"Onthou tog u woord aan my, die woord waarop U my laat hoop het. Dit is my troos in my ellende: dat u belofte my in die lewe hou" - Psalm 119:49-50 NAV
Dit is iets wonderliks van die Bybel: dat die gebedservaringe van ander mense vir ons opgeteken is. Ons kan dit daagliks met ons saamneem en deel in hul nood en smekinge, maar ook in hul dankbaarheid, vreugde en lof aan God. Kortweg, ons kan dit ons eie maak.
Die hele boek van die Psalms is 'n gebedskat wat al ons eie vrae, vrese en ook ons vreugdes aanspreek. Die langste en mees omvangryke is Psalm 119. Hierdie Psalm neem jou deur die hoogtes en dieptes van 'n menselewe wat sy vertroue op God se woord en sy beloftes plaas. Hierdie onbekende digter van Psalm 119 verwonder hom oor God se orde en gebooie, en alhoewel hy in gevaar verkeer en vervolg en gespot word, hou hy vas aan God se woord. Hierin vind hy sy troos en versterking. Hy lê sy siel bloot aan God en ondervind daardeur opnuut die nabyheid en die vertroosting van die lewende God. Hy kyk weg van homself en sy omstandighede en rig sy blik op God.
"Ek verkeer in doodsgevaar, gee my nuwe lewe soos U in u woord beloof het. Ek het my lewensloop aan U bekend gemaak en U het my gebed verhoor; leer my u voorskrifte. Leer my hoe om u bevele uit te voer. Ek wil van u magtige dade vertel" (Ps 119:25-27).
Volg die voorbeeld van die Psalmdigter: bly in God, hou vas aan sy woord en bid – dit gee krag vir vandag en vir al die môre's.