News - Van Stellenbosch na Stanford Universiteit...
Van Stellenbosch na Stanford Universiteit en terug
Outeur: Elbie Els
Na meer as 10 jaar as Elektron Mikroskopie Spesialis en Senior Navorsingsgenoot by die Cell Sciences Imaging Facility (CSIF) aan die Stanford Universiteit (VSA), is dr Lydia-Marie Joubert terug in Suid-Afrika om die Sentrale Analitiese Fasiliteite (SAF) se elektronmikroskopie-eenheid te bestuur.
"Ek is 'n egte Suid-Afrikaner en Universiteit Stellenbosch (US) bied my die geleentheid om 'n span in Elektron Mikroskopie (EM) te lei by 'n kernfasiliteit wat reeds baie funksioneel is en om Suid-Afrika prominent in die internasionale mikroskopie, korrelatiewe beeld- en 3D-mikroskopievelde te bring," het Joubert gesê. "Die nis wat ek hier wil vul, is om die biologiese agtergrond wat tans hier ontbreek, te ontwikkel." Sy voel sterk dat mense wat Suid-Afrika verlaat, altyd na die geleentheid moet soek om iets terug te gee. "Suid-Afrikaners het 'n groot internasionale bydrae gelewer en ek dink ons verpligting is om nie noodwendig fisies terug te kom nie, maar om intellektueel terug te ploeg en geleenthede vir samewerking te skep."
In haar rol as EM-spesialis en bestuurder aan die Stanford Universiteit was sy verantwoordelik vir Skandeer-elektronmikroskopie (SEM) -verwante navorsingsprojekte, tegnologiese ontwikkeling, onderrig en konsultasie en die bestuur van 'n voortgesette nier-stereologie-projek wat TEM- en ligmikroskopie analise insluit. Haar belangrikste belange is die ontwikkeling van 3D SEM-tegnologie en -berekening, asook die korrelatiewe lig en EM-tegnieke (KLEM) en sy het baie gefokus op 3D-elektronmikroskopie en die toepassing van nuwe tegnieke in nuwe nisareas by Stanford.
"Wat ek by Stanford behaal het, hou verband met die mense waarmee ek saamgewerk het, en die ontwikkelings daar wat spesifiek in driedimensionele analise in biologiese elektronmikroskopie is, en om hoë-resolusie-fluoressensiemikroskopie te korreleer met die ultrastrukturele konteks van elektronmikroskopie. Een groot nuwe voordeel in elektronmikroskopie is dat dit nie meer 'n uitdaging is om beeldende en insiggewende prente te vas te vang nie, aangesien gevorderde toerusting oor die afgelope dekade vinnig ontwikkel het. Outomatisering (instrumente) is steeds 'n uitdaging en dan ook berekening. Volgens haar is Stanford waarskynlik die mees interdissiplinêre universiteit in die wêreld en het hulle altyd die integrasie van die biologiese veld met ingenieurswese gehad. Materiële ontwikkeling, biomateriale en die beeldvorming van biomateriale onder toestande wat nodig is vir biomediese toediening is van die belangrikste dinge wat ek geleer het en by Stanford by betrokke geraak het."
Nog 'n deurbraak-ontwikkeling deur Joubert, sommige kollegas en nagraadse studente aan die Stanford Universiteit, is Array Tomography. Sy verduidelik dat Array Tomography gebaseer is op seriële gedeeltes van selle en weefsels wat op geleidende glaspanele versamel word wat vir ligmikroskopie gebruik kan word en die afdelings kan dan in 'n driedimensionele volume gerekonstrueer word. Dieselfde afdelings kan dan gebruik word vir die skandering van elektronmikroskopie, om interne ultrastrukture en stapels beelde te verkry wat met die 3D-volume van ligmikroskopie korreleer kan word. Vergelykings tussen fluoressensiemikroskopie en elektronmikroskopie lei tot 'n baie beter resolusie as om slegs ligmikroskopie te gebruik, en gee ons 'n beter begrip van struktuur sowel as funksie. "Ek hoop ook om Array Tomografie na Stellenbosch te bring, want dit is 'n nuwe en kragtige tegniek, en mense hier het dit nog nie probeer nie, want hulle is nie so bekend met die toepassings nie," het sy gesê. Om biologiese weefsel vir hierdie toepassings voor te berei, delf hulle dikwels in die publikasies van die 60's, 70's en 80's wat die aanvanklike groeitydperk van elektronmikroskopie was.
Haar grootste uitdaging en visie vir die US Elektron Mikroskopie-eenheid is om op die Tygerbergkampus uit te brei. "As gevolg van die kliniese veld was ek by Stanford by beide die mediese skool en bio-ingenieurswese, en wil ek die EM-eenheid uitbrei om 'n dienspunt in die mediese navorsingsomgewing te hê." Een van die dinge wat sy ook verder op Stellenbosch wil ontwikkel, is die KLEM (korrelatiewe lig en EM) beeldplatform wat in 2016 geloods is. Volgens Joubert is dit 'n opvallend nuwe veld om in te wees en daar is ook 'n leerkurwe vir kliënte omdat dit aan die voorkant van die mikroskopie is en daar is nog baie foutoplossing nodig is. Nadat sy met sommige van die personeel by die US gesels het, het Joubert gesê dat die navorsingsvrae en die toerusting reeds hier is en dat dit 'n kwessie is om hulle bymekaar te bring. "Hoe kan jy die navorsingsvrae beantwoord met die toerusting wat ons het? Ek is baie beïndruk met die huidige personeel en die toerusting hier op Stellenbosch." Joubert voel ook dat dit belangrik is om jou werk te publiseer, konferensies by te woon en te netwerk met ander navorsers. Sy beplan om internasionale medewerkers en sprekers na Stellenbosch te bring. "Sommige van my kollegas van Stanford Universiteit is spesifiek verheug oor hierdie geleentheid omdat hulle vanuit 'n mediese rigting op soek is na iemand om mee in SA te skakel om hier 'n hub te hê en tegnologie en kundigheid oor te dra." Joubert het gesê mense in die VSA is oor die algemeen baie beïndruk met die vlak van wetenskap wat hulle in SA vind. Volgens haar word ook nie meer verwag dat een persoon alles in 'n navorsingsprojek moet doen nie en daarom is medewerkers baie belangrik. "'n Mens kan die grense baie doeltreffender skuif as 'n groep navorsers saamwerk, met elkeen wat hul kundigheid in 'n nisarea toepas."
Sy het ook 'n kreatiewe kant en was die wenner in die illustrasiekategorie by die Internasionale Wetenskap- en Ingenieursvisualiseringuitdaging (SciVis) in 2013 met haar beeld "Die Hand." Sy het verskeie mikrografieke van kolonies van lewende en dooie bakterieë geneem, hulle 400 keer vergroot, en hulle op 'n beeldhouwerk van 'n menslike hand oorgeplaas. "Ek het net gespeel met interessante beelde en het ek ook meer tyd gehad om verskillende dinge te probeer." Sy is ook gefokus op fotografie en verduidelik dat toe sy 'n student was in die jare 80 (en tot ongeveer 2000) hulle hul beelde op negatiewe vasgevang het. 'n Fotografiekursus was verpligtend voor die aanvang van hul elektronmikroskopie kursus, want hulle moes weet hoe om hul eie negatiewe te ontwikkel en fotografiese afdrukke te maak. "Film was beter resolusie as wat jy tot onlangs met SSD-kameras kon vasvang. Jy kon ultrastruktuur met die instrumente in hoë resolusie visualiseer, maar nie digitale beelde in hoë resolusie vasvang nie."
Sy het ook in 2009 'n American Microscopy Society Award ontvang vir haar deurbraak-ontwikkeling van nuwe metodes om hidrogels te ondersoek - 'n eer wat 'n wetenskaplike slegs een keer toekom. Haar passie vir elektronmikroskopie kom uit haar nagraadse studie in die 1980's by die US met prof Jan Coetzee. "Ek was altyd 'n baie visuele persoon en was lief vir fisika. Ek dink die toepassing van die fisika van elektronmikroskopie in die biologiese veld bring dit alles bymekaar." Sy het ook genoem dat die baie inspirerende mense by die Departement Plantkunde tydens haar graadstudie haar gehelp het om tussen plantkunde en haar ander hoofvak, wiskunde, vir haar nagraadse studie te kies. "Die rekenkundige kant van biologiese EM vandag bied inderdaad 'n volle sirkel terug na al my intellektuele belange." Sy is bly dat sy in die 70's en 80's deel was van elektronmikroskopie in Suid-Afrika. "In teenstelling met 'n paar jaar gelede, is dit deesdae goed om na bronne uit die 70's te verwys in publikasies of gesprekke, want dit is wanneer elektronmikroskopie werklik begin het." Joubert het gematrikuleer as dux leerling by die Hoërskool Outeniqua in George, 4 grade aan die Universiteit Stellenbosch behaal en toe haar PhD aan die Universiteit van Pretoria behaal, 'n tyd lank aan die Indiana Universiteit (VSA) navorsing gedoen en haar loopbaan as dosent in Mikroskopie Tegnieke en Plantkunde aan die Universiteit Stellenbosch begin. Sy het ook tydens haar nagraadse jare aan die Weizmann-instituut in Israel gestudeer voordat sy getroud is en haar drie seuns grootgemaak het. Na 'n paar posisies as navorser, het sy in 2006 Stanford Universiteit toe gegaan.
Met haar passie en buitengewone kennis en ervaring kan die SAF Elektron Mikroskopie-eenheid sekerlik uitsien na 'n baie opwindende fase van groei en ontwikkeling.