Agter die kroeg: Simone Caporale, cocktailmaestro - Tradisionele resepte - 2022
Ons het Simone Caporale, die cocktailmaestro van Drinks Tube, op 'n dak in Oos -Londen ingehaal.
BEROEP: "Bartender. Ek werk by die Artesian -kroeg in die Langham -hotel in die West End, Londen. Dit word al twee jaar in International Drinks Magazine aangewys as die beste kroeg ter wêreld. "
GEBORE IN: "1986. Ek het grootgeword in 'n klein dorpie in die noorde van Italië aan die Comomeer. "
HUIDIGE HUISSTAD: "Londen. Ek het in 2009 hierheen gekom met 'n eenrigtingkaartjie met net handbagasie en € 2,000-wat niks anders is as £ 2,000 nie, so ek wens ek het meer saamgebring! Ek het geweet dat Londen die hoofstad van die cocktailwêreld is. Daar is so 'n wonderlike drankkultuur - die uitruil van geure en die mengsel van soveel kulture in Londen maak dit die perfekte plek om dinge in 'n glas te skep en te beleef. "
WAAROM BARTENDING: 'Ek het in 2003 begin kroeg, want ek was gefassineer deur nie net die skemerkelkies nie, maar ook die magie van die omgewing van die kroeg of 'n partytjie, veral met skemerkelkies.
DIE EERSTE COCKTAIL wat ek gemaak het: '' N Mojito. Ek onthou dit was egter nie die beste skemerkelkie nie, want hulle het my ongeveer 200 of 300 glase met die lemmetjie laat vermorsel. Dit was die voorbereiding wat ek elke dag moes doen vir die kroeg in die Comomeer. "
GUNSTELING COCKTAIL: "Die Negroni, saam met Martini Rosso. Dit is ikonies; die statussimbool van die Italiaanse aperitivo. Perfek voor 'n maaltyd, en daarna goed vir vertering. "
OP DRANKBUIS: 'Ek is mal daaroor, want dit is 'n duidelike, snaakse, deursigtige manier om die passie van cocktailmaak te toon. Danksy Jamie en die span kan almal tuis heerlike cocktails geniet! "
'N Drinker's Tour: New Orleans
Drink in New Orleans is 'n gevaarlike voorstel. Een skemerkelkie lei vinnig tot 'n tweede, en dan na 'n derde, totdat u Bourbonstraat afsluit en terugdwaal na u hotel terwyl die son opkom. Dit is 'n bekende verskynsel vir almal wat Tales of the Cocktail, die jaarlikse cocktailfees van die stad, bygewoon het of pas tyd in die Crescent City deurgebring het. Omdat, benewens honderde uitstekende kroeë en restaurante, die cocktailkultuur in New Orleans diep loop. Die stad het klassieke gunstelinge vir ons gebring, soos die Sazerac en Vieux Carre, en is die tuiste van 'n paar van die beste, oudste en belangrikste drinkinstellings in die land.
Daar is dus geen tekort aan opsies om tyd in die stad deur te bring nie. Die moeilike deel is om dinge te beperk tot 'n hanteerbare lys van plekke wat u moet besoek wat u 'n gevarieerde ervaring bied. Vir inspirasie is dit nege wonderlike plekke om te drink (en te eet) in NOLA.
Beignets en sterk sigorei-koffie is sedert 1862 'n kater-uitroeiende New Orleans-tradisie by Café Du Monde. Min dinge proe die eerste oggend beter as 'n bord van hierdie kussings warm gebakte deeg, swaar gestof in poeiersuiker. Die French Market-lokasie is ook 24 uur per dag oop as u laat smag.
New Orleans is bekend vir drankies soos die Sazerac en Ramos Gin Fizz. Maar as u op soek is na lekker, oorspronklik cocktails, gaan na Cure. Die Uptown -kroeg het 'n paar van die beste mixoloë van die stad, wat kreatiewe genieë agter die stok is. Bestel uit die indrukwekkende spyskaart, of vra die barkeeps om iets vir u te maak met een van die honderde bottels aan die agterkant van die kroeg.
Maak nie saak hoe laat jy Daisy Dukes raakloop nie, jy kan byna elke klassieke trooskos in New Orleans bestel - van po'boys en gumbo tot jambalaya. Hierdie vetterige instelling is ook bekend daarvoor dat dit 24 uur per dag ontbyt bedien, en dit kan dalk u redder wees na 'n lang nag.
'N Wêreld van whisky en bier wag vir u op db, net verby die French Quarter in Frenchman Street. Die funky jazz -kroeg bied 'n ongelooflike spyskaart (waarskynlik een van die beste in die stad), maar hier vind u geen pretensie of snobisme nie: net 'n goeie tyd.
