Positiewe gedagtes en supervroue - Af - 2021
Positiewe gedagtes en supervroue
Na my mening is daar drie tipes mense wat hierdie positiewe gedagtes ondervind:
Diegene wat in hierdie goeie woorde glo, glo in God, met passie en toewyding, en wat gereeld publiseer, publiseer of kommentaar lewer op sulke beelde.
Diegene wat glo in hierdie goeie woorde, soms, wanneer dit hulle regmaak, of wanneer hulle 'n bietjie skop in die rug nodig het of om gerus te wees deur te lees dat alles goed sal wees.
Diegene wat nie regtig glo nie (lees glad nie) in hierdie goeie woorde en wat soms nie omgee nie (lees: baie).
Ek behoort gewoonlik aan die tweede groep. Ek het hierdie mini-motiverende toesprake in die verlede dikwels gehou, veral as ek 'n nuwe sport aangeskryf het en wou Rocky voel voor 'n geveg, gereed om mure en fart af te breek. monde. Of dat ek probeer het om 'n pyn van liefde te oorleef, of eerder moeilik om my op 'n ontslag te plaas.
LEES: 'n Advertensieveldtog wat die "foute" van vroue uitlig
Ek moet egter erken dat ek onlangs na Groep 3 gemigreer het. Hoekom? 'N Amalgaam van faktore. Ek is 'n akute siekte omdat hierdie beelde op alle sosiale netwerke vermeerder (ek het nie die handdoek weggegooi toe ek hulle op Facebook vermeerder het nie - glo dat die inspirerende aanhalings die uitnodigings is na Candy Geliefdes van 2016!). Miskien ook 'n bietjie omdat ons in die winterbuik is, die weer is grys en somber en ek wil net tot in die somer in my bed krul. Ontwaak my wanneer dit 30 grade is en die voëls sal terugkom van hul all-inclusive vakansie, maar jammer - jammer! - Moenie my daaraan herinner dat ek 'n menslike broodbrood het wat motivering en persoonlike prestasies ontbreek nie! En laastens, my rede # 1: Ek dink ons ​​begin baie, baie, veel te veel op die skouers.
Moet 'n ware #girlboss in die kantoor wees, klim die leer van die hiërargie in rekordtyd, wees lief vir bure, kollegas en werknemers, het net die regte hoeveelheid gesag en deernis, moenie huil nie / wees nie teleurgesteld / word uitgedaag / suig van moegheid in die openbaar (boek dit vir die klein toilet by 7e vloer, meisies!), het altyd 'n glimlag op jou gesig en werk hard en laat, elke dag.
Moet 'n # my kopie wees, koel en nie plat, beskikbaar, liefdevol en verstaanbaar nie, weet alles oor alles, maar moenie daaroor spog nie, weet hoe om deur sy kinders gerespekteer te word, moenie te veel oor sy nageslag praat teenoor sy ongetroude vriende nie en Jongleren tot perfeksie met sy professionele en persoonlike lewens.
Moet liefdevol wees, soet, snaaks, pret en veral nie mal nie (gaan gaan, ons uitroei die gewilde gedagte wat sê dat meisies almal mal is!), gee niks in ruil daarvoor nie, wees kalm en gevra in enige situasie, wees onafhanklik maar steeds daar vir die ander, om hom aan te moedig om hom te ondersteun, om hom te laat wierook om hom te verootmoedig.
En asof alles wat nie genoeg was nie, moet 'n #femmeaccomplie wees, wees nie bang vir enigiets nie, moenie die uitdagings wat die lewe in ons pad sit, vrees nie, wees altyd gereed om daarvoor te gaan, om te veg en te s bloei met die genade, vorm en skoonheid van Grace Kelly, oortref jouself 'n bietjie meer elke dag en probeer altyd altyd die beste weergawe van onsself te wees.
LEES: Ek pleit nie skuldig nie
Geen grap, ek is moeg net om dit te skryf. Kan ons 'n bietjie asemhaal? Leef op jou eie manier, op jou persoonlike spoed? Laat ruimte vir die onverwagte, die verlating, die nederlae, die mislukkings en die tydelike depressie? Kan ons dit wel sê, ons droom almal om te presteer in elk van die gebiede wat ons lewens uitmaak, maar dit is nie heeltemal realisties nie? Dat ons die reg het om te alle tye nie perfek te wees nie, om soms te wag en nie te bekommer oor die idee dat ons nie verbeter nie, daar nou , nou? Dat dit goed is om vyf boeke te neem, om nie twee weke in die gimnasium te wees nie, om te laat wees om die baba by die dagsorg op te haal, om die ma se verjaarsdag te vergeet. heuning!
Bo alles moet jy leer om jouself te vergewe, te kompromieer, om jouself te laat gaan en om foute te erken. "Die lewe is nie 'n lang mededinging met jouself nie, dit is 'n reeks op en af ​​waarmee iemand so menslik moontlik moet saamstel" (Joanie Pietracupa). Gaan nou die boodskap op 'n foto van 'n eensame kayaker op 'n groot, rustige meer!