Images of War: RAF Fighter Pilots over Burma, Norman Franks - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Birma -veldtog was die langste veldtog wat deur die Britse leër tydens die Tweede Wêreldoorlog geveg is, begin met die langste terugtog in die Britse militêre geskiedenis en eindig met die oorwinning van die land. Tydens hierdie lang veldtog het die RAF oorgegaan van 'n posisie van uiterste swakheid, gewapen met 'n handjievol verouderde Brewster Buffels en 'n paar orkane, na 'n sterk posisie, met vegvliegtuie wat toegerus is met 'n toenemende aantal Spitfires en Thunderbolts om hul orkane te ondersteun .
Hierdie boek voldoen werklik aan sy titel. Die oorgrote meerderheid foto's is inderdaad van vegvlieëniers, ondersteun deur 'n aantal foto's van vliegtuie op die grond en vliegvelde (die gedeelte oor die Imphal -vliegvelde is veral onthullend en toon aan hoe erg hulle oor die hoof gesien is deur heuwels wat dikwels in Japannese hande was) . Daar is 'n paar lekker temagedeeltes, waaronder een wat vlieëniers in 'n hinderlaag laat sien terwyl hulle bad. Ten spyte van die aanspraak op die agterkant, is daar baie min foto's van vliegtuie wat vlug - ek het net drie gevind.
Die foto's word ondersteun deur uitstekende onderskrifte wat interessante inligting bied oor die loopbane van hul vakke, voor en na die foto. Die prentgedeeltes word ondersteun deur 49 bladsye hoofstukinleidings (net minder as 'n derde van die boek), wat besonderhede gee van die Birma -veldtog, hoe dit die RAF beïnvloed het, die betrokke eskaders en die belangrikste luggevegte van die tydperk wat behandel word.
Die foto's self is oor die algemeen van hoë gehalte en bied 'n goeie deursnit van die uiteenlopende gesigte van RAF -vlieëniers in Birma. Ek sou graag meer foto's van vlieëniers van die Indiese lugmag wou hê, maar dit word erken, net soos die twee Birmaanse vlieëniers wat met die RAF geveg het.
1 - Gevang op die hop
2 - Retreat from Rangoon
3 - Lewe op die vliegbane
4 - Die eerste Arakan -veldtog
5 - Die aankoms van die Spitfires
6 - Calcutta, Tweede Arakan & Operasie DONDERDAG
7 - Die verdediging van Imphal en Kohima
8 - Luggevegte oor Imphal en Kohima
9 - Finale
Skrywer: Norman Franks
Uitgewer: Pen & Sword Aviation
Gebaseer op 'n e-posadres of 'n handige nommer vir 'n skakel, wat die leser-app gratis kan aflaai.
Die Ex Libris-Reader-app is geskik vir iOS en Android. Weitere Informationen zu unseren Apps vind ons hier.
KAMBATSTORIES UIT DIE Tweede Wêreldoorlog
8:15 | B-24-vlugingenieur Bill Toombs was oor Duitsland toe dit slegter gegaan het. Een enjin is uitgeskiet. Toe gaan 'n 88 -rondte regdeur die nommer vier -tenk. Dit het nie die vliegtuig opgeblaas nie, maar hulle het al die brandstof vir die enjin verloor, so nou het hulle twee enjins buite gehad. Hulle het desperaat na Brussel gehardloop, wat bevry is.
