Reaktiewe psigose - simptome, behandeling, oorsake - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Reaktiewe psigose is 'n geestesversteuring wat na geestelike traumas voorkom, super sterk skokke wat emosioneel betekenisvol is vir 'n persoon. Die opkoms van reaktiewe psigoses, sowel as hul eienskappe in die verloop van simptomatologie, is direk afhanklik van die grondwetlike eienskappe van die persoon en geestelike trauma.
Reaktiewe psigose is tydelik, omkeerbaar, en divers in sy kliniese beeld. Die siekte kan voorkom in die vorm van delusies, verveling, affektiewe, sowel as bewegingsafwykings.
Reaktiewe psigose veroorsaak
Die aard van die verstandelike trauma, sowel as die konstitusionele eienskappe van die pasiënt, is van deurslaggewende belang vir die ontwikkeling van die siekte. Reaktiewe psigose kan maklik voorkom in individue met 'n psigopatiese pakhuis wat histeries, emosioneel onstabiel, sowel as paranoiale neigings het. Patologiese veranderinge wat veroorsaak word deur vorige aansteeklike siektes, traumatiese breinbeserings, verskillende dronkskappe, oorwerk, alkoholisme, slapeloosheid, sowel as tydperke van leeftydverwante krisisse word as provokerende faktore beskou. Adolessensie en menopouse is baie kwesbaar in terme van die ontstaan ​​van verstandelike reaksies.
Die tweede naam vir reaktiewe psigose is psigogeniese skok, wat in hipokinetiese of hiperkinetiese vorm voorkom.
Reaktiewe psigose en die simptome daarvan hang af van die vorm van die siekte. Die hipokinetiese vorm word gekenmerk deur die skielike ontwikkeling van 'n dwase toestand; gevoelloosheid van die pasiënt van afgryse, beperking in bewegings, onvermoë om te praat.
Die hiperkinetiese vorm word gekenmerk deur die spontane voorkoms van 'n wanordelike motoriese opwinding. In sommige gevalle is die verandering van hiperkinetiese tot hipokinetiese vorm kenmerkend. Hierdie twee vorms word gekenmerk deur twilight stupfaction, daar is vegetatiewe afwykings (tagikardie, bloeddruk druppels), sowel as gedeeltelike of volledige amnesie.
Afhangende van die eienskappe van voorkoms, sowel as die verloop van reaktiewe psigose, word skok (akuut), subakuut en langdurige reaktiewe psigose geïsoleer.
Akute reaktiewe psigose en die oorsake daarvan: die impak van 'n skielike sielkundige trauma (aanval deur misdadigers, brand, vloed, aardbewing), die nuus van die onherstelbare verlies van 'n persoon of die verlies van persoonlike waardes.
Subakute reaktiewe psigose word dikwels in die geregtelike praktyk aangeteken. Reaktiewe psigose sluit in histeriese psigose, psigogene depressie, psigogeniese paranoïede en psigogene stupor.
Psigogene depressie word gekenmerk deur depressiewe of depressiewe storende tekens, dikwels gekombineer met traanheid, prikkelbaarheid, kort humeur, ontevredenheid. Die staat word gekenmerk deur ekspressiewe-teatrale gedrag, die begeerte om aandag aan hulself te vestig, asook medelye, empatie, dikwels met selfmoorduitdagende pogings wat 'n histeriese soort depressie aandui, te veroorsaak. Dikwels het pasiënte tekens wat kenmerkend is van verskillende tipes depressie. Alle gevalle van psigogene depressie word geassosieer met 'n psigoterapeutiese situasie. Simptome van depressie daal byna onmiddellik of enkele weke later. In seldsame gevalle word psigogene depressie ingewikkeld deur sulke ernstige afwykings soos waanbeeldige fantasieë, pseudodementia, puerilisme.
Reaktiewe histeriese psigose word gekenmerk deur Ganser-sindroom, delusionele fantasieë, pseudo-demensie, gedragsregeringsindroom, puerilisme.
Uitwisseling fantasieë manifesteer hulself as klein sistematies, onstabiel en veranderbaar in hul inhoud deur eksterne omstandighede, deur hul ego te hersien, idees van grootheid, hervorming, vindingrykheid en baie minder dikwels deur vervolging of beskuldiging. Die gedrag van pasiënte word gekenmerk deur teatraliteit, 'n begeerte om aandag te trek. Hierdie fantasieë verskyn geleidelik of skerp, gekenmerk deur die verdraagsaamheid van bewussyn.
