Nuwe studies stel berading voor vir 'riskante' drinkers - Ander - 2022
Kort beradingsessies sal alkoholverbruik by riskante drinkers verminder, toon studies.
Nuwe studies toon dat 'riskante' drink- meer as vier drankies per dag vir mans en meer as drie drankies per dag vir vroue- verminder kan word met kort, gereelde beradingsessies. Die U.S. Preventive Services Task Force, 'n onafhanklike groep wat spesialiseer in voorkomende navorsing, het onlangs 10 afsonderlike studies gedoen wat die voordele van berading vir hierdie riskante drinkers ondersoek, wat volgens hulle ongeveer een uit elke drie individue in die Verenigde State insluit. Die groep het bevind dat deelnemers wat gedurende die jaar baie beradingsessies van tien tot vyftien minute gehad het, 12 persent meer geneig was om riskante drank in die daaropvolgende jaar op te gee. Die paneel het ook bepaal dat alkoholverbruik by pasiënte na berading van gemiddeld drie-en-twintig tot negentien drankies per week verminder is.
Alhoewel hulle saamstem dat die resultate nie aardskuddend is nie, meen die groep dat dit 'n nuwe stelsel van ondersoek vereis wat dokters in staat sal stel om individue te identifiseer wat tekens toon van riskante drank en om berading aan te moedig. Die hoop is dat, met 'n meer streng ondersoek, baie riskante drinkers matige voordele sal kry deur berading en leer om 'n gesonder drinkvlak te handhaaf. Swaarder drinkers kan egter nie dieselfde voordele kry as wat slegs riskante drinkers het nie, en dit kan selfs groter maatreëls verg om verbetering te sien, sê hulle.
Die konsep van hul voorstel is tans beskikbaar vir openbare kommentaar.
Die verbruik van soet drankies kan 'n groter risiko vir kolorektale kanker veroorsaak: bestudeer
As u 'n obsessie het met suikerversoete drankies, moet u twee keer dink voordat u dit gereeld drink.
'N Nuwe studie onder leiding van die Washington University School of Medicine het 'n verband gevind tussen die drink van suikerversoete drankies en 'n verhoogde risiko om kolorektale kanker by vroue onder die ouderdom van 50 te ontwikkel. ) en volwassenheid kan die risiko van siektes verhoog.
Die studie, gepubliseer in die tydskrif Gut, bied meer ondersteuning vir openbare gesondheidspogings wat mense aanmoedig om die hoeveelheid suiker wat hulle verbruik, te verminder.
"Kolorektale kanker by jonger volwassenes bly relatief skaars, maar die feit dat die tariewe die afgelope drie dekades toegeneem het - en ons verstaan ​​nie hoekom nie - is 'n groot bron van kommer oor die gesondheid en 'n prioriteit in die voorkoming van kanker," sê senior skrywer Yin Cao, ScD, 'n medeprofessor in chirurgie en medisyne in die Afdeling Openbare Gesondheidswetenskappe aan die Washington Universiteit.
"As gevolg van die toename in kolorektale kanker op jonger ouderdomme, het die gemiddelde ouderdom van kolorektale kankerdiagnose afgeneem van 72 jaar na 66 jaar. Hierdie kankers is meer gevorderd by die diagnose en het verskillende eienskappe in vergelyking met kankers van ouer bevolkings.
"Ons laboratorium word befonds deur die National Cancer Institute (NCI) en die National Comprehensive Cancer Network om risikofaktore, die molekulêre landskappe en presisie -siftingstrategieë vir hierdie kankers te identifiseer, sodat hulle vroeër opgespoor en selfs voorkom kan word," sê Cao, wat ook 'n meestersgraad in openbare gesondheid het.
"In vorige werk het ons getoon dat 'n swak dieetgehalte verband hou met 'n verhoogde risiko van vroeë kolorektale kankervoorlopers, maar ons het nie voorheen spesifieke voedingstowwe of voedsel ondersoek nie."
In vergelyking met vroue wat minder as een porsie 8-ounce per week suikerversoete drankies gedrink het, het diegene wat twee of meer porsies per dag gedrink het, net meer as twee keer die risiko om kolorektale kanker vroeg te ontwikkel, wat beteken dat dit gediagnoseer is voor die ouderdom van 50 .
Die navorsers het 'n toename in risiko van 16 persent vir elke porsie van 8 gram per dag bereken. En tussen die ouderdomme 13 en 18, 'n belangrike tyd vir groei en ontwikkeling, was elke daaglikse porsie gekoppel aan 'n verhoogde risiko van 32 % om uiteindelik kolorektale kanker voor die ouderdom van 50 te ontwikkel.
Suikerversoete drank word gekoppel aan metaboliese gesondheidsprobleme, soos tipe 2-diabetes en vetsug, ook by kinders. Maar minder is bekend of sulke hoë suiker drankies 'n rol kan speel in die toenemende voorkoms van kolorektale kanker by jonger mense. Soos die vroeë aanvang van kolorektale kanker, het die verbruik van sulke drankies die afgelope 20 jaar toegeneem, met die hoogste verbruiksvlak onder tieners en jong volwassenes tussen 20 en 34 jaar.
Die navorsers ontleed data van die Nurses 'Health Study II, 'n groot bevolkingsstudie wat die gesondheid van byna 116 500 vroulike verpleegsters van 1991 tot 2015 opgespoor het. Elke vier jaar het deelnemers opnames beantwoord wat vrae oor dieet insluit, insluitend die tipes en beraamde hoeveelhede drank wat hulle gedrink het.
Van die totale deelnemers is meer as 41 000 ook gevra om hul drankgewoontes tydens hul adolessensie te herroep.
Die navorsers het 109 diagnoses van vroeë aansteeklike kolorektale kanker onder die byna 116 500 deelnemers geïdentifiseer.
"Ten spyte van die klein aantal gevalle, is daar steeds 'n sterk sein dat suikerinname, veral in die vroeë lewe, 'n rol speel om die risiko van kolorektale kanker by volwassenes voor die ouderdom van 50 te verhoog," sê Cao, ook 'n navorsingslid van Siteman Cancer Center.
'Hierdie studie, gekombineer met ons vorige werk wat vetsug en metaboliese toestande verbind met 'n hoër risiko vir kolorektale kanker vroeg, dui daarop dat metaboliese probleme, soos insulienweerstand, 'n belangrike rol kan speel in die ontwikkeling van hierdie kanker by jonger volwassenes. "
Met die toenemende tariewe in gedagte, het die Amerikaanse Kankervereniging onlangs die aanbevole ouderdom vir 'n eerste ondersoek -kolonoskopie tot 45 verlaag, van die voorheen aanbevole ouderdom 50 vir mense met 'n gemiddelde risiko. Diegene met addisionele risikofaktore, soos 'n familiegeskiedenis van die siekte, moet volgens die riglyne selfs vroeër begin.
Aangesien die studie slegs vroulike verpleegsters insluit, waarvan die meeste wit was, is meer werk nodig om hierdie verband by mense van meer uiteenlopende rasse, etnisiteite en geslagte te ondersoek.
Terwyl suikerversoete drankies gekoppel was aan 'n verhoogde risiko van kolorektale kanker, het sommige ander drankies-insluitend melk en koffie-'n verminderde risiko in verband gebring.
Hierdie waarnemingsstudie kan nie aantoon dat die drink van soet drank hierdie tipe kanker veroorsaak of dat die drink van melk of koffie beskermend is nie, maar die navorsers het gesê dat die vervanging van versoete drankies met onversoete drankies, soos melk en koffie, 'n beter keuse is vir lang term gesondheid.
"Gegewe hierdie gegewens, beveel ons aan dat mense suikerversoete drankies vermy en eerder drankies soos melk en koffie sonder versoeters kies," het Cao gesê.
Hierdie storie is gepubliseer uit 'n draadagentvoer sonder om die teks aan te pas. Net die opskrif is verander.
Riskante drinkers en die web: 'n RCT-studie in die streek Friuli-Venezia Giulia. (EFAR-FVG)
Die projek het ten doel om 'n nuwe benadering tot riskante drinkers te ontwikkel deur 'n vergemaklikde toegang tot die webwerf te bied en 'n plaaslike geïntegreerde ondersteuningsnetwerk te skep.
1) 'n Nie-minderwaardigheids-gerandomiseerde gekontroleerde studie sal uitgevoer word om die hipotese te toets dat: 'n Kort ingryping vir riskante drinkers wat in die primêre sorg gelewer word deur vergemaklikde toegang tot 'n alkoholverminderingswebwerf, 'n nie-minderwaardige uitkoms het wat kort ingryping van aangesig tot aangesig het.
Oormatige drink Gedrags-: Webondersteunde kort motiveringsonderhoud oor riskante drinkgedrag Gedrag: van aangesig tot aangesig Nie van toepassing nie
Skadelike alkoholgebruik is nie net 'n Italiaanse probleem nie, maar 'n groot las op mense se gesondheid. Risiko-gedrag en sosio-ekonomiese toestande is nou verbind en dus neem alkoholverwante probleme aansienlik toe tydens kritieke ekonomiese periodes, soos hierdie.
Sifting en kort ingryping is 'n baie effektiewe metode om riskante mense op primêre sorgvlak te ondersoek en te raadpleeg, maar huisartse en ander gesondheidswerkers gebruik dit egter nie.
Dit is hoofsaaklik te wyte aan die feit dat die Nasionale Gesondheidsdienste dit by finansiële ooreenkomste vir vergoeding moet insluit of ander aansporings moet aanneem wat in hierdie kritieke periode moeilik in ag geneem kan word.
Wat is die alternatiewe? Gebruik bestaande hulpbronne om 'n ander benadering voor te berei sonder om dit te betaal: die internet en die plaaslike gemeenskappe.
Rekenaars is in byna elke huis, en indien nie, kan die plaaslike gemeenskap dit in biblioteke of sosiale sentrums gebruik.
Rekenaars word beslis deur jongmense gebruik, en jongmense is die eerstes wat aan riskante alkoholgebruik ly. Ouer mense gebruik dit meer en meer, miskien net om op die internet te navigeer, maar as dit nie die geval is nie, kan die algemene praktisyns dit vergemaklik.
Soos voorheen gesê, bestaan ​​daar geen wetenskaplike bewyse oor die doeltreffendheid daarvan ten opsigte van die huisdokters se werk nie. Om hierdie rede het ons besluit om die doeltreffendheid van 'n webgebaseerde "kort intervensie" te vergelyk met 'n kort ingryping van aangesig tot aangesig deur algemene praktisyns.
Ons wil graag sien of 'n webgebaseerde benadering ten minste so goed is as nie, of nie minderwaardig is as die praktyk van huisartse nie.
Hierdie projek kan 'n belangrike impak op streeks- en nasionale vlak hê. Dit kan die beginpunt wees van 'n ander manier om alkoholverwante gesondheidsdienste te bied deur gebruik te maak van die nuutste werkinstrumente, soos slimfone of iPads, 'n ander rol aan die huisartse te gee en die optrede van plaaslike sosiale dienste te verbeter.
Die werk van algemene praktisyns kan ook baat vind, en meer integrasie met die territoriale dienste kan tot groter sigbaarheid van plaaslike owerhede lei.
Die toesig van nasionale en internasionale kundiges op hoë vlak verseker die projek 'n uitstaande kwaliteit en die moontlikheid dat die resultate daarvan in die nasionale of internasionale riglyne vir alkoholverwante dienste in die primêre sorg ingesluit kan word.
Hierdie studie is deel van 'n breër gemeenskapsprogram wat daarop gemik is om huisartse en plaaslike owerhede te betrek vir die uitvoering daarvan, waarvan die doelwitte buite die omvang van hierdie RCT val.
Werklike inskrywing: 674 deelnemers
Primêre doel: Navorsing oor gesondheidsdienste
Amptelike titel: Optimalisering en integrasie van die aflewering van primêre sorgdienste vir riskante drinkers in die streek Friuli-Venezia Giulia
Begindatum vir werklike studie: 1 Desember 2012
Werklike primêre voltooiingsdatum: 30 Desember 2015
Werklike voltooiingsdatum vir studie: 30 Desember 2015
'N Spesifieke webwerf vir ewekansigheid en riskante advies oor alkoholverbruik word deur die toets getoets en geskep. Die riskante drinkers wat aan hierdie groep toegewys is, sal 'n kort, motiverende onderhoud op die internet ontvang.
