WEG010032BG, Winstar WEG010032BG LCD-paneelverspreider | LCDs-Display.com
LCDs-Display.com is 'n spesialiteitsverskaffer van Winstar WEG010032BG.
Winstar WEG010032BG is nuut & oorspronklike voorraad beskikbaar by LCDs-Display.com, dieselfde dag gestuur met gratis gestuur koste.
Vir die Winstar WEG010032BG-pdf datasheet of gedetailleerde spesifikasies van die Winstar WEG010032BG of ander Winstar LCDs, asseblief e-pos ons, sal ons gelukkig wees om een ​​te voorsien.
Versoek 'n kwotasie van Winstar WEG010032BG verspreider by LCDs-Display.com. E-pos ons: info@LCDs-Display.com
Verwante model vir "WEG010032BG"
Verwante sleutelwoorde vir "WEG010032BG" LIMFADENITIS - TIPES, SIMPTOME EN BEHANDELING, KOMPLIKASIES - KLEINTJIES - 2019
Kos om die hare te versterk: hulle het nie veel nodig nie
Oorsake en simptome van blaaspyn by mans en vroue
Omvattende opname van vroue voor IVF
Moet ek kinders gee om olie te gee, hoe om dit in kapsules te neem (in vloeibare vorm) en wat sê die resensie oor die voordele en skade?
Borskanker behandeling in Israel
Thyroid cyste: wat dit is, veroorsaak, simptome, tipes, behandeling, as gevaarlike sistisse
Is dit moontlik om Papazol tydens swangerskap te gebruik? Aanwysings en kontraindikasies vir die gebruik van die geneesmiddel
limfadenitis - nie-spesifieke of spesifieke inflammasie van die limfknope. Limfadenitis word gekenmerk deur lokale sagtheid en geswelde limfknope, hoofpyn, malaise, swakheid, koors. Diagnose van limfadenitis word uitgevoer deur anamnese en fisiese ondersoek in te samel. Die etiologie word bepaal deur biopsie van die aangepaste limfknoop. Behandeling van limfadenitis word uitgevoer met inagneming van die geselekteerde patogeen en sluit in antibiotiese terapie, fisiese terapie. Wanneer 'n abses of adenoflegmon gevorm word, word hulle oopgemaak en gedreineer.
Klassifikasie en stadium limfadenitis
In die loop van limfadenitis is akute en chroniese. Akute limfadenitis kom voor in die ontwikkeling van 3 fases - katarrale, hiperplastiese en purulente.
Die aanvanklike patologiese prosesse in limfadenitis word gekenmerk deur kongestiewe hiperemie van die vel oor die vergrote limfknoop, die uitbreiding van die sinusse en die afwyking van hul endotheel. Dit word gevolg deur die verskynsels van ekssudasie en serous bevrugting van die parenchiem van die knoop, leukocietinfiltrasie en proliferasie van limfoïede weefsel. Hierdie strukturele veranderinge stem ooreen met die katarrale en hiperplastiese stadiums van limfadenitis met die lokalisering van patologiese prosesse binne die kapsule van die limfknoop. In die geval van ongunstige verdere ontwikkeling, word die limfknooppus gesmelt met die vorming van 'n ingekapselde abses of 'n deurbraak van die besmette inhoud in die omliggende weefsel - die ontwikkeling van paralimfadenitis en adenoflegmon. Die besondere erns van die kursus is ihorose limfadenitis, wat plaasvind tydens die slegte disintegrasie van die limfknope.
Minder algemeen is fibrine lymfadenitis, wat gekenmerk word deur oorvloedige ekssudasie en verlies van fibrien en nekrotiese lymfadenitis, wat ontwikkel as gevolg van die vinnige en uitgebreide nekrose van die limfknoop. 'N spesiale vorm van limfadenitis is ook geïsoleer - hemorragiese, gekenmerk deur imbibition (bevrugting) van die limfknoop met bloed in miltsiekte of plaag.
Met 'n eenvoudige en hiperplastiese vorm kan limfadenitis 'n chroniese kursus neem. In limfadenitis kan 'n enkele limfknoop of verskeie limfknope in die omgewing voorkom in inflammasie. Afhangende van die etiologie en patogeen, word spesifieke en nie-spesifieke lymfadenitis onderskei.
Oorsake van limfadenitis
Die veroorsakende middels van nie-spesifieke lymfadenitis is gewoonlik die piroëtiese flora - stafilokokke en streptokokke, asook die gifstowwe en weefselvervalprodukte wat hulle produseer, wat die limfknope in 'n limfogeniese, hematogene of kontak manier binnedring. Die primêre fokus vir nie-spesifieke lymfadenitis kan purulente wonde wees, panaritiums, kook, karbons, slange, erysipelas, trofiese ulkusse, tromboflebitis, karies, osteomielitis. Plaaslike inflammatoriese prosesse word dikwels vergesel van streeks limfadenitis.
Lymfadenitis by kinders word dikwels geassosieer met inflammatoriese prosesse in die boonste lugweg (griep, otitis, chroniese tonsillitis, tonsillitis), infeksies vir kinderdae (skarlakenkoors, difterie, pampoentjies) en velsiektes (pyoderma, eksudatiewe diatese, besmet met ekseem, ens.). Die veroorsakende middels van tuberkulose, sifilis, gonorree, aktinomikose, plaag, miltsiekte, tularemie en ander infeksies veroorsaak spesifieke limfadenitis.
Simptome van limfadenitis
Akute nie-spesifieke lymphadenitis manifesteer met die erge streeks limfknope en 'n toename in hul grootte. In die geval van katarre- en hiperplastiese vorm kan die vergrote nodusse maklik voel, hulle pyn is onbeduidend, algemene afwykings is lig of afwesig. Lymfadenitis kom dikwels voor met limfvate - lymphangitis.
In die geval van suppuration word die knoop digter en pynlik, en algemene dronkenskap ontwikkel - koors, verlies van eetlus, swakheid en hoofpyn. Plaaslike verskynsels groei - hiperemie en edeem in die omgewing van die aangetaste nodus, die kontoere van die limfknoop word vaag as gevolg van periadenitis. Die pasiënt word gedwing om die betrokke gebied te spaar, aangesien die pyn met die bewegings vererger. Die purulente samesmelting van die limfknoop kom gou voor en fluktuasie word opvallend in die infiltreer area.
As die gevormde abses nie betyds geopen word nie, kan die pus uitbreek of in die omliggende weefsel. In laasgenoemde geval ontwikkel adeno-phlegmon, wat gekenmerk word deur diffuse, digte en pynlike infiltrasie met afsonderlike areas van versagting. Wanneer die limfadenitis verdraai word, veroorsaak palpasie van die knoop gas crepitus (crunching). Met destruktiewe prosesse vorder algemene afwykings - koors, tagikardie en dronkenskap verhoog.
Komplikasies van purulente limfadenitis kan tromboflebitis, limfatiese fistels, septikopyemie wees. Deurbraak van pus van die trakeobronchiale limfknope in die brongi of esofagus lei tot die vorming van brongopulmonêre of esofageale fistels, mediastinitis.
Limfadenitis by kinders beweeg vinnig met koors, malaise, aptytverlies, slaapstoornis. Moontlike ernstige komplikasies kan veralgemening van infeksie met die ontwikkeling van sepsis wees.
By chroniese nonspesifieke limfadenitis word die limfknope vergroot, effens pynlik, dig, nie aan die omliggende weefsels gesoldeer nie. Die uitkoms van chroniese lymfadenitis is die rimpeling van nodusse as gevolg van die vervanging van die limfoïedweefsel met bindweefsel. Soms veroorsaak die proliferasie van bindweefsel 'n siekte van limf sirkulasie: oedeem, limpostase, olifantiasis.
Vir spesifieke gonorrheal limfadenitis is 'n toename en skerp pyn in die ingewande limfknope tipies. Tuberkulose limfadenitis kom voor met hoë koors, ernstige dronkenskap, periadenitis, en dikwels nekrotiese veranderinge in die nodusse. Limfadenitis in sifilis word gekenmerk deur 'n eensydige matige toename in die ketting van limfknope, hul teenstrydigheid tussen hulself en met die vel. Wanneer sifilitiese limfadenitis nooit voorkom nie, word die lymfeklope onderdruk.
Diagnose van limfadenitis
Erkenning van akute nie-spesifieke lymfadenitis van oppervlakkige lokalisering is maklik. Dit neem die geskiedenis en die totale aantal kliniese manifestasies in ag. Komplekse vorms van limfadenitis wat voorkom met periadenitis en adenoflegmon, wat mediastinale weefsel en retroperitoneale spasie betref, is moeiliker om te diagnoseer. In alle gevalle is dit nodig om die primêre purulente fokus te vestig. Differensiële diagnose van akute lymfadenitis word uitgevoer met osteomielitis, sellulitis, suppuratiewe atheroom, ens.
