God het een vrou vir een man gemaak, nie twee, drie of vier nie. God is die derde persoon in die regte huweliksverbond. Hy maak beide huweliksmaats een van hart en doel, korrigeer albei en maak hulle geestelik gelyk. Hy lei hulle om ‘n opofferende lewe te lei waar Sy liefde die perfekte band is. Hy wat God lief het, het sy huweliksmaat lief. Die Here bind twee selfsugtige mense aan mekaar met die intensie dat beide hul selfsug sal oorkom deur die krag van Sy sagmoedigheid.
God het die vrou uit die man gemaak, nie andersom nie. ‘n Joodse rabbi het verduidelik dat die Skepper nie die rib uit die man se kop gehaal het nie, sodat die vrou nie gesag oor die man sou hê nie. Hy het dit ook nie uit sy voet geneem nie, sodat hy haar sou vertrap nie. Hy het dit uit sy sy geneem sodat sy langs hom mag staan, hom help, hom volkome maak en sy laste help dra.
Die huwelik was verwring toe beide man en vrou weggedwaal het van hul gemeenskap met God. Die mens se val in sonde het in sy siel en gees begin, nie in die liggaam nie. Die mens is besmet deur die trots van die bose een. Man en vrou wou soos God wees. Die versoeking het in die mens se gedagtes en wil begin en het gelei tot groot straf wat alle aspekte van die lewe verwring het. Die vrou is aan die man onderdanig gemaak en kon nie langer verstaan hoe om die lewe op haar eie te hanteer nie. Die vrou sou geboorte gee met baie pyn terwyl die man hard sou werk in moeilike omstandighede. Die dood het sedertdien die loon van die sonde geword.
Huweliksontrouheid begin meestal in die gedagtes. Verleidelike beelde in die gedagtes wat nie ontwortel en bestraf word in die naam van Jesus nie, word ‘n dodelike web van verstrengeling. Die mens sal uiteindelik hierdie onrein drome verwesenlik en doelbewus sondig. Die ander persoon mag tot sonde verlei word totdat beide in versoeking val sonder veel weerstand. Die gewete mag gepla word in die begin, maar soos rebellie toeneem sal die hart verhard, en word egbreek nie net ‘n gewoonte nie, maar ‘n dwang. Van die begin af weet die egbreker egter dat sy aksies onrein is. Hy wat begin sondig moet daarmee voortgaan. Sonde word ‘n dryfkrag vir die persoon wat homself daarvoor oopstel. Dank aan die Here dat daar egter hoop is vir vryheid van sonde. Jesus sê, "Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle dat elkeen wat die sonde doen, 'n dienskneg van die sonde is... As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle waarlik vry wees" (Johannes 8:34-36). Die genade en gees van die Here Jesus Christus reik tot in die diepste dele van die menslike gewete en dit kan ons heeltemal reinig en genees. Sommige pyn en versoeking sal steeds bly, maar die bloed van Jesus Christus reinig ons van alle sonde en bemagtig ons om versoeking te oorkom. As die Seun van God iemand vrymaak, dan is hy inderdaad vry.
Ons moet onsself egter nie mislei nie: die slang was selfs in die paradys te vinde. Daar is geen veiligheid of vrede in die mens se lewe sonder om aan Jesus oor te gee en in Hom te bly nie. Hy is die enigste een wat ons kan help om versoekings te oorkom. Aangesien niemand sonder sonde is nie, behoort ons ons sonde en oortredings aan Jesus te bely. As ons traag is daarmee, dan sal die sonde oorneem. Draai na die Here en Hy sal jou onmiddellik vrymaak. Vlug na Hom elke keer as jy in die versoeking kom.
