Definisie van selkern - wat dit is, betekenis en konsep - Ek wil alles weet - 2022
kern , uit Latyn kern, is 'n konsep met veelvuldige betekenisse. Oor die algemeen kan aangedui word dat die kern die belangrikste element van iets wat, wanneer ander elemente bygevoeg of bygevoeg word, uiteindelik 'n geheel vorm. Daarom kan die kern as die kern of kern van 'n entiteit beskou word.
Selfoon , is intussen dit wat behoort aan of verband hou met die sel . Daar moet onthou word dat 'n sel die noodsaaklike eenheid van elke lewende wese , en dit het die vermoë om onafhanklik van ander elemente voort te plant.
Hierdie definisies stel ons in staat om die idee van selkern , wat die gedeelte eukariotiese selle is wat dit bevat die meeste van die materiaal wat aan genetika behoort . Hierdie genetiese materiaal is beskikbaar in molekules van deoksiribonukleïensuur wat komplekse vorm met verskeie soorte proteïene en dat dit op sy beurt die chromosome .
Die selkern is 'n membraanagtige struktuur wat die funksie het om beheer uit te oefen oor die aktiwiteite van die selle en die integriteit van die selle te bewaar. gene . Dit word saamgestel deur die kernomhulsel ('n dubbele membraan wat die organel omring en die sitoplasma-inhoud daarvan geïsoleer hou) en deur verskillende sub-kernliggame, wat verskillende soorte komponente bevat, soos molekules, proteïene en spesifieke fragmente van chromosome.
Hierdie kernomhulsel is poreuse : Op hierdie manier kan die genetiese materiaal deur die membraan gaan, wat veroorsaak dat chromosoomonderhoud uitgevoer word.
Die in- en uitgang van molekules uit die selkern is egter 'n baie ingewikkelde proses. Terwyl die kleiner molekules dimensie sonder regulering die kern binnekom, kan RNA en proteïene slegs binnedring deur 'n assosiasie met die karyopherins .
Geskiedenis van die ontdekking daarvan
Die selkern was die eerste organel wat die wetenskap . Dit is so oud dat dit aanvaar word dat die eerste tekening wat dit grafiseer, dateer uit die laat 17de en vroeë 18de eeu, deur die hand van Anton van Leeuwenhoek, 'n wetenskaplike van Nederlandse oorsprong, wat een van die eerstes is wat relevante waarnemings gemaak het om deur die mikroskoop
Anton van Leeuwenhoek het 'n gaping opgemerk terwyl hy rooibloedselle van salm bekyk het; Daar moet genoem word dat die rooibloedselle van alle gewerweldes, behalwe vir soogdiere, 'n kern het. Later het die mikroskopist en die natuurkundige Franz Andreas Bauer, 'n boorling van die Tsjeggiese Republiek, en die navorser Robert Brown, oorspronklik van Skotland, die selkern by verskillende geleenthede beskryf. Laasgenoemde het in die vroeë negentiende eeu 'n studie met orgideë gedoen, toe hy die teenwoordigheid van 'n ondeursigtige gebied in die buitenste selle, wat hy nucleus of areola genoem het, opgemerk het; sy werk suggereer egter nie a funksie vir die kern, maar wys net op die bestaan ​​daarvan.
Reeds in 1838 stel die Duitse botanikus Matthias Jakob Schleiden voor dat die rol van die selkern was om selle te genereer of te bou, en daarom noem hy dit Ek stamsel . Sy waarneming was gebaseer op die feit dat hy rondom hierdie sitoblaste die teenwoordigheid van nuwe selle opgemerk het. Franz Julius Ferdinand Meyen, Duitse geneesheer en plantkundige, het hierdie idees ten sterkste teengestaan ​​op grond van die feit dat baie selle geen kern het nie en dat hul vermenigvuldiging deur afdeling .
Teenoorgestelde en aanvullende visioene het in die dekades nie opgehou nie. Oscar Hertwig, 'n dierkundige ook uit Duitsland, was die eerste wat voorgestel het dat die ontwikkeling van 'n individu is slegs gegee uit 'n kernsel, na sy studies oor die bevrugting van seewier.