Is 'n kind 'n pakkie ooit in orde? - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelIs 'n kind 'n pakkie ooit in orde?
Uitsigte wissel sterk, met baie min gemeenskaplike terrein
Deur Robin McClure Opgedateer op 13 Mei 2016
Rob & Julia Campbell / Stocksy United
Om te slaan of nie te slaan nie ">
Boonop argumenteer teenstanders, is daar baie ander alternatiewe maniere om 'n kind te dissiplineer wat onvanpas optree.
Voorstanders van spanspek is dikwels godsdienstige konserwatiewes, wat lyfstraf (spanking) as die voorkeur beskou om kinders volgens die Bybel te dissiplineer. Wie het nie die verwysing gehoor nie: "Spaar die staf en bederf die kind?" Voorstanders sê dat spanspek, wanneer dit toepaslik gebruik word, 'n beter gevoel van dissipline skep en die regte ding by kinders doen. Hulle betoog ten sterkste teen die bewerings van teenstanders dat die slaan van 'n kind hulle leer om gewelddadige volwassenes te word.
Voorstanders argumenteer ook dat 'n kind wat onveilig of vreeslik optree, hulle soms as kindermisbruikers of ouers met woedeprobleme maak. Hulle wys ook op hoe goed hul kind optree, veral in vergelyking met buite beheer, oneerbiedige en tantrum-gevoelige jongmense wie se ouers hulle voortdurend dreig met 'time-outs' of 'vroeg gaan slaap' sonder om die gedrag te verander.
Wie gebruik vandag spanking as 'n vorm van kinderdissipline?
Dit is moeilik om presies te weet watter persentasie ouers of versorgers (soos grootouers) 'n kind eintlik pak, want baie mense erken dit nie. Maar in wese sluit mense in wat ten minste af en toe slaan:
Versorgers uit ouer geslagte, wat as kinders geslaan is en glo dat dit absoluut goed was. Grootouers en selfs ouer ouers wie se ouers hulle gepas het, dui aan dat hulle die ervaring onthou, en gevolglik geleer het om nie dieselfde onvanpas kinderaksie te herhaal nie.
Getroude ouers, dikwels van veelvuldige jong kinders, wat slaan (maar meestal verwys dit as 'n af en toe 'klap' of 'klap' eerder as om te slaan). Hierdie ouers dui aan dat hulle hul kinders slegs op hierdie manier regstel as dit 'n inherente gevaar vir 'n kind (hulself of vir ander) inhou. 'N Voorbeeld hiervan is 'n ouer wat 'n kind se hand klap wat op die punt is om aan 'n warm stoof te raak.
Versorgers (ouers of volwassenes) kan 'n kind ook slaan as hy, nadat hy gedissiplineerd op 'n ander manier gebruik is, dieselfde gedrag doelbewus herhaal, asof dit die ouer teëwerk. 'N Voorbeeld is 'n kind wat deur 'n winkel hardloop (ja, dit gebeur) en dinge uit die rakke aftrek, nadat hy nie te herhaal is nie. U sien dit ook met kinders wat straat toe stap nadat hulle gesê het om op die randsteen te bly. As u 'n kind swaai, kry hulle aandag en dit kan voorkom dat die gedrag en moontlike tragedie voorkom.
Waarom is dit so 'n emosionele probleem?
Kinderbeskermingsdienste of selfs die polisie is ontbied om situasies te ondersoek waar 'n volwassene 'n kind in die openbaar slaan. Goedbedoelende volwassenes kan ingryp wanneer die situasie daarvoor nodig is. Daar is 'n fyn lyn en 'n aansienlike oordeel daaraan verbonde as 'n spanspraak misbruik word. Woede deur ouers, gebring deur 'n kind wat buite beheer is, kan aaklige en tragiese resultate tot gevolg hê. Terselfdertyd is 'n sweempie agterop om 'n slegte gedrag te stop, nie misbruik nie, hoewel sommige mense steeds daarop kan aandring.
Tot die afgelope 10 tot 20 jaar (afhangend van die skool), is lyfstraf gereeld in die klaskamer gebruik om onvanpaste gedrag onmiddellik te stop. Ouers is tipies hiervan in kennis gestel. As u nie saamstem met die gebruik van spanspek nie, moet u aan die begin van elke skooljaar 'n vorm onderteken, en dan word u gewoonlik met die skooladministrateurs vergader om 'n alternatiewe dissipline te bepaal. Nou, die meeste, indien nie almal nie, verbied skole die gebruik van lyfstraf en wys selfs hul standpunt daarteen uit in hul inligtingshandboeke.
Sommige opvoeders kla dat die feit dat kinders nie dadelik straf kan gee nie, beteken dat kinders enigsins van tugstappe mag ontkom, of dat dit so lam is (soos die reses misloop) dat hulle later daaroor lag.
Of u 'n openlike teenstand teenstaan ​​of nie, ondersteun dit in baie beperkte gevalle, of soos baie ouers, die gebruik daarvan openlik verwerp, maar dit privaat gebruik het ten minste een keer op 'n uitdagende of buite-beheer kind, die kontroversie daaroor sal waarskynlik nie vir die volgende generasies eindig nie.
As u 'n sterk mening het oor enige soort slae en onder enige omstandighede met 'n kind, moet u dit aan u kind se versorgers (familieverskaffers, dagsorgwerkers, oppassers of vriende) oordra. Wees terselfdertyd bereid om aan te bied watter alternatiewe maatreëls u moontlik maak.
Te veel voorheen suksesvolle reëlings vir kindersorg is beëindig as gevolg van 'n gebrek aan kommunikasie oor toelaatbare dissipline-strategieë vir kindersorg. En as u ouers u per ongeluk slaan, maar u dit met u kind teëstaan, moet u nie aanvaar dat die grootouers van u kind net u posisie sal ken nie.