PLACENTA OP DIE VOORMUUR VAN DIE UTERUS: NORM OF PATOLOGIE? - SWANGERSKAP - 2019
Ontwerp en kamer reëling reëls vir 'n pasgebore
As die kondoom bars
Hoe om kommunikasievaardighede te ontwikkel
Dieet 3 spyskaart vir hardlywigheid vir kinders en volwassenes: Wat is die verskil van tabel nommer 4?
Kerse pimafutsien vir sistitis
Gembertee vir gewigsverlies - hoe om te brou en drink, 7 resepte
Die plasenta is 'n unieke orgaan wat slegs tydens die swangerskap in 'n vrou se liggaam voorkom. Die hoofdoel is om die fetus met die moederorganisme te verbind en te voorsien van al die stowwe wat nodig is vir ontwikkeling. Die plasenta begin ontwikkel vanaf die eerste week van swangerskap, en sy volle vorming eindig op 'n tydperk van 15-16 weke. Van waar die eier geleë is tydens bevrugting, sal dit afhang van waar die "baba sitplek" aangeheg is. As 'n reël is dit die posterior of anterior wand van die uterus. Basies word geglo dat die eerste opsie optimaal is vir die ontwikkeling van die baba. As die diagnose "plasenta op die voormuur" is, dan kan daar tydens die swangerskap probleme wees. Alhoewel dit in die meeste gevalle nie die proses van die uitvoering van 'n kind of natuurlike geboorte beïnvloed nie.
Risiko's van hierdie patologie
As die plasenta op die voorste wand van die baarmoeder geleë is, kan dit die volgende komplikasies veroorsaak:
Vroegtige afskeiding. Hierdie situasie kan wees as gevolg van die feit dat die voormuur die eiendom van sterk strek het. Daarbenewens is dit baie dunner as die rug. Terselfdertyd tydens die beweging van die fetus of selfs wanneer die maag streel, kan 'n samentrekking van die baarmoeder voorkom, wat lei tot 'n toename in die toon wat veroorsaak dat die plasenta losmaak. Dit geld veral vir die latere tydperke, wanneer die baba baie aktief beweeg. Premature ontlasting kan lei tot groot bloedverlies en miskraam. Met onbeskofte sorg is daar 'n hoë waarskynlikheid van dood vir beide moeder en fetus.
Die plasenta op die voorste wand van die baarmoeder is een van die komplikasies tydens keisersnee. Die feit is dat wanneer dit uitgevoer word, die insnyding gemaak word presies waar die kinders se plek geleë is, en dit kan lei tot 'n oorvloedige bloedverlies. Daarom, voor die operasie, ondersoek dokters die plek van die plasenta noukeurig.
As die plasentale laag in die binneste keel geleë is, verhoog die risiko van 'n lae plek van die kinderplek: hierdie patologie kan bloeding veroorsaak.
Moeilik om te luister na die fetale hartklop met 'n stetoskoop - alle klanke word minder duidelik.
Die plasenta op die voormuur kan die rede wees dat die verwagte ma nie die bewegings van die fetus vir 'n baie lang tyd kan voel nie.
Wie word deur hierdie patologie beïnvloed?
As 'n reël is die plasenta aan die voormuur van veelvuldige vroue geheg. Inderdaad, met elke daaropvolgende swangerskap strek die spiervesels van die uterus al hoe meer. Dit geld veral vir die anterior uterus, en dit verklaar die moontlike risiko's van hierdie patologie.
Placenta op die voormuur: diagnose
Die ligging van die baba sitplek kan slegs gevind word as gevolg van moderne ultraklank, wat verwagende moeders gedurende die hele swangerskap minstens 3 keer moet ondergaan. Die plasenta is sedert die 14de week goed gevisualiseer.
Om die lewe van die koring, en in die toekoms te verseker, en die fetus benodig noodwendig volle bloedvloei. Die baba kan al die voedingstowwe en suurstof deur die uteroplacentale arteriesisteem kry. Hulle beweeg in groot getalle deur die plasenta om die groei en ontwikkeling van die fetus te verseker.
Die hooffunksie, wat deur die natuur in plasentale weefsel gelê word, is om die fetus te voorsien van voedingskomponente, sowel as die beskerming teen eksterne invloede. Die intrauteriene ontwikkeling van die fetus hang af van hoe die plasenta geleë is. By 'n sekere tydperk van swangerskap sal die beweging van die fetus help om die groeitempo van die fetus te bepaal.
