Dissipline : Reëls, regulasies en wette
By Rian Truter on May, Wednesday 6 2020 in 2020, Education, Life, Mei, Uncategorized 6
Die woorde dissipline en straf is vir ouers en onderwysers nie vreemd nie. Dissipline is 'n woord wat in elke notule en agenda van 'n personeelvergadering voorkom en menige ouer sukkel die een of ander tyd met die balans tussen dissipline en straf.
Om presies dié rede wou ek aan die begin van die tweede kwartaal hierdie blog vir onderwysers en ouers skryf, maar min het ek geweet daar gaan nie 'n tweede kwartaal wees nie!
Miskien ook goed, want hierdie tyd van inperking het my laat besef ek moet alle beleidmakers, ons hele kabinet en die nasionale bevelsraad (wie hulle ook al mag wees!) by die onderwysers en ouers voeg.
Jordan Peterson het in sy boek, 12 Rules for Life, hierdie oënskynklik vreemde vyfde reël, naamlik: Do not let your children do anything that makes you dislike them.
In reël vyf bespreek hy 'n paar beginsels wat ouers, en die res wat ek bygevoeg het, kan help om opbouende dissipline daar te stel en toe te pas.
Maar laat ek dadelik my standpunt rakende dissipline op die tafel sit. Ek glo beslis dat gesonde dissipline nodig is, want sonder dissipline gaan ons kinders nie in volronde, gebalanseerde volwassenes ontwikkel nie.
Duidelike reëls (ek verkies reëlings) lei tot geborge kinders en kalm, rasionele ouers. Helder, deursigtige beginsels en die gebalanseerde toepassing daarvan, bly ons keerwal teen chaos en anargie.
Dissipline wat verkeerd toegepas word, word eerder drakoniese reëls wat daarop uit is om ten alle koste te straf of een persoon of groep se mag oor ander te bevestig. Eerder as om op te bou en te ontwikkel.
Hier volg Peterson se beginsels met my kantaantekeninge:
Limit the rules : Of dit nou in die klaskamer, sitkamer of raadsaal is, die eerste vraag behoort altyd te wees: Is dié reël werklik nodig? Ons het almal al met situasies te doen gehad waar as die reël nie werk nie, iets bygevoeg word met die hoop dat dit dan sal werk, maar wat dit net nóg lomper maak. Hierdie punt vereis nugtere denke waarom 'n reël nodig is. Belangriker; of dit enigsins nodig is. Die Israeliete het net tien reëls gekry en hulle moes deur die woestyn trek. Ons het tydens inperking duisende moets en moenies en ons moet in die huis bly!
Use the least force necessary to enforce the rules : As jy dan die reël gemaak het, bepaal dan wat die minimum toepassing sal wees om dié besluit af te dwing. Op skool kry jy detensie vir min of meer enige oortreding onder die son. Wat hierdie argaïese koekiedrukkerstraf tot gevolg het, is dat die toepasser nie meer hoef te dink nie. Een straf is die oplossing vir elke oortreding. Die graad van die oortreding en die straf balanseer die skaal van geregtigheid soms glad nie. Amper soos die arme man wat sy sypaadjie tydens inperking skoonmaak en dan 'n boete van R5 000 op die lyf loop. 'n Man of vrou in blou wat tonne welwillendheid kon koop deur eerder te waarsku, as om te straf!
Parents, teachers and ministers should come in pairs : Die ou spreekword van twee koppe is beter as een! Iemand met 'n koeler hoof wat jou kan keer om jou naam gat te maak. Iemand wat net kan sê: Stop en dink voor jy doen. Gelukkig word ouers en onderwysers se dissiplinêre blapse nie op nasionale televisie ontbloot nie!. Ons regering se inligtingsessies tydens die inperkingstyd, lyk eerder na 'n uitsending van stomstreke as na ingeligte kabinetsministers wat probeer keer dat Suid-Afrika deur 'n viruspandemie verswelg word. Ongelukkig verberg selfs 'n masker nie stommiteit nie.
Parents, teachers and ministers should understand their own capacity to be harsh, vengeful, arrogant, resentful, angry and deceitful : Nie eers die beste onder ons is sonder genoemde krake nie. En hierdie krake word afgronde in uitdagende dissiplinêre situasies. Dink maar aan die tyd toe jou kind 'n vloermoer in die supermark se gangetje gegooi het, en hoe jy in jou gedagtes planne beraam het om hom/haar terug te kry (hopelik het dit darem net by gedagtes gebly). Of hou net vir Donald Trump tydens 'n sessie met verslaggewers dop.
Parents, teachers and ministers have a duty to act as proxies for the real world : Al drie die genoemde groepe het die verantwoordelikheid om dissipline toe te pas. Ons kan hierdie verantwoordelikheid nie op iemand anders afskuif nie. Die kwessie bly egter steeds hóé ons dit toepas. Doen ons dit as rolmodelle wat reëls, regulasies en wette in belang van diegene aan ons toevertrou maak, of doen ons dit as diktators wat ons eie belang in die hele proses eerste stel. Of dit nou jou eie kinders, iemand anders se kinders of 'n nasie wat jy goedgunstiglik verteenwoordig, ons skuld hulle 'n voorbeeld van wat en wie hulle behoort te wees.
Of ons in elke geval in die toekoms die beker gaan kry vir die beste reëls gemaak, dit is te betwyfel, want daarvoor is ons maar net te feilbaar.
Maar as ons net die bostaande vyf wenke sal onthou as ons enige dissipline moet toepas, of reëls moet neerlê, behoort ons beslis baie beter te vaar.
If you destroy a free market you create a black market. If you make 10,000 regulations you destroy all respect for the law. – Winston Churchill
'n Teenmiddel teen Chaos : 12 Reëls
By Rian Truter on April, Thursday 2 2020 in 2020, April, Education, Leadership, Life 14
Op 'n vriend se aanbeveling het ek Jordan Peterson se boek, 12 Rules for Life, gelees en gedink dié reëls van hom is iets wat almal goed kan gebruik. Veral ouers en onderwysers.
Sy subtitel vir die boek is An Antidote to Chaos.
En dit was nog voor Covid-19 en die staat van inperking. Intussen het ons wêreldjie egter vinnig verander!
Miskien sou Peterson, as hy van die virus geweet het, ook die volgende drie bygevoeg het:
Was jou hande gereeld.
Handhaaf fisieke distansiëring.
Maar dalk is die twaalf reëls in hierdie uitdagende tye nou meer van toepassing as ooit. En 'n GPS vir die dag wat ons weer aan die ander kant uitkom.
Ek het die reëls in Afrikaans vertaal. Hoekom, hoor ek jou vra? Sommer net… Ek het mos nou die tyd!
By sommige is die Afrikaans vir my net meer in die kol as die oorspronklike. Kies maar die taal waarvan jy hou.
Ek het ook nie die reëls verklaar nie, want jou eie belewing en menswees sal hulle vir jou inkleur. Sou jy Peterson se verklaring vir elke reël wil weet; lees gerus die boek.
#1 : Kop op; skouers terug.
#2 : Behandel jouself asof jy iemand is waarvoor jy verantwoordelik is.
#3 : Maak vriende met mense wat die beste vir jou wil hê.
#4 : Meet jouself aan wie jy gister was en nie aan wat iemand anders vandag is nie.
#5 : Moenie toelaat dat jou kinders iets doen wat gaan maak dat jy nie van hulle gaan hou nie.
#6. Maak eers jou eie huis aan die kant voor jy die wêreld kritiseer.
#7. Soek na wat waardevol is en nie na wat slegs die oomblik bevredig nie.
#8. Praat die waarheid en bly weg van leuens.
#9. Aanvaar dat die persoon na wie jy luister, iets weet wat jy nie weet nie.
#10. Wees uiters noukeurig in wat jy sê.
#11. Moenie kinders pla as hulle skateboard nie.
#12. Streel 'n kat as jy een op straat raakloop.
Miskien moet ek hierdie aan ons agbare ministers Cele, Mbalula en Zulu stuur? Dalk sal hulle dan met beter begrip en insig met die huidige staat van inperking omgaan.
