Image deur Jerzy Górecki
Sy het dadelik van die werk af gekom, gretig om met my te gesels oor die onderwerp om nie kinders te hê nie. Nog nie vir haar nie, sê sy - miskien later; potensieel, glad nie. Hoe om te besluit? Hoe kan ek weet wat ware vervulling in die lewe sal gee? Hoe kan u besef wat bedoel is om te wees?
Ek skink tee en laat haar asem haal, maar sy is op die rol.
'' N Vriendin van my het nog nooit kinders gehad nie, en ook nie haar maat nie. As hulle dit hardop sê in ons groep vriende, kry hulle 'n ysige stilte. Diegene wat probeer om kinders te kry, draai weg, enkelspel lig die wenkbroue, mense wat pas 'n baba gehad het, lyk beledigend, en niemand weet regtig hoe om weer met die gesprek te begin nie. Tog voel ek 'n bietjie afguns, want dit lyk asof hulle hierdie duidelike idee van hul toekoms het. Ek wag vir die belangrike besluit of ek kinders moet hê of nie, want dit sal my lewe vir ewig verkleur. '
Sy neem 'n klein slukkie en frons terwyl ek stilbly, wat haar toelaat om haar eie gedagtes te bedink en haar te verwonder oor hoe ons nie kan voorspel wat in 'n ander persoon gaan gebeur nie.
'Ek dink ek sal baie graag die swangerskap wil ervaar', sê sy uiteindelik, "maar met soveel te doen en te ontdek, staan ​​dit nie juis hoog op my prioriteitslys nie. Na nege maande van swangerskap is daar natuurlik ook 'n leeftyd van bekommernis en omgee vir 'n ander mens. '
Sy sidder onwillekeurig, en ek is nie seker of sy hierdie fisieke reaksie op haar eie woorde raaksien voordat sy verder gaan nie.
'Ek wonder of ek later in die lewe spyt sal wees dat ek nie kinders het nie. Ek vra ook of ek selfs in staat is om 'n kind, 'n maat en 'n werk te hê. Ek weet nie hoe mense dit doen nie. Kan ons dit alles hê? Ek dink nie so nie, om eerlik te wees. Sou dit tog nie wonderlik wees as ons dit kon doen nie? '
Nadat sy haar kaarte op die tafel neergesit het, kyk sy my bevraagteken na hierdie jong vrou. Dit is duidelik dat sy wil hoor hoe ek, wat geen kinders het nie, terugkyk op my lewe, noudat my vriende van hul eie kinders begin kinders kry.
'Ek beny nie my vriende wat grootouers word nie,' kan ek haar waarlik sê. 'Ek sien net die hele sirkus van die hele kind begin weer, en terwyl ek let op my vriende se diep trots en vreugde en niks van hulle begrawe nie, nie een klein smidgen nie, is ek verheug oor my eie manier om te gaan, onbeheerd deur ouma dae. "
Ek skink meer tee, altyd meer tee - pu-erh vanaand, hoog gekweek in die berge van Taiwan, in kompakte tablette gedruk, op muleback afgemaai, regoor die hele wêreld gestuur, verkoop in 'n klein winkeltjie hier in Amsterdam, nou geurig in ons bekers. Ek dink aan die teeboere en hul dogters en seuns, wat moontlik nie die wye verskeidenheid keuses het wat die jong vrou oorkant my aan die kombuistafel het nie. Hulle is miskien bestem om met iemand te trou wat bereid is om die land van hul voorvaders te verwoes en voort te sit, sodat daar nuwe hande sal wees om die blare te pluk.
'Ek woon in 'n klein dorpie. Die impak van 35 wees en nie kinders in 'n klein stadjie in Amerika hê nie, is beslis iets waaroor ons as vroue moet begin praat. Dink ek dat ek meer aanvaar sou voel in 'n meer stedelike gebied? 100 persent ja. ” - Vrou, 35, onderwyseres, Verenigde State
Ons kan nie ons ouers of die stelsel blameer vir die dwing van ons hand nie. Die keuse oor hoe ons ons lewens lei, berus by ons, so ons moet dit beter regkry. Ten minste is dit hoe dit lyk.
Podcast / Interview: Childless Living with Lisette Schuitemaker
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Die dilemma van die vryheid om te kies