1 Petrus 2:1-10 Is ons wat ons behoort te wees?
TuisSo dien onsNHSVOpleidingKuratoriumTeologiese Fakulteit (UP)HTKAIMto careAfrikaanse eredienste eldersVaardigheidsontwikkelingWelsynwerkGemeenskappe in noodBejaardesorgKindersorgOndersteuningsraadADVSo werk onsKerkkantoorRadeNHKA Predikante AftreefondsKerklike argiefPredikanteBeroepafwagtendGemeentesRingeSP Engelbrecht-museumKerkhistoriese GenootskapToerustingKursusseIn Christus se voetsporeGesprek oor kerkweesAmptelike dokumenteEkumeneGERWARCNGKMRCCTKRRCAKonventWie is ons?MissieKort geskiedenisVisieSo sê onsWeb redaksioneelUittrekselsOmsendbrieweOpenbare verklaringsUit ons KerkkantoorVideosSo glo onsReformatoriese belydenisskrifteNGBHeidelbergse KategismusDordtse LeerreëlsEkumeniese belydenisseApostolicum (12 Artikels)NiceaAtanasiusSo aanbid onsPrekeLiturgieOrdesFormuliereVorige ordesKerkmusiekNuus en gebeureGemeentenuusVakaturesBeroepeSinodale posteOrrelisposteAnderKalenderKortnuusPersverklaringsPublikasiesKonteksDie Hervormer∙ Kerklike argiefe-HervormerHTSTydskrif vir Hervormde Teologie (THT) teo.co.zaBoekwinkelVerbum et EcclesiaPraat saamFacebookTwitterBybelse dagboekJanuarieFebruarieMaartAprilMeiJunieJulieAugustusSeptemberOktoberNovemberDesemberWerfkaart Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Dankbaar,gehoorsaam en diensbaar 1 Petrus 2:1-10 Is ons wat ons behoort te wees?
1 Petrus 2:1-10 Is ons wat ons behoort te wees? | | Trefslae: 5080
Is ons wat ons behoort te wees? Broers en susters nonse Here Jesus Christus
Wat beteken dit as ons sêdat ons verloste sondaars is? Ons kan dit so verduidelik: in dieChristelike geloof is daar altyd spanning tussen dit wat ons ISen dit wat ons BEHOORT te wees. Wat ons IS, is dat onsdeur Jesus Christus verlos is. Ons is verlostes. Elke dag besef onsegter ook dat ons lewe nie daarvan spreek dat ons verlos is nie. Onsbesef dat ons nie is wat ons BEHOORT te wees. Ons issondaars. Dit wat ons IS en BEHOORT te wees kom dusnie altyd bymekaar uit nie.
In 1 Petrus 2:1-10 vindons ook hierdie spanning. Ons vind hier heelwat beelde wat iets virons verduidelik van dit wat ons IS en van dit wat ons BEHOORTte wees. Kom ons lees die gedeelte nou saam en, terwyl ons lees, komons kyk waarmee ons onsself in die gedeelte mee kan vereenselwig.(Lees die gedeelte aan die gemeente voor.)
Gemeente, om uit hierdiegedeelte twee lysies te probeer saamstel om te sê wat is ons enwat ons behoort te wees, is bitter moeilik. Daar is soveel dinge watin hierdie gedeelte genoem word oor wat ons is en wat ons behoort tewees, maar om presies te onderskei tussen die twee sake is eintliknie so maklik nie.
Een ding waarvan ons welseker kan wees van wat ons is, is dat ons verlos is. En daar word inhierdie gedeelte meer as een beeld gebruik om ons verlossing aan onste verduidelik. Die beeld waarmee hierdie gedeelte ingelei word isdié van wedergeboorte.
Wanneer ons in vers 2lees “soos pasgebore kindertjies smag na melk” kan ons sêdat hier van wedergeboorte gepraat word. Wanneer ons ‘n paar verseterugkyk, vers 23 van hoofstuk 1, sien ons dat ook daar vanwedergeboorte gepraat word. Die hele hoofstuk 1 gaan oor geloof enhoe mense tot geloof kom. En hier aan die einde van die hoofstuklees ons dan van wedergeboorte. En die rede hiervoor is dat diebegrip, term of idee wedergeboorte alles saamvat wat in hoofstuk 1oor geloof gesê is.
