Al bring ouderdom 'n verswakking in jou liggaamskragte mee, sal jy beloon word met meer wysheid om dinge te beoordeel, en genadiglik ook meer tyd kry om bid vir alles wat jou na aan die hart lê.
Hy het vier gemeentes in Nederland bedien en 'n leidende rol ten opsigte van die opleiding van predikante, die Christelike onderwys en kerklike aktiwiteite gespeel. Die Sinode van 1857 het gevolglik vir ds Postma, toe 'n wewenaar, afgevaardig om aan die Transvaalse Regering in hulle nood aan predikante en onderwysers hulp namens die Sinode te gaan aanbied en tegelyk ook sendingmoontlikhede te ondersoek. Hy het moeite gedoen om 'n kerklik skeuring te verhoed en het hartlike verhoudinge met die enigste predikant in Transvaal, ds D van der Hoff, onderhou.
Die Algemene Kerkvergadering het hom op 11 Januarie 1859 kragtens die grondwet ondersoek of hy Gereformeerd is en verder oor aan sy standpunt oor die sing van Gesange uitgevra. Postma wou dit aan die vryheid van predikante oorlaat. Die vergadering het die gebruik daarvan egter verpligtend gestel.
Vanaf 1863 het hy kragdadig aan die onderwys van die jeug en oprigting van skole aandag gegee. Vanaf 1864 het hy begin om aanhuis-uitgesoekte manne, onder andere 'n onderwyser soos Jan Lion Cachet, opleiding as predikante te verskaf. In 1866 het hy met die oog daarop 'n beroep na Burgersdorp aangeneem en saam met Cachet in 1869 die predikante-opleiding aan die pas gestigte Teologiese Skool van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika behartig. Hy het feitlik in die tuig op 28 Desember 1890 gesterf.
Sy grootste betekenis na buite lê egter in sy onvermoeide ywer en volharding om vrye Christelike skole vir Christelik-nasionale Onderwys op die plase en dorpe op te rig en toe te sien dat daar oortuigde Calviniste en Afrikaners voor die kinders staan. Sodoende het hy 'n bydrae tot die Afrikaanse volkswording en kultuur gelewer wat van onskatbare waarde was.
Daarin word Hertzog hartlik welkom geheet op die dorp en word hy as politieke leier, taalstryder en getroue burger besing. Hy word aangemoedig om te bly veg sodat die Afrikanersaak verder bevorder kan word, en Suid-Afrika daarby baat kan vind met die doel dat die land van die Europese roeringe ietwat losgemaak kan word sodat kleurprobleme opgelos kan word en die Afrikaner sy ekonomiese agterstand kan afskud. In Afrikanergeledere was die oorhandiging van adresse 'n besondere manier van erkenning. Dit het getuig van agting en vertroue. Dit is 'n wyse waarop 'n volk sy standpunt en behoefte of vrees openbaar maak. Dit is waardevolle eietydse dokumente. Dit openbaar taalkundige fasette en plaaslike gesteldhede op veel terreine. Meer keer dui dit ook op 'n bepaalde kunssinnige beskouing – vorm, kleure, aard van die papier, lettertipes, ens. Daarby dien adresse ten opsigte van 'n verskeidenheid aangeleenthede as belangrike historiese bronne.