My ‘feëtjie en kabouter’ mamma. – Bali Drome
My ‘feëtjie en kabouter’ mamma.
Dit was so deel van haar menswees. Die storie wêreld.
My drie meisiekinders het die wonder daarvan beleef. Ure lank het hulle hul Barbie poppe voor ouma laat paradeer, en saam met haar stories geweef oor hul lewens.
Hul troeteldiere het in karaktertjies verander, met ñ ‘gevoelte’ en persoonlikheid. Blomme in die tuin het name gekry, en saans saamgedans onder ñ sterre hemel vol feëtjies en vuurvliegies. Elke pop moes nag gesê word, en liedjies het die speelgoed aan die slaap gesus.
Dit was my mamma.
Die werklikheid van haar bestaan was bietjie hard. Haar gestremde seuntjie het bitter baie aandag vereis. Na my pa se dood sommer vroeg in hul huwelik, het sy drie werke gehad. Gelyktydig. Net sodat ons drie kinders kon droom.
Ja, dit was haar manier om weg te kom van ñ harde werklikheid. En sy het ons saamgevat, ons op ñ sagte manier die verskil tussen goed en sleg geleer. Hekse en prinsesse. Maar altyd was daar die wete, die goeie gaan oorwin. Daar is ñ beter kant in elke verhaal.
Vandag besef ek, dit wat ek is, is haar nalatenskap. Haar geskenk aan my. Om die wêreld deur ñ sagter bril te sien, volgens Die man met die Hoed.
Sy het altyd ruimte gehad vir die onvolmaaktes, die stukkendes, dié wat honger was.
Diere was haar grootste maats.
Feëtjie en kabouters. Deur haar stem, deur hulle aan ons te bied, het sy ons gelei. Ons geleer. Ons gebrei.
Ons is nie gevrywaar van foute nie. Ons het soms te maklik die sleg mis gekyk. Die verkeerd ontken.
Vir een van ons was die werklikheid op die ou end net té werklik.
Sy sal altyd my sagte mamma bly. Die dogters se storie ouma.
En soveel ander mense se rolmodel en steunpilaar.
ek verlang vandag, my Moeks
Ek was reeds 34 keer op die Bali eiland, meestal om vir ons invoer maatskappy aankope te doen. Daar is so baie wat ek met mense kan deel; mense wat beplan om oor te gaan, of net ouens wat droom oor n eiland vakansie. Ek is nou in my middeljare, en vlieg reeds van 2004 af Indonesië toe. Ons het 3 dogters, 2 seuns en 6 kleinkinders.	Beskou all artikels deur travel460
Author travel460Posted on Februarie 11, 2017 Julie 18, 2017
14 thoughts on “My ‘feëtjie en kabouter’ mamma.”
Februarie 11, 2017 om 3:15 nm
O so pragtig geskryf. Sy klink na so ‘n spesiale mens.
Februarie 11, 2017 om 4:01 nm
Sy was, Seegogga. Ek mis haar. Hoe gaan dit met Gerda?
Februarie 11, 2017 om 5:05 nm
EK hoop goed! Nog op pad na herstel, maar getting there. En jou dogter?
Februarie 11, 2017 om 5:42 nm
Februarie 11, 2017 om 6:03 nm
Sy was beslis n baie baie spesiale mens! Lief vir tannie
Februarie 11, 2017 om 6:07 nm
Aha! – so there really are fairies!
Februarie 11, 2017 om 6:09 nm
Februarie 11, 2017 om 6:26 nm
Sou dit nie wonderlik wees om nog een kans te gehad het om by ‘n mens se mammie te sit en haar te vertel hoeveel sy vir jou beteken het nie…
Februarie 11, 2017 om 6:29 nm
Praat jy darem nou waar woorde, Frannie.
Februarie 12, 2017 om 1:37 vm
Sy was n baie besondere vrou.
Februarie 12, 2017 om 1:00 nm
Pragtige vrou. Mooi geskrewe stuk.
Februarie 12, 2017 om 8:09 nm
Sjoe… jy skryf so diep… dankie!
Februarie 13, 2017 om 10:43 vm
Wat ‘n mooi nagedagtenis. 🙂
Februarie 13, 2017 om 7:31 nm
Vorige Previous post: As jy saam met ouma rondtoer.
Volgende Next post: En wat daarvan?
Lê-Jou-Eier: Vertel ñ spookstorie.
'ñ Sekere soort' sielkunde. (Boeta vervolg)
Dankie my Vader, dat ek onthou-dae mag hê.
Wat wil ouma se kind eendag word?
ñ Plek om te kan kuier.
