Rock Cut Pool, Sigiriya Rock - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hier sien ons 'n rotspoel of 'n put op die top van Sigiriya -rots, 'n indrukwekkende vesting uit die 5de eeu wat bo -op 'n geïsoleerde rots in die middel van Sri Lanka gebou is.
Sri Lanka: Sigiriya is gebou deur Afro -Egiptenare - 'n nuwe dokumentêr
'N Nuwe dokumentêr waarin die Engelse weergawe 'n paar dae gelede gepubliseer is, beweer dat die Afro-Egiptenare in Egipte agter die massiewe konstruksie op die rots in Sigiriya duisende jare gelede was.
Sigiriya kan beskryf word as een van die stappe wat die Afro-Egiptenare geneem het wat die groot piramides in Egipte ontwerp en ontwerp het om hul tegnologie oor die hele wêreld te versprei. Nadat hulle die piramides geskep het, het hulle die wêreld vol gereis en hul tegnologie met verskillende lande gedeel.
Sigiriya, een van die meeste toeriste -aantreklikhede in Sri Lanka, is 'n ou rotsvesting in die noordelike Matale -distrik naby die stad Dambulla in die sentrale provinsie in die eilandnasie. Die naam verwys na 'n plek met 'n historiese en argeologiese betekenis, wat gedomineer word deur 'n massiewe rotsruil van byna 200 meter hoog.
Volgens die drie en 'n half uur lange dokumentêr onder leiding van Fehmi Krasniqi, en die buitengewone Sigiriya, is daar geen oorspronklike trap van die grond af om toegang daartoe te kry nie. Die eerste metaaltrap is in 1900 geïnstalleer en dit het nie heeltemal gestyg nie. Hoe het werkers daar gekom? En hoe kon hulle die materiaal en voedsel vervoer? Hoe is hierdie kerwe op die muur van die granietkrans gemaak? Groot rotse rondom geplaas en het die mees bisarre werktuigmerke, wat nie verduidelik kan word nie. Kyk byvoorbeeld na hierdie rotse. Daar word letterlik honderde klein blokkies daaruit gesny. En aan die bokant het ons selfs 'n groter kubusuitknipsel, aangesien iemand daar wou sit. Dit is nie net 'n teorie nie. Ons het eintlik bewyse voor ons oë. "
"Kyk hier. Ons sien nie individuele beitelmerke nie. Ons sien 'n lang slang soos kronkelende gereedskapmerke wat voortduur. Hierdie gereedskapstekens herinner ons daaraan om roomys uit 'n houer te haal. Antieke bouers het soortgelyke tegnologie gebruik om graniet soos roomys uit te haal. Hoe is 3 miljoen rooi kleistene gedra? "
In Sigiriya is die rots aan die kant gesny om dit die vorm te gee wat ons vandag sien. Bo -op die rots was daar 'n trappiramide wat met rooi sandsteenstene gebou is. 'N Graniet -swembad is gebou met 'n troon om na die unieke landskap te kyk. Die tuine is gebou met die meter, die heilige driehoek en die goue reghoek. Die hele webwerf is op dieselfde manier gerig as in Tikal, (in Guatemala). "
Die ou Sri Lankaanse kroniek van die Culavamsa, hierdie webwerf is egter deur koning Kashyapa (477 en#8211 495 CE) gekies vir sy nuwe hoofstad. Hy het sy paleis bo -op hierdie rots gebou en sy kante versier met kleurvolle fresco's.
Maar hierdie nuwe dokumentêr probeer wetenskaplik die werklike prentjie van die geskiedenis bewys wat ongelukkig nie by enige skool of universiteit onderrig word nie.
Die waarheid is dat hierdie geheimsinnige en sterk ontwikkelde beskawing Egipte was. As daar 'n verduisterde waarheid is, is dit dat hierdie Egipte neger was. Hulle het sonenergie ontdek. Sonder sonenergie sou daar geen groot piramide gewees het nie, en die dokumentêr het gesê.
