Was daar natuurrampe wat die uitslag van 'n latere verkiesing deurslaggewend verander het deur die kiesers van die een kant te vermoor? - Inligting
Was daar natuurrampe wat die uitslag van 'n latere verkiesing deurslaggewend verander het deur die kiesers van die een kant te vermoor?
Ek dink aan iets soortgelyk aan hierdie:
Kom ons sê in plaas van 'n algemene verkiesing, het die VK besluit om 'n tweede referendum oor Brexit te hou. Onder die twee opsies Remain & Leave, is dit onduidelik wie gaan wen (in die eerste referendum was die uitslae 52% Leave 48% Remain). Voor die referendum verwoes 'n natuurramp egter Londen en maak almal daarin dood. Die bevolking van Londen het 60-40 vir Remain gestem, so sonder hierdie Remain-stembevolking wen Leave die tweede referendum maklik.
Het dit al ooit gebeur? Wikipedia het 'n lys met natuurrampe wat baie sterftes veroorsaak het, maar dit is nie maklik om van die resultate na referendum te gaan nie. Ons het waarskynlik 1) 'n hoë dodetal nodig, en 2) streke van die kiesers wat meer gepolariseer is as ander, en die ramp tref slegs een streek. Onder die tien dodelikste rampe het 6 in China gebeur (wat in elk geval nie werklike verkiesings/referendum het nie), 2 van die res het voor moderne demokrasieë plaasgevind, en van die laaste twee (die Bhola -sikloon van 1970 en die aardbewing in Haïti 2010) kan ek ' vind geen aanduiding van 'n impak op die daaropvolgende verkiesings nie.
Een moontlikheid kan 'n soort dodelike sikloon in die Karibiese Eilande wees, aangesien sommige Amerikaanse streke polities gepolariseer is, maar die dodetal van hierdie siklone lyk te klein (bv.
Dit hoef nie 'n dodelike natuurramp te wees nie - as die ramp mense laat beweeg in hul massas, en dit veroorsaak 'n ander uitslag van die verkiesing/referendum, ek stel ook daarin belang.
Katrina het 'n groot verkiesingsimpak gehad. Dit was nie net die dood nie, maar die ontruiming. Na 'n rukkie in die onmiddellike nasleep van die storm was die stad eenvoudig nie veilig om in te woon nie. 'N Beduidende deel van die bevolking het egter nie toegang tot persoonlike vervoer nie, daarom moes hulle na die nabygeleë metropole vervoer word wat groot genoeg was om dit te absorbeer , veral Houston.
Toe die stad weer veilig was, was daar min of geen poging om hierdie mense (wat natuurlik nog steeds geen persoonlike vervoer gehad het nie) na die stad terug te bring. Dit het daartoe gelei dat 'n groot deel van die swart bevolking van die stad permanent verwyder is. New Orleans was nog altyd groot genoeg dat dit die politiek in Louisiana oorheers het, maar die nuwe kleiner New Orleans kon dit nie meer doen nie, en die meeste van die arm swart ontruimdes het vir dieselfde party gestem. Die ontruiming het die Demokratiese party in Louisiana effektief ontwrig.
Louisiana, voor die ontruiming, was 'n geringe swaaistaat wat gestem het vir die laaste twee Demokratiese kandidate vir president in al drie die verkiesings wat die Demokratiese kandidaat gewen het, en gewoonlik 'n demokratiese goewerneur gehad het. Die verwagting is dat dit 'n meerderheid-minderheidstaat sou wees op die datum van hierdie pos.
Na-ontruiming het Louisiana 'n betroubare 'Rooi' staat geword. Geen Demokratiese presidentskandidaat het dit met minder as 9 punte verloor nie. Nie een van die twee goewerneurs wat sedertdien verkies is, kom uit New Orleans nie, en albei het as anti-aborsie gedien. Volgens Vox (WAARSKUWING: opspringers) word dit nou eers in 2039 'n meerderheid-minderheid.
Die enigste soortgelyke gebeurtenis waarvan ek weet, was die Dust Bowl van die 1930's, wat 'n groot verplasing van die bevolking van Oklahoma na Kalifornië veroorsaak het. 15% van die staat het vlugtelinge geword, en byna 'n derde van 'n miljoen vlugtelinge uit die 5 vlaktestate wat geraak is, het in Kalifornië beland.
Die verkiesingsimpak in Oklahoma (en die ander geraakde state) was nie baie merkbaar nie, aangesien die vlugtelinge grootliks net so demokraties was in hul stemgedrag as die "Okies" wat agtergelaat is. In Kalifornië, wat voorheen 'n betroubare Republikeinse staat in die Libertarian-vorm was, was die toestroming van arm sosiaal-konserwatiewe demokrate wat deur hul regering verlate gevoel het.* het 'n groot impak op sy toekomstige politiek gehad. Dit het oorgegaan van 'n betroubare Republikeinse staat tot sy rol as 'n swaaistaat in die nuwe Fifth Party System (oftewel: "New Deal Party System")
* - In moderne Amerikaanse politieke terme, kan u dit iets soos 'fiskaal sosialisties' noem.
Dit blyk dat 'n basiese aanname in die vraag stabiele stemgedrag van mense is wat geraak word. Dit is waarskynlik 'n baie moeilike hipotese om te toets. Soos in die ou paradoks, dat as die domste persoon van land A na B beweeg, hy inderdaad sou kon verhoog die gemiddelde intelligensie van beide lande?
As mense deur 'n katastrofe gedood word, kan almal nie meer stem nie. As dit 'n gebeurtenis is wat ryk en arm anders beïnvloed, blyk dit 'n effek te wees. 'N Paar ontledings nadat Katrina tot die gevolgtrekking gekom het:
Kiesers wat volgens die media waarskynlik hoër koste vir die stemming van stembriewe het, word nie noodwendig so geraak nie. Alhoewel oorstromings die waarskynlikheid verminder dat 'n individu stem, is die verband tussen oorstromings en ras, partydige registrasie en ouderdom nie die belangrikste bepalende faktore vir die waarskynlikheid dat 'n individu stem nie. Die diepte van oorstromings het ook nie 'n konstante uitwerking op die waarskynlikheid dat 'n individu 'n stem uitbring nie. Dit wil sê, in gebiede van New Orleans wat beduidende oorstromings ondervind het, het erger oorstromings 'n duidelike positiewe verband met die opkoms. Groter oorstromings hou nie, soos verwag sou word, verband met groter negatiewe gevolge vir burgers met minder persoonlike hulpbronne nie. Beide hierdie bevindings is teen -intuïtief. […]
Individue wat in gebiede woon wat grootskaalse oorstromings ondervind het, was eintlik meer geneig om in 2006 te stem as ander wat minder oorstromings gehad het.
- Betsy Sinclair, Thad E. Hall, R. Michael Alvarez: "Flooding the Vote: Hurricane Katrina and Voter Participation in New Orleans", American Politics Research, Vol 39, Issue 5, 2011.
Maar dit is ook 'n uitwerking van baie daadwerklike pogings in die gebied om die natuurlike gevolge van die storm te vergoed.
Weer in Mei het die kiesers van New Orleans 'n week lange geleentheid gehad om vroeg te stem, hetsy persoonlik op 'n satellietstemplek of via 'n afwesige stemming, en op 20 Mei het die kiesers in die stad na hul plaaslike stemlokale gegaan om die volgende te kies burgemeester. Teen die einde van die aand is Ray Nagin herkies tot nog 'n termyn van vier jaar as burgemeester. Hy het 59,460 stemme gekry vir Mitch Landrieu se 54,131, 'n 5,329 stemverskil wat neerkom op 'n oorwinning van 4 persent. Nagin het gewen ondanks Landrieu se bestedingsvoordeel vanweë sy vermoë om wit kiesers te wen. Alhoewel hy slegs 10 persent van die blanke kiesers in die voorverkiesing gewen het, het Nagin ongeveer 20 persent van hul stemme in die afloop behaal, en Landrieu het weer daarin geslaag om ongeveer 20 persent van die Afro-Amerikaanse kiesers te stem, maar aangesien Afro-Amerikaanse kiesers 'n meerderheid uitgemaak het van die kiesers het Nagin se voordeel van 80-20 met die groep hom tot oorwinning gedwing (Krupa, 2006a).
-Brian Brox: "Verkiesings en stemming in Post-Katrina New Orleans", Southern Studies: An Interdisciplinary Journal of the South, herfs/winter 2009, 16 (2): 1-23.
Die veronderstelde stabiliteit van stemvoorkeure is egter betwisbaar. Baie kiesers in enige stelsel kan hul keuses te eniger tyd verander (anders as: 'Republikeinse/demokratiese kiesers lewenslank', 'Brexiteer vir ewig'?).
Een voorbeeld was dat die stemgedrag weens 'n natuurramp verander het:
Dit hou nie soseer verband met die doodmaak van 'n groot deel van die kiesers nie, maar die federale verkiesing 2002 in Duitsland word wyd ontleed as sterk beïnvloed deur die oorstromings van daardie jaar.
