Hy het na herlewingstye in die VSA se geskiedenis verwys, asook die positiewe reaksie wat herlewingspredikers soos Charles Finney en D.L. Moody op hulle prediking verkry het. Ek gaan gereeld Mosselbaai en Hartenbos toe en ken die plekke goed. ‘n Mens kan jouself tot strandloper verbeel as jy daar seelangs loop. Soos Marlene tereg meld, die vorige regering het ‘n effektiewe burokrasie in plek gehad wat deur die nuwe regering benut kon word, maar aangesien daardie burokrate almal wit was is dit ‘n ope vraag of so iets polities aanvaarbaar sou wees. ‘n Baie groot deel van die huidige situasie is te wyte aan beleidsrigtings van die afgelope 20 jaar. 3. Die sogenaamde “long poem” is nie noodwendig verhalend nie, maar kan wel verhalend wees (vergelyk Willockx, 2010). Ek weet nie of Marlene van Niekerk ‘n bewustelike of onbewustelike Derrideaan is nie – wat dit ookal mag wees – maar wat sy in haar onderhoud met Theunis Engelbrecht (1992)kwytraak oor Die vrou wat haar verkyker vergeet het (een van my absolute gunsteling boeke in Afrikaans!), klink vir my na ‘n klassieke geval van “demonstruksie” soos Tom Gouws (1988:60-61) na dekonstruksie verwys: