Donald Trump se presidensiële veldtog, met sy onstuimige retoriek en bestendige stroom van skandale, roep Dostojewski se mees politieke roman op, "Demone, "Geskryf in 1872. Daarin wou die skrywer lesers waarsku oor die vernietigende krag van demagogie en ongekende retoriek, en sy waarskuwingsboodskappe - grootliks beïnvloed deur die Russiese politieke chaos van 19-eeuse - resoneer in ons huidige politieke klimaat.
Om sy lesers te wys net hoe slegte dinge kan kry as hulle nie aandag gee nie, het Dostojevski sy politieke nagmerrie gekoppel aan ongedrewe impulse en die afbreek van beleefdheid.
'N Passie vir vernietiging
Dostojevski was so verslaaf aan koerante soos sommige van ons na sosiale media is, en hy het gereeld krisisse en geweld gepluk, uit die koerante, om hulle vir sy fiksie te verander.
Rusland tydens die 1860s en 1870s - die bloeitydperk van die skrywer se loopbaan - het geweldige sosio-ekonomiese onstabiliteit ervaar. Tsaar Alexander II's Emansipasie van die Serwe bevry Russiese boere uit 'n vorm van klasbinding, terwyl die daaropvolgende Groot Hervormings gemik op die herstrukturering van die uitvoerende en regterlike takke, sowel as die weermag, belastingkode en onderwysstelsel. Die hervormings moes die land moderniseer deur dit uit die kaste-agtige stelsel van boedels en regsvoorregte te sleep. Maar dit het nie veel gedoen om die ekonomiese lot van die boer te verbeter nie.
Dit was 'n ommekeer van Amerika se huidige politieke landskap. Terwyl daar vandag ontevredenheid is, is dit regs, in die 19-eeuse Rusland was dit linkse wat woedend was. Hulle was kwaad deur die hervormings omdat hulle nie ver genoeg gegaan het nie en hoop verloor het in die regering se vermoë om sinvolle verandering teweeg te bring.
Een van die enigste verenigende idees onder die meer radikale linkse politieke faksies van die tydperk was die oortuiging dat die tsaristiese regime uitgeskakel moet word. Belangrike openbare figure, soos die Russiese anargistiese Mikhail Bakunin, bepleit vir die vernietiging van die status quo as 'n einde groter as alle ideologieë. Soos Bakunin beroemd vermaan: "Die passie vir vernietiging is ook 'n kreatiewe passie."
Bakunin se oortuiging dat 'n nuwe wêreld net uit die as van tsarisme sou kon opstaan, is eintlik in die praktyk deur sy eenmalige dissipel in gebruik geneem, Sergei Nechaev, wat was die inspirasie vir Dostojevski se hoofrolspeler in "Demone", Pyotr Verkhovensky.
'N Gladde helling van onbuigsaamheid aan geweld
In 1869, Nechaev orkestreer die moord van 'n jong student, 'n gebeurtenis wat so geskok en kwaad was vir Dostojevski dat dit die basis vir "Demone" geword het.
Die roman begin in 'n vervelige provinsiale terugwater bewoon deur middeljarige mense en ondoeltreffende jong liberale, wat almal in hul romantiese lewens besig is. Pyotr Verkhovensky arriveer en oortuig baie van dieselfde karakters om by sy ondergrondse revolusionêre samelewing aan te sluit. Passies word geroer en die plaaslike bestelling gedestabiliseer as die dorp betree 'n afwaartse spiraal wat afloop met brandstigting en verskeie moorde.
Wat die mees relevante vir ons tyd in "Demons" is, is nie sy ideoloë nie, maar die anti-intellektuele en impulsgedrewe aard van Pyotr se opstand. In Pyotr het Dostojevski 'n demagoge en suiwer nihilis geskep, 'n politieke figuur wat 'n beroep op mense se baser begeertes het. Onder sy invloed verloor die dorpsmense alle impulsbeheer en groei roekeloos, opstand teen alle konvensies van ordentlikheid vir 'n goeie lag. Op een punt ontheilig hulle 'n heilige ikoon; By 'n ander, hulle versamel lekker om die liggaam van iemand wat selfmoord pleeg en eet die kos wat hy agtergelaat het.
