WAT 'n plesier was dit toe nie. Ek glo nie daar was een rugby-ondersteuner in die land wat nie bly was oor die Cheetahs se oorwinning in die Curriebeker-eindstryd nie. Selfs die Blou Bul-mense wat ek ken, het erken hulle is deur die beste span geklop. Soos Oom Pottie tereg verklaar het: hulle het presies gedoen wat die Goue Leeus verlede jaar gedoen het, en met dieselfde benadering en rugby. Nou lê die einde van die jaar se Springbok-wedstryde voor. O wee. O, die pyngedagte.
Kom ons laat die rugby nou daar. Die afgelope week het ons heelwat besoekers uit die Vrystaat gehad. Twee van hulle was Ronnie en Mabel Donaldson van Bloemfontein wat ons Stokvis en slaptjips kom eet en lekker gesels het. Hulle was veertig jaar gelede pas getroud, en hoewel albei reeds afgestudeer het en hy 'n ingeskrewe prokureursklerk en sy 'n onderwyseres was, was die finansies maar skraps.
Albei van hulle het 'n liefde vir klassieke motors gehad, en Ronnie het in 'n boedel afgekom op 'n 1958 Borgward Isabella-koepee, goed opgepas met 'n baie lae myl-afstand, en teen 'n billike prys. Al hul spaargeldjies word oorbetaal en hulle kry die Borgward. Daar was net een probleem … waar 'n radio moes wees, was net houthortjies met dieselfde kleur as die res van die spoggerige paneelbord. Hulle het uitgevind die radio vir daardie model, 'n Becker Berliner, was beskikbaar by 'n handelaar wat dit moes invoer, maar teen 'n prys.
Hulle besluit om die volgende ses maande "van pap en water te leef", want hulle wou die Becker Berliner hê. Na vier maande se gespaar gaan bestel hulle die radio, en na nog 'n skaaptjop-, fliek-, roomys- en sjokoladelose maand laat die handelaar hulle weet, die Becker Berliner is daar. Bring sommer 'n ekstra R120 saam vir die invoerbelasting. Hulle leen dit by Mabel se pa, en gaan haal die radio. By die handelaar bring die tegnikus die radio, nog in sy verpakking, haal dit uit en wys hulle die spogproduk. Hulle knik vir mekaar, bly dit was alles die moeite werd.
Die tegnikus skuif op die voorste sitplek in, en frons. Hy vroetel by die houthortjies waar die radio se voorkant moet wees, druk hier en daar, en beweeg 'n hefboombie wat tevoorskyn kom, na bo. Mabel en Ronnie kyk na die tegnikus, na die paneel, na mekaar, en weer na die paneel. Daar, in al sy glorie, sien hulle 'n Becker Berliner, presies op die plek waar dit moet wees, maar nou sonder die beskermende houthortjie-bedekking.
Die tegnikus druk 'n knoppie, en die destydse Radio Oranje (die oorlede eienaar se gunstelingstasie) se musiek weerklink deur die Borgward.
Dit het Mabel en Ronnie net twee dae gevat om van hierdie (lekker) skok te herstel. Die handelaar het die nuwe Becker Berliner twee maande later aan iemand anders verkoop en hulle het amper al hul geld teruggekry. Die egpaar het vandag nog die Borgward, 'n groot aantrekkingskrag op veteraanmotor-byeenkomste, en die Becker Berliner werk nog perfek.