Kliek HIER as jy via e-pos in kennis gestel wil word as ek 'n nuwe post op my BLOG maak. Jy kan enige tyd weer kanselleer as jy wil en ek het glad nie toegang tot wie op die lys is nie. Thursday, May 28, 2009
Hierdie is sommer net 'n grepie om julle bekend te stel aan die Country musiek van 'n musikant wat ek nou maar onlangs van begin hou het. Ek hou al 'n geruime tyd van Country musiek en het selfs voordat ek Sydney toe verhuis het oor die internet na hierdie tipe musiek geluister.Sy naam is Keith Lionel Urban, gebore 26 Oktober 1968, dus is hy presies 4 jaar en 'n dag ouer as ek. Hy is gebore in New Zealand, en sy ouers het na Caboolture net noord van Brisbane verhuis toe hy nog baie jonk was en dis ook waar hy grootgeword het. In 1992 het hy na die VSA verhuis en hy is huidiglik met Nicole Kidman getroud (wat ook afkomstig is van Australië). Hulle het terloops onlangs vir hulle 'n plaas naby Bowral in die Suidelike Hooglande aangeskaf. Dit is een van die dorpies wat ons ook op 'n vorige keer deurgery het oppad Jervis Bay toe.Luister bietjie na hierdie liedjie van hom:God's Been Good To Me (Keith Urban)Well I can't believe I'm sittin' here todayPicking on my banjo with a big smile on my faceWritin' new words to an old school melodyHey there ain't no doubt that God's been good to meOh the sun is shinin' on down in TennesseeAnd right now where I'm right where I wanna beI've never felt so loved, so peaceful and so freeHey there ain't no doubt that God's been good to me(Chorus:)'Cause he put me smack dab in the middle of ParadiseIn the heart of the city where my dreams have come aliveAnd everything I have, and everything I seeIs just another reminder that God's been good to meThis golden road's been longAnd sometimes I've lost my wayI've been down some darkened detoursLeanin' heavy on my faithBut where the devil had me chainedLord your love done set me freeHallelujah! God's been good to me(Chorus 2x)Nog 'n baie bekende liedjie ook hier deur hom gesing...
Kritiek Wie van julle kan die Marmite/Vegemite in die volgende foto uitken... Deur
Kritiek Tuesday, May 26, 2009
Ek wonder wie van julle het gisteraand op "One HD", Australië se gratis 24 uur sport kanaal na die Netbal kragmeting tussen die New South Wales Swifts en die Melbourne Vixens gekyk. Wat 'n titaniese stryd? Na 'n uur het beide spanne gelykop met 54-54 gestaan. Nogal baie indien jy in ag neem elke doel tel slegs 1 punt! Hulle moes dus binne 14 oortyd minute uitspeel en die finale telling was 65-63 in die Vixens se guns. Hulle was so kop aan kop dis ongelooflik. Ons het mos so 'n paar weke terug by die Sydney Olympic Park Sports Stadium ook na die NSW Swifts (dis mos nou ons provinsie se span!) gaan kyk. Siende dat my vrou ook nou netbal speel, piekel ek soms saam as hulle speel. Dit is nogal 'n baie lekker sport om te kyk... Ons is nogal bederf om hier in Oz se digitale TV volledige dekking van die ANZ Netbal kampioenskappe te kan sien. Netbal is hier nie 'n sport wat deur die media afgeskeep word nie!Op 'n ander noot. Ek het so 'n rukkie gelede 'n epos gestuur aan die Hillsbus mense om te kla dat hulle nou my busstop in die oggende so 940 meter weggeskuif het van my huis, wel, vandag gee my vrou my die goeie nuus.... (weet nie of dit in reaksie was op die epos nie?) hulle het besluit om van Maandag af die 7h10 632 bus steeds naby ons huis te laat stop (maar slegs vir daardie tyd). Ek kla natuurlik nie - ek het mos net een bus nodig om by die stasie te kom - nou is ek weet happy soos 'n chappy.
