Die Kerkkantoor se geboue is verkoop! - Die Hervormer
Maar soos ons in hierdie uitgawe sien, het nie alleen die omgewing waar die Kerkkantoor staan onherroeplik verander nie, ook die omgewing waarin al ons gemeentes kerk is, waarin ons leef en werk, het verander. Ek onthou nog hoe dit was toe ek na 'n plattelandse gemeente beroep is. Dit was eenvoudig, in 'n plattelandse gemeente is daar 'n patriarg. Die patriarg is almal se geestelike pa wat voorloop in die gemeente. Wat die antwoorde het en die pad vorentoe kan bepaal. Toe kom die slimfoon, en skielik het feitlik almal vryer toegang tot die internet. Skielik kan enige kerkraadslid op die vergadering gou byvoorbeeld die Kerkorde aflaai en uitsprake maak. Skielik kan enige lidmaat soektogte op die internet doen oor enige onderwerp of Bybelgedeelte wat die dominee in die preek hanteer.
In dieselfde tyd as die koms van die slimfone, het nog iets gebeur wat die kerk onherroeplik beïnvloed het. Die wêreldekonomie het in 2008 in duie gestort. Skielik het gemeentes dit moeiliker en moeiliker begin vind om hul uitgawes te diens. Meer en meer gemeentes het finansieel in die moeilikheid beland, predikantestandplase, soos dit toe nog genoem is, is afgeskaal en selfs afgeskaf. Die prentjie was donker.
Gelukkig is ons Kerk van die Here, vertrou ons op die Here van die kerk, gee ons nie sommer moed op nie. Hierdie feit van die Kerk se geloof en vertroue word mooi geïllustreer in die bydrae van dr Frikkie Labuschagne op bladsy 3. Na die 71ste en 72ste Algemene Kerkvergaderings word daar in die Kerk gepraat van bekostigbaarheid en volhoubaarheid. Dr Labuschagne verduidelik mooi wat hierdie terme beteken. Hy wys ons ook daarop dat die 70ste AKV reeds besluit het om die klem in 'n gemeente weg van ekonomiese lewensvatbaarheid af terug na bedieningspotensiaal te verplaas. Die tyd het vir die NHKA en gemeentes aangebreek, sê dr Labuschagne, om fundamenteel nuut en anders oor gemeentemodelle en bediening te dink. Hy wys ons dat die enigste geloofsgemeenskappe wat sal oorleef, dié is wat nie net instandhouding en die versorging van lidmate doen nie, maar daarin slaag om 'n proses van radikale transformasie te inisieer.
Hierdie feit word ook deur ds Gerhard Stoltz, sekretaris van die Algemene Diakensvergadering, geïllustreer. Hy skryf dat ons weer na "nuwe ou" strategieë moet gaan kyk om die diakonaat en barmhartigheid in die huidige omstandighede te bekostig. Dat die punt bereik moet word waar barmhartigheid nie meer met heffings gedoen word nie, maar deur die vrywillige offers van gelowiges wat voel dat die Here hulle gelei het om so by te dra vir die werk.
Ons het dit ook goed gedink om die stuk wat in blitspos@nhk verskyn het oor die drie susterkerke se reaksie op die voorgestelde wet op haatspraak, in hierdie uitgawe te publiseer.
Onthou, ons is Kerk van die Hervorming, altyd besig om te hervorm. Daarom het ek gewonder: Maar wat gemaak met dit alles, met die verkoopte geboue, die bekostigbaarheid van Kerkwees, die nuwe uitdagings? Gesang 488 het onwillekeurig in my gedagtes kom lê, want dit is hoe ons Kerk moet wees, wat ons moet bly doen, selfs al verander alles rondom ons:
Vrolik klink ons lied vir die volke,
'n pryslied bring al die nasies om ons saam
tot die hele wêreld kan jubel oor u Naam.
Mag u lof, Heer, deur óns klink.
Balsem bring herstel vir die wonde,
'n sagte salf vir die mense met hul seer
tot die hele wêreld kan sien dat U genees.
Mag U troos, Heer, deur óns bied.
Heer, u Woord gee hoop vir die nasies;
'n hartvol hoop om die volke te verbly
tot die hele wêreld kan glo dat U bevry.
Mag U hoop, Heer, deur óns gee.
U is Koning, Heer, oor die aarde.
Die mense vra na u wil om U te eer
tot die hele wêreld kan juig dat U regeer.
Mag dit die manier wees hoe ons Kerk is, ook in hierdie wêreld wat nie meer lyk soos voorheen nie. Mag ons as Kerk aanhou om 'n verskil te maak, daar waar God ons geplaas het. Mag ons aanhou om hoop, lof, troos, die lig en God se koninkryk te bring na almal wat ons pad as Kerk kruis. Ja: Laat u ryk, Heer, in en deur óns kom, oral!