"Lewies, het jy die geyser afgesit?"
"is die tuinhek gesluit?"
"En die hek langs die huis?"
"En die voorste hek?"
"En die skuifhek?"
"En die hek in die gang?"
"En die hek onder die afdak?"
"Het jy Action Force laat weet ons is weg?"
"Dink jy ons het iets vergeet?"
"Het jy kondome ingepak?"
Nou ja, onse goed is gepak vir die tog Kaap se kant toe. Die Lewieswoning lyk asof dit deur Zeus se bliksemskigte getref is, deurmekaar soos voor die Skepping. Hoe gaan ek al die goete in die kar kry? Dink lateraal, dink kreatief Lewies! Ons plan was om eers in Stanford te kuier, dan 'n draai in Parklands te maak, maar nou is die twee kleinste kinders in Stanford deur die waterpokkies gepoks, wat beteken dat die Parklanders nie meer saam gaan kuier in Stanford nie. Herberekening, nou gaat ons eers Kaap toe en dan Stanford toe. Die verandering het nogal logistieke implikasies wat die pakkery aanbetref. Nietemin, moreoggend vat ons die pad Kaap toe, die bestemming is slegs 'n klein variant.
Dionysus, Dionysus, dithurambe van die vors
Deur wyn bebliksem in my gees
Waarom is die metgesel van Krismisdors
Die kloppend pyn van hersensvlees?
Parasetamol. parasetamol, o wonderkuur
Hoe lank gaan die verligting duur?
Eer die dors weer na boontoe beur
En goeie voornemens aan flarde skeur?
Dit lyk na 'n ware somerkersfees hier in die weste van die ou Tansvaal, vroegoggend steek die sonnetjie geniepsig, terwyl daar so 'n deinserigheid in die lug opbou, dalk 'n donderstorm laatmiddag. Ons gaste vandag is Skoonpa, my tante (die twee octogenerians van Kroonstad), en ons swaer en skoonsus, ons skoonseun van Stanford se ouers. Vroukie doen iets uit 'n boek aan 'n stuk dooie vark, ruik baie lekker daar in die kombuis.
Geseënde Kersfees aan elke blogger wat hier lees, en ook aan die boggers wat die nie doen nie! Mag julle dag vreugdevol wees, gevul met blywende vrede en tevredenheid. Hou matigheid voor oë, en as dit nie moontlik is nie, biedêm, geniet die oordaad!
Abel die Cheetah
Hier's hy, Abel Kantoor Radebe in lewende lywe, hortikulturele bestuurder op die Lewieslandgoed, Cheetah – ondersteuner extraordinnaire, soos ek 'n tydjie gelede geblog het. Vir die wat dit gemis het, herhaal ek die inskrywing.
Moerige moeder natuur
Einde September had ons 'n verwoestende haelstorm hier in Klerksdorp, erge skade aan huise, karre en tuine. Die laaste herstelwerk aan ons huis is verlede Dinsdag afgehandel, en die tuin het weer kop opgetel. Vanmiddag kom die wind, en daarmee saam die onheilspellende doef-doef van haelkorrels op die dak. Ligte paniek in die Lewieshuishouding, ons sien nie kans vir 'n herhaling nie, Yslike haelkorrels stroop deur die bome se lower en hop op die gras. Dit duur nie lank nie, maar die blare wat die wêreld vol lê is 'n herinnering aan hoe dit kon gewees het. Dit het so vyftien millimeter gereën, welkome verligting na die versengende hitte van die dag. Nou nog dreun die weer in die verte. Pure musiek in hierdie droë geweste.
En nou gaat ek kiep met daardie musiek in my ore. Goeie nag, Suid – Afrika!
Vanoggend besluit Vroukie die laaste kosaankope vir die Kersgety moet gedoen word. Veral groente is aan die orde van die dag, dus vat ons die pad Fruit and Veg City toe.
Daar gekom, vat Vroukie die patatpad en ek die pampoenpad. Mooi vrugte en groente, so in die midde van die seisoen. Die spanspekke is rypgeel, ruik sommer so Porrarig. Mens wil net koop. Die spinasie diepgroen en kraakvars, die wortels vitamiengeel. Die dames is ook nie skaam om bietjie waatlemoen te wys nie, en die inkopietog raak nogal aangenaam.
Met ons waentjie propvol van die paradyslike opbrengs van die aarde, val ek en Vroukie by die betaalpunt in. Ons sal die Kersfeesgaste heilsaam kan voed.
'n Kleurlingmeisie beman die till. Sy bedien 'n ouerige dame wat Afrikaans met haar praat maar sy volhard met 'n baster Engels. Ek vervies my, dis duidelik dat sy self nie Engelssprekend is nie maar uit pure vertonerigheid haar bedenklike bedrewenheid in die taal wil uitstal.
"Joe!!" roep sy, "box!" 'n Helper in 'n groen golfhempie kom aangesluip met 'n boks waarin die klant se aankope gepak word.
"Luister", sê ek, "hierdie dame praat Afrikaans met jou maar jy ignoreer dit die heeltyd. Maar ek sê jou nou al, wanneer jy my bedien, verkies ek om in Afrikaans aangespreek te word"
Sy kyk na my met sulke Boesmanogies. As sy haar mond oopmaak om te praat gaap haar lover's gap pienk en plesierig soos 'n beligte stalagtiet in die Kangogrot.