Trilogy of the White City, die swart roman uit Vitoria | Huidige literatuur
John Ortiz | | skrywers, goedere, Books, Swart roman
La White City-trilogie is 'n reeks wat deur die Spaanse romanskrywer Eva García Sáenz de Urturi geskep is. Al drie boeke was afspeel in die tuisdorp van die skrywer (Vitoria, Álava). Alhoewel hulle binne die genre van die misdaadroman gekommersialiseer is, stem die ontwikkeling van hul intrige ook ooreen met dié van 'n speurroman.
Die titels van die sage is vrygestel onder die seël van Editorial Planeta en het tot dusver meer as een miljoen gedrukte eksemplare oorskry. Vir hierdie rede, Die Vitoriaanse skrywer word beskou as die skrywer met die grootste impak in Spanje. Nie verrassend nie, in 2019 is die eerste aflewering van die trilogie (Die stilte van die wit stad) is na die grootskerm gebring.
1 Oor die skrywer, Eva García Sáenz de Urturi
2 Die trilogie
4.1 Karakter evolusie
5.1 Unai se emosionele volwassenheid
6 Die meesterlike afsluiting van die sage
Oor die skrywer, Eva García Sáenz de Urturi
Hy is gebore in Vitoria, Álava, in 1972. Hy het hom sedert die middel 80's in Alicante gevestig. Van jongs af het sy haar fassinasie vir lees getoon, 'n passie - volgens die skrywer se eie woorde - van haar vader. Sy het 'n graad in optika en optometrie, met 'n breë loopbaan in die veld. Sy het ook aan die Universiteit van Alicante gewerk en is 'n bekende dosent.
Eva Garcia Saenz de Urturi het sy literêre loopbaan formeel begin met die selfpublikasie op Amazon van Die sage van die oues gedurende die 2012 jaar. Die publiek het die internet goed ontvang, wat gelei het tot die gedrukte publikasie daarvan deur Esfera de Libros. Sedert 2013 publiseer hy saam met Planeta. Voor die White City-trilogie (2016 - 2018), het twee romans gepubliseer (albei vanaf 2014):
The Saga of the Long-lived II: The Sons of Adam.
Deurgang na Tahiti.
Van die voorste linie van Die stilte van die Witstad, die skrywer slaag daarin om die leser vas te vang deur haar lewendige vertelling en voortdurende verrassings. Sulke intensiteit bly nog duideliker in die tweede boek: Die water rites. Sommige kritiese stemme - soos Carmen del Río van die portaal Die toevallige reisiger- Hulle wys daarop dat "die laaste van die boeke nie so vinnig is nie."
'N Unieke aspek van die trilogie is die ontspanning van die mees kenmerkende terreine in die stad Vitoria, waar 'n groot deel van die gebeure plaasvind. In werklikheid, danksy hierdie werk, is die skrywer (volgens die keuse van radioluisteraars) met die Cadena Ser de Álava 2017-toekenning erken.
Die beskrywings van die historiese sentrum van Vitoria is besonder gedetailleerd en baie akkuraat. Op dieselfde manier word die tipiese gebruike van die streek wonderlik voorgestel. Sowel as die eienaardighede van saamgestelde vanne - baie algemeen in Álava - is afgelei van die kombinasie tussen die paterfamilias en die gemeenskap van oorsprong (López de Ayala, byvoorbeeld).
Die stilte van die Witstad (2016)
Die stad Vitoria word geskud deur 'n reeks moorde op paartjies wie se ouderdom in veelvoude van 5 eindig. Daarbenewens verskyn die liggame van die slagoffers op bekende plekke in die stad, gelaat in posisies wat die een of ander simboliek oproep. Hierdie ontstellende modus operandi trek die volle aandag van die inspekteur van die Afdeling Strafregte Ondersoek in Vitoria, Unai López de Ayala, alias "Kraken".
Die inspekteur met die mitologiese kopnaam bynaam is 'n kundige in die profilering van oortreders. Maar in hierdie verwarrende ondersoek het hy bykomende ondersteuning nodig, want die strategie van die sluipmoordenaar verg spesifieke kennis van antieke rituele. Om hierdie rede wend die Kraken hom tot 'n omstrede argeoloog (voorheen skuldig bevind aan ander sterftes) om die konteks van die sterftes beter te verstaan.
