(Aangestuur vanaf Amerikaners)
328 239 523 (3de)
Die Verenigde State is deur dertien kolonies gestig, wat na aanleiding van die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog hulle onafhanklikheid van Groot-Brittanje op 4 Julie 1776 verklaar en hulle grondwet, die Artikels van die Konfederasie, op 1 Maart 1781 bekragtig het. Die huidige grondwet is op 17 September 1787 aangeneem. Die oppervlakte van die VSA is gedurende die 19de eeu deur gebiede, wat van Frankryk en Meksiko gekoop is, aansienlik uitgebrei. Met die ekonomiese agteruitgang van die Sowjetunie in 1991 het die VSA die enigste oorblywende supermoondheid geword wat 'n oorheersende ekonomiese, politieke, kulturele en militêre invloed dwarsoor die wêreld uitoefen.
1.1 E Pluribus Unum - Uit Veelheid, Eenheid
1.2 Politieke geografie
1.3 Fisiese geografie
1.4 Die oostelike en die Golfkusgebiede
1.5 Die Binnelandse Vlaktes en Hooglande
1.6 Die Westelike Bergreekse, die Intermontane Streek en die Groot Bekken
1.7 Die Pasifiese Kusgebiede
1.8 Alaska en Hawaii
7.7 Federale en deelstaatvlak
E Pluribus Unum - Uit Veelheid, EenheidWysig
Die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring van 1776 het op sentrale waardes soos lewe, vryheid en strewe na geluk gefokus; om nuut verworwe gebiede tot die ondergeskikte status van kolonies te beperk was gevolglik buite die kwessie. Met die Northwest Ordinance van 1787 is die prosedures vasgelê waarvolgens nuwe deelstate op gelyke voet met die dertien stigterstate tot die Unie kon toetree. Die bou van 'n nasie uit 'n verskeidenheid deelstate was 'n nuwe benadering wat in die Federale Grondwet bekragtig is. Die stapsgewyse proses, waarvolgens nuut verworwe gebiede as deelstate selfregering en verteenwoordiging op federale vlak behaal het, word onder die Stigtingsvaders se belangrikste nalatenskappe gereken.
Die Amerikaanse metode van staatsbou het twee belange, wat van oudsher strydig was, met mekaar versoen - dié van vryheid (liberty) en dié van ryksgesag (empire) - en 'n politieke bestel verwesenlik wat deur Thomas Jefferson treffend beskryf is as 'n empire for liberty - 'n federale staat wat vryheid as sy hoofdoelwit nastreef. Die politieke bestel het oor 'n tydperk van meer as twee eeue onveranderd gebly, ongeag die ingrypende veranderinge wat die Unie sedert sy stigting ondergaan het. Die Verenigde State se geografiese uitgestrektheid en die groot verskeidenheid etniese, kulturele en godsdienstige agtergronde van sy bewoners was in die tyd van die Stigtingsvaders nog so onvoorspelbaar soos die land se ongekende ekonomiese en tegnologiese vordering van 'n agrariese staat tot 'n hoogs geïndustrialiseerde en verstedelikte supermoondheid.
Die Grand Canyon. Die bergpiek op die voorgrond staan bekend as The Battleship
Blizzards, hewige winterstorms in die sentrale en oostelike dele van die land, word deur swaar sneeuvalle gekenmerk. Die satellietfoto wys winterstorm Grayson op 4 Januarie 2018
Die Prekolumbiaanse tydperkWysig
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Indiane.
Die noorde en noordooste van die huidige VSA is deur die Algonkin-groep van stamme (waaronder onder meer die Delaware, Mohikaners, Illinois, Ottawa en ander), die Irokese (waaronder onder meer die Seneca en Mohawk) en die Dakota of Sioux (met onder meer die Winnebago, Iowa, Omaha en Kansas) bewoon. Die belangrikste stamme in die suidooste was die Cherokee en die Seminoles van Florida.
