Israel's Divine Healer (Studies In Old Testament Biblical Theology Series) by Michael Brown | Koorong
Sales Rank 31416
Dimensions 212 x 143 x 31mm Kol. 1:23 - Bome en vrugte
"as julle ten minste gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie, wat julle gehoor het en wat verkondig is in die ganse mensdom onder die hemel, waarvan ek, Paulus, 'n dienaar geword het"
Dra ‘n boom vrugte sodat hy ‘n vruteboom kan bly of dra hy vrugte as bewys dat hy ‘n vruteboom is? Daar is nie baie twyfel oor hierdie vraag nie, is daar? Die vrugte maak tog nie die boom nie, dit is die boom wat die vrugte maak. In die lig hiervan is dit tog so onverstaanbaar dat so baie Christene verse soos hierdie verkeerd lees en verstaan. Net so min as wat ‘n boom se vrugte die boom in stand hou, net so min kan ‘n Christen se werke sy Christenskap in stand hou.
“As julle ten minste gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie ...”
Of miskien eerder: “Soos julle ook gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie ...”
Die vorige vers (:22) is ‘n baie sterk verklaring wat staan in eie reg. Die versoening in Jesus Christus se liggaam aan die kruis stel Christene onberispelik en heilig voor God. Niks kan hierdie stelling verder kwalifiseer of inperk of ongedaan maak nie. Baie beslis ook nie vers 23 nie. Duisende Christene lees vers 23 soos volg: “Ja maar julle moet julle gedra anders gaan julle die versoening verloor”. As so ‘n lesing van vers 23 reg en aanvaarbaar was, dan was al die sewe punte wat ons aangehaal het om aan te toon dat Jesus Christus se versoening volmaak is, nie waar nie. En dit is tog nie moontlik nie. Dit was nie ons eie sewe redes waarom ons glo dat Chrustus se versoening volmaak is nie. Al sewe redes kom almal direk en fundamenteel uit die Bybel.
Dus: Vers 23 kan nie as ‘n inperking of ‘n voorwaarde vir vers 22 gelees word nie. Die vrugte maak nie die boom nie. Die boom maak die vrugte. So, moet dit asseblief nie verkeerd om verstaan nie. Wat die vrugte wel kan doen is om die boom te identifiseer. Dit kan wys watse boom dit is. Maar niks meer as dit nie. En dit is presies wat vers 23 wil sê. Die versoening kom van Jesus af alleen, volkome afgehandel (dit is die boom). En omdat hierdie boom nou so volkome heilig en volmaak deur Christus herskep is, daarom sal hy noodwendig vrugte dra. As hy nie vrugte dra nie, dan is hy nie een van die bome waarvan daar in vers 22 gepraat is nie.
As jy dus ook ‘n Christen wil wees, gaan dit op aarde niks help om die goed te doen wat in vers 23 staan nie. In teendeel, as jy nie ‘n Christen is nie, sal jy dit in elk geval nie kán doen nie. Wat gedoen moet word om ‘n Christen te word, kan jy nie doen nie. Dit is gedoen in Jesus se liggaam aan die kruis. Jy kan die dinge van v. 23 ook nie doen om ‘n Christen te bly nie (Vgl. v. 17). Jy kan dit alleen doen om God te verheerlik, om dankie te sê en om te wys wat jy is.
Die wat oplettend en noukeurig wil gaan lees in die oorspronklike vers 23 sal daar ook die onbetwisbare waarheid raakloop wat ons nou alreeds van hierdie vers gesê het. Die woord “as” in Grieks waarmee hierdie vers begin, is nie ‘n voorwaarde nie. In Grieks is daar twee woorde vir “as”, ei en ean. Die een wat ‘n voorwaarde stel is ean. ‘n Voorbeeld hiervan is: “As jy wil deurkom sal jy nou hard moet leer. Ean gaan dus oor ‘n mootlikheid in die toekoms wat sal realiseer as ‘n voorwaarde eers nagekom word. Vers 23 het niks hiermee te doen nie. Vers 23 se woord vir “as” is “ei”. As voorbeeld hiervan kan jy vir die perskeboom sê “As jy perskes dra sal ek weet dat jy ‘n perskeboom is”. Maar die boom kan tog nie dra net wat hy wil nie. Hy kan net dra wat hy gegee is om te dra. Dit is dus in hierdie geval nie werklik ‘n voorwaarde nie.
So is dit ook by ons. Die goeie werke wat ons voortbring is nie daar om iets tot stand te bring of van ons iets te maak nie. Dit is reeds die eindproduk van iets anders wat reeds deur God in ons tot stand gebring is. Lees Ef. 2:9,10 aandagtig.
Nie ‘n verskraling nie, maar ‘n uitbreiding.