By chroniese lymfadenitis word gewoonlik 'n punksie biopsie van die limfknoop of die uitskeiding daarvan met histologiese analise vereis. Dit is nodig om te onderskei tussen die chroniese vorm van limfadenitis en sistemiese siektes (sarkoïdose), limfogranulomatose, leukemie, limfknoopmetastatiese letsels in kanker, ens.
Diagnose van spesifieke limfadenitis berus op 'n komplekse kliniese en laboratoriumdata. Vir die opsporing van tuberkulose word Mantoux- en Pirque-tuberkulintoetse uitgevoer. Mikroskopiese ondersoek van punctate onthul reuse Pirogov-Langgans-selle. In die borsradio kan tuberkulêre letsels in die longe opgespoor word, terwyl die sagte weefsels van die nek-, submandibulêre-, oksel- en inguinale areas ondersoek word, word verkalkings bepaal in die beelde in die vorm van digte skadu's.
Wanneer sifilitiese limfadenitis punkteer ontdek bleek treponema. Fisioterapeute, venereoloë, infeksioloë is betrokke by die diagnose van spesifieke limfadenitis. Indien nodig, pasiënte met lymfadenitis voer ultraklank van die limfatiese vate, CT, MRI van die aangetaste segmente, limfosintigrafie, X-straalkontrastlymfografie.
Behandeling en prognose van limfadenitis
Katarrale en hiperplastiese akute lymfadenitis word konserwatief behandel. Dit is nodig om dormansie vir die betrokke gebied te skep, om voldoende antibiotiese terapie uit te voer gebaseer op die sensitiwiteit van die mikrobiese flora, UHF-terapie, vitamienterapie. In die geval van 'n purulente proses word 'n outopsie van purulente limfadenitis, adenoflegmon, dreinering en rehabilitasie van die fokus volgens die beginsels van purulente wonde getoon. Aktiewe detoksifisering en antibakteriese terapie word voorgeskryf.
By chroniese nonspesifieke lymfadenitis word die eliminasie van die onderliggende siekte wat inflammasie in die limfknope ondersteun, benodig. Spesifieke limfadenitis word behandel met inagneming van die etiologiese agent en die primêre proses (sifilis, gonorree, tuberkulose, aktinomikose, ens.).
Tydige etiotropiese behandeling van limfadenitis vermy die verspreiding en veralgemening van die proses. Die uitkoms van chroniese limfadenitis kan skaars wees van die limfknoop met bindweefselvervanging van limfoïedweefsel. In sommige gevalle kan verswakte limfdreinering en limfedeem ontwikkel.
Voorkoming van limfadenitis vereis die voorkoming van mikrotraumas, infeksie van wonde en skrape, velafskeidings. Ook, tydige behandeling van infeksiefokus (tonsillitis, tandheelkundige karies), disseksie van purulente formasies (panaritium, kook) is nodig.
behandeling limfadenitis akute nie-spesifieke vorm word toegeken afhangende van watter stadium dit begin. As slegs die aanvanklike vorms van die siekte beskikbaar is, word die behandeling van limfadenitis uitgevoer met konserwatiewe metodes. Dus, die geaffekteerde orrel moet in rus wees; Ultra high frekwensie terapie, terapie van die fokus van infeksie (dws 'n outopsie absesselykskouing purulent truuk), ook uitgevoer antibiotika terapie.
In geval van purulente limfadenitis word 'n operatiewe behandelingsmetode toegepas: absesse oop, een verwyder. ettergehou word wond dreinering. Alle daaropvolgende aktiwiteite is dieselfde as by die behandeling van purulente wonde.
By die behandeling van limfadenitis van die chroniese nie-spesifieke vorm, is dit eers nodig om die hoofsiekte wat die bron van hierdie vorm van limfadenitis geword het, uit te skakel. Behandeling van spesifieke limfadenitis word uitgevoer afhangende van die aard van die letsel van die limfknope, asook die teenwoordigheid van tuberkulose veranderinge in ander organe. As die proses aktief is, word eerste-line medisyne gebruik: tubazid, streptomisien in kombinasie met PASK of ethionamide, pyrazinamide, protionamid, Etambutol. Die behandelingsproses duur 8 tot 15 maande.
Ook in die nodus met die letsel word ingeskryf streptomisien, word daar toedienings aangebring met tubaside, tibonic salf en streptomisien. As die purulente proses uitgespreek word, dan vir behandeling gebruik antibiotika met 'n wye spektrum van aksie.
Wat is limfadenitis?
Limfadenitis is 'n inflammatoriese siekte van die limfknope, dikwels purulent. Kom voor wanneer dit in die liggaam staphylo- en streptokokke ingespuit word.
Die siekte kom voor na mikroörganismes, gifstowwe en weefselafval uit die limf in die limfknope. Penetrasie kan voorkom deur skade aan die vel, slymvliese en hematogene.
Lymfadenitis kom gewoonlik voor as 'n komplikasie van die primêre inflammasie van enige lokalisering. Aansteeklike patogene (mikroörganismes en hulle gifstowwe) penetreer in die streeks limfknope met limfvloei, wat vloei uit die primêre purulente fokus. Soms word teen die tyd limfadenitis ontwikkel, die primêre fokus is reeds uitgeskakel en kan onherkenbaar bly.
In ander gevalle vind limfadenitis plaas wanneer die infeksie direk deur die beskadigde vel of slymvliese in die limfatiese netwerk ingaan.
Simptome verskyn dikwels op die nek, sowel as in die oksel en lies. Geswelde limfkliere kan enkel of gelyktydig in verskillende dele van die liggaam voorkom.
Algemene simptome sluit in plaaslike en algemene koors, erge pyn, spoel van die vel, kouekoors en jeuk. Limfadenitis is 'n patologie wat in enige persoon kan ontwikkel, ongeag geslag of ouderdom.
Meer as 80% van die mense het 'n pynlose toename in die submandibulêre limfknope, wat as normaal beskou word. Geen ander groepe limfknope is normaalweg waarneembaar nie.
Die begin van die ontwikkeling van die patologiese proses is akuut. Die hoofredes vir die progressie van die patologie is: infeksie van die wond, die teenwoordigheid van 'n akute aansteeklike siekte in die liggaam en chirurgiese ingryping.
Vorme van akute inflammasie:
katarrale (eenvoudige ontsteking),
hiperplastiese (met aktiewe groei van limfoïede selle),
Akute - manifesteer deur helder simptome en verander in 'n purulente vorm, indien nie behandel nie. Wanneer die purulente vorm van die limfknope smelt en die siekte die aangrensende weefsel beïnvloed.
Rooiheid en swelling kom rondom die limfknoop voor, die kontoere van die knoop is vervaag, die limfknoop is aan die omliggende weefsels verbind, en die beweging in hierdie area veroorsaak pyn. Namate die pus ophoop en die weefsels smelt, word 'n beweging van pus in die knoop aangeteken. As operatiewe behandeling nie plaasvind nie, kan 'n abses in die area van die knoop uitbreek of in die dieptes van die weefsel.
Hierdie patologie is direk verwant aan die vordering van kanker of die teenwoordigheid in die liggaam van die aansteeklike proses, wat lankal nie daal nie.
In chroniese nonspesifieke lymfadenitis kan inflammasie in die limfknope verleng word. Sulke inflammasie is produktief. Sy oorgang na 'n purulente vorm word feitlik nie gevind nie.
Simptome van chroniese nonspesifieke limfadenitis word gekenmerk deur vergroting van die limfknope, hulle is dig, met palpasie van bietjie pynlik, nie aan mekaar gesoldeer nie. Limfknope bly vir 'n lang tyd vergroot, maar hul afname vind geleidelik plaas. In seldsame gevalle kan die proliferasie van bindweefsel lei tot siekte van limf sirkulasie, edeem.
Tydens akute lymfadenitis word drie opeenvolgende stadiums onderskei:
kataraal (met rooi, verwydering van vate in die omgewing van die knoop),
hiperplastiese (met 'n toename in die grootte van die knoop, week dit met plasma)
purulent (opvoeding binne die terrein van 'n purulente holte).
Eenvoudige limfadenitis word gekenmerk deur die feit dat die inflammatoriese proses nie verder as die kapsule van die nodus self strek nie. In destruktiewe vorms strek die inflammatoriese proses na die omliggende weefsels. Veranderinge in die omliggende weefsel kan beperk word tot ernstige ontsteking of, in 'n meer ingewikkelde geval, kan verander in purulente inflammasie met die daaropvolgende vorming van adenoflegmon.
Lymfadenitis by volwassenes ontwikkel op die agtergrond van skadelike werk en met verwaarloosde vorms van siektes. Mans en vroue het 'n lafhartige houding teenoor hul eie gesondheid wanneer hulle siek word. Daar word dikwels gepoog om selfbehandeling van aansteeklike siektes te bewerkstellig. Hierdie benadering lei tot die onderdrukking van limfweefsels, die oorgang van die siekte in 'n chroniese vorm.
