Paavo Johannes Nurmi ( Finse uitspraak: [ˈpɑːʋo ˈnurmi] ( luister ) ; 13 Junie 1897 – 2 Oktober 1973)  was 'n Finse middelafstand- en langafstandhardloper . Hy is die " Vliegende Finn " of die "Phantom Finn" genoem, aangesien hy afstandhardloop in die vroeë 20ste eeu oorheers het. Nurmi het 22 amptelike wêreldrekords op afstande tussen 1500 meter en 20 kilometer opgestel en nege goue en drie silwer medaljes in sy twaalf items in die Olimpiese Somerspele gewen. Op sy hoogtepunt was Nurmi onoorwonne vir 121 wedrenne op afstande van 800 m opwaarts. Deur sy loopbaan van 14 jaar het hy onoorwonne gebly in landloopitems en die 10 000 meter . 
Gebore in 'n werkersklasgesin, het Nurmi op twaalfjarige ouderdom die skool verlaat om vir sy gesin te sorg. In 1912 is hy geïnspireer deur die Olimpiese prestasies van Hannes Kolehmainen en het 'n streng opleidingsprogram begin ontwikkel. Nurmi het tydens sy militêre diensplig begin floreer en nasionale rekords opgestel op pad na sy internasionale debuut by die Olimpiese Somerspele in 1920 . Nadat hy 'n silwermedalje in die 5000 m verower het, het hy goud in die 10 000 m en die landloopitems geneem . In 1923 het Nurmi die eerste hardloper geword om gelyktydige wêreldrekords in die myl te hou, die 5 000 m- en die 10 000 m-wedlope, 'n prestasie wat sedertdien nog nooit herhaal is nie. Hy het nuwe wêreldrekords vir die 1500 m en die 5000 m opgestel met net 'n uur tussen die wedrenne, en goue medaljes in beide afstande in minder as twee uur by die 1924 Olimpiese Spele gewen . Blykbaar onaangeraak deur die Parys -hittegolf , het Nurmi al sy wedlope gewen en met vyf goue medaljes teruggekeer huis toe,  hoewel hy gefrustreerd was dat Finse beamptes geweier het om hom vir die 10 000 m in te skryf.
Gesukkel met beserings en motiveringskwessies ná sy uitputtende Amerikaanse toer in 1925, het Nurmi sy jarelange mededingers Ville Ritola en Edvin Wide steeds ernstige uitdagers gevind. By die Olimpiese Somerspele van 1928 het Nurmi die 10 000 m-titel herower, maar is vir die goue in die 5 000 m en die 3 000 m hindernis geklop . Hy het toe sy aandag op langer afstande gevestig en die wêreldrekords gebreek vir byeenkomste soos die een uur hardloop en die 25 myl marathon.
Nurmi was van plan om sy loopbaan af te sluit met 'n marathon goue medalje, soos sy afgod Kolehmainen gedoen het. In 'n omstrede saak wat betrekkinge tussen Finland en Swede gespanne het en 'n inter- IAAF -stryd ontketen het, is Nurmi voor die 1932-Spele geskors deur 'n IAAF-raad wat sy amateurstatus bevraagteken het; twee dae voor die openingseremonies het die raad sy inskrywings van die hand gewys. Alhoewel hy nooit as 'n professionele persoon verklaar is nie, het Nurmi se skorsing in 1934 definitief geword en het hy uit die stryd getree.
Nurmi het later Finse hardlopers afgerig, fondse vir Finland ingesamel tydens die Winteroorlog , en gewerk as 'n meubelmaker , boukontrakteur en aandelehandelaar , en het uiteindelik een van die rykste mense in Finland geword. In 1952 was hy die aansteker van die Olimpiese Vlam by die Olimpiese Somerspelein Helsinki. Nurmi se hardloopspoed en ontwykende persoonlikheid het byname soos die "Phantom Finn" voortgebring, terwyl sy prestasies, oefenmetodes en hardloopstyl toekomstige generasies middel- en langafstand-hardlopers beïnvloed het. Nurmi, wat selde sonder 'n stophorlosie in sy hand gehardloop het, is gekrediteer vir die bekendstelling van die "gelyke pas"-strategie en analitiese benadering tot hardloop, en vir die maak van hardloop 'n belangrike internasionale sport.
Nurmi (tweede van regs) saam met
sy gesin in 1924
Nurmi by die 1920 Olimpiese proewe
Nurmi by die Olimpiese Somerspele van 1924
Nurmi, regs, en Joie Ray , links, saam met die Amerikaanse president Calvin Coolidge tydens Nurmi se 1925 Amerikaanse toer
Nurmi kyk in 1928 op sy stophorlosie
Nurmi hardloop sy eerste en enigste "Kort" marathon 40,2 km/25 myl by die 1932 Olimpiese proewe in Viipuri
Nurmi in sy mansklerewinkel in Helsinki in 1939
Nurmi steek die Olimpiese Vlam in 1952 aan
Nurmi in 'n kalistheniese houding
Wäinö Aaltonen en Paavo Nurmi met Aaltonen se bronsbeeld van Nurmi in die Ateneum - museum in die laat 1930's