As 'n kultuur het ons ons konneksie verloor met die groter siklusse van die lewe, en ons bevind ons sonder leiding. Bly lig op ons voete en in konstante kontak met geestelike inligting is uiters belangrik. Die oue het geweet hoe om dit te bereik, en hierdie boek is ontwerp om jou te help om dieselfde te doen.
As gevolg van ons kondisionering, is verandering geneig om met groot vrees ontmoet te word. Tog is die aard van die lewe een van die voortdurende verandering. Die Aarde waai soos dit op sy as draai, teen ongeveer 1,038 myl per uur. Terselfdertyd draai die Aarde om die son teen ongeveer 67,000 myl per uur, terwyl die son self deur die sterrestelsel vlieg. Dit is nie raaisel dat verandering voortdurend is nie.
Wanneer dinge ophou verander, sterf hulle of val hulle uit die lug, wat nog 'n verandering van vorm is.
Binne hierdie konstante verandering lê herhalende ritmes en siklusse. Sommige veranderinge kan ons maklik sien.
Dit is duidelik dat die son opgaan en elke dag sit. Wat minder opmerklik is in die opkoms en opstelling van die son, is dat dit elke dag op 'n bietjie ander plek in die lug gebeur met 'n effense verandering in die verhouding van lig tot donker. Ons merk hierdie veranderende tye van lig en donker deur wat ons equinoxes, solstices en seasons noem.
Patrone van Mite en Geskiedenis
As ons oor langer tydperke verander, vind ons addisionele oorkoepelende patrone. Om hierdie groter patrone te ondersoek wat oor meerdere generasies strek, is dit nodig om na die geskiedenis te kyk.
Elke kultuur het sy eie mites, legendes en profesieë uit die ou verlede. By die hantering van fragmente van inligting wat uit die verlede bewaar is, is dit moeilik om mite en legende uit die geskiedenis te vertel of om metafoor van letterlike betekenis te onderskei. Tog is daar binne hierdie raaisels bewyse van groter, herhalende siklusse.
Nog nooit tevore in ons geskiedenis het ons meer verandering en versnelling ondergaan nie. Van natuurrampe en maatskaplike omwentelinge aan gebrekkige ekonomieë, is moeilik om te ignoreer dat die reëls verander. Wat in die verlede gewerk het, is toenemend onvoldoende in die lig van hierdie vinnig veranderende tye. Met al hierdie oënskynlike vernietiging van ons lewenswyse is dit soms maklik om in vrees te val dat ons inderdaad die einde van die dae in die gesig staar.
Die ondersoek van ou seremonies van verskeie inheemse stamme illustreer die groter siklusse wat ons tans raak en bied 'n beter begrip van die tsunami van verandering wat nou op ons wêreld is. Deur hierdie begrip kan mens kies om deur die stroom aangedryf te word, eerder as om deur die onderbreking uit te neem.
Met ander woorde, 'n mens kan met die ou wêreld sterf of die nuwe een omhels. Oor die jare het die ouers hierdie veranderinge gevolg. Tog het ons moderne, wetenskaplik-gebaseerde samelewings die samesyn van die heelal en ons ewige ontwikkelende plek daarin verdwyn.
Dit is die einde, die nag het geval,
Ek het die einde van die dae bereik
Wat is werklik is nie, rede versuim my
Ek het verby al die bekende paaie gegaan
Dit is die einde, die einde van die rede
Dit is die einde, die einde van die tyd
Ek is alleen, alleen en gebroke
Ek is afgesien van wat myne was
Ek staan ​​nou aan die rand
Van die afgrond, nêrens om te gaan nie
Die tyd het gekom, ek moet kies
Om die sprong te neem of laag te lê
Ek reis op dit is my seisoen
Om op die winde van die tyd te reis.