Die Spaanse sendingstasie in die huidige Carmel-by-the-Sea (Kalifornië) met sy kenmerkende campanile (kloktoring)
Seevaarders op soek na die Noordwestelike Deurvaart soos Martin Frobisher en Henry Hudson was die eerstes, wat die Noord-Amerikaanse vasteland teen die laat 16de en vroeë 17de eeu begin verken het. Sir Walter Raleigh se pogings om Engelse nedersettings in die huidige deelstate Virginië en Noord-Carolina te stig, het in die 1580's misluk. Die Londense Kompanjie, wat 'n oktrooi vir die gebiede tussen die 34ste en 38ste noordelike breedtegraad ontvang het, was in 1607 meer suksesvol en het onder die leiding van kaptein John Smith 'n fort in die Chesapeakebaai van Virginië laat oprig. Die klein aantal oorspronklike koloniste is deur hongersnood, malaria en aanvalle van Indiane geteister, en alhoewel nuwe setlaars hulle in 1607 en 1608 in die kolonie gevestig het, het van die geskatte bevolking van sewehonderd mense minder as tien persent oorleef. Die oorblywende koloniste was in 1610 reeds van plan om die kolonisasie van die gebied vir goed te staak.
Ná die Krimoorlog was Rusland in politieke en militêre opsig verswak. Dit was duidelik dat Alaska, wat om klimatiese en ander redes nooit tot 'n setlaarskolonie ontwikkel is nie, vir Rusland van ondergeskikte ekonomiese belang sou wees. So is die besluit geneem om die gebied in 1867 aan die VSA verkoop.
Die Britse koloniale tydperkWysig
Die hoofartikels vir hierdie afdeling is: Amerikaanse Rewolusie en Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog.
Uitbreiding na die westeWysig
Die Amerikaanse Burgeroorlog (1861–1865)Wysig
Heropbou ("Reconstruction") ná 1865Wysig
Ontwikkeling tot 'n ekonomiese groot moondheidWysig
In die periode tussen 1860 en 1914 het die bevolking danksy die natuurlike groei en die 21 miljoen immigrante van 31,3 tot 91,9 miljoen mense gestyg. Die aantal werkers het met 700 persent, die nywerheidsproduksie met 2000 en die totale beleggingskapitaal met 4000 persent gestyg. Die Verenigde State het die belangrikste produsent van yster, steenkool, ruolie, koper en silwer geword. Stoomkrag is vinnig deur elektrisiteit vervang, terwyl proteksionistiese wetgewing die ontstaan van groot monopolies bevorder het. Klein ondernemings het sodoende onder die leiding van nywerheidsmagnate soos Astor (pelshandel), John D. Rockefeller (ruolie, Standard Oil), Andrew Carnegie (yster en staal, Steel Corporation), J.P. Morgan, Cornelius Vanderbilt (spoorvervoer) en ander tot reusemaatskappye en -kartelle gegroei. In 1913 het twee persent van die Amerikaanse bevolking sestig persent van die nasionale inkomste verdien, terwyl Morgan en Rockefeller met hul 341 groot maatskappye en bates van VS$ 22 miljard oor twintig persent van die nasionale kapitaal beskik het.
Toetrede tot die wêreldpolitiekWysig
Die Amerikaanse buitelandse beleid is sedert die middel van die 19de eeu dikwels sterk deur ekonomiese en finansiële krisisse beïnvloed. Die internasionale optrede as 'n nuwe grootmoondheid is vanweë die negatiewe gesindheid van die openbare mening as 'n morele verpligting teenoor ander nasies omskryf en was dikwels op ekonomiese invloed en druk gebaseer. Dit het gevolglik ook as "dollar-imperialisme" bekend gestaan.
Die geskil tussen Amerikaanse imperialiste en hul teenstanders – onder wie die Duits-gebore Carl Schurz – het verskerp toe die Amerikaanse buitelandse beleid op die Filippyne en Hawaii begin fokus het. President McKinley het aanvanklik geskroom om hierdie gebiede te annekseer, maar uiteindelik ingestem nadat Japan, Rusland en die Duitse Keiserryk daarvan beskuldig is dat hulle soortgelyke planne sou hê. In teenstelling met McKinsey was sy opvolgers Theodore Roosevelt, Taft en Woodrow Wilson voorstanders van 'n imperiale buitelandse beleid.