Die intensiteit van die intrauteriene ontwikkeling van die baba hang af van hoe die plasenta aangeheg is. Aanhegsel van plasentale weefsel word in werklikheid vanaf die eerste weke van swangerskap bepaal. Die plek van die inplanting van 'n bevrugte eier beïnvloed waar die plasentale weefsel geleë sal wees.
Die plasenta is meestal op die rug van die baarmoeder in die gebied van die onderkant. In sommige gevalle kan dit in die symure óf regs of links geleë wees. As daar baie plasentale weefsel is, kan dit dadelik aan verskeie baarmure geheg word.
Hierdie fisiologiese ligging van die plasenta word eenvoudig verduidelik. Bloedvoorsiening in die baarmoeder en sy posterior muur is redelik goed. Dit help die fetus om vinnig en intensief te groei.
Verloskundiges en ginekoloë let daarop dat die plasenta in sommige gevalle aan die voorste wand van die baarmoeder geheg kan word. Daar moet kennis geneem word dat dit baie minder gereeld voorkom.
Normale aanhegting van die plasenta op die agtermuur as gevolg van die natuur is nie toevallig nie. So 'n reëling is meer voordelig vir fetale ontwikkeling.
Placental weefsel kan in verskillende dele van die uterus geheg word. So, die meeste is dit in die onderste gebied aangeheg. Onder sekere omstandighede kom die invoeging van plasentale weefsel egter onder - in die gebied van die onderste segment van die uterus. Te lae ligging van die plasentale weefsel is belaai met die ontwikkeling van die voorkoms daarvan.
Dokters beskou die patologie van plasenta as patologie wanneer die plasentale weefsel naby die interne baarmoeder is. Normaalweg is daar 'n sekere afstand tussen hulle. Dus, in die 2de trimester, is die plasentale weefsel normaalweg hoër as die interne farinks met 5 cm. As hierdie afstand aansienlik verminder word, word hierdie patologiese toestand previa genoem.
Dokters onderskei verskeie kliniese variante van plasentale weefselpresentasie. So, plasenta previa kan sentraal, marginaal of lateraal wees. Verskillende kliniese variante van hierdie patologie word veroorsaak deur die plasentale weefsel wat aan watter muur geheg is.
Die aanhegting van die plasenta aan die voorste wand van die baarmoeder is te wyte aan die baie vroeë stadiums van swangerskap. Dit gebeur eenvoudig. Bevrugte eier vir een of ander rede kan nie aan die onderkant van die baarmoeder vasgemaak word nie en begin onder val. Dus gaan dit amper af na die binnekant van die farinks, waar die inplanting plaasvind.
Verskeie ginekologiese siektes kan bydra tot die ontwikkeling van anterior voorkoms van die plasenta. Chroniese ontsteking wat in die voortplantingsorgane van 'n vrou voorkom, lei tot skade. In hierdie geval verander die slymvliesmembraan wat die binneste oppervlak van die uterus beklee. Sulke veranderinge en dra by tot die feit dat die bevrugte eier in die onderste afdelings geheg kan word.
Die plasenta kan aan die voorste wand van die baarmoeder geheg word al het die vrou 'n reeks ginekologiese operasies ondergaan. Dus, skraap of die gevolge van chirurgiese aborsies kan bydra tot die ontwikkeling van hierdie tipe aanbieding.
Dokters merk op dat die risiko van plasenta voorkoming effens hoër is in veelvuldige vroue. As 'n vrou terselfdertyd 'n las van verloskundige en ginekologiese geskiedenis het, verhoog die waarskynlikheid van anterior voorkoms van plasentale weefsel verskeie kere.
Verskeie aangebore abnormaliteite van die voortplantingsorgane kan ook bydra tot die ontwikkeling van hierdie patologie. Placenta previa kan voorkom by vroue met baarmoederhypoplasie. Anatomiese defekte in die baarmoederstruktuur kan ook bydra tot die ontwikkeling van hierdie patologie.
Kenmerke van hierdie plek
Aanhegting van plasentale weefsel op die voormuur is minder fisiologies. So 'n rangskikking van plasentale weefsel het beide minuses en voordele. Die voordele is veel minder as die minuses.
