Tetanus: oorsaak, infeksie, beskrywing
Tetanus is 'n gevaarlike besmettingsiektes met bakterieë. Besmetting vind plaas deur besmette wonde. Selfs die kleinste beserings kan genoeg wees. Die gif van bakterieë veroorsaak pynlike en langdurige spierspasmas. As die tetanus nie behandel word nie, is dodelik. Selfs onder intensiewe sorg sterf baie pasiënte. Daarom is inenting vir elke persoon belangrik. Lees hier hoe u besmet kan raak met tetanus, watter simptome dit veroorsaak en wat u kan doen.
beskrywing: bakteriële infeksie, bakteriese gifstowwe veroorsaak ernstige spierspasmas, onbehandelde dodelike verloop deur respiratoriese verlamming
simptome: Orale verstopping, "duiwels grynslag", disfagie, keel oedeem, prikkelbaarheid, rusteloosheid, uiterste kramp van die rompspiere, te strek terug tot by die werwelbreuk, respiratoriese verlamming
veroorsaak: Besmetting met Clostridium tetani selfs oor die kleinste wonde, spore in die grond of diere-ekskrement, vermeerder waar suurstof ontbreek (daarom is oppervlakkige wonde minder gevaarlik as dieper)
diagnose: tipiese simptome na beserings, opsporing van die bakterie in die serum
behandeling: Die sny van die wondrande, toediening van teenliggaampies, intensiewe sorgbehandeling met suurstoftoevoer, indien nodig ventilasie
voorspel: onbehandeld byna altyd dodelik, onder sterftesyfer tot intensiewe sorg tot 20 persent
Tetanus word veroorsaak deur 'n infeksie met die bakterie Clostridium tetani. Die spore van die bakterie kom voor in die ontlasting van diere, veral perde, en veral in die grond. Die spore is baie bestand en kan lank duur sonder 'n gasheer. Hulle vermeerder slegs in die anaërobiese omgewing, dit wil sê in die afwesigheid van suurstof.
U kry ligte beserings in die menslike liggaam. Jou gif migreer dan ook na die brein en rugmurg. Dikwels is 'n klein insnyding of splinter in die vel voldoende vir die infeksie. Oordrag van persoon tot persoon is nie moontlik in styfkrampe nie, daarom is siek mense nie besmet nie.
Dit is hoe u tetanus besmet raak
Tetanus word veroorsaak deur bakterieë wat nog lank in die grond kan oorleef. Reeds oor die kleinste wonde kom die bakterieë die liggaam binne en vermeerder hulle daar.
Tetanus: Dit gebeur in die liggaam
Die bakterieë produseer twee gifstowwe:
Die een, tetanolysin, vernietig die rooibloedselle en kan ook die hart beskadig.
Die tweede gif wat die bakterie produseer, is tetanospasmin, Dit migreer langs die senuwees en bereik uiteindelik die sentrale senuweestelsel. Die gif inhibeer senuwee-impulse wat normaalweg oormatige spiersametrekkings voorkom. As hierdie remmende instansie misluk, is die senuwees baie hipereerbaar. Die resultaat is 'n sterk, langdurige, pynlike spierspasmas wat tipies is vir tetanus.
Die tetanus verskil baie tyd tussen infeksie en die begin van die eerste simptome (inkubasietydperk). Met vinnige vorderings verskyn die eerste tekens van siekte na slegs 'n paar dae; in ander gevalle duur dit tot drie weke. Selfs gevalle waarin dit eers maande nadat die simptome beskryf is, gekom het. As die inkubasietydperk baie kort is, kan baie patogene die liggaam terselfdertyd binnegaan. Die siekte is dan veral moeilik.
Tetanus manifesteer veral in sterk, aanhoudende spierspasmas. Dit kan in beginsel betrekking hê op elke spierdeel. Dit is tipies dat akoestiese en visuele stimuli en aanrakingstimulasies stuiptrekkings kan veroorsaak.
