C -109 wysigingshandleiding - p.1 Inleiding - Inligting
Baie dankie aan Paul Stahl Jr vir die stuur van hierdie wysigingshandleiding vir die brandstofvervoer C-109, 'n gewysigde weergawe van die B-24 bomwerper. Sy pa, Paul Stahl Sr, was die projekingenieur vir die C-109.
Bladsy 1 - Afdeling 1 - Inleiding tot C -109 Vliegtuie
INLEIDING TOT C-109 VLIEGTUIG
Die volgende is bedoel om 'n algemene beeld te gee van die belangrikste strukturele hersienings wat in die vliegtuig aangebring is:
Die C-109-vliegtuig is in wese 'n standaard B-24-bomwerper wat van alle wapens en bombardemente ontneem is, insluitend pantserplaat, torings, bomboeie, bombardemente en gepaardgaande bedrading. Boonop is alle nie-noodsaaklike items soos vloer, onnodige hakies, stoffering en gordyne verwyder. Al die bogenoemde items is verwyder om die basiese gewig van die vliegtuig so laag as moontlik te bring, wat natuurlik die vragvermoë verhoog. Die gemiddelde gewig van die gestroopte vliegtuie, sonder C-109-bepalings, en sonder petrol en olie was ongeveer 32,500 pond
Die C-109-bepalings bestaan ​​hoofsaaklik uit 'n reeks metaalvragstoftenk tenks wat deur die vliegtuig versprei word, van die bombardier se kompartement in die neus, tot die kommando-dek, 'n reeks radio- en suurstofmodifikasies en ander strukturele modifikasies.
Die basiese gewig van die vliegtuig met C-109-voorsiening gemaak (dws vragtenks en proviand geïnstalleer, en alle ander strukturele bepalings, insluitend radioinstallasies, maar sonder petrol en olie) was gemiddeld ongeveer 35,500 pond.
Die tipiese gewigte van die C-109-vliegtuig word meer volledig bespreek op bladsy 4 van hierdie handleiding.
Die voorwaarts elektries aangedrewe neustoring is verwyder en die gebied is toegerus met 'n spesiaal gemaakte bolvormige neuskuip, wat ooreenstem met die benaderde vorm en grootte van die plexiglas -rewolwerhuis, wat verwyder is.
BOMBARDIER se woonstel
Die bombardier se kompartement word van alles wat verband hou met bewapening gestroop, plus die dryfmeter en astro-kompas-installasies. Daar word voorsiening gemaak vir die opsporing en verankering van 'n wieg om 'n vatvormige brandstoftenk met 'n kapasiteit van 100 liter te ontvang. Die installering van hierdie tenk en pype word meer volledig beskryf op bladsy 6, wat die brandstofstelsel dek.
Om te verhoed dat petroldampe die vliegdek bereik, word 'n swaar doekgordyn op Station 3.0 met Lift-The-Dot-hegstukke aangebring. Hierdie gordyn, wat in twee stukke bestaan, sluit die neusgedeelte heeltemal van die vliegdek af. Daar word toegang tot die neustenk verkry deur 'n dubbelzijdige ritsopening in die onderste gordyn op 'n posisie wat gerieflik is vir die deur onder die vliegdek.
Deel 43 - Kontrakwysigings
Hierdie deel skryf beleide en prosedures voor vir die voorbereiding en verwerking van kontrakwysigings vir alle soorte kontrakte, insluitend konstruksie- en argitek-ingenieurskontrakte. Dit is nie van toepassing op-
(a) Bestellings vir lewerings of dienste wat andersins nie die bepalings van kontrakte of ooreenkomste verander nie (bv. afleweringsopdragte onder onbepaalde afleweringskontrakte) of
(b) Wysigings vir buitengewone kontraktuele verligting (sien subdeel 50.1).
