Ek het 'n 4 maande oue springer spaniel x x en haar naam is Gerta Sy is 'n baie g - Inligting - 2022
870 draer hondveereh, en ek het met beide 'n enkel en dubbel probeer. ek kon 'n tweede hond op die grond kry sodat die eerste hond vir 'n rukkie kon speel, maar toe kry ek 'n tweede hond en die eerste een het weggegaan en hulle het net aanhou baklei en toe is die tweede een dood en die eerste een aanhou speel en toe spring my kat in die middel en ek was te laat om te baklei.
Ek het 'n 4 maande oue springer spaniel x x en haar naam is Gerta. Sy is 'n baie goeie meisie. Sy kom oor die weg met die ander honde en wil net aandag hê. Soms moet ons haar van ons kat af wegjaag sodat sy nie te veel daarmee speel nie. Ek probeer haar laat ophou om so rof te wees met die kat, sy dink sy kan haar net op die grond kry, haar aan haar arms gryp en heen en weer trek. Ek dink nie sy maak die kat seer nie maar sy sal haar op die grond of op die rusbank hê en dan op haar spring asof sy 'n kou speelding is. Ek wil net hê sy moet nie so rof speel nie, ek wil hê sy moet saggeaard wees, ek weet sy is klein, maar ek weet nie wat anders om te doen nie.
My seuntjie is so 2 jaar oud en ek het hom so 6 maande gelede gered. Hy het 'n werpsel van vier kleintjies in my huis gehad toe ons na ons nuwe huis getrek het. Twee van die kleintjies was dogtertjies, ek het een van die dogtertjies gehou en die ander moes ek vir ons veearts gee omdat hy blind is. Wel, die ander meisie wat ek by my gehad het, het van die skuiling gekom en sy is ook 'n meisie, maar ek het een probleem, sy is uiters aggressief. Sy sal enige hond aanval, sy sal agter die katte aangaan, sy sal ons seun aanval wanneer hy met haar probeer speel. Sy het my buurvrou in die verlede aangeval.
Ek het my seuntjie by die skuiling aangeneem en hom na my veeartskantoor geneem. Ons moes sy oë regmaak, sy doukloue verwyder, sy tande skoonmaak, 'n inenting, mikroskyfie, hartwurmtoets kry, en ek glo die res was 'n welstandseksamen. Ek het wel opgemerk dat sy uiters beskermend teenoor hom is. Sy hou daarvan om heeltyd aan sy sy te wees en ek glo sy beskou hom as hare. Sy sal grom en blaf vir enigiemand wat naby hom probeer kom. Ek het probeer om haar gedrag te ignoreer, maar my buurman is gretig om hom met rus te laat weens haar.
My buurvrou probeer nie met my seuntjie speel nie, sy gaan vir hom. Sy jaag hom, sy volg hom, sy grom vir hom en ek het nog nooit gesien hoe my seuntjie eintlik met haar probeer speel of terugbaklei nie. Enige hulp met raad sal waardeer word. Ek sou graag wou hê dat sy ophou om so aggressief te wees. Ek wil hom regtig nie hoef terug te neem veearts toe en hom vir die veearts moet gee nie, want sy maak hom bang.
Ek is nie 'n trner of enige ander soort professionele persoon nie. Maar ek is 'n groot hondeliefhebber. Ek het 'n hond van my eie. Ek kon die meerderheid van die hond se trning uitvind deur navorsing te doen. Lees asseblief hieronder.
Die meeste honde het 'n "drive" om te speel of te jaag. Jou hond kan egter 'n ander "dryfkrag" hê. Hy kan dalk net lekker speel met ander honde of 'n bal jaag. Daardie gedrag kan egter in aggressie of vrees ontaard, as die hond nie 'n uitlaatklep vir sy "dryf" het nie.