Mondelinge slot en duiwel glimlag
Die orale versperring is 'n tipiese simptoom van veralgemeende styfkramp. Die spiere van die tong en die kakebeen kramp, wat lei tot 'n grimas: konstante 'glimlag' en verhoogde wenkbroue, 'n mens praat van die 'duiwels grynslag'. Pasiënte kan ook nie hul mond wyd oopmaak nie.
Dysfagie en verlamde larinks
As die spiere in die keel en die larinks aangetas word, sukkel die pasiënt om te sluk. In uiterste gevalle kan pasiënte nie praat of skree nie.
Daarbenewens ontwikkel sterk spasmas in die rug- en buikspiere. Diegene wat geraak word, trek hul rug argivatief uit. In uiterste gevalle ontstaan ​​sulke kragte dat selfs vertebrale liggame breek.
Ander tekens van tetanus is:
Pyn- en spierstyfheid, veral in die nek en gesig
Verhoog in bloeddruk
Krampe in die ledemate
Babas wat aan neonatale tetanus ly, toon ook 'n duidelike uitdroging.
Algemene simptome van siekte soos hoofpyn, koors, bewing. Dit kan voorkom in die aanloop tot stuiptrekkings, maar bly dikwels weg.
Tetanus is onbehandel, dramaties. Die pasiënte sterf uiteindelik weens verlamming van die asemhalingspiere. Tot hul dood bly hulle ten volle bewus van wat lyding veral pynlik maak.
Verskillende vorme van tetanus
Dokters onderskei vier vorme van tetanus:
Die algemene vorm: Dit lei tot die klassieke voorkoms van die siekte met sterk krampe oor die hele liggaam.
Die plaaslike vorm: Hier is die simptome (soos spierstyfheid) gewoonlik beperk tot die ledemate waar die ingangsportaal van die patogeen geleë is. Dit is meer gereeld die geval as daar nog 'n residuele beskerming van die entstof is.
Die kefale tetanus: In hierdie spesiale vorm is die besmette wond op die kop. Aangesien die senuweepaaie na die brein hier kort is, is die inkubasietydperk kort.
Neonatale tetanus: Neonatale tetanus beïnvloed slegs pasgeborenes. Babas wat nie ingeënt is nie, is siek. Die infeksie is dikwels te wyte aan swak higiëne tydens of na die geboorte, terwyl die patogene gewoonlik die naeltjie binnedring. Hierdie vorm van tetanus is die algemeenste wêreldwyd en kom veral voor in lande met lae standaarde vir higiëne en swak mediese sorg.
Tetanus: oorsake en risikofaktore
Die bakterie Clostridium tetani vermeerder slegs onder anaërobiese toestande, dit wil sê slegs waar geen suurstof kom nie.
'N Oppervlakkige wond met 'n effens groter area is beter geventileer as 'n dieper sny of steek met 'n skerp voorwerp. So 'n wond is dus minder gevaarlik. 'N Onskadelike letsel in tuinmaak, soos die byt aan 'n doring, kan egter 'n ideale toegangsportaal vir die tetanuspatogeen wees.
Boonop voel die patogeen baie goed in reeds dooie weefsel, want hier is 'n anaërobiese omgewing. Sulke dooie (nekrotiese) weefsel kom meer gereeld voor in groter wonde, veral as dit nie chirurgies voldoende behandel word nie.
Daarbenewens kan siektes op die veloppervlak, soos 'n oop ekseem, 'n tetanusinfeksie bevorder.
Risiko faktor ouderdom
Ouer mense is meer geneig om tetanus op te doen. By hulle breek die teenliggaampies wat hul liggaam gevorm het ná 'n entstof dikwels vinniger af as by jonger mense. U benodig dus verversings met korter tussenposes. As hulle dit nie doen nie, word hulle minder goed beskerm.
Ou mense het dikwels 'n swakker sirkulasie, byvoorbeeld weens vaskulêre siektes of suikersiekte. In die geval van 'n besering, word die wond ook minder goed van bloed voorsien en dus minder goed met suurstof voorsien. Gevolglik vermeerder dit dat anaërobiese bakterieë vermeerder.