Hulle sal eers geëvalueer word op die riskante alkoholverbruik en lewensgehalte (OUDIT en EQ5D). Persoonlike gesondheidstatus word ook met 'n Likert -skaal beoordeel. Kort ingryping sal toegedien word na 'n konstante aantal webblaaie waarin kort motiveringsonderhoud gerapporteer word.
Dokters moet volwassenes ondersoek vir drankmisbruik, sê die Amerikaanse paneel
Maandag, 24 September (HealthDay News) - 'n Adviespaneel van die Amerikaanse regering beveel aan dat dokters in die primêre sorg pasiënte uitvra oor hul drinkgewoontes en berading gee aan diegene wat alkohol misbruik.
Die Task Force van die Voorkomende Dienste van die VSA het bevind dat sifting en ingryping volwassenes van 18 jaar en ouer wat meer drink as die aanbevole hoeveelheid alkohol kan verminder, kan help. Die paneel het egter tot die gevolgtrekking gekom dat daar nie genoeg navorsing is oor mense onder 18 om voor of teen screening en berading aan te beveel nie.
Die paneel beveel ook aan dat swanger vroue ondersoek en ingryp, hoewel die bewyse vir effektiwiteit in hierdie groep minder sterk was as vir die algemene bevolking van volwassenes.
Die konsepaanbevelings wat Maandag bekend gemaak is, weerspieël die taakgroep se riglyne van 2004 oor alkoholondersoek.
"Die oorhoofse boodskap is dieselfde as destyds. Ten minste in die volwasse bevolking toon die bewyse dat dokters mans en vroue wat drink op 'n manier wat nie gesond is nie, kan help om die gewoontes te verander," het dr. Michael LeFevre gesê. , mede-ondervoorsitter van die taakspan.
Na raming gebruik 30 persent van die mense in die Verenigde State alkohol. Alkoholmisbruik, insluitend drank en alkoholafhanklikheid, is die derde grootste oorsaak van voorkombare sterftes in die land.
Die Amerikaanse nasionale instituut vir alkoholmisbruik en alkoholisme beveel aan dat vroue en mense ouer as 65 nie meer as drie alkoholiese drankies per dag en nie meer as sewe drankies per week drink nie, en dat mans hul verbruik beperk tot vier alkoholiese drankies per dag en 14 drankies per week.
'My indruk is dat meer dokters in die primêre sorg ondersoek [vir alkoholmisbruik] as in 2004,' het LeFevre gesê. Die mate van misbruik en afhanklikheid is egter ongeveer dieselfde as agt jaar gelede, het LeFevre, direkteur van kliniese dienste aan die University of Missouri School of Medicine, in Columbia bygevoeg.
Vir die huidige aanbevelings het die taakspan gekyk na 'n analise van 23 studies wat tussen 1985 en 2012 gepubliseer is oor siftings- en gedragsberadingsintervensies onder mense wat alkohol misbruik. Die ontleding verskyn aanlyn 25 September in die Annale van Interne Geneeskunde.
Onder die sterkste bewyse was studies wat bevind het dat volwassenes 'n jaar na berading 3,6 minder drankies per week gedrink het, en dat 12 persent minder volwassenes 'n jaar na die ingryping 'n sterk drinkperiode aangemeld het.
'Alhoewel ons relatief seker is dat daar voordeel is, is die gedragsveranderinge nie so dramaties as wat u kan hoop nie,' het LeFevre gesê. Daar is ook geen duidelike verband tussen verminderde verbruik en verbeterde gesondheid nie, het hy bygevoeg.
Die ontleding het geen verskil gevind in die persentasie siektes of sterftes onder volwassenes wat ondersoek en ingryping ontvang het nie, hoewel sommige studies bevind het dat riskante drinkers wat berading gekry het, minder tyd in die hospitaal spandeer het.
Dr Domenic Ciraulo, hoof-psigiater van die Boston Medical Center wat nie by die huidige aanbevelings betrokke was nie, het gesê dat hy heeltemal saamstem met die bevindinge van die taakspan.
Alhoewel baie dokters in die primêre sorg reeds 'n alkoholondersoek doen, hang die akkuraatheid daarvan af van die persoon wat die toets aflê en die tipe toets, het Ciraulo gesê.
Een van die toetse wat die taakspan aanbeveel, genaamd AUDIT, behels 10 meerkeusevrae oor alkoholverbruik en neem twee tot vyf minute om te voltooi.
'Dit kan op papier of rekenaar gegee word, en in die regte omgewing kan [dokters] redelik betroubare resultate kry,' het Ciraulo gesê.
Die taakspan beveel ook aan om 'n enkele vraag te ondersoek: hoeveel keer in die afgelope jaar het u vyf of meer drankies per dag gedrink? Baie besige klinici gebruik dit, het LeFevre gesê.
Maar hierdie vrae kan nie regtig 'n onderskeid maak tussen die af en toe binge drinker en mense wat aan alkohol verslaaf is nie, sodat almal in berading beland, het LeFevre gesê.
Anders as om gereeld drank te drink, sal mense wat aan alkohol verslaaf is, meer en langer terapie benodig, het Ciraulo gesê. En dit maak nie saak waar 'n pasiënt op die spektrum val nie, en sorg dat die dokter of verpleegster of berader wat die ingryping doen, goed opgelei is en die regte persoonlikheid het, is die sleutel, het Ciraulo bygevoeg.
Die taakspan het bevind dat die mees effektiewe hoeveelheid berading vir mense wat riskante drink, verskeie sessies tussen ses en 15 minute elk is, terwyl enkele besoeke onder vyf minute minder effektief is.
Alhoewel die paneel verskillende soorte berading nagegaan het, insluitend streshantering en aksieplanne, het dit nie spesifieke aanbevelings gemaak nie.
Die taakspan sal tot 22 Oktober kommentaar oor die aanbevelings aanvaar.
Nuwe studie sê dat wyn u risiko vir hierdie gesondheidstoestand kan verminder namate u ouer word
Sterkte om nuwe rooi te probeer! Ons het almal gehoor dat daar bewys is dat rooiwyn 'n voordeel inhou as dit die risiko van 'n hartaanval verminder. Maar vandag soek navorsers 'n nuwe rede om met 'n bietjie vino op jou gesondheid te rooster.
'N Nuwe studie in die Verenigde Koninkryk-en die grootste ooit in sy soort-het bevind dat die regte hoeveelheid rooiwyn kan help om katarakte te voorkom-'n oogtoestand wat die meerderheid mense aantas en in toenemende mate toeneem.
U oë mislei u nie: die studie wat vandag in die tydskrif gepubliseer is Oogheelkunde (die amptelike mediese publikasie van The American Academy of Ophthalmology), ontleed die gerapporteerde leefstylgewoontes van 490,000 deelnemers. Die navorsers het tot die gevolgtrekking gekom dat rooiwyn, danksy sy besondere antioksidante, die sterkste beskermende effek lewer, met 14% minder katarakoperasie.
Witwyn- en sjampanjedrinkers het ook 'n laer risiko van 10%, terwyl aanhangers van bier en sterk drank 'n daling van die risiko met 13% en 14% laer risiko sien.
Hoofskrywer Sharon Chua, M.D., het tot die gevolgtrekking gekom dat die oë na verloop van tyd skade sien as gevolg van 'oksidatiewe stres tydens veroudering'. Sy vervolg: "Die feit dat ons bevindings veral by wyndrinkers duidelik was, dui moontlik op 'n beskermende rol van polifenol -antioksidante, wat veral in rooiwyn voorkom."
Die akademie beskryf katarakte as 'n toestand waarin proteïene in die ooglens afbreek, wat veroorsaak dat lig breek en ons visie minder duidelik maak.
Navorsing dui daarop dat katarakte ongeveer 40 jaar oud is. Die voorkoms van katarakte wissel tussen rasse en etnisiteite, maar daar is 'n paar bevolkings vir wie die National Institute of Health dit twee keer (vir Kaukasiërs) tot vyf keer (vir Spaanse Amerikaners) sal toeneem ) in die volgende 30 jaar.
Dit gesê, die studie het ook bevind dat daaglikse of byna daaglikse biere en sterk drankies geen risiko vir katarak verminder nie. In die algemeen, ongeag die tipe drank, het mense wat daagliks of naby dit alkohol gedrink het, ongeveer 6% groter risiko vir katarakoperasies in vergelyking met matige drinkers.
Meer effektiewe ingrypings
Tot aan die einde van die negentigerjare het die meeste kolleges en universiteite riskante drank vanuit 'n eenvormige perspektief benader. Kampuswye bewusmakingsveldtogte en opvoedkundige sessies tydens eerstejaarsoriëntasie was gewild, maar ondoeltreffend, het die NIAAA Task Force on College Drinking in 2002 gevind.
Dit het in 1999 verander toe wyle sielkundige Alan Marlatt, PhD, van die Universiteit van Washington, en sy span Brief Alcohol Screening and Intervention for College Students, of BASICS, bekend gestel het. Die ingryping word in verskillende vorme deur kolleges landwyd gebruik wanneer studente vir primêre sorg of geestesgesondheidsdienste inkom of na 'n alkoholverwante oortreding verwys word.BASICS gee studente persoonlike terugvoer oor hul drinkgedrag, insluitend om te vergelyk hoeveel hulle drink met hoeveel die gemiddelde student op hul kampus drink. Die intervensie maak ook gebruik van motiverende onderhoude deur studente oop, nie-veroordelende vrae te vra om drankgedrag te ondersoek en motivering vir verandering te genereer. Uiteindelik bied dit individuele strategieë - soos om ys in drankies te gooi of 'n aangewese bestuurder toe te wys - om studente te help om op minder riskante maniere te drink. Daar is bewys dat die metode die hoeveelheid studente wat drink, verminder en die verwante negatiewe gevolge tot vier jaar verlaag, voldoen aan die hoogste standaarde van NIAAA vir bewysgebaseerde kollege-drinkintervensies (American Journal of Public Health, 2001).
Maar BASICS werk nie vir elke student nie. Mense met hoë sosiale angs word byvoorbeeld nie maklik beïnvloed deur die idee dat hulle te veel skat nie. Dit kan hulle minder ontvanklik maak vir die 'normcorrectie' komponent van BASICS, 'n studie in 2012 in Sielkunde van verslawende gedrag vind. Ongeveer 'n derde van die studente wat die ingryping ontvang, verander nie hul drinkgewoontes nie. Nog 'n nadeel van die ingryping is personeel: Die tradisionele metode verg een of twee sessies van 50 minute met 'n opgeleide fasiliteerder, wat dikwels 'n geestesgesondheidswerker is.
Daarom eksperimenteer baie sielkundiges met variasies van BASICS, soos deur dit in 'n webgebaseerde formaat aan te bied of deur opgeleide eweknieë aangebied, eerder as deur geestesgesondheidswerkers. Navorsers kyk ook na maniere om die intervensie te verkort: 'n 2013 -studie in Verslawende gedrag deur Larimer en kollegas gevind dat 'n 10-minute weergawe van BASICS net so effektief was as 'n 50-minute weergawe.
Larimer sê die verkorting van die intervensie deur uit die individuele komponente te kies en te kies-naamlik die deel wat studente se wanpersepsies van kampusnorme regstel en die een wat strategieë bied vir veiliger drink-kan genoeg wees om effekte op kort termyn te veroorsaak en om te werk vir studente met 'n laer risiko. 'Die meer omvattende ingrypings kan dan langdurige gevolge hê,' vermoed sy, maar sy sê dat meer navorsing nodig is om te onderskei watter variasies vir wie werk.
