42 weke van swangerskap geen teken van bevalling - Swangerskap - 2020
Selfs by die 42ste week van swangerskap is daar niks om bekommerd te wees nie. Dokters praat oor post-termyn swangerskap wat begin by 43 weke. Dit is waarskynlik dat u sperdatum verkeerd gestel is. Maar natuurlik kan die baba net in die maag sit. En alhoewel hy reeds heeltemal gereed is vir publikasie, staak die baba nie. By 42 weke van die geboorte weeg die fetus gemiddeld 3685 g, en die groei bereik 51,5 cm. En daarin lê 'n sekere probleem: hoe groter die kind, hoe moeiliker hom om die geboortekanaal te bevorder.
Baby 42 weke swanger
Tot 42 weke van swangerskap, val slegs 10% van die verwagte moeders "kort". En selfs in sulke gevalle is dokters baie kalm. 'N Baba wat hierdie week gebore is, sal waarskynlik goed voel. Maar as dit nie gebeur nie, sal u volgende week verwys word vir addisionele eksamens wat sal help om die toestand van die fetus, vrugwater, plasenta en die serviks self te bepaal.
Geskikte aktiwiteite sal help om te bepaal hoe die krummel daar voel en of dit nodig is om die stimulering van arbeid te toevlug. Alhoewel dit normaalweg as die swangerskap veilig verloop, selfs 42 weke, is dit nie nodig nie, en die toekomstige ma kan nogal maklik die baba dra.
Die bene van die skedelkrummels, veroudering en agteruitgang van die plasenta is immers 'n kritiese afname in amniotiese vloeistof, wat kenmerkend is vir 43-44 weke. Hierdie verskynsels is regtig riskant vir 'n baba: 'n Afname in die amniotiese vloeistof veroorsaak dat die baba se vel droog en skil, verharding van die skedelbene in die toekoms kan dit moeilik maak om deur die geboorte kanaal te gaan, vererger die veroudering van die plasenta die vloei van suurstof en voedingstowwe aan die fetus ...
Hierdie ontwikkeling, soos hierbo genoem, kom egter gewoonlik voor na 42 weke swangerskap. Intussen leef jy kalm jou lewe, luister na die baba, dra 'n groot maag wat alreeds gewone en moreel "ryp" geword het vir die komende geboorte.
Sakke na die kraamhospitaal word versamel, jy het die baba se naam opgetel en is voortdurend gereed met jou pa. So hoekom is die krummel nie haastig om jou te ontmoet nie? Is hy reg daar? 'N Vrou kan antwoorde op hierdie vrae kry deur na 'n dokter se ondersoek te gaan, insluitend om te verseker dat die risiko van langdurige swangerskap uitgesluit word.
Benewens die baba, kan die moeder se toestand ook verander. Dit word dikwels genoem lae water, die gewig van 'n vrou word met meer as 'n kilogram verminder, en die maag word met 'n paar sentimeter in volume verlaag.
Selfs in die normale verloop van swangerskap, op die veertig-sekonde week, spandeer dokters stimulering van arbeid of voer 'n beplande keisersnee uit. Gebruik in die eerste geval die volgende metodes:
Vir die rypwording (versagting, verkorting, opening) van die serviks word prostaglandiene gebruik.
Om die opening van die serviks te versnel, kan jy spesiale absorberende alge gebruik, wat die dokter direk in die servikale kanaal binnegaan. As gevolg van die geleidelike toename in hul volume, word die nek gestimuleer.
Die opening van die fetale blaas (amniotomie) is effektief in gevalle waar alles gereed is vir die begin van kraam, maar die kontraksies begin nie. As gevolg hiervan word die druk in die baarmoeder aansienlik verminder, wat die generiese proses begin.
Oksitosien word gebruik indien daar geen sametrekking is nie, selfs na amniotomie. Hierdie hormoon word intraveneus onder die beheer van die fetus toegedien. Gewoonlik is die bevalling wat deur hierdie hormoon gestimuleer word, meer pynlik en vinnig.
As 'n swanger vrou kontraindikasies het teen natuurlike bevalling, voer uit elektiewe keisersnitwat nie verskil van wat vroeër gehou is nie.
As die swangerskap nie verleng word nie, maar werklik uitgestel word, het die pasgeborene 'n aantal tekens.
Dit is wenslik dat die swanger vrou onder die toesig van 'n geneesheer was.
By die eerste tekens van fetale hipoksie word arbeid gestimuleer of keusevrye keisersnee.
Wat is die risiko van uitstel van arbeid?
Uitgestelde arbeid is gevaarlik, nie net vir die kind nie, maar ook vir die moeder.
Gevaar van uitgestel bevalling
Met so 'n swangerskap styg die baba se behoefte aan suurstof, aangesien hy sy ontwikkeling voortduur, en die plasenta, wat alreeds oud is, kan nie die fetus voorsien van al die stowwe wat dit benodig nie. Met so 'n gebrek aan suurstof begin die fetus om mekonium uit te gee - die oorspronklike ontlasting refleksief. Weereens veroorsaak die gebrek aan suurstof dat die baba die eerste asem in die moederskoot neem, wat baie gevaarlik is omdat hy terselfdertyd die amniotiese vloeistof saam met mekonium insluk. Die gevolg hiervan is die ontwikkeling van mekonium aspirasie sindroom in 'n pasgebore baba, waarvan die behandeling langdurige kunsmatige ventilasie van die longe sowel as ernstige antibakteriese terapie benodig. Aangesien die kind vir 'n geruime tyd in die moederskoot bly, is dit daar dat die skedelbene seël, wat dit onmoontlik maak om hul opset te volg tydens bevalling. Dit maak die geboorte proses lank en moeilik, waardeur die kind 'n geboortetrauma op die kop kan kry.
Gevaar van die uitstel van arbeid vir die moeder
Laat aanvang van arbeid is die gevolg van 'n uitgestelde swangerskap. Geboortes soos 'n reël voorkom met baie komplikasies, die generiese aktiwiteit is swak en word vergesel deur bloeding. Dikwels in sulke gevalle, maak 'n keisersnit.
Hoe om uitgestelde swangerskap te identifiseer
Ten einde enige oortredings van swangerskap op die regte tyd op te spoor, moet u gereeld deur 'n dokter ondersoek word en 'n ultraklank ondergaan. Die veertigste en veertig eerste weke is 'n verpligte tyd om 'n dokter vir advies te raadpleeg. Daar is geen spesiale tekens waarop die dokter 'n post-termyn swangerskap kan diagnoseer nie. Daarom, in hierdie geval, sal addisionele opname metodes nodig wees:
Fetus op die 42ste week
Teen hierdie datum is die fetus heeltemal ryp en gereed vir ekstrauteriene lewensvoorwaardes. Die plasenta begin ook ouderdom (hierdie proses begin vanaf die 37ste week), dus word sy funksies nie meer nagekom nie.
'N Kind wat op die 42ste week gebore is, moet noukeurig deur 'n neonatoloog ondersoek word om tekens van vertraging uit te sluit. Dit sluit in:
gebrek aan kaassmeer,
rimpeling van die vel, wat lei tot die "bad" palms en voete,
die teenwoordigheid van macerasie (areas met defekte van die epidermis) op die vel,
digte bene van die skedel
noue nate en fontanelle op die kop van 'n kind,
Groot grootte van die pasgebore.
As hierdie tekens afwesig is, praat ons oor langdurige swangerskap. Dit word ook bevestig deur 'n noukeurige ondersoek van die plasenta, wat vry van verkalkings, areas van vetterige wedergeboorte moet wees.
Na die 40ste week kan die kind groei, wat lei tot die geboorte van groot kinders. Die kans op skielike dood van die fetus neem ook toe, so 'n swanger vrou moet die aard van fetale bewegings noukeurig monitor. Dit moet vandag soos gister en die vorige dag beweeg, dit wil sê, daar moet geen merkbare verskil wees nie.
As daar skielik te gewelddadige botsings is, of omgekeerd, swak mense, moet jy dadelik 'n dokter raadpleeg. "Ongewone" beweging van die fetus - dit is die enigste simptoom wat die nadeel aandui.
Wat om te doen op die 42ste week (verloskundige taktiek)
In die tydperk van 41-42 weke is dit nodig om die kwessie van aflewering op te los. Hiervoor is dit nodig om die graad van volwassenheid van die serviks en die toestand van die fetus te bepaal.
Die mate van volwassenheid van die serviks weerspieël die biologiese gereedheid van die moeder se liggaam vir bevalling. Volgens die klassifikasie ken onvolwasse, nie volwasse en volwasse serviks toe nie. Normaal tot geboorte, dit moet ten volle volwasse wees.
Volwassenheid van die serviks is die versagting, verkorting, opening en sentering. Die proses van rijping van die serviks word verseker deur die optimale inhoud van prostaglandiene (spesiale chemikalieë) in die moederlike organisme. Hulle dra by tot die fragmentering van bindweefselvesels deur water aan te trek. As gevolg hiervan ondergaan die serviks strukturele veranderinge.
Die toestand van die prenatale fetus word hoofsaaklik geassesseer aan die hand van ultraklankondersoek in kombinasie met dopplerometrie (assessering van bloedvloei in die plasentale stelsel), asook die gebruik van fonokardiografie. In parallel is dit nodig om die geraamde gewig van die fetus en die toestand van die plasenta te bepaal.
Met 'n bevredigende toestand van die fetus vloei die geboorte deur die natuurlike geboortekanaal. As die fetus aansienlik (!) Ly, dan word operatiewe aflewering deur keisersnee aangedui. Baie lyding is 'n uitgesproke sentralisasie van bloedsirkulasie in die fetus, beduidende fetale hipoksie, dit is enige situasie waar die geboorte van 'n gesonde lewende kind in groot twyfel is.
As die fetus in bevredigende toestand is, is die mate van volwassenheid van die serviks belangrik. As sy onvolwasse is of nie volwasse is nie, moet sy voorbereid wees op bevalling. Aflewering kan op verskillende maniere uitgevoer word. Hulle kan in drie groepe verdeel word: prostaglandienmetodes, meganiese metodes, sowel as die gebruik van "Mifepristone".
Prostaglandienmetodes sluit in die gebruik van prostaglandienpreparate. Dit kan 'Misoprostol' of 'Prepidil-gel' wees, waarvan laasgenoemde meer voorkeur geniet. Die gebruik van "Mifepristone", wat 'n antagonis van progesteroonreseptore is, dra ook by tot die veroudering van die serviks. Dit is egter 'n duurder manier.
Meganiese metodes van opleiding is die goedkoopste en onschadelikste. Hulle het feitlik geen kontraindikasies nie. Dit sluit in die gebruik van kelp wat in die servikale kanaal swel, asook die gebruik van Foley se urinêre kateter, wat swelling dra by tot die uitbreiding van die servikale kanaal.
As 'n reël, na enige metode van aflewering, is dit nodig om die serviks te herevalueer. Herhaalde vaginale ondersoek wat in 24-28 uur vervaardig word, afhangende van die metode wat gebruik word. As die serviks volwassen is, word die vrou oorgeplaas na die sogenaamde geprogrammeerde arbeid (indien sy nie self self begin geboorte gee nie).
Geprogrammeerde arbeid behels die opening van die fetale blaas, en dan vir 'n spontaan aanvang van arbeid vir 'n paar uur. As dit nie ontwikkel nie, word resussitasie gebruik - dit is die bekendstelling van spesiale dwelms wat die kontraktiele aktiwiteit van die uterus verhoog. As na hierdie sametrekking nie verskyn nie, word 'n keisersnit aangedui.
Ongeag of die genera geprogrammeer of spontaan is, is hul kursus dieselfde en bestaan ​​dit uit drie periodes. Dit is die tydperk van servikale dilatasie, die tydperk van uitstoting van die fetus en die nasorg (geboorte van die nasorg).
Geboortes wat op 42 weke voorkom, verg groter aandag van verloskundige-ginekoloë. Dikwels kom sulke geboortes voor met sekere komplikasies, insluitende abnormaliteite van kraam, verkeerde insette van die kop en die ontwikkeling van 'n klinies smal pelvis, waarbinne geboorte deur die natuurlike geboortekanaal in die meeste gevalle nie voltooi kan word nie en fetale hipoksie dikwels ook voorkom.
