Hoekom gebeur daar slegte goed in ons lewens? – Sonneblomsaadjies
Hoekom gebeur daar slegte goed in ons lewens?
Posted on May 25, 2017 by hadeshua
Daar is alreeds ’n paar saadjies wat handel oor hierdie onderwerp, as jy dit graag wil lees, is dit die saadjies onder die hoofopskrif “Beproewings”. Daar is ’n vals lering of ’n vals idee wat die mensdom het dat wanneer ons na aan God leef en ’n verhouding met Hom het, as ons kerk toe gaan of onsself ’n Christen noem, ons dan Goddelike beskerming het en dat daar niks in ons lewens kan verkeerd loop nie. Sommige mense gaan selfs so ver om die bloed van Jesus oor hulle, hulle geliefdes en sommer oor hulle besittings ook te pleit, maar wat geen verhouding met Abba Vader het nie. Jy kan nie die bloed van Jesus oor jou kind pleit en hom of haar dan toelaat om by ongoddelike plekke rond te hang nie. Om ’n paar woorde of selfs Skrif van beskerming op te sê of te spreek, is vals. Nêrens in die woord leer God dit vir ons nie. Al hierdie snaakse leringe word wel in verskeie geestelike boeke geleer en hulle gebruik selfs Skrif om hulle stellings te staaf, maar asseblief…gaan raak stil voor God oor hierdie saak dat Hy jou die Waarheid leer. Sit neer al die geestelike boeke wat maak asof hulle jou die waarheid leer.
Jare terug, toe ek ook nog onder die invloed van dwaalleringe was, het ek baie vinnig na geestelike boeke gegryp om antwoorde op sekere vrae te kry, maar Abba Vader het my geleer om al daardie boeke en die vals inligting daarin, te verwerp, en vir elke vraag wat ek het, na Hom toe te hardloop en stil te raak voor Hom, sodat Hy my die Waarheid kan leer. Soms vat dit ’n rukkie voordat Abba Vader ’n vraag beantwoord, maar Hy stel ’n mens nooit teleur nie! Een vraag wat baie mense al gevra het, is hoekom gebeur slegte goed met goeie mense? Diegene wat hulleself verhef bo ander, waarmee daar nooit slegte goed gebeur nie, sien hulleself as heiliges wat Goddelike beskerming het omdat hulle lewe skoon is, hulle sien neer op mense met wie daar wel slegte goed gebeur en dink die slegte goed gebeur met die ander omdat hulle dade Satan toegang gee tot hulle lewe, maar in baie opsigte is dit juis die teendeel. Ja, daar is mense wat sonder God lewe, wat pleinweg goddeloos leef, en hulle veroorsaak ’n vervloeking oor hulle eie lewe, maar dan is daar mense wat wel ’n verhouding met God het, maar met wie daar ook slegte goed gebeur. Ons moet oppas om nie te gou te oordeel nie, want Hebreërs 12:8 sê as God nie toelaat dat daar slegte goed in ons lewens gebeur nie, is ons nie Sy kinders nie. Al God se kinders word soms gestraf. Al God se kinders word gesnoei!
“My seun, ag die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie; want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem.”
Ek gaan ’n stukkie uit my eie lewe vertel wat hierdie gedeelte makliker verstaanbaar sal maak. Ek het een oggend alleen gaan fietsry in die veld en ’n koei het my bestorm, my van my fiets afgestamp en op my linkerarm en skouer getrap. My arm bo-arm en skouer was verbrokkel en vergruis, ek kon natuurlik nie met my fiets terugry huis toe nie, ek het nie my selfoon by my gehad nie. Ek was ver van die huis af gewees en moes die af-arm vasdruk met my regterarm en so vinnig as moontlik loop om tot by die huis te kom, wat my ongeveer ’n halfuur geneem het. Ek het op daardie stukkie pad God gesmeek vir hulp, want ek kon voel ek wil flou word. Ek het vol vertroue en geloof geglo dat een van die werkers of my man enige tyd om ’n draai sal kom om my te help, maar daar het vir my geen hulp gekom nie. So entjie voor die huis, het ek gewonder hoekom help God my nie? Hoekom stuur Hy nie vir my wonderbaarlike hulp nie? Op daardie stadium het daar duisende vrae deur my kop gegaan…Hoekom laat God dit toe? Het ek iets verkeerd gedoen dat ek nou so verskriklik gestraf moet word? Maar God was stil… en ek het regtig begin wonder waar God is…
