Ons bestudeer nog die langtermyn-gevolge van die voortdurende koronavirus-pandemie op bevolkings. (Shutter)
Pandemies het histories aanleiding gegee tot groot sosiale en demografiese transformasie. Arbeidstekorte na aanleiding van die Swartpes, byvoorbeeld, gelei tot die opkoms van die middelklas.
Net soos sy voorgangers sal die huidige COVID-19-pandemie waarskynlik groot maatskaplike veranderinge inlui as gevolg van die oormatige aantal sterftes, onderbrekings aan vrugbaarheid en immigrasiebeperkings.
Die mees direkte impak van COVID-19 is oortollige sterftes. Teen die begin van Mei 2021 het die pandemie besmet geraak 152 miljoen mense en het meer as drie miljoen lewens wêreldwyd geëis.
Die oortollige sterftes weens COVID-19 kan die lewensverwagting verminder. Sommige navorsers voorspel dit lewensverwagting in die Verenigde State het met 1.13 jaar afgeneem as gevolg van COVID-19. Die tol onder swart en Spaanse Amerikaners, wat hul lewensverwagting met onderskeidelik 2.1 en 3.1 jaar sien daal, was veral hoog.
COVID-19 kan ook kwesbare bevolkings verouder. 'N Verslag van die Brookings Institute onthul dat, in vergelyking met wit Amerikaners, hoër aandele van swart en Spaanse Amerikaners wat aan COVID-19 dood is, is middeljarig. Terwyl blankes 62 persent van die Amerikaners tussen 45 en 54 jaar oud is, beslaan hulle net 22 persent van die mense in die ouderdomsgroep wat aan COVID-19 gesterf het. Hierdie verskille impliseer dat die pandemie die lewensverwagting van swart en Spaanse Amerikaners sal verminder.
Vorige werk het dit deurgaans getoon vrugbaarheid is geneig om af te neem tydens langdurige en dodelike rampe. Globale navorsing met voorlopige data dui daarop dat die vrugbaarheidstendense gedurende COVID-19 sal hierdie algemene patroon volg. Die VSA het 'n klein afname in geboortes gehad voor COVID-19, maar die dalingskoers het meer as verdubbel tydens die pandemie.
Kommer oor hul eie gesondheid kan verklaar waarom sommige vroue tydens COVID-19 besluit het om van 'n swangerskap af te sien. Swangerskap word geassosieer met 'n hoër risiko om ernstige vorme van COVID-19 te ontwikkel. Verwagtende moeders het ook gedurende die pandemie beperkte toegang tot voorgeboortesorg gehad baie gesondheidspraktisyns het minder gereelde afsprake persoonlik beplan om blootstelling aan die virus te verminder.
As gevolg van voortdurende maatreëls en beperkings op die gebied van openbare gesondheid, is voorgeboortesorg ingewikkelder om toegang te verkry tydens die voortdurende koronavirus-pandemie. (Shutter)
Sommige vroue het moontlik verkies om tydens die pandemie 'n swangerskap te laat vaar uit besorgdheid oor die welstand van hul baba. Babas kan COVID-19 kort na geboorte opdoen en omdat hulle longe minder ontwikkel is, hulle loop 'n groter risiko om erger vorms van COVID-19 te ontwikkel in vergelyking met ouer kinders.
Ekonomiese onsekerheid en geboortesyfers
Langdurige ekonomiese onsekerheid kan 'n ander rede wees waarom vroue hul vrugbaarheid tydens COVID-19 onderbreek het. Die wêreldwye pandemie- en toesluitbeleid het individue blootgestel aan onsekere ekonomiese toekoms. Sommige paartjies kan tydens die pandemie afsien van 'n kind omdat hulle is bekommerd oor hul werk en ekonomiese veiligheid. Mense wil miskien nie 'n kind in hierdie wêreld bring as hulle nie weet waar hul volgende salaris vandaan kom nie en of hulle 'n dak oor hul kop sal hê nie.
Ander kan swangerskap laat vaar omdat die pandemie hulle gedwing het om hul eie sterflikheid te konfronteer. Baie verwagtende ouers kan die bevalling vertraag of daarvan weerhou hulle kan nie 'n toekoms voorstel waarin hulle 'n liefdevolle en veilige omgewing kan bied vir hul kind om te floreer nie. Dit geld veral vir diegene in gemeenskappe wat die swaarste deur die pandemie getref word.
