Markus 8:27-33 – Liplekker
Markus 8:27-33 – U is die Messias!
Petrus sê: "U is die Christus," oftewel die Messias. Hierdie is ongetwyfeld die hoogtepunt van Markus se verhaal, dus durf ons nie sommer so vlugtig hierdeur draf nie. In al die vorige hoofstukke het niemand nog na Jesus verwys as die Messias nie, buiten die bose geeste wat mense se lewens beset het. Hulle was wel baie deeglik daarvan bewus wie Jesus werklik is, en hulle het in vrees en bewing geleef daarvoor.
Maar wat presies het Petrus bedoel toe hy hierdie aardskuddende belydenis maak? Vandag weet ons dat wanneer ons van die Christus of Messias praat, dan bedoel ons daarmee dat Hy die Seun van God, die derde Persoon van die Goddelike Drie-Eenheid is. Die Jode het dit 'n bietjie anders verstaaan. Hulle het nooit in hulle wildste drome kon dink dat God Persoonlik na die aarde sou kom nie, dus het hulle vir hulleself 'n prentjie geskilder van die beloofde Messias as 'n baie besonderse Persoon, amper iemand soos die groot koning Dawid. Hierdie Messias sou 'n nuwe tydperk vir die Joodse volk inlei, soos die profete dit voorspel het, 'n tydperk van glorie en vrede. Dit is dalk wat Petrus ook in gedagte gehad het. Party Jode het ook ander verwagtngs gekoppel aan die Messias, soos dat Hy nes koning Dawid die volk destyds verlos het van die Filistyne en ander vyande, ook nou die volk met mag sou verlos van die Romeine.
Jesus was wel deeglik bewus van wat Petrus en die ander gedink het. Dit is seker daarom dat Hy pas na hierdie uitspraak van Petrus, met 'n baie dramatiese aankondiging kom: Hy gaan ly! Petrus wou sy ore toedruk toe Jesus in groot detail vir die manne begin vertel van die verskriklike lyding wat op Hom wag. Met afkeur luister Petrus hoe die familiehoofde en die kerkleiers vir Jesus sou verwerp. Hier het hy nou so pas ontdek dat Jesus die Messias is, en nou hoor hy van totale verwerping! Dit kan mos nie! Al die volksleiers moet die Messias mos aanvaar as Leier!
Maar dit raak erger as hy moet hoor dat hierdie Messias van hom doodgemaak gaan word. Ja, Jesus sê wel iets van dat Hy drie dae later sou opstaan, maar daardie gedeelte sink nie eers in by Petrus nie, want hy verstaan dit glad nie. Jesus wou die manne laat verstaan dat Hy wel doodgemaak sou word, maar dat die dood nie die finale sê sal hê nie. Hy sou opstaan uit die dood en so die dood finaal oorwin. Hierdie is nie soos Petrus hom voorgestel het dat die Messias moes lyk nie. Jesus móét besef dat die Messias 'n Leier by uitstek is, en nie 'n lydende figuur nie! As Petrus dalk die agtergrond gehad het van 'n Skrifgeleerde, sou hy miskien geweet het dat daar dikwels in die Skrifte verwys is na regverdige mense wat swaar moes ly. Dan sou hy dalk besef het dat Jesus hierdie Groot Lydende Regverdige is. Maar Petrus was maar net 'n eenvoudige visserman.
Petrus neem Jesus eenkant waar die ander manne nie kan hoor nie, en dan praat hy hard en dringend met sy Meester. Hy moet darem nou begin besef dat as Hy die Messias wil wees, dan moet Hy die regte geluide maak! Weet Hy dan nie wat die verwagtinge van die mense van die Messias is nie?
En dan draai Jesus om, en terwyl Hy na die ander manne kyk, sê Hy vir Petrus hierdie skokkende woorde: "Moenie in my pad staan nie, Satan!" Petrus voel hoe die bloed sy gesig verlaat as hy luister na die kras woorde. "Jy dink nie aan wat God wil hê nie maar aan wat die mense wil hê."
Petrus het gewens dat die aarde hom nét daar sou insluk. Hy kon sy tong afbyt oor die dinge wat hy kwytgeraak het. Ja, en dit sou ook nie die laaste keer wees wat Petrus sulke soort dinge sou sê sonder om eers behoorlik te dink nie. Hy sou later nog 'n keer-of-wat sy tong wou afbyt……
Maar vandag is dit nie Petrus waaroor ons wil praat nie. Ons wil nie kyk na die prentjie wat hy van die Messias vir homself geskilder het nie. Hierdie verhaal vra van jou en my om introspeksie te doen. Hoe lyk die prentjie wat ék van Jesus, die Messias vir myself skilder? Is Hy waarlik vir my God Almagtig. Herken ek Hom as die Skepper van die heelal? Die Een wat sit op die troon en regeer oor alles en almal? Die Een vir Wie niks, absoluut NIKS! onmoontlik is nie? Is Hy ook vir my die Alomteenwoordige – die Een wat tegelyk in die hemel regeer, en ook terselfdertyd hier by my teenwoordig is waar ek hierdie oordenking sit en lees? Skilder ek Hom ook as die Alsiende en Alwyse, die Een vir Wie ek nie kan wegkruip nie, en wat alles van my weet? Is Hy ook vir my die Een wat liefde ontwerp en vervolmaak het? Is Jesus waarlik die Een in my lewe wat my so onbeskryflik liefhet? Is Hy werklik vir my die Een wat luister na my, ten spyte van die patetiese wenslysies wat ek so dikwels vir Hom aframmel? Ja, Hy is nog baie meer as dit, want Hy gee intens om vir my en Hy hoor elke versugting van my hart.