Meer van Bill Toombs
Sleutelwoorde: vlugingenieur Gekonsolideerde B-24 Liberator Frankryk anti-vliegtuig (AA) Duitsland 88 mm geweer Boeing B-17 Flying Fortress kruisvoer Brussel België Kanadese kafvlok dans Bill Toombs
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 4:42
Vier somers agtereenvolgens het Bill Toombs die Citizens Military Training Camp bygewoon, waar hy dieselfde instruksie gekry het as weermagrekrute. Dit het hom oortuig dat hy geen deel van die infanterie wou hê nie. Alhoewel hy geen kennis van vliegtuie gehad het nie, het hy sy broer in die Army Air Corps gevolg.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 4:55
Nadat sy broer in 'n lugongeluk dood is, het Bill Toombs vir sy ma gesê dat hy 'n baan by die Air Corps sou kry, en hy het dit aanvanklik gedoen. Hy het verskeie werktuigkundeskole voltooi, maar toe bevind hy hom by 'n gunnery -skool.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 5:32
Hy was nog nooit in 'n vliegtuig nie, maar Bill Toombs was 'n vliegtuigwerktuigkundige wat op 'n baan was om 'n vlugingenieur te wees, wat beteken dat hy ook 'n skutter moes wees. By die gunnery -skool was daar 'n paar hot shot -vlieëniers wat rooikopneefs was, en hy het natuurlik een getrek vir sy eerste vlug.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 5:50
Toe die B-24-spanne gevorm is, het die vlugingenieur Bill Toombs nie gedink dat hy 'n beter bemanning kon gekies het nie. Hy het byna die uitstappie saam met hulle misgeloop toe hy op 'n belangrike tyd siek geword het. Hy het betyds herstel om met 'n nuwe B-24 na Engeland te ry.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 4:53
B-24-vlugingenieur Bill Toombs het pas gewoond geraak aan die Engelse weer en formasievlieg toe dit tyd was vir sy eerste missie. By die inligtingsessie het die gordyn opgekom, en dit was amptelik dat D-dag aan was.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 4:49
Die vorige dag het begin toe die vliegtuig opgeskiet is en geëindig het met dans in die strate met Belgiese meisies. Bill Toombs was by 'n ou Duitse lugveld in Brussel, en hy het 'n paar aandenkings bymekaargemaak uit die toerusting wat daar lê. Hy het dit nie reggekry nie, maar na nog 'n paar missies was hy terug in die state.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 5:30
Keesler Field was nie 'n gewilde pos vir Bill Toombs nie. Dit was so erg dat hy as vrywilliger vir 'n skool in Buffalo gewerk het, waar daar 'n paar meter sneeu was. Sy tweede dag daar het hulle vir hom 'n stuk papier oorhandig om te onderteken. Wat is dit? Dit is sodat u na China kan gaan en die bult kan vlieg. Ahh. nee, ek gaan dit nie doen nie.
Bill Toombs | WO II | 8ste lugmag | 7:11
Dit was 'n wonderlike pos. Die kaserne was mooi en die plig was nie sleg nie, die opleiding van B-24-spanne. Maar die vlugingenieur Bill Toombs onthou dat sommige van die vlieëniers u sou skrik. Een spesifieke vlug het amper tot sy dood gelei, en toe besluit hy dat hy genoeg gehad het om te vlieg.
Waardevolste bydraende aas tot die Eerste Wêreldoorlog
Deur Michael Grindle
via die Odyssey Online -webwerf
In die Eerste Wêreldoorlog was aanvalle deur die lug 'n splinternuwe vorm van oorlogvoering wat dit vir verskillende taktiese gebruike moontlik gemaak het, soos verkenning, lug superioriteit en noue lugondersteuning van grondtroepe. Gedurende hierdie tydperk was twee gewaagde vlieëniers, Edward V. Rickenbacker en Frank Luke, Jr. pioniers op hierdie nuwe tegnologiese front in die oorlog. Terwyl elke man 'n opoffering gemaak en sy lewe gewaag het in die hoop om 'n verskil te maak in die uitkoms van die oorlog, was Frank Luke Jr. die vlieënier wat die waardevolste bydrae tot die oorlogspoging in die Eerste Wêreldoorlog gelewer het as gevolg van sy persoonlike opoffering en die missie wat hy tydens sy vliegloopbaan uitgevoer het.
Frank Luke, Jr. Leierskap is 'n kenmerk wat by die meeste vlieënde Aces en Medal of Honor -ontvangers gevind is. Beide Rickenbacker en Luke het hul leierskapsvaardighede op verskillende maniere getoon. Hulle het byvoorbeeld albei op vrywillige patrollie gedien. Deur dit te doen, het hulle albei hul bereidwilligheid getoon om hul lewens te waag, selfs as hulle dit nie hoef te doen nie.
Een ding wat Frank Luke Jr. Oorspronklik het albei vlieëniers teen ander vlieëniers geveg en 'n ordentlike hoeveelheid vyandelike vliegtuie neergeslaan, maar Frank Luke Jr. het 'n ander roete geneem nadat hy sy deel van die vyandelike vliegtuie neergeskiet het. Frank het Duitse waarnemingsballonne agternagesit en drie daarvan neergeskiet. Dit is meer krities vir die oorlogspoging, omdat hierdie waarnemingsballonne die Duitsers in staat gestel het om die beweging van troepe met minder waarnemingsvermoë te sien; die Duitse weermag sou minder inligting hê oor die posisie van hul vyand. Om hierdie rede het Frank Luke Jr. 'n meer waardevolle bydrae gelewer om die vyand in die Eerste Wêreldoorlog te bestry as Edward Rickenbacker.