Wanneer ons vandag oordie woord wedergebore dink, is dit ‘n woord wat ons van meer as eenkant af aanhoor. Dink bietjie vir ‘n oomblik op watter maniere vanwedergebore deesdae gepraat word. Hoe baie keer hoor ons nie vanmense wat praat oor wedergebore Christene nie. Het u al gedink watdit beteken as iemand van ‘n wedergebore Christen praat? As onsdit sê dan sê ons mos daar kan so iets wees soos ‘nonwedergebore Christen. ‘n Christen wat nie wedergebore isnie — maar tog ‘n Christen is.
Is so iets moontlik? Jesus Christus het mos nie die een Christen meer gered as ‘n andereen nie. Ons weet wel wat bedoel word wanneer mense van wedergeboreChristene praat, maar ons moet dit vandag maar vir mekaar sê:Die Bybel praat nêrens van wedergebore Christene nie. Omdatdit een en dieselfde ding is.
‘n Christen iswedergebore of nuutgebore, hy hoef dit nie te word nie. Diekonsep weergebore is maar net nog een van die vele beelde, die velemaniere in die Bybel waarop daar oor verlossing gepraat word. Watwedergebore vir ons beteken, is dat mense wat tot geloof in JesusChristus kom, wedergebore mense is. Luister mooi, niewedergebore Christene nie, maar wedergebore mense. Dit gaan oor ‘noorgang van ‘n oue na ‘n nuwe. Die oorgang van die ou sondigemens, gedoem tot die dood, tot die nuwe verloste sondaarmens, bestemvir die ewige lewe. En hierdie oorgang omvat ‘n mens se hele lewe. En omdat dit so is, is daar nie ‘n meer gepaste beskrywing as omte sê dat ‘n mens wedergebore is nie — totaal nuut gewordhet.
En of ons nou sêwedergebore, of nuutgebore, of Christen, ons praat van een endieselfde saak. In wese kan ons nie ons Christenwees kwalifiseernie. Die gevaar wat in so ‘n poging opgesluit lê is dat so‘n kwalifikasie dikwels nie baie lank hou nie, en dan moet die mensmaar net weer ‘n nuwe kwalifikasie uitdink. Soos ons deesdae hoordat mense nie net meer van wedergebore Christene praat nie, maar ookvan opreg-wedergebore Christene. Wat op aarde is dit?
Ek sal dit weer sê:‘n Christen is ‘n Christen. En alle Christene is nuutgebore ofwedergebore mense. Wedergebore is nie iets wat ons moetbereik nie, dis iets wat ons reeds is. Dit beteken dan dat elkeenvan u en ek wedergebore is. Dit is wat ons IS. Die verskil isnet: ons leef nie altyd so nie. Dit wat ons BEHOORT te wees,dit is ons nie altyd nie. Dit is waar die verskil inkom.
In vers twee lees ons datnet soos ‘n pasgebore babatjie voedsel nodig het, ons ook voedselnodig het. Ons moet ook daarna smag om deur die Woord gevoed teword. Die woord vir smag wat ons in die Griekse teks vind, is baieinteressant. Die woordjie het te doen met ‘n dringende begeerteomdat daar van iets ‘n tekort is. — ‘n dringende begeerte omdatdaar te min is. Gemeente, wie van ons kyk so na die Bybel? Ons salmos nooit genoeg kan weet van God of van geloof af nie, daarom moetons elke dag steeds daarna hunker om deur die Woord gevoed te word,omdat ons besef dat daar by ons ‘n tekort is.
In vers 3 lees ons “jullehet inderdaad ondervind dat die Here goed is.” Wie van ons sal ditnie kan sê nie? Ons almal het al die goedheid van die Hereervaar. Ons kan ook sê dat almal van ons al die goedheid vandie Here geproe of gesmaak het. As ons dan al geproe het hoe goeddie Here is, hoekom wil ons dan nie ons Bybel dag vir dag oopmaak endie goedheid van die Here indrink nie? Hoekom wil ons dan nieBybelstudie doen nie? Hoekom wil ons dan nie meer huisgodsdiens hounie?
