Geskryf deur Martin Smith en John Stewart
Kain en Abel. Palma il Giovane
Die vasteland was reeds bewoon deur ons evolusionêre neefs, die Neanderdalmense, wat volgens onlangse getuienis hul eie relatief gehad het. gesofistikeerde kultuur en tegnologie. Maar binne 'n paar duisend jaar was die Neanderdalmense weg, en laat ons spesie voort om die verspreiding na elke uithoek van die wêreld voort te sit.
Juis hoe Neanderthalers uitgesterf het, bly 'n hewige debat onder navorsers. Die twee hoofverklarings wat die afgelope jare gegee is, was die kompetisie met die moderne mense wat onlangs aangekom het globale klimaatsverandering.
Die volharding van Neanderdal genetiese materiaal in alle moderne mense buite Afrika toon die twee soorte interaksie en het hulle selfs seks gehad. Maar dit is moontlik dat daar ook ander interaksies was.
Sommige navorsers het voorgestel dat kompetisie om hulpbronne soos prooi en grondstowwe vir klipwerktuie moontlik plaasgevind het. Ander het gewelddadige interaksies voorgestel en selfs oorlogvoering plaasgevind het, en dat dit moontlik die ondergang van die Neanderdalmense veroorsaak het.
Hierdie idee lyk dalk oortuigend, gegewe die gewelddadige geskiedenis van oorlogvoering van ons spesie. Maar die bewys van die bestaan ​​van vroeë oorlogvoering is 'n problematiese (hoewel fassinerende) navorsingsgebied.
Nuwe studies hou die drempel waarteen daar bewyse is vir menslike oorlogvoering vroeër geleidelik aan. Maar om sulke bewyse te vind, hou baie probleme in.
Slegs bewaarde bene met wapens kan ons 'n veilige aanduiding gee van geweld op 'n gegewe tydstip. Maar hoe skei u voorbeelde van moord of 'n familietwis van prehistoriese 'oorlog'?
Hierdie vraag is tot 'n mate opgelos deur verskeie voorbeelde of massamoord, Waar hele gemeenskappe is afgemaai en saam begrawe op 'n aantal Europese terreine wat dateer uit die Neolitiese tydperk (ongeveer 12,000 6,000 tot XNUMX XNUMX jaar gelede, toe die landbou die eerste keer ontstaan ​​het).
Hierdie ontdekkings blyk 'n rukkie die vraag te besleg, wat daarop dui dat boerdery tot 'n bevolkingsontploffing en druk vir groepe lei. Maar, selfs vroeër gevalle groepmoord wat deur die bene van jagtersversamelaars voorgestel is, het die debat weer geopen.
Definisie van oorlogvoering
'N Verdere uitdaging is dat dit baie moeilik is om tot 'n definisie van oorlog te kom wat van toepassing is op prehistoriese samelewings, sonder om so breed en vaag te word dat dit betekenis verloor. As sosiale antropoloog Raymond Kelly argumenteer, hoewel groepgeweld onder stamgenootskappe kan plaasvind, word dit nie altyd deur die betrokkenes as 'oorlog' beskou nie.
Byvoorbeeld, in die bedeling van geregtigheid weens moord, heksery of ander waargenome sosiale afwyking, kan die 'oortreder' deur 'n dosyn ander aangeval word. In sulke samelewings behels oorlogvoering egter gewoonlik ook dat 'n enkele individu deur 'n gekoördineerde groep in 'n lokval gelei en vermoor word.
Beide scenario's lyk in wese identies aan 'n waarnemer van buite, maar die een word beskou as 'n oorlogshandeling terwyl die ander nie. In hierdie sin word oorlog gedefinieer deur sy sosiale konteks eerder as bloot deur die betrokke getalle.
