Is die "Kindle" van Amazon 'n teken van die dood van die reisende paperback? - Inligting
Is die "Kindle" -signaal van Amazon die dood van die reispapier?
Ek werk in die uitgewersbedryf, en ek is ook 'n ywerige leser - dit is geen wonder dat ek diep in die knie gebly het nie Kindle spekulasie die afgelope paar weke.
Kindle is die nuwe draagbare leestoestel van Amazon; dit is kleiner en ligter as 'n boek en bevat meer as 200 titels.
Ander maatskappye het in die verlede soortgelyke, relatief onsuksesvolle produkte bekendgestel, maar Kindle se verbinding met die grootboek Amazon-reuse laat mense wonder of dit die toestel kan wees wat die manier waarop ons lees, herdefinieer.
By die werk het ons almal die implikasies van Kindle vir publikasie oorweeg, maar nie een van ons kan ons persoonlik voorstel dat hierdie nuwe apparaat die tasbare plesier om in ons gunsteling stoele op te krul met 'n goeie boek vervang nie.
Dit is nie net dat ek lief is vir gebind en gedrukte bladsye as fisieke voorwerpe nie. Ek is ook gedeeltelik van die lees van boeke in die bad, waar ek my net kan indink dat Kindle in die water val, dit 'n baie meer traumatiese ervaring sou wees as om te sê: The Devil Wears Prada.
Maar dit is meer as dit; boeke is geheg aan my herinneringe. As ek deur my houtboekhulpe kyk, kan ek onthou waar en wanneer ek 'n spesifieke boek lees, en 'n hele toneel uit my verlede in 'n fotografiese versnelling verbyloop.
Op soek na die perfekte boek vir rugsakreisigers
Ek het nadink oor hierdie verhouding met boeke en waar Kindle dalk in my wêreld sou pas, toe ek myself herinner aan die twee jaar wat ek in drie kontinente deurgebring het.
Dit was reg voordat ek 'n 9-5-pos gekry het en moes bekommerd wees oor dinge soos die toekoms van lees.
Terwyl ek op hierdie reis voorberei het, was die grootste pakprobleem wat ek in die gesig gestaar het, om uit te vind watter boek om in 'n reeds oorvol rugsak te vul, wat nie groter is as die bagasie wat die meeste mense neem vir 'n naweek op die platteland nie.
Die grootste inpakprobleem wat ek in die gesig gestaar het, was om uit te vind watter boek in 'n reeds oorvol rugsak moet vul
In my eie gedagtes was ek besig om DIE boek in te pak, die enigste boek wat ek in die komende maande kon lees. Moet ek oorlog en vrede bring? Of miskien Finnegans Wake? Dit was die enigste wat my miskien twee jaar geneem het om klaar te maak.
Ek het pas gegradueer met 'n B.A. in Engels, was ek ook van plan om 'n teks te kies wat die volgende doelstellings sou bereik:
toon al die eksentrieke intellektuele wat ek op die pad ontmoet het, dat ek slim en interessant was
vermaak my na veelvuldige lesings
en wees lig genoeg sodat ek vir die res van my lewe nie 'n chiropraktisyn hoef te gaan soek nie.
Dit was duidelik dat Oorlog en vrede en Finnegans Wake heeltemal te swaar was (en ek het ook ernstige twyfel gehad dat ek dit regtig sou geniet om dit te lees), sodat ek uiteindelik op Gulliver's Travels besluit het. Dit het my as 'n ernstige maar aangename lees beskou en beslis 'n gepaste keuse gegewe die avonture wat ek gehoop het om te ervaar.
'Haai, wil jy handel?'
Ek dink aan die dae wat ek aan hierdie besluit oorweeg het, my laat dink dat die mobiele biblioteek van Kindle miskien 'n plek in my rugsak sou hê - as ek ooit weer vir 'n lang tyd sou opstyg. Maar toe onthou ek my werklike leeservarings in die buiteland.
Op my derde aand in 'n hostel in Ierland het iemand my gevra of ek Gulliver's Travels wil verhandel vir 'n kopie van The Hill Bachelors wat deur die water aangeteken is. Die bladsye was geswel en sag en dit het donker en geheimsinnig gelyk. Dit was presies hoe ek op dieselfde oomblik oor Galway gevoel het.
Ek het alleen en nat gekom en het al dae lank alleen in die stad rondgedwaal. Ek was te onseker oor my omgewing om vriende te maak of gemaklik net 'n maaltyd te eet.
My aanvanklike opgewondenheid het begin om plek te maak vir eensaamheid, so ek was verlig toe hierdie vreemdeling die onderste stapelbed nader, waar ek voorgee dat ek Swift lees (maar regtig oorweeg om terug te gaan huis toe na 'n bekende bed en om te bestaan).
