Kolostrum en Passiewe Immuniteit | Troeteldiere Huishouding
Oor die jare het ons gevind dat daar verskeie wanopvattings is oor die tydsberekening en ontwikkeling van 'n hond se immuunstelsel. Wanneer puppies gebore word, is hul immuunstelsels nie ten volle ontwikkel nie. Daarom is hulle vatbaar vir enige en alle aansteeklike toestande. As 'n ernstige siekte-organisme aangetref word, sal die hondjie waarskynlik aan die siekte onderwerp. Gelukkig het Mother Nature 'n metode ontwerp om pasgebore kinders te beskerm teen organismes wat siektes veroorsaak. Hierdie metode word passiewe immuniteit genoem. Immuniteit word deur die teenliggie gelaai, eerste melk wat deur die moeder geproduseer word, aan die hondjie oorgedra. Hierdie spesiale melk word colostrum genoem.
Wanneer een dier 'n ander dier se siekte-bestryende teenliggaampies en / of witbloedselle ontvang, eerder as om hul eie te ontwikkel, verwys ons hierna as 'passiewe immuniteit'. Voorbeelde van passiewe immuniteit sluit in die teenliggaampies wat deur 'n fetus deur die plasenta ontvang word, teenliggaampies wat die pasgebore kind van haar moeder ontvang deur middel van die eerste verpleegkunde, antiveriene om snakebiet, en beenmurgoorplantings te behandel, wat help om 'n dier se witbloedselle te vervang.
Alle teenliggame wat van die hondjie se ma ontvang word, word moederlike teenliggaampies genoem. Daar moet kennis geneem word dat die hondjie slegs teenliggame teen siektes sal ontvang waarvoor sy moeder onlangs ingeënt is of blootgestel is aan. As 'n voorbeeld, 'n teef wat gehad het NIE is ingeënt teen of blootgestel aan parvovirus, sou geen teenliggaampies teen parvovirus hê om na haar hondjies te slaag nie. Die hondjies sal dan vatbaar wees vir die ontwikkeling van 'n parvovirus infeksie.
Passiewe immuniteit in utero (deur die plasenta): By sommige spesies beweeg beskermende teenliggaampies deur die plasenta (die orgaan waarby 'n fetus aan haar ma gekoppel is) en in die fetus terwyl die ongebore dier nog in die baarmoeder is. 'N Jong dier dra dus hierdie beskerming by haar wanneer sy gebore word. Sy het immuniteit om haar te beskerm teen siektetoestande wat sy kan ervaar voordat haar eie immuunstelsel werk. Mense kry die meeste van die immuniteit wat hulle op hierdie manier van hul ma's ontvang.
Passiewe immuniteit deur middel van kolostrum: Honde en katte, soos baie ander soogdiere, slaag die meerderheid van die teenliggaampies van die moeder na die pasgeborene via kolostrum. Definieer as die eerste 24 uur melkvloei na geboorte, is kolostrum 'n hoogs gekonsentreerde mengsel van groot proteïen teenliggaammolekules, water, vitamiene, elektroliete en voedingstowwe.
Puppies kan net die teenliggaampies van kolostrum gedurende die eerste 18 (of minder) ure van die lewe absorbeer.
Pasgebore puppies, deur middel van 'n proses wat ons nie ten volle verstaan ​​nie, kan die groot materiële teenliggaampies in hul bloedstelsel deur hul dermwand onveranderd absorbeer. Die absorpsie van hierdie groot proteïenmolekules is een van die eienaardighede van pasgeborenes. Soos die hondjie ouer word, begin sy spysverteringstelsel proteïenmolekules te hidroliseer. Dit is 'n proses waarin 'n molekule water by proteïene gevoeg word, en dit in kleiner afdelings breek. Dit is belangrik, want as die moeder se teenliggaampies hidroliseer word, verloor hulle hul vermoë om siektes wat virusse en bakterieë veroorsaak, te vernietig. Gewoonlik, teen die einde van die hond se eerste 18 uur van die lewe (mag so min as 12 uur wees) verloor hy die vermoë om hierdie teenliggaampies te absorbeer en hulle word gehidroliseer. Dus, selfs al het die moeder voortgegaan om kolostrale teenliggaampies te produseer, sal hulle vernietig word en nie die hondjie enige beskerming bied nie.
Dit is belangrik dat ons nou 'n dikwels misverstaan ​​punt verduidelik. Soos gemeld, is kolostrum met sy teenliggaambeskerming slegs teenwoordig in die eerste 24 uur van melkvloei en pasgeborenes kan slegs kolostrale immuniteit verkry as hulle gedurende die tydraamwerk verpleeg, en hulle is minder as een dag oud. Daarna maak dit nie saak hoeveel of hoe min hulle verpleeg nie; hulle sal nie meer teenliggaampies absorbeer nie.
Baie telers en troeteldier eienaars glo dat so lank as wat die hondjie verpleeg is, sy meer teenliggaamsbeskerming kry. Dit is ongelukkig onwaar. Ander voel dat deur ouer hondjies op 'n nuwe ma te verpleeg, onmiddellik nadat sy geboorte gee, dit die jong diere nog 'n dosis materiële teenliggaampies sal gee. Dit is ook onwaar. Onthou, pasgebore kinders verloor die vermoë om teen ongeveer 18 uur na partum teenliggaampies te absorbeer.
