Geskryf deur Will Andrews
Volgens diegene in die bedryf, en navorsers ook, sal bestuurderslose motors die manier waarop ons oor individuele vervoer dink, heeltemal verander. Hulle sal Verander die manier waarop ons werk en rus. Hulle kon die einde van verkeersknope, en het die potensiaal om te verander die lewens van gestremdes, om enkele voorbeelde te gee. Maar as dit stoot om outonome voertuie op die paaie te kry versnel, daar is een faktor wat meer oorweging verdien - die veranderende rol van die menslike bestuurder.
Vir baie is die bestuur van plan om van A na B te kom, maar selfs vir diegene wat hulself nie as "petrolhoofde" kan klassifiseer nie, kan bestuur genotvol wees. In werklikheid, navorsers argumenteer Hierdie bestuurders kan emosionele verbindings met hul motors ontwikkel en die ervaring van bestuur. Ander het getoon dat hierdie emosionele verbinding met motors is belangrik vir handelsmerk lojaliteit, en vir baie vervaardigers emosie, of die emosionele aspek van die ry-ervaring, is 'n belangrike deel van hul handelsmerk.
Maar ons beweeg nader en nader aan 'n wêreld waar motors nie bestuurders nodig het nie. Baie nuwe motors op die mark, soos die Nissan Leaf of die Volvo V90bevat reeds 'n paar elemente wat nodig is vir "voorwaardelike outomatisering", waar tegnologie binne spoedige toestande spoed, bestuur en ander funksies kan beheer.
Die mees gevorderde stelsels laat motors toe, soos Audi se A8, om in sekere situasies volle beheer te neem. Maar soos rekenaars die wiel neem, wat sal met menslike verhoudings met motors gebeur?
Gebaseer op bestaande navorsing in motor kulture, My PhD tesisse kyk hoe die gedrewe motor meer as net 'n voertuig is. Dit kan verstaan ​​word as 'n baster van mens en masjien. Bestuurders gebruik hul arms en hande om die stuurwiel te draai, terwyl bene en voete die pedale druk. Die menslike liggaam is 'n integrale deel van die aangedrewe motor, so belangrik soos die enjin of die wiele.
Sonder bestuurders sou motors heelwat nutteloos gewees het. Rattawich Kamal / Shuttertstock
Dink aan die verband tussen motor en bestuurder as 'n "bestuurder-motor"Baster is een manier om die mense in bestuurderslose motors te onthou. Na alles, soos MIT vervoernavorser Ashley Nunes onlangs gesê het, "bestuurderslose sal nie menslose beteken nie". Hierdie motors sal steeds gebruik word om mense te vervoer, selfs al ry hulle nie.
Tot onlangs sou die verwydering van die mens uit die bestuurder-motor net so drasties wees as om die wiele te verwyder, maar toenemend beweeg ons na 'n toekoms waar mense 'n meer passiewe rol inneem. Waar arms en hande voorheen 'n motor in baan gehou het, nou 'n program kan oorneem. En waar bene en voete eenkeer versnel en gebreek het, kan 'n rekenaar beheer spoed. Vir beter of erger, word die mens steeds meer uit die storie van bestuur geskryf.
Nuwe motor entoesiasme?
Die bestuurder-motor beskryf ook 'n komplekse verhouding tussen mense en hul motors, 'n verbinding wat verder gaan as die verpersoonliking emosionele aanhangsels na voertuie. Besprekings van toenemend menslose motors het alreeds veroorsaak dat hulle oor die vreugdes van die ry wat die nisse van petrolhoofde oortref, oorweeg. Kommentaar in The Guardian, skrywer en aanbieder, Victoria Coren-Mitchell het opgemerk dat bestuur 'n "bevrydende en terapeutiese aktiwiteit", Wat ons kan verloor as ons nie meer in die ryplek is nie, soos dit was.
Natuurlik is daar die moontlikheid dat nuwe entoesiasme vir nie-geautomatiseerde motors uit die rigting van ten volle outonome voertuie sal ontstaan. Oor 'n aantal tegnologieë, het meer en meer mense gesoek analoog ervarings as digitale gegroei het. Verkope van vinyl rekords, byvoorbeeld, het opgestaan ten spyte van die gewildheid van musiek afgelaai en streaming.
Hierdie nie-geautomatiseerde motors kan die vorm van klassieke motors uit 'n tyd voor die assistente bestuur, soos die oorspronklike VW Beetle, of nuwer voertuie wat ontwerp is om meer aan die menslike bestuurder en minder aan rekenaarstelsels te gee, soos die Ruf Deurkliektempo.
Reeds sommige motorkommentators praat van analoog ry, die bou van 'n beweging wat gefokus is op bestuurservaring en verband tussen die bestuurder-motor en die pad, en vervaardigers haal dit ook op. Alois Ruf, eienaar van Ruf, hierbo genoem, het gesê dat hulle, "kliënte wil 'n analoog kar hê ... 'n bestuurder se motor".
Hierdie analoogbewegingsbeweging kom deels voort uit die waargenome negatiewe impak van tegnologie op die haptiese ervaring van bestuur. Sommige vervaardigers gebruik egter taal soortgelyk aan dié van die analoogrybeweging in hul bevordering van bestuurderlose motors, wat daarop dui dat outomatiese voertuie werklik kan bydra tot 'n beter verbinding tussen die bestuurder en die pad.
Jaguar Land Rover, byvoorbeeld, sê dit, "Self-ry voertuie sal die bestuurder se ervaring verbeter - vervang dit nie" nie. Op dieselfde manier bied BMW die bestuurderlose motor aan as iets wat "die bestuurder se omvang van persepsie uitbrei en hom of haar in die uiteindelike bestuurder".
Een ding is vir seker: as ons na a beweeg nabye toekoms waar bestuurderslose motors meer algemeen word, sal menslike houdings teenoor motors en bestuur dramaties verander. Slegs tyd sal vertel of dit ons emosionele verhoudings met ons voertuie sal beëindig, of verander dit in iets heeltemal nuut.
Sal Andrews, Navorsingsbeampte, Swansea Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Soos motors steeds meer bestuurder word, soek mense reeds nuwe motorervaringe