Afro-Egiptenare het ontdek dat die aarde rond is, en dat hulle die eerstes was wat dit op en af ​​verken het. Elke keer as 'n beskawing met Egipte in aanraking gebring is, het tempels ontstaan, en die beskawing is voortgedryf. 'N Mite is gebore: dié van gesnyde klip. Die mensdom is gebou met alle vorme van beton en nie met gesnyde klip nie. Die antieke geskiedenis van Egipte, Afrika, Asië en Amerika moet volledig herskryf word. "
Hulle is in Egipte. Met chemie en fisika, wiskunde en meetkunde in tandem, het Negro Egipte ons toegelaat om tempels, strate, huise, sportstadions te bou, genoeg om die mensdom te bou. Hulle lê die pilare van die wetenskap, die eerste alfabet, kuns, filosofie, medisyne en godsdienste. Dit is die oorsprong van die kulture van die wêreld. "
Hulle het die kulture van die wêreld geskep. Dit is die grootste raaisel van die mensdom !! Waar hulle hulle ook al gevestig het, het hulle 'n tempel gebou en later is 'n stad gebore. Kom ons stel die regte vraag. "
Moet ons 'n einde maak aan die raaisel van die piramides wat deur sommige egiptoloë onderhou word? Egipte het 'n belangrike taak: die bewaring van die wieg van die mensdom. Dit is die plig van alle lande om te help, want as u nie 'n verlede het nie, het u geen toekoms nie. "
Imhotep was die grootste wetenskaplike van die mensdom, en die negers van Afrika het hul kennis, chemie, argitektuur, meetkunde, wiskunde aan alle ander mense gegee. En wat het hulle as beloning ontvang? Eeue lank slawerny, lyding, ellende, slagtings en dit eindig nooit !! Die plundering en belediging van Afrika duur vandag voort. Wat as ons uiteindelik almal ons rykdom deel? Dit is tyd dat die mensdom volwasse word. "
Legendariese verlede van Sigiriya
Volgens die navorsing van dr Mirando Obesekara, identifiseer Hy die Sigiriya as 'n historiese keerpunt van Ravana. Voor 50 eeue is Sigiriya genoem Alakamandawa (Akasa Maligawa).
Die Indiese antieke epiese verhaal "Ramayanaya" beskryf die broer van Rawana (Kuwera/Waisrwana) is die eienaar van die Alakamandawa (Sigiriya).
Volgens die Ravana watha palmblaarboek is Mayadanawa die argitektuur van die Sigiriya.
Hy koop die Sigiriya volgens instruksies van Vessamuni / Wishrawa Muni (vader van Ravana).
Uiteindelik is die paleis opgedra vir Ravana se broer koning Kuwera (Waishrawana).
Daarna het die Ravana die Kuwera verban en die Sigiriya onder sy beheer.
Sigiriya -fresco's, geskiedenis, spieëlmuur, watertegnologie, foto's met beskrywing in Sinhala
Sigiriya -rotsvesting in Sri Lanka word deur die plaaslike bevolking beskou as die 8ste wonder van die wêreld, antieke stadsbeplanning, hidrouliese tegnologie, verdediging, kuns, tuinontwerp en ingenieurswese in die 5de eeu. Dit word ook die 'Lion Rock' genoem en bereik 'n hoogte van 200 meter van die omliggende landskap. Sigiriya is in die Matale -distrik naby Dambulla geleë. Dit kan langs die snelweg Colombo-Habarana bereik word deur na Inamaluwa ooswaarts te draai. Ongeveer 10 km van Inamaluwa en verby Kimbissa, kom ons by Sigiriya aan.
Die geskiedenis van Sigiriya is goed vertaal en voordat Sigiriya 'n koninkryk geword het, was die Sigiriya -rotsbasis en die plekke soos Pidurangala wat met baie grotte en 'n tempel toegerus was, deur Boeddhistiese monnike van ongeveer 3de eeu vC gewoon. Daar word ook gevind dat hierdie gebiede voor die leisels van koning Kassapa deur mense bewoon is. Baie grotte het Brahmi -inskripsies wat dateer uit die 3de eeu vC tot die 1ste eeu nC.
Na koning Mahanama wat Anuradhapura van 410 tot 432 nC regeer het, word 'n prins met die naam Dhatusena in 459 nC die koning van Anuradhapura en verslaan die Indiese indringer 'Pandu'. Koning Dhatusena was die heerser wat Kala Wewa of die Kala Wewa -tenk gebou het deur 'n dam te bou oorkant Kala Oya, 'n klein rivier. Die mensgemaakte Yoda Ela van 54 myl wat water van Kala Wewa na Tissa Wewa neem, word selfs vandag nog as 'n besproeiingsingenieurswonder beskou. Dit het 'n helling van 6 duim per myl langs die eerste 17 myl, wat beteken dat die vlak anders is net meer as 8 voet, selfs na die eerste 17 myl langs die kanaal. Die hoë vlak van watertegnologie -kennis gedurende hierdie tydperk kan beoordeel word uit die bouwerk wat nog in werkende toestand is. Tydens hierdie leisels van die koning is die beroemde beeld van die Aukana Boeddha met 'n volledige reliëf gebou uit 'n rots wat 42 voet hoog is en die kuns en kunsvlyt van klipbeeldhouwerk uitbeeld.
