Deist het verskeie akademiese en religieuse boeke geskryf. Hy het ook sy hand baie suksesvol gewaag aan ligte humoristiese kontrei-literateur. Die Andrew Murray-prys is vir die eerste keer in 1980 aan sy boek oor gebed, Tussen Angs en Sekerheid, toegeken.
Ferdinand het graag informele gespreksgroepe oor religieuse sake gelei. Hy was altyd bereid om sy ryke kennis en wysheid met mense rondom hom te deel. Boonop was hy 'n gesogte spreker. Hy het ook 'n weeklikse rubriek in Die Burger behartig.
Hy was 'n baie spesiale gesinsman en was op 'n praktiese manier by ander mense betrokke. 'n Staaltjie wat hy graag vertel het, was hoe hy sy kinders van tyd tot tyd na Danville in Pretoria geneem het, sodat hulle oë bietjie kan "oopgaan."
Hy het altyd 'n vonkel in sy oog gehad en die lewe geniet. Hy was sy tyd ver vooruit en het 'n mens met nuwe gedagtes gedaag en het nooit gehuiwer om tot op die been eerlik na alles te kyk nie.
Deist vertel hoe hy dit bevrydend ervaar het toe hy een maal gelees het van 'n prominente teoloog wat nie meer sin in gebed gevind het nie. Hy het self reeds as teologiestudent oor die sin van gebed begin worstel.
"Die geheim van die lewe en die geheim van God het soek geraak tussen angs en sekerheid ... Die ruimte van die misterie word beset deur stellige wetes en matelose onsekerheid. En daar is weinig om ons te help herinner aan die ontgane misterie, of om ons weer daarna op soek te laat gaan ... Die angs vir die angs laat ons aan ons sekerhede klou, terwyl ons weet dat dit onsekerhede is.
"Om in die alledaagse gesloer of in die koue van jou angs bewus te word van God se teenwoordigheid en van sy handpalm op jou, dit is egte gebed."
Hierdie boek, is veel meer as "gedagtes". Dit is 'n bron van wysheid wat tydloos is. Vir my is dit soveel meer merkwaardig omdat dit 32 jaar gelede geskryf is. Dit adem 'n vars eietydse spiritualiteit waarna soveel vandag smag.