Guitar - Inligting - 2022
Die kitaar is een van die gewildste musiekinstrumente. Dit kan ander kunstenaars begelei en solo gebruik word. En die elektriese kitaar, wat in die 20ste eeu verskyn het, het musiek omskep en 'n sterk invloed op die kultuur van ons hele moderne beskawing gehad.
Die eerste bewys van snaarinstrumente met 'n resonante lyf en nek, die voorouers van die kitaar, dateer uit die 2de millennium vC. Instrumente soortgelyk aan die kitaar bestaan ​​onder die Sumeriërs, in Antieke Egipte en Indië.
Die woord "kitaar" self het baie veranderings ondergaan en uiteindelik vorm aanneem in die 13de eeu. En al in 1936 verskyn die eerste elektriese kitaar.
Vandag is hierdie instrument baie gewild. Dit stel u in staat om moeiteloos musiek te skep. Hoe meer gewild die kitaar is, hoe meer wanopvattings daaroor. Dikwels hou hulle verband met die leer van hierdie instrument. Pynlik is baie adviseurs daar. 'N Persoon weet nie waar om te begin nie, en die kitaar self begin nie so eenvoudig en verstaanbaar lyk nie. Dit is die moeite werd om die belangrikste mites oor haar te ontknoop.
Voordat u die elektriese kitaar bemeester, moet u eers die akoestiese een bemeester. Dit moet verstaan ​​word dat akoestiese en elektriese kitare verskillende speeltegnieke en -style het. Die instrumente het trouens min gemeen. U moet nie tyd op 'n ander instrument mors nie - u moet dadelik doen wat u die beste wil doen. En hierdie mite verskyn in gewone musiekskole. Met hierdie bewering wou die onderwysers die studente in die klas hou wat gretig was om die elektriese kitaar te begin speel.
U kan leer om kitaar te speel met behulp van selfgidse en video-tutoriale. Hierdie opleidingsopsies word as vinnig, doeltreffend en goedkoop beskou. In werklikheid behels hierdie tegnieke geen individuele benadering en terugvoering nie. Maar verskillende mense moet op verskillende maniere onderrig word. Die benadering kan baie anders wees. Sommige het aantekeninge nodig, ander kan deur die oor leer, ander deur akkoorde en nog ander deur vingers. As u op 'n ander manier van nader begin leer, kan u vinnig stomgeslaan en teleurgesteld raak. Slegs 'n persoonlike onderwyser kan die gewenste opsie voorstel. En selfs as u intuïtief die regte rigting kies, kan daar probleme ontstaan. Die onderwyser kan maniere vind om probleme op te los, met inagneming van verskillende nuanses. Handleidings vir selfinstruksies behels veelvuldige omskakeling, wat teleurstellend is. Daar moet in gedagte gehou word dat verskillende videoskole bloot bedrog kan wees, veral as hulle beloof om iets in 'n paar lesse te onderrig. En hoe kan 'n handleiding jou leer hoe om bande te maak (snaar trek)? Maar dit is die basis van die tegniek; daar is baie nuanses in die uitvoering. Dit is die moeite werd om die bloot anatomiese kenmerke van die studente te oorweeg, en die tegniek word ook daarvoor gekies. Bande is soortgelyk aan sterkte in fiksheid. Foute in tegniek is selfs belaai met beserings en verstuikings.
Dit is beter om te leer om kitaar te speel in 'n ernstige organisasie, in 'n musiekskool. Die stelsel wat in die musiekskool gebruik word, is nie heeltemal daarop gemik om musiek direk te onderrig nie. Dit klink natuurlik effens vreemd. Die doel van sulke skole is om sekere reëls te leer. Onderwysers is besiger nie met die musiek self nie, maar met die opstel van eindelose verslae, planne, tydskrifte, onderwysersrade. Daar is weinig entoesiasme vir diegene binne die nou grense. Maar 'n soortgelyke benadering heers in baie kommersiële ondernemings. As hulle akkreditasie ontvang, word die personeel gedwing om streng aan sekere norme of standaarde te voldoen. Goeie onderwysers vergader nie as gevolg van die stelsel nie, maar ten spyte daarvan. Om kitaar te leer speel, hoef u nie 'n skool te hê nie, maar 'n professionele onderwyser met brandende oë op wie u vertrou. Hy is miskien nie in 'n opvoedkundige instelling nie, maar woon eenvoudig in die buurt.
