Afrikaans | Chessalee
Posted in Afrikaans, Chess, tagged Afrikaans, South Africa, Suid-Afrika on 07/03/2016|
4 Comments »	This is precious. This male person pretends to speak a foreign language and the lady doesn’t understand him. She keeps on trying to figure out what he wants. So she asks him to speak Afrikaans – or… okay, I won’t repeat her words at the end… Afrikaans speaking people will really love this video. In South Africa, there’s more than 6 million people speaking Afrikaans – and they are from difference races. Read Full Post »
Posted in Afrikaans, Afrikaanse gedigte, chess games, gedigte, poems, Poetry, tagged Afrikaans, Afrikaans poems, Afrikaans poetry, chess games, gedigte, Poetry on 14/08/2015|
6 Comments »	This is one of my own poems. It is a cento. A cento is a poem written using other author’s lines or passages. This ‘cento’ though has been written using my own poems. The poems I used are all from my Afrikaans poems. I do write English too, but as I said before, it’s just playing with words. I don’t try to be professional. I decided a few years ago to do my ‘bit’ for Afrikaans on the 14th August every year. Unfortunately, it didn’t happen last year and I couldn’t let another year go by without having one on this day! This is the history behind the 14th August.
The Genootskap van Regte Afrikaners (Afrikaans for “Society of Real Afrikaners”) was formed on 14 August 1875 in the town of Paarl by a group of Afrikaans speakers from the current Western Cape region. From 15 January 1876 the society published a journal in Afrikaans called Die Afrikaanse Patriot (“The Afrikaans Patriot”) as well as a number of books, including grammars, dictionaries, religious material and histories. Die Afrikaanse Patriot was succeeded in 1905 by today’s Paarl newspaper. You can read more about this Society on this link on the site of Wikipedia.
If you are Afrikaans, I hope you enjoy these couple of lines.
In gietende reën sypel my gedagtes: eindloos!
van sondeurdrenkte landskappe
in die galery van my stille gemoed.
My opgevoude gedagtes steek vas
en onderhou my geheue
wat onvermydelik verstrengel is
en soos gister
vind jy my siel op haelwit wolke;
my gedagtes wentel om die aura van my taal
en rol ragfyn ligstraaltjies voor my uit:
wat die tuimelende bergstilte
laat rol oor die dansende blou waters
na die holtes van my gedagtes.
==Nikita 14/08/2015 Mantovani is one of my real big favourites. On this video you’ll find a whole library of his music to keep you company. I hope you enjoy!
If you are a regular reader of my blog, you would know that I do play chess myself too. I’ve blogged quite a few chess games in the past. This is one of my most recent chess games on chess.com Time is little to play rated chess games and I was tricked into this game, but managed to escape the worst. Rated games involve more concentration and I tend to play friendlies just for fun and I feel I can ‘escape’ or shut down from normal work and enjoy the game. I like how I managed to checkmate my opponent, though he was very close to checkmate me! I played white in this game – not my favourite colour, as I discovered I play better games when I play black. If you are interested, please click here to play through the game. If you are a chess player yourself, please feel free to leave a comment and Dan, if you read here, you might want to analyse my game…hehe.
Posted in Afrikaans, Boer War, Boer War Women, Boere-oorlog, concentration camps, Poetry, tagged Afrikaans, Boer War, Boere-oorlog, concentration camps, gedigte, Poetry on 22/08/2013|
6 Comments »	Picture from FB: Mother with her dead child – Boer War: Concentration camps. I was so shocked when I saw this picture. How this mother must have felt and the poor little kids. This is what went through my mind:
White tents, white ant hills.
Strange, awkward stenches fills the war-torn air
Weak, but still proud, with no disinfectant
Sitting around in poverty: deprived!
Waiting for food. Waiting for water.
Humiliation. Disgrace. Filth.
Dead bodies carrying along white rows
They don’t care, they don’t think!
They can’t think. They kill.
The pain inside: it cuts deep, very deep.
No sound. No breath. No life.
No words. Only thoughts.
Blue vitriol, no food.
Children crying, children dying
Hunger screams, hunger wails
Endless waiting and timeless prayers.
Shock. Horror. Pain.
Panic. Fright. Terror.
God! My child is dead!
Footsteps. No words.
Empty arms. Eyes watching.