Die Eerste WêreldoorlogWysig
Met sy beroemde Veertien Punte, 'n visie van vreedsame naasbestaan en demokrasie in Europa (daar was selfs sprake van 'n "demokratiese wêreldrewolusie" as Amerika se hoofoorlogsdoelwit), het president Wilson 'n belangrike bydrae gelewer om 'n wapenstilstand met die Duitse Ryk te bereik. Maar uiteindelik is die verwagtings, wat hy in Europa gewek het, nie vervul nie, en gedurende die Paryse Vredeskonferensie, wat ná die oorlog gehou is, het die Europese geallieerdes Frankryk en Engeland alle pogings om Wilson se voorstelle ten volle te implementeer gedwarsboom: Die Europese Entente se oorlogsdoelwitte was al vooraf in geheime ooreenkomste vasgelê.
Die periode tussen 1919 en 1929: Red Scare en Big BusinessWysig
Die beleid van die Republikeinse presidente Warren G. Harding (1921–1923) en Calvin Coolidge (1923–1929) was veral 'n reaksie op die Demokratiese bewind van Wilson en sy moralistiese hervormingsbeweging ("Progressive Movement") wat deur die Republikeinse Party verwerp is en daarnaas ook gekenmerk deur isolasionisme ten opsigte van die buitelandse beleid (die VSA-regering was teleurgesteld oor die uitkoms van die Vredesverdrag van Versailles) en 'n maatskaplike konflik tussen die plattelandse, merendeels Angelsaksies-Protestantse bevolking en die moderne industrieel-stedelike bevolking met intellektueles, tegnici en wetenskaplikes as sy vernaamste verteenwoordigers.
Die Groot Depressie tussen 1929 en 1932Wysig
Die Roosevelt-era (1933–1945)Wysig
Ná die Japannese aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 was 'n meerderheid van die Amerikaanse bevolking ten gunste van 'n Amerikaanse toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog. Die Amerikaanse oorlogsverklaring teen Japan op 8 Desember is deur Nazi-Duitsland en Italië op 12 Desember met 'n oorlogsverklaring teen die VSA beantwoord. Amerikaanse weermaggetalle is van net twee tot twaalf miljoen in 1946 aangevul, en die land het tussen 1940 en 1946 altesaam VS$ 370 miljard aan sy oorlogvoering bestee. Die Amerikaanse oorwinning was te danke aan deeglike beplanning, bestuur en koördinasie van produksie, verbruik en navorsing asook die uitbreiding van landbouaktiwiteite. President Roosevelt is in November 1944 vir nog 'n vierde ampstermyn verkies, maar hy is op 12 April 1945 oorlede.
Die Tweede WêreldoorlogWysig
Tydvak ná die oorlog: 1945–1960Wysig
Die hoofartikels vir hierdie afdeling is: Koue Oorlog en Korea-oorlog.
Wit mense betoog in 1959 teen die integrasie van Afro-Amerikaners by die Little Rock Central High School en bestempel rasvermenging as "Kommunisme"
Ná die einde van die oorlog was die Verenigde State 'n ekonomiese supermoondheid wat 50 persent tot die wêreld se brutoproduk bygedra het. Miljoene van oorlogsveterane het voordeel getrek uit 'n nuwe wet wat hulle toegang tot 'n tersiêre kollege-opleiding verleen het. Belastingverlagings, hoë korporatiewe winste en omvangryke beleggings het die basis gevorm vir die ontstaan van 'n welvarende samelewing. Vir die meeste waarnemers – en die breë publiek – het hierdie affluent society regstreeks voortgespruit uit die Amerikaanse model van 'n kapitalistiese ekonomie waarin vrye burgers hul lot selfs kan bepaal. Amerika se ekonomiese suksesverhaal is in die openbare debatvoering daarnaas ook as bewys vir die superioriteit van 'n vrye markekonomie bo die Sowjetunie se sentraal beplande stelsel aangehaal.
