Saint Patrick tydlyn - Geskiedenis Podcasts - 2021
Saint Patrick tydlyn
'N Geskiedenis van St Patrick
Die geskiedenis van St Patrick, die beskermheilige van Ierland wat in die tweede helfte van die 4de eeu gebore is, is onvermydelik sketsmatig. Selfs sy geboortejaar is onseker, sommige geleerdes slaan op 373 terwyl ander 390 bereken.
Net so kan die plek waar St Patrick gebore is, nie bevestig word nie.
Dit is bekend dat hy grootgemaak is naby 'n dorpie genaamd Banna Vemta Burniae, maar die ligging daarvan kan nie geïdentifiseer word nie. Dit was moontlik Skotland, maar waarskynlik was dit Wallis, wat destyds onder Romeinse beheer was.
Patrick se regte naam was waarskynlik Maewyn Succat. Sy vader, Calpornius, was 'n Romeins-Britse weermagoffisier en 'n diaken.
Ten spyte van hierdie gesinsbetrokkenheid by die kerk, was die jong Patrick nie 'n gelowige nie. Sy lewe was gewoon en heeltemal ongewoon tot die ouderdom van 16.
Maar daar gebeur dramatiese gebeure wat die geskiedenis van St Patrick en die geskiedenis van Ierland op 'n nuwe koers plaas.
Die ontvoerde herder
Die jong seun is saam met vele ander deur Ierse seerowers ontvoer en in Ierland as slawerny verkoop. Volgens sy outobiografiese Confessio, wat oorleef, is die volgende ses jaar in die noorde van die eiland gevange gehou en werk hy as veewagters van skape en varke op die berg Slemish in Co Antrim.
Gedurende hierdie tydperk het hy toenemend godsdienstig geword. Hy beskou sy ontvoering en gevangenisstraf as 'n straf vir sy gebrek aan geloof en spandeer baie tyd in gebed.
Nadat 'n visioen hom op 'n boot na Brittanje laat wegkruip het, ontsnap Patrick terug na sy gesin.
Daar het hy 'n droom gehad dat die Iere hom terugroep na Ierland om hulle van God te vertel. Dit het hom geïnspireer om as priester na Ierland terug te keer, maar nie onmiddellik nie. Op hierdie stadium voel hy nie voldoende voorbereid op 'n lewe as sendeling nie. Sy studies het hom na Frankryk gebring, waar hy opgelei is in 'n klooster, moontlik onder St Germain, die biskop van Auxerre, en hy het hierdie tydperk van sy lewe aan leer gewy. Dit was ongeveer 12 jaar voordat hy na die Ierse kus teruggekeer het toe 'n biskop met die seën van die pous gestuur is.
Ierland se apostel
Die volgende hoofstuk van die geskiedenis van St Patrick is beter bekend as sy vorige lewe. Hy land op Strangford Loch, Co Down. Alhoewel hy dikwels erken word dat hy die Christendom na Ierland gebring het, was hy nie die eerste wat dit gedoen het nie.
In 'n vroeëre sending het Palladius vir die Iere preek.
St Patrick ontmoet koning Lóegaire om toestemming te vra om die Christendom te verkondig.
Natuurlik was dit nie alles eenvoudig nie. Die geskiedenis van St Patrick is besaai met periodes van gevangenisstraf wanneer sy leerstellings die plaaslike owerstes of Celtic Druids ontstel het, maar hy het altyd ontsnap of vryheid verkry deur geskenke aan sy gevangenes te gee.
Twintig jaar lank reis hy oor die lengte en breedte van die eiland, doop mense en vestig kloosters, skole en kerke.
Teen die tyd dat hy sterf, op 17 Maart 461 (of 493, afhangende van watter datum u met u berekening begin het), het hy 'n georganiseerde kerk, die siening van Armagh en 'n eiland van Christene agtergelaat. Hierdie datum - 17 Maart - word sedertdien herdenk as St Patrick's Day.
