Gonorree (gonorree): die eerste simptome, diagnose en behandeling - Mans se gesondheid - 2020
Gonorree is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur 'n patogeen. Neisseria gonorrhoeaewat die epiteel beïnvloed, wat uitgevoer word met die uretra, rektum, servikale kanaal, farinks en konjunktiva van die oë. Gewoonlik versprei die infeksie deur die slymvlies. By mans beïnvloed gonorree die prostaatklier en die byvoegsels van een of albei testikels, en by vroue, die endometrium- en bekkenorgane. In sommige gevalle is dit moontlik om die infeksie uit die besmette slymvliese met bloedvloei te versprei.
Simptome van gonorree by mans:
Manifestasies van uretritis, vergesel van urinêre afskeiding en 'n sterk brandende sensasie wanneer u urineer,
Met die nederlaag van die ingewande gemerk ontslag van die rektum en pyn in die anus,
By mans onder 40 word die simptome van akute orkoepididimitis dikwels waargeneem.
Soms is die infeksie asimptomaties,
Uitslag op die liggaam,
Selde: meningitis en endokarditis.
Simptome van gonorree by vroue:
Mukopurulente vaginale afskeiding,
Akute abdominale pyn en teerheid op palpasie,
By vroue, in teenstelling met mans, vind asimptomatiese gonorree plaas in die meeste gevalle (!)
Behandeling van gonorree:
Antimikrobiese weerstand van die gonorree-patogeen word voortdurend ontwikkel. Die meeste van dit gaan oor tetrasiklien, penisillien en kinolone. Verder is volhoubaarheid direk afhanklik van geografiese ligging. En in verskillende geografiese breedtegrade sal die behandeling anders wees.
Vir die behandeling van gonorree, ceftriaxoon, ofloxasien, spektinomisien, ciprofloxasien, cefixime word voorgeskryf.
In die diagnose van gonorree word dikwels chlamydiale infeksies gevind. Dit is belangrik om dit te identifiseer en 'n omvattende behandeling van beide infeksies te doen.
Die seksuele vennote van die pasiënt moet getoets word vir seksueel oordraagbare infeksies en, indien nodig, ook behandel word.
Dwelms is kontraindikasie. Moet 'n dokter raadpleeg!
Watter soort siekte: triper, gonorree of tripper?
Die bron van venereale siekte van gonorree is 'n persoon wat met gonokokke besmet is. Die patogene virus behoort aan die Neisseriaceae-familie, al 55 verteenwoordigers is Gram-negatiewe bakterieë en het nie flagella nie, maar het gedrink waarmee hulle op die slymvlies gehou word voordat hulle hulself in die subepiteliale ruimte of die epiteelselle binnedring. Alle spesies verkies om op die slymvliese van warmbloedige individue te woon, maar die genus Neisseria gonorrhoe, wat die veroorsakende middel van die triper is, is besonder gevaarlik. Anaerobiese deeltjies het hul naam ter ere van die wetenskaplike, dermatoveneroloog van Duitsland, Albert Neisser, wat in 1879 mikroörganismes ontdek het. Gonorree in die foto onder die mikroskoop gee 'n idee van die grootte en eksterne kontoere van die patogeen. Hierdie is 'n paar vaste diplokokke wat in klein kapsules gemonteer is, waarvan die grootte wissel van 1, 25 tot 1.04 μm in lengte en 0,7 tot 0,8 μm in deursnee. Soms is hulle in staat om die vorm te modifiseer en die verdringer op die foto kan verteenwoordig word. bakterieë in die vorm van stokke. Hulle het 'n buitenste dop, maar is uiters onstabiel vir die eksterne omgewing.
Die naam van die siekte wat in die vorige eeu ontdek is, kom uit twee woorde. Die eerste deel van die "gonon" in vertaling beteken "saad", die tweede deel van die "rheos" word vertaal - "vloei." Deur die twee dele saam te kombineer, kry ons die naam van die gonorree siekte waarin die semen in pasiënte waargeneem word. Dikwels raak die virus die urienstelsel van 'n persoon. By vroue kies gonokokke baarmoederhuid, uretra as 'n habitat, kan veel minder dikwels in die rektum en Bartholenkliere, in die larinks of selfs in die slymvliese oë, leef. By mans leef hulle ook op slymvliese, wat 'n silindriese of kubieke epiteel het. Gonokokke kan opgespoor word in die urinekanaal. Baie minder dikwels bereik hulle die prostaatklier of seminale vesikels, en kan hulle in die testikels gevind word. Wanneer dit die kind se liggaam binnedring, leef die virus in die vulva of vagina. Die geaktiveerde siekteverlies in enige pasiënt kan lei tot gonokokke wat die bloedstroom binnedring en versprei deur die hele liggaam, wat aansteeklike meningitis, gonokokkale sepsis en artritis veroorsaak.
Die siekte veroorsaak deur gonokokke, die meerderheid word 'n fraktuur, klap, tripper genoem, en wetenskaplik sal dit 'n gonorreeinfeksie wees.
Diagnose van gonorree
Nie net die eerste tekens van die siekte klap soos in die foto nie, maar ook onsekerheid oor die seksmaat moet 'n rede wees om gediagnoseer te word en die teenwoordigheid of afwesigheid van 'n seksueel oordraagbare siekte te bepaal. Vir die diagnose van 'n akute tripper is dit genoeg om 'n gemeenskaplike swab, wat uit die oppervlak van die slymvliese van die uretra geneem word, te slaag.
As gevolg van die veranderlikheid van die mikro-organismes en die opkoms van nuwe stamme, is bakterioskopiese ondersoek nie genoeg nie, dan word bakteriologiese diagnose uitgevoer. Dit saai die gekose materiaal uit die slymvliese na 'n kunsmatige voedingsmedium. Dit bepaal ook die sensitiwiteit vir antibakteriese middels van die veroorsakende virus.
Van die meer moderne metodes kan PCR gebruik word wanneer virus-DNA bestudeer word, of ELISA om teenliggame teen gonokokke in die bloed op te spoor, hoewel hulle baie swak gevorm word en dit moeilik is om hulle te bepaal.
Behandeling van gonorree-infeksie
Tans verskyn ongeveer 700,000 nuwe gevalle van gonokokkusinfeksie in Rusland elke jaar, maar slegs 'n derde van alle besmette pasiënte bereik die dokter se kantoor. Weiering om die siekte te behandel of die laat diagnose daarvan het gelei tot 'n skerp toename in die aantal besmette persone. Dit is 'n groot gevaar vir enige samelewing, want die vernaamste draers van gonorreeinfeksie is jongmense wat gesinne moet skep en gesonde erfgename moet hê.
Behandeling van gonorree is verpligtend vir alle besmette pasiënte en moet slegs onder streng mediese toesig uitgevoer word. Onafhanklike keuse van medisyne vir behandeling kan tot uitsterwing van simptome lei, maar die siekte self sal voortgaan om te ontwikkel. Dit is belangrik om eers ondersoek te word, en dan met seksuele vennote te behandel.
Afhangende van die aard van die siekte, word 'n kompleks van dwelms voorgeskryf. Die belangrikste dwelms teen gonokokke is antibiotika. Immunotherapie en fisioterapie word by die behandeling gevoeg.
Onlangs verskyn nuwe stamme van die virus, wat heeltemal onsensitief is vir die voorheen gebruikte antibiotika. Daar word in baie gevalle opgemerk dat die cephalosporiene van die derde generasie ondoeltreffend is, wat altyd uitstekende resultate in behandeling gegee het. Daarom kan gonorree slegs met spesialiste van klinieke hanteer word.
