Brexit is 'n sogenaamde kofferwoord wat uit die samevoeging van British en exit gevorm is om na die Verenigde Koninkryk se onttrekking uit die Europese Unie en die politieke proses, wat daaraan verbonde is, te verwys. Na aanleiding van 'n konsultatiewe referendum, wat op 23 Junie 2016 gehou is en waarin 51,9 persent van die uitgebragte stemme ten gunste van 'n onttrekking was, het die Britse eerste minister Theresa May op 29 Maart 2017 met 'n formele brief aan die president van die Europese Raad, Donald Tusk, Artikel 50 van die Verdrag oor die Europese Unie (dikwels Lissabon-verdrag genoem) in werking gestel. Dié artikel reël die onderhandelingsproses tussen die Europese Unie en 'n lidstaat wat hom uit dié organisasie wil onttrek en maak voorsiening vir 'n onderhandelingstydperk van twee jaar.
Volgens die Oxford Dictionary, wat Brexit as trefwoord in die derde uitgawe van sy gesaghebbende aanlyn-woordeboek lys, is die term vir die eerste keer op 15 Mei 2012 deur Peter Wilding in blog-bydrae vir EurActiv gebruik. Vyf maande later het dit in 'n artikel van die invloedryke Amerikaanse dagblad Christian Science Monitor voorgekom.
Die Verenigde Koninkryk het op 31 Januarie 2020 die eerste lidstaat geword wat die EU amptelik verlaat.
Lidstaat met "opt-outs" (uitsonderings)Wysig
Die Verenigde Koninkryk se toetreding tot die EEG in 1973 is uitsluitlik deur ekonomiese oorwegings bepaal. So was die land nooit bereid om sy nasionale soewereiniteit ten gunste van toenemende politieke integrasie aan enige sentrale EU-liggame op te offer nie. In ooreenstemming met hierdie beleid was die land ná onderhandelinge met die EU geregtig op uitsonderings ten opsigte van drie belangrike beleidsterreine:
Buitelandse handel: Afnemende belangrikheid van EU vir die Britse ekonomieWysig
Die Europese Unie se gemeenskaplike mark maak tans nog nie voorsiening vir die onbeperkte vrye handel wat dienste betref nie. Dit moet die Britse ekonomie, waar die verskaffing van dienste tagtig persent van die interne handelswaarde uitmaak en sowat driekwart van uitvoere verteenwoordig, 'n uiters belangrike rol speel en die land noodwendig in 'n nadelige posisie plaas. Die VK se konsep van vrye markte en handel met goedere én dienste, wat sterk verskil van Duitsland en Frankryk se tradisionele handelsbeleid, sou van die land, net soos die gemeenskaplike taal en kultuur, volgens sommige Brexit-voorstaanders 'n moontlike kandidaat vir toetreding tot die Noord-Amerikaanse Vryehandelsone (NAFTA) gemaak het — 'n voorstel wat al jare voor die Brexit-referendum deur sommige analiste gemaak is en deel van die post-referendum-debat geword het. Handel met die VSA verteenwoordig sowat 'n kwart van alle Britse uitvoere en 'n vyfde van die VK se invoere.
Modaliteite vir die VK se onttrekking uit die EUWysig
Artikel 50 van die Lissabon-verdragWysig
Ooreenkoms tussen die VK en die EUWysig
Die Verenigde Koninkryk se uittreding op 31 Januarie 2020 en begin van die oorgangsfaseWysig
China belangriker vir EU as Verenigde Koninkryk en BrexitWysig
Analiste wys daarop dat die Europese Unie moontlik kosbare tyd met Brexit-onderhandelinge verspil terwyl die Volksrepubliek China as tweede grootste ekonomie ter wêreld die grootste uitdaging bly. China is blykbaar besig om sy ondernemings met massiewe staatsubsidies tot wêreldmarkleiers te ontwikkel, terwyl die belangrikheid van Chinese maatskappye in die staatsektor - onder regstreekse beheer van die regering in Beijing - blykbaar weer toeneem. Dit is andersins 'n belangrike afsetmark vir ondernemings uit die Europese Unie en 'n belangrike vennoot vir onderhandelinge oor klimaatbeskerming en die hervorming van die Wêreldhandelsorganisasie (WHO).