Net hoe lyk die liefdevolle landskap? | Mighty Natural
Hoe doen ons dit? Hoe lyk dit?
Wel, die hoe deel gaan 'n paar poste te neem om te verduidelik-maar ons kan begin met wat dit kan lyk.
Die fantastiese ding oor hierdie nuwe landskaps paradigma is dat dit heeltemal plaaslik is. As ons die heinige, homogene, alomtegenwoordige grasperk uit ons gereedskapskas verwyder, lyk dit skielik dat 'n erf in Santa Fe baie anders is as 'n erf in Michigan of 'n erf in Florida. Ons keer na 'n lang tydperk van wanorde terug na die gesonde verstand.
Omdat die nuwe landskappe is geheel en al die plaaslike, kan ek nie eens begin om te lys of dink al die moontlikhede, maar hier is 'n paar van die beelde wat ek sien wanneer ek dink oor 'n beter toekoms:
Eerstens, in terme van openbare ruimte, moet ek oplei Piet Oudolf, Al het ons voor blog oor hom.
Hier is sy werk in Chicago se Millennium Park:
Chicago's Millennium Park se Lurie Garden deur Piet Oudolf en Kathryn Gustafson "Milpark" deur Dan Hiris. Gelisensieer onder CC BY 2.5 via Wikimedia Commons
Nou is dit nie beter as 'n groot grasperk nie?
Kan jy nie net die hum van insekte en die liedjie van voëls hoor nie?
Een ding wat ek regtig van Oudolf se werk hou, is dat dit ontwerp is om met die seisoene te ontwikkel. Plante word toegelaat om te blom, saad en dormant te gaan, en die dooie stingels word waardeer as deel van die herfs / winter landskap. Dit is so belangrik, want as ons die "minder aantreklike" lewensfases van plante ontken, ontken ons ook ons ​​mede-wesens kos en habitat in die vorm van sade, stamme en wortels.
En natuurlik is Oudolf bekend om die plantontwerp by die High Line-park in New York te doen. 'N Myl en 'n halwe lang gedeelte van verlate verhoogde spoorpaadjie wat eers deur die natuur verander is in 'n soort geheime park wat net bekend is as stedelike ontdekkingsreisigers - en dan, begin in 2006, is hervorm in 'n geliefde openbare aantrekkingskrag deur 'n span argitekte en ontwerpers.
As jy jou hande kan kry Stap die High Line deur Joel Sternfeld is dit goed die moeite werd om te sien hoe die natuur 'n sterk vastrapplek op die treinspore gekry het voordat die ontwerpers ingeskuif het, alhoewel sy op die dun laagste grond in die lug moes werk. Die menslike ontwerpers het die oorspronklike werk van die natuur in die High Line genoteer.
Die High Line in Manhattan op Wes 20th Street deur BeyondMyKen vergunning van Wikimedia Commons
Daar is baie pragtige foto's van die High Line op die internet, maar ek kan nie een van hulle hier oplaai nie, sonder om al vies en inbreuk te wees. Ek moedig 'n vinnige beeldsoektog aan, sodat jy die tuin in alle seisoene kan sien. As 'n begin, kyk uit hierdie beelde by Gardening Gone Wild.
Goed, dit is alles baie goed vir die professionele persone en vir groot parke, maar hoe werk dit in kleiner ruimtes?
Ek dink dit kan baie goed werk. Ons moet ons verbeelding net betyds voor die uitvinding goedkoop kunsmatige kunsmis en onkruiddoders gooi. Nie vir my die grasmaaier het 'n matte van turf die universele standaardinstelling in tuintuine gemaak nie. Wat hierdie pre-grasperk lyk, presies, wissel volgens streek.
Vir gematigde klimaat is een klassieke modus die kothuis tuin, 'n oproer blomblomme en kruie:
Anne Hathaway-tuine 2007, deur Pessimist - Eie werk. Gelisensieer onder Publieke Domein via Wikimedia Commons
In droogklimte is daar die Moorse styltuin, wat ook oor die Middellandse See eggo's.
Eintlik hierdie styl van die tuin beklemtoon hardscape vir die mens, met baie van die paaie en banke en fonteine, terwyl die rand van die gebou gebiede dik geplant met klimaat geskikte plante, dikwels met 'n klem op vrugtebome en kruie. Al is dit menslike oorheers, is dit nie vyandig teenoor ander lewe-voëls het plekke om nes en bad, en akkedisse kan zonnen op die pavement- en dit kan 'n groot verskeidenheid van plante, wat die bestuiwers wil aanbied.
Die foto hieronder is 'n hoek van 'n groter tuin, maar kan net so maklik die ontwerp van 'n klein erf wees:
Moorse tuin by Tohono Chul in Tuscon, AZ deur DesertCorner. Geniet van Wikimedia Commons
Hier is 'n foto van 'n pragtige, grasperk-vrye, suidelike Kalifornië landskap wat ek aangeneem het Theodore Payne Naturelleplantetoer. As jy belangstel om Californië naturelle te gebruik, kyk na die toerwebwerf. Baie foto's om jou te inspireer!