Gevolge en voorkoming van infeksie met gonorree
Die effekte van die siekte-uitsteker op 'n foto van mans is opvallend in hul onvoorspelbaarheid en uiters vernietigende effekte, sowel op die voortplantingsstelsel as op die hele liggaam. Mans wat die siekte ondergaan het, kla dikwels van swakker oprigting, afwesigheid of ontydige ejakulasie. Soms lei hierdie toestand tot impotensie.
Chroniese gonorree siekte in die foto is baie onaangenaam. Pasiënte het prostatitis of gonokokkale uretritis, epididymitis met 'n volledige letsel van die bylae, wat lei tot onvrugbaarheid.
By vroue beïnvloed gonorree die uterus en die aangrensende organe van die voortplantingstelsel, wat lei tot inflammasie in die bekkenorgane.
Geneeskunde bied die beste manier om jouself te beskerm teen gonorree - die implementering van voorkomende maatreëls. Hulle is baie eenvoudig:
Die gebruik van beskermende toerusting vir intieme intimiteit met onbekende vennote.
Gebruik myromistien om te was tydens toevallige seks.
Verpligte urinering na toevallige omgang.
Higiëne van die intieme sone.
Uitsluiting of vermindering van toevallige seksuele vennote.
Gereelde besoeke aan 'n ginekoloog of uroloog.
Lief vir mekaar, maar vergeet nie dat gonorree 'n siekte van ewekansige passie is nie. Waardeer diegene wat naby is, en tripper - 'n ernstige seksueel oordraagbare siekte sal gelukkige gesinne omseil.
Oordrag en voorkoms
Dit is bewys dat die heersende roete van oordrag van gonokokke infeksie seksuele kontak is. 50-70% van die vroue kry 'n infeksie na die eerste kontak; onder mans is die infeksiesyfer 25-50%.
Dit word erken dat gonorree as gelyktydig besmet is soos met "alledaagse" seksuele omgang, en tydens mondelinge of anale seks. Die laaste twee metodes van infeksie is die meeste by homoseksuele en lesbiese paartjies. Daar is geen lewende gonokokke op huishoudelike voorwerpe, in die water van die swembaddens of op die badtoebehore nie: neisseries reproduseer nie binne die liggaam en sterf binne twee tot vier uur binne die omgewing nie.
Die oordrag van gonokokkov kontak-huishoudelike manier is moontlik deur middel van beddegoed en onderklere, handdoeke en tandeborsels, indien hulle vars biomateriale bevat van 'n besmette persoon - speeksel met orale vorm van tripper, ontslag uit die uretra, anus of vagina met gepaste lokalisering van gonorree. Onafskeidbare manier is infeksie van die kind in die bevalling, as die moeder siek is of die draer van gonokokkov is. In sulke gevalle ontwikkel kinders in die periode van 2 tot 4 dae van die lewe blenorrhea van pasgeborenes, spesifieke inflammasie van die konjunktiva.
Die voorkoms van gonorree is nie afhanklik van die mate van ontwikkeling van die samelewing of die ekonomiese welsyn van lande nie. Die statistieke van die Europese Unie het getoon dat die maksimum voorkomsskoers waargeneem word in tradisioneel ryk lande en state met 'n "nordiese" karakter. Engeland (27.6) het die ongelukkige kampioen geword in die aantal gevalle per 100 000 inwoners. Letland was tweede (18.5), Ysland (14.7) en Litaue (11.7) het derde geëindig. Daar is ook aan die lig gebring dat tot 60% van pasiënte met gonorree uit Nederland en Frankryk tydens homoseksuele kontak, in Noorweë - tot 40% besmet is.
Vir baie jare verander die statistieke nie ten opsigte van die ouderdom van meeste pasiënte met gonorree nie. Jong mense van 15 tot 34 jaar oud bly steeds in gevaar, wat verantwoordelik is vir tot 75% van alle geïdentifiseerde gevalle. Dit is waargeneem dat in lande wat respek het vir tradisionele huweliks- en gesinswaardes, gonorree minder algemeen voorkom: in Griekeland, Roemenië, Tsjeggië en Spanje is die voorkomsskoers geneig tot nul.
Oorsaakende middel van gonorree
Gonokokke is baie sensitief vir habitat toestande. Hulle sterf as die temperatuur onder 35 of meer as 55 ° C is, vatbaar vir droog en blootstelling aan sonlig, tot die effek van selfs swak antiseptika. In vars purulente massas word lewende patogene van gonorree slegs bewaar, hulle kan binne-in selle vermeerder - in die sitoplasma van leukosiete in die epitheellaag van die slymvliese van die geslagsorgane, rektum, mond en oë.
Dikwels gonokokke parasiteer in trichomonads, word die oorsaak van gemengde infeksie. Daarom gebruik gonorree altyd dwelms wat gelyktydig op trichomoniasis optree.
Gonokokke weet nie hoe om te beweeg nie en kan nie spore vorm nie. Met die hulp van die beste filamente van pili word hulle egter op die membraan van eritrosiete, spermatozoe en epiteelselle vasgemaak, waardeur hulle binne-in die organisme beweeg en hulself daar buite bevind. Rondom die Neisseria is daar 'n bliksem van kapsules wat beskerm teen die effekte van sellulêre ensieme. Daarom kan leukosiete "aanvalende" gonokokke hulle nie verteer nie, en eritrosiete en trichomonas word 'n versperring wat die behandeling van gonorree bemoeilik.
Die verskynsel van weerstand teen antibiotika (immuniteit) is te wyte aan die vorming van L-vorms van gonokokke, wat, as dit onbehoorlik met gonorree behandel word, sekere eienskappe verloor wat belangrik is vir die optrede van 'n immuunrespons. L-vorms is moeilik om te behandel: hulle gee nie 'n lewendige kliniese beeld van die siekte nie, maar is seksueel oordraagbaar en bly lankal lewensvatbaar. Onder gunstige toestande (hipotermie, stres, katarre siektes, vas), word die infeksie geaktiveer met tekens van gonorree.
Vorme van gonorree, inkubasie periode
Wat die duur betref, is daar 'n nuwe vorm van gonorree, wat nie meer as twee maande duur nie, en chronies, wat langer as 2 maande duur. Chroniese gonorree word ook gediagnoseer indien die duur van die siekte nie vasgestel is nie. Die klassifikasie, gebaseer op die erns van simptome, verdeel gonorree in akute, subakute en torpiede - malosimptomny en asimptomatiese variante, of die draer van gonokokke.
Gonokokke besmet hoofsaaklik die onderste dele van die genitourêre stelsel, wat met silindriese epiteel bedek is. Dit is die slymvliese van die parauretrale kliere en die uretra in mans, die uretra, die servikale kanaal, die fallopiese buise, die Bartholenkliere by vroue. Vaginale mure is bedek met gestratifiseerde plaveiselepiteel, gewoonlik is dit immuun vir gonokokke. Die ontwikkeling van gonorrheale vaginitis kom voor by die loslating van die epiteel tydens swangerskap, puberteit, of tydens menopouse.
Na vernuftige mondelinge kontak verskyn gonorrale tonsillitis, stomatitis (erosie en mondsere) of farinksis (seer keel), na genitale-anale proktitis, gonorreeale konjunktivitis na infeksie van die slymvlies. Die siekte versprei oor die slymvliese, vernietig die weefsels onder die epiteel en lok lokale inflammasie. Sonder behandeling word gonokokke met limf en bloed versprei deur die liggaam wat die lewer, gewrigte, niere en brein beïnvloed.. Miskien is die ontwikkeling van sepsis.
vel en artikulêre sindroom as gevolg van gonorree
Verskille in die lokalisering van gonokokontsteking en die gevolge daarvan: gonorree van die onderste dele van die urogenitale stelsel met en sonder komplikasies, boonste dele, bekkenorgane, gonorree van ander organe.