Om by die Franse 75 -kroeg in die restaurant van Arnaud in te gaan, is soos om 'n tydsverloop in te gaan. Die kroeg het 'n ouwêreldse elegansie en 'n spyskaart met fyn konjak en skemerkelkies, natuurlik die naam van die Franse 75. Dit behoort nie 'n verrassing te wees nie, aangesien die jare lange kroegman en cocktailmaestro Chris Hannah die vertoning hier aanbied.
Drink 'n bietjie geskiedenis by Lafitte's, wat dateer uit die vroeë 1700's. Ten spyte van sy naam, is die onderneming eintlik 'n uitstekende taverne, en is dit selfs die oudste gebou wat as 'n kroeg in die land gebruik is. Of dit nou waar is of nie, Lafitte's het eeue se karakter om te ondersoek terwyl u aan die kroeg sit, so maak seker dat u dit nie misloop nie.
Neem 'n blaaskans van u kroegkruip vir 'n geskiedenisles. Moenie bekommerd wees nie: dit is 'n drankverwante geskiedenisles. Besoek die Museum of the American Cocktail en kyk na sy versameling vintage glasware, gereedskap en klassieke cocktailboeke. Dit is 'n uitstekende manier om al die wonderlike bars en cocktails in perspektief te plaas, namate u meer leer oor die geskiedenis van mixologie en die mense agter sommige van u gunsteling drankies.
Die historiese Old Absinthe House is 'n gunsteling watergat vir plaaslike inwoners en besoekers en bestaan ​​al sedert die 1800's. Daar is genoeg geskiedenis om te bespreek, maar dit is omtrent die laaste ding wat iemand in gedagte het terwyl die kroegmanne Jameson -skote en koppies koue bier gooi. Sit dus in 'n verslete kroegstoeltjie en geniet die welverdiende atmosfeer.
As een van die belangrikste spelers in die moderne cocktail-renaissance en 'n mede-stigter van die Museum of the American Cocktail, het Chris McMillian die kroeg in New Orleans versorg en 'n lojale aanhangers opgebou. Besoek hom dus by Revel, die kroeg wat hy saam met sy vrou in Carrolltonlaan naby Canalstraat oopgemaak het. Bestel die keuse van 'n kroegman, want u is immers in die hande van 'n cocktailmeester, en hy sal u verras met 'n goed gemaakte drank wat perfek by u smaak pas.
Die Gibson is 'n klipkoue klassieke met 'n hartige rand.
Hartige cocktails word nie veel meer elegant as die Gibson Martini. Soos Leon Dalloway, die man agter Gin Journeys, verduidelik: "Dit is 'n klipkoue klassieke wat vir sommige 'n bietjie moeilik kan wees, maar vir die persoon wat van 'n gepekelde ui hou, is dit 'n stukkie nirvana." Die gepekelde ui is 'n eenvoudige toevoeging tot die resep, maar dit werk om die smaakprofiel van die skemerkelkie subtiel na die soutoplossing te heroriënteer.
60 ml Sipsmith London Dry Gin
10 ml Belsazar wit vermout
Roer die gin en vermouth oor baie baie koue ys in 'n skemerkelkie of mengglas. Giet in 'n afgekoelde Martini -glas en garneer met 'n gepekelde ui. Soos Dalloway aanbeveel, kom hierdie drankie goed oor die weg met hartige versnaperinge-haal inspirasie uit die gepaste naam Gibson Bar in Old Street, en kombineer joune met 'n bord Parmigiano.
Verwoes toekennings jou gunsteling kroeë?
Om 'n toekenning te wen, is 'n euforiese oomblik. Die endorfiene skop in terwyl jy na die podium kom. Dit maak nie saak of dit die derdegraadse spellingby is of die bekroning van The World's Best Bar nie.
Ek was al daar. In 2013 het ek die kroeg by die Saxon + Parole in New York City bestuur toe ons die gesogte Tales of the Cocktail Spirited -prys vir die wêreld se beste restaurantkroeg huis toe neem. Die erkenning bevestig die enorme toewyding wat die top bereik het. Ek gaan nie lieg nie - dit het wonderlik gevoel.
Maar deur die jare het ek gesien hoe kroegpryse in iets groter en meer grandioos gebons het - byna 'n bedryf op sigself - en ek het begin wonder: Is dit goed? Maak toekennings seer of help dit die kroegbesigheid?
Die meedoënlose soeke na toekennings het die afgelope dekade geleidelik toegeneem met die verspreiding van twee groot seremonies: die Spirited Awards, wat elke Julie by Tales of the Cocktail in New Orleans aangebied word, en die aftelling van die wêreld se 50 beste kroeë in Oktober, saamgestel deur Britse publikasie Drinks International.
Dit word beskou as die Oscars en Emmys van die kroegwêreld, en net soos die tradisionele tradisies, het dit met verloop van tyd ontwikkel, van vriendelike skouer tot waansinnige mededinging, waardig vir strategiese maneuverings en politieke jockey. Ons noem dit toekenningseisoen, en dit is nou goed op dreef.
Die Spirited Awards het in 2007 begin as 'n klein seremonie vir 'n paar honderd kroegmanne en kroegeienaars. Vandag is dit 'n uitnemende swart das-verhouding met meer as 1 000 gaste van regoor die wêreld wat in 24 breë kategorieë meeding. Die Drinks International 50 Beste word deur sommige die Mount Olympus van die bedryf beskou.
Daar is nog tientalle sulke lyste en toekennings wat uit alle uithoeke van die wêreld kom. Almal van hulle het hul eie stelle beoordelingsriglyne en daarmee saam hul eie kontroversies. Nodeloos om te sê dat geen toekenning, ongeag die herkoms, perfek sal wees of almal sal behaag nie.
Vra maar vir Simon Ford. Sedert 2010 was Ford, aan die hoof van The 86 Co., die voorsitter van die Spirited Awards en het hy gehelp om die duisende nominasies wat elke jaar inkom, op te stel. Hy het ook die betreurenswaardige taak gehad om die tientalle klagtes wat gevolg het van ontevrede kroegmense wat ongemaklik voel oor hul weglating, in die gesig te staar. Selde verskyn 'n 'dankie' in sy inkassie.
"Die eerste paar jaar was die Spirited Awards en 50 Best 'n baie goeie viering van die beste en helderste in ons bedryf," sê Ford. 'Die meeste mense was bly vir die wenners. In onlangse jare het dit egter baie verhit geword. Mense lobby nou en ding mee. Mense raak vies oor wenners en kla baie. Die sentiment verander. "
Ford tree verlede jaar op en gee die fakkel oor aan Charlotte Voisey, 'n gerespekteerde lid van die wêreldwye kroegemeenskap in New York. Toe ek onlangs met haar praat, het sy nog geen kwaai e -posse gestuur nie. Sy het my wel grappenderwys daaraan herinner dat die finale lys van genomineerdes pas uitgekom het en moontlik 'n paar wenkbroue sou laat lig, soos gewoonlik. Die wenners word op 22 Julie tydens 'n gala -seremonie aangekondig. Agnie en ekstase deel ongetwyfeld dieselfde rekening.
Dante, 'n kroeg wat ek in New York bestuur, is tans op die 34ste plek. Om saam met soveel van my talentvolle eweknieë op die lys te wees, is een van die groot prestasies van my loopbaan. En daar is geen twyfel dat dit ons besigheid gehelp het nie.
Jacob Briars is 'n jarelange handelsambassadeur, nou saam met Bacardí, wat die afgelope dekade op verskeie toekenningspanele gesit het, waaronder die twee grotes wat hierbo genoem is. 'Ek dink ons ​​het baie probleme met die Tales -toekennings opgelos,' sê Briars. 'Ons het die beoordeling meer deursigtig gemaak en die toekennings oor die algemeen meer geloofwaardig gemaak. Hulle is geensins perfek nie, maar ons probeer steeds om dit elke jaar te verbeter. "
Baie van die uitdagings, sê Briars, kom uit blote logistiek. 'Miskien is die toekennings self te groot,' sê hy. 'En dit word vermeerder vir internasionale toekennings. Ons vertrou steeds op 'n paneel beoordelaars en hoop dat hulle almal nuwe plekke probeer en hul oë oop hou.
Een ding is seker: die wen van 'n groot kroegprys kan 'n groot impak op u besigheid hê. Sean Muldoon, van New York City's Dead Rabbit, self die ontvanger van 'n klein berg toekennings, sê dat hy in 2009 groot wen - die beste cocktailmenu ter wêreld, die beste drankieseleksie ter wêreld en die beste cocktailbar ter wêreld vir Belfast's Merchant Hotel —Help hom in die kollig druk.
"Om hierdie toekennings te wen, was die katalisator om uiteindelik na New York te kom," sê Muldoon. 'Ons sou nie die konneksies gemaak het wat ons gemaak het nie en sou nie finansieel gesteun gewees het om The Dead Rabbit oop te maak sonder die wêreldwye erkenning nie. Hierdie gebeure help ons om relevant te bly in 'n era waarin die mededinging hewig is. "
Alex Kratena het etlike jare lank 'n vriendelike wedywering met Muldoon en sy sakevennoot, Jack McGarry, gedeel, aangesien The Langham -hotel se Artesian in Londen by vier opeenvolgende geleenthede as die wêreld se beste kroeg aangewys is. Hy stem saam dat die toekennings sy loopbaan verhoog het. Beide hy en sy lewensmaat, Simone Caporale, is ook gekroon as Internasionale Bartender van die Jaar by Tales of the Cocktail.