C -109 wysigingshandleiding - p.1 Inleiding - Geskiedenis
> endstream endobj 94 0 obj> endobj 95 0 obj [96 0 R 97 0 R 100 0 R] endobj 96 0 obj> /H /I >> endobj 97 0 obj> endobj 98 0 obj> endobj 99 0 obj> endobj 100 0 obj> /H /I >> endobj 101 0 obj> stream Gat = .lZ: f = '*%C766Da9) s1 (p3] B "` cWVP:#& Cs%l L+"-J [uL*T_ ^lo9Ln/KWt*, g*[email protected]#!#E? OqkS R5Ps^Em*E "gXccZq0"+^Eh, tR?/6HGVrgUi! [email protected]'-jp "@++ I_7nW kNuL! 7: ],/: b: i, (T^17BWO> ZP fEjf.`*m_TLm_sW &) YU>! RuJ- 4QO* m? -mg $ U4Mp9^! O (I = Ka+rF .AX) IQ30t) _SX !+a^2? e+'O8 = 4#Kt`dRNe -`7TN7 (kZYfg5#Y d/n%[_ c%O%eEdhY` = rmL $ deJDR KfHYYpMI#91dQsMD? FrE*u..P3PTkO: THSE+hM? .FfSEH> gcV/EVXj'I =: c`WZ.po = & pJJY "*3oA & gR? 54YK_lJMr = 7, VW.X =" UE [(p] (BqWiIRY) H1Qj $ ") 10 ( Fd *TB_ "Ap#*FDn/& ZY !! OpqG: s-agbJt+-la*? 51q] E3D! U UhHcr [iKg9SGU:+o#'QA (5ITDFF _"@#l0JQT [46m8Bo LT] l2FG3/&!- aWC -109 wysigingshandleiding - p.1 Inleiding - geskiedenis, [nobr] [H1toH2] aFI^Bf'mYSG*L`.,^#X8Y]#dC -109 wysigingshandleiding - p.1 Inleiding - geskiedenis, [nobr] [H1toH2] PA^sjq*C: 4ZZ [o0nSO (*4rlq> ZVg, JQoR+3 "V.QgU =>@F) a (J5P] 6_aHMH^0^MukQm8] X, QHB cRY $ Y" W20 %(@.- Bs? AG/ 3Y#%& u4`#n6fLW4e $ (DD0> `Z: 3B] qLkq/b = bEqH13CUqAAf4il#^> f] b [GmX9dZBYN $> XUni%sD*jQ-U#gcB4COb] NN $ N3I`I [TtD)[email protected]> $ YXfQ] ?? l * 5n3kRbLBR? E1 (2lRf? O & l & Ih_Zj! -2: [email protected] 5 "9 N)` Xdg & (A) 7CRSl%J^IoLc+0i#[email protected]] FU92) nTnQ ! $ QhME! Hri3HR? MK (N (UVGEn! WUu%"M7qCF2E_VpR $ VB2le $*S5*/Kg93-%cd $ M-qZbeZd6P3F> p/, _ _ cqK0t [+qKP5pYZH_+m Q5e [g* > 3j! J/-lD*Nk.aNj, U2j#X7 (s-] EUsMT-g#8V6_d3%! NXPF & g/, 9lVY & s1 $ UL8YY G#., X c'oJhFk+WRbLA0#p] J2kK88N) 6b4? u ($ 8I !! T! #rJLFVj! GnA> a/0DsuEC68MI?^ XH2Rj7SGAI [n/o] '[email protected]'u+A) g/MVJ*o>*fE`! V4, &^*0_Y` ^& rIo68: ukP TMUNO7n: hA9Ye: .hW9B'Z-%GR>! W> 1npD/MgRHqXlO6QD? MT5gr.W! -R $ 5Lb2b, PNj], 60L'[email protected]! J/? KB $ FH (o #[O0DDT! A9MQ7BAAL4> W ("Z1PrEA3sZ'l, $:/Z96G2D9> R%2D p. (Jh $ 8`F_X.OKdb3E` p] Vf! .EmV 8 [J> i.IEHPlO & 9TDIpJ? = 5aA+Xa 'e (Y9XCUV: l8VlpMVNr i1o GFMe#Mo tCsUq%-, = [email protected]@g1YY`0DZ#711 [Win3 & .Xa UX> Vm9lRDoa`c, `(FUa2 RdM.8ZRWT $! Cs] XJ65, [gH6-> e%T "PtmY#.s4huZ5 VTB! 4 [Bm%1:^-? 8#2? Eq/] &? JOBh, Y0gfL (D.JqK#ER30" r593_2/j @TDnsOiC^W
> endstream endobj 153 0 obj> endobj 154 0 obj [155 0 R 158 0 R 159 0 R 162 0 R 163 0 R 164 0 R 165 0 R 168 0 R 171 0 R 174 0 R 177 0 R 180 0 R 183 0 R] endobj 155 0 obj> endobj 156 0 obj> endobj 157 0 obj> endobj 158 0 obj> /H /I >> endobj 159 0 obj> endobj 160 0 obj> endobj 161 0 obj> endobj 162 0 obj> /H /I >> endobj 163 0 obj> /H /I >> endobj 164 0 obj> /H /I >> endobj 165 0 obj> endobj 166 0 obj> endobj 167 0 obj> endobj 168 0 obj> endobj 169 0 obj > endobj 170 0 obj> endobj 171 0 obj> endobj 172 0 obj> endobj 173 0 obj> endobj 174 0 obj> endobj 175 0 obj> endobj 176 0 obj> endobj 177 0 obj> endobj 178 0 obj> endobj 179 0 obj > endobj 180 0 obj> endobj 181 0 obj> endobj 182 0 obj> endobj 183 0 obj> endobj 184 0 obj> endobj 185 0 obj> endobj 186 0 obj> stroom Gau0F> Ar7U (4OT50] lpe+Am9jeNUNXe & e = uZE] $ N [i#TfM7/5 & 7#`hEUq_A (PB M) S*h &]! Enq? M [n ((7t/35HZL4P4P+RcS) 'JogRiaIQi6MfbE-? 2g2jQCfAWnc (BAJ3hK] (? GpL & Dsq [email protected] 2BsmdcDh (jk '] ZZmb, oWV2O $%8 ([email protected] dX5^V#2tIDpN1:>, f?Q7+h$n52a#@`kuMh.4 (Z! Kj] H _. [l =%. ZmE ((l/YAE] f_qc2V .X'RZ & tn] "-W $ GN8a'o2 = -BBd "1chRtpT, PP^+o`.pr.> D3*[email protected], FUTa%t7XjWQX.nGM60/^#tS >> sk) VVYIPPSX` HT9_hBErGPA.f3KnkZ#` 5 Om+) =) Ocm.qNZ747etCO%12^:^NCUk#! DQnVqMqJqPkK5#(T.Ec26O &) DqET3g_Z#qFb -_%1Fn2D9qNB, O4 & A)@THV_ & ZZ & p`H7Gn $] C518 & lgY_ $ 9) ".KHmo =! J*9ULY^iD2_/cBp!, R]" ie-jjb9_jg (#"(ng1LK4sUcY)^O5j> o $ qS '@E#Ccl2 = 7F! Y^b [YCm^kt! O/ = [email protected]%9Y ($ 8 & HX#[email protected]+5 uip "7EF02K- & a3mM/DU#r7oa5m! t'aHgDnAnu#f P0dAL: -J7ZmA, gl>` A] L "%FnZ & o> i_gcHbd1/cH +3Z & gkn $, cINh^? N = J [bs1+J/Y.] ED%i] (C G = V6E = 5c] f#o: q (& ._! U4CFIK = _) [email protected]` c48pG = `J1FfhZ5uh le%f-aWR'[email protected]#@plVGcUW =` miC6udcUr^36nf'K> V] LJj_ V%E^2