Die stryd om burgerregte en internasionale krisisse: 1961–1965Wysig
Viëtnamoorlog en studenteprotesteWysig
Oorlog en ontmensliking: Slagogffers van die opspraakwekkende My Lai-menseslagting in 1968. My Lai sou volgens berigte van burgerlikes ontruim en deur vyandelike troepe beset wees. Die teendeel was waar. Die bemanning van 'n helikopter het ingegryp. Dertig jaar later is hulle as helde vereer
Parallel met die burgerregtebeweging het Amerikaanse studente vanaf die vroeë 1960's protes aangeteken teen die heersende politieke klimaat wat deur die Koue Oorlog met die Sowjetunie, die oorlogvoering in Viëtnam en modernisties-tegnokratiese strominge oorheers is. Hierdie protesbeweging het sy voorbeeld in die strategie van burgerlike ongehoorsaamheid gevind wat deur Gandhi en Martin Luther King gevolg is. Nadat in 1967 besluit is om studente nie langer van nasionale diensplig vry te stel nie, het die veldtog in Oktober van dié jaar 'n eerste groot hoogtepunt bereik toe meer as 100 000 mense voor die Pentagon betoog het.
Maatskaplike en ekonomiese krisis in die 1970'sWysig
Rol as supermoondheid, 1980–1988Wysig
Geskiedenis sedert 1988Wysig
Terreuraanvalle op 11 September 2001Wysig
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Aanvalle op 11 September 2001.
Barack Obama, die eerste Afro-Amerikaner wat die amp van president beklee het, lê op 20 Januarie 2009 die ampseed af, beheer deur Hoofregter John G. Roberts Jr by die Capitol
Die Kapitool is die setel van die Kongres
Gedurende die ampstermyn van Donald Trump het die industriële sektor vir die eerste keer in baie jare begin stabiliseer. Ook het die VSA 'n netto-uitvoerder van energie geword
Die huidige president van die Verenigde State van Amerika is Donald Trump. Hy is op 20 Januarie 2017 ingesweer as die eerste president sonder voorafgaande politieke of militêre loopbaan, maar met baie jare ervaring in die sakewêreld. Met 70 jaar was hy op die tydstip van sy inswering ouer as sy voorgangers, maar tree daadkragtiger op. Sy politieke styl word deur vele waarnemers as ongewoon of selfs omstrede beskryf, ander weer bewonder sy openheid en sien niks verkeerd daarmee nie.
Die Verenigde State se Sensusburo het die VSA se bevolking in Junie 2020 op 329,9 miljoen beraam. Die vyf volkrykste deelstate was Kalifornië (39,5 miljoen), Texas (29 miljoen), Florida (21,5 miljoen), New York (19,5 miljoen) en Pennsilvanië (12,8 miljoen).
Volgens die sensus van 2000 was daar 281,4 miljoen Amerikaners, waarvan 75,1 persent Blankes, 12,5 persent Hispanics (mense van Latyns-Amerikaanse afkoms), 12,3 persent Swartes, 0,9 persent Indiane, Inoeït en Aleoete, en 8 persent van ander afkoms. Die meeste Blankes is van Duitse, Ierse en Britse afkoms. Volgens die sensus van 2010 is die Amerikaanse bevolking op 308,7 miljoen beraam - 'n styging van 9,7 persent teenoor 2000.
In 2020 word 'n nuwe sensus gehou.
Die Verenigde State se status as die magtigste ekonomie ter wêreld (wat 'n vyfde van die wêreldinkomste verteenwordig) is gegrond op die groot oppervlakte van die land, sy rykdom aan grondstowwe, die groot binnelandse mark met meer as 300 miljoen verbruikers en 'n ekonomiese stelsel wat op die beginsels van private besit en inisiatief asook vrye handel baseer. Die VSA se bruto geografiese produk (BGP) het in 2006 VSA-$ 13 195 miljard beloop. Die tersiêre of dienstesektor se bydrae tot die BGP het in 2006 sowat 79 persent beloop, dié van die nywerheidsektor 20 persent en dié van die landbou 1 persent.
Invloed op die wêreldekonomieWysig
BBP in 2018
Verenigde State 13 808 20 580
Japan 4 382 4 972
VR China 3 380 13 368
Duitsland 3 321 3 951
Verenigde Koninkryk 2 804 2 829
Frankryk 2 594 2 780
In Oktober 2011 was 9 persent van die ekonomies aktiewe bevolking werkloos – ondanks die feit dat die Amerikaanse ekonomie sy groeikoers ná die finansiële krisis van 2008/09 hervat het.