Maar wie sal weet. Ons vandag is beslis nie ons gister nie.
The young man knows the rules, but the old man knows the exceptions. – Oliver Wendell Holmes, Sr.
There is no more important rule of conduct in the world than this: attach yourself as much as you can to people who are abler than you and yet not so very different that you cannot understand them. – Georg Christoph Lichtenberg
Sewe wenke vir sukses.
By Rian Truter on November, Thursday 22 2018 in 2018, Life, November, Presentations, Uncategorized 0
Word suksesvolle mense net met meer suksesgene as die minder suksesvolle wesens gebore? Of glimlag die geluksgodin maar net meer in hulle rigting?
Ek was onlangs bevoorreg om 'n paar gedagtes rakende sukses met leerders van die Laerskool Lochnerhof in die Strand te deel. Wat volg is 'n sinopsis van dié gesprek:
Punt 1: Het jy al gehoor mense praat van as hulle skip eendag kom, dan gaan hulle dit en dat doen? Mense wat iets bereik, wag nie vir dié skip nie. Hulle swem na die skip toe! As jy vir geleenthede wag, gaan jy dalk jou hele lewe lank wag. En dan as jy oud is, gaan jy sê: as ek maar toe sus of so gemaak het!
Onthou: Opportunity knocks once at every man's door and then keeps on knocking. As jy nie die geleenthede wat die lewe na jou kant toe gaan aangee aanvaar nie, gaan hy dit vir die volgende persoon aanbied.
Punt 2: Suksesvolle mense kan hard werk. Nou hard werk is ook 'n relatiewe begrip! Want die probleem lê by wat jy onder hard werk verstaan en wat harde werk regtig is. Mense wat sê ek het dan nou só hard gewerk en nog steeds nie die bevordering of die prys gekry nie! Arme ek! Die vraag wat hulle moet beantwoord, is of hulle só hard gewerk het dat hulle die 10 000-uur-beginsel kan regverdig, want kenners beweer dat mense soos die Beatles en Steve Jobs wat werklik suksesvol is, meer as 10 000 uur gewerk het om te kom waar hulle nou is.
Op skool kan jy nog met net jou talente ver kom, maar later in die lewe is net talent nie meer goed genoeg nie. Dan moet jy jou talent met harde werk kombineer. 'n Onbekende persoon het dit raak opgesom: Hard work beats talent when talent fails to work hard. Voeg hierby ook die bekende spreuk van don't work harder just work smarter, en jy is op die regte pad na sukses.
Punt 3: Suksesvolle mense verloor nie moed nie! Hulle gooi nie sommer die handdoek in nie en hulle laat hulle nie sommer op die krytvloer uittel nie. Hulle staan weer en weer en weer op!
Punt 4: Mense wat sukses behaal, het meer as een plan. Die meeste van ons het dalk 'n plan B. Maar ook nie almal nie! Wat gebeur as jou enigste plan nie werk soos jy gehoop het nie? Gaan jy dan hande in die lug gooi en almal behalwe jouself blameer? Mike Tyson vat dit skerp saam as hy sê: Everyone has a plan B till they get punched in the mouth! Suksesvolle mense se planne raak nooit op nie!
Punt 5: Suksesvolle mense het integriteit. Wat verstaan ons as ons van integriteit praat? Onwillekeurig dink die meeste mense dit is die verskil tussen reg en verkeerd. Harvard Besigheidskool omskryf dit eerder as: Integrity is honoring your word. Ek hou baie hiervan, want vir suksesvolle mense is hulle woord hulle eer. Jy hoef nie 'n kontrak met hulle te teken nie; 'n handdruk is genoeg.
Punt 6: Suksesvolle mense maak 'n verskil. Hulle glo vas dat go-givers beter is as go-getters. Hulle is bekommerd oor die voetspoor wat ons op die aarde laat en daarom wil hulle eerder hulle handprint op die aarde los. 'n Oop hand wat gee, in plaas van 'n voetspoor wat vertrap en net inpalm.
Punt 7: Suksesvolle mense is gelukkige mense. Gelukkig met wie hulle is en wat hulle het. Daarom laat hulle nie 'n kans glip om met oorgawe te lag en te dans nie.
