Waarom koolstofopname noodsaaklik is vir die planeet - Klimaatimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Sommige klimaatwetenskaplikes sê as die wêreld gevaarlike oorverhitting wil vermy, koolstof vang en stoor (CCS) is noodsaaklik. Maar in vergelyking met ander maniere om wêreldwye verwarming aan te pak, is dit 'n metode wat stadig ontwikkel.
Noorweë is egter een van die grootste olieprodusente ter wêreld sedert 1996 suksesvol met die vang van koolstof. Noorse wetenskaplikes sê nou, die res van die wêreld moet leer om dit so vinnig as moontlik te doen, met die argument dat alle groot nywerheidsaanlegte die koolstofdioksied wat hulle produseer, kan en moet opvang voordat dit die atmosfeer bereik.
Dit is 'n gewaagde eis. Baie ander wetenskaplikes dring daarop aan dat CCS - vertrou op koolstofverwydering en ander vorme van geo-ingenieurswese om die temperatuur te verlaag, in plaas van bloot die uitstoot van kweekhuisgas te verminder - kan nooit bereik wat nodig is nie, hoewel een Amerikaanse span drie jaar gelede dit voorgestel het dit is miskien ten minste 'n deel van die antwoord.
Maar die Noorse navorsers, van die onafhanklike navorsingsorganisasie SINTEF, glo dat hulle die bewyse het om hul saak te bewys. Behalwe om vas te stel hoe om koolstofdioksied van elektrisiteitsproduksie, staal en sement te skei, het hulle ook 'n aparte stelsel, Bio-CCS, ontwikkel. Dit onttrek CO2 uit die atmosfeer en verander dit in houtskool voordat dit in landbougrond begrawe word.
'Ons kan nie sonder CCS bestuur nie. Die wêreld moet dus verandering ondergaan op 'n skaal wat ons nog nooit vantevore gesien het nie, en dit is dringend "
Sintef werk saam met die Noorse oliebedryf en sommige van die ander olie-hoofvakke, waaronder Shell en Total, wat toenemend onder druk is om hul uitstoot te bekamp en te voorkom dat die gemiddelde gemiddelde temperatuur met meer as 1.5 ° C bo die pre-industriële vlak, die internasionaal ooreengekome limiet.
Die Noorweër het tot dusver 23 miljoen ton CO2 van die hand gesit en dit in soutsteen met soutwater watervloeistowwe in soutwater gevul het, en dit met 'n natuurlike klip verseël, 'n relatief ondeurdringbare rotslaag bo 'n olie- of gasdraende laag.
Die navorsers sê daar is geen ander keuse as om koolstofopvang en -berging aan te neem nie, want die olie-voorrade ter wêreld is onmiddellik onrealisties: "Ons kan nie sonder CCS klaarkom nie. Die wêreld moet dus verandering ondergaan op 'n skaal wat ons nog nooit vantevore gesien het nie, en dit is dringend. '
Die metode om koolstofopname te ontwikkel wat by die Sintef-navorsingsfasiliteit in Trondheim ontwikkel is, gebruik chemikalieë om die CO2 in die rookgasse te bind voordat dit die skoorsteen bereik en sodoende verhoed dat dit die atmosfeer bereik. Dit beteken dat staal-, kunsmis- en sementfabrieke emissies tot nul kan verminder.
Die volgende fase van die proses is duurder; die koolstof moet van die bindende chemikalieë geskei word, 'n proses wat deur hitte bereik word. Die koste word verlaag as afvalhitte gebruik word uit die industriële prosesse wat die koolstof in die eerste plek geproduseer het.
Die herwonne chemikalieë word dan weer gebruik om meer koolstof op te vang, en die koolstof wat reeds gevang word, word na 'n stortingsterrein gestuur. Die navorsers sê dat hulle weet dat dit werk omdat hulle dit by ses proefaanlegte in Noorweë, Duitsland, Skotland en die VSA, getoets het en verskillende chemiese mengsels probeer het voordat hulle die beste gevind het.
Hulle het ook gevind dat dieselfde metode gebruik kan word om waterstof uit aardgas te skep en sodoende die CO2 op te vang. Die waterstof is vry van vrystelling.
'N Deel van Sintef se navorsing behels die berekening van die koste vir die wêreldwye industrie vir die vang van die koolstof wat hy produseer - US $ 97 per ton vir steenkoolkragstasies. Volgens Sintef is dit baie minder as die koste vir die planeet om die koolstof in die atmosfeer vry te laat.
Koolstofopneem van staal- en sementwerke kos minder as dit omdat dit afvalhitte van die plante gebruik.
Die span het hul syfers gebaseer op die gemiddelde koste vir 600 steenkoolfabrieke, wat elk een miljoen ton CO2 per jaar vang, en dit sluit vervoer- en bergingskoste in. Hulle het ook die beste lekvaste pypleidings getoets en ontwikkel om die gas te neem waar dit in die grond ingespuit sal word vir berging.
Die koste wissel tussen plante, afhangende deels van die afstand na 'n geskikte stoorplek, maar volgens wetenskaplikes word CCS heeltyd goedkoper omdat dit doeltreffender word, en hulle verwag dat die prys sal daal.
Tans word baie van die navorsing gerig op die vind van geskikte opbergingsplekke en om seker te maak dat sodra die koolstof in die opbergreservoir ingespuit is, dit bly sit.
Die tweede metode, Bio-CCS, is eenvoudiger en makliker. Biologiese afval, houtspaanders of mis kan tot 20 minute tot 'n temperatuur van tussen 500 ° C en 700 ° C verhit word, in die afwesigheid van lug en word dit om houtskool. Bio-koolstof, soos dit genoem word, is 'n goeie grondverbeteraar, en die plan is om dit in klein plante op Noorse plase te produseer en op die land te versprei. Solank dit nie verbrand word nie, bly dit in die grond geberg.
Deur hul eenvoudige metodes te gebruik, glo die Noorweërs dat as die 4,000 van hul plase die tegnologie gebruik, die helfte van hul landbou-uitstoot uitgeskakel kan word. - Climate News Network