Ierse Saint Patrick's feesdag
Saint Patrick's feesdag, as 'n soort nasionale dag, word reeds in die negende en tiende eeu deur die Iere in Europa gevier. In latere tye word hy al hoe meer beskou as die beskermheer van Ierland. Saint Patrick's feesdag is uiteindelik geplaas op die universele liturgiese kalender in die Katolieke Kerk as gevolg van die invloed van die in Waterford gebore Fransiskaanse geleerde Luke Wadding in die vroeë 1600's. Saint Patrick's Day het dus 'n heilige dag van verpligting geword vir Rooms -Katolieke in Ierland. Dit is ook 'n feesdag in die Church of Ireland, wat deel uitmaak van die wêreldwye Anglikaanse nagmaal.
Vryheid en godsdienstige roeping
Omstreeks 408 nC het Patrick in 'n droom die idee gekry om van slawerny te ontsnap, waarin 'n stem hom beloof het dat hy sy weg na Brittanje sou vind. Patrick was gretig om die droom te verwesenlik en het 'n paar matrose oortuig om hom op hul skip te laat klim.
Na drie dae seil, verlaat hy en die bemanning die vaartuig in Frankryk en dwaal, verlore, vir 28 dae in die proses 200 myl grond, terwyl Patrick uiteindelik weer met sy gesin herenig word.
Patrick was weereens 'n vry man en het na Auxerre, Frankryk, gegaan, waar hy studeer het en onder die leiding van die sendeling Saint Germain die priesterskap betree het. Hy is omstreeks 418 nC deur die biskop van Auxerre tot diaken georden.
Met verloop van tyd het hy sy visie om Ierland tot die Christendom te bekeer nooit uit die oog verloor nie. terwyl dit ook ondersteuning bied aan die klein gemeenskap van Christene wat reeds daar woon.
Patrick is meer as 1600 jaar gelede ongeveer 389 nC gebore. Hy was die volgende groot Christelike sendeling waarvan ons weet ná die apostel Paulus, alhoewel hy nie meer as 300 jaar na Paulus se dood gebore is nie.
Sy impak was so diep dat dit nie verbasend is dat sy lewe met legendes versier is nie. Maar selfs al het Patrick nie die slange uit Ierland verdryf nie, getuig so 'n legende van die deurdringende krag van sy bediening. Gelukkig het ons twee dokumente van Patrick self wat ons waardevolle inligting oor hom gee. Hulle is syne Belydenis, geskryf aan die einde van sy lewe, en syne Brief aan Coroticus, sy dringende pleidooi aan 'n koning wat baie van sy bekeerlinge gevange geneem het. Hier volg 'n voorbeeld van hoogtepunte uit Patrick se lewe en uittreksel uit sy geloofsbelydenis.
Van Patrick's Confession
Ek was sestien jaar oud en het nie die ware God geken nie en is in ballingskap weggevoer, maar in daardie vreemde land (Ierland) het die Here my ongelowige oë oopgemaak, en al laat het ek my sondes in gedagte gehou en met my hele hart tot bekering gekom Here my God, wat my lae boedel beskou het, was jammer oor my jeug en onkunde, en het my getroos as 'n vader sy kinders troos. Wel, ek het elke dag na skape gekyk en ek het gedurende die dag gereeld gebid, die liefde van God en die vrees vir hom het meer en meer in my toegeneem en my geloof het begin toeneem en my gees het opgewek, sodat op een dag Ek sou honderd keer bid en byna net soveel in die nag. Selfs toe ek in die bos of op die berg was, het ek voor dagbreek opgestaan ​​vir gebed, in sneeu en ryp en reën, en ek het geen slegte effek gehad nie en daar was geen traagheid in my nie. Soos ek nou besef, was dit omdat die Gees in my gloei.
St. Patrick se borsplaat
Hierdie beroemde gebed, een van die vroegste bekende Europese volksgedigte, is aan Patrick toegeskryf, maar geleerdes sê dat sommige van die woorde wat gebruik word dui aan dat die beskikbare weergawes uit 'n latere tydperk kom. Maar daar is geen twyfel dat hulle die gees en inhoud wat ons in Patrick's Confession sien, uitblaas nie, en dat hulle tril van die krag van die Christendom wat Patrick aan sy aangenome land gegee het. Sommige Christene vind vandag baie waarde daarin om hierdie klassieke gebed te memoriseer en dit elke oggend te herhaal wanneer dit opkom.