Hy het twee seuns uit twee van sy koninginne gehad. Mugalan [ook genoem as Moggallana] van die hoofkoningin en Kassapa [ook genoem van Kashyapa] van 'n metgesel koningin. Prins Kashyapa, met die hulp van die generaal van die leër van koning Dhatusena, genaamd Migara, het sy pa laat sterf en die koning geword. Prins Mugalan, wat bang was vir sy lewe, het na Indië ontsnap. Die Boeddhistiese Bhikkus en die mense was teen sy optrede en het Price Mugalan ten gunste van die heerskappy bevoordeel. Uit vrees dat Mugalan later met 'n leër uit Indië sal kom om hom te wreek, besluit koning Kashyapa om Sigiriya as sy koninkryk te maak. Tydens sy heerskappy van agtien jaar van 477 tot 495 nC is Sigiriya Kingdom geskep. Daar word geglo dat hy die toevlug van Sigiriya -rots gesoek het weens sy veiligheid uit vrees vir sy lewe.
Na 18 jaar het prins Mugalan met 'n leër uit Indië gekom om met koning Kassapa te veg. Tydens die geveg het Kashyapa homself doodgemaak, sodat Mugalan die koning geword het. Hy is terug na Anuradhapura en het die land daarvandaan regeer en Sigiriya aan die Boeddhistiese priesters teruggegee. Sigiriya as 'n koninkryk is omstreeks 1150 nC verlaat en is amper vergeet vir die volgende sewe eeue. Alhoewel koning Kashyapa in sy geskiedenis nie baie hoog geag word in die geskiedenis van Sri Lanka nie, word hy beskou as die heerser met 'n onoortreflike verbeelding om 'n wonder van Sri Lankaanse styl van kuns en ingenieurswese te bou wat selfs kan uitdaag die ander wêreldstrukture op daardie tydstip, wat beslis selfs in die 21ste eeu ongelooflik is, met alles wat as ruïnes van Sigiriya -koninkryk oorbly, en Sigiriya beskou as die agtste wonder van die wêreld.
Kuns en ingenieurswese van Sigiriya
Die Sigiriya -rotsvesting self het sy unieke identiteit as gevolg van sy vorm wat nêrens anders op die eiland gevind word nie en kan kilometers ver van die afstand herken word.
Sigiriya is herontdek tydens die heerskappy van die Britte, deur majoor H. Forbes in 1831. Klim na die Sigiriya -beraad is in 1853 deur A.H. Adams en J.Bailey bereik.
Sigiriya -rotsvesting, wat die vesting van die vesting was, was goed ontwerp vir die verdediging daarvan deur walle en grotte rondom dit te laat bou. Daar is verskillende benaderings tot die middestad en die mees prominente is die westelike ingang. Vanaf die top van die rots kan die landareas tot op afstande van tientalle myle dopgehou word, wat dit vir die vyand moeilik maak om 'n verrassingsaanval op die koninkryk te maak.
Koning Kassapa het sy vesting tot 'n ekologiese wonder verander deur Royal Pleasure Gardens, Water Gardens, Fountain Gardens en Boulder Gardens in die binnestad sowel as op die paleisperseel op die Rock -beraad te laat maak. Die gebruik van watertegnologie was geweldig, aangesien daar waterfonteine ​​is wat deur die mens gemaak is en wat nog steeds werk. Daar is ook damme op 'n rotsberaad wat beskou word as gevul met water vanaf 'n laer hoogte.
Die bekendste is die Sigiriya -fresco's van Sigiri Damsels, plaaslik genoem 'Sigiri Apsaras', geskilder op 'n holte van die Westelike Rots, ongeveer 100 meter hoog van die rotsbasis. Daar bly nou ongeveer 21 skilderye van Sigiriya -fresco's, maar daar was ongeveer vyfhonderd skilderye tydens King Kassapa se tyd langs verskeie ander plekke van dieselfde Western Rock -gesig.
Klik op die kleinkiekie -foto's om die prentjie in volle grootte te sien s van die Sigiri -fresco's wat op die rotsholte gedoen is.