Terwyl Amerikaanse politici veral die Volksrepubliek China daarvan beskuldig dat dit sy geldeenheid, die renminbi, onderwaardeer, word dit duidelik dat die VSA op baie terreine nie meer met ander nywerheidslande kan meeding nie. Die agteruitgang van die Amerikaanse motornywerheid is simptomaties van hierdie ontwikkeling. Deskundiges wys daarop dat die land meer in sy infrastruktuur en onderwysstelsel moet belê.
In 2019 het die industriële sektor waardegewys 18,2 persent van alle nywerheidsgoedere, wat wêreldwyd vevaardig is, opgelewer. Die Verenigde State beskik sodoende oor die grootste nywerheidsektor op aarde. Ná dekades van agteruitgang en krimpende produksiesyfers het die industriële sektor in 2017 vir die eerste keer begin stabiliseer. Industriële groei bly een van die sentrale doelwitte van die Trump-administrasie. Die inheemse nywerheidsektor word deur 'n hele reeks maatreëls bevorder, waaronder belastingverlagings, uitgebreide waardevermindering vir ondernemings (wat gelykstaan aan bykomende belastingbesparende effekte), beleggingstoelaes, 'n verhoging van invoertariewe, 'n offensiewe handelsbeleid om vir Amerikaanse ondernemings toegang tot buitelandse markte te verseker, en voorkeurbehandeling van inheemse onderneming ten opsigte van openbare projekte.
Die bruto beleggings van alle ondernemings in die S&P 500-indeks van die VSA se top 500 genoteerde aandele het in die derde kwartaal van 2019 slegs met 0,8 persent of 1,38 miljard gestyg teenoor die vorige kwartaal. Sonde die beleggings wat deur slegs twee multinasionale ondernemings, Amazon en Apple, gemaak is (hul beleggings het met $1,9 miljard toegeneem), sou die balans vir die derde kwartaal negatief gewees het. S&P 500-ondernemings uit die nywerheidsektor het hulle beleggings met tien persent verminder, maatskappye uit die finansiële sektor met agt persent. Ondernemings uit die telekommunikasiebedryf was 'n uitsondering - hul beleggings was 4,5 persent hoër. Hierdie toename weerspieël die tegnologiese verandering in die bedryf - die oorgang tot en uitbou van 5G-netwerke.
New York Stad, die finansiële sentrum van die Verenigde State van Amerika.
Laer energiepryse – in 2012 het gaspryse in die VSA net 'n vyfde van dié in Europa en 'n agtste van dié in Asië beloop – sal die land meer aantreklik vir energie-intensiewe bedrywe maak sodat die VSA moontlik op die drempel van 'n nuwe ekonomiese groeifase en herindustrialisering staan.
In die ooste van die VSA het innovatiewe nywerheidsones begin ontwikkel wat op hoëtegnologie steun soos die Route 128 Corridor wat – danksy die invloed van die Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge vanaf die middel van die 1970's langs die Route 128-snelweg oos van Boston gegroei het. Hier word veral sagteware en biotegnologieprodukte ontwikkel. Naby Washington, DC het anderkant die Potomacrivier in Noord-Virginië die sogenaamde Dulles Technology Corridor rondom kommunikasiereuse soos MCI en America Online (AOL) ontwikkel. Hier is baie van meer as 12 000 hoëtegnologie-ondernemings in die metropolitaanse gebied van die Amerikaanse hoofstad saamgetrek. Veral ondernemings wat hulle op die ontwikkeling van databanke en kommunikasienetwerke toespits, kon hier danksy die ekonomiese invloed van die Amerikaanse Departement van Verdediging floreer.
