself oor alle grense te stoot en die Duitsers moes vlug. 'N Laaste, swaar teenaanval is later die aand afgeweer en die stryd om die La Fière -weg is gewen, sodat bondgenote gedwing is om weswaarts en verder na die Cotentin -skiereiland te beweeg.
Generaal Gavin het La Fière in die 1980's besoek en herinner aan die nasleep van die geveg: 'Toe ek op hierdie punt […] kom, het ek geen idee gehad hoe moeilik hierdie stryd was nie. Ek kyk terug oor die weg. Dit was bedek van die kerk tot sover ek kon sien met liggame. Ek kon terug na die brug geloop het en nooit op sypaadjie getrap het nie. Ek het net geen idee van die sterkte van die posisie nie. Dit het soldate in die lug geneem om dit te doen. "
Die geallieerde inval van Europa, 1943-1945
Terwyl die Duitse kusverdedigingsmagte aanval op swaar masjiengeweer, waai Amerikaanse soldate tydens die geallieerde landingsoperasies in Normandië, Frankryk, op D-Day, 6 Junie 1944, aan die oprit van 'n Amerikaanse kuswag.
Begin met die inval van Sicilië in Julie 1943 en wat uitloop op die 6-Junie 1944, D-Day-inval in Normandië, het die geallieerde magte op baie plekke in Wes-Europa die stryd gevoer na die asmagte.
Die eerste geallieerde troepe het op 3 September 1943 op die Italiaanse skiereiland geland, en Italië het op 8 September oorgegee (hoewel Mussolini se Italiaanse Sosiale Republiek kort daarna gestig is). Die eerste Amerikaanse troepe het op 9 September 1943 by Salerno geland. Die Duitsers het hewige teenaanvalle geloods. Die Amerikaanse 5de leër en ander geallieerde leërs het in Oktober en November 1943 deur twee Duitse verdedigingslinies (Volturno en die Barbara Line) gebreek. Na 'n swaar winter en uitdagings wat dit aan die Geallieerdes gebied het, val Rome op 4 Junie 1944.
In Mei 1944 was die Wes-Geallieerdes uiteindelik bereid om hul grootste slag van die oorlog te lewer, die lang vertraagde, kruiskanale inval in Noord-Frankryk, met die naam Overlord. Generaal Dwight D. Eisenhower was die opperbevelvoerder van die operasie wat uiteindelik die gekoördineerde pogings van 12 nasies behels het.
Na baie beraadslaging is besluit dat die landings op die lang, skuins strande van Normandië sou plaasvind. Daar sou die Geallieerdes die element van verrassing hê. Die Duitse hoë bevel het verwag dat die aanval sou plaasvind in die Pas de Calais -streek, noord van die rivier die Seine, waar die Engelse kanaal die smalste is. Dit was hier waar Adolf Hitler die grootste deel van sy panzer -afdelings geplaas het nadat hy deur geallieerde onderduimse agente afgemaak is, wat hulle as Duitse simpatiseerders voorgee dat die inval in die Pas de Calais sou plaasvind.
Byna 200 000 geallieerde troepe het aan boord van 7 000 skepe en meer as 3 000 vliegtuie gegaan en na Normandië gegaan. Ongeveer 156 000 troepe het op die Franse strande geland, 24 000 per lug en die res oor die see, waar hulle sterk weerstand ondervind het deur goed verdedigde Duitse posisies oor 50 myl van die Franse kuslyn. Na 'n paar dae van intense oorlogvoering, het die geallieerde troepe op verskeie strande vashou, en hulle kon met versterkings en bombardement ingrawe. Einde Junie was Geallieerdes in vaste beheer oor Normandië, en op 25 Augustus is Parys bevry.
In September het die Geallieerdes nog 'n groot inval geloods, Operation Market Garden, die grootste operasie in die lug in sy tyd, waarin tienduisende troepe per valskerm en sweeftuig op Nederland neergedaal het. Alhoewel die landings suksesvol was, kon troepe op die grond nie hul doelwitte bereik nie, insluitend brûe oor die Ryn. Ondanks die terugslag, teen die einde van 1944, het die Geallieerdes 'n Westelike Front suksesvol tot stand gebring en was hulle besig om vooruit te gaan op Duitsland.
In Julie 1943 word geallieerde magte,#8217 troepe, gewere en vervoer aan wal gehaas, gereed vir aksie, by die opening van die Geallieerde inval op die Italiaanse eiland Sicilië.
Tydens die inval van Sicilië deur die geallieerde magte, ontplof 'n Amerikaanse vragskip, vol ammunisie, op 31 Julie 1943 deur 'n bom van 'n Duitse vliegtuig voor Gela, aan die suidelike kus van Sicilië.
Oor die lyk van 'n dooie kameraad stap die Kanadese infanteriste versigtig op 'n smal baan in Campochiaro, Italië, op 11 November 1943. Die Duitsers verlaat die stad terwyl die Kanadese vorder, en laat slegs neste van skerpskutters om die vordering te vertraag.
'N Ligte bomwerper van die Royal Air Force Baltimore laat 'n reeks bomme val tydens 'n aanval op die treinstasie en aansluiting by die sneeubedekte stad Sulmona, 'n strategiese punt op die oos-wes-roete oor Italië, in Februarie 1944.
Duitse infanteriste neem dekking in 'n huis in die suide van Italië, op 6 Februarie 1944, in afwagting van die woord om aan te val nadat Stukas hul werk verrig het.
Artillerie-waarnemers van die vyfde leër kyk op 1 November 1943 oor die Italiaanse stad San Vittore wat in Duits gehou word, voor 'n artillerie-spervuur ​​om die Duitsers te verdryf.
Verwoesting in die Italiaanse stad Cassino in Mei 1944, die dag nadat die stad deur die Geallieerdes gevange geneem is. Hangman's Hill word op die agtergrond getoon, toneel van bitter gevegte tydens die lang en bittere beleg van die vesting.
'N Amerikaanse verkenningseenheid soek in Augustus 1943 na vyandige skerpskutters in Messina, Sicilië.
'N Italiaanse vrou soen die hand van 'n soldaat van die Amerikaanse vyfde leër nadat troepe in Napels ingetrek het en op 10 Oktober 1943 noordwaarts in Italië gevorder het.
Amerikaanse soldate marsjeer verby die historiese Romeinse Colosseum en volg hul terugtrekkende vyand in Rome, Italië, op 5 Junie 1944.
Luitenant -generaal Lucian K. Truscott, jr., Bevelvoerende generaal van die vyfde leër in Italië, praat met Afro -Amerikaanse troepe van die 92ste infanteriedivisie nadat hulle 'n Duitse aanval in die heuwels noord van Viareggio, Italië in 1944 teruggewerp het.
Mount Vesuvius spoeg as in die lug en bars toe die jeep van die Amerikaanse weermag kort ná die aankoms van die Geallieerde magte in Napels, Italië, in 1944.
'N Laagvliegende geallieerde vliegtuig stuur Duitse soldate om skuiling op 'n strand in Frankryk, voor D-Day in 1944. Die vlieërs het foto's geneem van Duitse kusversperrings ter voorbereiding op die komende inval van 6 Junie.
Generaal Dwight D. Eisenhower gee aan die orde van die dag. Volle oorwinning – niks anders nie " aan valskermsoldate in Engeland op 6 Junie 1944, net voordat hulle op hul vliegtuie klim om deel te neem aan die eerste aanval in die inval van die vasteland van Europa. Al die mans met generaal Eisenhower is lede van Company E, 502d.
Amerikaanse troepe marsjeer deur die strate van 'n Britse hawestad op pad na die dokke waar hulle in die landingsvaartuie gelaai sal word vir die D-Day-aanval in Junie 1944.
Amerikaanse Rangers op 'n troepeskip in 'n Engelse hawe wat wag vir die sein om na die kus van Normandië te vaar. Kloksgewys, van heel links, is eerste sersant Sandy Martin, wat tydens die landing vermoor is, tegnikus vyfde graad Joseph Markovich, korporaal John Loshiavo, en onderaan, privaat eersteklas Frank E. Lockwood.
'N Gedeelte van die Armada van geallieerde landingsvaartuie met hul beskermende spervuurballonne in Junie 1944 na die Franse kus.
Rookstrome vloei uit 'n Amerikaanse kuswag wat op 6 Junie 1944 die Franse kus nader, nadat die Duitse masjiengeweer 'n ontploffing veroorsaak het deur 'n Amerikaanse handgranaat van 'n Amerikaanse soldaat aan die gang te sit.
Kanadese soldate land op Courseulles-strand in Normandië, op 6 Junie 1944 terwyl geallieerde magte op Normandië op D-Day, 6 Junie 1944, storm.
Sommige van die eerste aanrandingstroepe wat die strandhoof in Normandië getref het, skuil agter vyandelike struikelblokke om op Duitse magte te skiet terwyl ander die eerste tenks volg wat deur die water op die Duitse oewer op 6 Junie 1944 gedompel het.
Amerikaanse versterkings waai deur die branders terwyl hulle in Normandië beland in die dae na die Geallieerdes se inval in Frankryk op D-Day in Junie 1944.
Lede van 'n Amerikaanse landingparty help ander wie se landingstuig gesink is deur die vyandelike optrede van die kus van Frankryk. Hierdie oorlewendes het Omaha -strand bereik deur 'n reddingsvlot op 6 Junie 1944 te gebruik.
Kanadese soldate van die 9de Brigade land met hul fietse by Juno Beach in Bernieres-sur-Mer tydens D-Day, terwyl die geallieerde magte die strande van Normandië bestorm.
Amerikaanse soldate op Omaha-strand herstel die dooies na die D-Day-inval van Frankryk op 6 Junie 1944.
Dertien vryheidskepe, wat doelbewus gestamp is om 'n golfbreker te vorm vir invalvaartuie wat op die strand van Normandië land, lê langs die strand en beskerm die skepe aan die kus. Die kunsmatige hawe -installasie is in 1944 voorafvervaardig en oor die kanaal gesleep.
Geallieerde troepe laai begin Junie 1944 toerusting en voorrade op die Omaha -strand in Normandië, Frankryk, af.
Sleep vliegtuie en sweeftuie bo die Franse platteland tydens die inval in Normandië in Junie 1944, ten doel van die Amerikaanse weermag negende lugmag. Sweefvliegtuie en twee vliegtuie draai om en baie sweeftuie het in die veld hier onder beland.
'N Amerikaanse soldaat wat tydens die geallieerde inval in die geveg gesterf het, lê aan die strand van die Normandiese kus, in die vroeë dae van Junie 1944. Twee gekruiste gewere in die sand langs sy liggaam is 'n kameraad se laaste eerbied. Die houtstruktuur aan die regterkant, normaalweg bedek met hoogwater, was 'n obstruksie wat die Duitsers opgerig het om landings in die see te voorkom.
Versterkings vir aanvanklike geallieerde indringers van Frankryk, lang rye troepe en vragmotors begin hul optog op 18 Junie 1944 in Normandië.
Amerikaanse dooies lê in 'n Franse veld, 'n entjie van die geallieerde strandhoof in Frankryk op 20 Junie 1944.
Amerikaanse soldate jaag oor 'n grondpad, wat onder vyandelike vuur is, naby St. Lo, in Normandië, Frankryk, op 25 Julie 1944. Ander hurk in die sloot voordat hulle die kruising maak.
Hierdie vyf Duitsers is gewond en is drie dae lank sonder kos of water agtergelaat in 'n plaashuis in Normandië en wag vir 'n kans om oor te gee. Op grond van inligting wat van 'n Franse egpaar ontvang is, het Amerikaanse soldate na die skuur gegaan net om aangeval te word deur skerpskutters wat vasbeslote was om te voorkom dat hul kamerade in geallieerde hande val. Na 'n skermutseling is die skerpskutters hanteer en die gewonde Duitsers op 14 Junie 1944 in Frankryk gevange geneem.