Die dokter op die dorp kon my nie help nie, want hy het dadelik besef dit is nie ’n gewone beenbreek nie. Ons moes na die naaste hospitaal jaag, wat amper 4 ure weg was. Dit was seker een van die slegste 4 ure in my lewe, nie net oor die ongemak en die pyn nie, maar oor die duisende vrae wat ek aan God gevra het… met geen antwoorde terug van God af nie. Om ’n lang storie kort te maak, die dokter het deur ’n ellelange operasie my skouergewrig aanmekaar geheg met ’n klomp skroewe, en die verbrokkelde en vergruisde been moes hy verwyder en ’n beenoorplanting doen. My vrae aan God het nie opgehou nie…
Na ’n week het Abba Vader stadig met my deur hierdie proses begin werk. Een van die eerste goed wat Hy vir my gewys het, het vir my baie beteken. As jy die saadjie oor Lewensboeke (link) lees, sal jy sien dat ons ons eie lewensboeke kan skryf, maar dat God alreeds oor elkeen van ons lewe ook ’n boek geskryf het. Dit is die begeerte van Abba Vader dat ons sal leef volgens die boek wat Hy oor ons lewe geskryf het en dat ons nie ons eie lewensboeke sal skryf nie. Ek het Abba Vader gevra of ek hierdie ongeluk oor myself gebring het en dadelik het Hy my die kamer met die boeke gewys. Ek het by ’n klein lessenaar gesit met ’n pen in my hand en toe ek die pen sien, het ek geskrik, want ek het gedink dat ek self my ongeluk geskryf het, met ander woorde, as hierdie ongeluk net in my eie geskrewe boek staan, het God dit nooit vir my beplan nie, dan het ek hierdie ongeluk oor myself gebring deur sonde. Ek het begin huil, maar Abba Vader sê vir my ek het dan nog nie eers afgekyk nie. Ek kyk toe af na die lessenaar en sien toe God se groot Lewensboek ooplê voor my en op die blaai is my ongeluk opgeskryf! So ek het nie die ongeluk oor myself gebring nie, God het al lankal beplan dat ek hierdie ongeluk sou hê. Wanneer ’n mens dit besef, spoel daar al klaar soveel vrede oor ’n mens se gemoed. Abba Vader verduidelik toe vir my die saadjie wat ek geskryf het oor Job en ek het tot die besef begin kom dat Abba Vader ’n groter doel met hierdie ongeluk gehad het as wat ek kon besef.
Na Abba Vader vir my die onderwerp oor Job uiteengesit het, het ek baie vrede ervaar en ek het begin verstaan hoekom die ongeluk moes gebeur, maar nogsteeds kon ek nie verstaan hoekom God nie vir my hulp gestuur het toe ek die pad alleen huis toe moes loop nie. Ek het baie swaar gekry in daardie tydjie en behalwe dat ek heeltyd gesmeek het om hulp, het ek gesmeek dat God my krag sal gee om by die huis uit te kom en dat ek nie sal flou word nie. Vir weke het ek vir God gevra hoekom het dit vir my gevoel asof Hy my verlaat het daardie dag? Hoekom het Hy my nie gehelp nie? ’n Paar weke later, een oggende onder gebed, het ek weer die dag van Jesus se kruisiging ervaar. Hulle het Jesus so gemartel daardie dag, vanaf die geslaan, die doringkroon wat hulle in sy vlees ingedwing het, die sweep wat sy rug opgekloof het, die spykers waarmee hulle Sy hande en voete deurboor het, die hang aan die kruis…en Jesus het met ’n groot stem geroep en gesê: “Eli, Eli, lama sabagtani?” Dit is: My God, my God, waarom het U My verlaat? Ek kon net in trane uitbars, want wat het Jesus op daardie oomblik gevoel? Wat was Sy emosies? Hoe moes Jesus gevoel het die heel dag wat hulle Hom so gemartel het? Het Hy nie ook diep in Sy hart vir God gevra vir hulp nie? Het Hy nie dalk ook gewonder hoekom help God Hom nie? Hy moes gevoel het dat God Hom verlaat het, want Hy het hard en duidelik vir God gevra hoekom Hy Hom verlaat het. Dit wat Jesus daardie dag moes deurmaak – die afwesigheid van God se stem, die totale verlatenheid – Abba Vader het my net ’n titseltjie daarvan laat voel daardie dag toe ek met vergruisde arm alleen huis toe moes stap. Ek weet hoe erg die Godverlatenheid vir my gevoel het, hoe erg moes dit dan nie vir Jesus gewees het nie…maar nogsteeds het ek vir God gevra: “Maar hoekom?” Deur my gesnik, het Abba Vader vir my net die volgende woorde gesê: “Sodat die verheerliking groter kan wees.” Ek het dit glad nie verstaan nie, maar ek het dit neergeskryf en geweet op die regte tyd sal Abba Vader dit aan my verduidelik.