Om kitaar te speel is moeilik en tydrowend. Volgens hierdie mite moet 'n mens die musiekteorie leer, verskillende style en tegnieke bemeester en eers ander instrumente bemeester. Hierdie stelling is egter slegs waar as 'n persoon 'n universele musikant wil word, ingelig in alles. Maar dit verg nie die soort universalisme om 'n wonderlike kitaarspeler te word nie. Dit is genoeg om na u hart te luister en nie afgelei te word deur vreemde dinge nie, en u tyd en energie daaraan mors.
Die belangrikste ding in kitaarspeel is tegniek. Tegniek is slegs 'n manier om 'n musikale beeld te skep, om 'n idee te implementeer. Dit moet ooreenstem met die uiteindelike doel. As ons slegs op tegniek fokus, ontstaan ​​die vraag oor die inhoud van die musiek. Verstaan ​​die kunstenaar wat en waarom hy enigsins wil speel? Sal tegnieke help om homself deur musiek uit te druk? Soms kan jy ander verstom met behulp van eenvoudige akkoorde.
Akoestiese kitaar benodig nylon snare. Hierdie stelling blyk baie krities te wees as iemand gaan leer hoe om rock te speel of van 'n 'metaalagtige' klank hou. Nylon snare is slegs nodig vir kinders onder die ouderdom van 11, wat dit nog steeds moeilik vind om op die snare te druk. Die res hoef nie met nylonstringe te leer nie, metaalstringe kan dit goed pas. Hul styfheid met behoorlike opleiding is nie 'n probleem nie.
Dit is onmoontlik om te leer hoe om kitaar te speel met 'n gehoorgestremdheid. 'Slegte' gehoor is 'n relatiewe konsep. Alle mense het gehoor, dit word net op verskillende maniere ontwikkel. Spesiale natuurlike talente is nie nodig om kitaar te speel en 'n musiekinstrument nie. 'N Goeie oor is nodig as iemand van plan is om in 'n musikale groep te speel, 'n melodie vir oor te speel en te improviseer. Hierdie talente is nuttig, maar nie nodig nie. Die kitaar is nie 'n viool waarvoor gehoor nodig is nie.
U kan nie kitaar speel sonder spesiale vaardighede nie. Enigiemand kan kitaar speel op 'n intermediêre vlak; daar is geen behoefte aan spesiale vaardighede of talente nie. Dit word reeds vereis vir 'n professionele musikale loopbaan. Vermoë sal die leerproses self beïnvloed en dit verbeter, maar dit is nie 'n deurslaggewende faktor nie. Selfs die bere het daarin geslaag om te leer fietsry. Die gedagte en die spoed van assimilasie van die materiaal is belangrik, die belangrikste is die begeerte na die resultaat.