In hierdie verband is die frekwensie van keisersnee by sulke geboortes hoër as gewoonlik. Die fetus het ook sy eie risiko's, wat uitgedruk word in verhoogde traumatisering, aangesien die bene van die fetale kop hul vermoë om te verander, verloor (dit is die vermoë om by mekaar te kom om deur die geboortekanaal van die moeder te gaan).
Dus, geboorte wat plaasvind vir 'n tydperk van 42 weke, vereis hoë professionaliteit van die kant van die dokter en die bereidwilligheid om op enige stadium noodhulp te verleen en noodopdragte te lewer. Moderne mediese tegnologieë en dwelms laat die risiko's vir beide die moeder en die pasgeborene toe. As u dus 'n swangerskapstydperk vir 42 weke strek, moenie paniekerig raak nie, volg al die instruksies van die dokters. U sal binnekort die eerste huil van u langverwagte baba hoor.
Fetus en sy roer
Die gewig van die fetus op die 42ste week kan wissel tussen 3600 plus of minus 455 g, en die lyflengte - 53,1 plus of minus 1,3 cm. Die baba is reeds ten volle ontwikkel en is gereed vir die ekstrauteriene lewe. Alle organe en stelsels werk volledig en op 'n gekoördineerde wyse. Ten spyte van die feit dat die fetus sy intrauteriene ontwikkeling voltooi het, bly dit egter lank en groei terwyl dit in die baarmoeder is. Gevolglik hoe langer die baba in die baarmoeder bly, hoe groter sal dit wees.
Daar hoef nie bekommerd te wees oor gebrek aan geboorte nie. Normale swangerskap duur 38 - 42 weke, afhangende van die individuele eienskappe van die fetus, die moeder. U moet ook die foute in die definisie van die term oorweeg. Daarom is die 42ste week van die uitstel van swangerskap nie in twyfel nie. Daarom kan jy nie tot die einde van hierdie week bekommerd wees nie. 'N Uitgestelde swangerskap sal slegs oorweeg word op die 43ste - 44ste week.
Ten spyte van die feit dat by die 42ste week van swangerskap nie oorweeg word nie, is dokters nog bekommerd dat die baba tekens van perenashivaniya kan hê, want dit, hoewel skaars, maar dit gebeur. Daarom kan 'n vrou tydens die 42ste week ondersoek word om tekens van herhaling te identifiseer, om te besluit of sy 'n paar dae kan wag om geboorte te gee of om arbeid dringend te stimuleer.
Na al die swangerskap verleng negatief die toestand van die fetus - sy vel word dunner, droog, afskil, badvoete en hande van die washerwoman verskyn. Die fetus self word groot, swaar en die bene van sy skedel is baie dig, wat probleme vir hom en vir die ma in die werk veroorsaak, aangesien dit moeilik sal wees vir hom om langs die geboortekanaal te beweeg. Daarbenewens, wanneer migreer, is die waarskynlikheid van mekoniumontlading in die amniotiese vloeistof hoog, wat 'n negatiewe uitwerking op die baba het, aangesien dit sy eie ontlasting met water sal sluk. Daarom, in geval van tekens van uitstel, is aktiewe aflewering deur bevalling te bevorder of 'n keisersnit te verrig, 'n regverdige taktiek.
Die baba lê in die baarmoeder in die fetale posisie, bene gebuig aan die knieë en heupe na die buik en hande - na die bors en nek. Voordat geboorte word, word die motoriese aktiwiteit van die fetus verminder, aangesien dit voorberei op die komende werk wat vir die geboorte gedoen moet word. Die bewegings van die baba by die 42ste week is swak, netjies en gemeet, omdat hy bewegings naboots wat hy moet verrig tydens die bevalling. Hy lyk opleiding, en kies die mees geskikte posisie vir die geboorte. Die mees interessante ding in fetale bewegings op die 42ste week is dat hulle sporadies voorkom, in 'n hele reeks, en tussen so 'n reeks bewegings verlaag die baba vir 'n lang tyd in 'n vaste pose.
Alhoewel fetale bewegings netjies, stadig en nie sterk is nie, voel hulle steeds baie goed deur die moeder, maar veroorsaak nie ongemak en pyn nie.
Benewens hierdie bewegings tipies van die 42ste week, kan die fetus skielik sterk fisiese aktiwiteit toon, wat die moeder pyn en ongemak met haar bewegings veroorsaak. Sulke aktiewe bewegings word altyd uitgedaag en verteenwoordig die reaksie van die kind op enige eksterne faktor wat hom irriteer. Met skerp en aktiewe bewegings probeer die fetus aandag trek en asof sy irritante faktor uitskakel. Die fetus kan 'n negatiewe reaksie in die vorm van skerp en sterk bewegings tot enigiets gee (te helder lig, onaangename reuk, harde geluide, stres, vrees of ander sterk emosies in die moeder, ens.), Soos hy sien, hoor, voel reuke, raak die maag, haal die gemoed van die ma, haar emosies. Om die baba kalm te maak, moet jy probeer om sy irriterende faktor uit te skakel en kalmeer, na 'n gebalanseerde emosionele toestand gekom het.
In sommige gevalle verhoog die baba skielik lokomotoriese aktiwiteit in die afwesigheid van 'n eksterne stimulus. In hierdie situasie word aktiewe versteurings veroorsaak deur hipoksie (suurstoftekort), en met die bewegings poog die baba om bloedvloei deur die vate te versnel en sodoende die hoeveelheid suurstof wat aan die weefsels gelewer word, te verhoog. Wanneer die baba se fisiese aktiwiteit veroorsaak word deur hipoksie, moet jy diep asemhaal, dan 10 tot 15 minute aan jou kant lê of op elke vier staan ​​om druk op die vate te verlig en normale bloedvloei te herstel.
Nadat die moeder eet, kan die fetus vir 'n tyd die fisiese aktiwiteit verhoog, aangesien die bloedglukosevlak toeneem, wat die baba as energie vir die spiere gebruik.
In die lig van die feit dat die baba in 'n paar oomblikke roerloos is, terwyl dit in ander mense 'n hele reeks bewegings maak, sy bewegings word oneweredig versprei deur die dag. Op enige manier is dit byna onmoontlik om te bereken wanneer die baba beweeg, en wanneer dit nog gaan lê. Женщины могут примерно спрогнозировать периоды шевелений и покоя, зная характер своего малыша.
И все же имеется одна любопытная особенность – когда мать двигается (ходит, занимается работой по дому и т.д.), плод, как правило, неподвижен, а когда женщина отдыхает сидя или лежа, малыш, напротив, активно шевелится. Dit is te danke aan die feit dat tydens die beweging die abdomen ossilleer, wat die effek van bewegingsiekte veroorsaak vir 'n baba wat, onder die invloed van die dimensionele wikkel, eenvoudig aan die slaap raak en nie beweeg nie. En wanneer die ma rus, swaai die maag nie, die fetus slaap nie en beweeg nie.
Benewens verstoordings, kan 'n vrou ritmiese liere in die buik voel, wat met hakies in die fetus geassosieer word. So 'n hik is skadeloos en gaan vinnig op sy eie.
Alhoewel die bewegings van die baba swak is en nie so gereeld soos voorheen nie, moet die moeder hulle steeds elke dag, gemiddeld 10 tot 12 keer in 12 uur, voel. As die fetus minder as 10 keer binne 12 uur beweeg, dui dit daarop dat dit nie alles goed is nie en dringend na die kraamhospitaal moet gaan, sodat die dokters tyd het om dit te red.
Ultraklank en toetse
By die 42ste week van die swangerskap moet 'n vrou gewoonlik 'n ultraklankskandering ondergaan, en soms ook kardiotokografie (CTG) en dopplerografie (doppler) om vas te stel of die swangerskap verleng is of nie. As daar geen tekens van uitstel is nie, kan dokters die vrou toelaat om tuis te bly tot die einde van die week en wag vir die natuurlike aanvang van arbeid. Maar as die geboorte nie tot die einde van die 42ste week begin nie, dan moet jy aan die begin van die 43ste week in 'n kraamhospitaal gehospitaliseer word, waar dokters deur keisersnee of arbeidsinduksie sal lewer.
As tekens van langdurige swangerskap reeds op die 42ste week verskyn, moet jy in 'n kraamhospitaal gehospitaliseer word, waar dokters die bevalling of keisersnit sal stimuleer. As daar tekens van verlenging is, is dit onmoontlik om te wag vir die natuurlike aanvang van arbeid, aangesien die fetus alreeds in die moederskoot is en onmiddellik gebore moet word.
Op 'n beplande manier moet geen toetse op die 42ste week geneem word nie, tensy die dokter enige laboratoriumtoetse voorskryf.
By die 42ste week van swangerskap kan ongelukkig ernstige komplikasies ontwikkel wat tot die dood van die moeder of fetus kan lei. Hierdie komplikasies kan egter in die vroeë stadiums erken word, wanneer tydige mediese hulp die fetus en die vrou sal red. Komplikasies kan herken word deur 'n aantal kenmerkende simptome, wat gewoonlik waarskuwingstekens genoem word, aangesien dit deur gevaarlike toestande veroorsaak word. Gevolglik moet elke vrou hierdie waarskuwingstekens ken sodat hulle onmiddellik 'n ambulans moet bel en op die hospitaal opgeneem word.
Op die 42ste week van swangerskap is die volgende tekens skrikwekkend:
Bloedige ontslag uit die vagina van enige aard (kleur, reuk, tekstuur, ens.),
Voldoende vloeistowwe uit die genitale kanaal (hulle mag soos onwillekeurige urine lyk),
Aanhoudende of aanhoudende hoofpyn, wat gekombineer word met sigbare inkorting van die soort flikkerende kolle, flitse en vlieë voor die oë,
Braking, veral herhaalde,
Skielik ontwikkel erge swelling van die gesig of hande,
Toename in liggaamstemperatuur bo 38 o С
Brand en / of jeuk in die vagina of perineum
Erge pyn in die maag, waarvan die intensiteit nie mettertyd afneem nie, in 'n toestand van volledige rus, met 'n verandering in postuur of na 'n kort loop om die kamer,
'N Sterk klap op die maag van enige oorsprong (byvoorbeeld 'n val op die maag, 'n klap met 'n hand of 'n voorwerp aan die maag)
Geen beweging of minder as 10 bewegings van die fetus gedurende die laaste 12 uur nie.
Sensasies, tekens van swangerskap en veranderinge in die toestand van die liggaam
Op die laaste 42ste week beleef 'n vrou 'n wye verskeidenheid van sensasies wat veroorsaak word deur veranderinge in die liggaam as gevolg van swangerskap. Teoreties kan 'n vrou op die 42ste week enige sensasies ervaar, maar ons sal slegs in detail bly oor diegene wat veroorsaak word deur die fisiologiese prosesse wat tydens swangerskap in die liggaam voorkom en wat derhalwe heeltemal normaal is, hoewel onaangenaam. Daarbenewens beskryf ons soortgelyke en normale patologiese sensasies wat deur verskeie siektes veroorsaak word, sodat vroue die norm van die patologie kan onderskei en nie bekommerd wees oor die feit dat dit nie gevaarlik is nie, of om 'n dokter betyds te sien indien nodig.
Aangesien die boonste rand van die baarmoeder 'n bietjie afstam, word die 42ste week nie so hard soos dit op die maag, longe, dunderm en ander organe bo die naeltjie geplaas het nie. As gevolg hiervan, op die 42ste week, ly vroue nie aan sooibrand, belching, spysverteringstelsels (bloating, winderigheid, ens.) En respiratoriese afwykings (gereelde kortasem, onvermoë om diep asem te haal, aanvalle van lugafwesigheid, ens.).
Maar as gevolg van die feit dat die fetale kop of boude in die klein bekken geval het, begin die baarmoeder baie druk op die rektum, blaas, bekkenbene, interne organe en sagte weefsel onder die naeltjie. En so 'n druk veroorsaak 'n hele reeks verskillende sensasies.
Eerstens lei die druk van die baarmoeder op die pelviese organe tot die feit dat die vrou hardlywigheid verdwyn, maar die derms word gereeld in klein porsies gelei, wat op 'n "baar siekte" lyk. Dit is as gevolg van die volgende redes: aan die een kant verdwyn die dunderm van die dunderm, waardeur die inhoud dadelik daardeur deurgaan en die druk van die baarmoeder op die rektum verhoed dat dit groot hoeveelhede fekale materie strek en ophoop, wat veroorsaak dat dit leeggemaak word, net 'n bietjie ontlasting sal daarin verskyn.
