Peterjasie Patriot #102
Hoe lyk dit, is julle Krismiskoeke en poedings al klaar gebak? Indien nie, gaan kyk hieronder by die resepte en probeer gerus van hulle. Wie steek nog tiekies in hulle Kerspoeding weg? Weet iemand dalk waar die gebruik sy ontstaan het? Laat my weet en ek stuur 'n paar tiekies aan een van julle wat antwoord.
Ek dink ek gaan ook nou uitspan, so hierdie sal die laaste Patriot vir 2006 wees. Ons gaan vir so 'n week oor Kersfees Kruger Willetuin toe, gaan daar dalk van julle ook daar wees? Laat my weet, dalk loop ons mekaar daar raak. Ons is daar van die 23ste tot die 27ste.
Ek wil julle almal net 'n geseënde Feesseisoen toewens, en as julle op die pad gaan wees, ry asseblief versigtig!
Ek is vroeg in 2007 weer hier!
TOE ek my oë uitvee, is die reënseisoen verby. Ek kan dit amper nie glo nie.
Net nou die dag, so voel dit altans, het ons nog daagliks bladsye vol reënfoto's gepubliseer waaroor ons ge-oe en ge-aah het; elke dag die reënmeter in verwondering uitgegooi en op die oggendvergadering aantekeninge vergelyk oor hoeveel dit in Suiderhof en hoeveel dit in Klein Windhoek gereën het.
Saans as 'n mens in die bed klim kon jy na droomland wegdryf met die klanke van water wat by die geute uitbulder en die lieflike lied van reën op die sinkdak in jou ore. Soggens as jy uitstap op die klam stoep en die mis hang swaar oor die Auasberge, weet jy sommer, nog 'n lekker nat dag lê voor.
Toe ons destyds Elsabé se spesiale goedjies in kartonbokse gepak het vir die trek Kanada toe, was een van die goed wat in haar boks moes in, die lys met reënvalsyfers vir Windhoek van 1933 af. Hoe verduidelik 'n mens vir enige iemand wat in Europa of aan die ooskus van Amerika bly ons beheptheid met reën en water?
Hoe verduidelik jy van kinders wat rondomtalie op die grasperk as dit reën en daarop aandring om met die bakkie deur Windhoek se riviertjies te gaan ry sodat die water dakhoog oor die bakkie kan spat? Die reuk van kaneel-suiker pannekoeke in die kombuis as die hemel grou is?
Net nou die dag snuffel Elsabé daar aan die oorkant van die Atlantiese Oseaan deur haar boks met spesiale goed en kom op die reënvalsyferlys af en skryf dadelik 'n e-pos:
"Hoe verduidelik 'n mens die feit dat as al die mense waar ons ook gaan op aarde, beskutting soek as dit reën, die Namibiese kinders dit nie doen nie? Ané sê, sy het geen nut vir 'n sambreel in Londen nie, dis lekker om nat te reën en die water te voel, en mens word mos gou droog. Mila het toe sy in Europa was en hul sambrele nie opgewasse was teen die wind nie en omdop, die sambrele in die asblik gegooi en gesê, ons het probeer, maar nou dans ons in die reën.
"Ek kan na 3 jaar in Kanada met oor die 100 duisend mere en genoeg water, nie die kraan laat loop as ek tande borsel nie."
Met Elsabé se reënvalsyferlysie hier voor my sit ek vanoggend en speel te lekker vir woorde. So met die eerste oogopslag lyk dit of 1963 met 758 mm; 1934 met 741,8 mm; 1954 met 673,5 mm en 1974 met 621,8 die beste reënjare was. Daarenteen was 1981 met 'n skrale 124,3 mm; 1933 met 133,6 mm; 1982 met 183,6 mm en 1995 met 190 mm die droogste.
En om te dink, ons is nou maar in (Mei/Junie) en ons het vanjaar al 631,2 mm in Windhoek gehad. Die laatjaar reënseisoen lê nog voor en as die wolke saamspeel jaag ons die 1934 en 1974 rekords.