Die kernvraag bly egter wat is sukses dan? Volgens my beskeie mening is sukses om jou potensiaal in die lewe te verwesenlik. Almal se potensiaal verskil, maar jy moet joune bereik. Nie myne of syne nie, want die Here het jou uniek en met besondere gawes en talente geskape. Jy is kwaai gebore my broe! As jy met daardie talente woeker, gaan jy suksesvol wees.
Nie net vir jouself nie, maar ook vir ander mense en diere.
Vir hierdie een wêreld wat aan ons geleen is.
En as jy dan sukses behaal en met jou talente gewoeker het, is daar nog net een opdrag om jou volkome suksesvol te maak: The meaning of life is to find your gift; the purpose of life is to give it away. – Onbekend
Hy is een van daardie mense wat, as jy hom in 'n rivier gooi, met 'n vis in die mond na bo kom. – Arabiese Spreekwoord
As jy net een keer méér kan opstaan as wat jy geval het, gaan jy dit maak. – Chinese Spreukwoord
Sukses sonder integriteit is soos 'n soutlose bord kos. Dit sal jou honger stil, maar dit gaan 'n slegte smaak in jou mond laat. – Joe Paterno
Die Genetika van Moer Toe.
By Rian Truter on October, Wednesday 3 2018 in 2018, Life, Presentations 4
Alles het versorging nodig!
Ek besef nou die dag, terwyl ek met 'n groep oor hoe om by die maan uit te kom praat, dat ek eintlik nooit die ander rigting bespreek nie. So alsof almal weet hoe moer toe gebeur.
Daarom wil ek vandag so 'n bietjie oor die ander rigting van maan toe, naamlik moer toe, gesels.
Nou hoe gebeur dit? Die moer-toe-ding.
Eerstens: Dit gebeur net!
Jy staan een oggend op en bekyk jouself in die spieël en tot jou skok besef jy dít hét gebeur. Jy ís moer toe!
En dan begin wonder jy wanneer en wat het dan gebeur dat jy só agteruit geboer het. Miskien is die verval in die eens trotse borskas wat nou 'n hangkas is, of nog erger… Jou gemoed en gedagtes het meer potholes as 'n pad in Noordwes Provinsie!
Sonder dat ons dit besef, laat ons almal toe dat dinge en goeters verval. Of dit nou die geute van jou huis is of die spiere in jou lyf, almal het onderhoud en versorging nodig. Niks bly dieselfde of in dieselfde topkondisie nie! As jy nie daarna kyk nie, sál dit uitmekaar begin val.
Tweedens: Skaarsheid teenoor oorvloed.
Stephen Covey praat van die abundance mentality. As jy eers begin glo daar is nie meer genoeg vir jou oor nie, dan moet jy weet jy is volstoom op pad moer toe!
As jy net versamel, bymekaar maak en opgaar vir die verbeelde ramp en hongersnood wat kom, het jy reeds die grens na moer-toe-land oorgesteek. Jou paspoort is gestempel en jy kan maar net so wel om burgerskap aansoek doen!
Maar as jy besef jou taak is om weg te gee, want daar is oorgenoeg vir ieder en 'n elk om 'n bestaan te maak… dan is jy beslis op pad maan toe.
Dan verstaan jy die wêreld het oorgenoeg go-getters, maar beslis nie genoeg go-givers nie!
Derdens: Die mense en dinge wat jou beïnvloed.
Kom ons noem hulle sommer net jou beïnvloeders, want dit is hulle wat jou die rigting van moer toe aandui. Wat ontstellend van hierdie beïvloeders is; hulle is die mense en dinge naaste aan jou.
Soms besef jy met 'n skok jy gebruik dieselfde woord as jou beste vriendin! Die regering is só hopeloos en die onderwysers by die skool is net totaal useless! En daar is tog nie hoop vir ons kinders nie, maar dit is nou seker te laat om die land te verlaat.
Wat jy net nie besef nie, is dat jy dié land al lank al verlaat het! Nie in die vlees nie, maar in die gees. Jy is nou 'n burger van die Republiek van Moer Toe!