Alhoewel hulle albei sedertdien die Artesian verlaat het, wys Kratena daarop dat dit hierdie toekennings was wat gelei het tot 'n bestendige vloei van hoëprofiel-optredes. 'Ek is baie dankbaar vir al die toekennings wat ons ontvang het,' sê hy. 'Hulle het ons lewens beslis verander en ons loopbane gehelp. Ek dink dit is nie belangrik om toekennings te wen nie, maar as u wel wen, is dit belangrik om te weet wat u daarmee moet doen. "
Op dieselfde manier as wat wynboere wyne aanpas wat 'n hoë telling behaal en Hollywood -ateljees hul vrystellings laat val saam met die Oscar -seisoen, maak kroeg eienaars nou kroeë oop met die oog daarop om toekennings te wen? En indien wel, wat is presies nodig om 'die beste kroeg ter wêreld' te skep?
'Dit is 'n hoogtepunt van die klein dingetjies,' sê Muldoon. 'Elke deel van u operasie moet deurdink word met die idee van' Is dit die beste ter wêreld? 'Uiteindelik maak besonderhede saak.
Of as adjunkredakteur van Drinks International, Hamish Smith, stel dit: 'Hierdie toekennings weerspieël bloot die deskundige siening van die elite in die bedryf. As u die regte mense vra, moet u 'n goeie idee kry van wat 'n 'beste kroeg' is. "
"Die Artesian in Londen gee 'n paar glas 'n gratis glas sjampanje by aankoms," sê Ford. 'Dit is 'n klasbeweging wat die kwaliteit van u ervaring gaan verhoog. Help dit hulle om opgemerk te word as een van die beste kroeë ter wêreld? Natuurlik wel! "
Die World's 50 Best Bars -toekennings het begin as 'n peiling in 'n tydskrif in 2011. Toe Smith die redakteurskap aangeneem het, was sy rol om dit 'n wêreldwye handelsmerk te maak. Hy het begin met die werwing van kiesers, wat die akademie van 227 na 476 kiesers (uit 56 lande) verhoog het, en sodoende honderde meer geskep wat hy ambassadeurs vir die handelsmerk noem.
Nou word die ambassadeurs meer as ooit voorgekom. Die feit dat die name van die regter vir almal gepubliseer word, maak dit baie makliker. Ek sien dit as 'n probleem. As beoordelaar ontvang ek self die nuutste cocktail -spyskaarte en persverklarings van tientalle kroeë regoor die wêreld wat meeding om op die lys te kom. Dit het nooit gebeur tot baie onlangs nie. Met die standaard kroeë op die hoogste vlak, is die mededinging hewig, en kroeë doen alles wat nodig is om uit die groep te val, insluitend die guns van beoordelaars deur hulle na hul streek te lok om cocktailkompetisies te beoordeel.
"Aangesien die wêreld se 50 beste restaurante 'n invloed het, voel ons dat die kiesers anoniem moet bly om te beskerm teen direkte doelwitte deur lobbyiste," sê William Drew, groepredakteur en hoof van W50BB, wat toesig hou oor beide die 50 beste toekennings.
Maar wat van anonimiteit vir balieregters? "Die wêreld se 50 beste kroeë is baie jonger, maar namate die profiel en status van die toekennings en die lys wêreldwyd verder versterk word, sal ons ook hierdie dissipline anonimiseer," sê hy.
Dit is dus moontlik dat die speelveld in die toekoms, namate hierdie toekennings toeneem, gelyk sal word, sodat kroeë minder tyd sal spandeer om aandag te skenk en meer tyd te doen om te doen wat hulle die beste doen: om dorstige gaste te bedien.
"Daar is geen manier om hierdie toekennings te wen sonder om besondere gasvryheid te bewys nie," sê Bobby Heugel, die eienaar van verskeie bekroonde kroeë in Houston. 'Gasvryheid is veronderstel om 'n onwrikbare gebaar te wees vir alle gaste wat deur 'n kroeg se deure loop. Dit word nie toegeken aan vriende en eweknieë of, meer spesifiek, bekende beoordelaars of joernaliste nie. Bars monitor kiesers en beïnvloeders aktief om seker te maak dat hulle hul kans op toekennings verbeter deur ongewoon ervarings aan die individue te bied. "
So wie is hierdie beoordelaars en hoe word hulle gekies? "Ek het al vroeg agtergekom dat diegene wat vir geestesondernemings werk, uitstekende beoordelaars is, aangesien hulle die begroting het om te reis en meer kroeë te besoek as die meeste," sê Ford. 'Wat egter van die handelsmerkambassadeurs gevra moet word, is om vooroordeel uit die stemming vir hul gunsteling rekeninge te verwyder, en meestal doen hulle dit. Maar daar is ook baie skrywers en konsultante wat ook beoordelaars is omdat hulle baie internasionale werk kry. "
Jim Meehan, van PDT -bekendheid, het die wêreld se beste kroeg gewen Drinks International in 2011 en Tales of the Cocktail in 2009. "Baie van die beoordelaars was my mentors en afgode, wat die erkenning destyds vir my nog meer waardevol gemaak het," sê hy.
