PressReader - Kuier: 2017-02-08 - BOOD­SKAP: Be­toon jou lief­de aan jou maat soos God jou lief­het!
BOOD­SKAP: Be­toon jou lief­de aan jou maat soos God jou lief­het!
As men­se het ons ’n be­perk­te ver­moë om me­kaar lief te hê, maar nie God nie. Sy lief­de vir ons is vir e­wig en ons kan al­tyd daar­op staat­maak. En dit is slegs Sy lief­de wat van ons be­ter men­se kan maak. DEUR pas­toor de­an ca­rel­se
Kuier - 2017-02-08 - Inhound -
Fe­bru­a­rie is die maand van lief­de en Va­len­tyns­dag is om die draai. So­veel so dat paar­tjies hul trou­dag be­plan dat dit op Va­len­tyns­dag kan plaas­vind. ’n Va­len­tyns­dag-tra­di­sie het selfs ont­wik­kel wat Rob­ben­ei­land as ’n i­de­a­le plek be­stem­pel vir hu­we­lik­se­re­mo­nies.
Die trou­dag is ’n dag van lof en fees­vie­ring. Dit is ’n dag wan­neer fa­mi­lie, vrien­de en kol­le­gas die trou­paar­tjie ver­eer met hul teen­woor­dig­heid en on­der­steu­ning. Die trou­dag gaan ge­paard met druk­kies, soen­tjies, tra­ne van blyd­skap, ge­luk­wen­sing en o ja, ’n klomp ge­ëe­te­ry. Maar is dít waar­oor die trou­dag of hu­we­liks­fees­vie­ring moet gaan? Het ons nie die dalk die kat aan die stert beet nie? Want wan­neer die gas­te al lank­al van die spe­si­a­le dag en die me­nu ver­geet het, is dit die paar­tjie wat die pot aan die roer moet hou.
Ek glo die hu­we­lik­se­re­mo­nie gaan oor iets die­per en meer kos­baar. Ek glo ook die trou­dag moet ’n ce­le­bra­ti­on van die paar­tjie se lief­de wees, maar meer pre­sies ’n fees­vie­ring van God se lief­de wat ’n paar­tjie se har­te vul. As ’n pas­toor van by­na 30 jaar, kom ek ge­reeld in kon­tak met paar­tjies wat vir my sê,“Pas­toor, ons het me­kaar nie meer lief nie,”maar wat hul­le eint­lik vir my sê is,“Pas­toor, ek weet nie meer hoe om hom of haar lief te hê nie”. Die re­de hier­voor is: Die lief­de van ’n bruid en haar brui­de­gom is be­perk­te lief­de, maar God se lief­de is on­be­perk.
As lief­despaar­tjies is daar ’n li­miet aan ons mens­li­ke ver­moë om te kan lief­hê. Ons bron van lief­de is be­perk en kan op­droog. Al­le paar­tjies, self ons so­ge­naam­de ce­lebs, gaan soms deur moei­li­ke hu­we­liks- en ver­hou­dings­pro­ble­me wat hul ka­pa­si­teit om lief te hê tot sy ui­ter­ste toets. Paar­tjies slaag dik­wels nie die toets nie om­dat hul­le pro­beer om me­kaar slegs op ’n mens­li­ke ma­nier lief te hê.
Dit maak nie saak of jy Brad Pitt of An­ge­li­na Jo­lie is nie. Dit maak nie saak hoe ryk of ge­leerd die man of vrou is nie. Ryk­dom, skoonheid, sjar­me, in­tel­lek­tu­e­le of spor­tie­we vaar­dig­he­de kan ons nie be­skut teen die aan­val­le van e­le­men­te wat die lief­des­ver­hou­ding be­dreig nie. Om dus me­kaar slegs lief te hê met mens­li­ke ver­mo­ëns, is nie ge­noeg nie. Ons moet ons har­te, wat die bron van lief­de is, met God se lief­de vul.
Ons het God se lief­de no­dig. Ro­mei­ne 5:5 sê:“Die hoop be­skaam nie, om­dat die lief­de van God in ons har­te uit­ge­stort is deur die Hei­li­ge Gees wat aan ons ge­gee is.”
Wan­neer ons op God se lief­de staat­maak, dan word Sy lief­de ons re­ser­voir waar­van ons kan skep om ons har­te te her­vul wan­neer dit leeg loop. Ver­hou­dings flo­reer wan­neer ons die lief­des­tuin kan voed deur God se lief­de met me­kaar te deel. Sy per­fek­te lief­de; God se on­voor­waar­de­li­ke lief­de. Ek glo slegs God se lief­de kan paar­tjies by­me­kaar hou.
Eer­stens, ons lees in 1 Ko­rin­thi­ërs 13:13: “En nou bly ge­loof, hoop, lief­de – hier­die drie; maar die groot­ste hier­van is die lief­de.”
Die teks praat van din­ge wat ver­gaan op ons le­wens­pad, maar God se lief­de ver­gaan nim­mer­meer. Let wel, die teks praat nie van ons lief­de nie, maar wel God se lief­de. Dit wil vir my sê ons moet nie op ons lief­de staat­maak om ons ver­hou­dings of ’n hu­we­lik te laat werk nie. Ons moet op God se lief­de ver­trou. As ons as lief­despaar­tjies ver­lang om ’n mooi en ge­not­vol­le hu­we­lik of ver­hou­ding te bou, dan moet ons op God se lief­de staat­maak.
T­wee­dens, dit is God se lief­de wat ons be­mag­tig. Dit is slegs deur God se lief­de wat ons in staat is om me­kaar te kan ver­ge­we. Dit is wan­neer ons die Hei­li­ge Gees toe­laat om God se lief­de in ons har­te te stort, dat ons lief­de, ge­duld en lank­moe­dig­heid kan be­toon aan ons ge­lief­des wan­neer hul­le fou­teer en seer­maak-da­de her­haal.
God se lief­de in ons har­te gee ons die ver­moë om nie on­wel­voeg­lik of self­sug­tig op te tree nie. Slegs God se lief­de raak nie ver­bit­terd nie. Ons in ons mens­li­ke na­tuur vind dit mak­lik om ’n da­ta­ba­sis van kwaad op ons me­mo­ry cards te stoor. Maar dit is God se lief­de wat ons help om die fou­te en son­de van ons eg­ge­no­te en le­wens­maat te kan be­dek en te ver­dra. God se lief­de sal AL­TYD die bes­te van ons le­wens­maat hoop en glo. Die lief­de wat nim­mer­meer ver­gaan, be­geer om te ver­staan, aan te pas, te aan­vaar, op te of­fer, te kom­mu­ni­keer, be­moe­dig en ge­trou te bly in moei­li­ke en ne­ga­tie­we om­stan­dig­he­de.
Lie­we vrien­de, kom ons maak ons har­te oop ge­du­ren­de die sei­soen van lief­de en ro­man­se, om ge­vul te word met God se lief­de. Want dit is slegs Sy lief­de wat ons by­me­kaar kan hou. * Pas­toor De­an Ca­rel­se is ver­bon­de aan die S­he­ki­nah Vol­le E­van­ge­lie Kerk van God in S.A. in Mitchells Plain.