Hierdie hoofstuk beskryf die basiese beginsels van hoe om HTMLDOC te gebruik om HTML- en Markdown -lêers in PostScript- en PDF -lêers om te skakel.
Nadat u die HTMLDOC -toepassing oopgemaak het, verskyn die HTMLDOC -venster met die invoer -oortjie gekies. Klik op die keuselys Webbladsy om aan te dui dat u 'n webbladlêer omskakel. Kies dan 'n lêer vir omskakeling deur te klik op die lêers byvoeg. knoppie.
Noudat u die lêer gekies het wat u wil omskakel, klik op die blad Uitvoer om die uitvoerlêer en -formaat in te stel. Klik ten slotte op die knoppie Genereer onderaan die HTMLDOC -venster om die HTML -lêer om te skakel.
Terwyl HTMLDOC webblaaie in PostScript- en PDF -lêers kan omskep, is die werklike sterkte daarvan om EPUB-, geïndekseerde HTML-, PostScript- of PDF -boeke te genereer. HTMLDOC gebruik opskrifelemente om hoofstukke en opskrifte in 'n boek te omskryf. Die H1 -element word gebruik vir hoofstukke:
Onderopskrifte word gemerk met behulp van die elemente H2 tot H6.
Klik op die radio -knoppie Boek om aan te dui dat u een of meer lêers in 'n boek sal omskep. Voeg dan een of meer HTML- of Markdown -lêers by deur op die lêers by te klik. knoppie.
HTMLDOC sal outomaties 'n titelblad vir u skep, tensy u 'n titellêer/prent spesifiseer. As die titellêer HTML of Markdown is, word die inhoud geformateer om titelbladsye te produseer. As die titellêer 'n beeld is, is die prent op die titelblad gesentreer, met outomatiese inhoud gegenereer op grond van die titel en ander metadata.
Nadat u al die invoerlêers verskaf het, klik op die blad Uitvoer om die uitvoerformaat en lêer te kies. Klik laastens op die knoppie Genereer om die boek te genereer.
Hoe Hoofstuk 13 werk
'N Hoofstuk 13 -saak begin deur 'n petisie in te dien by die bankrotskapshof wat die gebied bedien waar die skuldenaar 'n woonplek of woonplek het. Tensy die hof anders beveel, moet die skuldenaar ook by die hof indien: (1) skedules van bates en laste (2) 'n skedule van lopende inkomste en uitgawes (3) 'n skedule van eksekusiekontrakte en huurkontrakte wat nie verstryk het nie en (4) 'n verklaring van geldsake. Fed. R. Bankr. P. 1007 (b). Die skuldenaar moet ook 'n sertifikaat van kredietberading en 'n afskrif van enige skuldterugbetalingsplan wat deur kredietberadingsbewyse van werkgewers betaal is, indien, 60 dae voor die indiening van 'n staat van maandelikse netto inkomste en 'n verwagte toename in inkomste of uitgawes. na indiening en 'n rekord van enige rente wat die skuldenaar in federale of staatsgekwalifiseerde onderwys- of onderrigrekeninge het. 11 V.S.C. § 521. Die skuldenaar moet 'n afskrif van die belastingopgawe of transkripsies van die mees onlangse belastingjaar aan die saaktrustee van hoofstuk 13 verskaf, asook belastingopgawes wat tydens die saak ingedien is (insluitend belastingopgawes vir vorige jare wat nie ingedien is toe die saak begin). Id. 'N Man en vrou kan 'n gesamentlike petisie of individuele versoekskrifte indien. 11 V.S.C. § 302 (a). (Die amptelike vorms kan by wettige skryfbehoeftewinkels gekoop word of van die internet afgelaai word by www.uscourts.gov/bkforms/index.html. Dit is nie by die hof beskikbaar nie.)
