Jesus se wederkoms (met spesiale verwysings na gedeeltes uit Mattheus 24 en 25, en Lukas 17 en 21): Deel 10 – Die skape en die bokke | 4windkoinonia
← Foundational Themes in Genesis – Study 84
Foundational Themes in Genesis – Study 85 →
Jesus se wederkoms (met spesiale verwysings na gedeeltes uit Mattheus 24 en 25, en Lukas 17 en 21): Deel 10 – Die skape en die bokke
Posted on Mei 4, 2020	by 4windkoinonia
Een van God se instrumente wat Hy inspan om aan ons Sy waarhede bekend te maak, is Sy gebruik van teenpole (kontraste / teenoorgesteldes). God se werk binne hierdie skepping is gebaseer op hierdie beginsel, en die eerste vers in die Bybel bewys hierdie beginsel van teenpole skitterend:
Die konsep van “hemel” word teenoor die konsep van “aarde” geplaas en hierdie kontras verteenwoordig hoe God die onsigbare geestelike dinge van Hom teenoor die sigbare fisiese dinge hanteer. Die hemel omskryf dus hierdie onsigbare geestelike dinge van God wat in die eerste plek gekoppel is aan Sy wese – God is gees en by Hom is alles wat waarheid is…
God is gees en Hy is perfek – ook wat Hy doen is volmaak.
2Sa 22:31 Die weg van God is volmaak; die woord van die HERE is gelouter; Hy is ‘n skild vir almal wat by Hom skuil.
Die konsep van sonde gaan daaroor dat die doel of teiken gemis is. Kyk hoe word die oorspronklike Hebreeuse woord vir sonde, naamlik “châṭâ”, gebruik om hierdie belangrike idee wat sonde is, vir ons te belig:
Eks 9:27 Toe het Farao Moses en Aäron laat roep en vir hulle gesê: Ek het dié keer sonde [die oorspronklike Hebreeuse woord vir sonde hier is “châṭâ”] gedoen. Die HERE is reg, maar ek en my volk het ongelyk [is onheilig / verkeerd].
Rigt 20:16 Uit al hierdie manskappe was daar sewe honderd uitgesoekte manne wat links was; hulle almal het met ‘n klip op ‘n haar geslinger sonder om te mis [die oorspronklike Hebreeuse woord vir “om te mis” is hier ook “châṭâ”].
As ons die twee begrippe wat uit die twee verse uitstaan saam lees en bymekaar voeg, dan word die waarheid duidelik, soos die Skrifte vir ons leer:
2Kor 13:1 … In die mond van twee of drie getuies sal elke woord vasstaan [die geestelike betekenis word bevestig].
1Kor 2:13 Daarvan spreek ons ook, nie met woorde wat die menslike wysheid leer nie, maar met dié wat die Heilige Gees leer, sodat ons geestelike dinge met geestelike vergelyk [twee of drie getuies van die Skrifte werk saam om geestelike waarheid te bevestig].
Psa 119:160 Die hele inhoud [die somtotaal] van u woord is waarheid…
Om te sondig beteken om die doel of teiken van heiligheid en volmaaktheid te mis. God mis nooit Sy teiken nie! God is gees, en Hy is heilig en volmaak. Iemand wat heilig en ‘n volmaak gees is, kan nie sondig nie. God is die onveranderlike Een, en alles wat Hy doen het ‘n spesifieke doel wat God dan bereik. Niks en niemand kan God van Sy doel laat afwyk of Sy planne verander nie:
Job 23:13-14 Maar Hy bly onveranderlik Een—wie sal Hom dan teëhou? En wat sy siel begeer, dit doen Hy. 14 Want Hy sal volbring wat oor my besluit is, en baie sulke dinge is daar by Hom.
Alles wat dus NIE geestelik volmaak is nie, is sondig omdat dit daardie teiken mis. Daarom word sigbare dinge aangewend in die Skrifte om die teenpool van die heilige en volmaakte dinge van God uit te beeld. Die konsep van “aarde” verteenwoordig dus hierdie onvolmaaktheid wat in hierdie hele aardse skepping voorkom. Die aarde word dan ook doelbewus aanvanklik voorgestel as ‘n plek wat “woes en leeg, en duisternis” is. Woes en leeg en duisternis word nie gekoppel aan dit wat goed en heilig en volmaak is nie. God het egter ‘n heilige doel met hierdie aarde en alles wat binne hierdie woes en leeg en duistere skepping aangaan, en daarom sondig God nie deur hierdie tydelike dinge te skep nie!