Daar is ook bewyse dat studente die intervensies net so effektief kan lewer as professionele persone in geestesgesondheid. In een studie het Larimer en kollegas 'n BASICS-agtige intervensie aan 12 broederskap gelewer, wat wisselende terugvoer gegee het-óf 'n eweknie-onderhoudvoerder óf 'n professionele navorsingspersoneel. Hulle het bevind dat beide groepe hul alkoholinname aansienlik verminder het in vergelyking met kontroles (Journal of Alcohol Studies, 2001). 'N Ander studie onder leiding van Fromme, wat gekyk het na eweknieë en professionele verskaffers wat aan die hoof was van 'n' lewenstylbestuurskursus 'vir alkoholvoorkoming vir universiteitstudente, het soortgelyke uitkomste gevind (Journal of Consulting and Clinical Psychology, 2004).
Maar die navorsing bied voorbehoude, sê die sielkundige Maria Dolores Cimini van die Universiteit van Albany, PhD, wat die effektiwiteit van eweknie-fasiliteerders ondersoek het deur 'n studie van vyf jaar wat befonds is deur 'n NIAAA Rapid Response to College Drinking Problems-toekenning en gemengde resultate behaal het. "Studente kan hierdie intervensies lewer, maar hulle moet goed opgelei wees en onder streng toesig wees," sê sy (Journal of Studies on Alcohol and Drugs, 2009).
Waxman, wat opgelei is as 'n portuurfasiliteerder by Albany's Counselling Center gedurende sy tweede jaar, het gesê dat sy pogings vrugte afwerp onder die eweknieë waarmee hy ingegryp het. 'As u iemand het met wie u kan skakel ... sê:' Dit is die werklikheid ', verander dit werklik gedrag,' sê hy.
Nuwe studies stel berading voor vir 'riskante' drinkers - resepte
Frederic C. Blow, Ph.D., is 'n medeprofessor en senior mede -navorsingswetenskaplike in die Departement Psigiatrie, Universiteit van Michigan, Ann Arbor, Michigan, en direkteur, Departement van Veterane Sake National Serious Mental Illness Treatment Research and Evaluation Center , Ann Arbor, Michigan.
Kristen Lawton Barry, Ph.D., is 'n senior mede -navorsingswetenskaplike in die Departement Psigiatrie, Universiteit van Michigan, Ann Arbor, Michigan, en mede -direkteur, Departement van Veterane Sake National Serious Mental Illness Treatment Research and Evaluation Center, Ann Arbor , Michigan.
Ouer vroue loop veral 'n risiko vir alkoholprobleme omdat hulle meer geneig is as mans om hul eggenote te oorleef en ander verliese in die gesig staar wat tot eensaamheid en depressie kan lei. Fisiologies loop vroue ook 'n groter risiko vir alkoholprobleme as hulle ouer word. As gevolg van hierdie risiko's, is die aanbevelings vir alkoholgebruik vir ouer vroue oor die algemeen laer as dié wat vir ouer mans en jonger vroue gestel word. Sifting en kort ingryping kan veral nuttig wees om alkoholprobleme by ouer vroue te verminder. Alhoewel kort intervensienavorsing met hierdie populasie beperk is, is die bevindings belowend. Sleutelwoorde: alkoholgebruiksversteuring by bejaardes vroulike risikofaktore beskermingsfaktore voorkoms identifikasie en screening vir AODD (alkohol en ander dwelmafwykings) kort intervensie voorkomingsdoelwitte behandelingsmetode behandeling uitkoms aanbevelings of riglyne
Die groei in die aantal mense van 60 jaar en ouer sal 'n stygende toename in die bedrag en koste van primêre en spesiale sorg vir hierdie groep meebring. In 1990 het diegene ouer as 65 jaar teen 2030 13 persent van die Amerikaanse bevolking uitgemaak, en ouer volwassenes sal na verwagting 22 persent van die bevolking uitmaak (U.S. Bureau of the Census 1996). Gemeenskapsopnames het geraam dat die voorkoms van probleemdrink onder ouer volwassenes tussen 1 persent en 15 persent kan wees (Adams et al. 1996 Fleming et al. 1999 Moore et al. 1999). Onder ouer vroue wissel die voorkoms van alkoholmisbruik van minder as 1 persent tot 8 persent in hierdie studies. Namate die bevolking van 60 jaar en ouer toeneem, kan die tempo van alkoholprobleme in hierdie ouderdomsgroep ook toeneem. Pogings vir vroeë opsporing deur verskaffers van gesondheidsorg kan egter help om die voorkoms van alkoholprobleme te beperk en die algemene gesondheid by ouer volwassenes te verbeter.
Baie van die akute en chroniese mediese en psigiatriese toestande wat lei tot hoë gebruik van gesondheidsorg deur ouer mense word beïnvloed deur die gebruik van alkohol. Hierdie toestande sluit in skadelike medikasie -interaksies, besering, depressie, geheue probleme, lewersiekte, kardiovaskulêre siektes, kognitiewe veranderinge en slaapprobleme (Gambert en Katsoyannis 1995). Thomas en Rockwood (2001) het byvoorbeeld gevind dat die voorkoms van alle vorme van demensie (met die uitsondering van Alzheimer se siekte) hoër was in 'n steekproef van 2,873 mense van 65 jaar en ouer met definitiewe of twyfelagtige alkoholmisbruik 1 in vergelyking met dié wat nie alkohol misbruik het nie. (1 Gebaseer op onderhoudsresultate en kriteria uit die Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Vierde uitgawe (DSM –IV) (American Psychiatric Association 1994).) Op 18 maande na die beginpunt was die sterftesyfer van alle oorsake in hierdie steekproef hoër onder die met definitiewe mishandeling (14,8 persent) of twyfelagtige mishandeling (20 persent) as onder diegene met geen geskiedenis van alkoholmisbruik nie (11,5 persent). Die risiko vir negatiewe alkohol- en gesondheidsgevolge wat verband hou met die gesondheid is groter vir ouer vroue as vir ouer mans met dieselfde hoeveelhede alkohol.
Navorsers het onlangs aanbeveel dat sifting en intervensies wat op lewenstylfaktore, insluitend die gebruik van alkohol, gefokus is, die mees geskikte manier is om gesondheidsuitkomste te maksimeer en die koste van gesondheidsorg onder ouer volwassenes te verminder (Blow 1998 Barry et al. 2001). Byvoorbeeld, primêre gesondheidsorgverskaffers kan pasiënte op alkoholprobleme ondersoek en kort tussenkoms bied en#82125 – tot 15 – 8211 sessies met inligting en advies oor die risiko's van drink en hoe om drank te verminder — om te voorkom dat risiko -drinkers ontwikkel alkohol probleme. In gerandomiseerde kliniese proewe is gevind dat vroue die meeste baat by kort ingrepe (Fleming et al. 1997, 1999).
Hierdie artikel ondersoek alkoholgebruik onder ouer vroue, verwante risikofaktore en voordelige gevolge, siftingsmetodes om alkoholprobleme in hierdie bevolking op te spoor, en behandelings- en voorkomingsbenaderings.
OUERE VROUE HET RISIKO'S VIR ALKOHOLPROBLEME VERHOG
Ouer vroue het geneig om langer lewensverwagtinge te hê en langer alleen te bly as mans, en hulle is minder geneig om finansieel onafhanklik te wees as mans in dieselfde ouderdomsgroep. Hierdie fisiese, sosiale en sielkundige faktore word soms geassosieer met die risiko om alkohol te drink tydens volwassenheid, en dit is veral relevant vir ouer vroue.
Ouer vroue het groot fisieke risikofaktore wat hulle veral vatbaar maak vir die negatiewe gevolge van verhoogde alkoholverbruik (Blow 1998). Vroue van alle ouderdomme het minder spiermassa as mans, wat hulle meer vatbaar maak vir die gevolge van alkohol. Daarbenewens is daar 'n ouderdomsverwante afname in maer liggaamsmassa versus totale vetvolume, en die gevolglike afname in totale liggaamsmassa verhoog die totale verspreiding van alkohol en ander gemoedstoestande en verander chemikalieë in die liggaam. Beide mans en vroue ervaar verliese in spiermassa namate hulle ouer word, maar vroue het tydens hul volwassenheid minder spiermassa as mans en is dus minder in staat om alkohol deur hul lewens te metaboliseer, insluitend in ouer volwassenheid (sien Blow 1998 vir verdere inligting ). Lewersensieme wat alkohol en sekere ander middels metaboliseer, word met die ouderdom minder doeltreffend, en die sensitiwiteit van die sentrale senuweestelsel neem met ouderdom toe vir beide geslagte. Kortom, in vergelyking met jonger volwassenes en met ouer mans, het ouer vroue 'n groter sensitiwiteit vir alkohol.
Ouer vroue het ook 'n groter reaksie op meer as die toonbank- en voorskrifmedisyne (Smith 1995 Vestal et al. 1977 Blow 1998). Die gebruik en misbruik van alkohol en voorskrifmedisyne is dus veral riskant vir vroue namate hulle ouer word weens hul spesifieke kwesbaarhede ten opsigte van sensitiwiteit vir alkohol en medisyne. Vir die meeste pasiënte kan enige alkoholverbruik tesame met die gebruik van spesifieke voorskrifmedisyne of voorskrifmedisyne 'n probleem wees. Byvoorbeeld, die kombinasie van alkohol met psigo -aktiewe medisyne soos bensodiasepiene, barbiturate en antidepressante kan veral problematies wees vir hierdie bevolking. Ouer vroue is meer geneig as ouer mans om veral voorskrifte vir bensodiasepiene te ontvang, en is dus meer geneig tot probleme wat verband hou met die interaksie van hierdie medisyne met alkohol (sien Blow 1998 vir verdere bespreking). Daar is min inligting beskikbaar oor die voorkoms van alkohol en medikasie by ouer mense. Hierdie gebied benodig meer studie.
Omdat ouer vroue oor die algemeen minder drink as ouer mans of hulle onthou van alkohol, is dit minder waarskynlik dat gesondheidsorgverskaffers die risiko van drank- en alkoholprobleme in hierdie bevolking herken. Boonop soek min bejaarde vroue wat alkohol misbruik hulp in gespesialiseerde verslawingsbehandelings. Hierdie probleme belemmer effektiewe ingrypings wat die lewensgehalte van ouer vroue wat op riskante vlakke drink, kan verbeter.
Die volgende afdelings ondersoek eers die voorkoms van probleemdrank by ouer vroue en kyk dan na die risiko's en voordele verbonde aan alkoholgebruik onder ouer vroue. Die artikel word afgesluit met 'n bespreking van sifting en intervensies vir hierdie bevolking.
VOORKOMING VAN DIE PROBLEEM
Soos hierbo genoem, het gemeenskapsopnames geraam dat die risiko van drank tussen 1 persent en 15 persent onder ouer volwassenes wissel en dat 1 persent tot 8 persent van die ouer vroue alkohol misbruik (Adams et al. 1996 Fleming et al. 1999 Moore et al. . 1999). Die wye variasie van hierdie reekse spruit voort uit uiteenlopende definisies van probleem drink en alkoholmisbruik en uit die metodologie wat gebruik word by die seleksie van die respondente.
Die onwettige dwelmmisbruik onder die ouer bevolking is baie laag. Vanweë die gebrek aan inligting op hierdie gebied, is die werklike tariewe moeilik om te meet (Blow 1998). Toekomstige navorsing sal die gebruik van alkohol en onwettige dwelms in ouer volwassenheid meer volledig aanspreek (Blow 1998).
Die misbruik van voorskrifmedisyne kom meer gereeld voor en het verskeie determinante, oorsake en gevolge. Byvoorbeeld, ouer volwassenes kan probleme ondervind wat verband hou met die oormatige gebruik van voorskrifmedisyne omdat hulle meer medikasie voorskryf as wat hulle op daardie ouderdom kan verdra, of omdat hulle voorskrifte vir 'n spesifieke medisyne (bv. Benzodiasepien) by verskeie verskaffers soek.