’n Paar weke later lees ek Johannes 15, en in vers 7 staan dat as ons in Jesus is, en Sy woorde in ons bly, kan ons van God vra net wat ons wil hê, en ons sal dit verkry. Abba Vader vra my: “Wat vra die mense van My? Verstaan die mense hierdie vers korrek?” Ek het die dag van my ongeluk God gesmeek vir hulp, ek het Hom gesmeek vir ’n wonderwerk, maar dit was nie Sy wil nie. Ek kan eerlik sê ek het daardie dag vir ’n oomblik in God getwyfel, en later het ek met ’n skok besef dat ons regtig selfondersoek moet doen oor die rede hoekom ons in die bestaan van God glo. Ons moet seker maak ons is nie ook een van daardie volgelinge van Jesus soos in Johannes 6 wat Hom volg net vir wonderwerke nie, net vir hulp of beskerming nie of ’n gemakliker lewe nie. Keer op keer het Abba Vader my gevra: “Omdat ek jou nie wonderbaarlik gehelp het daardie dag nie, gaan jy nogsteeds in My glo? Gaan jy My nogsteeds liefhê soos voorheen?” Hierdie vrae het my baie hartseer gemaak en ek hoef nie eers twee keer daaroor te gedink het nie. Dit maak nie saak dat God nie vir my ’n wonderwerk gedoen het daardie dag nie, ek glo nogsteeds in Hom, ek sal Hom nogsteeds aanbid, Hy bly nogsteeds my eerste en enigste ware Liefde….en op sulke maniere sal God elkeen van Sy kinders se liefde en geloof in Hom toets! As God nie in jou behoeftes gaan voorsien nie, of as God jou deur ’n toets sit sonder om jou wonderbaarlik te beskerm of te help, gaan jy nogsteeds glo Hy is God? Gaan jy nogsteeds glo Hy is langs jou al help Hy jou nie?
Ek het onder gebed my hart uitgepak oor hierdie saak en vir Abba Vader onverskoning gevra omdat ek vir ’n oomblik getwyfel het in Hom omdat Hy my nie gehelp het nie. Abba Vader wys my toe ’n baie lang tak wat net een tipe vrug dra, en dan neem Hy ‘n snoeiskêr en knip die tak redelik kort af op ’n plek waar die tak stewig is. Die oomblik toe die tak geknip is, loop daar bloed uit die tak uit, wat wys dat daar lewe in die tak was. Die bloed vorm toe ’n seël, soos ’n roof, wat die afgeknipte tak laat ophou bloei en oral uit die afgeknipte tak begin daar nuwe sytakke uitgroei. Die klomp sytakke dra almal verskillende vrugte en Abba Vader sê dit is presies wat Hy met my gedoen het. Hy moes my snoei sodat ek meer of meer verskillende vrugte kan dra. Die snoeiproses is ’n baie seer proses en God toets ons geloof en ons liefde vir Hom, daardeur. As ons die toets deurstaan, sal ons meer vrugte dra. Abba Vader laat my toe om verder te lees in Johannes 15 en die volgende vers wat ek lees, sê:
Ek was in ekstase toe ek hierdie vers lees, want skielik het alles in plek begin val… Abba Vader het gesê dat Hy my nie gehelp het nie, sodat die verheerliking groter kan wees. Volgens hierdie vers, is dit ons vrugte wat God verheerlik, met ander woorde, ek het te min vrugte vir God gedra om Hom te verheerlik en God moes my, as takkie, afsny, sodat daar meer sytakke kon uitgroei wat meer en verskillende vrugte kan dra. Met meer Goddelike vrugte, is die verheerliking tot God groter! Want hoekom anders lewe ons? Ons is nie hier vir ons eie gewin of om te kyk hoe ons die lewe kan geniet nie, ons is hier geplaas deur Abba Vader om Hom te verheerlik. Van daardie dag af, kon ek met ’n opregte hart vir God dankie sê dat Hy hierdie ongeluk in my lewe toegelaat het, dat Hy my vir ’n ruk Godverlate laat voel het, dat Hy my gesnoei het, dat Hy my getoets het…
