In retoriek is weerlegging die deel van 'n argument waarin 'n spreker of skrywer teenstellende standpunte teenstaan. Ook bekend as konfutasie .
Verwysing is "die sleutelelement in debat ," sê die skrywers van The Debater's Guide (2011). Refutation "maak die hele proses opwindend deur idees en argumente van een span na die ander te verwys." ( The Debater's Guide , 2011).
In toesprake word herhaling en bevestiging dikwels "saam met mekaar" aangebied (in die woorde van die onbekende skrywer van Ad Herrenium ): ondersteuning vir 'n eis ( bevestiging ) kan verbeter word deur 'n uitdaging vir die geldigheid van 'n teenstrydige eis ( weerlegging ).
In klassieke retoriek was weerlegging een van die retoriese oefeninge wat bekend staan ​​as die progymnasmata .
Voorbeelde en waarnemings
" Verwysing is die deel van 'n opstel wat die opponerende argumente weerlê. Dit is altyd nodig om in 'n oorredende papier te wees om hierdie argumente te weerlê of te beantwoord. 'N Goeie metode om jou weerlegging te formuleer, is om jouself in die plek van jou lesers te stel, besware kan wees. In die verkenning van die aangeleenthede wat met u onderwerp verband hou, het u moontlike opponerende standpunte in gesprekke met klasmaats of vriende gekonfronteer. In die weerlegging weier u die argumente deur die teenstellende basiese proposisie onwaar te stel of die redes te wys dat dit ongeldig is. ...
"Oor die algemeen is daar 'n vraag of die weerlegging voor of na die bewys moet kom. Die reëling sal verskil volgens die spesifieke onderwerp en die aantal en sterkte van die opponerende argumente. As die opponerende argumente sterk en wyd gehou word, is dit moet aan die begin beantwoord word. In hierdie geval word die weerlegging 'n groot deel van die bewys ... In ander gevalle wanneer die opponerende argumente swak is, sal die weerlegging slegs 'n klein deel in die algehele bewys speel. "
(Gewilde Bryan Horner, Retoriek in die Klassieke Tradisie . St Martin's, 1988)
Indirekte en direkte weerlegging
"Debaters weier deur middel van 'n indirekte manier wanneer hulle teenargument gebruik om die teenstander se saak aan te val. Teenargument is die bewys van so 'n hoë mate van waarskynlikheid vir u gevolgtrekkings dat die opponerende siening sy waarskynlikheid verloor en verwerp word. .
" Direkte weerlegging aanvalle die argumente van die teenstander met geen verwysing na die konstruktiewe ontwikkeling van 'n opponerende siening nie ... Die mees effektiewe weerlegging, soos jy waarskynlik kan raai, is 'n kombinasie van die twee metodes sodat die sterkte van die aanval kom van beide die vernietiging van die teenstanders se sienings en die konstruksie van 'n opponerende siening. " (Jon M. Ericson, James J. Murphy, en Raymond Bud Zeuschner, Die Debatergids , 4de uitg. Universiteit van Suid-Illinois, 2011)
'N Effektiewe weerlegging moet direk met 'n opponerende argument praat. Skrywers of sprekers sal dikwels die opposisie weerlê, maar eerder as om dit direk te doen, sal eenvoudig 'n ander argument maak wat hul eie kant ondersteun. Dit is 'n vorm van die misleidendheid van irrelevansie deur die probleem te ontduik. " (Donald Lazere, lees en skryf vir burgerlike geletterdheid: Die Kritieke Burger se Gids tot Argumentatiewe Retoriek . Taylor & Francis, 2009).
Cicero op bevestiging en weerlegging
"[D ie verklaring van die saak ... moet die betrokke vraag duidelik aandui. Dan moet jy die groot bultjies van jou saak opbou deur jou eie posisie te versterk en dit van jou teenstander te verswak, want daar is slegs een effektiewe metode om u eie saak te regverdig, en dit sluit beide die bevestiging en weerlegging in .
Jy kan nie die teenoorgestelde stellings weerlê sonder om jou eie te vestig nie; En jy kan ook nie jou eie stellings vasstel sonder om die teenoorgestelde te weerhou nie. hulle vakbond word gevra deur hul aard, hul voorwerp en hul wyse van behandeling. Die hele toespraak word in die meeste gevalle tot 'n gevolgtrekking gekom deur 'n mate van versterking van die verskillende punte, of deur die regters op te spoor of te verlig; en elke hulp moet van die voorafgaande, maar veral van die afsluitende dele van die adres, versamel word, so sterk moontlik op hul gedagtes optree en hulle ywerige bekeerlinge tot jou saak maak. "
(Cicero, De Oratore , 55 vC)
Richard Whately op Refutation
"Die weerlegging van besware moet oor die algemeen in die Argument geplaas word, maar nader aan die begin as die einde.
"As baie sterk besware baie geld gekry het, of net deur 'n teenstander gesê is, sodat dit waarskynlik beskou word as paradoksaal , kan dit raadsaam wees om met 'n Refutation te begin."
(Richard Whately, Elemente van Retoriek , 1846)
FCC Voorsitter William Kennard's Refutation
"Daar sal diegene wees wat sê:" Gaan stadig. Moenie die status quo ontstel nie. " Geen twyfel sal ons dit hoor van mededingers wat sien dat hulle vandag 'n voordeel het en wil regulering om hul voordeel te beskerm. Of ons sal hoor van diegene wat agter in die wedloop is om mee te ding, en wil die implementering vir hul eie eiebelang vertraag. Of ons sal hoor van diegene wat net wil weerstaan ​​om die status quo te verander vir geen ander rede nie, want verandering bring minder sekerheid as die status quo. Hulle sal dus alleen om die rede verander.
"Ons kan dus van 'n hele koor van naysayers hoor. En vir almal het ek net een antwoord: ons kan nie bekostig om te wag nie. Ons kan nie bekostig om die huise en skole en besighede in Amerika te laat wag nie. Nie wanneer ons gesien het nie. Die toekoms. Ons het gesien hoe hoë kapasiteit breëband vir onderwys en vir ons ekonomie kan doen. Ons moet vandag optree om 'n omgewing te skep waar alle mededingers 'n regverdige skoot het om die verbruikers met 'n hoë kapasiteit te bring - veral residensiële verbruikers. verbruikers in landelike en onderbediende gebiede. "