’n Paar weke voor die publikasie van die opspraakwekkende Magnus-boek het ek gewerk aan ’n verwante storie waaroor ek baie senuagtig gevoel het.
Ná ’n gesprek met die skrywer van daardie boek het ek besluit om, ’n bietjie in die tradisie van Hunter Thompson, my net breër te gooi en my eie interpretasie van die wyer implikasie van Anguelova se boek te plaas, met hier en daar vertellings uit my persoonlike lewe.
Die rede hoekom ek bang was om my storie in te stuur, was omdat dit die ongetoetste en hoogs omstrede hipotese bevat het dat die apartheidsbeleid nie slegs ’n politieke misdaad teen ander Suid-Afrikaners was nie, maar ook ’n vorm van seksuele molestering van Afrikaanse kinders.
Was apartheid ’n vorm van verkragting? Was daar regtig ’n seksuele element in die wreedhede wat ons voorouers gepleeg het?
Natuurlik maak dit nie apartheid erger of minder erg nie. Soos ’n vriendin van my tereg skouerophalend opgemerk het oor die sage: “As hulle nou skielik sou uitvind Hitler was ’n pedofiel, beteken dit nie hy is nou eers ’n d**s nie. Hy was anyway nog altyd ’n d**s.”
Ek is effens ongemaklik met albei hierdie reaksies. Ek dink nie die antwoord is om aanhoudend sorry te sê nie. Daar is iets irriterend in die outydse wit liberale ingesteldheid wat voel dat die knie onvoorwaardelik gebuig moet word voor die nuwe magshebbers, ’n selfbejammerende houding van “I’m not worthy because I’m white”.
En dan, sodra die balk van ontkenning uit ons eie oog verwyder is, sal ons die morele gesag hê om die huidige regering oor hul foute te takel.
Want ’n nuwe stel ongeregtighede word al geruime tyd gepleeg. Nuwe vergrype word gemik teen nuwe slagoffers. Ons kan die sondes van die hede slegs hanteer nadat ons met die sondes van die verlede afgereken het. Ons kan nie die misdade van die nuwe heersers ontmasker as ons in ontkenning staan oor die misdade van die vorige heersers nie.
Of die onthullings in die boek oor Bird-eiland letterlik waar is, sal ons dalk nooit ten volle weet nie.
Maar die feit dat Bird-eiland nou onherroeplik ’n metafoor geword het vir ons hele land se geskende en verwonde verlede, kan nie langer onder die mat ingevee word nie.
Dominic Rimmer, IMSA se tegniese hoof, sê die bekendstelling van die mu-X is ’n belangrike mylpaal vir die maatskappy.
“Dit is ’n uitbreiding op ons produkportefeulje. Sportnutse is een van die sektore in die voertuigbedryf wat die vinnigste groei – wêreldwyd én plaaslik. Ons bou voort op die beproefde betroubaarheid en bekwaamheid van die KB-reeks, maar die mu-X bied nuwe vlakke van gerief vir Suid-Afrikaners wat hou van avontuur en die buitelewe.”
Hoewel die mu-X ’n nuweling is in Suid-Afrika, word hy sedert 2013 al in Thailand en onlangs ook in Australië en die Filippyne verkoop – en oral word hy gul ontvang.
Die mu-X gebruik dieselfde aluminiumtreeplanke en 18”-allooiwielvellings, maar spog met nuwe LED-agterligte. Van die kant af gaan jy geringe verskille oplet omdat feitlik niks aan die metaalbakwerk verander is nie.
Die mu-X behou die Trailblazer se sesde en sewende sitplekkies wat uit die vloer vou. Die agterste passasiers het hulle eie beheerknoppies vir die lugreëling sodat die kinders self kan kies hoe die temperatuur en blaasspoed moet wees.
Ander veiligheidstelsels sluit in lugsakke vir die bestuurder en voorste passasier, gordynlugsakke wat die lengte van die binneruim dek en staalstawe in die deure en sypanele wat jou passasiers beskerm teen ’n botsing van die kant af.
’n Trukamera help met parkering terwyl ’n immobiliseerder en alarm jou bagasie oppas terwyl jy ’n draai deur die markstalletjies stap op soek na aandenkings.
Twee modelle is beskikbaar: ’n 4x2 en 4x4. Albei gebruik dieselfde 3 l-turbodieselenjin as in die KB300-bakkie wat 130 kW en 380 Nm uitskop.
Die deeltydse viertrekstelsel word aangeskakel deur bloot ’n knop langs die handremhefboom te draai, maar laestrek kan slegs ingehaak word as jy stilstaan en die ratkas in neutraal plaas.
Daar is ongelukkig nie ’n agterste ewenaarslot soos in die KB-bakkie nie, want die mu-X se agteras word saam met die res van die voertuig in Thailand vervaardig. En nee, daar is geen planne om die mu-X in Suid-Afrika te bou nie, tensy hy die Toyota Fortuner se verkoopsyfers kan ewenaar.
Die rit voel beslis sagter as die Chevrolet Trailblazer s’n, maar daar is ook ’n klein bietjie meer bakwieg deur die draaie. Rimmer verduidelik dat die vering sagter gestel is om ’n gemakliker rit as die ou Trailblazer te lewer, en die leerraamonderstel is met breër dwarsbalke versterk.
Ons dink die Trailblazer moes reg van die begin af ’n Isuzu gewees het, dan sou hy nie so ’n agterstand gehad het teen sy mededingers nie.