Another seepkissie will arrive soon
Posted in Afrikaans, Afrikaanse taal, gedigte, Vigs, tagged Afrikaans, Afrikaanse Taal, gedigte, HIV, Vigs on 18/08/2013|
6 Comments »	image:kerkbode.co.za
Die beklemmende gedagte:
onbewustelik ‘n verbintenis
In die binneste
van jou siel:
jou fisieke, jou psige
vasgevang – die vrees
vasgeknoop – die woede
Ingelaat en toegelaat,
grusaam en gruwelooslik
deurboor dit jou vlees.
Sirkelend alom jou siel:
melaatsheid en dilemmas
lugleegtes van pleidooie.
Slagoffer van die dood.
Nadat ‘n blogleser, Azile, op hierdie link ‘n versoek gerig het, het ek ‘gehoor’ gegee. Sy het gevra vir ‘n gedig oor ‘Vigs’, in Afriaans. Wel, soos almal teen hierdie tyd weet – dat ek nie ‘n professionele digter is nie, en ek wou my ook nie laat afsit deur hierdie ‘doktor‘ na wie ‘Brieweuitdievreemde‘ verwys nie- hoop ek die geskribbel maak vir jou sin. Dus, as jy ‘n professionele digter is – of kenner van Afrikaans – lees asseblief met ‘ander‘ ogies na hierdie ‘geskribbel’. Vir die dokters wil ek graag sê: Spandeer jul etenstye deur Opperman se Groot Verseboek en Verswêreld te lees. Alhoewel daar ‘n paar ‘moderne‘ byvoegings in Verswêreld is wat ek nie dink daar behoort te wees nie – my opinie. ‘n Ander vraag: Hoe word ‘n Eugene Marais prys toegeken aan ‘n digter wat sy taal meng, dan nog ook erg onsmaaklike Afrikaanse woorde in sy gedigte inwerk? Yuk! Wat sou EMarais daarvan gedink het? <sug, watter tipe beoordeelaars het ons in Afrikaans vandag? Red Afrikaans….iemand, asseblief>
English readers: I was asked by Azile, on the above link for an Afrikaans poem about Aids, this is what this entry is about.
Die beiteltjie – The Little Chisel
Posted in Afrikaans, Beiteltjie, gedigte, NP van Wyk-Louw, South Africa, tagged Afrikaans gedigte, Beiteltjie, geweld, NP van Wyk-Louw, South Africa, Suid-Afrika on 18/02/2013|
2 Comments »	Die Beiteltjie
Ek kry ’n klein klein beiteltjie,
Ek sit ’n klippie op ’n rots:
– mens moet jou vergewis:
’n beitel moet kan klip breek
as hy ’n beitel is –
so skoon soos langs ’n voeg:
en kloof hom wortel toe –
só moet ’n beitel slaan
…from the day I see the night
far beyond opening up
within a crack that from my chisel
runs through to the stars
met ’n bars wat van my beitel af
dwarsdeur die sterre loop
Klik die link vir NP van Wyk Louw huldeblyk-dokument.
Van Wyk Louw – one of the most distinguised Afrikaans poets– I agree with Breyten Breytenbach. ‘The chisel, a metaphor for the poetic word – splits a stone, then the rock under the stone, then the earth beneath the rock, then the poet’s country, then the planet, until… …from the day I see the night
runs through to the stars [Breytenbach]
Lees HIER ‘n breedvoerige verduidelik oor Die Beiteltjie op Oulitnet.
‘n Pragtige gedig – In die dokument verskyn heelwat feite en inligting oor van Wyk Louw. Ek het ook Cecile Cilliers se artikel raakgelees op die internet en kan met haar en van Wyk Louw saamstem met: ‘n Donker naat loop deur my land. Verward deur die donker naat van ons geweld
Die donker naat loop deur my land / en kloof hom wortel toe – Dít is die eerste twee versreëls van die vierde strofe van N.P. van Wyk Louw se “Die Beiteltjie”, waarskynlik een van die bekendste gedigte in die Afrikaanse letterkunde. Dit word vertel, of miskien het hy dit self in Rondom eie werk vertel, dat die gedig volledig een Kaapse oggend na hom gekom het. Hy was te voet op pad universiteit toe, toe die woorde plotseling in sy kop verskyn. Agter sy lessenaar het hy dit heel en in sy geheel neergeskryf.