Die inkubasietydperk wissel van 2 tot 14-15 dae, soms kan dit 'n maand neem vanaf die tyd van infeksie met gonokokke tot die eerste simptome. In die geval van vervoer is daar geen tekens van die siekte nie, maar 'n persoon is altyd gevaarlik as verspreider van infeksie.
1) Gonorree in die onderste gedeelte van die genitourinary stelsel
Die siekte gelokaliseer in die uretra, vagina, serviks, Bartholinkliere kom dikwels voor sonder subjektiewe ongemak. Uitlaatgasse is teenwoordig, maar die vrou mag dit nie raak of verwar word met sproei nie, dit word nie besonder lastig of verdwyn nadat dit met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat gedroog het nie. Geleidelik word die siekte draer of in 'n chroniese vorm met ligte verergerings in die vorm van dieselfde jeuk en skraal vaginale afskeiding. By ondersoek by die ginekoloog is daar 'n merkwaardige puffiness en rooiheid van die servikale kanaal en die mond van die uretra, dik wit ontslag.
Die belangrikste komplikasies is purulente inflammasies van die Bartholin kliere, serviks en vagina. In hierdie gevalle word die simptome dadelik vererger: die temperatuur styg skerp (39-40), pyn in die perineum en onderbuik, oorvloedige purulente ontslag. Wanneer Bartholinitis deur een of tweesydige swelling in die posterior kommissie van die labia majora bepaal word, is palpasie pynlik. Hospitalisasie, obduksie en dreinering van onderdrukte kliere, antibiotika en druppels word getoon.
2) Stygende gonokokkale infeksie
Dit versprei na die boonste gedeelte van die urogenitale stelsel, dit wil sê bo die interne opening van die servikale kanaal. Die proses behels die baarmoeder, fallopiese buise, eierstokke, para- en perimetrie (die buitenste membraan van die baarmoeder en die vesel om dit), dikwels die pelviese senuwee pleksus. Oorsake - mediese prosedures: diagnostiese curettage en aborsie, baarmoederklinking, servikale biopsie, die bekendstelling van die intrauteriene apparaat. Akute inflammasie kan voorafgegaan word deur menstruasie of bevalling.
simptome: Erge pyn in die onderbuik, hoë koors, naarheid en braking, los stoelgang, intermenstruele bloeding met helderrooi bloed, gereelde pynlike urinering.
Die ondersoek het aanleiding gegee tot purulent-bloedige ontsmetting van die servikale kanaal, 'n sagte vergrote baarmoeder en skerp pynlike palpasie, en 'n ultraklank ondersoek toon edematous fallopiese buise en eierstokke. Die belangrikste komplikasies is ovariale absesse, peritonitis (inflammasie van die peritoneum). In beide gevalle is die patroon van "akute maag" kenmerkend, wanneer enige druk op die voormuur skerp pyn veroorsaak. Die vrou neem die posisie van die embrio: leuens aan sy sy, buig sy knieë en trek hulle na die maag, vou sy arms oor sy bors en verlaag sy kop. In hierdie posisie ontspan die buikspiere so veel as moontlik, die peritoneale irritasie is minimaal en die pyn word effens minder.
Behandeling word slegs in die hospitaal uitgevoer, en dikwels moet die eierstokke verwyder word. As pyometra bepaal word (akkumulasie van pus in die uterus) en die pasiënt se algemene toestand is bevredigend, word die baarmoeder gedreineer en behandel met antibiotika. Met die bedreiging van sepsis en die ondoeltreffendheid van die terapeutiese benadering, word die orgaan verwyder.
3) Kroniese vorm
Gonorree in swanger vroue toon inflammasie van die vagina en serviks, premature opening van die membrane of hul ontsteking, geboortekoors of septiese aborsie. Selde genoeg tot 4 maande swangerskap kan gonokokkale infeksie voorkom as salpingitis (inflammasie van die fallopiese buise). Gekenmerk deur die ontwikkeling van gonorrheale vaginitis, wat gewoonlik nie buite swangerskap voorkom nie en wat verband hou met hormonale veranderinge in die vaginale epiteel. Simptome is soortgelyk aan sproei, maar standaard dwelms help nie. Gevaar vir die kind - intrauteriene infeksie met gonokokkus, postpartum gonorrheale konjunktivitis, by meisies - gonorree van die geslagsorgane. Swanger vroue met gonorree word in die hospitaal behandel.
foto: gonorrheal ontslag uit die uretra in mans
Simptome van gonorree kan 2-3 dae na omgang voorkom, maar dikwels asimptomatiese tydperke duur tot 2-3 weke. Die scenario vir die ontwikkeling van die siekte is direk afhanklik van die ouderdom, toestand van die immuunstelsel, en die teenwoordigheid van ander siektes. By jongmense is weerstand hoër, akute vorms van gonorree word dikwels waargeneem, wat vinnig en veilig genees kan word, terwyl mans op ouderdom meestal ly aan oligosimptomatiese variante van die siekte wat tot chroniese gonorree of die draer van gonokokke lei.
Die aanvanklike simptome is tekens van uritritis: ontslag in die vorm van slym of purulente druppels, snypyn wanneer u urineer, jeuk en brandende sensasie in die voorste gedeelte van die uretra. Na 'n paar dae verskyn rooiheid en swelling rondom die opening van die uretra skerp, en die afvoer van pus toeneem, wat geelwit word. Verder, indien gonorree nie behandel word nie, gaan die inflammasie na die epididymis (epididymitis) en die prostaatklier (prostatitis).
1) Akute gonorrheale epididymitis - inflammasie van die epididymis
Infeksie versprei uit die uretra deur die vas deferens. Dit begin met testikulêre oedeem en sulke skerp pyn in die skrotum wat die man eintlik nie kan beweeg nie. Dan is daar pyn in die lae rug, beweeg na die kant van die maag en in die liesgebied. Die pyn is sterker van die kant af, waar die ontsteking meer uitgespreek word. Met 'n toename in edeem, verhoog die epididimis 2-4 keer in 'n paar uur, terselfdertyd word pyn verhoog tydens urinering. Bloed verskyn in die urine.
Dit word die temperatuur verstaan, 'n persoon voel 'n sterk koue, die pols word vinniger. Die belangrikste komplikasies van epididimitis is die vorming van 'n abses van die epididimis en die oorgang van infeksie na die testikel (orchitis). Die normale funksies van die bylaes word verminder tot die vervoer, bewaring en veroudering van sperma. Tydens ontsteking, die buise smal of heeltemal geblokkeer deur adhesies, is die gevolg onvrugbaarheid. Met eensydige epididimitis - in 35% van gevalle, met bilaterale - in 87%.
2) Gonorree prostatitis
Gonokokkies betree die prostaat deur die kanale wat die klier verbind met die uretra. Met akute ontsteking gekenmerk deur pyn in die laer rug en onderbuik, wat in die skrotum en liesgebied uitsteek. Die prostaatklier swel en kan die uretra druk, wat dit moeilik maak om te urineer, slym en bloed in die urine voorkom. Chroniese vorms ontwikkel onmerkbaar, maar lei uiteindelik tot adhesies in die buise, akute - tot purulente ontsteking met die vorming van 'n abses. In beide gevalle is die moontlike uitkoms onvrugbaarheid en impotensie.
3) Gonorree-ontsteking van die periuretrale kanale en kliere, voorhuid, peniskop
Kan ingewikkeld wees deur die vernouing van die uretra en sy openinge, die samesmelting van die binneste blare van die voorhuid, erosies op die vel van die geslagsdele.
