‘Backsliding’ – Baptistekerk Kemptonpark
On Oktober 7, 2017 By baptistekerkkemptonparkIn 'Backsliding',Geestelike gawes,Prediking en roeping,Sonde,Verslawings
Tydens een aanddiens het ‘n dronk vrou aanhoudend die preek onderbreek. ‘Amen! Ja, is pastoor! Amen!’ het sy gesê. By drie ander geleenthede het mense wat vol van dwelms was my straat prediking geopponeer. Een man het my gevloek, ‘n ander een met my sleggesê, en die ander een het uitgeroep dat ons nie van God af is nie.
So het die dronk mense in Jes. 28:1-13 vir Jesaja geopponeer. Die Here het hom met ‘n boodskap teen hulle gestuur. Dit was hoofsaaklik ‘n boodskap oor hulle vermetelheid en dronkenskap.
Samaria se gemak (v.1-6)
Holland is ‘n streek aan die weskus van Nederland, maar die naam word ook gebruik om na die land in sy geheel te verwys. Dieselfde was waar van Efraim: dit was een van die twaalf stamme, maar is later gebruik om na die hele noordelike ryk van Israel te verwys (bv. in Hosea).
Toe Salomo dood is, het Israel in twee geskeur. Samaria was die hoofstad van die noordelike ryk, terwyl Jerusalem die hoofstad van die suidelike ryk was. In v.1-6 het Jesaja God se weë of oordele oor die noordelike ryk uitgespreek.
Samaria was op ‘n heuwel gebou (1Kon. 16:24). Die stadsmure het soos ‘n kroon op iemand se kop gelyk (v.1). ‘n Groen vallei van wingerde het Samaria omring; die stad het soos ‘n pragtige blom uitgestaan (v.1). Samaria se inwoners was trots op hulle ‘kroon’ (v.1). As God se volk het hulle vas geglo dat hulle veilig is. Gevolglik het hulle ‘n gemaklike lewe van dronk partytjies gelei (v.1, Amos 2:8, 4:1, 6:6).
Hulle het nie opgemerk dat die blom besig is om te verlep nie (v.1, 40:6-8). In 722 v.C. het die Here Assirië soos ‘n verwoestende haelstorm teen Samaria gestuur en haar in die vloed van sy oordele verdrink (v.2, 8:7). Hy het die stad op die grond gegooi, die kroon en die pragtige blom onder sy voete vertrap (v.2-4a). Deur Assirië het Hy Samaria soos die eerste ryp na-vy van die seisoen gepluk en ingesluk (v.4b).
Deur die Messias se Koninkryk sal God self ‘n kroon van heerlike skoonheid vir die oorblyfsel van sy volk sal wees, en sal Hy die ongeregtigheid uit Israel en die res van die aarde verwyder; Hy sal ‘n gees van geregtigheid in Israel en die wêreld se regsisteme gee (v.5-6, 11:2). Hy sal ook sy kinders versterk om die vyand van die stadspoorte af weg te hou (v.6). Hy sal m.a.w. sy volk beskerm.
Hoe moet ons v.1-6 op onsself toepas? Soos Samaria is die mens van nature hoogmoedig en dink hy dat God se oordele hom nie sal tref nie (v.1). Hy dink dat hy die hemel verdien, en dat dit nie dieselfde sal wees sonder hom nie.
Jonathan Edwards het gesê: ‘Byna elke ongelowige wat van die hel hoor, vlei homself dat hy dit sal ontvlug. Hy maak op homself staat vir sy eie veiligheid. Hy vlei homself op grond van wat hy gedoen het, wat hy nou doen, en wat hy beplan om te doen. Hy dink hoe hy God se verdoemenis kan vermy, en vlei homself dat hy ‘n goeie plan uitgedink het, en dat sy planne nie sal misluk nie. Hy hoor dat min mense gered is, en dat die meeste van hulle gesterf het en hel toe is. Maar hy verbeel hom dat hy beter as ander mense vir sy ontvlugting beplan het.’
Dit gebeur veral met dié wat sê dat hulle God se kinders is, maar dit nie is nie (soos Samaria). Hulle dink dat hulle doop, kerklidmaatskap, tiendes, getuienis van redding of ouderlingskap hulle teen God se oordele sal beskerm, en dat hulle dus in hulle sonde kan voortleef. Hulle sit snoesig en veilig in die kerkbanke, en dink dat God se toorn hulle nie daar kan bereik nie (Jer. 7:4, Amos 6:1, Matt. 22:11-13).
