Vigs - Inligting - 2022
VIGS (Verworwe Immuungebreksindroom) is 'n toestand wat ontwikkel teen die agtergrond van MIV-infeksie. Met hierdie siekte neem die aantal limfosiete af, wat bydra tot die voorkoms van baie siektes. In die vroeë 80's van die 20ste eeu het wetenskaplikes 'n nuwe siekte in die gesig gestaar, wat later as VIGS bekend gestaan ​​het. Reeds aan die einde van die 20ste eeu, as gevolg van die verspreiding daarvan, is hierdie siekte die plaag van die eeu genoem.
Tot op hede is meer as 20 miljoen mense aan die virus dood, en meer as 40 miljoen is besmet. En dit is net die punt van die ysberg, want dit is die amptelike syfers. So 'n vinnige verspreiding van die siekte veroorsaak vrees onder die bevolking, wat vererger word deur die feit dat mense dikwels gerugte oor hierdie verskynsel glo. Kom ons kyk na die belangrikste.
VIGS en MIV is dieselfde. Mense verwar hierdie konsepte dikwels. VIGS is 'n verworwe immuniteitsgebrek. In hierdie geval is die liggaam se verdedigingstelsel nie in staat om siektes te beveg nie. Immuniteitsgebreke self kan wel aangebore wees, dit kom voorts tydens veroudering, asook as gevolg van ernstige siektes. VIGS hou verband met virusaktiwiteit. MIV is net so 'n virus. Vir die voortplanting daarvan gebruik die virus vreemde selle, in hierdie geval net die selle van die immuunstelsel. Sonder 'n spoedige reaksie op die siekte verswak die verdedigingstelsel, namate die virus al hoe meer nuwe grense vang. Immuniteitsgebreke sit in, dit wil sê VIGS. Dit is verkeerd om uit te druk "om met VIGS besmet te wees" of om "vir VIGS getoets te word." Die ontleding identifiseer die virus, dit wil sê MIV. Dit is hy wat die oorsaak is, en VIGS is die gevolg.
MIV-toetse is dikwels verkeerd. Soms hoor ons dat 'n MIV-toets moontlik vir 'n paar jaar nie 'n virus kan opspoor nie. Dis nie waar nie. VIGS verskyn moontlik nie 'n paar jaar nie, maar MIV kan binne enkele weke na infeksie opgespoor word. By 95% van die besmette lewer die ontleding 'n teleurstellende resultaat na 3 maande, en in die res - binne ses maande. Dit gebeur dat die resultaat van die eerste ontleding vals positief kan wees, daarom word dit gewoonlik deur 'n ander ondersoek, wat die ontleding bevestig. Dit is van 'n ander aard en is meer akkuraat. As albei toetse positief is vir MIV, maak die dokter 'n wrede diagnose - 'MIV-infeksie'.
MIV versprei deur toevallige inspuitings (verkeer, oorvol plekke). Daar word gereeld eng stories gehoor oor hoe u hierdie virus kan opdoen deur u per ongeluk in 'n klub, openbare vervoer of op 'n ander plek te spuit. Dat dit selfs so kwaadwillig versprei word. In 25 jaar na die epidemie was daar egter nie sulke gevalle van opsetlike MIV-oordrag nie. En die naalde in die relings of kussings, soos inspuitings in klubs, is net die intriges van hooligans, mededingers en 'n dronk dwaas. Die feite dui daarop dat 'n toevallige inspuiting met 'n mediese naald (byvoorbeeld 'n dokter) die risiko van infeksie van hoogstens 0,1% hou. Volgens peilings begin meer as 90% van die mense onmiddellik na die nuus van die infeksie bang dink: "Wie kon van my besmet gewees het?" Besmette mense is dieselfde as ons, net soos 'n normale persoon nie die idee sal hê om vriende te steek nie, so MIV-geïnfekteerde mense sal nie so 'n idee hê nie. Hierdie mite word versprei deur onopgevoede beperkte mense wat bereid is om na hul vooroordele te luister.
Kondome beskerm nie teen MIV nie. Volgens hierdie mite bevat rubberprodukte klein gate waardeur MIV die liggaam kan binnedring. Die virus "dryf" egter in die liggaamsvloeistowwe, en dring op sigself nie oral in nie of gly in. Aangesien die kondoom nie die vloei van vloeistof toelaat nie, voorkom dit dat die virus binnedring. Uiteraard kan hierdie tipe beskerming nie 100% betroubaar wees nie, aangesien die kondoom kan afkom of breek. Studies het die betroubaarheid van die gebruik van hierdie instrument bevestig. Dus, uit 171 paartjies waarin een van die vennote HIV-besmet was, is die virus slegs in drie gevalle oorgedra. Dit is, in 98% van die gevalle, het 'n kondoom 'n persoon teen infeksie beskerm.