Gonorree-epididimitis en prostatitis word deur 'n smet uit die uretra gediagnoseer, toepaslike antibiotika en versterkende middels word voorgeskryf. Purulente komplikasies word behandel in die hospitaal, chroniese en subakute vorms - op 'n buitepasiënt basis., ook met die gebruik van antibiotika en verdere fisioterapie. Om pyn te verminder, word aanbeveel dat ophangers op die testikels geplaas word, terwyl urine retensie - om persielie sous te drink en plaaslike bakkies met kamille of salie te maak. Aanbevelings oor die regime: beperking van aktiwiteite met die tydelike verwerping van seksuele lewe, asook fietsry en perdry. Dieet met beperking van vette en speserye, sonder alkohol.
Dit is die aanplant van materiaal uit die sone van ontsteking op voedingsmedia, die toekenning van gonokokkolonies en die bepaling van hul sensitiwiteit vir antibiotika. Gebruik as die finale diagnose van gonorree vir die aanstelling van spesifieke behandeling.
Antibiotiese Sensitiwiteitstoets: Gonokokke wat uit kolonies geïsoleer word, word gemeng met die voedingsmedium, wat in 'n spesiale houer (Petri-bakkie) geplaas word. Op die oppervlak in 'n sirkel geplaas stukke papier, soortgelyk aan konfetti, geweek in oplossings van verskillende antibiotika. Die omgewing na die groei van gonokokke in dit word troebel, en slegs rondom die "konfetti" met sekere antibiotika is sigbare, deursigtige areas sigbaar. Hulle word gemeet, met 'n deursnee van 1-1.5 cm, word die sensitiwiteit van hierdie mikroflora aan die antibiotika beskou as medium, 'n deursnee van 2 cm en meer dui op 'n hoë sensitiwiteit. Dit is hierdie medisyne wat die infeksie suksesvol kan hanteer.
Die nadeel van die metode is 'n lang tydperk; dit neem van 7 tot 10 dae om die kolonies opeenvolgend op twee media te laat groei. Plus - identifiseer gonorree in 95% van die gevalle.
Die toetsmateriaal word op 'n glasdia geplaas, die voorbereiding is gekleur en ondersoek onder 'n mikroskoop. Die veroorsakende agente van gonorree word in die vorm van blouviolet-diplokokke aangetref wat hoofsaaklik in ander selle voorkom. Die tegniek is nie ingewikkeld nie, maar hang af van die kwalifikasies van die laboratorium dokter, want die akkuraatheid is slegs 30-70%. Mikroskopie word gebruik om 'n voorlopige diagnose te maak.
bloed vir algemene kliniese navorsing, vir PCR en ELISA toets.
Algemene kliniese analise toon tekens van inflammasie: leukositose, 'n toename in die aantal limfosiete, ESR, moontlik 'n toename in bloedplaatjies.
PCR, polimerase kettingreaksie. Die metode is hoogs sensitief, gebaseer op die bepaling van gonokokse DNA. Gebruik vir pre-diagnose, dikwels vals positief. Om te bevestig aangevul deur kulturele metode.
ELISA toets (ensiem-gekoppelde immunosorbens-toets). Resultate kan verwring word in gepaardgaande auto-immuun siektes. Oor die algemeen het die metode 'n vertroue van 70%, is goedkoop en word vinnig gedoen.
Apparaatmetodes word na behandeling gebruik om die erns van die effekte van gonorree op interne genitale en ander organe te bepaal. By vroue is sklerose (vervanging van aktiewe weefsel met kikatriese weefsel) van die eierstokke en fallopiese buise moontlik, by mans, die seminale kanale en uretra. In beide gevalle ontstaan ​​onvrugbaarheid.
Hoofbeginsel: dit is nodig om seksuele vennote te behandelwat gonokokke met behulp van die kultuurmetode gevind het. Akute en chroniese gonorree vereis 'n etiotropiese benadering, dit is 'n impak op die oorsaak van die siekte.
Vir die hele behandelingsperiode word seks en alkohol verbied!
Terapie met antibiotika, wat mondelings ingeneem word, word altyd op die agtergrond uitgevoer gepatoprotektorov (Karsil) en probiotika (Linex, jogurt). Plaaslike eubiotika (intravaginale) - akiklact, lakto- en bifidumbakterien. Dit sal nuttig wees en die aanstelling van antifungale middels (flukonasool).
Die versoeking om op jou eie te genees, is beter om dadelik te stop omdat die antibiotika dalk nie werk nie en gonorree sal chronies word, en dwelms veroorsaak toenemend allergieë en die komplikasie daarvan - anafilaktiese skok - ontwikkel dadelik. En bowenal: slegs die dokter voer 'n betroubare diagnose van gonorree uit, gebaseer op objektiewe data.
Akute ongekompliseerde gonorree van die onderste dele van die urogenitale stelsel word letterlik behandel volgens die opdragte opgestel op grond van amptelike aanbevelings. Meestal aangestel deur een van die volgende antibiotika:
tablette vir gonorree, enkel dosis - azitromisien (2 g), cefixime (0.4 g), sifrofloxasien (0.5 g),
intramuskulêr, een keer - ceftriaxoon (0.25 g), spektinomisien (2 g).
Daar is alternatiewe skemaswaarin gebruik van (eens binne) ofloxasien (0.4 g) of kefozidime (0.5 g), kanamisien (2,0 g) intramuskulêr, een keer. Na behandeling is die beheer van die sensitiwiteit van gonokokke aan antibiotika nodig.
Akute ingewikkelde gonorree van die onderste en boonste genitourêre stelsel word lank behandel. Die antibiotika word verander na 'n maksimum van 7 dae, of dwelms word voorgeskryf in lang kursusse - totdat die simptome verdwyn plus nog 48 uur.
Ceftriaxone 1.0 intramuskulêr (intramuskulêr) of binneaarse (intraveneuse), x 1 per dag, 7 dae.
Spektinomisien 2,0 V / m, x 2 per dag, 7 dae.
Cefotaxime 1,0 in / in, x 3 per dag of Ciprofloxacin 0,5 in / in, x 2 per dag - totdat die simptome verdwyn + 48 uur.
Na die verligting van akute manifestasies van gonorree-ontsteking (die temperatuur moet normaalweg terugkeer, is die afvoer skaars of nie opgespoor nie, daar is geen akute pyn nie, plaaslike swelling is afgeneem). Gebruik antibiotika steeds. Twee keer per dag - sifrofloxasien 0.5 of ofloxasien 0,4 g.
In teenwoordigheid van 'n gemengde gonorree-chlamydia-infeksie word die skemas uitgebrei deur azitromisien tablette (1,0 g een keer) of doxycycline (0,1 x 2, 7 dae) by te voeg. Trichomoniasis kan genees word met metronidasool, ornidasool of tinidasool. Sifilis, gepaardgaande gonorree, word behandel met penisilliene of tetrasikliene. As jy allergies is vir hierdie groepe middels, is eritromisien of oleandomisien ook voorgeskryf, wat ook op mycoplasmose en chlamydia aktief is.
Behandeling van gonorree tydens swangerskap
In enige stadium van swangerskap is dit belangrik om slegs antibiotika te gebruik wat nie 'n negatiewe uitwerking op die kind het nie: ceftriaxoon (0.25 w / m een ​​keer) of spektinomisien (2,0 w ​​/ m een ​​keer). Tetracycline groep dwelms (doxycycline), sulfonamides (biseptol) en fluorokinolone (ofloxasien) word streng gekontraïndikeer. Met die komplikasie van gonorree chorioamnionitis dringende hospitalisasie en antibiotika word getoon (ampikillien 0,5 i / mx 4 per dag, 7 dae).
Voeg altyd by immunomodulators, gekombineer met plaaslike behandeling van gonorree en dwelms wat die metaboliese prosesse beïnvloed en bloedsirkulasie (trental, chimes, actovegin) verbeter. 'N Week na die behandeling van die swanger vrou - die eerste beheer op gonokokke, herhaal dit vir drie maande in 'n ry. Die maat of man word ook behandel, die kinders moet ondersoek word.
