Die kamma-staatsgreeppoging in DuitslandEintlik sou ŉ mens kon lag oor die onlangse kamstige amper-staatsgreep in Duitsland, wat soos ŉ tragiese komedie lyk. Tog steek daar meer daaragter as wat die oppervlakkige waarneming laat blyk. ;n Duitse vlag word deur ‘n man deur die skare gedra (Foto: Christoph Soeder / DPA / dpa Picture-Alliance via AFP) Maar eers die gebeure. Verlede week het die nuus skielik gebreek dat daar in ŉ grootskaalse operasie, met sowat 3 000 polisielede, ŉ groep samesweerders in hegtenis geneem is. Die groep is deel van die sogenaamde “Reichsbürger-Bewegung”. Die beweging het nogal ooreenstemmings met sekere verregse groepe in Suid-Afrika. Hulle glo dat state wat lankal verby is eintlik wettiglik steeds voortbestaan en daarom is die huidige bewind onwettig en moet nie aanvaar word nie. “Mal, maar skadeloos” sou die opsomming van die Reichsbürger-beweging wees, wat hulself as burgers van die Duitse Ryk van 1871 sien. Die groep is geografies wyd verspreid en ook nie ŉ politieke eenheid nie. Nes vergelykbare verregse bewegings in Suid-Afrika, is hulle veral besig met oneindige redenasies onder mekaar. Die grootste moontlike afstand tussen hulle en die staat is die doel – daarom weier talle ook om belasting te betaal of die staatlike gesag te aanvaar en is besig met regsaksies wat gewoonlik verloor word. ŉ Werklike gevaar is dié klein groep van enkele duisend in ŉ land met 83 miljoen inwoners egter nie. Nogtans het die regering nou volmondig verkondig dat hulle ŉ nes van verregse terrorisme oopgekrap en nouliks die besetting van die parlement voorkom het. As ŉ mens egter tussen die lyne lees, word dit duidelik dat hier iemand met ŉ “false flag”-operasie besig is. Dit is sowat 25 mense wat in hegtenis geneem is, meesal senior burgers, min met militêre opleiding. Die wapens was enkele jaggewere en kruisboë en die grootste “troef” ŉ voormalige parlementslid wat toegang tot dié gebou het. Trouens, talle memes doen al die rondte oor die kamstige staatsgreep. Dit herinner aan die grap van Koos van der Merwe wat met 5 pêlle, 3 bakkies, 4 gewere en ŉ spuitvliegtuig oorlog teen die VSA verklaar. Die ooreenkomste met die kortstondige opkoms en vernietiging van die “Boeremag” van 2002 val op, alhoewel die Boeremag dalk nog meer van ŉ ware bedreiging was. Ook die Reichsbürgers is deurspek met informante en verraaiers uit eie geledere. Vir elke Reichsbürger is daar seker vyf polisiemanne, navorsers en speurders wat hulle dophou en ondersoek. Omdat die Reichsbürger- en ander verregse groeperinge al vir jare dopgehou word en hulle bewegings en byeenkomste nouliks gemonitor word, is die vraag hoekom daar nou die klopjag op hulle was. Seker nie omdat ŉ staatsgreep voor die deur was nie? Die rede is waarskynlik eerder ŉ korttermyn- en mediumtermyn-doel. Die korttermyn-doel is waarskynlik aandagafleiding: twee dae voor die operasie het die skokkende nuus begin deurkom dat ŉ immigrant uit Eritrea twee meisies op pad na die skool met ŉ mes aangeval het, een gedood en die ander een erg beseer het. Weens die “sensitiwiteit” van misdade waarby immigrante betrokke is, word dié soort nuus eerder weggesteek. Daar word gepoog om die feite te verdoesel, maar die burgers het intussen geleer om tussen die lyne te lees. Dit volg nie lank nie na ŉ eweneens weersinswekkende mesmoord op twee Duitse manne deur ŉ Arabier. Die regering ontken die probleem en probeer dit relativeer – nogal vergelykbaar met die ANC se ontkenning of relativering van plaasmoorde. Dit mag toevallig wees, maar die klopjag op die Reichsbürger het natuurlik sedertdien die nuus oorheers (en die mesmoord is al weer op die agtergrond). Hier is die vyand verregse Duitsers wat perfek pas by die narratief van die linkse regering. Die langer doelwit is egter om die party, Alternative für Deutschland (AfD), te kan verbied. Daar kon nog niks gevind word wat die party onwettig maak nie. Die feit is dat een van die koppe van die Reichsbürger-groep ŉ voormalige AfD-parlementslid was. Dit is ŉ gulde geleentheid om deur middel van verbindings op beide Reichsbürger en AfD toe te slaan. As dit gebeur is Duitsland ŉ stap nader aan die gekoesterde ideaal van sogenaamde diep staat met (links-groene) konsensuspolitiek.