Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 20 Maart 2005 (oggend)
Sing vooraf: Psalm 9:1, 8; Psalm 59:1; Psalm 119:17
Skrifberyming 1-1:3 (24:3)
Na die wet dank ons God vir vergewing van ons sondes met Skrifberyming 5-3:2 (8:2)
Skrifberyming 5-3:2 (8:2)
Teks: Genesis 4: 10
En Hy sê: Wat het jy gedoen? Die stem van die bloed van jou broer roep na My van die aarde af. (Genesis 4:10 AFR53)
Hier gebeur die eerste daad van een mens teen 'n ander een waar die bloed vloei, en iemand sterf.
Die daad is nie net geskiedenis nie; die daad was ook profeties van die verskriklike manier waarop die mens nou aan sy verdorwenheid uiting sou gee.
Die daad bewys hoe die mens na die sondeval verander het, want daardie streep van wreedheid en onbeheersdheid loop vandag nog deur die mensgeslagte.
Kyk maar net na al die moorde en opstande wat ons vandag nog op redelik groot skaal in ons land beleef.
Ons kyk na die openbaring van God oor twee verskillende stelle bloed wat van die aarde af roep:
1. Die bloed van wraak
2. Die bloed van vergewing
In hierdie gebeurtenis het Kaïn iets gedoen wat die Here nie aangestaan het nie.
Dit was iets omtrent sy offer wat nie regverdig was nie.
Skrifverklaarders beweer dat Kaïn nie uit vroomheid geoffer het nie.
Hy het geoffer uit gewoonte en nie uit geloof nie. Dit is waarom Hebreërs 11:4 sê dat Abel se offer beter was as dié van Kaïn.
Die feit bly net staan dat Kaïn hieroor baie kwaad geword het.
Sy ontsteltenis het ook nie net gekom en weer weggeraak nie.
Dit het blykbaar 'n hele ruk lank aangehou, want die Here het met hom daaroor gaan praat.
Ons kan dalk die indruk hê dat die Here Hom na die sondeval van die mens onttrek het, maar dit is nie so nie. God het nog steeds die persoonlike omgang met al die mense bly handhaaf.
Die Here het by Kaïn gekom en vir hom gevra waarom sy kop hang? Die Statevertaling vertaal nog hier "waarom is jy ontstoke en is jou aangesig vervalle?"
Die gesprek lei daartoe dat Kaïn met Abel oor die aangeleentheid gaan praat.
Uit hierdie gesprek het daar toe 'n rusie ontstaan wat daartoe gelei het dat Kaïn Abel doodgeslaan het.
Die Here het weer met Kaïn gaan praat. Nou kom mens agter hoe die sonde die mens al in so 'n kort tydjie verinneweer het.
Met die klimaat van 'n leuen rondom Kaïn se woorde probeer hy maak asof hy nie weet waarvan die Here praat nie. Dit is werklik asof hy die hemelse Regter probeer trotseer.
Dan konfronteer die Here hom reguit: Wat het jy aangevang? Die bloed van jou broer roep van die aarde af na My!
In die Here se woorde "Wat het jy gedoen?" is die openbaring dat die Here weet van alles wat gebeur het.
Die vraag sinspeel baie duidelik op die moord wat Kaïn gepleeg het.
Dan sê die Here wat die implikasie van die moord is: Abel se bloed roep dat die Here oor hierdie misdaad moet regspreek.
Merkwaardig dat die bloed juis van die aarde af roep - die aarde wat vervloek is om die mens se ontwil.
Dit is asof die aarde medegetuie is van die sonde wat Kaïn gepleeg het.
Daarom is die tweede besoek van die Here aan Kaïn nie soos die eerste een 'n liefdes- en 'n vertroostingsbesoek nie.
Dis 'n oordeelsbesoek. God kom om die straf oor die sonde uit te spreek, en ook die straf te voltrek. Ons kan dit seker 'n "wraakbesoek" noem.
Daarom word die klag wat God teen Kaïn lê, opgevolg met die woorde: Daarom sal jy vervloek wees . . . !
Die Here openbaar hier dat sy strafraad deur niemand omseil kan word nie, omdat Hy in sy alwetendheid niks miskyk nie. Verder ontglip ook niks sy handhawing van die reg waarmee hy terselfdertyd die onreg vergeld nie.
Waar plaas hierdie openbaring van God ons?
Dis tog baie duidelik dat die Here hier openbaar dat Hy die sonde van elke mens op 'n dag voor sy deur gaan lê.
Die onreg wat ons pleeg roep - soos Abel se bloed - na God toe dat Hy die onreg moet wreek.
Die saak is nogal skerp, veral as mens Hebreërs 12 saamlees, waar daar staan dat Abel se bloed onskuldig vir sy broer gevloei het.
