Baie dankie. 🙂 Dit is ongelooflik interessant en die gedigte is besonders. In die see-inhammetjie van Port Lligat staan Salvador Dali se fantasie van saamgeflanste vissershuisies. In die eertydse vissersdorpie van Cadaqués maak elke hotel en drinkplek aanspraak op ‘n Dali-eggo, want Cadaqués was ‘n muse vir Surrealisme, Kubisme, Dali, Pablo Picasso, Georges Braque en vele ander. Die spanningslyne en karakterbou. ‘n Skrywer kan sy operasie makliker aanpak as hy ‘n voorbeeld het om na te kyk. Onthou jy die bohaai oor D.J. Opperman se Kersliedjie omtrent ‘n halfeeu terug? Vir my is hierdie gedig een van hulle. Ek hoor steeds daardie openingsreëls, al het ek miskien nooit Horatius se raad gevolg nie. Die gedig waarvan hierdie strofe ’n deel is, was van die eerste geluide in die revolusionêre Frankryk van 1793 om die graftombes van die Franse koninklikes in die nekropolis van Saint Denis te vernietig. Tydens ’n sitting van die Nasionale Konvensie van 31 Julie 1793 word ’n verslag voorgelees waarin die Konvensie die voorneme uitspel om die koninklike graftombes te vernietig as ’n finale poging om die nalatenskap van die gehate konings te vernietig: