Wanneer jou kleinkind lewe met 'n dwelmmisbruiker
Wanneer 'n ouer van 'n kleinkind dwelms of alkohol misbruik, word grootouers in 'n verskriklike posisie geplaas. Natuurlik is 'n grootouer se eerste instink om dinge te probeer regmaak, maar dwelmmisbruik kan 'n moeilike probleem wees. Dikwels moet grootouers hulself regkry om alles vir hul kleinkinders te doen, maar selfs die aksie het risiko's.
Is dwelmmisbruik kindermishandeling?
Grootouers wat van hul kleinkinders hou, dink dat hulle nie-verslaafde ouers verdien, en dit is waar.
Alle kinders verdien ouers wat heeltemal daar is. Ouers is egter nie perfek nie, en kan sukkel met 'n verskeidenheid kwessies. Tensy 'n kind beseer of verwaarloos word, is dit onwaarskynlik dat 'n ouer se dwelm- of alkoholmisbruik as kindermishandeling sal kwalifiseer. Dit is waarskynlik waar dat dit waar is wanneer daar 'n ander ouer in die gesin is wat verseker dat kinders toepaslike sorg kry of wanneer 'n ouer se dwelmmisbruik nie plaasvind as hy of sy in beheer is van die kinders nie.
Basiese stappe vir grootouers
Sommige stappe wat grootouers kan neem, is voor die hand liggend. Hulle kan seker maak dat die kleinkinders weet dat hulle mense in hul lewens het wat van hulle hou en sal sien dat hulle versorg word. Hulle kan hul verhouding met hul kleinkinders versorg, sodat as hulle ooit hul sorg moet oorneem, sal die kinders nie voel dat hulle na vreemdelinge oorgedra word nie. Hulle kan geleenthede skep vir die kleinkinders om met uitgebreide familie te wees, om tantes, ooms en niggies te leer ken.
Dié familielede tree ook dikwels in tydens familiekrisisse.
Die uitwysing van 'n ouer se foute is selde produktief. Selfs kinders wat weet dat 'n ouer 'n probleem met dwelmmisbruik het, wil die beste oor hul ouers glo. Die verhoor van 'n grootouer verbale aanval 'n ouer sal waarskynlik probleme in die grootouer-kleinkindverhouding veroorsaak.
Daarbenewens kan ouers vinnig wees om grootouers af te sny wat beskou word as werk teen hulle. Die belangrikste ding wat grootouers moet doen is om kontak met die kleinkinders te behou.
Soms is grootouers sukkel om stil te bly, omdat hulle voel dat hulle 'n standpunt moet inneem wanneer ouers met onverstandige en vernietigende gedrag betrokke raak. Om anders te doen voel ongemaklik en verkeerd. Om te praat oor iemand se dwelm- of alkoholgebruik verander egter selde enigiets. As dit net so maklik was! En bly stil is nie 'n endossement van hul gedrag nie.
As kleinkinders die onderwerp opduik, kan grootouers egter van die opening gebruik maak om die gevare van dwelmmisbruik op 'n manier wat ouderdomsgebaseer is, te bespreek. Dit is egter steeds die beste om nie te blameer nie.
Effekte van substansmisbruik op die alledaagse lewe
Ouerlike dwelmmisbruik kan 'n wye impak op gesinne hê. Dikwels is daar ekonomiese gevolge, aangesien die verslaafde ouer moeite kan hê om werk te hou of werk te mis. Soms kry kinders basiese sorg, maar kry nie hulp met huiswerk, gesondheidsroetines, versorging of ander nie-noodsaaklike maar belangrike items.
In die geval van ekonomiese stryd word grootouers in 'n no-win situasie gestel.
