Hoekom die EPA is baie meer kwesbaar om nou aan te val as onder Reagan of Bush
Geskryf deur Walter Rosenbaum, Universiteit van Florida
Die Trump-administrasie het die derde, mees formidabele Wit Huis-geleide poging in die EPA se kort geskiedenis begin verminder die agentskap se regulerende kapasiteit.
Scott Pruitt, Trump's nuut aangestel EPA administrateur, is 'n harde kritikus en self beskryf Pruitt se voorneme om die EPA se begroting, werksmag en gesag te verminder, word sterk versterk deur president Donald Trump se eie vasberadenheid om herroeping groot EPA regulasies soos die Obama se Clean Power Plan en Klimaat Action Plan.
Vorige presidente het probeer om die werk van die EPA te skaal, maar as 'n voormalige EPA-personeellid en navorser in omgewingsbeleid en politiek, Glo ek dat die huidige administrasie die EPA se gesag en handhawingskapasiteit ernstig sal degradeer.
Die verlore meerderhede
Hierdie laaste aanranding op EPA is meer dreigend as vorige gedeeltelik as gevolg van vandag se Republikeinse-geleide Kongres. Die meerderheid van die Demokratiese kongres het die meeste van die Witte Huis se pogings tot gevolg gehad dat die agentskap se reëling en beskermde EPA van langdurige skade aan sy handhawingsvermoë benadeel word.
Presidente Ronald Reagan (1981-1988) en George HW Bush (1989-1993) het albei probeer om terug te sny. EPA se regulatoriese aktivisme. Reagan is gefiks op regerings deregulering en EPA was a gunsteling teiken. Sy kragtige aanranding op die EPA se gesag het begin met die aanstelling van Anne Gorsuch, 'n uitgesproke EPA kritikus, as EPA administrateur. Gorsuch bevolk die agentskap se leierskapsposisies met gelyke hervormers en het toesig gehou oor progressiewe verlagings in die EPA se begroting, veral vir die kritieke belangrike handhawingsafdeling van die EPA, en het die agentskap se heerskappy beklemtoon - 'n belangrike stap in die regulatoriese proses - terwyl wetenskaplike ondersteuningsdienste verminder word.
Bush se stryd teen die EPA-owerheid was milder, hoofsaaklik van progressiewe begrotingsbesnoeiings, verswakte reëling en ontkoppeling van internasionale omgewingsaktivisme.
Gedurende die Reagan-jare het die Demokratiese meerderhede in die Huis (1981-1991) en die Senaat (1987-89) voortgesette komitee-ondersoeke bekend gestel wat die agentskapsleierskap se deurlopende obstruksie van regulatoriese reëlmakery onthul en grootskaalse skade aan EPA-programme voordoen.
Gorsuch is saam met baie bo- en middelpolitiek-aangestelde bestuurders van die amp gedwing. die begroting gestabiliseer, en die nuwe administrateurs William Ruckelshaus (wat teruggekeer het nadat hy as die eerste EPA-administrateur dien) en Lee Thomas herleefde personeel moraal, reëlmaking en wetenskaplike navorsing. Op die ou end het Reagan belemmering en vertraagde regulasie gehad, maar uiteindelik het dit nie permanent die groot lug-, water- en toksiese afvalprogramme aangetas nie.
Ek het gedurende die eerste Bush-administrasie vir een van EPA se assistentadministrateurs gewerk, toe die EPA se leierskap en personeel skerp bewus was van White House-afkeer vir baie van die EPA se regulasies. Maar dit was niks soos die state-of-beleefde ingesteldheid so deurdringend by die EPA gedurende die Reagan-jare nie, en het nou alreeds teruggekeer na EPA, soos getuig deur protes deur voormalige en huidige EPA-werknemers aan Pruitt se nominasie.
Die agentskap se begroting-, reëlmakende en regulatoriese impak is soms gedurende die Bush-jare benadeel, maar toe was die EPA-administrateur William Reilly verbind tot die EPA se missie, en kongresdemokrate het ernstige verlagings in die agentskap se begroting, werksmag en regulerende owerheid verhoed.
