Suid-Afrikaanse Infanteriekorps - Wikipedia
Weermagdeel Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag‎
Kleur Groen en swart
Die Suid-Afrikaanse Infanteriekorps is dié tak van die Suid-Afrikaanse Leër wat bestaan uit infanterie-eenhede.
Geskiedenis (kronologies)[wysig | wysig bron]
Die Unie Verdedigingsmagte word in Desember 1912 gestig en in twee komponente, die Staande Mag en die Burgermag verdeel.
In 1913 word 'n infanterietak in die Burgermag gestig - dit bestaan uit twaalf bataljons waarvan elf van die voormalige Kaapse, Natalse, en Transvaalse koloniale magte oorgeneem is, o.a. die Durban Light Infantry, Duke of Edinburgh's Own Rifles, en Transvaal Scottish - die infanterie neem voorrang na die veldartillerie, vestingartillerie, berede skutters, en onberede skutters - militêre diens is vrywillig.
Duits-Suidwes-Afrika-veldtog (1914-15) - aktiewe diens in Suidwes-Afrika, hoofsaaklik ter ondersteuning van die berede brigades.
Die Suid-Afrikaanse Oorsese Ekspedisiemag word in 1915 gestig om aktiewe diens buite suidelike Afrika te verrig - dit sluit twaalf nuwe blanke eenhede (1ste - 12de Zuid-Afrikaansche Infanterieregimente) en 'n kleurlinginfanterie-eenheid (die Kaapse Korps) in.
Egipte-veldtog (1916) - die 1ste ZA Infanteriebrigade SAOEM op aktiewe diens in Egipte.
Wesfront-veldtog (1916-18) - die 1ste ZA Infanteriebrigade SAOEM op aktiewe diens in Egipte, insluitend die slagte van Delvillebos, Arras, Ieper, Menin, Passcendaele, Messines, Mont Kemmel, Cambrai, en die Selle.
Duits Oos-Afrika-veldtog (1916-18) - die 2de en 3de ZA Infanteriebrigades SAOEM op aktiewe diens in Tanganjika.
Die SAOEM en sy eenhede word in 1919 ontbind.
Met die motorisering van die verdedigingsmagte in die 1920's het die infanterie die berede skutters vervang as die belangrikste gevegstak.
Die infanterietak word in 1934 vergroot deur die oorblywende berede regimente, bv. die Natal Carbineers en die Imperial Light Horse in infanterie te omskep en 'n agttal nuwe eenhede, soos Regiment Botha, Regiment President Steyn, en Regiment Westelike Provincie te stig.
In 1940 word die infanterie in brigades georganiseer, wat twee divisies uitmaak.
Oos-Afrika-veldtog (1940-41) - 1ste SA Divisie op aktiewe diens in Kenia, Somaliland, en Ethiopië, insluitend die slagte van El Wak, Mega, Combolcia, en Amba Alagi.
Noord-Afrika-veldtog (1941-42) - 1st en 2de SA Divisies op aktiewe diens in Egipte en Libië, insluitend die slagte van Sidi Rezegh, Bardia, Sollum, Gazala, en El Alamein - 2de SA Divisie word by Tobruk krygsgevange geneem.
Madagaskar-veldtog (1942) - 7de SA Infanteriebrigade op aktiewe diens in Madagaskar.
In 1943 word die infanterietak as die SA Panterskorps herorganiseer, en sommige regimente word in tenkeenhede omskep.
Italiaanse-veldtog (1944-45) - 6de SA Pantserdivisie (insluitend die 12de en 13de SA Gemotoriseerde Brigades) op aktiewe diens in Italië, insluitend die slagte van Monte Cassino, Celleno, Chiusi, Florence, Die Greve, die Gotiese-linie, Monte Stanco, Monte Pezza, Monte Sole, Monte Caprara, en die deurbraak na die Po-vallei.
Die eerste Staande Mag infanterieëenheid, 2 Spesiale Diensbataljon (later 1 SA Infanteriebataljon), word in 1947 gestig.
In 1949 word die SA Panterskorps in pantser- en infanterietakke verdeel.
Die vrywillige diensstelsel eindig in 1952 - vanaf 1952 tot 1967 is burgers vir diensplig geloot.
In 1954 word die SA Panterskorps se infanterietak as 'n aparte SA Infanteriekorps gestig en die lede van die SA Instruksionele Diens ('n Staande Mag-tak) word daarby ingelyf - die SAIK neem voorrang na die artillerie en die pantserkorps.
Verskeie nuwe eenhede soos Regiment President Kruger en Regiment Piet Retief is in 1954 gestig.
Vanaf 1957 neem die SAIK voorrang na die artillerie en voor die pantserkorps.
Nog nuwe eenhede, o.a. die Johannesburg Regiment, Durban Regiment, en Regiment Uitenhage word in 1960 gestig.
Die eerste valskermeenheid, 1 Valskermbataljon word in 1961 gestig.
Vyf opleidingseenhede (2-6 SA Infanteriebataljonne) word in 1962 gestig.
Die infanterievleuel van die SA Militêre Kollege word in 1963 'n selfstandige Infanterieskool.
Verskeie nuwe eenhede, o.a. Regiment Bloemspruit en Regiment Noord-Transvaal word in 1964 gestig.
Vanaf 1968 tot 1993 is burgermagdiens verpligtend (sg. "nasionale diensplig").
In 1970, as gevolg van die toename in die aantal dienspligtiges word tweede bataljons by sommige burgermagregimente gevorm - sommige daarvan het later regimente in eie reg geword, bv Regiment Algoabaai en Regiment Dan Pienaar.
Die eerste Spesiale Magte-eenheid, nl. 1 Verkenningskommando word in 1972 gestig.
Nog twee opleidingseenhede (7 en 8 SA Infanteriebataljonne) word in 1973 gestig.
Die eerste kleurlinginfanterie-eenhed sedert die Eerste Wêreldoorlog, die SA Kaapse Korps Diensbataljon (later 1 SAKK Bataljon, tans 9 SA Infanteriebataljon) word in 1973 gestig.
Die eerste swart infanterie-eenheid, 21 Bataljon word in 1974 gestig.
Angola-veldtog (1975-76) - infanterie-eenhede op aktiewe diens in Angola.
Grensoorlog - infanterie-eenhede dra die grootste deel van die operasionele las tydens operasies in noordelike Suidwes-Afrika en suidelike Angola.
Noodtoestand (1985-90) - infanterie-eenhede word vir binnelandse veiligheidsdienste aangewend.
Sedert 1994 is militêre diens weer vrywillig.
Vredesmagoperasies - infanterie-eenhede word in o.a. die Demokratiese Republiek van Kongo, Burundi, en Soedan ontplooi.
Bouch, R.J.. (1977). Infantry in South Africa 1652-1976.
Buchan, J. (1920). The History of the South African Forces in France.
Orpen, N.D. (1968). The East Africa and Abyssinia Campaign.
Paratus (SA Weermag-tydskrif)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Suid-Afrikaanse_Infanteriekorps&oldid=1364301"
Suid-Afrikaanse militêre eenhede
Die bladsy is laas op 29 Junie 2015 om 15:58 bygewerk.