Ons kon haar nie in die oë kyk nie. Haar saffierblou oë was ’n herinnering aan al die aanslae op die plaaslike joernalistiek wat ons nie wou aanvaar nie; nie wou glo nie. Sy was ’n outsider, dié Suna Venter wat my op Dinsdag 9 Oktober 2013 aan die land as ’n TV-nuusleser bekend gestel het.
Ek en Suna het nie altyd langs dieselfde vuur gesit nie. Trouens, ek is daarvan oortuig dat haar passie vir die openbare uitsaaier haar 32 en bitter gemaak het. Maar ons het mekaar altyd as joernaliste en mense gerespekteer – en bowenal was sy een van net minder as ’n handvol joernaliste wat dikwels in die ounag ’n troosskouer gebied het wanneer ek, sy en soveel ander met Hlaudi Motsoeneng se spoke geworstel het. Die spoke wat uiteindelik vandeesweek letterlik haar hart gebreek het.
Sy het egter voortgebeur as een van die SAUK-agt wat die nou onttroonde oudbedryfshoof van die SAUK se sensuuropdragte en hul eie onregmatige afdankings in die hof beveg het. Dis ook die einste Suna – die jongste van die lot – wat ’n leeueaandeel gehad het in spesifiek die tegniese voorbereiding vir hul dapper hofstryd om mediavryheid te help verseker.
Suna was in ’n stadium die tussenganger tussen die SAUK-agt en die regspanne, en dis sy wat agter die skerms soveel van die hofdokumente versamel en getranskribeer het wat uiteindelik tot hul heraanstelling by die SAUK gelei het – ’n oorwinning vir elkeen wat van die openbare uitsaaier se radio- en televisiedienste vir onafhanklike, ongesensureerde nuus afhanklik is. Dat koning Hlaudi toe wel later uit die kussings gelig is, is ’n groot bonus, maar dié van ons in die binnekring weet dat ’n dramatiese ommeswaai steeds nodig is om die openbare uitsaaier tot sy volle glorie te herstel.
Dit is jammer dat Suna nooit die geleentheid gekry het om ook verlede jaar, soos die meeste van die SAUK-agt, voor die parlementêre ad hoc-komitee te kon getuig oor die bevoegdheid van die voormalige SAUK-raad nie. Dit was vir haar ’n groot terugslag, en tog was sy steeds verbind tot die daarstelling van ’n onafhanklike nuuskantoor, vry van enige redaksionele en politieke inmenging. Sy was amper obsessief daaroor.