Middel November 2020, Suid-Dakota-noodverpleegster Jodi Doering tweeted haar ervaring van die versorging van sterwende pasiënte.
Baie, het sy gesê, was ontken die bestaan ​​van COVID-19 tot hul laaste asemteug.
Hul laaste sterwende woorde is 'dit kan nie gebeur nie, dit is nie regtig nie.' En wanneer hulle moet wees ... FaceTiming van hul gesinne, is hulle gevul met woede en haat
Vyf maande vroeër is 'n dertigjarige man aan COVID-30 oorlede in die Methodist-hospitaal in San Antonio, Texas. Syne sterwende woordeaan sy verpleegster:
Ek dink ek het 'n fout gemaak. Ek het gedink dit is 'n klug, maar dit is nie
Volgens die hospitaalhoof het die pasiënt op 'n partytjie met ander skeptici besmet geraak, en almal het gedink die virus is 'n fopnuus '.
Vertroue wissel volgens plek
Die Texas-partytjie is ongetwyfeld deur 'n selfoon gereël, en die vriende het met hul motors daarheen gery. Albei tegnologie-stukke het baie meer rekenaaropberging en -verwerkingskrag as wat die Apollo 11-maanlanding in 1969 gehad het.
Ironies genoeg het onlangse vooruitgang in wetenskap en tegnologie mense gehelp om hul twyfel oor wetenskaplike advies uit te spreek.
Maar dit is nie net individue wat wetenskaplike advies en waarskuwings oor die virus onderskat het nie.
Wetenskaplikes regoor die wêreld voel gereeld dat regerings nie genoeg aandag aan wetenskaplike advies gee nie. Dit was die mening van ongeveer die helfte van die 25,307 XNUMX navorsers wat in Mei en Junie deur Frontiers, 'n Switserse uitgewer van wetenskaplike tydskrifte, ondervra is.
Nieu-Seeland neem raad, die VSA nie soveel nie
Die opname het die internasionale wetenskaplikes gevra of wetgewers in hul land wetenskaplike advies gebruik het om hul COVID-strategie in te lig.
Oor die algemeen het die wetenskaplikes verdeel 50:50 oor hoeveel, of hoe min, hul regering die wetenskaplike advies oorweeg het.
Menings het baie verskil tussen lande. In Nieu-Seeland was byna 80% tevrede met die aandag wat hul regering aan wetenskaplike advies gegee het. In die Verenigde State het minder as 20% van die wetenskaplikes dieselfde oor hul regering gedink.
Waar beleidmakers wetenskaplike advies in ag neem
Die akademiese reaksie op COVID-19, Frontiers in Public Health, Oktober 2000
Een voor die hand liggende faktor in die houding van wetenskaplikes is die voorliefde wat sommige politici uit verskillende wêrelddele het vir kenners wat afkraak.
Die uittredende Amerikaanse president, Donald Trump, maak alles waarmee hy nie saamstem nie gereeld af as 'fopnuus'.
In Brittanje tydens die Brexit-referendum in 2016, het 'n reeks ekonome aangevoer dat Brexit die Britse ekonomie skade sou berokken. Die voorste konserwatiewe politikus en brexit-ondersteuner Michael Gove het hulle geïgnoreer en gesê: "mense in hierdie land het genoeg kundiges gehad".
En onlangs in Australië het die Grattan Institute, 'n onafhanklike dinkskrum, 'n verslag uitgereik Vlam uit, wat aangevoer het dat daar beperkte toekomstige behoefte aan aardgas is.
'N Woordvoerder van die minister van energie, Angus Taylor, het die verslag van die hand gewys en gesê dat die bevindings oor die vervaardigingsektor nie weerspieël nie die industrie se eie sienings.
Wie het kundiges nodig as hulle op die industrie kan vertrou?
Minder gelyke samelewings vertrou minder
Maar daar is ander, minder voor die hand liggende faktore wat onderliggend is aan hoeveel aandag lande en regerings aan kundige advies gegee het.
'N Belangrike vlak is die vlak van ongelykheid in die land. Hierdie grafiek karteer die resultate van die Frontiers-opname teen vlakke van ongelykheid in inkomste.
Ongelykheid word gemeet aan die standaard Gini-koëffisiënt, wat wissel van 0.0 (almal het dieselfde inkomste) tot 1.0 (een persoon het al die inkomste van 'n land).
Gedeelte van wetenskaplikes wat sê dat die regering wetenskaplike advies oor COVID ingeneem het
Gini-koëffisiënt meet ongelykheid op skaal waar 0 = inkomste gelyk gedeel word, 1 = een persoon het al die inkomste. Grense in openbare gesondheid, OESO
Die lyn wat deur die diamante loop, is 'n tendenslyn. Dit toon dat vertroue in die wetenskap gemiddeld afneem namate die ongelykheid toeneem.
Gemiddeld hou 'n toename van ongelykheid met een persentasiepunt verband met 'n afname van 1.5 persentasiepunte in die luister na wetenskaplikes.
Richard Wilkinson en Kate Pickett gee 'n idee waarom dit die geval kan wees in hul boek uit 2009 Die Gees Vlak, wat dit waarneem
ongelykheid beïnvloed hoe u mense rondom u sien ... mense in minder gelyke samelewings vertrou mekaar minder. "
In sulke lande blyk die oortuiging dat dit 'n 'hond-eet-hond'-wêreld is, of dat' almal op hul eie wil wees '.
David Brooks, rubriekskrywer van die New York Times, glo dat dit ineenstortende vlakke van vertroue is verwoestende Amerika. Na sy mening
'n anti-institusionele vooroordeel het homself tot regeringshaat geopenbaar; 'n onwilligheid om te verwys na kundigheid, gesag en basiese wetenskap; en 'n onwilligheid om die burgerlike infrastruktuur van die samelewing te finansier, soos 'n ordentlike openbare gesondheidstelsel.
Wêreldwyd word pogings om die koronavirus aan te pak belemmer deur gemeenskappe wat die erns - of selfs die bestaan ​​- van die virus betwis.
Australië het steeds 'n redelike mate van vertroue. Dan Andrews, Victoriaanse premier, het vroeër vanjaar aangekondig dat hy beperkings aangekondig het:almal betaal 'n prys"As Victoriane nie hul rol speel nie en volgens advies van kundiges optree.