Minnie Baldock - Inligting
Minnie Baldock is gebore in Londen in ongeveer 1864. As meisie het sy in 'n hempfabriek gewerk. Na haar huwelik het sy twee seuns, Jack en Harry, gehad. Sy was 'n lid van die Independent Labour Party en haar man was 'n plaaslike raadslid in West Ham. Gedurende hierdie tydperk raak sy bevriend met Dora Montefiore en Charlotte Despard.
Saam met Keir Hardie, haar plaaslike LP, het sy in 1903 'n openbare vergadering gehou om te kla oor die lae loon van vroue in die omgewing. Sy was ook betrokke by die administrasie van die West Ham Unemployed Fund. In April 1905 word Baldock 'n ILP -kandidaat in die verkiesing vir die West Ham Board of Guardians.
Baldock het by die Women's Social and Political Union (WSPU) aangesluit en op 19 Desember 1905 het sy kragte saamgesnoer met Dora Montefiore en Annie Kenney om Herbert Asquith te verdoesel terwyl hy 'n toespraak in Queen's Hall gehou het. Baldock het saam met Kenney die optrede herhaal toe Henry Campbell-Bannerman op 21 Desember tydens 'n saamtrek van die Liberale Party in die Royal Albert Hall verskyn het. Hulle is uitgeslinger, maar is nie in hegtenis geneem nie. Die volgende dag het Baldock, Kenney en Teresa Billington-Greig 'n beroep op Campbell-Bannerman by sy huis op Belgrave Square gedoen. Hy het vir hulle gesê dat hy binnekort die kwessie van stemreg vir vroue sal hanteer.
Op 29 Januarie 1906 stig Baldock die tak in Canning Town van die WSPU. Dit was 'n poging om vroue uit die werkersklas te werf. Baldock het die volgende paar maande gereël dat Emmeline Pethick-Lawrence, Annie Kenney, Flora Drummond, Dora Montefiore, Selina Cooper, Teresa Billington-Greig en Marie Naylor die lede van die groep sou toespreek.
Op 23 Mei 1906 stuur Dora Montefiore vir haar 'n poskaart waarin sy sê: "Ek verset my teen die balju wat gekom het om belasting te belas, en die huis word beleër. Sê vir die arme vroue dat ek dit doen om hulle te help." In reaksie hierop organiseer Baldock 'n demonstrasie van ongeveer vyftig vroue buite mevrou Montefiore se afgesperde huis in Hammersmith.
Later dieselfde jaar het Baldock as voltydse organiseerders by WSPU aangesluit by Annie Kenney, Mary Gawthorpe, Nellie Martel, Helen Fraser, Adela Pankhurst en Flora Drummond. Baldock het nou deur die land begin toer. Volgens Elizabeth Crawford, die skrywer van Die Suffragette -beweging (1999) het Emmeline Pethick-Lawrence ''n posbestelling vir 30 sjielings gestuur om haar uitgawes te dek terwyl sy vergaderings gehou het in Long Eaton in Derbyshire.'
Minnie Baldock is in hegtenis geneem tydens 'n betoging buite die Laerhuis in Februarie 1908. Sy is tot 'n maand in die Holloway -gevangenis gevonnis. Die historikus, June Purvis, het daarop gewys: "Haar angstigheid oor haar klein seuntjie, wat saam met sy pa tuis was, is ietwat verlig deur die wete dat vakbondlede buite hulp sou bied." Maud Arncliffe Sennett het byvoorbeeld 'n pakkie speelgoed vir haar twee seuns gestuur.
In Februarie 1909 werk Baldock saam met Annie Kenney, Clara Codd, Marie Naylor, Marie Naylor, Vera Holme en Elsie Howey in die West -England -veldtog. Gedurende hierdie tydperk besoek sy Eagle House naby Batheaston, die tuiste van mede -WSPU -lid, Mary Blathwayt. Haar pa, kolonel Linley Blathwayt was simpatiek met die WSPU-saak en hy bou 'n somerhuis op die terrein van die landgoed wat die "Suffragette Rest" genoem is. In April 1910 stuur kolonel Blathwayt vir haar 'n kersie plante om haar Oos-einde tuin op te helder.