Ek staan ​​vandag op
Deur 'n magtige sterkte, die aanroeping van die Drie -eenheid.
Deur geloof in die driligheid,
Deur belydenis van die eenheid
Van die Skepper van die Skepping.
Deur die krag van Christus se geboorte met sy doop,
Deur die sterkte van sy kruisiging met sy begrafnis,
Deur die krag van sy opstanding met sy hemelvaart,
Deur die sterkte van sy afkoms vir die oordeel van Doom.
Deur God se krag om my te bestuur:
God se krag om my te ondersteun,
God se wysheid om my te lei,
God se oog om voor my te kyk,
God se oor om na my te luister,
God se woord om vir my te spreek,
God se hand om my te beskerm,
God se manier om voor my te lê,
God se skild om my te beskerm,
God se gasheer om my te red
Uit die strik van duiwels,
Van versoekings van ondeugde,
Van almal wat my sleg wil toewens,
Afar en anear,
Alleen en in menigte.
Ek roep vandag al hierdie kragte tussen my en die euwels op,
Teen elke wrede en genadelose krag wat my liggaam en siel kan teenstaan
Teen die beswering van valse profete,
Teen swart wette van heidendom,
Teen valse wette van ketters,
Teen handwerk van afgodery,
Teen towerspreuke van hekse en smede en towenaars,
Teen elke kennis wat die mens se liggaam en siel bederf.
Christus om my vandag te beskerm
Teen gif, teen brand,
Teen verdrinking, teen wonde,
Sodat daar baie beloning na my toe kan kom.
Christus aan my regterkant, Christus aan my linkerhand,
Christus as ek lê, Christus as ek gaan sit, Christus as ek opstaan,
Christus in die mond van elkeen wat van my praat,
Christus in elke oor wat na my luister.
Deur 'n magtige sterkte, die aanroeping van die Drie -eenheid,
Deur belydenis van die eenheid,
Dit is 'n ongelooflike en grootliks onbekende verhaal. Dit word vertel in Hoe die Iere die beskawing gered het (Doubleday, NY 1995), die uitstekende boek van Thomas Cahill oor St. Patrick en sy geestelike afstammelinge. Die hartlike Iere, wat Patrick opgevolg het, was weliswaar aan die rand van die wêreld, maar het een van die belangrikste sending- en opvoedingsbewegings in die geskiedenis geword.
Terwyl golf na golf van Duitse barbare in die vyfde en sesde eeu oor die Romeinse ryk gevee het, het die Romeinse politieke struktuur verbrokkel en sentrums van leer en opvoeding verdwyn. Sommige noem hierdie tydperk die donker eeue, toe die beskawing self op die punt was om te verdwyn. Gedurende hierdie sombere tyd was dit die Iere wat die boeke en leer van die klassieke en Christelike skrywers bewaar het.
Ierland was een deel van Europa wat nog nooit deel van die Romeinse Ryk was nie, en hul Keltiese Christendom was duidelik nie-Romeins. Die Keltiese Christendom het nie verband gehou met die pouslike stelsel of die Romeinse hiërargie nie, en het ontwikkel rondom individuele leiers en kloosters, en die Ierse monnike was leiers in die verspreiding en behoud van die Christelike geloof.
Baie priesters en monnike uit Engeland en die vasteland vlug na kloosters in Ierland om aan die barbaarse indringers te ontsnap. Sommige kom van so ver as Egipte, Sirië en Armenië. Die studie van die Skrif was sentraal in die Keltiese kloosterskole, en die scriptorium was 'n belangrike deel van die kloosterverbinding. Hier het die monnike die Skrif en baie van die Griekse en Latynse klassieke versigtig oorgeskryf. Baie van die vroegste Latynse manuskripte wat vandag beskikbaar is, is die wat deur die Ierse monnike gemaak is, en meer as die helfte van ons Bybelse kommentare tussen 650 en 850 is deur Iere geskryf. Vir hulle was skryf 'n kuns. Met behulp van skulpies en plantsappe vir kleur, versier hulle die manuskripte met die mees uitgebreide ontwerpe.