Daar moet ook kennis geneem word dat so 'n kliniese situasie 'n sekere mediese benadering verg. Vir 'n swanger vrou wat so 'n rangskikking van die plasenta het, is 'n noukeurige toesig deur dokters nodig.
Die voordele van anterior placenta previa sluit in die moontlikheid van migrasie. Gedurende verskeie maande om te wag dat 'n baba gebore word, kan plasentale weefsel sy posisie verander. Dokters let daarop dat plasentale weefsel met anterior previa plasenta baie makliker is om te skuif as die posterior.
Dit word opgemerk dat die plasenta uiters selde aan die anterior wand van die baarmoeder vasgemaak word. Hierdie kenmerk is van groot biologiese belang. Dit word eenvoudig verduidelik. Placental weefsel is baie delikaat. Dit kan maklik beskadig word as gevolg van verskeie eksterne traumatiese effekte.
Die ligging van die plasenta op die voorste wand van die baarmoeder kan 'n gevaarlike ontwikkeling van sy losbandigheid wees. In hierdie geval kan abdominale beserings bydra tot die ontwikkeling van gevaarlike baarmoederbloeding. As dit te intens is, kan in sulke situasies 'n akute suurstofhongersnood van die fetus ontwikkel, wat beteken dat daar 'n sterk bedreiging vir die lewe van die baba sal wees.
Is migrasie van die plasenta moontlik?
Migrasie is die verandering in die oorspronklike ligging van die plasenta. Kenners glo dat 'n verandering in die lokalisering van plasentale weefsel met voorkoms op die voormuur moontlik is. Dit is gewoonlik gewaarsku swanger vroue en dokters wanneer hulle na hulle verwys vir raad.
By die opsporing van plasenta wat in die voormuur in die vroeë swangerskap heers, moet die verwagte moeder nie eers paniekerig raak nie. Voor die aanvang van arbeid is dit nogal ver weg. Gedurende hierdie tyd kan die plasentale weefsel verskuif en selfs sy posisie aansienlik verander.
Sulke veranderinge word geëvalueer deur middel van ultraklank. As 'n reël voorskryf dokters verskeie opeenvolgende ultraklankondersoeke om die dinamika op te spoor. Met die voorlegging van plasentale weefsel is vaginale ondersoeke dikwels nie nodig nie. Die onderste is die plasenta, hoe hoër is die kans op skade. Dit is baie belangrik om die dinamika van die plek van die plasentale weefsel met previa na te spoor. Dit help dokters om ontwikkelende komplikasies betyds te identifiseer en die nodige maatreëls te tref om die situasie te verbeter.
Daar moet op gelet word dat die plasentale weefsel in die meeste gevalle sy posisie redelik stadig verander. Optimaal, indien hierdie proses binne 6-10 weke in die vroulike liggaam plaasvind. In hierdie geval is die waarskynlikheid dat die verwagte moeder enige ongemaklike simptome sal hê, redelik laag. Gewoonlik word die migrasie van plasentale weefsel heeltemal voltooi deur die middel van die derde trimester van swangerskap.
As die plasentale weefsel om een ​​of ander rede te vinnig verplaas word, kan nadelige simptome voorkom. Die gevaarlikste van hulle is die ontwikkeling van bloeding en losmaak van plasentale weefsel uit die baarmoederwand. As 'n reël ontstaan ​​negatiewe simptome as migrasie van die plasenta binne 1-2 weke voorkom. Die tempo van migrasie van die plasenta hang af van baie faktore en redes, insluitende hoe hoog die plasentale weefsel oorspronklik geleë was.
Wanneer swangerskap ontstaan ​​met die ontwikkeling van anterior placenta previa, kan verskeie verrassings verwag word. Gewoonlik begin nadelige simptome vanaf die 2de trimester van swangerskap. Die verloop van die 3de trimester kan ook ingewikkeld wees deur die ontwikkeling van 'n aantal patologieë.
Verwagtende moeders moet dit onthou Teenwoordigheid van plasenta previa is nie 'n sin vir die geboorte van 'n gesonde baba nie. Hierdie patologie het reeds 'n hele paar vroue ondervind wat hul langverwachte gesonde babas geboorte gegee het.