Die howe moet 'n aansoekvergoeding van $ 235 en 'n administratiewe fooi van $ 75 hef. Normaalweg moet die gelde by die klerk van die hof betaal word by die indiening. Met toestemming van die hof kan hulle egter in paaiemente betaal word. 28 U.S.C. § 1930 (a) Fed. R. Bankr. P. 1006 (b) Bylae van die Bankrotskapshof Diverse fooi, punt 8. Die aantal paaiemente is beperk tot vier, en die skuldenaar moet die laaste paaiement nie later nie as 120 dae nadat die versoekskrif ingedien is, betaal. Fed. R. Bankr. P. 1006 (b). Om redes wat aangevoer word, kan die hof die tyd van enige paaiement verleng, solank die laaste paaiement nie later nie as 180 dae nadat die versoekskrif ingedien is, betaal word. Id. Die skuldenaar kan ook die administratiewe fooi van $ 75 in paaiemente betaal. As 'n gesamentlike petisie ingedien word, word slegs een aansoekfooi en een administratiewe fooi gehef. Debiteure moet daarvan bewus wees dat die versuim om die saak te betaal, kan lei tot die verwerping van die gelde. 11 V.S.C. § 1307 (c) (2).
Om die amptelike bankrotskapsvorms wat die petisie, staat van finansiële aangeleenthede en skedules bevat, in te vul, moet die skuldenaar die volgende inligting saamstel:
'N Lys van alle skuldeisers en die bedrae en aard van hul vorderings
Die bron, bedrag en frekwensie van die skuldenaar se inkomste
'N Lys van al die eiendom van die skuldenaar en
'N Gedetailleerde lys van die skuldenaar se maandelikse lewenskoste, maw kos, klere, skuiling, nutsdienste, belasting, vervoer, medisyne, ens.
Getroude individue moet hierdie inligting vir hul gade versamel, ongeag of hulle 'n gesamentlike versoekskrif indien, afsonderlike individuele versoekskrifte, of selfs as slegs een gade aansoek doen. In 'n situasie waarin slegs een gade lê, word die inkomste en uitgawes van die nie-liasserende eggenoot vereis, sodat die hof, die kurator en skuldeisers die huishouding se finansiële posisie kan evalueer.
Wanneer 'n persoon 'n petisie van hoofstuk 13 indien, word 'n onpartydige kurator aangestel om die saak te bestuur. 11 V.S.C. § 1302. In sommige distrikte stel die Amerikaanse trustee of bankrotskap -administrateur (2) 'n staande kurator aan om in alle hoofstuk 13 -sake te dien. 28 U.S.C. § 586 (b). Die trustee van hoofstuk 13 evalueer die saak en dien as 'n uitbetalingsagent, wat betalings van die skuldenaar invorder en uitbetalings aan skuldeisers doen. 11 V.S.C. § 1302 (b).
Die indiening van die petisie onder hoofstuk 13 "bly outomaties" (stop) die meeste invorderingsaksies teen die skuldenaar of die skuldenaar se eiendom. 11 V.S.C. § 362. Die indiening van die petisie is egter nie van toepassing op sekere soorte aksies wat onder 11 U.S.C. § 362 (b), en die verblyf kan in sommige situasies slegs vir 'n kort tydjie van krag wees. Die verblyf ontstaan ​​as gevolg van die wet en vereis geen geregtelike optrede nie. Solank die verblyf van krag is, mag krediteure oor die algemeen nie regsgedinge, loonversierings begin of voortsit nie, of selfs telefonies bel om betalings te eis. Die bankrotskundige gee kennis van die bankrotskapsaak aan alle skuldeisers wie se name en adresse deur die skuldenaar verskaf word.
Hoofstuk 13 bevat ook 'n spesiale voorsiening vir outomatiese verblyf wat mededebiteure beskerm. Tensy die bankrotskapshof anders magtig, mag 'n skuldeiser nie poog om 'n 'verbruikerskuld' in te vorder van 'n individu wat saam met die skuldenaar aanspreeklik is nie. 11 V.S.C. § 1301 (a). Verbruikerskuld is die skuld van 'n individu hoofsaaklik vir 'n persoonlike, gesins- of huishoudelike doel. 11 V.S.C. § 101 (8).