Maar dit is egter ook die nuus wat jy kyk en die artikels wat jy lees. Dit is die TV-programme wat jy kyk. En al dié word later die stories wat jy glo… En meer nog; jou besittings wat jou hele bestaan definieer!
En dit alles, word jy!
The most basic human impulse is towards entropy and laziness. The less we have to do to grow spiritually, the more likely we are to do it. – Alexandra Fuller
An abundance mentality springs from internal security, not from external rankings, comparisons, opinions, possessions, or associations. – Stephen Covey
The people you surround yourself with influence your behaviours, so choose friends who have healthy habits. – Dan Buettner
Wie is die grootste?
By Rian Truter on September, Wednesday 12 2018 in 2018, Environment, Life, Reis 6
Van die Groot Vyf net buite Letaba.
Sjoe! Ek het lanklaas iets gepost! Maar liewers lank as nooit!
Ons is pas terug van 'n wonderlike besoek aan die Kruger Park. En laat ek dadelik sê, die Kruger is nog net so 'n belewenis soos toe ek 'n kind was. Tye het verander en so ook die Kruger, maar die diere lyk en doen nog steeds soos in 1960. Al wat nie wil verander nie, is sommige mense wat terug hunker na soos toe dit was… Vir diegene stel ek voor: Besoek volgende keer Jurassic Park!
Maar dit is nie waaroor ek wil gesels nie.
Die Groot Vyf het ons binne 24 uur afgetiek, maar steeds bly soek jy net na katte en die wildehonde. Ongelukkig ontwyk laasgenoemde ons steeds…
Na ons tieklysie amper 100% voltooi is (behalwe die honde), staan ek een aand langs die heining in Onder-Sabie en braai en uit die donkerte verskyn daar 'n ding wat nié op ons tieklysie is nie.
'n Vuurvliegie (lampyridae) betower die donkerte anderkant die heining met sy flitsende liggie. Kompleet soos 'n vuurpyl, tydens Guy Fawkes, wat besig is om spoed te verloor en grond toe tuimel!
Amper verbrand ek die vleis, want my aandag is totaal op dié skouspel gefikseer. 'n Vuurvliegie kom steel die show van die Groot Vyf in die Kruger!
Hierdie vertoning laat my onwillekeurig dink aan wie dan nou eintlik die grootste in die Kruger is! Is dit die leeu of renoster… Of dalk moet dit die vuurvlieg wees? Want voorwaar, dié nietige gogga met sy twee maande leeftyd, het my sprakeloos en met verwondering gelaat.
Maar dit is nie net ek wat al gewonder het oor wie of wat die grootste was nie. Self Jesus se dissipels wou by hom die antwoord op dié vraag weet (Matt. 18). Ek is seker hulle het 'n Groot Vyf-antwoord verwag, maar is ook met die vuurvliegie verras.
Die Kruger het my net weer gewys dat dít wat ek dink groot is, nie eintlik die grootste is nie.
In die wêreld buite die wildtuin, kry die Groot Vyf ook al die aandag, maar dit is eintlik die vuurvliegie wat die kroon behoort te dra.
Miskien moet ek/ons begin soek na die Klein Vyf, want ek is oortuig die beloning wag dáár.
Put your heart, mind and soul into even your smallest acts. This is the secret of success. – Swami Sivananda
The smallest deed is better than the greatest intention. – John Burroughs
The smaller the creature, the bolder its spirit. – Suzy Kassem
By Rian Truter on November, Tuesday 8 2016 in 2016, Life, November, Uncategorized 1
'n Vriend van my stuur my nou die dag hierdie ysingwekkende nuus oor 'n familielid van hom. Lees die onderstaande gedeelte wat in Beeld verskyn het en kyk of jy nie in 'n koue sweet uitslaan nie. (Dubbelkliek om te vergroot)
Wat as dit jou kind was? Ons kind ís in Abu Dhabi!
Om Francois terug te bring gaan baie gebede en geld kos. Gebede is maklik, want jy kan dit sommer daar waar jy dié storie lees doen, maar geld is ook wat hulle nou nodig het.
