Die gesegde "Daar is geen ateïste in jakkalsgate nie" dui daarop dat mense in stresvolle tye noodwendig hulle tot God (of inderdaad gode) wend. In werklikheid het nie-gelowiges hul eie stel sekulêre wêreldbeskouings wat hulle in moeilike tye troos kan gee, net soos godsdienstige oortuigings vir geestesgesinde mense.
Die doel van my navorsing vir die Ongeloofsprogram verstaan was om die wêreldbeskouings van nie-gelowiges te ondersoek, aangesien min is bekend oor die diversiteit van hierdie nie-godsdienstige oortuigings, en watter sielkundige funksies hulle dien. Ek wou die idee ondersoek dat alhoewel nie-gelowiges nie godsdienstige oortuigings het nie, hulle steeds hou duidelike ontologiese, epistemologiese en etiese oortuigings oor die werklikheid, en die idee dat hierdie sekulêre oortuigings en wêreldbeskouings aan die nie-godsdienstige ekwivalente bronne van betekenis, of soortgelyke hanteringsmeganismes, bied as die bonatuurlike oortuigings van godsdienstige individue.
Die getal nie-gelowiges neem toe met ten minste 450-500 miljoen verklaarde ateïste wêreldwyd - ongeveer 7% van die wêreldwye volwasse bevolking. Maar omdat nie-gelowiges nie net ateïste nie, maar ook agnostici en sogenaamde 'nones' kan insluit - die godsdienstig nie-geaffilieerde, wat moontlik "geen godsdiens" in opnames kan merk nie, sal hierdie getal waarskynlik veel groter wees. Hier gebruik ons ​​nie-gelowiges om te verwys na individue wat nie in God glo nie en wat hulself nie as godsdienstig beskou nie.
Rasionalisering van die vrees vir die dood
Die idee dat oortuigings of wêreldbeskouings ons in moeilike tye ondersteun, is die grondslag van Terror Management Theory. Dit hou in dat ons die dood vrees, omdat ons bewus is van die toekoms en daarom ons eie onvermydelike ondergang. Hierdie vrees kan so groot wees dat dit kan ons verlam wanneer ons probeer om ons alledaagse lewe te leef.
Maar ons kan hierdie vrees hanteer - byvoorbeeld deur geloof in God en die hiernamaals, maar ook deur die wete dat die dood natuurlik is. As ons weet dat ons eendag sal sterf, versterk wêreldbeskouings ons oortuigings en die identiteite wat ons rondom hulle bou, en kan dit vertroosting bied - deur ons van sogenaamde simboliese onsterflikheidbyvoorbeeld, of gevoelens van verbondenheid aan iets groter as onsself. Hier is dit die betekenisvolheid van die geloof eerder as die (godsdienstige) inhoud wat belangrik is: onder nie-gelowiges word verhoogde spanning en herinneringe aan die sterfte daarvan geassosieer met 'n verhoogde geloof in wetenskap.
Ateïste kan steeds op hul oortuigings vertrou om gemaklik te wees as dit moeilik is. Lobroart / Shutter
Sekulêre oortuigings wêreldwyd
Ek het saam met 'n span internasionale medewerkers 'n aanlyn-opname ontwerp om nie-gelowiges te vra oor die wêreldbeskouings, oortuigings of begrip van die wêreld wat vir hulle baie betekenisvol is. Ons het 1,000 XNUMX antwoorde van mense uit die Verenigde Koninkryk, die VSA, Nederland, Tsjeggië, Denemarke, Finland, Turkye, Brasilië, Kanada en Australië versamel.
Ons het gevind dat die ses mees algemene oortuigings en wêreldbeskouings in hierdie tien lande gebaseer was op wetenskap, humanisme (of geloof in menslikheid en menslike vermoë), kritiese denke en skeptisisme (insluitend rasionalisme), goedhartig en versorgend teenoor mekaar, en oortuigings in gelykheid en natuurwette (evolusie ingesluit).
Hierdie oorvleueling was opvallend. Ondanks groot geografiese en kulturele verskille, vind ons dat hierdie kategorieë telkens weer opgekom het. Wêreldbeskouings wat gereeld genoem word, het stellings soos: 'Ek glo in die wetenskaplike metode en die etiese waardes van humanisme. Ek verwerp alle oortuigings wat nie op getuienis gebaseer is nie, en "ons het een lewe. Ons het hierdie geleentheid om ons kort oomblik in die son te geniet, terwyl ons ons bes doen om ons mede-wesens te help en die natuurlike omgewing vir toekomstige geslagte te beskerm. "
Maar ons het ook variasie gevind. Terwyl reaksies van lande soos Nederland en Finland veral op die versorging van die aarde gefokus het, was die antwoorde van lande soos die VSA en Australië op die algemene verbetering van menslike welstand gefokus.
Ons het ook nie-gelowiges gevra om aan uitdagende tye in hul lewens te dink: toe iemand na aan hulle oorlede is; wanneer hulle of iemand na aan hulle 'n ernstige besering ('n ongeluk) opgedoen het of ontdek het dat hulle 'n ernstige liggaamlike siekte gehad het; wanneer hulle veral alleen gevoel het of van ander losgemaak is; en toe hulle veral onder of depressief gevoel het.
Gevra om te onthou of een van hul wêreldbeskouings destyds behulpsaam was, het ons gevind dat wat wêreldbeskouings meestal gehelp het, gebaseer was op wetenskap, losmaak en aanvaarding. Dit sluit in oortuigings in die natuurlikheid van die dood, die ewekansigheid van die lewe, humanisme, vrye wil en die neem van verantwoordelikheid. Mense het byvoorbeeld voorgestel dat om te weet dat 'gesinslede in hul nageslag voortleef deur persoonlikheidseienskappe en herinneringe', dit help met die dood van 'n beroof, terwyl hulle 'n siekte onderduur ', was slegs willekeur. So iets gebeur. '
Geloof oor die aard van lewe en dood het baie mense gehelp, insluitend die siening dat "lyding en isolasie universele ervarings is", en dat hierdie state sal verloop: "Dinge verander, en hierdie situasie gaan nie altyd so wees nie." Baie het aangedui dat 'n humanistiese wêreldbeskouing vir hulle baie belangrik was, waardeer 'my verhoudings met die naaste aan my, en verstaan ​​dat die lewe te kort kan wees, sodat ons die lewe wat ons weet, moet waardeer.'
Hoe ateïste hanteer
maar hoe help hierdie wêreldbeskouings in krisistye? Die respondente het gereeld gesê dat hulle die situasie help hanteer het, angs verminder het, 'n toenemende gevoel van beheer en gevoel van orde geskep het, en die situasie verduidelik of gegee het.
Baie deelnemers het aangedui dat die verstaan ​​van 'n moeilike situasie uiters belangrik is om dit te aanvaar en daarmee om te gaan. Een het gesê dat 'die begrip van die verliesproses en die aanbeweeg van sielkunde help'. Ander het gesê dat "my geloof in die wetenskap verduidelik het wat gebeur het, en ek vertrou ook op moderne medisyne dat ons dit sou kon oorkom", of dat dit help om te oorweeg dat "depressie ['n] toestand is wat reageer op tyd en versorging".
Wat hierdie navorsing suggereer, is dat wêreldbeskouings en gelowe, hetsy godsdienstig of sekulêr, gemak en betekenis kan lewer in selfs die moeilikste situasies.
Valerie van Mulukom, kognitiewe wetenskaplike, Coventry Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Hoe nie-godsdienstige wêreldbeskouings vertroosting bied in tye van krisis