Satelliet Ganymede - die mees prominente voorwerp van Jupiter Suites. Gas reus onder die planete, dit is een van die mane van ons sonnestelsel te staan uit in grootte. Die deursnee van Ganymede is selfs voor Mercury en Pluto. Maar nie net as gevolg van hul grootte, 'n satelliet van Jupiter lok die oë van navorsers. Baie opsies maak dit baie interessant voorwerp vir astrofisici: die magnetiese veld, die verligting, die interne struktuur. Daarbenewens het die Ganymede - satelliet, wat kan teoreties ondersteun lewe.
Die amptelike opening datum is 7 Januarie 1610. Op hierdie dag, Jupiter het sy teleskoop (die eerste keer ooit) Galileo Galilei. Hy ontdek vier satelliete van die gasreuse by: Io, Europa, Ganymede en Callisto. Oor 'n jaar voor dit dieselfde voorwerpe gekyk Simon Mary, 'n sterrekundige van Duitsland. Hy het egter nie publiek die data op tyd te maak.
Bekende name kosmiese liggame het dit Simon Maria. Galileo het ook hulle aangewys as "die wêreld van die Medici" en elke opdrag om 'n reeksnommer. Bel die mane van Jupiter name van Griekse mites helde geword eintlik net in die middel van die vorige eeu.
Al vier kosmiese liggame word ook verwys na as die "Galilese mane". 'N Kenmerk van Io, Europa en Ganymede is die feit dat hulle wentel met 'n orbitaal resonansie 4: 2: 1. Vir terwyl die grootste van die vier vlieë rondom Jupiter, Europa daarin slaag om te 2 en Io - vier beurte.
Satelliet Ganymede regtig beïndruk met sy grootte. Sy deursnee is 5262 km (vir 'n vergelyking, dieselfde parameter gemeet in Mercury 4879,7 km). Volgens die erns van dit is twee keer die maan. In hierdie geval, die massa van Ganymede gee die Mercury meer as verdubbel. Die rede hiervoor lê in die lae digtheid van die voorwerp. Dit is net twee keer die grootte van dieselfde kenmerke van die water. En dit is een van die redes om te oorweeg dat 'n stof wat nodig is vir lewe op Ganymedes teenwoordig, en in groot genoeg hoeveelhede is.
Ganymedes - Jupiter se maan, 'n paar van sy funksies lyk soos die maan. Byvoorbeeld, daar is die kraters gelaat deur meteoriete. Hul ouderdom word geskat op sowat 3-3500000000 jaar. Soortgelyke spore van die verlede en die hede in oorvloed op die maan oppervlak.
Ganymedes is moontlik om twee tipes van verligting onderskei. Donker gebiede, swaar cratered, word beskou as ouer wees. Met hulle langs mekaar "jong" gebiede van die oppervlak, lig en gesaai met rante en groewe. Laasgenoemde, volgens die wetenskaplikes, is gevorm as gevolg van tektoniese prosesse.
Die struktuur van kors die satelliet se, moontlik herinner aan 'n soortgelyke struktuur in die wêreld. Tektoniese plate, wat op Ganymedes groot dele van die ys kan beweeg duur en bots, die vorming van foute en berge. Hierdie aanname word bevestig deur die ontdek bevrore vloei van antieke lava.
Waarskynlik lig sloot jonger satelliet gedeeltes wat gevorm word deur die verskil plate, vul die verbreking met 'n taai stof onder die bas en verdere herstel van die oppervlak van ys.
Donker gebiede is bedek met 'n stof wat 'n meteoriese oorsprong of opkomende as 'n gevolg van verdamping van water molekules. Onder sy dun voorblad dit is, volgens die navorsers, skoon ys.
Die onlangse ontdekking van
In April was hierdie jaar gemaak openbare inligting oor die opening van twee wetenskaplikes van die Verenigde State van Amerika. By die ewenaar, die satelliet Ganymede, het hulle 'n groot bult. Voed hul grootte is vergelykbaar met Ecuador en die hoogte bereik helfte van Mount Kilimanjaro.
'N Moontlike oorsaak van hierdie word beskou as veral verligting oppervlak ys drif van die een pool na die ewenaar. Sodanige beweging kan voorkom as die oseaan is geleë onder die kors van Ganymede. Sy bestaan is lank reeds bespreek in die wetenskaplike wêreld, en die nuwe ontdekking kan bykomende bewys van die teorie te verskaf.
Water ys, volgens astrofisici, in groot getalle in die ondergrond - Nog 'n kenmerk wat Ganymede kenmerkend. Die grootste van die mane van Jupiter het drie binneste lae:
gesmelte kern, wat bestaan uit óf net van die metaal of metaal en swael onsuiwerhede;
mantel wat bestaan uit rots;
ys laag in 'n dikte van 900-950 km.
Miskien tussen die ys en die mantel is 'n laag van vloeibare water. In hierdie geval is dit 'n temperatuur onder vriespunt, maar nie vries as gevolg van die hoë druk. Die laag dikte word beraam om 'n paar kilometer wees, dit lê op 'n diepte van 170 km.
Ganymedes satelliet is nie net Aarde-agtige tektoniek. Nog 'n noemenswaardige funksie is sy kragtige magnetiese veld is vergelykbaar met dieselfde vorming van ons planeet. Wetenskaplikes dui daarop dat hierdie verskynsel in die geval van Ganymede kan wees net twee redes. Die eerste - 'n vloeibare kern. Die tweede - laag sout vloeistof, elektries geleidend goed, onder ys kors satelliet.
Ten gunste van die laasgenoemde veronderstelling is data "Galileo" stelsel, sowel as die onlangse studies van die Aurora Ganymede. Jupiter wanorde dra by tot die magneetveld van die satelliet. As dit is gestig tydens die studie van die Aurora, hul waarde is aansienlik laer as wat verwag is. Waarskynlike oorsaak afwykings - 'n vloeistof ondergrondse oseaan. Die dikte daarvan kan tot 100 km. In hierdie laag moet meer water bevat as die hele oppervlak van die aarde.
Sulke teorieë gee 'n geleentheid om die waarskynlikheid dat Ganymede ernstig oorweeg - satelliet, waar daar lewe. Die moontlikheid van hierdie bevestig indirek die opsporing van organismes op aarde in toestande oënskynlik min om dit geskik: in warmwaterbronne, op die oseaan dieptes met feitlik geen suurstof en so aan. Terwyl Ganymede satelliet word erken as 'n waarskynlike kandidaat vir die besit van buitenaards lewe. So of dit 'n nuwe vlug interplanetêre stasies kan vestig.