Tweedens veroorsaak die fetale kop of esel in die bekken 'n sterk gevoel van druk, swaarheid en distensie in die onderbuik en perineum, asook sterk en baie onaangename pyn, pyn, piercing en skietpyn in die onderbuik, die sakrum en die rug. Pyn kan aan die bene gegee word in die vorm van lumbago of puncture, wat dit moeilik maak om te loop, sodat elke stap letterlik met groot moeite gegee word. Sommige vroue voel selfs die kop van die kind tussen die dye, aangesien dit letterlik die perineum en bekkenbene afbreek.
Derdens kan die druk van die baarmoeder op die omliggende sagteweefsel tot kompressie of knyping van die femorale en skubatiese senuwees lei, wat manifesteer deur volgehoue, nie verbygaande, nie verlaagde pyn in die sakrum en been (soms tot by die knie).
Ten vierde, die druk van die baarmoeder op die blaas lei tot nog meer gereeld as vroeër, besoeke aan die toilet vir urinering, aangesien die liggaam 'n klein hoeveelheid urine kan ophoop weens die gebrek aan spasie in die bekken. As elke keer u urineer, leun 'n bietjie vorentoe en doen dit sonder haas, dan sal die leegmaak van die blaas vollediger wees, wat 'n bietjie skade aan die toiletreise kan veroorsaak.
Alle sensasies wat veroorsaak word deur die kop of bol van die fetus in die bekken en die druk op alle omliggende organe en weefsels is heeltemal normaal, hoewel dit uiters onaangenaam en ongemaklik is. Daarbenewens is die teenwoordigheid van bogenoemde sensasies 'n hekser van dreigende arbeid, wat op die punt staan ​​om te begin.
Op die 42ste week is die serviks gewoonlik volwasse, dit is gereed vir bevalling - dit is verkort, sag, gedeeltelik oop (slaan die punt van die verloskundige se vinger oor). Maar soms is die serviks en die 42ste week onvolwasse, dit is lank, dig, ferm en gesluit. Met 'n onvolwasse serviks is sy nie gereed vir geboorte nie. Dokters kan die rypwording met dwelms stimuleer.
Benewens bogenoemde het die vrou 'n aantal sensasies, wat vroeër verskyn het en slegs met bevalling sal slaag. Op die 42ste week bly daar 'n verhoogde vrag op die kardiovaskulêre stelsel, verhoogde volume bloed en vloeistof in die weefsels en versnelde metabolisme, wat 'n episodiese sensasie van hitte deur die liggaam veroorsaak, die ore, swaar sweet en oedeem. En die sensasie van hitte, sweet en ore is absoluut normale satelliete van die 42ste week van swangerskap, maar die edeem kan fisiologies en patologies wees.
As 'n vrou 'n normale oedeem het, is dit nie nodig om bekommerd te wees nie. As die oedeem patologies is, moet dit dringend in die kraamhospitaal gehospitaliseer word, aangesien dit tekens is van ernstige komplikasies van swangerskap (preeklampsie, ontwikkeling van pre-eklampsie, ens.). Onderskeiding van normale van patologiese edeem is eenvoudig - dit verhoog nie (of selfs afneem nie) nie met proteïen in die urine nie, verskyn nooit skielik op die arms en bene nie en kan anders op enige deel van die liggaam gelokaliseer word.
Sprains en tendons, verplaas swaartepunt as gevolg van uitsteekende buik, sowel as sterk druk op die gewrigte en bene van die bekken, dye en bene, veroorsaak pyn in die rug, onderrug, sakrum, koksseks, dye, skelm en bekken en ongemak wanneer dit loop. Sulke pyne in een of ander graad word op die 42ste week deur elke vrou ervaar. As 'n reël, hierdie pyne is normaal, maar kan patologies wees, dit is nie te wyte aan fisiologiese prosesse nie, maar siektes. Die hoofverskil tussen normale pyn in die rug, lae rug, sakrum, koksiks, heupe, pubiek en bekken van patologiese is dat hulle na rus verbygaan of afneem. As 'n vrou normale pyne van die gespesifiseerde plek het, moet jy net 'n paar keer 'n dag ontspan in die lêer aan jou linkerkant en staan ​​vir 10 tot 15 minute om vieruur. Maar as daar patologiese pyn was, moet jy 'n dokter raadpleeg.
Daarbenewens het byna alle swanger vroue op die 42ste week pyn in die bene, wat normaal en patologies is. Normale pyn in die bene is as gevolg van swelling en 'n hoë vrag op hulle, en hul onderskeidende kenmerk is dat hulle afneem of verdwyn ná rus. In die teenwoordigheid van normale pyn in die bene, hoef jy nie na die dokter toe te gaan nie. Jy moet net met meer bene ontspan en die las op hulle verminder (moenie hoë hakke dra nie, moenie gewigte optel nie, moenie op stoele sit nie, moenie staan ​​of loop nie vir 'n lang tyd, ens.).
Patologiese pyn in die bene is stuiptrekkings van die gastrocnemius spiere, wat veroorsaak word deur 'n tekort aan kalsium, vitamien B12lae konsentrasie van glukose in die bloed en 'n sterk las op die bene. As jy krampe het, moet jy die voet na jouself trek totdat die pyn verdwyn en masseer die eiers. En vir die voorkoming van aanvalle, word aanbeveel om kalsiumpreparate, vitamiene van groep B te gebruik en nie 'n sterk las op die bene toe te laat nie.
Op die 42ste week is baie vroue bekommerd oor die af en toe gevoel van gevoelloosheid in hul arms en bene, wat egter nie gevaarlik is nie, hoewel die oorsake onbekend is vir dokters.
Dikwels, tydens die 42ste week, ly swanger vroue aan hoofpyne, duiseligheid en beswyking, wat veroorsaak word deur lae bloeddruk, wat kenmerkend is van swanger vroue vir lang tye, asook bloedarmoede, honger en hoë druk op die vate. Sulke pyn verdwyn na rus in 'n donker, koel kamer.
Maar vroue het ook hoofpyne, duiseligheid, beswyking of selfs stuiptrekkings teen die agtergrond van die kompressie sindroom van die inferior vena cava, waarin bloed in genoegsame hoeveelhede nie na die brein, longe en hart vloei nie. 'N Eiesoortige kenmerk van die manifestasies van die sindroom van die inferior vena cava is dat die hoofpyn en duiseligheid nie na rus rus nie, en in die rugliggende posisie kan krampe, beswyming en pyn in die hele liggaam voorkom of selfs verskyn. Wanneer tekens van 'n kompressie sindroom van die inferior vena cava verskyn, is dit nodig om 'n dokter te raadpleeg, en om sy manifestasies te voorkom, lê slegs aan die kant, moenie op jou rug lê nie, moenie met jou bene op die been sit nie en vermy posture waarin die vate van die bene gedruk kan word.
Strek van die vel lei tot die strek, peeling, jeuk en uitslag op die maag, sye en dye. Verder is strek en peeling altyd normaal, maar jeuk en uitslag kan ook patologies wees. Gewoonlik word jeuk en uitslag nie verhoog nie en versprei dit nie na onaangeraakte vel nie. 'N Patologiese jeuk en uitslag verhoog en verskyn op ander dele van die vel. In die teenwoordigheid van patologiese jeuk en uitslag, moet u 'n dokter raadpleeg aangesien dit 'n teken van velsiekte is. Maar as daar normale rekmerke is, peeling, jeuk en uitslag, hoef jy nie 'n dokter te raadpleeg nie, en om hul erns te verminder, is dit genoeg om die vel van die buik, sye en dye net met voedsame room, spesiale skoonheidsmiddels of groentele olies te smoor (byvoorbeeld olywe, sonneblom, osikels druiwe, amandel, sesam, vlasaad).
Op die 42ste week seer die bors gewoonlik 'n bietjie, aangesien die kliere intensief kolostrum produseer, wat 'n paar keer gedurende die dag druppels op die tepels voorkom. As colostrum verskyn, vee net die bors met 'n skoon, droë en sagte lap. Dit is onmoontlik om die kolostrum te druk, aangesien dit die bors kan beseer en mastitis kan uitlok.
Die baarmoeder is aktief en pynlik verminder, voorbereiding vir bevalling. Sulke afkortings is vals kontraksies, wat slegs van onreëlmatigheid en onreëlmatigheid van die ware verskil, en dit is presies dieselfde. As die kontrasies gereeld word, dan is hulle waar en dit beteken dat bevalling begin het en dit is tyd om na die kraamhospitaal te gaan.
Aangesien 'n vrou baie swaar van die swangerskap is, word sy belemmer deur 'n swaar en groot maag, sy is bang vir die komende geboorte, en dan verskyn daar dikwels slapeloosheid, prikkelbaarheid, slaperigheid, gemoedskommelings, traanheid, ens. En sommige vroue, inteendeel, verskyn 'n nesting sindroom ', wat manifesteer in die begeerte om 'n woonstel vir die baba te reël.
Baie vroue verloor hul aptyt op die 42ste week, want die liggaam wil nie afgelei word deur 'n groot hoeveelheid kos te verteer nie, en verkies om al sy krag te gooi om geboorte te gee. Dit is egter steeds nodig om te eet. Dit is net wenslik om hoë-kalorie-etes te kies wat vir 'n lang tyd energie gee (vleis, vis, graan, sop met groente, ens.).
By week 42 het normale afskeiding 'n viskose slymagtige konsekwentheid, is pienk, wit of roomkleurig en kan bloed onsuiwerhede of strepe bevat. Die slymige aard van die ontslag word veroorsaak deur die uitloper van die serviks wat gedurende die hele swangerskap die baarmoederholte beskerm het van die toetrede van patogene bakterieë daarin.
Soms beweeg die kurk heeltemal weg. Dit is 'n knop dik slym oor twee eetlepels in volume. Die hele kurk kan wit, geel, romerig of pienk in kleur geverf word en bevat strepe bloed.
Benewens afskeidings, op die 42ste week, word die amniotiese vloeistof dikwels lek, want die fetale membrane het reeds gebars en water oorgedra. Lekkasie is die vrylating van klein gedeeltes van 'n onduidelik witwit vloeistof met vlokkies en 'n soet reuk. In sommige gevalle lek water in baie klein gedeeltes. In hierdie geval voel die vrou net die konstante vog in die perineum en let op die benatting van onderklere, maar merk nie op die vrystelling van vloeistof nie. Wanneer water lek, moet jy in die volgende dae in die kraamhospitaal gehospitaliseer word. As die lekkende water groen of bruin is, is dit noodsaaklik om dadelik in die kraamhospitaal te hospitaliseer, aangesien dit die hipoksie van die fetus aandui en 'n dringende aflewering benodig om die baba te help lewe en sy sukkelende tekort aan te hou.
Daarbenewens kan water onmiddellik uitvloei. In hierdie geval moet jy dadelik na die kraamhospitaal gaan, aangesien die bevalling binne die volgende 16 uur sal begin - óf dit sal op sigself gebeur, of die dokters sal dit stimuleer, omdat die fetus nie lank in 'n waterlose omgewing kan leef nie.
Ongelukkig kan op die 42ste week patologiese ontlading voorkom, wat in die eerste plek bloedige insluit. Wanneer bloedige ontslag plaasvind, is dit dringend noodsaaklik om in 'n kraamhospitaal gehospitaliseer te word, aangesien dit 'n teken kan wees van 'n ernstige siekte wat tot die dood van die moeder of fetus lei.
Daarbenewens is patologiese geel, groenagtige, grysagtige of soorte kleur, met klontjies, vlokken, blase, 'n mengsel van pus wat 'n onaangename reuk uitstraal, wat jeuk, brand, swelling en rooi in die geslagsgebied veroorsaak. Sulke afskeidings word veroorsaak deur 'n aansteeklike inflammatoriese proses in die geslagsorgane. As dit dan voorkom, is dit dringend nodig om 'n dokter te raadpleeg vir die rehabilitasie van die geboortekanaal sodat die baba nie tydens die bevalling besmet raak nie.
