Sal 'n verswakte EPA omgewingsgeregtigheid terugstel? Klimaat Impak Nuus
Sal 'n verswakte EPA weer omgewingsgeregtigheid herstel?
David Konisky, medeprofessor, Universiteit van Indiana, Bloomington
'N Byeenkoms in 2013 om die gesondheidsprobleme, soos respiratoriese siektes en kanker, van 'n verbrandingsoond in Baltimore te protesteer. Unitedworkers / flickr, CC BY
Die inkomende EPA sal waarskynlik leun na minder toesig oor staatsgesondheidsprogramme - en laxhandhaving is een van die oorsake van die Flint-waterkrisis.
Uitverkore president Donald Trump op Desember 7 het Scott Pruitt genomineer om die Amerikaanse Environmental Protection Agency te hoof. Pruitt het noue bande met die fossielbrandstofbedryf en was 'n vurige kritikus van die agentskap. As prokureur-generaal van Oklahoma het Pruitt die regsgeveg gelei teen baie van die EPA se handtekeningregulasies tydens die Obama-administrasie, insluitende die Clean Power Plan, die Waters van die Verenigde State se regering en standaarde vir toksiese en interstate lugbesoedeling.
Gegewe Pruitt se vyandigheid teenoor die EPA-beleid en pres. Trump se standpunte oor klimaatsverandering, energie en regulering in die algemeen is die rigting van die federale omgewingsbeleid skielik skuif.
Hierdie verandering in beleid het ook potensieel enorme gevolge vir die EPA se pogings om omgewingsgeregtigheid te bevorder. Oor die afgelope jaar het die lei besoedeling van Flint, Michigan se openbare watervoorsiening en die protes in Noord-Dakota oor die Dakota Access-oliepyplyn het skerp herinnerings gegee dat omgewingslaste dikwels onproportioneel deur lae-inkomste- en minderheidsgemeenskappe gedra word.
Tydens die Obama-administrasie het die EPA die belangrikheid van omgewingsgeregtigheid tot gevolg gehad. Vroeër hierdie herfs het die agentskap sy langtermynstrategie vrygestel, EJ 2020 Aksie Agenda, om beter te lewer op sy historiese beloftes om die ongelykhede in omgewingsbeskerming te verminder. Alhoewel die agentskap nog baie het bereik, onlangse hervormings, byvoorbeeld, om billikheid in regulatoriese besluitneming beter in te sluit en om agentskap te verbeter implementering van Titel VI van die Wet op Burgerregte, is duidelike stappe in die regte rigting.
Met die EPA onder nuwe leierskap is egter die duursaamheid van hierdie hervormings nou in twyfel.
In die maand sedert die presidensiële verkiesing is daar baie aandag gegee aan watter omgewingsbeleid in die Trump-administrasie mag lyk. Om goeie rede is daar baie klem gelê klimaatverandering, gegewe President-elect Trump se eie klimaat ontkenning en die aanstelling van Myron Ebell, 'n lang kritikus van die EPA, om die agentskap se oorgangspan te rig.
Die EPA se portefeulje is natuurlik veel groter as klimaatsverandering. Met sommige onlangse regulatoriese inisiatiewe, soos die Clean Power Plan, is daar beduidende perke Op wat kan maklik ongedaan gemaak word. Dit kan egter verhoed dat die nuwe administrasie die diskresionêre, vrywillige EPA-inisiatiewe verander of selfs uitskakel.
Daarom is onlangse omgewingsgeregtigheidspogings teen so 'n risiko. Tydens die Obama-administrasie het die EPA beduidende tyd en moeite belê om nuwe beleide, instrumente en strategieë te ontwikkel om inkomste- en rasgebaseerde ongelykhede in omgewingsbeskerming aan te spreek. Tog, want byna al hierdie pogings is sonder die krag van die wet of regulasie nagestreef, kan hulle maklik (en stilweg) omgekeer word.
Herlei of geïgnoreer
Daar is baie maniere waarop die nuwe leierskap by die EPA die beleid van die federale omgewingregtigheid en -programme kan ondermyn.
Eerstens kan president Trump president Clinton se uitvoerende bevel van 1994 op omgewingsgeregtigheid herroep. Executive Order 12898 vereis dat federale agentskappe "omgewingsgeregtigheid behels as deel van sy missie deur die toepaslike en waarskynlike hoë en nadelige menslike gesondheids- of omgewingsgevolge van sy programme, beleide en aktiwiteite op minderheidsbevolkings en lae-inkomstebevolkings te identifiseer en aan te spreek."
Tot onlangs is die implementering van Uitvoerende Orde 12898 swak en teenstrydig, soos waaroor ek geskryf het "Mislukte beloftes: Evaluering van die federale regering se reaksie op omgewingsgeregtigheid. "Maar dit bly die kernverklaring van die federale beleid, en dit het belangrike simboliese waarde vir advokate vir omgewingsgeregtigheid.
