AS INTUISIE STIL IS – GEEN HANDEL NIE – Gaan voort met u Forex-opleiding
En nog een ding: u moet nie net ‘n professionele persoon word op die gebied van tegniese ontleding nie, maar ook ‘n sielkundige vry van ambisie. As u nie geraai het nie as gevolg van ‘n swak geestesgesondheid of as iemand u van meditasie met ‘n klokkie afgelei het, moet u u posisies dringend afsluit en ‘n rukkie afgelei word.
Moenie aan foute bly en nie onder interne dwang werk nie. Ek het dikwels verloor as ek sonder inspirasie gewerk het, want handel is ‘n kreatiewe proses. Die belangrikste is dat u die meerdaagse waarneming van die prys, die bestudering en onthou van verskillende vorme van die pryskaart en verwante indikatiewe gereedskap, sowel as die verbetering van tegniese ontledingsmetodes as gevolg van die arsenaal van alle ander instrumente, benodig.
En die pryskaart self, ideaal vir die visuele ontleder, is Japanese kerse, en niks anders as hulle nie. Kerse “skree” van die skerm af waar die baan moet gaan. Hul kombinasies is onvergeetlik en bly nog lank in die geheue. Met verloop van tyd, terwyl u die lewendige prys deur die vorm van die kerse, net die pryskaart en ‘n paar tendensaanwysers en ossillators onder die grafiek, waarneem, sien u die toekomstige prys ‘n minuut vroeër as dit. Maar moenie ontspan nie, die mark wag op u fout om baie jare se pogings en ondergang te oorkom.
FINANSIËLE PYRAMIDS – HOE WERK HULLE?
‘N Finansiële piramide is ‘n algemene frase wat van tyd tot tyd na vore kom. As hulle dit hoor, sal baie mense onthou van MMM, die verhaal van Bernard Madoff en ander voorbeelde. Nietemin, dit is slegs voorbeelde, en ‘n algemene siening van finansiële piramides is nie algemeen nie.
Ek moet sê dat daar nie ‘n gevestigde en universele definisie van finansiële piramides bestaan ​​nie, en u kan slegs beskrywings vind soos ‘onbeheerde beleggingskemas’ of ‘onstabiele sakemodelle’. Waaruit hierdie ‘onstabiliteit’ bestaan ​​en waarom dit ontstaan, vertel ons in hierdie artikel.
Die geskiedenis ken ‘n groot aantal finansiële piramides, wat onder die een of ander teken voorgestel is, en die struktuur van die eerste oogopslag lyk baie uiteenlopend. Alle finansiële piramides het egter ‘n gemeenskaplike kenmerkende beginsel, wat ook verklaar waarom hulle uiteindelik op die ou end val.
ALGEMENE BEGINSEL VAN FINANSIËLE PYRAMIDS – DIE ‘SACK’-SPEL
Die belangrikste kenmerk van finansiële piramides is dat die geldelike bydraes van die deelnemers in die loop van hul werk bloot herverdeel word. Met ander woorde, die geld wat deelnemers aan die piramide belê, neem nie deel aan die produksie van goedere of dienste nie, en die totale bedrag geld bly dus altyd gelyk aan die totale deposito’s van beleggers – slegs die eienaars van die fondse verander. Dit is net soos om geld in ‘n sak te versamel, en dan ‘n opeenvolgende verdeling van hierdie fondse aan die deelnemers aan die spel volgens sekere reëls. Dit is duidelik dat alle deelnemers nie kan voordeel trek uit so ‘n “sakspeletjie” nie: op die beste kan almal by hul eie bly, maar meer gereeld is die piramides nie so gereël dat die eerste deelnemers meer ontvang as wat hulle belê het nie, en daarom bly daar niks meer oor nie. Nou word dit duidelik waarom enige finansiële piramideskema vroeër of later moet ineenstort – dit is onmoontlik om almal ryker te maak bloot deur fondse te verskuif.
