VW en Ford in vennootskap | Die Vryburger
Volkswagen het aangekondig dat hy ’n nuwe elektriese voertuig in die VSA gaan produseer by sy nuwe aanleg in Chattanooga wat opgerig word teen ’n bedrag van $800 miljoen.
Die Duitse vervaardiger begroot om sowat een miljoen van die voertuie te verkoop teen die jaar 2025 en gaan ook na onderhandelings nader aan Ford beweeg.
Die hoof van Volkswagen, Herbert Diess, het die aankondiging gemaak tydens die Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou wat in Detroit aangebied word.
Volkswagen se nuwe aanleg in Chattanooga sal ’n oppervlakte van sowat 560 hektaar beslaan terwyl die ander aanleg in Tennessee steeds voortgaan met sy 3,500 werknemers.
Intussen duur onderhandelinge voort tussen Volkswagen ’n Ford oor die moontlikheid van ’n vennootskap, maar meer besonderhede is nog nie bekend gemaak nie. &larr Ditsem, Elsa Joubert!
Moet howe die vanselfsprekende uitspel? &rarr
15 antwoorde op Goeie nuus vir religieus gestremdes
Stefaan het gesê op Augustus 7, 2010
Gerrit, jy skryf tereg dat om te glo is om op `n sekere manier te leef. Die boek Jakobus wil dit juis so stel dat werke nie bo geloof is nie, maar dat die ware geloof in Christus sigbaar sal word in werke. Geloof, sonder die werke as vrug, is `n dooie geloof. Soos iemand dit onlangs mooi vir iemand anders gevra het:”Is dit jou hart wat praat of is dit net lippe en tong?” Integtiteit is afgelei van die woord integrasie. As daar dus integrasie is tussen wat ek sê en wat ek doen, het ek met integriteit te doen.
gerritbrand het gesê op Augustus 7, 2010
“In Matt 25 lees ons juis van Jesus wat vir sy dissipels vertel van al die wonderlike goed wat hulle gedoen het. Toe vra hulle: wanneer het ons dit gedoen? Dis geloof!”
En die twee kan nie los van mekaar gedink word nie.
hilgaard het gesê op Augustus 8, 2010
Thornton Wilder het die volgende gesê : Moet nooit ‘n man vra wat hy glo nie! Let maar net op waarvan hy gebruik maak! “Glo” is ‘n doodse woord en dit bring die dood mee.
Dis raak gese! Ons maak dikwels die fout om aan “glo” primer te dink as die een of ander inderlike toestand – ‘n “gevoel” dat iets (dalk) waar is. Daardie aspek speel, dink ek, wel ‘n rol, maar die kern van die saak is inderdaad “waarvan jy gebruik maak”. ‘n Mens kan ook se: waarop jy reken, waarmee jy rekening hou, waarop jy waag (of “wet” – om Pascal se metafoor te gebruik). Die aspek van “vir waar hou”, van opinie, dus, is belangrik omdat ‘n mens nie op iets gaan waag of wet of reken as jy geen verre vermoede eens het dat dit iets is wat verdien om op gewaag, gewet of gereken te word nie. Aan die ander kant is sekerheid en die afwesigheid van twyfel egter nie ‘n voorvereiste nie.
langenhoven het gesê op Augustus 9, 2010
Tog wil dit voorkom asof ons nie werklik die lewe van geloof wil leef nie; dit is soveel makliker (en lekkerder?) om te koop en te verbuik, te stereotipeer, te diskrimineer en uit te buit; maar terselfde tyd wil ons glo met vergoeding ‘n ewige lewe van (verbuikers?) genot!
Is hierdie dan nie juis bydraend tot die neiging om geloof te reduseer tot ‘n spirituele keuse of selfs die resultaat van ‘n Goddelike uitverkiesing nie? Dan het my leefstyl of niks daarmee uit te maak nie, of bitter min neigend na niks.
of so iets… 😉
Stel dit so: Gee geloof onvoorwaardelik toegang tot heil (sodat my “leefstyl” irrelevant word), of is daar, naas geloof, nog ‘n verdere voorwaarde, te wete ‘n passende lewenswyse? Eersgenoemde is meer die Protestantse neiging, laasgenoemde meer die Katolieke.
