Grootouer-besoekersregte per staat - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgGrootouer-besoekersregte per staat
Deur Susan Adcox Opgedateer op 22 Januarie 2019
Die lewe, vryheid en tyd saam met die kleinkinders. Vir baie grootouers moet dit onvervreembare regte wees. En hoewel dit wel so is dat grootouers in al 50 lande sekere regte ten opsigte van kleinkinders het, is hierdie regte selde so sterk of so eenvoudig soos wat grootouers dink dat hulle dit moet wees. Dit is omdat die statute van grootouersbesoeke deel uitmaak van die staatsreg.
Waarom moet so iets belangriks nie in die federale wetgewing vasgevang word nie?
Die netwerk van staatsspesifieke wette het waarskynlik jare lank redelik goed gewerk toe gesinne geneig was om klein geografiese gebiede te bewoon. Dit werk nou nie so goed as gesinne oor die hele land versprei kan word nie.
Waarom grootouersbesoekwetgewing ingewikkeld is
Wette oor grootouers se regte verskil baie van staat tot staat. Dit beteken dat grootouers op soek na inligting staatsspesifieke soektogte moet doen nadat hulle bepaal het watter staat jurisdiksie het. (Dit is gewoonlik die toestand waarin die kleinkinders woon.)
Sodra grootouers die toepaslike staatswette gevind en bestudeer het, moet hulle ook die regspraak, wat gedefinieer is as hofbeslissings, oorweeg wat nuwe wette interpreteer. 'N Persoon wat slegs die reg bestudeer sonder om spesifieke sake te bestudeer, kry slegs die helfte van die prentjie.
Die Staatsreg Opsommings
Die opsommings van die staatsreg wat volg is oorsigte, geskryf in 'n poging om die wette vir 'n leek te verkort en te vereenvoudig. Elke artikel skakel na die amptelike statute, en grootouers word aangemoedig om die wette self te lees.
Die statute vir verskillende state word in verskillende databasisse geberg. Sommige van hierdie databasisse is nie gebruikersvriendelik nie, en dit kom gereeld voor. Sommige databasisse laat 'n skakel toe na die spesifieke afdeling wat aangehaal word. Ander databasisse skakel slegs na die hoofblad of die inhoudsopgawe. In hierdie geval sal gebruikers moet soek na die statute wat verskaf word.
Grootouebesoekwette verander wel, hoewel dit nie baie gereeld is nie. Sommige regte en oupas het groepe gereël om te werk vir verbeterde toegang tot kleinkinders. Dit word egter gereeld teëgewerk deur ouerregte-organisasies wat die posisie van ouers probeer versterk. Dus sterf baie voorgestelde wetsontwerpe voordat hulle wet word. Grootouers wat probeer om die statute van 'n bepaalde staat te verstaan, moet tog seker wees dat hulle toegang tot die nuutste weergawe het.
Alabama het 'n nuwe wet wat in 2016 aangeneem is, maar die vereistes vir besoek is redelik streng.
Die wet van Alaska bied twee maniere om besoeke te wen, maar een is baie makliker.
Die wet in Arizona lys faktore wat in ag geneem moet word by die bepaling van die beste belange van kleinkinders.
Die wet van Arkansas vereis dat grootouers aan streng standaarde voldoen vir besoek, insluitend die skade-standaard.
Die grootouersbesoeke in Kalifornië is betreklik liberaal, behalwe dat grootouers nie kan dagvaar vir besoeke met kinders wat in 'n ongeskonde gesin woon nie.
Statute en regspraak in Colorado maak besoeking relatief moeilik om te wen.
Die Connecticut-wet laat 'enige persoon' wat 'n ouerlike rol het opgedoen word vir 'n besoek aan 'n kind.
Delaware het wette rakende besoeke aan derdes, taal wat grootouers insluit.
Wette en regterlike presedente van Florida maak dit moeilik vir grootouers om besoeking te wen.
Die wette van Georgië is in 2012 hersien, wat dit vir die grootouers moeiliker gemaak het om besoek te kry.