Lymfadenitis is in die reël 'n gevolg van primêre septiese ontsteking. Patogene (pyogeniese) mikroflora - streptokokke en stafilokokke, en die toksiene wat deur hulle geproduseer word, migreer vanaf die letsel deur die limfoogiese weg, of met bloedvloei. Dit is ook moontlik vir aansteeklike middels om die limfatiese vate binne te kom deur beseerde vel of slymvliese (kontakpad).
Inflammasie van die weefsels van die limfknope ontwikkel as gevolg van die invloed van aansteeklike en nie-aansteeklike faktore.
Aansteeklike oorsake van limfadenitis:
parasitiese en swam infeksies.
Lymfadenitis kom dikwels voor as gevolg van inflammasie in die orofarinks met angina, adenoiditis, griep, skarlakenkoors. Limfknope kan toeneem in infeksies in die kinderjare - rubella, parotitis of difterie.
Onder die algemeen voorkomende nie-aansteeklike oorsake van limfadenitis is die volgende:
onkologie van limfknope (limfoom),
metastatiese (sekondêre) kanker wat van ander dele van die liggaam versprei het,
inflammasie as 'n reaksie op die bekendstelling van 'n vreemde liggaam.
Simptome van akute limfadenitis
Tekens van akute lymfadenitis hang af van die vorm van die siekte en die aard van die inflammasie. Basies is die algemene toestand van die pasiënt met katarrale lymfadenitis nie besonder versteur nie. Simptome kan insluit:
pyn in die area van streeks limfknope.
Terselfdertyd is daar 'n toename in limfknope, hul pyn tydens palpasie.
As die siekteproses vorder en periadenitis ontwikkel, kan die simptome wat beskryf word, vererger word.
Die pynlike sensasies word skerp, die vel oor die limfknope word hiperemies, en die pasiënt voel pyn op palpasie van die nodusse.
Spesifieke limfadenitis het ook sy eie eienskappe:
In gonorree, die ingewande knope is oormatig pynlik en vergroot,
die tuberkulêre vorm gee 'n sterk swakheid (as gevolg van dronkenskap) en 'n skerp styging in temperatuur, wat vir 'n lang tyd kan duur, word die omliggende weefsel ontsteek,
sifilitiese aard van ontsteking vind plaas in die vorm van 'n eenrigtingproses. Limfknope lyk soos die "ketting". Wanneer hulle voel, is hulle vry, nie soldeer en selde met pus nie.
verslegtende algemene welsyn van die siekes,
hy het hoofpyn en koors.
Met die akute vorm in die area van die limfknope word sterk suppurasie gevorm
plaaslike temperatuurstyging van 1-2 grade
Limfknooponderdrukking (ontwikkel met bakteriële infeksie).
Limfknope styg in grootte,
daar is pyn, beide in rus en tydens hul palpasie.
Wanneer loop, voel pasiënte:
laer abdominale ongemak
Verwante simptome sluit in:
swakheid en kouekoors.
Komplekse inguinale limfadenitis:
hiperemie van die vel.
geswelde limfknope en hul versadiging,
verskynsels van algemene dronkenskap,
swelling van omliggende weefsels,
'n deurbraak ulkus uitwaarts (met die vorming van fistels in die okselvormige holte) en binnekant (vorming van adenoflegmon) is moontlik.
Afsonderlike simptome van limfadenitis dui op die ontwikkeling van ernstige, moontlik lewensgevaarlike toestande. As dit beskikbaar is, is dit nodig om so gou as moontlik gekwalifiseerde bystand te kry. Soms gaan die rekening letterlik ure en minute. Dit is tekens soos:
verhoogde liggaamstemperatuur (bo 38,5 ° C),
moeilike of vinnige asemhaling,
Erge pyn, swelling, uitgespreek rooiheid,
Wanneer die eerste simptome van limfadenitis voorkom, soos pynlike limfknoop, oedeem, koors, moet u dadelik 'n geneesheer of 'n chirurg raadpleeg. Hierdie spesialiste sal u help om die oorsaak direk te bepaal en die korrekte behandeling of verdere diagnose voor te skryf. Onder die masker van limfadenitis kan verskillende siektes, soos plaag, tuberkulose, verskillende tumorprosesse verberg word.
Van die plaaslike komplikasies van limfadenitis, moet 'n mens die waarskynlikheid van suppurasie onthou (gewoonlik in die kinderjare). Progressiewe inflammasie van die limfknope sonder behoorlike behandeling behels dikwels:
tromboflebitis van aangrensende are.
Purulente limfadenitis kan ingewikkeld wees deur die ontwikkeling van flegmon, gekorrodeerde bloedvatmure met bloeding.
Voorkoming van limfadenitis impliseer:
voorkoming van velmikrotrauma,
voorkom infeksie van die gevolglike abrasies, wonde en ander skade aan die epidermis,
tydige uitskakeling van infeksiefokus (byvoorbeeld behandeling van karies van tande of tonsillitis), opening
purulente patologiese formasies (furuncles en panaricia),
tydige, akkurate diagnose en voldoende behandeling van siektes wat spesifieke veroorsaak
vorms van limfadenitis (gonorree, tuberkulose, sifilis, aktinomikose, en ander).
Lymfadenitis as 'n siekte van die immuunstelsel dui op die teenwoordigheid van patogene flora in die liggaam. Daarom is dit nodig om nie net die ontsteekte limfknoop te behandel nie, maar eerstens die siekte wat bygedra het tot limfadenitis.
Tipes limfadenitis by kinders
Daar is verskeie hoofsoorte limfadenitis:
serous (of infiltrasie) word gekenmerk deur 'n toename en verdigting van die limfknope, hul seerheid,
purulent vergesel van swelling en rooiheid van die vel op die plek van die pasiënt se limfknoop, 'n skerp toename in temperatuur, 'n algemene agteruitgang van die toestand van kinders,
nekrotiese oorsake sterf af, of "smelt" van die limfknoopweefsel,
adenoflegmon (as komplikasie van limfadenitis) - akute suppurasie in die subkutane vetweefsel.
Afhangende van die tipe patogeen, word lymfadenitis volgens die aard van die kursus verdeel in spesifieke en nie-spesifieke, akute, subakute en chroniese.
Volgens die letsel is die inflammasie van die limfknope streeks: submandibulêre, servikale, inguinale, okselvormige, popliteale en ander afhangende van die ligging van die aangetaste gebied. 'N Genormaliseerde letsel van die limfknope word gelyktydig verteenwoordig deur verskeie ontsteekte areas of hul opeenvolgende inflammasie.
Onder andere produseer hulle odontogene en nonodontogene limfadenitis. Odontogene ontsteking van die limfknope ontstaan ​​as gevolg van abnormaliteite van die kaakstelsel. Dit is 'n redelik gereelde voorkoms gedurende die periode van tandverandering (6-10 jaar). Vergroot submandibulêre, oor, wang limfknope, sowel as naby die ken. Begeleidende simptome is tandpyn of inflammasie van die tandvleis, kariese tande, slymbeserings, stomatitis en ander siektes en infeksies van die mondholte by kinders.
Oorsake van limfknoopontsteking
Limfoïede formasies by kinders ontwikkel tot 10 jaar. Tot op hierdie ouderdom bly die kind vatbaar vir verskeie infeksies, sy immuniteit is onderontwikkel. Limfkliere is een van die elemente van immuunverdediging, hulle kan buitelandse agente herken, sodat hulle nie in die bloedstroom versprei nie.
Limfadenitis by kinders is meer dikwels nie-spesifiek, die hoof faktore wat veroorsaak dat dit stafilokokke en streptokokke is. Die ontwikkeling word dikwels voorafgegaan deur akute of kroniese inflammasie in aangrensende organe, waar die limfvloei van die infeksie die limfknope binnekom, wat nie hul funksie van beskerming en neutralisering kan hanteer nie en ontsteek word. Dit is moontlik om infeksie deur kontak te bring deur die wonde wat reg bokant die knoop geleë is.
In meer as 60% van die gevalle ontwikkel lymfadenitis op die agtergrond van seer keel, tonsillitis, otitis, sinusitis en ander siektes van die ENT-organe. Infeksies van die vel en slymvliese (stomatitis, pyoderma, streptoderma, ekseem, purulente inflammasie) lei ook tot fokale reaksie in die limfknope.
Lymfadenitis is dikwels 'n komplikasie van virussiektes soos waterpokkies, skarlakenkoors, pampoentjies, masels, ARVI en griep. As gevolg van die verergering van chroniese siektes in die herfs-winterperiode word inflammasie van die limfknope meestal tydens hierdie periode aangetref.
Soms is 'n kind se limfadenitis op die agtergrond van inflammatoriese prosesse in die mondholte: karies, pulpitis, osteomyelitis en ander.
Spesifieke limfadenitis vergesel siektes wat direk verband hou met skade aan die limfstelsel van die kind. Dit sluit in tuberkulose, aansteeklike mononukleose, sifilis en ander. Besering van die limfknope self veroorsaak ook hul ontsteking. Soms ontwikkel limfadenitis as 'n reaksie op bloed siektes.
