Verslawing - Simptome, Behandeling, en meer
'N Oorsig van Verslawing
Vir 'n lang tyd het verslawing 'n onbeheerbare gewoonte gehad om alkohol of ander dwelms te gebruik . Meer onlangs het die konsep van verslawing uitgebrei tot gedrag , soos dobbel , asook stowwe, en selfs gewone en nodige aktiwiteite, soos oefening en eet . Die sleutel is dat die persoon die gedrag op een of ander wyse aangenaam vind en in die gedrag oormatig betrokke raak as 'n manier om met die lewe te gaan.
Teen die tyd dat 'n persoon verslaaf is, sal die gedrag meer probleme in die persoon se lewe veroorsaak as wat dit oplos.
Top 5 dinge om te weet oor verslawings
Alhoewel verslawing aan stowwe dikwels duidelike verskyn het, is daar 'n mate van kontroversie oor watter stowwe werklik verslawend is. Huidige riglyne deur die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, of DSM 5, dui aan dat die meeste psigo- stowwe, insluitende medisyne, die verslawende potensiaal het.
Wat is die verskil tussen middelgebruik en misbruik?
Daar is nog baie debat oor of baie "gedragsverslawing " ware "verslawings" is. Meer navorsing is nodig om hierdie probleem te verduidelik. Dobbelverslawing is 'n gedragsverslawing wat vir baie jare as 'n impulsbeheerstoornis erken word. Dit word nou as Dobbelstoornis in die DSM gekategoriseer.
Verslawings neem tyd om te ontwikkel. Dit is onwaarskynlik dat 'n persoon verslaaf sal raak nadat 'n stof een keer gebruik is, alhoewel dit moontlik is om 'n geestesgesondheidsprobleem te ontwikkel, of 'n oordosis of 'n ander komplikasie na die gebruik van sommige middels te sterf.
Alhoewel daar sommige denkskole is wat die behoefte aan volledige onthouding verkondig, kan baie mense verslawende gedrag, soos drink, eet, inkopies en seks beheer. Of dit 'n goeie idee vir jou is, hang af van baie faktore en word die beste in samewerking met jou dokter of terapeut bepaal.
Substansgebruik is nie altyd 'n aanduiding van verslawing nie, hoewel dwelmgebruik talle gesondheids- en maatskaplike risiko's sowel as verslawing dra. Ouers moet nie outomaties aanvaar dat hul kind 'n verslawing het as hulle ontdek dat hul kind 'n dwelm gebruik het nie.
So as jy verslaaf kan word aan iets, wat maak dit 'n verslawing?
Simptome van verslawing kan wissel, maar daar is twee aspekte wat alle verslawings gemeen het:
Die verslawende gedrag is maladaptief of veroorsaak probleme vir die individu, of diegene rondom hulle. In plaas daarvan om die persoon te help om situasies te hanteer of probleme te oorkom, is dit geneig om hierdie vermoëns te ondermyn. Byvoorbeeld, 'n speler kan wens hy het meer geld, maar dobbel is meer geneig om sy finansiële hulpbronne te dreineer. 'N Swaar drinker kan haarself opskud, maar alkoholgebruik kan depressie veroorsaak of vererger. 'N Geslagverslaafde kan intimiteit verlang, maar die fokus op seksuele dade kan voorkom dat werklike nabyheid ontwikkel.
Die gedrag is aanhoudend . Wanneer iemand verslaaf is, sal hy voortgaan om die verslawende gedrag aan te pak, ten spyte van die probleme wat dit veroorsaak. So 'n af en toe naweek van selfgenoegsaamheid is nie verslawing nie, alhoewel dit verskillende soorte probleme kan veroorsaak. Verslawing word gekenmerk deur gereelde betrokkenheid by die gedrag.
Maar as jy dit nog steeds geniet, kan dit nie 'n verslawing wees nie?
Verkeerde. Aangesien die media veral verslaafdes uitbeeld as hopelose, ongelukkige mense wie se lewens inmekaar val, glo baie mense met verslawings dat hulle verslaaf is solank hulle hulself geniet en hul lewens bymekaar hou.
Dikwels word mense se verslawings in hul lewenstyl ingeboor, tot die punt waar hulle nooit of selde onttrekkingsimptome ervaar nie. Of hulle herken dalk nie hul onttrekkingsimptome vir wat hulle is nie, hulle verouder, werk te hard, of hou nie van oggend nie. Mense kan jare lank gaan sonder om te besef hoe afhanklik hulle op hul verslawing is.
Mense met onwettige verslawings mag die geheimsinnige aard van hul gedrag geniet. Hulle kan die samelewing blameer vir sy nougesindheid, om hulself as vrywillige en onafhanklike individue te beskou. In werklikheid is verslawing geneig om mense se individualiteit en vryheid te beperk, aangesien hulle meer beperk word in hul gedrag. Om in die tronk te gaan om 'n onwettige verslawing te betrek, beperk hul vryheid selfs meer.
Wanneer mense verslaaf is, word hul genot dikwels gefokus op die verslawende gedrag en verligting van onttrekking, eerder as die volle verskeidenheid ervarings wat die persoon se volle potensiaal vir geluk vorm. Op 'n stadium kan die verslaafde besef dat die lewe hulle verbygesteek het en dat hulle gemis het om ander ervarings as die verslawing te geniet. Hierdie bewustheid kom dikwels voor wanneer mense verslawing oorwin.
Wat is die probleem as dit nie enige skade doen nie?
Verslawings benadeel die persoon met die verslawing en die mense rondom hulle.
