Voldoening | Law & More B.V. | Eindhoven en Amsterdam
Nakoming in die Nederlandse regsektor
Blog / Maart 27, 2017 21 Januarie 2021
Die burokratiese pyn in die nek word 'nakoming' genoem
Met die instelling van die Nederlandse wet op die bekamping van geldwassery en die bekamping van terrorisme teen terrorisme (Wwft) en die wysigings wat sedertdien aan hierdie wet aangebring is, het 'n nuwe era van toesig gekom. Soos die naam aandui, is die Wwft bekendgestel in 'n poging om geldwassery en die finansiering van terrorisme te bekamp. Nie net finansiële instellings soos banke, beleggingsmaatskappye en versekeringsmaatskappye nie, maar ook prokureurs, notarisse, rekenmeesters en baie ander beroepe moet seker maak dat hulle aan hierdie reëls voldoen. Hierdie proses, insluitend die stel stappe wat geneem moet word om aan hierdie reëls te voldoen, word beskryf met die algemene term 'nakoming'. As die Wwft se reëls oortree word, kan daar 'n stewige boete volg. Met die eerste oogopslag lyk die regime van die Wwft redelik, omdat die Wwft 'n ware burokratiese pyn in die nek geword het, en meer as net terrorisme en geldwassers bestry het: 'n doeltreffende bestuur van die sakebedrywighede.
Ten einde aan die Wwft te voldoen, moet bogenoemde instellings 'n kliëntondersoek doen. Enige (voorgenome) ongewone transaksies moet by die Nederlandse finansiële intelligensie-eenheid aangemeld word. Indien die uitslag van die ondersoek nie die regte besonderhede of insigte verskaf nie, of ingeval die ondersoek wys op aktiwiteite wat onwettig is of onder 'n hoërisikokategorie val onder die Wwft, moet die instansie sy dienste weier. Die kliëntondersoek wat gedoen moet word, is taamlik ingewikkeld en enige persoon wat die Wwft lees, sal verstrengel raak in 'n doolhof van lang sinne, ingewikkelde klousules en ingewikkelde verwysings. En dit is net die Wet self. Daarbenewens het die meeste Wwft-toesighouers hul eie ingewikkelde Wwft-handleiding uitgereik. Uiteindelik is nie net die identiteit van elke kliënt, synde 'n natuurlike of regspersoon met wie 'n besigheidsverhouding gevestig is of namens wie 'n transaksie uitgevoer moet word nie, maar ook die identiteit van die uiteindelike voordelige eienaar (s) ( UBO), moontlike persone wat polities blootgestel is (PEP's) en verteenwoordigers van die kliënt, moet op die been gebring word en daarna geverifieer word. Die wettige definisies van die terme "UBO" en "PEP" is oneindig breed, maar kom op die volgende neer. Aangesien UBO elke natuurlike persoon kwalifiseer wat direk of indirek meer as 25% van die (aandeel) belang van 'n maatskappy besit, en nie 'n maatskappy is wat op die aandelemark genoteer is nie. 'N PEP is, kortom, iemand wat in 'n prominente openbare funksie werk. Die werklike omvang van die kliëntondersoek sal afhang van die situasie-spesifieke risikobepaling deur die instelling. Die ondersoek bestaan ​​uit drie geure: die standaardondersoek, die vereenvoudigde ondersoek en die verskerpte ondersoek. Ten einde die identiteit van al bogenoemde persone en entiteite vas te stel en te verifieer, is of kan 'n reeks dokumente benodig word, afhangende van die tipe ondersoek. 'N Kykie na die moontlike vereiste dokumente lei tot die volgende nie-uitputtende opsomming: afskrifte van (gepostilleerde) paspoorte of ander identiteitskaarte, uittreksels uit die Kamer van Koophandel, statute, aandeelhouersregisters en oorsigte van maatskappystrukture. In die geval van 'n verskerpte ondersoek, kan selfs meer dokumente benodig word, soos afskrifte van energierekeninge, diensooreenkomste, salarisspesifikasies en bankstate. Bogenoemde lei tot 'n verskuiwing van die fokus weg van die kliënt en die werklike lewering van dienste, 'n groot burokratiese rompslomp, verhoogde koste, verlies aan tyd, 'n moontlike behoefte om ekstra werknemers te huur weens hierdie tydverlies, die verpligting om personeel op te lei oor die reëls van die Wwft, geïrriteerde kliënte, en bowenal die vrees om foute te begaan, want laaste, maar nie die minste nie, het die Wwft verkies om 'n groot mate van verantwoordelikheid te lê om elke spesifieke situasie by die ondernemings self te beoordeel deur aan openlike norme te werk. .