Meer oor vaginale afskeiding
Die voorkoms van bloed uit die genitale kanaal in enige hoeveelheid by die 42ste week moet as gevaarlike bloeding beskou word. In die eerste oogopslag kan 'n nie-gevaarlike klein bloeding slegs die aanvanklike stadium en 'n soort maskering van gevaarlike massiewe bloeding wees, wat skielik kan begin teen die agtergrond van oënskynlik onbeduidende bloedontlading uit die vagina. 'N swaar bloeding is baie gevaarlik, as gevolg van die verlies van bloed, kan beide die fetus en die moeder sterf. Daarom is die aanbeveling om enige bloeding op die 42ste week te oorweeg om gevaarlik te wees, ten volle geregverdig en rasioneel.
Wanneer bloeding plaasvind, moet jy 'n ambulans bel, die dokumente neem, bel, die ingang van die woonstel oopmaak en gaan slaap. Wag vir die aankoms van dokters moet met die deur oop en lê, en nie rondloop in die woonstel nie, versamel dinge. Такое требование обусловлено тем, что, во-первых, физическая активность усиливает кровотечение, во-вторых, при кровопотере женщина в любой момент может потерять сознание и, соответственно, не сможет открыть дверь медикам.
На 42-й неделе окружность живота может доходить до 105 см, колеблясь от 97 до 105 см. En die hoogte van die onderkant van die baarmoeder is gemiddeld 33 - 35 cm, wat wissel van 33 tot 38 cm, afhangende van die individuele eienskappe van die vrou. In die laaste week van swangerskap, verhoog die maag net breed, maar nie in hoogte nie. Dit is as gevolg van die optrede van twee faktore gelyktydig. Eerstens kom die kop of esel van die fetus in die pelvis en berei vir die bevalling voor, met die gevolg dat die bodem van die baarmoeder effens sink en nie meer styg nie. Tweedens, die buikspiere ontspan, die baarmoeder vererger anterior, en die buik stoot sterker uit, eerder as om op te groei.
Die vel op die maag, heupe en sye klou, flakes, dit mag strek of uitslag voorkom. Sulke onaangename verskynsels op die vel as gevolg van sy sterk strek. Om die erns van onaangename verskynsels te verminder, word dit aanbeveel om die vel te smeer met voedende room of groente-olie (byvoorbeeld olyfolie, sonneblom, linseed, amandel, pampoen, ens.). Die naeltjie lyk soos 'n gestreepte vormlose sirkel, of uitgewis. Van die naeltjie na die kroeg is 'n wye donker strook wat die maag in twee helftes verdeel. Na die geboorte sal 'n strook in die middel van die maag verdwyn, en die naeltjie sal terugkeer na sy normale grootte en vorm.
Op die 42ste week voel die vrou noodwendig vals kontraksies, wat die oefening van die baarmoeder voor die bevalling weerspieël. Gevegte ontstaan ​​onverwags, dit is onmoontlik om hul voorkoms te voorspel, aangesien hulle nie-ritmies en onreëlmatig is. 'N Valse stryd duur 'n paar minute en bring 'n sterk trekkende pyn in die onderbuik en skep ook die effek van 'n klipbuik.
Pyn in die buik en ander dele van die liggaam
Die sterk druk van die baarmoeder en fetale kop op die interne organe en weefsels en die hoë vrag op die hele liggaam lei tot die feit dat 'n vrou op die 42ste week pyn ervaar in verskillende dele van die liggaam, wat egter heeltemal normaal is omdat dit nie deur siektes veroorsaak word nie, maar natuurlik prosesse wat in die liggaam voorkom. Oorweeg net sulke normale pyn van verskillende lokalisering, sowel as hul verskille van soortgelyk aan geen patologiese pyn, sodat vroue kan weet wanneer om net te verduur en wanneer die alarm moet aflê.
So, op die 42ste week, ervaar vroue abdominale pyn van 'n ander aard, wat veroorsaak word deur 'n aantal heeltemal natuurlike oorsake. Eerstens veroorsaak die ligging van die kop of boude van die fetus in die bekken 'n sterk druk op alle strukture van die bekken - beide op die been en op sagte weefsels. Dit is hierdie druk van die kop op die pelviese strukture, en die baarmoeder op die buikorgane wat laer buikpyn veroorsaak, wat amper voortdurend voel, het 'n treurige seer natuur, maar soms, vir 'n kort tydperk kan hulle skiet of deurdring. Gewoonlik, pyn verander karakter van gekyk tot skiet en sny, wanneer 'n vrou probeer om haar postuur te verander, opstaan ​​of gaan sit skielik. Tekening van pyn in die buik strek tot die onderrug, boonste dye en lies. Soms gee die pyn van die maag in die vorm van lumbago in die bene.
Tweedens veroorsaak die beweging van die fetus korttermynpyn in verskillende dele van die buik, wat kan stik, skerp en verstik. Sulke pyn van die baba se beweging kom van tyd tot tyd voor, hou nie lank nie en gaan alleen weg.
Derde, vals kontraksies, wat kontraksies van die baarmoeder oefen voor bevalling, veroorsaak ook herhalende buikpyn. Pyn van kontraksies - sterk, trek, gelokaliseer deur die buik, maar het die sterkste gevoel in die onderste deel. Die buik tydens die sametrekking word steen, en die pyn kan na die onderrug of die sakrum versprei. Die geveg duur van 'n minuut tot 'n paar minute, dit kom gereeld voor en verloop op sy eie.
Al die bogenoemde opsies vir abdominale pyn is normaal, aangesien dit te wyte is aan fisiologiese prosesse, nie siektes nie. En dit beteken dat wanneer sulke pyne voorkom, dit nie nodig is om 'n dokter te raadpleeg nie, moet jy dit net verduur. Om die erns van pyn te verminder, kan jy aan jou kant ontspan, op elke vier staan ​​of om die woonstel rondlê totdat die pynlike sensasie verby is.
Ongelukkig kan abdominale pyn by die 42ste week ook patologies wees, veroorsaak deur gevaarlike siektes wat kan lei tot die verlies van swangerskap, fetale of moederlike dood. Wanneer abnormale abdominale pyne voorkom, moet 'n ambulans geroep word en in die hospitaal opgeneem word. Dit is maklik om patologiese pyne te onderskei. Hulle word gekenmerk deur die volgende simptome: hulle word mettertyd verhoog, hulle verminder nie na rus nie, hulle kan in enige deel van die buik voel, hulle trek, sny of skerp kramp in die natuur en word gekombineer met rugpyn, koors, vaginale afskeiding bloed of groot hoeveelhede troebel water of 'n skerp verswakking in gesondheid.
Die kop / kont van die fetus, wat in die klein bekken geval het, druk sterk op die bene en sagteweefsel van die bekken, waardeur die vrou by die 42ste week amper altyd 'n gevoel van bars, druk, swaarkry en 'n trekkende pyn in die perineum in die bekkenbene het, in die dye, in die pubis, in die sakrum en onderrug, sowel as krampe in die lies. Ook die verswakking van die ligamente en tendons, die afwyking van die bekkenbene aan die sye, die verplasing van die swaartepunt as gevolg van die groot buik en die hoë vrag op die bene, gewrigte en spiere, veroorsaak pyn in die bene van die bekken, heupe, rug, onderrug, sakrum, koksseks, heupgewrigte, bene, pubic en kruis. Hierdie pyne word dikwels aan die bene gegee, wat dit moeilik maak vir 'n vrou om te loop, want elke stap stap sy letterlik haar bene. Pyn, gevoel van uitbarsting en erns kan voortdurend teenwoordig wees of soms voorkom, verdwyn, gevoel word in al hierdie dele van die liggaam of slegs in sommige, maar is heeltemal normaal, omdat dit veroorsaak word deur natuurlike prosesse in die liggaam. Daarom, in die teenwoordigheid van hierdie sensasies hoef nie 'n dokter te raadpleeg nie, dit is genoeg om te probeer om hul erns te verminder, om op elke vier vir 10-15 minute op te staan.
Ongelukkig kan pyn in die sakrum, pubis, bene en onderrugs patologies wees weens siektes. Simptome van patologiese pyn van die gespesifiseerde plek is soos volg:
Pubiese pyn - gekombineer met die "eendgang" en verminder nie na 'n rustyd nie. Dit word veroorsaak deur simfisitis (inflammasie van die simfise pubis).
Lae rugpyn - gekombineer met pyn wanneer u urineer en / of met verhoogde liggaamstemperatuur. Dit word veroorsaak deur siektes van die urinêre stelsel.
Die pyn in die sakrum volhard nie, verminder nie met tyd nie, het 'n skerp sny karakter, is baie sterk, gee op. Dit word veroorsaak deur die knip van die senuwee of die kompressie van die femorale senuwee.
Beenpyn - gekombineer met een of meer van die volgende simptome: erge swelling van die hande en gesig, flikker van vlieë en kolle voor die oë of versteurde visie, hoë bloeddruk, proteïen in die urine. Dit word veroorsaak deur preeklampsie of die ontwikkeling van preeklampsie.
As tekens van patologiese pyn in die sakrum, pubic, onderrug of bene voorkom, moet u 'n dokter raadpleeg.
Daarbenewens, op die 42ste week, is vroue dikwels bekommerd oor borspyne, wat veroorsaak word deur die druk en verspreiding van weefsels deur die geproduseerde melk wat vooraf voorberei is om die pasgebore baba te voed.
Jy kan nie seks op die 42ste week van swangerskap in die teenwoordigheid van die volgende toestande hê nie:
Die slymplug het afgekom,
Lek of giet water
'N Vrou of man het siektes van die geslagsdele,
Met tweeling, drieling, ens.
Daar is enige komplikasies van swangerskap (byvoorbeeld placenta previa, preeklampsie, servikale insuffisiënt, ens.).
Maar as daar geen kontraindikasies is nie, gee dokters nie 'n duidelike antwoord op die vraag of jy die 42ste week seks kan hê nie. Sommige dokters glo dat dit onmoontlik is omdat die risiko van inflammasie van die genitale kanaal in 'n vrou baie hoog is. En ander dokters glo dat integendeel, kan jy seks aangaan tot aflewering, as daar geen kontraindikasies is nie. Verder, op die 42ste week, kan hulle selfs seks as 'n stimulant van arbeid aanbeveel. Gegewe sulke poolse menings onder spesialiste sal voornemende ouers self die vraag moet stel oor die toelaatbaarheid van intieme kontakte tussen hulle op die 42ste week.
By die 42ste week moet gewigstoename tussen 9,7 en 16,0 kg wissel in verhouding tot die massa by die begin van die swangerskap. Verder, hoe voller die vrou, hoe nader aan die ondergrens van die norm behoort haar gewigstoename te wees.
Op die 42ste week sien baie vroue dat die gewig nie toeneem nie, maar bly ongeveer 38-40 weke onveranderd, of daal selfs met 0,5-2,0 kg. Dit is 'n normale verskynsel, as gevolg van die verwydering van opgehoopte oortollige vloeistof uit die weefsel. Voorheen was hierdie vloeistof nodig vir die normale verloop van swangerskap, maar vir bevalling is dit nie nodig nie. Die liggaam neem dit 'n paar weke uit voordat die baba gebore word.
Die hele stel medisyne, afhangende van die effek op die fetus, volgens FDA klassifikasie verdeel in vyf groepe - A, B, C, D en X. Dit is dat alle dwelms in elke groep dieselfde effek op die fetus het. Die reëls vir die gebruik tydens swangerskap vir dwelms van elke groep is dus duidelik omskryf. Uiteraard kan u tydens swangerskap dwelms gebruik van groepe wat nie 'n negatiewe uitwerking op die fetus het nie.
So, op die 42ste week word dwelms van groepe A en B toegelaat, aangesien hulle nie 'n negatiewe effek op die menslike fetus het nie. En dwelms van groep C kan teoreties 'n negatiewe effek hê op die fetus, wat egter nie deur praktyk- en kliniese toetse bevestig is nie. Daarom bly die moontlikheid van 'n negatiewe impak op die baba suiwer teoreties, hoewel hoog. As gevolg hiervan word dwelms van groep C toegelaat vir gebruik op die 42ste week, as die toestand van die vrou ernstig en sonder behandeling beslis vererger sal word. Dwelms van groep D het beslis 'n negatiewe uitwerking op die fetus, dus word hulle slegs by die 42ste week deur die digter gebruik met die dreigement van die dood van 'n swanger vrou. Voorbereidings van groep X veroorsaak dood van die fetus, dus word dit onder geen omstandighede tydens swangerskap gebruik nie.