RISIKO EN Voordele verbonde aan alkohol wat deur ouer vroue gebruik word
Navorsing lewer bewys dat een drankie 2 per dag (dws matig drink) verband hou met sekere voordele vir die gesondheid onder ouer volwassenes en onder ouer vroue, terwyl hoër drinkvlakke met gesondheidsrisiko's verband hou. (2 'n Standaarddrankie is 12 gram gewone bier, 5 onse wyn of 1,5 onse 80 gedistilleerde gedistilleerde spiritualieë.) Slegs 'n paar studies het óf op vroue gefokus óf 'n voldoende aantal ouer vroue ingesluit om afdoende te wees oor die gevolge vir hierdie populasie (Abramson et al. 2001). Daarom bevat hierdie afdeling studies oor ouer volwassenes in die algemeen en oor vroue in die besonder.
'N Onlangse studie van matige en sterk drink onder ouer volwassenes het bevind dat deelnemers aan die studie 'n swakker psigososiale funksionering met toenemende daaglikse alkoholverbruik gerapporteer het (Graham en Schmidt 1999). Die frekwensie van drink (drinkdae per week) hou egter nie verband met psigososiale welstand nie, wat daarop dui dat die hoeveelheid alkoholverbruik 'n meer belangrike faktor was. Ensrud en kollegas (1994) het bevind dat diegene met 'n geskiedenis van gereelde alkoholgebruik onder ouer vroue 2.2 keer meer geneig was tot 'n verswakte daaglikse aktiwiteit in vergelyking met diegene met geen geskiedenis van gereelde alkoholgebruik nie. Alkoholgebruik het 'n sterker korrelasie met gestremdheid gehad as rook, ouderdom, die gebruik van angsmedisyne of beroerte.
Alhoewel verskeie studies die rol van alkoholgebruik by hartprobleme, beroerte en kankers ondersoek het, het die meeste van hierdie studies nie ouer vroue ingesluit nie. 'N Studie wat die data van die National Cholesterol Education Program gebruik het, het bevind dat die versuim om lipiedverlagende medisyne te gebruik onder ander faktore onder ander vroue verband hou met alkoholverbruik en rook (Schrott et al. 1997). In 'n studie van postmenopousale vroue in die Iowa Women 's Health Study, het verkopers en kollegas (2002) die interaksie van folaatinname van dieet en alkoholverbruik aan die begin geraam vir 34,393 deelnemers aan die studie om die risiko vir spesifieke tipes borskanker te bepaal. Die studie vergelyk vroue met lae folaatvlakke en 'n hoër alkoholverbruik (meer as 4 gram per dag) 3 met nie -drinkers met 'n hoë inname van folaat. (3 Daar is 12 gram alkohol in 'n standaarddrankie in die Verenigde State.) Die skrywers het bevind dat die kombinasie van alkoholgebruik en lae folaatvlakke 'n toename in die risiko van een tipe tumor veroorsaak. In 'n onlangse meta -ontleding is 53 epidemiologiese studies ondersoek na die verwantskappe tussen alkoholgebruik, rook en borskanker (Collaborative Group on Hormonal Factors in Breast Cancer 2002), insluitend 58,515 vroue met borskanker en 95,067 vroue sonder die siekte. Hierdie studie het bevind dat, in vergelyking met vroue wat berig het dat hulle geen alkohol drink nie, die relatiewe risiko 1,32 was vir diegene wat 35 tot 44 gram alkohol per dag gedrink het (3 tot 3,6 standaarddrankies) en 1,46 vir diegene wat meer as 45 gram per dag gedrink het. dag (3,75 standaard drankies). 'N Relatiewe risiko van 1,32 stem ooreen met 'n hoër risiko van 32 %. Die relatiewe risiko van borskanker het met 7,1 persent gestyg vir elke 10 gram alkohol wat per dag verbruik word.
Epidemiologiese studies het duidelik getoon dat komorbiditeit tussen alkoholgebruik en psigiatriese simptome algemeen by jonger ouderdomsgroepe voorkom. Minder is bekend oor komorbiditeit tussen alkoholgebruik en psigiatriese siektes in die latere lewe. 'N Paar studies het aangedui dat 'n dubbele diagnose met alkoholisme 'n belangrike negatiewe voorspeller is van uitkomste onder bejaardes (Blow 1998 Saunders et al. 1991 Finlayson et al. 1988). Omdat vroue twee keer meer geneig is as mans om depressie te ondervind, en ouer vroue dikwels lewensverliese ondervind wat depressie en die gebruik van alkohol kan vererger, is dit belangrik dat verskaffers van gesondheidsorg bewus is van die moontlikheid van comorbide depressie en alkoholisme in hierdie verband. bevolking en om moontlike komorbiede faktore in gedagte te hou wanneer gesondheidsondersoeke met ouer vroue gedoen word, veral as hulle 'n paar van die moeilike persoonlike verliese as gevolg van veroudering ondervind.
Daar is toenemende bewyse dat, onder ander gesonde volwassenes, veral middeljarige en volwasse volwassenes, matige alkoholgebruik die risiko's van kardiovaskulêre siektes kan verminder (Scherr et al. 1992 Thun et al. 1997), sommige demente siektes en sommige kankers (Broe et al. . 1998 Orgogozo et al. 1997 Klatsky et al. 1997). Simons en kollegas (2000) het bevind dat matige alkoholinname (van 1 tot 14 drankies per week) by ouer mans en vroue geassosieer word met verminderde sterftes. Nelson en kollegas (1994) het getoon dat ouer mense in die gemeenskap (nie in instellings nie) wat matige hoeveelhede alkohol inneem, minder val, groter mobiliteit en verbeterde fisieke funksionering het in vergelyking met nie -drinkers. Een van die faktore wat die verskille tussen die resultate van verskillende studies oor hierdie onderwerp beïnvloed, kan die opset vir die studie wees (bv.
In 'n meta -ontleding van studies oor alkohol se effek op koronêre hartsiektes, het Mukamal en Rimm (2001) bevind dat twee drankies per dag 'n hoë cholesteroldigtheid van lipoproteïene (HDL) verhoog, wat lei tot 'n verminderde risiko van 16,8 % koronêre hartsiekte. Daarbenewens het 'n studie van vroue met koronêre hartsiektes bevind dat ouer ouderdom, alkoholverbruik en vorige oestrogeengebruik onafhanklik verband hou met hoër HDL -cholesterol (Bittner et al. 2000).
Die debat oor die voordele en aanspreeklikhede van alkoholgebruik vir ouer vroue duur voort. Aangesien nuwe studies groter getalle ouer vroue insluit, sal definitiewe aanbevelings oor die verwantskappe tussen alkoholgebruik en kanker, beroerte, hartsiektes en die risiko van psigiatriese komplikasies meer haalbaar word.
Op grond van die risikofaktore wat verband hou met alkoholgebruik deur ouer vroue, is die drinkriglyne vir hierdie bevolking laer as dié wat vir ander volwassenes gestel is, soos in die volgende afdeling hersien.
DRINKRIGLYNE EN Rasionaal
As gevolg van die ouderdom en verwante veranderinge in die manier waarop alkohol gemetaboliseer word en die moontlike interaksies tussen medikasie en alkohol, is die aanbevelings vir alkoholgebruik oor die algemeen laer as dié wat vir volwassenes jonger as 65 jaar gestel word. Aanbevelings vir vroue is effens laer as vir mans. soos hulle ouer word.
Die National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism (NIAAA) en die Center for Substance Abuse Treatment (CSAT) (Blow 1998) beveel aan dat mense van 65 jaar en ouer nie meer as een standaarddrank per dag of sewe standaarddrankies per week (Dufour en Fuller 1995).
Hierdie aanbevelings stem ooreen met die huidige bewyse wat die risiko's en voordelige gesondheidseffekte van drank weeg (Klatsky et al. 1997 Mukamal en Rimm 2001). Om hierdie aanbevelings in perspektief te plaas, is die riglyne vir volwassenes jonger as 65 jaar soos volg: vir vroue, nie meer as een standaard drankie per dag vir mans nie, nie meer as twee standaard drankies per dag nie (Amerikaanse departement van gesondheid en menslike dienste en Amerikaanse Departement van Landbou 1995).
Voordat ons sifting en intervensie bespreek, is dit belangrik om die verskillende vlakke van drink te definieer. Hierdie definisies help om kliniese besluite te veranker oor wanneer en indien ingrypings nodig is. Drank wat die riglyne oorskry, sal nie altyd tot alkoholverwante probleme lei nie, veral vir mense wat 'n paar drankies drink bo die aanbevole perke, maar nie op 'n vlak wat hulle in gevaar kan stel vir alkoholafhanklikheid nie. Dit is egter handig om 'n model te oorweeg wat aandui dat hoe meer alkohol 'n persoon drink, hoe meer waarskynlik is dat die persoon alkohol en verwante probleme het (Institute of Medicine 1990). Kategorieë van drinkrisiko wat hier aangebied word, is 'n lae -risiko -risiko, sterk drank, probleemdrank en alkoholafhanklikheid en is gebaseer op die konseptualisering en vorm 'n raamwerk vir die verstaan ​​van die spektrum van gebruik wat by ouer vroue gesien word (Blow 1998 Barry et al. 2001).
Onthouding. Ongeveer 60 tot 70 persent van die ouer volwassenes (70 tot 80 persent van die ouer vroue) onthou van drink. Redes vir onthouding kan godsdienstige oortuigings, siektes of vorige probleme met alkoholgebruik insluit. Onderhoude met alkohol en die gebruik bepaal die redes vir nie -gebruik.
Lae drankrisiko is laag – -vlak alkoholgebruik wat nie problematies is nie. Ouer vroue in hierdie kategorie drink volgens die aanbevole drinkriglyne (minder as een drankie per dag of sewe drankies per week), kan redelike beperkings op alkoholverbruik gebruik, en drink nie as hulle 'n motor bestuur of as hulle medisyne gebruik wat interaksie kan hê nie. met alkohol.
Die lae gebruik van medisyne of ander middels sluit in die gebruik van medisyne volgens die voorskrif van 'n dokter. Sifting moet egter 'n kontrole bevat oor die aantal en tipes medisyne wat 'n persoon gebruik en die gepaardgaande gebruik daarvan, omdat interaksies tussen medisyne en alkohol nie ongewoon by ouer vroue is nie.
By –risk drink verhoog die kans dat 'n persoon drank- en#8211 -verwante probleme sal ontwikkel. Vroue van 65 jaar en ouer wat meer as een drankie per dag drink, is in die kategorie vir risiko -gebruik. Kort advies of kort ingrypings kan nuttig wees vir vroue in hierdie groep.
Probleem om te drink onder ouer vroue word gedefinieer as die verbruik van alkohol op 'n vlak wat alreeds nadelige mediese, sielkundige of sosiale gevolge tot gevolg gehad het. Moontlike gevolge kan beserings, probleme met medikasie -interaksie en gesinsprobleme insluit. Die teenwoordigheid van gevolge, ongeag of die drink van die persoon die aanbevole riglyn al dan nie oorskry, dui ook op 'n behoefte aan ingryping.
Alkoholmisbruik en afhanklikheid is afwykings wat gekenmerk word deur spesifieke kriteria. Alkoholmisbruik word gekenmerk deur volgehoue ​​drink ten spyte van negatiewe gevolge en die onvermoë om verantwoordelikhede na te kom. Alkoholafhanklikheid, ook bekend as alkoholisme, word gekenmerk deur verlies aan beheer, beheptheid met alkohol of ander middels, en fisiologiese simptome soos verdraagsaamheid en onttrekking (American Psychiatric Association [APA] 1994). Vroue van 65 jaar en ouer wat alkoholmisbruik of afhanklikheidsversteurings het, kan baie baat by die behandeling, veral spesiale programme vir ouer persone (Blow et al. 2000 Schonfeld et al. 2000).
SKERM EN OPKENNING VAN ALKOHOLPROBLEME BY OUERE VROUE
CSAT (Blow 1998) het aanbeveel dat almal van 60 jaar en ouer as deel van gereelde gesondheidsorgdienste gekeur word vir alkohol- en voorskrifmedisyne. Mense moet jaarliks ​​gekeur word, tensy daar gedurende die jaar sekere fisiese of geestesgesondheidsimptome voorkom, of as hulle groot lewensveranderinge of oorgange ondergaan, waarna addisionele ondersoeke gedoen moet word. Die teksbus bevat 'n paar van die tekens en simptome van alkoholprobleme wat by ouer vroue voorkom. Baie van hierdie tekens kan verband hou met ander probleme wat in die latere lewe voorkom, maar dit is belangrik om alkoholgebruik in of uit enige diagnose uit te skakel.
