Dat Sigem vir Dina lief raak (“sy siel kleef aan haar”) – dit wil voorkom asof hy haar in sy huis gehou het, ‘n mens weet nie of dit teen haar sin was of nie (kyk vers 17,26) – verskoon egter nie die gruwelike onreg wat hy nie net vir haar nie, maar ook vir die geloofsgemeenskap aangedoen het nie. Hy het selfs haar hart probeer wen, hoewel sy opdrag aan sy pa om “daardie meisie/kind” vir my te kry sy brutale kant duidelik wys.
Jakob is egter duidelik minder bekommerd oor wat met Dina gebeur het as oor die effek wat dié situasie vir sy onderlinge verhouding met die inwoners van die land gaan hê. Daarom doen hy aanvanklik niks tot sy seuns terug is van die veld nie. Trouens, dit lyk asof hy hulle nie eers laat weet het nie. Hy raak ook nie direk betrokke in die onderhandelinge wat sy seuns met Sigem voer nie, al kyk hy klaarblyklik toe sonder om te praat.
Jakob is egter steeds meer ontsteld oor die dinge wat sy seuns doen, as oor wat met Dina gebeur het. Selfs ná die moord op die mense van Sigem, wil dit voorkom, is hy slegs angstig oor die effek wat die uitwissing van Sigem en sy mense op hom sal hê: “Julle het my in die moeilikheid gebring, want julle het my naam sleg gemaak by die mense van hierdie land.”
Later in die verdere verloop van die verhaal van Jakob kom ‘n mens egter agter dat hy dié optrede regtig glad nie goedgekeur het nie. Sy oordeel oor dié gruwelike moord op Sigem sien ons in die weiering om aan die einde van sy lewe vir Simeon en Levi te seën soos hy dit doen met sy ander seuns. Hy praat eerder van die straf van God wat hulle sal tref oor die gewelddadige hantering van dié tragedie rondom Dina wat in hoofstuk 49 aangeteken word:
“Moenie met ongelowiges in dieselfde juk trek nie. Hoe kan daar vennootskap wees tussen reg en onreg? Hoe kan daar gemeenskap wees tussen lig en duisternis? Hoe kan daar eenstemmigheid wees tussen Christus en Belial? Hoe kan ’n gelowige dieselfde belange hê as ’n ongelowige? Hoe kan ’n ooreenkoms tot stand kom tussen die tempel van God en afgode? Ons is immers die tempel van die lewende God. Dit is soos God gesê het: