#EAPM: 2017 gestel om uitdagings vir gesondheidsorggelykheid en meer te sien - EU-verslaggewer
#EAPM: 2017 stel om uitdagings vir gesondheidsorg aandele en meer te sien
Soos ons beweeg in die tweede maand van 2017, is die vorige jaar se gebeure resonerende meer as ooit, skryf Europese Alliansie vir Persoonlike Geneeskunde (EAPM) Uitvoerende Direkteur Denis Horgan.
Donald Trump is nou in die Withuis en gebruik al sy uitvoerende magte om handelstransaksies en meer uit te trek, terwyl die regering van Theresa May hom beywer om artikel 50 te aktiveer om die uittrede uit die Verenigde Koninkryk formeel te begin. Dit ondanks die onlangse uitspraak van die Hooggeregshof dat die parlement oor Brexit moet stem.
Bogenoemde punte beteken reeds dat ons 'n interessante jaar voorlê, maar dit is ver van al die belangrike aspekte - verkiesings sal vanjaar in verskillende lidlande plaasvind en kan van kritieke belang wees vir die balans van die EU.
Die opkoms van die reg in Europa het merkbare vir 'n geruime tyd, en 2017 kan 'n seismiese verskuiwing in politieke filosofie te sien as Geert Wilders bod vir krag in Nederland (15 Maart), Marine Le Pen se Front National sal poog om ten minste die tweede ronde in die Franse presidensiële verkiesing wat vir die einde van April, en Frauke Petry se Alternatiewe vir Duitsland partytjie is ingestel op Angela Merkel te neem in die Duitse verkiesing te danke in die herfs.
Boonop is daar vanjaar ook vergaderingsverkiesings in Noord-Ierland, interessant in die lig van 'n Brexit-besluit waarteen die Britse provinsie grotendeels daarteen gestem het (saam met Skotland). Die biggies in Nederland, Frankryk en Duitsland lyk sekerlik dat hulle winste vir die verregse partye sal sien.
En hoewel dit lyk onwaarskynlik dat Wilders staat om 'n regering te vorm op sy eie sal wees, dat Pen sal uiteindelik president of wat Petry die huidige Duitse kanselier sal omver te werp, ons staan ​​op die punt om te ervaar wat die Chinese noem 'n interessante tye.
Daar is 'n duidelike verskuiwing na populistiese beleid wat nasionalisme omhels, is anti-immigrasie, anti-EU, en dikwels anti-Islam (Wilders het dit beskryf as 'n totalitêre ideologie) was en speel op vrese van terrorisme en die integrasie van hale van vlugtelinge .
Hierdie standpunte is besig om baie ondersteuning op die strate. Of hierdie ondersteuning kan vertaal word in politieke mag moet nog gesien word, maar die patroon is duidelik.
Skokke is duidelik moontlik, soos ons regoor die Atlantiese Oseaan en in die Britse referendum gesien het. Dit is interessant om te sien dat die gewone politieke strydvelde van gesondheid, ekonomie, werk, onderwys en behuising alles in ag neem op sake soos immigrasie. Skuld word in hierdie verband grootliks op die EU toegeslaan, en baie voel dat Brussel nie 'n samehangende beleid het oor byvoorbeeld die hantering van die vlugtelinge wat uit Sirië instroom nie.
Maar hierdie panne uit, die feit bly staan ​​dat kwessies rondom gesondheid, werk, die algemene toestand van groei en die ekonomie, plus skoolopleiding, behuising ensovoorts konstant bly ongeag wie aan bewind is en op watter platform.
Verskuiwing politiek aan die verregse en beklemtoon anti-immigrasie beleid, terwyl blameer alle interne kwessies buite magte ( 'Brittanje is vol! ") Was nog nooit genees die euwels wat inherent is in byvoorbeeld lidstaat gesondheidstelsels.
Sulke beleide sal nie skielik produseer 'n oorvloed van goed opgeleide Nederlandse, Engelse of Duitse dokters, of sal hulle weg dat pensioene en gesondheidsorg stelsels is onder geweldige druk as gevolg van Europa se veroudering van die bevolking.
Ons het gesien lande blameer sekere dele van hul eie gemeenskap vir alles voor, die mees ekstreme natuurlik dat die Nazi's vervolg almal uit Jode om gays te gestremdes.
Elke lidstaat en sy mense is afhanklik van 'n sosiale kontrak en die basiese beginsels van die Europese Unie het ten doel om gelykheid te regte en billike behandeling in die raad verseker.
Elke regering het die plig om hierdie beginsels te handhaaf, en om eerlik te wees, die meeste doen hul bes om dit onder dikwels moeilike omstandighede te doen. Dit is dus onrealisties dat burgers van enige lidstaat, byvoorbeeld, teen immigrasie-maatreëls kan verwag om 'n kitsoplossing te bewerkstellig - terwyl hulle die huidige regering die skuld gee vir die feit dat hulle nie kitsoplossings bewerkstellig nie.
Gewild, maklik verteerbaar, maar onrealisties. In president Trump se inhuldigingstoespraak het hy gepraat oor die teruggee van mag aan die mense. Gewone Amerikaners. Terselfdertyd stop hy sy span vol miljoenêrs en miljardêrs sakemanne en -vroue wat nie die daaglikse lewe van 'n 'gewone Amerikaner' sal herken as dit hulle aan die agterkant byt nie.
Trump se idee van 'dreineer die moeras' het, waarskynlik, is om te gooi in meer en groter alligators. Dit moet nog gesien word hoe dit die groter dele van die Amerikaanse samelewing sal help.
Fokus op gesondheidsorg en die twee lande wat reeds gehou stemme, in een (die Verenigde Koninkryk) die NHS is krake onder die druk van wat onder-befonds en min hulpbronne, terwyl in die ander (die VSA) die nuwe administrasie het reeds begin die werk van aftakeling sogenaamde Obamacare, terwyl die aanbied van, nog geen plaasvervanger.
Dit het gesê, maar dat die 20 miljoen burgers tans in die behoefte van die gesondheid versekering dat Obamacare bied sal dekking nie verloor tydens 'n oorgangstydperk, maar besonderhede is skaars.
Neem 'n geheelbeeld, ongeag politieke links, regs, of gematigde beleid, moet die basiese beginsels van beskaafde samelewing in plek bly. Dit is onaantasbaar en irrelevant tot die politieke stemming van die dag. In die Europa van die 500 miljoen potensiële pasiënte oor die huidige 28 lidlande, moet regte gesondheidsorg altyd verbeter en nooit verweer, maak nie saak wie aan bewind is