Sing saam met die kitaar. Die kitaar het vandag twee variante van sy manifestasie ontvang: bardies en musikaal. Vir 'n lang tyd het mense al geleer om met 'n kitaar te sing, dit blyk beter te wees as om net gedigte voor te sit. Met verloop van tyd het woorde op musiek begin toegepas, onder die instrumente wat geskik was vir die uitvoering van liedjies was die kitaar. Dit is hoe borde verskyn het - digters wat gedigte deur liedjies oordra. Geleidelik het die kitaar al hoe gewilder geword as begeleidingsinstrument. As 'n onafhanklike hulpmiddel, is dit ongelukkig nie vandag baie gewild nie. Tot die begin van die 19de eeu is onafhanklike musikale komposisies daarop uitgevoer, miskien in Spanje en Latyns-Amerika. Maar selfs daar word die kitaar as 'n plesierinstrument beskou as 'n ernstige instrument vir klassieke uitvoering. Maar danksy kunstenaars soos Andres Segovia, kon die kitaar homself nog steeds bekend maak. Dit is 'n spesifieke instrument waarop u beide romanse en klassieke kan opvoer. En die mite dat 'n mens met 'n kitaar moet sing, spruit uit die klassieke beeld van 'n kitaar, die instrument van 'n begeleier. Selfs vandag op die verhoog doen daar min musikante of groepe sonder 'n kitaar, en hierdie mite is gevorm. Maar hierdie instrument kan gebruik word om werke van enige genre op te voer, dit is nie nodig om te sing nie.
Dit is beter om met 'n goedkoop kitaar te leer. Baie mense besluit om geld te spaar op hul eerste instrument, maar dit is die verkeerde benadering. Dit lyk logies om eers 'n goedkoop kitaar te koop en dan, indien nodig, al duurder te maak. Goedkoop instrumente word egter gemaak uit eenvoudige materiale van lae gehalte, wat lei tot walglike klank. Die kitaar het ook so 'n konsep soos speelbaarheid. Dit word bepaal deur die hoogte van die snare bo die frets, die gesondheid van die nek, klankbord. As u 'n ongemaklike instrument met 'n slegte klank begin speel, sal al die begeerte om verder te leer verdwyn. As die kitaar aanvanklik van hoë gehalte is, gemaklik, met 'n goeie klank, dan sal dit vanself in u hande gaan. As u regtig iets wil leer, is dit beter om nie geld te spaar nie en neem onmiddellik 'n goeie hulpmiddel vir uself. Uiteraard is duur modelle nie die moeite werd om te koop nie, die beproefde middelweergawe is ook baie geskik. Dit sal leer aangenaam maak. Vir diegene wat nog nie deeglik vertroud is met die speel van kitaar nie, is dit beter om iemand met 'n kundige hulp te ontbied. Dit moet 'n baie professionele persoon wees, en nie 'n buurman wat drie diewe akkoorde bemeester het nie. In groot stede is dit nie moeilik om 'n spesialis te vind wat sal adviseer watter opsie om te kies nie. Dit is die moeite werd om die geld te spandeer om 'n regte kitaar te speel, nie 'n goedkoop vaartuig nie.
'N Elektriese kitaar is beter as 'n klassieke of akoestiese kitaar. Hierdie stelling verberg twee mites tegelyk. Akoestiek kan beteken 'n akoestiese kitaar met metaal snare vir die uitvoering van liedjies, of 'n kitaar wat nie die kenmerkende elektriese klank kan produseer nie, gekoppel aan luidsprekers. Maar die tweede beskrywing dek ook die klassieke kitaar, en die eerste, met metaal snare. Enigiemand met 'n elektriese kitaar het 'n sekere vaardigheid, hy sal uiteraard beter speel as 'n fynproewer van net drie akkoorde. Maar die uitvoerders van die bard-lied het hul eie probleme. Die vokale lied van 'n skrywer is glad nie so eenvoudig nie. Op akoestiek kan jy sulke blues speel wat 'n elektriese kitaar nooit van gedroom het nie. Die elektriese kitaar en die gewone kitaar is verskillende instrumente wat nie met mekaar vergelyk moet word nie. Hulle het nie dieselfde metodes om klankekstraksie te gebruik nie, en hul doel. Hoe kan u dit dan vergelyk?