Tetanus: ondersoeke en diagnose
Die dokter diagnoseer tetanus aan die hand van tipiese kliniese bevindings: As spierstyfheid of krampe voorkom as gevolg van wondbesering, is die diagnose van tetanus gewoonlik duidelik. Vir verdere diagnostiese toetse is beskikbaar waarmee die gif van die tetanusbakterie in die wondmateriaal of in die bloedserum opgespoor kan word (neutraliseringstoets). Dit is nie altyd sinvol nie.
Daar is drie basiese reëls vir die behandeling van tetanus:
Identifisering van die portaal van ingang en uitsny van die wondrande (wond debridement)
Neutralisering van tetanus gif en immunisering
Ondersteunende maatreëls teen die simptome
Die wond word onmiddellik versigtig uitgesny. Dit is veral belangrik vir diep wonde. Sommige antibiotika, veral metronidasool, is effektief teen die tetanus-middel, maar vervang nie deeglike wondreiniging nie. Boonop kan hulle nie die reeds vervaardigde gifstowwe verminder nie. Die gifstowwe werk tot twaalf weke in die liggaam. Dit is hoe lank dit duur voordat die simptome uiteindelik verdwyn. 'N Verbetering vind gewoonlik na vier tot agt weke plaas.
Spuit teenliggaampies in:
Ten einde die sirkulerende tetanusgif te neutraliseer, word antiliggame (immunoglobuliene) wat teen die tetanusgif gerig word, in die gluteale spiere en in die wondmarges ingespuit.
Aangesien die gesigspatroon en laringeale spiere in tetanus krampe is, moet die lugweë doelgerig gehou word. Die pasiënt ontvang suurstof via 'n nasogastriese buis. Daar is ook dikwels kunsmatige asemhaling op 'n ventilator nodig. Die spierkrampe word behandel met spesiale middels wat spierverslappers genoem word.
Soms help dit om die pasiënt in 'n donker en geruislose kamer te skuif. Hy is dus geïsoleer van eksterne stimuli wat verdere stuiptrekkings kan veroorsaak.
Die staande inentingskommissie (STIKO) beveel tetanus-inenting aan vir mense van alle ouderdomme. Die eerste inenting word reeds aan babas gegee, ander in die 5de, 6de, 9de en 17de lewensjaar. Dan word 'n opknapping elke tien jaar aanbeveel.
Die entstof is nie op die bakterieë self gerig nie, maar op die gifstowwe wat hulle produseer. Met 'n verswakte dosis gif word die immuunstelsel op die gifstowwe ingestel. Dan produseer dit teenliggaampies teen hulle.
Die aantal teenliggaampies wat dus geproduseer word, is bepalend vir die effektiwiteit van die entstof. Dit kan gemeet word deur die sogenaamde titer.
Danksy omvattende inentings word daar jaarliks ​​slegs ongeveer 15 gevalle van stokvis in Duitsland aangeteken. Die meeste ontmoet volwassenes ouer as 60 jaar.
Waarna u moet oppas in 'n inenting teen tetanus, sal u in die artikel Tetanus – inenting leer.
Tetanus: siekteverloop en prognose
Tetanus moet nie onderskat word nie. Die simptome van tetanus hou nie net verband met beduidende pyn vir diegene wat geraak word nie, maar lei tot die dood as dit nie behandel word nie.
In die algemeen begin 'n diepte behandeling met intensiewe sorg, maar dit kan meestal voorkom word. Na ongeveer vier weke gaan die simptome geleidelik terug, na nog vier weke verdwyn hulle heeltemal. Daar is soms gevolglike skade wat verdere behandeling verg.
Die tetanus siekte produseer nie immuniteit nie, wat beteken dat die persoon weer dieselfde infeksie kan opdoen. Daarom is 'n volledige inenting (= inenting) sowel as gereelde booster-inentings teen tetanus belangrik.