Gonorree is 'n besmetlike infeksie, in 99% is dit 'n seksuele oordrag. Infeksie met gonorree kom voor in verskillende vorme van seksuele omgang: vaginale (normale en "onvolledige"), anale, mondelinge.
By vroue na seksuele omgang met 'n siek man, is die waarskynlikheid van kontrakterende gonorree 50-80%. Mans wat seks met 'n vrou met gonorree het, is nie altyd besmet nie - in 30-40% van die gevalle. Dit is as gevolg van sommige anatomiese en funksionele eienskappe van die genitourinary stelsel by mans (smal kanaal van die uretra, gonokokke kan afgewas word met urine.) Mense is meer geneig om gonorree te kontrakteer as die vrou menstruasie het, seksuele omgang is verleng en vinnige voltooiing.
Soms kan daar 'n kontak manier wees om 'n kind te besmet van 'n ma wat ly aan gonorree tydens arbeid en huishouding, indirekte - deur persoonlike higiëne items (beddegoed, wasgoed, handdoek), gewoonlik by meisies.
Die inkubasie (verborge) tydperk vir gonorree kan van 1 dag tot 2 weke, minder dikwels tot 1 maand.
Behandeling van gonorree by kinders
Antibiotika word voorgeskryf vir dieselfde groepe wat gebruik word om swanger vroue te behandel. Die dosis word bereken volgens liggaamsgewig: tot 45 kg - ceftriaxoon 0.125 v / m een ​​keer of spektinomisien 40 mg per kilogram (nie meer as 2 g) binne een minuut na 45 kg - dosis soos vir volwassenes. Pasgebore ceftriaxoon teen 'n dosis van 50 mg per kg gewig (nie meer as 125 mg nie), in / m een ​​keer.
Ander behandelings vir gonorree
Plaaslike impak - instilasie van die uretra of vagina met protargol (1-2%), silwernitraatoplossing 0.5%, mikroskyfie met kamille-infusie. Dit word voorberei teen 1 eetlepel. lepel droë kamille vir 1 koppie kookwater, verlaat vir 2 uur, druk dan deur kaaskoek. Al hierdie gereedskap beskik oor astrante en antiseptiese eienskappe.
fisioterapie Dit word slegs buite akute inflammasie en sy manifestasies gebruik. UHF, behandeling met elektromagnetiese velde, laser- en UV-strale, elektro- en fonoperese van dwelms word gebruik. Alle effekte is daarop gerig om die effekte van inflammasie, plaaslike verbetering van limf en bloedvloei te verminder.
immunoterapie: Die doelwit is om die immuunrespons op 'n gonokokkale infeksie te aktiveer, wat die vatbaarheid van selle vir antibiotika verhoog. Gonokokkale entstof, motorhemoterapie, middels (pirogene) word gebruik. Begin eers na die behandeling van akute manifestasies van gonorree en altyd op die agtergrond van antibiotika, vir chroniese gonorree of subakute kursus - voor die aanvang van 'n kursus antibiotika.
Behandeling vir akute stygende infeksie
Verpligte toestand - hospitaalbehandeling. Met ernstige pyn op die onderbuik (vroue) of die skrotum en penis moet koue melk of 'n rubber "verwarmingsblokkie" met ys, indien nodig, narkotiseer met medikasie. Medisyne word intraveneus toegedien. Ken druppels toe met nat. 'n oplossing van glukose en novokaïen, maar-spa en insulien, antihistamiene (suprastien, difenhidramien). Tik gemodez, reopoliglyukin. Die doel van infusietherapie is om dronkenskap te verminder, bloedviskositeit te verminder vir die voorkoming van trombose en DIC-sindroom, verminder spasme van gladde spiere en narkose.
Akute inflammasie van die fallopiese buise en / of eierstokke vir die eerste dag word konserwatief behandel met antibiotika en infusiebehandeling. As die pasiënt se toestand nie verbeter nie, word 'n purulente dreineringsoperasie uitgevoer of 'n orgaan word verwyder. Met die ontwikkeling van diffuse peritonitis word aktiewe dreinering van die buikholte gebruik. Die uitkoms van behandeling hang af van die algemene toestand van die vrou, so as jy vermoed dat 'n purulente stygende gonokokkinfeksie is, is dit belangrik om so gou as moontlik 'n dokter te sien.
Kriteria vir genesing gonorree word gebruik om die doeltreffendheid van behandeling te bepaal.
Daar is geen simptome van inflammasie, gonokokke word nie in smere opgespoor nie.
Na provokasie kom die simptome van die siekte nie terug nie. Die provokasie kan fisiologies wees (menstruasie), chemiese (uretra met soutnitraatoplossing 1-2%, servikale kanaal - 2-5%), biologiese (gonovaccine v / m), fisiese (plaaslike induktotermie) en kos (pittige, soutige, alkohol) of 'n kombinasie.
Drie-tyd studie van smere uit die uretra, servikale kanaal of anus, met tussenposes van 24 uur. By vroue, tydens menstruasie.
Gekombineerde provokasie tenk. ondersoek van smere (drievoudige mikroskopie in 'n dag, saai).
As gonokokke nie opgespoor word nie, word gonorree as volledig genees. Dit word aanbeveel om na 3 maande toetse vir VIGS, hepatitis B, C te maak. na afloop van behandeling.
Tuisbehandeling is aanvulling van die hoofskema met plaaslike prosedures, dieet en kruie medisyne, maar nie vir akute manifestasies van gonorree. sommige folk remedies aanbeveel vir chroniese gonorree in periodes van exacerbations en remissions, gedurende die herstelperiode na akute vorm.
Baths vir eksterne geslagsdele en gorrel vir keel, douching en microclysters met kamille, salie, bloekombome. Antiseptiese, anti-inflammatoriese effek.
'N Afkooksel van klit, dille, pietersielie - 'n diuretiese, anti-inflammatoriese.
Tinktuur van ginseng, goue wortel - immunomodulatoriese.
Voorkoming van gonokokkus infeksie en die verspreiding van die siekte blokkeer, is die hoof take van gonorree voorkoming. Die risiko van infeksie tydens seksuele omgang word verminder deur gebruik te maak van 'n kondoom en die daaropvolgende gebruik van chloorgebaseerde antiseptika (miramitan). Was met gewone seep en water is ondoeltreffend as spermdoders. Die beste manier om gesondheid te behou bly 'n betroubare vennoot, verkieslik in die enkelvoud.
Veiliger geslag met gonorree sonder kondoom by 'n pasiënt of infeksiebediener is moontlik, maar sulke aksies kan nouliks volle seksuele omgang genoem word. Spesialiste verwys na hulle liggaamsmassering, droë soen, mondelinge kontak met die liggaam, met die uitsondering van die eksterne genitale area, selfmasturbasie en individuele seks speelgoed.
Identifikasie van pasiënte met gonorree en draers vind plaas tydens geskeduleerde eksamens, registrasie van mediese boeke, tydens registrasie van swanger vroue. Die opname moet alle seksuele vennote verbygaan, indien na 30 dae kontak, verskyn simptome van gonorree, en vir asimptomatiese vorm, vir 60 dae tot die diagnose, indien ten minste een van hulle tekens van die siekte het. Ondersoek moeders wat kinders met gonorree en meisies het as hulle 'n klap op hul ouers of voogde het.
Die skrywer van die naam van die patologie word beskou as die Romeinse chirurg Galen, wat verkeerdelik die simptoom van uretale ontslag in mans met die term "passiewe bloeding" aangewys het.
