Kubisme, 'n alledaagse kuns - Verskeie
Viool en pyp.
Glas en pakkie tabak.
Afmetings: Hoogte 62 - Breedte 34
Tegniek en ander aanduidings: Poligroom hout en plaatyster.
Prentverwysing: 34-000350 / AM1984-569
Titel: Glas en pakkie tabak.
Afmetings: Hoogte 27 - Breedte 22
Tegniek en ander aanduidings: Gouache en potlood, papiere op 'n karton vasgeplak.
Kontak kopiereg: © Foto CNAC / MNAM Dist. RMN-Grand Palais - © Alle regte voorbehou
Prentverwysing: 34-000342-02 / AM1984-522
© Foto CNAC / MNAM Dist. RMN-Grand Palais - Alle regte voorbehou
Skeppingsdatum : 1915
Afmetings: Hoogte 92 - Breedte 73
Tegniek en ander aanduidings: Houtskool, olie op doek.
Kontak kopiereg: © Foto CNAC / MNAM Dist. RMN-Grand Palais - Adam Rzepka
Prentverwysing: 47-000318-02 / AM2678P
Die lewe in Montmartre
Die term "kubisme", wat in 1909 wydverspreid geraak het, verwys veral na die stylkwaliteite van die werke wat die gevolg is van hierdie artistieke beweging: die vereenvoudigde figure is soortgelyk aan geometriese vorms. Dit is gebore onder die pen van die kunskritikus Louis Vauxcelles, wat oor die skilderye wat Georges Braque in November 1908 in die Kahnweiler-galery uitgestal het, geskryf het dat hy 'alles tot kubusse gereduseer' het. Buiten hierdie formele eienskap, bied die beweging wat deur Braque en Picasso geïnisieer is, ook 'n bepaalde ikonografie wat hul daaglikse lewe in Montmartre deurdring.
Braque, Picasso, Gris en Laurens, die vier belangrikste kubiste, het in 'n woonbuurt gewoon met 'n landelike en werkersklas-atmosfeer, anders as ander Paryse distrikte. Die Butte Montmartre, met die uitsondering van die Sacré-Coeur-kompleks, is nie verander deur die stadsbeplanningswerke van die tweede helfte van die 19de eeu nie.e eeu; dit het 'n geselligheid en 'n provinsiale aspek behou met sy strate sonder keistene, sy velde, sy meulens, sy klein pleintjies, sy beskeie huise en sy kafees.
Die jong kunstenaars van die Boheme van Montmartre het 'n min of meer gejaagde lewe daar gebreek, maar in elk geval eenvoudig, indien nie arm nie, kon die meeste nie hul kuns voorsien nie. As die situasie van Braque, Picasso, Gris en Laurens begin verbeter het danksy die beskerming van Daniel-Henry Kahnweiler, 'n nuwe handelaar wat hulle 'n minimum inkomste gewaarborg het, het hulle lewensomstandighede beskeie gebly: baie min kopers was geïnteresseerd. tot so 'n innoverende skildery.
'N Presiese weerspieëling van hierdie werklikheid, sommige van die stillewes van Braque, Picasso, Gris en Laurens, roep hul omgewing en hul daaglikse beroep op.
'N Voorstelling-aanbieding van die Montmartre-lewe
Hierdie vier werke verteenwoordig algemene voorwerpe: glase, bak, bottels, koerante, pype, pakkies tabak, koffiemolen ... Slegs die viool in geplakde papier van Braque stel 'n luukse artefak bekend wat meer eksplisiet herinner aan die tradisie van die genre van stillewe. . Eetgerei was ook in vroeëre skilderye te sien, maar dit word geassosieer met nuwe elemente, tipies van hul tyd, soos die tabakpakket, die model van die koffiemaker of die opskrifte van koerante (The Daily, Die koerant). Wanneer Gris faux-hout of faux-marmer geverf het, en Braque en Gris agtergronde vasgeplak het (faux-hout, geometriese en blomme-friespapier), het hulle ook geleen aan die gewone versiering van gewilde privaat en openbare interieurs, wat ware houtwerk nageboots het. of die muurdoeke van burgerlike en aristokratiese huise.
