"Hierdie Jesus wat ek aan julle verkondig," het hy gesê, "Hý is die Christus" (Handelinge 17:3)
Só het Paulus en sy reisgenote in die verre lande gemaak: Soek die sinagoge waar die immigrante-Jode op die sabbatdag byeenkom, gaan vertel daar vir hulle dat die Gesalfde van God na wie se koms hulle so uitsien, sy verskyning gemaak het. Sê vir hulle: Hy is in Betlehem in Judea gebore, Hy het onder die Romeine gely en is doodgemaak, maar Hy het uit die dood opgestaan. Sy Naam is Jesus.
Hy is inderdaad die Christus.
Die antwoord, lyk dit my, is nie so moeilik nie: Paulus was een van húlle. Hy was trouens, so het hy by geleentheid self gesê, een van die heel bestes onder hulle (vgl. Fil 3:4-6). En daarom, het hy straks gereken, sal hy hulle nie prysgee nie. Die Gesalfde van God het hóm dan nie gelos nie, al wou hy aanvanklik niks van Hom weet nie. Ja, hy sou hulle op plekke gaan opsoek waar hulle geleer het om God se Naam te heilig, en daar sou hy hulle 'n nuwe Naam leer sê: Jesus Christus. Sommige sou dit spoedig regkry om dit agter hom aan te sê; vir ander sou dit 'n vloekwoord word. Dit is vandag nog so, ook in hierdie verre land.
Ek ook…ek loof ook U Naam!
Halleluja. Amen. Dankie Here. Hoe Groot is U! Alle volke, loof die Here! Ja Loof die Ere Koning! Loof die Koning van Hemel en Aarde! Prys Sy Heilige Naam! Bemin die Beminde Bruidegom. Ek aanbid U my Here en my God! U is die Regverdige Regter. U oordele is Reg. U Goedheid en U Guns beskut my en lei my in U Waarheid. U Woord is 'n lamp vir my voet en die Vrede van my eindbestemming. My siel smag na U. My Heil en my Rots. Amen.