Rutherford se atoommodel. Alles wat u moet weet Netwerk meteorologie
Na die kennismaking Thomson se atoommodel, wat elektrone in 'n positief gelaaide medium beskou, 'n meer gevorderde model wat bekend staan ​​as Rutherford atoommodel. Die wetenskaplike in beheer van hierdie nuwe vooruitgang vir die wetenskap was Ernest Rutherford. Hy is gebore op 20 Augustus 1871 en sterf op 19 Oktober 1937. Gedurende sy lewe het hy groot bydraes gelewer tot die chemie en die wêreld van die wetenskap in die algemeen.
Daarom gaan ons hierdie artikel opdra om u alles te vertel wat u moet weet oor Rutherford se atoommodel.
2 Gevolgtrekkings van die Gold Leaf-eksperiment
3 Rutherford atoommodel
4 Aanvaarding en beperkinge van Rutherford se atoommodel
Die ou Thomson-model het gesê dat die elektrone in 'n positief gelaaide medium was. In 1909 het Ernest Rutherford, vergesel van twee assistente genaamd Geiger en Marsden, 'n studie gedoen wat bekend staan ​​as die Gold Leaf-eksperiment waar hulle kon bevestig dat Thomson se bekende "rosyntjiepoeding" was verkeerd. En dit is dat hierdie nuwe eksperiment kon aantoon dat die atoom 'n struktuur met 'n sterk positiewe lading het. Hierdie eksperiment kan help om weer gevolgtrekkings te maak wat uiteindelik in 1911 as die atoommodel van Rutherford aangebied is.
Die eksperiment bekend as Leaf of Gold was nie uniek nie, maar dit is tussen 1909 en 1913 uitgevoer. Hiervoor het hulle gebruik die fisika-laboratoriums van die Universiteit van Manchester. Hierdie eksperimente was van groot belang, aangesien nuwe gevolgtrekkings uit die resultate gemaak kon word, wat gelei het tot 'n revolusionêre atoommodel.
Hierdie eksperiment bestaan ​​uit die volgende: 'n dun vel goud van slegs 100 nm dik moes gebombardeer word met 'n groot hoeveelheid alfadeeltjies. Hierdie alfa-deeltjies was en ione. Dit wil sê atome wat nie elektrone het nie, dus het hulle slegs protone en neutrone gehad. Deur neutrone en protone te hê, was die totale lading van die atoom positief. Hierdie eksperiment het hoofsaaklik ten doel gehad om te bevestig of die Thomson-model korrek was. As hierdie model reg was, die alfadeeltjies moes in 'n reguit lyn deur die goudatome gaan.
Om die afbuiging wat deur alfa-deeltjies veroorsaak word, te bestudeer, moes 'n fluoresserende sinksulfiedfilter rondom die fyn goudfoelie geplaas word. Die resultaat van hierdie eksperiment is dat daar waargeneem is dat sommige deeltjies in staat was om deur die goue atome van die vel te gaan in 'n reguit lyn. Sommige van hierdie alfa-deeltjies is egter in willekeurige rigtings afgebuig.
Gevolgtrekkings van die Gold Leaf-eksperiment
Gegewe hierdie feit, was dit nie moontlik om te bevestig wat die vorige atoommodelle beskou word nie. En dit is dat hierdie atoommodelle daarop gewys het dat die positiewe lading eenvormig in die atome versprei is, en dit sou dit makliker maak om dit oor te steek, aangesien die lading op 'n sekere punt nie so sterk sou wees nie.
Die resultate van hierdie Gold Leaf-eksperiment was totaal onverwags. Dit het Rutherford laat dink dat die atoom 'n middelpunt het met 'n sterk positiewe lading wat 'n alfa-deeltjie gemaak het probeer om dit uit te gee, verwerp deur die sentrale struktuur. Ten einde 'n betroubaarder bron te bewerkstellig, is die deeltjies in hoeveelhede beskou wat weerspieël is en die wat nie was nie. Danksy hierdie seleksie van deeltjies was dit moontlik om die grootte van die kern te bepaal in vergelyking met die baan van die elektrone wat daar rondom is. Daar kan ook tot die gevolgtrekking gekom word dat die grootste gedeelte van die atoom leeg is.
Dit kon gesien word, sommige alfadeeltjies is deur die goudfoelie afgebuig. Sommige van hulle het slegs onder baie klein hoeke afgewyk. Dit het tot die gevolgtrekking gekom dat die positiewe lading op 'n atoom nie eweredig versprei word nie. Dit wil sê die positiewe lading is op 'n atoom op 'n gekonsentreerde manier in 'n baie klein hoeveelheid ruimte geleë.
Baie min alfadeeltjies het teruggedryf. Hierdie afwyking dui soos volg aan dat die deeltjies weer kon terugspring. Danksy al hierdie nuwe oorwegings kon Rutherford se atoommodel met nuwe idees opgestel word.
Ons gaan bestudeer wat die beginsels van Rutherford se atoommodel is:
Aanvaarding en beperkinge van Rutherford se atoommodel
Soos verwag, het hierdie nuwe model 'n nuwe panorama van die atoom in die wetenskaplike wêreld voorgestel. Danksy hierdie atoommodel kon baie latere wetenskaplikes die aantal elektrone bestudeer en bepaal wat elke element in die periodieke tabel het. Daarbenewens kan nuwe ontdekkings gemaak word wat die werking van 'n atoom op die eenvoudigste manier help verklaar.
Hierdie model het egter ook 'n paar beperkings en foute. Alhoewel dit 'n deurbraak in die wêreld van fisika was, was dit nie 'n perfekte of 'n volledige model nie. En is die van volgens Newton se wette en 'n belangrike aspek van Maxwell se wette, hierdie model kon sekere dinge nie verklaar nie:
Hy kon nie verduidelik hoe negatiewe ladings in die kern bymekaar kon hou nie. Volgens die elektroniese tibia moet positiewe ladings mekaar afstoot.
'N Ander teenstrydigheid was teenoor die fundamentele wette van elektrodinamika. As oorweeg word om elektrone met 'n positiewe lading om die kern te draai, moet hulle elektromagnetiese straling uitstraal. By die uitstraal van hierdie bestraling word energie verbruik om die elektrone in die kern in te stort. Daarom kan die gestreepte atoommodel nie die stabiliteit van die atoom verklaar nie.