Dit is beter om te leer om kitaar te speel by 'n uitvoerder met die titel. U moet nie die titel van die onderwyser se wenner vang nie. Skole weier dikwels om dit heeltemal te plaas. Niemand bevraagteken die kennis en vaardighede van hierdie mense nie, maar dit is ver van die belangrikste. Die onderwyser moet nie net baie weet nie, maar dit ook duidelik aan sy afdeling kan verduidelik. Die leerproses, aan die ander kant, moet nie eentonig en moeilik raak nie; hier moet 'n vriendelike atmosfeer ontwikkel. Terselfdertyd word die onderwyser self nie 'n streng mentor nie, maar 'n ouer kameraad, geïnspireer deur 'n gemeenskaplike doel. Daarom word jongmense dikwels die rol van 'n onderwyser aangeneem wat kan aanpas by die vereiste styl van kommunikasie met studente.
Dit is die beste om op 'n vroeë ouderdom te leer kitaar speel. Volwasse dissipels bewys duidelik dat so 'n stelling onwaar is. U kan op enige ouderdom begin kitaar speel, u moet net selfvertroue opdoen. Mense in die klaskamer is nie verenig deur lewenservaring nie, maar deur hul liefde vir musiek. Baie mense besef eers na dertig jaar dat dit lekker sou wees om vertroud te raak met die kitaar, maar onder die studente is daar albei 50 en 60 jaar oud! Waarom nie u verleentheid opsy sit en 'n inleidingsles neem nie?
Voordat u begin kitaar speel, moet u musikale notasie bemeester. Om een ​​of ander rede verstaan ​​baie mense nie dat musiek bestaan ​​het in mense se lewens lank voordat die note uitgevind is nie. Hulle mense is geskape om hul werke te deel en aan mekaar deur te gee. Maar musiek lees is nie die enigste manier om musiek te skep nie. Die meeste blues- en rock-kitaarspelers gebruik glad nie tradisionele media nie, maar dit maak hul musiek nie erger nie. Die belangrikste ding is om dit oor te voel, dan is dit moontlik om die melodie wat u wil, sonder note te kies.
Kinders leer vinniger as volwassenes. Hierdie mite is waar op ander gebiede, maar nie in musiek nie. Dit hang alles af van die mate van motivering en die tyd wat spandeer word. Kinders het gewoonlik meer daarvan, want volwassenes het werk, gesin, stokperdjies. Tieners en volwassenes leer vinniger in die praktyk as hulle gemotiveerd en georganiseerd is.
Daar is lang, dun vingers nodig om kitaar te speel. Die bekendste professionele kitaarspelers het glad nie lang, dun vingers nie. Dit is glad nie so belangrik nie; die belangrikste is dat daar vyf van hulle is. Sommige mense gaan kitaar speel selfs na letsels en breuke. 'N Regte onderwyser sal u help om die nodige speeltegniek te ontwikkel, ongeag die tipe vingers.
As jy kitaar leer, sal dit jou eie unieke musiekstyl doodmaak. Enige persoon het reeds sy eie styl, wat nie so maklik is om te verander nie. En dit gebeur ongeag die vlak van kitaarvaardigheid. Die stemtoon in gesprekke, gunsteling woorde en uitdrukkings is ons eie musiek, wat net van onsself afhang en ons uniek maak. Dit is dieselfde as om kitaar te speel. U kan probeer om u gunsteling melodie-noot per noot te speel, maar die geluid hang af van hoe ons dit waarneem. Verskillende mense gee op hul eie manier aandag aan dinge, en dieselfde gebeur met musiek. Selfs as u 'n sekere styl of gunsteling liedjie op die kitaar naboots, is daar geen kans om dit noukeurig weer te gee nie. Selfs gevorderde meesters kan dit nie bereik nie. Daarom, selfs as iemand geleer word om kitaar te speel, sal sy eie styl bly. Die meeste suksesvolle kunstenaars is van mening dat dit nodig is om soveel mense moontlik te ontmoet, want dit sal addisionele idees bied en u kan laat groei en ontwikkel.