As hulle pranks, beledigings en wanorde skadeloos lyk, dien die afname in die vlak van openbare diskoers as 'n voorloper vir die gewelddadige en vernietigende dade in die roman se gevolgtrekking. 'N Geskoolde sielkundige skrywer, Dostojevski het nooit geweld gesien as geskei van normale menslike gedrag nie. Wat die meeste spook oor sy werke, is net hoe naby anders, gewone mense doen buitengewone vreeslike dinge.
In "Demone", verhef narratiewe spanning op 'n doelbewuste geleidelike manier. Wat begin as minderjarige onbevoegdheid word skandaal, brandstigting, moord en selfmoord. Dostojevski sê in wese dat kriminele dade gewortel is in sosiale oortreding; onbeskaamde gedrag fasiliteer sondebokke, ontmenslikheid en uiteindelik geweld.
"Maak Amerika weer goed!"
Donald Trump se onkonvensionele veldtog vir president maak Dostojevski se roman sterk bekend. Afgesien van sy pro-geweer en anti-immigrasie posisies, bied Trump nie baie konkrete politieke planne nie. As ons evalueer wat gemotiveerde 14 miljoen Amerikaners om vir hom in die primêre groepe te stem, kan ons dit oorweeg Nuwe navorsing toon dat sy kandidatuur 'n hoofsaaklik emosiegebaseerde - eerder as ideologiese of ekonomiese - appèl het. Daar is opvallende anti-vestiging sentimente onder sy ondersteuners; baie mense is ongeskik, wit mense van middelbare ouderdom wat glo dat Amerikaanse instellings nie namens hulle werk nie.
En terwyl sy berugte veldtog-motto "Make America Great Again" op 'n positiewe manier opgestel word, bevorder dit eintlik 'n weergawe van Bakunin se kreatiewe vernietiging. Dit staan ​​vir die skoonmaak van die stigting, om 'n nostalgia-getinte weergawe van sommige verlore, voormalige Amerika te herskep. Ons het reeds hierdie vernietigende rit in sy meer Nechaevist-lae-brow-vorm by Trump-tydrenne gesien, waar verskeie mense gewees het. aangeval.
Daar is nog 'n aspek van Trump se gewildheid wat hom aan Dostojevski se "Demone" verbind. Trump, in die manier waarop hy homself dra, beliggaam die volledige disavowal van impulsbeheer wat ons in die roman sien. In teenstelling met die meeste politieke kandidate, praat hy van die manchet af, terwyl hy die toorn en pessimisme van sy ondersteuners gelyktydig reflekteer.
Byvoorbeeld, Hy het gesê hy wou "tref" sommige van die sprekers wat hom gekritiseer het by die Demokratiese Nasionale Konvensie; In sy woorde is daar woede, 'n noodsaaklikheid om onwrikbaarheid te ontlok. Sy ondersteuners voel hierdeur bemagtig. Sonder om sy beleid te weeg, is hulle visceraal getrek op die spektakel van sy kandidatuur, soos die dorpsmense wat Pyotr Verkhovensky in "Demone" beleef, wat in die skinder en skandale wat hy skep, behae het.
Om die parallel te voltooi, kan ons na die einde van die roman verander, wat 'n ontnugterende effek kan hê. Basiese onbuigsaamheid gee plek vir 'n anargiese visie van kreatiewe vernietiging; Baie sterf of verloor hul gedagtes as gevolg van Pyotr se beurt. Op een punt, skynbaar sonder om te dink, druk die skare 'n vroulike karakter tot die dood toe omdat hulle valslik glo sy is verantwoordelik vir die geweld in die dorp.
Wanneer gehore by Trump saamtrekke verbaleer geweld deur te skree "Sluit haar op"En"Maak haar dood, "Of wanneer Donald Trump - hetsy wittingly of onbewustelik - pleit vir Tweede Wysigingsgeweld, Ek wonder of hulle nie gevaarlik naby die oeroue van "Demone" kom nie.