Susan B. Anthony - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Susan Brownell Anthony (15 Februarie 1820 - 13 Maart 1906) was 'n prominente Amerikaanse vroueleier en opheffingskenner. Anthony het vyftig jaar van haar lewe belê ter bevordering van die sosiale en wettige gelykheid van vroue, spesifiek vir die bereiking van die stemreg vir vroue in die Verenigde State. Anthony stig saam met Elizabeth Cady Stanton, die National Woman's Suffrage Association, en dien as sy vise-president en later president.
Anthony se lewenslange pogings is postuum beloon met die bekragtiging van die negentiende wysiging van die Amerikaanse grondwet in 1920, wat die stemreg van vroue gewaarborg het. Susan B. Anthony, die eerste vrou wat vereer is met die verspreiding van Amerikaanse muntstuk, bly 'n belangrike simbool van gelykheid voor die wet, wie se pogings voorbeeldig is van onbaatsugtige toewyding en wie se aktivisme 'n groot sosiale verandering in die Verenigde State bewerkstellig het.
Susan Anthony is gebore vir Daniel en Lucy Read Anthony, in Adams, Massachusetts. Susan se ma is in 'n Baptiste-gesin grootgemaak. Haar moedervader, Daniel Read, het in die Amerikaanse rewolusie geveg en in die wetgewer in Massachusetts gedien. Anthony se vader, 'n katoenvervaardiger en afskaffer, was 'n streng, maar tog oopkop man.
Daniel en Lucy het hul kinders grootgemaak in 'n matige streng Quaker-huishouding, sonder om 'kinderlike vermaak' van speelgoed en speletjies toe te laat, wat gesien word as afleiding van die 'innerlike lig'. In 1826, toe die Quakers in liberale en konserwatiewe kampe verdeel het, die Anthonys het die liberale gevolg en bekend geword as Hicksite Friends, na Elias Hicks. Daniel is egter deur die ander Quakers vermy omdat hy toegelaat het om te dans en 'n vaste geloof in "volledige persoonlike, geestelike en geestelike vryheid" in sy huis te noem. Hy het selfdissipline, beginselvaste oortuigings en geloof in 'n eie eiewaarde afgedwing.
Susan, die tweede van agt kinders, was 'n vreemde kind wat op driejarige ouderdom leer lees en skryf het. In 1826, toe Susan ses jaar oud was, verhuis die Anthony-gesin na Battenville, New York. Susan het 'n plaaslike distrikskool bygewoon, waar 'n onderwyser geweier het om haar lang verdeeldheid te onderrig as gevolg van haar geslag. Toe haar pa dit verneem, neem hy Susan en haar susters uit die distrikskool en plaas hulle in 'n groep tuisonderrig wat hy gestig het.
Mary Perkins, 'n onderwyseres in die tuisskool, bied 'n nuwe en waaghalsige beeld van vrouwees aan Susan en haar susters, wat ongetwyfeld die sterk oortuiging van Susan ten opsigte van vroulike gelykheid en vroueregte bevorder. Sy is later na 'n kosskool naby Philadelphia, Pennsylvania, gestuur.
Susan was baie selfbewus van haar voorkoms en praatvermoë in haar jeug. Sy het in die openbaar gepraat, uit vrees dat sy nie welsprekend genoeg sou wees nie. Ondanks hierdie onsekerhede het sy 'n bekende en uitgesproke openbare teenwoordigheid geword.
Anthony het van 1746 tot 29 jaar skool aangebied, waaronder 'n periode aan die vroulike Eunice Kenyon se Quaker Boarding School in Upstate New York van 1846 tot 1849. Haar eerste beroep het haar geïnspireer om te veg vir vroulike onderwysers om lone te verkry gelykstaande aan dié van manlike onderwysers. Destyds verdien mans ongeveer vier keer meer as vroue vir dieselfde pligte.
