Die 33-jarige Louw, wat Saterdag een van die besoekers se plaasvervangers sal wees, het wel ’n maklike antwoord gehad vir ’n vraag oor wat Bok-ondersteuners van die Suid-Afrikaanse spelers in Wellington kan verwag.
“As ons verloor, sal niks drasties verander nie. Ons sal terugkeer en kyk waar ons kan verbeter vir ons oorblywende wedstryde in die Rugbykampioenskap.
De Allende gee nie om wie Saterdag sy teenstander is nie. Ngani Laumape is weens ’n kniebesering wat hy teen Argentinië opgedoen het, uit. Sonny Bill Williams het van ’n skouerbesering herstel en behoort die tuisspan se binnesenter te wees.
“Sonny Bill is een van die bestes ter wêreld, indien nie dié beste nie. Dis op sigself ’n uitdaging. Dit maak egter nie saak wie Saterdag daar (as my regstreekse teenstander) is nie, dit sal steeds moeilik wees.”
Verlede jaar was hy terug op die koerantvoorblaaie toe dit aan die lig kom dat hy moontlik in Belarus op parool vrygelaat en aan Suid-Afrika uitgelewer sou word om vir die skokkende seksmisdade verhoor te word.
Dirk Prinsloo keer dalk binnekort terug na Suid-Afrika om verhoor te word. Hier’s wat sy pa se bure, ’n oudkollega en ’n slagoffer se ma vertel.
Toe een van Suid-Afrika se mees berugte seksmisdadigers landuit vlug, het sy pa ook gevlug – na Parys, ’n pragtige dorpie aan die oewer van die Vaalrivier.
Maar kyk jy deur Dirk Prinsloo se pa se tuinhekkie, kan jy sien die prag van sy tuin en huis het jare gelede verdwyn. Dis byna asof die huis self agter die verval wegkruip. Die bome se takke hang so laag, jy kan skaars die stoep sien, wat nog te sê die voordeur. Die gras en onkruid staan kniehoog.
Die geel kleur van die hoë muur het met die jare verbleik. Die twee houtmotorhuisdeure het lank laas ’n lekseltjie vernis gehad. Die wit hek is met ’n swaar ketting en goudkleurige slot gesluit.
“Hulle gaan nie in nie. Jy kan mos sien die gras en onkruid staan hoog.” Hy hou sy hand hier naby sy knie. “Dit is asof hy eendag net opgehou leef het. Alles het net vervalle geword.”
Net soos Dirk die laaste paar jaar in Belarus, in Oos-Europa, tussen vier mure toegesluit was, is dit asof sy 79-jarige pa ’n gevangene in sy eie huis geword het. Vra jy die inwoners van Parys, weet van die mense nie eens Dirk se pa bly in hul midde nie.