Minnie Baldock het voortgegaan om vir die WSPU te werk tot Julie 1911 toe sy ernstig siek geword het en deur dr Louisa Aldrich-Blake in die New Hospital for Women geopereer is vir kanker. Sy is in die hospitaal besoek deur Christabel Pankhurst en Mabel Tuke skryf aan haar en wys daarop: "Ek is seker ons kan 'n landbesoek vir u regmaak as u uit die hospitaal kom met 'n vriendelike lid van die WSPU." Toe sy die hospitaal verlaat, het sy egter by Minnie Turner in Brighton gaan bly.
Baldock het nooit weer by die WSPU gaan werk nie. Dit was moontlik omdat sy die WSPU -brandstigtingsveldtog afgekeur het omdat sy steeds lid was van die Church League for Women's Suffrage. Sy was ook in kontak met Edith How-Martyn van die Women's Freedom League. In Januarie 1913 verhuis Minnie saam met haar man na Southampton.
Minnie Baldock, wat gedurende haar latere jare by Lake Road 73, Hamworthy, naby Poole gewoon het, is in 1954 oorlede.
Vanaf 1905 tot die uitbreek van die eerste wêreldoorlog is ongeveer 1000 "suffragettes", soos dit bekend geword het, tronk toe gestuur, waar baie mense van 1909 af die hongerstaking as 'n politieke hulpmiddel gebruik het. Die regering het egter nie toegegee aan hul eise nie, maar met geweld gedwing. Ingevolge die berugte "Cat and Mouse" -wet, wat in April 1913 deur die parlement gejaag is, het die bose kring van hongersnood en dwangvoer nog meer 'n beproewing geword omdat gevangenes wat hul gesondheid deur hul eie gedrag beskadig het, in die gemeenskap vrygelaat kon word en toe, sodra dit geskik was, weer in hegtenis geneem om hul vonnis voort te sit.
'N Diepgaande studie van die gevangenislewe toon 'n baie ander prentjie as wat tot dusver aangebied is. As ons die briewe, dagboeke en outobiografieë wat die gevangenes self geskryf het, lees, vind ons dat baie van die aannames wat historici gemaak het, uitgedaag moet word.
Die stelling dat WSPU -gevangenes enkellopendes eerder as getroude vroue was, word nie deur die getuienis bevestig nie, hoewel dit moeilik is om die getal getroude vroue te bepaal, aangesien sommige in fiktiewe of nooiensname geregistreer het, dikwels om te verhoed dat hulle hul man in die verleentheid stel. Vir vroue en moeders, veral dié met klein kinders, het die seksuele politiek van die huis, gevangenislewe en politieke aktiwiteite op verskillende maniere ineengestrengel. Minnie Baldock, 'n WSPU -organiseerder en vrou van 'n monteur in Canning Town, is in Februarie 1908 tot een maand gevangenisstraf gevonnis. Haar angstigheid oor haar klein seuntjie, wat saam met sy pa tuis was, is ietwat verlig deur die wete dat vakbondlede buite sou hulp aanbied. Die welgestelde mevrou Maud Arncliffe Sennett het byvoorbeeld vir die kind 'n paar geskenke gestuur, tot sy groot vreugde. 'Baie dankie vir die speelgoed wat u vir my gestuur het', skryf die jong Jack. "Ek is trots op my ma. Ek sal bly wees as sy uit die gevangenis kom. Maar ek is nou (sic) daar vir 'n goeie doel. Ek spaar alle dinge om in die geldkas te sit wat jy vriendelik genoeg was stuur my."
Dit word ook algemeen deur historici aangeneem dat die suffragettes middelklas, opgevoede en welgestelde vroue was. Dit is duidelik dat werkersklasvroue minder tyd en geld sou hê om aan "The Cause" te gee as hul ryker susters, maar 'n aantal arm vroue het tronkstraf uitgedien. Selfs teen 1912, toe daar 'n merkbare afname in die aantal nuwe rekrute by die WSPU was, het Ethel Smyth, die komponis, in die Holloway -gevangenis meer as 100 vroue gevind "ryk en arm, jong professionele vroue, ontelbare arm vroue uit die werkersklas, verpleegsters, tiksters, winkelmeisies en dies meer ". Hierdie vroue uit die werkersklas sal skouers moet skuur met hul meer verhewe susters, soos juffrou Janie Allan, 'n miljoenêr van die Allan Line en die niggie van Lord Kitchener, juffrou Parker.