'N Ongelukkige tyd om te reguleer
Paradoksaal genoeg kan EPA se prestasies dit ook kwesbaar maak vir sy teenstanders. Veertig jaar van regulering het so 'n openbare oortuigend verminder bewyse van ernstige besoedeling Dit het gelei tot die EPA-regulering in die eerste plek, insluitend riviere wat deur ruwe riool besoedel is, verborge giftige afvalstortings soos New York se liefdekanaal, rookstowwe wat digte wolke van besoedelstowwe uitstoot en onbeheerde myne wat besoedeling van Appalachiese berge besoedel.
Vandag se belangrikste omgewingsgevare, soos klimaatverwarming of weekmakers in rubberprodukte, is minder sigbaar, hul nadelige gevolge wat jare of dekades vereis, word duidelik. "In 'n sekere mate," het EPA se eerste administrateur, William Ruckelshaus, het waargeneem, "Ons is die slagoffers van ons eie sukses. Op die oomblik is die EPA onder sterk kritiek, deels omdat dit nie so duidelik is vir mense dat besoedeling probleme bestaan ​​en dat ons dit moet hanteer nie. "
Daarbenewens lyk 'n publieke tydren vir EPA se verdediging onwaarskynlik. Die meeste Amerikaners spreek gewoonlik 'n groot besorgdheid oor omgewingsbeskerming wanneer hulle gevra word, maar dit is 'n passiewe houding. Geen EPA of die omgewing is belangrike kwessies wanneer die meeste Amerikaners stem nie - en dit is veral die Kongres en die Wit Huis.
Byvoorbeeld, in die 2016 presidensiële verkiesings, die Pew Research Center poll bevind "die omgewing" was net twaalfde belangrik onder geregistreerde kiesers, goed agter die grootste kommer oor die ekonomie, terrorisme en buitelandse beleid. Uittreksels in die 2016 presidensiële verkiesings dui aan dat omgewingsvraagstukke is irrelevant vir kiesers se kandidaat voorkeure. Daarbenewens het die huidige deurdringende openbare wantroue en woede gerig op die federale regering kan verdere openbare betrokkenheid in die EPA se verdediging belemmer.
Pruitt en sy administratiewe span kan ook geweldige skade aan regulatoriese kapasiteit toebrame op maniere wat nie vir die publiek baie duidelik sigbaar is nie. Byna die helfte van die EPA-begroting ondersteun sulke belangrike verontreinigingsaktiwiteitsaktiwiteite soos reguleringstoepassing, wetenskaplike navorsing en internasionale samewerking. Daarbenewens kan openbare twyfel oor die geloofwaardigheid van die klimaatverwarmende wetenskap en die omgewingsrisiko-analise doelbewus vermeerder word deur openbare diskoers tydens pogings om bestaande regulasies te herroep en om nuwelinge te staak.
Omgewingsbewustes, diep bekommerd en ontsteld deur hierdie nuwe EPA aanslag, het 'n menigte opposisieopsies. Regsgedinge - 'n tradisioneel effektiewe strategie - kan in federale howe ingestel word om onaanvaarbare EPA regulatoriese besluite op te skort of te keer. Maar 'n nuwe golf van litigasie sal aansienlike vertraging in belangrike reëlmakery oplewer, en 'n impasse wat deur die hof opgelê word, kan ontmoediging deur gereguleerde belange, soos besoedelaars, ontmoedig.
Omgewingsorganisasies kan poog om openbare steun te mobiliseer en die Kongres te druk om Pruitt-geleide hersienings van EPA se organisasie en reëlmaking te voorkom. In die besonder, verhoogde aktivisme op die staatsvlak kan 'n kompeterende krag wees vir federale omgewingsaflegging. Aangesien groot federale omgewingswetgewing dikwels krisisgedrewe is, kan 'n nuwe omgewingsramp die perverse katalisator wees vir hernude regulatoriese krag by die EPA.
Geen van hierdie alternatiewe sal waarskynlik 'n vroeë, omvattende aanvang van Pruitt se regulatoriese regressie by die EPA voorkom nie. Kortom, die EPA se tyd van moeilikheid sal gevaarlik en hardnekkig wees.
Walter Rosenbaum, Professor Emeritus Politieke Wetenskap, Universiteit van Florida
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Hoekom die EPA is baie meer kwesbaar om nou aan te val as onder Reagan of Bush