Lees intussen die FAK se oorsig oor die verkiesing van 1994 wat Januarie 2015 uitgereik is. Let op die bedenklike wyse waarop daar in hierdie oorsig baie sellektief met die waarheid omgegaan word, veral ten opsigte van die rol wat Genl. Constand Viljoen in daardie tydperk gespeel het. Sy rol in die onderhandelinge van die Conservative Dialogue Program, ‘n onderdeel van die bekende IDASA Komplot,word gerieflik verswyg!
Voor die verkiesing op 26 en 27 April 1994 het militêre leiers soos generaal Constand Viljoen ’n opstand beplan waaraan meer as 150 000 man sou deelneem. Die doel was nie om die regering omver te werp nie, maar om ’n stuk van die land te beset en te probeer behou. Op die laaste oomblik is die plan laat vaar nadat die regering en die ANC op 23 April ’n akkoord oor selfbeskikking onderteken het. Bowendien was daar geen grense vir die beplande volkstaat nie; die uitvoerende raad van die Afrikaner-Volksfront was nie gereed om grense te trek nie en het ook geen grondwet vir so ’n volkstaat gehad nie.
President Mandela het verskeie kere versekerings aan Afrikaners gegee dat Afrikaans nie afgeskaal gaan word nie. Op 26 Augustus 1994 was hy eregas op ’n banket van die Pretoriase stadsraad en het hy sy hele toespraak in Afrikaans gelewer. Hy kom elke dag “meer onder die indruk van die bereidwilligheid van Afrikaners, jonk en oud, om aktief deel te word van die nuwe Suid-Afrika,” het hy gesê. Afrikaans het niks te vrees in die nuwe Suid-Afrika nie. “Om egter van Afrikaans, of enige ander taal, ’n politieke voetbal te maak, kan net u eie saak benadeel.”
Onder meer weens sy bevordering van ’n gesindheid van versoening en sy houding teenoor Afrikaans het mnr Mandela hoë aansien onder Afrikaners verwerf. Op die Algemene Sinode van die NG Kerk in Oktober 1994 is hy na ’n toespraak staande toegejuig en met “Laat Heer U seën op hom daal” toegesing. Dit is waarskynlik die eerste keer dat ’n NG Sinode soveel eer aan ’n staats- of regeringshoof betoon het.