Die reël van sulke speletjies “in die sak” word as bedrog beskou en is onwettig in die meeste lande (ook in Rusland en die Oekraïne). Ondanks die beperkings van die wet verskyn finansiële piramides onder die een of ‘n ander teken egter – hoekom? Die meeste organiseerders van finansiële piramides gebruik die belofte van baie hoë winste om spelers te lok, en as gevolg van hul geloofwaardigheid, pluk die deelnemers aan hierdie lokaas sonder om die wettigheid van die spel na te gaan, en besef dikwels nie eens dat hulle aan ‘n sakwedstryd deelneem met ‘n onvermydelike einde nie.
Twee hooftipes finansiële piramides
Alle finansiële piramides kan in twee soorte verdeel word:
Hierdie skema is gebaseer op die feit dat elke nuwe lid van die piramide, ‘n beginner, eers sy toegangsfooi betaal. Hierdie bydrae word onmiddellik verdeel tussen die deelnemer wat die nuweling genooi het, en diegene wat die uitnodiging genooi het, d.w.s. vroeëre lede van die piramide. Na die inskrywingsgeld moet die nuweling twee of meer mense uitnooi wie se inskrywingsgeld reeds in die guns van die vorige deelnemers sal gaan. Dit gaan van vlak na vlak voort.
Afhangend van die reël van die piramide: die bedrag van die toegangsgeld en die aantal nuwe deelnemers wat elke ‘nuweling’ moet meebring – die beloofde inkomste kan wissel, maar gewoonlik is dit redelik groot.
Die bedrag van die inskrywingsgeld en die aantal deelnemers wat die nuweling moet saambring, hang af van die reël van die piramide. Dus, as u volgens die reëls 3 mense moet nooi, en die inskrywingsgeld is 1000 roebels, en hierdie fooi word in die helfte verdeel ten gunste van die uitgenodigde en die een wat die uitnodiging in die spel gebring het, dan sê die eenvoudige rekenkundige dat as u suksesvol is, u 1000 vryf by die “ingang” en kry op die ou end 6000 roebels. (1 500 van die drie deelnemers wat u nooi en nog 4500 van die 9 wat hulle nooi). Die winsgewendheid van die skema sal dus 500% wees, wat regtig indrukwekkend is in vergelyking met ‘n bankdeposito.
Aan die begin het ons egter met u bespreek hoekom ‘n sakwedstryd eindig. Die rede waarom die meervlakkige piramide in duie stort, is dat die aantal deelnemers aan die skema vir die werking daarvan baie vinnig (eksponensieel) moet groei. Teen so ‘n vinnige tempo is selfs die hele bevolking van die land dikwels nie genoeg om die eerste 10-15 stadiums van nuwe deelnemers te voorsien nie. Dit is nie verbasend dat diegene wat hul inskrywingsgeld maak, maar nog nie nuwe deelnemers gevind het nie, niks ontvang nie. Volgens statistieke is die deelnemers wat niks het nie meer as 80-90%.
FINANSIËLE PYRAMID – PONSI DIAGRAM
Die skema is vernoem na die Amerikaner Charles Ponzi, wat in die vroeë 1920’s hierdie soort piramide in die Verenigde State georganiseer het. Ondanks die feit dat soortgelyke skemas voorheen bekend was, was dit in die skema van Charles Ponzi dat soveel mense vir die eerste keer deelgeneem het dat dit wye publisiteit in die VSA ontvang het.
Die kern van hierdie soort “bag-game” is dat die organiseerder die deelnemers nooi om geld te belê en terselfdertyd ‘n baie hoë en dikwels ‘gewaarborgde’ inkomste virna ‘n kort periode. Terselfdertyd hoef u nie nuwe deelnemers te lok nie – u hoef net te wag. Vir die eerste paar deelnemers betaal die organiseerder hoë persentasies van die inkomste uit sy persoonlike fondse, waarna gewoonlik gerugte oor ‘n ‘werkende’ skema met uitstekende winsgewendheid versprei word, en nuwe beleggers na die organiseerder gaan. Verder betaal die organiseerder eenvoudig die geld wat uit die nuwes uitkom by die ou beleggers – die spel “in die sak” werk. Dit is duidelik dat namate die eerste deelnemers werklik die beloofde inkomste ontvang, die aantal aansoekers groei, en boonop begin die ou deelnemers weer belê – die organiseerder ervaar ‘n toename in die vloei van fondse.