Danksy die Nederlanders, sowel as die Duitsers, wat die besmetting met gonorree gekoppel het met liefde vreugdes tydens reis, het die siekte bekend geword as klap.
In 1879 het die dermatoveneroloog Albert Neisser die veroorsakende agent van trepper beskryf, wat Gonococcus Neisser (Neisseria gonorrhoeae) genoem word.
Inligting oor die patogeen
Neisser se gonokokke word verwys na patogene mikroörganismes wat skade aan die urogenitale gebied veroorsaak, wat die ontwikkeling van gonorree in 'n persoon veroorsaak, ongeag geslag. Om gram-negatiewe bakterieë te wees, kan gonokokke beide binne-in die sel en buite parasitiseer, wat vinnig op die slymvliese vermenigvuldig. Nie net die organe van die genitourinêre stelsel nie, maar ook die konjunktiva van die oog, rektale mukosa en keelholte kan deur infeksie geraak word.
'N Interessante video van 'n spesialis oor Gonococcus Neisser.
Behandeling van seksueel oordraagbare siektes word voorgeskryf nadat die diagnose volgens die smeerresultate bevestig is. Terapie word ingewikkeld deur die vermoë van die patogeen om onmiddellik immuniteit te ontwikkel teen die middels wat gebruik word om die siekte te behandel.
Onder 'n mikroskoop het 'n parasiet wat nie in mobiliteit verskil nie, die voorkoms van 'n paar-vormige organisme (diplococcus) van ovaalvorm, wat bestaan ​​uit verlengde hemisfere wat deur konkawe kante vasgemaak word. Die liggaam van die parasiet word omring deur 'n spesifieke kapsule wat beskerming bied teen die effekte van antibakteriese middels. Vir aanhegting aan die struktuur van die epiteel word die buitenste oppervlak van die bakterie voorsien van dun filamente prosesse.
Buite die menslike liggaam, oorleef gonokokke nie, maar het hulle die vermoë om te win. Die neiging om L-vorms te vorm, kan die parasiet onder ongunstige toestande oorleef, wat 'n herhaling van gonorree veroorsaak.
Met inagneming van die plek van die aanvanklike inskrywing van bakterieë in die menslike liggaam, is daar drie tipes veneriese siektes:
genitale tekens van gonorree het die organe van die genitourêre sfeer,
ekstragenitale oë, farinks, rektum ly aan gonorree-infeksie,
versprei (metastaties) - 'n ingewikkelde tipe gonorree.
Op grond van die tydelike kenmerke van die voortgang van die siekte word twee van sy rasse geklassifiseer. As minder as 2 maande verloop het sedert die persoon besmet is, word die siekte na 'n vars vorm verwys. Die siekte word as chronies beskou as 'n persoon langer as 2 maande siek is. Gonorree word dikwels by jong mense (onder 30) gediagnoseer, hoewel 'n persoon van enige ouderdom besmet kan raak.
Gonorree onder die mikroskoop
die stadium van akute simptome word geopenbaar deur blink tekens van infeksie met die daaropvolgende vernietiging van die epitheliale laag van die ontsteekte mukosa,
Met die oorgang na die subakute stadium verdwyn die simptome van aansteeklike inflammasie, maar verdwyn nie heeltemal nie,
By die dwaasstadium kan die simptome sag word, en die verloop van gonorree is verleng.
Nie altyd die akute vorm word die begin van die siekte nie. As sy debuut met simptome van 'n subakute of ongebreidelde verskeidenheid, is die pasiënt nie haastig om 'n dokter te sien as gevolg van 'n vals gevoel van skaamte nie. In hierdie geval lei die verkeerde tyd om behandeling te begin tot die ontwikkeling van ernstige komplikasies, selfs dreigend tot die dood.
Wanneer die patologie chronies word, word die aktiwiteit van die besmette persoon se immuunstelsel teenoor die aansteeklike middel uitsterf. Daarbenewens het gonokokke die vermoë om vir 'n lang tyd in die geaffekteerde weefselstrukture gemasker te word. As die liggaamsverdedigings vir enige rede verswak (stres, siekte, hipotermie, operasie), sal die simptome van geslagsiektes terugkeer.
Oorsake van chroniese gonorree.
Met die ontwikkeling van latente gonorree is manifestasies van infeksie afwesig. Die latente vorm van infeksie, wat nie gepaard gaan met 'n reaksie van die immuunstelsel op 'n vreemde agent nie, word dikwels by vroue gediagnoseer. Soms kan 'n man die draer van 'n latente (latente) infeksie word. In hierdie geval word die kwaal aangedui deur 'n effense afskeiding van modderige afskeidings uit die uretra na die spanning van die penis.
Die risiko van gonorree-infeksie in die ontwikkeling van komplikasies. Benewens urinêre en seksuele afwykings, dreig die siekte onvrugbaarheid, nie net vroue nie, maar ook mans.
Om in die bloedstroom te kom, is die patogeen in staat om verskeie organe te koloniseer. Gesamentlike skade, simptome van meningitis, gonorree-etiologie, endokarditis, ernstige sepsis word nie uitgesluit nie. 'N Chroniese siekte kan 'n sterk allergiese reaksie veroorsaak, wat as purulente konjunktivitis manifesteer.
Hoe gonokokke die menslike liggaam binnedring
Die hoofroete van infeksie is onbeskermde seks. Deur middel van onderklere of huishoudelike items is infeksie ook moontlik, die huishoudelike vorm van gonorree word gewoonlik by meisies gediagnoseer. Vir 80% van die vroue kan selfs 'n eenmalige kommunikasie sonder beskerming lei tot infeksie. By mans is die risiko om klap te kry tydens toevallige seks 20-30%. In gevaar is ook aanhangers van promiskuuse seks en sy onkonvensionele metodes, verteenwoordigers van seksuele minderhede.
Die lae waarskynlikheid om mans met tappers te kontrakteer, word geassosieer met die eienskappe van hul urogenitale kanaalapparaat - die smalheid van die uretrale kanaal help om bakterieë met urine te spoel. Die bedreiging van manlike infeksie neem toe met lang seksuele omgang of die vinnige voltooiing daarvan, asook na intimiteit tydens menstruasie.
Gonorree siekte is veral gevaarlik tydens swangerskap, omdat dit die infeksie van die fetus tydens arbeid bedreig. Bakterieë is nie in staat om die amniotiese versperring te oorkom nie, maar wanneer dit vroegtydig breek, word die amniotiese vloeistof besmet. Simptome van die siekte by pasgeborenes word nie net op die geslagsdele aangetref nie (in meisies), maar selfs op die oogkontiniva, wat die ontwikkeling van blindheid bedreig.
Eens in die menslike liggaam word die bakterieë met behulp van filamente prosesse vasgemaak op die epiteliale laag, wat in die diepte binnedring. Die menslike liggaam reageer op sulke optrede van die parasiet deur 'n ontstekingsproses, en immuun agente (neutrofiele) - deur absorpsie van die patogeen. As gevolg van sy hoë oorlewbaarheid, hou gonokokke die lewensiklus wat reeds in neutrofiele voorkom, voort. Dit lei tot die dood van immuun selle en die vorming van purulente afskeidings met die vrystelling daarvan deur die slymvlies en die urogenitale kanaal.
Gonorree - definisie, oorsake, maniere van infeksie, die inkubasie periode.
Die verspreiding van infeksie in die strukture van die slymvliese beïnvloed die manlike (prostaatklier, seminale vesikels) en vroulike (eierstokke, fallopiese buise, baarmoeder) organe. Onbehoorlike of laat behandeling kan lei tot ernstige komplikasies as gevolg van die oorvloed van purulente massas.
