Die vrou van die klippesee deur Meg Vandermerwe, vertaal deur Kirby van der Merwe | LitNet
“Die hart is complicated en doen stupid goed wanneer hy seer of deurmekaar is. Djy’s nie die ienagste een wat probeer om sy skuitjie op ’n see van klip te seil nie.”
Hendrik, ’n kreefsmous van ’n ongedoopte vissersdorpie wat sterk trek op Paternoster, is down and out. En met goeie rede. Sy liefde vir bokswyn en sy vrou, Rebekkah, het hom emosioneel en fisiek op ’n vreeslike slegte plek. Vir vyf jaar al is sy vrou se verdwyning ’n allesverterende krag wat hom lam lê, bitter maak en veroorsaak dat hy homself onttrek van die enkele siele in die omgewing wat nog dan en wan poog om hom genade te betoon. Hendrik is oprég seer en deurmekaar. Die enigste moontlike uitweg uit die “kak plek” (soos hy dit noem) waarin hy hom bevind, is om met broeksakke vol klippe die see in te loop en te hoop dat die drankwaas en branders hom sal verlos van sy knaende seer hart. Maar ’n man soos Hendrik moes eintlik vooraf geweet het dat hy waarskynlik nie só gelukkig sou wees nie. In stede van die tydige met die ewige te verwissel en konstante salige vrede, vind hy ’n héél nuwe probleem in die water – ’n poedelkaal, beseerde vrou. Met ’n stert soos dié van ’n meermin.
Die visvrou (soos Hendrik die vreemde waterwese noem) wat hy onder protes red en huis toe neem, lyk nie soos die tipiese beskrywing van ’n meermin nie. Hierdie is g’n Ariel van The little mermaid-faam nie – allermins. Dié kreatuur se stert lyk soos dié van ’n tuna; sy het klein, skerp tandjies; en hoe meer hy daaroor dink, is sy waarskynlik eerder ’n verlore watermeid, soos dié waarvan sy vrou hom vroeër jare vertel het. Sy het egter swart kroesies en ’n swart vel, nie lang blonde hare en ’n ligbruin gelaat soos Rebekkah beweer het nie. Hoe dit ook al sy, die visvrou wat in Hendrik se bad lê en herstel van haar beserings en wat ontsettend baie kreef eet wat hy elke dag moet trek, bring absoluut geen rus en vrede vir sy siel nie. Of so lyk dit aanvanklik …
Meg Vandermerwe skep met Die vrou van die klippesee ’n magiese verhaal van verlies, liefde, onwaarskynlike vriendskap en herstel. Die verbeeldingryke manier waarop sy gladweg verskeie weergawes van een mitiese figuur tot een sissende, blasende visvrou vervleg, betower mens onmiddellik. In teenstelling met die vrou in sy bad, is Hendrik se aardsheid en worstelinge eg menslik. Sy vriendskap met Sara (’n ou vlam wat skielik potensiaal toon vir ernstiger vuurwerke); sy nuutgevonde finansiële sukses (is dit die jaloerse visvrou/Mamlambo se toedoen, soos sy nuwe vriend Xolani beweer?); en sy stelselmatige bewuswording van die realiteite van hartseer gebeure uit sy verlede is alles tasbaar en meetbaar en in waarheid gesetel. Die werklikheid en verbeelding speel egter voortdurend teen mekaar af en dis juis hier waar die magic van die oënskynlik eenvoudige verhaal lê. Hendrik se belewing van die visvrou en haar uitwerking op hom en sy omgewing word vir ’n tyd lank sy werklikheid, of dit nou waar is al dan nie. Die leser kan immers glo nét wat hy of sy wil.
Die boek is gelyktydig in beide Engels (as The woman of the Stone Sea) en in die mooiste Afrikaans denkbaar uitgegee. Die vertaler, Kirby van der Merwe, het al die regte, lekkerste woorde in die karakters se mond gelê, soveel dat dit voel of die boek maar al die tyd bedoel was om Afrikaans te wees. Die vertaling op sigself het toorkrag wat jou asem wegslaan en wat waarskynlik en hopelik met ’n toekenning van een of ander aard beloon sal word.
Die vrou van die klippesee het ’n enorme hart. Dis ’n eenvoudige, ongekunstelde verhaal ja, maar een wat jou diepsee toe sleep, aan die enkels vat en af trek. Dieper en dieper, totdat jy wegsak en verdwyn. Dalk nog saam met die visvrou. Wie weet?
2019-09-06 at 16:21
Wat 'n heerlike en goed geskrewe resensie is dit nie!
Ek het die laaste episode gemis op rsg!!!!
2019-10-28 at 19:09
Wat n pragtige verhaal! Ek en my lief het so gereeld geluister en daar mis ons die laaste episode!!!eisj
Het hier en daar stukkies op RSG geluister. Besluit om die boek te koop en ek lees nou die boek vir 'n tweede keer om myself ek weet nie wat te laat "sien" nie. Myself dalk, ek weet nog nie ...