Internasionale Moedertaaldag | Maroela Media
Internasionale Moedertaaldag is in 2000 deur UNESCO ingestel as ‘n dag waarop taalkundige en kulturele diversiteit gevier word. Vir UNESCO is taal die instrument waardeur kulturele erfgoed lewend gehou word. Deur moedertale lewend te hou, word die taalkundige en kulturele tradisies van volke lewend gehou en word begrip vir die verskille tussen verskillende volksgroepe gekweek – aldus UNESCO.
Na die suksesvolle hofaansoek van Mnr. Cerneels Lourens, ’n prokureur van Brits, waarin hy die staat gedwing het om sy grondwetlike pligte na te kom en wetgewing deur te voer wat meertaligheid in Suid-Afrika reguleer het die regering uiteindelik gereageer met ’n siniese wetsontwerp wat voorsiening maak vir ’n formule waardeur Afrikaans noodwendig enige amptelike status sal verloor:
•	elke provinsie sal die geleentheid kry om drie amptelike tale te kies;
•	twee van die tale sal egter uit die kategorie van sogenaamd voorheen benadeelde tale moet kom – wat beteken dat al die provinsies na alle waarskynlikheid Engels saam met twee Afrikatale sal kies.
UNESCO is in die kol deur aan te voer dat deur moedertale lewend te hou, die taalkundige en kulturele tradisies van volke lewend gehou en begrip vir die verskille tussen verskillende volksgroepe gekweek word. Die teenkant is egter ook waar.
Waar moedertale doodgedruk word, word die taalkundige en kulturele tradisies van volke ook doodgedruk en die begrip vir verskille tussen volksgroepe uitgewis. Die resultaat is ’n tirannie van die meerderheid met verskriklike gevolge. Want tale laat hulle nie dooddruk nie.
1 Met die strekking van jou nadruk op die waarde van ‘n moedertaal, gaan ek heelhartig akkoord.
2 Voorts bring jy die verskynsel van “geografiese afbakenking” vir minderheidstale sinvol ter sprake.
3 Vir Suid-Afrika identifiseer jy dan tereg die “tirannie van die meerderheid” wat “verskriklike gevolge” inhou. Stem saam: dis rééds ‘n skrikwekkend ervaring vir werkende stedelike Afrikaanse jongmense.
4 Jou helder argumentering lei outomaties tot kernvrae: Gegee die ANC-meerderheid, en die ANC-staat, se obsessie met Engels, wat is die moontlikhede vir ons geliefde Afrikaans? Is daar enige ander lewensvatbare uitweg as herafbakening van grense?
Die huidige grense van die Wes- en Noord-Kaap, hoewel nie volgens die taalverdelingslyne opgstel nie, sluit wel beide ‘n meerderheid van Afrikaanse moedertaalsprekers as persentasievan die totale bevolking van daardie provinsies in, asook ‘n meerderheid van alle Afrikaanse moedertaalsprekers in Suid-Afrika in. (Anders gestel, die meerderheid inwoners van daardie provinsies se moedertaal is Afrikaans en die meerderheid van alle Afrikaanse moedertaalsprekers in Suid-Afrika woon in daardie provinsies).
Die provinsiale wetgewers van hierdie provinsies is daarom reeds by voorbaat geskik om as gesagsliggame vir die beskerming van Afrikaans op te tree en om Afrikaans as dominante streektaal die status en ondersteuning te gee wat dit daar verdien.
Dit is nou mits die nasionale aspirasies van die politieke partye wat daardie wetgewers beheer nie ‘n konflik van belange vir daardie wetgewer-lede veroorsaak wat hulle dwing om Afrikaans te versaak nie.
Indien laasgenoemde gebeur, sal Afrikaanssprekendes in daardie provinsies hul politieke verteenwoordigers tot verantwoording moet roep, soos wat Jacob Rooi met sy onlangse meningstuk in Rapport gedoen het.