Hulle glo vas dat hulle ‘n blom in Jesus se tuin is, en dat Hy hulle eendag as ‘n pêrel vir sy kroon gaan kom haal. Hulle herinner hulleself aan God se liefde, en sê vir hulleself dat Hy nie so sterk oor hulle sonde voel soos oor die moordenaar en verkragter s’n nie. ‘Eens gered, altyd gered!’ is die skuilplek wat hulle oprig om hulle teen God se toorn te beskerm. Dit is so dat geen gelowige sy redding kan verloor nie, maar hierdie mense gebruik dit as ‘n lisensie om hulle sonde te doen (v.1, Rom. 6:1).
So seker as wat die Here leef, Hy sal hulle onder sy voete vertrap, die trotste kroon van hulle koppe afruk en hulle in die hel gooi (v.3-4). Hy sal hulle in die vloed van sy oordele verdrink (v.2). Die hel maak sy mond wyd oop om hulle in te sluk (v.4). Al wat hulle terughou is die genade van God.
As jy jou sonde haat en jou daarvan bekeer het, is jy nie die persoon van wie ek sopas gepraat het nie. Jy hoef daarom nie vanaand wakker te lê nie. Die persoon wat ek hierbo beskryf het, gebruik God se genade as ‘n dekmantel om sy sonde te regverdig. Hy weet dat die Here hom vir sy sonde gaan oordeel, maar doen dit in elk geval omdat hy dink dat hy altyd weer vergifnis kan vra. Hy besef nie dat sy lewe van sonde besig is om hom hard te maak, sodat hy later nie meer ‘n begeerte sal hê om na die Here toe te draai nie.
Hy verdedig sy sonde deur te sê dat hy darem nog kerk toe gaan, die Bybel lees en bid. Hy dink dat sy ‘goeie stiltetye’ ‘n aanduiding is dat sy dronkenskap of egbreuk nie verkeerd is nie, en dat die Here met hom tevrede is. Hy is al so ver heen, dat sy gewete hom nie meer pla nie. Hy is soos Jona wat in die storm slaap, en soos Samaria wat rustig sit en drink terwyl die storm van God se oordeel oor hulle broei.
Hy is soos die los vrou in Spr. 7:14 wat gedink het dat haar godsdienstige aksies haar sonde uitbalanseer, en dat die Here dit daarom nie ernstig opneem nie. Ander mense kan sien dat hy op die verkeerde pad is, maar hy ontken dit. Soos Israel van ouds raak hy kwaad as God se boodskappers sy sonde uitwys (2Kron. 16:10).
Hy lees daarom net die verse oor God se genade en liefde, omdat dit hom lekker laat voel (2Tim. 4:3-4). Hy het geleer om die dele uit te blok wat oor God se heilige karakter, sy oordele en sy haat vir sonde gaan. Hy het sy eie goedkoop teologie van genade en van Jesus se kruisdood geformuleer. In sy oë beteken Jesus se kruisdood dat sy sonde vergewe is, en dat hy daarmee kan aanhou. Wat God se genade betref dink hy dat dit oneindig is, en dat God se geduld nooit opraak nie.
Maar waar het die Here ooit gesê dat sy genade geen perke het nie? Wys tekste soos Heb. 6:4-6 nie duidelik dat sommige mense die grens van God se genade oorskry, en dat hulle daarna nie weer kan terugkeer nie? En het Jesus nie self gesê dat daar so iets soos die onvergeeflike sonde is nie?
As jy jouself dan ‘n Christen noem en met sonde besig is, moet jy jou ore spits.
Jerusalem se feesviering (v.7-13)
Paul Kruger het drank gehaat en net melk gedrink. En tog het hy geglo dat dit nie sonde is as iemand drank gebruik nie. ‘Drank is ‘n gawe van God aan die mens, en as dit in matigheid gebruik word is dit nie sonde nie,’ het hy gesê. Hy het verstaan dat dit verfrissend kan wees na ‘n dag se harde werk. Wat hy gehaat het was dronkenskap. En dit is presies die punt in v.7-13.
Samaria het hulleself dronk gedrink en onder God se oordeel beland. En het die leiers van Jerusalem regtig gedink dat húlle daarmee gaan wegkom? Die priesters en profete moes God se Woord vir die volk bring en vir hulle wys hoe om dit in hulle lewens toe te pas. Maar hulle kon dit nie doen nie, omdat hulle dronk was (v.7, 5:11, 22). Hulle was so dronk dat die tafels vol van opgooi was (v.8).
Hoekom was hulle dronk? Hulle het fees gevier, omdat Egipte belowe het om hulle teen Assirië te help (v.15, 30:1-7). Soos met baie ongelowiges, het hulle die goeie tyding met drank gevier. Hulle het die wyn ingesluk, maar op die einde het dit hulle ingesluk (v.7). Die drank het hulle verwar en gemaak dat hulle nie goeie leiding kon neem nie (v.7). Hulle visioene het nie van die Here af gekom nie, maar die alkohol het gemaak dat hulle snaakse dinge sien (v.7). Hulle kon nie meer tussen reg en verkeerd onderskei nie; die drank het gemaak dat hulle die reg verdraai en verkeerde dinge sê (v.7). Dié wat hulle geraadpleeg het kon net sowel ‘n dronk predikant vir berading gevra het, of vir ‘n dronk prokureur gevra het om hulle saak te beveg.
Terwyl die geestelike leiers dronk om die tafel gesit het, het Jesaja ingestap. ‘Vir wie wil jy kennis leer en God se boodskap verduidelik – vir babas wat nog melkies drink?’ het hulle gesê (v.9). ‘Jy gee mos melk vir die volk, asof hulle kinders is: gebod op gebod, reëltjie vir reëltjie, bietjie vir bietjie.’ (v.10).
Maar Jesaja het juis so gepreek, omdat die volk a.g.v. sulke leiers geestelike babas was, en nie die vleis en aartappels van God se Woord kon verteer nie – hulle het melk nodig gehad. Hy het dus eenvoudig gepreek, sodat almal dit kon verstaan, en sodat hulle nie ‘n verskoning gehad het vir waarom hulle hulle nie bekeer het nie. Jesaja het die volle waarheid van God vir die volk gegee; Hy het niks uitgelos of oorgeslaan nie (v.10). Maar Jerusalem en haar leiers het sy prediking geïgnoreer (2Kron. 36:15-16).
Gevolglik sou die Here hulle deur mense van ‘n vreemde taal getugtig het (v.11). In die Ou Testament was Assirië en Babilon die vreemde nasies deur wie Hy sy volk getugtig het (v.11, Deut. 28:49, Jer. 5:15). In die Nuwe Testament was ander lande se tale die teken dat die Here sy volk deur die Romeine – ‘n volk wat ‘n ander taal gepraat het – sou tugtig, en dat Hy die evangelie van die Jode af sou wegneem om dit na alle tale toe te versprei (Hand. 2:4-13, 14-23, 36).
God het die evangelie by sy volk weggevat, omdat hulle die eenvoudige verkondiging daarvan in hulle eie taal verwerp het (v.9-10). Hulle wou nie die rus van sy verlossing gehad het nie, maar het dit van die hand gewys (v.12, 30:15, Matt. 11:28-30). Hulle het eerder in Egipte en hulle eie planne gerus as in die Here (v.12, 15-16).
Israel het God se volledige Woord in hulle eie taal verwerp, en daarom het Hy sy oordele in ‘n taal aangekondig wat hulle nie verstaan nie (v.11, 13). Het Jesus nie in gelykenisse gepreek wat die volk nie verstaan het nie (Matt. 13:10-17)? Dit is byna of Hy gesê het: ‘Toe dit verstaanbaar was, wou julle nie luister nie. Nou sal Ek dit so eenvoudig maak, dat wyse en geleerde mense dit nie kan uitwerk nie, maar dat net geestelike kinders dit kan verstaan’ (Matt. 11:25).
Omdat die Jode se geestelike leiers die boodskap nie verstaan het nie, het hulle hulle nie bekeer nie. En omdat hulle hulle nie bekeer het nie, het hulle in die vyand se vangnet beland en is hulle weggevoer (8:15).
