BEGIN SONDER EINDE: 'n Stukkie outobiografie deur Johann P. Boshoff | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: BEGIN SONDER EINDE: 'n Stukkie outobiografie
Heroïek is nie in my lewe teenwoordig nie – nie in die algemeen gebruiklike betekenis van heldhaftig of heroïes nie. Dalk tog effens heroïes, maar dan in die sin van waaghalsig.
Die paar kere wat ek daadwerklik oor kernsake standpunt ingeneem het, kan beswaarlik as heldhaftig beskou word ondanks die gevolge hiervan, wat tog op 'n soort waaghalsigheid gedui het.
Dat ek op net-net 18 jaar oud in 1974 in die Weermag geweier het om te leer hoe om mense dood te maak en ge-AWOL het, was niks van die aard nie. Dit was 'n beginselbesluit. Met gevolge.
Dat ek in 1990 besluit het om eerder die pad alleen saam met die Here Jesus te stap as om saam met 'n ander mens sy lewensleuen te deel, was 'n suiwer geloofsdaad. Met gevolge.
Dat ek in 1992 besluit het om uit my pos as Afrikaans-onderwyser aan King David Linksfield te bedank omdat my Christenskap en beroepsbekwaamheid vir my onkompromitteerbaar was, was 'n mengsel van ego, geloof en beginsel. Met gevolge.
Dat ek in 2008 my skrywersnaam aan alle publisiteitsmateriaal vir die MIAGI-Isak Roux-jazz-gospel-kantate Coming Home onttrek het omdat die gebruikte inheemse tale se gelykheid van aansien nie eerbiedig is nie, soos ooreengekom en dus beslis nié vanuit 'n eng Afrikaans-spesifieke taalpatriotisme nie, was 'n beginselsaak. Met gevolge.
Dat ek sedert 1998 my letterkundige en ander nie-Christelike skryfsels self publiseer, is my rebellie teen die literêre god-spelery van hoofstroomuitgewerye se keurders oor vele skrywers se andersins publiseerbare werk. Met gevolge. Vanselfsprekend.
Maar destyds het ek glad nie vooraf aan moontlike gevolge gedink nie ... My besluite was intuïtief en onbedag.
My saamleef met twee chroniese toestande is ook allermins heldhaftig of waaghalsig.
Sedert 'n breinbesering toe 'n kar my in 1964 getrap het, leef ek saam met 'n endogene depressie, om maar die term bipolêr aspris te vermy, al is dit maar in wese wat dit is.
Sedert 2009 leef ek boonop saam met die feit dat ek MIV+ is.
Bowenal: sedert ek kan onthou, leef ek saam met 'n immer sluimerende minderwaardigheidskompleks.
Vir mense wat van buite af na hierdie dinge kyk, kan dit na snert klink.
Diesulkes sien slegs my curriculum vitae en die sogenaamde prestasies – akademies, beroepsgewys en wat publikasies betref.
Hulle sien nie raak nie dat die geleenthede om te presteer gewoon as maar "net nog iets om te doen" oor my pad gekom het en beslis nie omdat prestasie ooit vir my 'n dryfkrag was nie. Ek was nou wel nie sonder drome en ideale nie, maar ek was lewenslank nie tot die verwesenliking daarvan deur enige sweem van ambisie gedryf nie.
Op papier lyk onderskeidings, merietetoekennings, al amper 40 boeke en meer as 100 stukke joernalistiek, en die (mindere?) eerbewyse/erkennings wat ek vir skryfwerk gekry het, seker indrukwekkend.
Die skyn bedrieg. Dit alles was maar gewoon die uitsette van 'n uiters gefrustreerde lewe.
Miskien beteken my vertaling van die lied, bekend gemaak deur Frank Sinatra, tog iets hier waar my lewenspad sy laaste kronkels maak:
© Johann P. Boshoff, 2013
Dink net: ek't als gedoen
Ja, dit was my pad.
Johann, jy het 'n baie vol en interessante lewe gehad! Hou so aan! Saam met Brandewyntert wil ek vra: Skryf vir ons die volle storie - miskien in kort aflewerings oor verskillende episodes.
6 jaar 1 maand 3 weke 2 dae 6 ure oud
Begin sonder einde
Johann P Boshoff, nee ek sien nie al die prestasies raak nie, ek sien 'n soekende siel raak. My hart bloei vir jou, nie uit jammerte nie, maar uit meegevoel. Dit vat 'guts' om so eerlik te wees :)
6 jaar 1 maand 3 weke 4 dae 8 ure oud
my hart is nou so seer. (Ek skryf vir jou 'n eenkantbriefie...nou-nou.)
6 jaar 1 maand 3 weke 4 dae 23 ure oud
Goeie stukkie biografie.. Skryf nou sommer die hele storie. Welgedaan !
6 jaar 1 maand 3 weke 5 dae 13 ure oud
Johan, jou opskrif seg dit self. Die skryfsel bevestig.
Toe Frank daardie lied geskryf het, was hy baie, baie vêr van klaar. Ek wil net sê:
Ons is skrywers, vertellers, woord skilders en weet jy wanneer eindig ons pad ?
Jy sl nie weet nie, want die pen het net uit die hand geval.
Ons hou aan skryf.
Ons hou aan praat
ons hou aan woord skilder.
Vandag sal weer iets in jou en my lewe gebeur wat ons gaan beskilder, mooi inkleur, omraam en aan die lesers voorlê.