Skimp | Slaai Sonder Blare
Ek kry sommer vroeg vanjaar al ‘n prentjie-boodskap van Manlief: “Onthou… 2017 is die jaar om jou man te bederf” en die prentjie is ‘n allemintige, reuse elandbul wat geraam word deur die sakkende Afrika-son. Ek frons vir Manlief. Hy glimlag terug.
Die eerste dieet van die jaar is nog nie eers met skriflesing of gebed geopen nie, toe moes ek al aanhoor hoe sy mond darem maar water vir so stukkie koedoebiltong. “Selfs ‘n ou lewertjie gesmeer op roosterbrood sal nie sleg afgaan nie”, sug hy diep. Ek gee drie oogknippies. Hy glimlag terug.
Ons ontwaak net na Januarie maand ons finansieel tot hibernasie gedwing het, toe word daar op Facebook met etikette my herinner aan goeie winskopies vir springbokke in die Suide van Namibië en sommer so terloops word daar genoem dat Etihad ook nou goeie pryse bied op vliegkaartjies. Ek wonder hoekom springbokke soveel goedkoper is in die voormalige Suidwes en hoekom jagplase nie meer plek het vir gesinne, tensy jy bereid is om met ‘n nier en halwe long daarvoor te betaal nie. Ek rol my oë, maar hy glimlag net terug.
Februarie bring sy uitdagings. Ons verhuis. Ons verkleur. Ons verryk. Ons vertaal. Manlief koop nou al aanlyn jagtydskrifte en praat met heimwee van daardie 243 en 308 en 458, terwyl hy oor en oor op You Tube loer hoe jagters kolskoot skiet. Sy hart verlang bosveld toe. En dis ‘n verlange wat mens nie aan iemand kan beskryf nie, maar ek gaan probeer: Hy raak al hoe suiniger met die droëwors. Ek betrap hom waar hy oor sy vellies vryf en dit dan terugsit in die kas. Hy skink whiskey en in plaas daarvan dat hy dit sommer so saam met die rugby of om die braaivleisvuurtjie drink, gaan staan hy op die balkon en tuur uit oor die see. Sy baard word langer, dikker, weliger, maar sprake van in toom hou, is daar weinig. Ek besef egter dinge bereik nou breekpunt, want hy probeer my al weer oortuig van greinpunte en ladingsfoute, terwyl ek eintlik net 50 skaduwees van donkerder dinge wil klaar kyk. Ek kug. Hy glimlag net.
Goed, ek vang die skimp. My liewe, dierbare jagter, wat so getrou help wasgoed ophang en koffie aandra… onder jou kussing, in die koevertjie, is ons vliegkaartjies vir Julie vakansie… en jou bewys dat die buffel wag. Want as jy genoeg skimp, sal tot die jagweduwee antwoord. Ek glimlag, want hy glimlag.
2 thoughts on “Skimp”
Maart 13, 2017 at 7:10 vm
Maart 13, 2017 at 4:40 vm
O jy skryf fantasties!