You are here: Afrikaans / Communication / Listening ► / Poets ► / Hennie Liebenberg (1940- ) ► / Liefdesgedigte / Melkbosstrand
Ek sou net weer vir laas met jou teen skemer, hand aan hand, enkeldiep in die skuim en water wou drentel langs ‘n Kaapse strand om net weer te kon lag en speel –ons tydjie is so kort– en hardop droom oor wat van ons liefde nog kon word. Maar nou dwaal ek alleen, verslae, geen blydskap om te laat vererwe – wat goed en mooi was, al ons skulpies, lê aan skerwe. Dis net jou beeld wat uit die mis se grys nog telkens in my seer onthou verrys.
Gedigte / PoemsAlgemeenProsaGeestelikLiefdesgedigteHennie se SlotwoordLiefdesgedigteAkkoordeCrescendosDie HalssnoerDie WeteEpitaafGeskenkNa die SonOorvolSoos Ou SilwerDie DonkerkopEk SienKom GeeNajaarOns StorieSomerdromeVerlore GoedereVoortydse Vryer “Dié wat ‘gode’ genoem word” — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
g05 4/22 bl. 8-9
Wat sê die Skrif oor “die godheid van Christus”?