5 Boek-minute met Liezl Thom:
JY LEES NOU 5 Boek-minute met Liezl Thom:
Advokaat Barbie – ‘n naam wat nie maklik vergeet sal word nie en wat keer op keer in die media opduik.
Hierdie hofsaak is een van die opspraakwekkendste en dramatiese rakende seksuele oortredings en kindermolestering wat die afgelope tyd in Suid-Afrika plaasgevind het. Die publiek, maar ook die media was gefassineer deur Visser en Prinsloo. Alles van adv. Barbie se Idols-oudisie, die metamorfose van haar lyf, haar hare en wat sy aangetrek het, het tot berigte in die media gelei. In hierdie boek word die tragiese sy van hoe alles ‘n impak op al die betrokkenes in die gebeure gehad het, bespreek. Dis ‘n fassinerende verhaal wat alles saamvat en uiteensit. Gevra waarom sy juis hierdie boek geskryf het, sê Liezl Thom: “Dis die soort stories waarvan internasionale rolprente gemaak word.” Dit is beslis!
Ek het oor ‘n paar koppies koffie met Liezl gesels oor die boek.
Hoe was dit om die boek oor adv. Barbie te skryf? Sy word in koerante uitgebeeld as ‘n slagoffer en die seksslaaf van Dirk Prinsloo.
Iemand wat die boek gelees het, het gesê hy kan van die een bladsy tot die volgende nie agterkom of ek vír haar of téén haar is nie. Ek voel jammer vir haar, maar ek verpes haar ook. Cézanne het nog nie verantwoordelikheid geneem nie. Elke keer as daar vir haar iets gesê word dan is dit: “Ja, maar Dirk ...” Sy deflekteer alle skuld van haar af. In die hofsaak het ons gesit en luister na absolute horrific goed – dit het my gevang. Wat die samewerking tussen my en Laurie Peters so kragtig maak: Sy was aan die binnekant en kon buitentoe kyk. Ek was aan die buitekant en kon binnetoe kyk. So dit gee ‘n volledige prentjie. Ons het verskriklike sappige stories gehoor, maar ek het geweier om dit in die boek te sit. Ek doen nie skinder nie. Dit gaan oor my reputasie. Ons het ‘n span regsgeleerdes wat die boek met ‘n fynkam deurgegaan het vir laster. Ek verwag dat Dirk ons gaan dagvaar – dis in sy natuur. Maar ons gaan hom nie enige skietgoed gee nie en vir Cézanne nog minder.
Nee, want om met mense te praat is nie vir my navorsing nie – dis praat. Ek het Cézanne en Dirk se storie geskryf. Laurie het die slagoffers s’n geskryf. Ons het albei met die hofrekords langs ons gesit terwyl ons geskryf het. Die storie van die ses slagoffers het nooit baie mediadekking gekry nie, want dit was in camera. Die storie van Jeannine du Plessis veral is aaklig. Sy was ‘n straatkind, ‘n prostituut. Sy sou 'n miljoen keer saam met Dirk en Barbie gespeel het. Wat haar storie so erg maak, is dat sy op die punt was om haar lewe reg te ruk. Sy het net begin skoolgaan toe Cézanne haar betrek het by hulle aaklighede. Jeannine kan nie alles onthou wat gebeur het nie. Daar is vermoedens dat dinge baie erger was as wat gesê is, dat die “assault” al die pad gegaan het, en dat Cézanne nie so onskuldig is soos sy sê nie. Maar dis alles bewerings. Ek het wat Laurie geskryf het in storievorm verwerk. Sy is ‘n akademikus en skryf ook omslagtig.
Dis vir ons moeilik om te bepaal. Dit is een van die groot redes waarom Laurie die boek wou skryf - om te wys hoe blootgestel is weerlose kinders. Ons kry nie ‘n definitiewe antwoord hieroor nie. Ons het vir die departement van Welsyn ‘n brief geskryf en nou nog nie ‘n woord van hulle gehoor nie. Gepraat van briewe, ek het vir Dirk ook twee briewe geskryf. Ek weet hy het dit nie gekry nie, want hy is daai tipe ou – hy sou geantwoord het. Ek sal my laaste twee rand daarop verwed.