Ekosisteemwagters alarm maak vir die oseane - nuus oor klimaatimpak | Klimaatsimpaknuus
Gewone murres in die Alaska Maritime National Wildlife Refuge. Beeld: deur Dean Kildaw / US Fish and Wildlife Service HQ, via Wikimedia Commons
Seevoëls staan ​​bekend as ekosisteemwagters, wat waarsku teen verlies aan mariene. Namate hul getalle daal, kan die rykdom van die oseaan ook daal.
Vir 'n tern in die noordelike halfrond, die lewe gaan dalk sleg gaan draai. As die temperatuur styg, is die kans op oorlewing 'n duik as murures of lendelam. Baie van die wêreld se seevoëls kan in die moeilikheid wees.
En om 'n mengsel van redes kan die voëls van die suidelike halfrond ook probleme ondervind, maar in 'n stadiger tempo. 'N Wêreldwye span van 40
voëlkundiges het na 50 jaar se teelrekords vir 67 seevoëlspesies gekyk om uit te vind dat die broeikoerse daal namate die wêreldtemperatuur styg.
Dit kan net 'n aanduiding wees van verslegtende toestande op en onder die oppervlak van die oseane: die navorsers noem hul onderdane vir seevoëls "ekosisteemwagters".
Die wetenskaplikes rapporteer in die joernaal Wetenskap dat hulle hul data gebruik het om 'n stelling te toets: dat die produksie van seevoëls - die getalle wat elke broeiseisoen oorleef - 'hemisferiese asimmetrie' in die klimaatverandering van die oseaan en die menslike gebruik daarvan sou opspoor.
Eenvoudig gestel, omdat daar minder grond en minder mense suid van die ewenaar is, omdat die suidelike waters is minder oorbevis en aan laer besoedelingsvlakke onderwerp word, en omdat 'n groter oseaanruimte behoort ekstreme hitte meer effektief te absorbeer, sou die oorlewingsyfers van seevoëls erger noord van die lyn wees as in die suide.
"As dit nie goed gaan met seevoëls nie, is dit 'n rooi vlag wat iets groter onder die oseaan se oppervlak gebeur"
En dit is omdat die vis en plankton wat seevoëls eet, saam met die klimaat kan beweeg, maar die seevoëls nie: gedurende die broeiseisoen keer hulle terug na dieselfde kolonies. En jag moet hulle: die spesie Uria ouderdom, wat bekend staan ​​as die murre of die lemoen, moet elke dag die helfte van sy liggaamsgewig in vis eet om te oorleef. Toe 'n mariene hittegolf op lang termyn die noordoostelike Stille Oseaan in 2015-2016 getref het, het byna 'n miljoen van hulle dood verhonger.
Broeikolonies het ook gely. Die patroon van verandering is nie eenvormig nie: voëls wat oppervlakkig voed, was meer geneig om agteruit te gaan; voëls soos papegaaiduikers wat onder die oppervlak gedompel het, het geneig om 'n bietjie beter te vaar om die nageslag op te voed.
"Seevoëls reis lang afstande - sommige gaan van die een halfrond na die ander - jaag hul kos in die oseaan. Dit maak hulle sensitief vir veranderinge in dinge soos oseaanproduktiwiteit, dikwels oor 'n groot gebied, "het hy gesê P Dee Boersma, 'n bewaringsbioloog aan die Universiteit van Washington In die VSA.
'Hulle moet met ons meeding om kos. Hulle word in ons visnette vasgevang. Hulle eet ons plastiek, wat volgens hulle voedsel is. Al hierdie faktore kan 'n groot aantal langlewende seevoëls doodmaak. '
Sy en kollegas het gemonitor die teelsukses van 'n kolonie Magellaanse pikkewyne in die suide van Argentinië vir 35 jaar. Hierdie voëls gaan elke seisoen terug na die water om hul kuikens te voer: hoe verder hulle moet swem, hoe groter is die kans op 'n honger pikkewynkuiken.
Kompetisie vir kos
Stormer weer op land kan neste vernietig. Vroulike pikkewyne vind dit moeiliker om te oorleef en sal waarskynlik op see sterf. Die persentasie manlike Magellaanse pikkewyne neem dus toe. Vandag is die broeipopulasie ongeveer 40 jaar gelede op die navorsingsgebied.
William Sydeman van die Farallon Instituut in Noord-Kalifornië, wat die studie gelei het, het gewaarsku dat dalende seevoëlgetalle 'n aanduiding kan wees van erger dinge wat op see gebeur.
'Wat ook op die spel is, is die gesondheid van vispopulasies soos salm en kabeljou, sowel as mariene soogdiere en groot ongewerweldes, soos inktvis, wat dieselfde klein visvis en plankton eet wat seevoëls eet,' 'het hy gesê.
"As dit nie goed gaan met seevoëls nie, is dit 'n rooi vlag wat iets groter onder die oppervlak van die oseaan gebeur, wat van belang is, want ons is afhanklik van gesonde oseane vir lewensgehalte." - Climate News Network
Die verlede gee 'n les van hoe ysvelde in duie stort
by Chris Stokes, professor in die Departement Geografie, Durham Universiteit
Antarktika en Groenland kan twee van die mees afgeleë plekke op aarde wees, maar wat in albei hierdie uitgestrekte landskappe gebeur, kan 'n aansienlike invloed op menslike aktiwiteite hê.
Daar was 'n rekord temperatuur opname van 2014 na 2016
by Mari Jensen-Universiteit van Arizona
Globale oppervlaktetemperature het gestyg met 'n rekordbedrag van 2014 tot 2016, rapporteer navorsers.
by Rizwan Nawaz en Adel Sharif
Byna alle wetenskaplikes is dit eens dat die verbranding van fossielbrandstowwe bydra tot klimaatsverandering. Maar die ooreenkoms is minder duidelik oor hoe dit die stygende wêreldtemperature presies beïnvloed.
Die Antarktiese skiereiland was warmer as die Verenigde Koninkryk toe die temperatuur Vrydag aangeteken is.