Die lewe wat ons ervaar, is die produk van die visie wat ons gebruik om gebeurtenisse te interpreteer. Op enige oomblik kan ons deur die oë van waardering of kritiek sien. En ons sal meer sien van alles waarop ons fokus. Ons bemeester die spel van die lewe deur goed te vind waar ons ook al kyk. En daar is baie goed om gevind te word.
Terwyl ons middagete met 'n paar sakevennote by 'n koshuis gehad het, het een van ons partytjies die kelner gevra vir 'n ongewone gereg wat nie op die spyskaart was nie. Die kelner het geantwoord dat hy die sjef sou vra om die versoek te akkommodeer. Toe het 'n ander lid van ons groep sarkasties kommentaar gelewer, "Ek sal wed dat dit net die sjef se dag sal verander!"
Maar die kelner het nie gelos nie. "Eintlik," antwoord hy glad: "Ek is seker hy sal bly wees om jou te akkommodeer - dit gee hom die kans om te skyn."
Elke situasie gee ons die geleentheid om te skyn as ons ons krag as skeppende geeste herken. Geen situasie is enige een manier nie, behalwe wat ons dit maak. Jy kan enigiets uit enigiets maak. So hoekom maak dit nie perfek nie?
"Daar is niks goed of sleg nie, maar dink dit maak dit so"
Die verhaal word vertel van 'n man wat langs 'n stadstraat geloop het toe 'n blompot van 'n vensterbank van hom afgeval en aan sy voete neergestort het en hom sentimeter gemis het. Daar is vier maniere waarop die man kan reageer.
Eerstens, die pad van reaksie op die knie: hy sal 'n vloek na die venster skree of miskien met die trappe opklim, die eienaar vind en hom uitstoot.
Tweedens, die weg van die slagoffer: hierdie ervaring bevestig sy oortuiging dat die wêreld daarop uit is om hom te kry, en hy sal die res van sy dag te werk gaan om hom teen die kwaad te beskerm en sy verhaal baie keer weer vertel.
Derdens, die weg van afsydigheid: hy sal rasionaliseer dat dit sy karma is, niks doen nie en net aanhou loop.
Laastens, die pad van liefde: hy gaan na die blommewinkel op die hoek, koop 'n nuwe plant en lewer dit af aan die persoon wie se plant deur die wind van die vensterbank af gewaai is.
Shakespeare verklaar, "Daar is niks goeds of sleg nie, maar dink maak dit so." Ons sien die wêreld nie soos hy is nie, maar soos ons is. Om die wêreld te verander gaan nie daaroor om dit reg te stel nie, maar om dit reg te sien. As u glo dat die wêreld gebroke is en u dit moet regmaak, sal u meer en meer dinge stukkend vind. As u die wêreld as heel en mooi sien, sal u meer en meer dinge vind om te vier.
Ram Dass opgemerk daar is drie soorte mense: diegene wat sê, "nie genoeg nie!"; diegene wat sê, "te veel!"; en diegene wat sê, "ah, net reg!" Eintlik is daar net twee soorte mense, want 'te veel' van een ding is regtig 'nie genoeg' van 'n ander nie. Ons kies voortdurend tussen bevestiging en weerstand.
Die heelal is in 'n konstruksiefase
Beteken perfeksie dat ons bloot passiewe waarnemers moet wees en omring en niks doen nie? Glad nie. Perfeksie sluit in die proses van verandering, groei, uitbreiding, verbetering en vooruitgang. Maar ons optrede om te verbeter, gaan nie voort uit 'n houding van die stryd teen die gebrek nie. Hulle gaan voort uit 'n gevoel dat dinge alreeds goed is, en sou dit nie 'n wonderlike avontuur wees om hulle beter te maak nie? Die ware perfeksionis skep effektiewe verandering deur die hoogste moontlikhede te sien en so opgewonde oor hulle te word, dat toestande moet styg om die visie te pas.
Terwyl ek 'n paar jaar gelede deur die Los Angeles-lughawe geloop het, het ek my vererg deur die massiewe konstruksie. Ek het links en regs lelike, geïmproviseerde laaghoutmure gesien, 'n doolhof van stellasies met verf en lang kronkelende ompaaie na bagasie. Ek brom by myself oor watter gemors die plek is, en hoe lank dit neem om dit reg te stel.
Toe ontdek ek 'n bordjie wat my in my spore stop. Dit was 'n kunstenaar se weergawe van hoe die lughawe sou lyk as die konstruksie voltooi was. Dit was wonderlik! Die glasatriumdakke, slanke gemarmerde gange en potpalms was 'n plesier om te aanskou - ver van die huidige gemors af. Toe ontspan ek. As dit is wat dit lei, dink ek, dan is ek bly dat hulle dit doen. Toe ek my weerstand laat vaar, het ek die proses geniet, insluitend die konstruksiefase.
Die hele heelal is in 'n konstruksiefase, nooit heeltemal volledig soos dit is nie, maar altyd perfek soos dit ontvou. Wanneer jy die skoonheid waardeer soos jy gaan, word jy 'n ware perfeksionis.
Of jy nou 'n nuweling of 'n veteraan op die pad van selfverbetering is, het ek die hele tyd gewek aan 'n lewe wat so wonderlik is dat jy sal lag oor die idee om te verbeter wat die liefde gemaak het. Hou op om jouself vas te stel en voort te gaan met die lewe wat jy gekom het om te lewe.