- StarFaihre, uit die album: "Winds of Time"
'N Vraag van Saldo
So ver terug as wat ons geskiedenis aangeteken het, het inheemse stamme een of ander vorm van seremonie gehad om die Hemel en Aarde te balanseer. Oor die geslagte het baie van die seremonies en hul doeleindes van die oorspronklike bedoeling verwring, wat die mense met die energie wat op enige gegewe tydstip teenwoordig was, op hul plek op Aarde sou pas. Let wel: dit is die mense wat gebalanseerd is, nie die hemele of die aarde nie. Die aarde en sterre het daarin geslaag om balans te handhaaf lank voordat mense op die planeet verskyn het, en ek vermoed sterk dat hulle lank sal bly as ons weg is.
In antieke tye sou 'n sjaman of medisyne persoon op bepaalde tye en plekke seremonie verrig. Deur hierdie heilige rites sou die sjaman hulle mense ooreenstem met die hele simfonie van frekwensies wat deur die heelal aangebied word. Baie seremonies is op heilige terreine en landmerke op die planeet uitgevoer om beter te stem in die beweging van sterre-konstellasies. Hierdie praktyke is dikwels gehou by tye van seisoenale verandering, soos equinoxes en solstices. Sodra die frekwensiekalibrasie deur die sjaman of heilige persoon beliggaam is, was dit dan beskikbaar vir die stam se mense om in lyn te kom. Op hierdie manier bly die inheemse mense in lyn met en dus ondersteun deur die ontwikkelende frekwensies van die heelal.
Antieke rekordwagters kon baie toekomstige neigings op die planeet voorspel, gebaseer op die langtermyn-dop van invloede van die verlede. Een van die geprofeteerde invloede wat ons nou ervaar, is die verskynsel van versnelde tyd. Hierdie verskynsel, voorspel deur baie godsdienstige tekste, insluitend die Bybel, word deur die Maya-kalender verduidelik.
Met die risiko om 'n onderwerp wat vir dekades bespreek is, te hersien, is dit belangrik dat ons besef dat net omdat die interoperasie van die Maya-kalender baie hype ondergaan het, dit nie beteken dat die kalender self nie akkuraat en waardevol is nie.
Die Maya-godsdienstige praktisyns was beide wiskundiges en sjamanane. Hulle het 'n stelsel gebruik wat die Langgraankalender genoem word om kosmiese en historiese siklusse te bereken. Die Maya-kalender het wiskundige waardes op die ontluikende patrone van wisselende galaktiese frekwensies geplaas en sodoende 'n model geskep om die verloop van mensgeskiedenis te verdeel. Die Maya-kalender is die mees akkurate kalender van ons tyd, maar dit bly 'n raaisel hoe so 'n antieke kultuur met geen tegnologie so 'n gevorderde kennis van galaktiese siklusse behaal het nie.
Benadering van die "wêreld" eeue
Eerste Wêreld: 18,489 BC - 13,364 BC
Tweede Wêreld: 13,364 BC - 8,239 BC
Derde Wêreld: 8,239 BC - 3,114 BC
Die Long Count Kalender bevat tydperke wat as "wêrelde" of opwaartse siklusse verwys word. Die huidige of 4-wêreld het rondom Augustus 11, 3114 BC begin. Die begin of opkoms van die 4th World het 'n proses eerder as 'n enkelvoudige gebeurtenis gehad.
Volgens die Long Count-kalender is die Vierde Wêreld geskeduleer om teen Desember 21, 2012, te eindig. Daar was baie spekulasie dat hierdie datum die einde van die wêreld sal merk. Eintlik het dit ons huidige punt betyds as 'n oorgangspunt van die 4th World tot die 5th World gemerk.
Baie mites, legende, profesieë en skrifte, insluitend die Bybel, praat van die "Einde Dae." Weer, sommige denkskole interpreteer dit om die einde van die fisiese wêreld aan te dui. Die Ou Testament van die Bybel is oorspronklik in Hebreeus geskryf. Die Hebreeuse woord "yom" wat tans as "dag" vertaal word (in die King James weergawe van die Ou Testament) kan eintlik beteken van 12 uur tot 'n jaar, of selfs 'n "tydperk" van ongespesifiseerde lengte. Die geprofeteerde "einde van die dae" is eintlik 'n verskynsel wat ontwikkel as ons oorgang van die vierde wêreld na die vyfde wêreld en behels 'n proses wat 'n "tydperk" behels eerder as om 'n enkelvoudige gebeurtenis te wees.
Die tyd is besig om te versnel
In baie van hierdie profesieë word genoem dat die tyd in die einddae sal versnel. Die Maya-kalender bied 'n verduideliking van die versnelling van die tyd wat ons nou ervaar.
Ek beweer nie uitgebreide kennis van die Maya-kalender nie, aangesien dit uiters betrokke en gedetailleerd is. Baie van die inligting wat ons op die kalender het, is uit antieke skilderye op mure wat deur skrifgeleerdes geskep is wat hulself dalk raaisel oor die komplekse konsepte wat daarin vervat is. Daarmee is die Maya-piramides gebou op grond van die Maya-kalender, met elke vlak van die piramide wat 'n enkele ouderdom van die Jaarboek verteenwoordig. Hierdie ouderdomme verskil van wat ons normaalweg beskou, soos die Ystertyd en die Industriële Tydperk, wat deur menslike gebeurtenisse of geologiese eras gedikteer word, maar eerder gebaseer is op die sikliese werking van die heelal. Die Maya-Piramide is nie die kalender self nie, maar sal as 'n visuele hulpmiddel gebruik word om ons begrip van die werking van die Maya-kalender te help.
Die Maya-kalender volg die wisselende invloede waaraan mense onderworpe is, aangesien die sonnestelsel deur die sterrestelsel beweeg en die sterrestelsel beweeg deur die heelal. Die kalender begin aan die basis van die piramide en beweeg nege vlakke. Elk van hierdie nege vlakke word in segmente verdeel, wat ook na verwys word as "dae" en "nagte." Daar is sewe dae en ses nagte per vlak, wat tot 13-afdelings bydra. Elke dag en nag bring verskillende energieë in spel in ooreenstemming met die Aarde se veranderende posisie in die sterrestelsel. Elke vlak verteenwoordig 'n ander ouderdom en is afwykend van elk van die ander vlakke of ouderdomme. Die eerste dag op die eerste vlak is nie dieselfde as die eerste dag op die tweede vlak nie.
Die hoeveelheid tyd in elke ouderdom verminder met elke stygende vlak van die piramide, wat 'n samepersing van die tyd wat in elke dag en elke aand spandeer word, daal. Die eerste ouderdom verteenwoordig deur die eerste vlak (grondvlak van die piramide) het ongeveer 10.4 miljard jaar gelede begin, op watter tyd elke "dag" en elke "nag" ongeveer 1.26 miljard jaar lank was. Terwyl, op die vlak van die eerste vlak, 'n enkele dag of nag oor miljoene generasies gespeel het, is die beweging van dag tot nag ongeveer elke drie weke by die negende vlak. Dit is die versnelling van tyd in massiewe verhouding.
Hierdie figure is rowwe benaderings, maar naby genoeg om ons 'n werkende idee van die konsep te gee. In Figuur 2.1, soos u kan sien, het die basis van die piramide die meeste tyd verdeel tussen dae en nagte. Om een ​​vlak te beweeg, is daar dieselfde aantal dae / nagte, maar dit word oor 'n korter tydperk verdeel. Hierdie sistematiese vermindering van die tyd wat in elke dag en nag spandeer word, wat in elke verheffing van die vlakke weerspieël word, lei daartoe dat die siklusse en energieë vinniger beweeg.
Hoe vinniger ons deur dae en nagte beweeg, hoe meer ekspansief is die frekwensie waarvoor ons ondervind word, so elke generasie word blootgestel aan meer invloede as die vorige generasie. Gedurende die tyd van die eerste vlak, waar elke dag en elke aand 1.26 miljard jaar lank was, het die gevolgtrekkings van 'n enkele aksie nie vir baie geslagte 'n effek gehad nie. Hierdie multi-generasie vertraging tussen aksie en resultaat is die ontstaan ​​van die uitdrukking dat die mens se optrede die nasate van die nageslag tot die sewende generasie sal beïnvloed. "Nou skat ons egter die belonings van ons dade byna dadelik-onmiddellike karma, as u wil .
Nog 'n verskynsel van die versnelling van tyd is die immergroeiende konsep van waarheid. Wanneer dinge baie stadig verander het, was die werklikheid soos 'n enkelraambeeld of 'n foto, in teenstelling met 'n rolprent of video. Ons kan allerhande interpretasies toepas op 'n stilbeeld wat onwaar bewys kan word wanneer ons die prentjie in beweging sien.
In die linkerkantse beeld kan mens sien dat die persoon aan die linkerkant die persoon regs wil slaan, maar om die konteks te gee, verander die persepsie.
Die stilfoto laat ruimte om 'n storie in te vul wat die waarheid van die werklike gebeurtenis kan weerspieël. Deur in 'n tyd van stilfoto's te leef, is daar baie ruimte vir individue en kulture om hul eie realiteite te skep.
Hierdie uiteenlopende realiteite bevorder nie net vervreemding nie, maar laat ook baie ruimte vir manipulasie van die waarheid. As 'n mens die waarheid kan manipuleer, kan 'n mens die optrede van ander beheer.
Apokalips of die volgende siklus binnegaan?
Die model van die Maya-kalender wat die meeste aangebied word, laat die indruk dat die kalender geëindig het op Desember 21, 2012. Tog, onlangse ontdekkings betwis hierdie oortuiging: 'n Sterrekundige kalender is opgegrawe uit 'n ingevulde skrywer se kamer in die ruïnes van Xultun in Guatemala wat daarop dui dat die Maya-kalender ver buite hierdie datum strek.
In plaas van Armagéddon, het die geprofeteerde "einde van die wêreld" 'n tyd voorgestel toe ons tot die einde gekom het van die invloed wat die Vierde Wêreld saam gehou het. Ons betree die energieke matriks met nuwe frekwensies wat die Vyfde Wêreld ondersteun. Die einde van die dae of die einde van die lineêre tyd is wanneer ons eenheid of die neutrale punt betree as ons van een polariteit na 'n ander oorgedra word.
Die neutrale punt tussen polariteite word gekenmerk deur die ewige geskenk. Hierdie herhalende, gelyke maar teenoorgestelde (positiewe en negatiewe) siklusse van ascension en descension en gevolglike uitbreiding en sametrekking volg die natuurlike wet in ooreenstemming met die res van die lewe.
Waarom dan, kan 'n mens vra, het die Maya-kalender nie 'n herhaling van die siklus aangedui nie? Wie is dit om te sê? Uiteindelik kan dit ontdek word dat dit gedoen het. Die Jaarboek is gebaseer op die verwante sikliese bewegings van ons planeet, die sonnestelsel en ons sterrestelsel binne die heelal. Aangesien die Aarde se posisie verander in verhouding tot ander hemelliggame, het addisionele invloede ná Desember 21, 2012, ontstaan ​​wat veranderinge in die volgende siklus van die Jaarboek noodsaak.
In die natuur is die uitbreiding en sametrekking van alle dinge nie 'n herhalende kring van gebeurtenisse nie, maar eerder 'n spiraal opwaarts of afwaarts, wat afhanklik is van of ons in 'n siklus van skepping of een van die vernietiging is. Byvoorbeeld, elke jaar het ons die ontluikende lente, die somergroei, die oes van die herfs en die verval in die winter. Tog, terwyl hierdie siklusse elke jaar herhaal, is daar nie twee volle siklusse presies dieselfde nie.
Met al hierdie dinge in ag geneem, het die "primitiewe" Mayane blykbaar beter gekyk na die ingewikkelde astrologiese siklusse as wat ons "gevorderde" wetenskappe kan bemeester. Gaan figuur.
Sy is kaptein breek!
'N illustrasie van die gevolge van versnelling kan gevind word in die lugvaart geskiedenis. Toe vliegtuie die eerste keer uitgevind is, was die oorspronklike modelle ietwat ijverig in vorm, met buite klinknappe, kabels en landingsratte, en in sommige gevalle twee stelle vlerke. Kortliks, die ouer modelle het groot hoeveelhede wat nou bekend staan ​​as "sleep". Vliegtuie wat soortgelyk is aan hierdie oorspronklike modelle, word vandag nog gebruik vir oesstowwe, aangesien hierdie vliegtuie groot is vir stadige, laevlakke.
Toe die besluit geneem is om die klankversperring te probeer breek, is groter, sterker enjins op die bestaande vliegtuigmodel geplaas. Dit het gou duidelik geword dat die ou modelle nie sou doen nie. Daar is ontdek dat windweerstand by hoër snelhede 'n probleem geword het. Wat bymekaar gehou het, het net goed teen laer spoed begin uitmekaar toe dit buite 'n sekere spoed gestoot word.
Dit is nie anders as wat ons vandag deurgaan nie, aangesien ons uitgedaag word met die intensiteit van vinnig veranderende ouderdomme. Ons beweeg in 'n tyd wanneer die frekwensie baie meer intens word. Dit is soos om vinniger deur die lug in 'n ou tweevliegtuig te beweeg. Alles wat van 'n minder uitgebreide frekwensie is, word sleep. Dit wil sê, enige plek in ons wat nie resoneer met die frekwensie wat die planeet tans dra nie, word sleep. Ek noem hierdie plekke van beperking miasme.
Miasme is blokkasies of areas wat beweeglikheid binne ons fisiese, emosionele, geestelike of geestelike liggame verloor het. Miasms vind plaas wanneer ons gedwing word om ons natuurlike uitdrukking en interaksie met die wêreld te verreken om te vergoed vir die mense en gebeure rondom ons. Hierdie vergoedings beperk ons ​​natuurlike vermoë om 'n wye reeks frekwensies uit te druk.
Die ongelykheid tussen ons beperkte, vergoedde uitdrukking en ons natuurlike, meer vloeibare toestand word veroorsaak deur, onder andere, sosialisering. Kinders word gesocialiseer in gedrag en oortuigings wat nie noodwendig in lyn is met hul ware uitdrukking nie - hul oorspronklike uitdrukking is veel meer in lyn met die natuur.
Deurlopend te reageer op 'n manier wat nie vir ons natuurlik is nie, neem bykomende energie-eerste om ons natuurlike reaksie te blokkeer, dan om die kultureel aanvaarde reaksies aan te neem wat ons toelaat om in die samelewing te pas. Ons opsies binne ons stel, soos bespreek in Hoofstuk Een, word toenemend gekompromitteer en beperk ons ​​mobiliteit, wat ons vermoë beperk om te pas by die veranderende frekwensies van die seisoene, die planeet en ons posisie in die heelal.
Om op maniere te werk wat vreemd is aan ons natuur, lei tot 'n minder buigsame konfigurasie en daarom minder aerodinamies. Kortom, ons het meer "sleep".
Integreer of disintegreer; Ontwikkel of verdeel
In die verlede, toe die lewe stadiger beweeg, was die blokkasies in ons natuurlike uitdrukking nie so problematies nie, maar as ons aan die versnelling van die tyd onderwerp word, begin ons om te skei.
~ Met groter spoed of frekwensies,
ons integreer of disintegreer. ~
Elke plek waar ons ontkoppel van ons opsies of ware uitdrukking dien as 'n beperking wat lei tot sleep. Meer druk word toegepas op die plekke waar ons nie in ware uitdrukking is as ooit tevore nie.
Ons word uitgedaag waar ons nie in integriteit met die natuur is nie. Dit laat ons met drie keuses:
Hersien ons gedrag en oortuigings, ten einde kompenserende gedrag te genees en vry te stel;
Skakel heeltemal af, want enige beweging plaas verdere druk op ons; of
Word onderstebo gedraai en geskud totdat die verandering uit ons sakke val.
Evolusie of devolusie is die resultaat, afhangende van ons persoonlike keuses en bereidwilligheid om ons pyn te ervaar, ons illusies te ontbloot en deur ons skade te verwerk.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Die einde van die dae? of die begin van die volgende siklus?