Plant en groei swartbessie - Versamelings
Plant en groei swartbessie
Vitamienkampioen. Deel 1
Lank in die tuin geprys
Met 'n swart kant
Met rooi sap ...
Bessies swartbessie - dit is 'n stoor van vitamiene, organiese sure wat nodig is vir die menslike liggaam, mikro- en makro-elemente. Bessies en selfs blare van swartbes het anti-inflammatoriese, diuretiese, diaforiese, toniese effek.
Swartbessie is baie nuttig vir vitamientekorte, hoes, brongitis, nier- en lewerkoliek, gastritis, aterosklerose, hipertensie. Dit is baie handig om vars of droë swartbessieblare by die tee te voeg. Vir droog word jong blare ná die oes geoes. In die lente, wanneer u bosse snoei, moet u die gesnyde takke versamel en in die water plaas. Blare en blomme wat daarop blom, is nuttig om tee in te sit.
Daar is egter voorbehoude - soos alle donkerkleurige bessies, maak swartbessies die bloed dikker, dus moet ouer mense nie te swaar op hierdie bessie leun nie. Geen wonder dat daar 'n gesegde is dat witbessies vir hulself groei nie, rooi vir kinders en swart vir kleinkinders.
Geheime van die plant van aalbessies
Die beste tyd om bessiebosse en veral aalbessies te plant, is einde Augustus en begin September. As u aanplantingsmateriaal aan die einde van September gekoop het, lei u dan deur die weer. As die herfs na verwagting warm sal wees, kan bosse selfs vroeg in Oktober geplant word. In bessiebosse groei die wortelstelsel tot die laat herfs toe. U moet net die grond onder die aanplantings dek, u kan net onkruid onder die bosse gooi. As die herfs koud is met vroeë ryp, is dit beter om tot in die lente in die bosse in 'n horisontale posisie te grawe. En plant dit vroeg in die lente. En die sitplek vir hulle moet onmiddellik in die herfs voorberei word.
Alle struike, behalwe frambose en kamperfoelie, moet skuins geplant word, ongeag of dit 'n dun takkie is of 'n bossie met 2-3 stingels. By plant word die stingels in die grond begrawe sodat die drie onderste knoppies in die grond is en slegs 3 knoppe bo die grondoppervlakte oorbly. Die res van die boonste gedeelte van die bos word met snoeiskêr gesny.
Waarom word dit gedoen? Sodat die bos nie vroegtydig begin verouder nie, wanneer die blare in die lente begin oopgaan as gevolg van die voedsame sappe in die stingels. Die wortelstelsel, wat tydens oorplanting beskadig is, het nog nie tyd gehad om goed te wortel te skiet en grondoplossing aan die bogrondse gedeelte volledig te gee nie. Aangesien die eienaar van elke stam sy apikale knop is, wat al die voedingstowwe uittrek, is voeding slegs vir hierdie apikale knop met 'n swak wortelstelsel voldoende.
Op die tak word kort oorgroeide vrugte-takke nie gevorm nie, dit is kaal, sy blare is net aan die punte geleë. Dit wil sê dat die bos onmiddellik in die eerste jaar van plant oud word, daarom is snoei nodig wanneer dit geplant word.
Daarbenewens is dit baie belangrik dat verskeie lote gelyktydig uit die grond spruit. Dit is vanaf die ogies wat in die grond begrawe is, dat hierdie bykomende lote sal ontwikkel. As die bossie vertikaal geplant word, sal hy vir lank baie presies soveel lote hê as wat u geplant het, selfs al word dit begrawe wanneer dit in die grond geplant word. So 'n vertikaal aangeplante struik lewer die eerste paar jaar nie groot opbrengste nie.
Wanneer nuwe takke die volgende jaar op die skuins aangeplante bos begin groei, sien u twee sytakke wat aan elke stam geplant is. Sodra die groeiknop aan die einde van elke tak verwyder word, begin nuwe laterale lote ontwikkel vanaf die twee naaste ogies op die tak onder die snypunt. In die herfs verkort u al die sytakke wat gedurende die somer gegroei het, en laat net drie knoppies op elkeen oor. Dieselfde prosedure moet weer herhaal word. Nou is u die vorming van die bos heeltemal klaar, en in plaas van 1-3 stingels geplant, het u uiteindelik 'n bos met 'n groot aantal takke op elke loot wat uit die grond kom.
Wat as die bos nie korrek geplant is nie? As die bos jonk is, is dit nodig om 'n graaf diep in die grond te plant vanaf die suidekant van die bos, lig dit op, kantel die bokant van sy kop na die noorde, gooi grond in die gevormde holte. Dit is beter om dit vroeg in die lente te doen. Alle takke moet met 'n derde van hul lengte verkort word.
As die bossie oud is, moet al die onderste takke op die grond vasgepen word, voordat hulle groewe op die vasgepen deel van die stingels gemaak het met 'n spyker om vinniger te wortel. U kan wortelwortel daar gooi. Om die wortelplek nie uit te droog nie, strooi klam grond bo-oor en bedek dit met 'n film, maar sodat die wind nie wegwaai nie. Klippe moenie daarop geplaas word nie.
Daar is 'n spesiale manier om bosse in 'n standaardvorm te plant wanneer die bos spesiaal in die vorm van 'n boom gevorm word. Dan word dit vertikaal geplant en al die lote verwyder, behalwe een. Dit word onmiddellik na plant ingekort en laat 3-4 knoppies bo die grond agter. Die volgende lente word al die takke weer met 'n derde van die lengte verkort, en die snoei word weer die volgende lente herhaal. Na 3-4 jaar word die takke verjong en sny verouderde takke na die hoofvertikale stam uit. Die opkomende toppe (vertikaal groeiende jong lote van die blaaroksels) word met een derde ingekort. So 'n boom sal 5-6 jaar vrugte dra, dan word dit verouderd
Die sleutel tot sukses is nie net die regte plant nie, maar ook in goed voorbereide grond. Swartbessies het 'n vlak wortelstelsel, dus het hulle nie diep plantgate nodig nie. Dit is die beste om aalbessies in een ry langs die grens van die terrein te plant. Eerstens sal dit gemaklik wees om na haar om te sien, en tweedens sal sy jou voor die oë van die bure toemaak. Met so 'n aanplanting grawe hulle nie individuele plantgate nie, maar grawe 'n deurlopende loopgraaf as u verskeie bosse gelyktydig plant.
As u werf oorstroom word met water, is dit beter om die aalbessies op 'n soliede rant te plaas wat ongeveer 15-20 cm bo die grondvlak styg. Dit is beter om die sooi uit die grond te verwyder of die loopgrawe daarmee te beskerm. en versprei dit met gras langs die rande. Eerstens moet u al die wortels en wortelstokke van meerjarige onkruid daaruit verwyder.
Ons vul die gegrawe loopgraaf, slegs 20-25 cm diep, met goed verrotte kompos of verrotte mis. Swartbessie verkies effens suur gronde - pH 5,1-5,5, hoewel dit selfs suur grond verdra. As u grond suur of selfs sterk suur is, moet 'n deoksideermiddel in die plantgat gebring word wat lank in die grond sal werk. Pluiskalk is nie hiervoor geskik nie: dit los alles dadelik op in water en word dadelik deur reën van die boonste grondlaag na die onderste uitgespoel.