Die grootste probleem is die verslaafde se versuim om die skade te erken wat hulle verslawing besig is om te doen. Hy kan ontken oor die negatiewe aspekte van sy verslawing, en verkies om die uitwerking op sy gesondheid, lewenspatrone en verhoudings te ignoreer. Of hy kan buite omstandighede of ander mense in sy lewens blameer vir sy probleme.
Die skade wat deur verslawing veroorsaak word, is veral moeilik om te erken wanneer die verslawing die hoof manier van hantering van ander probleme is.
Wat is die amptelike kriteria vir verslawing?
Soms is ander probleme direk verband hou met die verslawing, soos gesondheidsprobleme, en soms is hulle indirek verwant aan die verslawing, byvoorbeeld, verhoudingsprobleme .
Sommige mense wat verslaaf raak aan stowwe of aktiwiteite, is baie bewus van hul verslawings, en selfs die skade wat veroorsaak word deur die verslawing, maar hou in elk geval die verslawende gedrag. Dit kan wees omdat hulle nie voel hulle kan sonder die verslawing hanteer nie, omdat hulle vermy om te gaan met 'n ander probleem dat die verslawing hulle aflei (soos misbruik word as kind) of omdat hulle nie weet hoe om te geniet nie lewe op enige ander manier.
Die verslawing van verslawing kan slegs erken word wanneer die verslaafde deur 'n krisis gaan. Dit kan gebeur wanneer die verslawende stof of gedrag heeltemal weggeneem word en die persoon in die onttrekking gaan en dit nie kan hanteer nie. Of dit kan voorkom as gevolg van die verslawing, soos 'n ernstige siekte, 'n vennoot wat verlaat of 'n werkverlies verloor.
As jy dink jy kan 'n verslawing hê
Dit is algemeen, indien nie normaal nie, om deur middel van 'n stadium van dwelmgebruik of verslawende gedrag te gaan sonder om te glo dat jy verslaaf is. Dit is so algemeen, naamlik dat dit 'n naam het, die voorbeelde-stadium . As jy begin dink jy het dalk 'n verslawing, het jy waarskynlik in die kontemplasie stadium ingetrek. Dit is 'n wonderlike tyd om meer te wete te kom oor die stof of gedrag waaraan jy deelgeneem het, en om eerlik te reflekteer of jy tekens of simptome van verslawing ervaar.
Hierdie tekens en simptome wissel van een verslawing na die ander, maar die algemeenste aanwysers is dat jy betrokke is by die gedrag of meer van die stof as wat jy oorspronklik bedoel het; dat jy besig is met die volgende keer wat jy die gedrag kan betree of die stof kan gebruik; en jy stel dit voor ander belangrike dele van jou lewe, soos familie, werk en verantwoordelikhede. U kan ook vind dat u belangstelling in ander aangename aktiwiteite verloor, in vergelyking met die verslawende gedrag.
Baie mense besluit dan om veranderinge aan te bring. Vir sommige mense is dit maklik en hanteerbaar. Vir baie ander kan die ophou tot onaangename onttrekkingsimptome lei, selfs met gedrag, en kan ongemaklike gevoelens oprig wat deur die verslawende gedrag gesweer of onderdruk word. As dit gebeur, of as jy dwelms drink of gebruik, soos opioïede-onwettige of voorgeskrewe, ander voorskrifmedisyne, simulante, kokaïen of mete, moet jy dadelik mediese hulp soek. As jy dwelms stop, kan dit jou risiko van oordosis, geestesgesondheidsprobleme of ander lewensbedreigende mediese komplikasies verhoog en moet onder mediese toesig gedoen word.
Lewe Met Verslawing
Sommige mense wil nie hul verslawende gedrag verander nie, of probeer en probeer maar blyk nie suksesvol om op te hou nie. Hierdie mense doen dikwels beter met 'n skadeverminderingsdoel, of gebruik selfhulpbronne om hul verslawing te bestuur.
As dit vir jou klink, onthou dat hulp altyd beskikbaar is. Om jouself te onderrig is 'n goeie begin. Jy kan die hoeveelheid skade aan jouself en diegene wat om jou heen, aansienlik verminder, en miskien sal jy eendag gereed wees om te verander.
Alhoewel dit skrikwekkend kan lyk, is om 'n assessering en diagnose te kry, 'n goeie stap in terme van hulp. As dit nie vir jou is nie, kan jy selfhelpgroepe probeer en kontak maak met ander wat dieselfde probleem hanteer. Om meer uit te vind oor jou verslawing en wat ander gehelp het, kan ook 'n goeie stap wees, en dit vereis nie dat jy met iemand anders moet praat nie.
Baie mense vrees die term verslawing en glo dit is 'n aanduiding van mislukking of waardeloosheid. Mense met verslawing dra dikwels stigma oor hul gedrag, wat lei tot skaamte en vrees om hulp te soek. Die wêreld is aan die verander, en jy kan vind dat hulp vir jou verslawing die beste ding is wat jy ooit vir jouself doen. In die tussentyd hoop ons dat jouself opvoeding sal help op jou reis na welstand.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (5de Uitgawe), Washington DC, American Psychiatric Association. 2013.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (4de Uitgawe - Teksthersiening), Washington DC, Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. 1994.
Hartney E, Orford J, Dalton S, Ferrins-Brown M, Kerr C, en Maslin J. Onbehandelde swaar drinkers: 'n kwalitatiewe en kwantitatiewe studie van afhanklikheid en gereedheid om te verander. Addiction Research and Theory . 2003 11: 317-337. 25 Aug. 2008.
Punte I. Gedrags- (nie-chemiese) verslawings. British Journal of Addiction . 1990 85: 1389-1394. 25 Aug. 2008.
Orford J. Oormatige eetlus: 'n sielkundige siening van verslawings (2de uitgawe). Wiley, Chicester. 2001.