Dieselfde ou (nuwe) storie | Om te probeer verstaan
Toe-oog soekers na waarheid, of te wel, die logika van gelowiges en ateïste →
Posted on Augustus 2, 2008 by Retha | 1 Kommentaar
This entry was posted in Los gedagtes and tagged SA, verandering, waarheid. Bookmark the permalink.
One response to “Dieselfde ou (nuwe) storie”
Emil | Augustus 4, 2008 om 11:06 nm |
Verseker leer ons uit die geskiedenis. Of ons daaraan aandag gee, is natuurlik ‘n heel anderse kwessie. En ironies, herhaal ons dit net maar weer en weer, in verskillende vorme.
Wat Giliomee en Mbenga hier met “Nuut” impliseer, is nie ‘n ontkenning van die “Oud” nie – daar is nie so iets nie, want geskiedenis leef vanuit sekere perspektiewe.
Dit is belangrik om die Inleiding van hulle werk te lees om juis die verwysing na “Nuut” te verstaan. Die geskiedenis van Suid Afrika begin weliswaar nie met Jan van Riebeeck nie (soos ons in die “ou” geskiedenis geleer het). Die historiese feit is steeds dat Jan van Riebeeck aan die Kaap geland het, maar die interpretasie dat die land “onbewoon” was, word aangeveg. Dit is dan ook so dat die “ou” geskiedenis baie sterk op die Afrikaner-Engelse verhouding gefokus het en die rasse-kwessies meestal buite rekening gelaat het.
Nou, in die “Nuut”, beskryf Giliomee en Mbenga migrasie van volke, pre-historiese data van 200 000 tot 100 000 jaar gelede, en werk deur die Ystertydperk vanaf 300 AD tot uiteindelik 1652 eers op bladsy 42! En daarna ‘n inklusiewe bespreking oor Afrikaners, Xhosa’s, Zoeloe’s ens.
Daar is ‘n verskil tussen histografie en propagandistiese geskiedenis. Hulle maak ‘n belangrike punt, en ek haal breedvoerig aan, soos op bl x van die Inleiding:
“As historians of South African history, we are fully conscious of our apartheid past in which gross racial injustices were committed. We are also aware of some of the distorted historiography of the past. We have set out to redress past distortions and biases. This multi-authored book draws on the perspectives of different ‘schools’ of historians, while also incorporating the most recent scholarship on South African history … Our goal is to present our history in all its complexity in a fair and balanced manner. We have striven for objectivity.” Tog is hulle ook realisties: “Yet it would be foolhardy to deny the persistence of subjectivity.”
In my persoonlike opinie, ‘n uitstekende werk, vergeleke met Oxford History of South Africa (1969-1971) en Beinart se Twentieth-Century South Africa.
Dan is ek ook die eerste om te erken dat ‘n hele geskiedenis nooit werkik in een enkele werk saamgevat kan word nie. Steeds bly hierdie Nuwe Geskiedenis ‘n waterskeiding in Suid Afrikaanse histografie. Ek het dit as my April-boek beskryf: http://emiljung.co.za/?p=248