Gevaar ... Energiekrisis - ONDERWERPE - 2022
Gevaar ... Energiekrisis
Deur Cristian Frers
Dit is tyd om alternatiewe energieë te gebruik, dit is diegene wat uit natuurlike bronne geproduseer word en wat hulself regenereer; soos wind-, biomassa-, hidro- of sonenergie. Daar is ook ander minder bekende bronne waarvan die potensiaal groot is, soos seenergie of geotermiese energie.
Daar is 'n groeiende konsensus dat die huidige wêreldsituasie dringend nuwe idees en nog meer nuwe denk- en optrede moet genereer. Dit word toenemend voor die hand liggend dat bevooroordeelde visioene, wat die mens in waterdigte gedrag distansieer, nie effektiewe resultate lewer om die groot en ingewikkelde probleme waarmee die mensdom vandag te kampe het, op te los nie.
Dit lyk duidelik dat die menslike spesie tans een van die grootste uitdagings in sy evolusionêre geskiedenis in die gesig staar. Dit is nodig om te erken dat meer as dertig jaar verloop het sedert die Wêreldkonferensie oor Menslike Omgewing in 1972 in Stockholm gehou is, ondanks die genoemde konferensie, het die planetêre ekologiese situasie nie net verbeter nie, maar ook vererger.
Die oliekrisis van 1973 en 1979 het veroorsaak dat lande - ontwikkel en onderontwikkeld - die probleem van kragopwekking betree het en oplossings vir olieafhanklikheid gesoek het; energiebeleid moet dus gerig wees op hernubare energiebronne - wat blykbaar nie gebeur nie.
Dit is hoe die regering in Maart 2004 in Argentinië erken het dat dit 'n ernstige energiekrisis ondervind. Die probleme in elektrisiteits- en gasdienste is nog 'n paar maande en as daar nie maatreëls getref word nie, sal die volgende jaar erger wees. Dit raak nie net Argentinië nie, maar ook Chili en Uruguay.
Dit is opmerklik hoe steeds heersers en besluitnemers nie die verskil tussen die aanvang van 'n gebeurtenis en 'n ramp onderskei nie. Ons hanteer dikwels rampe wanneer dit voorkom, dit wil sê wanneer situasies ontstaan ​​wat 'n uitdaging vereis wat nie moontlikhede vind om gedek te word deur die institusionele strukture in die organisasie nie, en daarom geassosieer word met 'n situasie van chaos wat nuwe inisiatiewe vereis. ; veral die herformulering van die idees en vermoëns van die organisasies om diagnoses te stel en alternatiewe vir werk voor te stel.
In Argentinië is 50 persent van die opwekking van elektrisiteit afhanklik van aanlegte wat deur gas aangevuur word. Die nasionale stelsel werk sonder tegniese voorbehoude en is beperk tot die werking daarvan.
Korrekte rampbestuur is 'n ingewikkelde proses wat lank voor die oomblik van krisis begin en waarin drie gevalle onderskei kan word:
1) Die stadium voor die ramp wat behels:
• Die beplanning van grondgebruike opgeneem in die geologiese-omgewingsdimensie.
• Die ontwikkeling van waarskuwingstelsels teen voorkoming en versagting.
• Burgerbewustheid en opvoeding.
2) Die stadium tydens die geleentheid, waar die effektiewe organisasie in wese afspeel.
3) Die stadium na die ramp, gefokus op herstel en heropbou.
Dit is duidelik dat twee soorte oorsake na vore kom wanneer daar in die Argentynse energiekrisis na verklarings gesoek word waarom daar nie genoeg energie is om interne verbruik te dek nie.
Die strukturele, wat gasproduksie laat afneem as gevolg van die daling in die afgelope paar jaar. En die konjunkturele, wat reageer op sakebewegings en die koersdruk wat opgeduik het nadat die regering 'n reeks regulatoriese veranderings en die onvriesing van die prys van gas aangekondig het.