'N Ander interessante konstruksie van die Sigiriya -rotsvesting is die Sigiriya -spieëlmuur, bedek met graffiti wat bestaan ​​uit Sinhala -gedigte van die 7de tot die 10de eeu nC. Dit is geskryf deur die mense wat Sigiriya gedurende die lang jare kom besoek het. Die plaaslike bevolking noem dit 'Sigiri kurutu gee'. Op die pad van die spieëlmuur vind u die Lion Paw Terrace of Platform. Daar is nou net twee groot leeupote oor, maar vroeër was daar 'n enorme leeufiguur of -beeld by die ingang. Deur die Leeu -pootrap kan die top bereik word met die ystertrap wat op die rotsvlak aangebring is. Op die top is die oorblyfsels van die paleisgebou se fondamente en enkele damme op 'n oppervlakte van ongeveer 3 hektaar rotsberaad. Die grootste dam is gemaak deur die rots uit te sny en daar word aangeneem dat water met behulp van die groot windkrag wat op die kruin voorkom, deur 'n hidrouliese stelsel met behulp van windkrag van die grond af opgevul is om hierdie tenk te vul. Dit is een van die belangrikste voorbeelde van watertegnologie, behalwe waterbesproeiings met die bou van groot kuns tenks en kanale om baie kilometers ver te neem.
Vir die leser is daar honderde interessante Sigiriya -vestingsbeelde met 'n beskrywing op hierdie webblad. Deur die inligting oor Sigiriya wat op hierdie webblad verskyn, kan 'n opstel maklik gemaak word.
Stap vanaf die parkeerterrein na die Sigiriya -rots
As u die Sigiriya -rotsvesting besoek, is die belangrikste voertuigpark vir die besoekers in die stad New Sigiriya, en nadat u die kaartjie gekoop het, moet u ongeveer 'n kilometer te voet na die Sigiriya -rotsvesting stap deur die paadjie omring met bome. By die buitegraaf en die wal kom ons by die Yan Oya. Daar verby is die Argeologiese Museum aan die regterkant. Daar is 'n tweede miel wat deur die brug wat daar opgerig is, oorgesteek moet word om na die Sigiriya -rots te gaan. Miele is vroeër as verdedigingsmetode gebruik om die vestings teen die vyand te beskerm.
Klik op die kleinkiekie -foto's om die volledige grootte en die beskrywing van die foto te sien.
Die vroegste bewyse van rudimentêre grottempels word in Mihintale aangetref, 'n unieke kenmerk in hierdie grotte was die gebruik van 'n druppelrand (kataraya) wat langs die boonste rand van die rotsplafon gekerf is, wat reënwater in die grot laat stroom het. Mettertyd is deure, vensters en mure van baksteen of klip bygevoeg.  Die dak en mure is wit gepleister en afgewerk met dekoratiewe skilderye, dit is duidelik te sien in die grottempels van Dambulla. 
Grotkomplekse van Dambulla, Situlpahuwa, Mulkirigala is beduidende grottempels wat rudimentêre argitektoniese ontwikkelinge van die eiland toon. Die Kaludiya Pokuna, Mihintale -grottempel is gebou met baksteenmure, granietvensteropeninge en plafonne. Die Gal vihara, Polonnaruwa en die grot tempels van Dambulla is aanvanklik as grot tempels gebou, later is die grot tempels omskep in beeldhuise.
Dagobas of stupas Redigeer
Die dagobas of stupas van Sri Lanka is belangrik vir die argitektoniese en ingenieursontwikkeling op die eiland, stupas wat in Sri Lanka ontwerp en gebou is, is die grootste baksteenstrukture wat aan die voormoderne wêreld bekend is.   Demala Maha Seya, wat nooit voltooi is nie, het 'n omtrek van 2013 voet (613 m) gehad, Jetavanaramaya was ten tyde van die voltooiing die grootste stupa wat in enige wêrelddeel op 122 m hoogte gebou is. Jetavanaramaya was ook die derde hoogste gebou in die antieke wêreld,  Abhayagiri Dagaba (370 voet) en Ruwanwelisaya (300 voet) was ook belangrike konstruksies van die antieke wêreld.
Die bou van stupas word beskou as dade van groot verdienste; die doel van stupas was hoofsaaklik om relikwieë van Boeddha te verskans. Die ontwerpspesifikasies is konsekwent in die meeste van die stupas; ingange tot stupas word so uitgelê dat hul middellyne na die relikwiekamers wys. Stupa -ontwerp word bewonder vir sy strukturele perfeksie en stabiliteit, stupas soos Jetavanarama, Abhayagiri en Mirisaveti Stupa was in die vorm van 'n padiehoop. Ander vorms, soos die borrel (Ruwanweli), pot en klok wat later ontwikkel is, word voorgestel dat die stupa in Nadigamvila in die vorm van 'n ui was. 
