Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Gelykenisse Matteus 19:16-30; Matteus 5:3 Wat dit beteken om afhanklik van God te wees.
| | Trefslae: 6824
Verder meen hy dat hy werklik magtig is. Want het jy vrae, hy het antwoorde op alles. Het jy probleme, hy het al die oplossings. En het jy dilemmas, hy het baie opinies. Hy weet waarheen hy op pad is, en hy gaan sommer môre daar aankom. Hy is, meen hy, van die nuwere geslag. En die oueres beter maar hulle litte roer om by te bly, of maar hulle tasse pak. Vir hom is die lewe 'n gemaklike wandeling op 'n reguit, verligte teerstraat.
Dit is, broers en susters, wat ons sou verwag die jongman sou sê, maar 'n belydenis oor sy eie leemtes is die laaste ding wat deur sy verstand gaan. Nee, wat hy eerder doen is om, in plaas van Jesus te vra vir hulp, by wyse van spreke sy potlood en 'n stukkie papier uit die sak te haal en te vra vir die lys van die gebooie waarna Jesus verwys.
Watter gebooie, stel ons onsself voor, vra hy vir Jesus terwyl hy sy wenkbroue lig. En Jesus, lees ons, kom hom tegemoet: Jy mag nie moord pleeg nie, jy mag nie egbreuk pleeg nie; jy mag nie steel nie, jy mag nie vals getuienis aflê nie, eer jou vader en moeder, en jy moet jou naaste liefhê soos jouself.
En sy antwoord: Wonderlik, sê hy, nou het ek die vraelys. Kom ek kyk of ek die toets slaag: Moord? Natuurlik nie. Steel? Miskien so 'n bietjie afpersing, maar niks om werklik van te praat nie. Valse getuienis? Nie daar waar dit nie nodig was nie. Dit is immers 'n harde wêreld hierdie vol kompetisie. Eer jou vader en moeder? Nie werklik nie, maar onthou, hulle is outyds en leef in die verlede. Jou naaste liefhê soos jouself? Waar ek kan, maar besigheid is besigheid.
En dan tref Jesus se antwoord sy toehoorders soos 'n bom: vir mense is dit onmoontlik! Let goed op, broers en susters, wat Jesus hier sê: Hy gebruik die woord onmoontlik, nie die woord onwaarskynlik nie. Hy sê onmoontlik. Daar is geen kans nie. Daar is geen manier nie. Geen skuiwergate nie. Geen manier nie. Geen hoop nie. So onmoontlik as om met 'n vlieër maan toe te wil vlieg of Mount Everest met 'n piekniekmandjie en kierie te wil uitklim.
Kom ons wees eerlik, broers en susters, Jesus se antwoord klink so 'n bietjie ongevoelig. 'n Mens se hele lewe lank word jy beloon op grond van jou prestasie. Jy kry goeie punte as jy hard leer. Jy word geprys as jy suksesvol is. Jy word betaal vir werk wat jy doen. En dit is juis waarom die ryk jongman gedink het die hemel is maar net 'n paaiement ver. Dit is net logies. Jy werk hard, jy doen jou plig, en siedaar, jou rekening is betaal en alles is reg.
Ons moenie, broers en susters, omdat hierdie gedeelte vir ons so bekend is, en selfs miskien omdat dit wat ek vanoggend sê so bekend is, die boodskap van hierdie vers miskyk nie. Jy kan jouself nie red nie. Nie deur die regte rituele nie. Nie deur die regte leerstelling nie. Nie deur toewyding nie. Noem maar op. Want sê Jesus, dit is onmoontlik.
Want sien, broers en susters, dit was nie die ryk jongman se geld wat hom verhinder het nie, dit was sy selfgenoegsaamheid, sy oortuiging dat hy alles het, alles kan verkry, op sy eie, sonder die hulp van ander. Ook die ewige lewe. Ook was sy groot somme geld nie die probleem nie, dit was sy grootdoenerigheid, sy dunk van homself, sy oortuiging dat hy beter as almal was. Daarom, broers en susters, en dit moet ons raaksien, Jesus het dit nie hier teen ryk as sodanig nie, maar teen die sterkes, die mooies, gewildes, die geleerdes, die godsdienstiges. En ook teen ons wat dink dat enigiets ons kan laat kwalifiseer vir die koninkryk.
En as ons dit moeilik vind om te verteer wat Jesus vir die ryk jongman gesê het, sal Jesus se beskrywing van die oordeelsdag in Matteus 7:22 in die keel bly vassteek: Baie sal daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons dan nie in u Naam gepreek nie, deur u Naam bose geeste uitgedryf en deur u Naam baie wonders gedoen nie?
Eintlik, broers en susters, is hierdie vers verstommend. Stel uself voor: hierdie mense staan voor die troon van God en spog oor hulleself. Die groot trompet het weerklink, maar hulle blaas steeds hulle eie beuel. Eerder om die Here te prys, prys hulle hulleself. Eerder as om God te aanbid, hou hulle hulle getuigskrifte voor. Wanneer hulle eintlik stom moet wees, praat hulle, Selfs in die volheid van God se teenwoordigheid is hulle vol van hulleself.
Kom ons sê dit op 'n eietydse manier: 'n Mens beïndruk nie die grootkoppe by NASA met 'n papiervliegtuigie nie. Jy spog nie in die teenwoordigheid van Picasso met 'n kryttekening van 'n stokkiesmannetjie nie. En jy dink nie dat jy so slim soos Einstein is omdat jy weet water word as H2O geskryf nie. Daarom, bo alles: jy spog nie oor jou goedheid in die teenwoordigheid van die volmaakte God nie.
Verstaan mooi, broers en susters: God red ons nie op grond van dit wat ons gedoen het nie. Dit is net 'n nikswerd afgod wat hom sal laat omkoop deur tiendes. Dit is net 'n egoïstiese afgod wat beïndruk sal word deur ons swaarkry vir sy saak. Dit is net 'n temperamentele afgod wat tevrede sal wees met 'n goeie offer. Dit is net 'n hartelose afgod wat die verlossing sal verkoop aan die hoogste bieërs. Maar dit is 'n groot God, en dit is ons God, wat vir sy kinders sal doen wat hulle nie vir hulleself kan doen nie.
En dit is juis Paulus se boodskap in Romeine 8:3: Wat die wet nie by magte was om te doen nie… dit het God gedoen.
Die eerste stap na redding en vreugde is daarom 'n pleidooi om hulp, 'n erkenning van ons geestelike armoede, 'n erkenning van ons gebreke. Diegene wat God in hulle lewens teenwoordig smaak, is die wat hulleself bankrot verklaar het en bewus is van hulle geestelike krisis. Hulle voorraadkaste is leeg. Hulle is bankrot. Daar is vir hulle geen ander uitweg nie. Hulle het lankal reeds opgehou om regverdigheid en belonings te eis; al wat hulle doen is om te pleit vir genade. Hulle spog nie, hulle soebat.
Hierdie pad, broers en susters, is vir baie van ons 'n onbekende pad, dit is vir ons 'n ander pad, 'n pad wat ons nie gewoond is om te bewandel nie. Want ons verklaar nie dikwels ons onmag nie. Ons mislukkings lei nie gewoonlik tot blydskap nie. Eerlike belydenis in ons lewe lei ook nie gewoonlik tot algehele vergifnis nie. Hierdie pad, die pad van God, is 'n ander pad.