Henry Wirz gehang vir moord - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2022
Op 10 November 1865 word Henry Wirz, 'n Switserse immigrant en die bevelvoerder van die Andersonville -gevangenis in Georgië, gehang vir die moord op soldate wat tydens die burgeroorlog daar opgesluit was.
Wirz is in 1823 in Switserland gebore en verhuis na die Verenigde State in 1849. Hy woon in die suide, hoofsaaklik in Louisiana, en word 'n dokter. Toe die burgeroorlog uitbreek, het hy by die Vierde Louisiana -bataljon aangesluit. Na die Eerste Slag van Bull Run, Virginia, in Julie 1861, bewaak Wirz gevangenes in Richmond, Virginia, en word opgemerk deur inspekteur -generaal John Winder. Winder het Wirz na sy departement oorgeplaas, en Wirz het die res van die konflik saam met krygsgevangenes deurgebring. Hy beveel 'n gevangenis in Tuscaloosa, Alabama; begeleide gevangenes rondom die Konfederasie; uitruilings met die Unie hanteer; en is gewond in 'n koetsongeluk. Nadat hy teruggekeer het na diens, het hy na Europa gereis en waarskynlik boodskappe aan die Konfederale gesante gestuur. Toe Wirz vroeg in 1864 in die Konfederasie terugkom, het hy die verantwoordelikheid vir die Andersonville -gevangenis, amptelik bekend as Camp Sumter, gekry.
Terwyl beide kante gevangenes onder haglike omstandighede opgesluit het, verdien Andersonville spesiale vermelding vir die onmenslike omstandighede waaronder sy gevangenes aangehou is. 'N Opslag het duisende mans op 'n dorre, besoedelde stuk grond gehou. Barakke is beplan, maar nooit gebou nie; die mans het geslaap in 'n tydelike behuising, genaamd 'shebangs', gemaak van afvalhout en komberse wat min beskerming teen die elemente bied. 'N Klein stroompie vloei deur die verbinding en verskaf water aan die soldate van die Unie, maar dit word 'n put van siektes en menslike afval. Erosie wat deur die gevangenes veroorsaak is, het die stroom in 'n groot moeras verander. Die gevangenis was bedoel om 10 000 mans te huisves, maar die Konfederate het dit teen Augustus 1864 met meer as 31 000 gevangenes gepak.
LEES MEER: Andersonville
Wirz het toesig gehou oor 'n operasie waarin duisende gevangenes gesterf het. Gedeeltelik 'n slagoffer van die omstandighede, het hy min hulpbronne gekry, en die Unie het in 1864 die uitruil van gevangenes gestaak. Toe die Konfederasie begin oplos, was voedsel en medisyne vir gevangenes moeilik bekombaar. Toe die woord oor Andersonville uitlek, was Noordelikes geskok. Digter Walt Whitman het van die oorlewendes van die kamp gesien en geskryf: 'Daar is dade, misdade wat vergewe kan word, maar dit is nie onder hulle nie.'
Wirz word aangekla van sameswering om die gesondheid en lewens van soldate van die Unie en die moord te beseer. Sy verhoor begin in Augustus 1865 en duur twee maande. Tydens die verhoor is ongeveer 160 getuies geroep om te getuig. Alhoewel Wirz wel ongeërgd was teenoor Andersonville se gevangenes, was hy deels 'n sondebok en 'n paar bewyse teen hom was heeltemal vervaardig. Hy is skuldig bevind en op 10 November in Washington, DC, ter dood veroordeel, het Wirz na bewering aan die bevelvoerder gesê: 'Ek weet wat bevele is, majoor. Ek word gehang omdat ek hulle gehoorsaam het. " Die 41-jarige Wirz was een van die min mense wat skuldig bevind en tereggestel is vir misdade wat tydens die burgeroorlog gepleeg is.
Ontstellende FOTO'S toon die BRUTALE werklikheid van teregstellings voor die afskaffing van die doodstraf
Publieke domein / mediadrumworld.com
Die teregstelling van kaptein Henry Wirz in Washington in November 1865
Die foto's toon hoe kaptein Henry Wirz in Washington DC gehang word met die Capitol -koepel op die agtergrond, asook ander mans wat in die Verenigde State gehang word.
Ander grusame foto's toon die praktyk van teregstelling wat oor die hele wêreld uitgebrei word, terwyl Kubaanse gevangenes teen 'n muur staan ​​om geskiet te word, afgesnyde koppe van Chinese misdadigers in 'n middedorp op die spel gelaat word en Italiaanse soldate wag om in 1911 twee Arabiese spioene in Tripoli te skiet. .