Dit is beter om dolomiet of kryt, gips, ou sement, ou of droë gips te gebruik. U kan eierdoppe gebruik wat vooraf gemaal moet word. As u as gebruik, moet u daarop let dat die kalsium daarin ook vinnig met water uitgespoel word en dat u jaarliks ​​as moet byvoeg. Ontgiftende materiale moet toegedien word met inagneming van die suurheid van u grond.
Swartbessie behoort tot die groep fosfor-liefdevolle plante. Die totale verwydering van stikstof, fosfor en kalium uit die grond met 'n oes stikstof, fosfor en kalium uit elke vierkante meter per seisoen (agronorm) is slegs 27 g. Dit kan dus as 'n ekonomiese plant geklassifiseer word - die verhouding tussen hierdie elemente (in%) is 41:22:37. In die meeste plante wat tot die ander twee groepe behoort (stikstofliefhebbers en kaliumliefhebbers), is die verbruik van fosfor in die weegskaal nie meer as 15-16% nie, terwyl dit vir aalbessies 22% is. Daarom moet fosfaatkunsmis toegedien word wanneer dit in 'n gat geplant word.
Genoeg twee eetlepels dubbelkorrelige superfosfaat onder die bos. Wanneer u plant, word aanbeveel om nog 'n halwe eetlepel ureum en 'n eetlepel chloorvrye kalium by te voeg. Maar vir Noordwes is so 'n aanbeveling nie geskik nie. Kalium en stikstof, wat maklik in water oplos, word tydens die herfsplant uit die grond in die onderste lae gewas deur reën en gedurende die winter ontdooiing. Teen die lente sal hierdie kunsmis ontoeganklik wees vir die wortels van die aalbes. In die winter neem die wortels van plante niks uit die grond op nie; hulle het 'n lang wintervakansie.
Soms word dit aangeraai om na bosse, veral laat, die bosse met aarde te besprinkel. Dit kan gedoen word onder die onontbeerlike voorwaarde dat u in die vroeë lente, sodra die weer dit toelaat, die aangeplante bossies sal oopkook. Die feit is dat die aalbessies vroeg in die lente begin groei, en dat jong wortels onmiddellik in die heuwel sal uitspruit, aangesien dit vinniger sal opwarm as die een in die hoofwortelsone. En aangesien hierdie grond vinnig uitdroog, sal die wortels volgende winter uitdroog of vries. Aartappels, aan die ander kant, sal 'n deel van die nuwe wortelstelsel verloor, wat vir die plant ongewens is.
Waarvan hou swartbessie?
Swak suur, humusryke, vog- en lugdeurdringbare gronde, sonnige ligging (hoewel dit gedeeltelik skaduwee kan verduur), fosforkunsmis en, nog belangriker, klam grond. Daarom word dit gereeld gedurende die lente en vroeë somer natgemaak, veral in droë en winderige weer. Hou op om eers te water nadat die eierstokke heeltemal gegroei het en begin vlek het. Op hierdie stadium is water skadelik, want die bessies kan op die bosse kraak van oortollige water in die sap.
Waarvan hou swartbessie nie?
'N Groot hoeveelheid kalk, dus is dit beter om dit geleidelik toe te dien, in die vorm van een keer per seisoen met kalkmelk natmaak, as die grond suur is. Daarbenewens hou sy nie van topbemesting met kaliumchloried, groot dosisse stikstof, uitdroging van die bogrond nie, dus moet die grond onder die bosse los gehou word, en onkruid gereeld verwyder word. Dit sal lekker wees om die grond in die lente onmiddellik onder die korente te deklaag (bedek die grond). Gewoonlik word veen of net droë klonterige grond aanbeveel as deklaagmateriaal.
Maar dit kan sphagnummos wees, en selfs net koerante. Die grond onder die bosse moet slegs met koerante bedek word gedurende die verskyningstydperk van 'n groen keël en die skeiding van knoppies (hierdie eenvoudige tegniek sal terloops nie toelaat dat die plae die winter verlaat nie) Op die oomblik van blom moet die koerante verwyder word, want op die oomblik kom voordelige insekte na die oppervlak van die grond. Na blom word die koerante onder die bosse teruggestuur, maar om verdamping van vog uit die grond te voorkom.
Koerante kan vervang word met die oorblyfsels van ou film uit kweekhuise, stukke karton, dakmateriaal, maar die beste van alles met swart lutrasil, waarmee u direk op die materiaal kan besproei. Swart materiaal dra by tot die vinnige verhitting van die grond in die lente en die ontwaking van die wortels.
Watter versorging het swartbessie nodig?
In die eerste plek, natmaak, minstens 2-3 emmers onder 'n bos per week in die afwesigheid van reën. Ek herinner u daaraan dat alle plante in die aand natgemaak moet word sodat vog gedurende die nag in die wortelsone kan binnedring. As u die plante soggens en veral die middag natmaak, verdamp die vog, wat nie tyd het om in die grond op te neem nie, van die aardoppervlak af. Sulke natmaak kan slegs as 'n liggaamsoefening aanbeveel word.
Swartbessie benodig addisionele bemesting op die oomblik van intensiewe groei van die eierstokke. Op die oomblik het alle plante basies mikro-elemente nodig. Daarbenewens moet alle plante, insluitend swartbessies, onmiddellik na vrugte gevoer word, aangesien hulle op die oomblik die oes van volgende jaar lê. Sodra die eierstokke begin groei het, moet die bosse dus met 'n oplossing van spoorelemente bespuit word.
Uniflor-micro (2 teelepels per 10 liter water) is die beste hiervoor. Onmiddellik na vrugte moet die bosse met fosfor en kalium gevoer word. Onder elke bos swartbessie moet een eetlepel dubbelkorrelige superfosfaat en een lepel chloorvrye kalium per 10 liter water bygevoeg word vir natmaak as die weer droog is. Maar as dit reën, is dit beter om droë kunsmisstowwe in klam grond toe te maak. Ek herinner u daaraan dat alles natgemaak en geklee word langs die omtrek van die kroon van die bos en selfs 'n bietjie verder, maar nie in die middel nie.
Sê nou daar is ook geen kunsmis, kalk of dolomiet nie?
Moet glad nie ontsteld wees nie en voeg 'n blik as van 'n half liter in die lente onder elke bos, maar nie in die middel van die bos nie, maar langs die omtrek van die kroon en selfs 20-25 cm verder, want dit is waar die grootste deel van die suigwortels van swartbessie is geleë. In die middel van Augustus moet hierdie toplaag herhaal word. En laat in die herfs (in Noordwes einde Oktober) 'n emmer verrotte kompos langs die omtrek van die kroon van elke bos.
