© Welkomversameling, CC BY-SA
'N Onlangse toename in pampoentjies onder jong volwassenes in die Verenigde Koninkryk is gekoppel tot die MMR-inenting teen 1998, toe a nou gediskrediteerde mediese vraestel geskryf deur Andrew Wakefield, het 'n verband tussen die entstof en die ontwikkeling van outisme voorgestel. Die publikasie van die koerant het daartoe gelei dat baie ouers die entstof vir hul kind geweier het.
Die effek van Wakefield se koerant word steeds diep gevoel. Dit wil voorkom asof elke week die nuus bring oor 'n oop kontroversie oor inenting. In die Verenigde Koninkryk 'n onrusbarende afname inentingsyfers vir kinders is aangeteken. Skeptisisme teen entstowwe blyk toe te neem - 'n gepaste testament vir hierdie moeilike tye, wanneer wantroue in wetenskap en kundigheid deurdring.
Sosiale media word dikwels as deel van die probleem bepaal. Die gemak waarmee idees en inligting oor inenting op Twitter, Facebook en ander platforms versprei word, wek kommer. As een mediese joernalis waargeneem in 2019: "Leuens wat deur sosiale media versprei is, het gehelp om een ​​van die veiligste en doeltreffendste intervensies in die geskiedenis van medisyne te demoniseer."
Sosiale media het ongetwyfeld die manier waarop inligting oor inenting behandel is, verander. Die media-gedrewe aard van die debat is egter nie so nuut nie. Toe die inenting aan die einde van die 18de eeu begin, word dit vinnig voer vir kommentators.
Stuifmeel word erger, maar jy kan dinge beter maak
In die 1790's het die chirurg Edward Jenner deur middel van 'n aantal eksperimentele prosedures op pasiënte bevestig dat blootstelling aan pokke van die pokke - simptome van 'n siekte by uier van koeie wat by mense soos ligte pokke lyk - immuniteit vir pokke kan gee. Na die bekendmaking van sy resultate in 1798, is inenting wyd gebruik.
Daarmee het onmiddellik onrustigheid en wantroue ontstaan. Satiriste soos James Gillray maak gebruik van gerugte dat die invoeging van koepoxpustules in die vel kan veroorsaak dat koeihorings spruit, 'n vrees wat sy oorsprong het in godsdienstige en kulturele stigma rondom die besoedeling van bloed met dieremateriaal.
James Gillray: Edward Jenner wat pasiënte teen pokke inenting. Welkom-versameling, CC BY
Beelde soos Gillray's was 'n vroeë aanduiding van die inenting se vermoë om die publieke verbeelding vas te vang op 'n manier wat ander mediese ontwikkelings gedurende die daaropvolgende dekades sou doen. Dit het eers in die middel van die 19de eeu versterk, toe die Wet op Verpligte Inenting van 1853 besluit het dat alle babas ingeënt moes word. Verpligte inenting het beskuldigings gewek dat persoonlike vryheid bedreig word. In die nasleep daarvan het die weerstand teen inenting aansienlik toegeneem.
Entstof-huiwering is versterk deur die stormagtige wêreld van druk wat die Victoriaanse era gekenmerk het.
Verbeterde druktegnologieë en laer pryse het gelei tot 'n vinnige toename in die aantal beskikbare tydskrifte en koerante. Inligting is gedemokratiseer, aangesien goedkoop artikels en tydskrifte toeganklik geword het vir vroue en die werkersklasse. Die joernaliste is deur mediese en gesondheidskwessies gemyn weens hul dramatiese inhoud, en die inentingstempels wat ons vandag sien, is vorm gegee deur die inligtingsrevolusie van die laat 19de eeu.
Dit was inderdaad gedurende hierdie tyd dat die polarisasie tussen 'pro' en 'anti' inentingskampe gestol het. Gebruik van die frase "anti-inenting" ingeskiet aan die einde van die 19de eeu. Pamflette en tydskrifte verskyn in teenstelling met die gebruik daarvan en beweer dat inenting 'n gevaarlike, giftige prosedure is wat op die kwesbaarste burgers van die samelewing gedryf word: kinders.
Die nie so gretig genoemde National Anti-Compulsory-vaccination Reporter, 'n tydskrif wat in 1876 begin het, het elke maand honderde eksemplare verkoop. Die koerant was verheug oor sy radikalisme, met die opening van die redaksionele aangekondiging:
As gelukshartige en verligte anti-inenting is dit ons plig en moet dit ons voortdurende en voortdurende doel wees om te werk om die mediese vernietiging van die Despotisme te vernietig.
Intussen het humorpublikasies soos Punch en Moonshine organisasies soos 'n skeefgetrekte organisasie soos die Anti-Vaccination League vir hul ywer en irrasionaliteit. Die beweging van die beweging met radikale godsdienstige oortuigings en ander lewenstylkeuses wat nie ooreenstem met lewensvorme nie, soos vegetarisme en onthouding van alkohol, het in 'n tydperk van self-bekroonde wetenskaplike medisyne dit 'n doelwit gemaak vir lamponery.
'N Illustrasie in Punch, 1872.' 'n Snobistiese moeder wat weerstandig is teen haar dogter se dokter wat 'n entstof van hul naaste se kind gebruik. ' Welkom-versameling, CC BY
'N Gepolariseerde debat
Anti-inentingspublikasies het geglo dat hulle doelbewus uitgesluit is van 'n pers wat in die staat se sak was en wat probeer het om die ware gevare van inenting te onderdruk. Publikasies soos The Times het die poortwagters van die openbare mening geword - in 1887 het die koerant beweer dat hy onder 'n "epidemie van briewe oor inenting verkeer het". Maar anti-inenting het die koerantredakteurs as 'onbeskaamd en onbepaald' beskou omdat hulle geweier het om die korrespondensie wat kritiek was op die inenting te publiseer.
Dit is 'n beskuldiging wat weerklink in samesweringsteorieë wat vandag voortduur. Die prominente Amerikaanse teen-entstoforganisasie Children's Health Defense aan die kaak gestel het die hoofstroommedia omdat hulle onder die duim van Big Pharma is en die stemme ignoreer van diegene wat deur entstowwe beseer is.
Soos dit blyk, was daar nog altyd 'n sterk potensiaal vir die inentingsdebat wat min ander mediese praktyke genereer. Die uitdagende kwessie van kinders se gesondheid, en die inenting teen spanning tussen die konsepte van kollektiewe verantwoordelikheid en die vryheid om te kies wat ons die beste vir ons liggame dink, het dit tot 'n emosionele, baie gepolariseerde debat gebring wat sedert die negentiende eeu gevoer is. eeu. Dit is nog altyd deur die volgehoue ​​belangstelling in die media gegalvaniseer.
Die inenting is egter ingewikkeld dat polarisasie nie behoorlik uitgepak word nie. Wat van byvoorbeeld die baie mense wat nie as 'anti-vax' sou identifiseer nie, maar eerder 'n los groep wat huiwerig is oor entstowwe en dalk slegs inentings vertraag of kies?
Sosiale media kan die verdeeldheid tussen die twee kampe versterk, maar dit bou voort op 'n lang geskiedenis van mediakantore wat dit oprig.