Dit is ’n verhaal byna soos dié uit die drama How Stella Got Her Groove Back: Op ’n vroegwintersdag vroeër vanjaar het ’n Pretoriase weduwee (64) niksvermoedend die vriendskapversoek van ’n man drie dekades jonger as sy op Facebook aanvaar.
Want jy sien, wat op aarde staan tog in die pad van ’n pensionaris met nét ’n fiets om honderde kilometers vêr tot in die arms van haar jong minnaar te vlug van die bekende én die ellendes wat aan die meeste van haar portuurgroep bekend is?
As jy sý is, pak jy maar ’n handjie vol jare ná jou man se dood jou koffers en verruil die bekende vir die Rosestad – daar waar die jong knaap wat jou hart gesteel het sy lewe lank nog nooit belangstelling in sy eie portuurgroep getoon het nie en knus voel in die arms van ’n veel ouer vrou.
As jy boonop die groen lig van jou twee volwasse seuns (onderskeidelik 41 en 39 jaar oud) kry, pak jy selfs vinniger.
“Daarom het ek sommer met my eerste besoek aan hom geweet hy is die man vir my; basta met die ouderdom. Hy het daardie aand so mooi my hand sit en vashou toe hy vir ons gebid het. Ek het net geweet niks anders maak saak nie . . .”
Dit is so, erken Christiaan. Hy het ’n geskiedenis met vroue wat hom in die steek laat; daarom was Fransie se eerlikheid vir hom soos ’n vars bries.
“Ons aangetrokkenheid tot mekaar gaan eintlik daaroor dat ons albei kinders van God is. Ons het boonop albei sagte geaardhede en ons albei het vroeër in ons lewe baie seergekry; nou kan ons mekaar help heelmaak.
“In die jare voor my man aan kanker oorlede is, moes ek hom lank versorg. Ek het nie weer ’n ouer man gesoek nie – ek kon nie weer deur daardie trauma gaan om iemand te verloor of om iemand te versorg nie.
Fransie vertel sy het vrede oor haar verhouding met ’n jonger man omdat haar ontslape man voor sy dood aan haar gesê het sy moenie alleen oud word nie.
“Ek is nie ’n mens wat werklik op my eie kan funksioneer nie. Ek glo God het hom vir my gestuur; en dat ons ’n lank en gelukkige pad saam sal loop.”
Maar as jy op 64 jaar oud steeds daarin slaag om die koppe soos ’n 35-jarige te laat draai, is tyd mos die minste van jou bekommernisse . . .