Christelike Mueller / Shutterstock Hannah Jongsma, UCL
Nie almal is eweneens geneig om psigose te ontwikkel nie. Sedert die 1930s ons het geweet dat groot verskille tussen risiko's tussen verskillende geografiese plekke en bevolkingsgroepe bestaan. Jong mans, byvoorbeeld, is meer geneig om 'n te ontwikkel psigotiese versteuring, soos skisofrenie. En etniese minderhede in Westerse lande is tot vyf keer meer geneig om psigose te ontwikkel, in vergelyking met die etniese meerderheid. Tog weet ons nie regtig waarom sulke groot verskille in risiko tussen mense en plekke bestaan ​​nie.
Die bestudering van psigose is moeilik. Dit is 'n relatief skaars groep van afwykings. Enigste 1-3.5% van die bevolking sal ooit geraak word, so jy benodig baie groot studies om verskille te ondersoek. Ons moet ook staatmaak op waarnemingstudies, wat nie oorsaak en gevolg kan toon nie, net verenigings. Dit sal oneties wees - om nie onwerkbaar te noem nie - om 'n verhoor te ontwerp waarin ons die helfte van 'n bevolking toewys om in druk stede en die ander helfte op die platteland te woon en te kyk of daar verskille in psigose risiko tussen hierdie groepe is.
Nog 'n beperking om die geografie van psigose te studeer, is dat daar 'n duidelike Westerse vooroordeel is. Ons onlangse meta-analise, gepubliseer in The Lancet Public Health, het gekyk na studies wat die voorkoms van psigose (dit is die aantal nuwe gevalle per jaar) dui. Van die 177-studies wat aan ons kriteria vir insluiting voldoen het, is slegs 19 buite Europa, Australië en Noord-Amerika uitgevoer. Dit beteken dat ons nie die siekte las in baie dele van die wêreld verstaan ​​nie, wat verreikende implikasies kan hê vir wat ons verstaan ​​oor psigose.
Die verbintenis tussen gebore en woonagtig in 'n stedelike gebied en byvoorbeeld psigose is net in Westerse lande getoets. A onlangse studie Hierdie hipotese getoets in lae- en middelinkomste lande en het geen sodanige skakel gevind nie. Dit is net een studie, so dit is nie genoeg om ons te laat weet wat ons dink ons ​​weet nie, maar dit illustreer die feit dat die verband tussen psigose en stedelike gebiede meer konteksspesifieke is as wat ons tot dusver oorweeg het.
Hoe jou liggaam verander vanaf dag een op 'n veganistiese dieet
'N Ander faktor wat moeilike stresvariasies in psigose studeer, is dat daar geen konsekwente manier is om inligting te versamel nie. Sommige studies maak staat op statistieke van spesialiste dienste, terwyl ander staatmaak op populêre registers.
Bevolkingsregisters is geneig om hoër vlakke van psigose voor te stel omdat hulle nie net besoeke aan gespesialiseerde dienste dek nie, maar ook oor 'n hele gesondheidsorgstelsel. Byvoorbeeld, dit sluit besoeke aan algemene praktisyns in.
Die relevansie daarvan vir geografiese afwyking word duidelik wanneer ons kyk na die sogenaamde "breedtegraadseffek". Daar word dikwels gerapporteer dat psigotiese afwykings is meer algemeen op meer noordelike breedtegrade, maar ons het nog nooit 'n waarskynlike rede ontdek waarom dit die geval sou wees nie.
Toevallig maak baie Skandinawiese lande ook gebruik van populêre registers. Ons weet nie of dit die breedtegraad-effek verduidelik nie, maar dit kan daardeur bydra.
Mense in Skandinawiese lande is baie meer geneig om aan psigotiese afwykings te ly. Tatyana Vyc / Shutterstock
Hoekom is dit sake
As ons meer akkurate statistieke oor die verskille in risiko gehad het, kan dit ons iets vertel oor wat psigose veroorsaak. Gelukkig beteken die beperkinge van die huidige bewyse nie dat daar niks is wat ons kan sê oor die verspreiding en risikofaktore van psigose nie. Sommige van die bevindings wat hierbo beskryf word, soos die hoër risiko van psigose in etniese minderhede in Westerse lande, word in soveel studies beskryf in soveel lande dat ons relatief seker kan wees. Dit is nie net 'n gevolg van verskille in studiemetodes nie.
In 'n onlangse studie wat soortgelyke metodes gebruik om gevalle oor 17-instellings in ses lande te vind, het ons steeds 'n agtvoudige verskil in die voorkoms van psigose tussen die 17-ingesluit instellings. Dit was nadat die verskille in die ouderdom, geslag en etnisiteitsprofiele van die bevolkings in die verskillende instellings in ag geneem is. Dit is belangrik omdat ons 'n hoër koers verwag in 'n area met byvoorbeeld meer jong mans, omdat ons weet dat hulle 'n hoër risiko vir psigose het. Hierdie studie dui aan dat nie alle variansie in risiko is as gevolg van verskille in studiemetodes nie.
Op grond van die huidige bewyse blyk dit dat die ondersoek na waarom psigose meer algemeen in etniese minderhede in Westerse lande voorkom, 'n veel meer relevante vraag is as waarom dit meer algemeen in Skandinawiese lande is.
Hannah Jongsma, Navorsingsgenoot, Psigiatrie, UCL