Tog maak die individu en/of individue terselfdertyd deel uit van die "sisteem" sowel as die "omgewing" van die sisteem. Daar bestaan 'n groot mate van oorvleueling of strukturele koppeling of verbinding tussen sosiale sisteme. Ter verduideliking, 'n individu is gelyktydig 'n lid van verskeie sosiale subsisteme, soos die familie, 'n vriendekring, 'n organisasie, 'n provinsie en 'n land. Luhmann (1996) se bespreking van sosiale lidmaatskap en motiewe bevestig dat hy nie daarin slaag om die individu in sy teoretisering uit te sluit nie en dui op die paradoks wat ontstaan in die onderskeid tussen "sisteem" en "omgewing". Wanneer daar uit die verte na die sisteem gekyk word, maak die kompleksiteit van die sisteem dit onmoontlik om die individu en/of individue as 'n eenheid te onderskei. Dit is die handelinge van individue - die "inligting", "uiting" en "begrip" - wat bymekaarkom om die kommunikasie te skep wat op sy beurt die sosiale sisteem skep. Dit lei tot Luhmann se bewering dat sosiale sisteme slegs deur middel van kommunikasie geskep word. 'n Beskrywing van die (operasioneel geslote) funksionele sisteme wat die samelewing skep en herskep, volg ter verheldering van bogenoemde.