Ek plaas graag weer en van Minette se artikels, ek verlees my altyd an haar skryfstyl, soos sy skryf, so is sy. Ek sien ook dat daar nou van Minette se artikels in Wegbreek verskyn, gaan kyk gerus!
Maroela Boeke en Tierberg Boeke - Laai gerus hulle nuutste katalogus af en kyk daardeur. Hulle het 'n besonderse versameling boeke. Ek het al self van hulle bestel en hulle diens is uimuntend. Regs klik hier om die katalogus af te laai. Daar is ook 'n groot versameling Africana te kry by www.abebooks.com . Tik net Africana in die soekblokkie
Dan het ek ook 'n resepte CD in Engels. Die CD bevat meer as 50 volledige resepteboeke en maak die ideale geskenk. Dink net, die ontvanger hoef nooit weer 'n respteboek te koop nie. Prys is R100 wat uitwerk op R2 per resepte eBoek, is dit nou 'n winskopie, of wat? Klik hier vir betalingsbesonderhede.
Op 'n persoonlike vlak is daar seker maar min van ons wat ons nie reeds tot die bankbestuurder gewend het om ons in moeilike tye te help met 'n ekstra ou oortrokke fasiliteitjie of so nie.
Maar ai, kan ons banke nie net ‘n bietjie meer bedag wees op die nood van kliënte wat, ondanks internet bankgeriewe, bankkaarte wat by outomatiese tellers gebruik kan word en selfs selfoonbankdienste, tog van tyd tot tyd in 'n ry moet staan en persoonlik deur 'n teller gehelp word nie?
Daar is vier toonbanke vir kassiere en 'n ekstra een vir 'n sogenaamde "Express Teller". Dit is 12:00 in die middag, die bank is tjok en blok vol en net twee van die vier tellertoonbanke is beman. By die kitsteller is daar 'n groot, leë afwesigheid.
'n Ou oom agter my in die ry begin mor. Hy roep 'n sekuriteitsman nader en vra of hy nie iemand kan gaan roep om op die benarde situasie waarin die 38 mense (want die ry groei vinniger as wat die voorste kliënte gehelp word) aan te spreek nie. Die arme sekuriteitsman trek sy skouers op.
Ons staan en beweeg voetjie vir voetjie vorentoe. Ek tel die mense voor my in die ry. Daar is 25 voor my, gedeel deur die twee tellers beteken dit dat ek 12 en 'n halfste van voor is. Daar is die lang, slanke, swanger vrou met die rooi trui, die tannie met die gehekelde pienk wolmussie op die kop, die besadigde man met die tienerseun. Die seun met sy Nike têkkies en hande in die broeksakke leun soos 'n moedelose bejaarde teen die pilaar en wag vir sy pa wat soos die res van ons, skuifel skuifel in die ry.
Die tyd stap aan. Ek is nou al 'n halfuur in die ry en beklee die 9de posisie van voor. Een of ander bankbeampte kom met 'n deftige dame met 'n geborduurde pashmina uit 'n ander rigting gestap, praat stilletjies met die arme oorwerkte teller in die derde afskorting. Die deftige dame bly staan daar voor en toe die teller met sy kliënt klaar is, spring grênd mevrou voor in. A nee a! Daar is 'n kollektiewe sug van verontwaardiging wat onder ons beteuterde rystaners opgaan. Grênd même wil nie sommer 'n gewone inbetaling doen nie, nee, sy is duidelik 'n sakevrou wat 'n boek vol tjeks en 'n banksak vol geld inbetaal. Die teller moet boonop ook eers die kleingeld uitsoek en soort by soort bymekaar kry voor dit in sakkies geplaas en geweeg kan word om die regte bedrae te kry.
Job, waar is jy? Ek weet jy is diep beproef, maar genadiglik is jy 'n ry in 'n oorvol bank met onderbemande tellertoonbanke gespaar gebly.
