Versindaba » Blog Archive » Gisela Ullyatt. All apologies: Kurt Cobain (20 Febr 1967-5Apr 1994)
Saturday, April 5th, 2014 | Binneblik, Gisela Ullyatt.
4 Kommentare op “Gisela Ullyatt. All apologies: Kurt Cobain (20 Febr 1967-5Apr 1994)”
April 5th, 2014 at 4:53 am
Baie dankie hiervoor. Die stem van Gen X. ”n Lennon en McCartney vir die begin van die 90’s en lid van klub 27′.’Oh well, whatever, nevermind.’
Dis ‘n aangrypende beskrywing van hierdie sanger wat ek nie in my eie jeugjare geken het nie. Lank na my tyd. Mens wil so graag glo dat kuns, in watter vorm ookal, (musiek, skryf, toneelspel, skilder, ens.) die persoon sal help om dinge te verwerk en daarmee af te reken. ‘n Vorm van terapie dus, om ‘n balans te vestig tussen jouself en al die verskrikkings en traumas wat die mens teister. Helaas, is dit nie altyd die geval nie. Dankie Gisela.
Dankie hiervoor! Vandag het my 16jarige seun sy T-hemp aan waarop Cobain se gesig in swart-en-wit op gedruk is. Vir hom is Cobain se musiek soos ‘n evangelie van lank-lank gelede, hy bewonder die “andere tijden” en hy gebruik dit om deel te wees van die groep op skool met ‘n identiteit (wat sekerlik ook ‘n naam het ek weet net nie wat dit is nie)wat sê: ek weet tog wie Cobain was en jy nie… Sy fassinasie herinner my aan myne op dieselfe ouderdom: James Dean.
April 5th, 2014 at 1:12 pm
Inderdaad, Wicus. Cobain het juis van jongs-af gesê dat hy soos Jimi Hendrix wou ‘gaan’, dus deel vd ’27-klub’. Generasie X is onomwonde verbind aan die grunge-era. Net soos die Baby Boomers gelukkig genoeg was om Neil Young, Joni Mitchell, Led Zeppelin, ens te hê.
Solet, soos Neil Young in ‘hey hey my my’ bevestig: ‘rock and roll will never die’. Ek’s baie in my noppies dat jou seun, twintig jaar post-grunge, Kurt gedenk. Ek dink dis veral Kurt se briljante lirieke wat nooit sal sterf nie en dus herdenk en na geluister moet word. Ek hoop hy weet van Nirvana unplugged. Die hele ‘show’ is te vinde op Youtube. Dis klassiek.
Marlise, ek dink dis daardie tipiese kunstenaar-depressie skakel (Van Gogh, Plath, Eugene Marais) wat al soveel aandag geniet het in die sielkunde (in boeke soos Black Sun deur Julia Kristeva) wat die kunstenaar, skrywer, digter met ‘n tipping point laat. Iets in hul lewe versteur die reeds-sensitiewe kunstenaarsiel en breek die skakel met die vreugde wat hulle vind in skryf of skep. Vir sommige is dit makliker om te oorkom en bly hulle hul hele lewe lank uiters produktief. Soms het dit met chroniese siekte (soos in Kurt se geval) te make asook sogenaamde ‘suicide genes’. Kurt se oupagrootjie en twee van sy ooms aan vaderskant het hulself geskiet. ‘N ander oom het homself herhaaldelik in die maag gesteek totdat hy doodgebloei het. Laat my baie dink aan die Hemingways se intergenerasionele depressie en selfdood.