Vergewe die intellektuele, want hulle weet nie wat hulle doen nieDeur Du Preez de Villiers Du Preez de Villiers. (Foto: Verskaf.) An intellectual is a man who takes more words than necessary to tell more than he knows – Dwight D. Eisenhower Dit is nie maklik om sout-van-die-aarde-mense vir ’n lang tyd met ’n politieke leuen ’n rat voor die oë te draai nie. Dit is nog moeiliker om te verwag dat hulle by ’n twyfelagtige idee moet inkoop. Miskien is dit omdat hulle nie die vermoë het om kognitiewe dissonansie, of ’n vorm van verstandelike dualisme te ontwikkel nie. Dit kan ook wees dat hulle nie in die hoë esjelons van die samelewing beweeg waar jou aansien, vergoeding, bevordering en sosiale sekuriteit daarvan afhanklik is dat jy die hoofstroommening moet eerbiedig nie. Gewone mense voel ekonomiese en politieke aanslae vinniger aan hul lywe en reageer ook baie vinniger op die harde werklikheid as die mense “daar bo” wat beter daarteen verskans is. Die Afrikanervolk straal ’n beeld uit van goeie, gewone, sout-van-die-aarde-mense, maar ons dra swaar aan die juk van intellektuele leunstoelfilosowe. Dit sluit nou linkse joernaliste, skrywers, politici, politieke meningsvormers en kunstenaars in. Hierdie mense vergestalt byderwetsheid en progressie, en skets deurlopend vir ons ’n prentjie van ’n vredevolle en beter toekoms. Hulle kry dit reg om baie van ons mee te sleur met hul woorde en werke in koerante, podsendings, webjoernale, tydens kunstefeeste en in flieks. Hierdie gerekende intellektueles kom slim voor en het baie te vertelle oor die geskiedenis, huidige omstandighede en toekoms van die Afrikaner. Hul stories is gewoonlik baie “objektief’ en fokus besonder baie op die tekortkominge van ons mense. Dit is goed en wel, maar dit is ongelukkig ook ’n geslepe agenda wat poog om die Afrikaner se wilskrag te verlam in hierdie tyd wat ons nie kan bekostig om nie sterk en saam te staan nie. Alle aanduiders wys dat ons dieper as kniediep in die moeilikheid is en hulle wil nie hê ons moet daarop fokus nie. Dit sal hul agenda van onvoorwaardelike vrede en gelykheid baie skade aandoen. Loop lig as ’n meningsvormer Afrikaners oor ’n fyner kam as die res skeer, ’n groot ophef van ’n onbeduidende insident maak, waterskeiding-gevalle doodswyg, hulle skuldig maak aan dubbele standaarde, of morele relatiwiteit begin predik. Die voorval by Senekal het hierdie leuenprofete weer duidelik ontbloot. Dit is eenvoudig vermetel om die kollig op ’n enkele, alleenstaande geval te plaas waar die boere ’n polisiebakkie omgekeer het, terwyl daar net in die algemeen (of bitter min) oor die honderde gevalle gepraat word waar ander groeperinge van ons samelewing soortgelyke of selfs baie erger dinge doen. Om plaasmoorde as gewone misdaad af te maak, is nog een. Gevalle waar slagoffers onbekend aan die aanvallers is en sonder uitlokking gemartel en verkrag word, kom nêrens in die wêreld voor behalwe in konfliksituasies en waar mense doelbewus geïntimideer word om ’n bepaalde politieke doel te bereik nie. Gepraat van ’n politieke doel. Wanneer politieke leiers openlik en subtiel hierdie vorm van terreur aanhits, kan dit nie anders as ’n vorm van volksmoord geklassifiseer word nie. En nee, die bendegeweld op die Kaapse vlakte is ’n totale ander scenario. ’n Laerskoolkind sal die verskille kan uitwys. Mens kan aanvoer dat intellektuele ’n burgeroorlog sien aankom en die “logiese” manier om dit te verhoed, is om onmin te beveg deur ten alle koste ’n boodskap te versprei dat daar geen dubbele standaarde is nie en dat alle rassegroepe eintlik gelyk behandel word. Jy kan nie meer stiksienig as dit wees nie, want jy skop net die bal al verder in die pad af. Hierdie sneeubal word al hoe groter en bou ’n vernietigende momentum op. Ons het ’n vinnige blik van Afrikaners se magtelose woede in Senekal gesien… Die enigste oplossing is om Suid-Afrika se ongerieflike werklikhede in die oë te kyk en mekaar se verskille te erken, sonder om doekies om te draai. Dit is hoe volwasse mense konflik hanteer. Die intellektuele se menings en blindekolle oor Senekal peul nou oral uit en ons moet al weer kommentaar lewer op skade wat reeds gedoen is. Daar rus ’n groot taak op Afrikaners om die regte boodskap op openbare platforms te versprei. Ons behoudende Afrikaners word nie juis as intellektueles gesien nie, maar ons ís baie intelligent. Ons staan nie vir die wêreld terug as dit by rewolusionêre idees, nuutskeppings en kuns kom nie. Ons is eerder doeners en produseerders as leunstoelfilosowe en praters. Dit is egter verblydend om te sien dat daar wel al hoe meer politieke meningsvormers en kunstenaars uit eie geledere na vore kom wat vir ons gepaste stof tot nadenke gee. Hulle verwerp politieke korrektheid en beskryf en beskilder die waarheid en werklikheid soos dit is. Die Afrikaner is besig om op ’n filosofiese en beredenerende vlak te ontwaak en, alhoewel ons meer doeners as praters is, is ons beslis nie meer op ons bek geval nie.