Afkeurings: in teorie
Nie-nakoming bring 'n aantal moontlike gevolge mee. Eerstens, wanneer 'n instelling versuim om 'n (beoogde) ongewone transaksie aan te meld, is die instelling skuldig aan 'n ekonomiese oortreding ingevolge die Nederlandse (straf) reg. As dit by die kliëntondersoek kom, is daar sekere vereistes. Die instelling moet eerstens die ondersoek kan uitvoer. Tweedens moet die werknemers van die instelling 'n ongewone transaksie kan erken. Sou 'n instelling nie die reëls van die Wwft nakom nie, kan een van die toesighoudende owerhede soos deur die Wwft aangewys, 'n inkrementele boete uitreik. Die owerheid kan ook 'n administratiewe boete uitreik wat normaalweg wissel tussen die maksimum bedrae van € 10.000 en € 4.000.000, afhangende van die soort misdryf. Die Wwft is egter nie die enigste daad wat boetes en boetes bied nie, aangesien die Sanksiewet ('Sanctiewet') ook nie vergeet kan word nie. Die Sanksiewet is aangeneem om internasionale sanksies te implementeer. Die doel van sanksies is om sekere optrede van lande, organisasies en individue wat byvoorbeeld die internasionale reg of menseregte skend, reg te stel. As sanksies kan mens dink aan wapenembargo's, finansiële sanksies en reisbeperkings vir sekere individue. In hierdie mate is daar sanksieliste opgestel waarop individue of organisasies vertoon word wat (vermoedelik) met terrorisme verband hou. Kragtens die sanksieswet moet finansiële instellings administratiewe en beheermaatreëls tref om seker te maak dat hulle aan die sanksie-reëls voldoen, mits daar nie 'n ekonomiese oortreding is nie. Ook in hierdie geval kan 'n inkrementele boete of administratiewe boete opgelê word.
Teorie werklikheid word?
Internasionale verslae het daarop gewys dat Nederland nogal goed vaar in die stryd teen terrorisme en geldwassery. Wat beteken dit dan in terme van daadwerklike opgelegde sanksies in geval van nie-nakoming? Tot nou toe het die meeste prokureurs daarin geslaag om die weg te hou en boetes is grotendeels gevorm as waarskuwings of (voorwaardelike) skorsings. Dit was ook die geval by die meeste notarisse en rekenmeesters. Nie almal was tot dusver so gelukkig nie. Deur nie die identiteit van 'n UBO te registreer en te verifieer nie, het dit al veroorsaak dat een maatskappy 'n boete van € 1,500 20,000 ontvang het. 'N Belastingkonsultant het 'n boete van € 10,000 ontvang, waarvan 'n bedrag van € XNUMX voorwaardelik was, omdat hy doelbewus nie 'n ongewone transaksie aangemeld het nie. Dit het al voorgekom dat 'n prokureur en 'n notaris uit hul kantoor verwyder is. Hierdie swaar sanksies is egter meestal die gevolg van 'n opsetlike oortreding van die Wwft. Nietemin beteken 'n feitelike klein boete, 'n waarskuwing of opskorting nie dat 'n sanksie nie so swaar ervaar word nie. Uiteindelik kan sanksies openbaar gemaak word, wat 'n kultuur van 'naamgewing en skande' skep, wat beslis nie goed vir sake kan wees nie.
Die Wwft is 'n onontbeerlike, maar ingewikkelde stel reëls. Veral die kliëntondersoek doen baie dinge, wat meestal veroorsaak dat die fokus wegbeweeg van die werklike onderneming en - die belangrikste - die kliënt, 'n verlies aan tyd en geld en nie in die laaste plek gefrustreerde kliënte nie. Die boetes is tot nou toe laag gehou, ondanks die moontlikheid dat hierdie boetes enorme hoogtes bereik. Naamgewing en skande is egter ook 'n faktor wat beslis 'n groot rol kan speel. Nietemin, dit wil voorkom asof die Wwft sy doelwitte bereik, hoewel die roete na nakoming vol hindernisse, berge papierwerk, vreesaanjaende vergrype en waarskuwingskote is.