Hierdie man gaan soveel seën ontvang dat hy nie gaan weet wat om met dit alles te doen nie. Sy hande is oop om ander te help. Mnr coetzee jy is wat mens n man noem.
Binnekort vier die Christendom sy belangrikste fees van die jaar … Paasfees. Vir baie het dit egter bloot ’n gewaarborgde langnaweek geword wat hulle die kans gun om bietjie weg te breek en te sorg dat die kinders paaseiers by die paashaas kry, terwyl die gebruiklike padslagting weer plaasvind.
Sedert die opkoms van radikale Islam in verskeie Midde-Oosterse lande word gru-verhale vertel oor Christenvervolging. Veral ná die eertydse ISIS ’n kalifaat in dele van Sirië en Irak uitgeroep het en sy naam na die IS (Islamitiese Staat) verander het, is die weste deurlopend geskok oor die lot wat groepe Christene te beurt geval het in stede soos Mossul waar hulle eeue lank in vrede naas hul Moslembure geleef het.
Sedert die opkoms van die Islam is baie van die Christene vervolg en talle het hulle tot die Islam bekeer. Van hierdie vlae vervolgings, soos aan die hand van die Mongole, het selfs name gekry.
Twee volke het egter hul Christelike karakter behou. Die bekendstes is seker die Armeniërs, wie se hartland grootliks in die teenswoordige Turkye geval het. Hulle is ’n Indo-Germaanse volk en hulle en die Ethiopiërs stry oor wie nou eintlik formeel die eerste Christenvolk was.
Die tweede groep is die Assiriërs. Die huidige Assiriese taal word as ’n nieu-Aramese taal beskryf (die taal wat Jesus op aarde gepraat het en waarin ’n aantal boeke van die ou Testament oorspronklik geskryf is). Nog ’n volk uit die Bybel wie se naam as herkoms vir sekere invloede in die Assiriese tale genoem word, is Chaldees.
Die sporadiese erge vervolging van Christene het tot in moderne tye voortgeduur. Ná die eerste wêreldoorlog was die Armeniërs, Assiriërs en tot ’n mate die Koerde, aan ’n menseslagting in Turkye onderwerp, wat tot ‘n grootskaalse diaspora van hierdie groepe gelei het.
In Sirië is dit nog moeilik om te bepaal hoeveel van die sowat tien persent van die bevolking wat Christene is, oor is. Christene was oor die algemeen traag om aan die opstand teen pres. Bashar al-Assad deel te neem, onder meer omdat hulle bang was – en met goeie rede – dat dít wat in die plek sou kom die wêreld vir Christene nog moeiliker sou maak. Christene, soos ander minderhede, het in die parlement (met min bevoegdhede) gewaarborgde setels. Hierdie traagheid om teen Assad in opstand te kom maak dit vir die Christene baie moeilik, veral in gebiede wat deur die opstandelinge verower word.
Tog is dit nie altyd Christen teen Moslem nie. Dit lyk of veral die Assiriërs skouer aan skouer saam met die Koerde – meestal Moslem maar ook segmente Yzidi’s – teen die IS veg. Die IS het veral hul mes in vir die Yazidi’s, wie se godsdiens deur die IS as ’n soort satansaanbidding beskou word.
Vir ons as Christene is Lydenstyd ’n tyd van stille, innige nadenke. Terwyl die lydenspad van ons Verlosser, Jesus Christus, altyd voorop moet staan, dink ons in hierdie tyd ook in ons gebede aan die lyding van medegelowiges dwarsoor die wêreld.
Mangosuthu Buthelezi, leier van die IVP, sê terwyl hy verstaan dat Suid-Afrika sensitief is vir wêreldwye ekonomiese druk, ander ontluikende ekonomieë soos Turkey en Indië wys dat groei moontlik is in die huidige klimaat. “Oor armoede en ongelykheid is die minister eerlik. Hy vee dit nie onder die mat in nie maar ek dink sy toespraak het enigsins naby gekom om die probleme aan te spreek nie.”