'N Belangrike deel van die Ierse Christelike tradisie was om hul vaderland te verlaat en die evangelie elders te dra. Dit was hierdie reisende monnike wat die Christelike geletterdheid lewendig gehou het in die barbaarse Europa. In die eeu na Patrick het die Ierse monnik Columba die klooster van Iona aan die weskus van Skotland gevestig en 'n geletterde, Christelike samelewing onder die Skotte en Pikte van Noord -Brittanje begin skep. Sy volgelinge het later na Lindisfarne gegaan en dieselfde transformasie onder die Hoeke van Northumbria begin. Ander Ierse monnike het na die vasteland gegaan en ten minste 60 kloosters in Frankryk, Duitsland, Switserland en Italië gevestig. Spore van hul werk kan gevind word so ver oos as Kiev in Rusland en so ver wes as Ysland.
Die Keltiese Christendom het op verskillende maniere van die Rooms -Katolieke Christendom verskil. Die Iere het nie 'n outoritêre kerkhiërargie gehad nie, en die monnike het meer na die Skrif gekyk as tradisie vir hul heerskappy. Hulle het ook 'n metode gevolg om die Paasfees wat in die oostelike kerke voorkom, te dateer. Die Iere het 'n stelsel van privaat belydenis en boete ingestel, praktyke wat later deur die Roomse kerk aangeneem is.
Viking -invalle van die agtste en negende eeu het die Keltiese kloosters in Brittanje en Ierland ontwrig. Teen daardie tyd het die Iere egter reeds die saad van Christelike leer in Europa geplant.
En, soos Cahill aantoon, & quot In alle rampe, sou Patrick aandring, is daar grond vir hoop. & Quot Trouens, Patrick sou waarskynlik selfs vandag vir ons hoop vind.
As jy hierdie spesiale uitgawe geniet het, gee jou gunsteling Ierse vriend 'n groot drukkie.
Patrick die Heilige
'N Vloot van 50 currachs (langbote) het in die rigting van die oewer gewaai, waar 'n jong Romeinse Brit en sy gesin gestap het. Sy naam was Patricius, die 16-jarige seun van 'n burgerlike landdros en tollenaar. Hy het verhale gehoor van Ierse stropers wat slawe gevang het en dit aan die einde van die wêreld geneem het, en terwyl hy die langbote bestudeer, het hy ongetwyfeld die ergste begin dink.
Met geen Romeinse leër om hulle te beskerm nie (Romeinse legioene het Brittanje lankal verlaat om Rome teen barbaarse invalle te beskerm), was Patricius en sy stad onvoorbereid op aanvalle. Die Ierse krygers, met helms op en gewapen met spiese, het op die klippie afgeklim. Die dooie oorlogshorings slaan die skrik in die hart van Patricius, en hy begin na die stad hardloop.
Die krygers het die dorp vinnig afgebreek, en toe Patricius tussen brandende huise en skreeuende vroue skarrel, word hy betrap. Die barbare sleep hom aan boord van 'n boot na die ooskus van Ierland.
Patricius, beter bekend as Saint Patrick, word vandag onthou as die heilige wat die slange uit Ierland verdryf het, die onderwyser wat die klawer gebruik het om die Drie -eenheid te verduidelik, en die naamgenoot van jaarlikse parades in New York en Boston. Wat minder bekend is, is dat Patrick 'n nederige sendeling was (hierdie heilige het gereeld na homself verwys as & quotasondaar & quot) van enorme moed. Toe hy Ierland evangeliseer, het hy 'n reeks gebeurtenisse van stapel gestuur wat die hele Europa beïnvloed het. Dit het alles begin toe hy omstreeks 430 in slawerny weggevoer is.
Ontsnap van sonde en slawerny
Patrick is verkoop aan 'n wrede krygshoof, wie se teenstanders se koppe bo -op sy pale langs Noord -Ierland gesit het. Terwyl Patrick na sy meester se varke in die heuwels in die omgewing kyk, het hy self soos 'n dier geleef.
