Ekonomiese deterministe - fataliste regtig - aanvaar dat globalisering en tegnologiese verandering nou 'n groot deel van die Amerikaanse arbeidsmag moet veroordeel tot onder-werkloosheid en stagnante lone, terwyl diegene met die beste eductions en verbintenisse met steeds hoër lone en rykdom beloon word. En daarom is die enigste manier om goeie werk terug te kry en om ongelykheid te vermeerder, te onttrek van die wêreldekonomie en word neo-Luddites, die nuwe arbeidsbesparende tegnologie vernietig.
Dit is dood verkeerd. Ekonomiese isolasie en neo-Ludditisme sal almal se lewensstandaarde verminder. Die belangrikste is dat daar baie maniere is om goeie werk te skep en ongelykheid te verminder.
Ander nasies doen dit. Duitsland het tot onlangs hoër reële mediaan lone opgebou, voordat dit deur die soberheid gesleep is, die Europese Unie opgelê het. Singapoer en Suid-Korea gaan voort om dit te doen. Chinese werkers is al vir 'n paar dekades op 'n vinnig stygende gety van hoër reële lone. Hierdie nasies implementeer nasionale ekonomiese strategieë om goeie werk te skep en wydverspreide voorspoed. Die Verenigde State is nie.
Enige hoekom nie? Albei omdat ons nie die politieke wil het om hulle te implementeer nie, en ons is vasgevang in 'n ideologiese regspunt wat weier om die belangrikheid van so 'n strategie te erken. Die ironie is dat ons reeds 'n nasionale ekonomiese strategie het, maar dit is hoofsaaklik deur kragtige globale korporasies en Wall Street gedikteer. En nie verbasend nie, eerder as om die werk en lone van die meeste Amerikaners te verhoog, het die strategie die globale winste en aandeelpryse van hierdie reuse-korporasies en Wall Street-banke verhoog.
As ons 'n strategie gehad het om werk en lone te verhoog, hoe sal dit lyk? Om mee te begin, sal dit fokus op die verhoging van die produktiwiteit van alle Amerikaners deur beter onderwys - insluitende vroeë kinderjare onderwys en nagraadse hoër onderwys. Dit sal 'n rewolusie vereis in hoe ons openbare onderwys finansier. Dit is kranksinnig dat die helfte van die K-12-begrotings steeds uit plaaslike eiendomsbelasting kom, veral omdat ons geografies volgens inkomste skei. En dit maak nie sin om te betaal vir die hoër onderwys van jongmense uit middel- en laerinkomste-gesinne deur studenteskuld nie. Dit het gelei tot 'n berg skuld wat nie of nie betaal kan word nie, en dit neem aan dat hoër onderwys 'n private belegging is, eerder as 'n openbare goed.
Dit sal ook groter verantwoordelikheid deur alle skole en universiteite vereis vir beter uitkomste - maar nie net beter toetsuitslae nie. Die enigste seker ding wat gestandaardiseerde toetse meet, is die vermoë om gestandaardiseerde toetse te neem. Tog vereis die nuwe ekonomie probleemoplossing en oorspronklike denke, nie gestandaardiseerde antwoorde nie.
Beter onderwys sou net 'n begin wees. Ons sal ook lae-loondienswerkers unieër om hulle die bedingingsmag te gee om beter lone te kry. Sulke werkers - meestal in groothandel kleinhandelaars, kitskosse, hospitale en hotelkettings - word nie blootgestel aan wêreldwye mededinging of bedreig deur arbeidsvervangende tegnologie nie, maar hul lone en werksomstandighede is onder die ergste in die land. En hulle verteenwoordig onder die vinnigste groeiende van alle beroepskategorieë.
Ons sal die minimum loon verhoog tot die helfte van die mediaan loon en die verdienste inkomstebelastingkrediet uitbrei. Ons sal ook betaalstaatbelasting op die eerste $ 15,000 van inkomste uitskakel, wat die tekort in Maatskaplike Sekuriteit uitmaak deur die dekking op inkomste onderhewig aan die loonbelasting te verhoog.
Ons sal ook die verhoudings tussen bestuur en arbeid herstruktureer. Ons sal byvoorbeeld vereis dat maatskappye hul werkers aandele aandele gee, en meer stem in korporatiewe besluitneming. En dat maatskappye minstens 2% van hul verdienste spandeer om die vaardighede van hul laer-loonwerkers te verbeter.
Ons sal ook die regering grootliks aan maatskappye stel oor hul ooreenkoms om te help om meer en beter werk te skep. Ons wil byvoorbeeld hê dat maatskappye wat R & D-befondsing ontvang, hul R & D in die VSA doen
Ons sal verbied dat maatskappye die koste van uitvoerende vergoeding meer as meer as 100 keer, die mediane vergoeding van hul werknemers of die werknemers van hul kontrakteurs, aftrek. En dra hulle van die voorsiening van belastingvrye voordele aan bestuurders sonder om sulke voordele aan al hul werknemers te bied.
En ons sou die finansiële stelsel weer in 'n manier verander om die land se spaargeld te belê eerder as 'n casino om groot en riskante verbintenisse te plaas. As dit verkeerd gaan, lê dit groot koste op almal.
Daar is geen magiese kolletjie om goeie werk te kry nie en geen presiese kontoer tot wat so 'n nasionale ekonomiese strategie mag wees nie, maar ten minste moet daar 'n sterk bespreking daaroor wees. In plaas daarvan blyk dit dat ekonomiese determinante die vryemark-ideoloë bymekaar gebring het om so 'n gesprek vanaf die begin te voorkom.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > 'N Nasie van Walmart en McDonalds Werkers?