Kort van herroeping kan die EPA-administrateur die uitvoerende bevel herinterpreteer om dit feitlik betekenisloos te maak. Dit het plaasgevind onder die leierskap van die voormalige EPA-administrateurs Christie Todd Whitman en Stephen Johnson tydens die George W. Bush-administrasie, toe die EPA is hoofsaaklik herdefinieer omgewingsgeregtigheid om sy fokus op arm en minderheidsgemeenskappe te verminder. Die gevolg van hierdie aksie was om aan EPA-personeel te sein, en die lande wat help om federale programme te implementeer, was dat die bevordering van omgewingsgeregtigheid nie 'n prioriteit van agentskap was nie.
Tweedens, die Trump EPA kan die agentskap se EJ 2020-aksie-agenda, óf formeel of eenvoudig, ignoreer. Die EPA is onder geen wetlike vereiste om die items wat in hierdie agenda genoem word, na te streef. Net so kan die nuwe administrateur en politiek aangestelde programhoofde personeel opdrag gee om prosedures wat in nuwe beleidsriglyne uiteengesit word, opsy te sit. Hierdie leiding, ontwikkel as deel van die EPA's Beplan EJ 2014 program, geskep prosedures om omgewingsgeregtigheid gereeld te oorweeg deur middel van besluite van die agentskap, in gebiede wat wissel van toelating tot regstellende tot handhawing. Maar omdat hierdie prosedures diskresionêr is, kan hulle formeel vervang word of net verwaarloos word.
In soverre die Trump EPA die strengheid van huidige regulasies verslap en / of verkies om nie nuwe beskermings na te streef nie, kan die gevolge onproportioneel op histories kwesbare gemeenskappe val.
Aangesien groot besoedelingstowwe meer geneig is om in arm en minderheidsgemeenskappe te wees, is pogings om besoedeling te verminder, geneig om mense wat in hierdie gebiede woon, positief te beïnvloed. As gevolg hiervan, onlangse EPA pogings om luggehalte standaarde te versterk, byvoorbeeld, op giftige uitstoot van olieraffinaderye, veral tot voordeel van lae-inkomste- en minderheidsgemeenskappe.
As die EPA, waarskynlik met 'n drasties verminderde begroting, terug trek uit die handhawing van bestaande besoedelingsprogramme, kan dit verdere ongelykhede in omgewingsbelastings veroorsaak. Meer "besigheids-vriendelike" permitte en lax-nakoming monitering is redelik strategies maniere om die regulatoriese las wat kragsentrales, fabrieke en ander belangrike besoedelingbronne in die gesig staar, te verlaag.
Verder word die meeste van die daaglikse implementering van die hoof-federale besoedelingswetgewing bestuur deur staatsagentskappe. En onder leiding van Scott Pruitt, sal die EPA waarskynlik na geleenthede soek om addisionele verantwoordelikhede aan staatsregerings af te lewer.
Staatspogings is veronderstel om toesig te hou oor die EPA se tien streekkantore. Maar as hierdie kantore nie robuuste toesig uitvoer nie, word state gelaat om hierdie programme te administreer soos hulle dit goedvind. In sommige lande kan dit klas- en rasgebaseerde ongelykhede in regulatoriese handhawing vererger, soos ek reeds gevind het in navorsing met Chris Reenock op die Skoon Lugwet, en in ander navorsing oor die Skoon Waterwet en Hulpbronbewarings- en Herstelwet.
Inderdaad, gebrek aan federale toesig deur EPA se Streek 5 kantoor was a beduidende bydraende faktor tot die Flint-krisis. As toesig selfs minder streng word, verhoog die potensiaal vir Flint-agtige situasies wat elders in die land uitkom.
Enige rede vir optimisme?
Miskien sal hierdie ergste scenario's nie kom nie. Beroepspersoneel kan terugstoot teen 'n nuwe leierskapspan vyandig teenoor sy ideale. In sommige opsigte, agentskapspersoneel op hierdie manier gereageer aan die anti-regulerende, begroting-minimalisering ampstermyn van Ann Gorsuch, die eerste EPA administrateur aangestel deur president Reagan.
En miskien sal pres. Trump verras. 'N Konsekwente beleidsprioriteit van die inkomende administrasie is die herbou van die land deur nuwe infrastruktuur. As so 'n infrastruktuurprogram groot beleggings in afvalwaterbehandeling insluit, kan dit byvoorbeeld die omgewingskwaliteit vir sommige arm en minderheidsgemeenskappe verbeter.
Besonderhede van hierdie en ander prioriteite het egter nog nie voorgekom nie. En die vroeë tekens van die veldtog en nou is die aanstelling van Scott Pruitt om die agentskap te bestuur, 'n EPA wat 'n waarskynlike imprioritiseer, indien nie poging om af te breek, belangrike milieubeskermingsmaatreëls, aan die gang te bring nie. Vir die mense wat in reeds oorbelaste gemeenskappe woon, is die potensiële risiko's van hierdie tipe afleggings werklik en persoonlik.