# Omgewing moet spaar deur innovasie, nie honger nie - EU Reporter: EU Reporter
Soos die wintertyd nader kom, hervat mense hul argumente oor die termostaat tuis. Daar is groot gerief by verwarming, maar dit kos ook 'n omgewingskoste. Omgewingsbeskerming en -ontwikkeling is ongetwyfeld 'n noodsaaklike en edele saak, en hoewel ons soms nie saamstem met die vreesagtigheid of reaksionisme wat by die eko-politiek gepaardgaan nie, is dit 'n wonderlike ding om te sien dat verbruikersvoorkeure na groener alternatiewe beweeg, skryf Bill Wirtz.
Dit is deur veranderinge in verbruikersgesindhede wat innovasies dwing om veiliger, meer volhoubaar en gewoonweg 'groener' te word. Dieselfde geld egter ook vir prys: as ondernemings probeer om pryse te verlaag, dwing hul aansporings hulle tot die gebruik van minder energie. Dit is wat ons gesien het wat met motors gebeur het, wat die brandstofdoeltreffendheid sedert die 70's verdubbel het, of die lugverkeer, wat 45% minder brandstof sedert die 1960's gesien het.
Die skoonheid van verbruikersgedrewe innovasie is dat dit natuurlik deur die mark kom. Op die gebied van voedsel het ons geweldige strewe na veiliger, meer bekostigbare en minder energieverbruikende gewasse gesien. Met huidige landboutegnologiese innovasies, soos deur middel van geenbewerking, word dit 'n belowende vooruitsig. Die politieke wêreld lyk egter nie beïndruk met innovering nie, en is meer geïnteresseerd in reaksie op vreesbevange. Nêrens word die gevaarlike gevolge hiervan meer gevoel as in die ontwikkelende wêreld nie. Gevorderde lande met goeie bedoelings ignoreer die behoeftes en vermoëns van armer lande in die naam van voorgehoue ​​beskerming van die omgewing.
Neem byvoorbeeld 'n onlangse konferensie wat gesamentlik in Kenia gehou is deur die VN se Voedsel- en Landbou-organisasie (FAO) en die World Food Preservation Centre. Die 'Eerste Internasionale Konferensie oor Agro-ekologie wat landbou en voedselsisteme in Afrika transformeer' is daarop gemik om die beleid van 'Agro-ekologie' regdeur die kontinent te implementeer.
Die 'agro-ekologie' wat deur die konferensie aangewys word, verwys na 'n meer 'organiese' boerderystyl, gratis (of ten minste minder afhanklik van) kunsmisstowwe en plaagdoders. In baie dele van Afrika, waar hierdie konferensie onder die aandag gekom het, kan dit verwoestend wees. Dit mag nie verbasend wees dat agro-ekologiese metodes van boerdery tipies minder doeltreffend is as die moderne, gemeganiseerde alternatief nie ('n gevolgtrekking wat gemaak is in 'n studie wat deur agro-ekologiese advokate uitgevoer is).
Op 'n kontinent wat lankal met 'n swak ekonomiese groei geteister is en, veel ernstiger, erge hongersnood en voedseltekorte, sou die risiko wees om oor te skakel na minder produktiewe metodes in die naam van die omgewing, blind sou wees vir die noodsaaklikheid van 'n ontwikkelende ekonomie. . Eenvoudig gesien, kan 'n mens hierdie wêreldbeskouing en voorskrif maklik as arrogant bestempel. As mense in ontwikkelde lande (of elders anders) 'n organiese, agro-ekologiese boerdery wil vestig om 'n meer omgewingsvriendelike stelsel te bevorder, dan kan hulle meer krag kry. Maar ons kan eenvoudig nie verwag dat dit van toepassing sal wees op ontwikkelende lande soos dié in Afrika nie. Volhoubare praktyke en tegnologieë na die ontwikkelende wêreld moet gebring word deur verhoogde wetenskaplike innovasie, deur ekonomiese groei en ontwikkeling te stimuleer.
Na Brexit sal die Verenigde Koninkryk die ideale posisie wees om dit te doen sonder die beperkinge van die EU se gemeenskaplike landboubeleid en biotegnologie-regulasies, wat die handel met boere in ontwikkelende lande, sowel as innoverende gewasse in die land, onmoontlik gemaak het. Alhoewel die harte van diegene wat vir 'agro-ekologie' argumenteer, beslis op die regte plek is, moet ons verstaan ​​dat hul voorstelle die kanse dat ontwikkelende ekonomieë groei en ontwikkel, bedreig