Gebore in Bromley-by-Bow as Lucy Minnie Rogers. Sy werk in 'n sweater vir werkhemde, trou in 1888 met Harry Baldock en hulle het twee kinders. Sluit by die Onafhanklike Arbeidersparty aan. Het saam met Charlotte Despard en Dora Montefiore gewerk. In 1908 saam met ander vroue gearresteer toe 'n klein groepie onderweg was na die parlement. Hulle het almal verkies om tronk toe te gaan eerder as om 'n boete te betaal. Sy was saam met Annie Kenney die stigter van die eerste tak in Londen van die Women's Social and Political Union. Sy het voortgegaan om vir die doel te werk. Oorlede Poole.
Die foto toon haar 1909-11.
Hierdie afdeling gee 'n lys van die gedenktekens waar die onderwerp op hierdie bladsy herdenk word:
Inligting herdenk by
Hierdie afdeling bevat ander interessante onderwerpe.
Inligting Ander vakke
In die middeleeuse Londen het die biskop van Winchester (bv. William van Wykeham) 'n P.
Onderwyshervormer en leier van die Jewish League for Woman Suffrage. Sy kamp.
Militante suffragette. Gebore Roxburgh House, Vanbrugh Parkweg, Greenwich (sien.
Vroue -aktivis. Gebore as Clementia Doughty in Brockdish, Norfolk. Sy trou met P.
Gebore in Dublin as Oscar Fingal O 'Flaherty Wills Wilde. 39 Belangrik om E. te wees
Optrede, poppespel en die regte EastEnders met Moth Physical Theatre
Met behulp van innoverende poppespel en opwindende optredes, deel Moth Physical Theatre die verhale van die Docklands in hul skouvertoning, Meet the real EastEnders. Ons het met die groep gesels oor die proses om 'n historiese poppekasvertoning vir kinders te ontwikkel en 'n bietjie meer te wete te kom oor die regte mense wat in die program verskyn.
Mot se Minnie Baldock -marionet
Hi Moth Physical Theatre! Ons is geïnteresseerd om meer te wete te kom oor hoe u die program gemaak het. In die eerste plek, hoe het die projek oorspronklik ontstaan?
Ons is genader deur die Museum of London Docklands toe hulle ons vertoning 'Wild Wilma' by From the Forest Festival in Walthamstow gesien het. Ons het aansoek gedoen vir die pos en was opgewonde dat ons aansoek suksesvol was!
Wat het u geïnteresseerd in die geskiedenis van die East End?
Ons was veral geïnteresseerd in die geskiedenis van die suffragette -beweging in die East End gedurende die 1900's. Ons was mal daaroor om te leer oor Minnie Baldock en haar kwaai, vroulike kamerade. Minnie was een van die vroegste ondersteuners van die Women's Social and Political Union (WSPU) en het die Canning Town WSPU gestig. Sy het aangesluit by Emmeline Pankhurst in die lobby in die House of Commons, en tydens een veldtog is sy gearresteer en tot 'n maand in die Holloway -gevangenis gevonnis. Soos ons hoofkarakter, die Rat, in die program sê, Minnie was 'n 'klassieke EastEnder, gewaagd en messing tot in die kern'.
Suffragettes Minnie Baldock, Christabel Pankhurst en Edith New, fotografiese druk, 1906.
Hoe het u gevoel oor die ontwikkeling van 'n vertoning oor 'n historiese onderwerp?
As ons optredes maak, werk ons ​​gereeld volgens 'n draaiboek, en dit was baie opwindend om in die geskiedenis van East End te kan duik. Dit het natuurlik sy uitdagings, want as u 'n vertoning uit historiese gebeurtenisse maak, moet u seker wees dat wat u skep, die verhaal waar is. Ons was baie trots daarop dat ons iets geskep het wat die verhale van sommige van ons plaaslike helde vertel, wat u nie gereeld hoor nie.