Die dooie Duitse soldaat op hierdie foto van Junie 1944 was een van die verdedigers van die Duitse Cherbourg. Kaptein Earl Topley, regs, wat op 27 Junie een van die eerste Amerikaanse eenhede na die stad gelei het, het gesê dat die Duitser drie van sy mans doodgemaak het.
Helms weggegooi deur Duitse gevangenes, wat in 1944 na 'n gevangeniskamp geneem is, in 'n veld in Normandië, Frankryk.
In die lug bokant Nederland vlieg Amerikaanse sleepvliegtuie met sweeftuie agter hulle wat hoog was oor die windpomp in Valkenswaard, naby Eindhoven, op pad om die weermag in Holland op 25 September 1944 te ondersteun.
Valskerms gaan oop terwyl golwe valskerms in Holland land tydens operasies deur die 1ste geallieerde lugmag in September 1944. Operasie Market Garden was die grootste lugoperasie in die geskiedenis, met ongeveer 15 000 troepe wat per sweeftuig en nog 20 000 per valskerm beland het.
Die hooiberg regs sou die landing versag het vir hierdie valskermsoldaat wat op 24 September 1944 tydens die operasies in Holland deur die 1ste geallieerde lugmag gedompel het.
In Frankryk word gesien hoe 'n Amerikaanse offisier en 'n Franse versetstryder tydens die dae van bevryding, Augustus 1944, in 'n straatgeveg met die Duitse besettingsmagte in 'n onbekende stad gewikkel was.
Mense probeer op 27 Julie 1944 'n beskadigde brug in Cherbourg, Frankryk, oorsteek.
'N Amerikaanse weergawe van 'n sypaadjie -kafee in La Haye du Puits, Frankryk, op 15 Julie 1944, toe Robert McCurty van Newark, New Jersey, sers. Harold Smith, van Brush Creek, Tennessee, en sers. Richard Bennett, van Wilkes Barre, Pennsylvania, lig hul bril in 'n roosterbrood.
'N Uitsig vanaf 'n heuwel wat uitkyk oor die pad na St. Lo in Julie 1944. Twee Franse kinders kyk op die voorgrond konvooie en vragmotors met toerusting deur hul byna heeltemal verwoeste stad op pad na die voorkant.
Menigte Parysenaars wat die toetrede van die geallieerde troepe na Parys vier, verdwyn as 'n sluipskutter uit 'n gebou op die plek De La Concorde. Alhoewel die Duitsers die stad oorgegee het, het daar steeds klein groepies skerpskutters oorgebly. 26 Augustus 1944.
Nadat die Franse verset op 19 Augustus 'n opstand gehad het, het Amerikaanse en vrye Franse troepe 'n vreedsame ingang op 25 Augustus 1944 gemaak. Hier, vier dae later, marsjeer soldate van Pennsylvania se agt-en-twintigste infanteriedivisie langs die Champs-Elysees, met die Arc de Triomphe op die agtergrond.
Stalin los die komintern op
Van Die New International, Vol. IX nr. 6, Junie 1943, pp. 𧆤 �.
Die formele besluit van die Presidium van die Kommunistiese Internasionale om die organisasie te ontbind wat vanuit die oogpunt van revolusionêre internasionalisme al lankal dood is, laat 'n toespraak van Stalin by die Sverdloff -universiteit op 9 Junie 1925 in gedagte hou waarin hy gewaarsku oor die gevare van nasionalistiese agteruitgang. Stalin het 'n antwoord voorberei op 'n aantal skriftelike vrae wat deur die studente van die universiteit opgestel is. Te midde van die stryd met die Russiese linkse opposisie, het hierdie vrae natuurlik betrekking gehad op sake van binnelandse en internasionale beleid. Vir die eerste keer is die teorie van sosialisme in een land formeel bekendgestel aan die Russiese party en die Internasionale.
Die antwoorde wat Stalin gemaak het, is om verskeie redes interessant. Hulle maak sy evolusie bekend as 'n deurmekaar teoretikus en denker in 'n ontaardende revolusionêre party, aan die leier van 'n nuwe soort staats- en klasmoondheid. Hulle onthul dat hierdie degenerasie nie onmiddellik plaasgevind het nie, maar het 'n aantal jare voortgegaan waarin die kenmerkende lyn 'n sigsag is van links avontuur tot opportunisme. Die eindresultaat was 'n volledige teenrevolusionêre degenerasie. Die kenmerke van hierdie kontrarevolusionêre ontwikkeling is ongewoon, want die agtergrond van hierdie nuwe politieke verskynsel wat uit die werkersbeweging voortspruit, is die Revolusie van 1917. Dit toon aan dat Stalin self nogal onbewus was van die eindresultate van sy empiriese beleid, sy verwerping van teorie en beginsel, en sy rol as die verpersoonliking van die kragtige Russiese burokrasie.
Die studente van Sverdloff het die volgende vraag aan die hoofsekretaris gestel: As die stabilisering van kapitalisme vir 'n lang tyd sou duur, deur watter ontaardings sal ons party dan bedreig word? Die vraag was natuurlik 'n natuurlike reaksie op die aanklagte teen die epigone leierskap deur die linkse opposisie in hul stryd teen die nuwe nasionalistiese teorie wat in die beweging ingebring is. Die antwoord van Stalin is uiters interessant, sowel as die manier waarop dit die grondslag vir nasionalistiese agteruitgang gepas openbaar maak, sowel as die inhuldiging van 'n nuwe beleid, wat al 'n paar jaar van krag is, getuig van die onlangse besluit om die Komintern te ontbind. Hy het gesê:
Bestaan ​​daar so 'n gevaar van agteruitgang?
Die gevaar is, of liewer, die gevare is werklik genoeg, en hulle bestaan ​​heeltemal onafhanklik van die stabilisering van kapitalisme. Die stabilisering van kapitalisme maak hulle meer tasbaar, dit is alles. Na my mening is daar drie belangrikste gevare om mee rekening te hou:
a) Die gevaar om die sosialistiese doel uit die oog te verloor, wat die doel is van al die heropbouwerk in ons land, is dus 'n intensivering van die neiging om die verowerings van die rewolusie te laat vaar.
b) Die gevaar om die internasionale revolusionêre doel uit die oog te verloor – die gevaar van 'n kortsigtige nasionalisme.
c) Die gevaar dat die party sy posisie as leier kan verloor en daarmee die moontlikheid dat die party nie meer as 'n stertstuk vir die staatsapparaat word nie.
Dit sou van groot belang en belang wees om al drie die gevare wat Stalin uiteengesit het, te bespreek. Maar vir die huidige bespreking is dit slegs belangrik om besorg te wees oor die tweede gevaar in hierdie drie -eenheid. Daar moet onthou word dat hy in hierdie bespreking van nasionalistiese degenerasie terselfdertyd die voorstander van 'n nasionale sosialistiese staat was. Tog, met skynbare skerpheid, het hy met verwysing na die tweede gevaar gesê:
Die onderskeidende kenmerke van hierdie gevaar is 'n gebrek aan vertroue in die internasionale proletariese rewolusie, 'n gebrek aan vertroue in die oorwinning daarvan, die aanvaarding van 'n skeptiese houding teenoor die liberationistiese bewegings in die koloniale en vasale lande, om te begryp dat, by gebrek aan ondersteuning, van die wêreldwye revolusionêre beweging, kan ons land nie 'n effektiewe standpunt teen wêreldimperialisme maak nie. om te verstaan ​​dat die oorwinning van sosialisme in een land alleen nie 'n doel op sigself kan wees nie, maar slegs 'n middel is wat gebruik kan word vir die ontwikkeling en groei van die revolusionêre beweging in ander lande.
As ons hierdie pad volg, moet ons onsself beland in 'n moeras van nasionalisme, agteruitgang en die volledige oorgawe van die internasionale beleid van die proletariaat. Diegene wat deur hierdie siekte aangeval word, beskou ons land nie as 'n deel van 'n geheel wat onder die naam van die internasionale revolusionêre beweging gaan nie, maar as die alfa en omega van hierdie beweging. Sulke mense dink dat die belang van alle ander lande opgeoffer moet word aan die belange van ons land.
Gegewe die ontwikkelings in die wêreldpolitiek die afgelope dekades, klink hierdie opmerkings van Stalin na 'n grimmige grap. Maar laat ons aangaan. Die "geniale " hoofsekretaris gaan voort:
Nou is dit duidelik dat die eerste proletariese staat sy posisie as standaarddraer van die internasionale rewolusionêre beweging kan behou slegs op voorwaarde dat dit 'n konsekwent internasionalistiese uitkyk behou en die buitelandse beleid van die Oktoberrevolusie bekend maak. Dit is net so duidelik dat die aanvaarding van die lyn van die minste weerstand en van 'n nasionalistiese standpunt op die gebied van buitelandse sake sal lei tot die isolasie en verval van die land waar die proletariese revolusie sy eerste oorwinning behaal het.
So sien ons dat die gebrek aan 'n internasionale revolusionêre uitkyk ons ​​met nasionalisme en met ontbinding bedreig.
So het Stalin in 1925 'n heeltemal ander man, 'n man wat nog steeds naby die jare van die seëvierende rewolusie geleef het. Lenin is net 'n kort rukkie tevore oorlede. Die internasionalistiese karakter van die rewolusie was nog miljoene mense in die gedagtes. Stalin het reeds die ondergang van die Sowjet -staat voorberei, maar hy praat nog steeds die taal van 'n gedeeltelike internasionalis en onthou nog 'n paar van die voor die hand liggendste lesse van Lenin. Agtien jaar later was die finale gevaar waarvan hy gepraat het, iets wat plaasgevind het. Van die heroïese revolusionêre tydperk van 1917 󈞄 is daar amper geen oorblyfsel nie.
Natuurlik is daar baie beter bronne om die innerlike betekenis van internasionalisme en die spesifieke plek van die Russiese Revolusie en die Kommunistiese Internasionale in die geskiedenis te verstaan. Ons is gevra om na Stalin te gaan om aan te toon dat selfs hierdie bron ten minste mondelings bewus was van die gevaar van nasionale agteruitgang. Die haglike voorspellings wat in sy toespraak vervat is, het die werklikheid geword, die betekenis daarvan lê daarin dat hy wat gewaarsku het vir hierdie agteruitgang, self die apostel geword het van die nuwe nasionalisme wat die voormalige Sowjetunie so 'n ondergang veroorsaak het en so 'n nood aan die eens glorieryke Komintern en die internasionale werkersklas.
Die teoretiese uitgangspunte in die verklaring van die voormalige Presidium is self nie van groot belang nie. Wat kan hierdie klein mensies nog sê? Hulle het hul bevele gekry wat hulle uitgevoer het. Om die ontbinding in sy regte fraseologie te versier, het ons 'n ellendige poging aangewend om historiese verwysings na antecedente ervarings van die Eerste en Tweede Internasionale. Ons word dus vertel dat die Eerste en Tweede Internasionaal gebore, ontwikkel en gesterf het. Toestande wat die vorming van hierdie liggame veroorsaak het, het daartoe gelei dat hulle ontbind het. Die huidige misleiers van Stalin's International volg dus bloot 'n historiese presedent. Ons sal binnekort hierop terugkeer. Laat ons egter eers die vraag oor die aksie oorweeg. Wat beteken dit eintlik? Waarom het Stalin dit nou gedoen?
Die degenerasie van die Komintern
As 'n internasionaal van revolusionêre sosialisme was die Komintern lankal dood. Die Internasionale het opgehou dat die oomblik dat die leer van sosialisme in een land die belangrikste teoretiese uitgangspunt daarvan geword het. Die agteruitgang volg egter nie op 'n enkele afwaartse kromme nie; dit was 'n zig-zag-ontwikkeling, wat self uitdrukking gee aan die teenstrydighede wat inherent is aan 'n internasionaal wat oorheers word deur 'n enkele party met staatsmag en wat die weg van nasionalisme en opportunisme geloop het. Sy primêre funksie was as 'n agentskap van die Russiese buitelandse kantoor, as 'n byvoegsel van Stalin's GPU. Dit is dus korrek om te sê dat die besluit in werklikheid niks verander het nie: die gedeeltes van die CI sal soos voorheen funksioneer.
