My Lai-slagting - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die My Lai-slagting is waarskynlik een van die beroemdste gebeure van die Viëtnam-oorlog. Die My Lai-slagting het op 16 Maart plaasgevindste 1968.
My Lai was 'n dorpie van ongeveer 700 inwoners ongeveer 100 kilometer suidoos van die Amerikaanse basis van Danang. Kort na dagbreek op 16 Maartste, drie pelotoniese Amerikaanse troepe van C Company, 11ste Brigade, het in die Son My-omgewing aangekom nadat hulle deur helikopters afgelaai is. 1 Die peloton is onder leiding van luitenant William Calley beveel en is na my dorp Lai beveel. Hulle was deel van die Task Force Barker - die kode vir 'n opsporing en vernietiging. Daar is aan hulle gesê dat hulle verwag om lede van die NLF (wat deur die Amerikaanse soldate Vietcong of VC genoem word) in die omgewing te vind, aangesien die dorp in 'n gebied was waar die NLF baie aktief was.
Toe die troepe van 1 peloton deur die dorp beweeg, het hulle op die inwoners begin skiet. Dit was vrouens, kinders en bejaardes, terwyl die jong mans na die veldvelde gaan werk het. Sersant Michael Bernhardt, wat by My Lai was, word in 1973 aangehaal dat hy niemand gesien het wat as militêre ouderdom beskou kon word nie. Hy het ook gesê dat die Amerikaanse troepe in My Lai geen weerstand gebied het nie. 'N Leërfotograaf, Ronald Haeberie, het gesien hoe 'n Amerikaanse soldaat twee jong seuns doodskiet wat volgens hom hoogstens vyf jaar oud was. Ander foto's wat op die toneel van die bloedbad geneem is, toon lyke van wat net baie jong kinders kan wees.
Diegene wat na die dorp teruggekeer het, beweer dat dit drie dae geneem het om die liggame te begrawe. Hulle het later berig dat sommige van die kinders met keel afgesny is en dat sommige liggame nie net geskiet is nie, maar ook vermink is.
Wat by My Lai gebeur het, het eers in November 1969 aan die lig gekom toe 'n Amerikaanse soldaat, Paul Meadlo, op televisie ondervra is en erken het dat hy "tien van vyftien mans, vroue en kinders" by My Lai vermoor het. Sy toelating het baie skok veroorsaak en die Amerikaanse weermag is onder groot druk geplaas om 'n ondersoek te loods. In werklikheid was die Amerikaanse weermag reeds bewus van die bewerings en het hulle in April 1969 'n ondersoek van stapel gestuur, ongeveer ses maande voordat die publiek bewus gemaak is van wat aangegaan het. Dit het gou duidelik geword dat baie honderde inwoners dood is. Die werklike getal wat doodgemaak is, is nooit vasgestel nie, maar dit is amptelik opgetel as nie minder nie as 175, terwyl dit so hoog soos 504 kon gewees het. Die twee mees algemene figure wat op die ongevalle geplaas is, is 347 en 504. Die gedenkteken by My Lai self bevat 504 name met ouderdomme wat wissel van een tot twee-en-tagtig jaar. 'N Amptelike Amerikaanse weermagondersoek het met die syfer van 347 uitgekom.
Alhoewel 'n aantal Amerikaanse soldate aangekla is, is almal, met die uitsondering van luitenant William Calley, vrygespreek. Calley is lewenslange tronkstraf gevonnis. Hy het drie jaar gedien voordat hy vrygelaat is. Calley het egter sy ondersteuners gehad en baie het geglo dat hy bloot opdragte volg. Sy verweer, wat aanvanklik verwerp is, was dat hy daar in My Lai was om kommuniste uit te jaag en kommunisme te vernietig, en dat hy slegs sy opdragte uitgevoer het om die NLF uit te jag. 'The Battle Hymn of William Calley', 'n plaat ter ondersteuning van Calley, het meer as 200,000 eksemplare verkoop.
Seymour Hersh, 'n joernalis wat een van die eerste mans was wat die slagting aan die publiek gerapporteer het, het geglo dat Calley 'net soveel 'n slagoffer was as die mense wat hy geskiet het'.
Calley het self kommentaar gelewer oor die reaksies van sy mans in 1 Platoon by My Lai:
'Toe my troepe deur 'n vyand vermoor en vermoor word, kon ek nie sien nie, 'n vyand wat ek nie kon voel nie, kon ek nie aanraak nie ... niemand in die militêre stelsel het hulle ooit iets anders as kommunisties beskryf nie.'
Waarom het die soldate in My Lai gereageer soos hulle gedoen het?
Na drie jaar in Viëtnam het die Amerikaanse weermag geweet dat iemand 'n NLF-vegter of simpatiseerder kan wees - ongeag ouderdom of geslag. Gewoonlik het almal in die dorpe van Suid-Viëtnam dieselfde stylklere gedra, sodat niemand seker kon wees wie die vyand is nie. Alle Amerikaanse soldate het geweet dat enige patrollie waarop hulle gestuur is, hul laaste kan wees, of dat hulle gruwelike beserings kan opdoen as gevolg van die NLF-booby-lokvalle wat Suid-Vietnam besaai het. Die spanning om bloot te doen wat hulle moes doen, het miskien te veel geword vir die troepe wat op 16 Maart in My Lai was.ste 1968. In die eerste paar weke in Viëtnam het die mans in 'Charlie Company' nie veel probleme met geveg gehad nie. Na hierdie beëindigingstydperk het hulle egter, saam met duisende ander Amerikaanse troepe, die lewe as 'n vegsoldaat in Suid-Viëtnam begin beleef. 'Charlie Company' het binne 'n paar dae van patrollie vyf mans verloor wat doodgeskiet is vir valstrikke en in die aanloop tot die slagting by My Lai, is ander gewond deur hierdie ongesiene wapens.
'N Soldaat wat by My Lai was, Varnado Simpson, het in Desember 1969 gesê:
'Almal wat die dorp binnegekom het, het gedagtes gedood. Ons het baie vriende verloor en dit was 'n VC-vesting. Ons het hulle as VC beskou of die VC gehelp. "
Sersant Isaiah Cowen het in Desember 1969 gesê dat die mans wat met 'n helikopter in Son My aangekom het, vertel is dat almal daar 'VC' was:
'Hy ('n kaptein) het gesê dat alles wat daar was VC- of VC-simpatiseerders was. Daar was by my mans geen twyfel dat hulle (die mense in My Lai) VC was nie. "
Philip Caputo, 'n Amerikaanse mariene, wat ook daarvan beskuldig word dat hy onskuldige Viëtnamese burgerlikes vermoor het, het later geskryf dat die aard van die oorlog wat in Viëtnam geveg is die skuld is vir soveel burgers wat doodgemaak is:
'In 'n guerrilla-oorlog is die lyn tussen wettige en buite-egtelike doodmaak vervaag. Die beleidsrigtings van vryvuursones, waarin 'n soldaat toegelaat word om op enige menslike teiken, gewapen of ongewapen, te skiet, verwar verder die vegter se morele sintuie. '