So was dit ook in die Nuwe Testament. Die volk en haar geestelike leiers het die Woord nie verstaan nie. Gevolglik het hulle hulle nie tot die Messias bekeer nie, maar Hom gekruisig. In 70 n.C. het die Here hulle hiervoor geoordeel. Hy het sy Woord vir die Jode weggesteek en dit na die heidene toe gestuur (6:9-10, Amos 8:11, Hand. 28:25-28). Dit is wat gebeur wanneer mense elke geleentheid in die wêreld het om die Woord eenvoudig te hoor (gesonde kerke, goeie preke op die internet, goeie Christelike boeke, ens.), maar nie daarop ag gee nie.
Wat het v.7-13 vir ons te sê?
 Persoonlik verkies ek dit om glad nie te drink nie. Ek wil nie aspris iets voor iemand drink as dit hom in die versoeking gaan bring, of as dit sy gewete gaan pla nie (Rom. 14:21, 1Kor. 8:13).
En tog sê die Bybel nie dat dit sonde is as iemand ‘n glas wyn of ‘n bier drink nie. In Deut. 14:26 het die Here vir Israel gesê dat hulle wyn of sterk drank by hulle feeste mag drink. Ps. 104:15 sê dat wyn ‘n gawe van God is om die mens ontspanne en gelukkig te maak. In 1Tim. 5:23 het Paulus vir sy jong vriend gesê om nie net water te drink nie maar ook wyn, sodat die alkohol die kieme in sy maag kan doodmaak.
Ons weet ook dat Jesus wyn gedrink het (Matt. 11:19). Party mense dink dat die wyn in Jesus se tyd met water verdun is, en dat daar skaars alkohol in was. Maar dit was nie altyd die geval nie. Jesus het bv. die water in wyn verander, en nie die goeie ‘ou’ wyn met water verdun nie. Ons weet ook dat daar genoeg alkohol in die wyn was om ‘n mens dronk te maak (v.7, 1Kor. 11:21).
En dít is juis waar die probleem lê: ons moenie so baie drink dat ons dronk word nie (v.1, 7-8). Ongelowiges gebruik elke geleentheid om dronk te word: restaurante, motorfiets klubs, sosiale geleenthede, sport byeenkomste, partytjies, jaareindfunksies, jag, visvang, Kersfees, ens. Wanneer ongelowiges rustig en gemaklik voel, drink hulle. Wanneer hulle bly is, drink hulle. Wanneer hulle depressief is, drink hulle. Wanneer hulle bekommerd is, drink hulle. Wanneer hulle probleme het, drink hulle. Wanneer hulle verward en verlore voel, drink hulle.
Drank is hulle baas, omdat Jesus nie is nie (v.12, 7). As hulle net na Jesus toe wil kom sal Hy hulle vry maak en die leemte in hulle siele vul (Joh. 4:14, 8:36). Sy Persoon, kruisdood, opstanding en die Heilige Gees is meer as bekwaam om met hulle drank probleem af te reken. Jesus kan hulle dors beter les as wat die drank kan, maar hulle glo dit nie, en daarom bly hulle vasgevang in die net van hulle sonde.
 ‘n Ongelowige wat jare gelede ons dienste bygewoon het, het by ‘n ander gemeente se kerkkamp vir die leraar gevra of sy en haar kêrel ‘n kamer kan deel. Hy het nee gesê. ‘Maar ons is mos nie meer kinders nie,’ was die vrou se reaksie. Soos die vals profete in v.9-10 het sy gemaak of die Bybel se verbod teen seks buite die huwelik kinderagtig is.
Mense soek allerhande verskonings om nie dit-en-dat in die Bybel te aanvaar nie. Soms sê hulle dat dit nie duidelik genoeg is nie. Ek dink bv. aan God se lering oor homoseksualiteit en seks voor die huwelik. Mense sê dat dit nie duidelik genoeg is nie, terwyl die waarheid is dat ‘n kind dit kan verstaan (v.9-10). Maar die rede hoekom dit volgens hulle nie ‘duidelik’ is nie, is omdat hulle nie hulle sonde wil los nie.
