Baie ouers dink hulle moet hul kinders beskerm teen hul (die ouers se) verwarring of sogenaamde negatiewe gevoelens. Hulle dink dat dit 'n goeie ouer is, beteken om 'n sekere rol te behou - altyd geduldig, liefdevol, wys en sterk. Trouens, kinders het eerlikheid nodig - hulle moet 'n mens se model sien deur al die verskillende gevoelens en gemoedstoestande wat 'n mens deur gaan en eerlik daaroor is. Dit gee hulle toestemming en ondersteuning om hulself lief te hê en hulself toe te laat om werklik en waarheid te wees.
Om jou gevoelens met jou kinders te deel, beteken nie dat jy jou toorn op hulle dompel of hulle skuldig maak aan jou probleme nie. Dit beteken ook nie dat jy kan verwag dat hulle jou maat of terapeut is nie en jou met jou probleme sal help. Hoe meer jy oefen om jou gevoelens eerlik uit te spreek soos jy gaan, hoe minder waarskynlik is jy om hierdie dinge te doen.
Om mens te wees, sal egter waarskynlik jou woede of frustrasie op hulle van tyd tot tyd stort. Sodra jy sien dat jy dit gedoen het, vertel hulle dat jy besef dat jy op hulle gegooi het en dat jy regtig jammer is en laat dit gaan. Dit is alles deel van leer om in noue verhoudings te wees.
Ouers is rolmodelle vir hul kinders; Kinders is hul ouers se spieëls
Kinders dien as ons spieëls deur ons van 'n baie jong ouderdom na te boots. Ons is hul model vir gedrag, so hulle patroon hulself na ons. Dus, ons kan hulle kyk om te sien wat ons doen! Kinders reflekteer dikwels ons primêre selwe (op die manier waarop hulle soortgelyk is aan ons) of ons eie veronregte selde (op die manier waarop hulle anders is as ons).
Wanneer hulle optree op maniere waarop ons ontstellend of mystiserend vind, word hulle gewoonlik een of meer van ons veronregte selle - ons skaduwee kant. Byvoorbeeld, 'n vrouvriend van my is 'n baie lieflike, liefdevolle persoon wat 'n toegewyde pasifis is. Sy was geskok en afgryslik om te ontdek dat haar seuntjie lief was met speelgoedgewere; natuurlik, hy het haar afgekeurde aggressiewe kant weerspieël!
Kommunikeer eerlik met jou kinders (en met jouself)
As jou kind iets doen wat jy nie wil nie, vertel hom of haar hoe jy daaroor voel en hanteer dit regstreeks, maar vra jouself ook af hoe die gedrag jou weerspieël of hoe jy dit in jou eie proses kan ondersteun.
As jou kinders byvoorbeeld geheimsinnig is en dinge van jou wegsteek, vra jouself af of jy regtig oop en eerlik is oor al jou gevoelens saam met hulle. Is daar iets wat jy van iemand of van jouself wegsteek? Is daar een of ander manier waarop jy jou nie vertrou nie en vertrou hulle dan nie?
As u kinders opstandig is, kyk na die verhouding tussen u eie innerlike outoritêre en rebelle. As u innerlike outoritêre beheer baie in u lewe het, kan u kinders u onderdrukte rebelse kant uitwerk. Of as jy die rebel baie in jou lewe opgetree het, mag hulle jou naboots.
Kyk goed hoe hierdie probleme jou innerlike proses weerspieël. As jy leer uit jou ervarings en groei, so sal jou kinders. Buitendien kan baie van hierdie probleme verwerk word deur jou gevoelens diep en opreg te deel en deur jou kinders aan te moedig om dieselfde te doen. U kan ondersteuning van 'n professionele berader of familieterapeut kry om die hele gesin te help om sy ou patrone te verander.
Kinders leer by voorbeeld: deur wat jy doen, nie wat jy sê dat hulle moet doen nie
Onthou dat kinders by voorbeeld leer. Hulle sal geneig wees om te doen wat jy doen, nie wat jy hulle vertel nie. Hoe meer jy leer om jouself te versorg en 'n vervullende, gelukkige lewe te leef, hoe meer sal hulle dieselfde doen.
Dit beteken nie dat jy jou kinders moet verlaat of ignoreer nie. Dit beteken nie dat jy hulle laat doen wat hulle wil nie. Jy is in 'n diep verhouding met hulle en, soos enige ander verhouding, is dit baie omgee en kommunikasie. Dit is belangrik dat julle almal gevoelens uitdruk, behoeftes bekend maak en duidelike grense stel. Verder het u sekere verantwoordelikhede aanvaar om fisies en finansieel vir hulle te sorg. U het die reg om hul medeverantwoordelikheid en samewerking in daardie proses te vereis.
Die sleutel is in jou houding. As jy werklik jou kinders as kragtige, verantwoordelike entiteite sien en hulle as gelyk aan jou in die gees behandel (terwyl hulle erken dat hulle minder ervare is as jy in vorm is), sal hulle daardie houding na jou terugspieël.
Kommunikasie met kinders: Wat wil jy hê, wat voel jy, wat dink jy?
Vanuit die tyd dat hulle gebore word, aanvaar dat hulle weet wie hulle is en wat hulle wil hê, en dat hulle geldige gevoelens en menings oor alles het. Selfs voordat hulle kan praat, vra hulle vir hul gevoelens oor dinge waaraan hulle betrokke is en vertrou jou intuïsie en die seine wat hulle aan jou gee om te weet wat hul antwoorde is. Vra hulle byvoorbeeld of hulle by 'n uitstappie ingesluit wil word of as hulle eerder met 'n babysitjie huis toe bly. Vertrou jou gevoelens oor watter keuse hulle maak en gaan dienooreenkomstig. Gee dan aandag aan die seine wat hulle gee. As jy hulle op 'n uitstappie neem en hulle die hele tyd huil, probeer hulle die volgende keer met die babysitter te verlaat.
Namate hulle ouer word, moet hulle dit by gesinsbesluite en verantwoordelikhede insluit. So veel as moontlik, laat hulle toe om hul eie besluite oor hul persoonlike lewens te maak. Dit beteken dat hulle soms die gevolge van sekere besluite moet hanteer. Bied hulle jou liefde, ondersteuning en advies aan, maar laat dit verstaan ​​word dat hul lewens basies hul eie verantwoordelikheid is.
Maak seker dat jy jou eie grense duidelik stel - wat is goed en wat nie. Om eie besluite te neem, sluit nie die reg in om van u voordeel te trek nie. Bowenal, probeer om jou eerlike gevoelens aan hulle te kommunikeer en hulle te vra om jou te laat weet hoe hulle voel. Byna alle gesinsprobleme spruit uit gebrek aan kommunikasie. Jou kinders gaan beslis nie weet hoe om duidelik te kommunikeer as jy nie weet hoe nie.
© 1986, 2011 deur Shakti Gawain en Laurel King.
Lewe in die Lig: Volg jou innerlike leiding om 'n nuwe lewe en 'n nuwe wêreld te skep
Vir meer inligting of om hierdie boek te koop (25th verjaardag uitgawe)