Wanneer serologiese limfadenitis toegedien word, is dit in die algemeen konserwatiewe terapie:
breë spektrum antibiotika (penisilliene, kefalosporiene, makroliede),
antiallergiese middels (loratadien, fenistil, zyrtec, erius, zodak),
plaaslike anti-inflammatoriese behandeling (droë hitte, komprimeer met absorbeerbare salf - Vishnevsky, Levomekol),
Dit moet verstaan ​​word dat antibiotika terapie slegs geregverdig is in geval van bevestiging van 'n bakteriese infeksie wat inflammasie van die nodusse veroorsaak het. In die geval van die virale oorsprong van die siekte, sal sodanige behandeling nutteloos wees.
In die afwesigheid van terapie kom die limfadenitis soms met 'n suiwer stadium in sy gebrek aan. In hierdie geval word die behandeling van kinders in die hospitaal uitgevoer. Aangestel deur die sogenaamde chirurgiese skoonmaak. Die limfknoop word geopen, die purulente fokus word uitgeskakel, die holte word met ontsmettingsmiddels opgelos.
As nekrotiese lymfadenitis ingestel word, word die kromming van die oppervlak uitgevoer, indien nodig, word die limfknoop verwyder. Tuberkulose limfadenitis word onder spesiale toesig van eng spesialiste in gespesialiseerde klinieke behandel.
Dit is belangrik: Selfbehandeling is uiters ongewens, aangesien verskillende vorms van die siekte 'n ander benadering tot behandeling vereis. Byvoorbeeld, in die geval van purulente limfadenitis, word die verwarming van 'n ontsteekte limfknoop streng kontraindikeer, dit dreig met ernstige komplikasies.
Voorspellings en Komplikasies
Lymfadenitis is op sigself nie gevaarlik vir kinders nie. Infeksies wat die siekte veroorsaak het, is gevaarlik, sowel as komplikasies van die limfadenitis self as dit nie vinnig of onbehoorlik behandel word nie. Een van die mees algemene en gevaarlike komplikasies is flegmon, inflammasie van die selspasie direk bokant die limfknoop. Met die vloei van limf en bloed versprei die infeksie vinnig in die liggaam, wat skade aan ander weefsels en organe veroorsaak: osteomielitis, meningitis, enkefalitis.
Die prognose vir die tydige behandeling van limfadenitis is gunstig, volledige genesing en weefsel herstel in serologiese limfadenitis kom binne 1-2 weke voor. In die chroniese verloop van die siekte word die limfoïede weefsel vervang deur bindweefsel, daarom is limpostase (verswakte limfuitvloei) moontlik, wat deur swelling manifesteer.
Na chirurgiese behandeling, terwyl die limfknoop gehandhaaf word, is dit belangrik om al die voorskrifte en aanbevelings van die dokter te volg om herhaling te voorkom. In die geval van nodusverwydering word herstellende behandeling uitgevoer met voortdurende monitering van die ontwikkeling en welsyn van kinders.
Die voorkoming van die ontwikkeling van die siekte bestaan ​​uit die tydige uitskakeling van die bronne van infeksies: karige tande, verskillende vel en slymvelsels, behandeling van LOR-infeksies. Daarbenewens is dit belangrik om die immuniteit van die kind te versterk en die algehele liggaamsweerstand te verhoog.
Soos bekend het die limfknope die funksie van biologiese filters wat die verspreiding van skadelike stowwe aan die liggaam belemmer, uitgeskakel. In die norm van die limfknope van die ribbes van 0,5 millimeter. tot 50 mm. en meer.
Lymfadenitis ontstaan ​​meestal as 'n opvolg van 'n ander siekte wat gekenmerk word deur infestasieprosesse, 'n karbuncle, 'n furuncle, bloedsirkulasie en vakke, asook furuncle, bloedsirkulasie en vakke, asook furuncle, bloedsirkulasie en vakke; Soms word dit veroorsaak deur meer ernstige siektes, soos plaag, tuberkulose en ander. Dit is geen wonder dat limfadenitis as 'n primêre siekte voorkom nie.
Limfadenitis by kinders en volwassenes kan toegeskryf word aan die spesifieke of nie-spesifieke tipe. Akute en chroniese lymfadenitis word uitgeskei afhangende van die vorm van die siekte. Akute limfadenitis vorder in 'n nodulêre of nasale vorm. Akute infiltrerende limfadenitis, as 'n reël, is 'n gevolg van sy of haar nie-responsiewe serum nodale limfadenitis. Ook, die abses limfadenitis kan veroorsaak word deur 'n onaangename ontberingsindroom - deur alternatiewe, deur die vermindering van die immuniteit, deur rits.
Christelike limfadenitis vorder in 'n hiperplastiese vorm, maar dit kan 'n vuil limfadenitis word.
Agtergrond van die voorkoms, herkenning van limfadenitis, diagnose en behandeling van limf wissel afhangende van die tipe lokalisering van inflammasie.
Tubal plexus kan die oorsaak van tubulêre limfadenitis wees
Soos reeds hierbo genoem Infeksie kan ook by die direkte kontak plaasvind: gaan eers na ratte oor punte en stafilokokko's en hulle toksisiteit. As die opwinding van die siekte 'n buisvormige stomp is, word tubulêre limfadenitis gediagnoseer.
In die sone van akkumulasie van die bakterieë akkumuleer selle van die pulserende reaksie, as gevolg van watter limfknoop toeneem. PASSED kan wees as een, so en 'n paar nabygeleë limfknope. In hierdie geval, as die infusie van die letsel op die limfvate versprei word, is die limf limfadenitis vasgestel.
Een van die verdunnings van die limfatiese ganglion is die limfadenitis - die oorsake van hierdie siekte kan anders wees. Byvoorbeeld, dit is 'n duidelike inflammatoriese abnormaliteit van die mondholte, soos karies, chroniese tonsillitis, paroditis, en ander.
Limfadenitis is nog 'n algemene oorsaak van siekte. Lymfadenitis van die serviks ontstaan ​​as gevolg van aansteeklike siektes, byvoorbeeld griep, Angina, depressie, tonsillitis. Die mees algemene is servikale limfadenitis by kinders wat ly aan ander lyers met algemene siektes.
Die volgende tipe limfadena is limfadenitis in seks. Oorsaaklike limfatiese afwykings word ook geassosieer met gepaardgaande oordraagbare siektes, gepaardgaande versteuring. Die primordiale limf effusie is een van die erkennings van veneriese siekte. Die primêre limf lumen in die valskermgebied word op 'n slegte manier ontmoet. Kleinkinder kinders by kinders word baie meer as volwassenes gestamp. Dit word veroorsaak deur die feit dat kinders nie venericheskimi-besmettings besit nie. As limfadenitis in 'n kind altyd gediagnoseer word, kan die probleem veroorsaak word deur immuniteit, of deur gestoorde siektes van limfvloei. Wanneer immuunimmuniteit deur limfadenitis veroorsaak word, kan dit enige besmette trauma van die onwillekeurige weefsels bedien.
As die milt in die nodale limfkliere ontwikkel, kom kuda die limf van die nek, gesig, borssel, skouerband en limfoditis van die limfoïedklier in. Die oorsaak van limf limfoom kan voorkom in aansteeklike siektes, byvoorbeeld karies of chroniese spier depressie van die mangels.
Spontane siektes van die binneoor, oorskulp en ander omliggende weefsels veroorsaak lymfadenitis van die perikarp. Ook, die oorsaak van die limfadena agter die nek, kan enige vuil weefsel traumas dien: om die aal voor die berekeninge en die kromming van die horison uit te verdryf. Lymfadenitis van hierdie tipe is voldoende verlig, sodat dit kan lei tot die akkumulasie van die brein - minitien.
Inflammasie van die limfknope van die mesenchus, of mesenteriese lymfadenitis, is 'n gevolg van die vorming van die mangels, die vernietiging van die boonste lugweg, en die geswelde ductus, die serviks. Onderskei akute mesenteriese lymfadenitis en chroniese mesenteriese lymfadenitis. Meestal vind limfadenitis by kinders plaas.
Tekens van limfadenitis
die voorkoms van pynlike nodusse in die gebied van die onderste urinêre kanaal dui op die ontwikkeling van hipodiotiese lymfadenitis
Gelyktydige ongemak van limf simptome is verskillend, afhangende van die ligging van die limfknope van die limfknoop.
Die diagnose van limfatiese limfadenitis simptome van pyn manifesteer tydens die ontwikkeling daarvan. Die eerste simptoom is die manifestasie van verharding, die bene
Hipokondrale limfitis ontwikkel met die gevolglike manifestasie van sy erkenning. By die eerste stadium van die limfkliere is liggies verplaas, verskuif, duidelik geteken. Wanneer dit gedruk word, ontstaan ​​ligte pyn. Na 1-3 dae word die limfknope aansienlik groter, die hele omliggende oppervlak verminder en die tumor beweeg af. Die slymvlies van die mond word geabsorbeer en herstel. Die temperatuur van die liggaam is 38 ° С. By die diagnose van 'n siekte deur hierdie datastel en die behandeling van die prognose, is die prognose aangenaam. As die siektes nie behandel word nie, bereik die temperatuur 40 ° C, die pyn toeneem, die vel op die knope word beny. Spontaan vatbare limfknoopknope. Lymfadenitis, wat gunstig is vir kinders, ontstaan ​​van regoor die wêreld weens die oorgang van die boonste paadjies en transformeer radikaal in 'n Christelike vorm.
Deurlopende kamers van die wêreld om jou kinders te sien. Afhangende van die karakterisering van die siekte, kan die grootte van die besmetting van een na die ander kant van die eenheid verskuif word. Inflammede limfknoop, in 'n akute vorm geslaag, onthou in 'n sekere sin 'n furuncle.
LEWE IN CHRISTANSKAP Soms kan 'n siekte alle limfknope binnedring. Dan gaan ons voort om te praat oor die vuilheid van die limfknoop. Die resultaat kan 'n abses wees wat dringend mediese ingryping vereis.
Karakteriserende limf-inflammatoriese limfadenitis simptome is soortgelyk aan dié van limfadenitis in ander dele van die liggaam. Inflammering behels 'n toename in limfknope, hul pynlikheid tydens drukopbou en verhoogde temperatuur. As limfadenitis omskep word in 'n verarmde vorm, word die simptome van indringing waargeneem, en die aangetaste nodusse en weefsels meng in 'n enkele klomperiet. OPSTAAN STERK TYD, DIE TEMPERATUUR RISIKO STAAN BELANGRIK.
mondholte met 'n genesing oplossing sal help om die limf limfadenitis te verwyder
Wanneer lymfadenum opgeskort word, moet die behandeling met behulp van 'n korrekte diagnose begin word.
By die diagnose van die limf limfadenitis moet die behandeling eers gegee word om die besmetting wat deur die siekte veroorsaak word, uit te skakel. In die eerste plek word dit gevolg deur higiëniese standaarde: polering van die mondholte met 'n dun oplossing. By die ontlaai van onbeskikbare toediening van antibiotika. As daar 'n enkele limfknoop was, was dit moontlik om die verspreiding deur 'n chirurgiese metode uit te skakel.
Uiterste limf-nasale behandeling word afgetrek met die gebruik van droë hitte wat van mediese alkohol afgehandel word, mits daar geen verhoogde temperatuurmeter is nie. Daarbenewens word anti-proliferasie middels voorberei. As die siekte 'n skerp patroon verkry, sal chirurgiese behandeling toegepas word.
Video: Behandeling van limfkanker op ons chirurgiese manier
Met die aanvang van die diagnose sal die onmiddellike limfatiese behandeling beïnvloed word deur die stadium van ontwikkeling van die siekte. In die vroeë stadiums van die behandeling van die liefde vir die limf limfitis word die antibiotika uitgevoer. Ons moet warmte en hitte aan die pasiënt verskaf. Dit word nie aanbeveel om die limfknoop te verhit nie. Eсли лимфaдeнит гнoйный, прoвoдится xирургичeскoe вмeшaтeльствo. Нo для нaчaлa нeoбxoдимo устрaнить причину лимфaдeнитa – пeрвичнoe инфeкциoннoe зaбoлeвaниe.
Die limfatiese stelsel sluit in:
Gedurende die periode van embrioniese ontwikkeling word bloed selle in die milt gevorm. Na geboorte word bloedvormingsprosesse daarin gestrem, en dit word in die sentrale orgaan van die limfstelsel, waarin differensiasie plaasvind (verkryging van spesifieke funksies) Die hoofselle van die immuunstelsel - limfosiete.
Limfosiete is 'n tipe witbloedselle - die sogenaamde witbloedselle wat immuniteit verskaf (beskerming van die liggaam van verskeie eksterne en interne invloede). Limfosiete word gevorm in die rooi beenmurg, wat binne die bene van die liggaam geleë is (in die bene van die bekken, werwels, ribbes, bors en ander). Onvolwasse vorms van limfosiete word van die beenmurg in die bloedstroom vrygestel, wat die milt binnegaan, waar hul differensiasieprosesse eindig.
Die vorming van limf kom voor byna alle weefsels van die liggaam weens die oordrag van 'n klein hoeveelheid proteïene en 'n deel van die vloeistof uit die bloedhaarvate (die kleinste bloedvate) in limfatiese kapillêre. Bloedvate wat bloed na organe en weefsels vervoer (slagaar), geleidelik tak en afname in deursnee. Die kleinste vaartuig in die menslike liggaam is 'n kapillêre. Op die vlak van die kapillêre, 'n gedeelte van die vloeistof en 'n klein hoeveelheid proteïene verlaat die vaskulêre bed (gefiltreer) en kry in die weefsel van die liggaam (ekstrasellulêre ruimte). Die meeste van die gefiltreerde vloeistof keer terug na die bloedhaarvate. Hulle vorm groter skepe (venules, are) waardeur die uitvloei van veneuse bloed vanaf die organe na die hart.
'N Sekere proporsie proteïene en ongeveer 10% van die vloeistof uit die intersellulêre spasie kom nie terug na die bloedsomloop nie, maar betree die limfatiese kapillêre. So word limf gevorm, wat, benewens proteïene en plasma, verskeie spoorelemente, vette en koolhidrate bevat, sowel as sellulêre elemente (meestal limfosiete).
Wanneer verskeie limfatiese kapillêre saamsmelt, vorm groter limfatiese vate. Hulle voer die uitvloei van limfvloeistof uit alle weefsels van die liggaam uit na limfknope, wat ooreenstem met 'n spesifieke orgaan of deel van die liggaam.
Die uitgaande limfvate verlaat die limfknope, wat ook saamsmelt om groot limfatiese trunks en buise te vorm. Volgens hulle word die limfatiese vloeistof oorgedra na die groot are van die liggaam, wat dus terugkeer na die sistemiese sirkulasie.
In die menslike liggaam is daar verskeie groot limfkanale:
Torakale limfatiese kanaal - versamel limf van die bene, pelviese organe, abdominale holte en die linker helfte van die bors.
Links subklaviese romp - versamel limf van die linkerhand.
Links jugulêre stam - versamel limf vanaf die linker helfte van die kop en nek.
Regs limfatiese kanaal - gevorm deur die samesmelting van verskeie limf stamme en versamel limf van die regter helfte van die kop, nek, regter helfte van die bors en regterhand.
Limfkliere is onderwys rond of ovaal, klein grootte (van 'n paar millimeter tot 1 - 2 sentimeter), wat langs die limfvate geleë is wat die limf uit verskillende organe en weefsels dra. Die oppervlak van die limfknoop word bedek met 'n bindweefselkapsel, waaronder 'n groep lymfoïede weefsel wat baie selle - limfosiete bevat.
Limfosiete word gevorm in die limfknope, wat begin met die periode van embrionale ontwikkeling. Hul belangrikste funksie is die erkenning van buitelandse agente (virusse, fragmente van bakterieë en hul gifstowwe, tumor selle, ensovoorts) en die aktivering van ander beskermende stelsels van die liggaam, wat daarop gemik is om hulle te neutraliseer.
Limf wat die limfknope binnekom, beweeg stadig deur smal spleetagtige ruimtes wat die sinusse genoem word. So word dit van verskeie vreemde liggame verwyder, sowel as kontak tussen buitelandse agente en limfosiete word verseker.
Die hooffunksie van die limfknope is om die verspreiding van patologiese prosesse in die liggaam te voorkom. Dit is as gevolg van die teenwoordigheid van verskeie groepe limfknope, waarin die limf van verskillende dele van die liggaam gefiltreer word. Hulle is so gerangskik dat dit 'n struikelblok vir die pad van aansteeklike prosesse word en die binnekring van vreemde antigene in verskillende organe en weefsels voorkom.
Die hoofgroepe limfknope in die menslike liggaam is:
kop- en neklimfknope (servikale, submandibulêre, oksipitale en ander),
limfknope van die borsholte,
limfknope van die buikholte en buik (mesenteriese, iliac, bekken),
limfknope van die onderste ledemate (inguinale, popliteale),
limfknope van die boonste ledemate (okselvormige, elmboog).
In elke groep limfkliere word limf van die weefsels en organe van 'n bepaalde area van die liggaam versamel. Voordat die sistemiese sirkulasie betree word, word die limfvloeistof agtereenvolgens in verskeie limfknope gefiltreer, waardeur dit byna heeltemal verwyder word van vreemde onsuiwerhede wat daarin voorkom. Daarbenewens word dit verryk met limfosiete wat die sistemiese sirkulasie binnedring en deur die bloedstroom na alle weefsels en organe vervoer word waar hulle hul beskermende funksies verrig.
Die ontwikkeling van die inflammatoriese proses in die limfknoop
As buitelandse agente in enige liggaam verskyn (virusse, bakterieë, gifstowwe), dan gaan deel van hulle saam met die interstisiële vloeistof in die limfatiese kapillêre en met 'n limfvloei word aan die plaaslike limfknope gelewer. Daarbenewens kan die infeksie in die limfknope kom met hematogene (deur bloed) of per kontak (met direkte verspreiding van nabygeleë weefsels en organe). In seldsame gevalle is dit moontlik om patogene mikroflora direk vanuit die omgewing in te voer (gewonde limfknoop).