Die gesegde dat die doel heilig die middele, is hier veral van toepassing! God gebruik die aardse dinge (dit wat woes en leeg en duister is) om Sy heilige doel te bereik. Alles het ontstaan uit die “onsienlike” geestelike dinge van God, deur Sy Woord:
Heb 11:3 Deur die geloof verstaan ons dat die wêreld deur die woord van God toeberei is, sodat die dinge wat gesien word, nie ontstaan het uit sienlike dinge nie [….maar uit die geestelike Woord van God – Joh 1:1-3 en Joh 6:63].
Kol 1:15-17 Hy [Jesus, die Woord] is die Beeld van die onsienlike God, die Eersgeborene van die hele skepping; 16 want in Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op die aarde is, wat sienlik en onsienlik is, trone sowel as heerskappye en owerhede en magte—alle dinge is deur Hom en tot Hom geskape. 17 En Hy is voor alle dinge, en in Hom hou alle dinge stand.
Soos ons reeds gesoen het, mis God nooit Sy doel nie, want Hy werk ook doelgerig. God is die enigste Skepper en alles was deur Sy Woord voortgebring, ook die duisternis en die onheilige dinge “vir Sy doel”.
Jes 45:5-7 Ek is die HERE, en daar is geen ander nie; buiten My is daar geen God nie; Ek omgord jou, hoewel jy My nie geken het nie, 6 sodat hulle kan weet van die opgang van die son en van sy ondergang af dat daar buiten My geeneen is nie; Ek is die HERE, en daar is geen ander nie; 7 wat die lig formeer en die duisternis skep, die heil bewerk en die onheil [Hebreeus: “ra” = die kwaad / die bose] skep: Ek, die HERE, is dit wat al hierdie dinge doen.
God het ‘n doel met die onheil en die goddelose skepping wat op ‘n tydelike basis opereer. Alles in hierdie skepping val binne hierdie definisie van duisternis, onheil en goddeloos. Die konsep “aarde” (die onheilige dinge) tree dus as teenpool op teenoor die konsep van “hemel” wat as die goeie dinge van God (die lig) uitgebeeld word in hierdie belangrike verse:
Die “eerste dag” het dus twee dele wat mekaar opponeer: die nag (dit was eerste aand / duisternis was eerste op die aarde) teenoor die dag (dit was daarna “môre = die lig kom agterna). Dit is hoe God met elke mens werk – Hy begin by die aardse dinge (die sigbare dinge / die donkerte / die onvolmaakte), en dan openbaar Hy Sy hemelse dinge (die onsigbare dinge / die ewige dinge / die volmaakte):
Alle sigbare dinge van hierdie skepping (ook ons eie vleeslike bestaan) is gekoppel aan dit wat “woes en leeg, en duisternis” is (die onheilige dinge / die tydelike / die onvolmaakte) juis omdat dit nie voldoen aan dit wat gees is nie volgens God se perfekte en volmaakte standaarde. Ons is eers in vlees en daarna word ons herskep in gees (lees asseblief Johannes 3). Ons begin eers gemaak in sonde, en ons doen ongeregtigheid:
Ons kom eers as ‘n “ellendige mens” in ‘n “liggaam van hierdie dood” wat beheer word deur die wet van sonde (soos God dit bepaal het), voordat ons verlos word uit hierdie tydelike doodsbestaan deur ‘n nuwe wet van lewe in Christus Jesus!
Rom 7:24-26 Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood? 25 Ek dank God deur Jesus Christus, onse Here! 26 So dien ek self dan wel met die gemoed die wet van God, maar met die vlees die wet van die sonde.
Hierdie twee pole, die Gees en die vlees, is dus nou voortdurend in ‘n wedywering in elkeen van ons…
Die mens is dus nie eerste ‘n perfekte geestelike wese nie, maar word eerste in onperfekte vlees voortgebring. God gebruik die vlees vir Sy doel en ons word deur ‘n tydelike aardse eon geneem waartydens ons baie belangrike lesse leer, totdat ons in Sy geestelike perfektheid deur Jesus Christus opgeneem sal word:
1Kor 15:22 Want soos hulle almal in Adam [die vleeslike bestaan] sterwe, so sal hulle ook almal in Christus [die geestelike perfeksie] lewend gemaak word.
