Rebecca Ann Charlton, Goldsmiths, Universiteit van Londen
As jy vir die meeste mense outisme noem, sal hulle oor kinders dink, maar dit is 'n lewenslange diagnose. Kinders met outisme word volwassenes met outisme. Min weet hoe die simptome met ouderdom verander. Dit is omdat outisme 'n is relatief nuwe wanorde, wat eers in 1943 beskryf word en nie gereeld geïdentifiseer word tot die 1970s nie. Dit is eers nou dat die mense wat eerste gediagnoseer is, ouer word, sodat ons kan begin leer of die siekte verander oor 'n leeftyd.
Daar was 'n paar voorstelle daardie simptome kan verminder namate mense ouer word. Hierdie verslae, wat minder probleme met ouer ouderdom beskryf, is dikwels van mense met outisme self en van hul gesinne. Maar hoeveel bewyse is daar vir hierdie? Ons nuutste navorsing bied 'n paar antwoorde, en stel ook nuwe vrae op.
In samewerking met die Outisme Diagnostiese Navorsingsentrum in Southampton het ons 146 volwassenes wat na die sentrum verwys is, geassesseer en 'n diagnose van outisme tussen 2008 en 2015 gesoek. Hulle het ingestem om deel te neem aan die navorsing. Mense was tussen 18 en 74-jariges. 'N Honderd van hierdie volwassenes is met outisme gediagnoseer, en 46-mense het nie 'n diagnose gekry nie. Dit het ons die geleentheid gegee om die subtiele verskille tussen mense wat 'n diagnose ontvang en diegene wat dit doen nie te ondersoek nie, alhoewel hulle ander soortgelyke probleme kan hê.
ons ontleding het getoon daardie ouderdom en erns van outisme was gekoppel; Dit is, soos die ouderdom toegeneem het, het die erns van outisme simptome in sosiale situasies, kommunikasie en buigsame denke (soos omgaan met verandering of die opwekking van nuwe idees of oplossings). Ons het ook bevind dat ouer mense met outisme meer geneig is as jonger mense om reëls uit situasies of voorkeurstrukture te onttrek (byvoorbeeld om te weet hoe komitees georganiseer word of altyd dieselfde roetine volg tydens 'n taak).
Hierdie patroon het nie plaasgevind in die groep 46 mense wat nie outisme gehad het nie. Of hierdie neiging om reëls te onttrek, 'n "verswakking" van outisme simptome is of 'n algemene tendens onder alle ouer mense is nog nie duidelik nie.
Strategieë vir die lewe
Dit lyk dalk verbasend dat mense wat later baie later in die lewe 'n diagnose ontvang het, meer ernstige simptome gehad het, aangesien ons kan verwag dat mense met ernstige simptome meer geneig sal wees om vroeër in die lewe 'n diagnose te soek. Wat ons gevind het was dat die ouer volwassenes met outisme beter presteer het as die jong volwassenes met outisme op sommige kognitiewe toetse wat ons uitgevoer het. Die groep wat met outisme gediagnoseer is, was vinniger op toetse wat die spoed van denke tydens 'n taak meet en beter gedoen het met visuele en vorminligting. Miskien het hierdie vermoëns volwassenes met outisme gehelp om strategieë oor hul lewens te ontwikkel wat hulle gehelp het om hul simptome te hanteer wat kan verduidelik hoekom hulle nie tot volwassenheid gediagnoseer is nie.
Toe die groep met outisme met die groep sonder outisme vergelyk is, het ons bevind dat depressie en angsvlakke in beide groepe hoog was. 'N Derde van die volwassenes wat met outisme gediagnoseer is, rapporteer hoë vlakke van depressie of angstigheidsyfers baie hoër as in die algemene bevolking. Depressie onder ouer volwassenes is 'n risikofaktor vir die ontwikkeling van probleme in herinnering en kognisie. Gegewe die hoë depressievlakke onder mense met outisme, kan dit belangrik wees dat dokters stemming tydens die veroudering monitor om te verseker dat individue nie die risiko van kognitiewe afname as gevolg van depressie het nie.
Die mense wat in ons navorsing beskryf is, is nie tipies van mense met outisme nie. Hulle het almal kognitiewe vermoëns in die normale omvang gehad en het nie 'n diagnose in die kinderjare ontvang toe outisme die meeste erken word nie. Desondanks het ouer mense in die studie meer ernstige simptome van outisme getoon. Dit kan voorstel dat simptome van outisme ernstiger word met ouderdom. Dit kan egter ook 'n verandering in selfbewustheid weerspieël deur meer simptome aan te meld. Beter selfbewussyn is oor die algemeen 'n goeie ding, maar kan lei tot groter besef van jou eie probleme.
Dit is nog nie duidelik of mense met outisme op dieselfde manier as mense sonder outisme leef nie - dit is nog vroeë dae, gegewe die relatiewe ouderdom van die siekte. Veroudering kan ook vir elke persoon met outisme verskil. Mense met outisme kan strategieë ontwikkel het om hulle beter te laat verouder, of dalk 'n risiko vir depressie en kognitiewe agteruitgang. In toekomstige werk poog ons om mense elke paar jaar te sien, sodat ons kan verstaan ​​hoe hulle met verloop van tyd verander.
Ons verdien almal soveel as moontlik. Dit is net deur te verstaan ​​hoe mense met outisme verander soos hulle ouer word, sodat ons dienste kan begin om hulle te ondersteun.
Rebecca Ann Charlton, Senior Lektor, Goudsmede, Universiteit van Londen
Die dogter van 'n vriend van my het onlangs die universiteit verlaat en die wêreld van werk betree en aangeneem ...