Baie is van mening dat arm mense verdien om arm te wees, want hulle is lui. Soos Speaker John Boehner het gesê, Die armes het 'n idee dat "Ek het regtig nie hoef te werk nie. Ek het nie regtig wil om dit te doen. Ek dink ek wil eerder net rondsit. "
In werklikheid, 'n groot en groeiende deel van die land se swak werk voltyds - soms sestig of meer uur per week - nog steeds nie genoeg wees om hulself en hul gesinne te hef uit armoede te verdien.
Dit word ook algemeen geglo, veral onder Republikeine, dat die rykes hul rykdom verdien omdat hulle harder werk as ander.
In werklikheid, het 'n groot en groeiende deel van die superrykes nog nooit 'n sweet gebreek. Hul rykdom is aan hulle oorhandig.
Die opkoms van hierdie twee groepe - die arm en nie-werkende rykes - is relatief nuut. Albei is die uitdaging van die kern Amerikaanse aannames dat mense betaal word wat hulle werd is, en werk word regverdig beloon.
Waarom is hierdie twee groepe groei?
Die geledere van die werkende armes groei omdat lone aan die onderkant het gedaal, aangepas vir inflasie. Met die toenemende aantal Amerikaners wat laer betalende werksgeleenthede in kleinhandelverkope, restaurante, hotelle, hospitale, kindersorg, ouerhuise en ander persoonlike dienste neem, val die onderste vyfde loon nader aan die minimum loon.
Op dieselfde tyd, die werklike waarde van die federale minimum loon is laer vandag as wat dit 'n kwart eeu gelede was.
Daarbenewens moet die meeste ontvangers van openbare bystand nou werk om te kwalifiseer.
Bill Clinton se welsyn hervorming van 1996 gestoot die armes uit die hulp in die werk. Intussen het die inkomste belasting krediet, 'n loonsubsidie, het na vore gekom as die land se grootste anti-armoede program. Ook hier 'n werk is 'n voorvereiste.
Die nuwe werkvereistes het nie die aantal of persentasie Amerikaners in armoede verminder nie. Hulle het pas arm mense verskuif van werkloos en arm om in diens en arm te wees.
Terwyl armoede in die vroeë jare van welsynshervorming gedaal het toe die ekonomie opgestaan ​​het en werksgeleenthede oorvloedig was, het dit begin groei in 2000. Deur 2012 dit oorskry sy vlak in 1996Wanneer welsyn geëindig.
Van "selfgemaakte" mans en vroue tot ryk erfgename
Terselfdertyd het die geledere van die nie-werkende ryk is swelling. Amerika se legendariese "selfgemaakte" mans en vroue is vinnig vervang deur Ryk erfgename.
Ses van vandag se tien rykste Amerikaners is erfgename van prominente voorspoed. Die Walmart erfgename alleen het meer rykdom as die onderkant 40 persent Amerikaners gekombineer.
Amerikaners wat oor die afgelope drie dekades geweldig Ryk geword nou besig oordrag wat rykdom aan hul kinders en kleinkinders.
Die nasie is op die hoogte van die grootste tussen-generasie oordrag van rykdom in die geskiedenis. A bestudeer Van die Boston College Center on Wealth and Philanthropy projekte het 'n totaal van $ 59 triljoen geslaag tot erfgename tussen 2007 en 2061.
Soos die Franse ekonoom Thomas Piketty ons herinner, dit is die soort van dinastiese rykdom wat Europa se adel gaan vir eeue is gehou. Dit gaan oor die groot bron van inkomste vir 'n nuwe Amerikaanse aristokrasie geword.
Die belasting-kode moedig dit alles deur ten gunste van onverdiende inkomste oor inkomste.
Die top belastingkoers deur Amerika se rykes op hul kapitaalwins betaal - die hoofbron van inkomste vir die nie-werkende ryk - het gedaal van 33 persent in die laat 1980s om 20 persent vandag deur dit aansienlik laer as die top belastingkoers op gewone inkomste (36.9 persent).
As die eienaars van kapitaal bates waarvan die toeneem oor hul leeftyd die moeite werd te hou hulle tot die dood toe, hul erfgename betaal nul kapitaalwins belasting op hulle. Sulke "ongerealiseerde" winste nou verantwoordelik vir meer as die helfte van die waarde van die bates wat deur boedels meer as die moeite werd Van $ 100 miljoen.
Terselfdertyd is die boedelbelasting gesny. Voordat George W. Bush president was, het dit toegepas op bates van meer as $ 2 miljoen per paartjie teen 'n koers van 55 persent. Nou skop dit in teen $ 10,680,000 per paartjie, teen 'n 40 persentasie.
Net verlede jaar 1.4 uit elke 1,000 boedels verskuldig enige boedelbelasting, en die effektiewe koers hulle betaal slegs 17 persent.
Spoedoproepe 'n Beleggingsadviseur word beskou as werk?
Republikeine nou in beheer van die Kongres wil nog verder gaan. Verlede Vrydag die Senaat gestem 54-46 ten gunste van 'n nie-bindende resolusie om die boedel belasting heeltemal herroep. Vroeër in die week, die Huis maniere en middele Komitee ook gestem vir 'n herroeping. Die huis is verwag om te stem in die komende weke.
Tog is die spook van 'n hele geslag wat niks anders doen vir hul geld nie, behalwe om hul rykbestuursadviseurs te bespoedig, nie besonder aantreklik nie.
Dit plaas al hoe meer verantwoordelikheid vir die belegging 'n aansienlike gedeelte van die bates van die land se in die hande van mense wat nog nooit gewerk het.
Dit bring ook ons ​​demokrasie in gevaar, aangesien dinastiese rykdom onvermydelik en altyd politieke invloed en mag ophoop.
Oorweeg die opkoms van beide die werkende armes en die nie-werkende rykes, en die meritokratiese ideaal waarop Amerika se groeiende ongelykheid gereeld geregverdig word, hou nie op nie.
Dat die toenemende ongelykheid - gekombineer met die toenemende aantal mense wat voltyds werk, maar nog steeds arm is en van ander wat nog nooit gewerk het nie en fabelagtig ryk is - ondermyn die morele grondslae van die Amerikaanse kapitalisme.