Wilde Prairie-roosbosse bied meer as net mooi blomme - Inligting
Wilde Prairie-roosbosse bied meer as net mooi blomme
Dit is 'n foto van 'n enkele wilde roos wat op 'n groot struik in ons voortuin groei.
Die wilde prêrie-roos is miskien die staatsblom vir Iowa en Noord-Dakota, maar ons is dol op ons s'n hier in New Mexico. Dit word ook geliefd deur ander regoor die Verenigde State, waar dit natuurlik voorkom en dikwels gebruik word vir landskap.
Hierdie roos van klein spesies is nie net lieflik nie, maar bied ook voëls en ander wilde diere kos en skuiling. Dit lok en verskaf ook nesmateriaal / struktuur vir 'n groot aantal inheemse bye.
Die blom van die wilde prêrie-roos is ongeveer 2-3 cm breed, met afgeronde blomblare met golwende rande. Soms is daar 'n inkeping aan die punt van die blomblaar. Die kroonblare is almal eetbaar. Die kroonblare kan solied of tweekleurig wees, wissel in kleure van wit tot diep pienk, die blomblare omring geel meeldrade en style.
Tot vier blomme blom op die punte van die nuwe groei, en soms op die sytakke van ouer stamme. Die blare van die plant is alternatief en saamgestel en het getande rande.
Foto's van Our Wild Prairie Rose Bush
Soos u kan sien, het hulle wel die tipiese roosbosdorings.
Inheemse Amerikaners en Wild Prairie Roses
Inheemse Amerikaners het nog altyd baie gebruike gehad vir verskillende dele van 'n wilde prairie-roos. Hulle het geleer om voordeel te trek uit 'n oorvloed bron van verskillende medisyne en voedsel.
Rose heupe, wat die sade bevat, vorm aan die onderkant van die blom en word later in die somer helderrooi. Die heupe van die blom bevat baie keer meer vitamien C as 'n suurlemoen, dus sou die inheemse Amerikaners dit opberg en dit gebruik tydens tye wat skaars was, hulle rou geëet of in jellie verander. Die jonger stingels en blare is dikwels gepluk en in 'n tee gekook.
Vir brandwonde sou hulle die blaargalle verpletter en dit as 'n salf gebruik, en die wortels en heupe het 'n effektiewe behandeling vir irritasie van die oë gehad, wanneer dit deurtrek is.
Begin deur 'n lewendige plant te koop ...
Berei voor om 'n groot hoofpyn te hê as u hierdie plant van saad wil begin. Die ontkiemingskoers is baie laag, en dit is 'n probleem wat die beste by professionele kwekerye oorgelaat word.
Maar as u kies om dit van saad te laat groei, moet u onthou dat dit van nature in die natuur groei, maar moet die saad glad nie met baie vuil bedek nie. Hulle word gewoonlik net deur die wind gestrooi en laat dit groei of nie groei nie. Smeer dus 'n paar sade en die bokant van potgrond en druk dit liggies af. Maak seker dat die grond minstens 65 grade Fahrenheit is (anders het u absoluut geen kans op ontkieming nie) en maak die grond goed nat. Hou dan duimvas en hoop vir die beste.
Sodra u 'n lewende plant in u tuin gevestig het, kan u ekstra plante skep deur die wortels te verdeel of stingels te neem. Baie mense verwys na hierdie plant as "indringend", dus moet u geen probleme ondervind om uitloopsels te vind om op ander plekke uit te plant nie. Ek het persoonlik nog nie gesien hoe ons eie plant indringend raak nie, maar dit kan wees omdat dit in die middel van rotse geplant word. Ons besit 40 hektaar leë grond in Nevada, en ek sien daarna uit om baie hiervan langs die grens van die land te plant, alhoewel ek stingels sal gebruik omdat die wortels ver onder die rotse is.
Wild Prairie Roses steur jou nie aan die droogte nie
Ons is dol oor ons wilde prêrie-roosstruik, want dit sorg mooi vir homself. As u dus 'n sonnige ligging het, is dit baie gehard en kan dit in die ergste droogteperiodes uithou. Hulle benodig nie sorg vir die hou van hande nie en sal geurige blomme voortbring, of u dit nou wil hê of nie. Ses tot agt uur se direkte sonskyn per dag is alles wat nodig is vir hierdie klein wonders.
Sommige van die wortels van wilde prairierose sal 10-12 voet lank word en hulle groei baie diep in die grond, wat hulle baie gehard hou. Dieper wortels laat hulle langer periodes weerstaan ​​as daar geen vog is nie. Moet dit nie oordoen as jy jou wilde prêrie-roosbos natlei nie; onthou die diep wortels. As u wil, kan u dit ongeveer een keer per week natmaak.
As u, nadat u dit geplant het, ontdek dat die gebied in water staan, wil u u plant dalk in 'n droër gebied hervestig.
U kan u plante deklaag as u wil, maar dit gaan goed in die natuur sonder deklaag, dus die keuse is u eie. Deklaag sal hulle beslis nie seermaak nie.
As u wilde diere in u omgewing wil nooi, is die wilde prairierose baie van hulle, soos takbokke, baie aanloklik. As u hulle nie wil uitnooi nie, kan u 'n soort omheining oorweeg as u in 'n gebied is waar u waarskynlik u eiendom sal oorsteek.
Vraag: Bloei prêrierose altyd?
Antwoord: Nee, maar gedurende die bloeitydperk van die lente en somer blom hulle voortdurend as u hulle gereeld dophou.