Die grimmige beelde dien as 'n herinnering aan hoe brutaal die lewe was toe die doodstraf in bykans alle lande in die wêreld van krag was - maar in die 21ste -eeuse staat is die getal gesanksieerde moorde tans op die hoogtepunt van die afgelope drie dekades.
Die doodstraf het in die Verenigde Koninkryk geëindig toe die The Murder (Abolition of Death Penalty) Act 1965 in werking getree het, hoewel die doodstraf vir moord tot 1973 in Noord -Ierland oorleef het.
Die wet het die doodstraf vervang met 'n verpligte lewenslange gevangenisstraf.
Die wet het vier ander kapitaalmisdrywe oor die hoof gesien: hoogverraad, "seerowery met geweld" (seerowery met die doel om ernstig te beseer of te veroorsaak), brandstigting in die skeepswerwe van Her Majesty en rsquos en spioenasie, asook ander kapitaalmisdrywe onder militêre wet.
Die doodstraf is eers in 1998 finaal in die Verenigde Koninkryk afgeskaf deur die Wet op Menseregte en die Wet op Misdaad en Wanorde.
Kubaanse gevangenes staan ​​tou teen 'n muur om in Santiago geskiet te word
Koppe van onthoofde misdadigers word in 1901 deur rye vasgemaak aan stokke naby West Gate, China
Die laaste teregstellings in die Verenigde Koninkryk was egter in Augustus 1964 weens moord.
Die doodstraf is steeds algemeen in baie lande, waaronder China, Iran, Noord -Korea, Jemen en die VSA, wat die enigste G7 -land is wat nog mense teregstel.
In die jongste syfers wat Amnesty International verskaf het, is minstens 1 634 mense in 2015 in 25 lande tereggestel.
Dit is die hoogste aantal teregstellings wat sedert 1989 aangeteken is. Die meeste teregstellings het in die volgorde in China, Iran, Pakistan, Saoedi -Arabië en die VSA plaasgevind.
Italiaanse soldate voer Arabiere tereg op 'n strand tydens die Turco-Italiaanse oorlog
China was steeds die grootste teregstelster ter wêreld, maar die werklike omvang van die doodstraf in China is onbekend, aangesien hierdie gegewens as 'n staatsgeheim beskou word, sluit die syfer van 1,634 die duisende teregstellings wat vermoedelik in China uitgevoer is uit.
As China uitgesluit is, het byna 90% van alle teregstellings in slegs drie lande plaasgevind en Iran, Pakistan en Saoedi -Arabië.
Vakbond- en Konfederale troepe wat as gevangene aan die teenoorgestelde kant gevange geraak het, het teëgekom en na langdurige verblyf in die kampe wat opgerig is om hulle te huisves, gestaak. Nie een van die twee partye het hulself onderskei in die behandeling van sy gevangenes nie, nog 'n weerspieëling van die diepgaande antagonisme wat elke kant vir die ander gevoel het. Van al die gevangenisse waarin siektes, swak kos en wanhoop duisende gevangenes se lewens geëis het, was die een so erg dat sy kommandant verhoor en opgehang is vir oorlogsmisdade na die konflik.
Vandag algemeen bekend as Andersonville, was dit amptelik aangewys as Camp Sumter en is in Februarie 1864 geopen. was min kos en die voedsel wat beskikbaar was, was van 'n swak gehalte. Skeurbuik, wat veroorsaak word deur 'n gebrek aan vitamien C, was groot in die kamp; baie gevangenes het berig dat hulle hul eie tande met hul kaal hande kon trek as gevolg van tandvleis en kake wat deur die siekte verswak is.
In 1864 het dr. James Jones deur die kamp getoer en toestande was so haglik dat hy 'n brief aan die Konfederale Chirurg -generaal waarin die toestande daar was, geskryf het. Sommige verskonings het sedertdien gepostuleer dat die kommandant, Henry Wirz, nie aanspreeklik was vir die hongersnood in die kamp nie, want daar was nie kos om te eet nie, maar dr Jones het in sy brief opgemerk dat Wirz self gesond was, goed gevoed , met toegang tot baie vars vrugte en groente, en blykbaar onverskillig vir die lot van die gevangenes.
Wirz is ook daarvan beskuldig dat hy gevangenes gemartel het. Straf vir oortredings van reëls soos diefstal van voedsel of komberse, insluitend die hang van duime, sweep en handelsmerk. Daar moet op gelet word dat al hierdie strawwe ook teenwoordig was in die strydende leërs van die dag, en diefstal is dikwels gestraf in die leër van die Unie deur die wangedrag op te hang of te skiet.