Ons word aanvanklik vertel deur die valse leraars dat die vleeslike Adam perfek was, en dat ons weer in sogenaamde volmaakte vlees opgewek sal word by die opstanding uit die dode. Wel die Skrifte verskil met hulle wat sulke dwaashede en leuens versprei:
1Kor 15:35-40 Maar iemand sal sê: Hoe word die dode opgewek, en met hoedanige liggaam kom hulle? 36 Dwase mens! Wat jy saai, word nie lewendig as dit nie gesterf het nie. 37 En wat jy saai—jy saai nie die liggaam wat sal word nie, maar ‘n blote korrel, byvoorbeeld van koring of van iets anders. 38 Maar God gee dit ‘n liggaam soos Hy gewil het, en aan elkeen van die saadkorrels sy eie liggaam. 39 Alle vlees is nie dieselfde vlees nie, maar die vlees van mense is anders as die vlees van vee, en dié van visse anders as dié van voëls. 40 En daar is hemelse liggame en aardse liggame; maar die heerlikheid van die hemelse is anders as dié van die aardse.
Klink die woorde “die heerlikheid van die hemelse is anders as dié van die aards” asof die twee dieselfde is? Nee dit is heeltemal ANDERS! TOTAAL anders.
Dit is vir ons ‘n groot skok om uit te vind dat ons vlees van sy skepping af korrup was en dat alles in hierdie skepping te doen het met wat as geestelike dood geassosieer word in die Skrifte. So ook is dit vir mense baie moeilik om ons eie vlees en sy aardse denke as ‘n vyand van God te sien en dit so te erken!
Vlees KAN NIE God behaag nie. Die mis die volmaakte doel van God, soos God dit doelbewus gemaak het! Wat ‘n skokkende waarheid! Tog probeer die mens elke dag om sy vlees aanvaarbaar voor God te maak. Ons vind in die proses uit dat vlees wel ‘n wil het, maar dat daardie wil nie vry is nie. God bepaal wat die wil in ons vlees moet doen, want Hy is in totale beheer van elke aspek van ons wese. Die natuurlike denke in ons kan dit eenvoudig net nie verstaan, of aanvaar nie!!!
God is sowerein en Hy beheer alles – of ons as mens dit verstaan of aanvaar, maak nie eintlik verskil in wat God doen nie! Die mens sal alles op ‘n latere stadium verstaan.
Psa 139:1-7 Vir die musiekleier. ‘n Psalm van Dawid. HERE, U deurgrond en ken my. 2 U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte. 3 U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend. 4 Want daar is nog geen woord op my tong nie—of U, HERE, U ken dit geheel en al. 5 U sluit my in van agter en van voor, en U lê u hand op my. 6 Om dit te begryp, is te wonderbaar vir my, te hoog: ek kan daar nie by nie. 7 Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig?
Kyk net wat gebeur met die eerste pot wat die pottebakker maak, soos God aan Jeremia gewys het, en ook aan ons wil leer:
Die eerste pot misluk! Die eerste pot mis die doel! Waar?
“….in die hand van die pottebakker…”
Die mens kan dus nie anders om te doen wat die Pottebakker in ons bewerkstellig – die goed en die kwaad. Daarom vra die profeet Jesaja hierdie diep vraag aan God namens elke mens wat hierdie waarheid kan sien…
Die eerste pot is die aardmens wat nie heilig en volmaak geskep was nie. God het Adam so gemaak want God neem Adam deur ‘n proses wat hom (en almal in hom) tot geestelike volmaaktheid sal bring (Johannes 3). Daar is ‘n rede waarom God deur so ‘n proses werk om volmaaktheid in mens te bewerkstellig. Kyk mooi na die woord “daaruit” in die volgende sinsnede in Jeremia 18 vers 4…
“…maar hy [die Pottebakker] het daaruit [uit die mislukte pot] weer ‘n ander voorwerp gemaak soos dit in die oë van die pottebakker reg was om dit te maak.”
