'Hoe kan ek op 21 voel dat ek reeds misluk het?' | Netwerk24
'Hoe kan ek op 21 voel dat ek reeds misluk het?'
Deur Rozanne Bester, Universiteit Stellenbosch 21 Oktober 2020 09:17
Sover het ek nog altyd alles volgens die reël gedoen. Ek was 'n getroue leerling op skool, het al my vakke deurgekom en dalk net so een of twee keer probeer bank voordat ek te bang geraak het en kop uitgetrek het.
Ek was 'n sissie.
Ek was pligsgetrou, hardwerkend en het aan sport deelgeneem. Ek het seker gemaak my punte is goed genoeg vir universiteit, want as die tannies eers begin vra "en wat gaan jy volgende jaar doen'' moet daar mos 'n geoefende antwoord wees, alhoewel ek seker is dat jou ouers te trots was en eerste wou noem dat hul dogter volgende jaar op die Universiteit Stellenbosch gaan studeer.
Hier staan ek nou. Derdejaar met hoofvakke in sielkunde, isiXhosa en Engels, maar ek het nie die vaagste benul waarheen ek op pad is nie. Ek weet fisies nie wat ek wil doen nie. Ek sou nie iets anders wou studeer nie en weet dat die vakke wat ek het, beslis dinge is waarin ek belangstel.
Die probleem is egter dat dit nie 'n werktitel bevat nie. Ek studeer nie en stap uit met die titel van onderwyser of dokter nie. Hel, pel, ek kan voel hoe my maag elke keer val sodra die tannie en oom nou vra "en waar beplan jy om volgende jaar te werk'', want om eerlik te wees tannie, ek wonder self.
Ek dink daar word al so vroeg van kinders verwag om te weet wat hulle vir die res van hul lewe wil doen. Daar is kinders in gr. 9 wat nie eens die verskil tussen 'n dokter en 'n doktor ken nie, maar vakke moet gekies word en in matriek moet sussie weet waarheen sy op pad is.
Daar is soveel druk op die jeug van vandag, soos jou ouma sal sê, dat ons konstant op 'n gejaag is na die beste wees, want onthou, die beurs gaan nie homself ontvang nie.
Ons is bang vir mislukking en om mense teleur te stel. Daar is hierdie "socially constructed idee'' dat jou lewe in 'n tydlyn en volgorde moet verloop van skool, naskoolse studies, werk, trou en huis opsit, wat onnodige stres op 'n mens se skouers sit.
Ek glo dat daar 'n doel in elkeen se lewe is, en nes daar nie 'n vaste ouderdom vir trou of kinders kry is nie, so is daar ook nie vir wanneer jy besef waar jou geesdrif lê nie. Net omdat jy op een en twintig met 'n graad agter jou naam nie weet wat jy wil doen nie, beteken dit nie jy het misluk nie. Daar is mense wat eers op die ouderdom van vyftig hul passie besef, nes ander weer op die ouderdom van sestig dalk vir die eerste keer die liefde van hul lewe ontmoet. Dit is ook oukei.
So my vraag is: Hoekom al daardie druk op 'n agttienjarige sit net sodat hulle op een en twintig voel hulle gaan 'n werk moet doen wat hulle moontlik gaan haat, "want wat gaan die mense dink as boetie by die huis sit ná universiteit'.'
Sukses en geluk lyk anders vir almal en daar is nie 'n tyd aan verbonde nie. So, my medemaats wat nie weet wat hulle met die res van hul lewe gaan doen nie, ons is in dieselfde bootjie, maar ook dis oukei. Daar is nie 'n tyd verbonde aan geesdrif nie, jy gaan dalk nou net 'n jaar ekstra saam met jou ouers moet Binnelanders kyk, want jy bly nog onder hul dak.