Wirz is beskuldig van oorlogsmisdade, waaronder die moord op verskeie gevangenes, die fisiese mishandeling van ander, en omdat hy alle gevangenes van kos, water en mediese voorrade en aandag ontneem het. Ondanks die oorweldigende getuienis dat hy nie persoonlik die misdade gepleeg het waarvoor hy beskuldig is nie en 'n verdere getuienis dat die tekort nie sy ontstaan ​​was nie, is hy deur 'n militêre tribunaal skuldig bevind en deur die hang wat op 10 November 1865 uitgevoer is, ter dood veroordeel.
Op hierdie datum in 1865 het Henry Wirz, die Konfederale kommandant van die berugte Andersonville krygsgevangekamp in Georgië, is opgehang na die oorlogsmisdaadverhoor wat die presedent geword het vir die Neurenberg -verhore na die Tweede Wêreldoorlog.
Ek ken die verhaal van kaptein Wirz en die omstandighede van sy verhoor goed, nadat ek Saul Levitt se groot etiese toneelstuk "The Andersonville Trial" twee keer geregisseer het. Nie dat Levitt se spel 'n akkurate weergawe van die verhoor was nie, maar Wirz se dramatiese verhooggetuienis wat homself verdedig het, het nooit gebeur nie. Levitt het egter die diepe skynheiligheid van Wirz se sondebok na vore gebring na die oorwinning van die Unie. Die gruweldade in Andersonville was nie net erger as in sommige gevangeniskampe in die noorde nie, maar Lincoln en Grant het doelbewus die krisis uitgelok om sulke kampe deur die Suide te bestuur toe hulle die taktiese besluit geneem het om nie met gevangenisuitruilings deel te neem nie.
Ek is nie seker Leavitt se drama uit 1960 was of word gewoonlik uitgevoer soos hy bedoel het nie: op Broadway word Wirz as 'n monster uitgebeeld, en die militêre aanklaer, regter advokaat Chipman, word deur George C. Scott as 'n wraak op kruisvaarder. Soos ek in die praktyk as regisseur was, het ek na die teks en die historiese verslag gekyk, en ek het ontdek dat die teks van The Andersonville Trial dieselfde argument voer as Wirz in die verdedigingsopdrag van sy prokureur: hy word tereggestel ter wille van die presiese optrede wat sy teregstellers sou skuldig gewees het as hulle in sy onmoontlike posisie was.
Wirz is aangekla van moord en sameswering om die gesondheid en lewens van Unie -soldate en moord te beseer. Die aanklag was onsin, maar die openbare verontwaardiging oor afgryslike foto's van die skeletale Unie -soldate nadat die gevangenes vrygelaat is, was sodanig dat simboliese vergelding onvermydelik gelyk het. Wirz was die perfekte patsy: hy was 'n Switserse immigrant met 'n dik aksent en stoïs en arrogant van aard. Een of ander bewys van berou of jammerte vir die gevangenes onder sy sorg kan sy lewe gered het, maar hy kon niks opdoen nie. Hy het in sy houding duidelik gemaak dat hy homself as 'n slagoffer van morele geluk beskou het, wat hy inderdaad was.
Die twee maande lange verhoor van Wirz het in Augustus 1865 begin, en net soos die kangoeroe -hofverhoor van die samesweerders van Lincoln, was die uitslag nooit in twyfel nie: dit was 'n skouverhoor. 160 getuies het getuig, en sommige van die getuienis teen die verweerder is vervaardig. Dat die militêre tribunaal Wirz skuldig sou bevind, was nooit in twyfel nie, en sommige kan sê dat 'n paneel vakbondbeamptes moontlik nie die billikste beoordelaars is van 'n vyandelike offisier wat aangekla word van moord en mishandeling van hul kamerade nie. Hy is op 10 November gehang op die plek waar die Amerikaanse hooggeregshof nou staan.
Kaptein Wirz staan ​​op die steier terwyl hy hom gereed maak om te sterf, en onthef die hoof van die offisier wat 'n mate van afkeer toon vir die taak wat hy moes toesig hou. 'Ek weet wat die bevele is, majoor, " het die gevangene gesê. " Ek word opgehang omdat ek hulle gehoorsaam het. "
JOHN BANKS ' BORGLIKE OORLOGSBLOG
Die skare het ook die beroemde burgeroorlogsfotograaf Alexander Gardner ingesluit, wat ten minste vyf glasplaatfoto's opgeneem het wat by nadere ondersoek merkwaardige besonderhede onthul van die hang van die voormalige bevelvoerder van die Andersonville -gevangenis.