Die destydse kanselier 'sosiaal-demokraat' Schröder het sy loop gegaan en het nie veel bereik nie, maar dwing anti-sosiale wette en onseker arbeid, boonop om Helmut Kohl uit die mag te verdryf. Mense hou van die verwydering van Kohl, maar was redelik gou keelvol vir sy neo-liberale en neo-konserwatiewe agenda om die rykes te voed.
Tydens die verkiesingsveldtog het twee eksterne geleenthede in sy guns gewerk:
Die beplande oorlog in Irak: die standpunt van die buitelandse beleid was "nee, kom nie" en mense hou daarvan (gewoonlik is die Duitse kiesers sterk teen enige buitelandse militêre ingrypings en oorlogsontginning, maar die regse partye Groene, SPD, FDP en CDU/CSU is net doen dit in elk geval, een keer verkies en aan bewind.)
Die vloede het onmiddellik 'n groot prentjie gegee van 'n "man in beheer" wat in welltons deur die landskap ronddwaal en met opgerolde moue na dinge kyk. Sy belangrikste mededinger het net te laat gereageer om effektief te wees.
Slegs deur twee "toevallige gebeurtenisse", die Oder -vloed in Oos -Duitsland en die Irak -oorlog, wat Schröder doelbewus in sy verkiesingsveldtog gebruik het, kon die SPD die regering verdedig tydens die federale verkiesings in 2002 (Raschke 2003; Quandt 2005).
- Tim Spier & Ulrich von Alemann: "Die Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD)", in: Oskar Niedermayer (Ed): "Handbuch Parteienforschung", Springer Fachmedien Wiesbaden, 2013, p444.
- Michael Stürmer: "Als Schröder Stoiber im Hochwasser versenkte", Welt, 14.08.2012.
- Günter Bannas: "Geschichte wiederholt sich nicht", FAZ, 26.08.2005.
Hoe betroubaar of geldig hierdie soort analise is, kan egter 'n geskil wees. In die bostaande voorbeeld het die belangrikste mededinger baie nadele teëgekom: 'n vreeslike spreker, Beierse, ens.
'N Diepgaande studie met behulp van 'n gedetailleerde, maar beperkte metodiek, het nie 'n groot invloed gevind nie
Kosta Bovan & Benjamin Banai & Irena Pavela Banai: "Beïnvloed natuurrampe stemgedrag? Bewyse van kroatiese oorstromings", PLOS Current Disasters, 2018.
Maar sulke rampe is altyd 'n uitstekende geleentheid vir politici om dit as 'omgee' te laat lyk, as dit baat hulle:
Na 'n uitgebreide toetsing van die sensitiwiteit van my resultate, bied die belangrikste bevindings wat in hierdie referaat gerapporteer word, duidelike bewyse dat regerings hul openbare besteding verhoog na 'n grootskaalse natuurramp meer as verkiesings in dieselfde jaar plaasvind.
- Jereon Klomp: "Verkiesing of rampondersteuning?", The Journal of Development Studies Volume 56, uitgawe 1, 2020.
Dit is duidelik dat hierdie frats en eksterne gebeure stemgedrag beïnvloed bo alle oorblyfsels van rasionaliteit, en in elk geval baie ontbreek:
Alhoewel ons skaars twee dekades in die een en twintigste eeu in is, het ons reeds die dramatiese maniere gesien waarop terreuraanvalle, natuurrampe, uiterste weer en ander rampe die komende en voortslepende verkiesings kan beïnvloed. Ons kan help om die fundamentele stemreg te behou deur die kwessies wat sulke noodgevalle in die verkiesing opduik, deeglik te oorweeg en noodwetgewing op te stel om verkiesingsamptenare in staat te stel om behoorlik te reageer.
- Michael T. Morley: "Verkiesingsgevalle: Stem in die wakker word van natuurrampe en terroriste -aanvalle", Emory Law Journal, Vo 67, nr 3, 2017.
Natuurrampe wat baie mense doodgemaak het, was die 2011 vloede in Pakistan. Die betrokke gebied was relatief klein, maar die stempersentasie is aansienlik verander na gelang van gebied en ex-ante vloedrisiko. Dit beteken dat gebiede met 'n lae vorige ervaring van oorstromings en staatshulp hul stemme aansienlik verhoog het, terwyl gebiede met die hoogste vloede dit in werklikheid verminder het.
