Mini-pampoenkoekies | SARIE
Mini-pampoenkoekies	deur Barbara Joubert
(sowat 30 klein koekies)
1 kg pampoen, in blokke gesny
sonneblomolie om die koekies in te braai
Stoom of kook die pampoen tot sag. Dreineer die oortollige water en druk die pampoen baie fyn. Meng die pampoen, meel, bakpoeier en sout saam in ’n mengbak. Voeg die geklitste eier by en meng goed. Verhit ’n bietjie sonneblomolie in ’n pan (maak seker die pan is goed bedek met olie) en skep klein bietjies van die pampoenmoes daarin – minder as vir tradisionele pampoenkoekies. Braai aan albei kante bruin en dreineer op kombuispapier. Sit warm voor met kaneelsuiker.
Meng die twee bestanddele goed saam. date_rangeDinsdag 10 maart 2020 in Rotterdam en 42 andere data
date_rangeWoensdag 1 april 2020 in ROTTERDAM en 3 andere data Mnr. Jeffreys, is dít nie eerder die reënboognasie-ideaal nie?
Onderwerp: Mnr. Jeffreys, is dít nie eerder die reënboognasie-ideaal nie? Fri Feb 12, 2010 6:12 pm
Ek kan my in ’n groot mate vereenselwig met Henry Jeffreys se beskouings in sy artikel onder die nogal platvloerse opskrif: “Die ganse nasie is de moer in”.
Ek stem saam: Suid-Afrikaners wat ly onder die massiewe wanbestuur en korrupsie van die regerende elite; wat saam ervaar hoe hul naasbestaandes en mede-Suid-Afrikaners wreed vermoor, aangerand, verkrag en beroof word, moet saam daarteen stry of sal saam ondergaan.
Jeffreys trek te velde teen Afrikaners wat sou terugverlang na apartheid.
Wat Jeffreys in teenstelling daarmee vooropstel is ’n gemeenskap (nasie?): “...met die oortuiging van waardes wat ons as ’n geheel deel – of ons Afrikaners, Afrikane of wat ook al is.
“Dit is die plek waar ek glo, nee weet, die meeste Afrikaners van Afrikaner-herkoms se harte klop.”
Afrikaners laat hulle wel lei deur waardes wat deur die geheel gedeel word, maar dit is net die een kant van die penning.
Die ontwikkeling van ’n afsonderlike Afrikaner-identiteit het hand aan hand gegaan met die ontwaking van ’n nasionale bewussyn wat ver meer as ’n eeu teruggegaan het.
In die deurslaggewende fase ongeveer sedert 1875 het Afrikaners hul taal – eers Nederlands en daarna Afrikaans – saam met hul streng Gereformeerde godsdiens en hul geskiedenis as die belangrikste hoekstene van hul nasionale identiteit beskou.
Onder apartheid het Afrikaner-na-sionalisme – met tragiese gevolge – die spoor byster geraak en ná 1990 het die beskouing onder Afrikaners en Afrikane – om Jeffreys se woordespel te gebruik – oorheers dat die Afrikaner se geskiedenis van begin tot einde ’n aaneenskakeling van kriminaliteite was.
Wat tans myns insiens veld wen, is ’n vernuwende nasionale bewuswording van die Afrikaners. Daar is waardes wat Afrikaners in besonder aanspreek en waardes wat alle Suid-Afrikaners verbind. Om een voorbeeld te noem: Afrikaans was en is vir Afrikaners identiteitsbepalend. Sonder Afrikaans geen Afrikaner nie!
Bruin en swart Afrikaanssprekendes – waarskynlik mnr. Jeffreys ingesluit – voel nie heeltemal so oor Afrikaans nie.
Sal ’n Afrikaanssprekende wat nie van Afrikaner-herkoms is nie met dieselfde instemming, geesdrif en kommer van ’n Jaap Steyn oor sy “tuiste in eie taal” skryf?
Aan die ander kant, ’n Afrikaner met ’n eie volksbesef kan inderdaad ook ’n goeie Suid-Afrikaner wees en is juis dit as hy dit vanuit sy tuiste in eie taal doen. Is dit nie die reënboognasie-ideaal nie?