Ek het opgemerk dat sommige dae, ek vroeg wakker word, vol energie en sest. Ek staan ​​op en voel gereed om die wêreld aan te pak.
Aan die ander kant is daar 'n paar oggende waar ek nie kan beweeg nie. Ek verwys nie na die oggende as ek liggaamlik moeg is en ekstra slaap nodig het nie. Ek praat eerder van die oggende toe ek genoeg ure van rus gehad het, maar dit lyk nie of ek gemotiveerd is om te "opstaan ​​en skyn nie".
Op daardie tye vra ek myself af: "Wat is dit in my lewe wat my verhinder om entoesiasties te voel oor die komende dag?" Met ander woorde, waarvoor wil ek wegkruip? Dit is natuurlik maklik om iemand anders die skuld te gee. Dit is so-en-so se skuld dat ek nie wil gaan werk nie, dat ek kwaad is, dat ek depressief is, ens.
Maar as ek eerlik is met myself, is dit altyd my optrede (of handeling) wat die bron is van my gebrek aan energie. Soms is dit 'n oproep wat ek verlaat het; ander kere is dit 'n situasie of persoon wat ek nie wil hanteer nie. Dit is gewoonlik iets wat ek probeer vermy, en eerder as om dit in die gesig te staar, word my vermyding vertaal in 'n listelose gevoel om in die bed te bly. Eerder as om 'n konstruktiewe manier te vind om die situasie te hanteer, lyk dit asof die slaap die eenvoudigste roete is. Ek vermy dus verantwoordelikheid deur in 'n toestand van vermyding en listeloosheid te gly.
Die vraag is: is dit regtig die makliker manier - om uit te stel en te probeer vermy wat ons vrees oor die dag wat voor ons lê? Op die lange duur waarskynlik nie. Ons kan niks vir ewig afskrik nie. U mag dink dat u kan dat u iets "vir ewig" afgesper het, en tog sal u onderbewuste u op subliminale maniere onthou en herinner. U sal daardie gevoel van die 'blah' dra totdat u dit hanteer wat u so laat voel.
Onopgeloste probleme is 'n drein op ons energie. Dit is asof ons 'n buis het wat aan die 'probleem' gekoppel is, en energie bly aanhou lek uit ons totdat ons die verbinding verbreek deur ons houding te verander, aksie te neem en die probleem op te los.
Om duidelikheid oor u eie situasie te kry, kan u uself die volgende vrae stel:
Is ek entoesiasties oor die lewe?
Word ek opgewonde wakker om 'n ander dag in die gesig te staar?
Stel u belang in my werk (of my daaglikse lewe), en is ek daarby betrokke met intensiteit, energie en ywer?
Doen ek wat ek sou kies om te doen as ek 'n nuwe begin maak?
Besyfer ek my tyd aan aktiwiteite wat ek geniet?
Om 'n gelukkige en vervulde lewe te kan lei, moet die antwoord op hierdie vrae 'n geesdriftige JA wees. Andersins voer ons onsself en doen ons take wat ons nie regtig interesseer nie.
Wil u nie uit die bed klim nie?
Dus, as u soggens wakker word en voel asof u nie wil opstaan ​​nie, sal ek aanraai dat u uself afvra waarvoor u wegkruip. Sodra ons ons rol in 'n situasie erken het, is ons beter in staat om dit konstruktief te hanteer.
Die vermyding van verwagte pyn of verbeelde konfrontasies is 'n middelmatige bestaan ​​sonder vreugde en lewenskragtigheid. Sodra ons 'onopgeloste kwessies' behandel het, herwin ons ons verlore geesdrif en word die lewe baie aangenamer. Ons lewenskragtigheid neem toe as ons 'n entoesiastiese en responsiewe lewensbenadering bevestig en beoefen.
Die lewe kan vreugdevol en gelukkig wees. Ons kan weer soos 'n uitbundige kind wees - gretig om die speelgoed en vreugdes van die dag in die gesig te staar en wil deelneem aan al die opwinding wat die lewe bied.
Kyk na jou lewe en kyk waar jy jou eie energie aanwend. Herstel u 'energielekkasies' en leef u lewe entoesiasties deur altyd die beste te verwag en sien uit na wat elke nuwe dag sal bring.
As ons na ons drome kyk en entoesiasties daarin spring en verantwoordelikheid neem vir ons gedagtes en optrede, word ons 'n baie gelukkiger (en gesonder) persoon.