So met die gesels vertel ons vir mekaar hoe bevoorreg ons is om so 'n uitmuntende reënjaar te beleef en dat in die menseheugenis wat nog vir ons voorlê, ons waarskynlik nooit weer so 'n jaar gaan beleef nie. Dis dié die reën CD's en DVD soos soetkoek verkoop. Ons wil hierdie jaar vaslê en daaraan vashou soos 'n kleinnood en ons eie kartonbokse vir spesiale goed bêre.
Dan is daar ander wat meer optimisties is en beduie na globale klimaatveranderinge en dat hierdie jaar net die voorspel tot nog vele sulkes gaan wees.
Ek stuur hierdie aan julle want dit het beslis vir my gewerk en ek dink ons almal het 'n bietjie vrede van binne nodig.
Ek het die eenvoudige advies van wat ek gelees het in 'n artikel gevolg.
Die artikel stel dit so: "Om totale vrede van binne te ervaar moet, jy alles wat jy begin het klaar maak."
Ek kyk toe rond in die huis om te sien wat ek begin het en nie klaar gemaak het nie.
En voor ek toe vanoggend die huis verlaat het het ek 'n bottel rooiwyn, 'n bottel witwyn, Baileys, drie Bacardi Breezers, Jack Daniels,so vier Prozac's, 'n paar Valiums, twee snye kaaskoek en 'n boks sjokolade klaar gemaak.
Jy het geen *%$# idee hoe goed ek voel nie!!!
Ek het my GPS opgradeer en wil nou my Garmin Etrex Venture verkwansel, laat my weet as iemand sou belangstel, die GPS sluit suigklamp vir voorruit asook sigaretaansteker kragkabel in. Ek sal tevrede wees met so R800, dit is so goed as nuut.
Is iemand dalk met Geocaching betrokke? Dit is waar mens GPS koördinate het en dan 'n skat (cache) moet opspoor. Lees alles hieroor by www.geocaching.com
Hier is een van daardie juweeltjies wat op die internet rondswerf.....geniet dit:
Baie dankie vir jou bydrae, Annelie, ek gaan ook van nou af met ander oë na straatsmouse kyk!
TEETYD BY DIE STRAATMOUS
Op 'n Saterdag toe die rugbykoors knetter, stop ek by 'n sypaadjiesmous in Lorraine. Vir houtkoop. Want my ou gryskop het gesê as die Bokke wen wil hy 'n gróót vuur maak en 'n skaapribbetjie opfees. Ek is nie 'n rugbyvrou nie, maar dog toe 'n paar bondels hout sal my goedgesindheid wys. Reeds verkoop die smous sandsteenklippe en palmbome wat ek begeer. En die ou gryskop tel nooit sy kleingeldnote nie. As ek sê ek het dit in die koffieblik in die koppiekas gesit, maak hy of hy my glo.
Só soek ek vir my 'n palm en 'n sandsteenklip uit. Die seningrige smous met die eelthande laai dit saam met die rugbyhout in die kattebak, langs Pick 'n Pay se vleise en kaas en melktert. Gegru kyk ek na die twee eenlit-stompies waar sy middel- en wysvinger eens gesit het. Hy stof sy hande af en vat die R150.
Terwyl hy in die moonbag krap, sien ek hy bewe soos 'n fluitjiesriet. Tot sy vergeelde rugbybroekie se pyp bewe. Eers dog ek hy kry koud. Tog, dis 'n sonmilde dag. En hy's definitief te jonk vir oumensbewerasie. Dalk is hy siek?
Ek vat die kleingeld en kyk in sy gesig. Loodgrys mane onder sy oë, gegroefde mondlyne, hanespoortjies langs sy slape, leweloosheid in sy kykers. Dis soos vaskyk in 'n spieël van wanhoop en droefgeestigheid.
"Jou vingers …" Ek hakkel ontstemd. "Wat het gebeur?"
"Afgekap toe ek houtgemaak het duskant Groenbossies."
Synde 'n erg emosionele mens, ry ek weg met 'n pikswart holtetjie in my gewete. Die afvinger-smous het my gemoed kom omskommel. Wie is hy? Wát is hy? Hoekom maak hy hout by Groenbossies? Hoeveel kinders het hy? Is hy agterstallig met sy huisverband? Het hy polisse, of is almal afgekoop?