Tuin # 4 van die 2015 Theodore Payne Native Plant-toer, geleë in Highland Park, CA
Ek het regtig gehoop agterplaas hierdie klein huisie se, want dit wys dat knutselen van 'n liefdevolle landskap hoef nie 'n groot, ingewikkelde transaksie wees. Dit agterplaas is klein, maar so verwelkoming aan beide mense en diere. (Sien meer besonderhede hier)
Daardie bos met die rooi blomme by die stoep staan ​​bekend as 'n sprookjeCalliandra californica), En insekte net lief, liefde, is lief vir hierdie plant. Ek wens ek het ruimte vir een in my agterplaas. (Miskien wanneer een van ons Fussy vrugtebome sterf ....)
Daar is ook wildblomme, wat self kom en gaan, en taai-as-naelsweins wat beide insekte en voëls voed. Daar is 'n bietjie voëlbad net buite die raam-water is 'n geskenk in hierdie klimaat. Daarbenewens is die grondpaadjie deurdringbaar soos die deklaag in die tuin, sodat die grond in die reënwater kan drink. Die deklaag sal ook die grond verbeter, en onsigbare lewe ondergronds.
En dis ons vriend, David Newsom, wat probeer om die rand van die prentjie af te sluip. Dit is gepas dat hy in hierdie pos is, omdat hy self 'n groot tuin het, en hy probeer ook om die woord uit te kry liefde van die land en die belangrikheid van die beskerming van insekte soos die heuningby en die monarg.
Vir die helling daarvan, hier is nog 'n skoot van dieselfde tuin, net 'n bietjie meer regs, sodat jy die voëlbad kan sien. Ek is lief vir die deklaag. Mulch beteken goeie dinge, soos minder werk en meer wurms.
Detail van die tuin # 4 van die 2015 Theodore Payne Native Plant toer, geleë in Highland Park, CA
'N Ander persoon waarna ek dink wanneer ek 'n lewende landskap beskou, is Brad Lancaster. As jy hom en sy werk nie ken nie, gaan hom nou leer ken.
Ek het Brad 'n paar jaar gelede gesien, en in daardie gesprek het hy beskryf hoe hy in 'n afwaartse omgewing in Tuscon verhuis het, 'n plek waar die landskap droog en dood was, en begin om sy erf en die straatgebied te verander deur die reënwater, mulching en bome plant.
Langs die pad het die bure begin om hulp te vra by hul huis, en met verloop van tyd het die hele omgewing 'n klein stukkie paradys geword, 'n skaduryke oase vol eetbare bome soos granaatjie en mesquite. Hy het gesê wilde diere, soos kwartels, beweeg selfs terug.
Ek onthou nog die foto's van sy aanbieding, maar ek het 'n harde tyd iets soos dit te deel met jou vind. Ek het skaamteloos skerm gryp 'n steeds uit 'n lekker kort video oor Brad en reënwater oes, genoem Gratis Water, deur Andrew Brown. Ek sal hierdie video later weer in hierdie reeks deel, en ons sal ook meer oor Brad praat.
Intussen, hoewel die beelde nie van die beste gehalte is nie, kyk na die weelderigheid van hierdie landskap. Dit is alles teen lae koste gedoen met basiese materiaal, slim werk in plaas van hard werk. Dit het alles uit niks gegroei nie. Glo my, daar was niks daar nie, maar kettingkoppe en stof. Al die besproeiing kom van reënval:
Hierdie landskap is besproei met water van die vloed wat met elke reënwater inkom.
Let op die "randsteenknip": die snyrand het naby die basis van die grootste boom verwyder. Dit laat water van die straat af in 'n wasbak om die boom.
Dit lyk asof ek al 'n rukkie aangaan en ek het nie eers die oppervlak van moontlike landskapmodusse gekrap nie.
Wat sal 'n lieflike landskap in die trope lyk? In die berge? By die see? Dit kan ook in die vorm van 'n kosbos of 'n reëntuin of selfs 'n watertuin kom.
Alhoewel die liefdeslandskap nie 'n uitsluitlike natuurlike landskap hoef te wees nie, is 'n goeie plek om navorsing te begin, met jou plaaslike inheemse plantgenootskap of in die inheemse gedeelte van jou plaaslike botaniese tuine en plaaslike natuurreservate. Deur hulpbronne soos hierdie te gebruik, kan jy 'n gevoel kry vir die woordeskat van jou landskap.
U kan ook die geskiedenis van u area ondersoek. Watter soort landskap was daar voor daar huise was? Was dit plaas? Weidende grond? En wat was dit voordat dit plaas of weiding was?
Nog 'n goeie bron van inligting is jou plaaslike Audubon Society hoofstuk. Hulle sal jou kan verlig oor maniere om jou plaaslike voëls te help. Die Xerces Vereniging vir Invertebrate Conservation (is dit nie 'n goeie naam nie?) is nog 'n fantastiese bron. Byvoorbeeld, hulle het lyste van plante wat inheemse bye ondersteun, gedeel deur streek - nie net vir die VSA nie, maar vir punte regoor die wêreld. Ons sal later ook terugkom. Vir nou, dit is alles net gris vir die meule.
Die ding oor die liefdevolle landskap is dat dit nie oornag verskyn nie. Dit neem 'n mate van oorweging. Die lewelose landskap neem nie meer as tien minute van gedagte en 'n vinnige uitweg na die naaste groot bokswinkel om grasperk saad, 'n bottel Miracle Grow en roosbos te koop nie. 'N Liefdevolle landskap is 'n gesamentlike proses, dus moet jy begin deur te leer wie jou medewerkers kan wees. Die voëls en insekte en fuzzy critters is die charismatiese medewerkers, maar jou werklike medewerkers, jou onontbeerlike bondgenote, leef onder die grond in die grond.