Dapper geglasuurde huisfront - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Dapper geglasuurde huisfront
Marie-Luise en Konrad Wolfertstetter het 'n alledaagse wens gehad – en 'n argitek wat daarvan gehou het om te eksperimenteer. Die wens: soveel lig as moontlik en groot vensters in jou nuwe huis. Die argitek: "As seun het ek natuurlik my ouers se wens baie ernstig opgeneem en dit een-tot-een geïmplementeer," sê David Wolfertstetter. Gehoorsaamheid as 'n plesier van eksperimentering: Totdat die idee om feitlik die hele suidfasade te beglaas geïmplementeer kon word, het dit skerp potlode en goeie vakmanne geverg wat ook bereid was om risiko's te neem.
Die konstruksie is 'n statiese uitdaging
David wou die vensterfront so naby aan die dak bring dat daar nie meer spasie daarbo was om die dakvrag te dra nie. Die argitek en strukturele ingenieur het dus met twee dinge vorendag gekom om die groot opening te kan implementeer: Die pale van die glasfasade, basies die vensterrame, is so sterk gemaak dat dit die las kan herlei. In plaas van die gewone dakbalkstruktuur, het hulle die dak van dieselfde (10 cm dik) kruisgelamineerde houtelemente gebou wat gebruik is om die mure te bou. Gevolglik word die hele dakoppervlak, vanuit 'n statiese oogpunt, 'n skyf wat sy gewig eweredig afwaarts oordra. Die dakelemente is elk 2,5 meter breed en ontmoet altyd in die middel tussen die pale - dit is waar die las die laagste is en nie spannings na die glaselemente oordra nie.
Ons het nie verwag dat dit so 'n groot venster sou wees nie. 'n Asemrowende uitsig. Marie Luise Wolfertstetter, kliënt
Die ambagte werk hand aan hand
Gewoonlik sit die skrynwerker eers die huis op, dan kom die skrynwerker en installeer die vensters. Maar as die vensteroppervlak staties moet ondersteun, moet die twee ambagte, wat andersins nooit op dieselfde tyd op die konstruksieterrein is nie, saamwerk. Die betrokke kundiges het vroeg byeengekom om die fasade hand aan hand te installeer. "Die skrynwerker was so gefokus op die groot fasade dat alles glad verloop het dat hy vergeet het om die ander ses vensters te bou," vertel die argitek, nou heeltemal ontspanne. "As julle kalm bly en met mekaar praat, sal julle 'n goeie oplossing vind. "
Die praktiese gebruik
In die oorgangsfase verhit die son die binneruimte agter die glasfront. In die somer beskerm eksterne blindings teen oorverhitting, hulle beweeg outomaties op en af. Twee groot dubbeldeure laat die buitekant en die binnekant saamsmelt.
Baie droom daarvan om 'n nuwe een te bou wanneer die kinders huis toe getrek het. Wanneer die tyd aanbreek, waag baie min dit om hierdie radikale stap te neem – en baie min so radikaal. Marie Luise en Konrad Wolfertstetter is bly dat julle dit gewaag het. Wel, met die seun!
Vloerplan 1 beeld
Die draende mure is bo mekaar, die badkamers is op 'n sentrale toevoerskag geleë. Dit bespaar koste tydens konstruksie. Die grondvloer, veral die badkamer, is versperringsvry. 'n Slaapkamer kan later ingerig word waar die praktyk nou is. 'n Verpleegster kon dan op die boonste verdieping intrek. Die huis werk ook vir 'n gesin van vier. Die Wolfertstetters het daarin geslaag om die lugruimte en die glasfasade te skep - hulle gee die huis sy uitgestrektheid en vryheid.
Eiendom: 664 m2
Leefarea: 199 m2
Konstruksie muur en dak: 10 cm stapel planke + 20 cm houtwol isolasie planke, teenlatte, onbehandelde lariks ruitvorm
Argitek: DWA David Wolfertstetter Argitektuur, Dorfen
Materiaal en produkte dak: Titaansink van Uginox. Vensters: hout-aluminium van Kneer Südfenster. Parket: industriële parket 16 mm. Stoof: houtkorrel baster waterdraend, Aqua Insert van Lohberger. Kombuis: Bulthaup. Eettafel: konsep-argitek. Voorsitters: Amelie von Freifrau. Bank: EJ280, Erik Jörgensen. Armature: Eutrac, Osram.