‘Moenie van eenheid ‘n afgod maak’ | Kerkbode
Johan van Noordwes skryf:
Die NG kerk loop die risiko om inmekaar te val, maar wie is verantwoordelik en moet eenheid ten alle koste gekoester word? Moet die kerk, die NG kerk, behoue bly? Met die 5 sola’s as fondasie vanaf die reformasie en die kerkorde as struktuur het die NG Kerk lank regop bly staan. Maar ons het lankal bakstene uit die struktuur begin haal. Niemand van my generasie het ’n idee wat kerklike tug is en hoe en wanneer dit toegepas moet word nie. Dit is volksvreemd vir ons en ek wil amper so ver gaan om te sê dit voel “on-christelik”, teen dit wat ons ken en geleer is. ’n Tweede baksteen wat lankal uitgehaal is, is die idee dat ’n amptenaar ’n hoë sedelike leefwyse moet handhaaf. Ons was nog altyd streng met die dominees, maar as dit by ouderlinge en diakens kom was ons maar net bly daar is iemand wat bereid is om die werk te doen en die persoon se “buitemuurse aktiwiteite” is as sêkonder beskou. En toe, by die AS, word ’n vyfde van die fondasie uitgebreek. Sola Scriptura word opsioneel. Na die tyd preek almal eenheid, maar as die fondasie uitgebreek word bly ’n gebou moeilik staande. So staan die wankelrige gebou nou, met gate waar bakstene weg is en ’n gedeelte van die fondasie soek. Hoe kan daar verwag word dat so ’n gebou staande bly? En wie is verantwoordelik as (of wanneer) hy val? Die wat die fondasie afbreek of die wat staan en kyk? Of het die bakstene wat uitgehaal is dit maklik gemaak om by die fondasie uit te kom?
Wat eenheid binne gemeentes betref, lui die formulier vir die bevestiging van ouderlinge en diakens dat die kerkraad en gemeente die persoon se leer en leefwyse goedkeur. Ek kan my nie indink dat daar baie gemeentes is wat of 100% revisionisties of 100% behoudend is nie. Waar lê die persentasie wat sal bepaal of mense in selfdegeslagverhoudings se leer en leefwyse aanvaar word? 51%? 67%? 100%? Of lê die mag by die dominee om namens die gemeente te besluit? Wat as die kerkraad verander en die nuwe kerkraad verander die gemeente se standpunt? Moet die dienende persone in selfdegeslagverhoudings dan bedank? Hoe kan hierdie besluit van die AS enigsins prakties uitgevoer word sonder om mense binne gemeentes in kampe van of “onskriftuurlik” of “liefdeloos” te plaas?
Laastens dink ek dat nie die NG Kerk of eenheid (of die voorkoms daarvan) belangriker as God moet word nie. Ons loop die risiko om eenheid ’n afgod te maak. Moenie deur die #’s geflous word nie, eenheid is nie die alfa en die omega nie, God is.
3 thoughts on “‘Moenie van eenheid ‘n afgod maak’”
Dankie vir n uitstekende brief
Met die goedkeuring van apartheid in die kerk was daar ‘n afgod van verskeidenheid gemaak. Die pendullem het nou net mooi na die anderkant toe geswaai en Johan se skrywe wys dat die AS met hul besluit oor selfdegeslag ‘n afgod van eenheid maak.
Ongelukkig sien ek die her oprigting en evolusie van die oorspronklike sonde soos in die tuin. Ek sien ook ‘n herhaling van die toring van Babel. Die eenheid waaraan gekleef word is niks anders as sagte wyse van verwydering veroorsaak teenoor almal anders in die wereld. Besef die Kerk dan nie die krag van God is bedoel om almal saam te bring in Sy naam nie . Die eenheid wat God verlang van ons as Sy kinders is teenoor almal, veral jou vyand. Jesus was ‘n voorbeeld van onvoorwaarlike liefde wat in leefwyse Sy punt gemaak het wat ons vandag die vooreg het om vrylik te kan bekom. Verwydering is juis hoekom die stand van sake is soos dit is vandag. Ek en Jy is die probleem… Dit is n verstandelike punt. Die Hart het nie ‘n ek en jy nie want die hart is waar God se Gees bly. God is een en God is groot, hy like nie separation nie. So die bedoeling agter die eenheid moet dalk herdink word in die aangesig van God se Gees.