In 1849 vestig sy haar in Rochester, New York, om haar vader se plaas te bestuur terwyl hy sy versekeringsonderneming ontwikkel. Anthony voel vervreemd van die Quakers nadat hy gereeld teenstrydige gedrag, soos alkoholmisbruik onder die Quaker-predikers, gesien het, en sy het die plaaslike Unitar Church begin bywoon. Anthony het verder weggebly van die georganiseerde godsdiens toe sy ouer geword het en is later deur verskillende Christelike godsdienstige groepe getugtig omdat hy dit wat as ateïstiese houdings beskou word, getoon het.
Anthony se betrokkenheid by hervormingsbewegings het begin met haar bywoning van konferensies en byeenkomste wat verband hou met die humeurbeweging in die staat New York. In 1849, op die ouderdom van 29, word Anthony sekretaris van die Dogters van Temperance, en gee haar 'n forum om teen drankmisbruik uit te spreek, en begin haar beweging na die openbare kollig.
In die dekade wat voor die uitbreek van die Amerikaanse burgeroorlog voorafgegaan het, het Anthony 'n prominente rol gespeel in die anti-slawerny en temperamentbewegings in New York. Na die eerste Amerikaanse vroueregtekonvensie op 19 Julie en 20 Julie 1848 in Seneca Falls, New York, is Anthony deur wedersydse kennis en mede-feminis Amelia Bloomer op 'n straat in Seneca Falls in 1851 aan Elizabeth Cady Stanton voorgestel. Anthony en Stanton daarna het die eerste vrouestatusgenootskap in Amerika in 1852 georganiseer. Die volgende jaar het Anthony haar eerste vroueregte-byeenkoms in Syracuse, New York, bygewoon, en kort daarna het sy begin om vroueregte te bevorder.
Stanton was 'n goeie vriend en kollega van Anthony gedurende hul lewens. Die twee vroue het die Verenigde State saam gereis, toesprake gehou en 'n dringende behandeling van vroue in die wet en in die samelewing aangespoor. Van 1853 tot 1860 het Anthony in die staat New York 'n veldtog vir die huwelikswet op die huwelik oor vroulike eiendom, wat wettiglik geword het, toegelaat om getroude vroue eiendom te besit, hul lone te behou en toesig te hou oor hul kinders. Anthony het erkenning verwerf as een van die bekwaamste en ywerige voorstanders van volkome regsgelykheid, sowel as bekendheid as 'n openbare spreker en skrywer.
In 1856 word sy 'n agent vir William Lloyd Garrison se American Anti-Slavery Society, maar aangesien Anthony 'n opvolger kry as 'n voorstander van vroueregte, het sy haar byna uitsluitlik aan aktivisme vir hierdie saak gewy. Oor 'n tydperk van 45 jaar het Anthony duisende kilometers ver vervoer, wa, trein, muile, fiets, stapper, skip, veerboot en selfs slee deur die Verenigde State en Europa gelewer, met 75 tot 100 toesprake per jaar op stemreg en vroueregte.
Van 1868 tot 1870 was Anthony die uitgewer van die weekblad, Die rewolusie, gepubliseer in New York en onder redaksie van Stanton. Die leuse van die koerant was: "Die ware republiek - mans, hul regte en niks meer nie; vroue, hul regte en niks minder nie." Anthony gebruik Die rewolusie as 'n voertuig in haar kruistog vir gelykheid, en passievol skryf oor 'n verskeidenheid onderwerpe wat met vroueregte verband hou.
Anthony was ook gekant teen aborsie, wat sy beskou as 'n ander voorbeeld van 'n sosiale "dubbele standaard" wat vroue opgelê het. Anders as vandag, is daar in die negentiende eeu baie dikwels deur mans besluit om 'n aborsie te ondergaan. Daar was nie een van die standaardvoorbehoedingsopsies wat vroue vandag beskikbaar het nie. Antibiotika moes nog nie uitgevind word nie, en aborsie was 'n lewensgevaarlike en onhigiëniese prosedure vir die vrou. "As 'n vrou die lewe van haar ongebore kind vernietig, is dit 'n teken dat sy, deur opvoeding of omstandighede, baie kwaad aangedoen is," het Anthony in 1869 geskryf.