Dit is dan ook om die rede dat my vriend Erich Cloete 'n nuwe manier van fondsinsameling op die proef stel.
Dadelik hoor ek jou sê, wat is dit?
Crowdfunding is 'n manier om fondse in te samel deur vir baie mense, waarvan jy die meeste nie ken nie, vir 'n klein bydrae te vra. Jy hoef dus nie jou erfporsie weg te gee nie. Elke rand is 'n spreekwoordelike druppel in die emmer.
Op dié oomblik het hy al R 8 350 ingesamel, maar dis nog baie ver van wat nodig is. As as jy weet van iemand wat n passie vir so iets sal hê, of wie se hart op die regte plek sit, stuur asseblief hierdie storie aan. Aan so veel mense as wat jy ken. Dankie.
Hier is die skakel: https://gogetfunding.com/free-francois/
Kom ons bring vir Francois huis toe… waar hy hoort.
Elke pleister het sy eie storie.
By Rian Truter on June, Tuesday 28 2016 in 2016, June, Life, Spiritual 4
Het jy miskien al gewonder wat rugbyspelers op die pleister wat hulle om hulle polse draai, skryf?
Dié pleisterskrywery het veral onder rugbyspelers begin posvat en hulle skryf van geliefdes se name tot aanhalings om hulle te motiveer, op hierdie stukkie taai materiaal.
Die meeste sportmanne het maar die een of ander ritueel wat hulle glo hulle gaan help om sukses te behaal. Party glo hul sokkies moet nie opgetrek wees nie en ander wil elke keer voor 'n wedstryd op dieselfde plek in die kleedkamer sit.
Is dié geskrywery dan ook maar net nog so 'n ritueel?
Party skryf selfs net 'n klomp syfers neer. Onverstaanbare getalle vir diegene wat nie weet wat dit beteken nie, maar gelaai met inhoud vir die wat weet wat dié syfer op die pleister beteken.
Suid-Afrikaners herken dadelik die syfer 46664 as Nelson Mandela se nommer op Robbeneiland en begryp die betekenis daarvan. Menige Suid-Afrikaanse sportspan het dan ook met dié nommer op die mou op die veld gedraf.
Ook op Aaron Cruden (All Blacklosskakel) se gewrig pryk elke wedstryd die kode GEJ0342 – sy hospitaaltoelatingsnommer. As negentienjarige is hy deur 'n uiters moeilike tyd toe hy vir nege weke chemoterapie vir testikulêre kanker moes ontvang!
Vandag is hy genadiglik genees, maar hy sê dié syfer herinner hom elke dag dat hy al moeilike tye oorleef het en dat hy wat die wedstryd of lewe na hom gooi, kan hanteer. Maar meer nog; dit herinner hom om gedurig te onderskei tussen wat in die lewe belangrik is en wat nie.
Self moes ek die afgelope tyd opnuut besef hoe broos en feilbaar die menslike liggaam is. Niemand in hierdie wêreld word gevrywaar van enige siekte of ramp nie. Óf jou naam nou Aaron óf Rian is. Óf jy negentien óf drie en sestig is. Jou beurt is jou beurt!
Maar in hierdie spesiale kolfbeurt van jou is dit nogal belangrik wat jy op die pleister om jou pols skryf, want hierdie pleister maak nie net gesond nie, maar bepaal ook vir baie die koers en tempo van herstel.
So het die syfer 153 vir my in die tyd wat ek met prostaatkanker gediagnoseer is, en na die operasie, 'n baie spesiale betekenis gekry.
Nee, 153 is nie my toelatingsnommer of iets dergliks nie. Dit is eintlik 'n getal wat ek al baie keer in my lewe moes gelees het, maar nog nooit eintlik begryp het nie. Kom ek verduidelik.
In Johannes 21 verskyn Jesus na sy kruisiging by die See van Tiberias aan sy dissipels. Ja, dit is daar waar hulle niks vang nie en Jesus vir hulle sê om die net aan die regterkant van die skuit uit te gooi.
En toe vang hulle so baie vis dat hulle nie weer die net kon intrek in die skuit nie. Hulle moes dit wal toe sleep!
