Jammer, hierdie is vir my die heel skokkendste foto van die “30 Most Shocking & Heart Touching Photographs Ever Made” Google eerder self as julle wil kyk, want as ek die URL hier plak word die hele webtuiste ingetrek)
Hier waar die wreedste kiekie ooit
en my moedertaal se heel mooiste
vers mekaar in ootmoed probeer vind,
bid ons saam vir hierdie sterwende kind
ek moet versigtig woorde kies om
nóg onbeheersde trane te verhoed
want my vriendinne was tog so reg: my
laaste kiekies het vriend en vyand tot
teen die rougevrete been geskok
Die kraaie en die aasvoëls kla
in Opperman se vers as ‘n moeder
na haar seun se beendre soek
Spaar hierdie kind ‘n afloskreet
o Heer want “die afloskrete van
die aasvoëls, van die wildehonde
en die kraai” verdig in hierdie ryper
uur tot pynvertrekte gewetenswonde
(Ek gee graag erkenning aan grootmeester DJ Opperman vir die ruim gebruik van woorde en grepe uit sy meesterstuk: Gebed om die gebeente)
Augustus 21, 2013 in Uncategorized
Jammer, hier is hy. Hy wou nie plak nie.
Hoekom verskyn die mooi video nie?
Augustus 20, 2013 in Uncategorized
Augustus 12, 2013 in Uncategorized
‘n Mooi en konserwatiewe meisie uit die prille ontwaakjare van my skramsgeleefde jeug het die term velhonger gebruik.
Velhongerte word gestil as jou vel met die vel van ‘n ander mens van die teenoorgestelde geslag (of die keuse wat jou aanstaan natuurlik) kontak maak.
Velhongerte is eintlik ‘n delikate kwessie, want wat in ‘n mens se lyf is nie met vel bedek nie? Net tande en naels? Die een krap en die ander een byt en dit stil nie hongerte nie.
Goed ek wil nie vir julle ‘n lesing gee oor velhongerstillers nie; ook nie oor velzones wat honger raak of oor die nagevolge daarvan nie.
Dit is net vir my ‘n pragtige woord oor ‘n erg meevoerende onderwerp.
“Een ‘versoeking’ vir die jong kunstenaar word deur Opperman prominent uitgesonder: Die grootste versoeking van die jong kunstenaar is om te bieg, om te bely; om regstreeks van sy vreugde en sy smart te getuig. Jy ontmoedig hierdie slobberige kwyldrade van die bibberende mond. ’n Mens beveel saam met Nijhoff aan: skryf weg van jou self. Moenie jou mond gebruik om te fluit nie — sy skaal is te beperk: jy kan vir ’n nooi ’n wolfgeluid maak, ’n uilgeluid vir kinders en fluit om die skape aan te jaag. Maar as jy ’n instrument, soos bv. ’n klarinet na jou mond bring, dan kom die fyn wisselende vreugdes en verdriete van ’n Mozart.”
Ek sien nou die dag ‘n goedbedoelde boodskap teen ‘n paal. “Foxterrier gevind. Jong reen”. Toe skryf ek onderaan. Jammer, my teuf het weggeraak.