Reuse, medium, dwerg en speelding poedel - Diere - 2022
Foto met vergunning van: Greg Westfall
Die geskiedenis van hierdie ras, soos in ander honde rasse, is vol omstredenheid.
Sommige beweer dat hy gedurende die rewolusionêre oorloë in Frankryk aangekom het, en van daar na Spanje, die Verenigde Koninkryk en Nederland versprei het.
Daar is tans drie lande wat die oorsprong van die ras beweer: Duitsland, Frankryk en Rusland.
Volgens 'n ander teorie kom hulle van Duitsland, waar hulle in die Middeleeue in Duitse moerasse gebruik is om eend, gans en ander variëteite van swemvoëls te jag.
Hy is gekies vir sy uitstekende swemvaardighede, sy aanpasbaarheid by modderige terrein en sy waterweerstand, wat grootliks aan die kenmerke van sy mantel te danke is.
Begin in die dertiende eeu begin honde met 'n poedelagtige voorkoms in die skilderye verskyn, wat ook later deur die beste skilders uitgebeeld is: Alberto Durero, Francisco de Goya en Rembrandt.
Poedels van twee verskillende groottes verskyn ook in die literatuur, byvoorbeeld in die werk 'Natural History of Animals' van die skrywer George de Buffon (1749). Alhoewel die oorsprong daarvan vanaf 1945 in Duitsland, waar dit bekend staan ​​as "Pudelhund", die woord "Pudel" (bekend met die Engelse woord "plas") gevestig is, is dit 'n werkwoord wat 'n etimologiese oorsprong het van die Bass Duits wat spat beteken, en die woord Hund in Duits beteken "hond" (geken met "hond").
Sommige meen dat Frankryk die oorspronklike vaderland van hierdie ras was, waar dit ook vir die eerste keer die standaard behaal het en gereeld as retriever gebruik word. Gedurende die dekade van die 60's het die poedel mode geword. In dieselfde tyd het professor Wilhelm Wegner verwys na die intense werk van die skoonheid van die poedel, waarvan die meesters selfs hul hare gekleur het om by hul eie hare te pas.
Die poedel was gedurende die Middeleeue bestem om watervoëls soos die eend of gans te jag, sodat sy telers dit gekies het vir eienskappe soos die aanpasbaarheid daarvan tot die modderige terrein en die waterweerstand, wat hierdie ras, saam met ander word waterhonde genoem.
Van die 16de eeu af het die poedels danksy hul skoonheid en intelligensie 'n verdiende roem begin verwerf, veral omdat hulle danksy hul vermoë om balans te voer en hul vinnige intelligensie in sirkusvertonings gebruik het. Hierdie ras word ook in verskillende kunswerke uitgebeeld deur verskillende skrywers soos Alberto Durero en Francisco de Goya. In die tyd van Louis XVI van Frankryk was sy teenwoordigheid in die Franse hof reeds baie algemeen.
As gevolg van 'n paar veranderinge in die mode ten opsigte van die voorkoms daarvan gedurende die negentiende eeu, word die beskerming van die pels wat tot dan toe die funksie was om dit teen hipotermie te beskerm, nie in ag geneem nie, en styliste het verskillende spesiale snitte vir die ras gemaak, soos die Britte Montano en die Kontinentale Hof. Die gewoonte het ook destyds begin om die stert van pasgebore poedels te amputeer.
Op die Europese vasteland was die poedel bekend lank voor sy aankoms in Engeland en Alberto Durero se skilderye het die gewilde beeld van die ras in die vyftiende en sestiende eeu gevestig. Dit was die belangrikste troeteldier in die laat agtiende eeu in Spanje, soos blyk uit die voorstellings van die groot skilder Francisco de Goya.
Op dieselfde tyd in die hof van koning Louis XVI het speelgoedpoedels die gunsteling en verwende ras van die Franse adel geword.
Foto met vergunning van: Tyskate00
Volgens die American Kennel Club is die Standard Poodle (Giant) die oudste variëteit van almal, en hiervan is die grootte verminder deur selektiewe teling.
Ondanks die feit dat die reuse poedel die oudste van almal is, toon 'n paar bewyse dat kleiner groottes vir 'n kort tydjie later ontwikkel is.
Die kleinste verskeidenheid van die ras, die speelgoedgrootte, is in die 18de eeu in Engeland ontwikkel.