Het u tydens die ontwikkeling van die vertoning gebruik gemaak van die versamelings of galerye van die museum?
Ons het ons hoofkarakter, die wonderlike reis deur Rat, geskep deur 'n gemummifiseerde rat in die Museum of London Docklands te vind. Ons het ook die gedeelte van Ben Tillett in die First Port of Empire -galery ongelooflik inspirerend gevind.
Tillett was 'n vakbondleier in die East End, waar hy 'n belangrike rol gespeel het in die London Dock Strike van 1889. Hy het 'n belangrike rol gespeel in die stigting van die National Transport Workers 'Federation in 1910, en het gelei tot die organisasie van 250 000 werkers om 'n nasionale staking in 1911 te wen. Tillett se verhaal wys wat bereik kan word as julle saamwerk, iets wat ons regtig wou beklemtoon in die vertoning.
Die skrywer van Forest Gate, Robert Nurden, is ondervra deur die Newham Recorder en sy daaropvolgende artikel wat oor Kersfees gepubliseer is. Tussen hemel en aarde is Robert se biografie van Stanley B. James, sy oupa en omstrede East End -prediker wat sy kerk in die beginjare van die twintigste eeu geskandeer het, in November gepubliseer. U kan die opnamefunksie hier lees: https: // www.newhamrecorder.co.uk/things-to-do/robert-nurden-between-heaven-and-earth=book-published-6857150
Tussen 1906 en 1916 het ds James sy gemeente in Walthamstow bekoor en vervreem met sy kommunisme, pasifisme en ondersteuning vir vrouemansipasie.
En terwyl hy 'n eggenoot en pa van sewe was, het hy 'n verhouding aangegaan en skakels gehad met vroue in sy kerk, waarvan een die radikale aktivis Ruth Slate was, uit Manor Park. Dit alles het, nie verrassend nie, tot sy afdanking gelei.
Die geheime briewe en dagboeke van Ruth en haar vriende Eva Slawson van Leyton en Minna Simmons van Walthamstow lê, in eksplisiete besonderhede, die verborge lewe van Robert se oupa wyd oop.
Die suffragette was nie net wit vroue uit die middelklas wat klippe gegooi het nie
'Nie al die vroue in die stemregbeweging het om grade baklei nie. Ons het nie die kans gehad om 'n graad te behaal nie, ons was werkende vroue, en elkeen van ons het ons eie gedagtes oor wat ons wil hê, wat ons dink is regverdig en waarvoor dit die moeite werd is om te veg. " Onderhewig aan die BBC in 1978, 92 jaar oud, het die Manchester suffragette Elizabeth Dean haar kans geneem om die rekord reg te stel.
Stemme soos haar ontbreek ongelukkig in baie plate van die Britse vrouestembeweging. Die verhaal van die stryd van vroue om die stemming was te lank die verhaal van die Pankhurst -gesin en die Women's Social and Political Union (WSPU) alleen. Alhoewel dit sonder twyfel 'n verstommende, inspirerende, belangrike verhaal is, is daar nog vele meer wat vertel moet word. Nie net die van die Asiatiese vroue wat saam met die WSPU georganiseer en opgeruk het nie, maar ook die pasifistiese, demokratiese Women's Freedom League, die vakbondaktiviste in die meeldorpe in die noorde, talle landelike samelewings en die groep wat my die naaste aan die hart lê: die sosialistiese Oos -Londen suffragettes.
Niemand het die gevaar van 'die enkele verhaal' beter uitgespreek as Chimamanda Ngozi Adichie in haar manjifieke TED Talk oor Afrika nie. "Die enkele verhaal skep stereotipes, en die probleem met stereotipes is nie dat dit onwaar is nie, maar dat dit onvolledig is," waarsku sy. 'Hulle laat een storie die enigste verhaal word.' Die enkele stemregverhaal handel oor wit dames wat klippe gooi. Nie onwaar nie, maar absoluut onvolledig.
Dit is nie verbasend dat die nuwe film Suffragette sterk op die verhaal put nie. En die onbewuste publisiteitsveldtog van die film het nie gehelp nie. Maar die besluit van die filmmakers om dit te vertel uit die oogpunt van 'n jong vrou uit die werkersklas-die fiktiewe Maud Watts-is 'n stap vorentoe.
