Die hele menslike bedeling van Adam af tot aan die einde van die vrederyk kan binne die raamwerk van só ŉ week ingepas word. “... een dag by die Here [is] soos duisend jaar en duisend jaar soos een dag” (2 Pet. Dit is asof sy mede-digters deur die gedagte-inhoude sowel as die estetiese waarde van sy gedigte gedwing of uitgenooi voel om te reageer. ‘n Mens sou selfs op die wyse van Harold Bloom in Poetry and Repression (1976) ‘n verduideliking kon probeer vind in die siening dat elk nuwe gedig “‘n psigiese slagveld” is waarin die repressie en hersiening van voorafgaande gedigte plaasvind, maar dit sou ‘n hele nuwe studie verg. In Alex Ross se The Rest is Noise lees ek Schoenberg het ook op ‘n stadium die begeerte gekoester dat hy in Hollywood filmmusiek sou kon komponeer, maar dit het nie so uitgewerk nie… hy het glo te veel geld gevra!!