Onvernietigbare Zamioculcas: dit is so maklik om te versorg - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Onvernietigbare Zamioculcas: dit is so maklik om te versorg
Al die skoonheid van zamy - van blaar tot wortel.
Botanies behoort Zamioculcas tot die arumfamilie en is daarom, soos die meeste lede van hierdie genus, effens giftig. Dit is inheems aan Suidoos-Afrika. Ons bied dit net vir 'n bietjie meer as 20 jaar as 'n huisplant aan. Die gelukkige veer het sy hoë graad van gewildheid te danke aan sy robuustheid aan die een kant, maar ook aan sy dekoratiewe voorkoms aan die ander kant. Lang blare groei uit die zamie se risoom, wat plat op die oppervlak van die aarde kruip. Hulle bestaan ​​uit 'n dik blaar-as in die middel en donkergroen, blink, leeragtige pamflette wat na regs en links aftak. Die blaar-as dien as 'n waterreservoir vir die Zamioculcas. Jy sien selde bloeisels op kamerplante - maar dit is nie 'n groot verlies nie: die groenerige tregtervormige bloeisels met die gelerige kolwe wat tipies van die arumfamilie is, is regtig nie besonder aantreklik nie. Die Zamioculcas bereik 'n gemiddelde hoogte van tussen 40 en 60 sentimeter. Met goeie sorg en 'n geskikte ligging kan dit egter maklik 'n hoogte van een meter bereik.
Daar is geen probleme om 'n geskikte plek vir die Zamioculcas te vind nie: die huisplant voel gemaklik in die son sowel as in gedeeltelike skadu of in die skaduwee. Dit groei nie so vinnig in volskadu nie, maar daar ontwikkel dit 'n besonder sterk donkergroen blaarkleur. Wat jy absoluut moet vermy, is 'n plek in die brandende middagson. Hier kry die blare van die gelukkige veer "sonbrand", dit wil sê, onooglike brandwonde.
Boonop kan die Zamiifolia nie lae temperature hanteer nie. 'n Onverhitte trap in die winter is dus nie die regte plek nie. Droë verhittingslug beïnvloed egter skaars die plant, want die verdikte blaar-asse dien as waterreservoirs.
Jy kan palmgrond of 'n mengsel van potgrond en kleigranulaat as substraat gebruik.
Zamioculcas in 'n kleurvolle omgewing.
Goed vir diegene wat nie van casting hou nie: Die Zamie het skaars water nodig. As 'n vetplant stoor dit water en kan dit maklik tot vier weke lank sonder water oor die weg kom. Dit is dus ideaal vir almal wat daarvan hou om met vakansie te gaan of wat vergeet om water te gee. Sou dit eintlik te droog word vir die huisplant, het dit ook 'n ingeboude selfbeskermingsfunksie: Zamioculcas kan die boonste deel van sy blare afskud sodat minder water verdamp en dit nog langer hou - 'n yster wil om te oorleef.
As jy dit egter oordoen met water, sal wortelvrot vinnig ontwikkel. Deur vog en water in die kaspot kan selfs die gelukkige veer op die lange duur vernietig. As die onderste blare dus geel of bruin word, kyk gerus na binne in die pot. As dit te nat daarin is, moet die zamie so vinnig moontlik oorgepot word en in die toekoms moet dit aansienlik minder natgemaak word. In die meeste gevalle kan die taai huisplant steeds op hierdie manier gered word. Die leuse is ekonomies maar gereelde natmaak!
Nie 'n moet nie, maar baie voordelig: As jy dit besonder goed bedoel met jou Zamioculcas, kan jy een keer per maand van April tot September 'n bietjie vloeibare groen plantkunsmis by die besproeiingswater voeg.
Die Zamioculcas het nie baie ligintensiteit nodig nie.
Verpot die Zamioculcas
Aangesien die risoom die pot vinnig vul, moet jong gelukkige vere elke lente na 'n groter houer oorgeplaas word. Die tydsberekening is van kardinale belang, want enige beskadigde wortels kan beter in die lente herstel.
Kies 'n nuwe planter wat minstens 20 persent groter is as die ou pot. Moet boonop nie uitgebreide klei onder in die pot gebruik nie, anders gaan die water stilstaan ​​en kan wortelvrot voorkom.
Sodat versuiping nie 'n kans het nie, moet die substraat van Zamioculcas goed deurlaatbaar wees.
Voortplanting via steggies is 'n bietjie meer vervelig, maar ook moontlik. Om dit te doen, skei stukke blare met drie of vier pamflette en plaas dit in 'n glas water op 'n donker plek. Sodra die eerste wortels sigbaar is, kan die plante na 'n gewone pot en 'n helder kol geskuif word. Ervaring het getoon dat niks vir 'n paar maande gebeur totdat nuwe lote skielik sigbaar word nie: Suksesvolle voortplanting!
Blare wat reeds wortel geskiet het, moet in potte gesit word.
Die Zamioculcas het geen probleme met plae en siektes nie.
Watter variëteite van zamie is geskik?
Die genus Zamioculcas bestaan ​​slegs uit die spesie Zamioculcas zamiifolia. Nietemin kan jy tussen verskillende variëteite kies. Die variëteite 'Variegata ' en 'Raven ' is besonder gewild. 'Raven ' is eers in 2017 geteel en is bekend vir sy donker, amper swart blare. Die variëteit 'Variegata ', daarenteen, is bont in wit, maar word selde in winkels gevind.