Vir my maak hierdie heeltemal sin. Soos ek dit verstaan en ervaar het, is die Afrikaner se geskiedenis een wat deur emosie gedrewe was en steeds gedryf word. Ons voel eers, en dan dink ons. Dit is ons volkskarakter. En daarom is ons taal so geskik vir drama. Ja, daar is Afrikaanse prosa, maar teenoor Afrikaanse drama is Afrikaanse prosa soos ’n aangenome kind – jy’t hom lief, maar hy is nie jou bloed nie.
Dus: vir solank as wat ek leef, sal ek my dramas in Afrikaans skryf, want terwyl my “dinktaal” Engels is, is my “voeltaal” Afrikaans. Soos ek gesê het: drama gaan oor wat ons voel, nie oor wat ons dink nie.
ŉ Groep Suid-Afrikaanse skoolmeisies van Pretoria is deel van die oorlewendes van die kragtige aardbewing wat Nepal Saterdag getref het.
Adventure Global, ŉ maatskappy van Kaapstad wat in verkenningstogte spesialiseer, het gesê hy het ŉ ekspedisie in die area gehad ten tyde van die aardbewing , maar kon daarin slaag om die span wat deur die Suid-Afrikaner, Ronnie Muhl, gelei is, op te spoor.