Werkende vroue -aktivisme was die sleutel tot die grondslag van die suffragette -beweging in die vroeë 1900's. Ontevredenheid oor die losbandige steun van die Arbeidersbeweging vir vroueregte het gelei tot die stigting van vroue -vakbonde, wat saam met politieke verteenwoordiging georganiseer het vir beter betaal- en werksomstandighede. Een van die inspirasies vir die stigting van die WSPU in Manchester in 1903 was 'n petisie van 1901 vir die stemming wat onderteken is deur byna 30 000 vroue wat in die noordweste van die tekstielfabrieke werk.
Die eerste Londense tak van die WSPU is in 1906 deur die dokke in Canning Town gestig deur die Yorkshire -meulwerker Annie Kenney en die plaaslike aktivis Minnie Baldock. Die meeste van die groot optogte en betogings in Londen oor die volgende paar jaar is bevolk deur vroue uit die East End, van wie baie gereeld hul enigste vrye dag in die week opgegee het om na Westminster en terug te stap. Oor die volgende paar jaar word die fisiese verhuising van die WSPU in die weste van Londen weerspieël deur weg te gaan van die belange van hul eerste ondersteuningsbasis van die werkersklas, en baie vroeë lede het vertrek.
Melvina Walker en Nellie Cressall. Foto: Norah Smyth/Instituut vir Sosiale Geskiedenis
Maar teen die tydperk waarin Suffragette afspeel, was daar 'n florerende en toenemend onafhanklike suffragette -beweging in Oos -Londen, onder leiding van Sylvia Pankhurst en plaaslike vroue, waaronder Minnie Lansbury, Melvina Walker en Julia Scurr. Die nuwe WSPU -takke in Oos -Londen het oor baie aangeleenthede uitgespreek buite die stemming wat relevant was vir hul lidmaatskap, insluitend behuising, lone en werksomstandighede. Hulle het gereeld platforms gedeel met ander groepe en veldtogte, waaronder die Ierse onafhanklikheidsbeweging. Omdat hulle so "deurmekaar was" met ander kwessies en omdat "'n werkende vrouebeweging van geen waarde was nie", is hulle in Januarie 1914 formeel uit die WSPU geskors deur Christabel en Emmeline Pankhurst.
Bevry van die outokratiese WSPU, floreer die nuwe Oos -Londen Federasie van die Suffragettes (ELFS). Hulle het 'n ware massabeweging vir gelykheid gebou wat steun van die hele gemeenskap, insluitend mans, gekry het. Hulle het nuwe taktieke aangeneem wat meer op lobbying en massamobilisasie fokus as individuele dade van heroïsme, aangesien 'n tydperk in die gevangenis 'n te hoë prys was om te betaal vir vroue wat hul gesin onderhou met 25 sjielings per week en drie weke agter die huurgeld.
Hulle het sosiale sentrums vir vroue opgerig en 'n koerant gepubliseer, The Woman's Dreadnought, wat eerstehandse verslae van vroue oor fabriekswerk, vakbondaktivisme en die daaglikse lewe tuis gedeel het. Hulle het les aangebied vir diegene wat dit wou hê, en het al hul lede aangemoedig om tydens vergaderings en byeenkomste te praat en by politieke afvaardigings aan te sluit. Tydens die oorlog het hulle gemeenskapskombuise, 'n kindergesondheidskliniek, 'n kwekery en selfs 'n koöperatiewe speelgoedfabriek bestuur. En natuurlik het hulle aanhou protesteer.
Kry toegang tot 'n verskeidenheid podcasts, rolprente, artikels en gevallestudies van kiesers om kiesers te ondersteun om onderwysers en studente se vakkennis te ondersteun, wat die geskiedenis van vroue dek tydens die hustings uit die 17de eeu tot vandag se burgerskap en gelykheid. Daar is ook 'n aantal geskiedenisnavrae en burgerskapaktiwiteite met volledige hulpbronne in die afdeling aktiwiteite.
