Neurotransmitters Definisie en Lys
Neurotransmitters is chemikalieë wat sinaprone oorsteek om impulse van ' n neuron na 'n ander neuron, klier sel of spiersel oor te dra. Met ander woorde, neurotransmitters word gebruik om seine van een deel van die liggaam na die ander te stuur. Meer as 100 neurotransmitters is bekend. Baie is eenvoudig opgebou uit aminosure. Ander is meer komplekse molekules.
Neurotransmitters voer baie belangrike funksies in die liggaam uit.
Byvoorbeeld, hulle reguleer hartklop, vertel die longe wanneer om asem te haal, bepaal die punt vir gewig, stimuleer dors, beïnvloed stemming, en beheer vertering.
Die sinaptiese kloof is in die vroeë 20ste eeu deur die Spaanse patoloog Santiago Ramón y Cajal ontdek. In 1921 het die Duitse farmakoloog Otto Loewi geverifieer dat kommunikasie tussen neurone die gevolg was van vrygestelde chemikalieë. Loewi het die eerste bekende neurotransmitter, asetielcholien, ontdek.
Die akson terminale van 'n sinaps stoor neurotransmitters in vesikels. Wanneer gestimuleer word deur 'n aksiepotensiaal, sinaptiese vesikels van 'n synaptiese vrylating neurotransmitters, wat die klein afstand (sinaptiese kloof) tussen 'n akson terminale en 'n dendriet via diffusie oorsteek. Wanneer die neurotransmitter 'n reseptor by die dendriet bind, word die sein gekommunikeer. Die neurotransmitter bly vir 'n kort tyd in die sinaptiese spleet.
Dan word dit ook teruggekeer na die presynaptiese neuron deur die proses van heropname, metaboliseer deur ensieme, of gebind aan die reseptor.
Wanneer 'n neurotransmitter aan 'n postsynaptiese neuron bind, kan dit dit opwek of inhibeer. Neurone is dikwels gekoppel aan ander neurone, dus op enige gegewe tydstip kan 'n neuron onderhewig wees aan verskeie neurotransmitters.
As die stimulus vir opwinding groter is as die inhibitiewe effek, sal die neuron "brand" en 'n aksiepotensiaal skep wat neurotransmitters na 'n ander neuron vrystel. Dus word 'n sein van een sel na die volgende uitgevoer.
Een metode om neurotransmittors te klassifiseer, is gebaseer op hul chemiese samestelling. Kategorieë sluit in:
Aminosure: γ-aminosoterzuur (GABA), aspartaat, glutamaat, glikien, D-serien
Gasse: koolstofmonoksied (CO), waterstofsulfied (H 2 S), stikstofoksied (NO)
Monoamiene: dopamien, epinefrien, histamien, norepinefrien, serotonien
Peptiede: β-endorfien, amfetamiene, somatostatien, enkefalien
Puriene: adenosien, adenosien trifosfaat (ATP)
Ander molekules: asetielcholien, anandamied
Die ander belangrike metode om neurotransmittors te kategoriseer, is of hulle opwindend of inhibitief is . Maar of 'n neurotransmitter opwindend of inhibitief is, hang af van die reseptor. Byvoorbeeld, asetielcholien is inhibeerend vir die hart (stadiger hartklop), maar opwindend tot skeletspier (veroorsaak dat dit kontrak).
Glutamaat is die mees algemene neurotransmitter in die mens, wat deur ongeveer die helfte van die neurone in die menslike brein gebruik word . Dit is die primêre eksitatoriese sender in die sentrale senuweestelsel. Een van sy funksies is om herinneringe te help vorm. Interessant genoeg is glutamaat giftig vir neurone. Breinskade of 'n beroerte kan lei tot 'n oormaat van glutamaat, wat neurone doodmaak.
GABA is die primêre inhibitoriese transmitter in die vertebrate brein. Dit help om angs te beheer. GABA-tekort kan tot aanvalle lei.
Glikien is die belangrikste inhibitoriese neurotransmitter in die vertebrate rugmurg .
Asetielcholien stimuleer spiere, funksioneer in die outonome senuweestelsel en sensoriese neurone, en word geassosieer met REM slaap . Baie gifstowwe tree op deur asetielcholien-reseptore te blokkeer. Voorbeelde sluit botulien, curare en hemlock in. Alzheimer se siekte word geassosieer met 'n beduidende daling in asetielcholienvlakke.
Norepinefrien (noradrenalien) verhoog hartklop en bloeddruk. Dit is deel van die liggaam se "veg of vlug" -stelsel. Norepinefrien is ook nodig om herinneringe te vorm. Stres verdring winkels van hierdie neurotransmitter.
Dopamien is 'n inhibitiewe sender wat geassosieer word met die beloning sentrum van die brein. Lae dopamienvlakke word geassosieer met sosiale angs en Parkinson se siekte, terwyl oortollige dopamien verband hou met skisofrenie.
Serotonien is 'n inhibitiewe neurotransmitter betrokke by bui, emosie en persepsie. Lae serotonienvlakke kan lei tot depressie, selfmoordtendense, woedebestuurskwessies, probleme met slaap, migraine, en 'n verhoogde drang na koolhidrate. Die liggaam kan serotonien sintetiseer uit die aminosuur-tryptofaan , wat voorkom in kosse soos warm melk en kalkoen.
Endorfiene is 'n klas molekules soortgelyk aan opioïede (bv. Morfien, heroïen) in terme van struktuur en funksie. Die woord "endorfine" is kort vir "endogene morfien." Endorfiene is inhibitiewe senders wat met plesier en pynverligting geassosieer word. In ander diere, hierdie chemikalieë stadige metabolisme en toelaat winterslaap.