Die Imjin-oorlog, Japannese indringers van Korea - Info - 2022
Die Imjin-oorlog, 1592-98
datums: 23 Mei 1592 - 24 Desember 1598
vyandigJapan teenoor Joseon Korea en Ming China
Korea - 172.000 nasionale leër en vloot, 20.000+ opstandvegters
Ming China - 43.000 keiserlike troepe (ontplooiing van 1592); 75,000 tot 90,000 (1597 ontplooiing)
Japan - 158,000 samoerai en matrose (inval van 1592); 141.000 samoerai en matrose (inval in 1597)
uitkoms:Oorwinning vir Korea en China, gelei deur suksesvolle Koreaanse vloot. Nederlaag vir Japan.
In 1592 het die Japannese krygsheer Toyotomi Hideyoshi sy samoerai-leërs teen die Koreaanse Skiereiland van stapel gestuur. Dit was die openingsbeweging in die Imjin-oorlog (1592-98). Hideyoshi het dit gesien as die eerste stap in 'n veldtog om Ming China te verower; hy het verwag om Korea vinnig oor te neem, en selfs gedroom om na Indië voort te gaan sodra China geval het. Die inval het egter nie verloop soos Hideyoshi beplan het nie.
Opbou tot die eerste inval
Reeds in 1577 skryf Toyotomi Hideyoshi in 'n brief dat hy drome gehad het om China te verower. Hy was destyds net een van die generaals van Oda Nobunaga. Japan self was nog steeds besig met die periode van Sengoku of 'Warring States', 'n eeu-lange era van chaos en burgeroorlog tussen die verskillende domeine.
Teen 1591 was Nobunaga dood en Hideyoshi was in beheer van 'n veel meer verenigde Japan, met die noorde van Honshu die laaste groot streek wat onder sy leërs geval het. Nadat hy soveel gedoen het, het Hideyoshi weer 'n ernstige nadenke begin doen oor sy ou droom om China, die grootste mag van Oos-Asië, aan te neem. 'N Oorwinning sou die mag van die herenigde Japan bewys, en haar geweldige glorie bring.
Hideyoshi het eers in 1591 sendelinge na die hof van Joseon Korea se koning Seonjo gestuur, waarin hy toestemming gevra het om 'n Japanese leër deur Korea te stuur onderweg om China aan te val. Die Koreaanse koning het geweier. Korea was lank 'n sytak van Ming China, terwyl die betrekkinge met Sengoku Japan ernstig agteruitgegaan het danksy aanhoudende Japannese seeroweryaanvalle langs die kus van Korea. Die Koreane sou Japanse troepe nie toelaat om hul land as 'n verhooggrond vir 'n aanval op China te gebruik nie.
Koning Seonjo het op sy beurt sy eie ambassades na Japan gestuur om te probeer leer wat Hideyoshi se voornemens was. Die verskillende ambassadeurs het met verskillende verslae teruggekeer, en Seonjo het verkies om diegene te glo wat gesê het dat Japan nie sou aanval nie. Hy het geen militêre voorbereidings getref nie.
Hideyoshi was egter besig om 'n leër van 225,000 man bymekaar te maak. Sy offisiere en die meeste van die troepe was samoerai, beide gemonteerde en voetsoldate, onder leiding van 'n paar belangrike daimyo uit Japan se magtigste gebiede. Sommige van die troepe was ook uit die gewone klasse, boere of vakmanne, wat opdrag gegee het om te veg.
Boonop het Japanese werkers 'n groot vlootbasis op die westelike Kyushu gebou, net oorkant die Tsushima-straat van Korea. Die vlootmag wat hierdie enorme leër oor die seestroom sou vervoer, het bestaan ​​uit sowel oorlogsmanne as gevorderde seerowerbote, beman deur altesaam 9.000 matrose.
Die eerste vlaag Japannese troepe het op 13 April 1592 by Busan, op die suidooste van Korea, op Busan aangekom. Sowat 700 bote het drie afdelings samoerai-soldate gelaai, wat die onvoorbereide verdediging van Busan gehaas het en hierdie groot hawe binne enkele ure gevange geneem het. Die paar Koreaanse soldate wat die aanslag oorleef het, het boodskappers na die hof van die koning Seonjo in Seoul gestuur, terwyl die res binneland toe teruggetrek het om te probeer hergroepeer.
Gewapen met muskiete, teen Koreane met boë en swaarde, het die Japannese troepe vinnig na Seoel gevee. Sowat 100 kilometer van hul teiken af, het hulle op 28 April die eerste werklike weerstand teëgekom - 'n Koreaanse leër van ongeveer 100,000 man in Chungju. Die Koreaanse generaal Shin Rip het nie sy groen-rekrute vertrou om op die veld te bly nie, en sy magte op 'n moerasagtige y-vormige gebied tussen die Han- en Talcheon-rivier gevoer. Die Koreane moes staan ​​en veg of sterf. Ongelukkig vir hulle het die 8.000 Koreaanse ruiters in die oorstroomde rysstene vasgeval en Koreaanse pyle het 'n baie korter omvang as die Japannese muskiete.
