Kanhukamwe, Faith Nyaradzo (2019-04)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Die 1998 ondertekening van die witskrif rakende die energiebeleid het daartoe gelei dat Suid-Afrika al hoe meer in die ontwikkeling van hernubare energie belê het. Na aanleiding van die bekendstelling van die Renewable Energy Independent Power Producer Procurement Program (REIPPPP) het die land 'n skerp toename van beleggings in die opwekking van hernubare energie beleef. As gevolg hiervan was die teikens gestel om 15 GW hernubare krag opwekking van ŉ totaal van 74 GW teen 2027 te bereik. Net so, volgens die Departement van Energie, sal wind en fotovoltaïse sonkrag na verwagting meer as 50 GW produseer teen 2050, wat dan meer as 60 % van die nasionale behoefte sal wees. Hierdie teikens is baie ambisieus gegewe dat by die einde van 2018 die hernubare krag bydra tot netwerk minder as 3 % was. Ten spyte van die huidige sukses met hernubare energie volg Suid-Afrika steeds lande soos Duitsland agterna met betrekking tot die relatiewe hernubare energie penetrasie binne die elektrisiteitsnetwerk. Alhoewel studies deur die Wetenskap- en Nywerheid Navorsingsraad (WNNR) wys dat optimale kostes bereik kon word by meer as 70 % hernubare energie opwekking teen 2017, beperk huidige regulasies in Suid-Afrika die jaarlikse toevoeging van hernubare energie kapasiteit. In hierdie navorsing is simulasies in DigSilent’s PowerFactory uitgevoer om die impak van hernubare energie opwekking op die Suid-Afrikaanse elektrisiteitsnetwerk te demonstreer. Dit is ŉ analise programmatuur vir dinamiese gedragssimulasies en monitering van krag stelsels. Vergelykings tussen die Suid-Afrikaanse en Duitse gevalle word gemaak om strategiëe wat gebruik word om hernubare energie teen hoë penetrasie vlakke in Duitsland toe te pas, te ondersoek en te bepaal hoe en of dit in Suid-Afrika toegepas kan word. Die simulasie resultate bevestig sommige van die vereistes in die bestaande netwerkkode en dat dit noodsaaklik is vir hernubare kragsentrales om aan sy vereistes te voldoen. Verdere resultate in hierdie studie dui daarop dat regeringsbeleid 'n deurslaggewende rol speel ter ondersteuning tot die toevoeging van hernubare tegnologieë tot die netwerk. Die navorsing toon ook dat die sentralisering van elektrisiteitsvoorsiening in Suid-Afrika die grootste beperking is wat die toevoeging van volhoubare kragbronne aan die netwerk teenstaan. Nog ‘n bevinding is dat die invoer tarief in Duitsland suksesvol was in die opsig dat dit beleggers 'n meer stabiele stelsel vir 'n lang termyn belegging bied. Die belangrikste implikasies van hierdie resultate is dat dit nodig is om die regulasies rakende die opwekking van hernubare elektrisiteit in Suid-Afrika te hersien en die publiek in die proses te betrek. In hierdie opsig kan die opening van die IRP konsep ontwerp vir openbare konsultasie en die vrystelling van die IRP 2018 vir openbare kommentaar gedurende 2018, as belangrike stappe beaam word om hernubare energie te versoen met die kragstelsel van Suid-Afrika.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/106227