‘n Huwelik behoort in die naam van Jesus voltrek te word en as dit moontlik is ook as ‘n seremonie in die kerk waar ‘n geseënde lewe verwag word. Geld, klere, gesondheid en wêreldse waardes is nie die kern van die huwelikslewe nie, maar die Here en Sy Woord waarborg genade op genade vir ‘n getroue paartjie. Jesus sê, "Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word" (Matteus 6:33). Selfs in die geval van impotensie en onvrugbaarheid kan ‘n huwelik suksesvol wees. Die paartjie kan ‘n spesiale seën en Goddelike wysheid op baie maniere ontvang deur hul diens aan Jesus. Hulle kan kinders aanneem of liefdadigheidswerk vir die Here doen. As die huwelik egter sonder God beplan is, dan is huweliksontrouheid en egskeiding te wagte omdat ongelowiges selde geleer het om hulself en hul selfgesentreerde leefstyl te verloën. Wie slegs vir ‘n kort tydjie getroud is of wat saambly vir ‘n vasgestelde tyd of op proefbasis, verstaan nie die sielkundige en biologiese geheime van ‘n man en vrou nie en het ook nie ontsag vir God nie. Vryheid sonder gehoorsaamheid van geloof is ‘n oop deur na wetteloosheid. Integriteit is die basis van elke samelewing, so moenie die Here jou God, jou Skepper, versoek nie. Die Heilige Gees laat nie onreinheid, prostitusie, suggestiewe kleredrag, vuil grappe, oormatige eet, dronkenskap of dwelmgebruik toe nie. Hierdie is tekens van dekadensie wat die hart onteer, die gedagtes vergiftig en die liggame van miljoene mense vernietig. Ons leef onder die gesag van die duiwel wat die prins van hierdie wêreld is, of ons leef in Christus, die enigste Verlosser wat ons in ons swakheid versterk. Ons wêreld het baie materialisties geword en is nie gereed om volgens die waardes van gelowiges in Jesus Christus te leef wat Sy reinheid en heiligheid geërf het nie.
In die meeste Islamitiese lande is ‘n man geregtig om sy vrou te skei sonder rede. Hy kan weer met haar trou binne twee maande sonder om weer ‘n bruidsprys te betaal as hy spyt kry omdat hy haar geskei het. Selfs ‘n tweede egskeiding en tweede huwelik is wettig. As ‘n Moslem egter sy vrou vir die derde keer skei, dan kan hy nie weer met haar trou behalwe as sy eers weer amptelik getroud was met ‘n ander man nie. As die laaste man haar ook geskei het, dan kan haar eerste man weer met haar trou. So ‘n vrou is nie veel meer as ‘n meubelstuk nie en word nie beskou as haar man se gelyke in respek, regte en verpligtinge nie. So ‘n paartjie leef nie in geestelike eenheid om probleme saam te oorkom nie.
Kinders behoort alleenlik aan die man. ‘n Geskeide vrou mag die voorreg ontvang om haar kinders groot te maak tot hulle volwasse is. Die vrou woon gewoonlik nie alleen saam met haar man nie, maar saam met sy hele familie waar die skoonmoeder die eerste en laaste sê het. Die hoofbeginsel in die Islamitiese huwelik is nie die eenheid tussen man en vrou nie, ook nie hul samewerking om die lewe se probleme te oorkom nie, maar eerder die waarborg dat die stam sal bly voort bestaan. Die vrou is niks meer as ‘n hoë klas diensvrou vir haar man nie. Haar rol is om geboorte te gee aan baie seuns vir die stam en haar invloed vermeerder soos wat sy geboorte gee aan baie seuns. Wanneer sy geboorte gee aan dogters, dan word gesê, “O nee! Wat ‘n jammerte!”
Die paradys van Jesus Christus is geheel en al anders. In die hemel is Sy volgelinge verheerlik, soos engele van God wat nie trou nie. Die Koninkryk van God gaan nie oor eet of drink of die huwelik nie, maar oor geestelike liefde, vreugde en vrede in die krag van die Heilige Gees. Die werklike paradys is nie van hierdie wêreld nie. In vergelyking met die openbarings van Jesus, kan enigiemand nog die Koran as ‘n bron van Goddelike openbaring beskou? Die Koran gaan oor ‘n grootpraat van manlike gewoontes en oorheersing en is ver onder die standaarde van die Ou en Nuwe Testament.