Hoe ek omgee vir swartbessies. Eerstens sit ek onmiddellik met die aanplant van 'n bos 'n glas Aquadon, 'n eetlepel korrelagtige AVA-kunsmis en 'n glas as reg onder die wortels. Dan maak ek dit goed nat, maar sodat dit alles nie met water afgewas word nie. Ek plant die bos skuins, soos hierbo genoem, en gee dit weer saggies, stadig.
Moet ek swartbessies wat met AVA-bemesting geplant is, voer? Nee, want die kunsmis bevat alles wat nodig is vir die groei en ontwikkeling van die plant, insluitend spoorelemente. Daar is geen stikstof in die kunsmis nie, maar dit is ook nie nodig nie, aangesien die stikstofbindende bakterieë wat in die boonste laag van die grond leef, die plante voldoende voorsien van stikstof. Stikstofbinders ontwikkel veral sterk in gronde wanneer die AVA-kunsmis daarop toegedien word.
Daarbenewens benodig swartbessies nie groot dosisse stikstof nie. Die toediening van hierdie kunsmis is eers na drie jaar nodig. Dan maak jy 'n sirkelvormige groef om die bos rondom die kroonomtrek met 'n diepte van 5-6 cm met 'n onkruidhoek en strooi dit 1-1,5 eetlepels kunsmis eweredig in die groef en verseël dit dan in die grond. In die volgende drie jaar is geen addisionele bemesting met minerale kunsmis nodig nie. AVA werk slegs in grond, dus moet kunsmis nie oor die oppervlak versprei word nie.
Vir Noordwes is dit veral waardevol omdat dit nie in water oplos nie en dus nie in die onderste lae uitspoel nie. Die kunsmis smelt stadig soos lekkergoed en laat alles wat dit bevat geleidelik in die grondoplossing vry, terwyl die elemente eers vrygestel word totdat die grondtemperatuur onder 8 grade Celsius daal, dit wil sê terwyl die plantwortels werk. In die winter, wanneer meerjarige plante rustend is en niks uit die grond neem nie, word AVA nie verniet verbruik of verlore gegaan nie, soos die geval is met konvensionele minerale kunsmisstowwe.
Deur op Aquadon te plant, is dit moontlik om die bosse een of twee tot drie weke vir twee jaar nat te lei, wat die werk op die terrein baie vergemaklik. Na twee jaar ontbind Aquadon in koolstofdioksied en water in die grond.
Ek dek nie die grond onder die bosse nie en in die herfs voer ek nie organiese materiaal onder hulle in nie. Hoekom? Ja, omdat ek nie die onkruid uithaal nie, maar dit met 'n plat snyer van Fokin afsny en dit met ongeveer 2 cm in die grond begrawe. vanaf die middel van die bos tot by sy rand. Vir hierdie werk kan u enige ander geskikte gereedskap gebruik, maar dit moet goed geslyp word, aangesien dit baie moeilik is om onkruid met 'n stomp gereedskap af te skeer, en dit maklik is met 'n skerp.
Wat gee dit my? Gesnyde onkruide word 'n soort deklaag en beskerm die grond teen uitdroging, en ek teen onnodige water. Die gesnyde bogrond vervang die losmaak van die grond onder die bosse. Die onkruid wat geleidelik verrot is, verlaat organiese kunsmis en ek hoef nie organiese materiaal in die herfs onder die bosse toe te dien nie. Boonop hoef ek dit nie te skoffel en na die komposhoop te dra nie. My ervaring toon duidelik dat die maklikste manier om meerjarige onkruid te hanteer, is om dit te onderdruk, dit wil sê deur die lugdeel voortdurend af te sny. Hulle sterf in een seisoen. Onkruid, aan die ander kant, lei tot verhoogde voortplanting, aangesien nuwe plante dadelik begin verskyn uit elke stukkie wortel of risoom van die onkruid wat in die grond agterbly.
As u dit nie glo nie, gaan kyk daarna. Sny een van die twee paardebloemen wat langs mekaar groei, verdiep die gereedskap 2-3 cm in die grond, en grawe die tweede met 'n graaf en trek dit saam met die wortel uit. Kyk oor drie weke wat u gekweek het. U sal sien dat een plant in die plek van die gesnyde paardebloem gegroei het, en dat 'n hele onderneming in die plek van die uitgegrawe plant gegroei het. Daarbenewens toon my waarnemings dat die grawe van die grond oor die algemeen skadelik is en dubbel onder bosse en bome.
Waarom word dit dan aanbeveel om die koffersirkels op te grawe? Basies, om ontslae te raak van plae wat in die grond onder die plante hiberneer, en ook om die verdigte grond los te maak. Losmaak behou vog in die grond en laat u water verminder, dus word dit ook gedurende die somer verskeie kere aanbeveel. Daarbenewens dwing gereelde losmaak die wortels om in die dieper lae van die grond te sink.
Die losmaak en grawe van die grond onder die aanplantings benadeel egter ongetwyfeld die suigende deel van die wortelstelsel van plante, veral soos swartbessies, waarin die wortels vlak van die oppervlak af geleë is. Daarbenewens is al hierdie bewerkings ver van maklik, en dit kan vermy word deur die onkruid wat onder en rondom alle aanplantings groei, ongeveer (ongeveer 3 keer per seisoen) af te sny.
Dit verg ook arbeid, maar in 'n bedrag wat baie minder is as die werk wat gewoonlik aanbeveel word om op die werf gedoen te word. As u na 'n paar weke onder die gesnyde onkruid kyk, sien u 'n groot aantal erdwurms wat voed op rottende plantreste en hul wortels. U sal ongetwyfeld agterkom dat die grond onder die gekapte onkruid los en klam is. Hierdie benadering vereenvoudig die werk op die werf baie.
Lees die res van die artikel →
G. Kizima, tuinier
As u van plan is om aalbessies in u tuin te kweek, is dit belangrik om nie net te weet in watter maand u die werk moet uitvoer nie, maar ook hoe u die gewas behoorlik kan plant. Al die hoofpunte van die herfsplant van saailinge word hieronder beskryf.
Voordat u korente plant, moet u eers die terrein voorberei. Dit is raadsaam om 2-3 weke voor die plant van die bosse te begin werk, maar as daar voorheen groente of blomme op hierdie plek gekweek is, is addisionele voorbereiding in 'n mindere mate nodig. Algoritme vir die voorbereiding van die werf:
Die geselekteerde plek moet van klippe en onkruid skoongemaak word, tot op die diepte van die graafbajonet gegrawe word.
Dit is raadsaam om alle vaste kluite aarde op te breek, onkruid en die oorblyfsels van plantwortels te verwyder.
Om te plant, grawe 'n gaatjie of loopgraaf as u van plan is om verskeie bosse te plant. Die aanbevole diepte is 40 cm en die breedte is 50 cm. Die grond kan gerieflik uitgesorteer word tydens grawe om die vrugbare laag van die sooi te skei.
Kunsmis word onder in die plantgat geplaas. Dit is raadsaam om organiese en minerale samestellings te kombineer. 'N Mengsel van 200 gram is byvoorbeeld geskik. katrol, 200 gr. stikstof- en kaliumkunsmis, 200 gr. superfosfaat. Daarbenewens word aanbeveel om 100-150 gr by te voeg. houtas.