Finansiële piramide – Ponzi-skema
Die finansiële piramide genaamd die Ponzi-skema eindig om ‘n eenvoudige rede: elke belegger verwag om meer te ontvang as wat hy belê het, terwyl die organiseerder nie ander inkomste ontvang nie, behalwe vir hierdie bydraes – dus is die skema gedoem om in duie te stort. Gewoonlik verstaan ​​die organiseerder dit die beste van alles, daarom, dikwels op die oomblik wanneer die stroom nuwe beleggers begin “verswak”, ken die organiseerder al die bydraes toe wat reeds gemaak is en verdwyn.
Interessant genoeg het die bekende MMM en beleggingsonderneming Bernard Medoff juis die Ponzi-skemas gebruik.
VERGELYKING VAN DIE SKEMA VAN DIE BERG EN DIE GEVOLGDE PYRAMID
In beginsel is beide skemas ‘n herverdeling van fondse, slegs met verskillende reëls en spoed van uitkoms. Hier is die belangrikste verskille:
Die organiseerders van die finansiële piramides is baie vindingryk oor hoe u die spel in ‘n sak kan voorstel om u te oortuig om daaraan deel te neem. Dus, die organiseerders van multi-vlak piramides, om die wese van die spel te vermom, kom dikwels met bykomende eienskappe van ‘ernstige sake’. Handel byvoorbeeld goedere 1 of selfs blomme.
Die skrywer van hierdie artikel ken ‘n nuuskierige Ponzi-skema waarin deelnemers uitgenooi is om nie in towerfondse of projekte te belê nie, maar bloot om unieke blomme te kweek. Tydens die aanbieding is potensiële deelnemers meegedeel dat sommige wetenskaplikes ongelooflike blomme ontwikkel het wat help met die behandeling van ernstige siektes. Terwyl sulke blomme min is en daarom baie duur is. Deelnemers het ‘n unieke geleentheid gebied om sulke blomme tuis te kweek.
Elke deelnemer moes sade van die organiseringsonderneming teen ‘n prys van $ 500 per stuk koop en dan ‘n blom tuis plant, wat drie maande later groei en die organiserende onderneming was gereed om dit teen ‘n prys van $ 1000 terug te koop. Inligting oor die wonderlike blomme en die inkomste uit hul verbouing het baie vinnig versprei en baie gou het hulle in die ry gestaan ​​vir $ 500 sade.
Dit is duidelik dat die organiserende onderneming die eerste deelnemers betaal het uit die fondse wat ontvang is vir die verkoop van sade aan nuwe blomme-liefhebbers. Op ‘n sekere punt het die organiseerders gevoel dat die ‘oplewing’ van nuwe deelnemers verby is en binnekort begin ‘n toestroming van deelnemers met blomme wat reeds gekweek is. Die organiseerders het besluit om die wins te maksimeer en het verdwyn.
1 Daar moet op gelet word dat die organiseerders van die finansiële piramides hulself op hierdie manier vermom as wettige netwerkbemarkingskemas wat nie bedrog is nie, aangesien dit sekere verspreidingsdienste lewer. Die feit dat die goedere self baie minder waardevol is as die toegangsgeld van nuwe toetreders, is ‘n duidelike kenmerk van finansiële piramides wat verbloem is as die verspreiding van goedere. Dit wil sê, die goedere is slegs ‘chips’ in die ‘bag’ -speletjie.
← FAKTORE BETREFFENDE DIE EURUSD-KURSUSKURSUS