Hierdie vyf goeie-geeste het my opgepas. ’n Hoogswanger vroutjie wat ten minste drie jaar jonger as ek was, het teen slaaptyd aan my beduie: As ’n mansmens my kom pla moet ek hom sommer klap. Netso. Ba.
Mense vra my gereeld: Hoekom gaan jy alleen? Hoekom nooi jy nie mense saam nie? Is jy nie bang nie? Is jy simpel?
Verbeel jou jy ontmoet ’n nuwe kêrel se familie – “ken die vyand.” Maak seker jy weet genoeg van die land se kultuur, sy gebruike en jouself (en hoe jy in hierdie situasie behoort te reageer). Solank as wat jy dié gebruike verstaan en respekteer is daar geen rede om op dié eiesoortige avontuur uit te mis nie.
Lees genoeg om gemaklik te voel met jou bestemming. Moenie jou neus optrek vir Wikipedia nie. Dit gee jou gewoonlik ’n goeie algemene idee van ’n land. Bekyk die Wêreldgesondheidsorganisie se webblad om seker te maak wat die land se vereistes is sodat jy die land in kan gaan. Maak ook seker jy neem dié kwessies met jou plaaslike reis-kliniek se dokter op. Jy kan nooit genoeg lees nie – dit kry ’n mens gewoonlik goed opgewonde oor jou bestemming. Google reisforums, YouTube-video’s en Facebook-groepe oor die betrokke bestemming. Daar is nie ’n meer ontvanklike gemeenskap as die aanlyn-reisiger nie.
Deesdae is die wêreld so klein dat iemand wat jy ken amper altyd iemand ken wat iemand ken, waarheen jy ookal mag gaan. Tree dalk sommer vooraf op Facebook of per e-pos met dié kennisse in verbinding. As jy daar kom, moenie in die hoekie gaan sit nie. Luister gesprekke blatant af, kry ’n aanknopingspunt en begin kêkkel. Jy sal sommer gou nuwe vriende maak. Onthou: alle reisigers is in dieselfde bootjie as jy. En locals is gewoonlik baie opgewonde dat jy soveel moeite gedoen het om hulle blyplek uit te check. Mense hou gewoonlik van mense en die meeste mense hou nie van alleen-wees nie.
Ja, neem foto’s van jouself. Daar is niks wat jou soveel vermaak nie en só ontdek jy die omgewing agter/voor die lens. As jy joviaal genoeg tekere gaan, behoort jy ’n hele paar gesprekke sterker te staan en as daar baie mense om jou is sal daar beslis genoeg mense regstaan wat aanbied om jou persoonlike fotograaf te wees.
Jy aanvaar dat jy ingedoen gaan word. Daar sal altyd opportuniste wees – net soos jou plaaslike vensterwasser by ’n verkeerslig. Almal probeer maar net oorleef. Sodra iemand jou die eerste keer ’n rat voor die oë gedraai het, sal jy presies weet hoe om nie ’n soortgelyke situasie die volgende keer nié aan te pak nie. Probeer die skade beperk deur wakker en paraat gerat met ’n stewige sin vir humor jou reis aan te pak. As jy lag, lag die wêreld saam met jou en ’n fortuinsoeker of twee dra dalk nog net by tot jou storie. Pak jou waagmoed en jou reisversekering in en los jou sentimentele katoeters sover as moontlik by die huis.
In jou voorbereiding kan jy solank rondvra op aanlyn-forums en as jy reeds daar is, vra eenvoudig rond. Hoe meer mense van ’n spesifieke vervoermiddel afhanklik is, hoe groter is die kans dat jy dit sal oorleef.
So min as moontlik, jy moet daai ding (lees: jou tas) self ronddra. Selfverwyt gaan nie jou probleem oplos nie. Ek probeer gewoonlik ook ’n deel van my tas leeg hou – sodoende kan ek goed koop. Onthou: Dit maak nie saak waarheen jy gaan nie, die kans is goed dat daar mense is, en waar daar mense is, is daar lewe. Hierdie mense lewe, daarom sal jy, reeds as ‘n bevooregte reisiger met die minimum kan oorleef.
Nee, daar is altyd ander reisigers en locals wat jou uit die pekel sal kry. As jy onseker is van jouself bepaal jou die eerste ruk by die hoofstroom-“toeriste-neste”. 1. Dit is goedkoper waar daar meer wedywering om jou as toeris is; 2. Alles word makliker gemaak, want jy hoef nie vreeslik hard te soek na dit wat jy as reisiger mag nodig hê nie.
Maak seker ten minste drie van jou naasbestaandes het elektroniese kopieë van jou amptelike dokumente, soos jou paspoort, ID-dokument, vliegkaartjies, geelkoorssertifikaat. Wanneer jy in die verknorsing is kan hulle dit maklik aan jou e-pos. Bêre dit sommer ook in die kuberruim op ’n webwerf soos Dropbox.
Oorweeg om geld in verskeie vorme saam te vat – reisigerstjeks, dollars, ’n debiet- en ’n kredietkaart – afhangende van waarheen jy reis en die beskikbaarheid van kontant en kitsbankgeriewe. Maak ook seker dat jou bank weet waar jy geld gaan wil trek of spandeer – dit kan lei tot groot ongerief as jou bank jou kaarte blok omdat hulle jou as ’n sekuriteitsrisiko beskou.
Probeer om nie soos ’n groentjie te lyk nie – ’n Man in ’n “toeriste-nes” in Nieu-Delhi het my een keer aangeraai om my bagasie van enige lughawe-plakkers of bagasiekaartjies te stroop. Volgens hom sou die al die vlytige “entrepreneurs” hulle aandag dan minder op my toespits. Laat dit lyk of jy elke dag met jou tas op jou rug in hulle strate rondloop.
Vra plaaslike vroue om jou te help as jy hulp nodig het – sodoende sal hulle nie dink dat jy ’n flerrie wat net daar is om hul mans af te rokkel nie. Sy/hulle sal ook die geleentheid kry om ’n mede-Eva uit die verknorsing te help.
Baie insiggewend en hoognodig vir iemand wat nog nooit solo die wêreld aangepak het nie. Ek stuur dit sommer nou aan vir my reisigersvriendinne.