Kan die banke nie maar op die uitkyk wees vir wanneer die rye lank raak en 'n ekstra teller van iewers agter opkommandeer om te help nie? En wat van 'n aparte toonbank vir die besigheidsrekeninge?
Ek stem saam met Estelle, toe ek jare gelede bankkassier was, het elke kassier sy eie tou mense gehad om af te werk, jy het gewerk dat jy klap om jou ry af te werk. Deesdae is daar net een lang tou en jy gaan na die eerste en die beste kassier sodra dit jou beurt is. Daar is absoluut geen haas by die kassiere nie, die mense in die tou kan mos na een van die ander kassiere gaan, hoekom vinnig werk? Ek sorg dat ek deesdae so min moontlik in die bank kom.- Peter
Om nie te praat van altyd-laat-wees nie. Teen die tyd dat almal aangetrek en in die kar is, is die gees droewig-beneuk. Dan kom die nekbreekrit. En daar is altyd iets wat iemand vergeet het.
Op ‘n noordewinddag is ek kwartpad die Kaga op om alleen in die berg te huil. Oor aardsgoed wat mens kan weggooi. Party sielsgoed ook. Tog, daar is sielsbagasie wat elke mensling noodwendig soos klip en sand moet saamdra, al wil jy nie. As jy nie al om die ander volmaan ‘n renosterbosbesempie bind en jou binnewerf natspat en by die doflig van die maan vee nie, sal die brandnetels oorneem en jou vol jeukknoppe laat uitslaan. Tot jy jou stukkend krap.
Vat nou maar vir Januarie. 'n Maand sonder enige identiteit. 'n Klomp hou vakansie, terwyl die ander sotte sukkel om hul werk gedoen te kry, want die spul wat die tjeks moet teken, lê nog op Margate se strand. Dan jaag almal huis toe met 'n moerse spoed, terwyl pa sit en vloek oor sy overdraft wat in sy kanon is en ma die nuwe rolle om haar middellyf blou knyp. Die res van die maand eet almal viennas en droë Krismiskoek, want die kinders se skoolklere kos 'n plaas se geld.
Maart - nou ja, foei tog. Nog vis, nog vlees. Dis te koud vir somersklere en te warm vir wintersklere. Jy kry ’n vieslike griep en vergeet jou selfoon op die apteek se toonbank. Die rentekoers gaan op en Breggie dreig om universiteit op te skop en haarself te gaan soek op 'n pelgrimsreis deur Indië. Graeme Smith bedank as die Proteas se kaptein, want hy wil meer tyd saam met Herschelle Gibbs deurbring.
Mei wêreld. Die Suid-Afrikaanse spanne beklee die onderste vyf plekke op die Super 14 punteleer en die minister van sport sê dinge lyk belowend. 'n Skoolhoof van Pretoria word gevang vir dronkbestuur en sy vrou bieg oor haar dobbelprobleem, wat weer op sy beurt tot haar man s'n gely het. 'n Bekende gay modeontwerper bevestig dat hy eintlik heteroseksueel is en raak verloof aan oud-mej. SA, Suzette van der Merwe. Die Creepy Crawly sluk 'n oordosis herfsblare in.
Julie het nog nooit die son gesien nie. Hy dra 'n grys mus, 'n langpyponderbroek en stewels wat sy voete laat stink. Dis nat in die Kaap, droog in Gauteng en koud in die Vrystaat. In die hoofstraat van Benoni, vroeër herdoop na Charlize Theron Boulevard, open ’n Charlize Theron-droogskoonmaker, 'n Charlize Theron-skoonheidsalon en 'n Charlize Theron-drankwinkel.
September is net 'n ander woord vir sinus. Meeste mense stik, stotter en snuif die maand deur. Patricia Lewis en Amor Vittone skryf saam 'n boek: “Skoonheid vergaan, maar silikoon bly staan.” Pa val van die leer af terwyl hy die geute verf, en ma sluit by Weight Watchers aan, want die vakansie is net om die draai.
