Quesnel - 'n graanagtige eksklusiewe bromelia * Oor plante
Verteenwoordigers van die Bromeliad-familie is nou op die hoogtepunt van gewildheid. Hierdie plante is so lief dat selfs hul nie te algemene spesies vandag al hoe meer die rakke beset nie. Helder, spesiale, selfs nie so moeilik om te versorg nie, selfs eksotiese bromeliades het gereeld besoekers van ons huise geword. Maar bly steeds by binnenshuise bromeliadplante, wat slegs in eksklusiewe versamelings gevind kan word. Quesnelia is 'n ongelooflike verteenwoordiger van die gesin, 'n ware seldsaamheid, nie vir almal nie. Die groei van quesnelia is nie so moeilik nie, maar die status van 'n byna ontwykende legende maak baie mense bang vir hierdie diggroeiende kamer-wonderwerk.
Quesnelia - 'n bromelia-wonderwerk wat op graan lyk
Toestande vir verbouing van binnekoringblom
Voortplanting van Cornelles
Tussen die bromeliades is daar bykans geen plante wat skaars genoem kan word nie. Verteenwoordigers van die genus Quesnelia (Quesnelia) Is 'n egte seldsaamheid by ons, 'n kultuur waarvan die voorkoms net in die botaniese tuine en onder die ware aanhangers van hierdie familie geniet kan word. Maar die aandag aan meer seldsame en interessante soorte bromelia's het die merk op die quesnelia gelaat: dit is nog skaars en moeilik om te vind, en dit het reeds in katalogusse en by uitstallings begin verskyn.
Die spesiale status van Quesnel blyk te wees van die begin af: hierdie plant is selfs vernoem na die Franse diplomaat, die konsul, wat die aanleg na Europa gebring het en dit 'n welkome toevoeging tot die versameling in die hoë samelewing gemaak het. Die status van 'n seldsame en eksklusiewe aanleg in Quesnel het sedert die middel van die 19de eeu, toe dit in die kultuur ingestel is, nie veel verander nie. Die voorkoms van 'n Suid-Amerikaner wat vernoem is na Michel Quesnel, lyk glad nie so eksoties nie. Maar in die kamerkultuur staan ​​quesnelia inderdaad op teen die agtergrond van ander bromeliades en lyk dit miskien net as bilbergia.
Kwel van aard word slegs in Brasilië aangetref. Selfs buurlande met soortgelyke klimaatstoestande word nie by die reeks van hierdie byna nasionale aanleg ingesluit nie. Die Riviera de Janeiro, wat die meeste verteenwoordig word, is in tipiese subtropiese woude aan die kus, waar hierdie epifiete bykans al die groot boom- en wingerde kan beset.
Ondanks die feit dat daar in die geslag Quesnel meer as 15 plantspesies voorkom, as 'n kamerplant, met seldsame uitsonderings, groei hulle slegs een - Libon-koringblom. Dit is die helderste, mees dekoratiewe en kompakte verteenwoordiger van die geslag met die mooiste blare. Dit is billik om quesnelia in die kamerformaat 'n plant te noem, waarin die blare nie bloeiwyse tot blom sal lewer nie.
Quesnelia van Libon (Quesnelia liboniana) Is 'n epifitiese spesie van die bromeliads, wat van nature alleen nie van belang is nie. Quesnel ontwikkel in die vorm van 'n hoë, smal-silindriese, langwerpige tregter van enkele blare. Maar as gevolg van die feit dat die plante kolonies in die potte vorm, produseer hulle voortdurend stolons met nuwe rosette, groei hulle in digte en groot groepe talle "kolomme", word die plant van ver af maklik verwar met 'n reuse graan.
Quesnelia kruip gewoonlik na die kante en trap gewoonlik vinnig oor die rand van potte en houers. Die tregter van quesnelia kan tot 70 cm hoog word. Hulle bestaan ​​uit 5-6 baie lang inwendige en verkleinde buitenste blare. Langvormig, met 'n skerp punt, gekantelde rand en klein geboë are langs die rand, is tot 5 cm breed en lyk ongelooflik styf.
Die middelgroen kleur word versag deur strepe grysagtige skubbe aan die onderkant. As gevolg van die spesifieke verlenging van die tregter en die vorm van koring, veroorsaak dit dikwels assosiasies met bamboes, maar as u die kultuur aanraak, verdwyn sulke assosiasies onmiddellik.