Vier dae tevore, op 6 November 1865, is Wirz skuldig bevind na 'n langdurige verhoor van 'opsetlike wreedheid' en moord op Unie -soldate in die berugte krygsgevangenekamp in Georgië. Onder die 13 000 mans wat in Andersonville gesterf het, was 290 soldate uit Connecticut, waaronder byna 100 uit die 16de Connecticut, wat op 20 April 1864 in Plymouth, NC, gevange geneem is. Oorlewendes Austin Fuller en Wallace Woodford van die 16de Connecticut was in so ellendige omstandighede. op voorwaarde dat die privaat persone in hul geboortestad Farmington en Avon gesterf het kort nadat hulle vrygelaat is.
Of Wirz inderdaad skuldig was aan die misdade waarmee hy beskuldig is, bly selfs vandag nog omstrede, maar daar is geen twyfel dat die in Switserland gebore soldaat in 1865 met besondere vyandskap in die noorde beskou is nie. "Elke koerant waarna hy (tydens sy verhoor) gekyk het, het gehuil vir sy teregstelling, "het die Courant korrespondent geskryf.
Die toneel in die Old Capitol -gevangenis, kort voordat Henry Wirz gehang is 10 November 1865. Dit is een
van ten minste vyf beelde van die ophangsel wat geneem is deur Alexander Gardner. (Versameling van die Burgeroorlog van Library of Congress)
Noordelike koerante soos die Hartford Courant bedek
Wirz se verhoor en ekstensief hang.
"Hang die skelm!" soldate skree van bome buite die tronk toe Wirz die oggend op die steier staan. Die 42-jarige voormalige rebellebeampte het net af en toe geluister, die Courant berig, soos majoor George.B. Russell lees die doodsbevel. 'N Priester het 'n kruisbeeld op Wirz se lippe geplaas, miskien 'n tydelike verligting van die pyn wat moet het die ellendes baie siel. "
"Wat sy gedagtes was tydens hierdie kort oomblikke, was daar niks in sy uitdrukking om te verraai nie," het die Courant berig, "maar die toeskouer in wie se verbeelding die verhaal van hierdie man se wreedhede onuitwisbaar verbrand is, soos met 'n strykyster, kan die stampvol tronkpen met sy skurftevretende, verhongerde, deur ongediertes besmette slagoffers die geskreeu van die honde deur die bos en moerasse, waar arme, ontsnapende vlugtelinge genoeg skuilplek gehad het vir die onuitspreeklike gruwels van hulle bevalling. "
Buite van Old Capitol -gevangenis. (Collection of Civil War Collection)
Kort voordat die hangertjie se strop om sy nek gesit is, het Wirz deur Russell gevra of hy enige laaste woorde het. 'Ek het niks om vir die publiek te sê nie,' het hy gesê. "en vir jou, majoor, ek sal sê dat ek onskuldig sterf, maar ek het net een keer om te sterf, en my hoop is in die toekoms." Wirz kyk na 'onbeskofte onverskilligheid' en 'n glimlag op sy gesig terwyl 'n swart kappie oor sy kop geplaas word, het die korrespondent van die koerant in Connecticut opgemerk.
Om 10:32 is die valdeur oopgemaak en Wirz na sy dood gestuur.
'Daar was 'n paar krampagtige stuiptrekkings in die bors, 'n effense beweging van die ledemate,' het die New York Times berig, "en alles was verby." Wirz word 14 minute lank laat hang en is afgesny en na 'n hospitaal geneem vir 'n lykskouing. Gardner het ook 'n beeld van die lykskouing gemaak, maar die oorlogsdepartement het beveel dat dit nie van die publiek gehou word nie.
'Wat 'n dag van oordeel kom wanneer al hierdie duiwels in menslike gedaante tot die finale antwoord vir hul misdade gebring sal word,' het die Courant afgesluit in die dekking van Wirz se hang. "Elke verminkte en gewonde soldaat sal daar wees, elke huilende weduwee, hulpelose wees en elke treurende suster sal 'n getuie wees, en elke verhonger en vergiftig gevangene sal syne grootmaak benige hand in oordeel."
(Vir 'n uitstekende ontleding van die Wirz -hangende foto's, kyk na hierdie pos op Andy Hall's Dead Confederates -blog.)
Andersonville, bewaarder Wirz, verhoor vir oorlogsmisdade
Henry Wirz, voormalige kommandant van die Andersonville -gevangenis in Georgië, is deur die Noorde verheerlik en deur die Suide tot martelaar verklaar, die enigste Konfederale soldaat wat deur die Verenigde State tereggestel is weens oorlogsmisdade.
Tientalle boeke is geskryf oor die Switserse Wirz, wat met 'n vrou uit Kentucky getroud is en in die weste van Kentucky gewoon het, waar hy 'n paar jaar lank medisyne beoefen het voor die oorlog begin het.
Alle verhale draai oor die gruwels van die Andersonville -gevangenis, hoewel die sterftesyfer (27 persent) baie naby was aan die Elmira -gevangenis in New York (24,4 persent). Beide fasiliteite was oorvol en onderbeman, en die plaaslike bevolking van beide gebiede is deur rompslomp verhinder om die gevangenes by te staan.
Alhoewel die Yankee -gevangenes aan dieselfde gebrek aan voedsel gely het as die suidelike soldate, was Elmira baie kos beskikbaar, maar dit was nie beskikbaar nie. Konfederale gevangenes het gebuk gegaan onder die ysige koue in Elmira, terwyl Yankee -gevangenes gebak het in die verstikkende hitte van Georgië.
'N Verhoor is gehou vir Wirz in September 1865. Hy het brig. Genl. John Henry Winder, hoof -generaal van die Konfederale weermag. Wirz is ter dood veroordeel, maar talle skrywers het getuig van 'n gebrek aan bewyse sowel as die twyfelagtige waarheid van sommige van die getuies.
Die verhoor het drie maande geduur en is periodiek uitgestel weens die kleinste tegniese aspekte. Daar word gesê dat verslae wat vir Wirz gunstig is, verbied is om as bewyse ingedien te word, terwyl almal teen hom toegelaat is.
Wirz is op 13 aanklagte verhoor, maar in elk word die betrokke gevangene as onbekende naam gelys. " Minstens twee voorvalle het plaasgevind terwyl Wirz met siekteverlof was en weg van die fasiliteit was. Die formaliteite is egter uitgevoer, en Wirz is uitgevoer deur op te hang.
Kort voor sy teregstelling skryf Wirz 'n brief uit die Ou Capitol -gevangenis in Washington aan sy prokureur, Louis Schade.
"Dit is ongetwyfeld die laaste keer dat ek myself tot u rig, " het Wirz gesê. Wat ek gereeld vir u gesê het, herhaal ek. Aanvaar my dank, my opregte dank, vir alles wat u vir my gedoen het. Mag God u beloon, ek kan nie. Ek het nog iets om van u te vra, en ek is vol vertroue dat u nie sal weier om my sterwende versoek te ontvang nie. Help asseblief my arm gesin - my liewe vrou en kinders.
Oorlog, die wreedste, het alles van my afgevee, en vandag is my vrou en kinders bedelaars. My lewe word as versoening geëis. Ek is bereid om dit te gee en hoop dat ek na 'n rukkie anders beoordeel sal word as wat ek nou is. As iemand tot my verligting behoort te kom, is dit die mense van die Suide vir wie ek alles opgeoffer het. Ek weet dat jy my sal verskoon dat ek jou weer pla. Vaarwel, liewe meneer. Mag God u seën. "
Alhoewel Wirz al meer as 140 jaar dood is, verkondig baie steeds sy onskuld. 'N Ondersteunende afstammeling van die oorspronklike Wirz -familie in Switserland, kolonel Heinrich Wirz, onderneem gereeld hierheen om voort te gaan veg vir wat hy as die uiteindelike geregtigheid vir sy voorouer beskou. Alhoewel kapt. (Hy eens die rang van majoor beklee het) die lewe en dood van Wirz se geskiedenis en historici al lankal geïntrigeer het, is dit die verhaal van sy vrou, Elizabeth Savells Wirz, wat uiteindelik volgende Saterdag afgesluit sal word, met 'n merker wat opgedra is aan die lang -vergete weduwee.
Heinrich Wirz kom mevrou Nancy Hitt van Louisville te hulp, wat gesoek het na mevrou Wirz se begraafplaas, saam met ander plaaslike genealoë. Die soektog is uiteindelik beperk tot Trigg County, Ky., Daarna na die Fuller -familie begraafplaas by die Boyd Hill Church in die klein stad Linton. Alhoewel die kerk in 1983 gebrand het, is die goed versorgde begraafplaas nog steeds daar, net langs snelweg 164.
Navorsing het aangedui dat Elizabeth Wirz waarskynlik die dogter van Daniel en Elizabeth Rhodes Savells was en dat sy waarskynlik in 1824 gebore is.
Toe Elizabeth 22 was, trou sy met Alfred C. Wolfe, wat 'n paar jaar later oorlede is, en laat haar met twee klein kinders, Susan Jane Wolfe en Cornelia A. Wolfe. Terwyl sy in Trigg County woon, ontmoet Elizabeth en word hy verlief op die jong dokter Henry Wirz, wat medisyne in die omgewing beoefen het, en hulle is op 27 Mei 1854 getroud.