Gebore: 1876 Oorlede: 1948 Beroep: geselligheid, verpleegster en kampvegter Eise op roem: betrokkenheid by & ampsquo Swart Vrydag en amprsquo, hoë sosiale klas en agtergrond, neiging tot militante aktiwiteite Haar agtergrond Sophia en amprsquos vader was die laaste Maharaja van die Sikh -ryk in Indië en sy is gebore 'n prinses. Britse heerskappy in Indië bedoel.
Gebore: 1865 Oorlede: 1959 Beroep: kunstenaar en skrywer Claims to fame: het die idee ontstaan ​​van die boikot van die sensus van 1911 Vroeë lewe Laurence Housman is in Bromsgrove gebore, in 'n middelklasgesin. Hy was naby sy suster, Clemence. In 1909 het Laurence en Clemence gehelp om die Suffrage Atelier (SA) te stig.
Anna 1828 & ampndash1914 Mary 1830 & ampndash1914 Beroep: sosiale kampvegters Claims to fame: vorm die WLA in Bristol In die noordooste van Engeland is susters Anna en Mary Priestman in Newcastle gebore. Hulle familie was kwakers en was aktief in sosiale hervormings, soos bewegings teen slawerny. As meisies het hulle hul ma gehelp deur te naaldwerk.
Gebore: 1864 Oorlede: 1954 Beroep: fabriekswerker, moeder, kampvegter Eise op roem: stig die eerste tak in Londen van die WSPU Haar agtergrond Minnie Rogers is gebore in 'n arm gesin in Bow, Oos -Londen. Sy het van jongs af in die moeilike omstandighede van 'n fabriek gewerk om haarself te onderhou.
Gebore: 1833 Oorlede: 1918 Beroep: onderwyser en hervormer Claims to fame: key campagne, Married Women & amprsquos Property Act 1882 Haar agtergrond Elizabeth is in Manchester gebore. Sy verlaat die skool as 16 -jarige en werk as goewernante, en stig toe 'n meisies- en amprsquo -skool. Sy het 'n passievolle advokaat geword vir meisies en amprsquo -onderwys. In.
Die probleem waarmee al die veldtogte vir stemreg vir vroue en amprsquos gekonfronteer is, was dat hulle nie die manlike parlementslede kon laat stem om hulle te oortuig dat dit die regte ding was nie. 1. Hedendaagse gesindheid teenoor vroue Een fundamentele probleem wat die kampvegters moes oorkom.
In hierdie podcast bespreek professor Arthur Burns van Kings College in Londen politiek en demokrasie in die laat 18de eeu. die fokus dan op verteenwoordiging en wetgewing by & ampnbspthe.
In hierdie podcast bespreek dr Claire & ampnbspEustance van die Universiteit van Greenwich sommige van die mans wat by die stemregbeweging betrokke was, begin met die radikale liberale parlementslid John Stuart Mill. Die podcast en kyk na die baie mans wat die oorsaak en die stemreg van vroue ondersteun het, insluitend die mans en broers en susters van beroemde suffragiste en suffragettes.
In hierdie podcast kyk dr Claire Eustance van Greenwich Unversity na die Women's Freedom League, wat in 1907 deur & ampnbsp77 lede van die Women 's Social and Political Union (WSPU) gevorm is. The Women 's Freedom League & ampnbsphad 'n breër feministiese agenda wat na die lewe gekyk het buite enfranchisement. & Ampnbsp Die podcast & ampnbsp explores & ampnbspwho the Women 's Freedom League was en waarom & ampnbspthey.
In Julie 2018 het studente by Hamilton Academy in Leicestershire 'n onderhoud gevoer met Baroness Garden of Frognal, adjunkspeaker van die House of Lords, oor die vordering van gelykheid vir vroue en vroue in die politiek. Die hele onderhoud word hieronder getoon, asook elke individuele vraag. Die onderhoud word gebruik as.