Soos 'n goeie raaisel met 'n speurverhaal, die hoofkarakter het 'n dominante en enigmatiese karakter. Inspekteur Unai López de Ayala het sy bynaam (Kraken) verwerf weens twee ongetwyfelde kwessies. Eerstens sy imposante liggaamsbou in kombinasie met 'n pragmatiese persoonlikheid, onbegryplik vir die meeste mense rondom hom.
Tweedens, 'n obsessiewe gedrag wat daartoe lei dat hy die ingewikkeldste misdade oplos, want "niemand is buite die bereik van sy enorme tentakels nie." Boonop huiwer hy nie om die perke van wat moreel aanvaarbaar is, te grens om 'n saak op te los nie. Daarteenoor is die mede-ster (wat dikwels ontstel word deur Kraken se onortodokse gedrag) 'n baie rasioneler persoon, assistent-kommissaris Alba Díaz de Salvatierra.
En Die water ritesEva Garcia Saenz de Urturi verdiep in die sielkunde van die hoofkarakters terwyl hy die oplossing van 'n nuwe saak aanbied. Die verhaal word in twee tydlyne verdeel, 1992 en 2016. In 1992 word die verhouding tussen Kraken en sy eerste vriendin, Ana Belén Liaño, vertel. Wie sou die eerste swanger slagoffer (in 2016) wees van 'n reeksmoordenaar wat (blykbaar) 'n ritueel volg wat 2500 jaar gelede beoefen is.
Ana Belén is onderstebo gehang, verdrink in 'n vaartuig wat vroeër uit 'n museum in Santander gesteel is. Om die voorvalle wat in die hede plaasgevind het, te begryp, is dit dus nodig om die heropbou van 'n Cantabriese stad in 1992 te ken. Kraken, sy eks, professor Raúl en Rebeca (die dogter van die professor), het aan hierdie werk deelgeneem. Dit sou 'n missie wees wat gekenmerk word deur 'n jong strokiesprentkunstenaar.
En Die water rites die kwesbaarste kant van die protagonis verskyn. Omdat die moordenaar gekoppel is aan Kraken se verlede en na swanger vroue gaan. Sy vrese is geregverdig omdat adjunk-kommissaris Alba swanger met hom kan wees (wat haar moontlik 'n teiken kan maak). Alle vrese word vererger deur trauma in die verlede vir Unai, wat as kind die dood van sy ouers gely het.
Die bydrae van die sekondêre karakters (soos byvoorbeeld sy maat Esti of Kraken se oupa) blyk uiters belangrik vir die uitkoms te wees. Daarom is daar geen onnodige of ewekansige gedeeltes in die ontwikkeling van die argument nie. Inteendeel, elke detail - hoe onbeduidend dit ook al mag lyk - is relevant binne die verwoede en dramatiese intrige wat die skrywer geskep het.
Soortgelyk aan die vertelling van Die water ritesOp Die tyd here vind in twee tydlyne plaas. Die eerste (in die hede) verduidelik die oplossing van die saak van 'n moord op 'n sakeman in omstandighede soortgelyk aan dié van 'n roman wat binnekort begin word. Die tweede is 'n soort historiese roman uit die Middeleeue genaamd Die tyd here.
Unai se emosionele volwassenheid
Eva García Sáenz de Urturi toon al die fasette van Unai se innerlike reis. Hy gaan van 'n taamlik intimiderende karakter aan die begin van die sage, tot 'n baie bedagsame en emosioneel volwasse persoon. Die indruk van 'n lywige en growwe ou, hy verander in 'n man wat familie bo alles waardeer. Uiteindelik kan die protagonis die mense rondom hom diep waardeer.
Die meesterlike afsluiting van die sage
Ten spyte van die skynbare afstand tussen die tydlyne, Die tyd here dit word die perfekte afsluiting van die trilogie. Omdat die verband uiteindelik vasgestel word tussen al die eise wat sedertdien plaasgevind het Die stilte van die Witstad en Unai se familie. Volgens die bladsy Van Leser tot Leser (2018), laat die skrywer "al die punte vasgebind, hoe moeilik dit soms ook al mag lyk".