Bybelskool » Filippense 2:5-30 – Jesus se selfontlediging inspireer ons as ligdraers in die wêreld
Vers 6 begin in die oorspronklike Grieks met die woordjie alhoewel. "Alhoewel Hy in die gestalte van God was …" Dit kan egter ook vertaal word met omdat. "Omdat Hy in die gestalte van God was, het Hy sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar het Hy Homself verneder (ekenôsen) deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word." Hierdie antieke lied is daarom nie net 'n nuwe perspektief op wie Jesus is nie. Dit is 'n nuwe verstaan van God self. Christus se ontlediging is nie iets wat aan Hom gedoen word nie. Dit is deel van sy identiteit. Sy ontlediging en menswording is daarom nie 'n afstand doen of ontkenning van sy Goddelikheid nie, maar die manier waarop Hy wys dat Hy inderdaad God is (Gorman)! Goddelikheid is om te gee, nie om iets te ontvang nie – "not getting but giving" (Moule). Jesus gebruik dus sy posisie as God tot voordeel van die mensdom en ook die skepping, anders as Adam wat juis sy posisie as beelddraer van God misbruik het en gekies het om op selfsugtige wyse die vrug, "om soos God te wees", te eet.
Paulus werk hier met 'n baie belangrike beginsel in sy beplanning en bediening: "Ek hoop/vertrou in die Here Jesus …" (Fil 2:19, 24 – ongelukkig voorwaardelik vertaal in die NAV: "as die Here Jesus wil"). Om te hoop of te vertrou in die Here beteken nie dieselfde as om onnadenkend iets ondergeskik te maak aan die Here se wil, of soos ons soms met die gesegde DV (Deo Volente) uitdruk nie. "In die Here" beteken dat Paulus doelbewus wat hy doen "in verhouding met die Here Jesus" doen. Of dit nou iets is waarop hy hoop (elpizô in Fil 2:19 – vgl ook Fil 1:23), of iets waarop hy met meer sekerheid vertrou (peithô in Fil 2:24 – vgl ook hierdie Griekse woord se ander voorkomste en vertalings in hierdie brief: Fil 1:6 [oortuig], 14 [vertroue] 25 [oortuig]; 3:3 [vertrou], 4 [vertrou] – sien ook 2 Tes 3:4: "In die Here het ons vertroue in julle …"), dit geskied in verhouding met die Here. Dit is om doelbewus die Heerskappy van Jesus te soek en aanvaar, presies dit wat in die tweede helfte van die gedeelte oor Jesus se selfontlediging en verheerliking in Fil 2:6-11 verklaar is. Dit herinner 'n mens aan die 17de eeuse boekie The Practice of The Presence of God waarin briewe van en ook 'n paar gesprekke met Nicholas Herman – wat die naam Brother Lawrence gekry het in 'n klooster in Parys waar hy as kok gewerk het – deur Joseph de Beaufort opgeteken is. Nicholas het 'n direkte benadering tot die geestelike lewe beoefen en hom dit ten doel gestel om alles wat hy doen en dink "in die Here" en "vir die Here" te doen en dink. Paulus het hierdie beginsel op 'n harde manier geleer op sy tweede sendingreis, net voor hy die roeping na Europa ontvang het wat tot die stigting van die gemeente van Filippi gelei het (Hand 16:6-9). Die Gees van Jesus het Paulus twee keer verhinder om sy eie kop in die bediening te volg, voor hulle (almal was betrokke!) deur die gesig van die Masedoniese man oortuig is om die evangelie in Europa te verkondig. En dié direkte benadering het nie net sy eie lewe daarna bepaal nie, maar ook die praktiese geestelike lewe wat hy aan die gemeentes voorgehou en voorgeleef het. Dit is ook waarom 'n onderskeidende lewe vir hom so belangrik was, soos ons in Fil 1:9-10 gesien het.
Anna Marie Voges on Facebook
Jan 17, 2012 at 08:38 | #
Is dit nie waar nie en so groot verantwoordelikheid! Het vanoggend met my kinders gedeel !
Apr 30, 2019 at 23:59 | #
Goeienaand, ek weet dit is in gelooflik laat. Ek soek hulp op Israel visie leringe, sal jy my moontlik kan help met teen verse? Ek sal dit hoog op prys stel. Groete Bibi