Carl-Sagan-Preis | gwup | die skeptiker Carl-Sagan-Preis – gwup | die skeptiker
Jetzt bewerben: der Carl Sagan- Journalistenpreis der GWUP
(gwup) Jetzt für den Carl-Sagan-Journalistenpreis bewerben! Weiterlesen →
Kategorien: Blogs & Medien, Skeptiker, Termine, Wissenschaft | Schlagwörter: Bernd Harder, Carl-Sagan-Preis, GWUP, Skepsis, Skeptiker | permalink Kannada Balija Masters Engineering Computers Grooms in Texas - Find lakhs of Texas Balija Masters Engineering Computers Grooms - Bharatmatrimony.com
Kannada Balija Masters Engineering Computers Grooms in Texas
I am a Civil Engineer who specifically works as a Water Resources Engineer ...More Indie chickpeas balls | Wonderfoodland
tags: chickpeas, food, Indie, όσπρια/legumes, εύκολο/easy
from → chickpeas, food, Indie, Legumes
← Tomato pesto Nioki
Easy bread with beer → Om terug te kyk | All who wander...
« So, incredibly human	Die Kongo kinders »	Om terug te kyk	Published April 10, 2012	Uncategorized
Vannaand het ek toevallig weer my ou blog posts begin lees en besef…dit was hierdie naweek, twee jaar terug. Twee jaar terug, hierdie naweek, was ek amper dood. Van hartseer. Van hart-breek. Van nie kan asem kry sonder hom nie. Nou, twee jaar later hier sit ek, en my lewe lyk anders. Ek kan skaars onthou hoe dit gevoel het om nie in die Kaap te bly nie. Ek het ander vriende. Sommiges nog dieselfde. Ek het vir 6 maande die vreemde aangepak. Ek betaal my huur, het my eie verskering, medies, sukkel self om my kar reg te kry wanneer hy breek… Ek het tafelberg geklim, geleer surf, die Cape Flats leer ken, amper ‘n M graad…
Soms voel dit of mens agteruit beweeg. Of net stagneer. Maar as ek so terugkyk en sien dat, net twee jaar terug het ek amper-amper teruggehardloop laeveld toe en daar gebly vir hom… Hoe anders sou dinge nie toe wees nie? Hoe min ons eintlik bymekaar gepas het. Maar hoe ek vir maande lank skaars kon asem kry toe hy iemand anders vind, so vinnig. Dis vreemd hoe, wanneer mens so voel, geen logika jou kan oortuig dat jy ooit gaan beter voel, en dat daar n groter plan is nie.
Ek kry nie meer so seer nie, so intens. Ek dink langer, is meer verantwoordelik, maar ook brawer. Ek sien dinge anders. Mense. Die wereld. God. Eks rustiger. Ek raak nie meer so hartseer en vir so lank nie. Ek pas myself op en is okay daarmee. Eks nie meer bang vir alleen wees nie.
Daar is nog baie dinge. Baie foute. Baie goed wat ek wens ek onder die knie kan kry of verander. Maar vannaand besef ek mens moet nou en dan terugkyk. Om te kan trots wees op wie jy is.
2 Responses to “Om terug te kyk”
April 11, 2012 om 1:09 nm	Ek dink dis amamzing hoe baie mens kan groei sonder dat jy dit eers besef…
Mei 4, 2012 om 11:19 nm	Ek dink ons lewe dieselfde lewe, maar jy mag dalk n beter weergawe lewe! Geniet jou stukkies!
« So, incredibly human	Die Kongo kinders »	Argief