Soos dit nou maar in ’n droom gaan, sien ek die groente geil staan, en daar is ’n bordjie by die beddings, nogal in die taal wat die meeste in die bepaalde streek gepraat word: Vat vir jouself, los ook vir dié wat na jou kom.
Blykbaar is so iets wel goed moontlik! Iewers, so lees ek onlangs in ’n koerantberig, het iemand regtig so groente op ’n ongebruikte stuk grond naby sy huis geplant. Nog iemand het toe regtig ook die moontlikheid gesien om die sypaadjie voor sy huis so te benut. Aan die straat se kant so teen die heining af, groei daar spinasie en beet en tamaties vir wie ook al die behoefte het. En wonder bo wonder gedra die ontvangers daarvan hulle heel ordentlik, pluk net wat nodig is, los vir dié wat na hulle kom, en is dankbaar. Soos ons weet, is daar ten spyte van alles steeds baie welwillendheid tussen die mense van ons mooi en vrugbare land.
Of so ’n groen(te) droom ooit sal realiseer? Ek weet nie. Dan aan die ander kant dink ek – dalk tog wel, hier en daar. Ek glo vas, dis die klein dingetjies wat die grootste verskil maak. Vyf broodjies en twee vissies in die hande van ons Here het ’n menigte gevoed, dan nie? ’n Mosterdsaadjie wat iemand geplant het... ’n Pakkie saad wat iemand iewers plant.
Groentes wat feitlik dwarsdeur die jaar gesaai kan word: beet, geelwortels, kool, spinasie, uie. Vir saad wat seisoengebonde is, kan ’n mens die inligting op die pakkie kry.