Kritiek Hier in Australie is die impak van die GFK (Globale Finansiele Krisis) nou besig om baie duidelik te word, met baie mense so onlangs as 'n paar maande gelede nog gewone middelkas families was, wat nou afhanklik is van die regering of familie en vriende vir verblyf en 'n dak oor hul koppe: Struggle to shelter families suddenly homelessSydney families forced onto streets as recession hits hard Wave of unemployed to swamp welfare agenciesBad signs as the CBD empties Die mense wat by organisasies soos die Salvation Army gaan aanklop vir hulp het 6 keer meer geword,,,Persoonlik ken ons self mense waarvan die man sy werk (projekbestuurder in die IT bedryf) verloor het en amper 'n halwe jaar gesukkel het om weer werk te kry. Selfs voor die resessie was dit moeilik om behuising te kry, nou is dit amper onmoontlik (veral in die $200-300 per week huur). Deur
Kritiek Friday, May 22, 2009
Kritiek Thursday, May 21, 2009
Vandag was weer soos gewoonlik 'n baie besige dag. Tania het my darem by die busstop kom oplaai. Die busroetes het mos so verander dat ek nou amper 1 km ekstra huisstoe stap. Ek het vannaand vir ons pannekoek gebak met suiker en "Dutch cinnamon" soos dit hier bekend staan. Ons het die kaggeltjie gestook en voor die vuur gesit. Nou is die kinders al in die bed, pa lees mos eers elke aand vir hulle, More oggend het ons maatskappy 'n groot produkvrystelling in Parramatta. Ons werk nou al baie lank daaraan om alles in orde te kry en ek maak daagliks nog foute reg in die stelsel. More moet ek dus ekstra vroeg opstaan. Hoop nie dit reën te hard nie. Brisbane spoel mos amper weg, met die ergste vloede in 30 jaar. Ons gaan 'n ontbyt hê, 50 kliente vir gaste en die nuwe website "lanseer", die toetie. Deur
Kritiek Wednesday, May 20, 2009
Die laaste paar skoene wat ek in Centurion, RSA vir my gekoop het, wat 'n paar Hi-Tec Tekkies. Hulle het my handig te pas gekom en loop steeds gemaklik, want saam saam het ons nou al die afgelope 2 jaar al amper die retoer afstand tussen Sydney en Brisbane te voet afgelê, 'n hele 1716 km ( amper 1826 km) . Brisbane toe en terug! 2 jaar x 52 weke x 3.3 km = 1716 km. Ek het dus nog so 110 km om te gaan en dus sal ek my doel oor sowat 33 werksdae bereik! Ons werk hoeka so hard aan die projek vir Brisbane Stadsraad. Deur
Kritiek Kan jy glo, gisteraand klop iemand aand ons voordeur. Dis jou werklikwaar 'n busbestuurder. Hy het 'n bestuurderslisensiekaart op die bus opgetel (die huisadres is mos daarop) en gesien ons adres is daar op (alhoewel dit die vorige mense was wat in ons huis gebly het). Hy het net gedink hy kom gee dit sommer by ons huis af...waar kry jy nog sulke mense? Vanoggend reën dit al weer. Kaapse reën. En nog 'n ingewikkelde dag lê voor, met baie probleme wat ek nog moet uitpluis. Mens moet maar net glo jy gaan dit tog regkry. Deur
Kritiek Tuesday, May 19, 2009
Seker al gewonder wat van ons geword het. Wel die lewe gaan voort en soos in enige doodgewone ou se lewe het ek maar min om te sê na 'n dag by die werk. Miskien moet ek iets nuuts met hierdie blog probeer. Dink ek gaan dit in die vervolg kort hou, dan sal ek meer gereëld iets te sê hê - amper soos hulle nou op Twitter doen.Vir almal wat gewonder het - alles gaan goed. Ons is Sondag al 'n hele twee jaar hier. Die kinders groei soos boontjieranke en die dag toe ons met net ons tasse hier op die lughawe aangekom het lê vêr in die verskiet. Alles voel nou bekend. Ons is ander mense. Anders as die mense wat 2 jaar gelede hier geland het. Ek is seker ons sal daardie eerste baie benoude maand of so ook eendag heeltemal vergeet. Ek dink nie daar was 'n moeiliker tyd in my hele lewe nie. Ek onthou nog hoe vreemd dit gevoel het om in die aande die donker trappe by Marsden Gardens woonstelle met 'n paar pakkies kruideniersware op te piekel. Die leë koskaste wat ons heeltemal van voor af moes vul. Die mistroostige reën wat buite geval het as ek in die aande van die bus in Epping Road afgeklim het, met my ou gesinnetjie my hele wêreld. Alles so vreemd, alles so bangmaak onbekend. Die knaende gevoel van verlies in jou hart wat wil breek. Alles op die TV is vreemd, al die produkte in die winkels is anders. Ek ry in die aand op soek na 'n winkel wat oop is na-ure, maar het nie 'n "clue" in watter rigting om te ry nie. My werkgewer my enigste lewenslyn om hier te wees. Ek onthou nog hoe dit gevoel het toe ons aan die begin nie eens internet gehad het of goedkoop kon Afrika toe bel nie - net 'n selfoon. En oral soek mense net rekeninge met jou adres en naam op vir bewys van identiteit - en daar bly ons toe nog in tydelike akkommodasie. Ek onthou nog hoe ons vir lank op 'n matras op die grond geslaap het, uit 'n tas geleef het, ons eetgerei saam met ons op die vliegtuig gebring het in 'n piekniek mandjie. Ons saam gehuil het oor die vreeslike verlies van ons familie terwyl ons mekaar op ons bed sit en vashou...Nou voel daardie tyd weer soos 'n ewigheid, soos 'n vorige lewe. Nou het ons weer vriende en braai gereëld saam, geniet mekaar se samesyn. En as ons weer Suid Afrika toe kom, dan gaan kuier ons net bietjie oorsee... Hoe hou julle van my Barbie/BBQ T-Shirt? Deur