Twee struikelblokke lê in die pad van die stalinistiese verraaiers: die Russiese linker -opposisie en die regter -opposisie van die boekarinisme. Stalin gebruik die reserwes van laasgenoemde teen die linkse opposisie en het die offensief aangeval in die nuwe burgeroorlog wat op Russiese bodem geveg is om te bepaal of die stygende nuwe klasmoondheid oor die internasionaliste sal seëvier. Nadat hy die linkse opposisie verslaan het, draai Stalin daarna na regs. In elk van hierdie stryd het die nuwe burokratiese mag links en regs geswaai, afhangende van die ekonomiese en politieke behoeftes van die oomblik.
Binne die tydperk van hierdie stryd het die Komintern 'n reeks katastrofiese nederlae beleef. Begin met Duitsland in 1923, het die " organiseerders van nederlaag " die internasionaal van ramp tot ramp gelei: Engeland, China en die derde periode. Elke nederlaag het die revolusionêre elemente en die revolusionêre plan van die beweging verder op die agtergrond gedruk, en dit het die revisionistiese en kontrarevolusionêre rigting versterk.
Daar is gesê dat Stalin die Kommunistiese Internasionaal altyd as 'n duur luukse beskou het. Dit het duidelik geen invloed op die internasionale onder sy heerskappy gehad nie. Die internasionale wat Stalin met onguns beskou het, was die Komintern onder Lenin en Trotsky. Sy Komintern was 'n onontbeerlike wapen vir die verdediging van sy nuwe staat. Stalin en Rusland, as 'n nie-kapitalistiese staat, kon nie die kompetisie van die wêreld-imperialisme ontmoet met wapens wat besonders aanpasbaar is by die behoeftes van die burgerlike moondhede nie. Militêre mag om die gevaar van ingryping te vergoed, was onvoldoende, omdat Rusland nie kon hoop om 'n verenigde kapitalistiese aanval die hoof te bied nie. Buitelandse beleid in Rusland is bepaal deur die noodsaaklikheid om vrede te handhaaf, om die magte teen mekaar te balanseer, of om 'n alliansie te sluit met die sterkste nasie of groep imperialiste. Terselfdertyd sou Stalin, indien geen van hierdie alternatiewe slaag nie, sy troefkaart, die dele van die Komintern wat hom heeltemal onderdanig was, kan gebruik en bereid was om alle beleidsrigtings uit die Kremlin uit te voer. Intussen is die Komintern -partye nuttig om die doelwitte van die buitelandse kantoor te versprei.
Hitler se oorwinning in Duitsland, gewaarborg deur die beleid wat op die Duitse Kommunistiese Party gedwing is, het die aanvaarding van die beleid van kollektiewe veiligheid genoodsaak. Sedertdien het kollektiewe veiligheid die belangrikste politieke agitasie -aktiwiteit van die internasionale geword. Kollektiewe veiligheid, het die Staliniste aangedring, sal vrede verseker. As gevolg van die mislukking van hierdie beleid, was die Russiese diplomasie egter besig om voordelige politieke en militêre alliansies te bekom. Die ondertekening van pakte met die verskillende moondhede was 'n integrale deel van die belangrikste buitelandse beleid. Die toenemende gevaar van oorlog het bevind dat Rusland van 'n militêre alliansie met Frankryk en Tsjeggo-Slowakye na die Hitler-Stalin-verdrag reis. Tussen hierdie twee pole van diplomatieke prestasie was Rusland naby 'n militêre alliansie met die Geallieerdes. Gebrek aan vertroue in die vooruitsig van die Geallieerdes in die oorlog het gelei tot die verdrag met Hitler, wat weer die teken gegee het dat die oorlog kan begin. Op hierdie manier het Stalin gehoop om betrokkenheid by die konflik af te weer terwyl die imperialistiese moondhede hulself in 'n vrugtelose poging om mekaar te vernietig, afgeweer het. Maar Stalin het verkeerd bereken. Toe die Duitse algemene personeel tot die gevolgtrekking kom dat dit onmoontlik was om die Britse Eilande te bestorm en in te neem, was die aanval op Rusland seker.
Gedurende die hoogdag van die alliansie met fascisme het Stalin sy ekspansionistiese program begin. Ons het vinnig agtereenvolgens die verdeling van Pole gehad, die beslaglegging op die Baltiese lande en die oorlog met Finland. Toe die Wehrmacht die Russiese grense oorsteek, eindig die fase van Russiese diplomasie (in nederlaag) en begin 'n nuwe een. Hierdie keer wend Stalin hom tot 'n volledige militêre en politieke alliansie met die geallieerde imperialisme.
Gevolge van die besluit
Die "oplossing " van die Komintern word meer begryplik met die voorgaande agtergrond. Solank Stalin hande gevat het met die bruinhemde moordenaars, het die Komintern 'n nuttige funksie gedien. Daar moet onthou word dat daar geen partye in die as -lande bestaan ​​nie, en daar was ten beste slegs die falanks van die GPU. Stalinistiese partye was egter te vinde in byna elke land waaruit die Verenigde Nasies bestaan. Hulle sterkte en invloed was nie groot nie, maar hulle het 'n geweldige oorlaswaarde en veroorsaak in werklikheid groot verleentheid vir die Geallieerde oorlogspoging voordat Rusland 'n volwaardige lid van die alliansie geword het. Alhoewel die Stalintern 'n nuttige taak in die periode van die Hitler-Stalin-verdrag gehad het, is die situasie aansienlik verander deur die logika van die oorlog.
Vir Stalin was die formele ontbinding van die Komintern 'n goedkoop prys om aan die Geallieerdes te betaal vir die aansienlike hulp wat hy verleen het om die oorlog op sy hooffront te vervolg. Eiebelang beheer die gedrag van al die lede van die geallieerde kamp. Om Rusland in die oorlog te hou, is absoluut onontbeerlik vir die Verenigde State en Groot -Brittanje. Materiaalhulp en die opening van ander fronte is die enigste manier om die druk van die leër van Stalin te verwyder. Die nasionale belange van hierdie magte bepaal dus die beleid van wedersydse hulp.
Die besluit oor die Komintern was dus geen verlies vir Stalin nie. Inteendeel, dit was 'n groot wins. Aangesien daar geen organisasies in die as -lande was nie, kan die besluit op geen manier die gebeure in hierdie kwartaal beïnvloed nie. Maar hy hoef ook niks te vrees vir die formele aksie nie, aangesien dit sake in die geallieerde lande raak. Eerstens sal die partye, na 'n dekade en meer van kondisionering, die toegewyde en gehoorsame dienaars van die Kremlin bly, ongeag die formele besluit wat in Moskou geneem word. Tweedens stem die beleid van die partye volledig ooreen met die behoeftes van Stalin en stem dit volledig ooreen met die wesenlike belange van die burgerlike state. In werklike sin is daar dus niks verander deur die besluit nie, ondanks die kommentators van alle kampe.
Die Stalinistiese partye het nog 'n geringe impuls gekry in hul huidige nasionalistiese agteruitgang, in die nastrewing van hul chauvinistiese en stakingbrekende idees. Hulle bly die ergste vyande van die wêreldproletariaat.
Die belangrikste vraag wat by die besluit van die Presidium betrokke is, is proletariese internasionalisme. As ons sê dat niks deur die Kremlin -aksie fundamenteel verander is nie, bedoel ons bloot dat die formele optrede daarvan nie die feit sal verander dat Stalin sy partye, wat konsekwent diensbaar is aan sy belange, sal beheer nie. Die behoefte aan die ontspanning van die Socialist International is egter lankal by ons. Dit sou dwaas wees om te sê dat die bestaan ​​van Stalinisme die idee van internasionalisme nie benadeel het nie, net so dwaas om te glo dat die besluit van die Presidium nie nog 'n slag teen dieselfde beginsel van marxisme is nie
Byvoorbeeld, in sy besluit het die epigone Presidium die volgende "theoretiese " argumentasie vir die ontbinding voorgelê:
Maar lank voor die oorlog het dit al hoe duideliker geword dat in die mate dat die interne sowel as die internasionale situasie van die individuele lande ingewikkelder raak, die probleme van die arbeidersbeweging van elke individuele land deur middel van sommige Die internasionale sentrum sal onoorkomelike struikelblokke teëkom.
Die diep verskil in die historiese ontwikkelingspaaie van elke land van die wêreld, die uiteenlopende karakter en selfs die teenstrydigheid in hul sosiale ordes, die verskil in vlak en tempo van hul sosiale en politieke ontwikkeling, en laastens die verskil in die mate van bewussyn en organisasie van die werkers, kondisioneer ook die verskillende probleme waarmee die werkersklas van elke individuele land te kampe het.
Die hele verloop van die gebeure die afgelope kwarteeu, sowel as die opgehoopte ervarings van die Kommunistiese Internasionaal, het oortuigend bewys dat die organisatoriese vorm vir die vereniging van die werkers soos gekies deur die Eerste Kongres van die Kommunistiese Internasionale, en wat ooreenstem met die behoeftes van die aanvanklike periode van die hergeboorte van die arbeidersbeweging, het homself meer en meer oorleef in verhouding tot die groei van hierdie beweging en die toenemende kompleksiteit van probleme in elke land en dat hierdie vorm selfs 'n belemmering vir die verdere versterking van die nasionale werkers en#8217 partye.
Deur die " taal " van marxisme te gebruik, trek die burokrate hul leuens aan met die mantel van valse objektiwiteit en logika. Maar dit is nietemin 'n leuen. Dit is slegs nodig om die geskiedenis van die stigting van die Derde Internasionaal te herroep om hierdie nuwe vervalsing bloot te lê. Tydens sy stigtingskongres het die Kommunistiese Internasionaal die redes vir sy stigting duidelik uiteengesit. Dit was gebaseer op wêreldtoestande wat nie anders is as die huidige nie. Die interne sowel as die internasionale situasie van die individuele lande was ingewikkeld, en die oplossing van die probleme van die arbeidersbeweging van elke individuele land deur middel van 'n internasionale sentrum. (ontmoet) onoorkomelike struikelblokke. "
Terselfdertyd was daar ook 'n diep verskil in die historiese ontwikkelingspad van elke land ter wêreld. Komintern van Lenin, Trotsky, Zinovjev, Rakovsky en Boekarin het besef dat kapitalisme ongelyk ontwikkel het dat die graad van klasbewussyn en klasorganisasie van die werkers in alle lande anders was en dat hul probleme anders was.
In sy verduideliking van die vorming van die Kommunistiese Internasionale, het Lenin geskryf:
Die Derde Internasionaal is in werklikheid in 1918 tot stand gebring, na die langdurige stryd met opportunisme, en veral sosial chauvinisme, veral tydens die oorlog, tot die stigting van 'n kommunistiese party in verskillende lande. Die formele erkenning van die internasionale dateer uit die eerste kongres van sy lede wat in Maart 1919 in Moskou gehou is.Die belangrikste kenmerk van die Derde Internasionaal, naamlik sy missie om die beginsels van marxisme uit te voer en die ideale van sosialisme en die arbeidersbeweging te verwesenlik, het onmiddellik tot uiting gekom deurdat hierdie derde internasionale vereniging van werkende mense tot 'n sekere mate word identies met die League of Socialist "Soviet " Republics.
Asof in afwagting op die huidige besluit van die Presidium van die Komintern, skryf Lenin:
Elke Marxis, nee, enigiemand wat die moderne wetenskap ken, as hy gevra word of hy glo in die waarskynlikheid van 'n eenvormige, harmonieuse en volmaakte oorgang van verskillende kapitalistiese lande na die diktatuur van die proletariaat, sal die vraag ongetwyfeld ontkennend beantwoord . In die kapitalistiese wêreld was daar nog nooit ruimte vir eenvormigheid, harmonie en volmaakte verhoudings nie. Elke land het nou een, dan 'n ander, kenmerk of kenmerke van kapitalisme en van die arbeidersbeweging bekend geword. Die tempo van ontwikkeling is uiteenlopend.