As hulle maklik met ekonomiese hulp ingaan, kan hulle 'n ouer se gewoonte toelaat deur hulle meer geld op alkohol of dwelms te gee. Die gewone geld foute wat grootouers soms met volwasse kinders maak, kan 'n groter impak hê wanneer dwelmmisbruik in die prentjie is. Oor die algemeen kan dit die beste wees as grootouers net die ouers borg. As dit nie gedoen word nie, sal dit 'n direkte en nadelige impak hê op die kleinkinders.
Selfs wanneer ouers sukkel met misbruik, sien hulle hulself gewoonlik as liefdevolle ouers en wil hulle die ouerrol vervul.
Dit is dus belangrik vir grootouers om nie grense oor te steek nie. 'N Grootouer wat bang is dat daar byvoorbeeld geen geld vir skoolklere is nie, kan aanbied om die kleinkinders te inkopies doen en kan selfs die ouer in die uitstappie insluit. Dit is 'n baie beter oplossing as om net die klere vir die kinders te koop sonder om die ouers te vra of om insette te gee.
Kinders wie se ouers dwelms of alkohol misbruik, mag 'n verskeidenheid emosionele effekte ondervind. Dit sluit in:
Ambivalensie: Kinders hou gewoonlik van hul ouers, selfs as hulle nie hou van die manier waarop alkohol of dwelms hulle laat optree nie.
Verwarring: Kinders van stofmisbruikers weet nooit wat om te verwag nie, omdat hulle nooit weet wanneer 'n ouer onder die invloed sal wees nie.
Gebrek aan vertroue: Omdat alkoholiste en dwelmmisbruikers dikwels belowe en versuim om te lewer, raak kinders soms op die gevoel dat hulle niemand kan vertrou nie.
Skuld: Misbruikers van substansies blameer dikwels hul gedrag op ander familielede. Dit is net natuurlik dat kinders wonder of hulle skuldig is, selfs as hulle nie genoem word nie.
Skaam: Aangesien dit natuurlik is om met familielede te identifiseer, kan kinders die verslawing van hulself op hulle skande maak.
Bekommerd : Sodra kinders 'n sekere ouderdom bereik, besef hulle dat dwelmmisbruik gevolge het, insluitende ongelukke en invalle met die wet. Hulle kan bekommerd wees dat hul ouers opgesluit sal word of sterf. Hulle kan ook weet dat misbruikers soms hul ouerlike regte verloor, en hulle kan bekommerd wees om hul familie te verloor.
Natuurlik toon statistieke ook dat kinders van substansmisbruikers meer geneig is om sulke probleme self te hê. Tog, die meerderheid van sulke kinders eindig nie as stofmisbruikers nie, en die teenwoordigheid van liefdevolle grootouers kan 'n positiewe krag wees wat teen die herhaling van die siklus werk.
Middelmisbruik in 'n gesin beïnvloed ook 'n kind se sielkundige en sosiale funksionering. Kinders voel skuldig of voel dat hulle moet probeer om dinge reg te stel. Wanneer kinders op hierdie manier reageer, voel hulle dikwels baie druk. Hulle mag voel dat hulle op elke moontlike manier perfek moet wees. Grootouers kan help deur enige geleentheid te gebruik om daarop te wys dat die situasie nie hul skuld is nie en dat hulle nie die mag het om dit reg te stel nie. Hulle kan hul kleinkinders aanmoedig om hul bes te doen, maar laat hulle weet dat dit ook goed is om af en toe te mors.
Op ander tye, kinders onder-uitvoer of optree. Dit is 'n moeiliker sindroom vir grootouers om te hanteer. Hulle kan probeer om akademiese probleme af te weer. Daar is baie maniere waarop grootouers hul kleinkinders by die skool kan ondersteun. 'N Egter ontsteld kind sal egter berading of terapie benodig. Grootouers kan soms ouers kry om sulke maatreëls te aanvaar indien hulle daarvan weerhou om die kind se gedrag te koppel aan 'n ouer se middelmisbruik.
Kinders wie se ouers alkohol of dwelmmisbruik gebruik, is dikwels huiwerig om vriende huis toe te bring. Hierdie onwilligheid kan hul sosiale ontwikkeling beïnvloed. Grootouers kan help deur soms hul kleinkinders se vriende in uitstappies en besoeke in te sluit. Dit is egter 'n praktyk wat vroegtydig ontwikkel moet word. As grootouers nie vriende insluit wanneer hul kleinkinders jong is nie, is dit onwaarskynlik om te werk wanneer hulle probeer om die vriende van tween of tiener kleinkinders in te sluit. Ja, baie grootouers sal verkies om hul kleinkinders alles vir hulself te hê, eerder as om saam met hul vriende te deel. Tog, wat die beste is vir die kleinkinders behoort die beheersende faktor te wees.
In geval van misbruik of verwaarlosing
Alhoewel dwelmmisbruik aan die kant van 'n ouer nie outomaties as kindermishandeling kwalifiseer nie, kan misbruik plaasvind wanneer 'n ouer onder die invloed is. Kinders kan ook verwaarlosing beleef, gewoonlik omskryf as 'n versuim om kos, klere, skuiling of mediese sorg te verskaf. Verwaarlosing kan ook voorkom as ouers versuim om kinders teen risiko te beskerm.
Grootouers wat weet dat kleinkinders misbruik of verwaarloos word, is wettig en moreel verplig om die situasie aan te meld, selfs al is dit die grootouer se eie kind wat skuldig is. Soms is grootouers egter onseker of 'n situasie werklik kwalifiseer as misbruik of verwaarlosing. Elke staat het 'n misbruik-hotline, en diegene wat die telefoonlyne gebruik, kan dikwels verduideliking gee. Soms kan verslae ook aanlyn gemaak word.
Alhoewel verslae anoniem gemaak kan word, is dit die beste wanneer bellers hul name en kontakbesonderhede verskaf sodat hulle gevra kan word vir verdere inligting of verifikasie. 'N Mens se identiteit kan vertroulik gehou word.
In die geval dat kinders uit die huis verwyder moet word, sal die meeste grootouers gekontak word sodat hulle betrokke kan wees by sorgbesluite. Trouens, 'n 2008 wet verseker dat grootouers dit reg het. Baie grootouers in hierdie situasie eindig met die verhoging van kleinkinders, óf as amptelike pleegouers of in 'n meer informele gevangenisstraf.
Natuurlik, grootouers wat misbruik meld, loop die risiko om afgesny te word van kleinkinders, veral as die agentskap besluit dat die kinders nie in gevaar is nie. Selfs as 'n verslag anoniem of vertroulik is, kan ouers die identiteit van die verslaggewer korrek aflei. Ook, onttrek ouers soms net uit kontak met enige buitepartye. Hulle mag selfs beweeg om kontak met beskermende dienste te vermy. Tog, as kleinkinders werklik in gevaar is, het grootouers geen keuse nie.
Grootouers en selfversorging
Wanneer kleinkinders in 'n slegte situasie is, ly grootouers ook. Wanneer kleinkinders met 'n dwelmmisbruiker woon, kan grootouers voel dat dit hul skuld is. As die oortreder hul eie kind is, kan hulle op een of ander manier verantwoordelik wees. As die mishandelaar die eggenoot is, kan hulle voel dat hulle die verhouding moes verwerp.
Die waarheid is dat individue verantwoordelik is vir hul eie besluite. Die tweede guessing van elke besluit wat 'n ouer gemaak het, is onproduktief en sal slegs addisionele probleme veroorsaak.
Een van die beste strategieë vir grootouers wat met 'n mishandeling in die gesin handel, is om die beste lewe te leef wat hulle kan. Deur hulself fisies en emosioneel te versorg, sal grootouers hul kleinkinders positiewe rolmodelle bied. Hulle sal oordra dat die lewe vol moontlikhede is. Hulle sal fisies en emosioneel in staat wees om hul kleinkinders 'n veilige plek aan te bied wanneer dit baie nodig is.