In 1869 stig Anthony saam met Stanton die National Woman's Suffrage Association (NWSA) en dien hy as vise-president-van-die-groot van 1869 tot 1892, toe sy president word. In die vroeë jare van die NWSA het Anthony pogings aangewend om vroue in die arbeidersbeweging te verenig met die suffragistiese saak, maar met min sukses. Sy en Stanton was afgevaardigdes tydens die 1868-konvensie van die National Labour Union. Anthony het egter onbewustelik die arbeidersbeweging vervreem, nie net omdat stemreg as 'n bekommernis vir die middelklas gesien is nie, maar omdat sy vroue openlik aangemoedig het om ekonomiese onafhanklikheid te bewerkstellig deur die drukkuns te betree toe manswerkers staak. . Anthony is later uit die Nasionale Arbeidsunie geskors oor hierdie kontroversie.
Susan het die International Council of Women in 1888 gestig en internasionale aandag gebring aan die stemreg van vroue.
In 1890 het Anthony die samesmelting van die NWSA met die meer konserwatiewe American Woman Suffrage Association (AWSA) georkestreer, wat die National American Woman Suffrage Association opgerig het. Voor die omstrede samesmelting het Anthony 'n spesiale NWSA-uitvoerende komitee opgestel om oor die samesmelting te stem, ondanks die feit dat die gebruik van 'n komitee in plaas van 'n stemlid teen alle lede teen die NWSA-grondwet in stryd was. Anthony en haar aanhangers het beswaar gemaak om lede per pos te laat stem. Die komitee was vol lede wat die samesmelting bevoordeel het, en twee wat daarteen besluit het, is gevra om te bedank.
Anthony se strewe na alliansies met matige en konserwatiewe suffragiste het spanning tussen haar en meer radikale suffragiste soos Stanton veroorsaak. Anthony was sterk van mening dat die gematigde benadering tot vroueregte meer realisties is en op die ou end sal help om meer vir vroue te verdien. Anthony se strategie was om die stemregbeweging waar moontlik te verenig en streng te konsentreer op die verkryging van die stemming, terwyl ander vroueregtekwessies tydelik opsy gesit word.
Stanton het Anthony se houding openlik gekritiseer en geskryf dat Anthony en die AWSA-leier Lucy Stone "slegs stemreg sien. Hulle sien nie vroulike godsdienstige en sosiale slawerny nie." Anthony reageer op Stanton: "Ons tel meer as 10.000 vroue en elkeen het opinies ... ons kan hulle net bymekaar hou om aan die stembriefie te werk deur hul grille en vooroordele oor ander onderwerpe alleen te laat."
Die skepping van die NAWSA het die meer radikale elemente binne die vrouebeweging, insluitend Stanton, effektief gemarginaliseer. Anthony het nietemin daarop aangedring dat Stanton as die eerste president van die NAWSA verkies sou word en by haar staan ​​terwyl die groot konserwatiewe faksies binne die nuwe organisasie Stanton verklein het.
In samewerking met Stanton, Matilda Joslyn Gage, en Ida Husted Harper, het Anthony gepubliseer Die geskiedenis van vroueregtigheid (4 vol., New York, 1884-1887). Anthony is bevriend met Josephine Brawley Hughes, 'n voorstander van vroueregte en die afskaffing van alkohol in Arizona, en Carrie Chapman Catt, wat Anthony onderskryf het vir die presidentskap van die NAWSA toe Anthony in 1900 formeel uitgetree het.
Verenigde State teen Susan B. Anthony
Dit was moeilik vir 'n uitgesproke en intelligente vrou soos Anthony om te lewe sonder baie van die regte wat vir mans in die negentiende-eeuse samelewing voorbehou is. Anthony was 'n konstante teiken van mishandeling deur politieke leiers, verteenwoordigers van die nuusmedia en baie ander minder progressiewe individue. Anthony is op 18 November 1872 in Rochester, New York, in hegtenis geneem teen die verbod op stemreg vir vroue, omdat hy in die presidentsverkiesing van 1872 gestem het. Sy het onskuldig gepleit en aangevoer dat die veertiende wysiging haar geregtig is om te stem omdat dit bepaal dat alle 'persone' (wat vrouens insluit) wat in die VS gebore is, 'burgers' is wat nie die 'voorregte' van burgerskap (wat stemreg insluit) sal ontsê nie. ).
