Consuelo López-Zuriaga. Onderhoud met die Nadalprysfinalis | Huidige literatuur
Fotografie: Consuelo López-Zuriaga. Facebook-profiel.
Consuelo Lopez-Zuriaga was finalis van die laaste Nadal-toekenning met die roman Miskien in die herfs, wat hy einde April gepubliseer het. Hierin onderhoud Hy vertel ons van haar en haar onlangse aankoms in die uitgewerswêreld. Ek waardeer u vriendelikheid en tyd baie.
Consuelo López-Zuriaga. Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: Miskien in die herfs Dit is u eerste roman en was 'n finalis vir die laaste Nadal-prys. Wat vertel u ons daaroor en waar kom die idee vandaan?
CONSUELO LOPEZ-ZURIAGA: miskien in herfs praat oor die broosheid van die skynbare normaliteit van ons lewens. Hoe die alledaagse lewe op 'n oomblik kan verander wanneer dit met sterflikheid in aanraking kom. Die verhaal probeer die oomblik vasvang wanneer die normale ophou bestaan.
Wat die intrige betref, word dit vertel hoe die lewe van Claudia figueroa, 'n briljante advokaat wat toegewy is aan die verdediging van menseregte, neem 'n radikale wending wanneer Mauricio, u maat, word u gediagnoseer met 'n gevorderde kanker. Vanaf daardie oomblik moet die protagonis belangrike besluite neem wat sal beïnvloed wat tot dusver haar lewe en haar ambisies was. Sonder 'n kaart of kompas om die verwoesting van die siekte en die misverstand van die dood die hoof te bied, sal sy 'n weg begin waarin sy sal debatteer tussen die vrees vir die verlies van die man wat sy liefhet, die breek met haar vorige lewe en die besef dat sy sal nooit dit sal weer dieselfde wees nie.
Uiteindelik, Miskien in die herfs vertel a Transformasieproses wie se eindbestemming is om die vrees te oorkom om op te hou wat ons nog altyd was.
Die idee van die roman het 'n biografiese en ander literêre oorsprong. Wat die eerste betref, dit kom uit my eie ervaring met kanker en die impak wat die diagnose van my maat op ons lewens gehad het. Wat die tweede betref, die intrige van hierdie roman en sy verhaalstem het ontstaan ​​uit die woorde van Joan Didion, wanneer en Die jaar van magiese denke, het hy gesê: «U sit aan tafel en die lewe wat u vroeër geken het, is verby ». Die lees van Didion het my die toon gegee van die roman. Sy is 'n skrywer met 'n formidabele vermoë om vertel feite geweldig dramaties van hul lewe met byna chirurgiese presisie, weg van die slagoffer en enige sentimentaliteit. Ek wou Claudia se narratiewe stem in daardie register plaas, waar die emosie nie ontspoor of oordadig raak nie, maar dit nadruklik by die leser uitkom.
CLZ: Die eerste boeke wat ek onthou het, is van Enid Blyton. Die Three Wise Men het altyd gelaai met 'n eksemplaar van Die vyf, Die sewe geheime of van daardie kosskool - voor Harry Potter, maar ook baie Brits - wat was Malory Towers. Die tinkels, met lap ruggraat, uit die versameling van my broer en die avonture van Asterix en Obelix Hulle het my ook vergesel in baie versnaperinge brood met sjokolade.
Ek was 'n introverte meisie en 'n leser en, miskien om hierdie rede, het die geskrif spoedig in die vorm van pklein vertellings en verhale. Verhale wat hy in notaboeke gebêre het, vergesel van illustrasies en collages, soos oorblyfsels van 'n lewe wat begin begin het.
NA DIE: 'N Hoofskrywer? U kan meer as een en uit alle tydperke kies.
CLZ: Dit is onmoontlik om dit tot net een te beperk, daar is baie skrywers wat my geïnspireer het en saam met wie ek die 'groot ekspedisie na die waarheid' ontdek het. Ek hou van XNUMXde-eeuse romanskrywers en hul monumentale vermoë om te vertel as Flaubert, Stendhal, Tolstoj, Dostojewski, Dickens, Galdós of Clarín. Maar ek is ook passievol oor die korrosiewe voorkoms wat Amerikaners op die werklikheid stel, Hemingway, Dospassos, Scott Fitzgerald, Cheever of Richard Yates.
Ek kan dit ook nie vergeet nie skrywers wat ervaar met die roman en bevraagteken terselfdertyd my eie narratiewe projek as Faulkner, Cortázar, Kafka of Juan Rulfo. En in onlangse tye is ek verstom oor die narratiewe intelligensie van Lucia Berlyn en sy vermoë om stukkies euwels in helder verhale te omskep.
