Weer eens 'n verrassende, andersoortige digbundel deur dié talentvolle en bekroonde digter van die Vrystaat. Gibson is reeds bekend vir die wyse waarop hy taal ondermyn, selfs benadeel, en so nuwe betekenisse herskep/ontdek. Die bundel bevat baie liriese oomblikke tydens hierdie ontdekkingstog. Die hut bied net soos die taal beskerming, maar die 'ek' wil ook daaruit wegbreek en ontsnap.
Cas Vos, Danté Alighieri
Dante Alighieri se Divina Commedia is een van die skerpsinnigste en oorspronklikste werke wat ooit die lig gesien het. Met sy Divina Commedia beoog Dante om die boosheid van die mens aan die kaak te stel en roep hy die mens op om saam te werk aan die skepping van 'n beter samelewing van vrede en orde onder leiding van 'n goeie keiser en pous.
Dante het 'n ingewikkelde rym­skema, die terza rima met die ketting­ryme aba bcb cdc gebruik. In hierdie bundel het Cas Vos dele uit Dante se Inferno en Paradiso vertaal. Die Purgatorio is sy eie skepping. Sy tersines is in 'n aba cdc efe rympatroon vertaal. Die aantal lettergrepe van elke tersine
Drie van Cas Vos se gedigte voltooi die bundel. In ons tyd is die stad Aleppo in Sirië met vernietigende wapens in puin gelê. Vir Vos is Aleppo nou die geografiese en metaforiese plek van chaosmagte. Soos 'n wit roos skitter daar egter ook strale van hoop.
Vuurvas is 'n digbundel deur die bekende Carel Anthonissen.
Die gedigte gaan oor die onskuld en verwagtinge van 'n kind in sy eerste landskap, die ontnugtering en vervreemding wat die volwasse bestaan meebring, en die uiteindelike aanvaarding en omarming van pyn, siekte, ouderdom en dood.
Vuurvas is nie alleen 'n verwysing na die onvernietigbare kiem van hoop, regskapenheid en welwillendheid in die mens nie, maar dien ook as 'n voorbeeld van aandagtige en gevoelige omgang met taal en verwoording.
Charl-Pierre Naude & Bibi Slippers (Samestellers)
Nuwe stemme gee vir die varsste, nuutste stemme in Afrikaans 'n plek om hulself te laat hoor. Die sukses van die projek kan gesien word in die vorige deelnemers wat nou gevestigde skrywers is: Ronelda Kamfer, Gilbert Gibson, Loftus Marais, Kirby van der Merwe en Tom Dreyer en vele meer. Hierdie uitgawe word saamgestel deur Charl-Pierre Naudé en Bibi Slippers. As jy wil weet hoe lyk die skrywers van die toekoms, lees Nuwe stemme 6.
Radbraak is Jolyn Phillips se digdebuut: soms liries maar deurgaans skreiend en uitdagend. Sy verbrokkel taal, draai die rug op haar vel-taal, 'radbraak' haar eie taal. Dit is die enigste medium wat sy het, maar sy breek dit, sy vernuwe en ont-taal dit. Volgens bekroonde digter Petra Müller is Radbraak 'n 'klein aardbewing van 'n bundel'.
Hierdie is 'n versamelbundel van die gewildste Christelike gedigte in Afrikaans. Hierdie bundel word saamgestel deur Cas Vos. Die bundel bevat nie slegs gedigte uit die kanon nie, maar ook nuwe verse wat spesiaal vir die verskyning daarvan geskryf is. Die digters in '€¹sluit in: Boerneef, D.J. Opperman, Elisabeth Eybers, Ingrid Jonker, Antjie Krog, Lina Spies, I.L. de Villiers, Joan Hambridge, T.T. Cloete en Daniel Hugo. Dit is 'n toeganklike bundel, perfek vir aanhaling by menige geleenthede.
Op die oppervlak van dié hoogs afgeronde digdebuut roer daar 'n oënskynlike eenvoud, maar onderliggend is 'n web van deurdagtheid versteek. Coetzee put uit die wêreld van die huisvrou, die groei en verbrokkeling, vreugde en pyn van verhoudings, die Boeddha, die omgewing en die hier en nou soos gesetel in die durende gang van lewe en dood.
Krap uit die see is die tweede bundel van die jong digter Fourie Botha. Soos sy debuutbundel Donkerkamer wat op die kortlys vir die 2013 Ingrid Jonkerprys was, sluit Krap uit die see aan by die debat oor manlikheid, wat sowel geweld, lyflikheid, die vaderfiguur, homo-erotiek en doodgewone huislikheid van twee mans wat saamwoon insluit. Die see is 'n deurlopende motief, die oerbron waaruit alle lewe kruip, in gedigte oor familieverhoudings, die liefde en erotiek. Grense tussen lewe en dood, droom en werklikheid, mens en dier vervloei op surrealistiese wyse.
