Top 10 antipope - Poduitsendings - 2022
Ongeveer veertig mans het 'n twyfelagtige onderskeid. Hulle word beskou as Antipope - valse teenstanders van die pous. Tussen die 3de en 15de eeu sou daar baie aanspraak gemaak word op wie die Pontiff van Rome moet wees. Hier is tien van die mans wat, hoewel hulle moontlik die Pouslike troon besit, maar uiteindelik nie as pous beskou word nie.
Hippolytus, wat as die eerste antipoop beskou word, was deel van 'n groep konserwatiewe kerkleiers wat teen Pous Callixtus I (217–222) gekant was, toe hy aangekondig het dat selfs Christene wat ernstige sondes gepleeg het, vergewe kon word. Die konserwatiewe groep het hom verkies tot die nuwe biskop van Rome, en vir ongeveer 15 jaar het hy gekant gebly teen die pousdom. Hy het egter uiteindelik met Pous Pontianus (230–235) versoen, net voordat hy vasgevang was in die vervolging van keiser Maximinus Thrax. Hippolytus word deur 'n perd verskeur, en hy word 'n heilige genoem. In die Middeleeue is hy beskou as die beskermheilige van perde.
Na die dood van pous Paulus I in 767, het 'n Romeinse adellike naam Toto van Nepi die stad binnegekom met 'n gewapende mag. Hy het beveel dat sy broer Constantine die volgende pous sou word. Konstantyn was egter 'n leke, en die kerkamptenare het hom op een dag 'n diaken, priester en dan biskop gemaak voordat hulle hom tot die pousdom verhef het. Die heerskappy van Constantine het net 'n jaar geduur voordat sommige teenstanders die koning van die Lombarde oorreed het om in te gryp, en die Romeine het Toto in die geveg doodgemaak. Konstantyn is in die tronk gesit, en nadat 'n nuwe pous verkies is, het hulle die antipope laat ekskommunikeer, verblind, gemartel, sy tong uitgesny en in die openbaar verneder voordat hulle hom die res van sy dae in 'n klooster laat woon het.
Franco Ferrucci was 'n kardinaal diaken in Rome tydens die pontifikaat van Benedictus VI (973-4). Benedictus is ondersteun deur die Heilige Romeinse keiser Otto die Grote, maar is diep gehaat deur die mense van Rome. Franco was deel van 'n opstand teen Benedictus, en die pous is gevang en dood gewurg. Daarna het die Romeine Franco die nuwe pous genoem en die naam Bonifatius VII geneem. In minder as twee maande het die magte van die Heilige Romeinse keiser egter na Italië gekom om die opstand te vernietig. Boniface het die pouslike skatkis gestroop en na die Bisantynse hoofstad van Konstantinopel gevlug. Hy het steeds die steun van die plaaslike bevolking gehad en kon by twee geleenthede na Rome terugkeer en die Pouslike paleis oorneem.
Ons lys is eintlik 9 antipope, want hierdie persoon word amptelik as 'n regte pous beskou. Hy kwalifiseer egter meer as 'n antipoop. Toe pous Benedictus IX, wat beskou word as die slegste pous in die geskiedenis, in September 1044 uit Rome verdryf is, word Johannes, biskop van Sabina, tot die pousdom verkies (hy het moontlik sy amp omgekoop). Hy begin sy bewind in Januarie 1045 onder die naam Sylvester III, maar in April van daardie jaar keer die magte van Benedictus IX terug en verdryf sy mededinger. Sylvester III keer terug na Sabina, waar hy tot 1062 as biskop dien.
Pous Gregorius VII (1073-1085) was een van die groot hervormende ponte, maar sy eise vir die pouslike oppergesag sou lei tot 'n botsing met die Heilige Romeinse keiser Hendrik IV. Dit word die Beleggingskontroversie genoem, en dit het gelei tot 'n oorlogstoestand tussen die ondersteuners van die pousdom en die keiser. Teen 1080 besluit keiser Henry om sy eie pous te installeer en roep Guibert, aartsbiskop van Ravenna, op om die rol te vervul. Hy het Clement III regeer en het die volgende 20 jaar dikwels beheer oor Rome gehad en was die begin van 'n reeks antipope wat deur die Heilige Romeinse keiser ondersteun is.
Die aanloop van antipope wat deur die Heilige Romeinse keisers ondersteun is, eindig met Gregorius VIII, wat van 1118 tot 1121 geheers het. Uiteindelik is hy gevang deur die pouslike troepe van Calixtus II (1119-1124), gedwing om oor te gee en is in kloosters gevange gehou totdat hy dood in 1137.
Van 1378 tot 1418 is die Katolieke kerk in twee verdeel - bekend as die Westerse Schisma, dit was hoofsaaklik 'n politieke dispuut - een Pous was in Avignon, waar hy deur Frankryk, Aragon, Kastilië, Skotland en Napels gesteun is, terwyl 'n ander Pous was in Rome, waar hy getrou was aan Engeland, die Heilige Romeinse Ryk, Pole en ander stadstate in Italië. Klemens VII was die antipoop in Avignon van 1378 tot 1394, maar hy is miskien die bekendste vir die leiding van 'n huursoldaat teen die stad Cesena in 1377, toe hy 'n pouslike legaat was. Toe die stad verower is, beveel Clement die slagting van tussen 3000 en 8000 burgers, 'n daad wat hom die bynaam die slagter van Cesena besorg het.
Na Clement se dood op 16 September 1394 het die aanhangers van die Avignon-pousdom Pedro Martínez de Luna, 'n Aragonese edel en geleerde, as hul nuwe Pontiff ontmoet en verkies. Die Europese steun vir die Avignon-pous het egter gedurende sy bewind afgeneem, en Benedictus is veral bekend daarvoor dat hy 'n aantal dade teen die Joodse gemeenskap in Spanje aangewakker het.
In 1409 het sommige kerkleiers wat die Westerse skeuring wou beëindig, in Pisa vergader en die aartsbiskop van Milaan, Petros Philargos, as die nuwe pous verkies. Die pous in Rome en Avignon het egter geweier om die raad se besluit te aanvaar, en die situasie het nou ontstaan ​​waar daar drie mededingende ponte sou wees. Eers toe die Raad van Konstanz, wat tussen 1414 en 1418 plaasgevind het, is die krisis uiteindelik opgelos met die verkiesing van pous Martin V.
Na die einde van die Westerse skeuring was die grootste geskil binne die kerk oor hoeveel mag die pousdom sou moes besit. In 1439 het die Raad van Florence besluit om die sittende pous oor hierdie kwessie af te sit en verkies Amadeus VIII, hertog van Savoye, as die nuwe pous. Met die naam Felix V het hy probeer om tot 1449 as pous te dien, maar hy het min steun in Europa gevind. Uiteindelik het hy afgetree en 'n kardinaal geword, en word hy nou as die laaste antipoop beskou.