Edgar die Vreedsame - Wikipedia
1 Oktober 959 – 8 Julie 975
ca. 7 Augustus 943
8 Julie 975
Edgar (ca. 942 – 8 Julie 975) was van 959 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die jongste seun van koning Edmund I en sy vrou Elfgifa van Shaftesbury.
1 Verdeling van Engeland
Verdeling van Engeland[wysig | wysig bron]
Hy het die bynaam "die Vreedsame" gekry, maar was in werklikheid sterker en minder vreedsaam as sy broer en voorganger, Edwy. Met die hulp van aartsbiskop Odo het hy Northumbrië en Mercië in 957 van sy broer afgeneem. Dit het gelei tot 'n verdeling van die ryk in 'n poging om 'n burgeroorlog te voorkom. Hy het sy broer ná sy dood in 959 amptelik opgevolg en die ryk weer verenig.
Edgar was 'n daadkragtige en bekwame koning wie se bewind deur ander Britse heersers, onder andere dié in Wallis en Skotland, erken is. Met sy Kloosterhervormingsbeweging het hy die Reël van Benediktus herstel in die land se ongedissiplineerde kloosters. Hy het Dunstan, wat later tot heilige verklaar is, aangestel as Aartsbiskop van Kantelberg. Daar word beweer dat Dunstan aanvanklik geweier het om Edgar te kroon weens sy lewenswyse – die koning het Wulfthryth, 'n non, glo ontvoer en 'n dogter, Edith, by haar gehad. Edith het later 'n non geword en is tot heilige verklaar.
Die kroning het eindelik tog in 973 plaasgevind in Bath. Edgar se vrou, Elfrida, was die eerste eggenote van 'n koning wat tot koningin van Engeland gekroon is. Dunstan het tot met Edgar se dood sy raadgewer gebly.
Edgar is op 8 Julie 975 in Winchester dood. Hy het twee seuns gehad van wie die oudste, Eduard, moontlik 'n buite-egtelike kind was. Die jongste seun was Ethelred, sy kind by Elfrida. Eduard het hom opgevolg.
Van Edgar se dood tot met die Normandiese verowering was daar nie 'n enkele troonopvolging wat nie betwis is nie. Sommige sien Edgar se dood as die begin van die einde van Angel-Saksiese Engeland: Dit is gevolg deur drie geslaagde verowerings in die 11de eeu – twee Deense en een Normandiese verowering.