In die beginjare van die Kommunistiese Internasionale was dit die heersende teorie. Kommunikasieprobleme, objektiewe funksioneringsprobleme, ongelyke ontwikkeling van kapitalistiese lande, verskillende taktieke vir verskillende partye, verskillende tempo's in die groei en aktiwiteite van die nasionale partye, het niks te doen gehad met die noodsaaklikheid vir die bestaan ​​van die internasionale organisasie van die revolusionêre sosialiste van die wêreld. Dit beklemtoon slegs die aard van die probleme wat oorkom moet word, en die algemene moeilikheid om die nuwe samelewing van ware vryheid en veiligheid vir die hele mensdom in te lui.
Hierdie begrippe geld tot vandag toe en sal geld tot die laaste triomf van sosialisme.
In sy kritiek op die konsepprogram van die Kommunistiese Internasionaal wat op die sesde kongres in 1928 aangeneem is, het Trotsky gepraat oor die historiese plek van die drie internasionale spelers. Hy het geskryf:
Die basiese beginsels van revolusionêre strategie is natuurlik geformuleer sedert die tyd toe die marxisme die taak van die verowering van mag op grond van die klassestryd voor die revolusionêre partye van die proletariaat gestel het. Die Eerste Internasionaal het dit egter reggekry om hierdie beginsels slegs teoreties te formuleer en kon dit slegs gedeeltelik in die ervaring van verskillende lande toets. Die tydperk van die Tweede Internasionale het gelei tot metodes en sienings waarvolgens, in die berugte uitdrukking van Bernstein, die beweging alles is, die uiteindelike doel niks is nie. daaglikse bewegings met sy gedeeltelike taktiek wat toegewy is aan die probleme van die dag. Slegs die Derde Internasionaal het die regte van die revolusionêre strategie van kommunisme herstel en die taktiese metodes daaraan heeltemal ondergeskik gestel. Danksy die onskatbare ervaring van die eerste twee internasionale, waarop die derde op die skouers rus, danksy die revolusionêre karakter van die huidige tydperk en die kolossale historiese ervaring van die Oktoberrevolusie, het die strategie van die Derde Internasionaal onmiddellik 'n volbloed militans bereik en die grootste historiese omvang.
In hierdie analise het Trotsky slegs die gedagtes in die manifest van die eerste kongres van die Kommunistiese Internasionaal herhaal. Dit wil sê dat hy die gedagtes van die stigters van die nuwe wêreldorganisasie waarvan hy een van die inleidende geeste was, streng nagekom het. Hy het die analise van Lenin noukeurig geparafraseer toe laasgenoemde geskryf het:
Die Eerste Internasionale het die basis gelê vir die internasionale stryd van die proletariaat vir sosialisme.
Die Tweede Internasionale was 'n tydperk van voorbereiding, 'n periode waarin die grond bewerk is met die oog op die grootste verspreiding van die beweging in baie van die lande.
Die belangrikheid van die Derde Kommunistiese Internasionale in die wêreldgeskiedenis is dat dit die eerste was wat die grootste van alle Marx se beginsels in die lewe geroep het, die beginsel van die opsomming van die ontwikkelingsproses van die sosialistiese en arbeidersbeweging, en in die woorde, die diktatuur van die proletariaat [die demokratiese werkers ' staat – Redakteur].
Daar is 'n interessante parallel met historiese gebeure in die geval van die Komintern. Die Eerste Internasionale, wat as taak het om die teoretiese beginsels van die Marxiaanse sosialisme te versprei, het in die krisis geskep wat die Frans-Pruisiese Oorlog en die nederlaag van die Paryse Gemeente veroorsaak het. Die International Workingmen 's Association, die arena waarin die teoretiese stryd binne die arbeidersbeweging uitgeveg is, bereik sy hoogtepunt toe die objektiewe gebeure duidelik gemaak het dat die internasionaal nog meer nut vir die werkers gehad het. En Marx en Engels huiwer nie om 'n besluit te neem wat gelei het tot die onvermydelike ontbinding daarvan nie. Terwyl hulle die ontwikkelingstempo van die revolusionêre massabeweging oorskat het, was hulle seker dat die toekoms van kapitalisme aanleiding moet gee tot toestande wat vereis dat 'n internasionale proletariese organisasie herskep word.
Die kapitalistiese krisis wat as agtergrond gedien het vir die ontbinding van die Eerste Internasionale, was 'n groeikrisis. Dit het die imperialistiese opkoms in die laaste dekades van die negentiende eeu voorafgegaan. Die groei van massaproduksie het gepaard gegaan met die vinnige ontwikkeling van die nasionale arbeids- en sosialistiese organisasies in Europa, en sodoende is die herstelling van die internasionale gewaarborg. Hierdie liggaam het 'n enorme groei en invloed geniet, maar dit ontwikkel in die era van kapitalistiese groei in die Victoriaanse era en buig voor die druk van opportunisme en aanpassing. Boonop het dit nooit die internasionalistiese leerstelling van marxisme werklik aangeneem nie. Toe die krisis van die imperialistiese oorlog van 1914 aanbreek, het die Tweede Internasionaal soos 'n riet in die wind gebreek. Die nasionale partye van hierdie groot liggaam het saamgestem om die ondersteuning van hul onderskeie regerende klasse. Die ineenstorting van internasionalisme het tot sy dood gelei, en nie sy formele organisatoriese of selfs politieke dood nie die internasionaal van die werkersklas. Dit het bestaan ​​en bestaan ​​tot vandag toe, maar die funksies daarvan is nie anders as dié van 'n dekade of twee gelede nie: 'n linkerstut van sterwende kapitalisme. In die naoorlogse tydperk, toe die stryd van die klasse oorvloedige bewyse gelewer het dat kapitalisme finaal vernietig kan word, as die kwessie van staatsmag gestel is, tree die sosiale demokrasie in diens van imperialisme met die doel om sy bestaan ​​en bewind te behou.
Die oorlog was die lewens- en doodsprobleem vir die Tweede Internasionale. In hierdie geval was 'n formele nakoming van die idee van internasionalisme onvoldoende om die invloed van nasionale chauvinisme af te weer. Die internasionale het toegegee aan die virus van nasionalisme. Kapitalistiese groei motiveer die integrasie van die nasionale partye in 'n werklike wêreldorganisasie waarin die belange van die internasionale werkersklas van die grootste belang is vir die belange van enige nasionale party. Hierdie historiese parallel word voortgesit in die geval van die Kommunistiese Internasionale.
Die Kommunistiese Internasionaal is gebore uit die omstandighede wat deur die Eerste Wêreldoorlog geskep is, die oorwinning van die Oktoberrevolusie en die chaos van die naoorlogse tydperk. In sy ondubbelsinnige aanvaarding van die teorie, praktyk en gees van Marxisme, reageer dit gewelddadig op die nasionalistiese agteruitgang van die Tweede Internasionale. Internasionalisme was die groot gees wat uit die Komintern ontstaan ​​het. Dit is versterk deur Lenin se onophoudelike hamer dat dit onder geen omstandighede toelaatbaar was dat die internasionale afwyk van hierdie onveranderlike beginsel nie. Daarom beklemtoon hy altyd die internasionale karakter van die Russiese rewolusie en beklemtoon voortdurend die punt dat as die internasionale werkersklas nie te hulp sou kom nie, die nuwe Sowjet -staat sou vergaan, hetsy deur die aanval van imperialisme, of deur nasionalistiese agteruitgang.
Lenin se vrees, helaas, het wel waar geword. Die Sowjet -staat het wel omgekom, nie as gevolg van die direkte aanval van imperialisme nie, maar deur nasionalistiese agteruitgang wat begin het met die aanvaarding van die teorie van sosialisme in 'n enkele land. As hierdie proses van ontaarding en verval lank geneem het, moet dit verklaar word deur die eienaardige toestand van internasionale betrekkinge en die verhouding tussen klasmagte in Rusland en die kapitalistiese wêreld. Die Kommunistiese Internasionaal is lank gelede verander van sy posisie as die leier van die wêreldwerkerklas na 'n aanhangsel van die Stalin -regime. Maar dit het nog 'n oorlog geverg om hierdie feit aan miljoene bekend te maak.
Die huidige groot taak van die revolusionêre sosialiste oor die hele wêreld is nie anders as dié van die internasionaliste in die oorlog van 1914 nie. Dit is om die gees van sosialistiese internasionalisme te laat herleef, om die nuwe, die Vierde Internasionaal van sosialisme te herskep. Die objektiewe voorwaardes vir die verwesenliking van hierdie doelwit is oorryp. Dit is slegs nodig dat die ware marxiste met krag voortgaan teen al die groot struikelblokke wat hulle in die pad staan. Hierdie taak is aan die orde van die dag!
9 Junie 1943 - Geskiedenis
Hierdie afdeling bevat onlangse A-Level History-vraestelle van OCR. U kan elkeen van die OCR A-Level History-vraestelle en nasienskemas aflaai deur op die onderstaande skakels te klik.