Die swakheid in albei analises is dat geloof, lewenspraktyk en verlossing as drie verskillende goed gesien word wat in die een of ander verhouding tot mekaar staan. Maar gestel die heil is nie ‘n beloning vir (Katoliek), of ‘n aansporing tot (Protestants), ‘n sekere lewenspraktyk nie, maar dat die heil BESTAAN IN, dws dat dit NIKS ANDERS IS NIE AS, die lewenspraktyk. Om “gered te word” beteken dan dat dit vir jou moontlik word om so te lewe, en dit word vir jou moontlik gemaak deurdat jy geloof ontvang – geloof synde om die oortuiging te huldig dat dit die enigste sinvolle manier is om te leef. Dit gaan dan nie oor drie sake nie, maar oor verskillende aspekte van een saak.
Dit sou kon wees?
Flip Theron het in sy boekie “Onbegrensde Genade” die volgende gesê:Ware geloof beteken dat jy niks van jou geloof verwag nie, maar alles van Christus.Ware geloof is om met jou ongeloof te vlug na Jesus.Om soos Paul Althaus te sê: Of ek glo weet ek nie maar ek weet in Wie ek glo.
langenhoven het gesê op Augustus 10, 2010
Ek hou natuurlik van beide antwoorde – dankie.
Veral van die manier om te praat oor geloof, verlossing en lewenspraktyk as 3 “gesigte” van een realiteit (na aanleiding van Dirkie Smit se Gesigte van Liefde).
Is die verdeling van die drie nie die resultaat van ‘n Hellenistiese wereldbeeld (3 verdiepings) gekombineerd met die Dualistiese mensbeeld wat die siel oorwaardeer in relasie tot die liggaam in ‘n tyd wat ‘n radikale individualisme beklemtoon word nie? Op die manier is ‘n geformuleerde uiting genoegsaam vir ewige genot.
As dit natuurlik genoegsaam is kan ‘n mens die formules van ‘n paar gelowe uiter, net om seker te maak dat jy multi-dekking het. Net vir ingeval…
Dankie Gerrit vir die blog inskrywings, dit is great om hierdie dinge telkens in oenskou te neem en (in my geval ten minste te probeer) om nuut te dink daaroor.
“Simul iustus et peccator” het Luther die gelowige genoem, en ook geskryf: “Sondig met oorgawe!”. Soos altyd met Luther, sit hier sowel humor as paradoks in.
Stefaan het gesê op Augustus 11, 2010
In die boek Romeine lê die klem daarop dat mens uit genade alleen gered word, dat geloof `n gawe is, dat mense se werke tot geen verdienste gereken word nie. Jakobus beklemtoon die uitvloeisel hiervan. As ek dan deur die geloof lewe, word dit sigbaar in dade, anders is die geloof wat ek bely nie die papier werd waarop dit geskryf is nie. `n Vriend het eendag die opmerking gemaak oor `n ander ou se doen en late:” Mens kan sien dat hy ook van die boom van die lewe eet.”
gerritbrand het gesê op Augustus 11, 2010
In beginsel ja. Waarvoor ek skrikkerig is, is die idee dat gelowiges, as hulle stip genoeg na hul naaltjie staar, die vrugte sal bemerk. Selfs die verwagting dat ons dit noodwendig in ‘n ander se lewe sal raaksien, is gevaarlik, want (soos Luther uitgewys het) heiligmaking kan ook verborge wees – dis self ook ‘n saak van geloof. Ons ken nie ander se harte, of selfs ons eie hart, nie, en terselfdertyd kan dit wat na heilige dade lyk iets anders wees.
Christus het gesê dat ons aan ons dade geken sal word, want `n goeie boom dra goeie vrugte. Die goeie vrugte wat gesien word is juis nodig, “sodat julle Vader wat in die hemel is verheerlik sal word(Joh 15)”. As iemand dus in sy naeltjie vaskyk, gaan dit nie meer om die eer van God nie, maar om sy eie eer.