Boonop was Edward Rickenbacker 'n uitstekende aas - hy is selfs aangewys as 'Amerika se hoogste vlieënde aas', maar hy het gewaagde besluite geneem wat moontlik nie altyd die beste was nie. Hy het baie keer die kans verontagsaam en gelukkig het hy veilig uit sy gevegte gekom. Aan die ander kant het Frank Luke Jr. besluite geneem met die oog op sy huidige situasie. Hy het professionaliteit getoon toe hy tot die einde teen die Duitsers geveg het. Hy het nie gebreek nie, selfs toe mense op hom skiet en in sy laaste oomblikke in die lewe, het hy hulle daardeur verdedig en die Duitsers weerhou. Sy dapperheid en vasberadenheid het hom gehelp om een ​​van die grootste vlieënde esse van die oorlog te wees en een van die waardevolste lugmagbydraes tot die oorlog.
Laastens is die belangrikste verskil tussen die twee esse en die een wat hulle onderskei, hul verskille in intellektuele magte. Edward Rickenbacker het grootgeword en het altyd moed en dapperheid gedoen. Dit verklaar sy dapper optrede as 'n aas tydens die oorlog en waarom hy die kans sou verontagsaam en in elk geval na 'n teiken sou gaan. Dit het hom gehelp om 'n aas te wees - miskien selfs die beste aas van die Eerste Wêreldoorlog - maar nie die waardevolste bydrae tot die oorlog nie.
Aan die ander kant word gesê dat Frank Luke Jr. vinnig dink en baie kreatief is. Dit kan spruit uit die feit dat sy gees die van sy vader weerspieël wat pionierdiens was. Dit kon ook daartoe bygedra het dat hy vasbeslote was om nie op te gee nadat hy neergeskiet is nie.
Beelde van oorlog: RAF -vegvlieëniers oor Birma, Norman Franks - Geskiedenis
Gebruik spasies om etikette te skei. Gebruik enkele aanhalings (') vir frases.
Dit is 'n erkende feit dat as die oorlog sleg gegaan het vir die Geallieerdes aan die Indië/Birma front, en as die Japannese daarin sou slaag om die Indiese kontinent binne te val, die uitkoms van die oorlog heeltemal anders sou gewees het. Maar ten spyte hiervan word die veldtog aan die Birma-front in die meeste fotogeskiedenisboeke verbasend min dekking gebied. Hierdie nuwe boek, van die gerespekteerde militêre historikus en skrywer Norman Franks, probeer die balans herstel en let op die belangrikheid van hierdie spesifieke lugkonflik binne die breër konteks van die Tweede Wêreldoorlog. en landskappe wat die veldtog gekenmerk het. Foto's wat tydens 'n intensiewe navorsingsperiode verkry is, word gekonsolideer in 'n bundel wat beslis 'n gewilde toevoeging tot die gevestigde Images of War -reeks sal wees. Baie ongepubliseerde foto's bevat elkeen 'n nuwe insig in die konflik soos dit oor die Birmaanse hemelruim afspeel. Die argief bied 'n magdom dinamiese beelde van RAF Hurricanes en Spitfires in vlug, met skote van sowel die vliegtuig as die vlieëniers wat tydens hierdie uitdagende konflik gebruik is. Om te vlieg en te veg in Birma, moes vlieëniers regtig boaan hul spel wees. Die Japannese vyand was beslis nie die enigste probleem wat te kampe het met die weer, swak kos, ongelooflike hitte en al die gepaardgaande siektes, oerwoudsiektes, tiere, olifante, koors nie. Die Japannese was die ware vyand, maar die Britse vlieëniers het soveel meer te doen. En hulle het dit jare lank gedoen. In Brittanje kan 'n vlieënier gemiddeld elke ses maande na 'n onderbreking van sy bedrywighede uitsien. In Birma was vlieëniers wat vir die eerste keer in 1941 werksaam was, nog in 1944 besig om te vlieg. ondersteun die 14de leër van General Slim ' en die rol wat hulle uiteindelik gespeel het in die verslaan van die Japanse pogings om deur te dring na Indië. Hierdie pogings, alles van die grootste belang en noodsaaklik vir sukses, word hier gevier in woorde en beelde in 'n bundel wat beslis 'n beroep op Spitfire- en orkaan -entoesiaste, sowel as die meer algemene leser sal vind.