Tekens en simptome van alkoholprobleme by ouer vroue
Verhoogde verdraagsaamheid vir alkohol of medisyne
Nuwe probleme met besluitneming
Val, kneusplekke, brandwonde
Idiopatiese aanvalle (dws aanvalle met 'n onbekende oorsprong of oorsaak)
BRON: Aangepas deur Barry et al. 2001.
Die doelwitte van die ondersoek is om risiko -drinkers, probleemdrinkers of mense met alkoholmisbruik of afhanklikheidsversteurings te identifiseer en om die behoefte aan verdere assessering te bepaal. Sifting kan plaasvind in 'n verskeidenheid instellings, insluitend primêre sorg, spesiale sorg en maatskaplike diens en noodafdelings. Alkoholsifting kan uitgevoer word omdat die voorkoms van alkoholprobleme hoog genoeg is om die koste te regverdig, alkohol 'n nadelige uitwerking op morbiditeit en sterftes kan hê, en geldige, koste -effektiewe siftingsmetodes en effektiewe behandelings is beskikbaar.
Stelsels (bv. Outomatiese jaarlikse toediening van alkoholondersoekinstrumente) om te verseker dat ouer vroue in gesondheidsorginstellings gekeur word vir alkoholgebruik en dat gevolge nodig is vir voorkoming en vroeë intervensie. Hierdie stelsels moet ondersoeke vir alkoholgebruik (frekwensie en hoeveelheid), drankgevolge, drankgebruik en medikasie -interaksieprobleme en depressiewe gevoelens insluit. Sifting kan gedoen word as deel van roetine geestelike en fisiese gesondheidsdienste en kan jaarliks ​​opgedateer word. Sifting moet ook plaasvind voordat 'n pasiënt nuwe medisyne begin neem of as reaksie op probleme wat verband hou met alkohol of medikasie.
Klinici kan meer akkurate pasiëntgeskiedenis verkry deur vrae te stel oor die onlangse verlede en om vrae oor alkoholgebruik te stel in die konteks van ander gesondheidsveranderlikes (byvoorbeeld oefening, gewig, rook). Alkohol (en ander dwelm) sifting vir ouer pasiënte moet eenvoudig en in ooreenstemming wees met ander siftingsprosedures wat reeds bestaan.
Sifting vir alkoholgebruik en verwante probleme is nie altyd gestandaardiseer nie, en nie alle gestandaardiseerde instrumente is betroubaar en geldig vir ouer vroue nie. Die Short Michigan Alcoholism Screening Test –Geriatric Version (SMAST –G) (Blow et al. 1998), wat bestaan ​​uit kwantiteit- en frekwensievrae ingebed met vrae oor ander gesondheidsgewoontes (sien Blow 1998 vir 'n oorsig van siftingsinstrumente vir ouer volwassenes) , en die nuwer Alcohol –Related Problems Survey (Moore et al. 1999) is beide geldige en betroubare instrumente vir ouer volwassenes. Die CAGE 4 (Ewing 1984), 'n wyd gebruikte alkohol -siftingstoets, het nie hoë geldigheid by ouer volwassenes nie, veral by ouer vroue (Adams et al. 1996). (4 Die CAGE -siftingsinstrument (Ewing 1984) bestaan ​​uit vier vrae: Het u al ooit gevoel dat u moet Caf op jou drink? Het mense Ahet u u geïrriteer deur u drank te kritiseer? Het u al ooit sleg gevoel of Gis u mal oor u drink? Het u ooit die eerste oggend 'n drankie gedrink om u senuwees te versterk of om van 'n kater ontslae te raak (Ejy opener)?)
VOORKOMING, KORT INGRYPING EN FORMELE BEHANDELING MET OUERE VROUE
Vir jare word sifting en kort ingryping voorgestel as koste -effektiewe en praktiese tegnieke wat gebruik kan word by risiko's en probleemdrinkers in die primêre sorg. CSAT het kort alkoholintervensies gedefinieer as tydsbeperk (van 5 minute tot vyf kort sessies) en gerig op 'n spesifieke gesondheidsgedrag (by risiko -drank) (Barry 1999). Gedurende die afgelope twee dekades het meer navorsing die doeltreffendheid van vroeë probleemopsporing en sekondêre voorkoming geëvalueer (dws voorkom dat bestaande probleme erger word). Sulke studies het kort intervensiestrategieë vir die behandeling van probleemdrinkers geëvalueer, veral diegene met relatief ligte alkoholprobleme wat moontlik die risiko loop om ernstiger probleme op te doen (Fleming et al. 1997).
Kort ingryping behels tipies die opstel van buigsame drinkdoelwitte waarmee die pasiënt, met die leiding van die geneesheer, kan kies om matigheid of onthouding te drink. Die doel van kort ingryping is om risiko's en probleemdrinkers te motiveer om hul gedrag te verander, en dit is om alkoholverbruik te verminder of te stop. In sommige gevalle, as formele behandeling geregverdig is, is die doel om toegang tot die behandeling te vergemaklik. Terminologie kan veral belangrik wees as u met ouer vroue werk. Die stigma en skaamte wat verband hou met die term "alcoholic " kan 'n sterk afskrikmiddel wees om hulp te soek. Die vermyding van pejoratiewe terme bied 'n positiewe raamwerk vir dokters en kan help om ouer vroue met riskante alkohol- of medikasiegebruik te bemagtig om veranderinge aan te bring, waardeur die negatiewe gevoelens wat dikwels met drankprobleme verband hou, verminder word.
Kort alkoholintervensies kan uitgevoer word met behulp van riglyne en stappe (Barry et al. 2001) aangepas uit die werk deur Wallace en kollegas (1988), Fleming en kollegas (1997) en Blow en Barry (2000). Kort alkoholintervensieprotokolle is ontwerp vir besige klinici en gebruik dikwels 'n werkboek wat die pasiënt aan die einde van die sessie kan saamneem. Hulpkwessies wat by die kort alkoholintervensie vir ouer vroue ingesluit is, wissel na gelang van individuele pasiëntkwessies en die tyd wat beskikbaar is vir die intervensie.
Doeltreffendheid van kort alkoholintervensies met ouer mense by Risico -drinkers
Die spektrum van alkoholintervensie vir ouer volwassenes wissel van voorkoming/opvoeding vir onophoudelike of lae risiko -drinkers en minimale advies of kort gestruktureerde ingrypings vir risiko's of probleemdrinkers tot formele alkoholisme -behandeling vir drinkers wat voldoen aan die kriteria vir alkoholmisbruik of afhanklikheid ( Blaas 1998). Alhoewel verwysing na formele behandeling geskik is vir pasiënte met alkoholmisbruik of afhanklikheid, is voorbehandelingstrategieë ook geskik vir hierdie bevolking. Voorbehandelingstrategieë sluit in die gebruik van kort intervensies om pasiënte te help om te onderskei tussen hul alkoholgebruik en die probleme wat daaruit voortspruit (Barry 1999).
Kort ingrypings vir alkoholprobleme (vir alle bevolkings) het verskillende benaderings gebruik om drankgedrag te verander. Strategieë het gewissel van relatief ongestruktureerde berading en terugvoer tot meer formele gestruktureerde terapie (sien Barry 1999 vir 'n oorsig) en het sterk staatgemaak op konsepte en tegnieke uit die gedrags self en#8211 beheer opleiding literatuur (Miller en Rollnick 1991).
Verskeie kort alkoholintervensiestudies wat met jonger volwassenes in primêre sorg gedoen is, het hoofsaaklik positiewe resultate getoon. Daar is gevind dat beide kort ingrepe en kort terapieë (gewoonlik deur geestesgesondheidswerkers aan mense in dwelmmisbruik of geestesgesondheidsbehandeling) effektief is in 'n verskeidenheid kliniese omgewings, waaronder primêre sorg, geestesgesondheidsbehandeling, hospitaal, senior behuising en senior sentrums (Barry 1999). Alhoewel minder studies met ouer volwassenes beskikbaar is, dui twee bestaande studies aan dat kort intervensie ook nuttig is vir die ouer bevolking. Fleming en kollegas (1999) en Blow en Barry (2000) het kort ingrypings in gerandomiseerde kliniese toetse in primêre sorginstellings gebruik om die gevaarlike drink onder ouer volwassenes te verminder. Hierdie studies het getoon dat ouer volwassenes kortstondig ingryp, dat hierdie tegniek aanvaarbaar is in hierdie bevolking en dat die drinkers aansienlik verminder word by drankers wat die intervensies ontvang in vergelyking met 'n kontrolegroep.
Die eerste studie, Project GOAL: Guiding Older Adult Lifestyle (Fleming et al. 1999), was 'n gerandomiseerde gekontroleerde kliniese proef wat in Wisconsin uitgevoer is, met 158 ​​ouer volwassenes tussen 65 en 88 jaar oud, waarvan 53 (34 persent) vroue. Alle pasiënte van 65 jaar en ouer op 'n aantal terreine vir primêre sorg is gevra om 'n keuringsvraelys in te vul. Diegene wat positief getoets het vir sterk drank (dit wil sê diegene wat die aanbevole drinkriglyne oorskry het) is na 'n intervensiegroep en 'n kontrolegroep gerandomiseer. Honderd veertig ses vakke het deelgeneem aan die 12 maande opvolg. Die ingryping het bestaan ​​uit twee 10 tot 15 minute beradingsbesoeke waartydens die dokter wat die intervensie gelewer het, 'n werkboek gevolg het, en die pasiënte advies en inligting gekry het en gevra is om 'n kontrak te onderteken om drankdoeleindes te versterk. Aan die begin het beide groepe gemiddeld 15 tot 16 drankies per week gedrink. Na 12 maande het pasiënte in die intervensiegroep aansienlik minder gedrink as dié in die kontrolegroep, wat hul verbruik met ongeveer 30 persent verminder het. Omdat die persentasie vroue in die studie klein was, het groot ontledings gefokus op die hele steekproef van mans en vroue saam.
Die tweede ouderlingspesifieke studie, die Health Profile Project, is uitgevoer in primêre sorginstellings in die suidooste van Michigan (Blow en Barry 2000). Navorsers het ondersoek ingestel na 'n steekproef wat pasiënte van 55 jaar en ouer insluit, om vas te stel of veranderinge in drinkpatrone en reaksie op ingrypings plaasgevind het in beide volwassenes (ouer as 65) en in die oorgangsfase van 55 tot 65 jaar. Spesifieke intervensie wat by beide groepe gebruik word om konsekwent te wees, bevat sowel 'n kort adviesbespreking met 'n sielkundige as maatskaplike werker en motiverende onderhoudstegnieke en terugvoer. 'N Totaal van 420 mense het aan hierdie proef deelgeneem (insluitend diegene wat die intervensie en die kontrolegroep ontvang het), en 367 het aan 12 opvolgonderhoude deelgeneem. Sewentig drie vroue was in die begin ingeskryf vir die studie, en 69 het deelgeneem aan die 12 –maande opvolg. Die gemiddelde ouderdom van die vroulike deelnemers was 67.
Die studie het resultate gevind wat soortgelyk is aan die studie van Fleming en kollegas (1999) vir drankmisbruik (dws die drink van vier of meer drankies per geleentheid) en veral drinkdae per week, veral tydens 12 -maande -opvolging. By die opvolging was die intervensiegroep van vroue gemiddeld 7 drankies per week (binne aanbevole riglyne) en die kontrolegroep was gemiddeld 8,2 drankies per week. Alhoewel die intervensiegroep sy verbruik tot binne die NIAAA -riglyne verlaag het, was die groepe by die opvolging nie statisties anders nie. Die groepe het ook nie beduidend verskil ten opsigte van drankies per dag tydens die aanvang of opvolg nie. Die feit dat die intervensie- en kontrolegroep op 12 maande na intervensie nie verskil in drankies per drinkdag nie, kan dui op natuurlike minimale veranderinge mettertyd in gedrag vir beide groepe. Daar was egter statisties beduidende verskille tussen die groepe in dae per week (frekwensie) van drink vanaf die basis tot 12 maande. Gemiddeld het proefpersone in die intervensiegroep hul drink van 4,5 dae per week aan die beginpunt verminder tot 3,1 dae per week op 12 maande. 8211 maande opvolg. Die intervensiegroep het beduidend meer dae van onthouding per week op 12 maande getoon, wat dui op verminderde risiko. Dae van onthouding word aanbeveel om risiko te verminder (Barry et al. 2001).
