Waag dit op die water! Matteus 14:22-33 – Geloofsentrum Universitas
Waag dit op die water! Matteus 14:22-33
Om op die water te kan loop is 'n droom so oud soos die berge. Ek het nou die dag 'n televisieprogram gekyk waar mense deur allerhande wetenskaplike formules en modefikasies probeer het om op die water te loop. Hulle het eende en ganse dopgehou wanneer hulle so op die water hardloop voor hulle opstyg. Hulle het 'n naelloper gekry en vir haar spesiale skoene aangetrek. Sy het met 'n aanloop die water bestorm en op die bodem geeindig!
Daarom is die verhaal van Jesus wat op die water loop om meer as een rede fassinerend.
Jy sien, nadat Jesus die menigde met die brood en vissies gevoed het, is Hy na 'n plek toe waar Hy alleen kon wees. Ons het hierdie Pinkstertyd vir mekaar keer op keer gesê hoe belangrik gebed is in 'n gelowige se lewe. En Jesus is ook hierin ons leermeester waar Hy Hom afsonder in gebed terwyl sy dissipels vooruit vaar.
Johannes sê dit was so 5 of 6 km van die kant af, toe kry hulle weer die wind van voor. Soveel so dat hulle moes spartel om hierdie boodjie regop te hou. En net toe die son sy kop so oor die berge optel, kry hierdie storie nog 'n kinkel toe iets op die water na hulle toe aangeloop kom! Nou sien ek al die prentjie. Hulle stoei met die mas en seile, party skep water uit terwyl die ander verwoed roei. En een van hulle se oog het seker terwyl hy so water uitskep, eerste die spook gevang. Of hy 'n woord kon uitkry weet ek nie, maar dit was nie lank nie toe is daar paniek op die boodjie oor hierdie spook wat op die water loop. En wat die erger maak, hy is reguit oppad na hulle toe! Nou waarheen kan jy gaan as 'n spook jou op die water vaspen? Dan lees ons: "van angs het hulle hard begin skreeu." Nes 'n klomp meisies bymekaar!
Treffend, die oomblik toe hulle Jesus se stem herken, het hulle bedaar. En die woorde wat Jesus gebruik het hulle aan God herinner! Dit is Ek. Moenie bang wees nie. Wanneer Markus die storie vertel doen hy vreeslik baie moeite om die verband uit te lig tussen Jesus se woorde en God se Woorde in die Ou Testament waarmee Hy Homself bekend gestel het. Dit is Ek. Toe Moses God in die braambos ontmoet het, het God ook gesê: moenie bang wees nie, Ek is – is by jou! Interessant, Markus skryf dat Jesus op die see geloop het en wou by hulle verby loop. Nou hoekom sou Jesus by hulle wou verbyloop? Onthou toe God aan Moses verskyn het, toe het God by Moses verby geloop terwyl Hy sy hand oor die skeur in die rots gehou het waar Moses gesit het. In 1 Kon 19 verskyn die Here aan Elia in sy moeilikheid en dan wys die Here Homself vir Elia deur te sê:Gaan staan op die berg, Ek wil verbygaan. So, sê Markus, wou Jesus ook verbygaan omdat Hy God is! Ek is wat Ek is. En die gedagte aan God bring toe kalmte en verdryf die bangheid. Dit is nie 'n spook nie, dit is Jesus, die Een wat die storms stilsmaak, die Een wat met Moses en Elia ook gepraat het.
Jy sien somtyds is dit net vir ons nodig om in ons teistering God se stem te hoor. Net te hoor dat Hy daar is! Want partykeer twyfel ons ook oor God se teenwoordigheid. Partykeer dink ons ook ons is alleen, of sien ons spoke, gaan haal ons die bobejaan agter die berg en herken ons nie vir Jesus in ons bangheid of benoudheid nie. Partykeer kyk ons so na die wind en die golwe en die donker dat ons bang en benoud raak. Maar dit is juis wanneer ons weer God se stem moet hoor, wanneer ons mekaar aan God moet herinner en wanneer Sy teenwoordigheid die bangheid verdryf en die bangheid plek maak vir vrede en kalmte.
Ou Petrus natuurlik, voor op die wa soos hy is, sien toe die gaping om ook die onmoontlike te doen. Hy kan immers sy naam in die Genius book of records verewig, sou hy dit ook regkry om op die water te loop! Jy sien, die gerusstelling van Jesus se teenwoordigheid, lok toe 'n reaksie by Petrus uit toe hy sy voete op die water sit om die onmoontlike te waag doen! Toe Petrus Jesus in die storm hoor, kry hy dit reg om bo die die bangheid en twyfel uit te styg en te begin loop in die geloof omdat hy Jesus gesien en gehoor het.
Die interessante vir my is dat ons die storie onthou van hoe Jesus op die water geloop het, maar Petrus gesink het. Ek wonder toe: Hoe het Petrus die storie onthou? Het hy die sink onthou of die loop op die water? Ek is redelik seker toe Petrus om die braaivleisvuurtjie gestaan het met sy nat klere, het hy nie vir sy pelle vertel hoe hy gesink het nie, maar hoe hy die onmoontlike reggekry het om op die water te loop! Al was dit net 'n paar tree! En die wonderlike dat Jesus hom uitgetrek het.
