Soek en redding van NRO's: is dit onwettig? | Nood Live
Dinsdag, 9, Februarie 2021
By Nood Live On Augustus 27, 2019
Die privaatvlieg-soek-en-reddingsdiens van NRO's wat oor die hele Middellandse See bedrywig is, wek baie chaos en besprekings. Daarom kan nie-regeringsorganisasies dit nie gebruik nie.
bespuit (Italiaanse burgerlugvaartowerheid) verhoed saam met die Maltese Lugmaatskappy die vlug van twee vliegtuie, 'n Currus Sr22 en 'n Mcr-4S, wat as private SAR-diens vir Sea Watch-reddingsbote gedien het. Hierdie aangeleentheid verdien verdere studies.
Is SAR-reëls internasionaal?
Ons praat van twee private toeristevliegtuie wat as uitkykpunte gebruik word om migrante in die middel van die land te help
Sea Watch SR22-vliegtuie in die lug bo Malta
die Middellandse See. As ons die ICAO-regulasies in ag neem, is dit 'n nie-toegelate aktiwiteit vir privaat persone wat deur Sea-Watch en die Franse vereniging Pilotes Volontaires aangebied word.
SAR is 'n soek- en reddingsaktiwiteit op land en in die see wat - in Italië - verantwoordelik is vir militêre magte en wetstoepassingsagentskappe. Nie eens helikopters wat die 118 bedien nie (nood mediese diens in Italië), kan slegs SAR-missies uitvoer Some. Die Italiaanse vloot, kuswag, Guardia di Finanza en - op die vasteland - brandweer (laasgenoemde met die HEMTS-sertifikaat) het die kwalifikasies om dit te doen.
'N 2002 MCR-4S vertrek
Dit moet alreeds genoeg wees om te verstaan ​​dat 'n Dun'Aéro
MCR 4S en 'n Cirrus SR22 as 'uitkyk vir die lug' is ongewoon. Maar in 2018 en 2019 het hierdie vliegtuie langs die bote gewerk wat migrante herstel. Met hul vlugte het hulle ten doel gehad om bedreigde vaartuie, kommunikasie en geolokalisering te identifiseer om mense in gevaar te stel.
Die aktiwiteit van Search and Rescue in the sea word internasionaal gereguleer, maar hierdie reëls het betrekking op die oppervlak van die see, nie die lug nie. Vir vliegtuie wat vlieg, moet alle SAR-operasies deur die weermag gekoördineer en bestuur word. Die kuswag is veral in Italië om met die rol van soek en redding te belê. Laasgenoemde is 'n spesialisasie van die Italiaanse vloot en verrig take wat verband hou met die gebruik van die see.
Dit kontroleer sowel die burokratiese as die regsaktiwiteite. Dit is - kortliks - seepolisie met siviele pligte. Op territoriale vlak is die MARICOGECAP IMRCC die algemene bevel van die kuswag met die funksie van 'n nasionale seereddingsentrum. Dit koördineer die maritieme direktorate in beheer van sekondêre reddingsentrums.
Die Kuswag reguleer, monitor en beheer skeepsverkeer, navigasieveiligheid en seevaart. Die kuswag - sowel as die Italiaanse staat - hou by en respekteer dit die Internasionale Konvensie oor Maritieme soek en redding (SAR).
Wanneer daar 'n noodgeval by 1530 of die internasionale sentrum aangemeld word, is dit die Kuswag wat aan die SAR-aktiwiteite deurgebring word, in verband met die gelykwaardige liggame in die buurstate en buite sy eie bevoegdheidsgebied.
Watter gevare hou privaatvliegtuie in die buitelandse SAR uit?
'N Privaat vliegtuig wat vertrek om bote in die Middellandse See te identifiseer, vervang die normale soek- en reddingswyses wat die Italiaanse staat voorberei het vir die veiligheid van mense in die nasionale waters en in internasionale waters.
Dit is byvoorbeeld as iemand rondry om mense langs die straat te help met 'n wit motor met flitsligte op sy dak. Miskien kan dit ook 'n anestesioloog of 'n dokter wees, maar dit klink 'n bietjie vreemd, nè?
SAR benodig veilige en gesertifiseerde voertuie en vliegtuie
NRO's gebruik nie gesertifiseerde vliegtuie vir seereddingsoperasies nie. Die Cirrus Sr22 is deesdae tussen 100 en 150 duisend euro werd, terwyl die Mcr-4S 130 duisend euro vir die vereniging Pilotes Volontaires kan kos.
Nemo 01 is die AW139-vliegtuig van Coast Guard. Dit is 'n vliegtuig wat goed presteer vir reddingsoperasies in die buiteland
Nie een van die vliegtuie is vir seeredding gesertifiseer nie. As die Italiaanse tydskrif "Die koerant"Berig dat hierdie twee vliegtuie sedert die begin van die jaar meer as 130-missies uitgevoer het. Opdragte wat - dit is die moeite werd om te onthou - altyd redelik duur is, aangesien duisende euro se brandstof nodig is om 'n vliegtuig te vlieg.
Uiteindelik stop die ENAC die Pilotes Volontaires en Sea-Watch-inisiatiewe. Die nasionale burgerlugvaartowerheid het verduidelik dat die twee vliegtuie nie oor 'n spesiale vlugmagtiging beskik nie. Hulle geniet ook nie erkenning vir die uitvoering van operasies op die seë nie, en hul vliegtuie het wesenlike veranderinge ondergaan waarvan daar geen naspeurbaarheid is nie.
Aangesien hierdie vliegtuie "self gebou is" ('n algemene praktyk in die lugvaart en toerisme in Ultralight), is dit nie duidelik of hierdie vliegtuie veranderings ondergaan het wat nie aan die vervaardiger se standaarde voldoen nie. Die grootste probleem is egter: geen privaatvliegtuig, helikopter of ultraligte vliegtuie kan oorvleuel met die take wat die Italiaanse staat aan die kuswag, die vloot en, indien nodig, aan die Italiaanse lugmag toevertrou het nie.
Sea-Watch wil so gou moontlik aktief wees. Miskien met drones
Sea-Watch se Moonbird-projek word ook ondersteun deur die Humanitarian Pilots Initiative en word aktief ondersteun deur verskillende verenigings, soos die Duitse Evangeliese Kerk. Malta, in Oktober 2018, het die landing van die vliegtuig versper omdat dit in stryd was met die regulasies.
'N MCR-4S wat in 'n drone omgeskakel is
Selfs vanaf Italiaanse lughawens kan hierdie vliegtuig nie meer geaktiveer word nie. Wat sal gebeur? Sea-Watch en die HPI het reeds wettige wapens geslyp om teen hierdie uitsprake te veg. Maar dit sal moeilik wees vir 'n private soek-en-reddingsdiens wat die vlug vanaf 'n Italiaanse of Maltese lughawe hervat. Tunisië en Libië sou (!) Bly. Of vlugdienste met drone, steeds grenstegnologieë wat meer ingewikkelde, maar goedkoper vliegtuie in terme van veldaksie sou sien.
Maar dit kan ook wees dat private NGO's - vir eens - 'n samewerkingsooreenkoms met die weermag en die Kuswag bereik, wat oor al die instrumente beskik om patrollies, SAR's en HEMS in die buiteland uit te voer, sonder om iemand seer te maak en bowenal beskikbaar te stel aan mense met die beste moontlike tegnologieë.