Fourie Botha word groot in Bethal op die Hoëveld en op Nietverdiend in die Marico-Bosveld. Aan die Universiteit van Pretoria studeer hy Uitgewerswese en Engels en gee vir 'n paar jaar opvoedkundige boeke uit. In 2008 voltooi hy 'n meestersgraad in Engelse letterkunde en skryf daarna by die Universiteit van Kaapstad in vir 'n meestersgraad in Kreatiewe Skryfwerk onder Joan Hambidge. Sedert 2008 werk hy as redakteur van die Umuzi drukmerk by die uitgewershuis Penguin Random House in Kaapstad. Sy gedigte word opgeneem in die versamelbundel 'Nuwe stemme 4', waarna hy debuteer met die digbundel 'Donkerkamer' in 2011.
Etienne is twee-en-twintig en studeer filmkuns in London nadat hy uit Suid- Afrika gevlug het om diensplig te vermy. Dit is 1986, die tyd van Thatcher, optogte teen apartheid, en Vigs, maar ook van eksperimentele kuns, postpunk en die Royal Vauxhall Tavern. Etienne raak verlief op 'n Duitse kunstenaar in hierdie skadustad waar mense in bouvallige kunstenaarskommunes woon.
In Londen kom Etienne af op die eerste van drie filmspoele wat tydens die dertigerjare in Duitsland verfilm is. Etienne begin na die verlore spoele soek, 'n soektog wat 'n obsessie word wanneer sy geliefde vermis raak in Berlyn. Terwyl Etienne die gevaarlike ruimtes weerskante van die Muur navigeer, begin die verhaal van 'n groepie Joodse filmmakers in Nazi-Duitsland vorm aanneem.
'Dis lank sedert daar 'n digter met soveel onverdrote ywer met die volkstaal omgegaan het. Ons ken die hardnekkige knapsekêrels wat aan mens se klere of kouse vassit. By Pieter Fourie is dit die taal self wat so hardnekkig bly klou. Gaandeweg ontplooi die digter ook ander betekenisse, ander maniere waarop die titel gelees of verstaan moet word.
Knapsekêrels is 'n stimulerende, uitdagende teks. Die taalÂ-register wat betrek word, is wyd - en so ook die emosionele register.'
In hierdie debuutbundel word 'n liefdesgeskiedenis vertel soos dit deur verskillende stadiums beleef word deur die spreker. Aan die begin soek die spreker na 'n manier om sy liefde duidelik genoeg uit te druk; dan volg die ontnugtering en die belewenis van die geliefde as 'n leë dop, en uiteindelik volg die misnoegde ervaring van mislukking. Die hele bundel staan in gesprek met Oscar Wilde se roman, The picture of Dorian Gray, waarin die jong Dorian Gray wens dat sy afbeelding in 'n skildery sal verouder, terwyl hyself jonk bly.Die gedigte verwoord in hierdie bundel die aftakelingsproses en boots die briefvorm van die Wilde-roman implisiet na. Soos in die roman word die grense tussen werklikheid, verbeelding en kuns in die gedigte dikwels oorskry. Die atmosfeer van verval van die Wilde-roman word ook in talle van die gedigte opgeroep.
Ruan Fourie is in 1994 in Bloemfontein gebore en is tans 'n honneursstudent aan die NWU. Van sy gedigte is op Versindaba gepubliseer en hy het ook as digter deelgeneem aan die Byderhand-projek by Aardklop 2015, wat die ATKV-Aartvarkprys vir Grensverskuiwende Werk gewen het.
Die omslag van die bundel met sy abstrakte figure suggereer die gesprek wat in hierdie bundel gevoer word met die self, die geliefde, die lewe en die dood. Die digter ondersoek erskillende fasette van 'n lang en kreatiewe lewe. In die eerste afdeling kom die verhouding met die aarde ter sprake; in die tweede afdeling die ambivalente verhouding met die land waarin hy gekies het om te bly woon, ten spyte van die ongenaakbaarheid van klimaat, plae en sosio-politieke kwessies. In die volgende afdelings kyk die digter op ironiese wyse na die dreigende dood wat hom in verskille gedaantes voordoen. Dan volg gedigte oor die liefde: vir die taal, die woord en vir die geliefde vrou. Die fyn humor waarmee die digter na die ouderdom kyk, sorg dat die laaste gedigte nie neerdrukkend is nie, maar die lewe bly omhels.