Dit neem my terug na die maande toe ek in ‘n fotografiese winkel gewerk het. Op ‘n dag stap ‘n middeljarige vrou die winkel binne; sy wil haar paspoortfoto laat neem. Ek neem haar deur studio toe, en skakel die ligte aan. Sy moes beeldskoon gewees het in haar jongdae. Tussen die lae grimering, botox en witblonde hare is sy nogsteeds mooi, maar die jare het ook maar hulle tol geeis. Sy gaan sit op die hoë stoel, en begin in ‘n handsak van aansienlike grote rondvroetel. Tot my verbasing haal sy ‘n handspieël daaruit; die soort wat op jou spieëlkas saam met ‘n borsel en kam hoort. Dan volg grimering. Vir die volgende paar minute word daar ywerig aan ‘n reeds oorvol skildery geverf. Ek moes die Hebreeuse en Griekse alfabet onder die knie kry. `n Heel nuwe grammatika was my voorland. Die ateïs Jaco kan ook nie onderskei tussen die Godsdienstige geloofstradisie aan die eenkant en hul ongebondenheid aan die sekulêre instelling van die Juliaanse kalender, wat ongeveer 46 v.C. ingestel is deur die Romeine owerheid van die tyd, aan die ander kant, nie.