Quebec ontwerpers wat die koue hou - Af - 2022
Sarah Beaudoin het verneem dat sy tydens haar universiteitsstudie haar gunsteling stokperdjie - brei - die draad van haar loopbaan sou word. Die jong stigter van die bykomstigheidsmerk Gibou het strings steke gesit om haar bekende toekennings met groot wolvelde te skep, wat aanvanklik deur haar familie en vriende geëis word. Die epifanie word in 2013 gemanifesteer, wanneer sy besluit om een ​​van haar bonnets te onderdruk met 'n pom-pom wat uit 'n ou pelsjas gesny is. "Die toque het 'n groot spat in my entourage gemaak. Die idee om dit op 'n transaksionele webwerf te verkoop, het in September 2014 begin. In September 2014 is die maatskappy gestig, net betyds vir die koue seisoen," sê die Baccalaureus in Argitektuur en beskik oor 'n magistergraad in Ondernemingsbestuur. Sarah verkort die bynaam Gibourine wat haar pa haar gegee het toe sy klein was: Gibou word die naam van die maatskappy. Sy wil plaaslik koop: al haar rou materiaal word in die land gekoop. Die opdragte smelt. En Sarah vind haar vinnig met die brousel in die forel en die bolle wol.
Die hart op die werk
Sara ontvang ondersteuning van haar ma en tannie, albei afgetree. Hulle sit hul hande in die deeg ... of liewer die haak en naalde. Die ontwerper veg vir sosiale betrokkenheid, geïnspireer deur Patagonia, die ekovriendelike vaandel van Kalifornië-buiteklere. Sy gebruik ander breiers, ook afgetree, om haar 'n hand te leen. "Vandag is daar sowat vyftien van hulle werk vir 12 maande per jaar vir Gibou, van hul huis in die gemak van hul huis," sê die 29-jarige. U moet die webwerf besoek (gibou.ca) en sien die liefde en respek wat verleen is aan Denise, Lorraine, Merilda, Helène en die ander vakmanne. Hulle praat almal van trots en geluk om by te dra tot die sukses van 'n plaaslike maatskappy. Sarah het genoeg om die hele tyd te beset: laas somer het sy 'n versameling kopbande vir die warm seisoen geloods, 'n kwessie om die handelsmerk te diversifiseer. 'N Inisiatief wat goed verloop het as die verwagtinge: Verkoopsdoelwitte is met 500% oorskry!
• Sarah Beaudoin is lief vir alpiene ski en gaan amper elke winterweek na die hange af. As die kwik onder -15ºC val, ruil dit die borde teen die groot stewels. • Die ergste verkoue? 'N Formidabele -35ºC op die top van Mont Tremblant. • Sarah verkies luiers aan handskoene, bloot omdat gegroepeerde vingers meer hitte genereer. By Gibou produseer ons ook gebreide klere, met of sonder herwinde velle, en met polêre voering.
Suiwer wol chic
Sodra sy op 10-jarige ouderdom toegelaat word om die maaimasjien te bedryf, was die hiperaktiewe Isabelle Deslauriers vinnig die basiese beginsels van modeontwerp. Na ontvangs van gespesialiseerde opleiding het hierdie Quebec-inheemse en Montrealer van aanneming alle fasette van die handel - skepping, produksie en verkope ondersoek - soos in verskeie maatskappye gewerk. Eendag word hy voorgestel om op 'n jasprojek vir Hudson's Bay te werk. "Ek is 'n perfekte uitdaging vir die ewige koue," onthou Isabelle. "Ek het myself gekonfronteer met die dilemma om die epitiese" chic "en" hot "te versoen." Hierdie ervaring dien as 'n springplank om Desloups, sy eie klou van jasse, te vind.
Melton, bron van hitte
Die mantel van haar drome, Isabelle het dit as die Graal gesoek. Niks werk om die kouekoors te stop nie: sintetiese vesel slaag nie die toets nie. Down baadjies? Nie stylvol genoeg na sy smaak nie. As Isabelle die Melton ontdek, is hierdie gevulde wolstof die openbaring, "want die stof adem, insulate en word nie wakker na 'n bietjie winterreën nie," sê sy. Vir die gevatte voering gebruik dit nylon en Thermolite, 'n isolasie wat in ski-klere aangetref word met 'n geriefsgradering van -25ºC. Die Desloups-kokonne van hitte is toegerus met handwarmer sakke, die polse is gevoer met flanel en die kraag is groot genoeg om 'n serp lief te hê.
