GEE JULLE VIR HULLE IETS OM TE EET (Dag 12) – Attie se koffietafel.
Ek lees versigtig weer deur die gedeelte om myself in die skoene van 'n dissipel te plaas. Ek wil hê die mense moet in hulle eie behoeftes voorsien. Hulle kan mos nie sommer hier opdaag en verwag dat ons nou vir hulle moet sorg nie. Ek het nie die moed om die mense terug te stuur nie. Maar as Jesus dit doen en hulle raak ongeduldig dan kan mens ten minste sê: "Jesus het so gesê…"
Jesus se reaksie is egter die ondenkbare. Gee julle vir hulle iets om te eet. Met ander woorde, as dissipels het ons die regte behoefte raakgesien. Jesus stem saam, hierdie skare mense moet kos kry. Sy volgende opmerking neem egter die wind uit ons seile uit. "Gee julle vir hulle iets om te eet." Nou dit is geen geringe ding om te sê nie. Dit sal 200 mense se dagloon kos om al hierdie mense kos te gee. (As die dagloners plaaswerkers in 2013 Suid Afrika was, sou dit R21 000 gekos het.)
Natuurlik moet ek besef dat Jesus die skare anders sien as wat ek die skare sien. Jesus kry hulle innig jammer (Vers 34) vir my en die ander dissipels is hulle amper lastig. Ek dink nogal ek aanvaar maklik dat Jesus oor mense voel soos ek oor hulle voel. Ek besef dit is nie waar nie.
In Jesus se volgende optrede lê vir my die geheim. Hoeveel brood het julle? Ek het nogal vanoggend besef dat ek nie genoegsaam by die praktyk uitkom van die meditasies nie. Met ander woorde, wanneer ek onder die leiding van God se Gees die Bybel in die hand neem, dan betree ek God se "werkswinkel" en sy plan is om my te verander sodat Hy deur my die wêreld kan verander. In hierdie verhaal word dit weer duidelik: Die Here vra nie van my die onmoontlike nie. Hy vra van my net wat ek het. Hy sal dit wat ek het vermeerder en Hy sal die skare voed. Ons kyk byvoorbeeld na die omstandighede in ons land en raak moedeloos. Intussen is al wat die Here van ons vra: Wat het jy om te gee? Gee net dit!
Ek dink aan die groot uitdagings wat daar op God se kinders in hierdie land wag. Ek kan nie eers begin om te dink wat ek sou kon doen om die uitdagings die hoof te bied nie. Intussen is die vraag wat Jesus vra: Wat het jy? Wat ek het, is die vermoë om 'n gemeente-dominee te wees. Ek kan bietjie preek en ek kan mense op Sondae help om 'n Gods-ontmoeting te beleef tydens die erediens en ek kan 'n bietjie organiseer en ek kan op my blog skryf en ek kan by mense gaan kuier wat swaarkry en ek kan probeer om tieners volgelinge van Jesus te maak en ek kan 'n goeie man vir my vrou wees en 'n liefdevolle pa vir my kinders en ek kan my dankoffer by my gemeente getrou gee en ek kan 'n wetsgehoorsame burger van die land wees en ek kan elke mens wat oor my pad kom met respek en waardigheid hanteer. Ek kan hierdie paar broodjies en vissies vir die Here gee en vertrou dat Hy dit sal vermeerder om die skare te voed.
Ek dink nou skielik aan hoe dit vir 'n dissipel moes gewees het om na die tyd bymekaar te maak wat die mense nie geëet het nie. Twaalf mandjies vol. Onbeskryflik. Waarlik hierdie Jesus is die Seun van God. Maar ek sou waarskynlik ook 'n bietjie skaam wees omdat ek gedink het dat hulle vir hulleself moet sorg.
Wees een van die mense in die skare:
Hoekom is ek daar? Wel ek is daar omdat die manne wat ons moet leer en lei (Die Skrifgeleerdes en die Fariseërs) meer hulle eie agendas dryf as die agenda van God. (Sien vers 34) Hier is 'n man wat ons skielik op 'n ander manier leer en op 'n ander manier behandel. Ek besef dit is laat en ek besef ons moet iewers kos kry, maar ek is so bang ek mis iets of iets waardevols gaan by my verby. Nou laat Jesus se dissipels ons sit. Gaan hy ons nog leer. Nee, Hy neem 'n vyf broodjies en twee vissies. Hy vra die seën en Hy gee dit vir sy dissipels om uit te deel. En dit hou net nie op nie. Dit word net meer en meer. Ek sien hoe die persoon onder die ry die laaste stukkie brood kry en as hy sy stukie brood vir die volgende persoon wil gee, is dit skielik genoeg vir hulle altwee. Ek is verstom. Wie is hierdie man?
