In die eerste vier verse van die gelese gedeelte kry ons te doen met ‘n man wat hartstogtelik na God soek. Ons kan sien dat hierdie spreukedigter waarlik met diep denke en vrae na die Aangesig van God gesoek het. Hoe wonderlik om te sien dat God Hom ook nie verborge hou na die wat in waarheid en opregtheid na Hom vra nie. Die spreukedigter leer God van nader ken. Ja, hy leer soveel van God in sy soeke na Hom dat Hy selfs die ontdekking maak na die Drie-Eenheid van God en verwys na die Seun van God selfs honderde jare voordat Jesus as mens aan die wêreld geopenbaar is. “…En hoe is die Naam van sy Seun – as jy dit weet?”
Die ware kind van God is egter nie veronderstel om deur die wêreld bederf te raak nie. Ons is inteendeel veronderstel om die sout van die aarde te wees waarmee die bedorwe wêreld beter gemaak word. Ek is veronderstel om in die oggend my oë oop te maak en dankbaar te wees teenoor God Drie-Enig wat vanoggend weereens vir my die GESKENK van nuwe lewe, van ‘n nuwe dag, op my eie afgemete erfdeel verleen.