‘’’Pous Nicolaas IV’’’ was 'n vredeliewende man wat geen belange buite die kerk gehad het nie en die kruistogte en die uitroei van kettery op die hart gedra het. Hy volg die middeweg tussen die partye in Rome en het probeer om die Sisiliaanse vraagstuk op te los. Op 29 Mei 1289 kroon hy koning Karel II van Napels en Sisilië nadat Karel die pous as sy leenheer erken het. In Februarie 1291 sluit hy 'n verdrag met Alfonso III van Aragon en Philip IV van Frankryk met die doel om James II van Aragon uit Sisilië te verdryf. Die val van Acre in 1291 het Nicolaas opnuut beweeg om 'n kruistog te propageer. Hy stuur sendelinge onder andere die beroemde Johannes van Monte Corvino na die Bulgare, die Etiopiërs, die Tartare en die Chinese. Op 18 Julie 1289 vaardig hy 'n wet uit waarin kardinale die helfte van die geld van die pouslike staat kry. Dit het die kollege van kardinale onafhanklik gemaak, iets wat die pousdom in die volgende eeu baie nadelig was. Nicolaas het gesterf in die paleis wat hy langs die basiliek van Santa Maria Maggiore laat bou het.
In 1291 het Nicolaas die ‘Taxatio’ laat opstel. Dit bevat 'n gedetailleerde beskrywing van die Engelse en Walliese gemeentes se kerke en besittings met die doel om pouslike belasting daarop te hef. Die dokument waarvan afskrifte steeds bestaan is 'n belangrike bron van inligting oor Engeland en Wallis in die Middeleeue. Dit is in 1802 herdruk deur die ‘Records Commission’ onder die titel ‘Taxatio Ecclesiastica Angliae et Walliae Auctoritate’ .