Wirz het die gesin na Millikens Bend, La, verhuis, waar hy gehuur is om siek en beseerde slawe op die Marshall -plantasie te versorg. Sy gesin het gegroei met die toevoeging van Cora Lee Wirz, gebore voor hulle Kentucky verlaat het. 'N Ander kind is glo jonk dood. Wirz het suksesvol in Louisiana geoefen, maar toe die oproep vir konfederale soldate lui, het hy by Kompanjie A, 4de Bataljon van Louisiana Volunteers aangesluit.
Sy regterarm is verpletter tydens die Slag van Seven Pines in Virginia. Onverskrokke leer hy skryf met sy linkerhand. Hy is bevorder vir dapperheid op die slagveld en is as kaptein aangewys. Omdat sy militêre diens beperk is deur sy beserings, is hy gedetailleerd aangestel om die militêre gevangenis in Richmond te neem en is hy later na Tuscaloosa, Ala., Gestuur om die gevangenis daar te lei.
Hy is in 1862 na Parys en Berlyn as gevolmagtigde van die spesiale minister op afspraak van president Jefferson Davis, en met sy terugkeer is hy aangestel om Camp Sumter -gevangenis in Andersonville, Ga, te bestuur.
Sy diens daar begin op 12 April 1864. Die datum is interessant omdat een van sy vermeende misdade op 6 Februarie 1864 twee maande voor sy aankoms plaasgevind het. Sy ampstermyn in Andersonville was 'n bietjie minder as 'n jaar. Dit was genoeg om hom op te hang.
Elizabeth Wirz het haar man bygestaan ​​tydens die moeilike dae van sy opsluiting, verhoor en vonnisoplegging. Sy het by hom gewoon tydens sy ampstermyn as Andersonville -bewaarder en was deeglik bewus van die gebrek aan voedsel wat die gevangenes gely het omdat haar gesin ook min kos gehad het. Haar dogter Cora was 10 jaar oud ten tyde van die teregstelling, en sy het lewendige herinneringe aan die gebeure behou.
Elizabeth het tydens die maande van gevangenisstraf min besoekstyd saam met haar man toegelaat, en haar versoek dat sy lyk ná sy dood aan die gesin terugbesorg word, is ook geweier. Daar was geen formele begrafnis nie, die oorskot is eenvoudig in 'n gat in die grond gestort, vermoedelik naby die Army War College naby Hains Point in die distrik.
Daar word algemeen geglo dat Wirz die aand voor sy teregstelling genader is deur 'n geheime verteenwoordiger van die Oorlogsdepartement wat 'n volledige uitstel gebied het as hy sou sweer dat die Konfederale president Davis aan die hoof was van 'n sameswering om gevangenes van die Unie te vermoor. Selfs voor die dood, het Wirz dit ten sterkste geweier.
Hierdie voorval is genoem in 'n brief van Davis by Beauvoir, mej., Geskryf op 15 Oktober 1888 aan prokureur Schade:
"Geagte Meneer: Ek het gereeld met 'n treffende spyt gevoel dat die suidelike publiek nog nooit aan die martelaar, majoor Wirz, reg laat geskied het nie. Met die begeerte om iets te doen om wakker te word met inagneming van sy geheue, skryf ek om u te vra om die omstandighede van die besoek aan hom die aand voor sy teregstelling, toe hy versoek is, so volledig as moontlik te gee. die aanbod van vergifnis as hy my sou straf, en sodoende homself vryspreek van aanklagte waarvan hy onskuldig was, en waarmee ek geen verband gehad het nie. "
Miskien is die sterkste verweer van die voormalige bewaarder en die grootste getuienis van sy vervolging tydens die verhoor gegee deur James Madison Page, wat die ware verhaal van Andersonville -gevangenis - 'n verdediging van majoor Henry Wirz " in 1908 geskryf en gepubliseer het.
Wat die herhaling van Page en die feite en foute van die verhoor versterk, is die identifikasie onder sy naam - "Late 2de luitenant, Kompanjie A, Sesde Michigan Kavalerie. 8221 soos hy uitgebeeld word, en die twyfelagtige militêre tribunaal wat sy lot verseël het.
In hoofstuk vier, getiteld "Wirz 's Attorney 's Final Word, " Page quotes uitgebreid uit 'n brief gerig aan " aan die Amerikaanse publiek, " gedateer 4 April 1867, terwyl Schade bereid was om die Verenigde State te verlaat State:
" 'n Sterflike man het selde meer gely as die vriendlose en verlate man. Maar wie is verantwoordelik vir die talle lewens wat in Andersonville en in die suidelike gevangenisse verlore gegaan het? Die vraag is nog nie heeltemal afgehandel nie, maar die geskiedenis sal nog leer op wie se kop die skuld vir die geofferde hekatombes van mense geplaas moet word. Dit was beslis nie die arme Wirz se skuld nie, toe die gevangenes van die Unie weens die gebrek aan medisyne as 'n teenstrydigheid van oorlog verklaar is.