 Ons moet die volle raad van God verkondig: gebod op gebod, reëltjie vir reëltjie, bietjie vir bietjie (v.10, Hand. 20:27). Om hierdie rede glo ek dat Skrif verklarende- of eksposerende prediking die beste is (Neh. 8:9). Jy preek nie net die tekste waarvan jy hou nie, maar ook die dele wat moeilik is om te sluk. As ‘n mens vers vir vers deur boeke van die Bybel preek, kan niemand sê: ‘Jy het aspris daardie teks gekies om my aan te spreek’ nie. Nee, ek het nie. Ek het net die volgende gedeelte gepreek.
Eksposerende prediking gee vir die skape ‘n gesonde, gebalanseerde dieet van die Woord. God het die Bybel in boeke, verse en hoofstukke geskryf, en daarom moet ons dit ook so preek. Hy het elke detail daarvan geïnspireer, en daarom moet ons elke detail daarvan preek (2Tim. 3:16-4:2).
 In 1Kor. 14:21 haal Paulus Jes. 28:11 aan om te wys dat gemeentes wat in tale praat sonder dat dit uitgelê word, onder God se oordeel is (vgl. Gen. 11:1-9, 1Kor. 14:22). Wees dan versigtig vir charismate wat in tale praat, sonder dat daar ‘n uitleg is.
Rowland Hill was ‘n Engelse prediker in die 18de en 19de eeu. ‘n Dronk man het eenkeer na hom toe gekom en vir hom gesê. ‘I am one of your converts, Mr. Hill.’ ‘I dare say you are, but you are none of the Lord’s, or you would not be drunk,’ het die wyse mnr. Hill geantwoord.
Behoort jy aan die Here? Moet dan nie soos Samaria en Jerusalem toelaat dat alkohol of enige iets anders jou beheer nie, maar word vervul met die Heilige Gees (Ef. 5:18).
 R.C. Sproul, The Holiness of God, Tyndale House Publishers, Carol Stream: Illinois, 1985, 1998, p.150
 Vry vertaal uit Jonathan Edwards, Works: Vol. 2, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1834, 1974, 1976, p.8
 Martin Meredith, Diamonds, Gold and War, PublicAffairs, New York, 2007, 2008, p.170
 Aangehaal in C.H. Spurgeon, The Soul Winner, Whitaker House, New Kensington: PA, 1995, p.32
On September 16, 2017 September 24, 2017 By baptistekerkkemptonparkIn 'Backsliding',Kinderopvoeding
On Mei 5, 2017 Mei 12, 2017 By baptistekerkkemptonparkIn 'Backsliding',Christelike lewe,Sekerheid van redding
Die verskil tussen ware en valse gelowiges
In my erf het ek ‘n pruimboom wat nie vrugte dra nie. Die helfte van die boom is so droog soos die Kalahari. My vrou het al meer as eenkeer gesê dat ons die boom moet uithaal.
In Mk.11:13 en Lk.13:6-9 het Jesus gesê dat Israel ‘n vyeboom is wat nie vrugte dra nie. Hy het dit vervloek en gesê Hy gaan dit uitkap. Jud.12 praat van die vals leraars as vrugtelose bome.
In Jes.5 beskryf die profeet vir Israel as ‘n wingerd, en sê hy dat sy suur druiwe voortgebring het. Dit sal help as ons uit haar voorbeeld leer, sodat ons nie in dieselfde strik trap as sy nie.
God se wingerd (v.1-7)
Wanneer Carina se plante vrek, sê sy maklik dat sy nie groen vingers het nie. Die waarheid is egter dat sy nie genoeg tyd, aandag en water vir haar plante gee nie. Maar met die Here is dit nie so nie. Jy sal binnekort sien wat ek bedoel.
Jesaja het ‘n liefdeslied vir sy Beminde gesing (v.1). Sy Beminde het ‘n wingerd uit Egipte gaan haal en dit op ‘n vrugbare heuwel in Kanaän geplant (v.1, Ps.80:9). Hy het die grond omgespit en klippe uitgehaal om ‘n kwaliteit wingerd te plant (v.2, Jer.2:21). Om dit op te pas en goeie wyn te maak, het Hy ‘n wagtoring gebou en ‘n parskuip uitgekap (v.2).
Maar toe die seisoen aanbreek, het Israel suur druiwe voortgebring en nie die soet en sappige vrugte van bekering nie (v.2, Mk.12:1-9). Waar het dinge fout gegaan: wie was verkeerd tussen die Boer en sy wingerd, tussen die Here en Israel (v.3)? Die Here het alles gedoen dat die wingerd kon groei – hoekom het dit dan suur druiwe voortgebring? Duidelik was die probleem by die wingerd en nie by Hom nie.
Wat sou Hy met die wingerd gedoen het? Hy sou die doringheining [Heb. meśûkâh, Sp.15:19] en die klipmuur wat die wilde diere en skelms moes uithou, verwyder het (v.5, Sp.24:31). Almal sou ingekom het om dit af te wei en te vertrap (v.5, 3:14, Eks.22:5, Ps.80:13-14, Jer.5:10).
Die Here sou nie meer die wingerd gesnoei het of omgespit het nie, maar dit in ‘n woestyn verander het (v.6). Soos in Gn.3:18 sou Hy dit vervloek het, sodat dit met dorings en distels oortrek was (v.6, 7:23-25). Hy sou ook vir die wolke gesê het om nie meer daarop te reën nie (v.6, Dt.28:23-24, 1 Kon.17:1).
Israel en Juda is die wingerd wat suur druiwe voortgebring het; die Here van die Leërskare is die Beminde van wie Jesaja in v.1 gepraat het (v.7). In die verlede was die wingerd vir Hom ‘n plesier, maar nou het dinge verander. Israel het nie die soet druiwe van reg en geregtigheid voortgebring nie, maar die suur druiwe van bloedvergieting en geskreeu (v.7).
In die Hebreeus klink die woordspeling só: ‘Hy het mishpâṭ [reg] gesoek maar miśpâch [bloedvergieting] gekry; tsa‛ăqâh [geskreeu] in stede van tsedâqâh [geregtigheid].’
God se wee (v.8-30)
Het jy al ooit gedink dat die hel ‘n oorreaksie van God se kant af is, en gewonder hoekom Hy besluit het om ongelowiges so swaar te straf? Ek het al, wat net wys dat ek nie die erns van sonde verstaan het nie.
‘n Paar jaar gelede het ek iets daarvan verstaan toe die Here my ‘n diep oortuiging van my eie sonde gegee het, en toe ek by Ellis Park gesien het hoe goddeloos mense is. Ek het besef dat die probleem nie by God se verstaan van liefde lê nie, maar by ons verstaan van heiligheid.
En wanneer ons God se heiligheid verstaan, maak sy haat en oordeel oor die sonde in v.8-30 perfek sin. Dié verse is eintlik ‘n kommentaar op v.1-7 waarin Jesaja die betekenis van suur druiwe en die vernietiging van die wingerd verduidelik.
Die Here het sy wee uitgespreek teen dié wat Lv.25:23-31 oortree het, en prokureurs gehuur het om die armes se familieplase by hulle weg te vat (v.8, 3:14-15, 1 Kon.21, Mg.2:2, 9, Am.2:6-7). Soos in die bordspeletjie Monopoly, wou hulle alles vir hulleself gehad het, en het hulle as’t ware die armes van die grond afgedruk.
As gevolg daarvan het die Here van die Leërskare vir Jesaja gesê dat Hy die rykes uit hulle groot en luukse huise uit sou verwyder (v.9, Am.3:15). Hy sou die wingerde en koringlande wat hulle by die armes gesteel het, onvrugbaar gemaak het: ‘n wingerd van vier hektaar (vier rugby velde), sou slegs 22 liter wyn opgelewer het, en ‘n 220 liter drom vol saad sou ‘n skrale 22 liter koring opgelewer het. Die gulsige rykes sou teen ‘n hengse verlies geboer het (Lv.26:26, Hg.1:6, 2:16).
God het sy wee uitgespreek teen dié wat van vroeg tot laat sterk drank en wyn gedrink het (v.11). Volgens een kommentator het drank hulle soggens laat opstaan, en saans uit die bed uit gehou. Hulle het vir partytjies gelewe; hoe dronker hulle was, hoe lekkerder het hulle gesing (v.12, Am.6:5-6). Hulle het nie daaraan gedink om die Here vir sy groot werke te prys nie; die musiek was vir hulle eie vermaak (v.12).
Hoekom sou hulle buitendien die Here geëer en gehoorsaam het as hulle Hom nie geken het nie (v.13, Hos.4:6)? A.g.v. hulle onkunde en sonde, sou die Here hulle na ‘n vreemde land toe gevat het (v.13). Hulle sou nie meer luukse partytjies gehou het waar daar volop kos en wyn was nie, maar hulle sou honger en dors gewees het (v.11-13).
Die doderyk sou egter sy mond oopgemaak het en homself trommeldik geëet het (v.14). Die rykes se dood was die begraafplaas se brood. So het God hulle hoogmoedige oë afgebring en hulle verneder (v.15, 2:9, 11-12). Hy het hulle leë en bouvallige huise die weiplek van lammers en trekbokke gemaak (v.17). So het God die rykes se neuse in die grond gevee; Hy het Homself en sy heilige geregtigheid verhef (v.16).
Die volk het hulle boosheid met die wa-toue van goddeloosheid nadergesleep en dit met hulle saamgedra (v.18). Soos in ‘n net het hulle verstrik geraak, sodat hulle nie kon vrykom nie (v.18, Sp.5:22). Die sonde het hulle verblind en verhard, sodat hulle gesê het: ‘Na baie jare van sonde het die Here nog nie iets aan ons gedoen nie. As Hy regtig ‘n probleem met ons het, wil ons Hom uitdaag om ons te oordeel sodat ons kan weet dat Hy bestaan!’ (v.19, vgl. 2 Pt.3:4).
Dit verwys na mernse wat nie morele waardes het nie. Uiteindelik raak dit so erg, dat hulle sê goed is sleg en sleg is goed (v.20). Hulle dink onderstebo (Rm.1:28). Volgens húlle is morele waardes ‘n kwessie van smaak: ‘Dit wat vir jou bitter en donker is, is vir my soet en lig’ (v.20). Maar die mense wat só lewe sal geoordeel word (v.20).
Daar was ook wee vir dié wat eiewys was en nie bereid was om vir die Here te luister nie (v.21, 24, Sp.3:7, 12:15, 16:18, 26:12, 16, 28:11, Rm.12:16).
Wee het gewag op dié wat dapper helde was wanneer dit by wyn en sterk drank kom (v.22, 11). Hulle het mekaar ‘gedare’ om te kyk wie die sterkste drank kan drink. So het hulle gewys dat hulle ‘regte manne’ is. Maar in hulle besope toestand het hulle die gereg verdraai (v.23). Vir ‘n groot som drankgeld het hulle die skuldige persoon vrygelaat, en die onskuldige van sy regte ontneem (v.23, Eks.23:8, Sp.17:15).
Omdat hulle die Heilige God se Woord en wet verag het, sou die vlamme van sy oordeel hulle soos droë gras en stoppels verteer het (v.24). Hy sou die wingerd tot aan sy wortels vernietig het, sodat die bloeisels nie vrugte voortgebring het nie (v.24).
God se woede sou soos ‘n vuurhoutjie by petrol teen hulle ontvlam het; dit sou hulle soos ‘n aardbewing geskud het (v.25, Jer.4:24, Nah.1:5). Hy sou hulle met ‘n regter vuishou geslaan het (v.25). Die oortreders se lyke sou soos rommel in die strate gelê het, en selfs ná dit sou Hy nie die uitgestrekte arm van sy toorn teruggetrek het nie (v.25, 9:12, 17, 21, 10:4).
In sy soewereiniteit oor die nasies sou Hy sy banier vir hulle gewaai het en gefluit het, sodat hulle van die eindes van die aarde af teen God se uitverkore volk gekom het (v.26, 7:18, Dt.28:49). Volgens Jesaja was Israel se vyande:
So vinnig soos ‘n warrelwind (v.26, 28).
Wakker, dodelik en slaggereed (v.27-28).
Instaat om sonder rus aan te hou veg (v.28).
Aggressief soos sterk jong leeus wat brul en grom as hulle iets gevang het (v.29).
Angswekkend soos reuse branders op die see en donker wolke wat die son uitblok (v.30, 8:22). Daar was nie ‘n enkele straal van hoop nie.
Watse lesse leer ons uit Jesaja 5? Moenie soos Israel dink dat jy aan die Here behoort as jy nie die goeie vrug van bekering dra nie. Dit is tog die vrug van goeie werke wat wys of iemand se geloof eg is, en of hy gered is of nie (Jk.2:14-26). Jesus het ook gesê dat jy die boom aan sy vrugte sal ken, en dat dié wat sy lering uitvoer en die wil van die Vader doen, waarlik gered is (Mt.7:20-27).
Volgens Petrus kan jy weet of God jou gekies en geroep het, as jou geloof die goeie en gesonde vrug van gehoorsaamheid voortbring (2 Pt.1:10, 5-9). As die Wingerd se lewensap deur jou vloei, kan jy nie anders as om die vrug van ware bekering te dra nie (Jh.15:1-8).
Jou eenheid met die Ware Wingerd sal gesien word in die feit dat jy geestelik groei; dit sal gesien word in karaktertrekke soos morele opregtheid, ‘n persoonlike kennis van God, selfbeheersing, volharding, ‘n toegewyde lewe, ‘n toegeneentheid [Eng. ‘affection’] tot ander Christene, liefde vir God en jou naaste, blydskap in die Here en vrede met Hom, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid en sagmoedigheid (2 Pt.1:5-8, Gal.5:22).
Iemand wat die suur druiwe van Jes.5 en ander sulke gedeeltes dra, wys dat hy nie gered is nie. Te veel mense maak hulle uiterlike verbintenis tot die kerk die termometer waarvolgens hulle meet of hulle hemel toe gaan of nie: die doop, lidmaatskap, tiendes, kerkbywoning, verkiesing tot die amp van ouderling of diaken, ens.
Hierdie mense se leefstyle wys egter dat hulle nie die Here ken nie, en dat hulle nie die eerste ding van Christenskap verstaan nie. Vir hulle gaan die lewe oor geld en plesier, en nie oor die Here nie (v.8-12). Hulle is slawe van sonde, en hou nie daarvan dat die Bybel vir hulle sê hoe hulle moet lewe nie – hulle wil self besluit (v.18, 20). Hulle lewe asof daar nie ‘n oordeelsdag gaan wees nie (v.19).
Hulle is eiewys, sodat hulle hulle eie koppe volg (v.21). Hulle aanvaar nie die raad van ander nie, of dit nou hulle ouers, ander gesagsfigure, of mense met meer lewenservaring as hulle is. Jy sal hulle nie by ‘n sosiale geleentheid sien sonder ‘n glas wyn of sterk drank in hulle hande nie; hulle oë is gedurig rooi van al die drank (v.11, 22). Hulle gee en vat omkoopgeskenke (v.23).
Ons kan seker nog baie ander sondes noem, maar die punt is eenvoudig dat hierdie mense nie vrug dra nie, omdat hulle nie deur geloof aan die Wingerd geheg is nie. Hulle mag dalk uiterlik met Hom assosieer, maar innerlik vloei sy lewensap nie deur hulle nie (Jh.15:1-8). Die Heilige Gees woon nie in hulle om die vrug van bekering te produseer nie (Gal.5:16-26).
Christus se woorde het nie diep wortels in hulle harte nie, en daarom kan hulle nie vrug dra nie (Jh.15:7). Die Bybel verveel hulle, en gebed is nie ‘n gereelde deel van hulle lewens nie (Jh.15:7). Wanneer die Boer hulle snoei, val hulle weg – hulle groei nie geestelik nie (Jh.15:2).
Omdat hulle dan vrugtelose ongelowiges is, sal God die takke van hulle lewens afbreek en dit in die vuur gooi (v.24, Jh.15:6). Moet dan nie soos hulle wees nie, maar bekeer jou. Vra dat die Heilige Gees deur wedergeboorte die saad van Christus se lewe in jou hart sal plant. Glo dat Hy aan die kruis die wyn van sy bloed gestort het om jou sonde weg te was. Spandeer dan die res van jou aardse en hemelse bestaan in soete gemeenskap met die Wingerd.
As jy dít doen sal jy nie vrugte dra wat uiterlik mooi lyk, maar van polystyrene gemaak is nie. Die trosse van jou lewe sal so groot en swaar wees soos Num.13 se druiwe wat die spioene aan ‘n paal vasgemaak het om dit op hulle skouers te dra. Die goeie vrugte wat jy dra sal die Vader verheerlik (Jh.15:8).
 Hedonisme verwys na mense wat vir plesier lewe.
 Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.71