In aansluiting by Olivier se vroegste bundels, doer uit die vroeë jare sewentig toe die invloed van D.J. Opperman se “letterkundige laboratorium” op Maties sig duideliker in sy oeuvre laat voel het, is die verse in apostroof vaster van vorm; word Engelse sonnette en Persiese kwatryne opgemerk; kom paarrymende distigons en langer strofes met gevarieerde eindrympatrone en min of meer reëlmatige versreëllengtes voor. En op my eie simpel manier wou ek wraak neem. ‘n Mes in die rug sou veels te erg wees. Vormgewys boots die digter dus die versmeltende bewussynsinhoude na, en so ook die gelyktydige saambestaan van sogenaamde opposisies en die verwantskap tussen die kleinste en grootste in die skepping – ŉ gedagte wat ook in T.T. Cloete se werk voorkom, maar uiteraard heel anders verwoord word. Ons boere het ons tradisionele braai en dis steak, chops en wors ... soms gooi ons ook 'n sosatie by en as dit regtig sleg gaan dan braai ons 'n hoender ... maar dis nou as dit regtig broekskeur gaan. :) Ons het selfs 'n Nasionale Braai dag.