Die digter bied geen oplossing aan vir die enorme kloof tussen twee lewenswyses nie, maar die leser word wel aan die hart geruk deur die uiters realistiese beskrywing van ‘n toneel wat hom daagliks in talle gegoede Suid-Afrikaanse huishoudings afspeel wanneer die huishulp aanmeld vir haar dagtaak, wat daarop gemik is om die eienaars se bevoorregte lewenstyl in stand te hou. Die digter sou hier dalk kon oorweeg om die gedagte van toeval en willekeur aan hierdie gedig te skakel, of ten minste die leser met die vraag te laat oor die rol van hierdie twee faktore in die beskikking van die mens se plek in die samelewing. Ag dis pragtig, Philip! het jy geweet dat daar ‘n paar Ierse harpe in sy sitkamer gestaan het? As die seun ŉ duif doodskiet, skiet hy ŉ natuurlike gedig (duif) dood met ŉ natuurlike gedig (die klipppie in sy kettie!). 26 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? 'n Profeet?