Hierdie gedig dien ook as goeie voorbeeld van hoe ’n digter nie verby die slot van ’n gedig moet skryf nie. “teen stoflike bas” sou as ’n heel skaflike einde kon dien of selfs “’n laaste noot”. Christene wat graag nougeset volgens die Bybel wil leef, moet leer hoe om NT beginsels te identifiseer en uit te leef, asook OT beginsels wat hiermee in harmonie is. ‘n Fundamentele gelowige is glad nie ‘n wettiese gelowige nie. But just because you know them, because you’ve lived through it, doesn’t mean the reader needs to know them. […] Memory and truth are two different things.’ Vra hulp en bystand by professionele ondersteuningsvakkundiges, bv. akademiese ondersteuningspersoneel, bibliotekarisse, tutors, onderwysers, vakkundiges en ander bronne Dit was moeilik omdat sulke skemas en godsdienstige (e.a.) vereistes ’n digter ingeperk het en sy uiting die harnas ingejaag het. Haar lewe wat sy gehad het, die hoeveelheid ingrypende terugslae, haar konstante weerstand teen terreur en wrede magsbehepte politiek in Rusland, hoe sy haar seun uit ŉ gevangenekamp wou kry, artistieke en letterkundige tydgenote wat vervolg is, verban is, gevlug het, ens. verbyster my telkens.