'N Versierde vahalkada is bygevoeg tot stupa -ontwerp rondom die 2de eeu, die vroegste is by Chaitya. Die vier vahalkadas kyk uit na die kardinale punte, versier met figure van diere, blomme, swane en dwerge. Die pilare aan weerskante van die vahalkada bevat figure van leeus, olifante, perde of bulle, afhangende van die rigting van die struktuur. 
Die stupas was bedek met 'n laag kalkpleister, gipskombinasies het verander met die vereistes van die ontwerp; items wat gebruik is, is kalk, klei, sand, klippies, gebreekte skulpe, suikerstroop, eierwit, klapperwater, planthars, droogolie , gom en speeksel van wit miere.  Die fyn gips by Kiri Vehera gebruik klein klippies, gebreekte skulpies gemeng met kalk en sand is in die stupas van die 5de tot die 12de eeu gebruik.
Die vatadage word beskou as een van die mees vrugbare argitektoniese skeppings van antieke Sri Lanka, en hierdie ontwerp verteenwoordig 'n veranderende perspektief van stupa -ontwerp onafhanklik op die eiland.  Vroeë provinsiale vatplekke was in die vorm van 'n vierkant  later het dit ontwikkel tot 'n sirkelvormige omhulsel van die dagoba.  Polonnaruwa, Medirigiriya en Tiriyaya vatadages het steeds hul kringe van skraal, grasieuse pilare. Die vatadage-dak was van 'n gesofistikeerde ontwerp wat uniek was aan die antieke Sri Lanka; dit is 'n drieledige kegelvormige dak met 'n hoogte van 12-15 m, sonder 'n middelpaal, en word ondersteun deur pilare van afnemende hoogte. Die gewig is geneem deur 'n ringbalk wat aan die binneste ry klipkolomme ondersteun is, en die straalbalke het in 'n wawielagtige ontwerp ontmoet.  Die sierkwaliteite van die Polonnaruwa -vatadage word hoog aangeslaan en geleerdes beweer dat die Polonnaruwa -vatadage die beste argitektoniese werk van die Polonnaruwa -periode verteenwoordig. 
Die meditasiehuise wat in die boskloosters in Ritigala en Arankele gevind word, is uniek aan Sri Lanka. Elke huis bestaan ​​uit twee verhoogde platforms wat met mekaar verbind is deur 'n monolitiese klipbrug. Die buitenste platform is oop vir die lug, groter en hoër as die binneste platform. Hierdie meditasiehuise het 'n baie hoë mate van perfeksie in hul argitektuur bereik, die ontwerp kombineer vierkantige en reghoekige vorms en tog simmetrie, wat dui op die gesofistikeerde kennis van meetkunde van die argitekte. Die klipmuurwerk is ook van 'n baie hoë standaard. Die kelders van hierdie geboue is opgebou uit monumentale klipblokke, in verskillende groottes gesny, versigtig geklee en baie fyn bymekaar gepas. Die brug wat die twee platforms verbind, is gevorm uit 'n enkele klipplaat. Sommige sulke plate het 5 voet by 13 meter (4 meter) gemeet. Die kante is presies gesny, waar die verbindings tussen die plaat en die klipvorming van die platforms amper nie waarneembaar is nie.
Gewelfde dakheining Redigeer
Die baksteenheining met gewelfde dak, soos gesien in Thuparama, Lankatilaka en Tivanka Pilimage, word ook as uniek vir Sri Lanka beskou. Die Thuparama is vandag byna ongeskonde en gee 'n idee van die manier waarop die gewelfde dak geskep is. Die beginsels van die ware boog was bekend aan die ou Sri Lankane, maar die horisontale boog word beskou as 'n veiliger konstruksiemetode.
Die nege verdiepings Lovamahapaya (3de eeu vC) sou 'n elegante gebou gewees het. Dit het 'n blootgestelde houtraamwerk op klippilare. Dit is in wit gepleister, met blink koperdakteëls en 'n hoogtepunt op die top. Dit het weerligafleiers of chumbakam gemaak van amber en toermalyn. Sy balke was gemaak van talpotpalm. Dit het 'n hoogte van 49 m bereik en 'n vloeroppervlakte van ongeveer 16 659 m 2. Dit het plek vir 9000 monnike. Roland Silva het in 1984 opgemerk dat so 'n uitgebreide vloeroppervlak die ontwerpers in Sri Lanka 'selfs vandag' sou steier. Die oorheersende element in hierdie geboue was die teëldak wat ondersteun is deur houtbalke en balke. Die dakke is reeds in die 3de eeu vC geteël met rooi, wit, geel, turkoois en bruin teëls. Daar was ook teëls van brons.