Al dra die landbousektor minder as een persent tot die bruto binnelandse produk by, is produsente van soja, mielies, graan, kaas, eiers en melk net soos boere, wat op hoender-, vark- en beesteelt fokus, goed georganiseer en sodoende in staat om aktief by politieke besluitnemingsprosesse betrokke te wees. Amerikaanse boerderye is hoogs doeltreffend, waarby die meeste plase as grootskaalse boerderye bewerk of besit word en deur 'n hoë graad van industrialisering gekenmerk word, maar gelyktydig met die uitdagings van oorproduksie gekonfronteer word. Die verhoging van landbou-uitvoere staan derhalwe boaan die agenda van die Amerikaanse regering se handelsbeleid, onder meer in onderhandelinge met die Europese Unie. Organiese landbou verteenwoordig 'n potensiaal vir toekomstige groei.
Federale en deelstaatvlakWysig
Charlotte, die grootste nedersetting in Noord-Carolina, het tot die VSA se tweede belangrikste finansiële sentrum ná New York ontwikkel
Die Verenigde State se federale struktuur vind sy uitdrukking ook in die ekonomiese en sosiale beleid wat deur elke deelstaatregering onafhanklik van die regering in Washington, DC en ander deelstate vasgelê word. So is daar mededinging tussen die vyftig deelstate op basis van plaaslike potensiale soos klimaat, natuurlike hulpbronne, landbougrond, toeriste-antreklikhede of toegang tot waterweë en oseane. Van belang vir kennisgebaseerde bedrywe is die aanwesigheid van eersterangse akademiese en navorsingsinstellings sowel as die beskikbaarheid van aansporings vir beleggings soos lenings teen lae rentekoerse, 'n aangename werkatmosfeer en 'n hoë lewensgehalte vir hoogs gekwalifiseerde personeel, wat wêreldwyd aangewerf word.
Die ekonomies kragtigste deelstate se bruto binnelandse produk is groter as dié van groot nywerheidslande. Kalifornië se BBP is, ondanks sy kleiner bevolking, met $2,9 biljoen groter as die Verenigde Koninkryk s'n ($2,8 biljoen). Texas, wat die tweede kragtigste ekonomie het, het 'n BBP wat met $1,8 biljoen effens hoër is as dié van Kanada. Die deelstaat New York se BBP is met $1,6 biljoen so groot soos dié van Suid-Korea.
Aandeel aan die nasionale BBP in 2017 in %
Per capita-BBP in 2017 (in $)
Bevolking in 2018 (in miljoene)
VSA 100,0 59.418 328,1
Kalifornië 14,4 65.160 39,6
Texas 8,4 57.077 28,7
New York 8,2 71.252 19,5
Florida 5,0 42.085 21,3
Illinois 4,2 58.217 12,7
Pennsilvanië 3,9 54.725 12,8
Ohio 3,3 50.666 11,7
New Jersey 3,1 60.684 8,9
Georgia 2,9 48.979 10,5
Noord-Carolina 2,8 47.142 10,4
Bronne: U.S. Department of Commerce, Bureau of Economic Analysis; U.S. Census Bureau; gtai.de: Wirtschaftsstruktur - USA
Bofbal en Amerikaanse voetbal word as nasionale sporte van die Verenigde State beskou en geniet die grootste aandag. Die National Football League (NFL) het die hoogste gemiddelde bywoning van enige sportliga in die wêreld en die Super Bowl word wêreldwyd deur miljoene gekyk. In bofbal vorm die Major League Baseball (MLB) die hoogste liga. Basketbal en yshokkie is die land se volgende twee voorste professionele spansporte, met die National Basketball Association (NBA) en die National Hockey League (NHL) as hoogste ligas. Hierdie vier groot sporte, wanneer hulle professioneel gespeel word, beslaan elke jaar 'n seisoen op verskillende maar oorvleuelende tye van die jaar.