Moet dus asseblief nie Kol. 1:23 lees asof daar ean staan in Grieks nie. Daar staan ei. Vers 23 is dus nie ‘n inperking op vers 22 nie, maar in werklikheid ‘n uitbreiding daarop. Wat bedoel ek daarmee? Vers 22 het gesê waar die versoening vandaan kom en hoe volkome dit is. Vers 23 gaan dan voort om te sê: Nie alleen is jy met God versoen nie, maar ook is die vermoë, die potensiaal, en die begeerte in jou hart geplaas om “gegrond en vas te bly staan in die geloof en julle nie te laat afbring van die hoop van die evangelie nie”. Soos jy ‘n boom aan sy vrugte ken, ken jy ‘n Christen aan sy geloof en sy hoop (Lees weer oor die geloof en die hoop by ons verklaring van Kol. 1: 4 en 5). ‘n Christen word nie gered deur vas te hou nie, hy word gered deur te glo in Jesus Christus en dan hou hy vas bloot as resultaat van sy ware verloste posisie in Christus. En selfs as jy moeg voel om vas te hou, kan jy maar weet: Jesus sal nie moeg word om jou vas te hou nie (v. 17). Geen ander godsdiens in die wêreld het so ‘n geloof nie en dit is juis die groot waarheid wat ons aan moet vashou.
Die Gereformeerdes glo aan “the perseverence of the saints” of die volharding van die gelowiges. Daardeur sê hulle dat as jy waarlik ‘n verloste mens is, jy sal volhard in die geloof. Dit is waar, maar ons kan ook daardie sinnetjie van die Gereformeerdes so ‘n bietjie anders stel. Soos hulle dit stel klink dit amper of dit die gelowiges is wat volhard en so gered word. Nee, dit is ons Here en Verlosser wat volhard (v. 17). Hy het ‘n volmaakte versoening bewerk (v. 22). Dit is Hy wat die volharding en vashouding in ons geplant het. Ons sê dus eerder: “ons glo in die volharding van die Verlosser”. Prys sy Naam daarvoor. Die daad van verlossing het nie 2000 jaar gelede by die kruis geeindig nie! Hy is nog steeds besig om te volhard met dit wat Hy in ons begin het.
Dwarsdeur Kolossense moet ons onsself daaraan herinner dat hierdie ‘n boek van teregwysing is. Hier sien ons dit weer. Satan was deur die agente van ‘n valse godsdiens besig om die mense se geloof te ondergrawe. As teenvoeter daarteen sê Paulus hier dat mens jou nie van die geloof en die hoop kan laat afbring as jy Jesus Christsus ken soos Hy in vers 15 tot 19 bekendgestel is nie; en soos wat sy volmaakte daad van versoening in vers 20 tot 22 beskryf word nie. Ek dink die boek Kolossense is nou meer aktueel as ooit. Ons moet hierdie groot waarhede deeglik onder die knie kry en gaan preek teen die bose werke van die liberale teoloë, die Jehovas, die Katolieke, die Israelvisie, die voorstaanders van werke-heiligheid ens. ens. Paulus het Kolossense geskryf om die leuen te weerstaan. Ons moet dit ook vir daardie doel gebruik.
Om saam te vat: Moet nie die dinge wat Jesus aan die kruis klaar vir jou gedoen het probeer oordoen nie. Dit is nie 'n goeie idee nie, is nie in ooreenstemming met die plan van die evangelie nie, en bring nie die lof en erkenning aan die lewende Christus soos wat dit hier in die voorafgaande verse uitgespel is nie. Moet dus nie 'n metodistiese evangelie navolg wat byna die hele "evangelie" in metodes saamvat wat deur die mens gedoen moet word nie. Bepaal jou volle aandag by die plek waar dit hoort: By die heerskappy, lof, prioriteit en werkende krag van Jesus Christus in die hemel. Laat hierdie denke en ingesteldheid dan deurwerk na jou praktiese lewe. As jou denke en lewe waarlik Jesus-gesentreerd is, sal jy ook noodwendig bewys wie jy is volgens die uitspraak van vers 23.
“Hiervan het ek, Paulus, ‘n dienaar geword” Eintlik is die werkwoord hier in die passief. Ons sou kon sê: “Hiervan is ek ‘n dienaar gemaak”. Ons ken die verhaal. Paulus het nie self gekies om ‘n dienaar van hierdie waarheid te word nie. Hy is dit gemaak op die pad na Damaskus. Maar waarom noem Paulus nou eintlik sy eie naam hier? Wel hierdie evangelie wat hy verkondig is anders as die een wat tydens Jesus se aardse bediening verkondig is. Hier is mense tot versoening gelei deur die dood van Christus (v. 22). Daar het hulle ook ‘n evangelie verkondig maar hulle het totaal nie verstaan dat Jesus sou ly en sterwe nie (Luk. 9:45, 18:34), so hoe kon hulle sy dood dan enigsins verkondig? Omdat die vrug van die kruisdood eers hier verkondig is, is die volkome versoening en heiligmaking wat uit die soendood van Christus voortvloei ook eers hier ten volle verstaan. Ja, hierdie evangelie is gans anders as die een wat met die oog op Israel se aardse koninkryk tydens Jesus se aardse bediening verkondig is. En Paulus was aangestel as die eerste verkondiger van hierdie boodskap. Net soos Moses se naam verbind is met die bekendmaking van die wet, word Paulus se naam herhaaldelik verbind met die bekendmaking van die bedeling van die genade van God. Dit is dus die rede waarom Paulus sy naam hier noem. Nie om te spog dat hy ‘n predikant is nie, maar om die evangelie duidelik te identifiseer. Paulus se naam staan vir ‘n nuwe dispensasie en evangelie.