Kohl moet in die verkiesings van 1980 die leierskap aan die Beierse CSU-voorsitter Franz Josef Strauß oorlaat. Strauß verloor setels gemeet teen 1976 se verkiesing, maar Kohl oortuig die FDP om nou met die CDU/CSU 'n koalisie te vorm. Op 1 Oktober 1982 neem die Bundestag 'n konstruktiewe mosie van wantroue teen Schmidt aan en Kohl word kanselier.
Daar word in Maart 1983 opnuut verkiesings gehou omdat Kohl liewer sy kanselierskap deur die kieser bevestig wil sien, en hy wen. In die binnelandse politiek wil hy meer patriotisme en 'n geistig-moralische Wende (geestlik-morele draai) bevorder. Die ekonomie het ná die tweede oliekrisis van 1979 sleg gefunksioneer en hy wil hervormings deurvoer, maar daar is opposisie in sy eie party en van die SPD. In die Bundesrat het hy nie altyd 'n meerderheid nie. In die buitelandse politiek het hy meer sukses. Hy probeer die versoeningsproses tussen Duitsland en sy ou vyande van die Tweede Wêreldoorlog af te handel en besoek in 1984 saam met François Mitterrand Verdun.
Die ekonomiese koste vir die westlike deel van die land is enorm. Kohl se politiek sou nog lank hierna nie deur sommige belastingbetalers op die prys gestel word nie.