In die limfknope wissel die vreemde antigene met limfosiete, waardeur laasgenoemde geaktiveer word en spesifieke teenliggaampies ontwikkel. 'N Ontstekingsproses ontwikkel. 'N Groot aantal ander tipes witbloedselle betree die limfknoop uit die bloedstroom, wat bydra tot die ontwikkeling van inflammasie en die vernietiging van vreemde stowwe.
Selle betrokke by die inflammatoriese proses is:
Limfosiete. Hulle is die eerste selle wat in aanraking kom met vreemde antigene en afsonderlike teenliggaampies afskei wat hulle vernietig. Daarbenewens reguleer hierdie selle die aktiwiteit van alle ander leukosiete.
Neutrofiele. 'N Verskeidenheid witbloedselle wat die vermoë het om fagositose te verkry (absorpsie van fragmente van vreemde mikroörganismes wat vernietig word deur verskeie biologies aktiewe stowwe wat deel vorm van neutrofiele). Na absorpsie en vernietiging van 'n vreemde stof, sterf neutrofiele en 'n groot aantal biologies aktiewe stowwe en residu's van verwerkte mikroörganismes word daaruit vrygestel. Hulle word gemeng met weefselfragmente wat deur die ontstekingsproses vernietig word, wat pus vorm. Sommige biologies aktiewe stowwe (serotonien, histamien) het 'n uitgesproke vasodilerende effek. Deur hul konsentrasie te verhoog, verbeter die plaaslike bloedsirkulasie in die inflammatoriese fokus en trek 'n groter aantal ander witbloedselle, wat lei tot die instandhouding en ontwikkeling van die inflammatoriese proses.
Eosinofiele. Hierdie selle bied antiparasitiese beskerming van die liggaam. Hulle kan ook bakteriese fragmente absorbeer en spesifieke teenliggaampies teen vreemde mikroörganismes kan produseer.
Basofiele. Hulle is die hoofselle wat verantwoordelik is vir die ontwikkeling van allergiese reaksies in die liggaam. Hulle bevat 'n groot aantal biologies aktiewe stowwe wat in die omliggende weefsels vrygestel word wanneer hulle vernietig word, wat bydra tot die ontwikkeling en instandhouding van die inflammatoriese proses.
Monosiete. Die hoofrol van hierdie selle is die suiwering van die bron van inflammasie van nekrotiese massas en vreemde stowwe. Soos neutrofiele, het hulle die vermoë om fagositose te absorbeer, groot mikroörganismes, hul eie limfosiete, wat in die fokus van ontsteking gesterf het, asook dele van vernietigde weefsels te absorbeer.
Die migrasie van 'n groot aantal leukosiete na die ontstekingsentrum, sowel as die aktivering van limfosietgroeiprosesse in die ontsteekte limfknope lei tot oorgroei (hiperplasiea) limfoïede weefsel, wat ekstern gemanifesteer word deur 'n toename in limfknoopgrootte. Die vrystelling van 'n groot aantal biologies aktiewe stowwe veroorsaak 'n verhoogde sensitiwiteit en seerheid van die ontsteekte area.
Wanneer word die limfknope ontsteek?
Soos vroeër genoem, is die hooffunksie van die limfknope om die verspreiding van patologiese prosesse in die liggaam te voorkom. Enige besmetlike middel wat in hulle kom, word vertraag en vernietig deur limfosiete. Met die massiewe instroming van vreemde mikroörganismes kan die bestaande limfosiete egter nie hul funksie hanteer nie. In hierdie geval begin hulle met 'n sterk vermenigvuldiging en stimuleer die toetrede van ander tipes witbloedselle tot die inflammatoriese fokus, wat lei tot 'n toename in limfknope.
Nie-spesifieke lymphadenitis word veroorsaak deur 'n aantal verskillende strukture en virulensie (aansteeklikheida) mikroörganismes het egter soortgelyke ontwikkelingsmeganismes en kliniese manifestasies.
Die oorsake van nie-spesifieke lymfadenitis kan wees:
Bakterieë en hulle gifstowwe. Die bakterie is 'n lewende sel wat in verskillende organe van die menslike liggaam kan bestaan ​​en vermenigvuldig, wat hulle beïnvloed. Inflammasie van die limfknope kan veroorsaak word deur die ingewing van stafilokokke, streptokokke, Escherichia coli en baie ander mikroörganismes. Sommige van hulle is in die proses van hul lewensbestaan ​​(óf na hul dood) skei sekere toksiese stowwe uit wat ook limfadenitis kan veroorsaak.
Virusse. Virusse is klein nukleïensuurfragmente - DNA (deoksiribonukleïensuur) of RNA (ribonukleïensuur), wat slegs in lewende selle kan vermenigvuldig. In menslike selle is nukleïensure in die kern vervat en is dit verantwoordelik vir die groei van die sel, sy spesifieke funksies, asook die berging en oordrag van genetiese inligting. Wanneer 'n virus sy DNA besmet, word dit bekendgestel in die genetiese apparaat van die gasheersel, waardeur dit nuwe virusdeeltjies begin produseer. Wanneer 'n besmette sel vernietig word, word die nuutgevormde virusse in die omliggende weefsels vrygelaat en naburige selle besmet. 'N Deel van die virale fragmente sny in die limfatiese kapillêre, wat in die streeks limfknope vertoef en die ontwikkeling van die inflammatoriese proses in hulle veroorsaak.
Sampioene. Swamme is 'n spesiale klas van mikroörganismes soortgelyk aan bakterieë wat in die menslike liggaam kan ontwikkel. Wetenskap ken baie soorte sampioene (gis, mal en so aan). Sommige van hulle is gevaarlik vir die mens en kan, indien ingeneem, die ontwikkeling van verskeie siektes veroorsaak (mikoses). Ander is normale inwoners van die vel en slymvliese en verkry slegs patogene eienskappe wanneer die funksies van die immuunstelsel versteur word - byvoorbeeld in VIGS (verworwe immuniteitsgebreksindroom).
'N spesifieke limfadenitis ontwikkel as gevolg van sekere soorte mikroörganismes wat die limfknope binnekom.
Die oorsaak van spesifieke limfadenitis kan wees:
Treponema pallidum (veroorsakende middel van sifilis),
actinomycete (patogene swam, aktinomikose patogeen),
Brucella (brucellose patogene),
tularemie bakterieë (Tularemia patogene).
Infeksie met hierdie mikroörganismes lei tot die ontwikkeling van 'n spesifieke kliniese prent eienskap van elke siekte. Met die vloei van limf patogene kom die limfknope in, wat spesifieke veranderinge in hulle veroorsaak.
Oorsake van limfadenitis in verskillende gebiede
Soos vroeër genoem, word die limf van verskillende liggaamsdele versamel in verskillende groepe limfknope. Gevolglik sal 'n besmettelike letsel van 'n sekere gebied aanvanklik manifesteer as inflammasie van die ooreenstemmende streeks limfknope.
As streeks limfkliere versuim om hul versperringsfunksie te hanteer (met ernstige aansteeklike siektes of as gevolg van verswakking van die liggaam se verdediging), kan aansteeklike middels die sistemiese sirkulasie binnedring en versprei na ander organe en weefsels wat kan lei tot die ontwikkeling van algemene limfadenitis (inflammasie van verskillende groepe limfknope deur die liggaam).
Oorsake van submandibulêre limfadenitis
Sub-mandibulêre limfkliere is binnewaarts van die onderste kaakhoek. Hul totale getal is 8 - 10 stukke.
Die organe waaruit limf in die submandibulêre limfkliere vloei, is:
vel en sagte weefsels van die gesig (onderste ooglede, wange, neus, lippe, ken),
mondholte (slymvlies van die lug, terug van die tong),
tandvleis en tande
submandibulêre en sublingale speekselkliere.
Infeksie in enige van hierdie gebiede kan lei tot inflammasie van die submandibulêre limfknope.
Beserings en skuur in die gesig - deur hulle kan infeksie met verskeie patogene mikroörganismes voorkom.
Kook - purulente ontsteking van die haarfollikel (gewoonlik stafilokokse etiologie).
Carbuncle - purulente ontsteking van die haarfollikels en talgkliere.
Hydradenitis - purulente ontsteking van die apokriene sweetkliere, geleë in die vel van die vlerke van die neus en ooglede.
Impetigo - veroorsaak deur streptokokke-aansteeklike siektes, wat gekenmerk word deur die vorming van baie klein pustules in die gesig.
Erysipelas (beker) – akute aansteeklike siekte veroorsaak deur hemolitiese streptokokke.
Herpes - virale siekte veroorsaak deur die herpesvirus tipe 1.
Gordelroos - virale siekte veroorsaak deur varicella-zoster virus en manifesteer deur die verskyning van klein uitslag op die vel langs die senuweestokkies.