Poodles jag jag versamelhonde, ook op sommige plekke 'veerversamelaars' genoem en verrig steeds dieselfde funksies vir jagters.
Die jas van die poedel het spesiale eienskappe, is bestand teen vog, wat baie nuttig is en help om te swem. Al die voorouers van die poedel was uitstekende swemmers, hoewel een van die soorte poedel, die 'truffelhond' (moontlik 'n speelding of miniatuurgrootte), nooit in die water beland het nie.
Die "truffeljag" of die versameling van truffels is wyd in Engeland beoefen deur truffels wat deur hul honde gehelp is, en later is hierdie gewoonte ook uitgebrei na Spanje en Duitsland, waar die truffels nog altyd as 'n "delikatesse" beskou is.
Vir hierdie soort aktiwiteite was dit meer prakties om kleiner honde te gebruik, aangesien dit nie die truffels met hul voetspore bederf het nie. Daar word gerugte dat die een of ander terriër met die poedel gekruis is om 'n perfekte truffelplukker te kry.
Werkshonde in die Tweede Wêreldoorlog
Danksy die veelsydigheid en intelligensie van die Poedel, is dit minstens sedert die 17de eeu ook as 'n werkhond vir die militêre bedryf gebruik. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Roland Kilbon, 'n joernalis van die New York Sun-koerant, geskryf dat verskeie lande hierdie honde jare lank in hul leërs gebruik het.
In sy rubriek het hy mev. Milton S. (Arlene) Erlanger, eienaar van die Pillicoc-broeikas, 'n belangrike teler van poedels, aangehaal. '' Die hond moet 'n belangrike rol in hierdie saak speel. '
Uiteindelik, met die seën van die American Kennel Club, die Association of Professional Merchants, die gehoorsaamheidsklubs wat filiale regoor die land gehad het, en Seeing Eye, 'n nasionale program bekend as "Dogs for Defense", het hierdie teler geword. in die amptelike aanbieder van oorlogshonde vir die Amerikaanse vloot, vloot en kuswag.
Dogs for Defense het die honde gekies wat deur die leër opgelei moes word. In 1942 word die poedel toegelaat as een van die 32 honde rasse wat amptelik deur die Amerikaanse vloot as oorlogshonde geklassifiseer is.
Die verskillende groottes van die poedel
Foto met vergunning van: Fernanda Cerioni
Dit is een van die min honde rasse met meer verskeidenheid groottes, aangesien die oorgrote meerderheid rasse slegs een grootte (hoogstens twee) erken, verskille as gevolg van hul kruishoogte en gewig.
Die presiese hoogteperk tussen die verskillende groottes toon 'n effense variasie per land.
Die Internasionale Sinologiese Federasie (FCI) erken 4 groottes poedel: standaard, medium, miniatuur en speelding.
Hondeklubs wat nie aan die FCI verbonde is nie, herken egter net 3 groottes: standaard, miniatuur en speelding, soms as groottes van dieselfde ras, en soms as 'n aparte ras. Slegs die FCI beskryf die maksimum groottes vir standaardpoedels.
Frankryk is die verantwoordelike land (borg) van die ras in die FCI en in daardie land is hondjies van alle groottes op dieselfde lys. Die terme "Royal Standar", "Teacup" en "Tiny Teacup" is bemarkingsname en word nie deur enige relevante honde klub erken nie.
Bibliografie in Spaans
Marcia A. Foy: poedel (nuwe gidshonde van ras). EUROPESE HISPANIESE REDAKSIE. Voorskou: Google
Pierre Dib: Praktiese handleiding van die poedel. EUROPESE HISPANIESE REDAKSIE. Voorskou: Google
S. Meyer Clark: Poedel. EUROPESE HISPANIESE REDAKSIE. Voorskou: Google Books
Fisiese eienskappe van die poedel (volgens die FCI-standaard)
Grootte en gewig van die vier groottes:
The Toy Poodle: van 24 tot 28 cm en weeg ongeveer 2,5 kg. Dit het 'n liggaam van vierkantige struktuur en harmoniese vorms.
The Dwarf Poodle: van 28 tot 35 cm en weeg ongeveer 4 kg. Dit het 'n liggaam van vierkantige struktuur en harmoniese vorms.
Die medium poedel: Dit het 'n hoogte van ongeveer 35 tot 45 cm hoog en weeg ongeveer 15 kg.