Goeie rampbestuur kan nie bereik word sonder om risikobepaling in ag te neem nie. Dit is waarom die nasionale regering nou voor die dilemma gekonfronteer word om te besluit wie om sonder gas te vertrek om nie residensiële klante te beïnvloed nie: óf dit sny die nywerhede af - wat die produktiewe aktiwiteit vertraag - óf wys op CNG-stasies met 1,3 miljoen motoriste. as klante.
Daar is bekend dat potensiële gevaarlike verskynsels in frekwensie en omvang wissel, en hoewel dit tegnies moontlik is om albei faktore te verminder, is die bereiking van 'n risikovrye samelewing 'n utopie.
Dit is raadsaam om die risiko tot 'n aanvaarbare vlak te verminder deur uit die ervarings van ander lande en instellings te leer as 'n manier om moontlike probleme te verwag en moontlike soortgelyke situasies te voorkom, deur spesifieke voorkomende optrede en deur bewustheid van die probleme van alle krisisbestuur, veral in terme van die gewone beperkings op kommunikasie en koördinasie.
Die Verenigde State van Noord-Amerika het in Mei 2001 'n energiekrisis gely, wat veral die staat Kalifornië met gereelde verdwyning getref het. Die regering het sy inisiatief gebaseer op drie belangrike aspekte van die energievergelyking: vraag, aanbod en die middele om dit te voorsien, waar dit verseker het dat die plan 'n nuwe en ekologiese onbeskadigde verkenning van nuwe bronne van natuurlike gas en olie sou aanmoedig, en terselfdertyd sal dit pogings aanmoedig om alternatiewe energiebronne te bewaar en te ontwikkel. Die projek verminder programme oor doeltreffende energieverbruik en hernubare energiebronne met byna 'n derde.
Dit is tyd om alternatiewe energieë te gebruik, dit is diegene wat uit natuurlike bronne geproduseer word en wat hulself regenereer; die duidelikste voorbeelde is wind-, biomassa-, hidro- of sonenergie, maar daar is ander bronne wat minder bekend is en wat hul potensiaal groot is; Dit is die geval van seenergieë, wat saam met geotermie die onbekendste is en diegene met groot potensiaal, soos die gebruik van golfenergie, 'n stelsel wat gebaseer is op die omskakeling van die meganiese energie van die see in stroomkrag wat deur die Amerikaanse maatskappy Ocean Power Technologies (OPT).
Die potensiaal van die energie van die see is in sy oorvloed, driekwart van die aardoppervlak word deur die see bedek, en dit is dus 'n bron met baie hulpbronne; Sommige studies beweer selfs dat plaasvervangers vir fossielbrandstowwe in die see voorkom.
Die benutting van die energie van die see is 'n ou idee en daar is talle metodes. Die OPT-maatskappystelsel bestaan ​​uit 'n netwerk boeie wat geen visuele impak het nie. Vir die omskakeling van meganiese stroom in elektriese stroom word die "PowerBuoy" gebruik wat op die seebodem geanker is. Die oscillasie van die golwe laat die boeie toe om op 'n struktuur soos 'n suier te styg en val. Die water gaan die pomp binne en verlaat met die beweging en dryf 'n kragopwekker aan wat elektrisiteit produseer. Die stroom word met 'n ondersese kabel aan land oorgedra.
Die eerste loodsprojekte wat hierdie stelsel sal gebruik, sal in 2005 in Santoña (Spanje) en in 'n Amerikaanse mariene basis op die eiland Oahu, in Hawaii, geïmplementeer word.
Dit sal interessant wees om hierdie stelsels in klein dorpies langs die breë kuslyn wat Argentinië het te implementeer, om die krisisse van die ou energiestelsels te verminder.
Die benadering tot die ideaal kan en moet twee weë volg: enersyds die tegniese of tegnologiese wat daarop gemik is om die omvang van die skade te waarsku en te verminder; en aan die ander kant die sosio-opvoedkundige.
Die bereidwilligheid van die bevolking om voordele in 'n sekere sektor op te offer om een ​​of ander gevaar te verminder, hang grootliks af van die houding wat die samelewing inneem.