Gingivitis - aansteeklike gom siekte veroorsaak deur staphylococci en sekere soorte swamme (aktinomisete).
Karies - die proses van vernietiging van tandweefsel, wat hoofsaaklik deur staphylokokke en streptokokke veroorsaak word.
Glossiet - inflammasie van die tong wat verband hou met sy traumatisering en infeksie deur verskeie mikroörganismes wat voortdurend in die mondholte voorkom.
Infeksieuse stomatitis - inflammasie van die mondslijmvlies veroorsaak deur verskeie bakterieë, virusse of swamme.
Virusinfeksies -epidemiese parotitis (pampoentjies), sitomegalie (veroorsaak deur sitomegalovirus).
Bakteriese infeksies - stafilokokke, streptokokke en ander.
Oorsake van servikale limfadenitis
In die servikale limfkliere filter lymf wat van die kop en nek vloei. Daarom kan enige aansteeklike prosesse in hierdie gebied lei tot inflammasie van die servikale limfknope.
In die nek is daar verskeie groepe limfknope:
Oppervlak. Versamel limf uit die vel en sagte weefsels van die nek en kop (behalwe spiere).
Diep. In hulle is daar 'n uitvloei van limf uit die binneste organe van die nek (keelhol, larinks, tragea, boonste slukderm, skildklier- en nekspiere), sowel as uit die neusholte, mond, oor en ander organe. Daarbenewens vloei die uitskeiding limfvate uit die submandibulêre en ander kleiner limfknope van die kop en nek in hulle. Daarom kan al bogenoemde aansteeklike prosesse servikale lymfadenitis veroorsaak (in stryd met die versperringsfunksie van die submandibulêre limfknope).
Die oorsaak van inflammasie van die servikale limfknope kan ook wees:
Swamsiektes van die kopvel - trichofytose (omlope), microsporia, scab.
Otitis - oorontsteking veroorsaak deur patogene (pneumokokke, stafilokokke).
Tonsillitis - inflammasie van lymfoïde formasies van die mondholte (mangels) veroorsaak deur die ingryping van patogene bakterieë of virusse.
Farinksitis - aansteeklike inflammasie van die keelmucosa.
Rhinitis - inflammasie van die nasale mukosa.
Sinusitis - ontsteking van een of meer paranasale sinusse - maksillêre (antritis), frontale (sinusitis), wigvormige (sphenoiditis) en trellised labyrint (ethmoiditis).
Aansteeklike tiroïeditis - virale of bakteriële ontsteking van die tiroïedklier.
Infectious mononucleosis - virus siekte waarin daar 'n primêre letsel van die servikale, en daarna ander groepe limfknope.
Rubella - sistemiese virussiekte wat ontwikkel wanneer die patogeen die liggaam binnedring deur die slymvliese van die respiratoriese kanaal (deur druppels), wat lei tot inflammasie van die servikale, en daarna ander groepe limfknope.
Adenovirus infeksie - 'n groep verkoue van die boonste respiratoriese kanaal wat deur adenovirus veroorsaak word.
Influenza - akute respiratoriese virusinfeksie (SARS) veroorsaak deur die griepvirus.
Verskillende wonde van kop en nek.
Oorsake van aksillêre limfadenitis
Axillêre limfknope word ook in oppervlakkige en diep verdeel.In hulle versamel die limf van vel, sagte weefsels en bene van 'n boonste ledemaat, en ook van 'n boonste gedeelte van 'n maagwand, 'n borskas en 'n borsklier.
Die oorsaak van inflammasie van die okselvormige limfknope kan wees:
Purulent-inflammatoriese siektes van die vel van die boonste ledemaat -furuncle, carbuncle, okselvormige sweetklierhidradenitis, impetigo, erysipelas (vroeër beskryf).
Versadiging van snitte en skrape in die arms, bors en boonste buik.
Swamvel letsels - sporotrichose, trichofytose, microsporia.
Osteomielitis van die armbene - inflammatoriese proses wat veroorsaak word deur piogene mikroörganismes en beinweefsel beïnvloed.
Panaritium - purulent-inflammatoriese proses van die sagte weefsels van die vingers, wat kan versprei na die tendons, bene en gewrigte.
Mastitis - inflammatoriese siekte van die bors by vroue, wat die meeste voorkom gedurende die tydperk van borsvoeding.
Oorsake van inguinale limfadenitis
Die ingewande limfknope versamel limf van alle weefsels van die onderste ledemaat, sowel as van die eksterne geslagsorgane, perineum, onderbuik en rug.
Alle aansteeklike siektes van die vel, sagte weefsel en bene, wat vroeër beskryf is, kan inflammasie van die ingewande limfknope veroorsaak, indien die limf vloei vanaf die area van die liggaam waar die infeksieplek geleë is.
Die oorsaak van inflammasie van die ingewande limfknope kan ook wees:
Gonorree - Gonokokkale-geïnduceerde aansteeklike siektes wat seksueel oordraagbaar is en word gekenmerk deur purulente inflammasie van die slymvliese van die eksterne geslagsorgane (meestal by mans, baie selde by vroue).
Balanopostitis - inflammasie van die vel van die glans penis en voorhuid veroorsaak deur verskeie aansteeklike middels (gewoonlik wanneer persoonlike higiëne nie gevolg word nie).
Colpit - aansteeklike inflammasie van die vaginale mukosa.
Vulvitis - aansteeklike inflammasie van die eksterne vroulike geslagsorgane.
Simptome van submandibulêre limfadenitis
Manifestasies van hierdie vorm van die siekte hang af van die grootte van die limfknope, sowel as oor die aard van die inflammatoriese proses.
Simptome van submandibulêre limfadenitis is:
Vergrote submandibulêre limfknope. Om aan te raak (palpasie) Hulle word omskryf as digte, pynlike formasies van 'n ronde of ovaalvorm, geleë in die submandibulêre gebied aan een of albei kante, nie aan die omliggende weefsels gesweis nie (maklik van kant tot kant onder die vel verskuif). Die grootte van die limfknope wissel van 'n paar millimeter in die aanvanklike stadium tot 'n paar sentimeter in die hiperplastiese stadium van die siekte. In die submandibulêre gebied word inflammeerde limfatiese vate dikwels dik - dun, dun, draadagtige strukture wat uit die ontsteekte limfknoop strek.
Pyn. In die aanvanklike stadium van die siekte kan daar 'n bietjie teer wees in die palpatie van die submandibulêre gebied. Soos die siekte vorder, vererger die pyn, word enige bewegings van die kakebeen vergesel (terwyl jy praat) mag alleen verskyn.
Veranderinge in die vel. In die aanvanklike stadiums mag die vel bo die limfknope nie verander word nie. Soos die inflammatoriese proses ontwikkel, rooiheid en swelling van die vel oor die fokus van inflammasie en in die omliggende area (as gevolg van die uitbreiding en toename in die deurlaatbaarheid van klein skepe). Daar is 'n plaaslike temperatuurstyging (met 1 - 2 grade in vergelyking met normale vel).
Limfknooponderdrukking (ontwikkel met bakteriële infeksie). In die purulente stadium groei die limfknope saam met mekaar en met die omliggende weefsels, in digte, byna onbeweeglike formasies. Die vel oor die nidus van inflammasie is helderrooi, gespanne, geswel. Daar is 'n uitgesproke pyn tydens palpasie en in rus, wat die beweging van die onderkaak en nek beperk.
Sistemiese manifestasies. Wanneer die infeksie verder as die limfknope versprei, is daar 'n algemene styging in liggaamstemperatuur tot 38-40 ° C, algemene swakheid, slaperigheid, spierpyn en hoofpyn.
Simptome van servikale limfadenitis
Manifestasies van hierdie vorm van die siekte is te wyte aan die grootte van die limfknope, hul ligging en die aard van die inflammatoriese proses.
Simptome van servikale limfadenitis is:
Vergroot servikale limfknope. Hulle kan op die voorkant of sy van die nek, bo die klavikel bepaal word. Wanneer gevoel gekenmerk word deur dieselfde tekens as die ontsteekte submandibulêre nodusse (hierbo beskryf). Wanneer ontsteking van die oppervlakkige limfknope geplap kan word.
Pyn. Daar is pyn op palpasie, tydens kopdraaie, wanneer jy praat, terwyl jy kou en kos sluk.
Veranderinge in die vel. In die geval van servikale limfadenitis, word swelling en swelling van die vel aangetref in die fokus van inflammasie sowel as verder. Met die ontwikkeling van 'n purulente vorm word die vel rooi, op die oppervlak kan klein breekpunte van pus opgespoor word. Algemene simptome word sterk uitgespreek - daar is 'n toename in liggaamstemperatuur tot 40º, swakheid, slaapstoornisse en hoofpyn.