Die Slag van Chungju het spoedig in 'n bloedbad verander. Generaal Shin het twee aanklagte teen die Japannese gelei, maar kon nie deur hul lyne breek nie. Die Koreaanse troepe het paniekerig gevlug en in die riviere gespring waar hulle verdrink het, of deur die samoerai-swaarde afgekap en onthoof is. Generaal Shin en die ander offisiere het selfmoord gepleeg deur hulself in die Hanrivier te verdrink.
Toe koning Seonjo hoor dat sy leër vernietig is, en die held van die Jurchen Wars, generaal Shin Rip, dood is, pak hy sy hof op en vlug noord. Boos dat hul koning hulle verlaat het, het mense op sy vlugpaadjie al die perde van die koninklike party gesteel. Seonjo het nie gestop voordat hy Uiju, aan die Yalurivier, wat nou die grens tussen Noord-Korea en China is, bereik het nie. Slegs drie weke nadat hulle by Busan geland het, het die Japanese die Koreaanse hoofstad Seoul (destyds Hanseong) gevange geneem. Dit was 'n onheilspellende oomblik vir Korea.
Admiraal Yi en die skilpadskip
Anders as koning Seonjo en die leërbevelvoerders, het die admiraal wat verantwoordelik was vir die verdediging van Korea se suidweskus die bedreiging van 'n Japannese inval ernstig opgeneem en begin voorberei daarop. Admiraal Yi Sun-shin, die linkerbevelvoerder van die Cholla-provinsie, het die afgelope paar jaar die opbou van Korea se vlootsterkte deurgebring. Hy het selfs 'n nuwe soort skip uitgevind in teenstelling met enigiets wat voorheen bekend was. Hierdie nuwe skip is die kobukseun of skilpadskip genoem en dit was die wêreld se eerste ysterkleedige oorlogskip.
Die dek van die kobuk-seun was bedek met seskantige ysterplate, net soos die romp, om te verhoed dat die vyandelike kanonskoot die plank beskadig en die vuur teen brandende pyle afweer. Dit het 20 roeispane gehad om te beweeg en vinnig in die geveg te werk. Op die dek word ysterspykers opgespoor om aan boordpogings deur vyandelike vegters te ontmoedig. 'N Draak se kopvink op die boog het vier kanonne versteek wat ystervark na die vyand gevuur het. Historici glo dat Yi Sun-shin self verantwoordelik was vir hierdie innoverende ontwerp.
Met 'n baie kleiner vloot as die van Japan, het Admiraal Yi tien verpletterende oorwinnings van die skepe in 'n ry opgebou deur die gebruik van sy skilpad skepe en sy briljante gevegstaktieke. In die eerste ses gevegte het die Japannese 114 skepe en baie honderde van hul matrose verloor. Daarenteen het Korea nul skepe en 11 matrose verloor. Die ongelooflike rekord was deels ook te wyte aan die feit dat die meeste van die matrose van Japan voormalige seerowers swak opgelei was, terwyl Admiraal Yi jare lank 'n professionele vlootmag opgelei het. Die tiende oorwinning van die Koreaanse vloot het Admiraal Yi 'n aanstelling as die Bevelvoerder van die Drie Suidelike Provinsies gemaak.
Op 8 Julie 1592 het Japan sy ergste nederlaag tot nog toe onder hande van Admiraal Yi en die Koreaanse vloot. In die Slag van Hansan-do het Admiral Yi se vloot van 56 'n Japannese vloot van 73 skepe ontmoet. Die Koreane het daarin geslaag om die groter vloot te omring, en 47 van hulle vernietig en nog 12 gevange geneem. Ongeveer 9.000 Japanese soldate en matrose is dood. Koreaans het nie een van sy skepe verloor nie, en net 19 Koreaanse matrose is dood.
Admiral Yi se oorwinnings ter see was nie net 'n verleentheid vir Japan nie. Die Koreaanse vlootaksies het die Japanse leër van die tuis-eilande afgesny en dit in die middel van Korea gestrand gelaat sonder voorrade, versterkings of 'n kommunikasie-roete. Alhoewel die Japannese op 20 Julie 1592 die ou noordelike hoofstad by Pyongyang kon vang, het hul noordelike beweging spoedig vasgeval.
Rebelle en Ming
Met die versplinterde oorblyfsels van die Koreaanse leër wat hard onder druk was, maar gevul met hoop danksy die seëvierings van Korea, het die gewone mense van Korea opgestaan ​​en 'n guerrilla-oorlog teen die Japannese indringers begin. Tienduisende boere en slawe het klein groepies Japannese soldate afgevaar, Japanse kampe aan die brand gesteek en die invallende mag in die algemeen op elke moontlike manier benadeel. Aan die einde van die inval organiseer hulle hulself in formidabele vegkragte en wen hulle vasgestelde gevegte teen die samoerai.
