Historiese legendes van die Wolga-Oeral-Moslems rakende Alexander die Grote, die stad Jelabuga en Bāchmān Khān - Artikels - 2021
Historiese legendes van die Wolga-Oeral-Moslems rakende Alexander die Grote, die stad Jelabuga en Bāchmān Khān
Deur Allen J. Frank
Opsomming: Sedert die begin van die 19de eeu het die geskrewe tradisies van die Wolga-Oeral-Moslems 'n siklus van historiese en genealogiese legendes aangeteken waarby Iskandar Dhū 1-Qarnayn (Alexander die Grote) en die stad Jelabuga, aan die Kama-rivier, geleë is. vandag binne die Russiese Federasie se Republiek Tatarstan. Hierdie artikel sal probeer om die variante van hierdie legendes te identifiseer en op te spoor, tot 'n groot mate in die Islamitiese manuskripversameling in die streek, en om vas te stel watter rol hulle gespeel het in die ontwikkeling van 'n gemeenskaplike identiteit onder die Wolga-Oeral-Moslems. al-Ghamāti (12de eeu) noem dat die Wolga-Bulgare hulself as afstammelinge beskou het. Dit lyk asof hierdie legendes hul ingewikkelde oorsprong het in die tradisies van sekere Moslem-steppe-nomades en voor-Mongoolse Wolga-Bulgare. 'N Aantal geslagsregisters, veral die van die Chepets-Tatare in die noorde van Udmurtia, spoor hul oorsprong na ene Sōqrāt Hakim (Socrates), wat na berig word in die Noghay-lande gekom het; en tot 'n mate lyk dit asof hierdie tradisies verweef geraak het. Enigmaties is ook die legendes rakende die stad Yelabuga, wat volgens Alexander en sy metgesel, Sōqrāt Hakim, gestig is. Jelabuga word uitgebeeld as die heilige ligging van talle grafte van die Moslemheiliges, en as 'n sentrum van ongeloof, wat deur ongelowige heersers regeer word - veral 'n sekere Bāchmān Khān wat blykbaar met 'n gelyknamige historiese figuur verbind word en wat genoem word in die Tataarse tradisie as die seun van Sōqrāt Hakim.
Inleiding: Die Moslems van die streek Wolga-Ural, vandag bekend as Tatare en Basjkirs, het 'n ryk verskeidenheid historiese legendes behou wat nog stelselmatig bestudeer moet word. Hierdie historiese legendes het in mondelinge en skriftelike vorm versprei en was 'n belangrike element in die handhawing van gemeenskaplike samehorigheid op alle vlakke van die Volga-Oeral Moslem-samelewing. Die Russiese verowering van die Wolga-Oeral-streek, wat in 1552 met die verowering van die Kazan-khanaat begin het en in die 1730's geëindig het met die finale onderwerping van die Basjirs, het die ontwikkeling van plaaslike Islamitiese geskiedskrywing beïnvloed, in plaas van skriftelike bronne, mondeling -sirkulerende historiese legendes is opgeneem en opgeneem in historiese werke. As gevolg hiervan is die belangrikste Islamitiese historiese werke wat in die 17de eeu in die Wolga-Ural-streek geproduseer is, die Jāmi 'al-Tawārikh deur Qādir' Ali Bēk Jālāyiri, in Kasimov in 1602 gekomponeer, en die Daftar-i Chingiz Nama deur 'n anonieme skrywer, wat aan die einde van die 17de eeu saamgestel is, bestaan ​​in wese uit historiese legendes van die steppe-nomades, hoofsaaklik uit die Basjkirs.
Van besondere belang is die kringloop van legendes rakende Alexander die Grote (Iskandar Dhū 1-Qarnayn), saam met sy metgesel Sokrates, en hul verbintenisse met plaaslike stede en landmerke, asook met ander historiese figure. Hierdie siklus van legendes het as geheel onondersoek gebly, maar tog is hulle 'n besonder nuttige voorbeeld van die wisselwerking in die Wolga-Oeral-streek tussen Islamitiese geskiedskrywing en mondelinge historiese legendes. Sulke legendes is al in die 12de eeu deur Moslemreisigers opgeteken, maar dit lyk asof hulle weer opgekom het in die "Bulgharistiese" heiligdomgesentreerde geskiedskrywing wat aan die begin van die 18de en 19de eeu ontwikkel het, blykbaar in samehang met die skepping deur Catherine II in 1788 van die Orenburg Moslem Geestelike Vergadering. Net so is ander legendes aangaande Alexander die Grote en Sokrates ook in Tatariese geslagsregisters (shäjärälär) bewaar.
Benewens hierdie legendes, is daar ook ander legendesiklusse rakende die stad Yelabuga, vandag 'n klein distrikssentrum in die republiek Tatarstan, maar voorheen 'n versterkte buitepos van Bulghar. Sommige sulke siklusse het betrekking op Bāchmān Khān, 'n figuur wat blykbaar afgelei is van 'n 13de-eeuse leier van die Qipchaqs. Al drie hierdie siklusse is verweef in sowel die «Bulgharistiese» geskiedskrywing van die 19de eeu, sowel as in die mondelinge tradisies van die Wolga-Oeral-Moslems.
Kyk die video: Lost Places: 250 Vintage Trucks op m2 (Junie 2021).
Die eerste eeu van Magna Carta: drie krisisse
Bourgondiese kostuum: 'n studie van die formele drag van vroue in Noord-Europa, veral Bourgondië en Vlaandere, in die latere helfte van die 15de eeu
Copyright 2021 \ Waar begin die middeleeue \ Historiese legendes van die Wolga-Oeral-Moslems rakende Alexander die Grote, die stad Jelabuga en Bāchmān Khān