Die Bokke wen en my gryskop maak fluitend vuur. Die swart gewetensholtetjie vergroot toe die smoushout vlamvat. Toe ek die afgeëete ribbebene bekyk, wonder ek wat die smous se kinders as aandkos kry. Ek onthou die bewende hand met die stompievingers en 'n huilte wil my oorkom as ek dink dit kon ék gewees het wat noodgedwonge by Groenbossies moes gaan houtmaak.
Twee weke. Die swart holtetjie word ál groter. Ek probeer my seëninge tel, maar die stompievingers en hanespoortjies druk aanhoudend tussenin.
Totdat ek op 'n oggend besluit: ek mag nie langer hartseer tablo's skep waar dit dalk glad nie bestaan nie. Ek maak 'n fles tee, vat twee bekers en sit af na die smous se staanplek. Parkeer; haal die teegoed uit en wag kruisbeen op die gras terwyl hy één bondeltjie hout aan iemand verkoop. Hy bêre die silwergeld in sy moonbag en gaap my aan asof ek 'n ruimte-neerdaling is.
"Ek het tee gebring," en ek skroef die fles oop, asof ek dit elke dag só op die sypaadjie doen. "Want ek wil iets by jou kom hoor."
Ons praat. Ons drink tee. Ons praat nog baie. Oor afdankingspakkette en balju's en afgekoopte polisse en die honger hond wat op die oudagdrumpel lê en hyg.
Dis swaar om getuie te wees van hoe 'n toegeskulpte mens oopbreek; nog swaarder om 'n uitgegroeide man te sien wurg-huil. En nóg swaarder om te weet ek woon knus in my Victoriaanse huis met die uitstulpvenstertjies neffens die grasvelde van die perdryklub. Eet ribbetjies wanneer ek wil; koop palms en klippe; maak vuur met brandhout waarvoor iemand anders sy vingers duskant Groenbossies afgekap het.
Hierdie land en hierdie tye vra hoë offers. Offers wat soms tot op die kaal been sny. Iémand moet daardie offers altaar toe bring. Straatsmouse, eienaars van worsrol-stalletjies, grassnyerdienste, onervare sweisers, groot mans wat biljette uitdeel, motors oppas en koerante aflewer.
Tog, dalk is hierdie offermense beter daaraan toe as ons wat luilekker DSTV kyk en spyskaart-steaks eet. Want in die klim van hul opdraandes word hulle bene taaier. Oorleweningsfiks. Gedwonge broodlyners wat in die huidige lewe tot die droesem getoets word. Om dalk in 'n volgende lewe met groen weivelde geseën te word.
Van daardie teedrinkdag af is dit my beleid om straatsmouse as my meerderes te sien. En áltyd 'n 10% eerbied-fooitjie by die eindtotaal te voeg.
As ek soek vir 'n webwerf om hier te plaas, gaan ek eenvoudig na Die Knoop toe, en daar, tussen die duisende Afrikaanse webwerwe sal ek vir seker een kry. Hier is nou 'n interessante webwerf oor 'n interessante gesin, gaan kyk gerus, klik net op die skakel hierbo!
Musiek: Konsertina-settees; verwerk: CHRIS LAMPRECHT
In die middel van die winter is dit baie koud en nat,
in die somer val die reën dat die water spat,
in die middel van die herfs is die blare rooi,
maar die allermooiste ding is 'n lentenooi.
Voëltjies sing, en die voëltjies fluit,
nuwe, nuwe lewe in die lentetyd.
Konsertina-settees, soos opgeteken deur Chris Lamprecht by oom Andries van Nieuwenhuizen van Lydenburg. Die teks en melodie uit "Dit kom van ver af" van Chris Lamprecht (Die Staatsdrukkery, Pretoria)
Dis Kersoggend en die leraar is vroeg by die kerk om seker te maak dat alles reg is vir sy Kersdiens...helaas die krip is leeg! Hy vra rond tussen die mense wie die pop kon vat wat die Kind moes uitbeeld. Iemand sê dat hulle Jannie die koster se seuntjie vroeër om die hoek sien verdwyn het met iets in 'n kombersie toegedraai.