Vyf koninklike koshuise is geïdentifiseer. Hulle is die paleis van Vijayabahu in die middestad van Anuradhapura, die paleise van Nissanka Malla en Parakramabahu in Polonnaruwa, die paleis van Sugala in Galabadda in die provinsie Uva, en die paleis van Parakramabahu in Panduwasnuwara naby Hettipola, toe hy oor Malaya rata regeer het.
Grondplan Al die paleise het dieselfde grondplan gehad. Elkeen was in 'n reghoekige gebied omring deur galerye met 'n ingang uit die ooste. 'N Ruim binnehof voor het gedien as 'n onthaalkamer waar sit nie toegelaat is nie. 'N Trappie het gelei na 'n sentrale gebou waar 'n indrukwekkende pilaargang met 'n paadjie aan die einde was. Rondom die koninklike kompleks was meer as vyftig klein selle, in twee of drie rye. Die saal in die paleis van Nissanka Malla was 41 m by 19 m. Die vloere van die boonste verdieping in die paleis van Parakramabahu was van beton. [Panduwasnuwara] -paleis het goeie ventilasievoorsiening gehad en daar was putte vir dreinering.
Daar was ook 'n paleis bo -op Sigiriya -rots. Die buitelyne, uitleg en verskeie gedetailleerde kenmerke van hierdie Sky Palace is nog steeds sigbaar. Daar was 'n boonste paleis wat parallel loop met die onderste, maar op 'n baie hoër hoogte. Dit het 'n besigtigingsgalery. Die innerlike koninklike woning, wat oorspronklik 'n verdieping was, het 'n wonderlike 360 ​​grade -uitsig oor die stadstuine en die platteland daaronder. Daar was 'n reeks opeenvolgende binnehowe, kamers en terrasse wat met trappe en verharde paadjies verbind is.
Kuttam Pokuna in Anuradhapura bied een van die beste voorbeelde van die bou van 'n koninklike bad. 'N Vlug van lang, smal trappies het gelei tot 'n langwerpige dam wat met sypaadjies gelei het. Die water is deur ondergrondse pypleidings vanaf die nabygeleë kanaal gelei en deur twee in die bad gelei makara gargoyles. 'N Klip waterslot het gedien as 'n watersluitklep en 'n uitgang vir gebruikte water. Daar is ook 'n nou verwoeste kleedkamer. Ander wonderlike swembadontwerpe in die Anuradhapura-era, soos 'Twin Ponds' Kuttam Pokuna, 'lotus Pond' Nelum pokuna, 'warmwaterdam' janthagara Pokona, ath Pokuna gebou vir wateropberging en 'black water pool' Kaludiya Pokuna is belangrik. Daar is ook beduidende reeks damme en poele wat waterfonteine ​​bevat by die Sigiriya -vesting, wat die hidro -ingenieurswese in die antieke Sri Lanka verstom.
Polonnaruwa het ook die oorblyfsels van twee manjifieke gehoorsale. Dit is die openbare gehoorsale van Parakramabahu en die raadsaal van Nissanka Malla. Die raadsaal van Parakramabahu was 'n drie-langwerpige langwerpige struktuur wat op 'n breë terras, noordwaarts, gebou was en bestaan ​​uit 'n ingang met twee trappies met 'n gang tussenin op grondvlak. Die pilare in die raadsale by Polonnaruwa is vierkantig onder, agthoekig in die middel en weer vierkantig aan die bokant.
'N Idee van hospitaalargitektuur kan uit die kloosterhospitale in Mihintale en Polonnaruwa afgelei word. Hierdie hospitaalplan kan gesien word by die National Museum, Colombo. Daar was 'n binne- en buitekant en die reghoekige binnehof het 'n reeks selle, toilette en bad, met 'n uitgang aan die een kant. Een sel het 'n medisinale bad gehad. Alahena het lang slaapsale in plaas van selle gehad. Die buitenste hof het 'n sitkamer, 'n warmwaterbad, stoorkamers en apteke. 'N Muur het die hospitale afgesper. Die voorsiening van twee oop howe benewens vensters verseker maksimum ventilasie en vrye sirkulasie van lug binne die gebou self.
