Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: Bredasdorp: 23 November 2003. Bellville: 23 November 2003 (aanddiens).
Lofpsalm 9:1, 9, 10.
Teks: Kategismus Sondag 24; Efesiërs 2:8-10
Al lewe ons in 'n bose tyd en 'n wêreld met waardes wat in baie opsigte uiters swak is, is daar ook tog mooi dinge.
Onder die genade van God is daar nog mense wat liefde betoon aan hulle naaste.
Al is sedes in die algemeen hoe vervalle, en godsdiens op hoe 'n lae peil, is daar nog ware gelowiges wat in aanbidding volhard.
Solank ons net nie dink dat mense met hierdie mooi dinge wat hulle doen hulle saligheid verdien nie.
Die saak wat die Here openbaar is dat ons nie goeie werke doen om daarmee die saligheid in die hande te kry nie. Ons doen goeie werke omdat die verlossing wat God vir ons bewerk, ook ons goeie werke as inhoud het (Dis deel van die pakket).
Die volgende sake raak die verhouding tussen goeie werke en saligheid:
1. Goeie werke is ontoereikend om versoening te bewerk.
2. Die vergoeding vir goeie werke kom uit genade.
3. Goeie werke is ons oorgawe aan Jesus Christus.
Goeie werke is iets wat nie deur almal dieselfde verstaan word nie.
Daar is mense wat dinge goeie werke noem, wat glad nie by God goeie werke is nie.
Verder is dit ook so dat selfs ons beste werke nog gebreke het.
Ons kan nie volmaakte dinge doen, of volmaakte produkte lewer nie.
Ons gesindheid teenoor die Here en ons naaste is ook nie altyd heeltemal eerlik nie.
Trouens ons is baie keer nie eers eerlik met onsself nie.
Die van ons wat iets doen vir iemand anders, doen hulle dit heeltemal vry van enige eersoekery of selfbevoordeling?
Die van ons wat liefdesdiens aan iemand anders bewys, is dit heeltemal vry van enige voorbehoud? (Ons sal byvoorbeeld uit ons oorvloed gee, maar in baie min gevalle uit mededeelsaamheid).
Kom ons raak baie ernstig:
Is ons almal se aanbidding die grootste saak in ons lewens? Bewys ons getrouheid in ons kerkbesoek byvoorbeeld dat ons alles feil het vir die Here?
Niemand kan hierop onvoorwaardelik: "Ja" antwoord nie. Daarvoor is daar te veel aspekte wat ons ontmasker.
Dink maar aan al die verskonings: kinders wat te klein is en nie verstaan nie, of mense wat kom kuier en ons dan uit die erediens hou.
Tyd word baiekeer as 'n argument in 'n redenasie aangevoer waarom ons nie so baie met die Here omgaan soos wat ons moet nie.
Dan is daar natuurlik die drogredenasie dat tye verander het. Ons het daarmee saam die invloed van die nuwere bewegings in die wêreld wat godsdienste aanvanklik gelykskakel en later totaal wil uitskakel.
Alle mense word deur hierdie leerstellings met mekaar en met God gelykskakel. Soos wat daardie mense die saak sien, kom die salighgeid in hierdie lewe, en moet jy jou plek bepaal met jou goeie werke in die wêreld van die dag.
Geen mens kan tog met sulke redenasies in hulle gesindheid die ewige lewe gaan verdien nie? Dit is pateties om met sulke werke teenoor God se verlossingsgenade te gaan aanspraak maak op die ewige lewe.
Mens moet hierby net onthou dat God volmaak is: absoluut volmaak.
Ons kan mos nie met bevlektheid op jou hande gaan aanspraak maak daarop dat die Here jou met saligheid moet beloon nie!
Die heiliges uit die Bybel kon dit nie eers doen nie en het ook nie sulke aansprake gemaak nie. Dit was omdat hulle almal besef het hoe sondig hulle is.
Dink maar aan Petrus se opvlieëndheid, en hoe hy die gemeentes in die provinsie Galasië weer in die Judaïsme laat verval het. Selfs hy wat 'n apostel was, se lewe was van so 'n aard dat hy dit beslis nie aan God kon voorlê en daarmee eis om die ewige saligheid daarmee te verkry nie.
Daar is baie mense en gelowe wat beweer dat mense met goeie werke hulle saligheid kan bewerk, of dan ten minste gedeeltelik kan bewerk.
Dit is natuurlik nie waar dat daar op so ‘n manier verlossing bewerk kan word nie, want dit sou die genade van die Here maar baie goedkoop en swak maak.
Daarom stel die Here dit baie duidelik in die gedeelte in Efesiërs wat ons saam gelees het, dat verlossing in sy geheel 'n gawe van God is.
Die dinge wat die mens goed doen op die aarde is nie bydraende faktore tot sy verlossing nie. Selfs dit is werke wat God voorberei het.
Die punt is net dat ons hele lewe sonde bevlek is. Die Here openbaar juis dat die loon van die sonde die dood is.
Net een enkele oortreding teen die Here maak jou onvolmaak en maak dat jy die dood verdien.
Daarteenoor is God heeltemal rein en volmaak. Ons kan nie met 'n lewe vol sondekolle by die volmaakte God enige aansprake gaan maak nie - soos om die ewige lewe of sondevergifnis daarmee te probeer eis nie.
Daar is baie plekke waar dit in die Bybel staan dat ons beloon gaan word volgens ons werke.
Die Here sê byvoorbeeld dat ons sal maai wat ons gesaai het.
Op 'n ander plek sê Hy dat Hy elkeen gaan vergeld na sy werke.
Hieruit is een ding baie duidelik dat God 'n lewe wat nie 100% volmaak is nie, met die ewige dood gaan straf.
Daarom moet mens nie jou oë toedruk vir jou sondes en net ons goeie werke onthou en dan dink dat ons goed lewe nie.
Ons moet ook ons sondes onthou as ons 'n suiwer en ware oordeel oor ons lewe wil hê.
Onthou ook dat loon veronderstel dat jy moes werk. Hoe kan die Here jou met volmaaktheid betaal vir 'n lewe wat orals die spore en smet van sonde dra? Die antwoord is: Uit genade!
Die Here betaal my nie vir wat ekself werd is nie (Dus: nie uit verdienste nie).
Hy betaal my vir wat Hy my werd gemaak het deur Jesus Christus.
Hoekom doen die Here dit so? As ons met God 'n menslike ooreenkoms wil sluit en Hom met ons goeie werke onder 'n verpligting wil plaas, dan moet ons die betaling ontvang wat ons verdien: Die hel.
Maar gelukkig kom ons nie as kontrakteurs voor God aan nie. Ons kom voor Hom staan in sy liefde. Hy het ons sy kinders gemaak deur Jesus Christus. Kinders kan nie eis nie, hulle Vader gee vir hulle wat hulle nodig het uit liefde, want hulle is dan syne.
Dit staan baie duidelik in Efesiërs 2:10 dat ons God se maaksel is, en dat Hy ons in Jesus Christus geskape het tot goeie werke. God het hierdie werke voorberei, sodat ons daarin kan lewe.
Dis waarom die Here sê dat Hy die stam is en ons die ranke. Die vrugte wat alles uit die ranke uitgroei, word deur die stam in die ranke ingesit.
Ons kan glad niks tot ons saligheid bydra nie.
As dit nie so is nie, beteken die Here se krag en genade nie veel nie.
Die siening dat ons ook moet bydra, of selfs ons saligheid heeltemal self moet bepaal, maak God se genade so goedkoop dat dit onbruikbaar is.
Die Here openbaar in sy Woord dat ons op die stam Jesus Christus ingeënt is.
Die Here troos ons dat ons lewens wat so sondebesmet is, totaal deur Jesus Christus geheilig is.
Die Here leer ons dat Jesus Christus se liggaam gebreek is sodat ons heeltemal met God versoen is.
Versoening beteken dat ons in die ewige lewe by die Here gaan wees in sy ewige woning.
Ons moet elke dag weer nuut dankbaar wees vir die kruisiging en opstanding van die Here Jesus.
Want Hy maak dit met die kruisdood moontlik dat ons ons met sondes en al aan God kan oorgee, en kan weet dat God ons regverdig gaan verklaar.
Dit beteken nie dat ons nou nie goeie werke moet doen nie. Ons gaan nou juis goeie werke doen, want 'n geloof wat nie deur goeie werke gevolg word nie, is 'n dooie geloof.
Die Here stuur ons van elke erediens af die lewe in met die opdrag om te gaan lewe soos wat Hy u gemaak het deur die kruis.
Hy het u kinders van God gemaak. 'n Ware kind van God sal weet dat sy Vader se liefde hom sy oortredinge vergewe. En daarom sal hy met diepe berou wegbreek van alles wat sleg is en die eer van sy hemelse Vader skend.
Skrifberyming 22:1, 11.
Datum: Bredasdorp: 23 November 2003.
Bellville: 23 November 2003 (aanddiens).