Soos wat Homeros se lang uitgerekte vergelykings sy wye en komplekse assosiasievermoë vir ons bewaar, soos wat T.S. Eliot en James Joyce se ingewikkelde modernistiese werk ‘n spesifieke soort intellektuele denke bewaar, soos wat Van Wyk Louw se werk die (vergeefse) strewe na geestelike suiwerheid bewaar en soos wat Martinus Nijhoff en Opperman se gestaltepoësie die vermoë tot verskuiling van die self agter wonderlike kultureel-gelade gestaltes bewaar. En bid 'ASR op die eerste twee rak'ahs elke raka'atnya lees omtrent vyftien verse. terwyl die laaste twee rak'ahs ongeveer die helfte. " Is that really all right? … Did Anne Sexton’s psychotherapy liberate her creativity only to ultimately harm her?” Gedig oor Juanita van Arequipa kan genoem word. Die slotstrofe lui: Vanweë die enorme impak van ons vernaamste “liriese” digters het die sg. “praatvers” egter myns insiens nooit die erkenning gekry wat dit verdien (het) nie. ‘n Bekende en dramatiese ongeluk word hier verhaal. ‘n Span wetenskaplikes en ‘n kameraman hang oor ‘n vulkaan vir navorsing en insigte in hierdie natuurverskynsel, dié van ‘n vuurspuwende berg en die krater ná die uitbarsting.