Here Jesus, dit was vanoggend weer vir my goed om oor hierdie gedeelte te dink. Ek besef dat ek nie alles het wat nodig is om die probleme in die land en in die kerk op te los nie. Maar ek beleef dat U, Heilige Gees, my aanmoedig om met passie en oorgawe te doen wat ek kan doen. U kan selfs die kleinste en mees onbenullige handeling gebruik iewers 'n groot verskil te maak. Maak my getrou in die dinge wat U vir my gee om te doen. Die belangrikste is dalk, laat my toe om deur U oë na die mense rondom my te kyk en laat my dan sien wat U sien.
Nou toe, laat ons die 5000 gaan kos gee.
9 thoughts on "GEE JULLE VIR HULLE IETS OM TE EET (Dag 12)"
Stefan du Preez sê:
Februarie 14, 2013 om 06:28
More Doom Attie,
Toe Doom se epos vanoggend inkom toe is ek ook net klaar met my stiltetyd. Doom se weergawe dat die brood en die vis beteken dat jy moet gee wat jy het, het ek heel anders gesien. Ek sien dit as 'n demonstrasie van God se mag deur vir ons te se dat al voel jy hupeloos omdat jy net spreekwoordelik 5 brode en twee visse het ( wat n krisis in jou lewe kan voorstel) ten spyte daarvan, bring dit na Hom en hy sal jou wys dat geen krisis te groot is vir hom om jou bytestaan nie. Het ek dalk uit die bus geval hier?
Lekker dag Doom Attie.
Februarie 14, 2013 om 07:44
Stefan: Ek dink nie jy het uit die bus uitgeval nie. Die enigste verskil is dat ek gedink het dat die "krisis" by wyse van spreke daar buite is en dat jy dit meer op joue eie lewe van toepassing gemaak het. Ek dink tog dat die Here Jesus ook vir ons die versekering wil gee dat Hy ook die brode en die vissies met betrekking tot ons eie lewens meer kan maak.
Februarie 14, 2013 om 06:47
Môre ds, Het ons sabaatskoek al gekom? Nou hoe dan nou?
Toe ek bietjie oor die gedeelte gemediteer het lees ek ook die volgende raak:
1. Jesus se bediening het baie keer gepaardgegaan met eet en drink. Iemand het eenkeer gesê jy kan nie die Evangelie bring aan 'n honger mens nie.
2. Baie keer dink ek my beperkte middele is te min om 'n verskil te maak. Ek vergeet dat God my geringe bydra kan gebruik om'n reuse verskil te kan maak in ander mense se lewens.
3. En dan: Baie keer sit ek en wag dat God die verskil moet maak, maar soms is dit nodig om self in te sprong en "mense kos te gee met dit wat ek het" en God te vertrou dat dit genoeg sal wees en die verskil te maak.
Kan julle dink wat in die disippels se koppe omgegaan het toe hulle opdrag kry om al die mense kos te gee met die twee visse en vyf brode? Dit moes regtig hulle geloof getoets het.
Februarie 14, 2013 om 14:00
"Ons kyk byvoorbeeld na die omstandighede in ons land en raak moedeloos. Intussen is al wat die Here van ons vra: Wat het jy om te gee? Gee net dit!"
Gooi hierdie woorde van Doom darem vandag vir Ding skooooon dwars van die stoepmuurtjie af. Moedeloos. Moedeloos is een ding, maar apaties is 'n heeeeeel anner ding. Apaties is dan weer 'n ding op sy eie en oorlewing, oorlewing is nog 'n heeeeeeel anner ding.
En dan moet Ding nou hier, langbeen-platsit op die stoep se vloer, bieg: ek weet nie eers meer watter een van die drie ekself is oor hierdie land se goete nie en meer dikwels as nie, wanneer God vir my kom vra: wat het jy om te gee, dan smaak dit my my eerste reaksie wil wees om eenvoudig te vra: hoekom moet ek gee? En sommer begin skarrel om blare te kry om alles wat ek het, weg te steek, soos Adam van ouds … asof dit sal help. Want in die land hoef jy nie meer te gee nie; wat jy het, word ongevraagd net gevat (nog voor jy kan gee).
Doom, Ding wonder of Doom welwetend sê wat Doom sê. Want as Doom daai doen, dan is dit eintlik skoon stil hier om die koffietafel in reaksie op Doom se woorde.
Nou vra Ding 'n ander vraag (maar Doom draai gereeld 'n dowe oor na Ding se vrae, as Doom dink Ding is net aspris):
Hoeveel lig moet 'n mens vir die donker gee voordat die donker ophou donker wees? Overgesetzynde: hoeveel moet manman 'n bedelaar gee voordat hy gaan ophou bedel? Hoeveel moet manman 'n korrupte regering gee voordat dit gaan ophou korrup wees? Hoeveel kos moet manman gee voordat 'n vraat sterf aan vetsug?
Huh-uh, as hierdie land se omstandighede die bepalende maatstaf vir Ding se geloof is, dan het Ding se geloof gekrimp tot 'n mikroskopies klein stofpartikeltjie. Honger mense is een ding, want honger is stilbaar. Maar vraatsug? Huh-uh.