Die reuse poedel (standaard): 45 tot 48 cm en tot 22 kg.
Bont en kleur: Met dik, wollerige, ruwe en los hare, met sy kenmerkende haarstyl. Swart, wit, grys, intens bruin, silwer en perske (byna altyd unieke kleure, sonder om te meng).
Poedel met krullerige hare: volop hare, fyn tekstuur, wollerig, goed krullerig, elasties en bestand teen handdruk. Dit moet dig, baie volop, van eenvormige lengte wees, en vorm gereelde lusse.
Hare poedel in die vorm van biesies: oorvloedige hare, fyn tekstuur, wollerig en styf. Vorm kenmerkende snare wat ten minste 20 cm lank moet wees.
voorkoms: Dit is 'n baie lewensbelangrike en vrolike hond met 'n trotse en elegante manier van stap.
Lewensverwagting: meer as 12 jaar
FCI KLASSIFIKASIE: Groep 9: Kompanjiehonde. Afdeling 2: Poedel. Geen bewys van werk nie.
Die amptelike standaard van die speelgoed, medium en groot poedel kan direk vanaf die Internasionale Sinologiese Federasie in Spaans en in Word (doc) -formaat hier afgelaai word.
Klassifikasie volgens die rangorde van funksionele intelligensie en gehoorsaamheid van Dr. Stanley Coren: The Poodle is in posisie 2 geposisioneer.
a) Die 10 resies met die hoogste funksionele intelligensie en gehoorsaamheid.
b) Minder as vyf oefeninge om nuwe bestellings te verstaan.
c) Die vermoë om te onthou sonder om die toetse herhaaldelik te hoef te oefen.
d) Hulle reageer ten minste 95% van die tyd op die eerste bestelling.
e) Hulle het 'n vinnige reaksie, selfs op 'n sekere afstand.
f) Hulle leer korrek deur opgelei te word deur relatief onervare opleiers.
Ranglys van honde wat in 2012 by die American Kennel Club (VSA) geregistreer is: Die Poedel was daardie jaar in die posisie nommer 8 op 'n totaal van 175 geregistreerde resies in dieselfde jaar, wat daarop dui dat dit tans baie gewild is.
Dit is een van die vele Franse honde rasse, hoewel die oorsprong daarvan onseker en kontroversieel is. Daar word gemeen dat die voorouer wat die moderne poedel die meeste beïnvloed het, was die barbet, 'n spaniel wat wydverspreid in Europa en veral in Duitsland voorkom.
Voor die 16de eeu is die poedel en sy voorouer as waterhonde gebruik. Dit wil sê, hulle het die afgekeurde damme aangekla of teruggevind. Daarom word gedink dat die Engelse naam "poodle" afkomstig is van die Duitse woord "pudel" wat spat beteken. In Frankryk was hierdie honde bekend as 'poedel' of 'chien canard', albei name wat verwys na die bruikbaarheid van die ras om eende en ander watervoëls te versamel.
Dit is vanaf die 16de eeu dat poedels gewild begin raak het metgesel honde, en hulle kom baie gereeld voor in Europese howe en veral in die Franse. Die groot intelligensie en elegansie het hierdie ras een van die gewildste in die geskiedenis gemaak. Sommige skrywers spekuleer dat moderne kapsel gebruik is om honde vir ledemate te versorg, terwyl hulle meer vryheid in die water gegee het, maar dat die snitte eers voorkom as die poedel 'n metgeselhond word. Tans is poedelhonde uitstekende troeteldiere, ongeag die verskeidenheid waaraan hulle behoort, en hulle is ook baie gewilde honde by hondevertonings.
Die liggaam van hierdie honde is in verhouding en effens langer as lank. Die agterkant is kort en die hoogte van die kruin van die kruis is gelyk aan die hoogte aan die kruis, dus is die boonste lyn horisontaal. Die lendene is sterk en gespierd terwyl die bors ovaal en breed is.
Die kop is reglynig en het 'n duidelike lug. Goed gevorm, dit is nie solied nie, maar is ook nie buitensporig delikaat nie. Die naso-frontale depressie is swak gemerk en die neus is swart in swart, wit en grys honde, maar bruin in bruin honde, en in leeuwinne-poedels kan dit swart of bruin wees. Die oë is amandelvormig en baie ekspressief. Hulle moet donker wees. Hulle kan donker amber in bruin honde wees, maar vir honde van ander kleure, moet die oë swart of donkerbruin wees. Die ore, plat, lank en bedek met golwende pels, val langs die wange.
