Oor herwaarts of derwaarts. Deel II.
"Maar tóg raak jou selfkonsep toenemend vervleg met jou Suid-Afrikanerskap wanneer jy 'n expat is."
…Maar dis die alledaagse, toevallige prikkels wat mens telkens laat besef in watter land jou hart nou éintlik steeds lê. 'n Koerantopskrif wat iets oor 'South Africa' verkondig of 'n Afrikaanse gesprek op die moltrein doen dit. 'n Verbyswiepende black cab wat Suid-Afrika as toeristebestemming bemark doen dit ook, en dáái veelkleurige vlaggie op 'n wynrak in Sainsbury's doen dit baie beslis.
Want jy mis die mense. Jóú mense. Die reuk van jou ouerhuis. Die liefde van jou familie. Jy mis jou vriende; jou bondgenote wat áltyd jou beste belange op die hart dra. Mens mis die breë publiek, met wie jy kan identifiseer, wat jou taal praat, met wie jy in 'n oogwink 'n aanknopingspunt of gemene deler kan vind.
Jy mis die biltong, 7de Laan en elke dag se sonskyn, Desembers waar mens nóóit op Oukersaand werk nie, kinders wat kaalvoet skool toe gaan, die lentereuke, die Wildtuin, grasperke om op te loop, die stilte van die bos en die geraas van branders, Loftus, Oppikoppi, kerkbasaars, om as 'oom' deur vreemde kinders aangespreek te word, pap en sous, donderweer op die Hoëveld en soms, net soms, mis mens selfs die PT-broekies en two-tone hemde.
Maar tóg raak jou selfkonsep toenemend vervleg met jou Suid-Afrikanerskap wanneer jy 'n expat is. Straks méér so as wat die geval is met Suid-Afrikaners daar te lande. Want jy's die Suid-Afrikáánse kollega by die werk en die Suid-Afrikáánse buurman by die huis. Jou nasionaliteit raak inherent en onlosmaaklik deel van jou en almal wie jy ontmoet, assosieer jou daarmee en skep 'n eerste indruk op grond daarvan.
En dis OK, want dit ís tog wie jy is. Jy kan 'n boom uit die grond lig en 10000km verder gaan plant, maar sy wortels sal steeds dieselfde bly. 'n Britse paspoort breek nie jou bande met Suid-Afrika nie en dit versag nie jou Afrikaanse aksent nie. Jy lees nog daagliks die Media24-koerante en luister na RSG op die web. Jy koop Mrs. Balls by die SA shop en jy laai Afrikaanse MP3's van Rhythm Records se saait af. Jy kyk die Curriebeker en Super 15 op Sky Sports 4 en as die Bokke of 'n SA band hier kom speel, is jy dáár. Omtrent al jou Facebook-vriende is Afrikaans en behalwe tydens werksure, is dit die enigste taal wat jy praat.
Die kulturele kokon wat jy om jou weef, word 'n veilige hawe. Iets om aan vas te hou in hierdie maalstroom van kulture. Jy verlustig jou daarin om 'n Suid-Afrikaner te wees, meer as wat voorheen die geval was. Jy raak, inderwaarheid, skaamteloos verknog daaraan. Party mense sê jy moet jou losmaak daarvan. Dat mens nie kan leef met jou liggaam en gees op twee verskillende kontinente nie. Maar jy kan. En jy doen. Want Londen, met al haar verkwiklikhede, is 'n kleinood. 'n Welkome stop op jou lewenspad. 'n Leerskool duisend besaai met geleenthede. Maar dis die land daar onder, die land waar jy belong, wat jou onvermydelike eindbestemming bly. In liggaam óf in gees.