Hierdie gerandomiseerde gekontroleerde kliniese proewe brei die positiewe resultate uit van navorsing oor jonger risikogedrinkers tot die ouer drankrisiko -bevolking deur te wys dat, ongeag ouderdom, kort ingrypings effektief is om ouer by risiko -drinkers te help om minder gereeld te drink. Die studies bied 'n goeie basis vir toekomstige navorsing wat fokus op ouer vroue wat alkohol gebruik en op die interaksie tussen alkohol en medisyne in hierdie ouderdomsgroep. Navorsing is nodig om die mees effektiewe komponente van kort intervensies met ouer vroue en die doeltreffendste plekke (bv. Primêre sorg, in huis, senior sentrum, senior behuising) te bepaal. Navorsing is ook nodig om 'n onder -bestudeerde gebied, die interaksie tussen alkohol en medisyne by ouer vroue, aan te spreek en om die beste metodes om hierdie meer komplekse probleem te hanteer, te bepaal.
Omdat die bevolking van ouer vroue vinnig toeneem en die hoeveelheid alkoholmisbruik na verwagting sal toeneem met die veroudering van die Baby Boom -generasie, moet alkoholnavorsers metodes vind om 'n groter aantal ouer vroue in studies in te sluit. Willekeurige proewe met groter steekproefgroottes bied 'n meer volledige beeld van die eienskappe van vroue wat reageer op kort ingrepe, sowel as die mees effektiewe onderrig- ​​en voorkomingsmetodes vir hierdie bevolking.
FORMELE, GESPESIALISEERDE BEHANDELINGSbenaderings vir ouer vroue
CSAT het verskeie benaderings aanbeveel vir die effektiewe formele behandeling van ouer vroue en mans met alkoholprobleme. Dit sluit in kognitiewe gedragsbenaderings, groep -gebaseerde benaderings, individuele berading, mediese/psigiatriese benaderings, huweliks- en gesinsbetrokkenheid/gesinsterapie, gevallebestuur/gemeenskapsverbinde dienste en uitreik, en formele alkoholisme -behandeling.
Soos met alle ander kliniese probleme, pas nie elke benadering by elke ouer vrou met alkoholmisbruik of afhanklikheid nie. Ideaal gesproke moet die behandeling vir die spesifieke persoon geïndividualiseer word, met inagneming van sy of haar mediese, psigiatriese, sosiale en kulturele behoeftes. Die meeste terapeutiese benaderings wat hier ingesluit is, is meer breedvoerig bestudeer by jonger volwassenes (Blow 1998). Slegs 'n paar ouere en spesifieke studies het ander intervensie-/behandelingsmetodes geëvalueer as 'n kort ingryping vir drinker en formele behandeling vir mense met alkoholmisbruik of afhanklikheid.Daar is nog minder gefokus op ouer vroue, deels omdat minder ouer vroue aan die kriteria vir formele behandeling voldoen en omdat minder vroue wat behandeling benodig, geïdentifiseer word deur primêre verskaffers en na behandeling verwys word. 'N Paar voorbeelde van ouer en spesifieke studies is egter beskikbaar.
Blow en kollegas (2000) en Schonfeld en kollegas (2000) het bevind dat kognitiewe gedragsbenaderings, soos om ouer volwassenes vaardighede te leer wat nodig is om sosiale ondersteuningsnetwerke te herbou en selfbeheerbenaderings te gebruik om depressie, hartseer en eensaamheid te oorkom, suksesvol was in vermindering of stop van alkoholgebruik.
Navorsing het ook bevind dat gevallebestuursdienste nuttig is vir ouer volwassenes wat alkoholisme -behandeling ontvang en moontlik die beste manier is om uitreikdienste te bied. Omdat tradisionele behandelingsprogramme vir alkoholisme in die algemeen min ouer mense behandel, het klein steekproefgroottes die evaluering van formele behandeling verhinder. Die ontwikkeling van spesifieke spesifieke behandelingsprogramme vir alkoholisme in die afgelope jaar het 'n groot aantal ouer volwassenes met alkoholmisbruik of afhanklikheidsversteurings geïdentifiseer om studies oor hierdie bevolking te begin vergemaklik (Atkinson 1995). 'N Oorblywende beperking by hierdie ouderdomsgroep is die gebrek aan longitudinale studies oor behandelingsuitkomste.
In een van die min langtermynstudies van 'n ouer en 'n spesifieke gespesialiseerde behandeling vir alkoholisme, het Blow en kollegas (2000) multidimensionele 6 – -maanduitkomste ondersoek vir 90 pasiënte ouer as 55 jaar. Aan die begin was die funksionering van fisiese gesondheid soortgelyk aan deur ernstig medies siek pasiënte (met en sonder alkoholprobleme) in ander studies, terwyl die sielkundige funksionering erger was. Byna 'n derde van die steekproef het psigiatriese versteurings gehad. Die resultate dui daarop dat die grootste persentasie ouer volwassenes wat 'n spesifieke spesifieke behandeling vir dwelmmisbruik ontvang het, positiewe uitkomste bereik het en dat hul toestande verbeter het in 'n reeks fisieke en psigososiale maatreëls. Verdere navorsing is op hierdie gebied nodig om die volgende te bepaal:
As 'n ouer vrou 'n spesifieke gespesialiseerde behandeling nodig, effektief of albei is
As ouer vroue in spesifieke programme vir ouer persone beter resultate toon as ouer vroue in gemengde programme
As intervensie- en behandelingsbenaderings vir die misbruik van alkohol en voorskrifmedisyne effektief is by ouer vroue.
Die groeiende bevolking van ouer volwassenes weerspieël die behoefte aan nuwe, innoverende tegnieke vir voorkoming en intervensie en benaderings wat gerig is op ouer mense wat risiko drink. Hierdie benaderings moet die spesifieke eienskappe van ouer, soos alkohol en simptome en gebruikspatrone, die aanvangsouderdom en mediese en geestesgesondheidskwessies in ag neem.
Die omvang van voorkomings- en intervensiestrategieë wat beskikbaar is vir ouer volwassenes en voorkoming en opvoeding vir mense wat aanhoudend of lae drinkers is, minimale advies en kort ingryping vir drinker, en formele behandeling vir mense met alkoholmisbruik of afhanklikheid. noodsaaklike hulpmiddels vir verskaffers van gesondheidsorg om hoë kwaliteit sorg aan ouer volwassenes te gee oor die hele spektrum van drinkpatrone.
Alhoewel daar vordering gemaak is met die begrip van die doeltreffendheid van alkoholsifting, kort ingryping en behandeling onder ouer vroue, moet nog bepaal word hoe hierdie protokolle in die breë spektrum van gesondheidsorginstellings pas (bv. Primêre sorg, geestesgesondheidsorg, spesiale fisiese gesondheidsorg, hospitale) en hoe om spesifieke ingrypings of behandelings op gepaste subgroepe ouer vroue te rig. Die veld vir gesondheidsorg moet tyd en#8211 en koste -effektiewe metodes vir screening, intervensie en behandeling ontwikkel en toets om optimale sorg te bied aan 'n kwesbare, groeiende en minder erkende bevolking van ouer vroue wat alkohol en ander middels gebruik.
ABRAMSON, J.L. WILLIAMS, S.A. KRUMHOLZ, H.M. en VACCARINO, V. Matige alkoholverbruik en risiko vir hartversaking by ouer persone. JAMA: Tydskrif van die American Medical Association 285(15):1971�, 2001.
ADAMS, W.L. BARRY, K.L. en FLEMING, M.F. Ondersoek na probleemdrinkery by ouer pasiënte in die primêre sorg. JAMA: Tydskrif van die American Medical Association276(24):1964�, 1996.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging (APA). Diagnostiese en statistiese handleiding vir geestesversteurings, vierde uitgawe. Washington, DC: APA, 1994.
ATKINSON, R. Behandelingsprogramme vir veroudering van alkoholiste. In: Beresford, T.P., en Gomberg, E.S.L., red. Alkohol en veroudering. New York: Oxford University Press, 1995. pp. 186 �.
BARRY, K.L. Kort ingrypings en kort terapieë vir dwelmmisbruik. 34. Rockville, MD: Amerikaanse Departement van Gesondheid en Menslike Dienste, Openbare Gesondheidsdiens, Dwelmmisbruik en Geestesgesondheidsdienste -administrasie, Sentrum vir Stofmisbruik, 1999.
BARRY, K.L. OSLIN, D. en BLOW, F.C. Voorkoming en hantering van alkoholprobleme by ouer volwassenes. New York: Springer Publishing, 2001.
BITTNER, V SIMON, J.A. FONG, J. et al. Korrelate van hoë HDL -cholesterol onder vroue met koronêre hartsiekte. American Heart Journal 139(2):288�, 2000.
BLAAS, F. Middelmisbruik onder ouer volwassenes. 26. Behandelingsverbeteringsprotokol (TIP) Reeks nr. 26. Rockville, MD: Amerikaanse departement van gesondheid en menslike dienste, Openbare Gesondheidsdiens, Dwelmmisbruik en Geestesgesondheidsdienste -administrasie, Sentrum vir Stofmisbruik, 1998.
BLOW, F.C. en BARRY, K.L. Ouer pasiënte met risiko's en probleempatrone: nuwe ontwikkelings in kort ingrepe. Tydskrif vir Geriatriese Psigiatrie en Neurologie 13(3):115�, 2000.
BLOW, F. GILLESPIE, B.W. BARRY, K.L. et al. Kort ondersoek na alkoholprobleme in bejaarde bevolkings deur gebruik te maak van die Short Michigan Alcoholism Screening Test –Geriatric Version (SMAST –G). " Referaat gelewer by die Research Society on Alcoholism Annual Scientific Meeting, Hilton Head Island, SC, 20 Junie &# 821125, 1998.
BLAS, F.C. WALTON, M.A. CHERMACK, S.T. et al. Behandelingsresultate vir ouer volwassenes na 'n spesifieke spesifieke behandeling vir alkoholisme in die pasiënt. Journal of Substance Abuse Treatment 19: 67 󈞷, 2000.
BROE, G.A. CREASEY, H. JORM, A.F. et al. Gesondheidsgewoontes en risiko vir kognitiewe inkorting en demensie op ouderdom: 'n voornemende studie oor die uitwerking van oefening, rook en alkoholverbruik. Australiese en Nieu -Seelandse Journal of Public Health 22(5):621�, 1998.
Samewerkingsgroep oor hormonale faktore in borskanker. Alkohol, tabak en borskanker: Gesamentlike heranalise van individuele data uit 53 epidemiologiese studies, waaronder 58,515 vroue met borskanker en 95,067 vroue sonder die siekte. British Journal of Cancer 87(11): 1234�, 2002.
DUFOUR, M.C., en FULLER, R.K. Alkohol by bejaardes. Jaarlikse hersiening van medisyne 46:123�, 1995.
ENSRUD, K.E. NEVITT, M.C. YUNIS, C. et al. Korrelate van verswakte funksie by ouer vroue. Tydskrif van die American Geriatrics Society 42:481�, 1994.
EWING, J.A. Die opsporing van alkoholisme: die CAGE -vraelys. JAMA: Tydskrif van die American Medical Association 252(14):1905�, 1984.
FINLAYSON, R.E. HURT, R.D. DAVIS, L.J., Jr. en MORSE, R.M. Alkoholisme by bejaardes: 'n Studie van die psigiatriese en psigososiale eienskappe van 216 binnepasiënte. Mayo Clinic Proceedings 63:761�, 1988.
