Chicago 68-Seattle 99
Hoe ver het ons in 30 kort jare gekom. Dit het ons 'n paar jaar geneem om te besef dat die gedrag van die Chicago-polisie en burgemeester Daley by die berugte 1968-demokratiese konvensie vir ons onaanvaarbaar was. In Seattle 99 is 'n sinkende skip vinnig reggestel.
Die nuusberigte is vanselfsprekend vasgevang oor die protes teen die Wêreldhandelsorganisasie-vergadering in Seattle. Hulle het aanvanklik die voorspoedige, spesiale belangstelling in Washington-vestiging "praatkoppe" uitgelok en al die betogers veroordeel, eerder as die kiesers wat skuldig bevind is aan die geweld. Vinnig het die nuusmedia verskuif, en ons het begin sien waaroor die betogings gaan.
Franklin Roosevelt het weldadig die begeertes van alle vrye mense aangedui toe hy hulle vernoem het, en Norman Rockwell het hulle geverf. Vryheid van spraak, vryheid van aanbidding, vryheid van wil en vryheid van vrees. (Spraak uittreksel.) Hieroor kan die meeste van ons saamstem en slegs die wyse van bereiking is betwisbaar.
Alan Keyes, die enigste Republikeinse presidensiële kandidaat om kommentaar te lewer op die Seattle-debakel, het dit die beste in die onlangse debat in New Hampshire gesê. Die Wêreldhandelsorganisasie gaan oor die beheer van die vier vryhede aan 'n nie-verkose liggaam buite die beheer van die Amerikaanse volk.
Moet ons by die Wêreldhandelsorganisasie betrokke wees? Waarskynlik. Die debatteerbare vraag is wat ons wil bereik? Terwyl die betogers probleme wat so uiteenlopend is as die betogers self, is daar een algemene vrees onder hulle. Dit is eiesoortig of die WHO die vier vryhede sal bevorder, of sal hulle die sakevoer van die multinasionale korporasies en tiranniese regerings bevorder, 'n groep wat 'n baie slegte rekord het om menseregte te bevorder. (Sien verwante artikel deur Stuart Wilde.)
Dit is 'n vrees gegrond, selfs in 'n baie vrye samelewing soos Amerika, waar ons nasionale, staat en baie plaaslike wetgewende liggame aan die hoogste bieër verkoop is. Nêrens is hierdie vrees meer gemotiveerd as in die VSA vs Microsoft-debatte. Enige goeie dade deur Bill Gates in die afgelope jaar word meer as ontken deur Microsoft se lomp poging om die Departement van Justisie se begroting deur middel van wetgewende middele te sny. Dit was niks anders as vergelding vir hul naderende verlies voor regter Jackson. Selfs as ons al die ander probleme vergeet, verdien hierdie akte alleen ons aandag en 'n eerste graadstraf vir Microsoft.
Net soos Microsoft hoogs in staat is om so blatante wangedrag te wees, is dit ook die meeste van die multinasionale korporasies, en hulle verdien ons wantroue. As ons nie versigtig is in ons lidmaatskap van die WHO nie, kan ons hierdie reg op straf van diegene soos Microsoft verloor. Dit was op die ou end die algemene draad van die betogers.
So, wat het ek van Seattle geleer? Ek veroordeel die aggressiewe reaksie van die polisiemag teen die nie-gewelddadige betogers, die blokkeer van 50-vierkantige blokke van geen protes en die gebruik van traangas en peperspuit op nie-betrokke plaaslike burgers. Hierdie onmiddellike reaksie deur die polisie is wat ons ongelukkig verwag het.
Maar nog belangriker, ek beveel die verskuiwing van plaaslike owerhede aan om die regte van die nie-gewelddadige betogers te beskerm soos die demonstrasies aangaan. Dit is 'n onverwagse uitkoms wat die nuutgevonde krag van die mense toon. Hierdie verskuiwing in houding sou eers in 'n progressiewe stad soos Seattle plaasgevind het. As die WTO-byeenkoms in die stad van New York onder die huidige fascistiese styl daar plaasgevind het, dan was die uitkoms dalk meer soos Chicago 1968.
Op die ou end, die burgers van Seattle het baie om trots te wees op die feit dat hul regering die vermoë het om vinnig 'n aanvanklike fout reg te stel. Regerings, soos mense, maak foute en moet nie alleen oor die foute beoordeel word nie, maar ook op hul vermoë om hul ongeregtigheid te bekeer en reg te stel. Moet daar ondersoek ingestel word na die wreedheid van die polisie in Seattle? Jy betcha ', want die aanvanklike reaksie van plaaslike owerhede was veel minder as wat jy wou hê, maar daar was 'n splinternuwe hoop. Die positiewe voorvalle in Seattle is iets waarop ons almal kan voortbou.