Ook Slowenië gee verkiesingsoorwinning aan anti-immigrasie partyFoto: Sleepwright/Pixabay.co Slowenië het die soveelste Europese land geword om in ’n redelike kort tyd ’n oorwinning aan ’n anti-immigrasie regse party by die stembus te gee. Tydens Sondag se verkiesing het die Sloweense Demokratiese Party van die voormalige Eerste Minister Janez Jansa met ’n sterk boodskap teen immigrasie uit Afrika en die Midde-Ooste eerste geëindig in dié klein landjie, met sy tweemiljoen inwoners, se parlementêre verkiesing. Slowenië is ’n lid van die Europese Unie en Navo en gebruik sedert 2007 ook die euro as geldeenheid. Sedert die einde van kommunistiese beheer oor die land het Slowenië meestal redelik konserwatiewe regerings gehad, hoewel die land ook sterk ten gunste van die Europese Unie was. Net soos in sy buurlande, was dit egter die afgelope drie jaar se migrasiekrisis wat kiesers ernstige vrae oor die Europese Unie laat vra het. Met buurlande soos Italië en Oostenryk wat reeds oor die afgelope paar maande populistiese anti-emmigrasie-regerings verkies het, was dit sekerlik net ’n kwessie van tyd totdat Slowenië sou volg. Geografies is daar tans ’n groterwordende blok Europese lande in die sentrale en oostelike dele van Europa wat almal uitgesproke regse regerings aan bewind het. Pole, Tsjeggië, Oostenryk, Slowenië en Italië vorm ’n soort ongekoördineerde oosfront teen die liberale beleid uit die Europese hoofstad Brussel. Aangrensend hierdie lande is Duitsland se grootste en mees konserwatiewe deelstaat, Beiere, waar peilings daarop dui dat die regse Alternatief vir Duitsland later vanjaar in die streeksverkiesing baie goed gaan presteer. Die spanning die afgelope twee weke in Italië wat byna op ’n konstitusionele krisis afgestuur het, hou ook verband met die verhouding tussen die Europese Unie en sy lidlande. Die leierskap van die Europese Unie hoop blykbaar dat hulle vanuit Brussel vir kiesers in lidlande kan voorskryf hoe om hul stemreg uit te oefen. Toe Italië se grootliks seremoniële president eers ’n nuwe regering geweier het, blykbaar omdat burokrate in Brussel nie tevrede was met die nuwe koalisieregering se benoeming vir Minister van Finansies nie, het die wrewel onder gewone kiesers teenoor die politieke elite in Brussel duidelik openbaar geword. Die leiers van die Italiaanse koalisievennote, die Vyfsterbeweging (M5S) en die Liga, het vinnig Brussel die skuld gegee. Die Italiaanse president is uiteindelik met geen ander keuse gelaat as om ’n nuwe kabinet deur dieselfde koalisievennote, wel met ’n ander minister van finansies, te aanvaar nie. Die rede vir die verkiesingsoorwinnings van regse, meer populistiese partye in talle Europese lande hou almal verband met die arrogansie van Europese burokrate. Dit beteken nie dat burgers van Europese lande teen groter samewerking op die kontinent gekant is nie. ’n Mens sou kon sê dat Europeërs pro-Europa, maar toenemend skepties teenoor die Europese Unie staan. Dit skep ’n groot uitdaging vir leiers soos Angela Merkel van Duitsland en Emmanuel Macron van Frankryk. Merkel het oor die naweek haar nuwe visie vir die EU bekend gestel. Sy wil steeds meer integrasie sien. Die probleem van Merkel is dat al hoe meer Europese leiers en gewone kiesers haar met agterdog bejeën en dat daar nou ook leiers soos, onder andere, dié van Italië, Oostenryk en Hongarye is wat bereid is om haar teen te spreek.