Ek moes met iemand omgaan. Maar handel?
Ek het my boek voorlopig oorhandig. Dit het verkeerd gevoel om 'n seun wie se naam ek nie eens ken nie, met my storie te laat wegstap - met wat ek gedink het as die finale boek wat my tydens my reis deur die wêreld sou vergesel.
Maar sodra ek dit loslaat, voel ek bevry.
Na die handel het ons begin gesels oor waar ons vandaan kom en wat ons in Ierland gedoen het, en 'n paar uur later het ek saam met hom en sy vriende aandete en drankies geëet.
'N Wêreldgemeenskap van lesers
Die nag het ek ontdek dat in die wêreld van rugsakreisigers die statiese eiendomsreëls nie meer van toepassing is nie. Dit was slegs die begin van baie opskortings van die realiteite waar ek tuis gewoon het.
Tekste word vinnig verhandel en van hand-na-vuil-hand beweeg terwyl ons hulle op lang busritte deur die Outback en koue nagte in die Andes verslind.
Koshuise, toerismekantore vir rugsakreisigers en selfs restaurante het wentelboeke gehad waar u aangemoedig is om een ​​of twee van u boeke te verlaat in ruil vir een van hulle.
Maar dit was nie waar die regte aksie gebeur het nie. Dit het alles oor boekwisseling tussen reisigers gegaan.
Boeke was 'n spesifieke soort geldeenheid in die land van die oorgangslande
Hier het handel 'n maklike deel van gesprekke en vriendskappe aangebied. Boeke was 'n spesifieke soort geldeenheid in die land van die oorgang - soos 'n skoon t-hemp of om te weet watter toeroperateurs jou sou laat vaar.
Boeke is nie net op inhoud beoordeel nie, maar ook op gewig en gewildheid.
Met een Grisham-titel kan u twee of drie boeke in Australië kry, dieselfde met Allende in Suid-Amerika. Michael Moore se boeke sweef altyd rond. Kinders se boeke in Spaans was 'n treffer in Argentinië, waar baie van ons gesukkel het om die taal te leer.
Ek het drie weke lank vasgeval met 'n Judy Blume-boek (moenie verkeerd gaan nie, ek is 'n groot Superfudge-aanhanger) totdat ek 'n Duitse middeljarige man raakloop wat 'Yudi Blume, Yudi Blume' geskree en 'n gedra kopie van iets in sy moedertaal by my.
Ons rugsakreisigers het ons eie topverkoperlys opgestel en die kompetisie was fel. Ek het boeke gelees wat ek nog altyd wou lees en boeke wat ek nooit geweet het bestaan ​​nie.
Die reislewe van boeke
Op my laaste dag in Sydney het ek The Lovely Bones verhandel vir Nie sonder my dogter nie.
Ek het die eerste bladsy van my nuwe gebruikte boek geopen. Daarin het iemand 'Auckland, Nieu-Seeland' geskryf, en daaronder het iemand 'Milford, Nieu-Seeland' geplaas. Die inskrywings het deur en toe deur Nieu-Seeland, Bali en Australië gegaan en op die eerste leë bladsy op die titelblad gewerk.
Die hele geografiese geskiedenis van die boek was daar. Dit was asof die teks self in 'n reisiger verander het.
Net toe kon ek nie aan iets meer neerdrukkend dink as om dit op 'n boekrak te plaas en dit jaar na jaar onaangeraak te laat sit nie.
Ek lees die boek op die vliegtuig na JFK. Voordat ek dit oorgegee het aan 'n geharde vrou wat haar reuse rugsak uit die vervoerband verwyder het, het ek 'New York City' daarin gekrabbel. En toe stuur ek dit die wêreld in, en voel asof ek een of ander stuk van myself op die bladsye gelaat het.
'N Deel van my sou na ver gevestigde stede reis lank nadat ek terug was in die roetine van my gevestigde lewe.
Ek het besef dat die leesdinamika vir my verander het terwyl ek op reis was - die boek besit nou 'n stuk van my en nie andersom nie.
Dit was net een van vele verskuiwings in perspektief.
Dus, alhoewel Kindle maklike (en ligte) toegang tot 'n magdom boeke bied - sou ek 'n hele serendipitatiewe ervaring wat vir my ten minste 'n groot deel van die avontuur was, gemis het.
Wat dink jy? Sal digitale lees uiteindelik papierboeke vervang? Deel u gedagtes in die kommentaar!
Rachel Friedman s'n reisskrywe is gepubliseer in Get Lost Magazine, die Republiek in Arizona, en Clever Magazine. Sy werk in die uitgewery en skryf tans 'n boek oor rugsakke - 'n soort Motorfietsdagboeke ontmoet Devil Wears Prada - minus al die duur klere.