Individue mag 'n hoofstuk 13 gebruik om hul huis te beskerm teen negatief. Die outomatiese uitstel stop die negatief, sodra die persoon die petisie van hoofstuk 13 indien. Die individu kan dan die agterstallige betalings oor 'n redelike tydperk aktueel bring. Desondanks kan die skuldenaar steeds die huis verloor as die verbandonderneming die staatswette voltooi het voordat die skuldenaar die petisie indien. 11 V.S.C. § 1322 (c). Die skuldenaar kan ook die huis verloor as hy of sy nie die gereelde verbandbetalings betaal wat na die indiening van hoofstuk 13 betaalbaar is nie.
Tussen 21 en 50 dae nadat die skuldenaar die petisie van hoofstuk 13 ingedien het, sal die trustee van hoofstuk 13 'n vergadering van skuldeisers hou. As die Amerikaanse trustee of bankrotskapsadministrateur die vergadering op 'n plek skeduleer waar daar nie gewone personeel van die Amerikaanse trustee of bankrotskap is nie, kan die vergadering nie meer as 60 dae na die skuldenaar se lêers gehou word nie. Fed. R. Bankr. P. 2003 (a). Tydens hierdie vergadering lê die kurator die skuldenaar onder eed, en kan beide die kurator en skuldeisers vrae stel. Die skuldenaar moet die vergadering bywoon en vrae oor sy of haar geldsake en die voorgestelde bepalings van die plan beantwoord.11 U.S.C. § 343. As 'n man en vrou 'n gesamentlike petisie indien, moet hulle albei die skuldeisersvergadering bywoon en vrae beantwoord. Om hul onafhanklike oordeel te behou, word bankrottersregters verbied om die skuldeisersvergadering by te woon. 11 V.S.C. § 341 (c). Die partye los tipies probleme op met die plan tydens of kort na die skuldeisersvergadering. Oor die algemeen kan die skuldenaar probleme vermy deur seker te maak dat die versoekskrif en plan volledig en akkuraat is en deur die kurator voor die vergadering te raadpleeg.
In 'n hoofstuk 13 -saak, om deel te neem aan uitkerings uit die bankrotskap, moet ongesekureerde skuldeisers hul eise binne 90 dae na die eerste datum vir die vergadering van skuldeisers by die hof indien. Fed. R. Bankr. P. 3002 (c). 'N Regeringseenheid het egter 180 dae vanaf die datum waarop die saak aanhangig is, 'n bewys van eis in. 11 U.S.C. § 502 (b) (9).
Na die vergadering van skuldeisers kom die skuldenaar, die trustee van hoofstuk 13 en die skuldeisers wat dit wil bywoon, na die hof vir 'n verhoor oor die terugbetalingsplan van die debiteur hoofstuk 13.
Spekulasie en opgrawing
Stonehenge was al lank die onderwerp van historiese bespiegeling, en idees oor die betekenis en betekenis van die struktuur het in die 21ste eeu steeds ontwikkel. Die Engelse antikwariër John Aubrey in die 17de eeu en sy landgenoot -argeoloog William Stukeley in die 18de eeu het albei geglo dat die struktuur 'n Druïde -tempel is. Hierdie idee is egter deur meer onlangse geleerdes verwerp, aangesien Stonehenge nou ongeveer 2000 jaar gelede die Druïde voorafgegaan het deur Julius Caesar.
In 1963 stel die Amerikaanse sterrekundige Gerald Hawkins voor dat Stonehenge as 'n 'rekenaar' gebou is om maan- en sonsverduisterings te voorspel, en ander wetenskaplikes skryf ook astronomiese vermoëns aan die monument toe. Die meeste van hierdie bespiegelinge is ook deur kenners verwerp. In 1973 het die Engelse argeoloog Colin Renfrew veronderstel dat Stonehenge die middelpunt was van 'n konfederasie van die hoofde van die Bronstydperk. Ander argeoloë het egter sedertdien hierdie deel van Salisbury Plain beskou as 'n kruispunt tussen aangrensende prehistoriese gebiede, wat as 'n seisoenale bymekaarkomplek gedien het gedurende die 4de en 3de millennia vC vir groepe wat in die laaglande in die ooste en weste woon. In 1998 stel die Malgassiese argeoloog Ramilisonina voor dat Stonehenge gebou word as 'n monument vir die dood van die voorvaders, wat die ewigheid van die stene verteenwoordig wat die ewige hiernamaals verteenwoordig.
In 2008 stel die Britse argeoloë Tim Darvill en Geoffrey Wainwright voor - op grond van die Amesbury Archer, 'n skelet van die vroeë Bronstydperk met 'n kniebesering, 5 myl van Stonehenge opgegrawe - dat Stonehenge in die voorgeskiedenis as genesingsplek gebruik word . Die ontleding van menslike oorskot van rondom en binne die monument toon egter geen verskil aan ander dele van Brittanje wat die gesondheid van die bevolking betref nie.
