Nuuskommentaar: Die SAUK se stryd om irrelevant te wees gefnuikArgieffoto Terwyl die gevestigde media kop bo water probeer hou teen die sosiale media wat dikwels wolhaarstories versprei, het die SAUK-bestuur met sy sensuurbeleid reg in die hande van die sosiale media gespeel. Presies hoe gevaarlik die SAUK se spel ook vir homself is, blyk duidelik uit ’n artikel in Trouw, “Bovenop het nieuws, zonder journalisten”. Dié artikel laat die kop behoorlik duisel. Dit bied onder meer ’n oorsig van hoe die sosiale media nuus aan ’n nuushonger wêreld kan bring nog voor selfs die mees parate konvensionele nuusdiens daarop kan reageer. Die gonswoord is “livestreaming”, en dit behels in wese dat miljoene kykers wêreldwyd via ’n lid van die publiek kan sien hoe terroriste ’n winkelsentrum aanval. Terwyl ’n burokratiese bestuurspan van ’n openbare uitsaaier nog besin oor of beelde van geweld uitgesaai kan word, is dit vir miljoene kykers al ou nuus. In Suid-Afrika is baie mense reeds Twitter-gebruikers, en die doeltreffendheid is goed gedemonstreer met veldtogte soos #FeesMustFall, #ZumaMustFall en ander. Maar ook name soos die jaaroue Periscope, Facebook se regstreekse funksie wat in April bekend gestel is, en Google wat met YouTube saamspan staan sentraal om van ’n mens se slimfoon ’n instrument te maak wat regstreeks na belangrike nuusgebeure kyk. Sonder joernaliste, en sonder die SAUK. Teen dié agtergrond is dit bykans ondenkbaar dat die SAUK allerlei nuusbeperkings sou instel, maar ook verder sou gaan en sy eie regsraamwerk sou probeer skep wat dit byvoorbeeld moontlik gemaak het om senior joernaliste sonder ’n verhoor in die pad te steek. Hieroor het die SAUK nou sleg op sy baadjie gekry en is die afdankings nie net ter syde gestel nie, maar senior bestuurslui moet nou binne vyf dae redes aanvoer waarom hulle nie persoonlik vir die regskostes aanspreeklik gehou moet word nie. Trouens, dis moeilik om te dink dat dit moontlik sou wees om ’n saak nog verder te verloor as wat met die SAUK die geval was, sodat dit amper laf klink dat die SAUK besluit het om appèl aan te teken en die vier steeds te verhinder om terug te keer werk toe. Dit lyk of die SAUK ook onwys sal wees om nie Donderdag buite die hof te skik nie wanneer die saak van ander afgedankte personeel, wat deur ’n ander vakbond verteenwoordig word, voor die arbeidshof aangehoor word. Solidariteit gaan die hof nou dringend nader om te verseker dat die vier na die werk kan terugkeer. In die teen-staatsgreep van die Turkse pres. Recep Tayyip Erdogan is talle joernaliste aangekeer en ander beperkings op die media ingestel, maar dit het min, of geen invloed op die nuusvloei oor die onderdrukkende maatreëls wat ingestel word. Erdogan en die SAUK se optrede se enigste impak is om vyande te maak, en demokrasie te ondermyn. Hoe kan ’n verkiesing vry en regverdig wees as die nuus waarop kiesersbesluite geneem moet word, gemanipuleer word? Met die Arabiese domino-rewolusie het nuussensuur dramaties voor die sosiale media geswig. Daar is ’n baie sterk saak uit te maak vir geweegde nuus – nuus wat professioneel voorberei is, en waar byvoorbeeld die kommentaar van kenners aangevra is. Vulgariteit is ook nie welkom nie. Om nuus as betroubare pakkette aan luisteraars en kykers, sowel as lesers, voor te berei is egter nie ’n kitsproses nie. Behoorlike nuus het dus stywe kompetisie van die blitsige, maar onversorgde nuus van die sosiale media. Talle alarmistiese wolhaarstories het al deur die sosiale media rugbaar geword en verder soos ’n veldbrand versprei. Soos dikwels lê die oplossing in balans. Die SAUK het egter selfs buite hierdie perke probeer speel.