Waarom blom senpolia nie tuis nie? * Oor plante
Waarom blom senpolia nie tuis nie?
Onder die bloeiende kamerplante van Saintpaulia - een van die mees "betroubare". En dit wil voorkom asof hulle in enige huis bloot die hele jaar deur verplig is om te blom. Maar selfs die senpolis, vir al hul onpretensieusheid en uithouvermoë, het ten minste minimale gemaklike toestande en sorg nodig. Probleme met die keuse van beligting, temperatuur, plasing, en meestal met natmaak en oorplantings, lei daartoe dat in plaas van sjarmante klein ruikers in potte, slegs die afsetpunte van fluweelblare bewonder moet word. Gelukkig is die afwesigheid van blom in viooltjies gewoonlik maklik om te hanteer.
Die regte plek en minimale onderhoud
10 hoofredes wat voorkom dat viooltjies blom
Saintpaulia baba, wat die titel van die mees geliefde kamerplant is, is selfs geskik vir beginners tuiniers. Daar is niks ingewikkeld in die verbouing daarvan nie. In die geval van die senpolis is probleme baie skaars. Maar as dit opduik, word dit altyd met blom geassosieer. Die vermoë om onverbiddelik te blom, vir 'n lang tyd en sonder spesiale aansporings in die senpolia, is uniek. Daarom is blomstoornisse baie helderder as by plante wat lang voorbereiding en pouse benodig.
Soos byna enige kwessie rakende ontwikkelings- en bloeikwessies, is voorkoming die doeltreffendste manier om dit te bekamp. En binne viooltjies laat nie sulke probleme toe wat 'n gebrek aan blom veroorsaak nie, en die waarheid is baie eenvoudiger as om groot foute te maak.
Vir binne-viooltjies is dit baie maklik om 'n gemaklike plek in die huis te vind. Dit is geskik vir versiering en binnehuisversiering, en vensterbanke - as u plekke waar hulle blootgestel word aan direkte strale of sterk skaduwee vermy. Dit is asof dit geskep is vir sagte beligting, wat op 'n sekere afstand van die vensters en van die noordelike, oostelike of westelike vensterbanke gevind kan word.
Moderne variëteite met fyn kleure en die vorm van blomme benodig meestal 'n sekere tydsduur - tot 12 uur. Verligting is nie net aanvaarbaar nie, maar ook wenslik, omdat die senpolis op dieselfde manier as op natuurlike kunsmatige beligting reageer.
Probleme met die seleksie van toestande wat gemaklik is vir die senpolia, kan slegs by temperature ontstaan. Die uzambar-viooltjies hou immers van stabiliteit en groei die beste by temperature in die omgewing van 20-25 grade. Hulle hou van die klein verskil tussen nagtemperature en dagtemperature. Maar hulle sal nie koue (onder 16 grade Celsius), skerp spring in hierdie aanwysers en konsepte verdra nie. Binnenshuise viooltjies pas goed aan by die droë lug van woonstelle.
Senpolias word nie per ongeluk beskou as plante wat minimale sorg benodig nie. Per slot van rekening benodig hulle niks meer as gereelde versorging nie. Om die skoonheid van gesonde, volop blommende bosse te geniet, is dit genoeg om net 'n paar elemente te versorg:
Oor die keuse van 'n gemaklike metode van natmaak (laer, lont, drup, klassiek) en die handhawing van stabiele ligte grondvog met droging van die boonste laag. 'N Uitstekende verwysingspunt is blare wat elastisiteit en intensiteit van kleure behou tydens gemaklike natmaak, en turgie in 'n droogte verloor.
Op die akkuraatheid van die waarneming van waterbewegings en klassieke watervloei tydens klassieke natgeleentheid (kyk in geen geval die basis van die uitlaat en die blare nie).
Nie te ywerige voeding nie - in verminderde dosisse, slegs gedurende die periode van groei en blom, met spesiale kunsmisstowwe vir senpolia.
Oor die blare skoon hou.
Oor die groei in 'n spesiale substraat vir senpolia met verhoogde asemhaling.
Oor die oorplanting, waar nodig, met verpligte skeiding, na groeivertraging, in klein en vlak houers (standaardgrootte - tot 9 cm).
Dit is 'n oortreding van die basiese vereistes van viooltjies op die voorwaardes vir aanhouding en versorging, wat die belangrikste faktore is dat dit nie blom nie. Met een uitsondering: soms word hierdie langdurige skoonheid soms verouder.
Die behoefte aan verjonging beïnvloed blomvorming in die eerste plek, veral as dit kom by die vorming van 'n groot aantal dogtertjie rosette en kleiner bosse. Viooltjies in gemaklike toestande laat jaarliks ​​verskeie kinders vry, en oor 'n paar jaar kan hulle tien bereik. En as dogtertjie voetstukke nie betyds geplant word nie, sal selfs die sterkste moederplant in so 'n groep nie blom nie.
Die ideaal is dat die senpolia in 'n individuele pot moet wees. Te veel blare moet nie met sulke groei verwar word nie. Dit sou 'n groot fout wees om "ekstra" blare uit veral weelderige voetstukke te verwyder om "krag" te bespaar, omdat die aantal blare direk die oorvloed van blom bepaal.
Probleme met blomvorming kom ook voor by plante wat nie kinders vorm nie, maar bloot rek. In sommige variëteite word 'n lang, kaal steel na 3 jaar gevorm. Sodra die viooltjie vervorm is, nadat die onderste blare afsterf en die basis onaantreklik blootgestel het en 'n eienaardige stam vorm, begin blom ook ly totdat dit afwesig is. En die bokant moet weer gewortel word.
Dit is maklik om veroudering te hanteer. Senpolia genoeg om jong bosse van die blare te verjong of te laat groei. Om viooltjies voort te plant is so maklik dat u elke jaar tientalle plante uit een volwasse bos kan kry - en nie net die sy rosette van mekaar skei nie.
Die wortel van blare is die beste manier om viooltjies te red. U kan dus gesonde, jong bosse kry wat oor 'n paar maande welige blomvorming sal behou.
Onvoldoende beligting. Direkte strale laat brandwonde op en lei tot 'n algemene verlies aan versieringsvermoë, maar dit beïnvloed selde die vervaardiging van voetstukke. Maar die gebrek aan lig manifesteer eerstens in twee tekens: blansering en vervorming van die blare en die afwesigheid of baie swak blom.
Verlaag lugtemperatuur onder 16 grade hitte of hipotermie.
Gieter met koue water, waarop die senpolia op dieselfde manier reageer as op koue lug.
Besproeiingswaterwat lei tot versouting van die grond.
klammigheid, konstante oorloop en stagnasie van water of onakkurate natmaak, wat lei tot benatting en beskadiging van die nek en basis van die blare.
Te hoë temperature (vanaf 25 grade) in kombinasie met brandwonde van direkte son.
Uiters droë lugDit is gewoonlik 'n gevaarlike nabyheid aan verwarmingstoestelle.
Kalkagtige grond of met die verkeerde tekstuur - te lig (nie vog behou nie), klei en dig (nie toelaat dat die wortels asemhaal nie), uitgeput, ens.
Plant in baie diep en groot potte of 'n gebrek aan normale dreineringsgate en dreineringslaag.
Gebruik van universele kunsmisstowwe, 'n oordosis stikstof en kalium, 'n gebrek aan spoorelemente.
seker, plaagbesmetting kan ook lei tot 'n gebrek aan blom, maar dit kom gewoonlik slegs by uiterste verwaarlosing voor. Soos in geval van siektes, sal die oorsaak daarvan nog steeds in onbehoorlike sorg gevind moet word.
Beste lesers! Met al die probleme wat die gebrek aan blom in die senpolia veroorsaak, is dit maklik om te hanteer: dit is genoeg om die oorsaak uit te skakel. Enkele voorbeelde is agterbeligting, herrangskikking, temperatuurbeheer, waterkwaliteit, kunsmis samestelling. Alle mis moet net "reggemaak" word, en die viooltjie sal u sekerlik met blom blom!