In Februarie 1593 het die Ming-regering uiteindelik besef dat die Japannese inval in Korea ook 'n ernstige bedreiging vir China inhou. Teen hierdie tyd het sommige Japannese afdelings met die Jurchens in die huidige Manchuria, Noord-China, gesukkel. Die Ming het 'n leër van 50,000 gestuur wat die Japannese vinnig van Pyongyang af gelei het, en hulle suidwaarts na Seoel gedruk het.
China dreig om 'n veel groter mag, 400,000 sterk, te stuur as die Japannese nie aan Korea onttrek nie. Die Japannese generaals op die grond het ingestem om na die gebied rondom Busan terug te trek terwyl daar vredesonderhandelinge gehou is. Teen Mei 1593 is die grootste deel van die Koreaanse Skiereiland bevry, en is die Japannese almal in 'n nou kusstrook op die suidwestelike hoek van die land gekonsentreer.
Japan en China het verkies om vredesonderhandelinge te hou sonder om Koreane na die tafel te nooi. Uiteindelik sou dit vier jaar lank aanhou, en uitstappers van albei kante het vals berigte aan hul regeerders teruggebring. Die generaals van Hideyoshi, wat gevrees het vir sy toenemend wisselvallige gedrag en sy gewoonte om mense lewendig te laat kook, het hom die indruk geskep dat hulle die Imjin-oorlog gewen het.
Gevolglik het Hideyoshi 'n reeks eise gestel: China sou Japan toelaat om die vier suidelike provinsies van Korea te annekseer; een van die Chinese keiser se dogters sou met die Japanse keiser se seun getroud wees; en Japan sou 'n Koreaanse prins en ander edeles ontvang as gyselaars om Korea se nakoming van die Japannese eise te waarborg. Die Chinese afvaardiging het vir hul eie lewens gevrees as hulle so 'n verregaande verdrag aan die Wanli-keiser voorlê, sodat hulle 'n baie nederiger brief gesmee het waarin 'Hideyoshi' China gevra het om Japan as 'n sytakstaat te aanvaar.
Voorspelbaar is Hideyoshi ontstig toe die Chinese keiser laat in 1596 op hierdie vervalsing antwoord deur Hideyoshi die valse titel "Koning van Japan" toe te ken en aan Japan status te gee as 'n vasalstaat van China. Die Japanese leier het opdrag gegee om voorbereidings te tref vir 'n tweede inval in Korea.
Op 27 Augustus 1597 stuur Hideyoshi 'n armada van 1000 skepe met 100.000 troepe om die 50.000 wat by Busan agtergebly het, te versterk. Hierdie inval het 'n beskeie doel gehad - bloot om Korea te beset, eerder as om China te verower. Die Koreaanse leër was egter hierdie keer baie beter voorbereid, en die Japannese indringers het 'n taai slagspreuk voor hulle gehad.
Die tweede rondte van die Imjin-oorlog het ook met 'n nuwigheid begin - die Japannese vloot het die Koreaanse vloot verslaan tydens die Slag van Chilcheollyang, waarin alle 13 Koreaanse skepe vernietig is. Hierdie nederlaag was grootliks te wyte aan die feit dat Admiraal Yi Sun-shin die slagoffer van 'n gefluisterde veldtog by die hof was en deur koning Seonjo uit sy bevel verwyder is. Na die ramp in Chilcheollyang het die koning vinnig vergewe en die admiraal Yi weer ingestel.
Japan beplan om die hele suidkus van Korea in beslag te neem en dan weer na Seoul te marsjeer. Hierdie keer het hulle egter 'n gesamentlike Joseon- en Ming-leër by Jiksan (nou Cheonan) ontmoet, wat hulle van die hoofstad af weggehou het en hulle selfs na Busan begin terugstoot het.
Intussen het die herstelde admiraal Yi Sun-shin die Koreaanse vloot gelei in sy verbasendste oorwinning nog in die Slag van Myongnyang in Oktober 1597. Die Koreane het nog probeer om weer op te bou na die Chilcheollyang-fiasko; Admiraal Yi het net 12 skepe onder sy bevel gehad. Hy kon daarin slaag om 133 Japannese skepe na 'n nou kanaal te lok, waar die Koreaanse skepe, sterk strome en 'n rotsagtige kuslyn hulle almal vernietig.
Onbekend met die Japannese troepe en matrose, is Toyotomi Hideyoshi op 18 September 1598 in Japan oorlede. Met hom gesterf het alles in sy vermoë om voort te gaan met hierdie slypende, sinnelose oorlog. Drie maande na die dood van die krygsheer het die Japanese leierskap 'n algemene toevlug van Korea beveel. Toe die Japannese hulself begin onttrek, het die twee skepe een laaste groot geveg aan die Noryangsee geveg. Tragies, te midde van nog 'n wonderlike oorwinning, is Admiraal Yi deur 'n verdwaalde Japannese koeël getref en het hy op die dek van sy vlagskip gesterf.
Uiteindelik het Korea 'n geskatte 1 miljoen soldate en burgerlikes in die twee invalle verloor, terwyl Japan meer as 100,000 troepe verloor het. Dit was 'n sinnelose oorlog, maar dit het Korea 'n groot nasionale held en 'n nuwe vloot tegnologie gegee - die beroemde skilpad.