Hy stap oor die pad na die huis van die koster en klop aan. Die vader vertel hom toe dat Jannie en sy maats reeds vroeg weg is na die parkie waar hy met sy nuwe fiets gaan spog het.
Die leraar stap verder die straat af na die park. Van ver af sien hy reeds vir Jannie ry met die fiets en iets agter op die fiets vasgemaak in 'n babakombers.
Hy roep Jannie nader en sien dat dit wel die pop is wat die Kind in die krip moet uitbeeld en hy vra vir die seuntjie waarom hy die pop gevat het.
Die outjie sê toe: "Oom dominee ek het gebid vir 'n nuwe fiets en het Jesus belowe dat as ek dit sou kry, hy die eerste 'ride' op my fiets sou kry... daarom moes ek Hom vanoggend gou 'leen' om my belofte na te kom"
Net vir julle Boere!
n Mens kry boere wat nie tipiese boere is nie. Veral jou tjekboek boere.
Dit is die dokters, prokureurs, eiendomsagente en 'n arsenaal onbeskaafde, ryk gomgatte wat hulle geld in die stad as "panelbieters" of aandelemakelaars gemaak het. Hulle is nie ware boere nie.
So 'n halfwas boer se grond is klaar betaal, sy krippe lek nie, sy lyndrade hou jou wragtig beeste binne en sy hekke hang nie. Sy 4x4 bakkie het 'n CD-speler, is altyd blink, het skoon nuwe bande en trek 'n nuwe Venter waentjie. Sy seuns neem dramalesse en weet absoluut niks van 'n kettie of dikmelk af nie.
Natuurlik onder die ware boere is daar juis die een wat ook probeer anders wees. Hy dra denim langbroeke en gholfkepse, hy borsel sy tande voor brekfis, gebruik sy eie handdoek en spuit goed onder sy arms.
Vir so boer moet jy versigtig wees...hy het waarskynlik nog nooit 'n Joseph-Rogers mes gesien nie. Hy drink Pinotage by ete, braai vis pleks van tjops en maak die kar se deur vir sy vrou oop. Hy is n "sissie".
'n Regte boer dra n hoed. Ou boere dra ou hoede met 'n wye rand wat na jare se sweet ruik. Nuwe boere dra 'n nuwe hoed wat heel onvanpas soos 'n vars miskoek op sy kop lyk. 'n Boer rook 'n kortsteelpyp wat hy met 'n hoenderveer skoonmaak. 'n Boer drink brandewyn met brakwater of Coke.
En hy drink hom sterk, 4 vingers sterk. Sonder ys.
'n Boer se vrou kan kassies tamaties pak, 'n koolstoof brandmaak, truie brei, pap wiele omruil, 'n rinkhals agter die yskas doodslaan, duwweltjies uit voete uithaal en babatjies vang.
'n Boer verneuk niemand nie, behalwe die keiser. 'n Boer betaal nie belasting nie, net BTW, wat hy terugeis. 'n Boer het 'n dubbelloop-haelgeweer, 'n ou Lee-Metford, 'n nuwe 30-06 en 'n .22 geweer.
Hulle lê bo-op die hangkas, want hy het nie 'n geweerkluis nie. 'n Boer het ook nie 'n tyddeel nie, maar baie tyd. Hy slaap smiddags tussen 1 en 2.
'n Boer het net 1 pak klere wat hy kerk toe en troues toe aantrek. Die pak is te klein. Die boer gaan kerk toe maar stem nie saam met die sinode se besluite nie. 'n Boer praat nie Ingels nie, buiten 'n klompie in die kolonie en Natal. Maar hy kan 'n swart taal praat. Wanneer 'n werker die hek laat ooplê en die beeste in die lande kom, praat hy verskeie tale gelyk. En innig.
'n Boer het deesdae 'n sakrekenaar, veral by die vendusie. Maar hy sukkel steeds om uit te werk hoeveel water sy boorgate het, veral as hy sy plaas wil verkoop aan iemand wat wil weet hoeveel water daar is sodat hy bankrotbossies, met 'n geleerde naam van tamaties, kan plant.