Lucy Minnie Rogers is in 1864 gebore in Londen (Bromley-by-Bow). Sy het in 1888 geskenk gekry en vir soner, Jack og Harry. Die oostelike einde van Londen was bekend vir sy swakste lewensomstandighede, en die Baldocks kan ook na die Independent Labour Party (ILP) na die sosialistiese Keir Hardie hul LP in Underhuset in 1892 word. Sy werk saam met Charlotte Despard en Dora Montefiore. Dit is 'n oorsaak dat die plaaslike lief is vir geleide, wat soms gebruik is vir klein probleme. Ek kon nie 'n parlamentsmedlem op die tyd kry nie, maar die ILP het haar as kandidaat vir die West Ham Board of Guardians in 1905 gekies.
Baldock og Annie Kenney het die eerste keer die vroulike Sosiale en Politieke Unie in Canning Town in 1906 begin, wat gereeld op Manchester plaasgevind het. Møder word afholdt in Canning Town Public Hall. Baldock deltog i et liberalt kampagnemøde in Royal Albert Hall den 21. December 1905 forkled som Annie Kenneys 'tjenestepige' (iført en pels). Begge sad i en kasse, hængte et banner over rækværket, der stod 'Stemmer for women' and fremsatte høje råb, wat førte til en forstyrrelse. Die volgende dag kan Baldock Sir Henry Campbell-Bannerman saam met Kenney og Teresa Billington vir 'n vraag vra, waarna die liberale baie wou ondersoek. Dora Montefiore lykønskede hende med et postkort til Baldocks 'ædle opførsel'.
Baldock is 'n betalt medewerker in WSPU. Talme der ingesluit Emmeline Pethick-Lawrence, Annie Kenney og Flora Drummond. Op 23. Oktober 1906 word Baldock arresteret - saam met Nellie Martel og Anne Cobden Sanderson - vir 'n opassende opførsel onder parlementets åbning. I 1907, after her besøg from Jane Sbarborough i Holloway-fængslet, reportsede hun to ledergruppen, at hun had hørt something about kommunikationsmidlerne between suffragetterne, der blev fængslet on same tid, men did not fik lov to at tale with each other. Baldock var også ved fængselsporten sammen med Christabel Pankhurst for at help Flora Drummond and andre løsladte indsatte and hente dem to en festlig morgenmads morgenmad. Sy het ook met Emmeline Pankhurst by en huisgebaseerde in Knightsbridge gesoek, en dit was vir Louise Eates van Kensington WSPU in Junie 1907 en ek het 'n huis in Kensington. Sara Jessie het sy sin geskryf Geen ander manier nie die belangrike verklaring om die rede waarom sy betrokke is: "In die reeks en inaktiewe vroue kan ons moeilike tye kry om vroue te vereenvoudig". (Duits: As jy die reeks en inaktiewe vroue kan kry om die probleme te verstaan, kan jy vroulike vroue kry om te stem. )
Ek het in November 1907 'n berig oor Baldock, wat 'n mens van 'n begin met 'n liberale parlamentsmedlem op Isle of Dogs kan maak, en dat 'Stemmer for women' deur et vindue gestaan ​​kan word. I sommeren 1908 var hun i Nottingham sammen med Elsa Gye for at build en ny gren af ​​WSPU der. Ek het in 1909 meer as 500 vakanties in die Picadilly in die Pethick-Lawrence-sessie van forældremyndigheden geplaas.
Deur Carol Dyhouse
In die vroeë jare van die vorige eeu is nommer 13 (bekend as 'Sea View') en Victoriaweg 14 eers verhuur aan en daarna gekoop deur Minnie Sara Turner (1867-1948), 'n plaaslike inwoner wat bekend was vir haar betrokkenheid by die Women's Stemregbeweging. Minnie Turner kom uit 'n beskeie huis in Prestonstraat, Brighton, waar haar gesin 'n winkel gehou het waarin gebreide kledingstukke verkoop word. Dit lyk asof sy en haar ouer broer Alfred grootliks selfopgevoed was en 'n passie vir boeke gedeel het.
