Stadsbewoners op die platteland - Nuut
Tegniek en ander aanduidings: Omgewing van Argenteuil Olieverf op doek
Prentverwysing: 94DE50060 / RF 1676
In die XIXe eeu, gee die term "voorstad" aanleiding tot 'n sekere aantal negatiewe indrukke: 'n mens kan maklik die vuilheid van bedenklike wonings, die ongerief van onvoldoende paaie, die lelikheid van stasies en hul treinspore voorstel. hel reusagtige fabrieke of onhigiëniese werkswinkels. Dit is waar dat die industriële ontwikkeling van die voorstede in die XIXe eeu is deels gekoppel aan "oordragte van onhigiëniese en omslagtige instansies".
Baie burgerlikes stel die buitewyke van Parys voor as 'n wêreld van ellende en misdadigheid, bevolk deur slegte gesinne, lappiesmakers en swerwers. Die werkers stel self aan Cayenne die "voorstedelike gevangenisse" waarin hulle werk, 'n term wat baie duidelik toon "die afstoting wat hulle gewek het, gekoppel aan die afgeleë en aan die harde werksomstandighede" (A. FAURE, onder leiding van, Die eerste pendelaars. Die oorsprong van die voorstede van Parys (1860-1940), Créaphis, 1991, p. 88).
In die XIXe eeu, is die voorstede en die omliggende dorpe ook vir Parysenaars 'n plek van ontspanning wat Flaubert en Maupassant ontlok, sowel as Zola en die broers Goncourt. Die impressioniste, Monet en Renoir aan die hoof, het graag hierdie verskillende ruimtes van ontspanning, geselligheid en plesier verteenwoordig 'n paar kilometer van die stad af.
Wat 'n kontras tussen die rook van die fabrieke en die treine, die swart newels wat die buitewyke van die land omhul het reis na die rand van die nag, en die vrolike kleure hiervan Papavers, geskilder deur Monet in 1873!
Die palet is helder en blink: die doek is verdeel tussen die lug, 'n helderblou ondanks die wolke, en 'n effens golwende reliëf waar honderde papawers, helder kolle van vermiljoen, op die liggroen agtergrond van die gras. Dit is 'n aangename stap om te loop: 'n vrou in swart en haar kind is op die punt om af te kom van 'n heuwel af wat die landskap oorheers, voorafgegaan deur ongeveer dertig meter deur 'n ander moeder en haar seuntjie. Hierdie een, geklee in 'n elegante mauve rok, het 'n parasol wat haar nie veel bedien nie; langs hom loop die kind, 'n ruiker papawers in sy hand.
Die toneel is rustig, familie en bourgeois. Deur gebruik te maak van 'n skildery wat spreek tot "die sintuie en nie meer net tot [die] gedagte nie" (P. DORBEC, Landskapkuns in Frankryk. Opstel oor die evolusie daarvan aan die einde van die 18de eeue eeu aan die einde van die Tweede Ryk, Laurens, 1925, p. 73), deur die kyker die varsheid van die gras, die lig van die lug en tot by die temperatuur te laat voel, deur hom te verdiep in 'n natuur wat uit die lewe geneem is, kommunikeer die kunstenaar hom die plesier wat wandelaars ervaar , verlore in hierdie blommerige en ongerepte platteland, met niks anders wat hulle herinner aan die beskawing dat 'n groot gebou op hande is nie.
Die onmiddellike spel en die ligspel van hierdie sintuiglike skildery gee lewe aan die landskap van Argenteuil, 'n dorpie in Val-d'Oise waar Monet 'n eiendom verkry het voordat hy na Giverny verhuis het. Hierdie bekoorlike voorstad verwelkom sowel die uitstappies van welgestelde Paryse families as die skilderagtige navorsing van Monet: die kunstenaar sal talle uitsigte lewer oor brûe, spoorwegadvate, dokke en regatta's. Rondom Parys het ander dorpe min of meer gespaar van industrialisering die Impressioniste geïnspireer: Renoir geskilder in Argenteuil, Chatou en Rueil, Sisley ook in Argenteuil, maar ook in Moret, Saint-Mammès, Bougival en Marlotte.
Hierdie dorpies, wat die Paryse agglomerasie nie bereik het nie, lyk ver van die voorstede waarin die werkers al hoe meer saamdrom; maar deur elegante burgerlike vroue saam met hul seun in die holte van grasvalle op 'n uitstappie te hou, Papavers deur Monet simboliseer minder die triomf van ongerepte natuur as die oorheersing van die stad oor die platteland.
Georges DUBY (regie), Geskiedenis van stedelike Frankryk, t. 4, Die stad van die industriële era, Parys, Le Seuil, 1983.
Alain FAURE (regie), Die eerste pendelaars. Die oorsprong van die voorstede van Parys (1860-1940), Parys, Créaphis, coll. "Vergaderings by Royaumont", 1991.
Pierre FRANCASTEL, Impressionisme, Parys, Denoël, Gonthier, 1974.
Ivan JABLONKA, "Die inwoners van die platteland"
Vind hierdie werk in die MOOC "Impressionisme, van skandaal tot wyding". Elke kursus is georganiseer volgens 'n spesifieke tema en bevat dokumentêre bronne in die vorm van video's en leeraktiwiteite. Aan die einde van elke reeks laat deelnemers 'n prettige vasvra toe om die kennis wat hulle opgedoen het self te beoordeel.