6 ongelooflike feite wat jy moet weet oor miere - InnerSelf.com
Is tegnologie ons dommer of slimmer? Ja
Die slimfoon in u hand stel u in staat om 'n video op te neem, te wysig en regoor die wêreld te stuur ...
Mindfulness Kan Verbeter Lewe met 'n gestremdheid
Daar is getoon dat mindfulness, 'n meditatiewe praktyk wat fokus op aandag- en bewustheidsopleiding, ...
Het jy al hierdie jaar miere gesien? In Brittanje was hulle waarskynlik swart tuinmier, bekend as Lasius niger - Europa se mees algemene mier. Een van iewers tussen 12,000 en 20,000 spesies, hulle is die plaag van tuiniers - maar ook fassinerend.
Die klein, swart, vlerklose werkers hardloop om die sypaadjies, kruip jou plante na plantluise of versamel lekker stukkies uit jou kombuis. En die vlieënde miere wat soms op 'n warm someravond voorkom, is eintlik die voortplantingsbroers en susters van hierdie nie-gevleuelde werkers. Hier is wat jy nog moet weet:
1. Die meeste miere wat jy sien is vroulik
Miere het a kaste stelsel, waar verantwoordelikhede verdeel word. Die koningin is die stigter van die kolonie, en haar rol is om eiers te lê. Werker miere is almal vroulik, en hierdie susterskap is verantwoordelik vir die harmonieuse werking van die kolonie.
Hul take wissel van die versorging van die koningin en die jong, oordrewe, polisiekonflikte in die kolonie, en afvalverwydering. Werkers sal waarskynlik nooit hul eie nageslag hê nie. Die oorgrote meerderheid eiers ontwikkel as werkers, maar sodra die kolonie gereed is, produseer die koningin die volgende generasie voortplantings wat eie kolonies sal begin.
'N vroulike mier se lot om 'n werker of koningin te word, is hoofsaaklik bepaal deur dieet, nie genetika nie. Enige vroulike mier larwe kan die koningin word - diegene wat wel dieet kry, is ryk aan proteïene. Die ander larwes ontvang minder proteïen, wat hulle veroorsaak ontwikkel as werkers.
2. Mannelike miere is pretty much net vlieg sperm
Mannelike miere het 'n ma maar geen pa nie. skrywer met dien verstande
In teenstelling met mense, met X- en Y-chromosome, word 'n mier se geslag bepaal deur die aantal genome kopieë wat dit besit. Mannlike miere ontwikkel van onbevrugte eiers, dus ontvang geen genoom van 'n pa nie. Dit beteken dat manlike miere nie 'n pa het nie en nie seuns kan hê nie, maar hulle het oupas en kan kleinseuns hê. Vroulike miere ontwikkel in vergelyking met bevrugte eiers en het twee genoomkopieë - een van hul pa en een van hul ma.
Mannlike miere funksioneer soos vliegsperm. Slegs een genoomkopie beteken dat elkeen van hul sperm geneties identies is aan hulself. En hul werk is vinnig oor, sterf kort na paring, alhoewel hul sperms lewe, miskien vir jare. - In wese is hul enigste werk om te reproduseer.
3. Na seks eet die koninginne nie vir weke nie
Wanneer die toestande warm en vogtig is, verlaat die gevleuelde maagdogter en mannetjies hul neste op soek na maats. Dit is die gedrag wat op "vlieënde mier dag". in L. niger, paring vind plaas op die vleuel, dikwels honderde meter op (vandaar die behoefte aan goeie weer). Daarna val die koninginne na die grond en gooi hulle vlerke, terwyl mans vinnig sterf. Geagte koninginne kies 'n nesplek en gronde in die grond, wat sagter geword het van onlangse reën.
Eenmaal ondergronds sal die koninginne nie vir weke eet nie - totdat hulle hul eie dogterwerkers vervaardig het. Hulle gebruik energie uit hul vetwinkels en oorbodige vlugspiere om hul eerste pakkie eiers te lê, wat hulle bemes met die gebruik van sperm wat uit hul noodvlug gestoor word. Dit is dieselfde voorraad sperms verkry van lang dooie mans wat 'n koningin toelaat om voort te gaan met bevrugte eiers vir haar hele lewe. Queens ontmoet nooit weer nie.
4. Home-making die mier manier: samewerking, dood en slawerny
Soms twee L. niger koninginne verenig om nes te vind. Hierdie aanvanklike koöperatiewe vereniging - wat die kans vergroot om 'n kolonie te stig - word opgelos sodra nuwe volwasse werkers na vore kom en dan veg die koningin tot die dood. Meer sinister nog, L. niger Kolonies steel soms brood van hul bure, om hulle as slawe te laat werk.
Slawerny het ontwikkel in 'n aantal mierspesies, maar hulle toon ook samewerking op buitengewone vlakke. 'N Ekstreme voorbeeld hiervan is 'n "superkolonie" van Argentynse miere (Linepithema humile) wat strek oor 6,000km van Europese kuslyn vanaf Italië na Noordwes-Spanje, en bestaan ​​uit letterlik miljoene werkers van miljoene saamwerkende neste.
5. Koningin miere kan vir dekades leef, mans vir 'n week
Nadat sy haar kolonie gestig het, is die koningin se werk nie gedoen nie en sy het baie jare se eier voor haar. In die laboratorium, L. niger koninginne het geleef byna 30 jaar. Werkers leef vir sowat 'n jaar, mannetjies bietjie meer as 'n week (alhoewel hul sperm langer leef). Hierdie buitengewone verskille in lang lewe is suiwer weens die manier waarop hul gene aangeskakel en afgeskakel word.
6. Mane kan mense en die omgewing help
Miere het 'n groot invloed op ekosisteme wêreldwyd en hul rolle is uiteenlopend. Terwyl sommige miere as plae beskou word, tree ander op as biologiese beheer middels. Miere bevoordeel ekostelsels deur verspreiding van sade, bestuiwende plante en die verbetering van die kwaliteit van grond. Mane kan ook ons ​​gesondheid bevoordeel as 'n potensiële bron van nuwe medisyne soos antibiotika.
Laat hulle koek eet. Shutter
So wanneer jy nou 'n mier sien voordat jy dink om haar dood te maak, oorweeg dit hoe fassinerend sy werklik is.
Charlie Durant, PhD Kandidaat, Departement Genetika en Genoom Biologie, Universiteit van Leicester; Max John, PhD Kandidaat, Departement Genetika en Genoom Biologie, Universiteit van Leicester, Universiteit van Leicester, en Rob Hammond, Dosent, Departement Genetika en Genoombiologie, Universiteit van Leicester