Beperking van bewegings. Geassosieer met pyn wat ontwikkel in die latere stadiums van die siekte - met enige draai of kanteling van die kop, ervaar die pasiënt ernstige akute pyn in die area van die inflammasie sentrum. Daarbenewens kan 'n aansienlike toename in die diep limfknope lei tot die druk van verskillende organe van die nek - die stembande, die tragea, die slukderm, die groot skepe wat deur die ooreenstemmende simptome geidentifiseer sal word (stemverandering, asemhaling probleme, skending van die proses om voedsel te sluk).
Simptome van okselêre limfadenitis
Manifestasies van okselêre limfadenitis hang af van die aktiwiteit van die inflammatoriese proses in die aangetaste limfknope. Daarbenewens het die druk (vergrote limfknopea) weefsels, senuwees en vate wat naby die fokus van inflammasie geleë is, kan lei tot die voorkoms van sekere simptome.
Simptome van okselêre limfadenitis is:
Vergrote limfknope in die okselvormige gebied. Meer dikwels word een bepaal, minder dikwels - verskeie vergrote limfknope. Hul palpatoriese eienskap verskil nie van limfadenitis van ander gebiede nie. Gevlamde limfvate kan opgespoor word (met ontsteking van die oppervlakkige limfknope).
Pyn. Daar is gemerkte pyn in die oksel, wat kan uitbrei na die skouer en laterale oppervlak van die bors op die betrokke kant. Die pasiënt neem dikwels die gedwonge posisie van die liggaam met die armstel opsy, wat die druk op die ontsteekte limfknope verminder en die pynsindroom effens verminder.
Veranderinge in die vel in die okselvormige gebied. Met ontsteking van die okselknope kan die velkleur vir 'n lang tyd onveranderd bly. Slegs met die ontwikkeling van die purulente proses verkry die vel 'n persrooi kleur, word dit edematous, gespanne.
Versteurde handbewegings. Die pyn word vererger deur die area van die ontsteekte limfknope en handbewegings te raak, wat die daaglikse aktiwiteit van die pasiënt kan beperk. Ook kan bewegings beperk word as gevolg van 'n uitgesproke toename in okselêre limfknope wat 'n paar sentimeter in deursnee bereik.
Swelling van die hande op die betrokke kant. Kan voorkom as gevolg van kompressie deur die vergrote limfknope van die groot are van die skouer- en okselarea. In hierdie geval word die vloei van vloeistof uit die boonste ledemaat belemmer, dit verlaat die vaskulêre bed en week die omliggende weefsels, wat lei tot die ontwikkeling van edeem.
Verswakte sensitiwiteit in die arm op die betrokke kant. Hierdie simptoom kan voorkom in geval van 'n merkbare toename in okselêre limfknope. Dit sal lei tot die knyp van die senuweestamme, wat in die oksel- en brachiale areas verloop, wat parestesieë kan manifesteer (kruip, goosebumping) in die gebied van die arm aan die betrokke kant, benadeel sensitiwiteit, pyn en verskeie motoriese gestremdhede.
Simptome van inguinale limfadenitis
Die simptome van hierdie vorm van die siekte is te danke aan die lokalisering en erns van die inflammatoriese proses, asook die grootte van die vergrote limfknope en die mate van kompressie van die omliggende weefsels.
Simptome van inguinale limfadenitis is:
Geswelde limfknope in die lies. Vergrootte limfknope is in die gebied van die inguinale ligament en kan 'n paar sentimeter in deursnee bereik. Palpatie-eienskap verskil nie van limfadenitis van ander gebiede nie.
Pyn. Vir ingewande limfadenitis word gekenmerk deur ernstige pyn in die hitte van ontsteking, en in die onderbuik, in die boonste gedeelte van die been. Die pyn neem toe wanneer dit loop, wat die normale beweging van die pasiënt kan beperk.
Vel verander. Die vel oor die fokus van inflammasie en om dit is gespanne, geswel. As die purulente proses nie ontwikkel het nie, kan die kleur van die vel normaal of pienk wees.
Swelling van die bene op die betrokke kant. Die oorsaak van hierdie simptoom is 'n direkte skending van limfuitvloei deur die ontsteekte limfknope, sowel as 'n merkbare toename in hul grootte, wat tot kompressie van groot vate kan lei (insluitende die femorale aar wat direk agter die ingewigse limfknope beweeg).
Algemene toestand van die liggaam. Dit word nie verander nie, as daar geen versadiging van die ontsteekte limfknoop was nie. In hierdie geval is daar 'n toename in liggaamstemperatuur tot 38 - 40º, algemene swakheid, pyn in die spiere van die bene en buik, hoofpyne, hartkloppings en ander simptome van dronkenskap van die liggaam.
Word gebruik in gevalle van vermoedelik letsel van diepliggende groepe limfknope, wat kenmerkend is van 'n aantal sistemiese aansteeklike siektes.
X-straalmetodes sluit in:
Opname radiografie van die bors en buik. Laat jou toe om groepe vergrote limfknope te identifiseer (brongopulmonêre, trageale en ander), bepaal die skade aan die bene van die ledemate met osteomielitis. Met spesifieke tuberkulose limfadenitis, is dit moontlik om die fokus van tuberkulose in die longweefsel te bepaal.
Berekende tomografie - moderne navorsingsmetode, wat toelaat om die grootte, ligging en vorm van die ontsteekte limfknope, die teenwoordigheid van absesse of adenoflegmon, die mate van verspreiding van die purulente proses in die betrokke gebied akkuraat te bepaal.
Invasiewe navorsingsmetode (wat verband hou met die skending van die integriteit van die vel), waarvan die kern lê in die verwydering en verdere studie van die deel van die ontsteekte limfknoop. Hierdie metode word geassosieer met 'n aantal komplikasies, dus die gebruik daarvan in limfadenitis is streng beperk.
Aanduidings vir die uitvoer van 'n limfknoopbiopsie is:
vermoede van die tumor aard van 'n vergrote limf knoop,
vermoed spesifieke limfadenitis,
gebrek aan uitwerking van 'n voorsienbare behandeling (in akute of chroniese limfadenitis).
Metode van implementering
'N Biopsie word onder steriele bedryfsomstandighede onder plaaslike of algemene narkose uitgevoer.
Vir die neem van materiaal uit die ontsteekte limfknope word gebruik:
Naaldbiopsie. In hierdie geval word 'n spesiale holle naald in die betrokke limfknoop geplaas, met sommige van sy weefsels wat in die naaldlumen beweeg.
Fyn naald aspirasie biopsie. 'N Spesiale fyn naald word gebruik, die binneste deursnee is minder as 1 millimeter. Die naald is aan 'n leë spuit verbind en in die betrokke limfknoop ingevoeg (dikwels onder ultraklank beheer), waarna aspirasie uitgevoer word (uitputting) limfknoopweefsel in die spuit en sy verdere navorsing.
Die gevolglike materiaal word na die laboratorium gestuur, waar dit met spesiale kleurstowwe gekleur en onder 'n mikroskoop ondersoek word. Dit laat jou toe om tumorcellen in die limfknoop te identifiseer (wanneer beskikbaar), sowel as om die erns en aard van die inflammatoriese proses te bepaal - die oorheersing van limfosiete sal getuig ten gunste van virusskade aan die limfknoop, die voorkoms van neutrofiele - ten gunste van 'n bakteriese infeksie.
Ook word die materiaal verkry op spesiale voedingstowwe wat bedoel is vir die verbouing van sekere soorte mikroörganismes. Voedingsmiddels met die toetsmateriaal word in 'n spesiale termostaat geplaas, waarin optimale toestande geskep word vir die groei en voortplanting van bakterieë. As 'n aansteeklike middel teenwoordig is in die punktaat van die limfknoop, sal dit aktief begin prolifereer, en na 'n rukkie sal al die kolonies van hierdie mikroörganismes op die voedingsmedium verskyn. Dit laat jou toe om die tipe patogeen akkuraat te bepaal, sowel as om die sensitiwiteit daarvan vir verskeie antibakteriese middels te bepaal, waardeur jy die mees doeltreffende behandeling kan voorskryf.
Met 'n pynlike swelling van die limfknope in enige deel van die liggaam, moet u so spoedig moontlik 'n huisarts raadpleeg. Die dokter sal die betrokke gebied sorgvuldig bestudeer, alle ander groepe limfknope ondersoek, laboratoriumtoetse voorskryf en, indien nodig, verwys na ander spesialiste vir konsultasie.
Afhangende van die ligging en tipe limfadenitis, moet u die volgende spesialiste raadpleeg:
Otorinolaryngoloog (Lore) en / of tandarts - inflammasie van die submandibulêre en servikale limfknope.
Uroloog - inflammasie van die ingewande limfknope.
Terapeut - inflammasie van die limfknope in die bors of buik (geïdentifiseer met behulp van verskeie instrumentele diagnostiese metodes).
Dermatoloog - met chroniese aansteeklike vel siektes.
Fisioterapeut - met tuberkulose limfadenitis.
Chirurg - as daar tekens van suiwer proses in die ontsteekte limfknope is.
Die hoofriglyne in die behandeling van limfadenitis is:
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Limfadenitis - oorsake, simptome, behandeling van akute en chroniese lymfadenitis