"Toe ons erken word as die nommer 1 -balk op die eerste Top 50 -lys, het dit nie die aandag van wêreldmedia gekry soos vandag nie," sê Meehan. 'Uiteindelik werk ons ​​nie vir toekennings nie, en ek het nog nooit 'n mediaklip in die kroeg geplaas of ons toekennings vertoon nie, aangesien ek nooit wou hê dat hulle ons personeel 'n valse gevoel van sekerheid sou gee oor wat ons doen nie. U is net so goed soos die laaste gaservaring, en hoewel toekennings 'n baie goeie klop op die skouer is, plaas hulle nie geld in die kassie nie en laat u drankies nie lekkerder smaak nie. "
U hoef net na verskillende kroeë en kroegkelners se sosiale media -bladsye te kyk om die spel aan die werk te sien. Baie merk die #Worlds50BestBars (of iets soortgelyks) in 'n poging om 'n veldtog vir die volgende stemronde te voer. Jonathan Downey, 'n pionier in die kroegtoneel in Londen wie se Milk & Honey in 2009 en 2010 aangewys is as die beste kroeg ter wêreld, het 'n mening hieroor.
'Hierdie obsessie met toekennings is regtig nie gesond nie, en ek hoop dat dit binnekort verander,' sê hy. 'Daar is 'n onopvallende geroep om toekennings en aandag, en dit is ten koste van plesier. Dit is fundamenteel belaglik om jouself vir 'n toekenning te kan benoem en dan 'n verleentheid te wees om mense op sosiale media te laat swyg om vir jou te stem.
"Ons is veronderstel om in hierdie bedryf te wees om te sorg vir die gaste wat by ons deure instap," sê Heugel. 'Dit is duidelik dat die wen van toekennings 'n prioriteit vir baie kroeë is. Dit kan beslis nie sonder uitsonderlike standaarde gedoen word nie, maar om hoë standaarde te hê en betekenisvolle verhoudings met gaste te hê, is nie noodwendig dieselfde dier nie. Die siel ontbreek in die een strewe en nie die ander nie. "
Vroeër vanjaar het Agile Media W50BB verkoop aan die Britse onderneming William Reed Business Media. Drinks International gaan voort as die mediavennoot, en Smith voeg by: "Die groei van die entiteit is 'n natuurlike stap vir die handelsmerk. William Reed kan dit na 'n ander vlak neem, wat kroeë en kroegmanne nader aan die verbruiker bring.
Maar het hulle 'n monster geskep? Het die kroegwêreld heeltemal mal geword om sulke toekennings na te jaag?
Verlede Januarie het ek na Londen gereis om P (ons) Simposium by te woon, 'n daaglikse geleentheid wat fokus op toekennings en hul plek in die bedryf. Dit is bygewoon deur 'n paar van die grootste name in die kroegwêreld. Onder voorsitterskap van Meehan is die paneel saamgestel deur Kratena en bevat dit ook ander hoëprofielarmaturen soos Drew, Ford, Ryan Chetiyawardana en Zdenek Kastanek.
Ons het ure lank in 'n hotelkonferensiekamer gesit en na die kwessie gekyk en sonder 'n duidelike uitkoms gekom. Ons was immers een van diegene wat die meeste baat gevind het by toekennings, wat gesien het hoe ons loopbane opstyg en bankrekeninge in hul nasleep groei. Was dit 'n wonder dat ons 'n bietjie huiwerig was om hulle hard te kritiseer?
Die voorspelling aan die einde van die dag was onduidelik, met een kommentator in die gehoor wat die hele ding 'vervelig' verklaar het.
"Mense is bewus daarvan dat toekennings 'n groot impak op hul loopbaan kan hê," sê Briars toe ek maande later met hom gesels het. 'Ek ken kroegmanne wat toekennings gebruik het om visums te kry of beleggers te kry of besighede oop te maak. Is dit nie net 'n goeie besigheidsin nie? "
Maar in 'n onderneming waar sigbaarheid gelykstaande is aan sukses, hoe maak bars in kleiner markte genoeg geraas om mee te ding? Dit is 'n kwessie waaroor Briars baie gedink het.
