Ons moet egter gou vir ’n oomblik diep besin oor dié fliekmakers se kreatiewe lisensie om louwarm stories met gate groter as ’n verwaarloosde hospice-truitjie aan kykers op te dis.
Tydens ’n swierige première in Johannesburg het die room van die vermaaklikheidsbedryf, sowel as die media, by Montecasino opgedaag om hierdie “kragtoer” te kom kyk.
“As die publiek vir ons twee uur van hulle tyd kan gee om die fliek te kom kyk, dan is dit ons verantwoordelikheid om vir hulle waarde te gee.”
In ’n desperate poging om genesing te vind bevind die vroue hulleself op die Oranjerivier vir avontuurterapie, voorgeskryf deur ’n selfhelpgroep.
Tydens die avontuur lei wrywing tussen die vroue – wat elkeen om hul eie verskuilde en selfsugtige redes saamgekom het – tot ’n ongeluk. In ’n spanningsvolle oomblik word die gids (Armand Aucamp) en die vroue van die roeiboot afgegooi. Die gids spoel weg en die vroue word aan hulself oorgelaat om in die genadelose wildernis te oorleef.
Die rolprent se openingstoneel is die malende waters van die Oranjerivier, ’n voorspooksel van die nagmerrie wat hulle wag.
Die vroue het by die toergids gehoor daar is blykbaar boere noord van die rivier. Met ander woorde weg van die water af en hulle besluit om daar tussen die klowe en semiwoestyn in te wandel. Indien daar genoegsame navorsing gedoen is, sou die regisseur geweet het indien jy verlore is, moet jy saam met ’n rivier stap om by samelewing uit te kom. Boere sal ook hulle plase langs ’n rivier vestig omdat water immers na die landerye gelei moet word.
Toe dié vyf uiteindelik weer by die rivier uitkom en die donker moet trotseer, is daar ’n geluid wat deur die stil Noord-Kaapse aandlug skeur.
My oë het so groot soos pierings gerek. My rug het styf gespan. Ek het na my asem gesnak en verontwaardig vir myself gefluister: “Dit kan nie wees nie. Hiënas! In die Noord-Kaap? Langs die Oranjerivier? Nee!”
Die produkplasing in die rolprent is so subtiel soos ’n atoombom. Afrikaanse rolprentvervaardigers moet ’n bietjie by hul oorsese eweknieë gaan leer.
Met reusebedrae vir ’n reklameveldtog om die rolprent te bemark en ’n vrouetydskrif wat agter dié paartjie staan, is dit ’n gegewe dat Stroomop ook ’n reusesukses by die loket gaan wees. Maar is dit regtig waarde vir geld?