FLEMING, M.F. BARRY, K.L. MANWELL, L.B. et al. Kort advies van dokters vir probleem -alkohol -drinkers: 'n ewekansige beheerde proef in gemeenskapsgebaseerde primêre sorgpraktyke. JAMA: Tydskrif van die American Medical Association 277(13):1039�, 1997.
FLEMING, M.F. MANWELL, L.B. BARRY, K.L. et al. Kort dokteradvies vir alkoholprobleme by ouer volwassenes: 'n Gerandomiseerde gemeenskap en 'n#8211 -gebaseerde proef. Journal of Family Practice 48(5):378�, 1999.
GAMBERT, S.R. en KATSOYANNIS, K.K. Alkohol – -verwante mediese afwykings van ouer swaar drinkers. In: Beresford, T.P. en Gomberg, E., red. Alkohol en veroudering. New York: Oxford University Press, 1995. pp. 70 󈞽.
GRAHAM, K., en SCHMIDT, G. Alkoholgebruik en psigososiale welstand onder ouer volwassenes. Journal of Studies on Alcohol 60:345�, 1999.
Instituut vir Geneeskunde. Verbreding van die basis van behandeling vir alkoholisme. Washington, DC: National Academy Press, 1990. pp. 242 �.
KLATSKY, A.L. ARMSTRONG, M.A. en FRIEDMAN, G.D. Rooiwyn, witwyn, drank, bier en risiko vir hospitalisasie van kransslagare. American Journal of Cardiology 80(4):416�, 1997.
MILLER, W.R. en ROLLNICK, S. Motiverende onderhoude: berei mense voor om verslawende gedrag te verander. New York: Guilford Press, 1991.
MOORE, A.A. MORTON, S.C. BECK, J.C. et al. 'N Nuwe paradigma vir alkoholgebruik by ouer persone. Mediese sorg 37(2):165�, 1999.
MUKAMAL, K.J., en RIMM, E.B. Alkohol beïnvloed die risiko van koronêre hartsiektes. Alkoholnavorsing en gesondheid 25(4):255�, 2001.
NELSON, H.D. NEVITT, M.C. SCOTT, J.C. et al. Rook, alkohol en neuromuskulêre en fisiese funksie van ouer vroue. JAMA: Tydskrif van die American Medical Association 272:1825�, 1994.
ORGOGOZO, J.M. DARTIGUES, J.F. LAFONT, S. et al. Wynverbruik en demensie by bejaardes: 'n Voornemende gemeenskapstudie in die Bordeaux -omgewing. Revue Neurologique (Parys) 153(3):185�, 1997.
SAUNDERS, P.A. COPELAND, J.R. DEWEY, M.E. et al. Sterk drink as 'n risikofaktor vir depressie en demensie by bejaarde mans. British Journal of Psychiatry159:213�, 1991.
SCHERR, P.A. LACROIX, A.Z. WALLACE, R.B. et al. Ligte tot matige alkoholverbruik en sterftes by bejaardes. Tydskrif van die American Geriatrics Society 40:651�, 1992.
SCHONFELD, L. DUPREE, L.W. DICKSON –FUHRMANN, E. et al. Kognitiewe en gedragsbehandeling van ouer veterane met probleme met dwelmmisbruik. Tydskrif vir Geriatriese Psigiatrie en Neurologie 13(3):124�, 2000.
SCHROTT, H.G. BITTNER, V. VITTINGHOFF, E. et al. Voldoening aan die behandelingsdoelwitte van die nasionale cholesterolopvoedingsprogram by postmenopousale vroue met hartsiektes. Die Heart and Estrogen/Progestigen Replacement Study (HERS). JAMA: Tydskrif van die American Medical Association 277(16):1281�, 1997.
VERKOPERS, T.A. VIERKANT, R.A. CERHAN, J.R. et al. Interaksie van die inname van folaat in die dieet, alkohol en die risiko van hormoonreseptore en gedefinieerde borskanker in 'n voornemende studie van postmenopousale vroue. Kanker -epidemiologie 11:1104�, 2002.
SIMONS, L.A. MCCALLUM, J. FRIEDLANDER, Y. et al. Matige alkoholinname hou verband met oorlewing by bejaardes: Die Dubbo -studie. Mediese Tydskrif van Australië 173(3):121�, 2000.
SMITH, J.W. Mediese manifestasies van alkoholisme by bejaardes. International Journal of the Addictions 30 (13 en 14): 1749 �, 1995.
THOMAS, V.S., en ROCKWOOD, K.J. Alkoholmisbruik, kognitiewe inkorting en sterftes onder ouer mense. Tydskrif van die American Geriatric Society 49:415�, 2001.
THUN, M.J. PETO, R. LOPEZ, A.D. et al. Alkoholverbruik en sterftes onder middeljarige en bejaarde Amerikaanse volwassenes. New England Journal of Medicine 337(24):1705�, 1997.
Amerikaanse Buro vir die Sensus. 65+ in die Verenigde State. Huidige bevolkingsverslae, spesiale studies, nr. P23 ​​�. Washington, DC: Amerikaanse regering se drukkantoor, 1996.
Amerikaanse departement van landbou (USDA) en die Amerikaanse departement van gesondheid en menslike dienste. Voeding en u gesondheid: dieetriglyne vir Amerikaners. 4de uitg. Huis- en tuinbulletin nr. 232. Washington, DC: USDA, 1995.
VESTAL, R.E. MCGUIRE, E.A. TOBIN, J.D. et al. Veroudering en etanolmetabolisme. Kliniese farmakologie en terapeutika 21:343�, 1977.
WALLACE, P. CUTLER, S. en HAINES, A. Gerandomiseerde gekontroleerde proef van intervensie van 'n algemene praktisyn by pasiënte met oormatige alkoholverbruik. British Medical Journal 297(6649):663�, 1988.
Kan dokters tieners uit gevaarlike drank praat?
Die antwoord is die moeite werd om te weet. Die navorsing ontbreek.
Ek is 'n kinderarts, en as ek adolessente in my kliniek sien, vra ek hulle of hulle alkohol drink (onder meer riskante aktiwiteite). Dan raai ek hulle aan as hulle bevestigend antwoord. Ek wil hê dat jongmense veilig moet wees.
Maar dokters het nie die bewysbasis nie - ons het nie genoeg studies nie - om te weet hoeveel verskil dit maak.
Dit is waarom ons 'n antwoord wil hê. Oormatige drink is verantwoordelik vir 88 000 sterftes per jaar in die Verenigde State, ongeveer een uit elke 10 sterftes onder volwassenes in die werkende ouderdom. Die koste in 2010 was byna $ 250 miljard.
En drink is 'n ernstige probleem onder adolessente. Meer as 9 persent van die 12 tot 17 jaar drink alkohol, en byna 5 persent het die afgelope maand binge gedrink.
Ons weet hoe om mense te ondersoek vir alkoholmisbruik. Dit is nie moeilik nie. Die identifikasie-toets vir alkoholgebruik stel drie eenvoudige vrae: hoe gereeld mense drink, hoeveel en hoe gereeld hulle baie drink.
Die enkel -alkohol -ondersoekvraag vra eenvoudig: 'Hoeveel keer het u die afgelope jaar 5 (mans)/4 (vroue) of meer drankies per dag gedrink?'
Laasgenoemde is positief (as die antwoord meer as een keer is) by ongeveer 80 persent van die mense wat ongesond alkohol gebruik (soos omskryf deur die National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism) en negatief by ongeveer 80 persent van die mense wat dit nie doen nie. Dit is redelik goed vir 'n vinnige skerm met een vraag.
Daar is ook spesifieke siftingsinstrumente wat vir swanger vroue, adolessente en ouer mense bekragtig is.
Om 'n vraag tydens 'n besoek te vra, kos baie min, behalwe tyd. Dit het ook min skade. Waarom sou u dit nie vir almal aanbeveel nie?
Sifting is handig as 'n toestand algemeen voorkom, as ons op 'n kostedoeltreffende manier kan skerm, as vroeë diagnose 'n verskil maak en as ons weet dat die optrede op die skerm 'n verskil sal maak.
Dr Susan Curry, die voormalige voorsitter van die Amerikaanse Task Force van die Voorkomende Dienste, het vir my gesê: 'Daar was eenvoudig nie genoeg studies wat die gevolge van screening en gedragsberading by adolessente beoordeel om hierdie probleem aan te spreek nie. Daarbenewens is baie van die bestaande studies in die skool gedoen, en dit is onduidelik of die resultate na primêre sorg kan lei. "
Die uitwerking van gedragsberading op volwassenes is genoeg bewys om 'n matige voordeel te toon. Dieselfde geld vir swanger vroue, hoewel die bewyse 'n bietjie minder sterk is. Maar as dit by adolessente kom, is die bewyse amper nie bestaan ​​nie.
In 'n groot sistematiese oorsig was daar twee studies (uit 68 in totaal) wat handel oor hoe beradingsintervensies die alkoholgebruik van tieners kan beïnvloed. Een daarvan was 'n gerandomiseerde, gekontroleerde proef van 119 stedelike adolessente wat in 'n mediese kliniek, wat in 2015 gepubliseer is, gekeur is en wat portuurnetwerke en motiveringsonderhoude gebruik het. Oor die algemeen kon dit nie statistiese betekenisvolheid met betrekking tot die vermindering van alkoholgebruik bereik nie.
Die ander was 'n gerandomiseerde beheerde proef van 2017 in skole in Switserland (nie klinieke nie) van 'n web-en-teks-gebaseerde eweknienetwerkstelsel om 'n enkele keer te veel drank te verminder. Dit verminder die kans dat dit in die intervensiegroep met 5,9 persent sou gebeur. Maar dit het geen invloed gehad op hoeveel jongmense alles gedrink het of die beraamde piek in die bloedalkohol tydens sterk drank nie.
Dit is al wat ons het. En voor 2015 was daar niks.
"Ons doen 'n beroep op addisionele navorsing op alle gebiede wat verband hou met die toets van adolessente vir alkoholgebruik en die verskaffing van beradingsintervensies aan diegene wat dit nodig het," het dr. Curry gesê. 'Dit is ook belangrik om te ondersoek of sulke ingrypings ander riskante gedrag kan verminder. Intussen moedig ons primêre sorgklinici aan om hul kliniese oordeel te gebruik wanneer hulle besluit of hulle hul pasiënte vir alkohol moet ondersoek. "
Daar is onenigheid oor die definisie van ongesonde alkoholgebruik vir volwassenes.
Volgens mans is riskante drank meer as vier drankies op 'n dag of meer as 14 drankies per week, volgens die nasionale instituut. En vir vroue is dit meer as drie drankies op enige dag of meer as sewe drankies in 'n week. (Die instituut definieer 'n drankie as 12 onse bier, 5 onse wyn of 1,5 onse spiritualieë.)
Die American Society of Addiction Medicine, aan die ander kant, definieer 'risiko-gebruik' as 'gebruik wat die risiko vir gesondheidsgevolge verhoog'.
Jong mense drink gewoonlik meer alkohol as volwassenes. Die meeste van hulle drink is dronk drank. Oormatige drinkery onder adolessente - waaroor ons hier kyk, is jaarliks ​​meer as 4300 sterftes.
Die ekonomiese koste van oormatige drinkery in net hierdie bevolking was $ 24 miljard in 2010. Van diegene wat bestuur, sê ongeveer 8 persent dat hulle gery het nadat hulle alkohol gedrink het, het 20 persent in 'n motor saam met iemand wat gedrink het. Ongeveer 20 persent van die tienerbestuurders wat in ongelukke gesterf het, het gedrink.
Dokters wat vertroulikheid verseker en die vertroue van hul pasiënte verdien, kan redelik goed kyk na alkoholgebruik by adolessente. Dit is nie dat ons nie die probleem kan ontbloot nie. Ek word gereeld verneder deur wat my jong pasiënte privaat vir my sal vertel. Die probleem is dat ons nie die kennis het van wat ons met 'n 'ja' moet doen nie. Ons weet nie dat wat ons doen eintlik help nie.
