November is amper die einde, maar ook nie. Dit is die maand waar ’n mens se liggaam die minste brandstof het, maar die vinnigste moet ry om alles klaar te kry.
November is soos om in ’n toffie te kruip na die eindbestemming toe. Dit koggel jou met die einde wat in sig is, maar stuur jou op ’n ompad soontoe.
Hoe verjaar ’n mens in November? Waar kry ’n mens die energie om fees te vier? Nie net dra jy die las van die vorige tien maande nie, maar jy is ouer ook – gestroop van die jeug se stamina.
Die enigste rede hoekom ek Februarie verdra, is omdat ek ouer en wyser word in die maand van liefde. Maart, April, Mei is vir my soos wanneer ’n mens 22, 23 en 24 jaar oud word – wie de hel gee om?
Ek voel gewoonlik ’n veer oor die politieke klimaat, maar November het ook vir ons ’n groot twist gebring in Amerika se politieke vooruitsigte – oukei genoeg daarvan, dit is die langste wat ek ooit oor politiek gepraat het sonder om te gaap.
So, sluipmoordenaars, 2016 se November het nog ’n pols en wend glad nie moeite aan na sy einde toe nie.
Dié geurige muffins kry, buiten wortels, ook nog ’n goeie skoot patat in wat help om die glisemiese indeks daarvan te verlaag.