MIV word van 'n swanger vrou na haar kind oorgedra. 'N Swanger vrou wat met MIV leef, is 'n bron van vooroordeel. Hulle sê dat MIV oorgedra kan word tydens bevalling, tydens voeding, en die feit dat hy deur 'n siek moeder gebore is, maak hom reeds besmet. In werklikheid, selfs sonder die gebruik van beskermende toerusting vir die baba tydens borsvoeding, is die risiko vir infeksie 20-30%. Kunsmatige voeding en die gebruik van 'n spesiale antivirale middel verminder hierdie risiko tot 1-5%. In lande met ontwikkelde medisyne was die vlak van MIV-infeksie onder kinders in sulke gevalle lank laer as 1%. Daarom, tydens swangerskap, onderneem vroue toepaslike toetse om voorbereiding en maatreëls te tref om die baba se beskerming te verseker.
MIV-infeksie is dodelik. 'N Persoon het chroniese siektes, dit wil sê dié waaraan hy nie ontslae kan raak nie. Byvoorbeeld, hipertensie, diabetes. Sulke siektes sluit MIV in. Ten spyte van die verskyning van boodskappe oor nuwe medisyne, is remedies, genesing deur wonderwerke, gebede, nie 'n enkele geval van 'n ware genesing gedokumenteer nie. Dikwels is sulke nuus die produk van die fantasieë van nuusmakers, slegte vertalers of gierige skelms. Niemand sê egter dat MIV glad nie beveg kan word nie. In 1996 is 'n spesiale kombinasie antivirale terapie ontwikkel wat die vermenigvuldiging van die virus by mense onderdruk. En hierdie instrument is redelik effektief. Die doel van sulke behandeling is om die ontwikkeling van MIV te stop en die opkoms van VIGS te voorkom. Hierdie terapie moet gereeld gebruik word, soos insulien by diabetiese pasiënte. Vroeë opsporing van MIV kan suksesvolle behandeling verseker. Dit is geen geheim dat daar besmette mense is wat al baie jare met hierdie virus leef nie.
VIGS is 'n siekte van dwelmverslaafdes, prostitute en mense met 'n nie-tradisionele seksuele oriëntasie. Dit is gerieflik vir die samelewing om so te dink, want dan het hierdie siekte niks met die normale meerderheid te doen nie. Die getalle vertel egter 'n ander storie. Tans is 30% van diegene wat besmet is heteroseksuele mense, en die aantal geaffekteerde vroue is meer as 40%, wat in die toekoms moontlik kan lei tot 'n toename in die aantal siek kinders. Dit is dus 'n probleem van die hele samelewing; u kan dit nie slegs met sekere dele van die bevolking in verband bring nie.
Dit is moontlik om in die huis met MIV besmet te raak. Dit is die algemeenste wanopvatting oor hierdie virus. En dit lei helaas tot die verwerping van besmette mense deur die samelewing. Natuurlik kan hulle hul regte verdedig, daar word films hieroor ('Philadelphia') gemaak, maar die meeste mense probeer 'net' ingeval 'hul kommunikasie met MIV-besmette beperk. Medisyne verklaar dit egter duidelik, en rapporteer dat die virus nie deur die druppels in die lug, deur handdruk, speeksel en die gebruik van gedeelde werktuie oorgedra word nie. In werklikheid is dit veilig om een ​​voedsel by 'n besmette persoon te eet en een kledingstuk en papier te gebruik. Daar is niks gevaarliks ​​in die besoek van MIV-besmette openbare plekke, opvoedkundige instellings nie.
Die virus kan deur diere en muskiete gedra word. 'N Groot besprekingsgolf is op 'n keer veroorsaak deur die nuus oor wie MIV deur muskiete oorgedra kan word. Vandag is elke vyfde Rus bang vir VIGS as gevolg van 'n muskietbyt. Maar dit is net nog 'n mite. Eerstens, buite die menslike liggaam, sterf die virus vinnig. Dit wil sê, daar is 'n moontlikheid van infeksie as 'n kat of hond, wat 'n besmette persoon krap, onmiddellik 'n gesonde persoon krap. Tweedens sou die geografiese verspreiding van die virus, as daar so 'n moontlikheid bestaan, ten opsigte van muskiete heel anders wees. Ja, en wanneer die gebyt word, spuit die muskiet sy speeksel in die liggaam, en nie die bloed van die vorige slagoffer nie, kan MIV nie in die liggaam van die insek vermeerder nie. Interessant genoeg kan katte ook VIGS kry, hierdie tipe siekte word FIV (katagtige vigs) genoem. Vir mense is hierdie tipe virus absoluut veilig, aangesien dit 'n ander struktuur het.
MIV kom van Afrika. Ander gerugte skryf die virus toe aan die CIA- of KGB-laboratoriums. Teen die tyd dat die epidemie begin het, het wetenskaplikes nie die biotegnologiese instrumente gehad om 'n virus te skep nie. Navorsers het baie indirekte faktore wat daarop dui dat die virus in Afrika ontstaan ​​het. Die MIV-spesies is afstammelinge van die apie-immuungebrekvirus. Hy het geleidelik mutaties geraak en van die een soort na die ander oorgedra en na die mens gekom. 'N Verdere voordeel is dat baie van die vroeë gevalle van VIGS-diagnose (vanaf 1959 tot die vroeë 1980's) voorgekom het by mense met Afrika-konneksies eerder as Europeërs sonder Afrika-konneksies.