Die topbedekking moet bedek word met 'n laag aarde 10 cm dik, wat nodig is om die wortels teen die gevolge van chemikalieë te beskerm.
2-3 dae voor plant, moet die gebied volop natgemaak word met reën of afgesette water.
As u groente of siergewasse op die werf verbou het, is bemesting in 'n mindere mate nodig. Bemesting word gewoonlik gedurende die seisoen uitgevoer, dus is die grond reeds versadig met alle nuttige minerale. Maar organiese materiaal word steeds aanbeveel om te gebruik ongeag die wisselbou.
As enige spesie van die peulgewasfamilie tot die aalbessies op die terrein opgegroei het, moet die hoeveelheid stikstofkunsmis gehalveer word, aangesien die nodules van hierdie plante die grond reeds met stikstofverbindings versadig.
As u kies hoe u korente moet plant, moet u die tipe plant en die tipe plant in ag neem. Met standaardplanting kan struike met tussenposes van tot 1 meter geplant word, wat u in staat stel om die opbrengs van een terrein te verhoog. Wanneer u gewasse verbou met behulp van bos- of traliewerktegnologie, is dit raadsaam om die afstand tussen plante van 1,5 m te hou.
Die optimale ryspasiëring is van 1,5 tot 2 m. Dit is handig vir die versorging van aalbessies, sodat u direkte toegang tot elke plant kry. Hierdie skakel sal u vertel van die komkommersoort Adam.
Plantmetodes en stapsgewyse instruksies
Onder tuiniers word verskillende metodes gebruik om rooi variëteite, soos swart, deur steggies in oop grond te plant. Die mees gebruikte tradisionele metode is geskik vir die meeste bessiebosse. Stap vir stap algoritme:
'N Aarbei-saailing word verdiep in 'n voorheen voorbereide en bevrugte gat met 'n skerp hoek na die suide. Die wortelhalsband moet 5-7 cm in die fossa wees.
Die gat moet geleidelik met grond bedek word, sodat elke laag vogtig en verdig word. Nadat al die aarde gelê is, moet die plant oorvloedig natgemaak word oor die hele deursnee van die wortelgebied.
Die grond naby die saailing is bedek met 'n laag saagsels of kompos tot 15 cm dik, wat die area naby die wortelhalsband oop laat.
Na die plant moet u die saailing sny en 3-4 knoppies groei laat.
Die tweede metode is geskik vir die verbouing van aalbessies in die laaglande. Om dit te doen, moet u die boonste laag sooi met 'n deursnee van 50-60 cm afsny. Die grond in die gat moet versigtig opgegrawe word, met al die nodige kunsmisstowwe en voer. Daarna word water in die gat gegooi en 'n saailing daarin geplant. Dan word die boompie bedek met die verwyderde sooi en die area langs die plant word bedek.
Onder tuiniers word hierdie tegnologie 'struik in 'n blombedding' genoem, geskik vir klein aanplantings in 'n beperkte gebied.
Swartbessie: plant en versorg
Swartbessie lewer groter opbrengste van groter bessies as verskillende soorte langs mekaar geplant word - vir onderlinge kruisbestuiwing. Byna alle moderne variëteite is selfbestuif, maar met kruisbestuiwing neem die aantal eierstokke toe en die grootte van die bessies neem toe, selfs in swartbessies met klein vrugte.
Aarbei-saailinge met 'n oop wortelstelsel kan in die lente en herfs geplant word, maar dit is beter om dit in die herfs (vir die middelste baan - in die eerste helfte van Oktober) dieselfde te doen. Gedurende die winter sal die grond rondom die bosse sak en kompak wees, in die lente sal die plante vroeg begin groei en goed wortel skiet. By die gebruik van saailinge in houers is daar feitlik geen beperkinge op die tydsberekening van die plant nie.
Gewoonlik word aalbessies op 'n afstand van 1-1,25 m geplant. Die lewensverwagting sal effens verminder word.
Swartbessie is vogliefhebber en relatief skadu-verdraagsaam, maar dit verdra nie sterk skadu nie. Daarom is dit beter dat dit laag, vogtig, voldoende verlig en beskerm word teen die wind (maar nie moerasagtige laaglande met uitstaande grondwater nie!). Die beste van almal is vrugbare lig leem. Op swaar suur gronde groei swartbessie sleg.
Op die gekose plek is dit nodig om die grond gelyk te maak sodat daar geen diep depressies en gate is nie. Dan is dit goed om dit op die bajonet van 'n graaf op te grawe en die risome van meerjarige onkruid versigtig te verwyder. 'N Plantgat van 35-40 cm diep en 50-60 cm in deursnee is bedek met vrugbare grond gemeng met kunsmis - 'n emmer kompos, superfosfaat (150-200 g), kaliumsulfaat (40-60 g) of houtas (30 -40 g).
Die wortelstelsel van die saailing moet bruinkleurig wees, het 3-5 skeletwortels van minstens 15-20 cm lank. Die bogrondse gedeelte - minstens een of twee takke van 30-40 cm lank. Beskadigde of gedroogde wortels word verkort, die saailing is begrawe 6–8 cm hoër wortelkraag. Die verdieping van die wortelhalsband dra by tot die vorming van basale ogies vir die toekomstige meerstambos.
Voordat die gat gevul word, word 'n halwe emmer water daarin gegooi, en nog 'n halwe emmer word in 'n sirkelvormige gaatjie rondom die landingsterrein gegooi. En dek die oppervlak dadelik met turf. Die grond onder aalbes losmaak: naby die wortelhalsband tot op 'n diepte van 6-8 cm, op 'n afstand daarvan - met 10-12 cm. Wanneer dit gedek word, word vog beter gehandhaaf en kan dit baie minder gereeld voorkom.
In die herfs word die swaar grond onder die bosse vlak opgegrawe en vir die winter klonterig gelaat om die vogtoevoer te hou. As die grond lig en los genoeg is, kan u uself beperk tot vlak losmaak (tot 5-8 cm) naby die bosse en die ry-afstand met 10-12 cm opgrawe.
Van alle bessiebosse is swartbessie die vochtliefhebbendste, omdat die wortelstelsel in die boonste grondlaag geleë is, op 'n diepte van 20-30 cm. Dit is veral belangrik dat dit die regte hoeveelheid vog ontvang tydens intensiewe groei en ovariumvorming (vroeg in Junie) tydens die giet van bessies (derde dekade van Junie - eerste dekade van Julie) en na oes (Augustus - September). Gieter in die winter is ook belangrik, veral in die droë herfs. Die geskatte waterverbruik is 20-30 liter per bos.
Snoei van swartbessie
Die doel van die jaarlikse snoeiwerk is om ou takke betyds deur nuwe takke te vervang en gereeld uit te dun sodat daar geen sterk verdikking is nie. Laat ons dus kyk na watter takke gesny moet word:
Takke wat al 4 jaar vrugte dra, word vervang met sterk eenjarige lote.
Eenjarige takke wat die bos te dik maak.
Jong hooftakke - hulle word verkort tot laterale vertakking sodat die bos nie baie dig word nie.