Die tydlyn van die St. Patrick 's Day
In Ierland lyk die tipiese viering van Saint Patrick's Day na ander godsdienstige vakansiedae, met deelnemers wat die kerk bygewoon het, 'n spesiale maaltyd geëet het en tyd saam met geliefdes deurgebring het. Maar teen die tyd dat die vakansie na Amerika gekom het, het dit aansienlik verander.
Ooskusstede soos New York en Boston was oorstroom met 'n nuwe groep mense en 'n kultuur vol trotse tradisies wat hulle in hul nuwe huis wou bly vier.
Die eerste amptelike Saint Patrick's Day-optog was in 1762, maar eers in die negentiende eeu het die Iers-Amerikaanse bevolking sterk genoeg geword om 'n oproep om die dag op 'n stadskaal te vier.
Tog het dit byna 'n eeu geneem voordat die vieringe ook nie-Ierse Amerikaners betrek het. Maar teen die 1960's en 1970's het parades, feeste en ander geleenthede in stede regoor die land begin opduik.
Die vakansie is nou een van die mees gevierde en verwagte dae van die jaar in Amerika, en dit word meestal herdenk met optogte en feeste, maar ook baie tradisionele Ierse kos en drankies.
Stede wat hul sterk bevolking van Iers-Amerikaners vasgehou het, neem tipies deel aan dae van gebeure wat gelei het tot Saint Patty's. Sommige, soos Chicago (wat sy rivier elke jaar 'n lewendige groen kleur kleur), het selfs ter ere van die dag selfs dele van die stad self verander.
Van kus tot kus het Saint Patrick's Day nou een van Amerika se opwindendste dae van die jaar geword, en maak nie saak hoe u dit wil vier of waar u woon nie, u sal op 17 Maart 'n tikkie groen teëkom.
Die moderne St. Patrick 's Day Parade het na vore gekom
In 1891 het die Ancient Order of Hibernians die bekende parade -roete aangeneem, die opmars na Fifth Avenue, wat dit vandag nog volg. En ander praktyke, soos die verbod op waens en vlotte, het ook standaard geword. Die parade soos dit vandag bestaan, is in wese dieselfde as in die 1890's, met baie duisende mense wat marsjeer, vergesel van doedelsakorkeste sowel as koperorkes.
St Patrick's Day word ook in ander Amerikaanse stede gemerk, met groot parades in Boston, Chicago, Savannah en elders. En die konsep van die St. Patrick's Day-parade is teruggevoer na Ierland: Dublin begin middel 1990's sy eie St. Patrick's-fees, en sy spoggerige parade, wat bekend is vir groot en kleurvolle marionetagtige karakters, trek honderdduisende toeskouers elke 17 Maart.
Die ware verhaal van Saint Patrick
Almal weet van Saint Patrick — die man wat die slange uit Ierland verdryf het, die hewige Druïde verslaan het in toorkunswedstryde en die klawer gebruik om die Christelike Drie -eenheid aan die heidense Iere te verduidelik. Dit is 'n wonderlike verhaal, maar niks daarvan is waar nie. Die klawerlegende kom eeue na Patrick se dood, net soos die wonderbaarlike gevegte teen die Druids. Vergeet van die slange en#8212 Ierland het nog nooit mee begin nie. Geen slange, geen klappers nie, en hy was nie eens Iers nie.
Die ware verhaal van St Patrick is baie interessanter as die mites. Wat ons van Patrick se lewe weet, kom slegs deur die toevallige oorlewing van twee merkwaardige briewe wat hy op sy oudag in Latyn geskryf het. In hulle vertel Patrick die verhaal van sy onstuimige lewe en stel ons in staat om intiem te kyk in die gees en siel van 'n man wat meer as vyftienhonderd jaar gelede geleef het. Ons weet moontlik meer biografiese besonderhede oor Julius Caesar of Alexander die Grote, maar niks anders uit die ou tyd maak die deur na die hart van 'n man meer oop as Patrick se briewe nie. Hulle vertel die verhaal van 'n ongelooflike lewe van pyn en lyding, selfvertroue en stryd, maar uiteindelik van geloof en hoop in 'n wêreld wat om hom uitmekaar val.
