Chroniese Proktalgie Vervang deur Sy Subtipe Sindrome
Rektale pyn sindrome herklassifiseer
Chroniese progtaalia is 'n termyn wat gestaak is. Dit verwys na 'n toestand waarin 'n persoon die herhalende rektale pyn van minstens 20 minute ervaar, sonder dat daar 'n identifiseerbare strukturele of verwante gesondheidstoestand is om die pyn te verantwoord.
Hierdie term is gebruik totdat die Rome IV Kriteria vir Kolorektale Disorders dit in 2016 uitgeskakel het.
Dit word egter waarskynlik steeds in diagnoses en klassifikasies gesien, totdat mediese beroepe begin om die nuwe kriteria toe te pas. Hier is wat met die term bedoel is en hoe dit vervang is.
Veranderinge aan die definisie van chroniese proktalgie
Onder die Rome III-kriteria is chroniese proctalgie onderskei aan die tydsduur van die simptome van proctalgia fugax , wat gekenmerk word deur skielike skerp anorektale pyn wat minder as 20 minute duur. Chroniese proctalgie is verder onderverdeel in Levator ani-sindroom , wat gekenmerk word deur sensitiwiteit van die spierspier wanneer dit tydens 'n dokter se rektale ondersoek geraak word, en ongespesifiseerde funksionele anorektale pynsindroom as daar geen sagtheid was nie.
Toe navorsing nie afsonderlike trosse van simptome vir proctalgia fugax en chroniese proctalgia gevind het nie, is die term chroniese progtalie in Rome IV uitgeskakel. Die onderliggende meganismes en keuses van behandeling verskil egter vir hierdie sindrome, en Rome IV bevat die subtipes wat onder chroniese proktalgie as hul eie sindrome was.
Levator ani-sindroom : In hierdie vorm van chroniese progtaalie, ervaar mense teerheid op die puborektalis (spiere in jou pelvis) wanneer dit tydens die dokter se rektale ondersoek aangeraak word.
Ongespesifiseerde funksionele anorektale pyn : Hierdie vorm van chroniese progtalia word gediagnoseer as u nie so 'n teerheid op die puborektalis voel wanneer dit tydens 'n rektale ondersoek aangeraak word nie.
Proctalgia fugax : Die Rome IV klassifikasie het veranderinge in die definisie van hierdie termyn aangebring. Nou is die maksimum duur 30 minute eerder as 20 minute en die plek is in die rektum eerder as in die onderste rektum of anus.
Die simptome van hierdie sindrome word tipies ervaar as 'n lang dowwe pyn of drukagtige sensasie in die rektum, wat dikwels meer na die bokant van die rektum ervaar word. Dit kan vererger wanneer jy vir 'n lang tydperk sit en kan verlig wanneer jy opstaan ​​of gaan lê. Ongemak kan toeneem namate die dag dra, maar kom selde voor in die nag. Die pyn kan gedurende die volgende tye vaker voel:
Na seksuele omgang
Na 'n dermbeweging
Gedurende tye van stres.
Tydens langafstand reis
Vir die sindrome wat subtipes van chroniese proktalgie, funksionele gastro-intestinale afwyking (FGD) is, sal diagnostiese toetse slegs toegedien word om ander gesondheidsprobleme uit te skakel. Andersins sal dokters 'n diagnose maak op grond van simptome volgens die Rome IV-kriteria vir FGD's:
Chroniese of herhalende rektale pyn of pyn
Ongemak moet ten minste 30 minute duur
Ander oorsake van rektale pyn (strukturele of sistemiese) moet uitgesluit word
Simptome moet minstens ses maande teenwoordig wees ten minste ses maande voor.
Ten einde die teenwoordigheid van Levator ani-sindroom te identifiseer, is dit moontlik dat u dokter 'n rektale ondersoek uitvoer om te toets vir teerheid.
Die presiese rede vir hierdie toestande is tans onbekend. In die verlede is daar vermoed dat die toestand die gevolg was van chroniese spanning of inflammasie van die spiere binne die bekkenvloer , hoewel navorsingsondersteuning vir hierdie teorie beperk was. Sommige opkomende navorsing dui op die moontlike rol van dyssynergiese ontlasting , 'n toestand waarin die spiere van die bekkenvloer nie werk soos hulle behoort nie.
Faktore wat 'n persoon se risiko van die ontwikkeling van hierdie sindrome kan verhoog, sluit in:
Daar is ook 'n verband tussen chroniese progalgie en hoër depressie en angsversteurings. Dit is egter onbekend as hierdie emosionele simptome die risiko van of die gevolg van chroniese rektale pyn simptome verhoog.
Biofeedback is nou die voorkeurbehandeling vir levator ani sindroom nadat dit deur navorsing getoon is om die doeltreffendste te wees in vergelyking met elektriese stimulasie van anale kanaal en massering van die spierspiere. Elektriese stimulasie is bewys dat dit voordelig is en kan gebruik word indien biofeedback nie beskikbaar is nie. Hierdie behandelings vervang die tradisionele gebruik, wat insluit die digitale massering van die levator ani spier, spier ontspanningsmiddels, en die gebruik van sits bad , wat almal beperkte effektiwiteit toon. Chirurgie word nie beskou as 'n effektiewe behandeling vir chroniese progtaalie nie.
> Chiarioni G, Asteria C, Whitehead W. Chroniese proktalgie en chroniese pelvispynsindrome: Nuwe etiologiese insigte en behandelingsopsies " World Journal of Gastroenterology 2011 17: 4447-4455.
> Schmulson MJ, Drossman DA. Wat is nuut in Rome IV? Blaar van Neurogastroenterologie en Motiliteit . 2017; 23 (2): 151-163. doi: 10,5056 / jnm16214.