Eksterne takke van swartbessie, baie hang of selfs op die grond lê, belemmer verwerking en is swak produktief.
Word beïnvloed deur aartappelglas en droë takke.
Benewens die glasbessie, kan swartbessieblare ook met grys kolle bedek wees. Die veroorsakende middel is 'n sampioen wat die winter aan gevalle blare deurgebring het. Dit is waarom dit so belangrik is om gevalle blare te versamel en te verbrand! Sodra vlekke verskyn, spuit die plant met 75 B perocine oplossing of 1% Bordeaux vloeistof. Herhaal die prosedure na 2 weke. Teen koringglas word die bos behandel met 'n oplossing van Vofatox 30 (0,15%). As voorkomende maatreël moet gesonde saailinge geplant word, die betrokke takke en stingels moet saam met die glasruspes afgekap word en verbrand word.
Dus, onderhewig aan al die reëls (tegnologieë) van plant en versorging, kan u 'n goeie oes swartbessie behaal. 'N Bietjie geduld en u eie aangeplante plant sal vir 2-3 jaar vrugte dra. Die opbrengs sal styg tot 5–6 jaar, dan sal dit nog drie tot vier jaar op dieselfde vlak bly, waarna dit skerp sal daal. Dit wil sê, die "lewe" van swartbessiebosse duur tot 'n maksimum van 10-11 jaar. U kan die tydperk met nog drie jaar verleng deur snoei teen veroudering. Maar dit is al - meerjarige bosse roei al meer as 15 jaar nuwe plantjies uit.
Swartbessie. Grootword, vertrek.
Swartbessie - hou nie daarvan om in die skaduwee te groei nie. Dit beïnvloed 'n afname in opbrengs en word meer as in die lig deur peste beskadig.
Swartbessie, relatief lang bessie (tot 2-2,5 m) struik.
Amateurtuiniers van die Nie-Swart Aardesone let baie op hierdie kultuur. Swartbessie is relatief winterhard, bestand teen sommige swamsiektes, vinnig groeiende, hoë opbrengste, dra jaarliks ​​vrugte en is nie te veeleisend vir omgewingstoestande nie.
Swartbessie-bessies word benewens hul hoë smaak onderskei deur 'n hoë inhoud van vitamiene A, C, PP, spoorelemente en essensiële olies. Dit is nuttig as terapeutiese en voorkomende middel vir vitamientekorte, verkoue. Bessies word vars en verwerk (konfyt, sappe, kompote, soetgoed) verbruik.
In die meeste soorte aalbessies begin vrugte in die tweede of derde jaar na plant.
Die struktuur van die swartbessiebos.
Swartbessies kan tot 12-15 jaar goed op een plek groei en vrugte dra. Die bos bestaan ​​uit 'n groot aantal takke van verskillende ouderdomme. Kragtiger takke groei uit die knoppies van die ondergrondse stam, dit word lote sonder orde genoem. By sulke lote word knoppe van verskillende grade van ontwaking en produktiwiteit gevorm. Slapende knoppe is nader aan die basis van die loot geleë, waaruit die lote nie in die eerste en daaropvolgende jaar na plant groei nie. Van die knoppies wat hierbo geleë is, word laterale, hoofsaaklik vegetatiewe lote gevorm, en dan word gemengde knoppe gevind, waaruit kort vegetatiewe lote en stompe gevorm word. Die gevolglike kort takkies-ringlets funksioneer 2-3 jaar. Die meeste bessies word op een-, twee- en driejaarlote gevorm. Op ouer takke sterf die vrugte af. Met die veroudering van die bos beweeg die gewas na die periferie, die hergroei van nuwe jaarlikse lote op die takke hou op en hulle hou op om vrugte te dra.
Die vrugte van takke is 4-5 jaar. In die toekoms word die ou takke vervang deur nuwe, jong lote. Kragtiger lote groei uit die basale ogies, sowel as uit die onderste, slapende ogies van ou takke. Dit moet in ag geneem word wanneer 'n verjongende bos gesny word.
'N Belangrike biologiese kenmerk van aalbessies is die vermoë van sy takke om maklik wortels te gee wanneer hulle in kontak is met los klam grond.
Die wortelstelsel bestaan ​​uit 'n groot aantal sterk vertakte, lang veselagtige wortels. Hulle lê op 'n vlak diepte (10-40 cm) en is binne die kroonprojeksie gekonsentreer. Baie selde dring die wortels tot 1 m diep binne.
Aalbes is 'n vogliefhebbende kultuur. Op sanderige leem en sanderige grond moet dit gereeld en volop natgemaak word (3-4 emmers per bos). Gieter is belangrik om die huidige en volgende jaar se oes te verseker (meer produktiewe blomknoppe word gevorm).
Bessies word vroeg in die lente wakker. Sy niere swel by 'n temperatuur van 5 ... 6 ° C. Bloei begin by 'n temperatuur van 11 ... 15 ° C. Dikwels vind blomblomme plaas in koue, reënerige, winderige weer, wanneer bye, die vernaamste draers van stuifmeel, nie vlieg nie en bestuiwing nie voorkom nie. Baie variëteite aalbessies is egter selfvrugbaar en soms, selfs na oorvloedige blom, word min bessies vasgebind.
Swartbessie groei beter en dra vrugte op onbeskadigde plekke, hoewel dit in gedeeltelike skaduwee kan groei, waar dit minder ly aan sonbrand. Die produktiwiteit daarvan in die skaduwee is egter laer en die bessies minder soet.
Variëteite. Aartappelsoorte verskil aansienlik onder mekaar wat die winterhardheid betref. Die variëteite van Siberiese oorsprong is ryphard. Hulle is geneig om vroeg in die lente te begin groei en vroeg in die herfs te eindig, dus is hulle beter voorbereid op die winter. Variëteite van Wes-Europese oorsprong ly aan ernstige ryp. Skade aan lote op die sneeudek word gereeld opgemerk.
Bes kan op alle soorte gronde groei, mits dit vooraf goed bemes is. Die diepte van die grondwater op die plantareas van korente moet minstens 1 m van die grondoppervlak wees. Die algemene voorbereiding van die perseel vir die plant van aalbessies bestaan ​​uit die bewerking van die grond: die vrugbare laag vergroot, die grond vul met organiese en minerale kunsmis, en kalk.
Aalbes verdra verhoogde grondsuurheid erger as ander bessiegewasse en ontwikkel beter op gronde met 'n effens alkaliese reaksie (pH 7-8). Die area vir aalbessies moet vry wees van onkruid, veral koringgras. As daar koringgras is, word dit saam met die risoom verwyder.
Na die winter begin aalbessies baie vinnig groei, dus is dit beter om dit in die herfs te plant. As u die plant in die lente uitstel, doen dit vroeg sodra die grond dit toelaat. Een- of tweejarige saailinge moet gesond wees, goed ontwikkelde veselwortels hê, en dit is beter as hulle reeds 2-4 lote het. Die aalbome word skuins geplant, onder 'n hoek van 30-40 ° C, wat die voorwaardelike wortelkraag 6-8 cm onder die grondvlak verdiep. In die voorbereide area word gate gegrawe met 'n diepte van 30-40 cm en 'n breedte van 40-50 cm.As die grond sanderig of sanderig is, moet klei, soos onder vrugtebome, met 'n laag van 5-7 cm op die bodem van die put geplaas word. Elke put is 2/3 van die diepte gevul met grond, deeglik gemeng. met organiese en minerale kunsmisstowwe.