Die blom van hierdie soort mielieblom herinner glad nie aan die pragtige ore van ander bromeliades nie. Naakte, dun, absoluut reguit blommestingels wat met geteelde lansetvormige blare bo-aan die uitlaat styg, is gekroon met bloeiwysels, maar met 'n ongewone struktuur - tot 10 met yl, buisvormige smal blomme wat in alle rigtings uitsteek. Blomme van vyf sentimeter gebuig of opgerig met gesmelte rooi kelkblare en ovaalblou blomblare wat 'n digte smal buis vorm, waarin slegs die boonste draaie oorspronklik, vet en eksoties lyk. Die oorgang van helder skarlaken na donkerpers lyk onkonvensioneel, maar al hierdie skoonheid van blom kan net van naderby waardeer word.
Saam met Libon se quennel word te koop en katalogusse van quesnelia voorgestel deur oorspronklike variëteite van 'n ander spesie met gevlekte kleur - quesnelia marmer (Quesnelia marmorata) Uiterlik lyk dit baie soos by die Libon-quennel, maar dit word onderskei deur 'n beter strookvorming, wat 'n bietjie kompenseer vir sommige plante wat nie beskryf kan word nie.
Die gebrek aan behoefte aan 'n koel periode van rus, verdraagsaamheid vir verskillende beligting en verskillende temperatuur, stel ons in staat om die quennel te klassifiseer as onpretensieuse bromelia's. Dit pas perfek aan by verskillende omstandighede, insluitend tipiese woonkamers.
Vir hierdie bromeliadverligting bepaal dit eerstens die kleur van die blare: quennel is gehard genoeg en kan byna elke beligting aanpas. In die skaduwee is die setperke donkerder, op helder plekke - helder, verskeie kleure ligter. Hoe helderder die beligting is, hoe helderder lyk die bromeliades, maar hulle verloor ook hul versierbaarheid vinniger. In gedeeltelike skaduwee en ligte skaduwee mag Quesnel nie blom nie. Quesnelia verdra nie die warm son nie, plante moet beskerm word teen direkte strale deur spesiale skerms te plaas of deur die venster weg te beweeg.
Vir hierdie bromeliade is vensters van 'n nie-suidelike oriëntasie en plekke in die binnekant van helder kamers verkieslik. Quesnelia kan gebruik word vir komposisies met ander bromeliades, insluitend as agtergrondkultuurvuller, om die effek van volume en prag in versamelings te skep. Die plant lyk ook goed in groepsamestellings van kweekhuise en konservatoriums.
Enige woonkamer is geskik vir Quesnelia. Gedurende die periode van aktiewe groei, van die vroeë lente tot die einde van die somer, sal hulle goed voel beide in kamers waar koelte heers - met 'n temperatuur van ongeveer 18 grade, en waar waardes bo 23 grade hitte styg.
In die winter, vir Quesnelia, het u ook warmte nodig, maar met 'n afname in die gemiddelde temperatuur met 2-4 grade in vergelyking met die somermodus en 'n daling in die aandaanduidings (hierdie verskille stimuleer die blom). Die optimale temperatuur is van 16 tot 20 grade met 15-16 grade in die nag. Die verkoue van quesnelia verdra nie en reageer baie sleg op skielike veranderinge in lugtemperatuur, ongeag die tyd van die jaar. Die minimum toelaatbare temperatuurval is tot 13 grade.
Quesnel is baie wispelturig vir lugbesoedeling en stagnasie. Hierdie plant verdra nie tabakrook nie en die kombuisatmosfeer groei graag in ruim, dikwels geventileerde kamers. Dit is beter om die quennel teen die koue wind te beskerm, maar sonder skerp temperatuurveranderinge is dit nie te wispelturig nie en reageer dit nie op konsepte nie, dit kan die somer in die tuin of op die oop terras deurbring.
Quesnelia is 'n tipiese binnenshuise kultuur uit die bromeliad-kategorie. Akkurate natmaak, topkleding gedurende die aktiewe ontwikkeling, monitering van die toestand - dit is al wat nodig is vir die verbouing daarvan. Hierdie bromeliad is selfs geskik vir beginners.
Quesnelia hou nie van te veel water nie en het nie konstante vog van die substraat nodig nie. Hierdie plante bevat 'n ligte stabiele grondvog. In die herfs en winter is die waterbeperking beperk, die ondergrond amper heeltemal droog, in die lente en somer, sorg dat die grond effens klam is. Weens die groot aantal stolon-rosette is dit ongemaklik om die mielieblom in die roset te water, maar hierdie metode is ook aanvaarbaar, veral vir nie te groeibome nie. Gieter in die uitlaat word slegs by 'n temperatuur van meer as 20 grade gedoen en slegs tot blom.