Dit is belangrik om te onthou dat so 'n "spesiale" swangerskap slegs 'n meer aandagige ingesteldheid van die toekomstige moeder vir haar gesondheid vereis, asook die noukeurige monitering van die intraderinale ontwikkeling van die fetus deur spesialiste.
Met 'n lae ligging van die plasenta en die aanbieding van die gevaarlikste komplikasie is miskien die ontwikkeling van bloeding. As dit sterk genoeg is, gaan dit nie ongemerk nie. In hierdie situasie let die vrou op die voorkoms van bloed uit die genitale kanaal. Die erns van bloeding kan anders wees, die kleur van bloed wissel van helderrooi tot donkerbruin. In hierdie situasie is die belangrikste ding om te onthou dat wanneer sulke bloeding plaasvind, vroue met placenta previa onmiddellik 'n verloskundige-ginekoloog moet raadpleeg.
Placentale abrupsie is nog 'n komplikasie wat tydens sulke swangerskap kan ontwikkel. Die erns van die gevolglike versteurings in hierdie geval hang grootliks af van hoeveel die plasenta uit die baarmoederwand uitsteek.
As hierdie area klein is, is dit moontlik om die losband slegs deur middel van ultraklank te identifiseer. In hierdie geval mag die vrou nie eers uit die genitale kanaal bloei nie, of hulle sal so onbeduidend wees dat hulle geïgnoreer sal word.
Wat is die plasenta
Die plasenta is 'n unieke orgaan wat slegs tydens die swangerskap voorkom, en na die geboorte van die baba, verlaat dit natuurlik deur die geboortekanaal. Dit is die plasenta wat die organismes van die moeder en die baba verbind, en bied die fetus alles wat nodig is.
Ten volle word hierdie liggaam slegs gevorm deur 15-16 weke swangerskap. Daarom is die eerste weke, wanneer daar nog geen plasenta is nie, die gevaarlikste vir die fetus.
Die plasenta bevat nie senuweeselle nie en is dus nie verbind met die brein of die rugmurg van die toekomstige moeder nie. Dit is dus die enigste orgaan wat heeltemal outonoom werk - sonder beheer van die moederlike organisme.
Funksies van die plasenta
Die plasenta is ontwerp om 'n aantal funksies uit te voer wat die vitale aktiwiteit en behoorlike ontwikkeling van die fetus verseker. Dit sluit in:
lewering van voedingstowwe aan die baba,
uitskeiding van metaboliese produkte van die kinders se liggaam,
gaswisseling - lewering van suurstof en verwydering van koolstofdioksied,
filtrasie van skadelike stowwe wat die moeder se bloed binnegaan,
beskerming teen ma se immuun selle, wat die fetus as 'n vreemde element herken en probeer om dit aan te val,
hormoon sintese - hCG (wat 'n aanduiding van swangerskap is wanneer toetse gebruik word), prolactien en ander wat verantwoordelik is vir die groei en ontwikkeling van die kind.
Soorte ligging van die plasenta
Op die plek van beslaglegging in die baarmoeder bepaal die volgende tipes ligging van die plasenta:
op die agter- of voormuur
nader aan die bodem van die baarmoeder of na die ingang daarvan. Die plasenta kan beide op die voor- en agterrug van die baarmoeder geleë wees
Die optimale posisie van die plasenta is nader aan die onderkant van die baarmoeder op die agtermuur.
En as die plek wat die toegang tot die baarmoeder sluit, gedeeltelike of volle plasenta previa genoem word en 'n keisersnee benodig, is die aanhegting van die fetus op die voormuur nie so 'n gevaarlike patologie nie en word dit nie as 'n aanduiding vir operatiewe aflewering beskou nie.
Oorsake van anterior plasenta-aanhegting
Om 'n eier aan die voorste wand van die baarmoeder vas te bind, mag nie voor die hand liggende redes hê nie. Maar meer dikwels dra spesifieke faktore by tot die verkeerde ligging van die baba:
endometriose defekte veroorsaak deur endometriose en ander inflammatoriese prosesse,
mage van die baarmoeder,
veelvuldige swangerskap, Veelvuldige swangerskap is een van die redes vir plasenta-aanhegting langs die voorste wand van die baarmoeder
die teenwoordigheid van littekens en adhesies in die baarmoeder- en fallopiese buise,
Dus, indien enige negatiewe veranderinge in die baarmoeder voorkom, kies die eiersel die veiligste en mees optimale plek in hierdie toestande - langs die voormuur.
