2017: Ek gaan monumente oprig - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2016-12-31
Bedags, wanneer ek en my dogter op ons rekenaars swoeg en heel dikwels swets op die stadige internet / afgestorwe telefoonlyne / gebrek aan elektrisiteit wat ons harde werk in die wiele ry, luister ons gewoonlik na 'n Britse radiostasie wat liedjies uit vergange se dae speel. Dan tik-tik ons vingers en klop-klop ons tone so op die maat van die crooners en die swingers se musiek, en die humeur-termometers bly onder die rooi streep.
Dis hoe ek toe kennis maak met die liedjie oor die boll weevil (katoenkewer) – sien die skakel na You Tube hier onder – wat groot rampspoed veroorsaak het in die suide van Amerika, tot so 'n mate dat daar 'n monument vir die kewer opgerig is. Hoe nou? 'n Monument vir 'n vervlakste brenger van rampe? Dit het my natuurlik dadelik laat gryp na mev. Google se boek van lewenswaarhede, en die storie loop nou so:
Daar in die laat 1800's was daar 'n klomp boere wat stinkryk geword het van die oeste op hulle katoenplantasies. Ongelukkig het die voorspoed verander in rampspoed toe die katoenkewer (foto hieronder) daar van Mexiko se kant af oor die grense gestap en die katoenplantasies opgevreet het tot daar net mooi boggerôl oorgebly het. Die bietjie boggerôl wat oorgebly het, moes hulle verbrand om ontslae te raak van die kewer, want vuur is die enigste ding wat hom kon doodmaak. Dis nou maar wat gebeur as al jou eiers in een mandjie gehou word, die hele ou spul breek wanneer die mandjie van die tafel af moer – vra maar die Suid-Afrikaanse volstruisboere.
In die staat van Alabama het die boere betyds besef dat hulle 'n plan moes bedink om hulle plase te red, en dit het hulle gedoen deur afwisselende oeste en 'n verskeidenheid van produkte. Die plan het gewerk en hulle het, veral met goeie grondboontjie-oeste, die skade herwin. Dit is toe dat die boere besluit het om 'n monument op te rig vir die vervlakste kewer wat hulle so 'n duur, maar waardevolle, les geleer het. Die Boll Weevil Monument staan vandag nog in Coffee County, Alabama.
Hierdie storie het my aangegryp, want heel dikwels het ek al die een of ander gebeurtenis of annis horribilis in my lewe verwens en in sak en as gaan sit, in plaas daarvan om die geleentheid aan te gryp en dit te omskep in 'n sukses.
'n Vrolike en gelukkige 2017 word toegewens aan al die bloggers.
And he's found mostly where cotton grows.
Now, where he comes from, hmm, nobody really knows.
He said "Hey, I'd like to make a trade with you.
"Ya better sell your old machines,
'Cause when I'm through with your cotton, heh,
Farmer said to the boll weevil, "Yeah, an' I wish that you were in s___"
Hester, hierdie skrywe van jou is werklik uniek! En ek gaan by jou aansluit, ek gaan ook leer uit my foute, hulle verbrand en dan iets oprig om my aan die oorwinnng te herinner.
Dankie 😀 Jip, ek dink dit is so 'n positiewe houding wat die mense openbaar het.
Ek hou darem baie van positiewe mense en jy is een van hulle
Dankie ja, ek raak ook maar nukkerig party dae, maar oor die algemeen hou ek van 'n vreedsame lewe.
Dis net natuurlik
Van deze geschiedenis kunnen we inderdaad allemaal leren.
Ik heb soms ook kevers. Vaak in de nacht.
Dan word ik wakker en ja hoor een spreekwoordelijke kever.
Als het nog eens gebeurt zal ik aan deze geschiedenis denken .
Dankie vir die mooi woorde Eveline
En so leer ek vandag in die Nuwe Jaar iets nuuts.
Dis wat so lekker is van die internet, hierdie soort inligting val sommer so toevallig in jou skoot en ek is te nuuskierig om verby te blaai.
ek "laaik" jou…. goed…
klink vir my na die regte ding om te doen!!
Nou kyk nou net! Lekker 2017 vir julle almal.
Ek hoop jy deel terug SK's uit… en trap die goggas plat!
Net so by the way, ek sou my nou net noot kon indink dat jy 'n moermeter het nie!
(Dit laat my dink aan 'n stooritjie uit my lugmag dae… ja, hulle het toe vir my 'n rerige 'moermeter' gegee! Ek het hom nog!) 😉
'n Moermeter?? Nie geweet die army deel sulke goed uit nie, maar daardie dae se implemente was mos almal so groot soos die heel eerste rekenaar wat sy eie kamer volgestaan het?
Dame… die lugmag… nie die army nie!! Ek as nie 'n stof vreeter nie… ek was 'n flyboy!! Die lugmag!! Ek voel nou hoe die revs klim op my moermeeter! Die army, GAH! Nooit nie!
Oeps! Ek vra tog vreeslik om verskoning. My man was ook in die lugmag en tik my so elke dan en wan oor my vingers. Maar, sê ek vir hom, dis soveel dekades gelede, kan jy ooit nog onthou of jy in die lug, op die land of op die see was? …
Soos jy nooit kan vergeer aan watter geslag jy behoort nie… so kan 'n flyboy nooit vergeet van reg en verkeerd nie!! 😉