Die Melton is gebruik vir militêre uniforms en Isabelle het dit vir haar eerste skeppings kennis geneem. Die rokke van die begin het die indrukwekkende rokke wat deur die generaals van die twee groot oorloë gedra word. Onlangs het die ontwerper reguit en los oorbroeke bygevoeg. Dit bevat altyd kleure "meer mode"Hierdie jaar, 'n helderrooi, 'n pruim en 'n framboos, al is 90% van die aankope in swart gemaak. Vir 'n gebrek aan tyd maak Isabelle nie al die jasse self nie. plaaslike handelbase ontwerp, gradering, sny en naaldwerk (gemaak in 'n fabriek gespesialiseerde in jasse). Maar sy behou die bestuur van haar Montreal-werkswinkel, Saint-Denisstraat, sowel as die aanpassing, 'n diens aan die kliëntediens wat sy wil persoonlik verseker - belonende oomblikke, benewens die trots om twee van haar skeppings wat deur Simons se winkels versprei word, te sien.
Die tamie koue
• In die winter het Isabelle Deslauriers Iqaluit, Nunavut, besoek waar die koue droog is en die wind konstant is. Sy het geleer dat die ondertrek (die bascoat in kontak met die vel) nooit katoen moet wees nie, want dit absorbeer vog en neem ure om te droog. Ons moet eerder vir merino wol of 'n tegniese materiaal kies. • Sy het nooit geskei met haar seilvliegtuie wat in die Noorde gekoop is nie: "Dit gee 'n funky blik op die sypaadjies van die Plateau!"
Mariouche GagnéHARRIKAAN DEUR MARIOUCHE
Die sin van etiek
Daar is nie genoeg winterdae om die ontwerper Mariouche Gagné te vul nie. "Die poeier maak my gelukkig!" uitroep hierdie koue minnaar wat prakties net oor elke sport wat noord van die 45 ise Parallel: Alpine en Nordic ski, snowboarden, sneeu skoen, hockey, paragliding, slee ... en sneeuwbal gevechten! Die tiener wat 200,000 bome geplant het in 'n omgewingsprojek wou die planeet vroeg beskerm, voordat die groen golf nuwerwets geword het. Haar etiese waardes ontstaan ​​as sy haar studie in modeontwerp by Marie-Victorin College, LaSalle Kollege, die prestigeryke Domus-akademie van Milaan-ontwerpskool en die Saga Fur Design Centre in Kopenhagen voortduur. Om die buitensporige pryse in Italië te betaal, neem Mariouche deel aan 'n wedstryd van die Kanadese Fur Council. Sy skep 'n omkeerbare ski-kledingstuk, gevoer met bont geknip in ... die ou rokke van haar ma! Sy wen die tweede prys en keer terug na Milaan, die portefeulje het bailed en idees volkop. "My herwinningskonsep het so 'n beroep op my onderwysers gedoen dat ek my MSc-tesis oor die onderwerp gedoen het, en ek wou 'n warm, volhoubare, bioafbreekbare en herwinbare manier aanbied, en vermy petroleumprodukte." Die basisse van Harricana deur Mariouche word weggegooi.
In 1994, op 23-jarige ouderdom, het Mariouche in besigheid begin en die naam Harricana gekies (afgelei van die Algonquin Nanikana, 'n rivier wat gedurende die New France-era geleen is vir bonthandel). Sy is gefassineer deur alles wat verband hou met Eerste Nasies-kuns. Om die rou materiaal te grawe, skop sy haar kleredrag, vlooimarkte, garageverkope en besoekers wat onder meer antieke meubels versamel. Die mink-trapeziumagtige jasse wat reukbalke ruik, word weer in moderne silhoeëtjies of metamorfose in hoede, sakke, velle gesny. Die Simons-winkels adoreer en gee hom drie bestellings. Die retro hoed van vlieënier wat met bont gevoer word, word kultus. Die magie werk, die planeet is onder die sjarme: Europa, Japan en selfs Australië koop. Mariouche maak winkels en verkoopspunte in Quebec oop.
Ski jet set, deco en cie
Die jaar 2013 is veral goed vir Harricana. Mariouche voeg maas stukke by. Sy het die eer om saam te werk met die ontwerper Jean-Charles de Castelbajac vir die gesogte Franse sportmerk Rossignol. 'N Efemiese winkel, Harricana, maak oop op die Champs-Elysees. Met Mobilia ontwerp sy kussings, gooi en poufs. En 'n parfuum met die Quebec huis Monsillage! Bilboquet Gletser en juwelier Birks bied ook vier jaar gelede 'n efemere boetiek aan. Wolke slaag: "Twee slegte jare van uitvoerverkope het my gedwing om my te verwyder van die bates van die maatskappy en my pragtige gebou [rue Saint-Antoine]." Mariouche verhuis na McGill Street, in 'n strategiese omgewing waar toeriste besigheidsmense ontmoet. In 2017 het Harricana 'n samesmeltingsoorsig met die Centennial-handelsmerk, Canadian Hat, in besit van Diane Lanctôt, "'n goeie en aangename sakevrou", beleef. Die nimbostratus word gejag. Ons vind meer as ooit die skeppings van Harricana in die stelle hygge * hotelle of spas van ons af. En natuurlik, in die klerekas van diegene wat sin wou hê in hul verbruik.
* Deense woord vir welsyn en vertroostende manier van lewe
• By Harricana word die wasbeer, die coyote, die jakkals, die mink, die lynx en die muskus gebruik. Baie warm en ultra-weerstandige pelse (dit kan tot 100 jaar duur!). • Op koue winteraande hou Mariouche graag in 'n herwinde vuilkom vir 'n kaggel.
Élise en Sophie Boyer (Foto: Maude Chauvin)
Die dwaasvaste parkas
Bring sneeuroetes, opwindende glibberye en ysige paaie. Sherbrookoise Sophie Boyer is immuun vir diehibernite Akute! Die energetiese dertigjarige is reeds lid van die nasionale landloopspan, met intensiewe oefenkampe in Finland en hoëvlakkompetisies. Sophie versamel 'n kosbare sak inligting deur die toetse van baan, universiteitsstudie in besigheidsadministrasie en bemarking en verskeie jare se ondervinding op sportkundiges. Op 'n dag het sy gehoor dat 'n Montérégienne-maatskappy, Jack, Audvik, te koop is. Die eienaars is buite asem na 33 jaar se aktiwiteite en wil ander uitdagings aanpak.
Die kus gaan op
"Toe ek die eerste keer Audvik ontdek het, was die handelsmerk nie tot sy volle potensiaal nie, ek het 'n goue geleentheid gesien wat my toegelaat het om my passies en kundigheid te kombineer, terwyl ek 'n klou uit sy as opwek." Sophie onthou. Die planete lyk op daardie tydstip in lyn. Haar familie ondersteun haar finansieel en haar ma, Élise, wat al drie dekades sportklere ontwerp het, het sonder twyfel by die projek aangesluit. In 2012, op 24-jarige ouderdom, het Sophie eienaar geword van produksie-, bemarkings- en kliëntediensbestuurder. Sjoe! Daar is werk om te doen. Eerstens, repatriëreer Audvik van die dorp Saint-Clet in Montegégie, na die Chabanelstraat-werkswinkel in Montreal, om aktiwiteite te sentreer, produksie kapasiteit te verhoog en nader aan onderaannemers te kom. Dan verfris die style en snitte, tesame met ma. In plaas van om 'n groot kleedkamer te bied, fokus Sophie en Elise op 'n vlagskipproduk: die parka. Die korter een is geskik vir gly sport en die ander twee (middel-dye en knie lengte) akklimatiseer aan beide die stad en die land. Hul geriefsone wissel van -20ºC tot -30ºC afhangende van die model.
'N Herlewing van sy tyd
Onder die kwessies wat Sophie raak, is omgewings- en sosiale verantwoordelikhede. Gesentraliseerde produksie op Chabanelstraat is gemaak om die ekologiese voetspoor te verminder. Audvik moedig die Quebecse ekonomie aan deur plaaslike verskaffers te verkry en deur die maak van rokke aan 'n plaaslike werkmag toe te staan. Nog 'n teken van die modernisering van Audvik: die gebruik van sosiale netwerke om die handelsmerk te versprei. Sophie gebruik 'n dosyn sportinvloeders, voormalige atlete en fotograwe wat dieselfde passie vir natuur- en buitelugaktiwiteite verbou. Die Instagram-rekening van die klauw (@audvik) word aangedryf deur hierdie liefhebbers van majestieuse woude en sneeu landskappe. Splendours wat in die buiteland begin het om kliënte te lok, want Audvik ontvang meer en meer bestellings van Frankryk in sy aanlynwinkel!
Vir die sneeu noorde
• Vandag is Sophie altyd passievol oor buitelandse aktiwiteite in die Noord-Kaap: "Niks beter as 'n koue loop as jy goed aangetrek is nie, dit is goed vir die liggaam en die verstand - 'n goeie dosis gratis endorfien! " as sy entoesiasme. • Die antivries geheim by Audvik? 'N Multilayer-struktuur wat al hoe meer gevorderde hitte- en ultra-ligte sintetiese isolasie bied: ExKin Air wat lug soos 'n af slaan. • Ons ma's het ons vertel, Sophie vertel ons weer: "Ons sit altyd 'n tukkie en mittjies om nie te vries nie! Dit is by die kop dat ons die meeste hitte verloor." Dit is duidelik dat, bykomend tot 'n Audvik parka.