'n Boer glo nie in gesinsbeplanning nie. Min kinders los hy vir die Ingelse, vir mense wat nie n groot werf het nie en diegene wat vir hulle vleis moet betaal. 'n Boer se seuns kry 'n beurs vir die skoolkoshuis en speel rugby, nie krieket nie. Na skool gaan hulle universiteit toe.
Daarna kan hulle nooit weer boorgatpype trek nie en word vaal ouditeurtjies in gryspakke en blink leerskoene wat hulle pa wil leer boer as hulle vakansies met hulle sagte handjies kom kuier.
Niemand skiet deesdae meer verniet op n boer se plaas nie - net die bankbestuurder.
'n Boer weet meer van politiek, die ekonomie, die jongste kriekettelling in Indië, aandele pryse, vroue-operasies, die goudprys, stakings en koekresepte as enige iemand anders, want hy luister heeldag draadloos in die Isuzu.
'n Boer glo nie aan nuwe bande vir sy bakkie nie. Hulle moet glad wees anders ry hulle nie lekker in die sand nie.
'n Boer huil nie, behalwe as die eerste bulkalf van die seisoen aankom of sy dogter eerste op die skool sportbyeenkoms kom. Hy kry nie seer Nie en gebruik nie pleisters nie, maar hy dra sy hele lewe lank verbande, twee op elk van sy drie plase.
'n Boer skei nie, hy gaan net dood. Ryk boere gaan arm dood en arm boere gaan ryk dood. 'n Boer se testament lyk anders as ander mense s'n.
Sy vrou en dogters erf niks grond nie, sy oudste seun erf alles en verloor weer alles - omdat hy dinge op die plaas probeer doen wat sy pa altyd geweet het nooit sou werk nie.
'n Boer gaan dan hemel toe...
Dit is FEESTYD!! heerlik, heerlik was die 2 Kersboomfunksies wat ons hierdie week al gehad het.
Ek deel gou in die vreugdes met julle en weereens baie dankie aan almal wat dit moontlik gemaak het om 'n kinderhart so baie bly te maak!
PRESIDENT KRUGER KINDERHUIS 21 November 2006
Heel eerste wil ek vir Danie en Annatjie BAIE dankie sê! Hulle was in beheer van al die reëlings en werk vir hierdie funksie!
Baie dankie julle twee vir al julle bystand en groot liefde vir die kinders. Julle ondersteuning vanaf die begin van die projek word opreg waardeer!
Was dit nou vir jou 'n fees! Vroegmiddag trek die wolke saam (net soos verlede jaar) en ek dink benoud dat ons weer lekker nat gaan reën - maar toe besef ek - "Die reën veral op hierdie dag is 'n blessing! Water gee lewe! en die kinderhuiskinders gaan 'n heerlike kersboom hê! Toe ons arriveer hang daar 'n klomp dogters soos vinke uit hulle kamervensters en groet ons met volle oorgawe! So lekker om kinders te sien lag!
So 'n aptytwekkertjie voor die tyd vir 'n paar seuns is 'n "Blou bul bal geteken deur al die spelers" (Ek weet van 'n hele kolonie mans wat hulle voortande daarvoor sou gee! ) Geen groter vreugde - hulle straal en hou die balle so styf vas dat ek bang is dit sal afblaas! Dankie Bulle - julle bly tops vir ons!
Ds Jan Venter open met 'n getuienis van sy eie lewe as kind en die kinders hang aan sy lippe - die storie van sy lewe is hulle storie ook! Die boodskap is van "vorentoe kyk - wat in die verlede gebeur het is verby - wat in die toekoms gebeur is in jou hande!" en die kinders stem heelhartig saam!
Toe is dit geskenke tyd. Danie wat sy lyf kersvader hou - sweet lekker onder die rooipak. En toe hy sy verskynig maak roep een outjie "Hallo Oom Danie!" en net daar bars hy toe amper die kleintjies se "bubble". Gelukkig is die geskenke belangriker as die identifikasie en word hy uit volle bors verwelkom! Soos wat die name uitgelees word vat dit heeltemal te lank vir party van die kleiner outjies en hulle skuif al hoe meer vorentoe - sit toe al amper ook op kersfeesvader se skoot! Ons almal wag in spanning om die meisie wat nou al "4 jaar vir 'n cd walkmen vra" se gesig te sien wanneer sy haar pakkie oopmaak. Die groot wag is die moeite werd!
