[HG 3.207.8] Of hoe sal ons weet, of daardie reuse nie in elk geval op ons spoor is en agter ons aantrek nie?! Die leser vermoed ŉ skerp analitiese brein, aangetrokke tot geheimnisse, dikwels die afwykend-kriminele en soms selfs die makabere. Vertel gerus breedvoerig! Om sommer eers in die algemeen my belewenis van hierdie spesifieke boek te deel: Ek het op skool van hierdie gevaarlike en ondermynende boek gehoor, maar die titel het my om die een of ander rede bekoor – miskien die alliterasie, of dalk die toweragtige kwaliteit van “Silbersteins” wat amper ’n assosiasie gedra het met die Merlin-figuur in my kinderboeke? Of dalk was dit ’n soortgelyke towenaar, maar ek onthou ’n illustrasie van ’n towenaar wat edelgesteentes vir die feëkoningin uit ’n stomende donker pot gediep het. Iets hiervan was opgesluit in die volksvreemde klank. Of is dit nou die volwasse perspektief en die akademiese weet-van-alchemie wat jeugherinneringe laat vermeng?