/> Saint Patrick -loodglasvenster van Cathedral of Christ the Light, Oakland, CA. Foto deur Simon Carrasco. CC BY 2.0 via Wikimedia Commons.
Die historiese Patrick was glad nie Iers nie, maar 'n bedorwe en opstandige jong Romeinse burger wat 'n luukse lewe gelei het in die vyfde-eeuse Brittanje toe hy skielik as tiener uit sy familie se boedel ontvoer en in slawerny oor die see in Ierland verkoop is. Ses jaar lank het hy wrede toestande verduur terwyl hy oor sy meester se skape op 'n eensame berg in 'n vreemde land waak. Hy het as 'n ateïs na Ierland gegaan, maar daar het hy gehoor wat volgens hom die stem van God was. Op 'n dag het hy ontsnap en sy lewe in gevaar gestel om 'n gevaarlike reis deur Ierland te onderneem en 'n skip van onwillige seerowers terug te keer na Brittanje. Sy gesin het hul verlore seun terugverwelkom en aangeneem dat hy sy voorreg sou opneem, maar Patrick het 'n ander oproep gehoor. Hy keer terug na Ierland om 'n nuwe manier van lewe te bring vir 'n volk wat hom tot slawe gemaak het. Hy het voortdurend gekonfronteer met opposisie, dreigemente van geweld, ontvoering en selfs kritiek van jaloerse kerkamptenare, terwyl sy Ierse volgelinge self teëgekom het op mishandeling, moord en slawerny deur huursoldate. Maar deur al die probleme het Patrick sy geloof behou en volhard in sy Ierse missie.
Die Ierland waarin Patrick gewoon en gewerk het, was heeltemal anders as die Romeinse provinsie Brittanje waarin hy gebore en grootgeword het. Tientalle klein Ierse konings het die platteland regeer met die hulp van kopjagkrygers, terwyl Druids hul volgelinge gelei het in 'n godsdiens vol ontelbare gode en miskien af ​​en toe 'n menslike offer. Ierse vroue was niks soos dié wat Patrick tuis geken het nie. Vroeë Ierland was op geen manier 'n wêreld van volmaakte gelykheid nie, maar 'n Ierse vrou kon ten minste haar eie eiendom beheer en van haar man skei om verskeie redes, insluitend as hy te vet word vir seksuele omgang. Maar Ierse vroue wat slawe was, het 'n wrede lewe beleef. Telkens in sy briewe skryf Patrick van sy kommer oor die vele slawe van Ierland wat daagliks slae en mishandeling ondervind het.
Patrick was nie die eerste Christen wat Ierland bereik het nie, hy was nie eers die eerste biskop nie. Wat Patrick suksesvol gemaak het, was sy vasberade vasberadenheid en die moed om die gevare in die gesig te staar, asook die deernis en vergifnis om te werk onder mense wat niks anders as pyn in sy lewe gebring het nie. Niks hiervan kom hom egter vanself nie. Hy was 'n man met groot onsekerheid wat voortdurend gewonder het of hy regtig uitgesny is vir die taak wat hy gekry het. Hy het jare van opvoeding gemis terwyl hy in slawerny in Ierland was, en het 'n ontsaglike skyfie op sy skouer gedra as iemand, soos hulle gereeld, spot met sy eenvoudige, skoolseun Latyn. Hy is ook toegewy aan depressie, selfbejammering en gewelddadige woede. Patrick was nie 'n heilige, sagmoedige en sagmoedige verhaalboek nie, wat met 'n pragtige glimlag en 'n lewe vry van klein foute in Ierland rondgedwaal het. Hy was 'n mens wat voortdurend foute begaan het en dikwels nie sy eie Christelike ideale nakom nie, maar hy was eerlik genoeg om sy tekortkominge te erken en nooit te laat dat nederlaag sy lewe regeer nie.
