Teruggeslaan na God toe
"So het daar dan van die manskappe omtrent drie duisend man daarnatoe opgetrek; maar hulle moes vlug voor die manne van Ai" - Josua 7:4 (53-vertaling).
"En die HERE was met Josua, en die gerug van hom het deur die hele land gegaan." (Jos 6:27). Jerigo, die magtige stad, die sleutel van die Jordaandal, die trotse, swaar versterkte, uitstekend verdedigde Jerigo het deur die geweld van die HERE geval! Wie sou die seëvierende skare van Israel nou nog kon stuit? Die ganse land lê voor hulle oop.
Na Jerigo kom Ai aan die beurt. Wat is Ai? 'n Onbeduidende klein gehuggie. Oor Ai hoef hulle hul nie te bekommer nie. Dit verwoes hulle sommer in die verbygaan. Twee of drieduisend man sou meer as genoeg wees.
So trek daar op dié oggend 'n klein Israelitiese taakmag met wapperende vaandels die kamp uit. En in die kamp te Gilgal staan die vroue al gereed om met musiek en dans die oorwinnaars se seëvierende terugkoms te begroet. Daar was geen rede vir sorge nie, dalk het hulle nie eers daaraan gedink om vooraf te bid nie. Wanneer dinge vir ons maklik voorkom en dit vir ons lyk asof alles voor die wind gaan, dink ons nooit daaraan dat ons in alles afhanklik is van God nie!
Dit was die oggend. En die middag? Wat kom daar uit die verte na die kamp van die Israeliete? Nee, geen fanfares nie, geen gejoel en gejubel nie, geen trotse oorwinnaars nie! Iets het misgeloop! Die woorde in ons teks is die ergste wat van 'n leër gesê kan word: "hulle moes vlug." Hulle het misluk. Die helde van Jerigo het bang geword. Hulle moes hals oor kop weghardloop. En so kom hulle verslae die kamp binne terwyl die gesneuweldes op die slagveld agtergebly het.
Hoe kon so iets gebeur? Ons lees dit in Josua 7:1: "Maar die kinders van Israel het hulle vergryp aan die bangoed; want Agan ....het van die bangoed geneem." Hulle het God se gebod oortree. Sonde is om te oortree, om oor die streep te gaan wat God getrek het: die streep wat geluk van ellende, blydskap van droefheid, reinheid van vuilheid, lewe van dood skei. En as jy dit tog waag en dit doen; as jy eiesinnig daaroor heen stap; as jy "oortree"; as jy jou harde wil teen God se heilige wil plaas; wel.... dan gaan dit verkeerd, dan word ons neergeslaan voor ons eie Ai. Dan gaan dit verkeerd met die volk, met die staat, met die huwelik, met ons ondernemings. Dan gaan alles verkeerd. Dan beland jy aan die anderkant van die lyn. En daar beland jy onder die toorn van God.
Mense kom maar moeilik en baie laat tot die besef van die rede agter 'n neerlaag. Ons voel dat iets in ons lewe of omstandighede nie klop nie. Dit gaan nie meer soos vroeër nie. Maar ons is baie goed en vindingryk om allerlei oorsake uit te dink. Die eintlike oorsaak wil ons nie in die oë kyk nie: sonde, doodgewone sonde. Moet nog nie die saak so ingewikkeld beskou as wat die eerste die beste kundige vir jou probeer vertel nie. Ons is besig om te oortree. Dit was omdat ons God verlaat het en nie in gebed gewaak het nie. Daar sit onherroeplike ellende aan die sonde vas. Ook in ons sake! As jy God in jou daaglikse lewe en jou sake opsy skuif (al gaan jy kerk toe), kan jy weet dat dinge vir jou gaan skeefloop. Dan word ons verslaan by Ai.
Maar in sy diepste is dit niks anders as verskuilde genade nie. 'n Mens kan dit dalk aanvanklik nie sien nie. God slaan vir Israel by Ai .... terug na God toe. Stel jou voor dat hulle nie geslaan is nie, dat hulle sukses behaal het. Dan het die sonde verborge gebly. En waar het hulle dan geëindig?
Wat lê dus daaragter? God se genade en liefde sit daaragter? Almal wat al by hulle eie Ai geslaan is, kan troos daaruit put.
"Ek bestraf en tug elkeen wat Ek liefhet. Laat dit dan vir julle erns wees en bekeer julle." (Op 3:19).