“Memory, says Borges, is very much like forgetfulness. It comes into and fades from focus.” – Ben Tery
I crawl up ever steeper whitenesses of you *
“Een van ons moes eerste stop, meneer. Ek kon nie.” *
Tags: Breyten Breytenbach	Sunday, November 7th, 2010 |
November 12th, 2010 at 4:52 am Verbysterend.
November 14th, 2010 at 7:01 am So evokatief is die werke wat aanhou eggo deur die landskappe en stede van die verbeelding. Baie dele voel handgeskryf op nou verouderende geel papier wat bros uitmekaar trek en die gebeendere van betekenis laat deursteek- die “sterfskerwe” waaraan ons ons voete kan sny. Die gevoel is so Oos-Europees, vol broosheid en verglydende verlies wat ook die vergetelheid binnesypel. Die dwarse lewe van ironie, humor wat lomp dans op die uitkalwerende walle van die dood. Dis meesterlike vergangklikheid en vergetelheid. Die gees klop steeds soos ‘n hart deur dit alles, onsterflik kwesbaar.
November 30th, 2010 at 8:37 am Breyten, ek is so bly dat ek deur lange jare ekstase beleef as ek jou gedigte lees. Baie dankie dat jy hierdie verse met ons deel. Melanie Grobler