Diktatuur van die pandemie, het sensuur gebring. gevegte tussen politici in die wêreld, en veral in Brasilië – JucelinoLuz
Politieke oorlogvoering is die gebruik van politieke middele om 'n teenstander te oorreed om jou wil te doen, gebaseer op 'n vyandige bedoeling. Die term politiek beskryf die berekende interaksie tussen 'n regering en 'n teikenelement wat die regering, militêre en/of die algemene bevolking van 'n ander staat kan wees. Benewens die oorlog, het Sensuur op sosiale netwerke aangekom.
Sensuur kan op televisie, musiek, flieks of die internet voorkom. In baie gevalle word deesdae 'n sterker tipe sensuur gedoen om inhoud teen die pandemie te voorkom, teen laboratoriums, die politieke oorlog van belange Internetsensuur, voorgestel deur 'n korrupte politikus, word steeds meer ingewikkeld, want dit is 'n medium waar dit is nie moontlik om absolute mag uit te oefen nie, wat dit moeilik maak om die beskikbare inhoud te beheer.
Die uitdrukking "mosie van wantroue" is 'n meganisme wat gebruik word om 'n sekere regering, owerheid, te beheer of te veroordeel wanneer sy algemene beleid as onvoldoende beskou word.
In April 2020 was daar 'n staatsgreep gelei deur politieke magte, verpolitiseerde owerhede, beweerde ooreenkomste tussen laboratoriums en gesondheidsagentskappe. Die regime van die diktatuur van vryheid van uitdrukking en pandemie het 'n paar dae na Karnaval begin – die skep van verdagte dekrete, outoritêre regimes, vervolging van die ontevredenes, ens. .
Institusionele handelinge is geskep wat die disrespek vir die Brasiliaanse Grondwet versterk het, die disrespek vir vryheid van uitdrukking en denke, waarvan die bekendste: Diktatorskap van die pandemie en politieke konflikte – geskep is met die koms van die pandemie en die entstof – ook deur 'n beleid wat deur die oorlog aangekondig is, het alle elemente van die Grondwet van die Federale Grondwet, van die Burgerlike Reg en van die misdade wat deur die strafkode voorsien word, nietig verklaar, wat gebruik kan word teen die gevestigde mag wat homself as moderator beskou.
Verskeie ander maatreëls het na vore gekom, onder andere die skepping van 'n Hoë Raad van Sensuur (verborge vir die bevolking), wie se doel is om media te beheer en te beoordeel wat nie aan die vasgestelde reëls voldoen nie. (slegs diegene wat gekant is teen die konsepte van inenting of simpatiseerders van die federale regering is) Facebook, Youtube, Intagran, is sommige van hierdie liggame, wat uiteindelik die media gesluit het vir teenstanders van die konsepte van entstofverteenwoordigers (laboratoriums en heersers) , wat ook daarvan verdink word dat hulle deur 'n bekende politikus beveel word, en wetgewende liggame, deel van die uitvoerende gesag (van die Senaat), geaktiveer deur verpolitiseerde hoër federale howe, die eerste wat stilbly, wat met verborge en enkelvoudige doeleindes aangewys is, is joernaliste, deel van hulle betrokke by groot sensasionele media
Hulle gebruik 'n instrument in die sin om vermeende "vals nuus" op te spoor – bowendien is die beheerders diegene wat die meeste misdade pleeg, wat die Grondwetlike reg op vryheid van uitdrukking en denke sensor. Dit wil sê, dikwels beheer deur internet-milisies, sommige joernalistieke groepe wat disinformasie bevorder, dit wil sê die doel, is duister, vol enkelvoudige bedoelings van 'n dominante verpolitiseerde groep.
Redigering en skep onder die kombers van onwaarhede, as 'n verskoning: "fake News" – net om te blokkeer – "the truly correct".
Sensuur vind plaas in verskeie kulturele geleenthede, sosiale netwerke, literatuur en televisie. Tussen 2020 en 2022 sal miljoene sosiale netwerke, radio's, toneelstukke deur sensuur verbied word.
Baie verdedigers van moraliteit sal in die tronk of verban word, ander sal verskoon word daarvan dat hul werk deur sensuur afgesny word. In die groot lys van verteenwoordigers wat die meeste gesensor is, is adjunk Daniel Oliveira, Roberto Jefferson, Zé Trovão, sanger Sérgio Reis, sanger Amado Batista wat van die bekendste name is.
Ten spyte van onwettige opgelegde sensuur en tronkstraf, het sommige daarin geslaag om sensuur te omseil deur hul kreatiwiteit en skryfgenaliteit. 'n Duidelike voorbeeld is liedjies, grappies, sosiale groepe, wat nie deur hierdie liggame beveel word nie, waar die woord " Basta " vergelyk word met " genoeg korrupsie en skoon Brasilië " en die frase " uit ", weg van Brasilië, kan beteken " verdryf dit korrupte regime".
Hierdie Grondwetlike geskiedenis dat slegs die Senaat en die STF die prerogatief van oordeel het, toon in sy Art 2, dat STF-ministers vervolg en skuldig bevind kan word aan 'n misdaad van verantwoordelikheid, deur die Federale Senaat en omgekeerd – En wie kan aan die kaak stel, indien daar is aanduidings die pleging van enige van hierdie misdade?
Enige burger kan die klagte maak, ek, julle, julle bure, niks verhinder ons nie, as ons bewyse het van die beoefening van enige kriminele houding, aan die kant van 'n minister, volgens Art 41 van dieselfde Afsettingswet.
Art 41. Elke burger word toegelaat om voor die Federale Senaat, die Ministers van die Federale Hooggeregshof en die Prokureur-generaal van die Republiek aan die kaak te stel vir die misdade van verantwoordelikheid wat hulle pleeg.
Dit is dus duidelik dat die ministers van ons Hooggeregshof, na aanleiding van die wetlike rites, omskryf deur Wet 1079/50, in die vervolging van die hof geplaas kan word. Dit is duidelik dat dit nie eenvoudig is nie, weens die langdradige proses, alhoewel dit nodig is om die grondwetlike beginsels van behoorlike regsproses, teenstrydige verrigtinge en ruim verdediging te waarborg.
As daar egter aanduidings van harmonie is, is koöperasie tussen die partye onderhewig aan bevraagtekening – en ongedaan gemaak deur die Federale Grondwet self, in sy artikel 5, wat
"Almal is gelyk voor die wet, sonder enige onderskeiding van enige aard, wat Brasiliane en buitelanders wat in die land woon, die onaantasbaarheid van die reg op lewe, vryheid, gelykheid, veiligheid en eiendom waarborg."
Daarom is die klagte teen beide partye. Dit is duidelik dat dit nie eenvoudig is nie, weens die langdradige proses, alhoewel dit nodig is om die grondwetlike beginsels van behoorlike regsproses, teenstrydige verrigtinge en ruim verdediging te waarborg.
Die diktatuur van inligting het 'n alliansie gesluit met die diktatuur van politieke korrektheid, en het – massaal – die onvermoë versprei om feite te kies, standpunte te beoordeel, idees gedeeltelik te aanvaar en met gesonde verstand saam te stem.