Tannie Tokkie Toeter en die lykswa - INK - INK Tannie Tokkie Toeter en die lykswa - INK
Titel: Tannie Tokkie Toeter en die lykswa
Datum gepubliseer: 31 Julie 2020 Aantal woorde: 1321 232 Kere gelees ♥7
Tannie Tokkie Toeter was 'n baanbreker. Dalk nou nie 'n baanbreker soos Marie Curie of Katherine Johnson nie, maar op Philippolis is die verwagtinge darem ook maar anders as in die stad. Nee, tannie Tokkie Toeter het genoeg geld gehad om altyd die nuutste en beste van enige iets te hê. Sy was byvoorbeeld die eerste persoon op Philippolis om 'n porselein troon in die huis te hê. Dit het natuurlik die skindertonge laat klap want die spreekwoord sê tog "jy moenie bollie waar jy slaap nie" (net met 'n dubbel 'k' en 'n middel 'a'). Hoe kon dit nou higiënies wees om jou onnoembare funksies bínne die huis te doen? Dit is ook vanselfsprekend dat tannie Tokkie Toeter die eerste persoon op Philippolis was wat 'n toilet borsel gehad het. Lang storie kort het sy gelukkig ook na 'n rukkie uitgevind van toiletpapier en waarvoor 'n toilet borsel nou eintlik is.
In ieder geval, sy kan seker maar as die eerste jappie beskryf word.
Waar haar oneindige rykdom vandaan kom, is ooglopend. Die eerste motorkarre het almal fietsklokkies gehad. Met ander woorde as 'n stout kind 'n bal voor jou motorkar inskop dan het jy jou trieng-trieng gelui. (Mens kan mos nou nie 'n ding wat op 'n motorkar is 'n fietsklokkie noem nie. Dis dieselfde ding, maar jy roep hom iets anders!) Tot die dag wat tannie Tossie Toeter, Tokkie Toeter se ma, 'n trop kwakende eende gestaan en bekyk het en 'n blink plan gehad het. Na 'n week in die waenhuis het tannie Tossie Toeter die toeter uitgedink soos ons dit vandag nog ken, in 'n motorkar. Die Toeter familie het natuurlik tantieme vir elke toeter wat in 'n motor geïnstalleer word gekry, en as jy al ooit tydens spitstyd op die pad tussen Pretoria en Johannesburg was, dan weet jy dit moet báie geld wees.
Met die wat tannie Tokkie Toeter altyd die nuutste en die beste wou hê, het sy gedurig 'n nuwe man aan die arm gehad. Totdat sy 'n aantrekliker, sterker, wulpser of jonger man gewaar het, dan het sy die oue laat verstaan dat sy tyd om te gaan gekom het. Of is dit nou dat sy tyd om te kom, gegaan het? Of so iets. Wat geld egter nie kan koop nie, is tyd. Tannie Tokkie Toeter het een goeie dag geflikflooi met 'n nuwe hubare 21-jarige op Philippolis, toe laat hy haar in geen onduidelike terme verstaan daar is nie genoeg geld in die wêreld dat hy naby tannie Tokkie Toeter se katel sou kom nie. Letterlik en figuurlik. Sy was ongelukkig op die ouderdom wat haar plooie, plooie gehad het. En dié plooie se plooie het weer rimpels gehad. Selfs die mees desperate hormoon het sy punt van "geen kans".
Tannie Tokkie Toeter was 80 jaar oud en sonder kind of kraai. Geen van haar aardse dinge kon meer vir haar geluk bring nie en die besef dat die dood haar adres gaan begin opsoek het in haar kop begin draai. Maar vir wie sou sy tog die eindelose rykdom los?
Net soos haar ma, tannie Tossie Toeter, het 'n blink plan op tannie Tokkie Toeter neergedaal. Sy so die eerste persoon op Philippolis wees om haar begrafnis te hou voordat sy dood is. Dit maak tog sin. 'n Begrafnis is mos 'n duur affêre. As soveel geld op jou gespandeer gaan word, kan jy maar netsowel lewendig wees en dit saam geniet. En dan kan jy mos hoor wat die mense van jou dink. Dis ook die ideale geleentheid om 'n erfgenaam te kies – tipies die persoon wat die meeste huil of die mooiste woorde van jou spreuk.