'Daar is altyd die probleem van vooroordeel', sê Briars. 'New York en Londen sal gewoonlik baie genomineerdes hê omdat hulle as' die wêreld se cocktailhoofstede 'beskou word en daarom ook meer regters in die bedryf het. Beteken dit dat 'n goeie kroeg nie elders kan wees nie? Natuurlik nie, maar u moet beter raas as 'n lokaal in 'n groter stad.
En die ontploffing van cocktailkompetisies met 'n groot begroting, soos Bacardi Legacy, Chivas Masters en Diageo se USBG World Class, kan nie geïgnoreer word as dit kom by die vestiging van aandag en beoordelaars na 'n spesifieke stad nie.
Voeg daarby die voortgesette opkoms van internasionale kroegskoue, wat ook 'n lig skyn op hierdie kleiner opkomende markte - net soos in die lys van die 50 beste restaurante ter wêreld - en u het 'n toekenningsmasjien wat op almal lyk silinders.
'As ons nie hierdie toekennings gehad het nie, waarmee sou ons dit dan vervang?' vra Briars. "Yelp -telling? Hou van Facebook? Ons het 'n ingebore behoefte om ons te rangskik en te meet aan ons eweknieë, hetsy op skool, loopbaan of in die lewe. Dit dwing mense om beter te wees en gee hulle 'n maatstaf vir die bedryf. Waarom wil ons ontslae raak van toekennings wat erken dat die kroeë en kroegmanne wonderlike werk verrig wat andersins nooit hul pogings beloon sou kry nie? "
Dit is veilig om te sê dat ons mal is oor ons skemerkelkies by KnocktailsHQ. Die probleem is as u 'n ordentlike tippel wil hê sonder om uit te gaan en/of 'n fortuin te spandeer, die opsies redelik droog is. Dit het ons laat wonder. Waarom kan almal op hul eie gemak die nuutheid en plesier van mixologie geniet - sonder om die bank te breek ?! Ons het gedink dat ons met ons ervaring en kennis eens en vir altyd 'n oplossing kan vind.
Voer Knocktails in. Afleweringspakkette met die bestanddele en know-how om u gunsteling lekkernye te meng, en professioneel voorafgemaakte cocktails vir diegene wat nie die ophef wil hê nie, maar die eer wil hê!
Maar ons gaan nie daar stop nie. Ons doel is om 'n cocktail gemeenskap te skep. Saam met ons steeds groeiende spyskaartaanbiedings, deel ons ons gunsteling resepte, 'n hele klompie handige wenke en kortpaaie, plus bondels meer - om te verseker dat die partytjie nooit ophou nie.
Ranjit Dhumale - Stigter
Ranjit het dinge agter tralies geskud sedert hy wetlik toegelaat is, en het 'n passie vir mense en oor die algemeen is dit alles pret.
Met byna 'n dekade se ervaring in die gebeurtenisbedryf, 'n ingenieursgraad (hoekom nie?) En die afgelope 5 jaar 'n pop-up-cocktailbar besit het, is dit veilig om te sê dat hy weet wat hy doen as dit kom vir sake en drank.
Cocktail van keuse: Negroni. Of Margarita. Nee wag. Negroni. Hmm miskien eintlik Margarita.
Hou jy 'n aandete? Skep 'n roer met drie klassieke cocktailresepte
KUNSTIGE CONCOCTORS: Simone Caporale, links, en Alex Kratena by die Langham's Artesian bar in Londen
ALEX KRATENA STAAN AGTER sy kroeg by Artesian gee 'n paar takkies vars asem deur aan sy mede -kroegman, Simone Caporale, wat die soet herbygeur inasem. "Sonder hierdie plant kan jy nie 'n Martini maak nie," sê mnr. Caporale. Als is die basiskruid vir vermout, 'n noodsaaklike bestanddeel vir die klassieke skemerkelkie.
Op die agterste staaf van die mixoloë is 'n verskeidenheid nagemaakte skedels, bekers in die vorm van sjeikkoppe en mini -sombrero's wat dui op die teatrale speelse cocktails van die kroeg. Artesian se vindingryke drankies - soos Camouflage ('n mengsel van Tanqueray No. Ten, Americano, wortel, kombucha en sandelhout wat in 'n goue pynappel kom) en Time, Space & Honey (wat Grey Goose en Champagne meng met pastinaak en heuning) - het gewen die kroeg in die Langham -hotel in Londen, 'n magdom lofpryse, waaronder die benoeming tot die beste kroeg ter wêreld by beide Drinks International's World's 50 Best Bar Awards en die Spirited Awards in New Orleans. Maar vandag gaan dit oor die basiese beginsels, spesifiek die Martini, die Negroni en die Daiquiri.