OCR A-vlak geskiedenis A (H105, H505) Junie 2018
OCR A-vlak geskiedenis A (H105, H505) Junie 2017
A-vlak geskiedenis A Y302-Die Viking-tydperk-c. 790 - 1066
Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
A-vlak geskiedenis A Y303-Engelse regering en die kerk 1066-1216
A-vlak geskiedenis A Y304- Die kerk en middeleeuse dwaalleer 1100- 1437
A-vlak geskiedenis A Y305-Die Renaissance-c. 1400 - c.1600
A-vlak geskiedenis A Y306- Die rebellie en wanorde onder die Tudors 1485-1603
A-vlak geskiedenis A Y307- Tudor Foreign Policy 1485-1603
A-vlak geskiedenis A Y308- Die Katolieke Hervorming 1492-1610
A-vlak geskiedenis A Y309- Die opkoms van die Ottomaanse Ryk 1453-1606
A-vlak geskiedenis A Y310- Die ontwikkeling van die volkstaat: Frankryk 1498-1610
A-vlak geskiedenis A Y311- Die oorsprong en groei van die Britse Ryk 1558-1783
A-vlak geskiedenis A Y312-Populêre kultuur en die toorkuns van die 16de en 17de eeu
A-vlak geskiedenis A Y313- Die opkoms van Frankryk 1610-1715
A-vlak geskiedenis A Y314- Die uitdager van die Duitse nasionalisme 1789-1919
A-vlak geskiedenis A Y315- Die veranderende aard van oorlogvoering 1792-1945
A-vlak geskiedenis A Y316- Brittanje en Ierland 1791-1921
A-vlak geskiedenis A Y317- China en sy heersers 1839-1989
A-vlak geskiedenis A Y318- Rusland en sy heersers 1855- 1964
A-vlak geskiedenis A Y319- Burgerregte in die VSA 1865-1992
A-vlak geskiedenis A Y320- Van kolonialisme tot onafhanklikheid: die Britse ryk 1857-1963
A-vlak geskiedenis A Y321- Die Midde-Ooste 1908-2011: Ottomane tot Arabiese lente
OCR A-vlak geskiedenis A (H105, H505) Junie 2016
AS Level History A Y131 - Alfred and the Making of England 871 - 1016
AS Level History A Y132-Angelsaksiese Engeland en die Normandiese verowering 1035-1107
AS Level History A Y133 - Engeland 1199 - 1272
AS Level History A Y134 - Engeland 1377 - 1455
AS Level History A Y135 - Engeland 1455 - 1509: Lancastrians, Yorkiste en Henry VII
AS Level History A Y136 - Engeland 1485 - 1558: the Early Tudors
AS Level History A Y137 - Engeland 1547 - 1603: die latere Tudors
AS Level History A Y138 - The Early Stuarts and the Origin of the Civil War 1603 - 1660
AS Level History A Y140 - Van Pitt tot Peel: Brittanje 1783 - 1853
AS Level History A Y141 - Liberale, konserwatiewes en die opkoms van arbeid 1846 - 1918
AS Level History A Y142 - Brittanje 1900 - 1951
AS Level History A Y143 - Brittanje c. 1930 - 1997
AS Level History A Y231 - Die opkoms van Islam - c. 550 - 750
AS Level History A Y232 - Karel die Grote 768 - 814
AS Level History A Y234 - Genghis Khan en die ontploffing van die steppe c. 1167 - 1405
AS Level History A Y235 - Verkenning, ontmoetings en ryk 1445 - 1570
AS Level History A Y236 - Spanje 1469 - 1556
AS Level History A Y237 - Die Duitse Reformasie en die heerskappy van Karel V 1500 - 1559
AS Level History A Y238 - Philip II 1556 - 1598
AS Level History A Y239 - Afrikaanse koninkryke c.1400 - c. 1800: vier gevallestudies
AS Level History A Y240 - Rusland 1645 - 1741
AS Level History A Y241 - Die opkoms en afname van die Mughal -ryk in Indië 1526 - 1739
AS Level History A Y242 - The American Revolution 1740 - 1796
AS Level History A Y243 - Die Franse Revolusie en die heerskappy van Napoleon 1774 - 1815
AS Level History A Y244 - Frankryk 1814 - 1870
AS Level History A Y245 - Italië en eenwording 1789 - 1896
AS Level History A Y246 - Die VSA in die 19de eeu: uitbreiding na die weste en burgeroorlog 1803 - c. 1890
AS Level History A Y247 - Japan 1853 - 1937
AS Level History A Y248 - Internasionale betrekkinge 1890 - 1941
AS Level History A Y249 - Rusland 1894 - 1941
AS Level History A Y250 - Italië 1896 - 1943
AS Level History A Y251 - Demokrasie en diktature in Duitsland 1919 - 1963
AS Level History A Y252 - Die Koue Oorlog in Asië 1945 - 1993
AS Level History A Y253 - Die Koue Oorlog in Europa 1941 - 1995
AS Level History A Y254 - Apartheid en versoening: Suid -Afrikaanse politiek 1948 - 1999
OCR A-vlak geskiedenis Junie 2016
Eenheid F961: British History Period Studies - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1035-1642
Eenheid F961: British History Period Studies - Opsie B: Moderne 1783-1994
Eenheid F962: Europese en wêreldgeskiedenisperiode -studies - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1095-1609
Eenheid F962: Europese en wêreldgeskiedenisperiode -studies - Opsie B: Modern 1795-2003
Eenheid F963: Britse geskiedenisnavrae - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1066-1660
Eenheid F963: Britse geskiedenisnavrae - Opsie B: Modern 1815-1945
Eenheid F964: Navrae oor Europese en wêreldgeskiedenis - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1073-1555
Eenheid F964: Navrae oor Europese en wêreldgeskiedenis - Opsie B: Modern 1774-1975
Eenheid F966: Historiese temas - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1066-1715
Eenheid F966: Historiese temas - Opsie B: Moderne 1789-1997
OCR A-vlak geskiedenis Junie 2015
Eenheid F961: British History Period Studies - Opsie A: Middeleeue en vroegmoderne 1035-1642 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F962: Periodieke studies in die Europese en wêreldgeskiedenis - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1095-1609 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F963: Britse geskiedenisnavrae - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1066-1660 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F964: Navrae oor Europese en wêreldgeskiedenis - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1073-1555 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F966: Historiese temas - Opsie A: Middeleeue en vroegmoderne 1066-1715 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
OCR A-vlak geskiedenis Junie 2014
Eenheid F962: Europese en wêreldgeskiedenisperiode -studies - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1095-1609 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F963: Navrae oor Britse geskiedenis - Opsie A: Middeleeue en vroegmoderne 1066-1660 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F966: Historiese temas - Opsie A: Middeleeuse en vroegmoderne 1066-1715 - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F981: Historiese verklaring - Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F982: Historiese verklaring - Nie -Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F983: Gebruik van historiese bewyse - Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F984: Gebruik van historiese bewyse - nie -Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F985: Historiese geskille - Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Eenheid F986: Historiese geskille - Nie -Britse geskiedenis - Laai Past Paper af - Laai Mark Scheme af
Vir meer A-vlak geskiedenis vorige vraestelle van ander eksamenrade klik hier.
Scholla: Die rietklok gedateer 1704, 15 Junie 1943
Tweehonderd agt en dertig jaar gelede het 'n groot tydstuk die minute en ure begin afmerk na dae, maande, jare en dekades. Twee eeue gelede het oorloë begin en geëindig, die hertog van Marlboro, Frederik die Grote, Napoleon en ander het hul klein eenmaal op hierdie onrustige planeet geblokkeer, Amerika het tot titaniese krag geword en haarself omgord om haar lig van vryheid na 'n oorloggeteisterde wêreld te bring, en steeds tik die Reed -familiehorlosie in Stouchsburg aan en aan. Vandag is dit nog steeds 'n teken van die sterflike se konsep van tyd, tik die minute weg en slaan die ure op soos dit geslag na geslag van die afstammelinge van Leonhart Reed, pionier in Tulpehocken, gedoen het.
Trots op sy handewerk het Jacob Gorgas, klokmaker, sy naam en die datum in die koperkant van die horlosie ingeskryf. Daar word geen twyfel getrek oor die syfers wat 1704 uitbeeld nie, 'n antieke datum vir enige relikwie in Amerika.
Ons kan nie anders as om te wonder of daar in die hele Amerika nog 'n voorwerp van groter oudheid is wat steeds die doel waarvoor dit oorspronklik ontwerp is, uitvoer nie.
Benewens sy naam en die datum, sny die vakman rolle in elke hoek van die metaalvlak van die horlosie en blomme word in die veld wat tussen die syfers vorm, uitgebeeld. Die horlosie wys nie 'n maan nie, soos baie van die ou oupa se horlosies, maar die datum van die maand word aangedui.
Die groot horlosie van die horlosie is gemaak van soliede okkerneuthout en die stukke word verbind met houtpenne. Die tydstuk staan ​​sewe en 'n half voet hoog.
Die huidige eienaars van die horlosie is mnr en mev John Reed, van Stouchsburg. Mevrou Reed sowel as haar man is 'n afstammeling van die vroeë riet van Tulpehocken. Die klok het in hul besit gekom deur mev. Reed se ouers, Frank B. Reed, en sy vrou. Hierdie mense het op hul beurt die klok van hul ouers, John S. Reed, geërf. Die volledige eiendomsreg is nie presies bekend nie, maar dit is bekend dat die relikwie in die oorspronklike opstal van Reed naby Stouchsburg gestaan ​​het, solank die herinnering aan die mens en tradisie kan vasstel. Dit is in 1908 uit die ou opstal verwyder.
York en Lancaster Regiment tydens WW1
Sedert 1815 is die magsbalans in Europa deur 'n reeks verdrae gehandhaaf. In 1888 is Wilhelm II gekroon as 'Duitse keiser en koning van Pruise' en het hy oorgegaan van 'n beleid om die status quo te handhaaf na 'n meer aggressiewe posisie. Hy het nie 'n verdrag met Rusland hernu nie, Duitsland in lyn gebring met die dalende Oostenryk-Hongaarse Ryk en 'n vloot begin bou wat ooreenstem met dié van Brittanje. Hierdie optrede het die bure van Duitsland baie geraak, wat vinnig nuwe verdragte en alliansies gesluit het in geval van oorlog. Op 28 Junie 1914 word Franz Ferdinand, die erfgenaam van die Oostenryk-Hongaarse troon, vermoor deur die Bosnies-Serviese nasionalistiese groep Young Bosnia wat pan-Serviese onafhanklikheid wou hê. Franz Joseph's die Oostenryk-Hongaarse keiser (met die steun van Duitsland) reageer aggressief en stel Serwië voor 'n opsetlik onaanvaarbare ultimatum om Serwië in 'n oorlog te lok. Serwië stem in tot 8 van die 10 termyne en op 28 Julie 1914 verklaar die Oostenryk-Hongaarse Ryk oorlog teen Serwië, wat 'n kaskade-effek in Europa veroorsaak. Rusland wat deur verdrag aan Serwië gebind is, verklaar oorlog met Oostenryk-Hongarye, Duitsland verklaar oorlog met Rusland en Frankryk verklaar oorlog met Duitsland. Die Duitse leër het na neutraal België gegaan om Parys te bereik, wat Brittanje gedwing het om oorlog te verklaar met Duitsland (weens die Verdrag van Londen (1839) waardeur Brittanje ingestem het om België te verdedig in geval van inval). Teen die 4de Augustus 1914 het Brittanje en 'n groot deel van Europa deelgeneem aan 'n oorlog wat 1,566 dae sou duur, 8,528,831 lewens sou kos en 28,938,073 slagoffers of aan beide kante vermis was.
Die regiment het in die loop van die Eerste Wêreldoorlog altesaam 22 bataljons opgerig en gedurende hierdie jare ongeveer 57 000 man gewerf, 72 uit elke 100 mans is gewond of gedood. Die Regiment is toegeken met 59 gevegseffekte, waaronder 1,190 galantry -toekennings, waarvan vier Victoria Crosses was. In die loop van die oorlog het 8 814 mans van hierdie regiment gesterf.
04.08.1914 Gestasioneer te Jubbulpore, Indië tydens die uitbreek van die oorlog.
22.11.1914 Begin van Bombay af na Engeland, arriveer in Southampton 23.12.1914 en verhuis na Hursley Park om by die 83ste brigade van die 28ste afdeling aan te sluit.
17.01.1915 Gemobiliseer vir oorlog en het te Havre geland en was besig met verskeie aksies aan die Westelike Front, insluitend
Die Tweede Slag van Ieper, Die Slag van Loos.
Oktober 1915 Verhuis na Egipte en daarna na Salonika om Serwië te help teen die Bulgaarse magte en was betrokke by verskeie aksies, insluitend
Die besetting van Mazirko, Die vang van Barakli Jum'a.
Die vang van Ferdie en Essex Trenches, Die vang van Barakli en Kumli.
Die Slag van Doiran, Die jaagtog na die Strumica -vallei.
30.09.1918 Beëindig die oorlog in Masedonië, Tronovo noord van die Doiran -meer.
04.08.1914 Gestig te Limerick, Ierland tydens die uitbreek van die oorlog as deel van die 16de Brigade van die 6de Afdeling en daarna na Cambridge verhuis
09.09.1915 Gemobiliseer vir oorlog en beland in St. Nazaire en doen verskeie aksies aan die Westelike Front, insluitend
Die aksies op die Aisne -hoogtes.
Die aksie by Hooge.
Die Slag van St Quentin, Die Slag van Bailleul, Die Eerste Slag van Kemmel Ridge, Die Tweede Slag van Kemmel Ridge, Die Vooruitgang in Vlaandere, Die Slag van Epehy, Die Slag van die St Quentin -kanaal, Die Slag van Beaurevoir, Die Slag van Cambrai, The pursuit to the Selle
Die Slag van die Selle.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in Frankryk, Bohain
04.08.1914 Gestasioneer in Pontefract, West Yorkshire en verhuis daarna na Cleadon, Durham.
Jan 1915 Verhuis na Sunderland en daarna terug na Durham.
Feb 1916 Verhuis na Sunderland waar dit gebly het.
1/4 (Hallamshire) Battalion Territorial Force en 1/5th Battalion Territorial Force
04.08.1914 Die 1/4de gestasioneer te Sheffield en die 1/5de gestasioneer te Rotherham, albei as deel van die 3de West Riding Brigade van die West Riding Division en verhuis daarna na Doncaster dan Gainsborough en York.
14.04.1915 Gemobiliseer vir oorlog en beland in Boulogne, waar die formasie die 148ste brigade van die 49ste afdeling geword het en betrokke was by verskeie aksies aan die Westelike Front, insluitend
The Battle of Aubers Ridge, die eerste Germen -aanval op Phosgene.
Die Slag van Albert, Die Slag van Bazentin Ridge, Die Slag van Pozieres Ridge, Die Slag van Flers-Courcelette.
Operasies aan die Vlaandere Kus, Die Slag van Poelcapelle.
Die Slag van Estaires, Die Slag van Messines, Die Slag van Bailleul, Die Eerste en Tweede Slag van Kemmel Ridge, Die Slag van die Scherpenberg, Die strewe na die Selle, Die Slag van die Selle, Die Slag van Valenciennes.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in Frankryk, Leforest noord van Douai.
21.09.1914 Die 2/4de word gevorm in Sheffield en die 2/5de word gevorm op Rotherham op 03.10.1914.
Maart 1915 verhuis albei na Bulwell, Nottingham, om by die 187ste brigade van die 62ste afdeling aan te sluit.
April 1915 verhuis na Strensall, daarna Beverley, Gateshead, Larkhill en Bungay.
Jan 1917 Gemobiliseer vir oorlog en beland in Havre en doen verskillende aksies aan die Westelike Front, insluitend
Die operasies op die Ancre, die Duitse terugtrek na die Hindenburg -lyn, die Arras -offensief, die aksies op die Hindenburg -lyn, die Cambrai -operasies.
Die Slag van Bapaume, Die Eerste Slag van Arras 1918, Die Slag van die Marne 1918, The Scarpe, The Battle of the Drocourt-Queant Line, The Battle of Havrincourt, The Battle of the Canal du Nord, The Battle of the Selle, Die vang van Solesmes, The Battle of the Sambre.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in Frankryk, Sous-le-Bois naby Maubeuge.
3/4de en 3/5de bataljon territoriale mag
Maart 1915 Gestig en daarna na Clipstone verhuis.
08.04.1916 Word die 4de en 5de Reserwe Bataljon.
01.09.1916 Die 4de het die 5de opgeneem as deel van die West Riding Reserve Brigade.
Oktober 1917 Verhuis na Rugeley, daarna Woodbridge en Southen teen 19.10.1918.
6de (Diens) Bataljon
Augustus 1914 Gestig te Pontefract as deel van die Eerste Nuwe Leër (K1) en verhuis daarna na Grantham as deel van die 32ste Brigade in die 11de Afdeling en verhuis dan teen April 1915 na Witley.
03.07.1915 Gemobiliseer vir oorlog en het via Mudros vanaf Gallipoli na Liverpool gegaan.
0.08.1915 Geland te Sulvla Bay en was betrokke by verskeie aksies teen die Ottomaanse Ryk, waaronder The Battle of Scimitar Hill en aanval op Hill 60.
Desember 1915 Ontruim na Mudros weens ongevalle as gevolg van gevegte en siektes.
Februarie 1916 Verhuis na Egipte om die Suez -kanaal te verdedig.
Julie 1916 Verhuis na Frankryk waar die Afdeling verskeie aksies aan die Westelike Front onderneem het, insluitend
Die vaslegging van die Wonderwerk, Die Slag van Flers-Courcelette, Die Slag van Thieve.
Operasies op die Ancre, The Battle of Messines, The Battle of the Langemarck, The Battle of Polygon Wood, The Battle of Broodseinde, The Battle of Poelcapelle.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in België, Havay noord van Maubeuge.
Augustus 1914 Gestig te Pontefract as deel van die Tweede Nuwe Leër (K2) en verhuis daarna na Wareham as deel van die 50ste Brigade in die 17de Afdeling.
Maart 1915 word 'n pioniersbataljon in die 17de afdeling en verhuis daarna na Hursley Park.
14.07.1915 Gemobiliseer vir oorlog en beland in Boulogne en die afdeling het verskeie aksies aan die Wesfront gedoen
Die Slag van Albert, Die Slag van Delville Wood.
Die Arras -offensief en die derde gevegte van Ieper.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in Frankryk, Limont-Fontaine suid van Maubeuge.
8ste en 9de (Diens) Bataljon
Sept 1914 Beide vorm by Pontefract as deel van die Derde Nuwe Leër (K3) en verhuis daarna na Frensham as deel van die 70ste Brigade in die 23ste Afdeling.
Feb 1915 Die 8ste verhuis na Hythe en die 9de verhuis na Lyminge, Kent en verhuis dan na Bordon, Hampshire.
27.08.1915 Beide bataljons gemobiliseer vir oorlog en beland by Boulogne en die afdeling was besig met verskeie aksies aan die Westelike Front, insluitend
Die Slag van Albert, Die Slag van Bazentin Ridge, Die Slag van Pozieres, Die Slag van Flers-Courcelette, Die Slag van Morval, Die Slag van Le Transloy.
Nov 1917 Verhuis na Italië om die Italiaanse versetpoging te versterk en was besig met verskeie aksies, waaronder
Veg op die Asiago -plato, die slag van Vittorio Veneto.
11.11.1918 Beëindig die oorlog in Italië, Porcia wes van Pordenone.
Sept 1914 Gestig te Pontefract as deel van die Derde Nuwe Leër (K3) en verhuis daarna na Halton Park as deel van die 63ste Brigade in die 21ste Afdeling.
Desember 1914 verhuis na Leighton Buzzard en daarna Tring en Witley.
11.09.1915 Gemobiliseer vir oorlog en het te Boulogne geland en was besig met verskeie aksies aan die Westelike Front, waaronder The Battle of Loos.
08.07.1916 oorgeplaas na die 63ste Brigade van die 37ste Afdeling en was besig met verskeie aksies aan die Westelike Front, insluitend
Die Slag van die Ancre.
Die Eerste en Tweede Slag van die Scarpe, Die Slag van Arleux, Die Slag van Pilkem Ridge, The Battle of the Menin Road Ridge, The Battle of Polygon Wood, The Battle of Broodseinde, The Battle of Poelcapelle, The First Battle of Passchendaele.
04.02.1918 Ontbind in Frankryk.
11de (Reserwe) Bataljon
Sept 1914 Gevorm as 'n diensbataljon vir die 63ste Brigade van die 21ste Afdeling van die derde Nuwe Leër (K3). Gou vervang deur die 12de West Yorks en word 'n bataljon in die 90ste Brigade van die 30ste Divisie in die Forth New Army (K4). Daarna verhuis na Harrogate.
10.04.1915 Die 90ste brigade word die 2de Reserwe Brigade en die bataljon word 2de Reserwe bataljon.
Mei 1915 Verhuis na Otley en daarna Rugeley.
01.09.1916 Opgeneem in die opleidingsreservaatbataljon van die 2de Reserwe Brigade.
12de (Diens) Bataljon (Sheffield) en 14de (Diens) Bataljon (2de Barnsley)
05.09.1914 Die 12de gevorm deur die Lord Mayor en The city in Sheffield.
30.11.1914 Die 14de gevorm deur die burgemeester en die stad in Barnsley.
Mei 1915 verhuis albei na Penkridge, Cannock Chase en sluit aan by die 94ste Brigade van die 31ste Afdeling en verhuis daarna na Rippon.
15.08.1915 Oorgeneem deur die oorlogskantoor en verhuis na Salisbury Plain.
Desember 1915 Gemobiliseer vir oorlog en verhuis na Egipte om die Suez -kanaal te verdedig.
Maart 1916 Verhuis na Frankryk waar die Afdeling verskeie aksies aan die Westelike Front onderneem het, insluitend
Die Slag van Albert, Die Slag van die Ancre.
16.02.1918 Die 14de ontbind in Frankryk.
17.02.1918 Die 12de ontbind in Frankryk.
13de (Diens) Bataljon (Barnsley)
Dikwels bekend onder die oorspronklike naam van die Barnsley Pals.
Gestig in Barnsley op 17 September 1914 deur die burgemeester en die stad. In Desember 1914 verhuis na Silkstone.
Mei 1915: verhuis na Penkridge Camp (Cannock Chase) en val onder bevel van 94ste Brigade in die 31ste Afdeling. Het in Julie 1915 na Ripon gegaan en in Oktober na Salisbury Plain gegaan.
Desember 1915: verhuis na Egipte. In Maart 1916 is hy na Frankryk.
14de (Diens) Bataljon (Barnsley)
Dikwels bekend onder die oorspronklike naam van die 2de Barnsley Pals.
Gestig in Barnsley op 30 November 1914 deur die burgemeester en die stad. Rekord dieselfde as 13de miljard.
16 Februarie 1918: ontbind in Frankryk.
15de (Reserwe) Bataljon
Julie 1915 Gestig uit die depotgeselskappe van die 12de 13de en 14de bataljon as 'n plaaslike reservaat by Silkstone.
Nov 1915 verhuis na Brocton en daarna na Colsterdale.
Julie 1916 verhuis na Newsham.
01.09.1916 Word die 91ste opleidingsreservaatbataljon in die 21ste reserwe -brigade.
16de (Vervoerwerkers) Bataljon
Maart 1916 ontstaan ​​in Colsterdale en verhuis daarna na Durham en Catterick waar dit bly.
17de (Arbeids) Bataljon
Julie 1916 Gestig te Brocklesby en verhuis daarna na Frankryk om die kommunikasiekanale te verdedig.
April 1917 oorgeplaas na die Arbeidskorps as die 30ste en 31ste Arbeidsmaatskappye.
18de (diens) Bataljon
11.06.1918 Gestig te Margate en verhuis daarna na Pirbright en absorbeer die 2/7de West Yorks -kader en word oorgeplaas na die 41ste brigade van die 14de afdeling.
03.07.1918 Gemobiliseer vir oorlog en beland in Boulogne waar die Afdeling verskeie aksies aan die Westelike Front onderneem het, waaronder die Slag van Ieper 1918
11.11.1918 Beëindig die oorlog in België, Waterlos naby Roubaix.
American Merchant Marine Ships in Normandië in Junie 1944
Operation Overlord, die inval in Normandië op 6 Junie 1944 (D-Day) het 'Operasie Neptunus' die watervervoer van mans en toerusting na Normandië ingesluit. Die aanvanklike aanvalskepe kon 160 000 troepe en 16 000 voertuie vervoer. Die aanvalsarmada het 6 939 skepe, bote en amfibiese vaartuie getel - die grootste aantal vaartuie wat ooit bymekaargemaak is. Die volgende lys bevat Amerikaanse handelskepe, skepe van die Army Transport Service en Navy -troepeskepe.
Blokskepe - Skepe het doelbewus gesink om kunsmatige hawe te vorm
Amerikaanse troepeskepe wat gedurende Junie 1944 troepe na Normandië uit die Verenigde Koninkryk vervoer het
V-4 sleepbote toegewys aan Normandië se diensfoto van V-4 sleepboot
Ons waardeer die toevoegings en regstellings van hierdie lys.
Amerikaanse handelsvaartskip (vragmotors)
Die Amerikaanse vragmotors wat hieronder gelys is, het elk 480 manskappe en ongeveer 120 weermagvoertuie vanaf Normandië uit die Verenigde Koninkryk gedurende Junie 1944 vervoer, of hulle het gedurende Junie 1944 gelaai of op bevel gewag.
Van 326 vragskepe was 200 Amerikaanse skepe.
