Sy het goeie oordeel aan die dag gelê — Wagtoring – AANLYN BIBLIOTEEK
ia hfst. 9 bl. 76-83
'n Verstandige vrou voorkom rampspoed
9 Nabal het in Maon gewoon, maar hy het in die nabygeleë Karmel gewerk, waar hy waarskynlik ook grond besit het.* Hierdie dorpe was omring deur grasryke hooglande wat geskik was vir die teel van skape, waarvan Nabal 3 000 gehad het. Maar rondom hierdie gebied was die land woes. In die suide het die uitgestrekte wildernis Paran gelê. In die ooste het die roete na die Soutsee deur 'n verlate woesteny vol klowe en grotte geloop. In hierdie gebiede was dit vir Dawid en sy manne 'n stryd om aan die lewe te bly, want hulle moes ongetwyfeld vir kos jag en baie ontberinge verduur. Hulle het dikwels die jong manne teëgekom wat as herders vir die ryk Nabal gewerk het.
10 Hoe het hierdie hardwerkende soldate die herders behandel? Dit sou vir hulle maklik gewees het om nou en dan 'n skaap te vat, maar hulle het dit nie gedoen nie. Inteendeel, hulle was soos 'n beskermende muur om Nabal se kuddes en knegte. (Lees 1 Samuel 25:15, 16.) Skape en herders was aan baie gevare blootgestel. Dit het gewemel van roofdiere, en Israel se suidelike grens was so naby dat daar dikwels invalle deur uitlandse rowerbendes en diewe was.*
14 In sekere sin het ons reeds gesien dat Abigail die eerste stap gedoen het om hierdie verskriklike onreg reg te stel. In teenstelling met haar man, Nabal, was sy bereid om te luister. Dit sou nie help om na Nabal toe te gaan nie, want die jong kneg het gesê dat Nabal "'n te groot deugniet is om met hom te praat" (1 Sam. 25:17).* Ongelukkig het Nabal se hoë dunk van homself hom onwillig gemaak om te luister. Sulke hooghartigheid is selfs vandag nog baie algemeen. Maar die jong man het geweet dat Abigail nie so is nie, en dit is ongetwyfeld waarom hy met hierdie probleem na haar toe gekom het.
Dit was nie die welbekende berg Karmel ver in die noorde waar die profeet Elia later 'n konfrontasie met die profete van Baäl gehad het nie. (Sien Hoofstuk 10.) Hierdie Karmel was 'n dorp aan die rand van die suidelike wildernis.
Dawid het dit waarskynlik as 'n diens aan Jehovah God beskou om die plaaslike grondeienaars en hulle kuddes te beskerm. Dit was destyds Jehovah se voorneme dat die nakomelinge van Abraham, Isak en Jakob in daardie land woon. Om die land teen invallers en rowerbendes te beskerm, was dus 'n vorm van heilige diens.
Die frase wat die jong man gebruik het, beteken letterlik "'n seun van belial (waardeloosheid)". In ander Bybelvertalings bevat hierdie sin 'n beskrywing van Nabal as 'n man "wat na niemand wil luister nie" en die gevolgtrekking dat "dit nie help om met hom te praat nie".