Die saailinge word in 'n voorbereide plantgat geplaas, die wortels word versprei, bedek met aarde, die grond geleidelik verdig en natgemaak. Aalbessies kan addisionele wortels vorm, daarom moet hulle 5-7 cm dieper geplant word as wat hulle voor planttyd gegroei het.
Na plant word die saailinge oorvloedig natgemaak en bedek met mis, humus of turf met 'n laag van 5-7 cm, sterk gesnoei en laat takke 10-15 cm lank met 3-4 knoppe agter.
Plantdigtheid hang af van die variëteit, grondvrugbaarheid, snoei en bosvorming. In 'n ry word swartbessiebosse op 0,7-1,25 m geplaas, tussen rye - 1,5-2,5 m.
In droë weer, veral in die lente, 3-4 dae na plant, word die plante natgegooi en weer gedek.
Versorging van swartbessie. Kunsmis.
Bessies is 'n vogliefhebbende kultuur, daarom is dit nodig om die grond in 'n los, klam en onkruidvrye toestand te hou. Om dit te doen, word die grond rondom die bosse in 2-3 weke minstens 1 keer losgemaak, wat die vorming van 'n kors naby die plante voorkom en onkruid verwyder. Dit is nodig om dit versigtig tot 'n diepte van nie meer as 6-8 cm los te maak om wortels nie naby mekaar te beskadig nie.
In die lente kan die koffersirkel met 'n film, dakvilt, dik papier gesluit word. Die wortels sal warmer wees, onkruid sal nie groei nie, plae wat in die grond oorwinter, kan nie vertrek nie.
Genees die plante en gietwater in die vroeë lente wat pas gekook het en in 'n gieter gegooi word. Dit moet vroeg gedoen word voordat die niere wakker word. Plante vaar baie beter na 'n warm stort.
Op leemgrond kan fosfor, potas en organiese kunsmis elke 3-4 jaar in die lente en herfs gegee word.
Op ligte sanderige en sanderige leemgrond, sowel as veenagtige, moet hierdie kunsmis jaarliks ​​in die lente toegedien word. Op 1 m 2 gronde met 'n gemiddelde vrugbaarheidsvlak, (3-4kg mis, 25 g ureum, 30-35 g dubbele superfosfaat, 15 g kaliumsulfaat). Bemestingsone - 1,5-2 m in deursnee.
In aalbessies in die middelste baan word eierstokke gereeld vergiet, veral in die eerste 10-15 dae na blom. Een van die redes vir vergieting is skade deur ryp in die laat lente. Om te voorkom dat die eierstokke tydens ryp versplinter, word die bossies deur rook en water bespuit.
Gedurende die periode van plantgroei word blaarverbande gegee:
Die bosse kry 40-50 g vrugte- en bessiemengsel in die groewe per bos.
In Junie word blaarvoeding met kunsmisstowwe met mikro-voedingstowwe uitgevoer: (los in 10 l water 2 g elk opkopersulfaat, boorsuur, sinksulfaat, ammoniummolybdaat en 5 g mangaansulfaat) of gee ingewikkelde kunsmisstowwe vir mikrovoedingstowwe. Sink verhoog weerstand teen swamsiektes, boor bevorder beter blom en bemesting, mangaan - 'n toename in opbrengs, suiker en vitamieninhoud in bessies.
Blaarbemesting word in die fases van blom en eierstokvorming gedoen, saans of in die oggend nadat die dou droog is.
Samestellings van kunsmisoplossings vir blaarverband:
Eerste voeding: (per 10 l water, ureum 30 g, boorsuur 8,0 g, sinkchloried 1,0 g, kopersulfaat 0,5 g, magnesiumsulfaat 0,25 g, kaliumpermanganaat 0,25 g)
Tweede voeding: (per 10 l water, ureum 50 g, boorsuur 5,0 g, sinkchloried 1,5 g, kopersulfaat 1,5 g, magnesiumsulfaat 1,5 g, kaliumpermanganaat 0,5 g).
Nadat u die bessies gepluk het, water die plante langs die groewe wat 30-40 cm van die punte van die takke gegrawe is (2 emmers water per 1 m 2) en maak die grond los. Die diepte van die vore is 10 cm.
Later, einde September - vroeg in Oktober, moet u die bosse die belangrikste kunsmis gee: (5 kg organiesen ongeveer 300 g vrugte- en bessiemengsel per plant), of:
Om goeie produktiwiteit te verseker, moet u jaarliks ​​bereken (vir 1m 2, voeg 2-4 kg kompos of mis, 20-30 g ureum, 30-50 g superfosfaat, 15-20 g kaliumchloried by).
Kunsmis is onder die korente versprei en die grond word opgegrawe.
Snoei en vorm bosse.
Sterk verdikking van swartbessiebosse moet nie toegelaat word nie. In die 2-3de jaar na plant word daar meestal kragtige eerste-orde lote op die bosse gevorm. Hiervan word 4-5 gekies as die kragtigste, die res word op 'n stomp naby die grond gesny. Die takke moet mekaar nie skadu nie. In die toekoms word 4-5 van die sterkste lote jaarliks ​​gekies, en die res word verwyder. Terselfdertyd word oortollige oorgroeide takke van die eerste en tweede orde, vryf, verswak, naby die grond, uitgedun. Na 4-5 jaar oud moet minder produktiewe takke uitgesny word en vervang word met nuwe.
Vorming van 'n swartbessiebos
Kenmerke van die snoei van swartbessie... Sy take is om die produktiwiteit van die bosperiode te verhoog. Die stelselmatige verwydering van veroudering en verswakte onproduktiewe takke stimuleer die jaarlikse opkoms en hergroei van kragtige lote sonder orde. So 'n gebeurtenis is nodig om 'n bos met takke van verskillende ouderdomme te vorm en om 'n eenvormige vrug deur die loop van die bos te verseker. Korrekte snoei, gekombineer met goeie plantinstandhouding, stimuleer die vorming van nuwe laterale, meer produktiewe takke met meer blomknoppies op die nulorde-takke. Die snoei is afhanklik van die eenvormige vorming van bessies, die toename in grootte en die toename in smaak.
Snoei van bosse begin vanaf die oomblik dat die plante op 'n permanente plek geplant word. Dit word uitgevoer om die balans tussen die bogrondse en wortelstelsels te herstel, om meer lote uit die ondergrondse deel van die bos te wek en hul groei te verbeter. Die geplante bos word op 'n hoogte van 10-15 cm (elke loot) gesny, en laat 3-4 goed ontwikkelde knoppe op die lote agter.