Hoe gereeld het ons tydens die oorlog gelees dat dames wat na die suide gaan, deur die owerheid van die Unie gearresteer en in die Ou Capitol -gevangenis geplaas is, omdat egte en ander medisyne in hul klere gevind is! Ons vloot het die binnedring van mediese winkels uit die see verhinder en ons troepe het herhaaldelik dwelmwinkels en selfs die voorraad van privaat dokters in die Suide vernietig. So het die tekort aan medisyne oral in die suide algemeen geword.
Dat die bepalings in die suide skaars was, sal niemand verbaas as daar onthou word hoe die oorlog gevoer is nie. Generaal Sheridan spog in sy verslag dat hy alleen in die Shenandoah -vallei meer as tweeduisend skure gevul met koring en mielies en al die meulens in die hele land verbrand het, dat hy alle fabrieke vernietig het en elke dier, selfs pluimvee, doodgemaak of verjaag het. wat kan bydra tot menslike lewensonderhoud. "
Schade het bygevoeg: Die Konfederale owerhede, bewus van hul onvermoë om die gevangenes in stand te hou, het die Noordelike agente in kennis gestel van die groot sterfte en dringend versoek dat die gevangenes uitgeruil moet word, selfs sonder inagneming van die oorskot wat die Konfederate op die ruilrol van voormalige uitruilings - dit wil sê man vir man. Maar ons oorlogsdepartement het nie tot so 'n uitruil ingestem nie. Hulle wou nie geraamtes vir gesonde mans uitruil nie. ' "
Elizabeth Wirz keer terug na Trigg County, Ky, met haar kinders en woon daar tot haar dood.
Uiteindelik, in 1869, het Schade daarin geslaag om die regering te dwing om die oorblyfsels van Wirz terug te gee, en dit lyk asof gedeeltes van sy lyk in 'n mahonie -kis geplaas is wat by die Mount Olivet -begraafplaas in die distrik begrawe is, die kop, regterhand en ruggraat het ontbreek , alhoewel Schade persoonlik aan president Andrew Johnson geskryf het en gevra het dat die hele oorskot aan die gesin vir begrafnis voorsien word. Wirz 's bly rus naby dié van 'n ander kollaterale slagoffer van die era, Mary Surratt, tereggestel in verband met die moord op Abraham Lincoln.
Die terrein is slegs 'n paar kilometer van die plek waar die teregstelling uitgevoer is. Ironies genoeg het die ophang van Henry Wirz, na sy parodie op 'n verhoor, plaasgevind waar die Amerikaanse hooggeregshof nou staan.
Interessant genoeg, selfs na die begrafnis by Mount Olivet, was daar steeds geen begrafnis nie. Dit sou jare duur voordat die Episcopal Church Office of Burial uiteindelik oor die graf van Henry Wirz gelees is. Eerwaarde Alistair Anderson van Frederick, Md., Was uiteindelik verantwoordelik vir die werk deur die Jefferson Davis Sons van die Confederate Veterans Camp No. 305 in Maryland om 'n groot merker daar te laat plaas, en daarna 'n Southern Cross of Honor. Al hierdie formaliteite het op een of ander manier aan sy vrou ontsnap, Elizabeth, haar liggaam het in Trigg County gebly.
Die Georgia -afdeling van die United Daughters of the Confederacy het in Mei 1908 'n merker vir Wirz op die Andersonville -gevangenis opgerig, maar tot onlangs was die begraafplaas van Elizabeth Wirz onbekend en ongemerk. Met die ywer van mev Hitt en die onwrikbare toewyding van die Mollie Morehead -hoofstuk van die United Daughters of the Confederacy, is 'n geldinsamelingspoging aangewend om 'n groot granietmerker op te rig wat haar naam dra.
Wirz het vier agterkleinseuns wat in Louisiana woon: Perrin, Robert, William en John Watkins, sommige sal na verwagting die grafteken van Elizabeth Wirz bywoon, saam met Heinrich Wirz, sy agterkleinkind, wat die reis vanuit sy huis sal onderneem in Bremgarten, Switserland.
Toekomstige geslagte sal die laaste rusplek kan vind van die dapper vrou van die beleërde bewaarder, haar graf wat nou gemerk is in die klein begraafplaas in Linton, Ky.
Martha M. Boltz dra gereeld by tot die Burgeroorlog -blad. Sy is 'n lid van die Montgomery County Civil War Round Table.
Op hierdie datum in 1865 is Henry Wirz in Washington, DC opgehang vir die bestuur van 'n berugte Konfederale gevangeniskamp.