- C. Christine Fair et al .: "Natuurrampe en politieke betrokkenheid: bewyse van die 2010-11 Pakistaanse oorstromings", 2015. (PDF)
Om die beskikbare data saam te voeg, dui daarop:
Rampe beïnvloed leier se ampstermyn. Die positiewe skattings van die beduidende koëffisiënt oor die rampveranderlike in die modelle 9 en 11 dui aan dat die voorkoms van 'n ramp die pos van 'n klein koalisieleier in die gedrang sal bring. Modelle 10 en 12 ondersoek die effek van rampe in die huidige en vorige jare. Gesamentlike hipotese -toetse van die gevolge van hierdie twee jaar toon dat rampe die risiko vir outokrate verhoog. Daarteenoor verlaag rampe - ten minste ongevalle - die risiko van afsetting in groot koalisiestelsels. Oor die vier modelle is die som van die ramings van die rampveranderlikes en hul interaksie met W negatief en oor die algemeen statisties beduidend. Rampe help demokratiese leiers om aan bewind te bly, maar in gevaar stel outokrate. Hierdie resultaat vir demokrasieë stem ooreen met vorige bewyse. Abney en Hill, Chen, Healy en Malhotra en Reeves het getoon dat Amerikaanse leiers kan baat by die geleentheid om voordele te versprei en bekwaamheid te demonstreer in die nasleep van rampe; Olson en Gawronski het ook bewyse gevind ten gunste van hierdie hipotese in hul ontleding van verskeie gevallestudies regoor die wêreld. Die verhaal is omgekeerd as dit kom by die beoordeling van rampverwante sterftes. Die klein skatting van die statisties onbeduidende koëffisiënt op die sterfteveranderlike dui aan dat klein koalisie-leiers relatief immuun is vir rampverwante sterftes. Die ramings van die interaksies tussen W en sterfteveranderlikes is egter groter, en gesamentlike hipotese -toetse toon dat verhoogde sterftes 'n statisties beduidende bedreiging vir die ampstermyn van groot koalisieleiers inhou.
- Alejandro Quiroz Flores & Alastair Smith: "Leader Survival and Natural Disasters", British Journal of Political Science, Volume 43, Issue 4 October 2013, pp. 821-843.
Gedeeltelike antwoord (waaraan ek 'n geruime tyd gedink het nadat ek die vraag gevra het): die geval van die Trojaanse perd.
Volgens die verhaal, aan die einde van die Trojaanse Oorlog, het die Grieke die beleg opgehef en 'n houtperd agtergelaat. Die houtperd was eintlik 'n skelm, want dit bevat Griekse soldate daarbinne. Die Trojane het gedebatteer wat hulle met die perd moet doen, terwyl sommige dit wou verbrand. Toe het 'n 'natuurramp' die mense wat die perd die meeste wou verbrand, doodgemaak, wat die ander faksie as oorwinnaar gelaat het en sodoende die ondergang van die Trojane verseker het:
Die mees gedetailleerde beskrywing van Laocoön se gruwelike lot is verskaf deur Quintus Smyrnaeus in Posthomerica, 'n latere, literêre weergawe van gebeure na die Ilias. Volgens Quintus het Laocoön die Trojane gesmeek om die perd aan die brand te steek om te verseker dat dit nie 'n truuk was nie. Athena, kwaad vir hom en die Trojane, skud die grond om Laocoön se voete en verblind hom pynlik. Die Trojane, toe hulle dit sien ontvou, het aangeneem dat Laocoön gestraf word vir die verminking en twyfel van die Trojane, Sinon, die geheime Griekse soldaat wat gestuur is om die Trojane te oortuig om hom en die perd binne hul stadsmure te laat gaan. So het die Trojane die groot houtperd ingehaal. Laocoön het nie opgegee om die Trojane te oortuig om die perd te verbrand nie, en Athena het hom nog verder laat betaal. Sy het twee reuse seeslange gestuur om hom en sy twee seuns te verwurg en dood te maak. In 'n ander weergawe van die verhaal is gesê dat Poseidon die seeslange gestuur het om Laocoön en sy twee seuns te wurg en dood te maak.
Dit is nog net 'n gedeeltelike antwoord omdat:
Dit is waarskynlik 'n mite.
Om deur seeslange doodgemaak te word, is nie presies wat die meeste mense 'n 'natuurramp' sou noem nie.
Copyright © qarkuberat.net | Was daar natuurrampe wat die uitslag van 'n latere verkiesing deurslaggewend verander het deur die kiesers van die een kant te vermoor?...