In die lente van volgende jaar begin die vorming van 'n bos, waarvoor alle klein lote, beskadigde en onderontwikkelde lote uitgesny word. Van die goed ontwikkelde lote van die nul-orde is daar 3-4 van die sterkste en mees geleë plekke oor. Skelettakke sal in die toekoms uit hierdie lote gevorm word. By variëteite wat swak lote vorm, word die takke van die skelet met 1 / 3-1 / 2 van die lengte verkort.
In goed vertakte variëteite moet die toppe van die lote nie afgesny word nie, met die uitsondering van diegene waarvan die punte swak ontwikkel of beskadig is. 'N Goed gevormde bos vir die 4-5de jaar na plant moet 15-20 skeltakke van verskillende ouderdomme hê - van nul af (en eenjariges word nog 1-2 gelaat en 4-5 jaar oud 1-2 minder), wat in die huidige jaar gevorm is, tot 4-5 jaar oud.
Vanaf die ouderdom van vyf jaar word daar jaarliks ​​gesnoei, ou, onproduktiewe takke uitgesny en vervang met nuwe takke - ou takke wat die bos verdik, word uit die vernuwingslote verwyder en gevryf. Met jaarlikse snoei word jong takke ook verwyder as hulle stukkend is of die groei van ander takke belemmer en hulle in die skadu stel. Alle lote van die zero-orde word uitgesny, en laat slegs 4-5 oor wat die beste is om die oue te vervang.
Van links, ouer takke, word die einddele met 'n verswakte groei soms afgesny tot die naaste, sterker groei, 'n sytak. Sulke snoei dra nie net by tot 'n toename in die lewensduur van die bos nie, maar ook tot die grootte van die bessies en 'n verbetering in hul smaak.
Gebruik hiervoor 'n vegetatiewe voortplantingsmetode - horisontale gelaagdheid en vergroeide steggies. Met hierdie metodes is dit nodig om vooraf goeie gesonde moederbosse voor te berei. Spesiale sorg word vir die bosse toegepas: hulle word bemes met verrotte mis of humus (15-20 kg per bos, afhangend van die vrugbaarheid van die grond). As daar geen organiese kunsmis is nie, kan dit vervang word met minerale kunsmis: (per 1 m 2 word 15-20 g ureum, 40-60 g superfosfaat, 15-20 g kaliumchloried ingebring).
Organiese kunsmis-, fosfor- en potas-kunsmis word in die herfs gebruik, stikstofkunsmis in die lente. Kunsmis is in die grond ingebed om die wortels nie te beskadig nie.
Reproduksie deur horisontale lae.
Reproduksie van aalbessies deur horisontale lae
In die vroeë lente word die moederbosse uitgedun: alle klein, beskadigde skadu-lote word uitgesny. Sodra die grond opwarm en los en los raak, word die lote gebuig en in vore van 5-8 cm diep gelê sodat dit oor die hele lengte styf teen die grond pas, en word dit met hout- of ysterknoppies vasgemaak. Dan word die loot wat horisontaal gelê word met grond besprinkel.
Dit is nodig om die grond los en klam genoeg te hou. Nuwe lote word gevorm uit die knoppe van die gelê lote. Sodra hulle 'n lengte van 6-8 cm bereik, word hulle gespuit. Na 15-20 dae word die heuning herhaal. By die tweede helling moet die gegroeide lote met grond bedek wees tot 'n hoogte van 8-10 cm. As dit nog lank nie gereën het nie, word dit voor die helling natgemaak met 4-5 emmers per bos. As u gelyktydig met water weer uithaal, kan u die plante voer met verdun met water verdun in 'n verhouding van 1: 5 of met gerookte mis (1:10). Die grond onder die moederbosse moet vry wees van onkruid, los en matig klam. Teen die herfs word 'n kragtige wortelstelsel op die begrawe lae gevorm. Hulle word van die moederbos geskei om op 'n permanente plek te plant.
Voortplanting deur vergroeide steggies.
Herfsplant van swartbessie steggies.
Bessies word in die herfs gesny - in die eerste helfte van September. Vir voortplanting deur vergroeide steggies in Maart-April word 'n eenjarige basale tak afgesny en vanaf sy middel (of in stukke gesny (steggies)) word 'n sny van 18-20 cm lank en 'n halwe sentimeter dik geneem. Die onderste sny van die sny moet skuins onder die knop wees. Dit sal dit makliker maak om die grond binne te plant tydens plant. Voordat dit geplant word, word die steggies in die sneeu geberg, bedek met saagsels of in die yskas, en word dit periodiek bevogtig. En as die grond 20 sentimeter ontdooi, word steggies geplant. Twee knoppies is bokant die grond, of net een. Dit is goed om die steggies met stimulante te behandel om wortelvorming te versnel.
Voortplanting van aalbessies deur vergroeide steggies.
Die steggies word in los, bevrugte grond geplant, waarin hulle goed wortel, en teen die herfs van volgende jaar vorm dit sterk plante. Dan word hulle op 'n permanente plek geplant.
Om baie groot bessies uit 'n klein area te kry, kan u 'n enkelstokbessie vorm. Geplaas op 1 m 2 3-4 sulke plante. Plant hulle op goed gegrawe grond, sonder om eers gate te maak, en sny dan die gronddeel af, soos hulle sê, vir omgekeerde groei, dit wil sê die hele geheel. Pas op vir hierdie plante in die somer. Laat elkeen van hulle net een, die sterkste loot, sny die res uit.
Teen die herfs sal bessies daarop ryp word. Volgende somer, doen dieselfde met die aalbessebos as in die vorige jaar: laat die beste lote van die opkomende lote, sny die res uit. Sny die laaste jaar se vertakte vrugte-loot vroeg in Augustus.
Beskerming teen plae en siektes.
Swartbessieplante word deur antraknose en terry aangetas. Plae kan hulle ook aansienlik beskadig, byvoorbeeld: aalbessenglas, niermyt, galmuggies, plantluise, blaarrolletjies, saagvlieë.
Rooi aalbessies is meer bestand teen plae en siektes as swartbessies.
Dit word aanbeveel om die lote wat jaarliks ​​deur hierdie plae beskadig word, uit te sny voordat dit blom. Tydens blom is dit maklik om plante op te merk wat siek is aan terry. Blomme op sulke takke met aparte blomblare, en nie die gewone klokkies nie. As die hele bos siek is, moet dit ontwortel word, met gedeeltelike skade, word die takke uitgesny.
Grawe in die bos tot 'n vlak diepte, terwyl die oppervlak van die grond rondom bedek moet wees met 'n laag deklaag (humus of mis).
Dit is nodig om die grond rondom die bosse minstens 2 of 3 keer elke 7 dae tot 6 tot 8 sentimeter te onkruid en los te maak. Om die aantal onkruid en losmaak te verminder, moet u die area met deklaag bedek.
Wanneer die plant blom (gewoonlik in Mei), moet u die blomme deeglik inspekteer. Enige dubbele blomme wat gevind word, moet verwyder word. As daar baie sulke blomme op die plant is, word dit opgegrawe en verbrand om verdere verspreiding van die terry te voorkom.