'N Huis uit 450 vC, gebou uit warichchi (wattle en daub), is naby Kirindi oya ontdek. Nog een is gevind in Adalla, Wirawila, en by Valagampattu is bewyse gevind van huise wat van 50 tot 400 nC strek. Die kombuisware is nog steeds daar. In die Middeleeue het die rykes groot huise van klip, mortel en kalk laat bou, met teëldakke en witgekalkte mure. Daar was kamers en woonstelle met deure en vensters. Die vensters het waaierligte. Die deure het sleutels, slotte en skarniere gehad. Die huise het verbindings of binnehowe en balkonne gehad. Daar was afsonderlike kamers vir die rommel, 'n stoorkamer of atuva vir die padie, en skure vir stoorwaens. Latrines word ook genoem. Alle huise het egter klein kombuise gehad.
Daar was argitekte wat aandag moes gee aan die beboude omgewing. 'N Grotopskrif verwys na 'n' stadsargitek '. Die bou is wetenskaplik gedoen met behulp van uitstekende instrumente. Sommige klipblaaie is byvoorbeeld so presies gesny dat die verbindings skaars sigbaar is en niks tussen die blaaie geplaas kan word nie. Ashley de Vos wys daarop dat dit selfs vandag gesofistikeerde instrumente verg. Die opheffing en plasing van slanke klipblaaie, twintig voet lank, sou kennis van strukturele meganika nodig gehad het. De Vos stel ook voor dat Sri Lanka moontlik die eerste vooraf vervaardigde geboue ter wêreld gehad het. Sommige dele van die kloostergeboue is afsonderlik voorberei en dan bymekaargemaak.
Daar was kuns behalwe tegniese fynheid. Dit word geïllustreer in die elegant uitgevoerde klippilare uit die 8ste eeu. Hulle is in verskillende ontwerpe. Die lotus-steelpilare van die Nissanka Latha Mandapaya is uniek in Suid-Asiatiese argitektuur. Kalkmortel is slegs in metselwerk gebruik as daar 'n strukturele risiko was, soos 'n gewelf of 'n boog.
Daar was eilandpaviljoene omring deur water genaamd Sitala Maligawa. Daar was damme met lotusse. Die koninklike tuine in Polonnaruwa het tientalle damme in verskillende vorms en groottes gehad. Sigiriya het 'n agtkantige dam gehad. Polonnaruwa het een wat lyk soos die slange van 'n slang en 'n ander soos 'n oop lotus. Kuttam Pokuna in Anuradhapura het 'n gegradueerde reeks damme gehad wat van vlak tot diep gaan. Die belangrikste geriewe is nie vergeet nie: die Nandana -tuine het 'n groot, blink badkamer.
Daar was 'n lugverkoelingsmetode in die antieke tydperk. 'N Gedroogde buffel is bo die dak van die gebou vasgemaak. Water het daarop uit verskeie pype gedrup, wat reën veroorsaak en 'n koel bries ingestuur het. Foto's op die mure is verander na gelang van die seisoen se afbeeldings vir die warm seisoen en die opwarmende foto's vir die koel seisoen.
Bouers het met 'n verskeidenheid materiale gewerk, soos baksteen, klip en hout. Geboë en sirkelvormige bakstene, gewelwe en koepels is gebou. Gesteentes is gebruik as ondersteuningsmure vir geboue. Die platform met die spieëlmuur by Sigiriya en die baksteen trappe staan ​​op steil rots. Rondom die 6de eeu het die bouers van kalksteen na die harder gneis verhuis. Die vat in Polonnaruwa het mure van klip tot op die hoogte van die boonste verdieping gehad. Die laagste trap van 'n indrukwekkende graniettrap wat na die boonste verdieping van die paleis van Parakramabahu gelei het, kan nog gesien word. Noukeurige besonderhede is gedoen in die blaarhutte wat die bosmonnike van die 5de eeu gebruik het.
Dit is egter belangrik om daarop te let dat die antieke argitektuur nie klipargitektuur was nie. Die klipreste wat gesien word, is misleidend. Dit was hoofsaaklik houtargitektuur met modder- of metselmure. Daar was gesofistikeerde houtgeboue uit die 3de eeu. Sigiriya het 'n uitgebreide hekhuis van hout en baksteenmesselwerk met verskeie teëldakke. Die massiewe houtposte wat vandag nog oorbly, dui daarop.
Die hout het die vrag gedra. Rame is gemaak van hele boomstamme. Die poorthuis by die oostelike ingang van Anuradhapura wat in die 4de eeu vC gebou is, het hele bome gebruik. Die paleise by Polonnaruwa en Panduwasnuwara toon vertikale skeure in die metselwerk waar houtkolomme, wat uit hele boomstamme bestaan, die vrag van die boonste verdiepings en dak gedra het. Hierdie openinge behou nog steeds die spoorstene waarop die houtkolom eens gestaan ​​het.