Verhoogde eise om kinders groot te maak is nog 'n rede vir die afname in die vrugbaarheid van die pandemie. Die sluiting van skool- en dagsorg het daartoe gelei dat ouers baie nuwe verantwoordelikhede moes aanvaar, insluitend hulp met hul kinders op afstand.
Volgens 'n opname onder versorgers wat deur die Boston Consulting Group in April 2020 gedoen is, die hoeveelheid tyd wat ouers in die VSA en die Verenigde Koninkryk aan onderwys- en huishoudelike take spandeer het, het verdubbel tot ongeveer 60 uur van 30 per week. Oorweldig met die bykomende ouerverantwoordelikhede, mag ouers nie die uitdaging om 'n pasgeborene te versorg, verwelkom nie.
Met slegs voorlopige gegewens is dit onduidelik of hierdie vrugbaarheidsonderbrekings sal hou of omkeer as die pandemie afneem. In die verlede het 'n gedeelte van die vroue wat hul vrugbaarheid vertraag het in reaksie op 'n langdurige, katastrofiese gebeurtenis, het hul vroeëre ontwrigtings nooit "opgemaak" nie.
Die pandemie het die besluit van paartjies om kinders te hê, beïnvloed weens die impak op die groeiende uitgawes wat verband hou met die grootmaak van kinders. (Shutter)
Daarbenewens neem vrugbaarheid al dekades lank in ontwikkelde lande af as gevolg van die groeiende uitgawes wat verband hou met kindersorg, onderwys, gesondheidsversekering en behuising. Demograwe voorspel versigtig dat COVID-19 dit sal doen die afname in vrugbaarheid te versnel, wat weer die veroudering van die bevolking sal vererger.
COVID-19 het moontlik ook patrone van internasionale migrasie verander. Ongeveer 105,000 XNUMX grensbeperkings was regoor die wêreld geïmplementeer in reaksie op die pandemie. Hierdie beperkings, tesame met vertragings met die verwerking van visums, het migrante se mobiliteit belemmer en bygedra tot 'n tydelike afname in die aantal internasionale migrante wêreldwyd.
Daarbenewens het die pandemie waarskynlik langtermyn-effekte op immigrante se besluite om te verhuis. COVID-19-uitbrake in trekplekke het die substandaard se lewens- en werksomstandighede van trekarbeiders onthul. Tydelike migrante word dikwels toegewys aan digte akkommodasies wat nie die nodige ruimte bied om riglyne vir sosiale afstand te volg nie. En hulle werkplekke het dikwels nie voldoende persoonlike beskermende toerusting nie.
Anti-immigrasie sentiment het ook toegeneem en verhard tydens die COVID-19 pandemie. Een uit elke vyf Kanadese meld dat hulle meer negatiewe houdings teenoor immigrasie ontwikkel het sedert die pandemie begin het. Die gebruik van rassistiese frases soos "Kung-griep" om na die pandemie te verwys, is het die anti-Asiatiese sentiment en haatmisdade verder gestook.
Wat sal die blywende impak wees?
Alhoewel dit te vroeg is om te vertel hoe tydelik of langdurig die gevolge van COVID-19 is, is dit duidelik dat die pandemie reeds beduidende veranderinge teweeggebring het. Hierdie veranderinge het op hul beurt die nie-blanke bevolking, immigrante en laer-inkomste bevoordeel.
COVID-19 het die verskille in lewensverwagting, bevolkingsveroudering en vrugbaarheid groot gemaak in die samelewing. Die pandemie het ook hindernisse vir interne en internasionale migrasie opgerig. Aangesien daar geen beleid is wat die lewens- en werksomstandighede van trekarbeiders verbeter nie, kan baie lande sukkel om arbeidstekorte te vul, die veroudering van die bevolking te versag en herstel na die pandemie te bewerkstellig.
Kate Choi, Medeprofessor, Sosiologie, Wes-Universiteit en Patrick DeniceAssistent-professor in sosiologie, Wes-Universiteit