Die Stonehenge wat vandag sigbaar is, is onvolledig; baie van die oorspronklike sarsens en blou stene is opgebreek en weggeneem, waarskynlik gedurende die Romeinse en Middeleeuse tydperke in Brittanje. Die grond in die monument is ook erg versteur, nie net deur die verwydering van die klippe nie, maar ook deurdat dit in verskillende grade en eindes gegrawe is sedert die 16de eeu, toe historikus en antiquaris William Camden opgemerk het dat "as en stukke verbrande been " was gevind. 'N Groot, diep gat is in 1620 in die klipsirkel gegrawe deur George Villiers, eerste hertog van Buckingham, wat op soek was na 'n skat. 'N Eeu later het William Stukeley Stonehenge en die omliggende monumente ondersoek, maar eers in 1874–77 het Flinders Petrie die eerste akkurate plan van die klippe gemaak. In 1877 het Charles Darwin twee gate in Stonehenge gegrawe om die aardbewegingsvermoëns van erdwurms te ondersoek. Die eerste behoorlike argeologiese opgrawing is in 1901 deur William Gowland uitgevoer.
Ongeveer die helfte van Stonehenge (meestal aan die oostekant) is in die 20ste eeu opgegrawe deur die argeoloë William Hawley, in 1919–26, en Richard Atkinson, in 1950–78. Die resultate van hul werk is egter eers in 1995 volledig gepubliseer, toe die chronologie van Stonehenge uitgebreid hersien is deur middel van koolstof-14-datering. Groot ondersoeke in die vroeë 21ste eeu deur die navorsingspan van die Stonehenge Riverside Project het gelei tot verdere hersiening van die konteks en volgorde van Stonehenge. Timothy Darvill en Geoffrey Wainwright se opgrawing in 2008 was kleiner, maar nietemin belangrik.
Die huidige kurrikulum kan beskou word as 'n basiese deel van die breër gebied bekend as onderwys. Onderwys self word dikwels beskou as 'n amorfe term wat beskrywing en verduideliking weerstaan. In werklikheid is onderwys 'n konsep wat elke leerplanontwikkelaar moet definieer en verfyn voordat die kurrikulumontwikkelingsproses uitgevoer word.
Onderwys en die elemente daarvan
In die hedendaagse samelewing kan onderwys beskou word as twee basiese elemente: formele onderwys en informele onderwys. Formele onderwys is dit wat in 'n meer gestruktureerde opvoedkundige omgewing voorkom. Verteenwoordigend van hierdie element sou skool- en skoolverwante aktiwiteite wees, soos om 'n kursus te volg, deel te neem aan 'n atletiekbyeenkoms, werk te behaal as deel van 'n formele koöperatiewe loopbaan- en tegniese opvoedingsprogram, of om betrokke te wees by 'n studenteklub of organisasie. Informele onderwys (dikwels nie-formele onderwys genoem) bestaan ​​uit opvoeding wat gewoonlik weg van die skoolomgewing plaasvind en nie deel uitmaak van die beplande opvoedingsproses nie. Deeltydse vrywilligerswerk in 'n hospitaal, kinderoppas, 'n somervakansie in Europa en wag op tafels kan as informele opvoedingsaktiwiteite beskou word. Sentraal in hierdie element is die feit dat 'n persoon besluit om nie-skoolaktiwiteite te beoefen, en hierdie deelname lei tot 'n vorm van opvoeding. Ook sentraal in hierdie element is dat onderwys ver buite die vier mure van die skool strek en meer omvat as wat onder leiding van 'n onderwyser is. Loopbaanbewustheid, verkenning en voorbereiding kan plaasvind deur u eie inisiatief of deur die aanmoediging van 'n ouer. Opvoeding op sy formele en informele gebied omvat 'n groot deel van 'n mens se lewe. Van die vroeë kinderjare tot volwassenheid bestaan ​​daar geleenthede vir deelname aan formele en informele onderwys, en die omvang van 'n persoon se deelname stem dikwels ooreen met sy of haar vermoëns om verskillende rolle in die latere lewe te vervul.
Op die formele en informele elemente van die onderwys is daar twee kategorieë wat die breë doelwitte weerspieël. Daar kan na hierdie twee tipes onderwys verwys word as opvoeding vir die lewe en opvoeding om 'n bestaan ​​te maak. Soos opgemerk kan word in figuur 1-1, sluit die twee mekaar nie uit nie. Die hantering van hierdie twee breë doelwitte as afsonderlike entiteite is soms redelik moeilik, indien nie onmoontlik nie. Elkeen moet in die lig van die ander oorweeg word. Basiese voorbereiding vir die lewe as deel van 'n mens se hoërskoolopleiding kan dien as 'n grondslag vir post -sekondêre onderwys of 'n bestaan. Net so kan opvoeding om te verdien, wat vroeg in u lewe ontvang is, 'n individu laat weet dat 'n sekere beroep vir daardie persoon wel of nie bevredig sou word nie. 'N Voortgesette belangstelling in die veld, tesame met opvoeding op die gebied, kan egter 'n sterk akker en tegniese betrokkenheid koester.