Wow! Die aardse Adam is belangrik in die hele proses alhoewel hy ten einde heeltemal verander sal word. Die vlees sal heeltemal vernietig word. Die mens (van sonde) is ook die seun van die verderf:
Hierdie hele vleeslike proses is egter baie nodig om die nuwe perfekte skepping na vore te bring! Dit is God se plan en die plan is perfek, en niemand kon nog ooit God van Sy plan afkry nie!
Tydens Jesus se wederkoms word die plan voltooi, en elkeen in Adam (in vlees of met ‘n vleeslike denke) sal in geestelike volmaaktheid wederbaar word op die tyd soos die Vader alleen bepaal!
In hierdie studie-reeks kyk ons na die wederkoms van Jesus soos dit beskryf word in Mattheus 24-25, en ook in Lukas 17 en 21. Tien belangrike aspekte word uit hierdie hoofstukke gehaal wat ons help om die wederkoms van Jesus aan ons verstaanbaar te maak, soos God wil:
Deel 2: Die einde van die wêreld-eon (die aardse tydperk)
Deel 4: Die groot verdrukking
DIE SKAPE EN DIE BOKKE
Mat 25:31-46 En wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; 32 en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei; 33 en Hy sal die skape aan sy regterhand en die bokke aan sy linkerhand sit. 34 Dan sal die Koning vir die wat aan sy regterhand is, sê: Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af. 35 Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was ‘n vreemdeling, en julle het My herberg gegee; 36 Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom. 37 Dan sal die regverdiges Hom antwoord en sê: Here, wanneer het ons U honger gesien en gevoed; of dors, en te drinke gegee? 38 En wanneer het ons U ‘n vreemdeling gesien, en herberg gegee; of naak, en geklee? 39 En wanneer het ons U siek gesien of in die gevangenis, en na U gekom? 40 En die Koning sal antwoord en vir hulle sê: Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringstes van hierdie broeders van My, het julle dit aan My gedoen. 41 Dan sal Hy ook vir dié aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele. 42 Want Ek het honger gehad, en julle het My nie te ete gegee nie; Ek het dors gehad, en julle het My nie te drinke gegee nie. 43 Ek was ‘n vreemdeling, en julle het vir My nie herberg gegee nie; naak, en julle het My nie geklee nie; siek en in die gevangenis, en julle het My nie besoek nie. 44 Dan sal hulle Hom ook antwoord en sê: Here, wanneer het ons U honger gesien of dors of ‘n vreemdeling of naak of siek of in die gevangenis, en U nie gedien nie? 45 Dan sal Hy hulle antwoord en sê: Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit nie gedoen het aan een van hierdie geringstes nie, het julle dit aan My ook nie gedoen nie. 46 En hulle sal weggaan in die ewige [Grieks: “aiōnios” b.nw vir “aiōn” = gekoppel aan ‘n spesifieke doel] straf, maar die regverdiges in die ewige [Grieks: “aiōnios” b.nw vir “aiōn” = gekoppel aan ‘n spesifieke doel] lewe.
By die tweede koms van Jesus word daar ‘n skeiding geopenbaar – die gees teenoor die vlees (soos hierbo in detail verduidelik was). Twee kante kom duidelik na vore weereens in hierdie gelykenis van die skape en die bokke. Die simboliek van twee diere, naamlik skape teenoor bokke, is baie insiggewend. Skape en bokke is van een groep diere, naamlik kleinvee. Die Skrifte hanteer die twee diertipes ook dan as een groep, veral as dit gaan oor offers wat aan God gebring word:
Gen 30:32 ek sal vandag deur al u kleinvee deurgaan en daaruit al die gestippelde en bont vee uitkeer; al die vee onder die skaaplammers wat swart is, en die bontes en gestippeldes onder die bokke, dit moet my loon wees.
Lev 5:6 en as boete vir die sonde wat hy gedoen het, aan die HERE ‘n ooi bring van die kleinvee, ‘n skaaplam of ‘n bok, as sondoffer. En die priester moet vir hom versoening doen weens sy sonde.
