8 maniere waarop die Tudors moderne kersfees gevorm het - GESKIEDENIS - Inligting
Die geskiedenis van Kersfees is lank en ingewikkeld, maar teen die 16de eeu, toe Henry VIII Engeland regeer, het dit op 'n paar belangrike maniere begin lyk soos die vakansie wat ons vandag ken. Dit sal u dalk verbaas om te verneem dat sommige van ons gunsteling tradisies van die Kerstyd dateer uit die Tudor -tyd, insluitend die sing van kersliedere, geskenke gee, kalkoen eet en selfs soen onder die maretak. Kyk terug na agt vakansiedae uit die Tudor -tydperk.
12 dae van Kersfees
Gedurende die vier weke voor Kersdag (bekend as Advent) het die meeste mense 'n tydperk van vas tot en met Oukersaand waargeneem. Toe begin die vieringe, en duur voort, vir 12 dae, van 25 Desember tot 6 Januarie. Die drie grootste vieringe val op Kersdag, Oujaar en Epifanie, of Twaalfde Nag, op 6 Januarie, wat die koms van die drie of drie konings vereer wyse manne (Magi) om die baba Jesus te sien.
Alhoewel mense in Tudor -tye die begin van die jaar op 25 Maart was (toe hulle die Aankondigingsfees gehou het), was die viering en uitruil van geskenke op 1 Januarie 'n oorskot uit die Romeinse tyd, toe die datum as die begin van die jaar beskou is. Alle werk (behalwe die versorging van diere) sou gedurende die 12 dae lange staking stop, want almal van arbeiders tot edeles het hulself toegewy aan die plesier van die Kerstyd. Werk het weer begin op die eerste Maandag na die twaalfde nag, bekend as Ploeg Maandag.
Vandag herken ons moontlik die woord uit klassieke kersliedere soos "The Wassail Song" en "Here We Come A-Wassailing", maar wat het dit beteken om in Tudor-tye te gaan seil? Gedurende die Kerstyd, en veral op die twaalfde nag, het groepe mense van huis tot huis gereis en vir hul bure gesing en hulle 'n goeie gesondheid toegewens. Terwyl hulle dit doen, loop hulle om die gemeenskaplike seilbak, 'n bak vol warm bier, wyn of cider gemeng met speserye en heuning. Die woord "wasseil" kom vermoedelik van die ou Angelsaksiese roosterbrood waes hael, wat beteken "wees gesond" of "gesond wees."
'N Ander soort seilvaart het meestal in die land plaasgevind, en behels die seën van boorde en vrugtebome, eerder as mense, hoewel dit ook gesamentlik drink. Hierdie weergawe van wasseil, wat 'n oorblyfsel uit heidense tye is, bestaan ​​vandag nog in onder meer ciderproduserende gebiede in Engeland en Woodstock, Vermont.
Met verloop van tyd sou die gewoonte om te seil vasgemaak word met 'n ander Kerstyd van die Tudor -tydperk: gesange. Kersliedere was destyds meestal godsdienstig van aard, gebaseer op die geboorteverhaal, alhoewel sommige temas soos jag of feesvier. Sommige kersliedere wat in die Tudor -periode gewild was, het tot vandag toe (in verskillende vorme) bestaan: "Ons wens u 'n geseënde Kersfees toe," "Good King Wenceslas" en "The First Noel." In die 17de eeu sou Puriteine ​​in beide Engeland en Amerika alle Kersfeesvieringe verbied, en sang was eers in die Victoriaanse tyd weer gebruiklik.
Alhoewel gewone burgers van Tudor Engeland in die gees van Kersfees bloot op Nuwejaarsdag bloot geskenke gegee het, het koninklike geskenke 'n groter politieke betekenis gekry: Op die eerste dag van 1532 het koning Henry VIII byvoorbeeld 'n geskenk van Anne Boleyn ( 'n stel "Pyreneese varkspiese"), maar het die goue beker verwerp wat sy destydse vrou, Catherine van Aragon, aan hom gegee het, van wie hy destyds wou skei. In 1572 moes Henry en Anne se dogter, koningin Elizabeth I, 'n indrukwekkende juweel weier wat die hertog van Norfolk aan haar gegee het. Destyds was Norfolk in die Tower of London opgesluit omdat hy na bewering saamgesweer het om Elizabeth op die Engelse troon te vervang met Mary, Queen of Scots; hy is later dieselfde jaar tereggestel.
LEES MEER: Die baie verskillende kinderjare van Elizabeth I en Mary, Queen of Scots
Die "Kissing Bough"
Die kersboomtradisie soos ons dit ken, het waarskynlik in die 16de eeu in Duitsland begin, maar dit het eers 300 jaar later in Engeland wydverspreid geword. Voor die tyd was die gewildste versiering in mensehuise gedurende die Yuletide -seisoen die soenboom, skryf die skrywers van 'N Tudor -Kersfees (2018). Kussende takke was geweefde houtbande wat geheg is met immergroen blare soos hulst en lourierblare en aan die plafon gehang is. Natuurlik was 'n takkie maretak 'n moet vir enige soenhoop. Die tradisie van soen onder die parasitiese plant strek tot in die ou Griekeland, vanweë die verband tussen maretak en vrugbaarheid.
Nadat hulle vier weke gevas het en hulle van alle vleis, eiers en kaas onthou het, sou die Britte uit die Tudor-era verrassend gewees het op Kersdag. Maalpastei (of "pies") was so 'n algemene tarief gedurende die 12 dae van vieringe dat dit as Kersfees pasteie bekend gestaan ​​het. Gevul met vleis - veral skaapvleis, wat dui op die herders wat die baba Jesus besoek het - is die pasteie ook gemaak van soet, suiker, speserye en gedroogde vrugte. Ideaal gesproke moes hulle 13 verskillende bestanddele bevat om Christus en sy 12 apostels te simboliseer.
Tudor Christmas Pie (die oorspronklike "Turducken")
Volgens Weir en Clarke toon die historiese rekord die eerste kalkoene wat in 1526 uit die New World in Engeland aankom, of regs in die middel van Henry VIII se bewind. Alhoewel die mees algemene feesgeld vir Kersfees gedurende Tudor -tye die vark se kop was, gewoonlik op 'n skottel met 'n appel in sy bek, kan ryker eeters 'n besondere lekkerte van die tyd geniet: die Tudor Christmas Pie. Hierdie skepping, wat nie bedagsaam was nie, het bestaan ​​uit 'n kalkoen gevul met 'n gans, gevul met 'n hoender, gevul met patryse, gestop met 'n duif - alles gebak in 'n gebakte kis. "
Die Yule Log
Die tradisie om die Yule Log te verbrand, wat 'n lekker koek en duisende YouTube -video's sou veroorsaak, het vermoedelik sy oorsprong by Viking -indringers, wat vuur gemaak het om die wintersonstilstand te vier. Die woord 'Yule' kom eintlik van die Oudnoors jól, 'n heidense midwinterfees wat twaalf dae duur, word al lank in Engels as sinoniem vir Kersfees gebruik.
In die Tudor -tydperk het baie gesinne op Kersaand na die bos gegaan en 'n houtblokkie gekies wat hulle met lintjies sou versier en aan die brand gesteek het. Nadat hulle dit gedurende die 12 dae van Kersfees aan die brand gehou het, het hulle 'n verkoolde oorblyfsel van die hout gehou. Dit word as geluk vir die komende jaar beskou en kan gebruik word om die volgende jaar se Kersfeesvuur aan te steek.
By die laaste meditasie dag en nag, deur die genade van God, het ek begin verstaan ​​dat die geregtigheid van God dit is waardeur die regverdiges lewe deur 'n gawe van God, naamlik deur geloof. Hier het ek gevoel asof ek heeltemal wedergebore is en deur die poorte wat oopgemaak is, in die paradys gekom het. & Quot
In die sestiende eeu was die wêreld verdeeld oor Martin Luther. Een Katoliek het gedink Martin Luther was 'n 'demon' in die voorkoms van 'n man.
In ons tyd, byna 500 jaar gelede, is die uitspraak byna eenparig ten goede. Beide Katolieke en Protestante bevestig dat hy nie net baie reg gehad het nie, maar dat hy die gang van die Westerse geskiedenis ten goede verander het.
Omskakeling van donderweer
Martin is gebore te Eisleben (ongeveer 120 myl suidwes van die moderne Berlyn) vir Margaret en Hans Luder (soos dit plaaslik uitgespreek is). Hy is grootgemaak in Mansfeld, waar sy pa by die plaaslike kopermyne gewerk het.
Hans het Martin na die Latynse skool gestuur en toe, toe Martin slegs 13 jaar oud was, na die Universiteit van Erfurt om regte te studeer. Daar het Martin beide sy baccalaureus- en meestersgraad behaal in die kortste tyd wat universiteitswette toelaat. Hy was so bedrewe in openbare debatte dat hy die bynaam & quotThe Philosopher. & Quot
Toe in 1505 neem sy lewe 'n dramatiese wending. Toe die 21-jarige Luther hom deur 'n erge donderstorm op die pad na Erfurt beveg, het 'n weerligstraal die grond naby hom getref.
Einde van Oos -Romeinse Ryk
Gutenberg vervaardig die eerste gedrukte Bybel
Oprigting van Spaanse inkwisisie
Book of Common Prayer vrygestel
& quot Help my, St. Anne! & quot skree Luther. "Ek sal 'n monnik word!"
Die nougesette Luther het sy gelofte nagekom: hy het al sy besittings weggegee en die kloosterlewe binnegegaan.
Luther was buitengewoon suksesvol as monnik. Hy het in gebed, vas en asketiese praktyke gedompel en sonder slaap gegaan, beenverkoelende koue sonder kombers verduur en homself flageleer. Soos hy later gesê het: "As iemand deur die lewe van 'n monnik die hemel kon verdien het, was dit ek."
Alhoewel hy op hierdie manier probeer het om God ten volle lief te hê, het hy geen troos gevind nie. Hy was al hoe meer bang vir die toorn van God: & quot
Gedurende sy vroeë jare, wanneer Luther gelees het wat die beroemde teks sou word, word sy oë nie gevestig op die woord geloof nie, maar op die woord regverdig. Wie sou immers deur die geloof kon lewe, behalwe diegene wat reeds regverdig was? Die teks was duidelik oor die saak: "die regverdiges sal uit die geloof lewe."
Luther het opgemerk: "Ek haat daardie woord, die geregtigheid van God, waardeur ek geleer is volgens die gebruik en gebruik van alle leraars. [dat] God regverdig is en die onregverdige sondaar straf. & quot Die jong Luther kon nie uit geloof lewe nie, want hy was nie regverdig nie en hy het dit geweet.
Intussen is hy beveel om sy doktorsgraad in die Bybel te neem en professor aan die Wittenberg Universiteit te word. Tydens lesings oor die Psalms (in 1513 en 1514) en 'n studie van die Boek van Romeine, het hy 'n weg deur sy dilemma begin sien. & quot Laaste meditasie dag en nag, deur die genade van God, het ek. het begin verstaan ​​dat die geregtigheid van God dit is waardeur die regverdiges lewe deur 'n gawe van God, naamlik deur geloof en hellip.
Op die hakke van hierdie nuwe begrip het ander gekom. Vir Luther was die kerk nie meer die instelling wat deur apostoliese opvolging gedefinieer is nie, maar die gemeenskap van diegene wat geloof gegee is. Redding kom nie deur die sakramente as sodanig nie, maar deur geloof. Die idee dat mense 'n vonk van goedheid het (genoeg om na God te soek) was nie 'n grondslag van die teologie nie, maar word slegs geleer deur & quotfools. & Quot Nederigheid was nie meer 'n deug wat genade verdien het nie, maar 'n noodsaaklike reaksie op die genadegawe. Geloof het nie meer bestaan ​​uit die toestemming van die kerk se leringe nie, maar die vertroue op die beloftes van God en die verdienste van Christus.
Dit was nie lank voordat die rewolusie in Luther se hart en gees hom in die hele Europa afspeel nie.
& quotHier staan ​​ek & quot
Dit het begin op All Saints ' Eve, 1517, toe Luther in die openbaar beswaar maak teen die manier waarop prediker Johann Tetzel aflate verkoop. Dit was dokumente wat deur die kerk opgestel is en deur individue gekoop is, hetsy vir hulself of namens die dooies, wat hulle van hulle sondes van straf sou bevry. Soos Tetzel gepreek het, & quot "Sodra die muntstuk in die koffertjie kleef, kleef 'n siel uit die vagevuur uit die hemel!"
Luther bevraagteken die handel in die kerk met aflate en vra vir 'n openbare debat van 95 stellings wat hy geskryf het. In plaas daarvan het sy 95 proefskrifte oor Duitsland versprei as 'n oproep tot hervorming, en die kwessie het vinnig nie aflate geword nie, maar die gesag van die kerk: het die pous die reg gehad om aflate te gee?
Gebeure het vinnig versnel. By 'n openbare debat in Leipzig in 1519, toe Luther verklaar dat 'n eenvoudige leek, gewapen met die Skrif & quot, beter was as die pous sowel as die rade sonder hulle, word hy bedreig met ekskommunikasie.
Luther het op die bedreiging geantwoord met sy drie belangrikste verhandelinge: Die toespraak tot die Christelike adel, die Babiloniese ballingskap van die kerk en oor die vryheid van 'n Christen. In die eerste het hy aangevoer dat alle Christene priesters is, en hy het heersers aangespoor om die oorsaak van kerkhervorming op te neem. In die tweede, verminder hy die sewe sakramente tot twee (die doop en die nagmaal). In die derde plek het hy vir Christene gesê dat hulle vry is van die wet (veral kerkwette), maar dat hulle liefdevol is vir hul bure.
In 1521 is hy na 'n vergadering in Worms, Duitsland, geroep om voor Karel V, die Heilige Romeinse keiser, te verskyn. Luther het voorbereid op 'n ander debat aangekom, en hy het vinnig agtergekom dat dit 'n verhoor is waarin hy gevra is om sy standpunte te heroorweeg.
Luther het geantwoord: Tensy ek onderrig en oortuig kan word met bewyse uit die Heilige Skrif of met 'n oop, duidelike en duidelike redenasie. dan kan en kan ek nie terugtrek nie, want dit is nie veilig of verstandig om teen die gewete op te tree nie. & quot Toe voeg hy by: "Hier staan ​​ek. Ek kan niks anders nie. God help my! Amen. & Quot
Teen die tyd dat 'n keiserlike opdrag wat Luther geroep het en kwotas wat skuldig bevind is aan ketters uitgereik het, het hy na Wartburg -kasteel ontsnap, waar hy tien maande lank weggekruip het.
Prestasies van 'n siek man
In die vroeë lente van 1522 kon hy terugkeer na Wittenberg om leiding te neem met die hulp van manne soos Philip Melanchthon, die nuutste hervormingsbeweging.
In die komende jare het Luther meer geskille aangegaan, waarvan baie vriende en vyande verdeel het. Toe onrus lei tot die Boere ' Oorlog van 1524 & ndash1525, veroordeel hy die boere en vermaan die vorste om die opstand te verpletter.
Hy trou met 'n weghol -non, Katharina von Bora, wat baie mense in die skande gesteek het. (Vir Luther het die skok soggens wakker geword met 'n "stert op die kussing langs my."
Hy spot met mede -hervormers, veral die Switserse hervormer Ulrich Zwingli, en gebruik vulgêre taal.
Trouens, hoe ouer hy geword het, hoe meer kranksinnig was hy. In sy latere jare het hy 'n paar nare dinge gesê oor onder andere Jode en pouse en teologiese vyande, met woorde wat nie geskik is om te druk nie.
Nietemin het sy blywende prestasies ook toegeneem: die vertaling van die Bybel in Duits (wat 'n literêre en Bybelse kenmerk bly) die skryf van die gesang & quotA Mighty Fortress is Our God & quot en die publikasie van sy Groter en Kleiner Kategismus, wat nie net die Lutherane gelei het nie, maar ook baie ander sedertdien.
Sy latere jare was dikwels in siekte en woedende aktiwiteite deurgebring (in 1531, hoewel hy ses maande lank siek was en aan uitputting gely het, preek hy 180 preke, skryf 15 traktate, werk aan sy Ou -Testamentiese vertaling en neem 'n aantal reise) ). Maar in 1546 het hy uiteindelik uitgeput.
Die nalatenskap van Luther is geweldig en kan nie voldoende saamgevat word nie. Elke Protestantse Hervormer en Calvin, Zwingli, Knox en Cranmer en mdash en elke Protestantse stroom & mdash Lutherse, Gereformeerde, Anglikaanse en Anabaptiste en mdash is op een of ander manier deur Luther geïnspireer. Op 'n groter doek het sy hervorming kragte ontketen wat die Middeleeue beëindig het en die moderne era ingelui het.
Daar word gesê dat in die meeste biblioteke boeke van en oor Martin Luther meer rakke beklee as dié wat met enige ander figuur behalwe Jesus van Nasaret verband hou. Alhoewel dit moeilik is om te verifieer, kan u verstaan ​​waarom dit waarskynlik waar is.
8 maniere waarop die Tudors die moderne Kersfees gevorm het - GESKIEDENIS
Die lewe in Tudor Brittanje was taai - die gemiddelde lewensverwagting was net 35 jaar.
Die meeste Tudor -mense het op die platteland gewoon, maar sommige mense het in dorpe of groot Tudor -stede soos Londen, Bristol of Norwich gewoon.
Tudor England was 'n boerderyvereniging. Die grootste deel van die bevolking (meer as 90 %) het in klein dorpies gewoon en van die boerdery bestaan ​​gemaak. Onder Tudor -bewind het Engeland 'n vreedsamer en ryker plek geword. Dorpe het groter geword en die ontginning van steenkool, tin en lood het baie gewild geword.
Daar was geen van die geriewe wat ons vandag het nie. Water is opgevang uit dorpspompe, putte of strome, maar was dikwels besoedel.
Toilette word 'Privies' genoem en was glad nie baie privaat nie. Hulle was dikwels net 'n stuk hout oor 'n bak of 'n gat in die grond.
Mense vee hul onderkant af met blare of mos en die ryker mense gebruik sagte skaapwol.
In paleise en kastele, met 'n grag, sou die here en dames terugtrek na 'n toilet in 'n kas in die muur, 'n garderobe genoem. Hier val die afval 'n skag in die graaf daaronder.
Ryk Tudors wou graag hul rykdom wys. Die klere wat hulle gedra het en die huise waarin hulle gewoon het, was almal tekens van hul plek in die samelewing.
Klik hier om te lees oor die klere wat mense gedra het en die huise waarin hulle gewoon het
Kos was nog 'n bewys van rykdom. Die rykes kon allerhande vleis en vis en duur Franse wyn bekostig. Die beste kos word beskou as kalfsvleis en wildsvleis.
Mense het ook robins, dasse, otters, skilpaaie en meeue geëet.
Die tipe sport of tydverdryf wat 'n persoon gedoen het, was nog 'n teken van hul rang of rykdom. Die rykes het tyd gehad vir valke, jag, spring, tennis en rolbal.
Die armes moes hard werk en het gesukkel om te oorleef. Hulle het ses dae per week gewerk en slegs vakansiedae en vakansiedae gehad. Hulle het growwe grys brood van rog en gars geëet. Sop is gemaak van groente en kruie. Vleis was 'n luukse, maar arm mense het soms diere aangehou om melk, kaas en eiers te voorsien.
Die lewe vir die armes in die Tudor -tye was moeilik. Toe die oes misluk, was dit aanloklik vir arm mense om kos te steel. As mense wel die wet oortree het, loop hulle die risiko dat openbare geslaan of gehang word.
Tudor Huise Feite & Werkkaarte
Tudorhuise is gedurende die Tudor-era in Engeland tussen 1485 1603 gebou en het 'n baie kenmerkende swart-en-wit styl voorkoms. Die Tudor -tydperk is die tyd toe die Tudor -familie op die troon kom in Engeland vanaf 1485 1603. Een van die bekendste lede van die Tudor -familie is koning Henry VIII. Daar is nog steeds 'n groot aantal Tudor -huise in die Verenigde Koninkryk, en sommige daarvan is meer as 500 jaar oud.
Sien die feitelêer hieronder vir meer inligting oor Tudor Houses of laai ons uitgebreide werkbladpakket af om dit in die klaskamer of huislike omgewing te gebruik.
Hoe lyk Tudor -huise?
Die meerderheid huise in Tudor -tye was vakwerk. Dit beteken dat hulle 'n houtraamwerk gehad het en die spasies tussen hulle was gevul met klein stokkie en nat klei. Dit is wattle and daub genoem.
Die belangrikste kenmerk van Tudor-huise was hul swart-en-wit effek. Sien die onderstaande beelde vir voorbeelde van regte Tudor -huise.
Feite oor Tudor -huise
Die kenmerkende swart en wit voorkoms op die meeste Tudor -huise is as gevolg van die blootgestelde houtraamwerk. Sommige van die Tudor -huise in die Verenigde Koninkryk is nog steeds in privaat besit, en sommige is klein museums waarheen u 'n draai kan neem, en sommige is omskep in hotelle.
Die meeste huise het 'n houtraamwerk, sowel as 'n hoë skoorsteen, steil dak en 'n omheinde kaggel binne. Die mure tussen die houtraamwerk is gemaak van houtstroke of stokke wat met klei bedek is, en die buitemure is meestal witgekalk.
Baie Tudor -huise het grasdakke gehad. Vir diegene wat ryk genoeg was om dit te bekostig, was daar egter ook 'n teëldak wat meer weerbestand en duursaam was as 'n grasdak.
Tudor -huise het ook dikwels 'n soort tuin. Vir mense met minder geld sou 'n tuin redelik klein wees en 'n plek was waar hulle hul eie kruie en groente kon kweek. Mense met meer geld sou 'n groot tuin hê, en dit kan meer uitgebreide versiering insluit. Mazes, fonteine ​​of hesges in die vorm van diere was nie ongewoon nie.
Die meeste Tudor -huise het nie 'n toilet nie. 'N Toilet in Tudor -tye is a genoem privaat en ondanks sy naam was dit nie so privaat soos dit vandag is nie. Mense in Tudor -tye sou oral na die toilet gaan en in die strate, die hoek van 'n kamer of selfs 'n emmer. Sommige kastele en paleise het wel toilette gehad, maar dit was eintlik net 'n gat in die vloer bo die grag.
As mense verhuis het, het hulle hul vensters saamgeneem. Glas was duur in die laat 15de eeu, en aangesien slegs 'n paar mense dit kon bekostig, sou hulle dit saamneem as hulle verhuis.
Tudor -meubels in die huis was groot, swaar, ongemaklik en gewoonlik van eikehout gemaak. In plaas van stoele sit mense op houtbanke of stoeltjies.
Slegs ryk mense kon matte bekostig. Dit lyk vandag vreemd, maar diegene wat 'n mat kan bekostig, het dit eintlik aan die muur gehang in plaas daarvan om dit op die vloer te plaas. Die meeste huise het vuilvloere gehad wat onmoontlik was om skoon te maak, sodat hulle dit met riete sou bedek of dit vinnig wou wegsteek.
Sommige Tudor -huise het boonste verdiepings groter as die grondvloer. Dit word 'n steiger genoem en dit was ook die geval toe die boonste verdiepings oorhang. Die oorsprong van die steiger is nie bekend nie, maar in 'n stad was dit baie handig om vloeroppervlakte te vergroot terwyl die maksimum straatwydte verkry word.
Mense het hul rommel by die venster in die straat gegooi. Dit was algemeen in Tudor -tye dat die strate baie rommel uit die huise langs die pad bevat het.
Tudor Huise Werkkaarte
Hierdie bundel bevat 11 gereed-vir-gebruik Tudor-huise Werkkaarte wat perfek is vir studente wat meer wil leer oor argitektuur binne die Tudor -periode, die tyd toe die Tudor -gesin vanaf 1485 1609 op Engeland op die troon kom.
Tydlyn van Britse heersers
Die Tudor -gesin
Tudor -styl huise
Tudor Home eienskappe
Ontwerp jou eie
Lewe in 'n Tudor -huis
Lewe in Tudor Engeland
The Chandos Portrait, een van verskeie betwiste beelde van Shakespeare. Foto: National Portrait Gallery/PA
Dit lyk asof hierdie portret van Shakespeare, een van verskeie betwiste beelde, die kunstenaar in sy beste jare vasgevang het. Hier is die 'siel van die eeu', die skrywer van Die Sonnette, Hamlet, Soos jy daarvan hou en Henry V.neem 'n blaaskans uit die speelhuis om iets te oefen wat hy selde geniet: die bevordering van sy beeld. Die skrywer wat beskryf word as 'nie 'n maatskappyhouer nie', was gewoonlik te besig met literêre en teaterondernemings om tyd te mors op selfpublisiteit. Hy verstaan ​​dat dit die werk is wat saak maak, nie die hoepel wat daarmee gepaard gaan nie. Anders as Ben Jonson, sy mededinger en tydgenoot, het hy skynbaar geen belangstelling in die nageslag getoon nie.
In die Tudor -tye moes baie mense hul eie vermaak maak. Daar was geen rekenaars, televisies en mp3 -spelers nie en baie min mense kon lees.
Sonder elektrisiteit het mense gereeld soggens vroeg opgestaan ​​as dit lig was en gaan slaap toe dit donker was. Hulle het die grootste deel van die dag en week gewerk en soveel vermaak is tot Sondae bespaar. Die een dag van die week toe die meeste mense nie gewerk het nie.
Gedurende die Tudor -tye het toneelstukke baie gewild geword. Hierdie gewildheid is gehelp deur die opkoms van groot dramaturge soos William Shakespeare en Christopher Marlowe, sowel as die bou van die Globe -teater in Londen. Teen 1595 kyk 15 000 mense per week na toneelstukke in Londen.
Dit was tydens Elizabeth se bewind dat die eerste regte teaters in Engeland gebou is. Voordat teaters gebou is, het akteurs van stad tot stad gereis en opgetree in die strate of buite herberg.
Globe -teater in Londen
Die Globe -teater is aan die Teemsrivier gebou. Dit was sirkelvormig en het sitplekke om die mure, wat twee sent of drie sent kos as jy 'n kussing het.
Die meeste teaters het geen dak gehad nie.
Die sitplekke om die muur het mense in staat gestel om na die toneelstuk te kyk en hulle uit die ergste weer te hou. Die meeste teaters het geen dak gehad nie.
Die goedkoopste plekke was in die sogenaamde put. Dit was die gebied voor die verhoog. Mense sou ongeveer 'n sent betaal om die toneelstuk te sien, en hulle het vir die hele tyd gestaan.
Laat Tudor -kostuum
Die mode vir mans het nie soveel verander as die vroue nie. Die vierkantige vorm is egter vervang deur 'n slanker voorkoms. Mans het nog steeds 'n dubbeltjie en 'n slang gedra, maar die jas is vervang deur 'n kort baadjie. Mans het ook ruffe om hul nek gedra.
Die rokstyl het aansienlik verander. die lyfie was langer en die romp was gedra oor 'n omhulsel ('n sirkelvormige raam) om dit sy unieke vorm te gee. die hoofrok is vervang deur juwele in die hare en 'n uitgebreide kant van die kant is om die nek gedra.
Tudor Engeland is bekend vir sy pragtige en sierlike klere, veral tydens die bewind van koningin Elizabeth I.
Klere was 'n manier om te wys hoe ryk 'n persoon is. Ryk mense kon klere van fyn wol, linne of sy bekostig. Hulle klere was versier met juwele en geborduur met goue draad.
Geen ryk persoon het behoorlik aangetrek gevoel om te beïndruk nie, tensy hy of sy 'n ruff gedra het. Soos soveel Tudor -klere, het dit 'n sterk sein gegee oor die rykdom en belangrikheid van die persoon wat dit dra.
Ryk dames het gewatteerde rompe gedra met lusse. Hieroor het lyfies en kleurvolle vloerrokke gedra.
Ryk mans het wit syhemde gedra, om die nek en polse. Hieroor het hulle 'n dubbeltjie ('n bietjie soos 'n styfpassende baadjie) en 'n pasgemaakte gestreepte broek (genoem slang).
Almal het hul hare skouerlengte gedra.
Waarom het die Tudors ruffels gedra en hoekom het die dames maagdraers gedra en moes hulle hulself toemaak?
Dit het alles met mode te doen gehad, 'n bietjie soos 'n geskeurde jeans vandag is. Dit was die regte ding om ruffe te dra en vir dames om hul maag so klein as moontlik te maak deur korsette en wye rompe aan te trek.
Wat het die armes gedra?
Swak mense het eenvoudige, lospassende klere gedra wat van wol gemaak is. Die meeste mans het 'n broek van wol gedra en 'n tuniek wat net bokant hul knie gekom het. Vroue het 'n wolrok gedra wat op die grond geval het. Hulle het dikwels 'n voorskoot hieroor gedra en 'n doppie -enjinkap op hul koppe.
Daar is baie skilderye van Tudors, veral die Tudor -koning en koninginne. Deur hierdie skilderye te bestudeer, kan ons sien watter klere die Tudors gedra het, veral ryk Tudor -mense.
Waarom het Tudor -klere soos 'n vierkant gelyk en dames driehoekig?
Vroueklere het 'n driehoekige vorm gegee. Hulle korsette pas styf, wat hul middellyf baie dun maak, terwyl hul onderrokke en rokke baie breed is.
Mansklere het hulle vierkantig laat lyk. Hulle het kort baadjies aangehad en die skouers van hul jas was wyd gesny.