Gieter kan slegs met sagte en warm (2-3 grade bo lugtemperatuur) water gedoen word. Watertemperatuur is van kritieke belang wanneer u na 'n stopcontact water gee.
Anders as baie bromeliades, is quesnelia 'n liefhebber van medium-vogtige lug. Die normale lug van woonkamers met indikators van 45 tot 55% humiditeit is baie geskik vir haar. Uiters droë lug benodig toepaslike bykomende maatreëls, maar dit is nie nodig om tropiese vog vir die plant te skep nie. Gedurende die somer is dit die beste om daaglikse bespuiting by die versorgingsprogram vir hierdie plant in te sluit. Dit sal help om hitte, droë lug en wisselende toestande die hoof te bied. Sonder om in die somer te spuit, verloor ou winkels vinnig hul versadigde kleur en mooi vorm.
Vir quesnelia word spesiale kunsmisstowwe gebruik vir bromeliads of halfverminderde dosisse kunsmisstowwe vir blommende binnenshuise plante. Universele kunsmisstowwe is nie geskik vir hierdie kultuur nie; u moet slegs mengsels met 'n lae stikstofinhoud kies.
Bespiering word uitgevoer met 'n frekwensie van 1 keer in 2-3 weke in die lente en somer, gedurende die aktiewe plantegroei. Voeding vir Quesnel word slegs in vloeibare vorm uitgevoer.
Die neiging om voortdurend kinders op te bou, uit die tenk te kruip en aktief sylote te laat groei, lei daartoe dat kornea gewoonlik gereeld oorgeplant word. Dit is op die groei, die begin van die uitval van die syuitlate aan die rand van die tenk of verder as wat dit gelei word tydens die oorplanting. Hierdie prosedure kan te eniger tyd in die lente en somer uitgevoer word, terwyl die plant aktief ontwikkel.
Quesnelia is 'n epifitiese bromeliad, maar as gevolg van die aard van die groei, word hulle byna nooit op blokke geplant nie, hoewel hulle goed voel op slakke en bas, mits hulle 'n goeie sphagnum-kussing onder die plant skep. Quesnel verkies spesiale mandjies vir epifiete of ander houers met goeie lugtoegang.
Natuurlike materiale en slegs modelle met verskillende dreineringsgate word gekies uit konvensionele houers. Aan die onderkant van die houers word 'n baie hoë dreinering gelê, wat ten minste 'n derde van die hoogte van die houer beslaan.
Quesnelia word die beste gekweek in spesiale substraat vir bromeliads. As u die grond self vermeng, moet u seker maak van die kwaliteit van die materiale en sorg vir die asemhaling daarvan. Vir 'n plant is 'n mengsel van blaargrond, turf, humus, sand of 'n inerte losmateriaal in eweredige verhouding geskik met die byvoeging van sphagnum en houtskool.
Dit word aanbeveel om addisionele deklaag te gebruik - 'n sphagnumlaag wat die oppervlak van die substraat bedek.
Van die siektes van Caesnella ly slegs aan verrotting, wat ontwikkel as gevolg van onbehoorlike versorging. Maar plae word gereeld op die plant aangetref. Scabies, spinnekopmyte, witluise en plantluise benodig van die begin af behandeling van insekdoders.
die voorkoms van ligte en droë kolle op die blare in direkte sonlig;
droging van die punte van die blare in die somer met baie droë lug;
bruinblaarwenke wanneer u met harde, koue water of kritieke stagnasie van water in die pan natmaak;
die sterf van 'n bruin, nie verbleikte uitlaat wanneer die substraat versuip;
ineenstortende bosse, los, los, vervormde rosette in te sterk skaduwees.
Selde van die quennel word baie selde te koop aangebied, jong plante benodig langtermyngroei en is uiters sensitief vir skommelings in die aanhoudingstoestande, dus word die plant nie tuis uit sade gekweek nie.
Om nuwe plante te verkry, is dit voldoende om die sy rosette, wat in 'n baie groot hoeveelheid vorm, van mekaar te skei. Hulle word noukeurig van die moeder se uitlaat geskei, geïnspekteer, in 'n tipiese grondmengsel geplant en by matige temperatuur gehou, terwyl die mediumvogtigheid afbreek of afsny tot die begin van aktiewe groei. Waterwater in die wortelstadium is baie gevaarlik.