"Die eerste belangrike ding om te verstaan, is dat cocktails maklik is, soos kook. Jy het 'n goeie begrip van die bestanddele en die metodologie nodig, dan kan dit nie verkeerd gaan nie," sê mnr. Kratena. "Sestig persent van die bereiding van skemerkelkies gaan oor bestanddele, dus is dit nie sinvol om premium wodka te gebruik en dan sap uit 'n konsentraat te gebruik nie."
Vir 'n Martini is dit gin en vermouth. (Geen vodka nie, asseblief.) Om dit nat te maak, gebruik meer vermout vir droog, gebruik minder. Artesian's Martini is aan die droër kant, met twee dele gin (Tanqueray No. Ten) tot een deel vermouth (Noilly Prat). "Daar is 'n voorveronderstelling dat Martinis baie droog moet wees met 'n bietjie vermout," sê mnr. Kratena. "Maar jenewer en vermout deel baie dieselfde plantmiddels. As jy wil hê dit moet lekker wees, wees vrygewig."
Vul jou mengglas tot twee derdes met ys. Meet jou gin en vermouth. As u normaalweg hier skud, laat val dan die 007 -akte en meng u mengsel met 'n eetlepel. Die beweging skep die belangrikste temperatuurwisseling, dus moet dit nie oorgeslaan word nie. Kratena wys daarop dat ys terselfdertyd 'n bestanddeel en hulpmiddel is.
Cocktail Maestro maak bitter die soet sentrum van al sy resepte
NEW YORK (TheStreet) - Sother Teague bestuur een van New York se besondere kroeë in Amor y Amargo.
Hy verkoop bitters, eetgerei en boeke bykomend tot drankies in die 240 vierkante meter ruimte in die East Village. En hy stel homself streng perke in die maak van sy cocktails. Daar is geen sap, geen koeldrank, niks tuisgemaak nie. Daar word nie geskud of gemoer nie, slegs geroer. Rietsuiker is die enigste versoeter in die huis, seltzer en water die enigste koeldrank.
Teague-riffs op drie soorte drankies: die Manhattan, die Negroni, die outydse. Nee Martini. Geen rum en Coke nie. Nee Daiquiri. In plaas daarvan kan hy die drankies en waarskynlik enige ander drank waaraan u kan dink, herhaal deur 'n verskeidenheid bitters, drink- en tinkture, te gebruik.
Die klassieke tinktuur is Angostura bitters, die klassieke drinkgoed is Amaro (Italiaans vir bitter), 'n likeur wat in die geboorteland as 'n verteerbare drank gedrink word.
Teague voer tinkture oor die voorkant van sy kroeg. Aan sy regterkant - die drinker & aposs links - is die heilige drie -eenheid van bitter, Angostura, Peychaud & aposs en Regan & aposs Orange. Teague is opgelei as sjef aan die California Culinary Academy en werk 'n aantal jare as die tegniese sjef op Alton Brown & aposs Food Network se show "Good Eats," en hy analiseer die trio na sout en peper. Hulle bring die geure na vore in 'n skemerkelkie, net soos sout die geure in 'n skottel beklemtoon, maar dit moet nie opvallend wees nie.
Teague het 'n aantal van die ਋ittermens -reeks bitters in sy kroeg. Hy bevoordeel ook twee van die sterk drankies wat die onderneming maak, die Commonwealth Tonic, wat op sy eie maar pomelo smaak, maar klassieke toniese water wanneer seltzer bygevoeg word, en Citron Sauvage. Hy maak sy gin en tonics met Beefeater.
Opmerking: hierdie afdeling is opgedateer om die verhouding tussen Teague en Aposs met Bittermen en Aposs meer akkuraat te weerspieël.
Baie van die bottels agter Teague & aposs -kroeg is onbekend vir die gemiddelde drinker. Om neofiete te help om hulself te oriënteer, wys Teague na 'n bottel J ägermeister wat 'n prominente plek in sy kroeg geniet. Die meeste mense assosieer J äger met episodes van oormatige drink, maar Teague wys daarop dat dit met 56 kruie en speserye gegeur is en 'n bewonderenswaardige kompleksiteit toon as dit by kamertemperatuur gebruik word. Om 'n bottel in die vrieskas te sit, maak al die smaak dood. Teague dra 'n J äger -sweetband op sy voorarm, en hy bevat die drankie in 'n aantal cocktails, waaronder die Stag & aposs Leap, wat hy maak van 'n gram en 'n half elk van J äger en soet vermout, drie strepe wortelbier bitter, seltzer, ys en 'n lemoenskil versier.