Gegewe die bogenoemde, is dit duidelik dat dit genoeg is om uit te vind die groep waaraan 'n spesifieke geneesmiddel behoort, om te verstaan ​​of dit tydens swangerskap geneem kan word. Om die groep waaraan die geneesmiddel behoort, te verduidelik, moet u die gedeelte "Gebruik tydens swangerskap en borsvoeding" in die amptelike instruksies lees.
Voorbereidings van groep A in die instruksies bevat 'n aanduiding dat hulle veilig vir die fetus is en dus gedurende die hele swangerskapperiode gebruik kan word. Die voorbereidings van groep B in die instruksies bevat enige van die volgende frases: "toegelaat vir gebruik in die tweede en derde trimester" of "die geneesmiddel is in die eerste trimester verbode" of "geen negatiewe effek op die fetus in dierproewe is gevind nie, maar die afwesigheid van so 'n negatiewe die effek is nie vir mense bevestig nie, dus, gegewe die teoreties moontlike negatiewe effek op die fetus, kan die geneesmiddel slegs geneem word soos voorgeskryf deur die geneesheer na die beoordeling van die risikovoordeelverhouding. " Die instruksies vir groep C-middels dui daarop dat 'n negatiewe uitwerking op die fetus in dierproewe gevind is. Daarom is die geneesmiddel verban vir gebruik tydens swangerskap, alhoewel die negatiewe uitwerking op die fetus vir mense nie bevestig is nie. Die instruksies vir groep D-dwelms dui daarop dat "die geneesmiddel 'n negatiewe effek op die fetus het, daarom is dit gekontraïndikeer vir gebruik tydens swangerskap." Die instruksies vir dwelms van groep X dui daarop dat hulle streng verbied word om tydens swangerskap te ontvang, aangesien hulle fetale dood veroorsaak.
Dus, 'n eenvoudige lees van die gebruiksaanwysings laat jou toe om te verstaan ​​of 'n spesifieke geneesmiddel tydens swangerskap geneem kan word. Aangesien dit egter nie altyd moontlik is om die instruksies te lees nie, verskaf ons hieronder 'n tabel met 'n lys medisyne van groepe A en B onder die algemeenste gebruik in die alledaagse lewe wat op die 42ste week geneem kan word.
Die 42ste week van swangerskap is 'n tyd wanneer die plasenta verouder en werk nie meer goed nie, wat hipoksie kan veroorsaak. Daarbenewens word die produksie van amniotiese vloeistof verminder, en die fisiese ontwikkeling van die kind vertraag. Ten spyte hiervan groei die baba steeds, en sy bene word al hoe meer hard en dig, wat probleme kan veroorsaak tydens die bevalling, veral as die ma 'n smal pelvis het.
Teen die 41ste en 42ste week van swangerskap is die baba absoluut gereed om gebore te word. Alle organe en stelsels van die baba werk aktief. Wasagtige vet en lanugo het amper heeltemal verdwyn. Maar daar is gevalle waar die oorspronklike fluff op die rug, skouers en ander dele van die liggaam van die pasgebore bly.
By die 42ste week van swangerskap, weens 'n voedingsgebreksie in 'n kind, kan 'n refleksuitwerping van die oorspronklike ontlasting plaasvind. En as die fetus amniotiese vloeistof met mekoniumdeeltjies sluk, kan komplikasies in die eerste minute en ure na die geboorte ontwikkel.
By 42 weke van swangerskap benodig die verwagte moeder voortdurend hulp en morele ondersteuning van diegene rondom haar. Jy is moeg en baie moeg fisies. Op hierdie stadium kan sielkundige probleme ook voorkom: geïrriteerdheid sal ontstaan, angs sal toeneem, wat verband hou met die vrees vir geboorte en vrees oor die waarskynlike na-volwassenheid van die baba.
En in die liggaam by die 41 - 42ste week van swangerskap kan verskillende veranderinge voorkom:
Verhoogde pyn in die onderbuik, perineum en lumbale streek,
Die voorkoms van voorgeboortes van bevalling - die uitskeiding van slymplug, die eerste kontraksies, die uitstorting van vrugwater,
Vir enige "onbeplande" simptome, moenie wag vir gebeure om te ontwikkel nie, maar soek dadelik mediese hulp.
Na die 42ste week van swangerskap is daar 'n groot risiko vir perenosheniya baba. Dit kan vals wees (langdurige swangerskap) en hede (waar). In die eerste geval ontwikkel die fetus normaalweg en word hy gebore sonder tekens van "te veel rypheid" en die oorsake van langdurige swangerskap kan komplikasies wees in die vroeë stadiums (dan vergoed die liggaam "verlore tyd"), die menstruele siklus is te lank, die oorerflike faktor, sowel as sielkundige aspekte (byvoorbeeld begeerte verwagtende moeder om 'n sekere dag geboorte te gee).
Ware fetale vertraging word gediagnoseer aan die einde van 42 weke van die swangerskap. Dit is 'n patologie, en dit word gekenmerk deur:
Gebrek aan "voorste" waters (vloeistof wat onder die baba se kop is),
'N Skerp afname in vrugwater,
Die troebelheid van die amniotiese vloeistof as gevolg van mekonium.
Met ware herhaling word 'n kind gebore met tekens van oormatigheid. Dit het 'n groot liggaamsgrootte, droë, skubbelgroen vel en baie lang naels. By kinders gebore ná 42 weke van swangerskap, 'n klein laag subkutane vet en verhoogde digtheid van die bene van die skedel.
Ware perenashivanie kan veroorsaak word deur verskillende redes:
Verkeerde werk van die plasenta,
Oortreding van die normale funksionering van die senuweestelsel van die moeder en baba,
Hormonale ontwrigting in die liggaam van 'n swanger vrou,
Onvolwasse immuniteit van die fetus,
Gebrek aan vitamiene B, C, P en E,
Sommige siektes (diabetes, skildklier siekte),
Toekomstige ma se vetsug,
Teenwoordigheid van siektes van die geslagsorgane, aborsies en miskrame,
Senuweespanning, stres, chroniese moegheid, wat 'n vrou ervaar het tydens 42 weke van swangerskap,
Geestelike besering of inkorting,
Ouderdom van die ouderdom van 35 jaar oud,
Bepaal of die swangerskap uitgestel is of nie, kan slegs 'n dokter wees, en die finale diagnose word gemaak na aflewering.
As die dokter vermoedens het oor die teenwoordigheid van risikofaktore, word ultraklank, amnioskopie en dopplerografie uitgevoer op die 42ste week van swangerskap. Hierdie prosedures sal verskeie parameters evalueer:
Die veroudering van die plasenta,
Tipe amniotiese vloeistof (die definisie van kleur en deursigtigheid gee 'n idee of daar mekonium is),
Die toestand van bloed vloei van die plasenta na die fetus en van die baarmoeder na die plasenta,
Die graad van digtheid van die kraniale bene van die baba,
Toestand van die vere.
Volgens die resultate van die opname, wat uitgevoer word vir die tydperk van 41-42 weke swangerskap, word besluit of dit die moeite werd is om te wag vir 'n natuurlike geboorte of om sekere maatreëls te tref (stimulasie of keisersnee).
Op die 41ste - 42ste week van swangerskap moet 'n mens afgelei word van die wag op die aanvang van arbeid en lei 'n normale lewe. Wees meer aktief: Stap in die vars lug, stap bo, gaan swem, doen gimnastiek en moenie op die intieme lewe ophou nie. In hierdie tyd is dit belangrik om voort te gaan om veranderinge in jou gewig te monitor, want nie net ekstra pond nie, maar ook die gebrek aan liggaamsmassa beïnvloed die kind negatief.
As u probleme met vertering (hardlywigheid, diarree, dysbacteriosis) in 41-42 weke van swangerskap het, sal 'n gesonde dieet en daaglikse behandeling help. Ешьте часто, но небольшими порциями, употребляйте больше пищи, богатой растительными волокнами. Это каши, овощи, фрукты, хлеб грубого помола.En gefermenteerde melkprodukte bevat probiotika, proteïen en kalsium, dus jy moet beslis kaaskaas, kefir, jogurt en natuurlike joghurt op jou tafel hê.
Dit is nie ver van daardie oomblik wanneer jy jou langverwagte baba sien nie. En om sy geboorte te versnel, kan jy met 42 weke van swangerskap veilige metodes van selfbevordering van bevalling gebruik:
Massage tepels. As jy dit 15 minute lank drie maal per dag doen, sal die oksitosienvlak, 'n hormoon wat arbeid stimuleer, aansienlik toeneem.
Seksuele omgang Orgasme help om die baarmoeder spiere te verminder, en sperm bevat prostaglandiene, wat help om die serviks sag te maak en sy spiere te verminder. Daarom is intieme intimiteit vir 'n tydperk van 41 - 42 weke swangerskap nie net opgelos nie, maar word dit aanbeveel deur dokters.
Opsies vir 'n lang tyd
Met die aanvang van 42 weke van swangerskap is die toekomstige ma reeds heeltemal moreel gereed vir die aanvang van arbeid: dinge word in die kraamhospitaal ingesamel, sy wag vir die lang verwagte baba elke dag te verskyn. Die afwerking is naby, moegheid van swangerskap en verwagtinge het opgehoopte vrese verskyn: word dit nie oorweldig nie, en daar is geen kontraksies nie en bevalling begin nie.
Jy moet nie bekommer as die dokter se beheer oor die toestand van die swanger vrou en die kind toepaslik is nie. Die vrou wat die kind tot 42 weke gebring het, is ingesluit by 10% van die kampioene van die totale aantal swanger vroue. Hierdie tydperk word nie altyd oorweeg ná die swangerskap nie. Belê langdurig in sekere kategorieë vroue:
Met 'n menstruele siklus van ongeveer 30 dae.
Met 'n oorerflike geskiedenis (familiegevalle).
Dit het voorheen hormonale ontwrigting gehad.
Diegene wat tydens die huidige swangerskap behandeling nodig gehad het vir die bedreiging van onderbreking.
In die ouderdomsgroep meer as 30 jaar en onder die primiparas.
Soos u kan sien, is dit nie heeltemal fisiologiese variasies van die norm nie. Eers ná die eksamen in die konsultasie is dit moontlik om seker te maak dat daar geen risiko's is nie en met 'n optimistiese gevolgtrekking kan jy verwag dat 'n baba van dag tot dag verskyn.
Die gemiddelde frekwensie van ware skil is 1-3%. Hierdie situasie is meer algemeen onder vroue met gesondheidsversteurings:
Aanhoudende menstruele disfunksie.
Onvoltooide seksuele ontwikkeling (infantilisme).
Met ernstige kinderinfeksies.
Abnormale ontwikkeling van die fetus (pituïtêre adrenale stelsel).
Gereelde besoeke aan voorgeboorteklinieke laat u toe om hierdie risikofaktore vooraf op te spoor en toepaslike maatreëls tref.
Die meeste kinders wat in die tydperk van 42 tot 44 weke gebore is, is onafhanklik gebore en sonder negatiewe gevolge.
Hoe voel die fetus as dit 42 weke swanger geword het? Die kind is nie haastig om gebore te word nie, hy is 'n bietjie krap, maar gemaklik in sy ma se maag. Met genoeg gewig het die baba selfs 'n sentimeter gegroei en wag vir die geboorte om te begin, en hy sal sy mamma sien.
Die kind die meeste in hierdie tydperk is volwasse, volle termyn sonder tekens van oormatige volwassenheid. Dit is met selfvertroue nader aan die geboortekanaal, dit groei, ontwikkel, bevalling moet van dag tot dag plaasvind. Die gemiddelde gewig is 3,5 tot 4 kg, lyflengte 50-57 cm.
Na 38 weke word vroue verplig om 'n weeklikse monitering en ondersoek deur 'n dokter te ondergaan. 'N gekwalifiseerde dokter, indien nodig, voorskryf instrumenteel metodes, Doppler ultraklank skandering. Die data verkry vanaf die ultraklank en tydens die ondersoek, en laat jou toe om duidelik te definieer wat dit is: verlengde of uitgestel swangerskap.
Hiervoor word sekere tekens bestudeer:
Dunner en vervorming van die plasenta.
Die hoeveelheid amniotiese vloeistof.
Die teenwoordigheid van mekonium in die vrugwater.
Die mate van gereedheid van die serviks.
Die aard van die hartaktiwiteit van die fetus.
Geneem vir ontleding van ontslag van die melkkliere (melk of kolostrum).
Opsomming van die inligting, die ginekoloog kom tot die gevolgtrekking dat dit die soort langdurige swangerskap is wat behandel moet word.
Die behoefte aan verloskundige en ginekologiese ingryping
As dit aan die lig gebring word dat swangerskap nie vir fisiologiese redes vertraag word nie, dan het die dokters en swanger vroue 'n keuse van wat om te doen: wag 'n bietjie of wag onmiddellik of geboorte.
Die gevare van na-termyn swangerskap:
Na 42 weke is die plasenta veroudering en nie in staat om die fetus met suurstof en voeding te voorsien nie. Die risiko's van hipoksie is hoog.
'N Volwasse fetus kan die amniotiese vloeistof met mekonium refleksief inasem, wat sy onafhanklike asemhaling by geboorte bemoeilik. Aspirasie (inaseming) van mekonium maak dit moeilik om die lewe van 'n baba te begin deur kunsmatige ventilasie van die longe.
'N Oormatige kind het dikwels baie gewig (ongeveer 30% van die norm), sy bene van die skedel ossify, wat inmeng met die vordering deur die geboortekanaal en lei tot geboortebeserings.
Sommige verbygaande babas, integendeel, begin om gewig te verloor (met beduidende plasentale insuffisiënt).
Die hoeveelheid amniotiese vloeistof verminder, wat dreig met verstrengeling deur die naelstring.
Die vel van die fetus verloor smering en word geneig tot besering, veral in lae watertoestande.
'N Swangerskap wat werklik uitgestel word, word nie net bepaal deur die terme in die ekstra weke nie, maar word ook vergesel van tekens van volwassenheid van die kind self.
So 'n baba raak nie goed na aflewering nie, die vel sonder smering is droog en verkrimp, die oë is oop. Hierdie kinders het lang naels en hare, hulle is aktief. Velkleur kan geel of grys wees.
Wat moet ek doen met die normale weergawe?
Dus, die vrou "op sloping", 42 weke van swangerskap. Nietemin word geen tekens van bevalling waargeneem nie. Angs, vrees vir geboorte oorweldig deur moegheid om te wag.
Die eerste ding wat jy moet doen, is om nie te spandeer nie. Dit vererger alle gesondheidsprobleme verder. Dit moet kalmeer: ​​daar is 'n hele 43ste week voor, wanneer fisiologiese arbeid kan begin.
Kinders wat in hierdie tydperk gebore is, in 95% van die gevalle, word gesond gebore en verskil van hul vroeëre "kollegas".
As daar geen abnormaliteite aan die kant van die fetus is nie, en die dokter nie die swangerskap na die termyn oorweeg nie, sal hy jou tyd gee en nie arbeid kunsmatig stimuleer nie. 'N Vrou kan onafhanklik die proses van die geboorte van 'n kind in die wêreld versnel:
Enige fisiese aktiwiteit wat nie ongemak veroorsaak nie. Byvoorbeeld - loop in die vars lug, die skoonmaak van die woonstel.
Maak liefde sonder beskerming. Intimiteit met die vader van die kind werk wonders. Die vloei van bloed na die bekken en die spier van die spiere van die baarmoeder kan die slapende natuur wakker maak en die aanvang van arbeid versnel. Stimulering van die tepels gee die liggaam met oksitosien, en die saad versag die serviks as gevolg van die inhoud van die hormoon prostaglandien. So sal die toekomstige pa wat betrokke is by bevrugting die bevalling bevorder.
Deur jou spyskaart aan te pas. Goed beproefde plantaardige dieet, slaaie met groente-olie. Die aktiewe werk van die dunderm is 'n goeie stimulant om die verwagte aflewering te begin.
Soms, om die arbeid te stimuleer, kan die dokter 'n skoonmaak-enema aanbeveel, gebruik ricinusolie.
Wanneer enige swangerskap, veral - verleng, moet al hierdie aktiwiteite vooraf met u dokter bespreek word.
Die ondersteuning van noue mense met 'n positiewe houding is belangrik. Moet haar nie met vrae doodmaak nie: "Hoe gaan dit met jou? Het jy al geboorte gegee? " Dit is moeilik vir 'n vrou: haar maag is groot en die swaartepunt het weer verskuif as gevolg van sy verlaging. Die bekkenbene word fisiologies verdeel, die serviks word verkort en versag, en ander prosesse om die liggaam voor te berei vir bevalling is aan die gang.
U moet voorbereid wees op sommige van die kenmerke van hierdie tydperk:
Die puffiness van die bene kan toeneem, waar die massage baie help.
Gekarakteriseer met derm probleme (hardlywigheid).
Kan spatare en aambeie vererger. Al hierdie is as gevolg van die groot grootte van die fetus en die druk op die organe en vate in die bekken.
Toewysings is verbeter, het 'n deursigtige of witterige slymerige voorkoms. Die reuk is suur.
Wanneer die patologiese purulent ontslae raak met 'n onaangename reuk, is dit nodig om die dokter in kennis te stel.
Om infeksie van die kind in die geboortekanaal te voorkom, moet hulle herorganiseer word (eliminasie van skadelike mikrobiese flora).
Soms kom klompe dik slym uit - 'n kurk verlaat die serviks, wat vinnige aflewering aandui.
As die hospitaal naby die huis geleë is, kan jy na die begin van gereelde gevegte daarheen gaan. Moenie vergeet om die dokumente en dinge wat in die hospitaal ingesamel is, te neem nie. Moenie paniekerig wees nie: wat gebeur, word verwag 42 weke - die generiese aktiwiteit begin.
'N Vrou se aptyt op hierdie tydstip word gewoonlik verminder, maar voordat jy geboorte kry, moet jy eet sodat jy krag het. Jy kan jogurt, 'n stukkie sjokolade eet of wat jy wil.
Wanneer kan nie wag nie?
In so 'n lang tyd kan daar situasies wees wanneer dit onmoontlik is om te vertraag:
As die amniotiese vloeistof verwyder word, maar daar is geen kontraksies nie.
As daar spotting was. Dit kan dui op plasentale abrupsie.
As daar ernstige pyne in die bo- en middelste gedeelte van die baarmoeder is ('n teken van overstretching).
As kontraksies hul krag verloor het, het hulle minder gereeld begin beweeg. Verswakking van arbeidsaktiwiteit is meer algemeen by vroue met swak gesondheid met 'n groot na-fetus.
'N Alarmerende simptoom wat mediese hulp benodig gedurende hierdie tydperk is 'n toename in bloeddruk, naarheid en hoofpyn. Simptome van eclampsie kan tydens die bevalling voorkom, veral as daar preeklampsie was.
Onder die toesig van spesialiste word in die hospitaal die nodige hulp verleen.
Langtermyn swangerskap is veral gevaarlik wanneer die kind en die moeder 'n risiko van Rh-konflik het. Sulke vroue spesiale aandag en hospitalisasie voor bevalling is noodsaaklik.
Wanneer gesinsgeleenthede toelaat en daar mediese toestemming is, is dit beter om na 40 weke in die kraamhospitaal te spandeer. Dan sal gekwalifiseerde bystand so vinnig en volledig as moontlik voorsien word.
Twee hoofaanwysers dui op die moontlikheid van so 'n geboorte:
Die grootte van die vrug, wat oormatig groot kan wees.
Die grootte van die moeder se geboorte kanaal, wat die kind moet misloop.
Die situasie word ingewikkeld deur die feit dat met groot fetusse die risiko's van verloskundige sorg tydens die bevalling aansienlik toeneem.
Volgende - die serviks voorberei. Algemeen gebruik prostagengel. Wanneer die gewenste effek bereik word en die serviks geopenbaar word, word die amniotiese sak gesny (amniotomie). As die aflewering nie binne 4 uur na hierdie begin is nie, word hulle gestimuleer deur intraveneuse toediening van oksitosien of prostaglandiene.
In die geval van die ondoeltreffendheid van al hierdie intervensies bly slegs die keisersnee (KS).
Eintlik effektiewe en relatief veilige manier om enige generiese komplikasies te voorkom. Gewoonlik word 'n post-termyn swangerskap aanbeveel om op hierdie manier te eindig.
Daarbenewens is daar direkte aanduidings vir CS:
Simptome van fetale hipoksie.
Swanger ouderdom (albei maniere).
Gelyktydige verloskundige patologie.
Ernstige siektes wat nie verband hou met die ginekologiese veld nie.
Vrugte gewig is meer as 4,5 kg.
Afwyking van die grootte van die geboortekanaal van die moeder vir enige grootte van die fetus.
As voorheen was daar komplikasies in bevalling deur natuurlike maniere.
In sulke situasies, danksy die operasie, is dit moontlik om die groot gevare te verhoed wat bevalling tot en met 42 weke swangerskap tot gevolg het.
Dikwels word induksie (versterking) van kraam of keisersnee aanbeveel en onmiddellik na 40 weke uitgevoer. Hospitalisasie by week 41 word selfs vir ongekompliseerde swangerskap aangedui. Daarom, of dit die moeite werd is om te wag tot 42 - kyk by die dokter: dit is beter om na die mening van 'n gekwalifiseerde spesialis te luister.
Langdurige of langdurige swangerskap?
Langdurige swangerskap is 'n soort post-termyn swangerskap, waarin die swangerskapstydperk met 10-14 dae of meer verleng word vanaf die verwagte geboortedatum.
42 weke bereik ongeveer 10% van swanger vroue. Gedurende hierdie tydperk kan swangerskap óf uitgestel of verleng word. Een van die algemene redes vir die verlenging van die gestasie-ouderdom is 'n verkeerde vasgestelde datum van bevrugting. En selfs as jy weet wanneer 'n kind presies begryp is, is dit geen rede om bekommerd te wees nie. Byvoorbeeld, laat vrugte volwassenheid is tipies vir 'n vrou met 'n menstruele siklus van meer as 28 dae.
Daar is tekens waarvolgens vasgestel kan word dat die fetus na-versorg is:
droë, skubberige en gerimpelde vel,
gebrek aan vlokkies van oorspronklike smeermiddel in die amniotiese vloeistof,
Te dik bene van die skedel
die teenwoordigheid van suspensies van mekonium (ontlasting) in die amniotiese vloeistof,
lang marigolds, gekrapte gesig,
gebrek aan amniotiese vloeistof,
'n ou plasenta wat nie normale voeding van die fetus bied nie,
blou of groen kleur van baba vel en membrane.
Die volgende ondersoekmetodes sal u help om te verstaan ​​of die fetus oorgedra is:
ultraklank (VSA) is nodig om die toestand van die plasenta te bepaal, asook om die grootte en ligging van die fetus te verduidelik,
kardiotokografie stel jou in staat om die kind se hartklop op te neem en die kontraksies van die baarmoeder te volg,
Met behulp van Doppler evalueer dokters die werk van die plasenta en baarmoederartare,
aminoskopie - inspeksie van die fetale blaas met behulp van aminosien - word gebruik om die hoeveelheid amniotiese vloeistof en die teenwoordigheid van mekonium en kaasagtige smeermiddel in hulle te bepaal.
Dit is die moeite werd om te onthou dat 'n ware swangerskap met 42 weke uitgestel is, nie 'n algemene verskynsel is nie.
Hoekom maak ek 'n beroep?
As 'n reël het hierdie probleem betrekking op alle vroue wat die 42-week periode bereik het. Soms word oormatige angs in intense vrees, wat ook vertraagde aflewering kan veroorsaak. Daarbenewens kan ander faktore bydra tot die heruitspoeling:
onvoldoende hoeveelheid hormone wat verantwoordelik is vir die aanvang van arbeid,
skending van vet metabolisme,
Daar is ook gevalle waar die verwagte ma soveel bang is vir pynlike bevalling dat hulle aan die slaap bly.
As jy gepla word deur vrese, moet jy probeer kalmeer, jou liggaam en baba vertrou. Selfs as hy nie betyds gebore wil word nie, sal jy in die kraamhospitaal voorsien word van gekwalifiseerde mediese sorg. Verduidelik dit vir die irriterende familielede wat voortdurend belangstel in of jy binnekort sal geboorte gee.
Wat is die gevaar van die uitstel van arbeid
Laat aflewering kan 'n bedreiging wees, nie net vir die kind nie, maar ook vir die gesondheid van die moeder. Terwyl die fetus in die baarmoeder is, bly die bene van sy skedel verhard. Dus, tydens die gang deur die geboortekanaal sal sy kop moeiliker wees om 'n gemaklike vorm te neem. En dit is belaai met nie net swaar en lang arbeid nie, maar ook 'n trauma aan die baba se kop.
Namate die baba en sy voedingsbehoeftes voortgaan om te groei, gaan die plasenta steeds ouderdom. Die kleintjie het 'n gebrek aan voeding en suurstof. Met die suurstofhongersnood van die fetus kan die ingewande die oorspronklike kalmekonium reflektief in die amniotiese vloeistof vrystel. In hierdie geval kan die kind sy eerste asem maak, wat hy moet produseer, alreeds buite die moeder se skoot. Gevolglik kan die baba vruggebruik wat ingesluit word, sluk. Hy benodig antibiotika-terapie en 'n noodtoestand met die ventilator.
Langdurige swangerskap vorm 'n risiko vir die gesondheid van die moeder. As 'n reël is werksaktiwiteit tydens sulke swangerskap swak. Geboorte kan voorkom met komplikasies en selfs met bloeding. Soms word die vrug so groot dat 'n vrou deur 'n keisersnee geboorte moet gee. En as sy natuurlike bevalling voorgeskryf het, dan kan dit tot talle breuke lei.
Wat om te doen as die swangerskap vertraag word
As jou dokter vasgestel het dat jy terugtrek, sal jy 'n keisersnit of arbeidsinduksie hê. Daar is baie metodes om arbeidsaktiwiteit te stimuleer, en die keuse van die metode hang af van die spesifieke situasie. Die belangrikste metodes om arbeid te stimuleer, is dus:
1. Metodes wat gebruik word in mediese toestande:
toediening van die hormoon oksitosien
Inleiding word uitgevoer met behulp van 'n drupper. 'N Sekere dosis van die geneesmiddel veroorsaak 'n vermindering in die baarmoeder. Wanneer u 'n voldoende intense samentrekking bereik, word die bekendstelling van die hormoon gestaak. Minus geboorte met oksitosien is dat die vrou onder die drup moet lê.
Hierdie hormoon vervat in manlike sperma veroorsaak samentrekkings van die baarmoeder. Daarbenewens versag dit die serviks wat die bevalling vergemaklik. Prostaglandien kontraksies is egter gewoonlik baie sterker en meer pynlik as natuurlike.
'N Obduksie van die fetale blaas word gedoen in die geval wanneer die geboortekanaal vir bevalling gereed is, maar daar is nog geen kontraksies nie. Na die blaas deurboor, kom arbeid gewoonlik binne die volgende dae voor. Met amniotomie is daar 'n risiko vir infeksie van die fetus.
2. Metodes wat by die huis gebruik word:
Soos reeds genoem, is prostaglandien teenwoordig in die manlike sperma. Dit versag die serviks en veroorsaak kontraksies. Maar moenie hierdie metode gebruik as die slymplug reeds wegbeweeg het nie, want dit is belaai met gevolge in die vorm van infeksie van die fetus.
Met 'n eendroos of lakseermiddel kan jy die generiese meganisme sag en natuurlik begin.
Moenie self bevalling veroorsaak nie! Dit moet slegs onder mediese toesig gedoen word, met inagneming van alle moontlike kontraindikasies.
As jy die bevalling wil bespoedig, moenie vergeet om te beweeg nie, stap in die vars lug en stap op die trappe. Dit is beter om jou liggaam voor te berei vir bevalling. Die besluit oor keisersnee word gemaak wanneer die baba 'n te groot kop het, daar is hipoksie. Die amniotiese vloeistof het in sommige ander situasies 'n groenige tint verkry.
Die veertig-sekonde week is nie altyd die rede vir keisersnee en stimulering van arbeid nie. As die plasenta steeds sy werk goed doen, en die ma en baba goed voel, kan dokters geneig wees om te verseker dat die geboorteproses natuurlik begin. Die waarskynlikheid van die aanvang van arbeid hierdie week is redelik hoog. Daarom kan u aanbeveel om te verwag om u kind in die hospitaal te ontmoet.
Geboortes van A tot Z. Nuttige video vir verwagte moeders
Die duur van 'n normale swangerskap
As jy 42 weke swangerskap het en jy voel ware vrees as gevolg van die afwesigheid van selfs voorgangers van arbeid, dan moet jy eers kalmeer en uitvind hoeveel dit eintlik die volle termyn van swangerskap is.
Hierdie vraag is beter om jou plaaslike ginekoloog te vra, maar in elk geval sal die antwoord een wees. 'N Normale swangerskap duur tweehonderd en tagtig dae. Dit is van hier af dat die idee geneem word dat 'n vrou reeds in die veertigste week reeds gebore moet wees of die duidelike voorlopers van die komende geboorte van haar langverwagte baba moet voel.
In werklikheid noem dokters egter dikwels ander swangerskap, wat as voltydse geklassifiseer kan word. Byvoorbeeld, as jy dit tel vanaf die eerste dag van die laaste menstruasieperiode, sal dit agt en dertig twee en veertig weke wees. In gevalle waar die maandelikse siklus agt en twintig dae is, duur die swangerskap ongeveer tweehonderd ses en sestig dae.
Maar as jy 42 weke swangerskap het, en daar is geen geboorte nie, moet jy nie paniekerig raak nie. Verloskundiges noem hierdie periode gewoonlik die gewone verwagting en beweer dat lewering in meeste van hierdie situasies natuurlik voorkom en eindig met die geboorte van 'n gesonde baba.
Maar in hierdie stadium is die konsultasie van die dokter en sy konstante waarneming noodsaaklik, omdat hy net die redes kan gee vir wat met die vrou se liggaam gebeur en verduidelik waarom die krummel nie haastig is om haar ma en pa te sien nie.
Stel die geboortedatum in
Nie altyd 42 weke van swangerskap is eintlik so nie. Na alles, moderne dokters het in hul arsenaal verskeie maniere wat hulle gebruik om die beraamde datum van die komende aflewering te bepaal. Ons sal vertel oor elk van hulle:
Verloskundige. Enige vrou wat op die baba wag, weet presies hoe die dokter die tyd bepaal het by registrasie by die voorgeboortekliniek. Hierdie metode word beskou as die mees algemene en is om die eerste dag van die laaste menstruasieperiode te bepaal. Nege maande en een dag word by hierdie datum gevoeg. So, die spesialis bereken die tydperk wanneer die kind gebore kan word. Hierdie metode neem egter nie die datum van konsepsie in ag nie, wat op die dertiende dag van die menstruele siklus kan plaasvind. Daarbenewens kan die verloskundige in gevalle waar die siklus van 'n vrou onreëlmatig is, met die datum van die beoogde geboorte verwar word.
Embrioniese. Vir die meeste swangerskappe is hierdie metode nie geskik nie, aangesien 'n vrou beslis moet weet wanneer 'n eiersel verouder het, het ovulasie en bevrugting van 'n kind plaasgevind.
VSA. Ultraklank word beskou as een van die mees akkurate. Dit laat jou toe om die swangerskapstydperk te stel en die datum van die komende geboorte akkuraat te bereken. Maar die spesialis mag 'n fout op die ultraklank maak, dus moenie paniekerig raak as jy nie geboorte tekens het tydens 42 weke swangerskap nie.
So 'n lang wag vir die verskyning van die krummels kan verskeie redes hê. Ons moet afsonderlik oor hulle praat.
Oorsake van fetale heropening
So, jy het 42 weke swangerskap. Wat om te doen U het klaarblyklik nie eens oor hierdie kwessie gedink nie. Maar net so dikwels in sulke situasies, weerspieël vroue in angs oor die redes vir hul posisie en kla dat dit met hulle gebeur het. Dokters sê egter dat sowat tien persent van swanger vroue sorg vir so 'n tydperk. Daarbenewens is die redes vir die verandering baie spesifiek en is dit lank reeds deur medisyne gedefinieer. Van die mees algemene noem ons die volgende:
Die fout van die dokters wat die termyn van arbeid bepaal. Soos u van die vorige afdeling verstaan ​​het, gebeur dit baieal. En dit beteken dat jou dokter met die verloskundige metode verkeerd gebruik kan word, wat nie die individualiteit van die vroulike liggaam in ag neem nie.
Gebrek aan noodsaaklike hormone. Die vroulike liggaam berei versigtig voor vir bevalling en produseer spesiale hormone, wat kontraksies en servikale dilatasie moet uitlok.
Oorgewig of gebrek aan dit. Baie vroue vermoed nie eens dat die liggaam in enige rigting baie sensitief is vir fluktuasies in die vetmassa nie. En in sommige gevalle kan dit veroorsaak dat die fetus verander.
Siektes van die genitourêre stelsel of spysverteringskanaal.
Genetiese predisposisie. Wetenskaplikes het getoon dat sommige vroue op 42 weke swangerskap geboorte gee, en selfs later as gevolg van die program wat in die gene neergelê word. Hoekom dit gebeur, is onbekend. Maar vir hulle is dit natuurlik en word dit oorgedra as 'n kenmerkende kenmerk van geslag tot geslag.
Vrees, stres en ander sielkundige faktore. Dikwels vertraag vroue onwillekeurige bevalling. Baie het 'n sterk gevoel van vrees vir die opkomende pynlike proses en stoot hulself voortdurend op. Gevolglik veroorsaak die gevolglike stres nie dat hulle ontspan en die liggaam toelaat om alles te doen soos die natuur beveel nie.
Weereens sal ons 'n bespreking maak dat slegs 'n spesialis die redes vir die gebrek aan tekens van geboorte by 42 weke swangerskap moet uitvind. Ons praat immers nie altyd op vertraging nie. In sommige gevalle praat dokters oor langdurige swangerskap. Ons sal die verskil tussen hierdie twee formulerings verstaan.
Langdurige, langdurige en oormatige swangerskap: ontdek die kenmerke
By 42 weke van swangerskap kan slegs 'n dokter bepaal of sy bekommerd is oor die gebrek aan kontraksies, of 'n vrou kan nog steeds wag vir 'n natuurlike oplossing van die las. In baie gevalle kan die swanger vrou en die baba nou goed voel, dit kan deur toetse en eksamens bevestig word. As hulle resultate die sensasies van 'n vrou bewys, dan is dit toelaatbaar om oor langdurige swangerskap te praat. In hierdie situasie is dit moontlik om ongeveer tien dae vry te voeg tot die vasgestelde geboortedatum, waarna 'n vrou natuurlik 'n gesonde baba sal produseer.
As die toetse wat in die veertig-tweede week van swangerskap gedoen word, nie met die dokter tevredenheid bring nie, dan praat ons oor die post-resolusie. En hier is dit nodig om nie net die fisiese toestand van die moeder te monitor nie, maar ook om die baba in die baarmoeder baie aandag te skenk. Hy kan tekens van oormatigheid hê, wat weer 'n gevaar vir sy lewe beteken. In hierdie situasie kan die dokter 'n onmiddellike hospitalisasie en keisersnee aan die vrou voorskryf.
Hoe kyk die baba na 42 weke: ons skat sy toestand tydens langdurige swangerskap
Op hierdie tydstip is die baba ten volle gereed vir onafhanklike lewe. Die gewig is in baie gevalle meer as drie en 'n half kilogram en die hoogte - vyftig sentimeter. Terselfdertyd bly dit steeds in die maag, en daarin lê die gevaar vir hom en moeder. Na alles, 'n groot kind is baie moeiliker om deur die geboortekanaal te gaan.
Teen die veertig tweede week het die krummels reeds genoeg vetlaag, jy kan 'n fluff hare op die kop sien, en sommige babas kan selfs dik hare spog. Al die interne organe van die baba funksioneer perfek, en hy is goed voorbereid om afsonderlik van haar ma te leef. Daarom kan 'n mens kalm wag totdat hy besluit om na hierdie wêreld te kom.
Die baba voel egter nie altyd so gemaklik soos wat ons beskryf het nie. In gevalle waar dokters die vertraagde toestand aandui, lyk dit nie so rooskleurig nie.
Gevaarlike tekens van fetale oormatigheid
Ons het reeds genoem dat indien u reeds 42 weke swangerskap het, en geen voorlopers van bevalling waargeneem word nie, moet die dokter verskeie addisionele ondersoeke bestel om die toestand van die krummels uit te vind. Sommige resultate bevat alarmerende tekens en moet onmiddellike aksie veroorsaak. As daar minstens twee of drie van die volgende simptome in u geval is, moet u dadelik na die hospitaal toe gaan, aangesien die lewe van die baba in gevaar is:
veroudering van die plasenta (dit dreig met 'n gebrek aan voedingstowwe en suurstof),
verharding van die bene van die skedel,
kritiese hoeveelheid amniotiese vloeistof,
die teenwoordigheid in die vrugwatermekonium,
groot vrugte gewig.
Dikwels word vroue wat aan fetus oor-volwassenheid oorgedra word, 'n keisersnee voorgeskryf. Dit verminder die risiko's vir die lewe van die baba en sy ma.
Metodes om die veranderlikheid te bepaal
Vandag se medisyne het groot vordering gemaak, daarom het dit baie maniere om die toestand van 'n swanger vrou en die fetus te bepaal. As daar vermoed word dat dit uitgestel word, skryf die ginekoloog 'n aantal addisionele studies voor. Hierdie sluit gewoonlik die volgende eksamens in:
Ultraklank. Danksy die ultraklank kry die dokter betroubare data oor die toestand van die plasenta, baba gewig en ligging.
Cardiotocography. Hierdie studie bied 'n volledige prentjie van die hartklop van die baba en die moederskoot.
Doppler sonografie. Hierdie metode het ten doel om die plasenta noukeurig te ondersoek. Die dokter met sy hulp evalueer sy toestand, sowel as die ligging en toestand van die arteries.
Amnioscopy. Met hierdie metode kan jy die hoeveelheid vrugwater en hul suiwerheid meet.
Swanger vroue moet in geen geval die genoteerde studies verlaat nie. Sonder hulle is dit baie moeilik vir dokters om die toestand van 'n vrou te bepaal en die gevaar wat haar kind bedreig.
Gevaar van drift
Jy moet nooit die situasie dramatiseer as die swangerskap 'n bietjie vertraag is nie en die krummel is nie haastig om na hierdie wêreld te kom nie. Die gevaar moet egter nie verminder word nie, want elke week word dit meer uitgespreek.
In die eerste plek kan die krummel ly aan suurstofhongersnood en 'n duidelike gebrek aan voedingstowwe. Die plasenta kan dit nie meer met die nodige voeding voorsien nie, en hipoksie veroorsaak 'n onwillekeurige inkrimping van die dunderm. In die proses word mekonium vrygestel in die vrugwater wat die baba refleksief kan insluk. En dit is reeds belaai met die ontwikkeling van 'n bakteriese infeksie, so na die geboorte van die baba kan noodherversing mediese sorg nodig wees.
Met verloop van tyd word die skedelbene van die kind verhard. Dit verhoed dat hulle die vorm wat hulle nodig het vir maklike deurgang deur die geboorte kanaal gebruik. In die proses van bevalling kan hierdie probleem beserings vir die baba en die moeder veroorsaak, wat baie pouses moet verduur.
Dokters sê dat swangerskap uitgestel is, is 'n ernstige risiko vir 'n vrou se gesondheid.
Die fisiese toestand van die swanger op twee-en-veertig week
Die meerderheid van die vroue wat tot 42 weke opgekom het, ervaar nie net depressiewe moraal nie, maar ook gesondheidsprobleme. Hulle is baie moeilik om hul gewone huishoudelike take te doen, baie vinnig kom moegheid, konstante pyn in die perineum, lae rug en rug laat nie aan die slaap raak nie. As 'n vrou tydens swangerskap gewig oorgewig het, dan word die veertig-tweede week baie moeilik om te loop. Daarbenewens begin baie spysverteringskanale en aambeie baie.
Fisiese probleme word vererger deur sielkundige stres. 'N Vrou luister elke minuut na haar toestand en probeer om die harbingers van bevalling te voel. Sy word dikwels genoem deur familie en vriende wat belangstel in die baba se verjaarsdag, wat nog meer spanning veroorsaak.
Ons moet nie uit die oog verloor dat daar in die geval van post-termyn swangerskap 'n hoë risiko vir besering is nie. 'N Vrou kan talle trane kry of selfs 'n chirurgiese insnyding ondergaan.
Swangerskap - week 42: wat om te doen om kontraksies uit te daag
Vandag ken dokters verskillende maniere om bevalling deur kunsmatige middele te veroorsaak. Dikwels inspuit hulle swanger hormoon oksitosien, wat uteriene kontraksies veroorsaak.
Prostaglandien word ook dikwels aan swanger vroue toegedien, dit is nodig om die serviks te versag. As gevolg hiervan begin dit strek en die baarmoederkontrak. Maar baie daarop let dat hierdie metode meer pynlike kontraksies veroorsaak as diegene wat natuurlik voorkom.
Dikwels open dokters die amniotiese borrel om bevalling te stimuleer. Hierdie metode is effektief in die oop geboorte kanaal, maar geen kontraksies nie. Gewoonlik begin die bevalling binne 24 uur.
Volksmetodes van stimulering van die geboorteproses
Ons voorvaders het ook 'n uitgestelde swangerskap gekonfronteer en het metodes geweet wat help om vinniger uit te kom. Die vroedvroue het vroue aangeraai om soveel as moontlik te beweeg, normale huishoudelike take te verrig of te loop. Intestinale reiniging help ook. Om dit in klein hoeveelhede te doen, moet jy rysolie gebruik. Druk op die ingewande sal uteriene sametrekkings veroorsaak.
Baie dokters beveel vroue aan om gereelde seks met haar man te hê. Hulle beïnvloed die baarmoeder se tone, en die hormoon wat in die manlike sperm voorkom, versag haar nek.
En die belangrikste - dink positief! Moenie die vrese in geen geval laat vashou nie, omdat dit die aanvang van arbeid aansienlik vertraag. As jy, ten spyte van alles, vrolik, kalm en selfversekerd is, dan sal die krummel sekerlik haastig wees om jou te ontmoet.
Hoekom swangerskap duur om 42 weke, en die geboorte begin nie
Hoeveel maande is nou
Geboorte op 42 weke - is dit normaal of nie
Waarom is die baarmoeder nie gereed vir arbeid nie?
Wat gebeur met die fetus by 42 weke swangerskap
Ultraklank op die twee-en-veertigste week
Wat om te doen om bevalling te veroorsaak
Wat gebeur met ma, wat is die gevoelens op hierdie term
42 weke van swangerskap, en bevalling begin nie
Daar word geglo dat die bevalling by 42 weke swangerskap normaal is. Teen hierdie tyd is die kind gewoonlik gereed vir geboorte, en die moeder se liggaam wil hom uitstoot: die plasenta verouder, hou op om die baba te voorsien van die nodige voedingstowwe.
As die moeder normaal voel, het die nodige eksamens ondergaan, dan is daar geen kommer vir angs nie.
Om die tekens van nabehandeling te bepaal, gebruik dokters die metode van ultraklank en dopplerografie. 'N ultraklank sal 'n "ouer", verdikte plasenta toon. Met die gebruik van doppler sonografie word die toestand van die uteriene arteries geëvalueer.
Daarbenewens kan hulle die analise van amniotiese vloeistof, dit wil sê, aminoskopie uitvoer.
As die uitslae van die toetse niks agterdogs bekend gemaak het nie, word die toekomstige ma gestuur om die laaste dae van die swangerskap skoon te maak en te waarsku dat daar op enige gegewe dag geboorte kan begin.
Ultraklank by 42 weke swangerskap
'N Ultraklankskandering word tans voorgeskryf om seker te maak dat alles in orde is, en om die nodige maatreëls te tref as iets verkeerd gaan. Daarbenewens, as die plasenta, sal die dokter jou vertel wanneer jy die aanvang van arbeid ongeveer kan verwag.
Die dokter sal die hoeveelheid en kwaliteit van amniotiese vloeistof evalueer. As daar min water is, sal dit nodig wees om bevalling te veroorsaak, want die gebrek aan water is belaai met die gesondheid van die baba, die gebrek aan suurstoftoevoer aan die weefsel.
Belangrik: as die kind oorgedra word, is daar 'n gevaar om die skedel te verhard. Dit is belaai met geboortebeserings vir beide die baba en die moeder en kan dien as 'n aanduiding van 'n keisersnee.
Op 42 weke is daar nog nie sulke tekens nie, maar vanaf hierdie datum begin dokters die swanger vrou nader te monitor om onmiddellik geboorte te gee en die aanvang van gevolge te voorkom.
Hoe om geboorte te veroorsaak by 42 weke van swangerskap
Die dokter kan die vrou aanbeveel om die volgende stappe te doen om die proses te bespoedig:
meer dikwels loop die trap, gebruik hulle in plaas van die hysbak,
voer fisiese oefeninge uit, veral met fitball.
Dit is ook goed om 'n ligte, baie nette tepelmassage te doen. Dit verhoog die produksie van oksitosien, wat nodig is vir die aanvang van kraam.
As daar geen ongemak en mediese kontraindikasies is nie, kan jy seks beoefen. Dit stimuleer die baarmoeder, berei dit voor vir openbaarmaking. Die semen bevat prostaglandienhormone - hulle laat die serviks toe om te versag.
Stimulasie van arbeid by 42 weke swangerskap
Stimulering is nodig as die gesondheid en lewe van die moeder of kind bedreig word, byvoorbeeld, indien die toestand van preeklampsie gediagnoseer word, terwyl die vrou geen kontraksies en ander tekens van vroeë aflewering het nie.
Wat om te doen in hierdie geval? Die vrou word in 'n hospitaal geplaas en met oksitosiendruppels voorgeskryf om die baarmoeder vir kontraksies te stimuleer.
Prostaglandiene kan ook gebruik word om die serviks oop te maak.
Die prosedure vir die deurboor van die amniotiese sak word die meeste gebruik. Water vloei uit, wat veroorsaak dat die baarmoeder vinniger krimp en begin met die proses om die kind uit te druk.
Gewoonlik is piercing heeltemal pynloos. Die dokter voer dit uit as die buis afgekom het.
Gevoelens van ma: wat gebeur met haar
Die toekomstige ma, as dit die tweede swangerskap is, gaan oor hoe die hele proses gaan. Sy moet gereed wees vir vinnige of vinnige aflewering: die tweede en daaropvolgende tye is dit heel waarskynlik.
As 'n vrou aan haar eerste kind geboorte gee, kan sy op die volgende gronde die aanvang van arbeid aanvaar:
die slymplug kom af,
Colostrum is vrygestel,
helder, pienk of bruin ontslag is moontlik,
die maag begin seer word, en hierdie pyn word nie verlig deur óf 'n warm stort, of 'n massage nie, of nadat hy geen shpa geneem het nie,
Kontraksies word gereeld, met duidelike tussenposes.
As daar geen tekens van geboorte is nie, en die tyd is reeds geskik vir die aanvang van arbeid, is die vrou bekommerd oor swelling en ongemak, soos hoofpyn, naarheid, moet sy dadelik na die hospitaal toe gaan. Miskien is die ontwikkeling van preeklampsie, tekens waarvan:
As die siekte lig is, sal die beste "behandeling" (vir 'n tydperk van meer as 36 weke) stimulasie van arbeid wees. Medium en ernstig vereis onmiddellike hospitalisasie, want die toestand kan ingewikkeld wees deur eclampsie, en dit is belaai met 'n groot aantal komplikasies tot en met die dood van die moeder en kind.
Vir 'n tydperk van 42 weke is die norm deursigtige ligafvoer, en hulle kan redelik groot wees. Maar die ontslag met 'n mengsel van bloed, bruin - gevaarlik, want dit is moontlik dat hulle 'n plasentale abrupsie aandui. Dit is nodig om tydige maatreëls te neem wat die ginekoloog nodig ag.
As jou swangerskap reeds 42 weke oud is en jou geboorte "nog nie geskeduleer is nie," moenie bekommerd wees nie. Alles sal betyds kom. Maar die dokter moet noodwendig verskyn - om te kalmeer of om aksie te doen om die patologiese toestand uit te skakel - as dit gediagnoseer word. Moenie bekommerd wees nie - moderne medisyne het op so 'n vlak bereik dat baie geneesbaar is. U sal sekerlik die hulp kry wat u benodig, en u baba sal sterk en gesond gebore word!
Kyk na die video: Folic Acid during pregnant for the Prevention of Neural Tube Defects (November 2020).