As, in Ontbyt, Gris verteenwoordig sy oggendmaal - koffiemolen, koffiemaker, bak en koerant - die ander werke fokus eerder op die gewone tafelvoorwerpe van koffie, alkohol, tabak, koerante, glase. Kubiste roep gereeld hul gunsteling drankies op in hul skilderye - wyn, rum, beaune, banyuls…. Hier het Laurens 'n regte stuk van die etiket ingesluit, maar die letters "MA" alleen identifiseer nie die handelsmerk nie. Die Kubiste verteenwoordig dus wat hulle tuis of in die estaminette van Montmartre verbruik: die alkohol wat hulle drink, die tabak wat hulle rook, die pers wat hulle lees. Indirek, met die integrasie van koerantfragmente wat verband hou met die huidige gebeure, wek dit selfs hul onderwerpe van gesprek.
Dit is met die insluiting van voorwerpe uit hul omgewing dat die Kubiste die gewaagste is in hierdie transkripsie van hul daaglikse lewe. Hulle reproduseer dit nie net nie, maar integreer dit letterlik in hul werk: Gris en Braque plak stukke papier, koerantpapier, muurpapier, tabakpakkies op die doek; Laurens maak houtplanke en blikblaaie saam om 'n beeld te skep.
Om kuns elke dag te maak
Hierdie werke is veel meer as 'n eenvoudige weergawe van die omgewing en die gewone aktiwiteite van kubiste, maar dit betwis die konvensies wat verband hou met die kuns en die status van kuns in die samelewing. Deur alledaagse tonele uit te beeld met alledaagse materiale en ongewone prosesse soos collage of samestelling, is dit in stryd met die hiërargieë wat die beeldende kunste voorkeur bo ander kreatiewe beroepe gee. Hulle bied nie verhoogde onderwerpe aan nie, is nie uitsluitlik vervaardig met edele produkte nie en benodig slegs beperkte kennis. Die kunstenaar skep nie meer nie ex nihilo, hy is nie meer 'n demiurge wat vormloosheid vorm nie, 'n uitsonderlike wese met buitengewone vermoëns.
Die Kubiste sluit dus aan by die bekommernisse van hul tydgenote met dieselfde sosiale status. Dit stel situasies, ruimtes en voorwerpe voor wat die meeste bekend is. Die gebare (sny, saag, plak, spyker ...) en die materiaal wat gebruik word om 'n vasgeplakte papier of 'n konstruksie te vervaardig, ontleen aan die alledaagse lewe, bring kuns nader aan die alledaagse lewe. Soos Kahnweiler geskryf het, ontdek hulle 'n wêreld van alledaagse voorwerpe waarna ons nog nooit gekyk het nie ', en deur hul onderwerpe en materiale vergroot hulle hierdie alledaagse lewe deur aan te toon dat dit waardig is inspireer hul kuns. Laastens skryf hulle die volhoubaarheid van hul werke in werklikheid in deur die begrip bederfbaar te bevraagteken. Hulle is gemaak met elemente wat nie goed hou nie, brose artikels en tydskrifte, en word dubbel teruggekeer na die tyd en die hede: ver van die onveranderlikheid en ewigheid van die meesterstuk, neem hulle die kenmerke van die werklikheid toe.
Pierre DAIX, Tydskrif vir Kubisme, Parys-Genève, Skira, 1982. Daniel-Henry KAHNWEILER, Estetiese belydenisse, Parys, Gallimard, 1963 [versameling ongepubliseerde tekste of tekste gepubliseer tussen 1919 en 1955]. William RUBIN (red.), Picasso en Braque, die uitvinding van kubisme, Parys, Flammarion, 1990 [uitstallingskatalogus Picasso en Braque: baanbrekerswerk van kubisme, New York, Museum of Modern Art, 24 September 1989 - 16 Januarie 1990].