Delusionele fantasieë word oor tyd verloop en bestaan ​​vir 'n paar maande. Afhangende van die ontwikkeling van psigose word delusionele fantasieë vervang deur 'n toestand van puerilisme of pseudodementia.
Ganzer sindroom is 'n twilight histeriese verveling met tekens van verskynsels van mimorechi, wat gekenmerk word deur foutiewe in hul inhoud antwoorde op vrae. Vir die siekes is disoriëntasie kenmerkend in die plek, in die omliggende ruimte, betyds, in die self. In sommige is vertraging oorheersend, in ander opwinding met ekspressiwiteit, emosies is veranderlik, vrees, angs met elemente van klouterery verskyn. Siek mense begin verwar word wanneer hulle eenvoudige bekende optrede uitvoer, hulle word vergesel van volle geheueverlies. 'N Aantal gevalle van Ganser-sindroom word deur pseudodementia verander.
Psevdodementsiya, denkbeeldige demensie, word gekenmerk deur verkeerde antwoorde, sowel as aksies vir eenvoudige versoeke of vrae. Siek maak foute tydens die elementêre telling, kan nie die aantal vingers op die hand noem nie, en ook in die name van die vingers verdwaal, die neus met die oor verwar, oortredings pleeg wanneer dit geskryf word, wanneer 'n toespraak uitgespreek word. Die meeste pasiënte sinteloos glimlag, grimas, wys motoriese opwinding. Ander pasiënte het depressie, angs, verwarring. Pseudodemensie word dikwels vervang deur puerilisme, gekenmerk deur gedrag eie aan kinders. Siek maak papier speelgoed, versamel snoep wrappers, praat kinders se intonasies. Puerilisme word dikwels gekombineer met pseudodemensie.
Gedragsregressie sindroom of welsynsindroom word gekenmerk deur 'n begeerte vir die gedrag van die dier. Die sindroom word gekenmerk deur psigomotoriese agitasie: die siek bas, growwe, meow, stroop uit, skeur aan hul klere, skoot, eet met hul hande. Die sindroom van wreedheid verskyn na verstandelike trauma en word gekenmerk deur 'n twilight of 'n vernoude verandering in bewussyn.
Psigogene paranoïese gemerkte figuurlike delusies. Die toestand word gekenmerk deur angs, opwinding, vrees, impulsiewe optrede, motoriese opwinding. Pasiënte is op soek na beskerming, soek na denkbeeldige vyande, dikwels verward. 'N Psigogene paranoïede kan ontwikkel met langdurige verplasing, gedurende 'n tydperk van gebrek aan slaap, en ook dikwels as gevolg van psigogeniese traumatiese ervarings. Hierdie voorwaarde word gevind in die regs-ondersoekende praktyk. Psigogene stupor word gekenmerk deur motoriese en spraakslosheid en word dikwels gekombineer met outonome afwykings. Hy het histeriese, depressiewe, hallusinasie- en waanprobleme.
Langdurige reaktiewe psigoses word gekenmerk deur histeriese depressie, delusionele fantasieë en pseudo-dement-pueril versteurings. Al hierdie afwykings in gunstige gevalle bly onveranderd vir tot 'n jaar of meer. Uitgebreide reaktiewe psigoses met aanvanklike histeriese simptome gaan ongunstig voort.
Behandeling van reaktiewe psigose
Die behandeling vind plaas in 'n psigiatriese hospitaal waar psigotropiese middels voorgeskryf word. Psigoterapie is betrokke. Die voorspelling is gewoonlik gunstig.
Behandeling van reaktiewe psigose behels die uitskakeling van die hoofoorsaak van die siekte, naamlik die psigologiese situasie. Affektiewe skokreaksies benodig dikwels nie mediese sorg nie, terwyl ander psigoses hospitalisasie vereis. 'N gunstige effek in die psigogene toestand het 'n resolusie van die psigogene situasie. Omgekeerd, 'n onopgeloste situasie vererger die uitgerekte psigose.
Terapeutiese taktiek hang af van die erns van die toestand, die aard van die traumatiese situasie. Die toestand van opwinding word verwyder deur neuroleptika en verdowingsmiddels inspuitings. Neuroleptici stop mal idees. Reaktiewe depressie word behandel met antidepressante. Psigoterapie elimineer oormatige fiksasie in 'n stresvolle situasie, en lewer ook beskermende sielkundige meganismes.
Psigoterapeutiese werk begin na die vrylating van akute psigose, wat die pasiënt in staat stel om die omgewing behoorlik te waarneem. In die meeste gevalle is behandeling suksesvol, en pasiënte keer terug na werk.