In die ou tyd was dit as ‘n ramp beskou as daar ‘n dogtertjie gebore word. So erg dat sy nie eers as ‘n kind gereken word nie. So ‘n dogtertjie word as voorbeeld gebruik in hierdie profesie.
Dan kom daar Iemand aan wat heeltemal anders voel as die ouers oor die kind. Hy sê vir haar: Leef! Leef! Jy wat so vuil hier in jou bloed lê: Leef!
Maar omdat hulle die afgode nie gedien het nie, maar die HERE gedien het, het die heidene hulle weggegooi.
God se antwoord op al die dinge was sy versekering van die vergifnis van ons sondes deur Jesus Christus die Here se liggaam en bloed wat vir ons vergiet en verbreek is.
Daarom moes ons aan sy Nagmaaltafel kom sit en herdink hoe sy liggaam gebloei het en Hy moes sterf vir ons.
Ons moes weer nuut besef hoe Hy wat heeltemal goddelik rein was, sy lewe moes aflê vir ons wat besig is om te sterf in ons eie goddeloosheid.
U is die bruid. U is die kerk. As God dan in u bloed vir u sê: Leef! dan bedoel Hy lewe tot in ewigheid in sy koninkryk waar Hy alles is in almal.