Vlak en lengte van beskerming van kolostrum
Die hoeveelheid teenliggaampies wat binne die kolostrum voorkom, is direk eweredig aan die vlakke van teenliggaampies wat in die moeder voorkom. Ons praat dikwels van 'titers' as 'n manier om die vlakke van teenliggaampies wat in die bloed van 'n dier voorkom, te kwantifiseer. Toetse word uitgevoer op bloed van die betrokke dier en in eenvoudige terme hoe hoër die titers, hoe meer teenliggaampies is teenwoordig. Moeders met hoë titers slaag hoër konsentrasies teenliggaampies deur hul melk. Pasgeborenes wat melk met groter hoeveelhede teenliggaampies geneem het, kan meer teenliggaampies absorbeer, en daarom het hulle hoër konsentrasies in hul bloed. Aangesien proteïenmolekules stadig afbreek en teen verskillende dosisse pas pasgeborenes wat met hoër vlakke van hierdie kolostrale teenliggame begin, hierdie beskerming vir langer tydperke. Dit verklaar waarom ons seker wil wees dat die teef 'n hoë antilichaamtiter het voordat dit broei word, aangesien sy meer beskerming aan haar jonger kan gee. Die jonger sal dan vir langer tydperke hoër beskermingsvlakke besit teen die siektes wat die moeder immuniteit het teen soos hondeversterker, hondeparvovirus en hondekoronavirus.
Die ouderdom waarop jong diere effektief geïmmuniseer kan word, is eweredig aan die hoeveelheid teenliggaambeskerming wat hulle van hul ma ontvang het.In die eerste weke van 'n hondjie se lewe, sluit hoë vlakke van teenliggaampies in die hondjie se bloedstroom die effektiwiteit van die meeste entstowwe. Met verloop van tyd val die hoeveelheid moederlike teenliggaampies in die hondjie tot 'n lae genoeg vlak in die hondjie dat immuniteit (beskerming teen siekte) deur middel van inenting geproduseer kan word. Dit kom gewoonlik tussen vyf en twaalf weke oud. Daar is 'n tydperk van 'n paar dae na 'n paar weke waarin die teenliggaampies van die moeder te laag is om beskerming teen siektes te bied, maar te hoog om 'n entstof toe te laat om te werk. Hierdie tydperk word die 'venster van vatbaarheid' genoem. Dit is 'n tydperk waar 'n jong dier 'n siekte kan onttrek, alhoewel dit ingeënt word.
Hieronder is 'n grafiek wat die "venster van vatbaarheid" illustreer: Die vertikale as van hierdie grafiek verteenwoordig die vlak van teenliggaampies in die hondjie. Die horisontale as verteenwoordig die ouderdom wat vanaf die geboorte begin. Vir die doel van hierdie grafiek sal ons aanneem dat die hondjie verpleegkundig is en dat die moeder kwaliteitskolostrum produseer.
Die lengte en tydsberekening van die venster van vatbaarheid is anders in elke rommel, en selfs tussen individue in 'n rommel. 'N Studie van 'n deursnit van verskillende hondjies het getoon dat die ouderdom waarop hulle op 'n entstof kon reageer en beskerming ontwikkel (immuniseer) oor 'n wye tydperk gedek het. Teen ses weke kan 25% van die hondjies geïmmuniseer word. Op 9 weke kon 40% van die hondjies reageer op die entstof en beskerm word. Die getal het met 16 weke tot 60% gestyg, en met 18 weke kon 95% van die hondjies geïmmuniseer word.
Soos u kan sien, is dit vir ons baie moeilik om te bepaal wanneer 'n individuele hondjie in die teenwoordigheid van passiewe immuniteit ingeënt moet word. Daar is net te veel veranderlikes. Selfs al het ons bloedtoetse op hulle gedoen, sal elke dier in die rommel waarskynlik 'n ander antilitietiter hê. Sommige sal meer teenliggaampies absorbeer, die teenliggaampies kan vinniger in ander ingebreek het, of sommige mag 'n gedeelte van hul teenliggaampies gebruik het as hulle skadelike bakterieë of virusse ervaar. Daarbenewens kan 'n jong dier 'n beskermende titer (vlak van teenliggaampies) vir een siekte hê, maar nie genoeg vir 'n ander nie. Dit is waarom puppies 'n reeks inentings moet kry wanneer hulle jonk is.
Vordering word gemaak. Sommige van die nuwer entstowwe kan aktiewe immuniteit in die jong dier stimuleer, selfs wanneer teenliggaampies teenwoordig is. Soos entstowwe verbeter, sal ons hopelik beter in staat wees om hondjies te beskerm gedurende hul vroeë lewe.
Dit is uiters belangrik dat die hondjies gedurende die eerste 24 uur van hul lewe 'n voldoende hoeveelheid kwaliteitskolostrum ontvang. Dit bied beskerming teen siektes deur passiewe oordrag van moederlike teenliggaampies. Hierdie immuniteit sal help om die hondjie te beskerm totdat sy immuunstelsel volwasse genoeg is om sy eie teenliggaampies te produseer. Om seker te maak dat 'n pasgebore baba kolostrum kry, sal dit 'n goeie begin gee op die pad na 'n gelukkige en gesonde lewe.