U hoef nie Iers te wees om Patrick te bewonder nie. Syne is 'n inspirasieverhaal vir almal wat in 'n moeilike tyd in die openbare of privaat tye worstel in 'n wêreld met onbekende angs wat om die draai skuil. Steek dus 'n glas na die beskermheilige van Ierland, maar onthou die man agter die mite.
Opskrifkrediet: Oxalis acetosella. Foto deur Erik Fitzpatrick. CC BY 2.0 via Wikimedia Commons.
Philip Freeman het sy Ph.D. in klassieke en keltiese studies aan die Harvard Universiteit. Hy gee les aan die Luther College in Decorah, Iowa en is die skrywer van vyftien boeke, waaronder The World of Saint Patrick.
Ons privaatheidsbeleid gee 'n uiteensetting van hoe Oxford University Press u persoonlike inligting hanteer en u regte om beswaar te maak dat u persoonlike inligting vir bemarking vir u gebruik word of as deel van ons besigheidsaktiwiteite verwerk word.
Ons sal u persoonlike inligting slegs gebruik om u vir OUPblog -artikels te registreer.
St Patrick's Day, feesdag (17 Maart) van St. Patrick, beskermheilige van Ierland. Hy is gebore in die laat 4de eeu in Romeinse Brittanje en is op 16 -jarige ouderdom ontvoer en as 'n slaaf na Ierland geneem. Hy het ontsnap, maar het ongeveer 432 n.C. teruggekeer om die Iere tot die Christendom te bekeer. Teen sy dood op 17 Maart 461 het hy kloosters, kerke en skole opgerig. Baie legendes het rondom hom grootgeword — byvoorbeeld dat hy die slange uit Ierland verdryf en die klawer gebruik het om die Drie -eenheid te verduidelik. Ierland het sy dag kom vier met godsdienstige dienste en feeste.
St Patrick's Day is die feesdag van St. Patrick, 'n beskermheilige van Ierland. St Patrick's Day, wat oorspronklik gevier is met godsdienstige feeste en dienste, het 'n sekulêre viering van die Ierse kultuur geword toe dit saam met Ierse immigrante die Verenigde State bereik het.
Wanneer word St Patrick's Day gevier?
St Patrick's Day word jaarliks ​​op 17 Maart gevier, die herdenking van die dood van St. Patrick in 461.
Wat is die oorsprong van St Patrick's Day?
St Patrick's Day is oorspronklik gevier in Ierland met godsdienstige dienste en feeste ter ere van St. Patrick, een van Ierland se beskermheiliges. Toe Ierse immigrante St. Patrick's Day -tradisies na die Verenigde State gebring het, het die dag ontwikkel tot 'n sekulêre viering van die Ierse kultuur.
Wie was die Heilige Patrick?
St. Patrick was 'n sendeling van die 5de eeu in Ierland, wat die eer ontvang het dat hy die Christendom na Ierland gebring het. Hy het teen die einde van die 7de eeu 'n legendariese figuur geword en word beskou as 'n beskermheilige van Ierland.
Dit was emigrante, veral na die Verenigde State, wat St Patrick's Day omskep het in 'n grootliks sekulêre vakansiedag van feesviering en viering van Ierse dinge. Stede met 'n groot aantal Ierse immigrante, wat dikwels politieke mag gehad het, het die mees uitgebreide vierings gehou, waaronder uitgebreide optogte. Boston het sy eerste St. Patrick's Day -parade in 1737 gehou, gevolg deur New York in 1762. Sedert 1962 het Chicago sy rivier groen ingekleur om die vakansie te vier. (Alhoewel blou die kleur was wat tradisioneel met St. Patrick geassosieer word, word groen nou gereeld met die dag verbind.) Iers en nie-Iere neem gereeld deel aan die "dra van die groen"-'n item groen klere of 'n klaver, die Ierse nasionale plant, in die lapel. Koringvleis en kool hou verband met die vakansie, en selfs bier word soms groen geverf om die dag te vier. Alhoewel sommige van hierdie praktyke uiteindelik deur die Iere self aangeneem is, het hulle dit grootliks tot voordeel van toeriste gedoen.