Die poedel se stert is baie hoog en word tradisioneel geamputeer by pasgebore hondjies. Ongelukkig is hierdie wrede gebruik op baie plekke steeds van krag en die FCI aanvaar steeds poedelhonde met sterte wat in 'n derde of die helfte van die natuurlike lengte daarvan gesny is. Maar aan die ander kant, en gelukkig, neem die gewoonte om honde om 'estetiese' redes te amputeer wêreldwyd af.
Die bont van die poedel is volop, fyn en wollerige tekstuur. Dit kan krullerig of gekant wees. die krullerige, goed gekrulde en elastiese hare Dit is die bekendste, en word gewoonlik tipies vir die ras gesny. Die hare in die vorm van biesies vorm kenmerkende toue wat hang.
Die poedels is enkelkleur, wat kan wees: swart, wit, bruin, grys, oranje fawn (appelkoos) en rooi fawn. Volgens die amptelike FCI-standaard is die hoogtes vir die verskillende variëteite soos volg:
Groot poedel - 45 tot 60 sentimeter aan die kruis.
Medium poedel - 35 tot 45 sentimeter aan die kruis.
Dwergpoeier - 28 tot 35 sentimeter aan die kruis.
Poedel speelding 24 tot 28 sentimeter aan die kruis.
Die FCI-standaard dui nie die ideale gewig aan vir hierdie variëteite nie, maar hierdie honde is geneig om ligter te wees as ander rasse van soortgelyke groottes.
Oor die algemeen is poedels honde baie intelligent, getrou, vrolik en speels. In werklikheid word hulle beskou as een van die vyf slimste honde ter wêreld. Hulle leer baie maklik en hou daarvan om dinge met hul monde te hardloop, swem en versamel (dit is goeie versamelaars). Die twee grootste variëteite is gewoonlik 'n bietjie stiller as die twee kleiner variëteite.
Alhoewel poedelhonde in baie dissiplines uitstaan, is dit miskien troeteldiere wat die beste presteer. Dit is ideaal vir gesinne en mense wat vir die eerste keer honde het, synde die beste vir beginners eienaars. Natuurlik, hoewel hulle nie baie oefening nodig het nie, is hulle nie goeie troeteldiere vir baie sittende mense nie. As hulle goed gesosialiseer is, is hulle geneig om baie goed met kinders oor die weg te kom.
Poedelhare is geneig om maklik te verstrengel, daarom word dit aanbeveel borsel dit twee tot drie keer per week As dit kom by troeteldierhonde. Aan die ander kant, as dit kom by uitstallingshonde, met die ooreenstemmende snit, word daaglikse borsels raadsaam. As u die kapsel wil behou, is dit nodig om die hond na u te neem hondekapper elke maand of elke anderhalf maand, wat ook die frekwensie is waarmee die bad vir hierdie ras aangeraai word. Een van die groot voordele van hierdie honde is dat hulle skaars hare verloor, daarom is hulle uitstekende troeteldiere vir mense wat allergies is vir honde.
Soos baie ander honde rasse, maar almal, die poedel hulle het baie geselskap nodig en hulle is nie honde om in 'n tuin of op 'n patio geïsoleer te woon nie, want anders kan hulle skeidingsangs ly. Hulle kan baie goed by die lewe in groot stede aanpas en baie gemaklik in 'n woonstel woon wanneer hulle ook al uitstap stap ten minste twee keer per dag. Diegene van die groot verskeidenheid kan ook baie goed by die plattelandse lewe aanpas.
Natuurlik moet poedelhonde dit ook doen daaglikse oefening. Hul oefenbehoeftes is nie so groot soos herdershonde nie, maar hulle benodig ten minste matige oefening. Benewens die daaglikse staptogte, is die versamelingspeletjies (optel die bal) en die toutrek baie goed om die energie van hierdie honde te kanaliseer. Dit is ook goed dat hulle sover moontlik honde-behendigheid of vryslag oefen, selfs al is dit nie mededingend nie.