Risiko's om die plasenta aan die voormuur vas te bind
Ten spyte van die feit dat die voorste aanhegting van die plasenta vandag beskou word as een van die variante van die norm en slegs spesiale waarneming vereis, het hierdie staat sy eie slaggate. Hulle is hoofsaaklik te wyte aan die feit dat die plasenta nie geneig is om te strek nie. Maar dit is die anterior wand van die baarmoeder wat verander tydens die groei van die fetus. Bloed is een van die simptome van aanvanklike plasentale abrupsie.
Moontlike komplikasies van aanhegting van die plasenta aan die voormuur sluit die volgende patologieë in:
afwaartse beweging van die plasenta. Wanneer die groeiende uterus dramaties groei, kan die plasenta begin beweeg om integriteit te bewaar. As hierdie orgaan migreer na 'n afstand van minder as 4 sentimeter van die fallopiese farinks, sal daar 'n probleem van plasenta previa wees,
afsondering. Dit word waargeneem in kombinasie met die onvoldoende van die plasenta en is 'n gevaarlike toestand wat onmiddellike hospitalisasie vereis, en moontlik noodlewering,
bloeding. Dit is 'n gevolg van aktiewe bewegings van die fetus aan die voorste aanhangsel. Dit is belaai met hipoksie en selfs die dood van die kind, dus by die eerste tekens van bloeding is dit nodig om 'n "noodkamer" te noem,
ingewande van die plasenta. Te sterk aanhegting is gevaarlik, want na die geboorte van die baba kan die plasenta nie natuurlik verdwyn nie.
Simptome van lokalisering van die plasenta op die voormuur
Daar is verskeie indirekte tekens wat 'n moontlike vooraanhegsel aandui:
Эти признаки могут наблюдаться и в других случаях. К примеру, большой живот указывает также на крупный плод, наличие двух и более плодов, многоводие. 'N Hartklop kan sleg wees as gevolg van die kardiovaskulêre patologieë van die kind. Dit is hoekom die mees insiggewende manier om die tipe aanhegting van die plasenta te bepaal, ultraklank diagnose is.
Meer uitgesproke simptome kan voorkom as gevolg van komplikasies. So, in die proses om die plasenta af te beweeg of tydens sy loslating, neem die verwagende ma dikwels die volgende toestande in ag:
pyn in die onderste segment van die buik wat die natuur aantrek, asook 'n gevoel van swaarkry,
spottende bruin ontlading,
bloeding van wisselende intensiteit.
Die aanhegting van die plasenta op die voorste wand van die uterus kan tydens 'n pelviese eksamen tydens CTG (kardiotokografie) van die fetus opgespoor of vermoed word. Maar seker sal sy ligging die ultraklank bepaal. Ultraklank - vandag is die veiligste en mees insiggewende metode vir die bepaling van die plasenta-aanhegtingswerf
Ultraklankdiagnose sal help om nie net die feit van anterior aanhegting van die plasenta te openbaar nie, maar toon ook die toestand van hierdie orgaan en die fetus self betroubaar - of hipoksie plaasgevind het, indien daar geen latente bloeding of beginnende loslating is nie.
Daarom is dit so belangrik om nie 'n dokter se verwysing vir 'n ultraklankskandering te ignoreer nie, al word dit baie dikwels voorgeskryf - 'n spesialis kan aanbeveel om hierdie ondersoek tot 2-3 keer per week uit te voer. Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die ultraklankdiagnose nie die opkomende baba benadeel nie en u in staat stel om probleme betyds te identifiseer.
Kenmerke van swangerskap
Toekomstige moeder moet:
elimineer beduidende fisiese inspanning, veral op die buikspiere,
hardloop vervang deur loop teen 'n rustige pas,
spandeer meer tyd in die buitelug,
verminder die risiko van abdominale trauma so veel as moontlik - in die winter in ys, sit op glyvaste skoene, hou vas aan leunings in voertuie,
beperk die gewig van liggewigte tot twee kilogram,
vermy stresvolle situasies.