Wirz, 'n in Switserland gebore dokter ("Henrich " was die regte handvatsel) wat tydens die begin van die burgeroorlog in Louisiana begin oefen het, het Wirz blykbaar in die gevangeniswagte geland toe 'n oorlogsbesering hom ongeskik gelaat het voorste linies.
Maar dit was die fiksheid in die noordelike weermag wat die toneel sou plaas vir sy omstrede ophanging.
Die voordeel van die noorde in mans en materiaal het die Unie -strategie gevorm soos die oorlog vorder, en dit het uiteindelik veroorsaak dat die Unie die uitruil van gevangenes gestaak het. Om slagoffers vir slagoffers uit te ruil was 'n wenstrategie op die slagveld, so waarom moet u 'n man vir 'n man na u vyand terugbesorg? Buitendien,
[Grant] het gesê dat ek met hom saamstem dat daar by die uitruil van gevangenes geen manne geskik is om in ons leër in te gaan nie, en elke soldaat wat ons aan die Konfederate gegee het, het onmiddellik in hulle diens gegaan, sodat die uitruil feitlik soveel hulp vir hulle was en niks vir ons nie.
Benjamin Butler (ons het hom al voorheen ontmoet)
Soos wat dit ontwerp is, het die Suide laat in die oorlog al hoe meer krygsgevangenes begin ophoop om te onderhou met sy steeds gespanne hulpbronne. En as die uitruil uit was, het dit eintlik net een vorm van " release " gelaat.
Andersonville — amptelik, Camp Sumter, geleë naby die klein dorpie Andersonville in Georgia, is eers in 1864 gestig, maar het vir die jaar aansienlike bekendheid in die noordelike propaganda gekry en die verandering wat Wirz bestuur het. Die gevangenes het dit ook nie baie geniet nie.
Sou ek dat ek 'n kunstenaar was, die materiaal het om al hierdie gruwels van die kamp te skilder of 'n welsprekende staatsman se toorn te hê, en ek het die voorreg gehad om my gedagtes uit te spreek tot ons eer. regeerders in Washington, sou ek dit moedeloos maak om hierdie hel op aarde te beskryf, waar dit 7 van sy inwoners nodig het om 'n skaduwee te maak.
–Union prisonier dagboek, Julie 1864. Let op die gevangene se woede oor Washington — wie se weiering om te ruil natuurlik sy gestrande krygsgevangenes woedend maak
Uit ongeveer 45 000 gevangenes wat tydens sy bestaan ​​in Andersonville aangehou is (nie almal op een slag nie), het byna 13 000 beswyk aan siektes en ondervoeding.* Na die oorlog het foto's van vermorste oorlewendes ontstoke (noordelike) publieke opinie, al teerlik oor Abraham Lincoln 's sluipmoord. Walt Whitman het oor Andersonville geskryf,
Daar is dade, misdade wat vergewe kan word, maar dit is nie onder hulle nie. Dit steil sy oortreders in die swartste, ontkomende, eindelose verdoemenis.
Verdoeming kom natuurlik by hoër magte, maar die Noorde wou iemand om vir Andersonville op hierdie sterflike spoel te antwoord. Die opvolger van Lincoln, Andrew Johnson, het die klagtes teen die Konfederale President Jefferson Davis en sy sekretaris van die oorlog, James Seddon, ontken en het die groot Amerikaanse tradisie agtergelaat, en Heinrich Wirz hou die sak vas. **
Die verhoor het 'n onmiskenbare aspek van victor 's se geregtigheid. & Dolk Selfs by die galg het die wagte van die Unie gesing, "Wirz, onthou Andersonville! Die ophanging kon die man se nek nie breek nie, en hy wurg terwyl die gesang voortgaan.
Suider -pogings om die verhaal van Andersonville te hervorm, het in die leeftyd van die tydgenote van Wirz begin, hierdie omvangryke bundel wat die aanklagte ondersteun, beantwoord Jefferson Davis in terme wat opvallend kontemporêr klink:
Mike Scruggs is the author of two books: The Un-Civil War: Shattering the Historical Myths en Lessons from the Vietnam War: Truths the Media Never Told You, and over 600 articles on military history, national security, intelligent design, genealogical genetics, immigration, current political affairs, Islam, and the Middle East.
Die oorlog is verby. You have won - therefore your enemy was wrong. Completely, utterly, and definitively wrong. About economics, about social issues. About everything.
5 Francis Scott Key wrote the US National Anthem while sitting in a cartel boat outside Fort McHenry. His grandson, a prominent Southern sympathiser from Baltimore, spent the Civil War inside Fort McHenry. To understand why President Lincoln declared martial law in that secessionist city, and interned its local government, please refer to a map of the eastern United States. Baltimore is noord of Washington, DC.