Dit kan frustrerend wees om 'n hond (veral 'n jong hondjie) te sien wat optree asof hy wil speel wanneer jy dinge probeer doen soos stap of versorg, maar al wat "speel" is, is eintlik net aggressie. Honde is geneig om hul ry van hul "eienaar" te kry, maar dit is gewoonlik die eienaar wat die uitlaat vir daardie ry gee. Dit is belangrik om te erken dat die meeste honde nie werklik aggressief is nie. Die meeste van die tyd probeer hulle net speel, of hulle is net baie opgewonde. Die uitdaging, en 'n groot deel daarvan om 'n goeie honde-eienaar te wees, is om uit te vind hoe om daardie dryfkrag in spel of aggressie te verander. Jy moet uitvind hoe om daardie uitlaat aan die hond te gee en die aggressie te stop.
Die volgende ding om uit te vind is hoekom die hond eintlik afr van jou of ander mense is. Die hond is nie bang vir jou of ander mense nie, hy is bang vir iets. Wat is die bron van daardie vrees? Die probleem met baie honde is dat hul "eienaar" te opgewonde raak (of oorreageer) op dinge, soos mense of ander diere, en die hond leer nooit dat "alle honde net soos mense is nie". Sommige honde is afr van ander diere, soos katte, honde, ander honde of diere wat "groter" as hulle is. Daardie honde is geneig om meer aandrywing te hê en meer aggressief te speel. Dit kan ook wees dat die hond eintlik afr van 'n spesifieke persoon is van wie hy af is, en dit is die manier waarop hy die gevaarlikste is. Byvoorbeeld, my ou buurman se hond was 'n groot bol energie, maar hy het een baie spesifieke teiken gehad. Hy het nie van my seun of van my gehou nie, maar hy was baie lief vir my nefie. Ons was almal regtig bang vir sy aggressie, want ons het almal gedink hy sal agter my neef aan gaan.
Die hond was afr van my (die bron van die vrees), maar hy was meer afr van my nefie (die bron van die vrees). Wanneer ons nader kom, het hy gewoonlik geblaf, gegrom en na my nefie se bene geklap. Op die ou end het my nefie, wat in sy laat twintigs was, teen my hond opgestaan ​​en hom tot by die hek gerugsteun. My hond sou dit alles stop en sy tl vir my neef waai. Wanneer my nefie nader kom, het my hond gewoonlik ophou blaf en grom en net gaan lê en tjank. Op hierdie stadium sou my nefie hom vertroetel en hom vertroetel. Hulle sou die speletjie speel waar my nefie hom sou troetel en dan sou my nefie hom troetel. My nefie sou hom dan na buite neem en hom terugbring. Hulle sou dit 'n paar keer per dag herhaal. Ek sal nooit naby my hond gaan nie, maar hy sal nooit na my nefie klap of grom nie.
So wat het gebeur? Het my broerskind my hond getroetel, wat hom laat ophou het om van hom af te wees? Nee, want sodra my nefie wegstap, het my hond gesnap en gegrom en geblaf en my nefie probeer eet. Dit was die hele punt. Dit was nie dat my nefie hom getroetel het nie, dit was dat my nefie hom so getroetel het dat hy opgehou het om afrend van hom te wees. En dit is die punt.
Troetel net jou hond totdat jy by 'n punt kom waar die hond nie meer van jou af is nie, en dan sal jy weet of dit 'n permanente gedragsverandering is, wat beteken jou hond sal naby jou wil wees en nie wil weghardloop nie. Moenie verwag om die een te wees wat daarin gaan nie. Dit neem twee van julle om uit te vind hoe om as gelykes saam te werk, so kom daarby.
Hierdie boek sou nie moontlik gewees het sonder die liefdevolle geselskap van my geliefde en aanbidde man, Doug, en my familie en vriende nie. Aan my seun, Matthew, dat hy my gegrond gehou het, my katte versorg en my gehelp het om te besef dat ek dit kan doen! Aan my dogter, Amanda, wat sorg dat ek nooit te oud is vir onheil en om al die regte geluide vir die kamera te maak nie. Aan al my vriende wat my gehelp het om my hond te kry, wat my help met die hondevideo's en wat seker maak dat ek nie te siek is om te skryf nie: Deb, Emily, Lisa, Mandy, Sue, Tracey, Stephanie en Yvonne!