'N Mens moet onthou dat elkeen van hierdie tipes onderwys op formele en informele wyse vergemaklik kan word. Byvoorbeeld, 'n jongeling wat 'n deeltydse werk as 'n diensstasiener neem om ekstra geld te verdien, kan vind dat sommige van hierdie ervaring 'n direkte bydrae lewer tot 'n formele motorprogram vir motorwerktuigkundige op skool. Aan die ander kant kan dieselfde ervaring van die student 'n beter burger maak deur 'n realistiese voorbeeld te wees van hoe ons stelsel vir vrye ondernemings werk. Of die ervaring voorbereiding vir die lewe of 'n bestaan ​​is, opleiding kan op formele of informele wyse verskaf word. Hoewel informele onderwys moontlik nie so doelbewus en stelselmatig gestruktureerd is as formele onderwys nie, dien dit nietemin 'n belangrike bydraer tot die uitkomste van onderwys.
NA 'N DEFINISIE VAN KURRIKULUM
Hoe kan ons dan die leergang definieer? Met verwysing na figuur 1, kan opgemerk word dat formele opvoeding, wat lewensonderwys en lewensonderhoud insluit, 'n groot verskeidenheid leeraktiwiteite en -ervarings verteenwoordig. Hierdie leeraktiwiteite en ervarings is nie slegs spesifieke klas sessies of kursusse nie, maar strek tot of deur die hele opvoedkundige spektrum van 'n spesifieke skool of skole. Binne hierdie konteks kan die kurrikulum as 'n taamlik globale aard beskou word en 'n wye verskeidenheid opvoedkundige aktiwiteite en ervarings verteenwoordig. Die kurrikulum kan dus gedefinieer word as die som van die leeraktiwiteite en ervarings wat 'n student onder die vaandel of leiding van die skool ondervind. Die aanvaarding van hierdie generiese definisie verplig die kurrikulumontwikkelaar om twee addisionele ondersteunende konsepte te aanvaar. Eerstens is die student die sentrale fokus van die kurrikulum. In werklikheid kan 'n mens dit interpreteer sodat elke student sy of haar eie kurrikulum het. Hierdie interpretasie is 'n goeie konsep, aangesien studente gereeld kursusse, ervarings en nie -kredietaktiwiteite kies wat aansluit by hul unieke persoonlike behoeftes en aspirasies. Daar kan op hierdie feit gewys word deur te vra: "Hoe gereeld kan gevind word dat twee studente presies dieselfde opvoedkundige ervaring gehad het?"
'N Tweede ondersteunende konsep het te doen met die omvang van leerervarings en aktiwiteite wat met 'n kurrikulum verband hou. Formele kursusse is nie die enigste items wat as deel van die kurrikulum beskou word nie. Klubs, sport en ander mede-kurrikulêre aktiwiteite dra 'n belangrike bydrae tot die ontwikkeling van 'n totale individu en tot die effektiwiteit van die kurrikulum. Leer en persoonlike groei vind nie streng binne die perke van 'n klaskamer of laboratorium plaas nie. Studente ontwikkel vaardighede en bekwaamheid deur middel van 'n verskeidenheid leeraktiwiteite en ervarings wat nie noodwendig as konstruktiewe krediet vir die gradeplegtigheid gereken kan word nie. Studente loopbaan en tegniese organisasies, sosiale byeenkomste en atletiek is slegs 'n paar van die vele ervarings wat verder strek as die voorgeskrewe kursusaanbod van 'n skool. Hierdie ervarings het die mag om bydraes te lewer tot die groei van studente op maniere wat nie in die klaskamer- en laboratoriumomgewing bereik kan word nie.
Die aanvaarding van die voorafgaande impliseer dat ons 'n leergang as algemene (akademiese) onderwys sowel as loopbaan- en tegniese opleiding moet beskou. Realisties, hetsy op sekondêre of na -sekondêre vlak, bevat die leergang kursusse en ervarings wat verband hou met voorbereiding vir die lewe en 'n bestaan. Hierdie meer globale definisie van kurrikulum stel ons in staat om nie net te kyk na wat in loopbaan- en tegniese opleiding aangebied kan word nie, maar ook hoe hierdie leeraktiwiteite en ervarings met die student se meer algemene studies verband hou.
Die voorgaande begrippe ondersteun ook die idee dat 'n leergang gefokus moet wees op die ontwikkeling van die hele persoon. Dit is nie genoeg dat die kurrikulum kursusse en ervarings bevat wat uitsluitlik verband hou met loopbaan- en tegniese opleiding nie. Algemene studies maak duidelik deel uit van elke kurrikulum, aangesien dit die student 'n breë kennisbasis bied vir die lewe sowel as die verdienste. Die kurrikulumbouer moet ook in gedagte hou hoe algemene en loopbaan- en tegniese studies met mekaar vervleg is. Lewensverwante inhoud, soos wiskunde, kommunikasievaardighede en wetenskap, dra 'n betekenisvolle bydrae tot die inhoud van 'n bestaan ​​en omgekeerd. Terwyl die leergang ontwerp en geïmplementeer word, moet daar dus oorweeg word hoe hierdie twee inhoudsgebiede nou geïntegreer kan word eerder as om van mekaar geskei te word.