En dan in vers 11: Daar was 153 groot visse in die net. Al was daar so baie vis, het die net verbasend genoeg nie geskeur nie. (Die Boodskap)
Skielik kyk ek met ander oë na hierdie storie wat ek al van kindsbeen af ken. Dit is asof ek die syfer 153 vir die eerste keer sien, al moes ek dit hoeveel keer vantevore gelees het.
En ek besef die Here se genade is nie sommer net 'n hoop vis in 'n net nie. Nee, die Here se genade is baie spesifiek. Om presies te wees, 153 spesifiek!
Die dissipels het nie honderd een en vyftig of honderd twee en vyftig visse nodig gehad nie, maar 153!
En net so ontvang elkeen van ons presies dié porsie genade en hoop wat ons nodig het van die Here. Ook nie iemand anders sin nie. Net joune; presies afgetel tot by jou eie 153.
Nog belangriker. Hoe groot of baie die visse is; jou net sál nie skeur nie!
Jou net is deur die genade sterk genoeg om jou 153 groot visse aan wal te bring. Al moet jy dit wal toe sleep!
My pleister se kode is ietwat korter as as Aaron sin. Geen letters nie; net syfers. Net 153 wat my elke dag herinner dat Jesus se genade so oorvloedig is soos die vis in die see.
Wat staan op jóú polspleister geskryf?
Dit is maklik om populêre spreuke en gesegdes neer te pen, maar die truuk is om dít wat jy daar skryf, uit te leef.
As ons dit nie doen nie, is ons gedagtes niks meer as ander mense se menings nie en die geskryf op ons pleisters niks anders as 'n aanhaling van iemand ander se passie nie.
En watter vermorsing van 153 visse sal dít nie wees nie!
Human spirit is the ability to face the uncertainty of the future with curiosity and optimism. It is the belief that problems can be solved, differences resolved. It is a type of confidence. And it is fragile. It can be blackened by fear and superstition. – Bernard Beckett
Geloof is nie om te glo dat God sal doen wat jy wil hê Hy moet doen nie. – Max Lucado
Faith is to believe what you do not yet see; the reward for this faith is to see what you believe. – St. Augustine of Hippo
Foto: Sunday News (Rugby Heaven)
As jou kop raas.
By Rian Truter on March, Tuesday 15 2016 in 2016, Education, Life, Uncategorized 8
Nou die middag luister ek hoe 'n skoolhoof vertel dat sy snags nie kan slaap nie, want haar kop kom net nie tot rus nie. Ek is seker almal van ons weet presies waarvan sy praat, want die meeste mense ken dié gevoel.
Dit is daardie vroegoggend, magtelose gevoel dat skape tel boggherol help. Jy het alles (behalwe drank) probeer, maar jy kán net nie die geraas in jou kop stil kry nie! Dit voel kompleet of jou kop 'n leë konfytblik vol klippe is.
En om sake te vererger, onthou jou brein, wat deesdae die onbenulligste feite nie kán onthou nie, al die idiome oor leeg en klippe wat jy geleer het!
Die kopdokters sal natuurlik verskeie redes kan aanvoor waarom dit vir jou voel dat jou kop raas.
Vir die skoolhoof wil ek eintlik net sê dat sy nie bekommerd moet wees nie. Dit is nie 'n mediese probleem nie. Die klippe in die kop kom eintlik maar saam met die job!
Die persone wat haar aangestel het, het net vergeet om te sê dat dit een van die newe-effekte van dié posvlak is. Maar sy moet tog die uitdrukking, uneasy lies the head that wears the crown, ken?
Vir die res van ons gewone voetvolk is dit ook nie vreemd dat jou kop raas nie. 'n Gewone dag in Mzanzi is genoeg om enige Amerikaner, Brit of Griek nooit ooit weer te laat slaap nie!
Maar laat my toe om net 'n paar alledaagse wakkerblyklippe in jou pad te rol.
Eerste voorbeeld: Hoe kan enige iemand, behalwe ANC-lede, slaap na jy die opening van ons parlement aanskou het?
Tweede voorbeeld: Die waarde van jou kosbare Suid-Afrikaanse rand teenoor omtrent enige ander geldeenheid in die wêreld.
Derde voorbeeld: Die droogte in ons land en wêreldwye klimaatsverandering.
Vierde: Armoede en korrupsie.
Vyf: Soek jy regtig nog?
Ok, jy gee toe. Maar hoe gemaak om dié geraas af te skakel?
Ek wil my nou nie as 'n doktor Phil uitgee nie, maar ek dink die maklikste is om eers al die klippe uit te gooi. Spreekwoordelik, natuurlik. Want dit is tog wat jy met 'n regte blik met klippe sou doen.
Keer die blik om en gooi die klippe op 'n hoop. Die maklikste is natuurlik om die hele hoop klippe net daar te los, jou blik te vat en weg te stap. As jy dít kan regkry, is jy van die gelukkiges. Jy gaan 'n verkwikkende nagrus hê.
Maar vir die ander van ons wat nie van die hoop klippe kán wegstap nie, wil ek voorstel dat jy elke klip op sy eie sal optel, sal weeg en dan besluit of dit die moeite werd is om dit weer in die blik te sit. 'n Mens kán mos nie elke klip kop toe vat nie!
Kan jy enigiets aan die klip se saligheid verander deur dit in die blik terug te sit? Indien nie; los dit op die hoop. Net klippe wat die potensiaal het om te verander, beland weer in die blik.
As jy met hierdie proses klaar is, het jy hopelik minder klippe wat minder geraas sal maak. Klippe wat in plaas van 'n kakofonie 'n rustige melodie in jou kop speel.
Maar of al die klippe ooit sal verdwyn; dit sal ek nie kan sê nie.
Myne raas nog gereeld!
Worry does not empty tomorrow of its sorrow, it empties today of its strength. – Leo Buscaglia
Fear can keep us up all night long, but faith makes one fine pillow. – Philip Gulley
By Rian Truter on January, Thursday 21 2016 in 2016, Education, Kortes, Life 2
Gedurende die vakansie kyk ek een aand na Josh Groban op die TV en toe hy die lied Children will listen van Into the Woods sing, toe weet ek dat ek weer na dié woorde moet gaan kyk. Die onderstaande is 'n gedeelte uit die lied wat vir alle volwassenes van uiterste belang is. Veral vir ouers, grootouers en onderwysers. In kort; almal wat 'n kind se lewe kan beïnvloed!
Wishes are children…
Lirieke: Stephen Sondheim
Foto: Kleinkinders (Kersfees 2015)
Lees ook Franciscan Benediction
By Rian Truter on January, Thursday 14 2016 in 2016, January, Life 2
Het jy al ooit oor die Karoo gevlieg, en as jy 'n plaashuis se dak daar ver onder sien blink, gewonder wie bly daar?
Is dit iemand se oom wat, soos Laurika sing, soet koffie drink met sy een oog toe. En die tannie tee?
Is dit iemand se oom op sy plaas in Afrika wat bid vir 'n paar druppels reën? Iemand wat nóú nog praat van Mannetjies Roux en sy drie?
En daai stofstreep daar in die verte?
Is dit dalk Opperman se drie manne wat fluks aanstryk in die haai Karoo?
Met hul bondels op die rug en kieries soekend in die jakkalspad al agter die ster aan wat doer in die verte wil verdwyn.
En dan skuif 'n paar wit wolkies ongevraag voor die venster in en die blink van die plaasdak verdwyn so skielik soos wat dit verskyn het.
In die eentonige gesuis van die vliegtuig wonder ek oor die ster en die mense daar onder.
Ken hulle mekaar? Die boer en die stervolgers.
En die wit wolke? Waar kom hulle vandaan en waarheen is hulle oppad?
Hoop hulle kom nie in die pad van die ster nie, want dan gaan die manne daar onder die spoor byster raak.
Miskien is dit al die wolke, donker wolke, wat ons in hierdie land van die spoor af dwing. En laat moed verloor. En die ster verduister.
I'm a dreamer. I have to dream and reach for the star, and if I miss a star then I grab a handful of clouds. – Mike Tyson