As 'n jong vrou het Minnie haar bestaan ​​gemaak deur 'Sea View' en later die aanhangsel by Victoriaweg 14 te bedryf as 'n gastehuis wat hoofsaaklik professionele vroue besoek het: onderwysers, dokters en verpleegsters. Sy was twaalf jaar lank eresekretaris van die Hove -wyk van die Brighton and Hove Women's Liberal Association, maar het die Liberale party verlaat weens die gebrek aan steun vir stemreg vir vroue. In 1908 sluit sy haar aan by die Sosiale en Politieke Unie van die Vroue en wend haar tot militantiteit. Sy is drie keer gearresteer vir haar stemregaktiwiteite. By die eerste twee geleenthede ("Black Friday" en "the Battle of Downing Street") is sy vrygelaat. By die derde geleentheid, in 1911, tydens 'n protesoptog teen die hervormingswetsontwerp op Asquith, het sy 'n venster by die binnekantoor gebreek en tot drie weke gevangenisstraf in Holloway gevonnis.
Teen 1913 het Victoriaweg 13 plaaslik 'n gemengde reputasie gekry as 'n 'suffragette -losieshuis' met 'n 'kolonie militante'. In April 1913 is die vensters van die huis gestenig deur plaaslike jeugdiges. Juffrou Turner en haar gaste het teruggekap deur tekens in die vensters op te steek waarin die skade 'n illustrasie van "Masculine Logic", "die enigste soort argument wat mans verstaan" verklaar.
Minnie, wat oor haar stemregaktiwiteite in die latere lewe geskryf het, was kenmerkend beskeie oor haar prestasies, maar dit was met groot trots dat sy die lang lys stemregleiers onthou wat by Victoria Road 13/14 by haar gebly het. Haar gaste was mev Pankhurst en verskeie van haar familie, Lady Constance Lytton, Lady Emmeline Pethick-Lawrence, Emily Wilding Davison, Annie Kenney, mev Drummond en vele ander. Die gastehuis was dikwels vol, en ekstra akkommodasie is gereël in die vorm van 'n houthut in die tuin van nr. 13, en selfs 'n bylae van 'n potskuur aan die agterkant van nr 12, langsaan.
Minnie het passievol geglo in stemreg en sosiale geregtigheid. Sy was hardwerkend en het 'n sterk verantwoordelikheidsgevoel vir die gemeenskap. Sy was 'n kranige lid van die Clifton Road Congregational Church, en sy is kort na die Eerste Wêreldoorlog verkies tot die Brighton Board of Guardians, en het meer as sewe jaar lank diens gedoen aan die verbetering van die toestande in Brighton Workhouse in Elm Grove. Sy waardeer opvoeding, vrede en gemeenskap. Een van haar niggies onthou haar tante as 'n baie vasberade vrou, maar ook as 'n plesierige, warm verhouding met personeel en vriende.
Fe'i ganed in Bromley-by-Bow ar 20 Tachwedd 1864. Gweithiodd mewn gwaith llafurus, trwm a phriododd ym 1888. Roedd yr East End, Llundain yn adnabyddus am ei dlodi ac ymunodd y Baldocks â'r Blaid Lafur Annibynnol ar ôl i'r sosialaidd Keir Hardie gael ei ethol in aelod seneddol ym 1892.
Gweithiodd gyda Charlotte Despard en Dora Montefiore en chymerodd gyfrifoldeb dros y Gronfa Diweithdra leol a ddefnyddiwyd in liniaru caledi eithafol.  Ons kan ook 'n versameling van voedsel in die Verenigde State gebruik, maar ook vir die ILP, wat ons in Fwrdd Gwarcheidwaid West Ham (West Ham Board of Guardians) in 1905.  
Baldock ac Annie Kenney sefydlodd y gangen gyntaf o'r Undeb Cymdeithasol a Gwleidyddol y Merched, in Canning Town, a hynny yn 1906. Trefnodd and ddwy fenyw nifer o gyfarfodydd yn Neuadd Gyhoeddus Canning Town. Mynychodd Baldock gyfarfod cyn-etholiadol o'r Rhyddfrydwyr ar 21 Rhagfyr 1905, in the Royal Albert Hall wedy ei gwisgo fel 'morwyn' i Annie Kenney and wisgodd gôt ffwr. Eisteddai'r ddwy mewn bocs, yn agos i'r llwyfan, cyn i Kenney hongian baner dros ymyl y bocs, gyda'r geiriau 'Pleidleisiau i Fenywod!', A chan weiddi datganiadau ffeministaidd a chreu aflonyddw.