Tripper simptome word gewoonlik vir 3-5 dae vanaf die tyd wanneer die infeksie plaasgevind het, opgespoor. Die duur van die inkubasietydperk vir diplokokke kan wissel van 12 uur tot 30 dae. In uitsonderlike gevalle word die manifestasies van die kliniese beeld na 3 maande waargeneem, wat verband hou met die mate van immuniteitsaktiwiteit en die toestand van menslike gesondheid, die vermoëns van die patogeen.
Hoe manifesteer venereale siekte
Asimptomatiese verloop van nie-akute vorm van gonorree lei tot die laat opsporing, en laat behandeling red nie van die ontwikkeling van gevaarlike komplikasies nie. By vroue beïnvloed die simptome van 'n ingewikkelde verloop van die siekte die voortplantingsorgane. Infeksie in die baarmoeder, eierstokke, fallopiese buise lei tot menstruele afwykings, die bedreiging van ektopiese swangerskap of voortydige geboorte, en fetale infeksie.
Duidelike tekens van chroniese vorm van verwaarloosde gonorree wat lei tot onvrugbaarheid:
by vroue word die siekte geopenbaar deur chroniese adnexitis, obstruksie van die fallopiese buise,
by mans ontwikkel prostatitis, die urinekanaal vernou, weens die dood van spermatozoë word die sterkte versteur.
Vir mans dreig die simptome van gonorree die ontwikkeling van gonokokkale epididymitis, verswakte spermatogenese, verlies van spermvermoë vir die proses van bevrugting. As die tyd nie reageer op die simptome van die trepper in 'n persoon van enige seks nie, vorder die infeksie in die weefselstrukture van die blaas en ureters met die oorgang na die niere, wat verder versprei na ander organe.
Metodes vir die diagnose van gonorree
Om die akute stadium van die siekte te bevestig, is dit voldoende om die kenmerkende tekens daarvan tydens die pasiëntonderhoud te openbaar. Om klap te genees, moet die pasiënt 'n kliniese ondersoek ondergaan om die patogeen deur laboratoriummetodes te identifiseer.
Vir bakterioskopiese ondersoek van 'n smeer (van die uretra, rektum, vagina), word die biomateriaal wat daaruit voortspruit, aan 'n spesifieke stof blootgestel.
Volgens die resultate van bakposev, as 'n klap klap vermoed word, word die tipe patogeen en die sensitiwiteit daarvan vir 'n sekere tipe antibiotika bepaal.
Selfs 'n klein aantal gonokokke kan opgespoor word deur PCR-diagnostiek wat die patogeen in 'n biomaterialmonster van sy DNA-fragmente opspoor.
Monsters van purulente afskeidings word as 'n biomateriaal gebruik, en bykomende laboratoriumdiagnostiek word verbind om die pasiënt se gesondheidstatus te assesseer. Oor die algemeen beoordeel die analise van bloedfokus op die ESR-aanwyser, volgens die resultate van urienanalise, die verspreiding van purulente inflammasie in die urienweg (leukosiete, eritrosiete).
Dokters beveel sterk aan om nie die klap self te behandel nie. Sonder 'n spesifieke diagnose wat die omvang van die purulente proses bepaal, sal die behandeling ondoeltreffend wees en die siekte word chronies.
Kenmerke van die behandelingsproses
As 'n gonorreeinfeksie opgespoor word, moet alle seksuele vennote wat die afgelope 2 maande seksueel kontak gehad het met 'n besmette persoon, ondersoek moet word. Verpligte behandeling sal wees vir die laaste seksmaat en diegene met wie daar in die volgende twee weke noue kontakte was. Op die tyd van terapie sal seksuele verhoudings moet verlaat, om 'n dieet te volg. Na behandeling moet seksuele omgang beskerm word (met behulp van 'n kondoom).
Die moderne metode om gonorree te bekamp, ​​is antibakteriese terapie, met die klem op tekens van komplikasies en gepaardgaande infeksie. Behandeling van die akute stadium vind plaas in die hospitaal. 'N Tripper ingewikkeld deur purulente abses vereis chirurgiese ingryping deur noodlaparoskopie of laparotomie te gebruik.
Die skema van komplekse behandeling van gonorree
'N Kursus van antibiotika wat gonokokke aktief vernietig ('n lyn van fluorokinolone of kefalosporiene). Die keuse van dwelm is gebaseer op die resultate van bakposev.
Neem antibiotika om chlamydia ('n groep tetrasikliene en makroliede) te beheer, aangesien gonorree-infeksie dikwels deur chlamydia vergesel word.
Saam met antibiotika vir chroniese siekte voorgeskrewe antiprotozoale dwelms, aktief teen bakterieë (Trichopol).
Volgens 'n sekere skema word antifungale middels wat beskerm teen candidiasis, wat deur antibiotika veroorsaak kan word, geneem.
Behandeling met antibakteriese middels word voltooi deur probiotika wat intestinale dysbiose voorkom, te neem.
Vroue word voorgeskryf deur uretrale en vaginale wasmiddels met daaropvolgende herstel van die vaginale mikroflora met spesiale voorbereidings.
Plaaslike simptome word verwyder deur besproeiing van die geslagsorgane met eksterne antiseptika.
Omvattende behandeling van geslagsiekte word aangevul deur immunoterapie om die immuunstelsel se reaksie op die teenwoordigheid van 'n vreemde agent in die liggaam te stimuleer. Die metodes van fisioterapie kan die komplekse terapie versterk in die afwesigheid van 'n inflammatoriese proses.
Die behandeling van swanger vroue vereis spesiale aandag, hulle word behandel met lae dosis intramuskulêre inspuitings van die antibiotika Ceftriaxone. 'N Enkele inspuiting van die derde generasie kefalosporien het 'n nadelige effek nie net op diplokokke nie, maar ook op ander tipes bakterieë.
Dokters noem die voorkoming van infeksie en die verifiëring van die resultate van terapie as die gonorree behandel moet word as die hoofwapen teen die infeksie met klap.
Die monitering van die effektiwiteit van die vernietiging van die patogeen voer verskeie tipes provokasies uit, gevolg deur 'n studie van smere. Die belangrikste maatstaf van voorkomende maatreëls moet seks beskerm word met 'n kondoom, sowel as die verwerping van willekeurige verhoudings. As gonorree vermoed word, is dit belangrik om dadelik na 'n hospitaal toe te gaan, selfs as die alarmerende simptome nie gevind word nie.
Komplikasies van gonorree
Asimptomatiese gevalle van gonorree word selde op 'n vroeë stadium aangetref, wat bydra tot die verdere verspreiding van die siekte en gee 'n hoë persentasie komplikasies.
Stygende infeksies by vroue met gonorree word bevorder deur menstruasie, chirurgiese aborsie, diagnostiese prosedures (curettage, biopsie, ondersoek), die bekendstelling van intraderiniese toestelle. Gonorree beïnvloed die baarmoeder, fallopiese buise, eierstokkweefsel tot die voorkoms van absesse. Dit lei tot ontwrigting van die menstruele siklus, die voorkoms van adhesies in die buise, die ontwikkeling van onvrugbaarheid en ektopiese swangerskap. As 'n vrou met gonorree swanger is, is die waarskynlikheid van spontane miskraam, voortydige geboorte, infeksie van die pasgeborene en die ontwikkeling van septiese toestande na bevalling hoog. Wanneer hulle met gonorree van pasgeborenes besmet raak, ontwikkel hulle inflammasie van die oogweefsel, wat tot blindheid kan lei.
'N Ernstige komplikasie van gonorree by mans is gonokokkale epididymitis, verswakte spermatogenese, 'n afname in die vermoë van spermatozoë om te bemes.
Gonorree kan na die blaas, ureters en niere, die farinks en rektum, die limfkliere, gewrigte en ander interne organe beïnvloed.