Trouens, die heiligheid van God eis dat niks anders gedoen kan word as dat Hy dit moet straf nie.
Die oplossing vir hierdie spanning kry ons in Hebreërs 12:23, 24 waar die volgende woorde staan:
Maar julle het gekom by die berg Sion en die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem en tien duisende engele, by die feestelike vergadering en die gemeente van eersgeborenes wat in die hemele opgeskrywe is, en by God, die Regter van almal, en by die geeste van die volmaakte regverdiges, en by Jesus, die Middelaar van die nuwe testament, en die bloed van die besprenkeling wat van beter dinge spreek as Abel. (Hebreërs 12:22-24 AFR53)
Julle het gekom by God wat Regter oor almal is, en by die geeste van die wat vry-gespreek en wat nou volmaak is, by Jesus, die Middelaar van die nuwe verbond, en by die besprenkelingsbloed wat van iets beters getuig as die bloed van Abel. (NAV)
Die raadsplan van God het aanbeweeg.
Ons is nie meer by die eerste sondes nie.
Eintlik ook selfs nie meer by vandag se sondes nie - die Here laat ons verbybeweeg tot voor die regterstoel van God waar Kaïn daardie dag gestaan het.
Wat gaan God vir ons sê? Hoe gaan die vloek klink wat Hy oor ons gaan uitspreek?
Dan hoor ons iets anders: God sê:
Julle het gekom by Jesus, die Middelaar van die nuwe testament, en die bloed van die besprenkeling wat van beter dinge spreek as Abel.
Kyk net na die geweldige kontras. Om die saak makliker oor te dra, is die verskil wat die Here stel, die volgende:
Julle staan voor My in die bloed van My Seun. Die bloed van My Seun roep julle name tot verlossing voor My uit.
Abel se bloed het geroep dat Ek moes gaan wraak neem.
Ek het geen vloek om oor julle uit te spreek soos Ek oor Kaïn gedoen het nie, want die bloed van My Seun roep dat Ek julle straf oor julle sondes moet vryspreek.
Soos wat Abel se bloed op Kaïn was, is die bloed van My Seun oor julle. Net: die gevolge is radikaal verskillend.
Die verskil kom daarby dat God se Seun se dood plekvervangend was. Dit is presies ook wat Middelaar beteken: Jesus Christus is daar in ons plek.
Abel se dood was nie plekvervangend nie, al was dit onskuldig.
Maar Jesus se dood is anders - Hy was plekvervangend.
Die klomp mense wat Hom gekruisig het, het die dag uitgeroep dat die bloed van Jesus op hulle en op hulle kinders moes wees. Hulle het daarmee bedoel dat hulle die verantwoordelikheid daarvoor aanvaar dat hulle Jesus kruisig. As hulle in die oordeel voor God staan, sou hulle 'n saak kon uitmaak waarom hulle dit gedoen het.
Wat hulle nie besef het nie, was dat die Here hulle daar as profete gebruik het.
Die bloed van Jesus was natuurlik op hulle, want die bloed van Jesus roep vergifnis uit oor sondaars - soos wat hulle is.
Dis waarom die bloed van Jesus ons waarborg van ons skuldvergifnis en ewige lewe is.
Ons kan werklik sê dat die bloed van Jesus baie persoonlik oor ons kom, want voor sy dood bid Jesus en sê dan dat nie een van al die wat die Vader Hom gegee het verlore gegaan het nie.
Sy bloed roep dus vergewing van sondes oor elkeen van ons se naam uit.
Abel se bloed se roep het tot in die hemel weerklink.
Jesus se bloed klink nie net tot in die hemel nie, dit klink ook deur die regsaal van God, en dit klink tot oor die nuwe aarde.
Dit roep uit dat Hy vir ons gesterf het. Dit bevestig dat ons deel in sy opstanding, omdat Hy vir ons die dood oorwin het.
Dis ook die betekenis van die Heilige Nagmaal wat ons dikwels vier. By daardie geleenthede bevestig die Here met sigbare tekens al hierdie dinge aan ons.
Daar is iets van die bloed van Abel wat van die aarde af geroep het, wat ook na ons toe roep.
Dit is: Kom tot bekering.
Let op dat elke besoek van die Here aan Kaïn 'n besoek was waar Hy Kaïn geroep het om tot bekering te kom. Dit geld ons ook.
Ons moet besef wat ons verkeerd doen, en dit waarlik teenoor God bely. Ons moet nie in dieselfde verharding as Kaïn volhard nie.
Hoor die woorde van die bloed van ons Verlosser wat ons verseker dat sy bloed vergiet is sodat ons deur God in die oomblik van oordeel vrygespreek en regverdig verklaar kan word.