Johan, Ding dink Christelle het besef daai Sabbatskoek kan nie met die oë waardeer word nie 😉
Februarie 14, 2013 om 14:17
Ding: Ek voel mos nou so aan die een kant om te sê: "As ek hierdie meditasies skryf, dan skryf ek maar wat "hoor". Alles wat ek hoor maak ook nie altyd vir my sin nie, maar ek kan nie help ek hoor dit nie. Maar dit is die maklike uitweg.
Ek word omtrent weekliks die vraag gevra oor wanneer mens dan nou genoeg gegee het en al hierdie dinge wat jy vra. Ek weet ons ken nie daardie antwoorde nie.
Maar… ek sien Jesus het die skare jammer gekry. Toe het Hy hulle geleer en toe het hulle honger geword en toe het hy vir hulle kos gegee. met ander woorde – ons gee net kos vir die ouens wat Sondag daar is om geleer te word (hehehehehe – hoe lekker gooi ek darem 'n paar ouens nou.)
Nee, ek dink die bepalende faktor is die jammer kry. Jesus het hulle jammer gekry en die dissipels ook alhoewel hulle met 'n mensgemaakte plan wat voosien. My gevoel in hierdie verband: As jou gee gepaard gaan met kwaad en met agressie en gemompel oor hy nie kan werk nie en al sulke binnensmonse uitdrukkings, dan is die gee nie nodig nie. Maar as die Here binne in jou 'n sagtheid wakker maak vir iemand – gee dan en laat Hom toe om die broodjies en die vissies meer te maak.
Is maar hoe ek dink en dit toepas.
Februarie 14, 2013 om 20:21
DoomA, as Ding nou been-eerlik moet wees, dan is dit presies hoe dit is … ook in Ding se lewe. Snaaks hoe Ding rebels raak as eerste reaksie, maar Ding se dade so dan en wan weerspreek daai rebelsheid. Doom sê dit presies soos dit is – dankie daarvoor Doom.
Een van Doom se opvallendste karaktertrekke (baie meer as net 'n vaardigheid, hoor!) is juis Doom se onwrikbare vermoë om telkens 'n ding te sê soos hy is met so 'n sagte woord. Dis juis DIT wat Doom so helemal onderskei van ander. Dankie daarvoor.
Ja, is nogal waar oor die sagtheid wat wakker word in 'n mens. En dat gee dan goed is. Maar mag Ding maar bieg dat daar waar sagtheid al geveins was, het Ding by rondte 2 nogal nie geskroom om die vis weer 'n keer uit te deel nie … die 2de keer het Ding net die vis gebruik om mee te slaan, ipv voer.
Hmmmm, Ding hou van kosgee aan die wie darem die moeite doen om op 'n Sondag te kom leer. Ja.
Februarie 15, 2013 om 05:59
Ding: Oor die kosgee vir wat op Sondag kom leer, was so klein bietjie tong in die kies. Alhoewel ons as gemeente en ons as pastorie ons gemeentelede anders versorg – daar is immers 'n emosionele band tussen my en hierdie mens. DIe mense van hierdie gemeente is emosioneel en materieel baie goed vir ons. As iemand in die familie swaarkry, dan doen jy jouself darem makliker in om te help as iemand met wie jy geen bande het nie.
Maar… die grootste deel van ons gemeente en ons pastorie se omgee en versorging gaan na mense wat ons nie regtig vra oor hulle bande met die gemeente of selfs 'n kerk nie. Ons bring die evangelie saam met die kospakkie. Maar solank daar iets in die koskas is, sal ons uitdeel.
Hehehehe … moes ookal met die vis slaan.
Februarie 15, 2013 om 11:42
Hallo ds. Attie, ja, hier kry ek dit sowaar reg om ook 'n gedagte te wissel! Ek vind die manier van bybelstudie baie interessant – dit is so, 'n mens bekyk die situasie van alle kante, en dit bring diepte in jou studie. Vandag se gedeelte is veral baie vertroostend. Ek wroeg altyd oor wat is nou genoeg, en wat word van my verwag, en vir wie moet ek gee, en vir wie moet ek kwaad word. Nou lees ek baie duidelik hier, dat God nie verwag ek moet gee, wat ek nie het om te gee nie. Dit wat ek het, is genoeg, God self vermeerder dit, om te voldoen aan die behoefte wat daar is. En ook die feit dat Jesus die mense jammer gekry het ….. dit verander alles, en dit is ook die maatstaf waarvolgens ek moet meet, Ronell Burger het eenkeer gese ons moet in die oe van die bedelaar kyk, die nood raaksien, en nie net gee om jou gewete te stil nie. Jesus het jammer , en ons moet ook!
Dankie vir gedagtes deel, en vir die harde werk, gekry
Februarie 16, 2013 om 21:25
Here help my om altyd te gee, al is dit net my tyd wat eintlik U tyd is. Om 'n luisterende oor te he vir diegene wat sukkel met afhanklikheid om daar te wees en te bemoedig. Versterk dan ook my geloof om nooit op te hou bid vir die wat telkemale val en nie gou weer opstaan nie.