Hoe om gesonde grense vir kinders in te stel - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelHoe om gesonde grense vir kinders in te stel
Deur Katherine Lee Op 16 Oktober 2019 bygewerk
Kinders het grense nodig om te floreer en veilig te voel. Robert Daly / Getty Images
Enige ouer weet dat dit in kinders se aard is om hul perke te toets; dit lyk of dit iets is wat alle kinders gebore word met die wete hoe om te doen, soos om asem te haal of om iets te soek wat hulle nie behoort te hê nie. Die voordeel van hierdie uitdagende gedrag is dat die stoot van grense 'n belangrike deel is van die grootword en onafhanklikheid word, en om eendag vir hulself te dink en (hopelik) goeie keuses te maak. Kinders moet nou hul grensdempende spiere buig, en soms u uitdaag en nie met u saamstem nie, sodat hulle hul individualiteit meer en meer kan aanhaal namate hulle groei. U missie - en as ouer het u al gekies om dit te aanvaar - is om kinders te leer hoe om hul grense met respek te toets, sonder om kwaad of uitdagend te wees, en om te weet dat u, die ouer, uiteindelik in beheer is.
Waarom kinders grense benodig
Wie is die baas "> slaaptyd, baie slaap, 'n gesonde dieet en ander voorspelbare roetines om hulle gesond te hou en reëls nodig het - soos om nie die straat oor te steek sonder 'n volwassene of om nooit persoonlike inligting op die internet te deel nie - om dit te hou veilig is, het hulle grense nodig om hulle 'n gevoel van sekuriteit te gee. Wanneer ouers nie duidelike grense gee nie, of hul kinders toelaat om beheer te hê oor wat in hul huis besluit word, verskuif die magsbalans na die kind, wat skadelik is vir albei ouers en kinders, byvoorbeeld, as 'n kind voel asof sy haar ouers gewoonlik kan oortuig om te doen wat sy wil, sal sy voel dat sy kragtiger is as haar ouers, en of sy dit besef al dan nie, daardie onsekerheid en gevoel van in staat wees Om mense te oorheers wat veronderstel is om in beheer te wees, sal haar angstig en onveilig laat voel. Die kern: in 'n magstryd moet die ouer 'n duidelike wenner wees.
'N Gebrek aan grense skeur kinders se gevoel van hulself. Hier is 'n duidelike verskil tussen goeie selfbeeld en narcisme. As u nie 'n beperking het nie, saai die saad van narcisme en aanspraak, en moedig 'n kind aan om na te dink oor die mense en dinge rondom hom as dinge wat bestaan ​​om in sy behoeftes te voorsien en hom te gee wat hy wil. Kinders sonder grense of dissipline kry 'n onbeskofte ontwaking as hulle nie altyd kry wat hulle wil hê nie.
Deur limiete te stel, word argumente, agtergrond en bespreking verwyder, of verminder dit ten minste aansienlik. Dit beteken nie dat kinders nie sal probeer om hul weg te kry nie, maar om te weet wat die grense is, en om hulle daaraan te herinner as hulle u probeer toets, help om die hoeveelheid heen en weer te verklein en om die kamer wat u kind sal skep. terwyl hy jou probeer oortuig om hom te gee wat hy wil. Grense is soos gevolge - as u eers vasstel dat daar reëls is, en die gevolge daarvan dat hulle nie die reëls volg nie, sal daar geleidelik minder en minder terugslag wees namate kinders leer om hul gedrag te verander na wat van hulle verwag word.
Hoe om grense te vestig
Hier is 'n paar maniere waarop ouers die kinders saggies in die regte rigting kan lei wanneer hulle perke toets:
Leer hulle om hul opinies en behoeftes op 'n aangename en respekvolle manier uit te spreek. Een belangrike manier waarop u dit kan doen, is deur die gedrag wat u wil modelleer. Praat met u kind op 'n vriendelike manier, wees ferm, maar vriendelik as u dissiplineer, en moet nooit skree of u kind verkleineer as hy iets verkeerd doen of as u nie met hom saamstem nie.
Wees duidelik oor wat in die 'absoluut geen sone' is. Gaan die duidelike reëls na met u kind en laat haar weet dat daar 'n paar dinge is, terwyl u oop is om haar te hoor of sy voel asof 'n reël onbillik is - solank as wat u respekvol met u praat - daar 'n paar dinge is, soos om met 'n helm op haar fiets te ry, dit is ononderhandelbaar en moet altyd gevolg word.
Moenie 'n lang bespreking met u kind hê nie. Ja, dit is belangrik dat 'n kind voel dat haar gedagtes en emosies gehoor word en dat sy ouers vir hom omgee. Maar met 'n vyfjarige uitleg oor 'n lang verduideliking oor waarom hy vroeg moet gaan slaap, of waarom hy nie skielik van u hand moet los en op 'n parkeerterrein hardloop nie, gaan dit nie dien nie, en ontwikkelend gesproke, sal u kind nie regtig in staat wees om volledig te luister, die reël op te neem en die volgende keer die inligting te onthou nie. Die doeltreffender ding om te doen is om hom 'n gevolg te gee (om op die parkeerterrein te hardloop, beteken dat hy nie meer sal help om erwe uit te voer nie, of dat hy nie sy gunsteling happie of speelding vir hom kan kry nie hy wil by die winkel wees, aangesien hy hierdie gevaarlike ding op die parkeerterrein gedoen het wat jy vir hom gesê het om nie te doen nie). Of herinner hom daaraan dat hy, aangesien hy nie betyds gereed is vir bed nie, nie tyd het vir sy gunsteling slaaptyd of 'n ekstra gesukkel met jou nie. Hierdie taktiek is baie meer geneig om effektief te wees by jonger as ouer kinders op skoolgaande ouderdom.
Wees konsekwent. Moenie omskakel oor wat die grense is nie. As u een aand geen TV reg voor die bed sê nie, net om die volgende aand te grot, stuur u 'n duidelike boodskap aan u kind dat die reëls nie veel beteken nie, nie gerespekteer hoef te word nie, en dit maklik kan wees verander.
Volg die gevolge van slegte gedrag deur. Moenie bang wees om te dissiplineer of bekommerd te wees dat u kind ontsteld of kwaad vir u sal wees nie. Dit pas op die kursus, en op die lange duur sal u kind baat vind by die grense wat u stel om hom gesond en gelukkig te hou.
Moenie verwag dat kinders dit dadelik sal regkry nie. Miskien moet u u kind 'n paar vriendelike herinneringe gee voordat dit sink dat 'n slegte of onveilige gedrag lei tot 'n gevolg wat hy nie wil hê nie. Oefening maak perfek, en grense, soos enige iets anders, sal miskien 'n paar drieë moet word voordat u kind "baasraak" en onthou wat hy veronderstel was om te doen, en nie veronderstel is om te doen nie.