Lyndon Johnson en Vietnam - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Lyndon Johnson het John F Kennedy as president opgevolg. Soos baie 'valke' in die Withuis, was Johnson 'n vurige voorstander van die 'Domino-teorie' en wou hy Suid-Vietnam teen die NLF ondersteun:
'As ons môre van Viëtnam ophou, veg ons in Hawaii en volgende week moet ons in San Francisco veg.'
Johnson is deur sy raadgewers aangemoedig om 'n meer kragtige benadering tot die Vietnam-konflik te gebruik en Amerikaanse troepe in te stuur om die leër van Suid-Viëtnam te versterk. Die nuwe leier van Suid-Viëtnam was generaal Khanh en hy het dit aan Johnson duidelik gemaak dat hy nie glo dat die Suid-Viëtnamese leër die NLF kan weerstaan ​​nie. Aanvanklik was Johnson nie gretig om troepe na Suid-Viëtnam in te stuur nie. Hy het polities geweet dat dit nie 'n gewilde skuif sou wees nie en dat hy in 1964 'n verkiesing sou ondervind. Johnson het aan die gesamentlike stafhoofde gesê dat hy alles sou doen wat nodig is om Khanh te ondersteun, maar dat dit nie die stuur van Amerikaanse troepe sou insluit nie. totdat die presidensiële verkiesing in November 1964 verby was. Aan die begin van 1964 is hierdie opmerking aan die gesamentlike stafhoofde gelewer. Hulle het besorg geraak dat die gaping van elf maande te lank sou wees om die Suid-Viëtnamese leër te oorleef.
In hierdie situasie het die weermag homself in stryd met hul opperbevelvoerder, die Amerikaanse president, bevind. Hulle wou 'n groter Amerikaanse betrokkenheid hê, en hulle wou dit dadelik hê, terwyl die president, Johnson, baie bewus was daarvan dat volle Amerikaanse militêre betrokkenheid 'n negatiewe invloed sou hê op sy kanse om die verkiesing van 1964 te wen.
Johnson was nie nadelig vir groter Amerikaanse militêre betrokkenheid nie - hy was bloot bewus daarvan dat dit in sommige dele van Amerika nie goed ontvang sou word nie. Hy het sy steun gegee aan 'Operasieplan 34B'. Dit het behels dat Asiatiese huursoldate na Noord-Viëtnam gestuur is om sabotasie uit te voer. As deel van 'n verkenningsprogram is die 'USS Maddox' na die Golf van Tonkin gestuur om die Noord-Viëtnamese vlootverdediging te ondersoek. Die resultaat hiervan was die aanval op die 'Maddox' deur drie Noord-Viëtnamese torpedobote.
Johnson kry die rede waarom hy nodig het om bomaanvalle op Noord-Viëtnam te bestel. As president en hoof-opperbevelvoerder sou hy as 'n swak leier gesien gewees het as hy niks gedoen het om dit teen te werk nie - net soos beide sy stafhoofde en hy self ook beding het. Op nasionale televisie het Johnson aan die Amerikaanse publiek gesê:
"Herhaalde dade van geweld teen die gewapende magte van die Verenigde State moet nie net met waaksaamheid verdedig word nie, maar met positiewe antwoord. Die antwoord word gegee terwyl ek vanaand praat. "
Die kongres het Johnson amper genoeg steun gegee vir sy optrede (Senaat 88 tot 2 en Huis 416 tot 0) en het hom ook gemagtig om enige maatreëls te tref wat hy nodig ag teen Noord-Viëtnam.
In die aanloop tot die presidentsverkiesing van 1964 is Johnson deur die Republikeinse kandidaat, Barry Goldwater, gekies omdat hy te sag was in sy benadering tot die Noord-Viëtnamese. In reaksie hierop het Johnson aan die publiek gesê dat hy nie bereid was om Amerikaanse troepe duisende kilometers oorsee te stuur om te doen wat die Suid-Viëtnamese leër moes doen nie - om sy mense te beskerm.
Johnson het die presidentsverkiesing van 1964 met gemak gewen. Dit het nie lank geduur voordat Amerikaanse troepe na Suid-Viëtnam gestuur is nie.
Vroeg in 1965 het Johnson 'Operation Rolling Thunder' gemagtig, wat op 24 Februarie begin hetste. Dit was die groot bomaanval op Noord-Viëtnam en die NLF-gebied in Suid-Viëtnam. Aanvanklik moes 'Operation Rolling Thunder' agt weke duur - dit het drie jaar geduur. Die NLF het op die bomaanval gereageer deur Amerikaanse lugbase in die Suid-Viëtnam aan te val. Die bevelvoerder van Amerikaanse adviseurs in die Suide, generaal Westmoreland, het Johnson meegedeel dat die mans wat hy in die Suide gehad het, onvoldoende was om hul basisse te verdedig en dat hy meer mans nodig het. Johnson het geantwoord deur Amerikaanse troepe in te stuur - hierdie keer was hulle nie 'raadgewers' nie. Op 8 Maartste 1965 het 3.500 Amerikaanse mariniers - vegtroepe - in Suid-Vietnam aangekom. Johnson het hierdie ontplooiing aan die Amerikaanse publiek verkoop deur te beweer dat hulle 'n korttermynmaatreël in Suid-Vietnam sou wees. In 'n peiling wat in 1965 gehou is, het 80% van die Amerikaners wat gevra is, aangedui dat hulle Johnson steun.
Johnson sou nooit kon dink wat hy begin het nie. Teen die tyd van die presidentsverkiesing in 1968, het Amerika 'n oorlog gehad wat veel groter dimensies sou aanneem as wat in 1965 sou kon geglo het. Johnson het nie gestaan ​​vir die presidensiële verkiesing van 1968 nie, en baie kenners het destyds gesê dat hierdie was die resultaat van wat destyds met die Amerikaanse troepe in Suid-Vietnam gebeur het.