‘n Nuwe Kategismus: Vraag 9 - www.bybelkennis.co.za
All the heresies which have arisen in the Christian Church have had a decided tendency to dishonor God and to flatter man. —C.H. Spurgeon
Wat vereis God in die eerste, tweede en derde gebod?
Dat ek God as die enigste ware en lewende God ken. Tweedens, dat ek alle afgodery vermy en God nie onbehoorlik sal aanbid nie. Derdens, dat ons God se Naam met vrees en eerbied hanteer en ook sy Woord en werke eer.
[Onderstreepte gedeelte is die antwoord vir kinders.]
Jy moet die Here jou God eer en dien en net in sy Naam ‘n eed aflê. Jy mag nie ander gode aanhang nie, ook nie gode van die volke in jou omgewing nie (Deuteronomium 6:13 – 14).
God lei mense om te sien dat die God wat in die Skrif geopenbaar word en in die persoon van die Here Jesus gemanifesteer word, die God is wat die hemel en die aarde gemaak het. Die mens maak vir hom ‘n god waarvan hy hou; hy maak vir homself, as dit nie uit hout of klip is nie, van sy eie bewustheid of sy denke, ‘n god waarvan hy hou. Hierdie god is nie ernstig oor die mens se oortredings nie of straf nie die ongelowiges te streng nie. Hy verwerp vir God soos Hy is en brei uit oor ander gode – soos hy dink God behoort te wees. Die Heilige Gees, as Hy ons denke verlig, lei ons om te sien dat Jahwe God is en naas Hom is daar geen ander gode nie. Hy leer sy mense om te weet dat die God van hemel en aarde die God van die Bybel is – ‘n God wie se eienskappe gebalanseer is: barmhartigheid en geregtigheid, liefde gepaard met heiligheid, genade in waarheid en mag gekoppel aan teerheid. Hy is nie ‘n God wat net oogknip oor sonde nie, nog minder daarmee gelukkig is … maar ‘n God wat nie ongeregtigheid kan verdra nie en nie die skuldiges sal spaar nie. Dit is die groot argument vandag tussen die filosoof en die Christen. Die filosoof sê: “Ja, ‘n god as jy dan wil, maar dit is wat sy eienskappe moet wees – soos ek dit beskryf.” Die Christen antwoord: “Dit is nie ons besigheid om ‘n god te ontwerp nie, maar om die een God wat in die Skrif geopenbaar word te gehoorsaam.”
Hierdie kommentaar is deur Charles Haddon Spurgeon (1834–1892), ‘n Engelse Baptiste prediker, geskryf. Spurgeon word pastoor van die New Park Street Church (later Metropolitan Tabernacle) in Londen. Hy was slegs 20 jaar oud. Hy het dikwels vir meer as 10 000 mense sonder enige klankversterking gepreek. Hy was ‘n vrugbare skrywer en sy gedrukte werke is omvangryk. Ten tye van sy dood het hy amper 3 600 preke gepreek en 49 volumes kommentare, gesegdes. liedere gepubliseer.
Hierdie kommentaar kom uit die preek “Heart-Knowledge of God” in The Metropolitan Tabernacle Pulpit: Sermons Preached and Revised by C.H. Spurgeon During the Year 1874, Volume XX (London: Passmore & Alabaster, 1875), 674–675.
“Self-disclosure” in Concise Theology, deur J. I. Packer.
U beveel dat ek geen ander gode voor u aangesig mag hê nie. Dit wil sê, U is my Here en my God en ek moet vir alle dinge na u hande kyk. Daarom moet ek al my vertroue in U stel, dankbaar teenoor U wees, U liefhê en vrees en gehoorsaam. In al my behoeftes moet ek u heilige Naam aanroep. Ek moet hierdie geloof, liefde, gehoorsaamheid, dankbaarheid en gebede aan niemand anders behalwe aan U gee nie. O Here, dit moet ons alles met ‘n hart vol vreugde doen. Ek het goeie rede hiervoor: watter wonderlike ding is dit dat U ingewillig het om u Seun vir my te gee om my God te word.
Maar ag, liewe Vader, wat sal ek sê? In die verlede het ek u wet verbreek deur in u skepsels te vertrou, hulle aan te roep, ek het hulle liefgehad, gevrees en gehoorsaam eerder as U. In u goedheid en genade vergewe my en my afgodery van die verlede. Gee dat ek geen ander God in my hart het as net U nie, om niemand anders behalwe U te dien nie. Laat ek u Naam nie tevergeefs aanroep nie deur te vloek of om u Woord nalatig te hoor en te lees nie. Laat ek nie u waarheid en Woord ontken nie. of dit verberg as ek die geleentheid kry om u heerlikheid te bevorder en u waarheid te bevestig nie. Laat ek sien dat U wil hê dat ek my tong moet gebruik om in alle nederigheid u en u woord en u waarheid te bevestig. Laat ek met oorgawe bid en u Naam aanroep; laat ek in nederigheid u woord lees en hoor en daarvan met eerbied, trou en aandag praat; laat ek U dank en loof vir u groot barmhartigheid. Here, ek oortree U heilige, geseënde gebod soos ek dit ook in die verlede gedoen het. God, vergewe my sondes van die verlede en my huidige sondes waarvan hierdie gebod my aankla. Barmhartige Vader gee dat ek met u Heilige Gees vervul sal word om u heilige Naam, woord en waarheid in Jesus Christus lief te hê en te ken. Dat ek in al my behoeftes U heilige Naam sal aanroep; dat ek aan U al my dank gee; dat ek U sal loof en U grootmaak en U heilige Naam sal heilig as werktuig van u genade vir ewig en ewig.
Hierdie gebed is deur John Bradford (1510–1555), ‘n Engelse Protestantse Hervormer geskryf. Bradford het aan die universiteit van Cambridge gestudeer. Hy word die koninklike kapelaan vir Koning Edward VI. Toe Mary Tudor, ‘n Katoliek, die troon bestyg word hy saam met Latimer, Ridley and Aartsbiskop Cranmer gearresteer. Hy het ‘n groot reputasie as prediker gehad en ‘n groot skare het sy teregstelling bygewoon. Hy word veral onthou vir sy stelling: “There but for the grace of God goes John Bradford.” Sy werke waarvan sommige in die tronk geskryf is, sluit in briewe, oproepe, lofredes, preke en verhandelings.
Hierdie gebed kom uit “Godly Meditations: A Meditation upon the Ten Commandments” inThe Writings of John Bradford, edited by Aubrey Townsend (Cambridge: University Press, 1868), 150–157.