In vers 8 skryf dieskrywer van ‘n gesegde wat hy al gehoor het: “‘n klip waaroorjy struikel en ‘n rots waarteen jy jou stamp.” En hy sêdat dit is hoe die ongelowiges Jesus Christus beskou. Vir dieongelowiges is Jesus Christus maar net ‘n lastige klip wat in diepad lê.
Broers en susters, as onsbietjie dink aan al die verskonings wat ons uitdink om nie meer onsBybel te lees nie; soos “ons het nie meer tyd nie”; “onsverstaan nie wat ons lees nie”, is ons nie ook besig om van dieevangelie ‘n struikelblok te maak nie? Dit is ‘n lastigheid watons maar liewer moet vermy. Ons kan tog nie so dink oor diegeestelike melk wat ons as swakke Christen kinders nodig het nie.
Kom ons luister na watons eerder moet doen. “Laat julle as lewende stene opbou tot ‘ngeestelike huis…”. Waar het mens al ooit gehoor van ‘n lewendesteen? ‘n Klip is tog ‘n dooie ding. In vandag se lewe heg onsook nie meer soveel waarde aan ‘n hoeksteen nie. Dit is eintlikvir ons ‘n vreemde ding. Maar vir die mense van daardie tyd wasdit belangrik gewees. Dit was die klip waarop ‘n hele gebou segewig gerus het. Dit het daarop neergekom dat ,as mens die klip soukon uithaal, die hele gebou ineen sou stort.
Dit is wat dit beteken asJesus Christus die hoeksteen is. Sonder Christus kan ons nie blystaan nie. Aan die een kant is Jesus Christus soos ‘n onbeweegbarerots, ‘n vaste hoeksteen waarop alles in ons lewe berus. Maar alis hierdie rots so vas en so stewig — so getrou en betroubaar, ishierdie steen egter ook lewend ook. Hierdie steen is lewend omdat Hyaan ons lewe gee.
Jesus Christus is diehoeksteen en ons is die boustene — of is ons nie? U sien, broersen susters, hier het ons hierdie spanning waarna ek verwys het aandie begin. Ons as Christene is die boustene, maar so dikwelsleef ons nog — in ons huise, in ons werk, ja selfs in die kerk —as struikelblokke vir ander, al is ons eintlik boustene.
U sien, ons moet besefdat in ons lewe as Christene ons daarna moet strewe om dit te weeswat ons reeds is. En in hierdie paar verse wat ons saamgelees hetbegin ons al sien wat ons is:
“…. die uitverkorevolk, ‘n koninklike priesterdom, ‘n nasie wat vir God afgesonderis, die eiendomsvolk van God,” en hier gaan dit nie oor ‘npolities of demografies saamgestelde volk nie, dit gaan daaroor datnet soos wat alle Christene wedergebore is, net so is alle Christenedeel van die volk van God. Nog ‘n beeld om oor verlossing tepraat.
En net soos daar inhierdie gedeelte beelde is om te verduidelik wat ons reeds is, net sois daar beelde om aan ons te verduidelik wat ons moet, behoort tewees. Uitverkore volk, koninklike priesters, heilige priesters, dieeiendomsvolk van God, die volk van God, begenadigdes.
Broers en susters, dit iswat ons as Christene in hierdie wêreld moet wees, wat ons moetwees deur die “verlossingsdade te verkondig van Hom wat ons uit dieduisternis geroep het na sy wonderbare lig.” Soos dit hier in vers9 staan: Julle was vroeër geen volk nie, maar nou is julledie volk van God. Julle het toe geen barmhartigheid ontvang nie,maar nou het God aan julle barmhartigheid bewys.
My liewe broer en suster,laat ons onsself tot lewende stene opbou in ons kerk sodat ons inhierdie wêreld en in hierdie land van ons elke dag al meer enmeer dit wees wat ons reeds in Christus is.
JoelLipman.Com	Besoekers961986Vandag391Hierdie week313Hierdie maand27950Sedert 1 Januarie 2012961986