Ek glo nie sy het verwag om dit wel te kry nie! - Sy begin die papier so staaaadig oopmaak (seker ook maar bang vir 'n teleurstelling) en meteens gee sy 'n gilletjie "Dit is 'n cd walkmen" en jy sien net papiere waai! Ek het nog nooit 'n kind so gelukkig gesien nie!
Almal se wense het waar geword - tenminste een van die artikels waarvoor hulle gevra het is in die geskenkpakkie en vir party wat nie te duur geskenke gevra het nie is daar sommer iets van al drie die wense!
'n 11 jarige dogtertjie kom vra vir my 'n lappie of 'n sakdoek, ek dog dit is vir 'n ligte verkouetjie. Die volgende oomblik staan sy met 'n tand in haar hand!. "Hier is hy tannie ek het net gou my maatjie se tand getrek - sy wissel mos nou!" Nou ja - daar het jy dit . Hoop die tandemuis het sy ding kom doen. (sien haar foto binnekort op die webwerf www.danvillehulp.co.za)
Oral sien jy net hoe die kinders met hulle nuwe speelgoed speel - en daar kom so warm en dankbare gevoel in jou hart dat daar soveel wonderlike mense daarbuite is met soveel naasteliefde om vreugde en geluk in kinders se lewens te bring - weereens baie dankie.
Ons sluit die funksie af met 'n heerlike braai en lekker verversings! - so baie dat daar vir hulle oor is vir die volgende dag ook!
(Ek ry omtrent 8 uur daar weg reguit hospitaal toe - en kwart voor elf word ons kleindogter prematuur op 34 weke gebore 2.03kg!
2 uur die nag klim ons in die bed -dankbaar dat alles goed afgeloop het!)
Baie DANKIE aan Alicia Keyser wat hierdie jaar weer kans gesien het om Kersfees vir ons kinders 'n fees te maak. Sy het eiehandig
370 geskenke ingesamel, in die mooiste papier toegedraai, en heerlike lekkergoedpakkies gemaak. Dankie Alicia - ons waardeer dit opreg!
Toe Alicia met 'n sleepwaentjie propvol geskenke opdaag en Vader Kersfees sy verskyning om die hoek maak was daar VREUGDE!!
Sy takbokke was al so moeg - die horings het gehang en daarom moes tannie Alicia maar inspring en help aanry! Gou-gou is almal in plek en word die gaste onthaal met 'n toneeltjie en die lieflikste kersliedere.
My gunsteling liedjie "Hoe groot is U" laat my keel weereens toetrek! Ek hoor "hoe groot is U" en voor my sien ek 'n see van minderbevoorregte kindertjies met groot afwagting op hulle gesiggies! En ek weet God se genade is so groot en HY is so getrou!
Deur SY werking kan ons vandag so 'n titseltjie vreugde in hierdie kinders se lewens bring.
Die spanning loop hoog - hulle is nie meer lus vir sing nie - nou moet die geskenke uitgedeel word - en Kersvader doen sy ding. Elkeen word op sy skoot getel - kry 'n lekker drukkie en 'n pragtige geskenk! Een klein seuntjie kry hom aan sy baard beet - en amper "ontmasker" hy vir Vader Kersfees! Die ogies blink en die bekkies lag groot oop - sommer so diep uit die keel wanneer die papiere afgeskeur word! Vir ander heel klein babatjies is hy 'n verskrikking en skreeu hulle blou-moord op sy skoot! Die geskenk is darem 'n troos van hierdie "vreemde verskynsel"
Terwyl Alicia die geskenkies vir Kersvader aangee sien ek hoe "sag" haar oë word - en ek weet haar ure se harde werk - is met die grootste geskenk beloon! Wat is meer kosbaar as vreugde op 'n kindergesiggie?
Ons sluit die funksie af met Koeldrank, roomys en fris lekkergoedpakkies. Toe die outjies so by die hek uitstap weet ons "Vanaand is daar so baie gelukkige hartjies - en kan hulle met 'n glimlaggie en dalk geskenkie in die arm aan die slaap raak.
BAIE, BAIE dankie aan al ons ondersteuners - wens so julle kon almal by wees wanneer die geskenke uitgedeel word.
Peter gaan vandag begin om die foto's op die webwerf te laai www.danvillehulp.co.za hou die webwerf dop en geniet die foto's
Smelt botter in kastrol en roer die res van die bestanddele daarby. Meng goed. Skep in gesmeerde, gevoerde koekpan en bak in oond van 160ºC vir 1 tot 1¼ uur of tot gaar.. Haar uit oond, laat effens afkoel en keer uit. Laat goed koud word en bewaar in lugdigte houer tot benodig.
Ek wil vandag vir jou 'n belangrike vraag vra.
As jy die antwoord weet of self ervaar het, stuur dit asseblief vir my aan.
Die vraag is hoekom gooi mense tou op wanneer iets nie na hul sin verloop nie? Of anders gestel, hoekom sien jy 'n teleurstelling as die einde van die pad? Ja, in uiterste gevalle self die einde van jou lewenspad – die teleurstelling so groot, jy sien nie om langer te leef nie.
On almal ervaar een of ander tyd teleurstelling. Soms 'n teleurstelling in jouself en ander kere in mense van wie jy dit nie verwag nie.
Hoe gemaak met teleurstellings in jou lewe? Jou hart is flenters en jou siel is in stukkies geskeur. Sterk emosies spoel deur jou – emosies soos woede, verwerping en jaloesie.
Dit is juis hierdie diep emosionele toestand van teleurstelling van jou oordeel aantas, maak dat wraakgedagtes jou oorheers en verhinder dat jy voluit lewe.
Hier is drie dinge wat jy doen om jou te help om teleurstelling te oorkom:
§ Kies 'n stil plek waar jy weg van alles kan sit of lê. Maak jou oë toe en raak heeltemal ontspanne. Konsentrasie op jou asemhaling, word rustig. Moenie op jou teleurstelling fokus nie, konsentreer op jou asemhaling. Kies 'n positiewe stelling en herhaal dit oor en oor.
§ Visualiseer - terwyl jy so ontspanne lê - jy is op 'n "rollercoaster" (wipwaentjie) – soms is dit rustig en ander kere spoed jy teen angswekkende spoed ondertoe; soms is jy gillende onderstebo. Sien hoe jy die wilde jaagtog beleef, al die draaie en kinkels tot die wipwaentjie veilig stop. Speel in jou gedagtes die wipwaentjie vorentoe en agtertoe. Stop die waentjie wanneer nodig, jy is in beheer. Herinner jou daaraan elke teleurstelling en terugslag gebeur soos op 'n "rollercoaster" rit, soms is jy onderstebo, ander kere gillend. Maar visualiseer jy is in beheer en raak dan rustig. Ontspan. In jou wipwaentjie is daar ook rustiger tydjie en hoogtepunte, en eventueel bereik jy die eindpunt suksesvol. Visualiseer hoe jy ook jou doelwitte en jou eindpunt bereik, al is daar ondertebo tye in jou lewe.
§ Moenie by die teleurstelling vashaak nie, fokus op jou doelwitte. Wees kreatief en vind nuwe maniere op by die eindpunt te kom. Onthou wanneer een deur in die lewe toegaan, gaan 'n beter deur en nuwe geleenthede oop.
§ Behou perspektief. Vandag se grootste ramp is dalk oor 'n paar maande 'n kleinigheid.
§ Moenie moed opgee nie – vertrou, bid en bly hoop.
Soos ek die goeie aanneem, sal ek nie dan ook teleurstellings aanvaar as deel van die lewe nie? Ek kan wel nie die verlede verander nie, maar vandag het ek weer geleentheid om nuut te begin.
Ek het ondervind dat 'n groot teleurstelling soms 'n baie positiewe draaipunt in my lewe voorafgaan.