Die bekendste Amaro is Campari, wat in 1860 naby Milaan uitgevind is. Die Negroni, een van die gronddrankies van Amor y Amargo en aposs, word gemaak met 'n gram elk van Campari, gin en vermouth. In sy standaard Negroni meng Teague die Campari met Beefeater gin en Carpano Antica. Hy maak ook variasies oor die Americano, 'n gram elk van Campari en rooi vermout gemeng met seltzer.
Amari kom uit die hele Italië. Teague hou van die Amaro Montenegro, een van die ligste en soetste Amari, afkomstig uit Bologna en het helder note van sitrus, lemoenbloeisel en rosewater. Hy hou daarvan oor ys of met seltzer en bevat dit in sy skemerkelkies, waaronder die Casualty, wat Montenegro, Famous Grouse Scotch whisky, Nardini Amaro en molbitter insluit, wat 'n kakao -noot aan die drank gee.
As u in Bologna in u motor klim, na die Adriatiese See gaan en ongeveer twee uur suid langs die see ry, arriveer u in Le Marche, een van Italië en ongeveer 20 streke. Amaro L & apos Erborista word hier in die klein dorpie Muccia gemaak, die likeur is gegeur met 'n mengsel van kruie, wortels en bas wat oor 'n houtvuur verhit word en versadig is met heuning uit die nabygeleë Sibillini -gebergte, gesimboliseer deur die bye wat op die drank- en aposs -etiket rondgons. Dit is 'n Amaro vir die lente.
Moet lees:Die 14 beste gegradeerde uitvoerende hoofde in die Verenigde State
Dubbel gonsbord op bord
As Campari 'n amaro is, dan is Fernet-Branco 'n amarissimo-'n superbitter gees, soos 'n onversoete drop, maar as u verby is, sien u verskillende kruie-note. Dit bevat 39% alkohol per volume, meer as twee keer 'n paar ander amari's, wat gemiddeld in die lae 20's is, en dit bevat minder bygevoegde suiker. Teague kombineer dit met 'n glas yskoffie gemaak met boontjies van Finca Alcatraz in Colombia by die bar & aposs & quotDouble Buzz & quot -sessies op naweekmiddae. Hy beskryf dit as taai, met 'n welige mondgevoel.
Fernet Branca is slegs die gewildste vorm van Fernet. Teague hou van Ramazzotti, wat sagter is. Sy kroeg bevat ook Fernet-Vallet, wat in Mexiko gemaak word, en 'n drankie genaamd die Nalga Rosa (Pink Testicle), wat rum, vodka, grenadine, Fernet-Vallet en oranje Fanta bevat. Teague gebruik dit om 'n skop by 'n Negroni te voeg.
Teague kan 'n wonderlike verhaal vertel oor elke bottel en drank in sy kroeg, maar as u op soek is na een om op te hou, is die Liquore Strega net so goed soos enige ander. "Strega" beteken "heks" in Italiaans, en op die etiket is 'n hekskombers. Volgens die legende het Giuseppe Alberti op die hekse afgekom, wie se leier hom die resep vir die likeur gegee het en vir hom gesê het dat sy gesin altyd ryk sou wees, solank hulle dit nie aan iemand bekend gemaak het nie. Die drank word nog steeds gemaak in Benevenuto, 'n stad in die provinsie Campania wat sedert 1947 bekend was vir hekse, en die onderneming het die Premio Strega, Italië en die mees gesogte literêre toekenning geborg. Dit is gekleur met saffraan, bevat notas van venkel, blomme en tee en word tradisioneel as vertering bedien.
COCKTAIL MAESTRO SIMONE CAPORALE VAN DIE ARTESIAN VAN LONDON SKUD 'N STORM BY LOBSTER BAR EN GRILL
Lobster Bar and Grill op Island Shangri-La, Hong Kong, verwelkom 2014 se internasionale barman van die jaar Simone Caporale uit die Artesian in Londen om drankies van 29 September tot 2 Oktober 2015 te meng.
Join Chef Brian Duffy and mixologist Russell Davis each week for the Road Rash Podcast. After all, what could go wrong? Brian and Russell discuss everything from great food to excellent drinks to the state of the industry, and talk to special guests along the way. In the latest episode, their tenth, Brian and Russell take you behind the scenes of the 2016 Nightclub & Bar Show and speak with special guest James Breakwell. Eat. Drink. Travel. Luister.
Want to learn about the bartending and the hospitality from one of the very best? Natuurlik kan jy. Listen to Steve as he speaks with guests like Giuseppe Gonzalez, Tom Walker, Simone Caporale and Dushan Zaric about the current state of the industry. You'll gain real insight into the goings on in the hottest bars across the world. Co-host and childhood best friend Chris (also known as MothMonsterMann) works for a restaurant chain and provides a different perspective on the industry. Steve speaks with 2016 Nightclub & Bar Bartender of the Year Nectaly Mendoza in the latest episode of the Steve Schneider Show.