Onder Lené se hand word Springbokke voorberei | News24
Onder Lené se hand word Springbokke voorberei
Lené Engelbrecht is die eerste juffrou by die Laerskool Jeffreysbaai om rugby af te rig. Foto: MONIQUE BASSON
MET rooi naels en ewe tuis in tokse as in polvye, weet sy van laagvat en systap. Lené Engelbrecth deins nie terug vir enige man wanneer dit by rugby kom nie.
Sy is die eerste juffrou by die Laerskool Jeffreysbaai wat rugby afrig. Sy is nie net balvaardig nie, maar het `n natuurlike aanvoeling vir die sport. Lené, wat die Lsen-klas onderrig, is al van kleintyd af versot op rugby en die liefde vir kontaksport bruis deur haar are.
Volgens haar het sy in `n 'rugbymal' huis grootgeword. "My pa is 'n fanatiese ondersteuner en het ons almal beïnvloed. My 70-jarige ma sit nou nog bankvas voor die televisie as 'n wedstryd uitgesaai word," vertel Lené, 'n vurige Griekwas- en Sharks-ondersteuner. Vandat sy kan onthou, het sy saam met die ander kinders op hull plaas in Grie-kwaland rugby gespeel. "Ek het amper my voortande eenslag verloor," sê sy laggend.
"Toe gaan trou ek met 'n man, Frans, wat sportgek is."
Volgens Lené het haar "loopbaan" as rugbyafrigter vir laerskoolkinders sewe jaar gelede begin toe haar seun Fransjohan in Graad R was. "Ek het as hulpafrigter vir Jurie Wessels uitgehelp en toe raak dit my eie span," vertel sy. Lené rig tans die 0.7-rugby-span af.
"Ek geniet elke oomblik op die veld saam met die kinders," se sy. "Seuns is net soveel anders as meisies. As hulle val, staan hulle op en gaan aan – hulle is net so wild soos die juffrou. Die lekkerste is om teen jaareinde te sien hoe ver hulle gevorder het. Aan die begin hardloop hulle wild en wakker rond, maar teen die einde van die rugbyseisoen weet hulle wat onkant is."
Volgens Lené skepskop sy nog talle rugbyafrigters en ouers se voete onder hulle uit wanneer hulle uitvind dat sy rugby afrig. "Tydens 'n onlangse wedstryd by'n naburige skool het hulle al die afrigters bymekaar geroep. Die een juffrou het my snaaks aangekyk, so asof sy wonder wat ek daar tussen die manne maak. Toe sy uitvind dat ek 'n rugbyafrigter is, was die verbasing duidelik op haar gesig te sien."
"Die manne hou nie altyd daarvan as hullle teen `n span verloor wat deur `n vrou afgerig word nie. Maar dit gaan oor die kinders en daar is geen slegte gevoelens nie."
Op die vraag of sy nie graag netbal wil afrig nie, antwoord sy: "Defnitief nie. Ek het op skool netbal gespeel, omdat ek moes, beslis nie omdat ek wou nie."
Volgens Lené is hulle hele huisgesin vurige rugbyondersteuners. "Fransjohan is vir die Kouga-proewe gekies en haar dogter, Alne wat graag 'n rugbyskeidsregter wil word, huil as die Blou Bulle verloor. Ons kinders sal buite rugbyseisoen moet trou. Ek mag dalk daar wees, maar hulle pa gaan dit nie maak nie," vertel sy al laggend