Dit is beter om met jou vingers te speel en nie 'n pluk te gebruik nie. Hierdie vraag het te make met suiwer sielkunde. Dit is duidelik dat vingers 'n verstaanbare en bekende deel van die liggaam is, in teenstelling met 'n vreemde voorwerp. Aan die ander kant help dit om 'n helder en helder geluid te verkry. Dit is die beste om met hom vriende te maak en aktief te gebruik.
U kan ook 'n afgeleë kitaar speel. Dit is dikwels 'n fout wat beginnersgitariste maak. Hulle vergeet óf om hul instrument in te stel, óf hulle is te lui om dit te doen. Maar kitaar beïnvloed leer ernstig. Dit beïnvloed die gehoor en bederf die indruk van die spel. Dit is dus die moeite werd om na jou kitaar te kyk voordat jy speel.
Sang moet stiller wees as kitaarklanke. Diegene wat al geleer het om terselfdertyd te sing en speel, maak 'n fout. Hulle probeer om die kitaar harder te laat klink as die stem. Maar jy moet dit nie doen nie - dit lyk belaglik. In hierdie geval vergesel die kitaar die kunstenaar, en nie saam met haar nie.
U hoef nie voor die wedstryd op te warm nie. Min van die beginners weet dat hulle hande moet rek voordat hulle kitaar speel, dit lyk onnodig. Maar hier is 'n ernstige fout. Die kitaar kan baie skerp pyn op die vingers veroorsaak, wat deur 'n eenvoudige opwarming vermy kan word.
Die hout beïnvloed nie die klank van die kitaar nie - dit hang alles af van die snare. So 'n mite word versprei deur teoretici wat nie die nuanses van klank kan hoor nie. Maar dit gebeur so dat 'n kitaar van karton presies soos 'n elite Paul Reed Smith-instrument klink, as daar sowel as daar dieselfde bakkies en snare is. Maar die vibrasies van die snare gaan presies na die liggaam van die kitaar, na die einste boom. En jy kan dit maklik voel as jy op 'n noot slaan en dan aan die klankbord raak en die nekril voel. Die vibrasies gaan oor die hele instrument. Dus word die eienskappe van die klank wat deur die dek uitgevoer word, beïnvloed deur talle faktore: die soort hout, die vorm van die kas en selfs die vernis. Elke dek het sy eie klankfrekwensierespons. Een instrument kan lae frekwensies gelei, maar die laagtepunte sny, die ander - andersom. Dit maak sin dat bakkies nie net snaarvibrasies verwyder nie. Hulle ossilleer hulself en beïnvloed die sein.Die klank word uiteindelik beïnvloed deur die liggaam, nek en montering. Enige deel van die kitaar neem deel aan die vibrasie van die hele stelsel.
Nuwe kitare is erger as oues. Daar is 'n algemene opvatting dat al die artikels vroeër van beter gehalte gemaak is, insluitend kitare. Dit lyk asof daar in die ou tyd 'n spesiale boom gebruik is om die instrument te maak, met verloop van tyd kon dit uitdroog, uitspeel en die kwaliteit daarvan verbeter. Daar is 'n deel van die waarheid hierin. Instrumente begin oor die jare anders klink. Dit is interessant dat dit van toepassing is op tydintervalle, nie net in jare nie, maar selfs in maande. U kan etlike maande lank kitaar speel, en dit maak oop, dit klink soveel as moontlik vir die konstruksie daarvan. In hierdie geval moet die werktuig van goeie hout vervaardig word, van hoë gehalte wees. As die kitaar aanvanklik goedkoop is, sal dit binne dekades nie die kwaliteit daarvan verbeter nie. Vir sommige lyk dit ongelooflik dat hulle in die 60's en 70's onderaardse instrumente vervaardig het. Van hulle is onaangenaam opvallend. En onder die nuwe kitare is daar diegene wat die welverdiende 'veterane' met 'n kop oortref. Maar die prys van sulke produkte kan net vergelyk word met die koste van rariteite.