Die simboliek van skape in die gelykenis in Mattheus 25 word hier gebruik in sy positiewe toepassing, naamlik die groep mense wat goed doen. Die simbolike van die bokke word in sy negatiewe toepassing gebruik, naamlik diegene wat kwaad doen. Die skeiding kom by die oordeel. Dit is wanneer ons God se oordeel ervaar dat ons ook self die goed (God se geregtigheid) en die kwaad (ons eie geregtigheid) kan onderskei:
Die oordeel koppel ook intiem aan die twee onderskeie opstandings waarin elke skepsel sal deel wees. So verwoord Johannes hierdie twee onderskeie opstandings uit die dode:
Die twee onderskeie opstandings vind plaas as gevolg van die oordeel van die Here (“die dag” van die Here).
Diegene wat nou in hierdie lewe geoordeel word, is die bevoorregte huis van God wat nou God se geregtigheid leer ken. Hulle word deur die skape verteenwoordig in die gelykenis in Mattheus 25:
1Pe 4:12 Geliefdes, verbaas julle nie oor die vuurgloed van vervolging onder julle wat tot julle beproewing dien, asof iets vreemds oor julle kom nie…
1Kor 11:32 …as ons geoordeel word, word ons deur die Here getugtig, sodat ons nie saam met die wêreld veroordeel mag word nie.
Die tweede groep is dus “die wêreld” wat later geoordeel word en verteenwoordig word deur die bokke in die gelykenis in Mattheus 25.
Albei die twee groepe was geoordeel op grond van hoe hulle die ”geringstes” hanteer het volgens die gelykenis! Die wêreld is nie opgestel om die “geringstes” met eer en respek te hanteer nie, want die wêreld wil mense op hoë vlak imponeer. Die natuurlike mens is van nature ingestel om die belangrike mense se aansien te wen vir persoonlike gewin. Maar hulle wat eerste is by mense, is nie eerste in God se oordeel nie. Die werkers wat laaste kom werk het (die wat gering geskat word deur die ander werkers), het toe hul loon eerste gekry:
Mat 20:8-9 En toe dit aand geword het, sê die heer van die wingerd vir sy opsigter: Roep die arbeiders en betaal hulle hul loon; en begin van die laastes af tot by die eerstes. 9 En die wat omtrent die elfde uur begin het, het gekom en elkeen ‘n penning ontvang.
Hulle wat voorsit en hoë aansien geniet in menslike kringe, sit nie voor by God se uitgesoekte kring nie:
Jak 2:1-6 My broeders, laat julle geloof in onse Here Jesus Christus, die Here van die heerlikheid, nie wees met aanneming van die persoon nie. 2 Want as daar in julle vergadering ‘n man inkom met goue ringe aan die vingers, met ‘n pragtige kleed aan, en daar kom ook ‘n arm man in met vuil klere aan; 3 en as julle opsien na hom wat die pragtige kleed dra, en vir hom sê: Gaan u op hierdie goeie plek sit, en vir die arme sê julle: Gaan jy daar staan of hier onder my voetbank sit— 4 het julle dan nie by julleself onderskeid gemaak en regters met verkeerde oorlegginge geword nie? 5 Luister, my geliefde broeders—het God nie die armes van hierdie wêreld uitverkies as rykes in die geloof en erfgename van die koninkryk wat Hy beloof het aan die wat Hom liefhet nie? 6 Maar julle het die arm man oneer aangedoen. Is dit nie juis die rykes wat julle oorweldig en julle voor die regbanke sleep nie?
By die mens het die mooi opsigtelike dinge baie eer, maar by God is die onopsigtelike van baie meer waarde, veral in Sy eie liggaam:
1Kor 12:20-25 Maar nou is daar wel baie lede, maar net een liggaam. 21 En die oog kan nie vir die hand sê: Ek het jou nie nodig nie; of ook die hoof vir die voete: Ek het julle nie nodig nie. 22 Maar veel eerder is dié lede van die liggaam noodsaaklik wat die swakste lyk; 23 en dié lede van die liggaam wat vir ons minder eerbaar lyk, beklee ons met oorvloediger eer, en so het ons onsierlike lede oorvloediger sierlikheid, 24 terwyl ons sierlike lede dit nie nodig het nie; maar God het die liggaam saamgestel en aan die misdeelde lid oorvloediger eer gegee, 25 sodat daar geen verdeeldheid in die liggaam mag wees nie, maar dat die lede gelyke sorg vir mekaar mag dra.
