Kleinhuisie | Leon von Moltke se blog
« So en sulke
29/07/2011 deur leonvonmoltke
Mense kan baie nostalgies raak oor hulle kinderdae, maar die een ding waarna niemand seker verlang nie is ‘n kleinhuisie. Op Okanakasewa was daar ‘n kleinhuisie so agter die stoor. In die dag was dit nie te sleg om daarheen te gaan nie (as mens by die spinnekoppe verby kyk en jou neus toedruk), maar in die aand moes jy met ‘n flits in die donker soontoe loop. Daarnatoe was nog OK, maar oppad terug huis toe het dit altyd gevoel of iets jou van agter gaan kom vang.
op 29/07/2011 at 7:31 vm | Antwoord Leon
Ja, ek het ook kortstondig die kleinhuisie-wandelpad moes loop!
Maar nog ‘n groter ellende vir my was as volg. So om en by 18 jarige ouderdom het ek gereeld my meisie inryteater toe gevat (gewoonlik die sg “second show”), en gewoonlik Dracula of ‘n soortgelyke iets. Meisies word mos bang en soek gou ‘n dapper man om aan te klou!
Nouja, na die fliek het “dapper man” na sy ouerhuis op ‘n plot teruggekeer en sy ou karretjie onder die afdak by die ander voertuie gaan parkeer. Seker so na 12 in die nag.
Plotte is maar donker en stil plekke daai tyd van die nag…en die agterdeur is seker so 30 meter van die karre af…en die wind deur die wilgerboom maak sulke groteske dansende gedaantes teen die maanlig…
Maar dis als niks nie, ek meen selfs die flippin gestoei om die agterdeur met ‘n onderstebo-gedraaide sleutel oop te sluit is ook OK, maar as ou Jan (die mak donkie) onverwags hier neffens jou balk, kom jy op ‘n onverklaarbare manier die huis binne…. en die eerste wat jy doen is om seker te maak jou broek is nog in ‘n higieniese toestand!
op 29/07/2011 at 7:53 vm | Antwoord demoerin
Ek was dan dalk gelukkig. Ek kannie enige kleinhuisies onthou nie.
op 29/07/2011 at 7:55 vm | Antwoord Cindy
When I was a child, we went to visit family friend is Excelsior. I went to the kleinhuisie and was sitting there when I heard a noise. I looked behind me and there sat the biggest brulpadda I have ever seen. I think I flew out of there without touching the floor, my broeks around my ankles.
op 29/07/2011 at 8:11 vm | Antwoord Prinses
Die wonderlikste kleinhuisie in die land was Linda Redfern se Black Dog and Duck by die Vleie in Wildernis. Dit was so effe teen ‘n kop en so privaat dat jy die deur kon ooplos en oor die vleie sit en kyk en soms, as jy gelukkig was, het die tjoek-tjoek verby gekom – omtrent veertig meter onder jou troon!
op 29/07/2011 at 8:25 vm | Antwoord Olga
ek ken ook nie die kleinhuisie nie. Maar my papa was mos n bouer. 😉 tog na aanleiding van jou naamgenoot se 5c dink ek dinge kon snags interessant raak rondom die huisie.
op 29/07/2011 at 8:28 vm | Antwoord Olga
tog is daar steeds vandag, 2011, ene by n piekniekplek n paar km van hier.
op 29/07/2011 at 9:10 vm | Antwoord Bileam se Donkie
Ja, die reuk van die Plonspardoemps!
op 29/07/2011 at 12:37 nm | Antwoord MaanKind
Ja-nee, daar is wragtag niks nostalgies aan ‘n kleinhuisie nie!
op 29/07/2011 at 2:46 nm | Antwoord klippie
Veral nie as jy daar sit en ‘n slang sien ingeseil kom nie.
op 01/08/2011 at 12:24 nm | Antwoord toortsie
As kind moes ek op ‘n stadium by twee tannies loseer. My ma het skoolgehou op die dorp. Hulle het ‘n kleinhuisie gehad. Om die waarheid te sê, 2, so langs mekaar. Ek moes die regterkantse een gebruik. (sou dit die gaste-toilet wees???) Snags het ons die potjie gebruik.
Die plaasskool het ook nog sulke toilette gehad. Dis eers reggemaak in die jare toe my eie kinders in daardie selfde skool was. toe is daar regte spoel-toilette ingesit. Vir liggaams-oefeninge moes die kinders dan daar gaan aantrek (sies tog!!). ‘n Nefie se skoen val toe daar in. Wat ‘n tranedal!
op 01/08/2011 at 12:25 nm | Antwoord toortsie
O, en Koppie-Alleen (die see-gedeelte van die De Hoop Natuurreservaat) het aan ons behoort. Daar waar die abusieblokke nou is, was ons huisie, wat hulle afgebreek het. Daar was ook net ‘n put-toilet. Later-jare is daar wel ‘n bietjie spandeer en as ek reg onthou is daar toe ‘n spoeltoilet ingesit.