In die see van unsmiling gesigte probeer oogkontak elke oggend vermy, Ek mis die onverwagte vreugde van 'n vriendelike gesig. Anonimiteit die prys wat elkeen geskat is en vertroud 'n gewillige slagoffer.
In die kristal helder water by die poskaart strande van Cassis te Bintan te Phuket, Ek mis die kwaad golwe van die woelig Arabiese See en die kokende yster rooi strande. Die soeke na 'n beloofde land aan die koste van 'n paradys verloor.
Terwyl die genot van die perfekte wyn gekoppel aan die ongelooflik baie klein porsies van onverstaanbare lekkernye, Ek mis 'n half-tee by Tarams en 'n skaap omelet by die Indiese Coffee House, en die vriendskap rondom dit. Gesofistikeerdheid oor klein plesier.
En terwyl die skryf van hierdie blog volgende soveel reëls van 'n vreemdeling grammatika as wat ek kan onthou, Ek treur oor die vergete woorde van 'n moedertaal. Kommunikasievaardighede daardeur ten koste van 'n taal weer in besit.
Dit is nie dat ek sou anders gekies het as ek 'n kans gehad het om dit alles weer. Dit is die noodsaaklikheid van keuse wat is wreed. Ek wens ek kon alles kies, dat ek alle moontlike lewens kan leef, en ervaar al die smarte en al die ekstase. Ek weet dit is dom, maar ek wens ek het nog nooit 'n keuse te maak.