ñ Week, en vat die sleutel saam.
ñ Bloggachino...Dis Storieklong se woord.
Die verjaarsdag lysie.(Boeta deel 3)
‘ñ Sekere soort’ sielkunde. (Boeta vervolg)
ñ Bloggachino…Dis Storieklong se woord.
Dis Maandag en ek droom alweer.
ñ Kykie in die lewe van…
Ek moet ophou aartappels eet!!!
Lê-Jou-Eier:Sulke vriende het ek nie nodig nie…
Ek gaan blykbaar ysland toe trek.
Vandag, lank, lank gelede.
Lê-Jou-Eier: Fluister liefdeswoordjies in Afrikaans.
Om my mond te hou.
Agtergrond. En voorgrond.
ñ Land van uiterstes.
Ouma en oupa-tyd. En beurtkrag.
Weke gelede al het ek jou “remove”. Jy volg my blog nie meer nie.
ñ Veilige mens.
Lê-Jou-Eier: Oorgeërfde eienskappe.
Hoog in die takke.
Sou ek inpas…?
Om te groet.
Nooit te oud nie.
Om ñ praatbeurt te kry.
Miskien. Man, ek weet nie.
Lê jou eier- Waarvoor is ek bang?
Die soen van ñ engel.
My cheatin heart…
Ignoreer dit net. Dalk kom alles reg.
‘Die skrik is nog in my lyf.’
Die rigting van die wind.
ñ Geheue soos ñ olifant…
Lê-Jou-Eier: Wat sal ek saamvat? Maar Hester…
Wat van jou tattoos?
Ek het ge-wat…!
Ek soek my ma.
As die wet jou finaal faal.
Tannie Lenie Engels kòn klere maak.
Dankie dat jy my innooi.
Om te luister…12/09/2017
Dis foeitskerneels vir jou.
Una skryf haar eie grafskrif.
Om saam met die visse te slaap.
En so kom my ‘Panne-roots’ toe ernstig deur…
Die huis langs die dam het moeilikheid.
Woorde sonder ritme.
‘It is done…’ Klaar oorgetrek.
As ñ nuusberig tot familievermaak lei.
En toe. En toe. En toe.
Ek is toe sowaar nie meer vandag se kind nie!
Die deurslaggewende faktor.
Om te gee, maar ook te ontvang.
Tyd. En wonde.
Kan ek dit waag.
O? Jy wil graag ñ wat wees? Mmm…
En steeds bly ek leer.
ñ Holte vir my voet.
Die kleur is terug.
ñ Geheime liefde.
Op ñ eiland iewers.
ñ Ander soort gawe.
As ñ seuntjie by ouma-hulle intrek, EN DAAR IS ñ KAT!
Ma, hoe nou…?
Die hunkering van ñ siel.
Iewers is iets drasties verkeerd!…
Lekker onthoue is goed.
Die kwaad is verby.
Ek sê jou, ek het die antwoord!
As ek julle net kon wegsteek.
Oorgedra van geslag tot geslag…
Die lag met ñ traan.
Môre begin ek by die gym.
ñ Tyd en ñ plek.
Verlate ken nie ouderdom nie
Sommer net ñ gedagte vir my dag.
Die ‘toe’ Smartieboks.
As mens jou eie smaak ontwikkel.
Die week van die deur.
Om nie woorde te wil sê nie.
As ek ñ keuse kon hê…
Vertel my. Ek wil weet.
Bang om dood te gaan…?
Die Woord in my hart.
Ek salueer die jonges.
Vir Bertus en Carien.
Wayan, hou verby…
Hoekom is ons so bang vir mekaar?
Bly net beweeg…
As jou hart gesteel word…
Die lang wag is verby.
Wie gaan jou optel?
Die pad wat ons moet stap.
Waar kom hemelbeddens vandaan…?
Kom ons laat blaas die perde ñ bietjie…
My geheime wegloopplekkie.
‘Die keer met die sampioentjies…’
So jý dink nie so nie?
Vreesloos. Of net onkundig?
Ja, ek onthou nog baie goed.
En wat daarvan…ek het stokkies gedraai!
My blok mense.
Ouma, ons is uitverkoop!
Sal mamma my vriendin net bietjie gaan vashou, asb.
Is dit werklik mý stryd.
Die lughawe sluit.
ñ Houer vol stories.
As ek na jou kyk.
O nee. Nie vandag nie.
Hoef ek meer te sê?
Ek het jou nodig.
ñ Geheime eiland.
Iemand vermoor die duiwel!!??
Om amper agt te wees…
Bali Drome Create a free website or blog at WordPress.com.