Eva, en ook Adam, het vanuit hul aardse oordeel opgetree toe hulle die verbode boom van kennis van goed en kwaad onweerstaanbaar gevind het:
Hulle kon net nie enige aangetrokkenheid vind in die boom van lewe nie. Die natuurlike mens is opgestel om na aardse voorkoms te oordeel en daarom is die Boom van Lewe, Jesus Christus, nie vir die aardse insigte aanloklik of aanvaarbaar nie:
By die wederkoms van Jesus is die wêreld geskok en verbaas oor God se oordeel en Sy keuses!
God oordeel reg, en Hy is regverdig. Hy openbaar die aardse wysheid as dwaasheid:
Jes 44:24-25 So sê die Here, jou Verlosser, en Hy wat jou geformeer het van die moederskoot af: Ek is die HERE wat alles volbring, wat die hemel uitspan, Ek alleen, en wat die aarde uitsprei—wie was met My? — 25 wat die tekens van die leuenprofete vernietig en die waarsêers tot dwase maak; wat die wyse agteruit laat wyk en hulle kennis domheid maak.
Die wyses van die wêreld word in hul eie dwaasheid gevang omdat hule dink hulle is wys! God se skape is nederig en sagmoedig van hart – hulle weet hulle is niks en daarom verstom hulle diegene wat volgens aardse standaarde meet:
1Kor 1:20-29 Waar bly die wyse? Waar bly die skrifgeleerde? Waar die redetwister van hierdie eeu? Het God nie die wysheid van hierdie wêreld dwaas gemaak nie? 21 Want aangesien in die wysheid van God die wêreld deur die wysheid God nie geken het nie, het dit God behaag om deur die dwaasheid van die prediking die wat glo, te red; 22 want die Jode vra ‘n teken en die Grieke soek wysheid, 23 maar ons verkondig Christus wat gekruisig is, ‘n struikelblok vir die Jode en dwaasheid vir die Grieke; 24 maar vir die wat geroep is, Jode sowel as Grieke: Christus, die krag van God en die wysheid van God. 25 Want wat dwaas is by God, is wyser as die mense; en wat swak is by God, is sterker as die mense. 26 Want let op julle roeping, broeders: julle is nie baie wyse na die vlees nie, nie baie magtiges, nie baie edeles nie; 27 maar wat dwaas is by die wêreld, het God uitverkies om die wyse te beskaam; en wat swak is by die wêreld, het God uitverkies om wat sterk is, te beskaam; 28 en wat onedel is by die wêreld en wat verag is, het God uitverkies, en wat niks is nie, om wat iets is, tot niet te maak, 29 sodat geen vlees voor Hom sou roem nie.
Dit is duidelik uit die gelykenis van die skape en die bokke, dat die skape nie hul werke voor mense gedoen nie. Hulle het nie eens iets verwag vir dit wat hulle doen nie. Hulle het net gedoen wat reg is, soos die Vader dan ook in hul harte gevestig het om te doen:
Mat 6:1-4 Pas op dat julle nie jul liefdadigheid voor die mense bewys om deur hulle gesien te word nie; anders het julle geen loon by julle Vader wat in die hemele is nie. 2 Wanneer jy dan liefdadigheid bewys, moenie ‘n trompet voor jou blaas soos die geveinsdes in die sinagoges en op die strate doen, dat hulle deur die mense geëer kan word nie. Voorwaar Ek sê vir julle, hulle het hul loon weg. 3 Maar jy, as jy liefdadigheid bewys, laat jou linkerhand nie weet wat jou regterhand doen nie, 4 sodat jou liefdadigheid in die verborgene kan wees; en jou Vader wat in die verborgene sien, Hy sal jou in die openbaar vergelde.
Die gelykenis eindig dan ook met die twee onderskeie groepe wat in die twee spesifieke aparte tye van oordeel sal wees, volgens God se besluit:
Mat 25:46 En hulle [diegene wat in die tweede oordeel / opstanding sal opkom] sal weggaan in die ewige [Grieks: “aiōnios” b.nw vir “aiōn” = gekoppel aan ‘n spesifieke doel en tyd] straf, maar die regverdiges [diegene wat in die eerste oordeel / opstanding is] in die ewige [Grieks: “aiōnios” b.nw vir “aiōn” = gekoppel aan ‘n spesifieke doel en tyd] lewe.