Using a bar code scanner in .NET - CodeProject 9,878,412 members (44,856 online) Visit CodeProject.TV
4.76/5 - 25 votesμ 4.77, σa 0.87 [?]
.net barcode readerZacbr17 Sep '12 - 18:56 Re: .net barcode readerChad Z. Hower aka Kudzu18 Sep '12 - 2:44 Last Visit: 31 Dec '99 - 18:00 Last Update: 18 May '13 - 12:02Refresh1 Die helaasheid van die dinge deur Dimitri Verhulst: ’n boekresensie - Voertaal
Hierdie venynige blik op die Verhulst-familie van Reetveerdegem in Vlaandere is nie ver van dit wat die leser tot op daardie stadium in die roman sou kon afgelei het nie. Dit is die woorde van Dimmetrie se maat uit ’n hoër sosiale klas, eintlik die siening van dié se pa wat pas die vriendskap verbied het.
Dit dui trouens nog ’n fase aan in Dimmetrie, soms Kleintjie genoem, se geleidelike ontworsteling aan hierdie taai kultuur van die onderste deel van die Vlaamse arbeiderswêreld waarin hy gebore is.
Nostalgie word van die begin af deur siniese formulering beveg. Die karakter wat uiteindelik, byna terloops, as heldin van die sloppewyk na vore tree, is Dimmetrie se ouma, oor wie hy meld: “Hierdie vrou, dié verskrompelde en stinkende hopie, was my ouma. Maar as iemand my ma was, dan was dit sy.” In die loop van die vertelling is sy konstant lojaal teenoor haar seuns ondanks hul onverantwoordelike en rowwe leefstyl.
Dat sy in die geheim sou ingryp om Dimmetrie te red, kom daarom as byna terloopse, maar totale verrassing teen die einde. Teenoor haar as demente bejaarde wat waarskynlik niks meer verstaan nie, sit hy uiteindelik nog belydenisse en maak, verkeerdelik oortuig daarvan dat hy hiermee finaal afskeid aan die neem is. En sy: “Sy staar na my asof ek op die televisie is!”
Die leser verneem eers van die wakker kroegman Omer se plan vir ’n fietsren vir nakende deelnemers. Die stryd tussen voorstanders en teenstanders het met inmenging van die owerheid daarop uitgeloop dat deelnemers darem in onderbroeke gekleed was. Omer het dit nog opgevolg met ’n kompetisie vir die “wêreld-suiprekord”. Laasgenoemde het die Verhulst-broer Herman uiteindelik nie slegs die wêreldkampioenskap besorg nie, maar ook ’n langdurige hospitaalverblyf omdat hy direk na die stryd die snelweg op die verkeerde baan binnegejaag het.
Nogtans gryp die idee die jongste broer, Potrel, se verbeelding en kreatiwiteit aan. Hy ontwerp ’n meerdaagse drinkwedstryd op dieselfde basis as die Tour de France. Potrel word self deelnemer namens die familie. Die verloop word weergegee in die terme van ’n herkenbare joernalistieke kommentaar soos gebruiklik by hierdie soort wedrenne, iets wat in Vlaandere nie slegs ’n sportsoort is nie maar ’n belangrike kultuurverskynsel.
Terwyl ’n mens die boek as ’n familieroman kan lees, duik dieselfde sosiale kwessies op wat ons eie Jochem van Bruggen in die jare dertig van die vorige eeu in sy Ampie-trilogie aan Afrikaanse lesers voorgehou het. En etlike aspekte wat in die destydse Carnegieverslag oor die “armblanke”-probleemstudies identifiseer word, is hier herkenbaar. Dit sluit die neiging in van groepvorming en weerstand teen die deel van die samelewing en die owerheid wat opheffing en ontwikkeling voorstaan.
Die mate waarin oorerflikheid ’n rol speel, blyk onder meer wanneer Dimmetrie se opstêrse stadsniggie saam met hulle in ’n kroeg beland en haarself totaal onkapabel drink. En wanneer hy ten slotte met sy eie seuntjie van vyf by die ooms beland en die kind al gou die aanklank by hulle kry wat hy nie met sy pa het nie. Dit sluit taalgebruik in. Hul gebruik van dialek is deel van die groep se afsluitingmeganismes ten opsigte van die buitewêreld. Die ontmoeting laat die klein Joeri alreeds besluit om van “pis” eerder as “piepie” te praat en hy ken al opeens ’n vuil kroegliedjie. Dit nadat hy ook ’n gelukskind ten opsigte van die dobbelmasjien geblyk het.