So gesê, so gedaan. Tannie Tokkie Toeter gaan gesels met Karel van AVBOB om haar begrafnis te reël. Alles in die geheim, anders gaan die mense aansit – as hulle hoor sy leef nog en sit daar in die gehoor by haar eie begrafnis. Nee. Tannie Tokkie Toeter wil met 'n "Verrassing!" uit haar kis uit spring sodra die preek en die praatjies verby is.
Sonder veel detail of inligting word die nuus toe versprei dat Tannie Tokkie Toeter se begrafnis Woensdagoggend 10 uur gaan wees. (Elke keer gevolg deur die woorde "Ek het nie eers geweet sy is siek of dood nie".) Almal is welkom. Daar gaan baie eetgoed en 'n regte Oempa-orkes wees met mampoer uit die Waterberge. Die mense van Philippolis laat hulle nie twee keer nooi vir iets nie, al is dit nou 'n begrafnis. Die skooltjie sluit vir die dag, kinders word vir 'n verandering gebad en hier en daar word daar selfs kamme deur boskasies getrek. Springbok bustoere se hele vloot busse word uitgeboek om die stringe mans uit tannie Tokkie Toeter se verlede aan te ry. 'n Uur voor die tyd is die kerk al vol en word die sy-saal oopgemaak terwyl die katkisasie klas aangesê is om plastiek stoele te pak.
Intussen, by die begrafnisondernemer se plek sit tannie Tokkie Toeter al in die lykswa en wag vir Karel om klaar te maak. Sy lê op die toeter en gil by die venster uit dat sy weier om laat te wees vir haar eie begrafnis. Sy ry, mét of sónder Karel. Karel is 'n totale senuweewrak. Hy is nie gewoond daaraan dat sy kliënte hom aanjaag nie. Hy is gewoond daaraan dat hulle stil en teruggetrokke agter in die lykswa lê en wag. Skoon bewerig van die angstigheid neem Karel uiteindelik sy plek agter die stuur in, net om met 'n droë tjorro-tjorro gegroet te word toe hy die lykswa probeer aanskakel. Sy moed sak in sy skoene en hy sien al in sy geestesoog hoe word hy vir die eerste keer ooit deur 'n kliënt gemoker. Tannie Tokkie Toeter gaan haal 'n paar woorde wat jy nou nie in die Bybel sal kry nie – nie eers in die Satanistiese Bybel nie. Sy vlieg uit die lykswa en beduie vir Karel dat hy die enjinkap moet oopmaak. Die Toeter familie is mos nou al jare betrokke by motors se enjins, so dit is net vanselfsprekend dat tannie Tokkie Toeter 'n slag moet hê met enjins. Of so oortuig sy haarself. Sy hang oor die enjin druk hier aan 'n vonkprop, trek daar aan 'n draad en gil vir Karel dat hy weer moet probeer. Die enjin gee 'n tjorro-kugge-kugge so al asof dit al vir jare Texan plain rook. Tannie Tokkie Toeter swaai haar handsak met mening in die rigting van die vergasser terwyl sy vir Karel gil dat hy moet "gas gee". Karel se bene raak lam van al die opwinding. Hy is gewoond aan stil en stemmig, nie hierdie soort geharwar en geraas nie. Sy voet gly van die koppelaar af en die kugge-kugge word 'n diep wroem en sonder waarskuwing gee die groot lykwa 'n tree vorentoe. 'n Egalige doef-doef laat die bloed heeltemal uit Karel se gelaat vloei. Karel loer in die truspieëltjie en sien net tannie Tokkie Toeter se kerkskoene staan daar was sy oomblikke terug self was. Hy klim doodsbleek uit die lykswa en stap stadig na die voorkant. Daar kry hy tannie Tokkie Toeter tussen al die dooie goggas in die rooster van die lykswa; haar 80-jarige lyf het nie 'n kans gestaan teen die massiewe lykswa nie. Karel loer om hom rond of iemand iets gesien het, maar die Philippolis se mense sit en wag reeds in die kerk vir die begrafnis om af te skop. Redelik oortuig dat niemand iets gesien het nie, gaan haal Karel 'n eierspaan uit die huis en krap tannie Tokkie Toeter van die lykswa se neus af – so versigtig as wat hy kan – en sit die krapsels in die kis.
Vandag is tannie Tokkie Toeter se begrafnis. Sy was toe nou nie die eerste persoon op Philippolis wat lewendig haar eie begrafnis bygewoon het nie.