CLZ: Gregory samsa, die protagonis van MetamorfoseHy lyk vir my 'n buitengewone karakter wat veelvuldige lae bied en wat soos niemand die eensaamheid en universele pyn weerspieël nie, asook die minagting van die ander, die ander, die vreemdeling.
ook Emma bovary Dit is 'n monumentale skepping wat verwys na die verwoesting van romantiese liefde en emosionele toksisiteit, wat 'n onbetwisbare argetipe word.
CLZ: Ek het min rituele. Ek verkies om myself nie te kondisioneer nie. Ek het net s nodigIlencio, 'n koffie en 'n helder tafel. Om te skryf, moet ek na myself luister, dit is belangrik om na die karakters te luister en die tonele te visualiseer sodat die verhaal op die skootrekenaarskerm styg.
CLZ: Ek skryf in stilte. Ek moet myself afsonder om so te skryf, aangesien ek in die land woon, het ek die perfekte ruimte gevind. Die verandering van die strate van Madrid vir die bos het my konsentrasievermoë verhoog. As ek vassit, bel ek die tewe en gaan stap in die bos. Ek dink egter nie jy hoef te wag vir 'n kamer van jou eie ', 'n koloniale lessenaar of 'n studeerkamer met 'n see-uitsig nie. As die verhaal in u binneste leef, moet u dringend voortgaan, sonder om te stop en maak nie saak waar u is nie. Ek skryf die beste vroegoggend toe die geraas van die dag nog nie my kop binnegedring het nie en die geskiedenis sonder onderbreking ry.
Me encanta lees op die bank lê of doen dit in die bed, alhoewel ek ook in die bus, in die Metro, op treine en vliegtuie, in wagkamers en oral lees, wanneer die verhaal my vang en ek elke bladsy in die boek verslind totdat ek die einde bereik. Onder die duisend goed wat ek in my tas dra, is daar gewoonlik 'n boek.
NA DIE: Is daar ander genres waarvan u hou?
CLZ: Ek het ook gelees toets, kunsgeskiedenis en ek hou van die historiese roman. Buite die suiwer literêre gebied hou ek van plantkunde en kookboeke.
NA DIE: Wat lees jy nou? En skryf?
CLZ: Die afgelope tyd het ek die wonderlike trilogie van gelees Rachel Cusk, Agterlig, Transito y Prestige. Ek het buitengewoon gevind hoe die Die afwesigheid van 'n plot, van oorsaak-gevolg-logika wat ons ver in 'n leemte lei, lei ons na 'n mosaïek van fragmente wat alles beset en die roman self uitmaak. ek ook herlees a Miguel Delibes se plekhouerbeeld, 'n wonderlike skrywer wat nooit teleurstel nie.
Wat skryf betref, is ek in die fase van beplan my volgende roman. 'N Storie oor die krag van geheime: diegene wat verlossing bewerkstellig, en die wat dit beter is om nie te openbaar nie.
NA DIE: Hoe dink u is die publikasietoneel en wat het u besluit om te probeer publiseer?
CLZ: Ek het pas in die uitgewerswêreld beland, dus durf ek nie die huidige situasie volledig uitvoer nie. My eerste indrukke is van verwarring. Ek sien 'n versadigde mark met 'n groot hoeveelheid manuskripte, onmoontlik om deur konvensionele uitgewers te kanaliseer; en aan die ander kant sien ek ook a transformerende stelsel, waar baie interessante publikasie-alternatiewe en -formate voorkom, en waar die kompetisie met ander vorme van "vermaak" fel is. Kortom, daar is 'n spanning tussen ineenstorting en innovasie.
My besluit om myself van stapel te stuur om te publiseer, hou verband met die oortuiging dat hy boek voltooi is wanneer die leser die laaste bladsy bereik. Ek dink die towerkuns van die literatuur is in daardie rondreis tussen die skrywer en die leser. Die roman, het Umberto Eco reeds gesê, «dit is 'n interpretasiemasjien ».
NA DIE: Is die oomblik van krisis wat ons beleef vir u moeilik, of kan u iets positiefs hou vir toekomstige verhale?
CLZ: Die afgelope jaar was vir baie mense baie moeilik en hartseer, maar die positiewe deel was miskien die feit dat die pandemie getoon het die wesenlike broosheid van ons lewens en die absurditeit van eksistensiële arrogansie. Ons is waarskynlik meer bewus. 'N Ander belangrike aspek is die leesverhoging. Baie mense het die boeke opgeneem op soek na ontsnapping, vertroosting, leer ... Kortom, die towerkuns van literatuur.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Consuelo López-Zuriaga. Onderhoud met die Nadal-prysfinalis