Waterkrisis staar Suid-Afrika in die gesig - Die Kwêvoël
Een van die grootste krisisse in die geskiedenis staar Suid-Afrika in die gesig, naamlik 'n kroniese tekort aan skoon water. Volgens koerantberigte en kommentators kan hierdie watertekort aanleiding gee tot oorlog en onluste en dat die totale landsekonomie in duie kan stort as die gehalte van water nie drasties verbeter nie.
Volgens 'n mediavrystelling van 'n organisasie wat hulself die Nasionale Belastingbetalers Unie noem is daar reeds verskeie tekens wat kommerwekkend is. Hieronder is die toename in siektes wat deur water veroorsaak word in stedelike gebiede sowel as op die platteland, watersport aktiwiteite wat gekanselleer word as gevolg van die swak kwaliteit van die water en bakterië wat hul weg in die voedselketting vind as gevolg van besoedelde besproeiingswater.
Die Unie sê dat dit 'n geweldige impak gaan hê. Die Europese Unie oorweeg reeds 'n verbod op die invoer van Suid-Afrikaanse vrugte en groente as gevolg van besmetting. Onlangs is daar reeds 'n besending druiwe na Suid-Afrika teruggestuur omdat dit nie voldoen het aan die uitvoer gesondheidregulasies nie.
Die ironie is dat Suid-Afrika se waterkrisis voorkom kan word. Die land het genoeg water vir al sy inwoners maar die watervoorraad het onbruikbaar geraak as gevolg van die ineenstorting van water-suiweringsaanlegte. Die Nasionale Belastingbetalers Unie (NBU) sê dat hy 'n komitee daargestel het wat ondersoek moet instel om die verdere agteruitgang van die land se watervoorraad te verhoed.
"Tot onlangs toe was Suid-Afrika se watergehalte van die beste in die wêreld," sê Jaap Kelder, voorsitter van die NBU. "Maar die gebrek aan onderhoud deur plaaslike regerings het daartoe gelei dat die watergehalte drasties verswak het. Die situasie tans is dat rou riool direk in riviere en damme invloei, die grondwater is besoedel en die strande is nie veilig om te gebruik nie. Die skade wat dit aan ons ekonomie doen kan nie oorbeklemtoon word nie – ons sal nie meer in staat wees om ons landbouprodukte uit te voer nie, ons hospitale sal nie genoeg fasiliteite hê om die mense wat siek word as gevolg van die besoedelde water te behandel nie en die toerisme bedryf gaan onherstelbare skade berokken word."
Gelukkig, sê Kelder, kan die situasie steeds omgekeer word.
"Die infrastruktuur om ons water skoon te hou bestaan grotendeels," sê hy. "Ons het nog nie die punt bereik waar geen terugkeer meer moontlik is nie. Dringende aksie sal egter geneem moet word. Om hierdie rede het die NBU die Waterkomitee saamgeroep om in te tree waar munisipaliteite nie die kwaliteitstandaard van watergehalte kan volhou nie asook om deur middel van die Water Wet en die Munisipale Stelsel Wet (MSA) watervoorsiening in die hande van bekwame bestuurders te plaas. Die wet (MSA) maak voorsiening daarvoor dat eksterne diensverskaffers gebruik mag word waar die nood bestaan, en die watervoorsieningsituasie het nou die punt bereik waar sekere munisipaliteite nie meer met die hantering en bedryf van riool en rioolwerke vertrou kan word nie."
Kelder doen dan ook 'n beroep op dorpsinwoners en boere in Suid-Afrika om by die NBU aan te sluit en tussenbeide te tree waar hulle watervoorraad bedreig word om daardeur die agteruitgang van die waterkwaliteit regoor die land te stuit.
"Dit is nie te laat nie," sê Kelder. "Daar moet egter dringend aksie geneem word. Daar is nie 'n enkele munisipaliteit in Suid-Afrika wat nie hierdie bedreiging in die gesig staar nie. Daar is ook nie 'n enkele boer vir wie hierdie bedreiging ook nie in die gesig staar nie. Almal moet saamstaan om iets te doen om hierdie bedreiging af te weer."