'N Studie van die Universiteit van Alberta dui daarop dat die voordelige effekte van kaas dalk nie met vet verband hou nie, maar op 'n ander komponent, soos proteïen of kalsium. (Shutter)
Aan die een kant is kaas 'n uitstekende bron van minerale soos kalsium en magnesium, vitamiene A, B2 en B12, om nie te praat van 'n volledige proteïen nie.
Aan die ander kant, kaas is ook 'n belangrike bron van versadigde vet en natrium in ons dieet. Om die versadigde vetinname te verlaag, word soms verlaagde vetkaas soms aanbeveel om kardiovaskulêre siekte risiko te verlaag.
Ongelukkig is daar egter nou 'n groeiende bewyse dat mense wat baie kaas eet, het nie 'n hoër risiko van kardiovaskulêre siektes nie, insluitend Tipe 2-diabetes.
Ons navorsingspan aan die Universiteit van Alberta het die impak van beide verminderde en gereelde vet kaas op insulienweerstand in die liggame van pre-diabetiese rotte. Ons het bevind dat beide soorte kaas insulienweerstand verminder het, wat belangrik is om normale bloedsuikers te handhaaf.
Hoekom het ons rotte gebruik
Baie van die studies wat vroeër in die impak van kaas op kardiovaskulêre siekte (CVD) gedoen is, was waarnemings. Met ander woorde, navorsers bestudeer die gewone eetgedrag van groot getalle mense, gewoonlik vir jare, en korrel dus die hoeveelheid kaas (en ander suiwelkosse) wat geëet word met die ontwikkeling van CVD-risiko's, soos hoë cholesterol- of kransslagadersiekte .
Waarnemingstudies van menslike eetpatrone kan nie gebruik word om oorsaak te bepaal nie. (Shutter)
'N 2016-opname van gepubliseerde waarnemingsstudies het bevind dat kaas ook a het neutrale of voordelige effek op verskeie CVD risikofaktore
Hierdie studies is baie nuttig om tendense wat met gewone eetpatrone geassosieer word, vas te stel, maar hulle kan nie definitief sê dat 'n bepaalde kos veroorsaak of verhoed dat 'n spesifieke siekte voorkom nie.
Om oorsaak beter te verstaan, is studies wat die effekte van voedsel in 'n beheerde omgewing ondersoek, nuttig. Hierdie studies kan in mense uitgevoer word, maar daar is beperkings. So kan studies in laboratoriumdiere ook nuttig wees, veral in die verstaan ​​van biochemiese meganismes.
Kaas- en insulienweerstand
Insulien weerstand is 'n toestand wat algemeen ontwikkel met veroudering en vetsug, wat lei tot hoë bloedglukose, en risikofaktor van CVD en Type 2 diabetes.
Ons doel was om vergelyk hoe verteer verminderde versus gewone vetkaas-geaffekteerde insulienweerstand, en ondersoek biochemiese meganismes wat enige waargenome effekte kan verduidelik.
Ons het 'n ratmodel gebruik van insulienweerstand wat baie eienskappe met mense deel. Ons het die model geskep deur die rotte hoë hoeveelhede varkvet te voed. Na vier weke is die rotte verdeel in drie groepe: 1) -rette-dieet, 2) -vet-dieet en verlaagde-vet-cheddarkaas, 3) -vet-dieet en gereelde vet-cheddarkaas.
Al die diëte het dieselfde totale hoeveelheid vet gehad, net die bron daarvan het gewissel (vark versus kaas). Die rotte het hierdie diëte vir agt weke geëet.
Die interessantste bevinding in ons navorsing was dat beide verminderde en gereelde cheddarkaas insulienweerstand in die rotte verminder het. Dit dui daarop dat die voordelige effekte van kaas nie verband hou met die hoeveelheid vet nie, maar op 'n ander komponent, soos die proteïen of die kalsium.
Botter versus kaas
'N Paar nuwe studies in mense het verskyn in die literatuur sedert ons begin met ons studie. 'N Groep van Laval Universiteit en die Universiteit van Manitoba vergelyk die effekte van die eet van vette uit verskillende bronne by mans en vroue met abdominale vetsug.
Nog 'n studie het botter-, kaas-, olyfolie- en mielie-olie-dieet getoets en geen impak op insulienvlakke gehad nie. (Shutter)
Die dieet duur was vier weke en elke dieet is in al die deelnemers geassesseer. Botter-, kaas-, olyfolie- en mielie-olie diëte (32 persent kalorieë uit vet) is vergelyk met 'n hoër koolhidraat dieet (25 persent kalorieë uit vet).
Die navorsers het bloedglukose en insulienvlakke ondersoek (wat indirekte aanwysers van insulienweerstand is) en het geen effek van enige van die vette gevind nie. Die bloedmonsters is egter versamel nadat dit vasgemaak is, so die inligting oor bloedsuiker was onvolledig.
Nog 'n bestudeer wat vergelyk verminderde-tot-vet-kaas geen algemene verskille gevind op LDL-cholesterol eienskappe in mense met kardiovaskulêre siekte risikofaktore nie, maar het nie bloedsuikerverwante uitkomste ondersoek nie.
Verandering van bloedmetaboliete
In ons studie het ons ook ondersoek hoe metaboliete in die bloed verander het na kaasvoeding en het soortgelyke effekte in verminderde en gereelde vetkaas gevind.
Die veranderinge hou verband met 'n spesifieke soort molekule wat fosfolipiede genoem word, wat baie funksies in die liggaam het. Interessant genoeg is lae-sirkulerende fosfolipiede gekoppel aan diabetes en insulienweerstand by mense.
Die rotte wat op 'n varkvet gevoer word, het laer fosfolipiedvlakke. Dit is genormaliseer in die rotte wat kaas geëet het.
Ons is nou besig om hierdie lyn van navorsing te ondersoek - om te verstaan ​​hoe kaas fosfolipiedmetabolisme reguleer en hoe dit verband hou met insulienweerstand.
Catherine Chan, Professor, Landboulewe en Omgewingswetenskappe, Universiteit van Alberta
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Waarom Kaas kan help om jou bloedsuiker te beheer