Ons almal gaan een of ander tyd in ons lewe gesnoei word deur Abba Vader en daar is ’n tweeledige doel daaraan… As jy die hele Johannes 15 lees, sal jy sien dat ons soos ’n loot in die wynstok gevestig moet wees. Alleenlik wanneer ons in Jesus gevestig is, kan ons Goddelike vrugte dra. Dis nie die mens self wat hierdie Goddelike vrugte dra nie, dit is die lewe van Jesus Christus binne-in ons, wat ons in staat stel om Goddelike vrugte te dra. Daar is ongelukkig baie vals bekeerdes wat beweer om in Jesus gevestig te wees. Hulle sal soos ’n loot uit die wingerdstok groei en wanneer God hulle toets deur die loot af te sny, is daar geen lewe in die loot nie, daar is geen bloed wat uit die loot tap en die loot kan seël nie. Hierdie persoon was nooit waarlik in Jesus gevestig nie, die lewe en die bloed van Jesus was nooit waarlik in hierdie mens teenwoordig nie. God wil ontslae raak van al die vals lote aan die wingerstok en Hy doen dit deur die lote te snoei. Hy doen dit deur slegte dinge in ons lewe te laat gebeur, Hy stuur beproewinge oor ons pad en Hy toets ons geloof en liefde vir Hom. Vals lote wat in Jesus gevestig wil wees sodat hulle ’n gemakliker lewe kan hê, of dat hulle vir God kan vra net wat hulle wil hê, sal nie die beproewings en die toetse kan deurstaan nie. Hulle gaan nie daarvan hou dat God slegte goed oor hulle pad bring nie, hulle gaan God eerder kwalik neem daarvoor en hulle gaan vinnig ’n makliker pad soek om redding te bekom.
Die ware lote, wat wel die lewe en liefde van Jesus binne hulle het, sal die beproewings en die toetse kan deurstaan deur die krag van God. As God hulle terugsnoei, sal hulle nie sterf nie, maar sal die bloed van Jesus die geknipte loot op die seerplek seël en sal die loot baie nuwe lote uitstoot wat baie vrug sal dra wat God kan verheerlik.
Ons moet selfondersoek doen oor die dinge wat ons van God vra. Ek kan nie dink dat God daarvan hou dat ons Hom fisiese, wêreldse goed vra nie. Ek dink ook nie ons moet vir God seën en geluk vra nie, want as God dit altyd net goed met ons laat gaan, gaan ons ’n lang loot groei met min vrugte. Ons lewe gaan op hierdie manier nie God verheerlik nie. Ons moet eerder vir God vra:
Vir God om ons harte skoon te maak, kan Hy ons deur “chastening” sit. Dan kan ons sê soos Job gesê het:
“Gelukkig is die man wat God kasty; verwerp daarom nie die tugtiging van die Here nie. Want Hy doen smart aan, maar verbind ook; Hy vebrysel, maar Sy hande maak gesond.”
God bedoel nie lelik as Hy ons soms verbrysel nie, want Hy doen dit met ’n goeie doel! Hy sê wel in Sy Woord dat Hy vir ons nie die sleg beplan nie, maar vrede en ’n mooi toekoms. Dit wat ons sien as sleg, is nie altyd so sleg in God se oë nie, want deurdat Hy ons deur “chastening” sit, maak Hy van ons baie mooier mense. Hy vat ons soos klei in Sy hande en omvorm ons na Sy wil sodat ons ’n instument kan wees waardeur Hy kan werk. Hierdie omvorming is nie altyd vir ons so lekker nie, dit maak seer, maar God moet ons geloof, ons liefde vir Hom en ons opregtheid van hart toets, en as ons die toets deurstaan, dra ons net nog meer vrugte om Hom te verheerlik. Ons moet oppas waarvoor ons vra, maar ek dink tog God hou daarvan as ons Hom vra vir ’n reiner, skoner hart. Wat ons Hom dan eintlik vra, is om ons te snoei sodat ons Hom meer kan verheerlik! Mag ek en jy God elke dag meer en meer verheerlik, want dit is hoekom hy ons op die aarde geplaas het.
“Mag die beproefdheid van julle geloof, wat baie kosbaarder is as goud wat vergaan maar deur vuur gelouter word, bevind mag word tot lof en eer en heerlikheid by die openbaring van Jesus Christus;”
‭‭I PETRUS‬ ‭1:7‬ ‭AFR53‬‬
← Wie is die volk van God?
En Jesus sê: “Volg My!” →