Die New Horizons-ruimtetuig is op pad na die asteroïde (486958) 2014 MU69 ná sy verbyvlug van Pluto op 14 Julie 2015.
Die KGV 2014 MU69 (in die groen sirkels), die teiken van die nuwe New Horizons-sending.
Die aanvanklike raming dat hulle binne New Horizons se brandstofbegroting sou val, was onderskeidelik 100%, 7% en 97%. Almal was in die "koue" klassieke Kuipergordel (voorwerpe met klein baanhellings en -eksentrisiteite), en dus baie verskillend van Pluto. PT1, wat nou die parmanente naam (486958) 2014 MU69 het, was die voorwerp met die gunstigste posisie. Dit het ’n magnitude van 26,8, ’n deursnee van 30-45 km en sal op 1 Januarie 2019 bereik word. Nadat genoeg inligting oor hul wentelbane verskaf is, het die Kleinplaneetsentrum die amptelike name 2014 MU69 (PT1), 2014 OS393 (PT2) en 2014 PN70 (PT3) aan die drie teikens gegee. In 2014 is ’n vierde moontlike teiken, 2014 MT69, uitgeskakel ná nadere ondersoek. PT2 is ook voor die Pluto-verbyvlug uitgeskakel.
Op 26 Augustus 2015 is die eerste teiken, 2014 MU69, gekies. Vlugaanpassings is in Oktober en November 2015 aangebring, wat ’n verbyvlug in Januarie 2019 moontlik maak. Nasa het op 1 Julie 2016 bykomende geld beskikbaar gestel sodat New Horizons die voorwerp kan besoek.
Op 2 Desember 2015 het New Horizons die voorwerp 1994 JR1 sowat 270 miljoen km van hom af waargeneem. Foto's wys die vorm daarvan en een of twee besonderhede.
Dit lyk of daar twee kategorieë is: breë gordels met ’n radius van meer as 50 AE en smal gordels (moontlik soos dié in die Sonnestelsel) met ’n radius van tussen 20 en 30 AE en relatief skerp grense. Verder het 15-20% van sontipe sterre ’n waarneembare infrarooi-oormaat, wat kan dui op enorme Kuipergordelagtige strukture.
Die meeste puinskywe om ander sterre is redelik jonk, maar dié op die twee foto's regs, wat in Januarie 2006 deur die Hubble-ruimteteleskoop geneem is, is oud genoeg (rofweg 300 miljoen jaar) dat dit in stabiele konfigurasies gevestig is. Op die linkerkantse foto is ’n breë gordel van bo af gesien en regs is ’n beeld van ’n smal gordel van die kant af.
Rekenaarsimulasies van die Kuipergordel dui daarop dat dit, toe dit jonger was, gelyk het soos die smal ringe wat om jonger sterre gesien kan word.
↑ 47,0 47,1 Morbidelli, Alessandro (2005). "Origin and Dynamical Evolution of Comets and their Reservoirs". arΧiv: astro-ph/0512256 [astro-ph].
↑ John Stansberry; Will Grundy; Mike Brown; Dale Cruikshank; John Spencer; David Trilling; Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope". arΧiv: astro-ph/0702538.
↑ Dwayne Brown / Laurie Cantillo (1 Julie 2016). “New Horizons Receives Mission Extension to Kuiper Belt, Dawn to Remain at Ceres”. NASA. URL besoek op 15 Mei 2017.
↑ New Horizons' catches a wandering Kuiper Belt Object not far off spacedaily.com Laurel MD (SPX). 7 Desember 2015.
↑ 106,0 106,1 (2006) “First Scattered Light Images of Debris Disks around HD 53143 and HD 139664”. The Astrophysical Journal 637: L57. doi:10.1086/500305.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuipergordel&oldid=1870671"
Die bladsy is laas op 24 Desember 2018 om 17:51 bygewerk.