A B C D E F G H. Ek J K L
M. N. O Bl V R S T U V W XYZ
Skip Jaar gebou Skipstipe, aantekeninge
A. Frank Lever 1943 Vryheid
A. Mitchell Palmer 1944 Liberty, laai in Junie
Abiel Foster 1942 Vryheid
Abraham Clark 1942 Liberty, laai in Junie
Albert P. Ryder 1943 Liberty, laai in Junie
Alcoa banier 1919 Vragskip, laai in Junie
Alcoa Trader 1920 Vragskip
Amos G. Throop 1942 Vryheid
Arthur R. Lewis 1944 Liberty, laai in Junie
Arthur Sewall 1944 Vryheid
Augustus Saint-Gaudens 1944 Liberty, laai in Junie
Bartholomew Gosnold 1943 Liberty, laai in Junie
Belva Lockwood 1943 Vryheid
Benito Juarez 1943 Liberty, laai in Junie
Benjamin H. Bristow 1943 Liberty, laai in Junie
Benjamin Hawkins 1942 Vryheid
Benjamin Holt 1943 Liberty, laai in Junie
Bering 1920 Vragskip
Casimir Pulaski 1943 Vryheid
Charles C. Jones 1943 Vryheid
Charles D. Poston 1943 Vryheid
Charles Henderson 1943 Liberty, laai in Junie
Charles M. Hall 1942 Vryheid
Charles Morgan 1943 Liberty - Op 10 Junie gebombardeer en gesink
Charles Sumner 1943 Vryheid
Charles W. Eliot 1943 Liberty - Op 28 Junie deur myne gesink
Charles Willson Peale 1942 Vryheid
Chestervallei 1919 Vragskip
Christopher S. Flanagan 1944 Liberty, laai in Junie
Clara Barton 1942 Vryheid
Clinton Kelly 1943 Vryheid
Clyde L. Seavey 1943 Vryheid
Collis P. Huntington 1942 Vryheid
Katoen Mather 1942 Vryheid
Cyrus H. Mccormick 1942 Vryheid
Cyrus H.K. Curtis 1943 Vryheid
Dan Baard 1943 Vryheid
Daniel Hiester 1942 Liberty, laai in Junie
David Caldwell 1943 Vryheid
David Starr Jordan 1943 Vryheid
Edward D. White 1943 Vryheid
Edward Kavanagh 1944 Liberty, laai in Junie
Edward M. Huis 1943 Liberty-Op 29 Junie deur U-boot [U-984] getrap, beskadig en oorstroom, maar reis voltooi
Edward Rowland Sill 1942 Liberty, laai in Junie
Edward W. Scripps 1943 Vryheid
Edwin Abdij 1943 Vryheid
Edwin L. Drake 1943 Vryheid
Elihu Wortel 1943 Vryheid
Elmer A. Sperry 1942 Vryheid
Henog Trein 1943 Vryheid
Ephraim Brevard 1943 Vryheid
Ephraim W. Baughman 1943 Liberty, laai in Junie
Eugene E. O'Donnell 1943 Vryheid
Ezra Weston 1943 Vryheid
Visser Ames 1942 Liberty, laai in Junie
Florence Crittenton 1943 Vryheid
Francis Asbury 1943 Vryheid
Francis C. Harrington 1943 Liberty - Beskadig deur myne 7 Junie
Francis Drake 1942 Vryheid
Frank B. Kellogg 1942 Vryheid
Frank R. Stockton 1943 Vryheid
G. W. Goethals 1942 Vryheid
George A. Custer 1942 Liberty, laai in Junie
George Dewey 1943 Vryheid
George Durant 1943 Vryheid
George E. Badger 1943 Vryheid
George E. Pickett 1943 Vryheid
George G. Crawford 1944 Vryheid
George Steers 1944 Vryheid
George Whitefield 1943 Vryheid
George Wythe 1942 Vryheid
Glenn Curtiss 1943 Liberty, laai in Junie
H. G. Blasdel 1943 Liberty-getrap deur U-boot [U-984] op 29 Junie, vrag gered, totale skipverlies
Hannibal Hamlin 1943 Vryheid
Harold T. Andrews 1944 Liberty, laai in Junie
Harry Percy 1943 Vryheid
Henry Austin 1943 Vryheid
Henry M. Rice 1943 Vryheid
Henry Miller 1943 Liberty, laai in Junie
Henry S. Lane 1943 Vryheid
Henry W. Grady 1943 Vryheid
Henry Wynkoop 1942 Vryheid
Herman Melville 1942 Vryheid
Horace Grey 1943 Vryheid
Horace Williams 1943 Vryheid
Hutchinson I. Kegel 1943 Vryheid
Ignace Paderewski 1943 Liberty, laai in Junie
Ignatius Donnelly 1943 Vryheid
J. D. Ross 1943 Vryheid
J. E. B. Stuart 1942 Vryheid
J. Warren Keifer 1943 Vryheid
J. Willard Gibbs 1943 Liberty, laai in Junie
Jacques Cartier 1943 Liberty, laai in Junie
James A. Farrell 1943 Liberty-getrap deur U-boot [U-984] op 29 Junie, vrag gered, totale skipverlies
James B. Weaver 1943 Liberty - Op 10 Junie 'n sweeftuigbom neergeskiet
James Caldwell 1942 Vryheid
James E. Haviland 1943 Liberty, laai in Junie
James I. Mckay 1943 Vryheid
James L. Ackerson 1944 Vryheid
James R. Randall 1943 Vryheid
James Woodrow 1942 Vryheid
Jane G. Swisshelm 1943 Vryheid
Jane Long 1943 Vryheid
Jedediah S. Smith 1943 Vryheid
Jeremiah O'Brien 1943 Vryheid
Jesse Applegate 1942 Vryheid
Jim Bridger 1942 Vryheid
John A. Campbell 1943 Vryheid
John A. Sutter 1942 Vryheid
John A. Treutlen 1944 Liberty-Torpedoed deur U-984, vrag gered, totale skipverlies
John C. Fremont 1941 Liberty, laai in Junie
John E. Sweet 1944 Vryheid
John E. Ward 1943 Vryheid
John F. Steffen 1943 Vryheid
John G. Whittier 1942 Vryheid
John Grier Hibben 1943 Liberty, laai in Junie
John Hay 1943 Vryheid
John Henry 1942 Vryheid
John L. Elliott 1944 Liberty, laai in Junie
John Merrick 1943 Vryheid
John R. Park 1943 Vryheid
John S. Mosby 1943 Vryheid
John Sharp Williams 1943 Liberty, laai in Junie
John Steele 1942 Vryheid
Joseph A. Brown 1942 xVryheid
Joseph E. Johnston 1942 Vryheid
Joseph Pulitzer 1942 Vryheid
Joseph Story 1942 Vryheid
Joseph W. Folk 1943 Liberty, laai in Junie
Joshua B. Lippincott 1943 Vryheid
Joshua W. Alexander 1943 Liberty, laai in Junie
Josiah Nelson Cushing 1943 Vryheid
Juan Flaco Brown 1943 Vryheid
Julius Rosenwald 1943 Vryheid
Lee S. Overman 1943 Vryheid
Lewis Morris 1942 Vryheid
Lou Gehrig 1943 Vryheid
Louis Kossuth 1943 Vryheid
Louis Marshall 1943 Vryheid
Lucien B. Maxwell 1943 Vryheid
Lucius Q.C. Lamar 1943 Vryheid
Lucy Stone 1943 Vryheid
Lyman Hall 1943 Vryheid
Mahlon Pitney 1943 Liberty, laai in Junie
Marymar 1919 Vragskip, laai in Junie
Matthew T. Goldsboro 1943 Vryheid
Melville Jacoby 1944 Vryheid
Mexikaanse 1907 Vragskip
Nathan Towson 1943 Liberty, laai in Junie
Nathaniel Bacon 1942 Liberty, laai in Junie
Oliver Evans 1943 Vryheid
Oliver Wolcott 1942 Vryheid
Omar E. Chapman 1943 Vryheid
Owen Wister 1943 Vryheid
Panaman 1913 Vragskip
Park Benjamin 1944 Vryheid
pêrelhawe 1942 Vryheid
Peregrine White 1943 Vryheid
R. Ney McNeely 1944 Liberty, laai in Junie
Richard Henry Lee 1941 Vryheid
Robert E. Peary 1942 Vryheid
Robert Henri 1944 Vryheid
Robert Jordan 1943 Liberty, laai in Junie
Robert L. Vann 1943 Vryheid
Robert Lansing 1943 Vryheid
Robert Lowry 1943 Vryheid
Robert Toombs 1943 Vryheid
Roger Griswold 1943 Liberty, laai in Junie
Royal S. Copeland 1944 Vryheid
Sam Houston II 1943 Vryheid
Samuel Chase 1942 Liberty, laai in Junie
Samuel Colt 1942 Vryheid
Samuel McIntyre 1943 Vryheid
Simon Newcomb 1943 Vryheid
Stanton H. King 1944 Vryheid
Stephen B. Elkins 1943 Vryheid
Thomas Bailey Aldrich 1942 Liberty, laai in Junie
Thomas Hartley 1942 Vryheid
Thomas J. Jarvis 1943 Vryheid
Thomas Kearns 1943 Vryheid
Thomas Scott 1942 Vryheid
Thomas Wolfe 1943 Vryheid
Walter Hines Bladsy 1943 Vryheid
Washington Allston 1944 Liberty, laai in Junie
Webb Miller 1943 Vryheid
Sal Rogers 1942 Vryheid
Willard Hall 1943 Vryheid
William A. Jones 1943 Vryheid
William C. Endicott 1942 Liberty, laai in Junie
William Carson 1943 Vryheid
William H. Prescott 1942 Liberty, laai in Junie
William Kent 1942 Liberty, laai in Junie
William L. Marcy 1942 Vryheid
William N. Pendleton 1943 Liberty - Onontplofte bom aan boord aangemeld op 18 Junie
William Pepperell 1943 Liberty, laai in Junie
William Phips 1943 Vryheid
William Thornton 1943 Liberty, laai in Junie
William Tilghman 1942 Vryheid
William Tyler Page 1943 Vryheid
William W. Loring 1944 Vryheid
William Windom 1943 Liberty, laai in Junie
Skip Datum gesink Skip tipe Jaar gebou Vorige skade
Alcoa leier 08/13/44 Vragskip 1919 Torpedo 05/01/42
Artemus Wyk 06/08/44 Vryheid 1942 Botsing 24/03/44
Vermetel Onbekend Vragskip 1913
Baialoide Onbekend Vragskip 1914
Benjamin Contee 06/08/44 Vryheid 1942 Lug Torpedo 08/16/43
Moedig 06/08/44 Vragskip 1918
David O. Saylor 06/08/44 Betonskip 1943
Exford 08/26/44 Vragskip 1919
Flight Command Onbekend Vragskip 1911
Galveston 06/08/44 Vragskip 1921
George S. Wasson 06/08/44 Vryheid 1943 Myne 31/01/44
George W. Childs 06/08/44 Vryheid 1943 Beskadig deur vrag en amp geaard 02/01/44
Illinoies 08/28/44 Vragskip 1919
James Iredell 06/08/44 Vryheid 1942 Ontploffing en vuur 10/23/43
James W. Marshall 06/08/44 Vryheid 1942 Gebombardeer 15/09/43
Kentuckian 08/12/44 Vragskip 1910
Kofresi 08/14/44 Vragskip 1920
Lena Luckenbach 08/04/44 Vragskip 1920 Botsing 20/04/43
Matt W. Ransom 06/8/44 Vryheid 1943 Myne 04/11/43
Olambala Onbekend Vragskip 1901
Pennsylvanian 08/4/44 Vragskip 1913
Pottebakker 08/06/44 Vragskip 1920
Robin Grey 08/18/44 Vragskip 1920
Oorwinning swaard 06/08/44 Vragskip 1910
Vitruvius 06/08/44 Betonskip 1943
Wes -Cheswald 06/11/44 Vragskip 1919
Wes Grama 06/08/44 Vragskip 1918
West Honaker 06/08/44 Vragskip 1920
Wes -Nilus 07/07/44 Vragskip 1920
Wes -Nohno 06/08/44 Vragskip 1919 Botsing 15/01/42
Willis A. Slater* 06/08/44 Betonskip 1944
Wilscox 06/08/44 Vragskip 1919
* Botsende inligting oor die teenwoordigheid van Willis A. Slater
ATS - Army Transport Service
Skip Operateur Tonnage Jaar gebou Troep kapasiteit Notas
Anne Arundel Vloot 7,796 1941 2,124 Het 24 landingsvaartuie vervoer
Barnett (voormalige Santa Maria) Vloot 7,712 1928 1,295
Charles Carroll Vloot 8,100 1942 1,402 Het 31 landingsvaartuie vervoer
Dorothea L. Dix (voormalige voorbeeld) Vloot 6,736 1940 1,550 Het 24 landingsvaartuie vervoer
Skatkis WSA (Amerikaanse uitvoer) 6,683 1943 2,216
Verkenner WSA (Amerikaanse uitvoer) 6,736 1939 2,198
George S. Simonds (voormalige H. F. Alexander) ATS 8,357 1915 1,936
Henrico Vloot 7,800 1943 1 622 troepe 27 landingsvaartuie gedra
Joseph T. Dickman (voormalige president Roosevelt) ATS 13,858 1922 2,050
Samuel Chase Vloot 10,812 1942 1.867 troepe Het 29 landingsvaartuie gedra
Seevleis WSA 10,584 1944 2,500 Beskadig deur myne op 5 Julie
(voormalige Santa Clara) Vloot 8,101 1930 2,288 Het gesink nadat hy op 7 Junie myne geslaan het
Thomas Jefferson Vloot 9,260 1941 1,492 Het 34 landingsvaartuie vervoer
Thurston Vloot 6,509 1942 1,175 Het 24 landingsvaartuie vervoer
Hierdie 10 seevaart-V-4 sleepbote is bestuur deur Moran Towing. Hulle het die komponente van die kunsmatige hawens van die Atlantiese kus na Groot -Brittanje gesleep, 'n deel van die hawens, soos die moerbeie, van hul konstruksieterreine na verhooggebiede gesleep en die kunsmatige hawens na Normandië gesleep. Later het hulle beskadigde skepe na Groot -Brittanje gesleep vir berging of herstel.
