Verkenning en vestiging van Noord -Carolina - Die storie - 2022
Verkenning en vestiging van Noord -Carolina
In 1524 vaar Giovanni da Verrazzano langs die kus van die huidige Noord-Carolina en vestig 'n Franse aanspraak op die gebied. Francis I was nie beïndruk deur berigte oor die ontdekking nie; hy het gehoop op óf 'n deur na die Ooste, óf goud en silwer. Omstreeks 1526 het Spanje die toneel binnegegaan toe Lucas Vasquez de Ayllon 'n klein nedersetting by Cape Fear gevestig het, maar dit het misluk weens siektes en gebrek aan voedsel. Hernando De Soto, ook verteenwoordigend van Spanje, het sy manne noordwaarts opgeruk in 'n soektog na goud en in 1540 die weste van Noord -Carolina binnegegaan. Walter Raleigh is gestuur om die noodlottige nedersetting op Roanoke-eiland te vestig.
In 1629 is 'n toekenning van die suidelike deel van die groter Virginia uitgereik aan sir Robert Heath, 'n prominente hoffiguur onder Charles I. Anders as om die koning te eer deur die kolonie vir hom te noem (Carolus Heath het niks gedoen om sy besittings te ontwikkel nie. Die eerste permanente Europese nedersetting in die noorde van Carolina is in die Albemarle Sound -omgewing gestig deur Virginians, omstreeks 1653. In 1663 beloon Charles II agt van sy mees lojale ondersteuners deur hulle te maak "eienaars van eienaars" van Carolina. Die nuwe eienaars het hul belang onmiddellik in drie distrikte verdeel:
die Albemarle -distrik in die noorde, wat reeds 'n klein nedersetting van getransplanteerde Virginians bevat
die kortstondige Clarendon-distrik rondom Cape Fear
die Craven-distrik, wat die huidige Suid-Carolina geword het.
Sir William Berkeley van Virginia, een van die eienaars, is in 1664 aangewys as goewerneur van Albemarle; hierdie gebied sou die naam Noord -Carolina in 1691 aanneem en 'n aparte kolonie word in 1712. Die setlaars in Noord -Carolina is van mekaar en ander kolonies geïsoleer. Die kusgebied was net effens bo seespieël en verstik van moerasse en woude. Ontwikkeling is gesentreer rondom klein plase wat besig is met die produksie van tabak, mielies en vee; groot plantasies op die skaal van dié in Suid-Carolina was skaars. Baie koloniste het daarop aangedring dat hulle deur die eienaars sleg gedien word, en hierdie huishoudelike onrus, tesame met 'n reagerende koninklike regering en 'n paar bedreigings van buite, het gelei tot 'n reeks ontstellende gebeure in laat 17de en vroeë 18de eeu. Dit sluit in Culpeper's Rebellion, die Cary Rebellion, die Tuscarora -oorlog, die predasies van Blackbeard the pirate en die Regulator Movement. Die toenemende teenwoordigheid van die setlaars aan die grens het gelei tot verdere wrywing met die inboorlinge, veral die Cherokee. Laasgenoemde het 'n verlammende nederlaag op Fort Dobbs, naby die huidige Statesville, gely in 1760. Die jaar daarna is 'n verdrag onderteken waarin die Cherokee hul aanspraak op enorme hoeveelhede grond oorgegee het.