Anthony is tydens die verhoor deur Matilda Joslyn Gage verdedig, wat beweer het dat dit die Verenigde State was wat teregstaan, nie Anthony nie. Tydens die verhoor het Anthony haar beroemde 'On Women's Right to Vote'-toespraak gelewer en gesê dat die uitspraak van haar stem in die verkiesing nie 'n misdaad was nie, bloot 'n wettige reg van 'n Amerikaanse burger.
Vriende en medeburgers: Ek staan ​​vanaand voor u onder beskuldiging van die beweerde misdaad dat ek tydens die laaste presidentsverkiesing gestem het, sonder om 'n wettige stemreg te hê. Dit sal vanaand my werk wees om aan u te bewys dat ek nie net misdaad gepleeg het nie, maar eerder die regte van my burger uitgeoefen het, wat deur die Nasionale Grondwet aan my en alle burgers van die Verenigde State gewaarborg is. enige staat om te ontken.
Die aanhef van die Federale Grondwet lui: "Ons, die mense van die Verenigde State, om 'n meer volmaakte unie te vorm, stel geregtigheid op, verseker die binnelandse rust, sorg vir die gemeenskaplike verdediging, bevorder die algemene welsyn en verseker die seëninge van vryheid vir onsself en ons nageslag, bepaal en vestig hierdie Grondwet vir die Verenigde State van Amerika. "
Dit was ons, die mense; nie ons, die wit manlike burgers nie; en tog is ons nie die manlike burgers nie; maar ons, die hele volk, wat die Unie gevorm het. En ons het dit gevorm om nie die seëninge van die vryheid te gee nie, maar om dit te beveilig; nie vir die helfte van onsself en die helfte van ons nageslag nie, maar vir die hele volk, vroue sowel as mans. En dit is 'n eerlike bespotting om met vroue te praat van hul genot van die seëninge van vryheid, terwyl hulle die gebruik van die enigste manier om dit te beveilig wat deur hierdie demokratiese republikeinse regering, die stembrief, verskaf word, geweier word.
Vir enige staat om seks 'n kwalifikasie te maak wat ooit tot een of ander helfte van die bevolking moet skei, is om 'n akte van bewaring of 'n ex post facto-wet te aanvaar, en is daarom 'n oortreding van die hoogste wet land. Daardeur word die seëninge van vryheid vir ewig van vroue en hul vroulike nageslag weerhou. Vir hulle het hierdie regering geen regverdige magte wat verkry is uit die toestemming van die regeerders nie. Vir hulle is hierdie regering nie 'n demokrasie nie. Dit is nie 'n republiek nie. Dit is 'n aaklige aristokrasie; 'n haatlike oligargie van seks; die mees haatlike aristokrasie wat ooit op die aardbol gevestig is; 'n oligargie van rykdom, waar die rykes die armes regeer. 'N Oligargie van leer, waar die opgeleide die onkundiges regeer, of selfs 'n oligargie van ras, waar die Saksiese regeer die Afrikaan, kan verduur word; maar hierdie oligargie van seks, wat vader, broers, man, seuns, die oligarge oor die moeder en susters, die vrou en dogters, van elke huishouding maak - wat alle mans soewereine, alle vrouens onderhou, verdeeldheid, onenigheid en rebellie in elke huis van die land.
Webster, Worcester en Bouvier definieer almal dat 'n burger 'n persoon in die Verenigde State is wat stemgeregtig is en sy amp beklee. Die enigste vraag wat nou oorweeg moet word, is: Is vroulike persone? En ek glo amper dat enige van ons teenstanders die moeilikheid het om te sê dat hulle nie so is nie. As persone is vroue dan burgers; en geen staat het die reg om 'n wet uit te vaardig of om 'n ou wet af te dwing wat hul voorregte of immuniteite sal benadeel nie. Vandaar dat elke diskriminasie teen vroue in die grondwette en wette van die verskillende state vandag nietig is, net soos elkeen teen Negers.