Kurrikulum en onderrig
Om hierdie definisie van kurrikulum te verduidelik, is dit belangrik om te ondersoek hoe dit van die konsep van onderrig onderskei kan word. Terwyl die leerplan 'n wye verskeidenheid studente -ervarings in die skoolopset uitmaak, fokus die onderrig op die lewering van daardie ervarings. Meer spesifiek kan onderrig as beskou word die beplande interaksie tussen instrukteurs en studente wat (hopelik) lei tot gewenste leer. Soms kan ernstige vrae ontstaan ​​oor wat presies die kurrikulum vorm en wat onderrig is. Sommige opvoeders meen dat enige kurrikulum onderrig insluit, ander meen dat goeie onderrig 'n goeie leerplan bevat.
'N Kort beskrywing van kurrikulumontwikkeling en onderrigontwikkeling behoort hierdie duidelike meningsverskille duidelik te maak. Kurrikulumontwikkeling fokus hoofsaaklik op inhoud en gebiede wat daarmee verband hou. Dit omvat die makro- of breë aktiwiteite wat 'n wye verskeidenheid programme, kursusse en studente -ervarings beïnvloed. Die kurrikulum behoort eintlik die missie en doelwitte van die instelling te definieer. Kurrikulumaktiwiteite word tipies uitgevoer voor en op 'n hoër vlak as onderrigontwikkeling. In teenstelling hiermee is onderrigontwikkeling meer 'n mikroaktiwiteit wat voortbou op kurrikulumontwikkeling deur beplanning en voorbereiding van spesifieke leerervarings binne kursusse.
As die kurrikulumontwikkeling plaasvind, moet u natuurlik die onderrig wat op hierdie raamwerk gebou moet word, in gedagte hou. Net so word leerbeginsels nie vermy wanneer 'n kurrikulum ontwikkel word nie, dit word bloot vanuit 'n hoër veralgemening beskou. Almal wat onderrig ontwikkel, moet voortdurend bewus wees van die inhoud wat by die instruksie ingesluit moet word. In die geval van onderrig word inhoud wat reeds as deel van die kurrikulumontwikkelingsproses afgelei is, verder uiteengesit en word spesifieke strategieë ontwerp om die student te help om hierdie inhoud te leer. Figuur 1-2 bied 'n visuele beskrywing van moontlike gedeelde unieke gebiede wat verband hou met onderrigontwikkeling en kurrikulumontwikkeling. Alhoewel elke gebied fokus op 'n aantal taamlik unieke kwessies, kan baie aspekte van ontwikkeling as kurrikulum of as onderrig geklassifiseer word. Die gedeelde aspekte van kurrikulum- en onderrigontwikkeling word soms uniek op die een of ander gebied, gebaseer op die persoon of persone wat betrokke is by die ontwikkelingsproses, sowel as diegene wat uiteindelik baat by hierdie ontwikkeling. As een instrukteur doelwitte vir sy of haar kursus skryf, kan hierdie aktiwiteit as onderrigontwikkeling beskou word. As 'n groep instrukteurs egter doelwitte skryf vir gebruik in hul kursusse en miskien ander instrukteurskursusse, kan die aktiwiteit as kurrikulumontwikkeling beskou word. Die onderskeidende verskille tussen hierdie twee gebiede word die omvang van die ontwikkelingsproses en die omvang van veralgemening. As die ontwikkelingsproses 'n aantal professionele persone betrek en die produk van hierdie poging deur 'n aantal instrukteurs bruikbaar sal wees, word die proses meer korrek as kurrikulumontwikkeling genoem. Onderrigontwikkeling kan die beste beskou word as gewoonlik dat 'n professionele persoon (gewoonlik 'n instrukteur) by die voorbereiding van sy of haar eie klasse betrokke is. Alhoewel die onderskeid tussen kurrikulumontwikkeling en onderrigontwikkeling nie so duidelik is soos baie wil hê nie, dien dit redelik goed om elke proses te identifiseer.
Die diagram in Figuur 28.9 toon die verskillende klasse van die pakket. Combinatorial_map is die hoofklas (sien afdeling Combinatorial Maps). Dit maak dit moontlik om pyle en eienskappe te bestuur (sien Afdeling selkenmerke). Gebruikers kan 'n kombinatoriese kaart aanpas danksy 'n itemklas (sien Afdeling kombinasiekaartitems), wat die inligting definieer wat met pyle en die kenmerktipes verband hou. Hierdie tipes kan verskillend wees vir verskillende dimensies, en dit kan ook nietig wees (let op dat die hoofkonsepte van GenericMap, GenericMapItems en CellAttribute gedeel word tussen kombinatoriese kaarte en veralgemeende kaarte).
Toegang tot die pyle en kenmerke word verkry handvatsels. 'N Handvatsel is 'n model van die handvatselkonsep en ondersteun dus die operateur* en operator- & gt. Alle handvatsels is 'n model van LessThanComparable en Hashable, dit wil sê dat hulle as sleutels in houers soos std :: map en boost :: unordered_map gebruik kan word.