Gedenk julle voorgangers (Hebr.13:7) – Die Psalms en 1859 | Pro Regno
Posted by: proregno | February 11, 2012
Gedenk julle voorgangers (Hebr.13:7) – Die Psalms en 1859
Ek wonder hoeveel van ons gereformeerde lidmate weet nog dat vandag/more (11/12 Februarie) presies 153 jaar gelede die Gereformeerde Kerke van SA herstig is, of die herstigting begin het ?
Is hierdie kerkhistoriese onkunde (of gebrek aan belangstelling in die geskiedenis), oor die wesentlike sake van die Reformasie van 1859, nie grootliks ook deel van die verwardheid en verdeeldheid wat daar tans heers in ons kerke nie, wat in die Ordevoorstel van Sinode 2012 vermeld word ?
Wat is die gesegde: as ons nie leer uit die verlede se foute nie gaan ons hul weer herhaal.
En soos RJ Rushdoony dit ook treffend stel: hy wat belangstel in die geskiedenis (verlede), stel belang in die toekoms.
Daarom is die gelowige mens, soveel te meer die gereformeerd-gelowige mens nie iemand wat net leef in die hede nie, maar ook die verlede en die toekoms, soos vers 8 van Hebr.13 aandui:
Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid
Ons kosbare geloof verbind ons met hierdie Christus (1 Joh.1:1-4), die Christus van Genesis tot Openbaring (Gen.1:3; 3:15- Op.22:16), die Alfa en die Omega, die begin en die einde (Op.1:8), Hy wat opgestaan het en leef, maar dan ook met almal wat in Hom is, dus ook ons voorgangers deur alle eeue (v.7), ook van die 1859’s – sodat ons nou in die hede vir Hom kan lewe, en sodat ons nie:
“… rondgeslinger word deur allerhande en vreemde leringe nie.” (v.9).
Daarom plaas ek hierdie skrywe van my oor die herstigting van die GKSA, in die besonder aan my mededoppers wat ons kerke liefhet en daarom wil ons aan die waarheid vashou (Ef.4:15), vandag en in die toekoms.
En dit – om in die waarheid in liefde vas te hou – kan ons alleen doen deur die Here se genade en hulp, ook met soveel aanslae wat kom van hulle wat ons verlede vergeet het (of as onbelangrik en irrelevant beskou) en wil opoffer aan die eiewillige godsdiens begeertes en behoeftes van die ‘hier en nou’ (2 Tim.4:3,4):
“Wees tevrede met wat julle het, want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie. 6 Daarom kan ons met alle vrymoedigheid sê: Die Here is vir my ‘n Helper, en ek sal nie vrees nie; wat sal ‘n mens aan my doen?”
Die GKSA was nog nooit streng gesproke ‘n Psalms ‘alleen’ singende Kerk nie, maar ten minste ‘n oorwegend Psalmssingende Kerk, maar dit is nou verby, ons is nou amptelik ook ‘n Gesangsingende Kerkverband, na 153 jaar.
Die vraag word al hoe meer aktueel: moet daar nog ‘n Gereformeerde Kerk van SA wees?
Volgens my kennis het ons susterskerke die meeste of al die onregsinnige gesange uit hul sangboeke geweer, is dit nie nou o.g.v. Joh.17 ons dure plig om terug te keer nie … om dalk verskoning te vra vir die verlede?
U sien dus, geliefde lidmaat, die sing van die Psalms is nie maar bloot ‘n praktiese of tradisionele eienskap van die Dopperkerke nie. Dit staan sentraal saam met ander prinsipiële sake waarom ons kerke gestig is. Daarom moet dit ook vandag nog vir ons en ons nageslag kosbaar wees om aan die Psalms vas te hou en dit te sing tot lof en eer van God se Naam en opbou van sy gemeente … vir daardie Gereformeerde gemeentes in ‘n NG wordende kerkverband wat nog die naam dra dat hul Gereformeerd is, maar lankal en al hoe meer die Reformasie van 1859 volgens die Heilige Skrif en belydenis verlaat en vergeet het, in stryd met die waarheid wat Hebr.13:7 ons leer.
Posted in 1859, dirk postma, Gedenk julle voorgangers, gksa, gksa sinode 2012, kerkgeskiedenis, lied, NGB, psalmboek, psalms
« Ope brief aan die GKSA – dr. Jac H Howell (Heidelberg, Gauteng)
‘n Openhartige antwoord op ‘n openhartige brief »