Willie Jonker was oortuig dat die regverdigingsleer nie veronderstel is om die liefhebbery van ‘n spesifieke Christelike tradisie te wees nie, want dit is ‘n teologiese waarheid wat die wêreldkerk nie durf verwaarloos nie. Dit tref so dat die eerste lesing van hom waarby ek self nog in my studente-jare teenwoordig was, gelewer is voor ‘n Rooms-Katolieke gehoor oor die tema, Grace and Justification. In een van die preekbundeltjies wat ons twee destyds saam gepubliseer het, Vreemde Geregtigheid. Oor die regverdiging uit genade alleen, was Willie verantwoordelik vir die eerste preek met die titel: Regverdiging van die goddelose. Daarin verwys hy na die “aanstootlikheid” van hierdie leer vir die vrome mens, die godsdienstige mens, die moreel-hoogstaande mens. Terselfdertyd bestempel hy dit as die “hart” van die evangelie. Dit impliseer dat hierdie leer van kardinale belang is vir die kerk wêreldwyd.
In die Nuwe Testament word Christus meermale, die Regverdige genoem. 1 Petrus 3: 18 (1953-vertaling) byvoorbeeld verklaar met ‘n sinspeling op Jesaja 53: 11: Want Christus het eenmaal vir die sondes gely, Hy die regverdige vir die onregverdiges, om ons tot God te bring. As die eintlike regverdige is Christus ook die eintlike, ja enigste ware gelowige wat in afhanklikheid van sy Vader lewe. Christus se geloof dui op die Trinitariese band tussen Vader en Seun deur die Heilige Gees wat selfs vloekhout en dood nie kon breek nie.
Vir die eenheid van die kerk is daar geen ander argument nie. Ook daarvoor dien die regverdigingsleer as kriterium. Eenheid wat gemotiveer word deur ‘n hunkering na mag, na politieke invloed, na maatskaplike relevansie, is die teendeel van ware eenheid in Christus. Slegs die eenheid wat vrug is van die regverdiging van die God-lose, maak van die kerk die sout vir die aarde en die lig vir die wêreld en sodoende ‘n stad op ‘n berg in ‘n wêreld wat dreig om in chaos te gronde te gaan. Daarom bid Jesus in Johannes 17: 21:… dat hulle een mag wees net soos U, Vader, in My en Ek in U; dat hulle ook in Ons een mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het.
Selfs ‘n eenheid wat ten doel het dat die wêreld moet glo, maar nie gedra word deur die regverdiging van die verlorenes in Christus nie, sal die wêreld nie oortuig nie – inteendeel, they will call our bluff. ‘n Sekulêre strewe na eendrag maak mag, sal niemand help om te glo dat God sy Seun, die Gekruisigde, gestuur het tot heil van hierdie magsbeluste, God-vervreemde wêreld nie. Dít was die diepste dryfveer agter Willie Jonker se voortdurende pleitrede vir die eenheid binne die NG-Kerkfamilie.
 W A 8, 685, 6-10. Indien jy onder die indruk verkeer dat Hervormingsfees ten doel het om die Luther te vereer, sal hy aanbeveel dat jy liewer Sondagoggend saam met jou morele mederwaardigheid in die bed bly.