Die teks van die Manjusri silpa beskryf metodes vir die sny en geur van hout. Volwasse bome is gekies en in die nuwemaan gesny toe die suikerinhoud in hout laer was, sodat vernietigende insekte wat nie deur hout gedryf word nie, aangetrokke was tot die hout. Die klipreste toon aan dat goeie tegnieke gebruik is. Die byl, adze en beitel was die algemene gereedskap wat by houtwerk gebruik word. Saddharmarat-navali noem twee praktyke van timmerwerk. Olie is op hout aangebring om verval te voorkom, en hout is verhit om dit reg te maak.
Die miniatuur watertuin net binne die binnemuur van die westelike gebied bestaan ​​uit waterpaviljoene, swembaddens, waterputte, binnehowe, leidings en waterloopbane. Die omringende klippies of gemarmerde water wat bedek is met vlak water wat stadig beweeg, sou gedien het as verkoelingsapparate met 'n estetiese aantrekkingskrag met visuele en klankeffekte, wat deur 'n besoeker wat 'n bietjie tyd kon spandeer, gevisualiseer kon word.
Die grootste watertuin het 'n sentrale eiland omring deur water en is gekoppel aan die hoofgebied deur kardinaal georiënteerde paaie. Dit is geskep 5 eeue voor dié in Angkor in Kambodja of Mughal -tuine in Indië. Die sentrale eiland sou deur 'n groot paviljoen beset gewees het.
Die water is in vier L-vormige poele, verbind deur ondergrondse waterleidings op verskillende dieptes, om verskillende watervlakke te verskaf. Die swembad in die suidweste is opgedeel in 'n groot swembad met 'n afgedekte tonnel en trappe wat na die trappe lei. Die ander swembad is kleiner met 'n sentrale rots waarop 'n baksteen-paviljoen was.
Die fonteintuin is 'n smal gebied op twee vlakke. Die westelike helfte het twee lang en diep poele, met vlak slangstrome wat in die poele uitloop. Dit was bedek met marmerblaaie. Hierdie strome vertoon die fonteine, wat gemaak is van sirkelvormige kalksteenplate met simmetriese perforasies, wat deur ondergrondse waterleidings gevoed word en deur swaartekrag en druk werk. Daar is twee vlak kalksteenbakke wat sou dien as berging en drukkamers vir die fonteine. Hierdie fonteine ​​is nog steeds aktief gedurende die reënseisoen van November tot Januarie.
Aan weerskante van die fonteine ​​is vier groot eilande, wat noord-suid gerig is, oor die sentrale as van die watertuin. Dit toon ook die simmetriese herhaling. Die afgeplatte oppervlaktes van die eilande was bedoel vir die somerpaleise of 'waterpaviljoene'. Toegang tot die pawiljoene was oor brûe wat in die oppervlakrots gesny is.
Die agtkantige dam is op 'n punt waar die watertuin en die rotstuin bymekaarkom, nog 'n hoër vlak as die res van die watertuin. Dit is aan die voet van 'n hoë rots. Daar is 'n verhoogde podium en 'n druppelrand wat die badpaviljoen sou gevorm het. Die dam word omring deur 'n wye terras, ook agthoekig.
Die tuine van die stad Sigiriya is een van die belangrikste aspekte van die terrein, aangesien dit een van die oudste tuine ter wêreld is. Die tuine is verdeel in drie verskillende, maar gekoppelde vorms: watertuine, grot- en rotstuine en tuine met terras.
Die watertuine kan in die sentrale gedeelte van die westelike gebied gesien word. Drie hooftuine word hier aangetref. Die eerste tuin bestaan ​​uit 'n erf wat omring word deur water. It is connected to the main precinct using four causeways, with gateways placed at the head of each causeway. This garden is built according to an ancient garden form known as char bagh, and is one of the oldest surviving models of this form.
Royal Gardens: The landscaped gardens consist of water gardens, boulder gardens and terraced gardens. These well preserved gardens is a combination of the hanging gardens of Babylon, the boulder gardens of China or Japan and the water gardens of ancient Rome. The terraced garden flows down to the boulder garden and then lands on the western, precinct with the water gardens are laid out geometrically. Fountains, pools ponds, running water, aquatic flowers and birds, tropical trees that paint this area must have been a calming retreat. Die Audience Hall Rock, Cistern Rock, Cobra HoodCave en Preaching Rock found in the boulder gardens are fascinating rock carvings on a split rock boulder.