Opsomming: Elke ware gelowige het 'n afspraak voor die regterstoel van Christus, waar genadeloon vir getroue diens toegeken sal word.
In Openbaring 4 en 5 is die 24 ouderlinge met die krone op hulle hoofde 'n voorstelling van die verheerlikte kerk van Christus ná die wegraping. Hulle identifiseer hulleself bo enige twyfel wanneer hulle in aanbidding voor die Lam neerval en Hom as Verlosser bely:
"U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie" (Op. 5:9).
Dit het toe al vir Johannes duidelik geword dat ernstige probleme en geestelike veragtering in Christelike gemeentes ingetree het. Die tweede geslag Christene was in die meeste gevalle nie meer op standaard nie. Baie van die oueres was nie oorwinnaars nie en het ook veragter in die genade (Heb. 12:15). In só 'n toestand sal hulle hul genadeloon verbeur, daarom die duidelike vermaning: "Wees op julle hoede, dat ons nie verloor wat ons deur arbeid verkry het nie, maar 'n volle loon ontvang (2Joh. 1:8).
"Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad" (2Kor. 5:10).
Die fondament van bekering, wat die begin van 'n nuwe lewe in Christus is, moet éérs in ons lewe gelê word voordat ons vir die Here kan begin werk.
Dit is nie vanselfsprekend dat ons altyd net aanvaarbare werke onder die leiding van die Heilige Gees sal doen nie, omdat 'n Christen ook nuttelose dinge in die krag van die vlees kan doen (1Kor. 3:1-3). Dié werke is die hout, hooi en stoppels wat nie ewigheidswaarde het nie en vir God verwerplik is.
Aan diegene wat onaanvaarbare werke in die vlees doen, word die vraag gevra: "Weet julle nie dat die Gees van God in julle woon nie? Hulle moet hulle lewens aan die beheer van die Heilige Gees oorgee en in sy krag die Here begin dien. Dit is standaard Christenskap.
Paulus stel dit in Efésiërs 2:8-9 duidelik dat ons deur geloof gered word, sonderwerke. Niemand kan dus sy saligheid verdien deur daarvoor te werk nie. Redding is 'n genadegawe van God. Nadat 'n persoon egter gered is en 'n gelowige geword het, word dit van hom verwag om 'n lewe van godsvrug en goeie werke te lei. In die teks net ná redding uit geloof sonder werke, sê Paulus:
"Weet julle nie dat die wat op die baan hardloop, wel almal hardloop, maar dat een die prys ontvang nie? Hardloop dan só dat julle dit sekerlik kan behaal. En elkeen wat aan 'n wedstryd deelneem, onthou hom in alles – hulle nogal om 'n verwelklike krans te ontvang, maar ons 'n onverwelklike. Ek hardloop dan soos een wat nie onseker is nie; ek slaan met die vuis soos een wat nie in die lug slaan nie. Maar ek kasty my liggaam en maak dit diensbaar, dat ek nie miskien, terwyl ek vir ander gepreek het, self verwerplik sou wees nie" (1Kor. 9:24-27).
Toewyding van hierdie aard gaan met hartsreiniging en die vervulling met die Heilige Gees gepaard: "Terwyl ons dan hierdie beloftes het, geliefdes, laat ons ons van alle besoedeling van die vlees en die gees reinig, en laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring" (2Kor. 7:1). Dit vereis selfdissipline, daarom oefen ek myself in die godsaligheid (1Tim. 4:7) en kasty my liggaam om dit diensbaar te maak. Hiervoor sal ek 'n onverwelklike kroon ontvang – nie, soos die atlete, net 'n verwelklike lourierkrans en 'n kort oomblik van glorie nie.