Hawaii het 'n besoek-wet op grootouers oor die boeke, maar dit is ongrondwetlik verklaar.
Die statute van Idaho bevat 'n enkele sin oor grootouersbesoek.
Illinois wette oor grootouersbesoek is lank en gedetailleerd.
Die Indiana-wet definieer grootouers.
Iowa-wette wat in 2007 aanvaar is, maak dit moeilik om besoeke te wen.
Die wet van Kansas laat grootouers wat 'n verhouding met kleinkinders gehad het, dagvaar vir besoeking.
Die grootouersbesoeke van Kentucky is sterk beïnvloed deur regspraak.
Die Louisiana-wet bevat drie statute rakende die besoek van grootouers.
Maine-grootouers moet 'n bestaande verhouding met 'n kleinkind hê om vir 'n besoeking te dagvaar, of moet probeer om so 'n verhouding te hê.
Die Maryland-wetgewing is sleg gebrekkig, wat dit vir oupas en oumas moeilik maak om besoeking in die staat te kry.
Massachusetts word beskou as 'n beperkende staat met betrekking tot die groot besoekersregte van grootouers.
Die wet oor Michigan oor grootouersbesoek is baie lank en gedetailleerd.
Die wet in Minnesota bied drie situasies waarin grootouers kan dagvaar vir besoeking.
Mississippi-wet maak dit moeilik vir die meeste grootouers om besoeking te wen.
Missouri word beskou as 'n ietwat permissiewe staat vir grootouers wat besoek besoek.
Montana het 'n ietwat ander benadering tot grootouers se regte.
Die Nebraska-wetgewing is kort en maklik om te verstaan, maar ook nou getrek.
Nevada-wette is lank en gedetailleerd en hou groot oumas in vir grootouers.
New Hampshire laat nie dat grootouers dagvaar vir besoeke met kleinkinders wat in ongeskonde gesinne woon nie.
New Jersey vereis dat grootouers aan die skade-standaard voldoen om besoeking te behaal.
New Mexico word soms beskou as 'n model vir grootouersbesoekwetgewing.
Die wette van New York is kort, maar nie maklik om te verstaan ​​nie.
Statute in Noord-Carolina is slegte nuus vir grootouers.
Noord-Dakota wette is beide goeie nuus en slegte nuus vir grootouers.
Die wet van Ohio laat geen besoeke aan kleinkinders toe wat in 'n ongeskonde gesin woon nie.
Die wet van Oklahoma is lank en gedetailleerd, maar maklik om te verstaan.
Die wet van Oregon val onder die kategorie wat soms 'sielkundige ouerwette' genoem word.
Die wet van Pennsylvania gebruik die term bewaring in plaas van besoeking.
Rhode Island-wette is kort en spesifiek, maar laat nie besoeke met kleinkinders in ongeskonde families toe nie.
Suid-Carolina is 'n baie moeilike staat vir grootouers wat besoeke wil besoek.
Suid-Dakota word gewoonlik geklassifiseer as 'n toelaatbare staat met betrekking tot besoekregte.
Tennessee-wette is daarop gemik om die regte van ouers te beskerm.
Texas vereis dat grootouers aan die skade-standaard voldoen om besoeking te behaal.
Die bepalings van Utah vir grootouersbesoek is deur regspraak geleidelik verwyder.
Vermont-statute vir grootouersbesoek is deur regspraak ondermyn.
Virginia dek grootouers onder wette wat verwys na 'persone van wettige belang'.
Washington het geen grootou vir besoeke aan grootouers sedert die laaste statuut ongrondwetlik verklaar is nie.
Wes-Virginië maak voorsiening vir besoeke in twee situasies.
Wisconsin word gewoonlik beskou as 'n toelaatbare staat met betrekking tot besoekregte.
Wyoming het bepalings wat goed en sleg is vir grootouers wat besoeke wil besoek.
Copyright aanneming en pleegsorg: Grootouer-besoekersregte per staat - aanneming en pleegsorgLees Meer