In die somer moet u die aalbessies betyds water gee. Hoe u hierdie gewas behoorlik kan natmaak, word hieronder uiteengesit. U moet die aalbessies ook betyds onkruid doen; u moet sorg dat die oppervlak van die terrein altyd skoon is. In die somer voed hulle die struike ook met organiese materiaal, wat saam met water moet uitgevoer word. Inspekteer die bosse gereeld en behandel dit met 'n toepaslike produk as plae of siektesimptome voorkom. Onthou egter dat u 20 dae voordat die vrugte ryp word, moet stop met die behandeling van die plant met chemikalieë, maar dit kan vervang word deur onskadelike volksmiddels. Die vrugte moet selektief gepluk word terwyl dit ryp word, terwyl die wit en rooi aalbessies met borsels afgeskeur word, en die swartbessies - deur die bessie.
As al die vrugte uit die bos versamel word, moet dit natgemaak word, waarna die grond losgemaak word. In die laaste dae van September word die struike met organiese materiaal en minerale kunsmis gevoer. En ook op hierdie tydstip word formatiewe en sanitêre snoei van struike uitgevoer. Op hierdie stadium word daar ook geplant en geproduseer van aalbessies. As daar baie min reën in die herfs is, sal die struike water nodig hê om water te laai. Dit moet ook behandel word om plae en patogene van verskillende siektes te voorkom, wat dikwels in die bas van die plant of in die boonste laag van die grond slaap.
As die aalbessies kragtig en gesond is, sal dit waarskynlik nie siek word nie, en plae sal dit ook omseil. Ten spyte hiervan beveel kundiges egter aan om nie sistematiese voorkomende behandelings te verwaarloos nie. Wat moet gebruik word om hierdie gewas te bespuit sodat dit gesond bly gedurende die seisoen? Onthou dat plae saam met die ontwaking van die ogies wakker word, asook patogene mikro-organismes wat gedurende die winter in die bas van die plant of in die boonste laag van die grond weggesteek het. Die eerste keer dat u die struik moet verwerk voordat die ogies swel, gebruik hiervoor 'n oplossing van een persent Bordeaux-mengsel, Karbofos of kopersulfaat. U kan hierdie middels vervang deur Nitrafen, terwyl dit onthou moet word dat dit nie net die bos nie, maar ook die oppervlak van die grond tydens die verwerking nodig is. Aan die einde van die groeiseisoen moet die perseel van plantreste en los blare skoongemaak word, aangesien plae en patogene baie daarvan hou om in die winter te slaap. Dan word die korente voorkomend behandel op dieselfde manier as hierbo beskryf.
As daar baie sneeu in die winter was, hoef die aalbessies in die lente dikwels nie natgemaak te word nie, want die grond bevat reeds 'n groot hoeveelheid vog nadat die sneeu gesmelt het. Na 'n winter met min sneeu in die lente, sal die plant stelselmatig natgemaak moet word. Tydens die vorming van eierstokke en die vulling van vrugte, veral in droë, sultige weer, moet die bosse ongeveer een keer elke 5 dae met louwarm water natgemaak word. Dit is nodig dat die grond nat word tot 'n diepte van 0,3 tot 0,4 m. In hierdie verband word 2-3 emmers water per 1 vierkante meter van die plot geneem.U moet water onder die plant gooi, maar sorg dat water nie op die blare en bessies kom nie. Ervare tuiniers beveel aan om besproeiingsareas rondom die bos te maak, wat beperk moet word tot 'n relatief hoë (ongeveer 15 sentimeter) roller wat van aarde gemaak is. As u wil, kan dit vervang word met sirkelvormige groewe waarvan die diepte 10-15 sentimeter moet wees, terwyl dit op 'n afstand van 0,3 tot 0,4 m vanaf die kroonprojeksie gemaak moet word. As daar 'n droogte in die herfs is, sal aartappelbosse water nodig hê om water te laai.
Wit en rooi aalbessies is minder veeleisend vir natmaak as swartbessies.
As al die nodige kunsmis tydens die plant in die gat ingebring is, kan die aalbessies vir 2 jaar nie gevoer word nie. Vanaf die derde jaar moet kunsmis stelselmatig op die grond toegedien word. Aan die begin van die lente word hierdie kultuur met stikstofbevattende kunsmis gevoer. Neem 40 tot 50 gram ureum om een ​​jong struik te voer. Vanaf die ouderdom van vier word 15 tot 20 gram ureum gebruik vir die voer van 1 bos, terwyl twee voedings uitgevoer word. In die herfs word 4-6 kg organiese materiaal (mis, hoendermis of kompos), 15 gram kaliumsulfaat en 50 gram superfosfaat in die grond onder die bos ingevoer. Hierdie voeding moet jaarliks ​​uitgevoer word.
Wat beveel kenners aan om korente te voer sodat dit bestand is teen siektes en plae, en ook 'n ryk oes lewer? Van Junie tot Julie is dit nodig om 3 blaarverbande te maak, gebruik die volgende voedingsmengsel: u moet 5 gram kaliummangaan, 3 gram boorsuur en 35 gram kopersulfaat neem, dit moet afsonderlik verdun word, en dan met 1 emmer water gemeng. Dit is nodig om die plant met 'n samestelling op 'n bewolkte dag of saans, wanneer die son sak, te bespuit, terwyl daar geen wind moet wees nie.
Om bessies van goeie gehalte te geniet, moet u die toepaslike verskeidenheid kies en optimale voorwaardes bied vir ontwikkeling. Swartbessies benodig vrugbare grond wat goed bevrug is. Dit groei die beste op grond wat wissel van klei tot sanderige klei, effens suur. Vir ligte gronde is ekstra water nodig.
Die werf moet sonnig wees, effens skaduwee, aangesien dit teen die wind beskerm word swartbessie is meer gevoelig vir ryp as sy neef rooi aalbes... Lente-ryp tydens blom van die bos kan die someroes aansienlik beïnvloed. Die versameling swartbessies, afhangend van die variëteit, vind einde Julie en Junie plaas.
Swartbessie , as gevolg van die vinnig groeiende proses, is dit beter om in die herfs (Oktober - November) te plant, sodat dit tyd het om wortel te skiet voor die winter. Ons plant altyd bossies 'n paar sentimeter dieper as wat hulle in die kwekery gegroei het. 'N Dieper plant maak dit makliker vir die wortels om meer water te verkry, en binnekort sal wortels op die begrawe prosesse verskyn, wat die hele wortelstelsel en sodoende die hele plant sal versterk.
Nadat u 'n aankoop gedoen het, moet u die toepaslike verskeidenheid kies en let op die gesondheid van die saailinge.
Die saailing moet ten minste drie takke hê en 'n goed ontwikkelde wortelstelsel.
Op die erwe word dit meestal langs die heining geplant. In beginsel is dit die beste om dit agtermekaar te plant, en dan word al die bessies terselfdertyd op die hele bos ryp.
Swartbessie word 2 meter hoogDaarom, vir behoorlike groei en ongehinderde bessiepluk, moet die afstand tussen die bosse ongeveer 2 m wees. Wanneer die bosse in verskeie radiusse geplant word, is die regte plek ongeveer 2,5 x 3,0 m.