En nog een ding van persoonlike ervaring. Sedert die derde trimester word dit sterk aanbeveel om die ruilkaart van 'n swanger vrou met jou oral te dra. Dit geld vir enige swangerskap, maar vir die situasie met so 'n nuanse - veral. Want in die geval van nood keisersnee moet die dokter bloot bewus wees van die anterior inplanting van die plasenta om komplikasies te voorkom. En jy kan hom nie daarvan vertel nie (met sterk gevegte "nie voor nie"). Maak dus seker dat jy 'n ruilkaart in jou handsak plaas.
Geboorte met 'n plasenta op die voormuur
Tydens die natuurlike geboorte, maak die plek van aanhegting van die plasenta as 'n reël nie saak nie. Nadat die baba gebore is, kom die plasenta volgende in 10-15 minute.
Die situasie is meer ingewikkeld met keisersnee. Die feit is dat 'n insnyding gemaak kan word op die plek van gehegtheid van die plasenta, en dit verhoog die risiko van groot bloedverlies. Daarom, voordat u hierdie operasie uitvoer, sal die dokter die plek van die plasenta noukeurig ondersoek en die risiko's probeer verminder.
Ek het ook 'n kind verduur met 'n diagnose van "aanhegting aan die voorste wand van die baarmoeder", wat ook ingewikkeld was deur lae placentasie en verhoogde toon. Dit was juis in verband met die hiperaktiwiteit van die baarmoeder dat ek 'n beskermende regime voorgeskryf het - om nie aan sport deel te neem nie, meer dikwels om te loop, om nie meer as 2 kg op te lig nie. Miskien het hierdie voorsorgmaatreël 'n rol gespeel, maar in elk geval het ek geen komplikasies gehad nie. Swangerskap was absoluut normaal, ultraklank het 'n goeie toestand van die fetus en plasenta gehad. Ja, ek het die baba 'n bietjie later gehoor as my swanger vriendinne - op die 19de week. En die stoot was swakker, alhoewel ek dit sou seën: baie van my vriende, swanger en reeds gebore, gekla van pynlike bewegings - die gevolg van die aktiwiteit van die groot baba. Ek het dit nie gehad nie. Die aflewerings is deur keisersnee uitgevoer om ander redes as plasenta. Maar ten spyte van die feit dat die operasie nie beplan is nie, maar 'n noodgeval, en die dokter nie die geleentheid gehad het om deeglik voor te berei nie, was die ingryping suksesvol - my dogter is gebore. Sonder komplikasies en sonder enige gevolge. Daarom, ten spyte van die indrukwekkende lys van moontlike komplikasies, is ek 'n ondersteuner van daardie standpunt, wat die anterior aanhegting van die plasenta beskou as 'n variant van die norm.
Ek het 3 keer die plasenta op die voormuur en 1 keer op die rug. Nie veel verskil gevang nie. In die eerste swangerskap (die plasenta was op die voormuur) het sy na 20 weke gevoel. In die volgende - om 17-18 weke (my grondwet en gewig is normaal). Dit is onmoontlik om palms, hakke of knieë deur die hare te onderskei (ongeag die plek van die plasenta). 'N Maag kan later loop (in my eie na 30 weke). En hierdie reëling is nie gevaarlik nie, die hartklop word perfek geluister.
En ek het 'n dogter op die voormuur. Maar ek het nie eens gedink dis sleg nie. Hulle is op 37 weke 2900, 8/9 by Apgar gebore. Ek was selfs bly dat 'n bietjie vroeër. Die waters het self weggebly en my dogter is maklik gebore, en ek was sonder nate en breek. Alles is goed, moenie bekommerd wees nie. Kyk hoeveel van ons is by die voormuur))))
My seun was aan die voorkant. Gebore op 40 weke en 1 dag, EP, geen spaar vir die hele swangerskap. Oor die algemeen is alles goed. Moenie jouself waai nie, alles sal goed wees. En die aanbieding hier speel nie 'n rol nie.
Video: alles oor die plasenta
Dus, die aanhegting van die plasenta langs die voorste wand van die baarmoeder is 'n patologie wat toenemend vandag as 'n variant van die norm beskou word. Maar ten spyte van hierdie optimistiese benadering moet die verwagte ma spesiale aandag gee aan haar posisie. En dan sal die langverwagte ontmoeting met die baba net vreugde bring en sal dit nie deur enige bekommernisse verduister word nie.
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Wat beteken plasentale voorstelling op die voorste wand van die uterus en wat beïnvloed dit?