Die Groter Prentjie – Marida Steurer
Dit Praat Met My Hart, Finesse Voelgoed Blog
Date: Februarie 21, 2017Author: Marida Steurer 2 Kommentare
Sy loop met 'n sak in elke hand en 'n kind op die rug in dieselfde rigting as wat ek ry. Ek besef dat hierdie kromrug figuur in hierdie deel van die dorp nog ver sal moet stap na waar sy ook al woon. Ek trek af en vra waarheen sy op pad is en of ek haar 'n geleentheid kan aanbied. Die gretigheid in haar oë laat my sommer 'n ekstra paar kilometers aan ry tot by 'n hoofpad waarvandaan sy makliker tuis sal kan kom. Sy woon in 'n plakkerskamp, nie te ver van ons af nie (dit is nou as jy 'n motor het, anders is dit nogal ver van ons af).
Dit is Dinsdagoggend. Asblik-dag. Ek herken haar as een van die mense wat Dinsdae deur ons swartsakke op die sypaadjie snuffel, opsoek na iets van waarde. Sy neem huis toe wat ons uitgooi. Hoe relatief is 'waarde' tog. In die motor op pad na die plakkerskamp hoor ek dat sy van Bloemfontein se wêreld af kom, dat sy na haar 14 jarige kleindogter omsien (wie se ma dood is) en dat sy al 'n paar jaar lank hier woon. Ek wonder hoe 'n mens dit uit ander se asblikke regkry? Die baba is iemand anders s'n wat sy deur die dag oppas, sodat die mamma kan gaan werk soek.
Ek vra haar wat sy vandag in haar sakke het. Haar gesig helder op. Dit was 'n goeie dag sê sy. Tamatiesousbottels waarvan sy die oorskiet bymekaar kan gooi, suur melk en toiletries. Sy is vanoggend ekstra opgewonde oor haar spesifieke fonds: 'n Stuk geskenkpapier. Haar kleindogter verjaar volgende week en nou het sy iets om vir haar 'n geskenk mee toe te draai. Sy sal nog sien wat.
My hart krimp ineen. Ek wil desperaat vir haar iets saam gee, maar ek het geen kontant in my beursie nie. Ons groet en sy sê oor en oor dankie vir die saamrygeleentheid. "Mag die Here u seën mevrou!". "Dankie, mag Hy vir jou ook seën.", antwoord ek uit my hart. Terwyl sy uitklim sien ek van die goed by die sakke uitsteek: 'n leë pakkie koekiekrummels, 'n gebruikte botteltjie gesigroom en die opgefrommelde geskenkpapier.
Op pad terug gesels ek met die Here. Ek wou so graag iets meer vir die vrou en veral vir die verjaarsdagmeisie doen. Sy antwoord kom duidelik by my op: "Ek is die een wat vir haar sorg. Ek gebruik jou as deel van my plan. Jy het vandag vir haar gedoen wat ek wou hê jy moes doen. Ek sal verder (ook deur ander mense) vir haar sorg."
Soos wat die Here die ouma en haar kleindogter op my hart gedruk het, het ek telkens daarna vir hulle gebid. Ek het gebid vir genade, vir daaglikse brood en veral ook vir die gehoorsaamheid van die volgende persoon wat die Here in hulle lewe wil gebruik.
Vorige Previous post: Muis Storie
Volgende Next post: Hoeveel spasie neem ons op?
2 thoughts on "Die Groter Prentjie"
Mei 2, 2017 om 7:54 vm
mooi geskryf. Ek het vanoggend Jesaja 58 gelees. Kyk bietjie. Die vas wat die Here soek is om mense wat swaarkry te help, kos te deel met honger mense, klere te gee vir hulle wat nie het nie ensovoorts.
Mei 2, 2017 om 8:50 vm
Het weer na Jes 58 gaan kyk dankie. Wat 'n kosbare gedeelte! Ook nie dubbelsinnig nie, die boodskap daarin is baie duidelik.