Die storie is wêreldwyd deur die media gedek. 'n Kindjie het by die gorillahok van 'n dieretuin naby Chicago ingeval.
Die beseerde, bebloede kind het verskrik geskreeu terwyl 'n groep mense hulpeloos en met afgryse maar net kon toekyk. Die kind sou sekerlik deur die massale gediertes saam met wie hy vas-gekeer is, verskeur word.
Toe gebeur die onmoontlike. Een van die wyfiegorillas, Binti-Jua, het die
gewonde kindjie opgetel, teen die ander gorillas beskerm en na veiligheid gedra. Die nuus het soos 'n veldbrand in die pers versprei. Binne die bestek van 'n baie kort tyd was die storie voorbladnuus in bykans elke koerant en is uitgesaai met nuuslesers wat ons meedeel dat hierdie aanvoeling tussen mens en dier net 'n verdere bewys is van die oorsprong wat ons in gemeen het. Was hulle reg, of is dit moontlik dat hulle almal die ware storie, wat in die ooreenkoms tussen dier- en mensgedrag waar-geneem kon word, misgekyk het?
Onderwyl daar met die ewolusionêre retoriek rondgesmous is, het iemand die koerantrubriekskrywer, Marilyn Vos Savant (wat glo die hoogste aangetekende IK het) gekontak en gevra: 'Nadat ek oor Binti-Jua gelees het...het ek 'n antropoloog hoor verklaar dat gorillagene amper dieselfde as menslike gene is. Is dit waar?' Me. Vos Savant se antwoord het sommige mense waarskynlik onkant betrap: 'Die meeste (of alle) soogdiere...het vergelykbare DNS-komponente en rofweg dieselfde hoeveelheid gene. Muise is al omvattend bestudeer en selfs hierdie diere wat so van ons verskil, het 'n bykans gelyke ooreenkoms met die mens: Die tipiese muisgeen bevat amper altyd 'n menslike ewebeeld. Die diere verskil van ons omdat sommige van die ooreenstemmende gene se DNS-opeenvolging (die DNS-reeks se volgorde) verskil. As 'n mens dit as meetstok gebruik, deel sjimpansees ongeveer 95% tot 99% van hulle gene met die mens. Gorillas kan 90% tot 99% varieer, maar dit is nie so indrukwekkend as wat dit op die oog af lyk nie. Selfs muise se geenstruktuur stem 70% tot 90% ooreen met dié van die mens...Dus dink ek dat hierdie getalle aandui hoe groot die genetiese diversiteit tussen verskillende diere is, eerder as hoe gering dit is'.1 Soos me. Vos Savant daarop wys, is daar inderdaad 'n ooreenkoms tussen die DNS van ape en mense. Daar is egter ook ooreenkomste tussen die DNS van muise en die mens. Maar is dit dus weer eens noodwendig bewyse van 'n gemeenskaplike naturalistiese oorsprong?
Evolusioniste glo dat hierdie ape 25 miljoen jaar gelede in 'n ander rigting begin ontwikkel het as ons sogenaamde gemeenskaplike voorvader, terwyl
sjimpansees slegs ses miljoen jaar gelede ontwikkel het. Volgens die ewolusieleer sou dit aandui dat die mens vier keer vinniger afgewyk het van sjimpansees as van die Rhesus-ape. Indien die aannames van ewolusie dan waar is, sou 'n mens kon verwag om 'n veel groter verskil tussen die DNS van die mens en die aap te sien.2
Elders staan daar: "Hy is die beeld van die onsienlike God, die Eersgeborene5, van die skepping; want In Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op die aarde is, wat sienlik en onsienlik is, trone sowel as heerskappye en owerhede en magte – alle dinge is deur Hom en tot Hom geskape. En Hy is voor alle dinge, en in Hom hou alle dinge stand. En Hy is die Hoof van die liggaam, naamlik die gemeente; Hy wat die begin is...(Kol 1:15-18, 1933 vertaling). Die Griekse woord wat hier vir 'begin' gebruik word, is 'archē', 'n woord ryk aan betekenis. Dit kan: 'aanvang', 'begin', 'eerste', 'opperste', 'vorstedom', 'mag', of 'heerskappy' beteken wanneer dit in die konteks van Goddelike skepping6
gebruik word. Die woord 'argitek' kom van hierdie Griekse woord af. As ons al hierdie betekenisse op Jesus van toepassing maak, sien ons Hom as die Hoofargitek van die Skeppingsgebeurtenis. Deur Hom het die wêreld, en die lewe wat daarin vervat is, 'n begin of oorsprong gehad.