Surfin 'Bird deur The Trashmen - Ander
Surfin 'Bird deur The Trashmen
Dit is 'n mengelmoes wat bestaan ​​uit die kore van twee R & B-klassieke deur die 60's doo-wop-groep The Rivingtons: 'The Bird Is the Word' en 'Papa-Oom-Mow-Mow.' Die breinkind van die Trashmen -tromspeler Steve Wahrer, die lied was 'n eienaardige en verbruikbare treffer en kombineer met vrymoedigheid navigeermusiek met nuwe R & B.
The Trashmen was 'n garage -band uit Minneapolis, wat nie in die gebied rondry nie. Ondanks kritieke lof, het hulle net nog 'n klein treffer behaal voordat hulle in die laat 60's ontbind het: die 1964 #30 'Bird Dance Beat'.
Toe dit 'n treffer word, het The Rivingtons erkenning gekry vir die liedjie, aangesien dit gebaseer was op hul komposisies. Dit was 'n groot finansiële voordeel, want hulle ontvang tantieme elke keer as die liedjie in 'n film, TV -program of advertensie gebruik word. The Trashmen beweer dat hulle die liedjies van The Rivingtons gehoor het deur voorbladweergawes gespeel deur 'n band uit Wisconsin genaamd die Sorenson Brothers, en het daarop aangedring dat 'Surfin' Bird ''n oorspronklike opname was.
Die Trashmen het die prestasie -tantieme agtergelaat, wat beslis nie 'n oorskot was nie, maar baie minder winsgewend was. Die orkes sê dat hulle vir hul eerste betaling elkeen 'n tjek van $ 1,88 ontvang het, maar uiteindelik het hulle 'n vaste bedrag van $ 4,500 elk gekry. Dit was al wat hulle gekry het tot in die middel van die 80's, toe hulle 'n regsgeding aanhangig gemaak het teen die maatskappy wat die opname gekoop het.
Hoe het 'n band uit Minnesota 'n surf-rock-klassieke geskep? Die kwartet het die sonskyn en die geluide van Kalifornië ingesweer toe hulle in die lente, 1963, 'n toer daar onderneem het. By die terugkeer huis toe, het hulle die brandersklank by hul vertonings opgeneem toe hulle plaaslike optredes gespeel het, en uiteindelik 'Surfin' Bird opgewerk. ' Daardie somer speel hulle 'n vroeë weergawe van die liedjie by Chubb's Ballroom in Maple Grove. 'N Plaaslike platejoggie met die naam Bill Diehl stel hulle voor aan George Garrett, wat 'n platemaatskappy met die naam Garrett Records bestuur het. Die groep het die liedjie opgeneem in Kay Bank Studio in Minneapolis, en Diehl het dit op sy WDGY 'Battle of the Bands' segment gespeel. Die liedjie is uitgereik op Garrett Records en het in November 'n plaaslike treffer geword en is opgeneem deur die groter Soma -etiket.
'N Volledige album is vinnig opgeneem en die orkes is op 'n toer gestuur deur 'n Chevy Greenbrier -bussie deur die land te reis. Hulle het daardie jaar 292 optredes gespeel, maar kon nie met die daaropvolgende uitgawes hoër as #30 kom nie. In 1967 noem hulle dit op, want hul klank val uit die guns.
Een van die meer bisarre Amerikaanse bandstand Die oomblikke het plaasgevind in die episode van 4 Januarie 1964, toe die hoofsanger (en tromspeler) van Trashmen, Steve Wahrer, die liedjie solo uitgevoer het. 'N Verwarde Dick Clark het die uitvoering bekendgestel deur' Surfin 'Bird' een van die 'vreemdste en ongewoonste' liedjies van 1963 te noem, voordat hy die band bekendgestel het, wat net Warner 'n hoender-agtige dans gedoen het terwyl hy 'n lippe gesink het.
Na die optrede het Clark hom uitgevra oor die 'vreemde geluide' wat hy geskep het, en Wahrer het gesê: 'Waarskynlik kyk ek te veel Tarzan -flieks.' Hy het Clark daarop gewys dat die groep die liedjie self geskryf het.
Wahrer se bandmaats het nie by hom aangesluit nie omdat die bestuur van die orkes nie sou betaal om hulle na Philadelphia te vlieg nie.
Die Ramones het hierdie liedjie nuwe lewe gegee toe hulle dit op hul album van 1977 opgeneem het Vuurpyl na Rusland . Ander kunstenaars wat die liedjie dek, sluit in The Cramps en Silverchair.
'N Hele 2008 episode van die TV -program Family Guy draai om hierdie liedjie. In die episode, met die titel 'I Dream of Jesus', gaan Peter Griffin na 'n 50s -diner waar die liedjie speel en hy verklaar dit as sy gunsteling van alle tye. As die bestuurder die liedjie uit die jukebox haal omdat dit uit die 60's is, kry Peter dit by hom en speel dit dan voortdurend tuis. Hy gaan voort om almal rondom hom absoluut mal te maak met die liedjie en met sy konstante herinneringe dat 'die voël die woord is'.
Nadat die episode in April 2009 op BBC2 vertoon is, het hierdie liedjie vir die eerste keer die top 75 van die Britse kaarte gehaal.
'N Veldtog om dit die Britse Kersfees #1 in 2010 te maak, het daartoe gelei dat die liedjie 68 000 verkoop is in die week voor 25 Desember. As gevolg hiervan het dit sy hoogste posisie in die Britse grafiek tot op hede bereik op nommer 3 agter Matt Cardle se 'When We Collide'.
Die liedjie is in flieks gebruik E.T. , Volle metaalbaadjie en Pienk flaminke , en ook in die videospeletjie Slagveld Vietnam . Pee Wee Herman het dit in die fliek gesing Terug Strand toe . Dit is ook gebruik in gewilde advertensies vir California Coolers, en op 'n plek vir Pringles.
Die liedjie is vrygestel kort voor die moord op die Amerikaanse president John F. Kennedy, so dit het langer geneem as gewoonlik om op die kaart te klim. Dit bereik sy piek op die Amerikaanse grafiek op 25 Januarie 1964.
Die Trashmen het van tyd tot tyd in die 70's en 80's herenig om verskillende eenmalige optredes op te voer. Die hoofsanger Steve Wahrer is in 1989 op 47 -jarige ouderdom aan slukdermkanker oorlede, maar die ander drie lede het weer in 2007 begin speel. In 2014 het hulle 'n album vrygestel met die naam Die asblik terugbring met kitaarspeler Deke Dickerson.