Toeka-Tokkel 3: Eerste soen(e) | Tannie Frannie
Toeka-Tokkel 3: Eerste soen(e)	25
Posted by Tannie Frannie in Uncategorized	≈ 18 Kommentaar
‘n Geliefde en beskermde kind was ek – bygevolg ook nog kind nadat my maats reeds begin ontluik het. Toe word ek na my maatjie se ouer boetie se garage-partytjie genooi. Ek onthou nou nog die uitrusting wat ek gedra het: dit was net na die era van die uitskop-onderrokke (swierige netvalle wat met suikerwater gestywe aan die wasgoeddraad droogdrup) en die blombont, geplooide rompie het vaartbelyn tot onder die knie gehang. Daarby was daar ‘n beige bloesie met ‘n breë gordel wat met ‘n bruin plastiekgespe vasgemaak het. Ons het nie gedans nie maar speletjies gespeel en toe ek op ‘n stadium moes “boete doen” omdat ek verloor het, het die boetie my vasgegryp en kaplaks! daar voor almal gesoen. Ek het my so bitterlik geskaam…
Nog ‘n vroeër soen was die een van my plaasnefie agter die hooimied – bewys dat die storie van neefs en niggies wat op mekaar oefen (soms) waar is!
Maar “my eerste soen”, die ware Jakob, was van ‘n jong mediese student wat ek genooi het om aan die einde van my st. 9-jaar saam met my Matriekafskeid toe te gaan. Ons het naby mekaar gewoon en in wintervakansies het my ouers by sy ouers ‘n rondawel by Scottburgh aan die Natalse Suidkus gehuur, waar die jongklomp daglank gekuier en gespeel het. Ek onthou my uitrusting: ‘n bleek-pienk organza-droom. Hy het my met sy DKW-tjie kom oplaai. Aan die einde van die aand het hy voor ons tuinhekkie geparkeer en my met mening vasgevat in ‘n lang, laaang “French kiss”. Ag, ek was hopeloos te onervare vir hom. In die kombuis het my mammie my een kyk gegee en toe saggies gevra: “Het hy jou gesoen?” Ek kon net stomweg knik. Haar sagte, woordelose begrip was kosbaar.
Op universiteit het hy nog soms vir my kom kuier, my ‘n keer of wat uitgeneem, maar ek was steeds nie gesofistikeerd genoeg vir hom nie, al het ek innig baie van hom gehou.
Toe sterf hierdie liewe, mooie jong man met die belofteryke toekoms in sy vierdejaar in ‘n motorongeluk, op pad huis toe van sy verloofde se ouers af. Skielik was ek met die dood gekonfronteer, met smart en sinloosheid. Tot vandag toe nog dra ek hom in my hart.
18 thoughts on “Toeka-Tokkel 3: Eerste soen(e)”	HesterLeyNel said:	Januarie 25, 2016 om 8:28 vm	Ai tog, so hartseer, maar darem baie mooi herinneringe. Lekker gelees, dankie.
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:29 vm	Sal na dese weer na blydskap soek.
perdebytjie said:	Januarie 25, 2016 om 12:27 nm	Hartseer dat iemand met so ‘n blink toekoms,se lewe kort geknip is.Mooi geskryf!
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:27 vm	Ek wonder soms wat van sy medestudente geword het – sit seker iewers in Kanada…
Kameel said:	Januarie 25, 2016 om 12:39 nm	Dankie vir die mooi skrywe, en dat jy dit met ons gedeel het. So jammer dat sy lewe so kort geknip is. Tog eienaardig dat ‘n mens party mense net in jou hart bly dra.
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:14 vm	Het gewonder of ek dit moes deel en kon op die ou einde nie anders nie. Julle kommentaar bewys net weer iets wat ek reeds weet: dat hierdie blog-vriendekring vir my kosbaar is.
rondomtaliedraai said:	Januarie 25, 2016 om 5:35 nm	Ai toggie Die lewe is nie vir sissies nie
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:15 vm	As ek so terugkyk, skrik ek vir die lewe se draaie!
rondomtaliedraai said:	Januarie 26, 2016 om 3:31 nm	Dis so, gelukkig deur die Genade neem mens die regte besluite – wel soms!
Stories Uit My Wereld said:	Januarie 25, 2016 om 5:39 nm	Frannie! Ek het uitgesien na jou stoie… nou is dit so hartseer… Ek voel verneuk
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:16 vm	Sal weer gaan soek na blydskap en dit met julle kom deel.
Daniël Bezuidenhout said:	Januarie 25, 2016 om 9:39 nm	Ai jai-jai. Dis nogaals erg om iemand te koester. Maar so kosbaar.
Tannie Frannie said:	Januarie 26, 2016 om 6:16 vm	Die twee kante van die liefde en die lewe!
ekmyselff said:	Januarie 26, 2016 om 1:31 nm	Baie SAD…. snik
scrapydo2.wordpress.com said:	Januarie 27, 2016 om 4:22 vm	Dankie dat jy jou binneste herinneringe hier met ons gedeel het. Ek het so die prentjie van gestyfde onderrok, breë belt – met sokkies en plat skoene, in my gedagte gesien. Ook die pragtige rok na matriekafskeid. Dis hartseer dat so n jong lewe sommer so beëindig moes word. Die lewe loop maar vreemde paaie met n mens. Gelukkig het jy mooi herinnering wat nooit van jou weggevat kan word nie.(Dis hoekom ek vandag voel dat geld is nie al rykdom wat belangrik is nie. Hierdie herinneringe is goud werd. Alles kan van jou weggeneem word maar nie hierdie mooi gedagtes nie!) Dankie vir jou deelname aan TT
Terug pieng: Toeka-Tokkel 4: Eerste orrel – regstelling – I scrap 2
Toortsie said:	Januarie 29, 2016 om 5:56 vm	Ai
Louwie said:	Februarie 21, 2016 om 2:16 nm	Die storie van nefies en niggies is toe waar! Pragtig. Soos ek gehoor het oefen party nefies en niggies heel ander goed ook!
Mooi geskryf. dankie