Ondanks Anthony se welsprekende woorde het Ward Hunt, advokaat van die hooggeregshof, die jurie uitdruklik opdrag gegee om 'n skuldigbevinding te lewer. Aangesien die feite van die saak nie bevraagteken is nie, het hy geweier om die jurie te ondersoek en 'n mening te lewer wat hy geskryf het voordat die verhoor selfs begin het. Op 18 Junie 1873 is Anthony gevonnis om 'n boete van $ 100 te betaal. Anthony het geantwoord, "Mag dit u eer behaag, ek sal nooit 'n dollar van u onregverdige boete betaal nie." Sy het nooit die boete betaal nie, en die regering het haar nooit agtergehou nie.
'N Susan B. Anthony-dollarmuntstuk
Anthony het nooit getrou nie, en haar hart en siel in haar aktivisme geplaas. Sy was van nature aggressief en medelydend, met 'n ywerige gees en die vermoë om ander te inspireer. Haar organisatoriese genie was legendaries. Die werfplan wat sy opgestel het, word steeds deur voetsoolvlakorganisasies gebruik. Sy het tot aan die einde van haar lewe aktief gebly. In 1900 het sy die Universiteit van Rochester oorreed om vroue as studente toe te laat. Sy stig in 1904 die International Women's Suffrage Council, 'n tweede internasionale regeringsorganisasie.
Anthony is siek aan longontsteking en sterf op 13 Maart 1906 in Rochester, New York, en word begrawe in die Mount Hope-begraafplaas. Haar laaste woorde is gesê: 'Mislukking is onmoontlik.' Al het sy haar sterflikheid in die gesig gestaar, het sy nooit haar vasberadenheid om gelyke regte vir vroue en veral die stemreg te gee, prysgegee nie.
Uiteindelik, in 1920, veertien jaar na Anthony se dood, is die negentiende wysiging van die Amerikaanse grondwet bekragtig en het vroue die stemreg verkry. Anthony se lewensduur van prestasies het die weg gebaan vir hierdie keerpunt vir vroue.
Anthony is vereer as die eerste Amerikaanse vrou wat Amerikaanse muntstuk sirkuleer met haar verskyning op die Anthony-dollar, wat slegs vier jaar in 1979, 1980, 1981, en 1999 gemunt is.
Anthony's National Historic Landmark-tuiste in Rochester, New York, is 'n museum wat oop is vir die publiek en bied temaprogramme en opvoedkundige geleenthede. Haar geboortedorp in Adams, Massachusetts, is in 2006 deur Carol Crossed aangekoop met die doel om dit ook vir die publiek oop te maak.
Bass, Jack. 'BURGERREGTE: Regters het Parks se dapper voorsprong gevolg.' 27 November 2005. Atlanta Journal-Constitution. LexisNexis. Toegangsdatum: 5 Maart 2006. Intekening vereis.
Boller, Paul F., jr. Presidensiële veldtogte. New York: Oxford University Press, 1984.
'Van Kansas af.' Historiese nuusblaaie: Chicago Tribune. 7 September 1876.
Harper, Ida Husted. Lewe en werk van Susan B. Anthony 3 vol. Indianapolis, I.N., 1898-1908.
Linder, Douglas. "Susan B. Anthony: A Biography." Law.umkc.edu. 2001. Toegangsdatum: 5 Maart 2006.
Linder, Douglas. 'Beroemde Amerikaanse proewe: The Anthony Trial: An Account.' Argument vir die verdediging rakende regskwessies in die saak: Verenigde State teen Susan B. Anthony. 2001. Toegangsdatum: 5 Maart 2006.
Patriot Grootboek Personeel. 'Rolmodel: Susan B. Anthony kom tot lewe.' The Patriot Grootboek: City Edition. LexisNexis., Quincy, M.A. Toegangsdatum: 1 Maart 2006. Intekening vereis.
"Suffragist." Susan B. Anthony House. Maart 2006. Toegangsdatum: 18 Maart 2006.
'Susan B. Anthony.' Die National Women's History Project. 1994. Toegangsdatum: 18 Maart 2006.
'Susan Brownwell Anthony.' Vroue in die geskiedenis. Women in History: Living Vignettes of Women from the Past.