Sokker het in onlangse jare baie gewild geword en die Verenigde State het die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1994 gehuisves. Daar is sowat 13 miljoen mense wat gereeld sokker beoefen, wat van dié sport die derde belangrikste sportsoort maak wat beoefen word, meer nog as yshokkie en Amerikaanse voetbal. Die Verenigde State se nasionale sokkerspan het tot dusver aan tien FIFA Sokker-Wêreldbeker deelgeneem, met hul beste prestasie tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1930 (derde plek). Aan die CONCACAF Kampioenskap & Goue-beker het die VSA 17 keer deelgeneem en die toernooi ses keer gewen (1991, 2002, 2005, 2007, 2013 en 2017). Die Suid-Amerikaanse CONMEBOL het die VSA vir vier Copa Américas uitgenooi en hulle het twee keer op die vierde plek geëindig (in 1995 en 2016). Vir die FIFA se Sokker-Konfederasiebeker kon die VSA tot dusver vier keer kwalifiseer en het tydens dié toernooi van 2009 as naaswenner afgesluit. Die Verenigde State se hoogste sokkerliga is die Major League Soccer (MLS) wat uit 20 Amerikaanse en 3 Kanadese spanne bestaan. In 2018 is die Verenigde State deur FIFA saam met Kanada en Meksiko as gashere vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2026 aangewys; dit sal die vierde toernooi in Noord-Amerika wees en die tweede vir die Verenigde State. Vir die eerste keer mag 48 spanne aan 'n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelneem en altesaam 80 wedstryde beslis.
Rugby ist die vinnigste groeiende sportsoort met meer as 115 000 geregistreerde spelers en 'n verdere 1,2 miljoen deelnemers. Die Verenigde State se nasionale rugbyspan het tot dusver aan sewe van die agt Rugbywêreldbekers deelgeneem en net die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika misgeloop. Die Verenigde State is tans die Amerikas se tweede sterkste span net ná Argentinië. In 2018 is die Major League Rugby van stapel gestuur, die hoogste rugbyliga in die Verenigde State.
Krieket word sedert die Britse koloniale tydperk beoefen, maar dit is nie só 'n gewilde sportsoort soos dit in die meeste van die Britse Statebondlande is nie, veral weens die sterk konkurrensie deur bofbal. Die eerste internasionale krieketwedstryd ooit is op 24 September 1844 tussen die Kanadese nasionale krieketspan en die Verenigde State se nasionale krieketspan in New York Stad gehou. Sedert die tweede helfte van die 20ste eeu toon krieket 'n toenemende gewildheid, veral weens die groeiende bevolking van immigrante uit krieketspelende lande. Met die oog op die Krieketwêreldbeker 2007 het die Verenigde State voorgestel dat wedstryde in die nuut opgerigte Central Broward Regional Park van Lauderhill, Florida, beslis word, maar die Internasionale Krieketraad (IKR) het dié aansoek verwerp en al die wedstryde aan Karibiese lande toegeken. Die krieketstadion is in 2007 opgerig en die enigste met internasionale toetsstatus in die Verenigde State. Die Verenigde State se nasionale krieketspan kon tot dusver nog nie vir 'n krieketwêreldbeker kwalifiseer nie en die Amerikaanse beheerliggaam vir krieket is weens bestuurlike en finansiële redes deur die IKR op 22 Junie 2017 opgeskort. Op 24 September 2017 is die oprigting van 'n nuwe beheerliggaam vir Amerikaanse krieket, USA Cricket, wat sy werk in 2018 begin het, aangekondig. In Januarie 2019 het USA Cricket die IKR se 105de lid geword.