As volwassenes kan hierdie honde met vreemdelinge gereserveer word, daarom is dit belangrik om hulle goed van die hondjies te sosialiseer. Hulle is egter nie gewoonlik aggressief nie en is geneig om vreemdelinge en ander honde oor die weg te kom, of ten minste op 'n goeie manier te verdra. Hulle het 'n baie ontwikkelde prooi-impuls vir hul vorige jagter, daarom is dit 'n goeie idee om u poedelhond van jongs af te sosialiseer om probleme met klein troeteldiere te vermy.
Puddles is uit hul intelligensie baie honde maklik om op te lei en hulle presteer in enige vorm van honde-opleiding wanneer ons positiewe versterking as basis van hul opleiding gebruik.
Alhoewel dit meestal nie konflikterend is nie, kan poedels ook sekere gedragsprobleme oplewer. As hulle nie voldoende fisieke en geestelike stimuli kry nie, raak hierdie honde verveeld en kan hulle blaf en / of vernietigend raak. Boonop het dié van klein variëteite die neiging om oormatig te blaf.
Aangesien hulle sulke intelligente honde is, sal dit baie belangrik wees om gereeld aandag te gee aan die beoefening van basiese gehoorsaamheid, wat hoogstens tussen 5 en 10 minute per dag duur. Op hierdie manier bevorder ons nie net 'n goeie reaksie by die hond nie, sal ons u help om u veiligheid te verbeter en ons kommunikasie met hom te verbeter. Uiteindelik en sodat hulle nie verveeld raak nie, is dit nuttig om prettige truuks te leer, oefen met uiteenlopende intelligensie-speletjies en probeer stimuleer beide geestelik en liggaamlik. Veldbesoeke, herhalings van gehoorsaamheid en die gebruik van verskillende stimuli en speelgoed sal jou waarlik gelukkig maak.
Alhoewel die poedel is geneig om in die algemeen 'n gesonde hond te weesDaar is 'n paar siektes wat algemeen by hierdie ras voorkom. Hierdie siektes sluit in talgadenitis, maag torsie en Addison se siekte. Minder gereeld, katarakte, heupdysplasie en epilepsie.
As ons egter die inentingskedule volg en goeie sorg bied, sal die poedel goeie gesondheid geniet. Dit sal ook belangrik wees besoek die veearts elke 6 maande Om vinnig enige siekte op te spoor.
Uiteindelik onthou ons dat dit noodsaaklik is om ons hond elke drie maande ekstern te ontwurm en intern. As ons hierdie riglyne volg, sal ons poedel wegbly van alle soorte parasiete.
Sielkunde en personeel> poedel
Dit is 'n vriendelike hond en maklike behandeling. Hy is baie liefdevol en gretig om met mense te kommunikeer en te leer. Hy is altyd gelukkig en bereid om alles te doen.
Volgens die skrywer Richard Katz is die poedel diep in 'n mengsel van nar, engel en duiwel.
Dit is uiters intelligente honde, so hulle is maklik om op te lei en kan ook geleer word om ingewikkelde artistieke oefeninge uit te voer.
Stanley Coren is in die tweede plek, net onder die Border Collie, in die rangorde van die intelligensie van honde wat deur die sielkundige en honde-afrigter voorberei is.
Hy stel gewoonlik nie belang in ander honde nie, veral wil hy onder mense wees. Dit is 'n hond wat baie aandag benodig, en die werk van waghond, veral die Giant Poodle, perfek verrig.
Gesondheid en siektes van die poedel
Tipiese siektes: by dwergpoedels is daar 'n neiging om hul bene, mangelontsteking, urienwegstene, meniskus-ontwrigting te lik.
Alhoewel die poedel in die algemeen geneig is om 'n gesonde hond te wees, is daar enkele siektes wat algemeen by hierdie ras voorkom.
In groot en medium poedel: talg adenitis, maag torsie, Addison se siekte. Minder gereeld, katarakte, heupdysplasie en epilepsie.
In dwergpoedel en speelding: talg adenitis, progressiewe retinale atrofie, Legg-Calve-Perthes siekte, patellêre ontwrigting en epilepsie. Minder frekwensie: trichiasis, entropion, katarakte, gloukoom en dystiquiasis.
Dit is 'n baie robuuste dier, so dit het geen spesiale neiging vir enige spesifieke siekte nie. As metgesellehonde het Poodles 'n baie intense keuse gehad.
Daarom is hierdie ras gewoonlik baie bestand. Soos enige hond, kan hulle egter geneig wees tot genetiese siektes en oogsiektes.
