Skeurtandhaai is ovoviviparus – dit wil sê die eiers ontwikkel in die wyfie en sy gee geboorte aan lewendige haaitjies. Gewoonlik
Meeste van die haaie word gevang met visstok vanaf die kus tussen Struisbaai en Oos London. Nuwe haaie is gewoonlik nie in perfekte kondisie nie, met baie vel parasiete en byt merke. Die lewe van ‘n wilde haai is nie so gemaklik soos die haaie in die ‘akwarium hotel’ nie. Hulle is gewoonlik ook baie maer as hulle hier aankom.
Skeurtandhaaie groei tot omtrent 3 meter in lengte. Hulle tande is altyd sigbaar – so dit is ‘n baie goeie spesie om te sien vir die akwarium besoeker. Hulle is stadige swemmers en beskik die vermoeë om water oor hulle kieue te pomp – so hulle hoef nie aktief te swem soos meeste ander haai spesies nie.
Hulle is ook baie rustige haaie, behalwe tydens teel tyd wanneer die mannetjies so bietjie aggressief raak teenoor die wyfies.
Aangesien hulle so rustige geaardheid het kan ons elke dag saam met hulle duik en hulle leer om met die hand (of vurk altans) gevoer te word. Ons voer hulle goed sodat hulle nie gereeld self vis vang in die tenk nie. Gelukkig verloor hulle nie hul vermoeë om wel te jag nie.
Ons laat ons haaie vry in die migrasie roetes en dit hang af van die tyd van die jaar wat hul vrygelaat word. So dit kan vanaf Gordonsbaai tot en met Durban wees. Die haaie se welstand kom altyd eerste.
Skeurtandhaaie is ‘n bedreigde spesie aangesien hulle stadig groei en begin teel en so min kleintjies op ‘n slag kry. Omdat hulle so naby aan die kus voorkom word hulle ook bedreig deur visvang.
Partymaal is die haaie nuuskierig, maar hulle hou hul afstand; ons borrels maak hulle onseker van wat ons is. Hulle sien ons ook as groter as hulle. Ons beleef hulle as kalm en elegant. Daar is niks wat die gevoel kan beskryf wat jy voel wanner jy die eerste keer daai haai ervaar nie. Die gevoel gaan nooit weg nie. Dit is net asemrowend.
Elke dag vóór dat ons uitgaan op see, gee ek ‘n inligtingsessie vir ons gaste sodat hulle die beste ervaring kan hê sonder om die haaie te verjaag. Dit klink so:
‘Wanneer ons by die skeurtandhaaie kom, vra ons dat julle nie in hulle pad swem nie; hulle kan nie mooi sien nie aangesien hulle meestal in die nag aktief is. ‘n Skeurtandhaai se dryfvermoeë word beheer deur lug wat in die maag in gaan op die oppervlak. As julle hulle skrikmaak, verloor hulle die lug van hulle maag deur ‘n flitsbeweging van ‘n stertklap. Daar is verskeie riwwe waar die skeurtandhaaie verkies om tyd te spandeer – Cathederal, Raggies Cave en Chunnel Cave is drie van die riwwe; ons mag egter nie by hierdie riwwe ingaan nie uit respek vir die haaie en hulle rusplek.’
Haai se tande val dikwels uit om plek te maak vir nuwe tande. ’n Ander teorie vir hierdie gedrag is om enige peste van hul snoete af te krap. Niemand weet wat die ware rede is vir die tipe gedrag nie. Oor die algemeen is hulle gedrag heeltemal kalm.”