Elke Klank in Afrikaans moet minstens deur 1 letter voorgestel word, Afrikaans het ook geen stilte-vokale nie, dié word baie in Engels en in Frans aangetref. Daar is wel twee uitsonderings met woorde soos terug en Theron, wat uit 'n Nederlandse tradisie kom, waar die eerste e nie uitgespreek word nie.
Die volgende reëls is van toepassing op lettergrepe: 'n lettergreep begin altyd voor die medeklinker, bv. dadelik word da·de·lik 'n deelteken dui altyd die begin van 'n nuwe lettergreep aan, bv. oë word o·e 'n lettergreep sal altyd breek tussen twee medeklinkers, bv. pappa word pap·pa
'n oop lettergreep is wanneer die greep met 'n vokaal/klinker eindig (dit wil sê) a, e, i, o, u, y 'n geslote lettergreep is wanneer die greep met 'n medeklinker/konsonant eindig
Om 'n klank te herken moet daar ook tussen tweeklanke (diftonge), lang klanke en kort klanke onderskei word. Hulle word as volg ingedeel:
Groep 1 (tweeklanke)Wysig
In die meervoude sal slegs 'n e bygevoeg word by hierdie klanke, bv. boud word boude.
Groep 2 (lang klanke)Wysig
Groep 3 (kort klanke)Wysig
Wanneer 'n woord gespel word volgens beginsels, sal die volgende van toepassing word: indien die klank in 'n oop greep val sal dit presies dieselfde bly, bv. die woorde: ver en weg.
Wanneer daar 'n toegreep verkies word, maar die woord laat dit nie toe om die medeklinker te verdubbel nie, word 'n kappie gebruik om die lettergreep te forseer. Bv. word môre nie as morre /morrə/ of as moore /moːərə/ uitgespreek nie, maar eerder as die langgerekte kort "o"-klank /mɔːrə/. Die e in die woord se /sə/ word as 'n schwa uitgespreek, maar sodra daar 'n kappie op kom, word hy terug geforseer na sê toe /seː/.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Grondbeginsels_van_die_Afrikaanse_spelling&oldid=1799722"