Poedelopnames in die Verenigde Koninkryk, Denemarke en die VSA / Kanada toon dat die gemiddelde lewensverwagting 11,5 tot 12 jaar is. In 'n studie deur die Kennel Club in die Verenigde Koninkryk, was die mees algemene oorsake van dood: kanker (30%), ouderdom (18%), en hartsiektes (5%).
Miniatuur Poodles het in Britse peilings 'n gemiddelde lewensverwagting van 14 tot 14,5 jaar gehad. In miniature was die grootste oorsaak van dood: ouderdom (39%). In die speelding was die grootste oorsaak van dood: ouderdom (25%) en nierversaking (20%).
Sommige Toy Poodles kan tot 20 jaar leef as hulle 'n gesonde lewe het en nie oorgewig is nie. Oom Chichi, die oudste miniatuurpoedel met dokumentêre bewyse, was tot hy 26 jaar oud was.
Aangebore siektes van die ras is volgens verskillende groottes deur die Universiteit van Prince Edward Island geklassifiseer:
Siektes van die dwergpoeier: Lees meer hier
Reuse poedel siektes (standaard): Lees meer hier
Speelgoedpoedelsiektes: Lees meer hier
Geskik vir ...
Die poedel is 'n hond wat geskik is vir mense wat alleen woon, sowel as gesinne met kinders wat 'n intelligente, toegepaste hond wil hê wat vinnig leer.
Soos met die meeste honde rasse, het die poedel baie menslike kameraadskap nodig, en hulle is nie geskikte honde om in isolasie in 'n tuin of in 'n tuin te woon nie.
Hulle pas baie goed aan by die lewe in groot stede en is baie gemaklik in 'n klein huis, mits hulle minstens twee keer per dag gaan stap. Die Giant Poodle pas ook perfek by die plattelandse lewe aan.
Dit is nie nodig om lang wandelinge te neem om te vermy dat u met u groot energie dinge wil doen wat u nie wil blaf of byt nie. Leer hom net om 'n paar truuks in die huis van jou huis te doen: verberg sy gunsteling snuisterij en sê vir hom om daarvoor te soek, laat hom in 'n hoepel spring om gimnastiek te doen, leer hom om sy speelgoed in sy kissie te bêre en baie met hom te praat. .
Die eienaars van hierdie ras sê dat hulle die volledige sinne verstaan, nie net die los woorde nie. Hierdie ras reageer veral op die intonasie van ons stem, so dit is nie nodig om baie te stry nie, aangesien dit die eerste of tweede keer wat hulle onderrig word, goed verstaan ​​en ons stemtoon en bui goed verstaan.
Natuurlik moet poedelhonde ook daagliks oefen. Hul oefenbehoeftes is nie so groot soos dié van jaghonde of herdershonde nie, maar hulle benodig wel 'n minimum van matige oefening.
Benewens die daaglikse staptogte, is die versamelingspeletjies (die bal optel) en die toutrek baie goed om die energie van hierdie honde te kanaliseer. Dit is ook goed dat hulle sover moontlik honde-gehoorsaamheid, behendigheid of vryslag vir honde-vryslag oefen, selfs al hoef hulle nie aan kompetisies deel te neem nie.
Nie geskik vir ...
Dominante, ongeduldige of senuweeagtige mense. Of te veeleisend om te glo dat onderwys sinoniem is met "kleredrag".
Hulle het nie uiterste fisieke oefeninge nodig nie, maar hulle moet ten minste 'n paar keer per dag gaan stap.
Dit bied nie net fisieke aktiwiteite nie, maar ook sosialisering en geestelike stimuli.
Daarbenewens moet hulle die grootste deel van die dag vergesel word.
Dit is nie honde om in die tuin te vertrek nie, maar hulle moet in die huis woon, selfs dié van die groot verskeidenheid.
Alhoewel poedelhonde in baie dissiplines uitstaan, is dit miskien troeteldiere wat die beste presteer. Dit is ideaal vir gesinne en mense wat vir die eerste keer honde het, omdat hulle die beste is vir beginners. Natuurlik, hoewel hulle nie baie oefening nodig het nie, is hulle nie goeie troeteldiere vir baie sittende mense nie. As hulle goed gesosialiseer is, is hulle geneig om baie goed met kinders oor die weg te kom.