Veroudering en sellulêre gesondheid: kan ons die bereiking van lang lewe beïnvloed? - InnerSelf.com
Is 'n proses meer natuurlike en, op dieselfde tyd, meer so vreeslik afsku as ouer? Getuig van die bloeiende anti-veroudering bedryf, 'n cornucopia van skoonheidsmiddels, aanvullings, en behandelings meer ontwerp om ons vrese te kalmeer of brandstof ons fantasieë as genees die skade as gevolg van vernietigende faktore soos ondeurdagte stres, sittende lewenswyse, en beslag 'n oormaat van vetterige kos.
Wat is die biologiese faktore wat verband hou met veroudering?
Hoeveel invloed het ons in die bereiking van 'n lang lewe en 'n goeie gehalte van die lewe?
Lewensduur van selle
Elke gedifferensieerde of spesifieke sel bevolking het 'n koers van seldood en vernuwing wat geneties bepaal word. Sommige selle van die liggaam leef 'n maand, 'n paar te bly met ons ons hele leeftyd. Ons menslike selle het die vermoë van vernuwing en repopulation wanneer skade aangerig is.
Sekere waterdiere is saamgestel uit 'n beperkte aantal selle wat vorm in die eier geval en heeltemal ophou verdeel sodra die eier uitbroei. Hierdie eenvoudige wesens sterf toe hul beperkte aantal selle dra uit; hul lewe is kort en voorspelbaar. Hulle bewoon dam water en verwoed te swem oor, woer twee rotors van silia op hul koppe. Inderdaad, is dit genoem rotifers, As gevolg van hul unieke manier van voortbeweging.
Die biologiese beginsel hier geïllustreer is dat selle geprogrammeer is om net 'n sekere hoeveelheid tyd leef. Oorsake wat voortspruit uit die kodes van beperkte lewe, nie roofdiere of gifstowwe van buite, bring die spook van die dood na die selle. Apoptose is die biologiese term wat verwys na geprogrammeerde seldood.
Mense: Die Ultimate Recycling Project
In die mens, maar die situasie is meer ingewikkeld. Ons leef baie langer as rotifers, en ons het baie sellulêre stelsels met verskillende lewensduur. Rotifers is helder soos kristal: kan ons hul selle te sien deur middel van ons mikroskope. Ons ondeursigtig vel maak dit moeilik om te sien wat aangaan in ons liggaam as ons ouer word.
Ons weet dat ons selle het 'n beperkte lewensduur ook. Rooibloedselle leef vir ongeveer 120 dae en word voortdurend vervang teen 'n koers van drie miljoen 'n tweede. Molekules van selle wat uitgeput en verbrokkel is bymekaargemaak deur die bloedstroom deur die milt te herwin. Voorwaar, ons is 'n uiteindelike herwinningsprojek, gebruik van nie net atome en molekules van binne, maar ook van die begin van tyd tot nuwe selle te skep.
Skep optimale langlewendheid en gesondheid
As veroudering is so 'n natuurlike proses, waarom sluit dit in 'n bespreking oor genesing? Twee redes na vore. Die eerste is die onsekerheid oor hoe lank die mens onder optimale toestande kan lewe. Rekords dui aan dat sommige lede van stamme wat in die hoë Himalajas lewe redelik goed op 120 jaar of langer. Die tweede rede sluit onlangse navorsing oor sellulêre skade wat ons veroorsaak ouderdom vroeër as ons genetiese programmering. Gegewe die reis wat ons met alle vorms van lewe, 'n reis wat uiteindelik lei tot die dood, die doel is om optimale langslewendheid en gesondheid op die reis te skep.
Vir ons eie praktyk van sellulêre gesondheid, kyk ons ​​na die power pack van die sel: die mitochondria. Hierdie klein ellipsoïde energie sentra bevat hul eie DNA, al is dit 'n klein strand wat beperkte kodes het. Wanneer 'n sel verdeel om twee nuwe selle (die proses van hernuwing) vorm, die mitochondria verdeel ook onafhanklik van die kern. Hulle hou verdeel en sodoende die nuwe selle Weer vul met genoeg krag sentrums aan elke sel energieke.
Met veroudering, die kort DNA stringe in die mitochondria aangaan foute of mutasies. Sommige van hierdie aansienlik skade aan die integriteit van die kodes en uiteindelik stop die produksie van nuwe mitochondria. Selle sterf sonder energie om dit in stand te hou, wat lei tot weefsel wat óf ophou werk of hoogs waarde gedaal het. Byvoorbeeld, spiermassa weier met veroudering, waarskynlik uit so 'n meganisme. Seldood veroorsaak deur mitochondriale skade verskyn meer belangrik in veroudering as stres te wees, ten minste in muise, die dier wat in hierdie navorsing.
BRIDGE genesing meditasie
Hier is 'n sel-vlak oordenking vir 'n gesonde lewe:
1. Duidelik jou gedagtes van vrees oor veroudering. Envision n vloei van energie in jou liggaam wat tydlose, soos dit sedert die begin van die skepping.
2. Omhels wat energie met jou liggaam en bewussyn in 'n ontspanne wyse. Envision dit bereik in en simuleer al jou selle.
3. Visualiseer genesing energie aangaan van die krag sentrums van jou selle en dan nog dieper in die klein inligting DNA-string in elke mitochondria.
4. Vra dat die inligting veilig teen skade van enige aard wees.
5. Stuur 'n hupstoot van energie om jou selle, met hulle kosbare kodes vir 'n volledige funksie, vol integriteit, en volle vermoë om hulself te hernu.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Beyond Words, 'n afdruk van Atria Book / Simon & Schuster. © 2006. www.beyondword.com.
Joyce Hawkes, Ph.D., 'n gerespekteerde biofysicus vir meer as 15 jaar, het haar doktorsgraad in 1971. Sy verkies 'n man in die Amerikaanse Vereniging vir die Bevordering van Wetenskap vir haar wetenskaplike bydraes op die gebied van ultra hoë spoed laser effekte op selle, en die effek van besoedeling van die omgewing op selle. Na aanleiding van 'n naby-dood ervaring, verander sy loopbaan in 1984 en begin met 'n uitgebreide ondersoek na geestelike en genesing tradisies. Gedurende drie maande wat in die Filippyne besig met 'n inheemse geneser en 'n maandlange verblyf in Suid-Indië en ses reise na Bali om intensief te werk met twee inheemse Hindoe priesters / shamans, verken sy die voorheen onbekende grensgebied wat biologie verdeel van spiritualiteit - en ontdek dat emosionele, geestelike en spirituele gevoelens 'n groot impak op ons liggame op die sellulêre vlak kan hê. Saam met haar praat, skryf, en onderrig skedule, Dr. Hawkes is die stigter van Healing Arts Associates in Seattle, Washington, en hou 'n besige private praktyk by haar kantoor in Seattle en per telefoon uit haar toevlug sentrum op die rand van die Mt . Baker woestyn in die noorde van die staat Washington.