Ek dink nie hy het die sink onthou nie, maar die loop!! En miskien vriende is ons so bang vir die sink dat ons dit nooit waag om te loop nie! Ons is so bang ons misluk, ons is so bang ons kry dit nie reg nie, ons is so bang ons maak ons naam krater dat ons nie eers probeer om ons voete in die water te sit nie! Natuurlik gaan ons somtyds sink! As jy dink jy gaan nooit in hierdie lewe of in jou geloofslewe of in jou geloofsvertroue sink nie, leef jy in 'n droomwêreld. Ons is mense wat bang en benoud kan raak, ons twyfel kort-kort, daarom sink ons kort-kort, maar vriende, ons het Iemand wat ons elke keer gaan uittrek! Ons Lewensredder kan op water loop! En weet jy wat, daarom kan jy dit waag saam met Jesus selfs al lyk dit onmoontlik!
Jesus roep vir Petrus, Kom! Waag dit saam met My! Waag dit uit jou boodjie! Vertrou My en sien hoe jy die onmoontlike doen, hoe jy op die water loop of berge versit. Ons het ook maar elkeen 'n bietjie aanmoediging nodig. Miskien word jy geroep om die moeilike ding te gaan doen deur dit te waag om jammer te gaan sê, miskien moet jy dit waag om iemand gaan face wat jy vermy, miskien moet jy dit waag om nog 'n rukkie die minste te probeer wees of die ander wang te draai. Miskien moet jy dit anders waag in jou werksituasie. Miskien moet jy op die punt kom waar jy sê: Here ek is moeg geroei, moeg water uitgeskep, moeg vir die wind, ek sit nou my voete op die water en waag dit om U te vertrou met hierdie stuk bangheid of worsteling in my lewe. En ek weet, wat jy sal onthou is nie die sink nie, maar die paar tree wat jy dit reggekry het om God te vertrou. En wie weet, dalk volgende keer gee jy 'n tree verder.
Ons sink nie omdat ons nie in Jesus glo nie, ek wil dit verder waag om te sê: ons sink ook nie omdat ons nie vir Jesus vertrou nie, ons sink baie keer omdat ons nie in onsself glo nie. Petrus het nie in Jesus getwyfel nie, hy het dan vir Jesus op die water die onmoontlike sien doen! Ek dink ook nie hy het getwyfel of Jesus dit nou sal regkry om hom op die water te laat loop nie. Dit lyk vir my eerder of Petrus in homself begin twyfel het.
Jy sien, daar is 'n stuk menslikheid in geloof. Geloof is eg menslike kennis en eg menslike vertroue. Petrus het gesink, nie net omdat hy sy oë van Jesus afgehaal het (soos ons in die meeste van die preke hoor nie). Hy het gesink ook omdat hy in sy eie vermoëns begin twyfel het. Gaan ek dit nou regtig nog 'n tree regkry? Gaan my geloof hou? Gaan hierdie golfie my nie platslaan nie? Gaan ek dit maak terug na die boot toe?
Jy sien dikwels is ekself my grootste vyand. Dikwels is ons onsuksesvol nie omdat ons nie in God glo nie, maar omdat ons twyfel in ons eie vermoëns. My liewe broer en suster, saam met geloof gee die Heilige Gees ook selfvertroue, of dan geloofsvertroue. Dit is juis hoekom die Here vir ons die Heilige Gees gegee het. Sodat ons die vermoë het om vir myself te kan sê: God gee my die krag, die Heilige Gees stel my instaat om te doen selfs dit wat bo my vermoë is, daarom sit ek my voete in die water! Dit is hoekom Dawid kan sê: met my God spring ek oor 'n muur en loop ek 'n oormag storm! Omdat sy geloof in God hom instaat gestel het om met selfvertroue op te tree en met selfvertroue die storms en donker van die lewe te trotseer. Daarom het die klein mannetjie voor Goliat gaan staan en geweet, ek kan, omdat God kan! Geloof in Jesus stel my instaat om enige iets te doen omdat Jesus vir my krag gee daarvoor en die Heilige Gees die vermoë! Daarom gaan staan ek nie voor die storm as 'n bangbroek nie, maar as 'n Geesvervulde kind van die Here wat die wêreld in die oë kyk omdat Jesus langs my staan!
Vriende, ek sien baie kinders van die Here wat in Jesus glo, wat Jesus vertrou met hulle lewe, wat weet dat Jesus die onmoontlike kan doen, maar wat lankal vertroue in hulle eie vermoëns verloor het! Mense wat in storms en bootjies vasgevang is omdat hulle nie glo hulle kan self daaruit kom nie. Mense wat nie meer glo dat hulle iets kan doen of iets kan beteken nie. Mense wat dit nie meer in die geloof waag nie, nie omdat hulle nie glo nie, maar omdat hulle bloot net nie die selfvertroue het om dit saam met Jesus te waag nie.
Vriende saam met die krag en geloof wat God gee, gee die Heilige Gees ook die moed en vermoë. Daarom klim ek oor rand van die bootjie of daag ek by die slagveld op met moed en krag en oortuiging omdat ek weet, ek kan, omdat God kan!
Daarom kind van die Here Jesus, gaan staan voor Goliat, gaan staan voor die muur, gaan staan voor die oormag, gaan staan in jou storm, neem jou swaard of jou slingervel, steek jou voetjie in die water, tel jou kop op en proklameer die heerskappy van die Here Jesus oor enige situasie! Want jy kan, omdat God kan! Mag sy woorde die vrees en bangheid verdryf omdat jy weer gehoor en gesien het dat Hy naby is. En gaan waag dit saam met Jesus, al beteken dit dat jy somtyds of dalk kort-kort gaan sink, maar onthou, jou Lewensredder kan op water loop! Hy is elke keer naby om jou uit te trek. En waarvan jy sal vertel is nie die sink nie, maar die paar tree se loop! Amen