Oktober is miskien die mooiste, mooiste maand, maar terwyl die lente sy kleure en geure in 'n weerbarstige streep oor die landskap trek, klim die herinnering aan verspeelde dae onder jou gewete in. Die jaar is amper verby en wat het jy nou eintlik gedoen. Bôgeroll! Die boek wat jy wou skryf, die marathon wat jy wou hardloop, die slegte gewoontes wat jy sou afleer – het niks van gekom nie. In stede daarvan is jy luier, dikker en dommer as ’n jaar gelede.
Ek wil egter hierdie keer die woord van die liedjie - Bloedrivier - hier weergee. Dis vir die eerste keer gesing by
die Geloftediens op Bloedrivier hierdie jaar. Dit is bestem om 'n treffer te word sodra dit vroeg in 2008 op
Hippokrates het asyn se medisinale waarde ook raakgesien en in die Bybelse tye is asyn ook gebruik vir helende eienskappe. Toe Hannibal oor die Alpe getrek het, het hy vuur om die rotse wat in sy pad is, gemaak. As die rotse dan baie warm is het hy asyn op die rotse gegooi. Dit het veroorsaak dat die rotse kraak en verkrummel.
'Hierdie huis,' sê die eiendomsagent, 'het beide sy goeie punte en sy slegte punte. Om aan jou te wys dat ek eerlik is, gaan ek openlik daaroor wees. Die nadele is dat daar is 'n chemiese fabriek een blok suid is, en 'n abbatoir 'n blok noord.' 'Wat is die voordele?' vra die voornemende koper. 'Die voordeel is dat jy altyd kan sê in watter rigting die wind waai.'
Die aantreklike jong spraakterapeut vestig haar in die Kaap, waar sy 'n praktyk begin. Sy het 'n groepie hakkelende jong mans, maar maak nie eintlik vordering met hulle nie. Uiteindelik besluit sy om 'n ongewone eksperiment te probeer: Sy kom na die groepsessie met skamele klere aan. Sy beloof dat as enige van die jongmans in die groep vandag 'n sekere ding kan regkry, sy hom 'n Franse soen sal gee as beloning. Hy moet die dorp waar hy gebore is, se naam kan sê sonder om te hakkel. So gesê, so gemaak. Opgewonde probeer die eerste ou: 'K-k-k-k-k-Kaapstad!' en sink moedeloos op sy stoel neer. Die tweede ou staan op en sê: 'MmmmmmmMalmesbuRy!' en slaan moedeloos op sy heup. Die derde ou haal diep asem en sê: 'Durban!' 'Mooi!' sê die spraakterapeut en soen hom 'n volle minuut lank met oorgawe, soos sy beloof het. Toe sy klaar is, vra sy: 'En wat sê jy daarvan?' Waarop hy uitasem antwoord: '.....v-v-v-v-v-ville!'
Waaraan dink jy as jy die term ‘pakesel’ hoor? Waarskynlik sien jy iets soos ‘n prentjie van ‘n reisiger op pad iewers heen. Die man voor ry op sy perd en agter hom aangetou kom ‘n donkie wat gepak is met allerhande bale, tasse en bagasie.
Wanneer jy toelaat dat mense hul werk, take en pligte op jou aflaai, ly jy aan die pakesel-sindroom. Jy laat dit toe en sus jouself met die wete van “as jy iets gedoen wil hê, gee dit aan die besige man.” So gee dit maar vir my, my skouers is breed.
· Jy het die reg op ‘ek-tyd’ – dis tyd waaraan jy aandag jou belange, behoeftes, ontspanning en plesier gee.
· Skeduleer spesifieke tye vir take, en in daardie tye wil jy nie onderbreek word deur ander mense en dinge nie. Fokus jou aandag op ‘n taak en handel dit na die beste van jou vermoë af.