Alhoewel dit in 'n onlangse verklaring die keuring van volwassenes en swanger vroue onderskryf, het die Task Force van die Voorkomende Dienste van die Verenigde State nie 'n universele toets vir alkoholgebruik onder adolessente in die primêre sorg -omgewing aanbeveel nie. Dit spreek meer van 'n mislukking van ons kennisbasis - ons het meer studies nodig - as van die mislukking van die aanbevole liggaam om die belangrikheid van die probleem te erken.
• Alkoholmisbruik sluit in "risky/gevaarlike " en "harmful " drink wat individue in gevaar stel vir toekomstige probleme. Gevaarlike of gevaarlike drank word in die Verenigde State gedefinieer as meer as sewe drankies per week of meer as drie drankies per geleentheid vir vroue, en meer as 14 drankies per week of meer as vier drankies per geleentheid vir mans. Skadelike drank beskryf persone wat fisieke, sosiale of sielkundige skade aan alkoholgebruik ondervind, maar nie aan die kriteria vir afhanklikheid voldoen nie.4, 5 Alkoholmisbruik en afhanklikheid hou verband met herhaalde negatiewe fisiese, sielkundige en sosiale gevolge van alkohol.6 Die USPSTF het nie die effektiwiteit van intervensies vir alkoholafhanklikheid geëvalueer nie, omdat die voordele van hierdie intervensies goed gevestig is en verwysing of spesiale behandeling aanbeveel word vir pasiënte wat aan die diagnostiese kriteria vir afhanklikheid voldoen.
USPSTF Sterkte van algehele bewyse
Die USPSTF beoordeel die kwaliteit van die algehele bewyse vir 'n diens op 'n driepuntskaal (goed, billik of swak).
Bewyse bevat konsekwente resultate van goed ontwerpte, goed uitgevoerde studies by verteenwoordigende bevolkings wat die effek op gesondheidsuitkomste direk beoordeel.
Bewyse is voldoende om die uitwerking op gesondheidsuitkomste te bepaal, maar die sterkte van die bewyse word beperk deur die aantal, kwaliteit of konsekwentheid van die individuele studies veralgemeenbaarheid tot roetine praktyk of indirekte aard van die bewyse oor gesondheidsuitkomste.
Bewyse is onvoldoende om die gevolge vir gesondheidsuitkomste te beoordeel vanweë 'n beperkte aantal of bevoegdhede van studies, belangrike gebreke in die ontwerp of optrede daarvan, leemtes in die bewysketting of gebrek aan inligting oor belangrike gesondheidsuitkomste.
USPSTF = Amerikaanse taakgroep vir voorkomende dienste.
Ligte tot matige alkoholgebruik by middeljarige of ouer volwassenes hou verband met 'n aantal voordele vir die gesondheid, soos 'n verminderde risiko vir koronêre hartsiektes. 7 Matige drink word gedefinieer as twee standaarddrankies (bv. of minder per dag vir mans en een drankie of minder per dag vir vroue en persone ouer as 65,8, maar onlangse data dui op vergelykbare voordele van so min as een drankie drie tot vier keer per week.9
• Die Alkoholgebruiksversteurings-identifikasietoets (OUDIT) is die mees bestudeerde siftingsinstrument vir die opsporing van alkoholverwante probleme in primêre sorginstellings. Dit is sensitief vir die opsporing van alkoholmisbruik en -misbruik of afhanklikheid en kan alleen gebruik word of ingebed word in 'n groter gesondheidsrisiko of lewensstyl-assesserings. , Dink aan drink en die behoefte aan 'n e-opener soggens) is die gewildste siftingstoets vir die opsporing van alkoholmisbruik of afhanklikheid in die primêre sorg.12 Die TWEAK-skaal van vyf items (T olerance, W orry, E ye -openers, 'n geheueverlies, (K) afgesny) en die T-ACE-vraelys (T olerance, A nnoyance, C ut down, E ye-opener) is ontwerp om swanger vroue op alkoholmisbruik te ondersoek. Hulle bespeur laer vlakke van alkoholverbruik wat risiko's tydens swangerskap kan inhou. Webwerf: http://www.niaaa.nih.gov/publications/niaaa-guide.
• Doeltreffende ingrypings om alkoholmisbruik te verminder, sluit in 'n aanvanklike beradingsessie van ongeveer 15 minute, terugvoer, advies en doelwitstelling. Die meeste sluit ook verdere hulp en opvolging in. Daar word getoon dat multikontakintervensies vir pasiënte wat wyd wissel van ouderdom (12 tot 75 jaar) die gemiddelde alkoholverbruik met drie tot nege drankies per week verminder, met effekte wat tot ses tot 12 maande na die intervensie kan duur. Dit kan geheel of gedeeltelik in die primêre sorg-omgewing afgelewer word, en deur een of meer lede van die gesondheidsorgspan, insluitend dokters en nie-dokters. Hulpbronne wat klinici help om effektiewe ingrypings te lewer, sluit in kort verskaffersopleiding of toegang tot spesiaal opgeleide primêre sorgpraktisyns of gesondheidsopvoeders, en die teenwoordigheid van stelsels op kantoorvlak (bv. Aanwysings, herinneringe, beradingsalgoritmes, materiaal vir pasiëntopvoeding).
• Primêre sorgondersoeke en gedragsberadingsintervensies vir alkoholmisbruik kan beskryf word met verwysing na die 5-As gedragsberadingsraamwerk: 'n Bepaal alkoholverbruik met 'n kort siftingsinstrument, gevolg deur kliniese assessering, indien nodig. matige vlakke 'n Gelykheid oor individuele doelwitte vir die vermindering van alkoholgebruik of onthouding (indien aangedui) Siste pasiënte met die aanleer van die motivering, selfhelpvaardighede of ondersteuning wat nodig is vir gedragsverandering en 'n Reëlende opvolgondersteuning en herhaalde berading, insluitend verwysingsafhanklike drinkers vir spesialiteitsbehandeling.18 Algemene praktyke wat hierdie raamwerk aanvul, sluit in motiveringsonderhoudvoering, 19 die 5-R's wat gebruik word vir die behandeling van tabakgebruik, 20 en die beoordeling van gereedheid om te verander.21
• Die optimale interval vir sifting en intervensie is onbekend. Pasiënte met alkoholprobleme in die verlede, jong volwassenes en ander hoërisikogroepe (byvoorbeeld rokers) kan die meeste baat by gereelde ondersoek.
Alle swanger vroue en vroue wat swangerskap oorweeg, moet ingelig word oor die nadelige gevolge van alkohol op die fetus. Veilige alkoholverbruik tydens swangerskap is dus nie bekend nie, daarom word swanger vroue aangeraai om nie alkohol te drink nie. Meer navorsing oor die doeltreffendheid van primêre sorgondersoek en gedragsintervensie vir alkoholmisbruik onder swanger vroue is nodig.
• Die voordele van gedragsintervensie vir die voorkoming of vermindering van alkoholmisbruik by adolessente is nie bekend nie. Die CRAFFT -vraelys (ry in C ar met iemand wat gedrink het, alkohol gebruik het om R elax te gebruik, alkohol te gebruik terwyl A alleen, V orgaan, kritiek van vriende en familie, T roebel) is onlangs bekragtig vir die ondersoek van adolessente vir dwelmmisbruik in die primêre sorg omgewing.22 Die voordele van die ondersoek van hierdie populasie sal geëvalueer moet word namate meer effektiewe intervensies in die primêre sorg -omgewing beskikbaar word.
Dokters moet pasiënte uitvra oor alkoholmisbruik, sê die paneel
Dokters in die primêre sorg moet volwassenes vra hoeveel en hoe gereeld hulle alkohol drink en diegene met riskante en gevaarlike drinkgewoontes raadpleeg, het 'n paneel wat deur die regering gesteun is, vandag gesê.
Op grond van 'n oorsig van studies wat sedert 1985 uitgevoer is, het die US Preventive Services Task Force (USPSTF) vasgestel dat daar goeie genoeg bewyse is dat beide screening akkuraat alkoholmisbruik kan opspoor en dat berading swaar drink by mense van 18 jaar en ouer kan verminder.
Sifting "neem amper geen tyd nie, en dit werk redelik goed," sê dr Michael LeFevre, medevoorsitter van die Task Force en 'n huisdokter aan die University of Missouri School of Medicine in Columbia.
'Uit my oogpunt as huisarts, hoe korter en makliker hoe beter,' het hy gesê.
Riskante drink word deur die National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism gedefinieer as meer as vier drankies op 'n enkele dag of 14 drankies per week vir mans en meer as drie drankies op 'n dag of sewe in 'n week vir vroue. Navorsing dui daarop dat ongeveer 'n derde van die Amerikaanse volwassenes alkohol misbruik.
Volgens LeFevre is dit 'n goeie begin om mans te vra wanneer hulle vyf keer in 'n sitting gedrink het, en vroue die laaste keer dat hulle vier gehad het.
'As hulle 'n tyd kan noem, beteken dit dat ons meer met hulle moet gesels oor hoe hul alkoholverbruik daar uitsien,' het hy gesê.
As die tyd vir die pasiënt se verjaardag was, en die enigste keer in jare wat die pasiënt te veel gedrink het, is dit waarskynlik nie 'n groot probleem nie. Maar as dit gereeld gebeur, het hy gesê, dui dit op misbruik van alkohol.
Die hersiening van die nuwe aanbevelings het 23 proewe ingesluit wat riskante drinkers willekeurig aan gedragsberading of normale sorg toegewys het.
In die algemeen het beradingsintervensies gelei tot 'n absolute toename van 12 persent in die persentasie mense wat 'n jaar later nie 'n sterk drinkperiode aangemeld het nie, en 'n gemiddelde vermindering van weeklikse drankies van 23 na 19.
Die USPSTF het gesê dat kort beradingsessies mense wat soms te veel drink, soms meer sal help as diegene wat alkohol misbruik of afhanklik is. Mense met 'n ernstige drinkprobleem het moontlik meer spesiale behandeling nodig, volgens die Task Force, wat sy aanbevelings Maandag in die Annale van Interne Geneeskunde.
'' 'N Kort ingryping soos toegepas deur byvoorbeeld 'n primêre dokter, is waarskynlik nie voldoende ingryping vir mense aan die einde van die alkoholafhanklikheid nie,' het LeFevre gesê.
Die USPSTF het gesê daar is nie genoeg data om die moontlike voordele en nadele daarvan te weeg om jonger tieners oor hul alkoholgebruik te vra nie.
"Die Taakspan was van mening dat dit onvanpas sou wees om aan te neem dat wat ons geleer het oor die beste maniere om volwassenes te ondersoek en te bestuur, in werklikheid van toepassing is op adolessente," het LeFevre gesê.
Hy het egter bygevoeg dat dit nie 'n aanbeveling is om tieners oor hul alkoholgebruik te vra nie - dit is net 'n oproep vir meer studies om uit te vind hoe dit die doeltreffendste is.
Dr Sharon Levy het gesê sy hoop dat dokters nie op grond van die nuwe aanbevelings besluit om nie met tieners oor alkohol te praat nie.
"Ons besef dat daar nie baie data is nie, maar ons erken ook dat alkoholgebruik een van die belangrikste bydraers tot (siekte) en sterftes by adolessente is," sê Levy, direkteur van die program vir adolessente middelmisbruik by die Children's Hospital Boston.
'Daar is geen twyfel dat die gebruik van alkohol 'n ernstige probleem vir hierdie ouderdomsgroep is nie,' het sy gesê.
Levy, wat nie betrokke was by die opstel van die nuwe riglyne nie, was mede-outeur van 'n verklaring van die American Academy of Pediatrics waarin hy aanbeveel dat dokters adolessente op dwelm- en alkoholgebruik ondersoek.
Sy het gesê dat die tipe kort ingrypings wat aanbeveel word vir volwassenes wat te veel drink, ook "ontwikkelingsgeskik" is vir tieners.
Kyk die video: NG E-diens Vorentoe, met Dapperheid 22 Augustus 2021. Dr. Fourie vd Berg (Januarie 2022).