'N Belangrike punt is dat 'n baie spesifieke soort logika ter sprake kom waar enige lid van 'n opponerende groep beskou word as hul hele gemeenskap, en dus 'n' geldige teiken 'word. Een groep kan byvoorbeeld 'n lid van 'n ander groep doodmaak as vergelding vir 'n klopjag waarby die slagoffer nie betrokke was nie.
In hierdie sin is oorlog 'n gemoedstoestand wat abstrakte en laterale denke behels, net soveel as 'n stel fisiese gedrag. Sulke oorlogshandelinge kan dan (gewoonlik deur mans) teen vroue en kinders sowel as mans uitgevoer word ons het bewyse van hierdie gedrag onder geraamtes van vroeg-moderne mense.
Wat beteken dit alles dan vir die vraag of moderne mense en Neanderdalmense oorlog toe gegaan het?
Daar is geen twyfel dat Neanderdalmense hulle besig gehou het met en die ontvangers was van geweld nie fossiele wat vertoon herhaalde voorbeelde van stomp beserings, meestal aan die kop. Maar baie hiervan is voor die voorkoms van moderne mense in Europa en kan dus nie tydens vergaderings tussen die twee spesies plaasgevind het nie.
Net so, onder die yl fossiele verslag van vroeë anatomies moderne mense, verskillende voorbeelde wapenbeserings bestaan, maar die meerderheid dateer duisende jare na die verdwyning van die Neanderdalmense.
Waar ons wel bewys het van geweld teenoor Neanderdalmense, is dit byna uitsluitlik onder manlike slagoffers. Dit beteken dat dit minder geneig is om "oorlogvoering" voor te stel in teenstelling met kompetisie tussen mans.
Alhoewel daar geen twyfel bestaan ​​dat Neanderthalers gewelddadige dade gepleeg het nie, is die debat oor die mate waartoe hulle in staat was om 'oorlog' te konseptualiseer soos dit deur moderne menslike kulture verstaan ​​word. Dit is beslis moontlik dat gewelddadige rusies kon plaasgevind het toe lede van die klein, verspreide bevolking van hierdie twee spesies in aanraking gekom het (hoewel ons geen afdoende bewyse daarvoor het nie), maar dit kan nie realisties as oorlogvoering gekenmerk word nie.
Ons kan beslis 'n patroon sien van geweldverwante trauma in moderne menslike geraamtes uit die Bo-paleolitiese tydperk (50,000 12,000 tot XNUMX XNUMX jaar gelede) wat dieselfde bly in die meer onlangse Mesolitiese en Neolitiese tyd. Dit is egter glad nie duidelik dat Neanderdalmense hierdie patroon volg nie
Oor die groter vraag of moderne mense verantwoordelik was vir die uitwissing van Neanderdalmense, is dit opmerklik dat dit lyk asof Neanderdalmense in baie dele van Europa lyk. uitgesterf het voordat ons spesie aangekom het. Dit dui daarop dat moderne mense nie heeltemal die skuld kan kry nie, hetsy deur oorlog of kompetisie.
Wat egter gedurende die tydperk aanwesig was, was dramatiese en aanhoudende klimaatsverandering lyk asof dit afgeneem het die Neanderdalmense s'n voorkeurboomhabitats. Dit lyk asof moderne mense, hoewel hulle pas Afrika verlaat het, meer buigsaam gewees het vir verskillende omgewings en dus beter kon omgaan met die al hoe meer algemene, kouer oop habitats wat Neanderdalmense se vermoë om te oorleef, uitgedaag het.
Alhoewel die eerste moderne Europeërs moontlik die eerste mense was wat in staat was om georganiseerde oorlogvoering te hê, kan ons nie sê dat hierdie gedrag verantwoordelik of selfs nodig was vir die verdwyning van Neanderdalmense nie. Miskien is hulle bloot die slagoffers van die natuurlike evolusie van ons planeet.
Martin Smith, skoolhoof in forensiese en biologiese antropologie, Bournemouth University en John Stewart, medeprofessor in evolusionêre paleo-ekologie, Bournemouth University