Is vrees en kanker sterk verwant? - InnerSelf.com
Image deur reispot
Dit is belangrik om die implikasies daarvan te besef. As iemand in 'n langdurige toestand van vrees leef en elders wil wees, word sy algemene lewensvermoë verminder, moontlik tot vernietiging. Interessant of wat?
Soos ek opgemerk het, is dit asof die persoon die ophaalbrug energiek optrek en die wortelchakra in grootte en lewenskrag verminder. Die wete dat dieselfde eerste chakra die algehele immuunstelsel reguleer, word van die allergrootste belang om vrees soveel as moontlik gedurende die daaglikse lewe van 'n kliënt te verminder.
In hierdie opsig is dit vir die mediese beroep baie onbehulpsaam (om 'n understatement te gebruik) om die pasiënt 'n slegste scenario voor te stel as hy hom in kennis stel van 'n diagnose en 'n voorspelling.
In die geval van Luciana merk ek op dat sy gebombardeer word deur vrees en verwoesting en dat sy selde daarin slaag om haar immer-aktiewe gemoed te verslap. Haar geestelike spanning het sterk getoon in die derde geestelike vlak van haar aura.
En Ronald het min vertroue in die lewe gehad, veral sy eie, wat hy as onverdiend beskou het. Dit kontrakteer 'n persoon se aura- en chakra-stelsel sowel as DNA-stringe en laat hulle wyd oop vir alledaagse negatiewe invloede. Die impak hiervan is nog sterker wanneer die energieke buffersone (die aura) baie van sy vloeibare uitbreiding, sy hanteringsmeganisme, verloor het.
Hierdie tipe impak is nie bevorderlik vir iemand se gesondheid nie. Of 'n aura optimaal funksioneer of nie, kan die verskil maak tussen een persoon wat 'n ernstige siekte opdoen en 'n ander persoon wat dit vermy. Iemand met 'n (ernstige) siekte of wat van een herstel, kan nie energieke uitputting bekostig nie. Fisiese sowel as energieke liggame benodig elke ons energie wat gedurende die stadiums van siekte en herstel beskikbaar is.
Die vrees om jonk te sterf ...
'N Ander bron van vrees is die feit dat u jonk moet sterf voordat 'n vol en bevredigende lewe geleef is, en / of om 'n lewensgevaarlike siekte te lok. Pauline se ma het twee jaar aan progressiewe eierstokkanker gely en was bedlêend, voordat die dood 'n einde aan twee jaar se pyn gehad het. Pauline het haar ma gedurende hierdie tydperk verpleeg en is sterk geraak deur haar moeder se swakker te sien raak.
Die grusame beelde het by haar dogter bly spook, en sy het begin om die geloofstelsel te ontwikkel dat sy ook die lot sou hê om aan dieselfde siekte te swig. Natuurlik het sy 'n paar dekades later eierstokkanker ontwikkel.
Het Pauline genoegsaam getreur? Het sy daarin geslaag om haar ma en haar twee jaar lange sterwensproses tot rus te bring, vernietigend pynlik soos dit was om vir die toegewyde dogter te getuig? In hoe 'n mate het Pauline haar moeder te veel geïdentifiseer? In watter mate was sy van plan om sommige van, as nie al, die laste van haar moeder, pyn, lyding of selfs sommige van die kanker self te dra om haar van haar angs te probeer verlos nie?
Heel waarskynlik was Pauline se ooridentifisering met die lot van haar moeder van groot belang om haar verswakkende geloofstelsel te skep, wat kankerselle energiek gevoed het in 'n selfvervullende profesie. Haar ingesteldheid van ondergang en somberheid het die energieke vloei in beide aura en chakras verminder en 'n voedingsbasis vir kankerselle om te vermeerder en versprei.
Vrees aangewakker deur die mediese beroep
Mense leun gereeld na 'n houding van apatie in verband met die voorkoming en genesing van kanker. Hulle voel aan die barmhartigheid van die maghebbers, dit wil sê mediese en staatsowerhede, en aanvaar hul diagnose, voorspelling en toekomstige behandelingsplan as evangelie.
Die mediese beroep is daarvoor verantwoordelik om baie vrees by kankerpasiënte in te boesem. As u die verslag, diagnose en prognose ontvang, praat die professionele persoon nie meer oor iemand anders nie, in 'n ver land, in 'n verre streek of stad, in die volgende straat of in 'n naburige huis; dit gaan eerder oor die persoon wat onder jou eie dak woon, die persoon wat in jou eie bed slaap, die persoon wat in jou eie vel woon: jy. Dit is dikwels 'n skokkende openbaring.
In die geval van Luciana het die konsultasie met haar onkoloog tydens ons samewerking eenmalig ons vordering ondermyn en baie vrees by haar ingeboesem. Die onkoloog was versigtig met betrekking tot die skanderingsresultate, en sy versigtigheid het Luciana se reeds brose gevoel van vertroue ondermyn en vrees laat opvlam. Daarna het sy senuweeagtig geraak elke keer as sy 'n skandering moes doen, en elke keer as die resultate toekom, was sy bang.
Richard sê: "Voorheen het hulle my 80-85 persent kans op herstel gegee. Daardie diagnose het my net 'n kans van 20-25 persent op oorlewing gegee. Tot op daardie stadium het ek kanker ligtelik opgeneem. Maar ek het die dood direk in die oë gekyk, en waarskynlik alles wat ek liefgehad het, moes agterlaat. '
En 'n laaste uiterste voorbeeld bied nog 'n bewys van die impak van vrees op die liggaam. Die vrou wie se prent ek in hoofstuk 14 "Julia's Story" geskilder het, is gedreig en beroof en is dae daarna dood as gevolg van '. . . 'n abnormale aggressiewe verspreiding van kankerselle oor haar hele liggaam ".
Hoe kan die wetenskap dit verklaar, behalwe dat dit 'n eksistensiële trauma is wat veroorsaak dat haar hele liggaam binne dae deurtrek is van aggressief aktiewe kankerselle? Bewyse, veral na 'n amptelike mediese lykskouing, is dat verwante emosies en kanker sterk verband hou.