Die eenvoud van die gedig ten spyt, laat hy hom nie maklik verklaar nie. Die beiteltjie dui glo op die woord en die mag van taal – meer as wat dit vir die swaard moontlik is, kan dit wêrelde verander. Maar die gevare wat taal inhou, bly nie uit nie.
Daardie versreël, die eerste reël van die rubriek, bly die hele week in my kop dreun: die donker naat loop deur my land…
Ek raak stram om te lag, staan verward, verneder en gedeprimeer deur die donker naat van geweld wat deur my land loop, en wat besig is om gesinne, families, gemeenskappe, uit mekaar te ruk. Is dít wat van ons geword het?
Amalie bel uit Amerika: Mamma, wat gaan aan? Op elke voorblad, The New York Times, The Philadelphia Inquirer, USA TODAY, word die gewelddadigheid van Suid-Afrika uitgebasuin.
In 1994 nog die liefling van die wêreld, 20 jaar later opnuut die muishond. Natuurlik is daar ’n yslike hap leedvermaak. Net soos ons leedvermakerig vertel het van die bloeddorstige skietery in die VSA, van die verskrikking van die busverkragting in Indië.
Maar met of sonder die veroordelende woorde van die buitelandse verslaggewers – tot van Fidji het hulle glo gekom – het dit tyd geword dat ons lank en eerlik en ondersoekend na onsself en na ons gemeenskappe kyk. Sonder die gewone skindernuus. Want elkeen het ’n eiertjie te lê, ’n stuiwer in die armbeurs te gooi, of dit nou die dood an Anene of van Reeva is, ons práát daaroor. Ons praat ja, blý praat, maar wat dóén ons?
Hoeveel sulke berigte, hoeveel sulke stories kan ’n volk se psige verduur voordat dit gewoon aan die werklikheid onttrek? Of erger nog, mettertyd alles gewoond word, hoe grusaam ook al? Is ons dan nie bereid om verantwoordelikheid vir ons land te aanvaar nie?
Tydens die apartheidsjare is daar groepe gevorm – Vroue vir Vrede, Kontak, Black Sash, Vroue vir Geregtigheid – wat daadwerklik vir ’n nuwe, beter Suid-Afrika gewerk het. Moet dit nie maar weer gebeur nie? Kán dit weer gebeur?
Soms vrees ek geweld het in ons bloed kom sit, eie geword aan ons mense en ons land. En dit kloof hom wortel toe.
In die wit nag bid ek saam met Dawid: Laat my weer blydskap en vreugde belewe…
My binneste word stil
Posted in Afrikaans, Boemelaar, gedigte, tagged Afrikaans, Boemelaar, gedigte, kort verhaal on 18/02/2013|
1 Comment »	anzelgerber.wordpress.com/2012/05/03/boemelaar-n-storie-wat-ek-net-moes-oorvertel
Ek het vanoggend weer bewus geraak van ‘n 2007-inskrywing, nadat ek gesien het dat die inskrywing ‘n hele paar ‘besoekers’ gehad het. Dis ‘n gedig wat ek in die vroeë tagtigs geskryf het na aanleiding van ‘n kort verhaal wat in een van die plaaslike tydskrifte gepubliseer was. My prentjie by die inskrywing het ‘verlore’ geraak en met ‘n google-soektog, het ek hierdie verhaal gekry en daar en dan besluit dit moet ook ‘n ‘gedig’ kry. Hier is ‘n nog ‘n gedig by die verhaal wat ek so pas gevind het. Ek hoop jy hou daarvan. Lees eers die verhaal – dis nogal ‘n storie wat jou ‘vang’. Ek het dit geniet.
‘n Vreemde slenter langsaam verby
hare in toutjies en slierte opgerol
moeë plooie, oë op skrefies teen die skerp sonstrale
stadig krap-krap hy my gedagtegang rond.
Herkenbare momente, oomblikke van draai en wag
opflikkerende name en tasbare gevoelens
met onbeantwoorde sugte – vir later.
Momentum, metaal, glas en splinters
bewegende kreune, die oë van vervloeë
sirenes, histerie, skerper en slegter
oë wat vervaag, verdwyn in die niet
my binneste word stil…
Posted in Afrikaans, Afrikaans poems, N P van Wyk Louw, Straatfluitjie, Winter, tagged Afrikaans, Afrikaanse gedigte, N P van Wyk Louw, seasons, Straatfluitjie, Winter, Winter gedig on 23/12/2012|
7 Comments »	Picture: ecopreneurist.com