Die gemiddelde Kanadese volwassene verbruik meer as verdriedubbel die daaglikse limiet van 25g bygevoegde suiker wat deur die Wêreldgesondheidsorganisasie aanbeveel word. (Unsplash / muhammad ruqiyaddin), CC BY-SA
Ons is lief vir soetgoed. Maar te veel suiker in ons diëte kan lei gewigstoename en vetsug, Tik 2-diabetes en tandbederf. Ons weet dat ons nie lekkergoed, ys, koekies, koeke en soet drankies moet drink nie, maar dit is soms moeilik om te weerstaan.
Dit is asof ons brein hard bedraad is om hierdie kosse te wil hê.
As neurowetenskaplike fokus my navorsing op hoe moderne 'obesogeniese' of vetsugbevorderende diëte verander die brein. Ek wil verstaan ​​hoe dit wat ons eet, ons gedrag verander en of breinveranderings deur ander lewenstylfaktore verminder kan word.
U liggaam het suiker - glukose om presies te wees. Glukose kom van die Griekse woord glukos wat soet beteken. Glukose brandstof in die selle wat ons liggaam uitmaak - insluitend breinselle (neurone).
3D illustrasie van neurone in die menslike brein. (Shutter)
Dopamien "slae" van die eet van suiker
Op 'n evolusionêre basis was ons primitiewe voorouers aasdiere. Suikerryke kosse is uitstekende energiebronne, so ons het soet kosse veral aangenaam gevind. Voedsel met onaangename, bittere en suur smaak kan onryp, giftig of verrottend wees, wat siekte kan veroorsaak.
Dus om ons oorlewing as 'n spesie te maksimeer, het ons 'n aangebore breinstelsel wat ons soos soet kosse maak, aangesien dit 'n wonderlike bron van energie is om ons liggame aan te vul.
As ons soet kosse eet, word die beloningstelsel van die brein genoem mesolimbiese dopamienstelsel - word geaktiveer. dopamien is 'n breinkemikalie wat deur neurone vrygestel word en kan aandui dat 'n gebeurtenis positief was. As die beloningsisteem aan die gang is, versterk dit die gedrag - wat ons waarskynliker maak om hierdie aksies weer uit te voer.
Dopamien "treffers" as gevolg van die eet van suiker bevorder vinnige leer om meer van hierdie kosse te vind.
Ons omgewing is deesdae vol met soet, energieryke kosse. Ons hoef nie meer hierdie spesiale suikerhoudende voedsel te voer nie; hulle is oral beskikbaar. Ongelukkig is ons brein steeds baie funksioneel soos ons voorouers, en hou hy van suiker. Wat gebeur dus in die brein as ons te veel suiker verbruik?
Kan suiker die brein weer bedraad?
Die brein is gedurig hervorm en herbedraai homself deur 'n proses genaamd neuroplastisiteit. Hierdie herbedrading kan in die beloningstelsel plaasvind. Herhaalde aktivering van die beloningsweg deur medisyne of deur baie suikeragtige kos te eet, veroorsaak dat die brein aanpas by gereelde stimulasie, wat tot 'n soort verdraagsaamheid lei.
In die geval van soet kosse, beteken dit dat ons meer moet eet om dieselfde lonende gevoel te kry - 'n klassieke kenmerk van verslawing.
As u voedsel met 'n hoë suiker gereeld eet, kan dit drang verhoog. (Shutter)
Voedselverslawing is 'n kontroversiële onderwerp onder wetenskaplikes en klinici. Alhoewel dit waar is dat u fisies afhanklik kan wees van sekere medisyne, word daar gedebatteer of u wel kan wees verslaaf aan kos wanneer u dit nodig het vir basiese oorlewing.
Die brein wil suiker hê, dan meer suiker
Ongeag ons behoefte aan voedsel om ons liggame aan te wakker, ervaar baie mense drang na voedsel, veral as hulle gestres, honger is of bloot 'n aanloklike uitstalling van koeke in 'n koffiewinkel het.
Om die begeerte te weerstaan, moet ons ons natuurlike reaksie om hierdie smaaklike kos te geniet, belemmer. 'N Netwerk van inhiberende neurone is van kritieke belang om gedrag te beheer. hierdie neurone is gekonsentreer in die prefrontale korteks - 'n sleutelarea van die brein wat betrokke is by besluitneming, impulsbeheer en vertraagde bevrediging.
Inhibierende neurone is soos die rem van die brein en stel die chemiese GABA vry. Navorsing by rotte het getoon dieet van hoë suiker kan die remmende neurone verander. Die suikervoedende rotte kon ook nie meer hul gedrag beheer en besluite neem nie.
Wat belangrik is, dit wys dat wat ons eet ons vermoë om versoekings te weerstaan, kan beïnvloed, en dit kan dien as gevolg van die verandering van dieet vir mense.
In 'n onlangse studie is mense gevra om dit te beoordeel hoeveel hulle graag hoë-kalorie-versnaperingskos wou eet as hulle honger gevoel het teenoor wanneer hulle onlangs geëet het. Die mense wat gereeld 'n dieet met 'n hoë suiker-suiker geëet het, het hul drang na peuselkos hoër geëvalueer, selfs as hulle nie honger was nie.
Dit dui daarop dat die eet van suiker met 'n hoë suiker gereeld die begeerte kan versterk - wat 'n bose kringloop skep van meer en meer van hierdie kosse.
Suiker kan die vorming van geheue ontwrig
'N Ander breinarea wat geraak word deur dieet met 'n hoë suiker, is die hippokampus - 'n sleutel geheue sentrum.
Beïnvloed u ontbyt u geheue? (Unsplash / ashwin vaswani), CC BY
Navorsing toon dat rotte wat diëte met 'n hoë suiker eet, was minder in staat om te onthou of hulle voorheen voorwerpe op spesifieke plekke gesien het.
Die suiker-geïnduseerde veranderinge in die hippocampus was albei 'n vermindering van pasgebore neurone, wat noodsaaklik is vir kodering van herinneringe, en toename in chemikalieë gekoppel aan inflammasie.
Hoe kan u brein teen suiker beskerm word?
Die Wêreldgesondheidsorganisasie beveel aan dat ons ons inname van bygevoegde suikers beperk vyf persent van ons daaglikse kalorie-inname, wat 25g (ses teelepels) is.
Met inagneming van die gemiddelde Kanadese volwasse verbruik 85g (20 teelepels) suiker per dag, dit is 'n groot verandering in dieet vir baie.
Wat belangrik is, die neuroplastisiteit van die brein laat dit toe om hervestig te word in 'n mate nadat die dieet suiker verminder het liggaamlike oefening kan hierdie proses versterk. Voedsel wat ryk is aan omaga-3-vette (wat in visolie, neute en sade aangetref word) is ook neurobeskermend en kan breinkemikalieë verhoog wat nodig is om nuwe neurone te vorm.
Alhoewel dit nie maklik is om gewoontes te verbreek soos om altyd nagereg te eet of om jou koffie te verdubbel nie, bedank u brein u dat u positiewe stappe gedoen het.