U kan ongewenste komplikasies van gonorree voorkom, indien u vroegtydig behandeling begin, die voorskrifte van die veneroloog streng nakom en 'n gesonde lewenstyl lei.
Wat is gonorree
Die eerste simptome en tekens van gonorree verskyn dikwels vinnig genoeg. Na infeksie met gonorree van die infeksiedraer, het die besmette persoon 'n inkubasietydperk van gonorree, waarvan die duur anders kan wees.
By vroue is die inkubasieperiode dikwels asimptomaties.
Gonorree word meestal seksueel van 'n pasiënt met gonorree of van 'n draer van bakterieë oorgedra.
Gedurende die omgang kom gonokokkus in die slymvlies van die geslagsorgane en uretra en veroorsaak dit plaaslike ontsteking.
Met anale omgang kan gonokokale letsels van die rektum voorkom, met mondelinge omgang - nasofarinks.
Infeksie van die oë by volwassenes kom voor wanneer die gonokokke-konjunktiva uit die hande kom wat besmet is met afskeidings van die urogenitale organe, en in die pasgeborene wanneer die moedergonorree deur die geboortekanaal beweeg.
Dit is ook moontlike binnelandse infeksie in stryd met higiëniese reëls ("pottebakkery" infeksie, gebruik van algemene persoonlike higiëne items, ens.).
Om op die slymvlies van die uretra te kom, vermenigvuldig gonokokke op sy selle. Dan penetreer hulle die ekstrasellulêre ruimte, wat 'n sterk inflammatoriese reaksie veroorsaak.
Eerste tekens van gonorree
Byna al die pasiënte ontwikkel gonorrheale uretritis, vergesel van die volgende simptome:
sny pyn wanneer u urineer,
purulente ontslag uit die vagina verskyn,
jeuk en brand in die omgewing van die eksterne genitalieë.
Die ontstekingsproses gaan voort om te versprei, wat dikwels byna alle dele van die urogenitale stelsel raak.
Die verloop van die siekte is verdeel in akute en chroniese.
Daar word geglo dat die akute vorm van gonorree duur 2 maande, en dan chronies. Maar dit is 'n voorwaardelike verdeling. Elke persoon het sy eie liggaam, sy eie immuunstelsel, ens.
Dit is dus moontlik dat die infeksie baie vroeër voorkom, veral as daar 'n geskiedenis van prostatitis is (inflammasie van die prostaatklier by mans), ontsteking van die byvoegsels by vroue.
Afsonderlik, stygende gonorree is geïsoleer wanneer die infeksie dadelik in die blaas, prostaatklier en bylae in die akute kursus dring. Geleidelik verdwyn die simptome, 'n tydperk van denkbeeldige welsyn verskyn en gonorree verander in 'n chroniese vorm, wat gekenmerk word deur 'n leër komplikasies.
Simptome van gonorree by mans en vroue weens die anatomiese en fisiologiese eienskappe is ietwat anders.
Smeer analise vir gonorree
Om 'n ontleding van gonokokke te doen deur die volgende metodes te gebruik:
ondersoek van smere onder 'n mikroskoop,
die geselekteerde biomateriaal in voedingsmedium saai,
Benewens spesifieke diagnostiese metodes, kan 'n pasiënt met vermoede van gonorree voorgeskryf word vir ander tipes infeksies wat seksueel oordraagbaar is, dikwels gonorree, en hulle kan gelyktydig met gonorree besmet word. Daarbenewens word urienanalise en ander toetse uitgevoer soos voorgeskryf deur 'n dokter.
Basies is die veroorsakende middel van gonorree geleë op die slymvlies van die genitale kanaal, maar in sommige gevalle kan dit in die farinks, rektum en selfs in die oë ontwikkel. Daarom word 'n smoor op gonorree dikwels op verskeie plekke gelyktydig geneem, dit word deur die dokter besluit nadat hy die pasiënt onderhoude gevoer het en afhangende van die kliniese beeld van die siekte in elke spesifieke geval.
As die infeksie in 'n chroniese vorm is, versteek die gonokokke, wat sodoende cyste vorm. In sulke gevalle word die provokasieprosedure uitgevoer, waarna hulle maak vaginale, uretrale en servikale smeer.
Neem smere van vroue
Hierdie prosedure word vergesel deur slegs 'n bietjie ongemak. Terselfdertyd moet jy 'n smeer opneem tweede of derde dag van menstruasie, want op hierdie tydstip is die waarskynlikheid vir die opsporing van die patogeen maksimum.
Smeer in mans
Smeer op gonorree by mans is moeiliker om te neem as gevolg van die anatomiese eienskappe van die struktuur. Hierdie prosedure word uitgevoer met behulp van 'n spesiale sonde wat in die uretra geplaas word.
Onmiddellik voor die heining kan jy die prostaat of uretra met 'n sonde masseer. Materiële inname by mans is 'n meer onaangename en pynlike prosedure as by vroue.
Wat om te doen nadat jy die materiaal geneem het
Op die plek van steekproefneming verskyn mikrorotraumas wat vir 'n geruime tyd pynlike sensasies veroorsaak. Onmiddellik na die prosedure, is dit nodig om 'n pynpil te neem.
Tydens urienuitskeiding kan beskadigde areas geïrriteerd wees. Vir vinnige genesing, word dit aanbeveel om katoen onderklere te dra wat nie beweging beperk nie. Om ontsteking te verlig, moet 'n afkooksel kamille drink.
Na analise en identifikasie van die gonokokkus word dit gedekripteer, die resultate word op die vorm aangeteken. Die resultaat kan twee negatief of positief wees. As 'n patogeen opgespoor word, sal die lyn met die naam van die mikro-organisme + wees.
Sommige kenners in die diagnose rekord oor gonococci Neusser of gram-negatiewe diplokokke. Verduideliking van die terme bevestig dat die pasiënt gonorree het.
Die behandeling van gonorree behandeling behels eerstens antibiotika gebruik in die vorm van inspuitings of tablette. Maar dit gebeur in die akute vorm van die siekte. In 'n chroniese aansteeklike proses is dit meer doeltreffend om die behandelkursus te begin immunomodulators en fisioterapie.
Die verloop van die behandeling van die siekte hang af van baie komponente wat noodwendig deur die dokter in ag geneem word by die keuse van terapie, of dit 'n enkele inspuiting is of 'n omvattende omvattende prosedure prosedure wat daarop gemik is om gonokokkale infeksie uit te skakel.
Sodat die antibiotika terapie van gonorree is die mees effektiewe, die dokter voorskryf die pasiënt voor die voorskrif van die medisyne. laboratorium sensitiwiteit toets aan hierdie of daardie antibiotika.
Behandeling van seksueel oordraagbare siektes deur middel van plaaslike middele in die vorm van salf en kerse baie gewild onder pasiënte. Kerse wat in die vagina in komponente ontbind, word geassosieer met sellulêre proteïene van die patogeen gonorree, wat die vermenigvuldiging van bakterieë vertraag.
Bogenoemde moderne vaginale preparate het 'n gesamentlike effek en kan nie net gonokokke, maar ook ander patogene wat dikwels gediagnoseer word, effektief beïnvloed.
Chirurgiese ingryping word beoefen wanneer konserwatiewe metodes en metodes nie positiewe resultate opgelewer het nie. Dikwels word chirurgie vereis. met uitgebreide ontstekingsproses met verskeie purulente foci. Dit gebeur as 'n reël wanneer sulke ernstige komplikasies van gonokokkale infeksie soos peritonitis, pelvioperitonitis, salpingitis.
McMiror analoga: buitelandse en huishoudelike plaasvervangers
Copyright 2020 \ Hoof \ Gonorree (klap) - 'n geslagsiekte, die oorsake, simptome, diagnose, behandeling, komplikasies en voorkoming