13 Augustus 2012 – Kouevuur
13 Augustus 2012	Augustus 13, 2014 Son	Ja ma, dis al weer twee jaar. Ek gaan nie vandag vir jou fancy woorde skryf nie. Die seer is nou al hanteerbaar, die onthou raak nooit minder nie. Maar dis nou al ‘n mooi onthou. ‘n Onthou met ‘n lag en so nou en dan ‘n traan. En soms ‘n paar trane in die stort, soos vanoggend. Want dis al weer die dertiende. Soos ek gesê het, geen fancy woorde of gedigte vandag nie, net ‘n liedjie vir jou. Want saam met jou lag, het jy ons ook geleer van sing. Daar was altyd musiek. So laat daar musiek wees, waar jy is, vir nou en vir altyd. Love you to the moon and back.
Previous Post Agter elke mensNext Post Kopskuif oor kos
8 thoughts on “13 Augustus 2012”
scrapydo sê:	Augustus 14, 2014 om 9:22 vm	Wat salmens tog sonder sulke moeders maak. My moeder is 2006 reeds oorlede en met tye gesels ek nog met haar in my enigheid. Dis n deel van n mens se bestaan en sal bly voortbestaan
Antwoord	Son sê:	Augustus 14, 2014 om 9:34 vm	Ek praat ook nog baie met my ma, so in my kop. Veral as ek iets doen wat ek weet sy nou nie regtig sou goedkeur nie, of as ek iets beleef waaroor ek weet sy lekker sou gelag het. Dis haar lag, haar humorsin, wat ek die meeste mis.
Antwoord	scrapydo sê:	Augustus 14, 2014 om 9:47 vm	Ja, ds waar. Soos ek nou hier sit en vir jou skryf het ek so sterk gevoel van liefde vir haar .Wens ek kon haar nog n ekstra druk gee want sy het baie swaar gekry haar laaste jare en self laaste dae voor haar dood.
perdebytjie sê:	Augustus 13, 2014 om 10:53 nm	Jy laat my sommer verlang na my ma.Ons was so naby aan mekaar en sy is al elf jaar weg.Dankie vir die pragtige skrywe.Dis heerlik om hier te lees.
Antwoord	Son sê:	Augustus 14, 2014 om 8:39 vm	Dankie dat jy kom lees het 🙂
Antwoord	Skeletor sê:	Augustus 13, 2014 om 3:33 nm	Reblogged this on Skeletor's Journal of Evil and commented:
Om jou ma te verloor, los ‘n leemte wat net heeltemal anders is. Ek het al ooms, tannies, oupas en oumas en ‘n broer verloor. Maar jou ma?
Die pos het my laat onthou van ‘n baie spesiale dag wat ek en my ma en my einste oorlede boetie afgery het na Oupa en Ouma toe.
Daai jaar het ons iets gedoen wat ons nog nooit gedoen het nie: Gesing. Aai Aai die Witbors kraai, Suikerbossie… net wat ons kon.
Die ding wat dit vir my so besonders gemaak het, is dat my ma nie een was vir sulke geite nie. Maar daai dag het sy gesing. Lekker gesing.
Dankie Kouevuur. Hierdie pos van jou het my weer laat onthou…
Antwoord	Son sê:	Augustus 14, 2014 om 8:40 vm	Dankie Skeletor! Dis die klein onthoue wat mens treasure
Antwoord	Skeletor sê:	Augustus 14, 2014 om 9:26 vm	Dit is. Maar ek het rerig van daai dag vergeet. So sad as wat dit is!
Join 1 306 other followers
Op die Vuur	If you are white, you can never know what it’s like to be black
Sand tussen my tande gedagtes
Die Rooi Tas
Boek en asblik in een sin laat my hiperventileer
Laaste gedagtes vir 2016
Kommentaar	BB on If you are white, you can neve…Son on If you are white, you can neve…rondomtaliedraai on If you are white, you can neve…Henri on If you are white, you can neve…Ilse Watson on If you are white, you can neve…	Vader Tyd
In die as	Februarie 2017 (1)
Hier is al	287,817 deur die vuur
Die Lewe (104)
Sommer net (53)