Vervoer sleepbote van die Amerikaanse weermag wat in Normandië toegewys is
Die Amerikaanse weermagvervoerdiens en die burgerlike bemanning het klein sleepbote bestuur wat die vaartuie na Normandië gesleep het en blokskepe in posisie gehou het terwyl hulle gestamp is.
D E I TALIAANSE AMPAGNE
VAN W ORLD W AR 2
Junie 1944 - Mei 1945
Hierdie webwerf bevat inligting oor die Italiaanse veldtog in die Tweede Wêreldoorlog. Die belangrikste fokus van my webwerf is die tydperk daarna die verowering van Rome in Junie 1944, omdat die meeste geskiedenisboeke nie die laaste jaar van die oorlog in Italië dek nie. Hierdie tydperk is nadat die front in Frankryk geopen is en Italië bekend staan ​​as die 'vergete front'.
Die oorsig hieronder is 'n kort uiteensetting van die gevegte in Italië vanaf die tyd dat die Geallieerdes Sicilië binnegeval het op 9 Julie 1943 tot die einde van die gevegte op 2 Mei 1945. Later is ek van plan om 'n tydlyn te hê met kaarte wat die vordering van die geallieerde magte in Italië illustreer.
O OORSIG VAN DIE TALIANSE AMPAGNE
(Meer geskiedenis en kaarte sal later bygevoeg word)
Sien ook Kaarte van Italiaanse veldtog
Die Geallieerdes wou 'n posisie in Italië vestig sodat hulle die Duitse gebiede en hulpbronne kon heg en die Sowjetunie kon bevry van die Duitse opmars. Die sekondêre doel was om Duitse magte vas te maak wat gebruik kan word om die kanaalinval te weerstaan. Die gevange vliegvelde in Italië was van groot belang in die strategiese bombardering van Duitse gebiede, soos die olievelde in Polesti. Churchill en baie bevelvoerders het nie gedink dat die Duitsers Italië sou verdedig nie en het aangeneem dat die veldtog einde 1944 voltooi sou wees. Daar was selfs planne om die troepe om die Alpe en na Wene te trek.
C HONOLOGIE VAN B ATTLES
Omskrywing van die Italiaanse veldtog in 6 dele
Algemene kaart van Italië en omgewing.
(1) Sicilië -veldtog, 9 Julie - Augustus 1943. Die 5de Amerikaanse en 8ste Britse leërs land op Sicilië op 9 Julie 1943. Generaal Patton is gekies om die sekondêre aanval op die linkerflank, rondom generaal Montgomery, te lei. Patton het die Britte teen Messina geklop. Op 25 Julie het koning Emanuele Mussolini omvergewerp. Die monargie het probeer om 'n wapenstilstand met die Geallieerdes te maak. Die Duitsers het Mussolini uit die gevangenis gered en hom as 'n marionetleier aangestel oor 'n nuwe Republiek.
(2) Invasie van Italië, 3 September en 9. Op die 3de keer het Montgomery op die punt van Italië geland ná 'n uitgebreide artillerie -bombardement. Net voordat die 5de Amerikaanse leër by Salerno, onder Napels, op die 9de geland het, het die Italiaanse regering oorgegee en die Italianers beveel om nie weerstand te bied nie. Albei leërs het binnekort die onderste deel van Italië verower, waaronder die Foggia -vliegveld en die waardevolle hawe van Napels. Teen Desember het die Duitsers teruggetrek na die natuurlike vestings langs die Liri -vallei net suid van Rome. Die Geallieerdes was op die punt om iets te probeer wat slegs een keer in die geskiedenis van Rome gedoen is, om die ewige stad uit sy suidelike benaderings te vang.
Kaart van Salerno - Landing deur die 36ste 'Texas' -afdeling.
(3) GUSTAV Line & amp Battles for Cassino - Jan - Mei 1944. Na raming is 180 000 mans gedurende hierdie tydperk van 4 maande dood of gewond. Die Britte het dit moeilik gehad aan die ooskus vanweë die vele riviere en rante wat hul paaie gekruis het. Aan die Cassino -front, oftewel GUSTAV Line, het die VSA 'n terugslag gehad by die kruising van die Rappidorivier. Die II Korps is verder noord agter Duitse linies by Anzio geland. Beide fronte het 'n dooiepunt geword nadat drie aanvalle op die GUSTAV -lyn gedoen is. Die Geallieerdes het 'n omstrede besluit geneem om die abdij Monte Cassino te bombardeer.
Anzio Diary-Daaglikse ervarings van 'n soldaat wat op die Anzio-strand was.
(4) Lente -offensief en verowering van Rome, Mei - Junie 1944. Nadat hulle meer nuwe troepe ontvang het, kom die Lente -offensief op 11 Mei. Die GUSTAV -lyn is verbreek en teen 4 Junie 1944 het die bondgenote op die twee fronte gekoppel en na Rome gevorder, aangesien die Duitsers dit opgegee het sonder om verdere skade te berokken. . Die Duitsers veg teen 'n vertragingsaksie toe hulle noord van die ARNO RIVER Line terugtrek en in hul groot verdedigingslyn in die berge.
Kaart van Gustav Line - Posisies van alle geallieerde eenhede op 11 Mei 1944.
Hill 69 - Kort beskrywing van die geveg van 2de Bataljon, 339ste Regiment op 12 Mei.
Vervolging na Arno - Vooruitgang van Rome na die Arno -rivier (3 dele). Somer 1944
(5) GOTHIC Line in die Noord -Apennyn Mtns. Duitsers het 'n verdedigingslyn noord van Rome langs die ruggraat van die noordelike Apennynberge opgerig. Weer het die Britte langs die ooskus aangeval. Die belangrikste kruising van die Apennyne was by die Futa -pas. Dit is sterk verdedig, so die hoofaanval was by die IL Giogo -pas in die ooste. Hierdie gevegte is beskryf as 'n geveg op 'n heuwel, aangesien verskeie groot pieke aangeval moes word. Beide die 5de en 8ste leërs is van mans afgetakel terwyl eenhede uitgetrek is vir die inval in Normandië en Suid -Frankryk. Sonder voldoende reserwes het die gevegte tot 'n dooiepunt gekom toe die tweede winter in Italië begin het.
Kaart van Gothic Line - II Corps aanval op die Gotiese lyn, 10 - 18 September, 1944.
Battle Mountain - Een enkele onderneming van die 88ste afdeling het 'n heuwel met groot verliese.
(6) Vinnige opmars na Po -vallei. Februarie-April 1945. Nog 'n paar eenhede het aangekom, veral die 10de bergafdeling, wat effektief tydens laatwinterbedrywighede gebruik is. Op 19 April het die Britte 'n aanval op Bologna begin. Dit is gevolg deur die 5de weermagaanval wat 'n paar dae vertraag is. Na die val van Bologna het die bondgenote uit die berge gestoot en oor die Po -riviervallei gejaag. Te midde van groot verwarring het die Geallieerdes vinnig gevorder en die terugtrekkende Duitsers in die Alpe gejaag. Mussolini en 15 ander Fascistiese leiers is deur die partisane tereggestel.
Po -vallei -kaart - Kaart van die laaste rit oor die Po -vallei. 21 April - 2 Mei.
Bevryding van Vicenza - Twee Amerikaanse afdelings dring deur Po -vallei te midde van verwarring en chaos.
Vangname van Imola, 9-15 April 1945 - Aanvanklike aanval deur die Britse 8ste leër.
Teregstelling van Mussolini - Die laaste dae van IL Duce. Waar daar Amerikaanse getuies van sy teregstelling was.
(My planne is om hierdie geskiedenis uit te brei met behulp van 'n tydlyn en kaarte vir elk van die bogenoemde fases en 'n meer gedetailleerde geskiedenis van verskeie veldslae. Kyk intussen na ander spyskaarte hieronder.)
Toerusting - Basiese items wat deur artillerie gebruik word, insluitend vragmotors.
Vragmotors - beskrywing van elke tipe.
Rus sentrums - Rome, Montecatini, Florence, Caserta
Hierdie webwerf is 'n nie-winsgewende webwerf wat toegewy is aan die nagedagtenis aan diegene wat in WW2 gedien het. Die bedoeling is om deur foto's en teks te vertel hoe dit was vir die gewone soldaat wat in Italië gedien het. Hierdie spesifieke bladsy bied 'n historiese agtergrond oor die veldtog. Weens beperkte ruimte en tyd het ek materiaal bygevoeg wat ek interessant gevind het ek. Daar is geen manier om die hele veldtog in detail te behandel nie, maar ek sal altyd probeer om meer materiaal by te voeg.
As 'n leser 'n spesifieke vraag het, sal ek dit graag beantwoord en inligting verskaf wat nie op my webwerf beskikbaar is nie. Ek is ook bereid om toestemming te gee om enige materiaal te gebruik aan enigiemand wat 'n versoek per e -pos indien. Dit is om te verseker dat hulle nie van plan is om my materiaal vir kommersiële doeleindes te gebruik nie. Ek ontvang 'n gemiddelde van een e -pos per week van lesers wat op my webwerf gestruikel het en vir inligting geskryf het oor iemand wat 'n geveg in Itlay gesien het. Ek antwoord graag elkeen afsonderlik.
Kyk na my Posbus vir die nuutste e -posse en 'n paar voorstelle.
As 'n skakel om een ​​of ander rede nie werk nie, raadpleeg die werfkaart om 'n bladsy te vind. E -pos my enige probleme wat u ondervind. Kyk na my posbus vir die nuutste e -posse en 'n paar voorstelle.
Stuur kommentaar per e -pos na:
'N Seleksie van e -pos
sedert Januarie 2003 ontvang.
Disclaimer: Hierdie webwerf word nie verbind met enige veteraanorganisasie of enige amptelike Amerikaanse weermag of departement van verdediging nie.
Hierdie webwerf bevat onderwerpe en materiaal waarop kopiereg bestaan, as kopiereg en/of gesamentlike werk. Geen foto's, teks of bladsye van hierdie webwerf mag sonder gebruik word nie voorafgaande skriftelike toestemming. Alle inligting op hierdie webwerf kom uit my private versameling of rekords in die publieke domein of eiendom verkry met toestemming.