As die Springbokke deur die regering bestuur moes wordJan Bosman van die Afrikanerbond. Iemand het onlangs vir my ŉ brief van die Universiteit van Chicago gestuur wat deur die studentedekaan aan voornemende 2020-eerstejaars gestuur is. Vir diegene wat vertroud is met die oordrewe politieke korrektheid van universiteitskampusse, veral ook nou in Suid-Afrika, is dit bewonderenswaardig dat die universiteit so sterk standpunt teen politieke korrektheid inneem. Vry vertaal na Afrikaans is die volgende in die brief belangrik: “Jy sal ontdek dat een van die belangrikste kenmerke van die Universiteit van Chicago ons verbintenis tot vryheid van ondersoek en uitdrukking is. Lede van ons universiteitsgemeenskap word aangemoedig om te praat, te skryf, te luister, uit te daag en te leer, sonder vrees vir sensuur. Buigsaamheid en wedersydse respek is noodsaaklik vir ons almal en die vryheid van uitdrukking beteken nie die vryheid om ander te teister of te dreig nie. By ons verwag ons dat die universiteitsgemeenskap aan robuuste debat en bespreking sal deelneem en selfs ernstige verskille sal ervaar. Dit mag jou somtyds uitdaag en selfs ongemak veroorsaak.” Dan maak die Universiteit van Chicago die volgende belangrike punt wat hulle as vereiste stel: “Ons toewyding tot akademiese vryheid beteken dat ons nie die sogenaamde “trigger warnings” of snellerwaarskuwings ondersteun nie, en dat ons nie genooide sprekers kanselleer omdat hul onderwerpe kontroversieel mag wees nie. Ons ondersteun ook nie die skepping van intellektuele ‘veilige ruimtes’ waar individue hulle kan terugtrek van idees en perspektiewe wat strydig is met hul eie nie.” ŉ Snellerwaarskuwing is die nuwe politieke korrekte term vir dosente om studente vooraf te waarsku dat daar dalk iets omstrede mag voorkom in die aanbieding of teks of iets wat aanstoot mag gee. Dit word gedoen om studente wat dalk “sensitief” mag wees, voor te berei. Net so verwys “veilige ruimtes” ook in politieke korrekte terme na plekke wat geskep word vir individue wat gemarginaliseerd voel om bymekaar te kom en hul “geleefde ervarings” te deel. Dit is begrippe wat meestal op universiteitskampusse in die Weste voorkom en ook in sommige werkplekke. Die volgende artikel het dus ŉ snellerwaarskuwing en is veral gerig op mense wat in die Suid-Afrikaanse politieke konteks politiek korrekte begrippe bevorder, soos wit bevoorregting, witmonopoliekapitaal, swart slagofferskap, dekolonialisering, geïnstitusionaliseerde rassisme, imperialisme, Afrikanisering, transformasie, Eurosentrisme, demografiese verteenwoordiging, die nalatenskap van apartheid, geleefde ervaring, geslagsneutraliteit en ander terme wat deesdae bydra tot die skep van verwarde Suid-Afrikaners. In die euforie van die 2019 Wêreldbeker-rugby en die toer van die Springbokke deur die groot stede van die land, is dit vandag makliker vir wit – en swart – manlik en vroulik, ryk en arm, gelowige en niegelowige om te sê wie en wat ŉ Springbokondersteuner is, as om te sê wat ŉ Suid-Afrikaner is. Bogenoemde begrippe skep groter onsekerheid en skep eerder afstand en terugtrekking as om aktief – en soos wat die Universiteit van Chicago mense aanmoedig – aan robuuste debat en bespreking deel te neem, uit vrees vir beweringe en aantygings van rassisme. Baie koerantspasie en menings oor radio en TV is uitgespreek oor die lesse uit die Springbokeuforie. Natuurlik is dit belangrik en moet ons gesprek hieroor aanmoedig in ons verwarde wêreld. Ons almal ervaar ontnugtering en, inderdaad, wil ons graag hê dat die sukses wat ons met die Springbokke ervaar, ons ook vir die land wil ervaar. Die Springbokke se sukses kan egter ook omgekeerd geïnterpreteer word as ŉ scenario wat sou gebeur as die ANC-regering sy hande lê op die Springbokke en die span en die spel soos die land bestuur word. Die volgende is slegs enkele moontlike waarnemings: As die regering die Springbokke soos die land moes bestuur: