Esperanto is 'n taal met 'n fasinerende struktuur, reëlmatigheid en rykheid. Dit bied ongeëwenaarde moontlikhede om dwarsoor die wêreld te reis, teen 'n lae koste en hoë bevrediging, verbind jou aan mense wat soortgelyke belangstellinge het, waar hulle ookal mag wees en open die deure van solidariteit wêreldwyd.
Verder is dit uitdrukkingsvol, aangenaam vir die oor, en het die aanpasbaarheid om aan die moderne wêreld se vereistes te voldoen.
Die eerste publikasie in Esperanto was in 1887 toe Dr. L. Zamenhof dit as 'n taal aan die wêreld bekendgemaak het. Sy idee was dat 'n algemene tweede taal betrekkinge tussen etniese groepe en nasies sal bevorder.
Nadat dit in die vroeë 20ste eeu hoofsaaklik in Europa versprei het, het die taal aansienlik ontwikkel in China, Brasilië, Iran, ens. In 1990 is die aantal sprekers wêreldwyd op meer as 2 miljoen(1) in meer as 100 lande geskat.
toegang tot 'n verskeidenheid trans-kulturele, oorspronklike of vertaalde literatuur, musiek en ander media
Daar is baie voorbeelde van inisiatiewe wat finansiële en morele hulp ontvang, bv. 'n sonkragprojek in Tanzanië, 'n skool in Madagaskar, en 'n vlugtelingondersteunings- organisasie in Durban.
As 'n neutrale, nie-koloniale taal, is Esperanto duidelik 'n meer aanvaarbare basis vir inter-etniese kommunikasie as die tale wat huidiglik as “lingua franca” gebruik word.
Dit is ook 'n middel om Afrika met die res van die wêreld te koppel en vir almal om van internasionale solidariteit voordeel te trek.