↑ "United States". The World Factbook (in Engels). Central Intelligence Agency. 1 Mei 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "Annual Estimates of the Resident Population: April 1, 2010 to July 1, 2016" (in Engels). United States Census Bureau. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Julie 2017. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "2016 Human Development Report" (PDF) (in Engels). United Nations Development Programme. 2016. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 18 Mei 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "OECD Income Distribution Database: Gini, poverty, income, Methods and Concepts". Organisation for Economic Co-operation and Development (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Mei 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ Cohen, Eliot A. (2004). "History and the Hyperpower". Foreign Affairs. Besoek op 14 Julie 2006. "United States of America country profile" (in Engels). BBC News. 22 April 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Mei 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ Harry S. Ashmore: Arkansas. A History. New York NY: W. W. Norton & Company | Nashville TN: American Association for State and Local History 1978, Invitation to the Reader
↑ 14,0 14,1 14,2 14,3 (de) Kinder, Hermann en Werner Hilgemann: dtv-Atlas zur Weltgeschichte. Karten und chronologischer Abriss. Boekdeel 2: Von der Französischen Revolution bis zur Gegenwart. München: Deutscher Taschenbuch Verlag 1980, bl. 117
↑ NPR, 16 Maart 2018: 50 Years On, My Lai Massacre Remains A Gaping Wound. Besoek op 15 Julie 2020
↑ United States Census Bureau: U.S. and World Population Clock. Besoek op 25 Junie 2020
↑ United States Census Bureau: Decennial Census By Decade. Besoek op 25 Junie 2020
↑ USA.gov: Data and Statistics about the U.S. Besoek op 25 Junie 2020
↑ United States Census Bureau - The 2020 Census is Happening Now. Besoek op 25 Junie 2020
↑ [https://de.statista.com/statistik/daten/studie/157841/umfrage/ranking-der-20-laender-mit-dem-groessten-bruttoinlandsprodukt/ Statista.com: Die 20 Länder mit dem größten Bruttoinlandsprodukt (BIP) im Jahr 2018 (in Milliarden US-Dollar). Besoek op 25 Junie 2020]
↑ Germany Trade and Invest (GTAI), 18 Desember 2019: Wirtschaftsausblick - USA. Besoek op 19 Julie 2020
↑ "The Global Financial Centres Index 18" (PDF) (in Engels). Long Finance. September 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 27 Februarie 2017.
↑ Germany Trade & Invest (GTAI), 8 Maart 2019: Wirtschaftsstruktur USA. Besoek op 25 Junie 2020
↑ (en) Schrag, Myles (2003). "Baseball as National Pastime Revisted: And a Little Town Shall Lead Them". In Peter Carino (red.). Baseball/literature/culture: Essays, 1995–2001. McFarland & Company. p. Chp.13 p.140. ISBN 0-7864-1643-2. Besoek op 12 Mei 2018. Tradition – that quality so instrumental in elevating baseball to its century-old status as national pastime— has become less important
↑ Darren Rovell (26 Januarie 2014). "NFL most popular for 30th year in row". ESPN.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 April 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "World Cup 2026: United States, Canada and Mexico Win FIFA Vote" (in Engels). The New York Times. 13 Junie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Mei 2020. Besoek op 13 Junie 2018.
↑ "World Cup 2026: Canada, US & Mexico joint bid wins right to host tournament" (in Engels). BBC. 13 Junie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2019. Besoek op 13 Junie 2018.
↑ Hodgetts, Rob (4 Maart 2016). "Will U.S. learn to love rugby?" (in Engels). CNN. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 April 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "Major League Rugby nears kick-off as next attempt to make US a union power". The Guardian (in Engels). UK. 17 November 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Mei 2020. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ Williamson, Martin. "The oldest international contest of them all" (in Engels). Cricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2018. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "USA miss out on World Cup 2007" (in Engels). ESPNcricinfo. 5 Julie 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2019. Besoek op 5 Julie 2019.
↑ "USACA expelled by the ICC". ESPN cricinfo (in Engels). 22 Junie 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Oktober 2019. Besoek op 12 Mei 2018.
↑ "New American governing body branded as USA Cricket". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Mei 2019. Besoek op 30 April 2019.
↑ "USA Cricket launch brand on historic day" (in Engels). Internasionale Krieketraad. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2019. Besoek op 30 April 2019.
↑ Gladson, J.A.C. (26 September 2017). "USA Cricket getting closer to becoming a new federation". Times of India (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Maart 2020. Besoek op 30 April 2019.
↑ "USA Cricket announced as the ICC's 105th member". Internasionale Krieketraad (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2019. Besoek op 30 April 2019.
↑ "USA formally approved to rejoin ICC as Associate Member under USA Cricket". ESPN Cricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 September 2019. Besoek op 30 April 2019.
(en) ShareAmerica - Bureau of Global Public Affairs: Nuus aangaande die VSA se buitelandse beleid
Webtuiste van die Hooggeregshof
(en) The Annenberg Guide to the United States Constitution
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Verenigde_State_van_Amerika&oldid=2247619"
Last edited on 5 Augustus 2020, at 16:06
Die bladsy is laas op 5 Augustus 2020 om 16:06 bygewerk.