vandag het die koel | SusanSmith
vandag het die koel
Januarie 21, 2012 by Susan Smith	in nuwe gedigte and tagged afrikaans,Biogregionalism,Ecopoetics,Ekopoësie,Poësie,susan smith
bewuswees van alle skakerings van
grys   wolkgrys    misgrys   meeugrys   veergrys
watergrys    brandergrys     skuimgrys
rotsgrys   klipgrys   klipskeurgrys
sandgrys  skulpgrys  skulpgruisgrys
my sinne gevind
op die plek:  keiserstrand 34km wes van
oos-londen  oos-kaap suid-afrika 32°58' suid
waar my voete kaal
in die blootgestelde tussengetysone
in die skulpgrysstrand
Foto: ©Susan Smith
“There is dual tension at work in […] bioregional poems. At some moments the poem is an account of the world-as-it-is, at other moments a idiosyncratic self emerges like a sprite. Yet, the poem announces a concerted effort to write as a way to displace self from phenomenal experience. “ There is a strive “[…] for a poetics in which these two acts – of being, and of ‘letting be’ – work in concert. “ The use of “[…] the journal as a site of poetry, time – marking and framing the place and materials surrounding the writing. With […] clarity, the here and now surface: native animals, plants, waters, people, moon and sky interwoven with thoughts, the mind working. The poem is porous, a duration. Not a slice of life, but an instance of inhabiting […]a site of ecological being.”
Russo, Linda. (n.d.). Writing Within: Notes on Ecopoetics as Spacial Practice. In: How2, 3(2).
← as die son stilstaan (2)
keiserstrand tafoni →
4 thoughts on “vandag het die koel”
kruger01De Waal Venter sê:
Januarie 22, 2012 om 3:15 nm
Hallo Susan. Die herhaling van “grys” in sy vele kombinasies werk goed in hierdie gedig. Die woord word ‘m metafoor van die verskillende materiale wat in die gedig benoem word: sand skulpe ens.
Dit is ‘n treffende manier om ‘n toneel te skilder – met die gebruik van een woord waaraan daar telkens ‘n nuwe een geheg word om die oog oor die landskap te laat skuif. Dan aan die einde word die landskap in verband gebring met die mens – die kaalvoete bring die leser onmiddellik tot die besef van nie net die mens se blootgesteldheid en kwesbaarheid nie, maar ook die van die hele omringende ekologie. Ek sou sê dit is ‘n baie goeie voorbeeld van ekopoësie hierdie.
Susan Smith sê:
Januarie 22, 2012 om 8:06 nm
De Waal, baie dankie vir die kommentaar. Komende van jou wat al soveel groen gedigte geskryf het, voel ek geëerd. Ek het ook probeer om die enumerasietegniek in te span en die voete wat ín die aarde inwurm, is veronderstel om die ingebedheid in en samehang van die digter met die natuur uit te druk – “writing within”. Die spesifieke plekaanduiding is veronderstel om aan te sluit by die “regionalism” waarvan die ekokrtici praat (ek soek nog na die juiste en mooi Afrikaanse vertaling van die term). Ongelukkig het die blog nie my spel met ruimte in terme van spasiërings toegelaat nie – bladspasie wat landskap word, ‘n kyk wat die oog vanaf die wydste reëls laat naderkom ondertoe, tot by die kleinste reël, wat saamhang met die skakerings van grys wat progressie toon vanaf die wolke tot die voete . Maar nou doen ek alles wat ‘n digter nié moet doen nie: om te verduidelik. Die gedig moet maar self praat. Groete, Susan .
Januarie 23, 2012 om 5:56 vm
Ja, weer eens, ek dink die gedig slaag met wat jy in jou kommentaar aanraak.
Wat “regionalism” betref – ons het mos die mooi, aardse woord “kontrei” in Afrikaans. Mens kan seker praat van “kontrei-vaste”, “kontrei-gerigte”, “kontrei-soortig” ens. Die Afrikaanse term hoef mos nie op ‘n “-ism” te eindig soos die Engels nie. Waarom die Engels slaafs navolg?
Jy kan dalk die ruimtelike probleem oorbrug deur die gedig op ‘n bladsy te rangskik presies soos jy dit wil hê, en dan die bladsy te skandeer. Dan plaas jy die gedig as grafika, in JPG of ‘n ander formaat.
Januarie 23, 2012 om 1:39 nm
“Kontrei” is pragtig. Al die variasies wat jy aanbeveel klink vir my goed – “kontreisoortige ekopoësie” – dit val goed op die oor. Dankie vir die praktiese wenke met betrekking tot die uitleg. Ek is nog maar ‘n groentjie (!) hier op die blog en leer so algaande. Ek beskou hierdie blog as ‘n plek vir litte rek en vingeroefeninge. Die gedigte weerspieël ook nie noodwendig ‘n finale weergawe nie. Tot dusver geniet ek die ‘uitstappie’ terdeë.
Dankie vir die lekker gesels! 🙂