Die feit is dat Jesus self by sowel die breek van die brood as by die neem van die beker konstateer dat die versoening wat Hy oor ons sondes bewerk het, volkome is.
Die bedoeling is ook verder dat die gelowige wat aan die Nagmaaltafel aansit, en die Here Jesus werklik ken, dit geestelik sal ervaar dat hy/sy ingelyf is in ’n lewende en ’n ewige gemeenskap met Jesus Christus.
Die ware gelowige sal aan die Nagmaaltafel die vrede ervaar dat hy weer van nuuts af glo dat niks en niemand hom van God kan vervreem nie.
By Nagmaal het ons met die belangrike saak te doen dat dit vir ons tot ’n seën is as ons die Nagmaal reg gebruik, maar dat dit sonde is as ons dit verkeerd gebruik.
Vir die mense wat met ’n ware geloof hulle deelgenootskap in die verbond beleef, is die Nagmaal tot ’n seën omdat dit vir hulle ’n sigbare bewys is dat hulle en nog ander deel in die verlossingsgemeenskap met die Here.
Die kennis wat ons opdoen oor ons sondes moet by ons die besef wakker maak dat dit stry teen die heiligheid van God, en ook teen die heiligheid wat Hy weer in ons bewerk het deur die soendood van sy Seun Jesus Christus.
Selfondersoek is dus selfontdekking met ’n lewe wat daarna volg waarin daar gebreek word met jou sonde.
Enigiemand wat eerlik na homself kyk, sien by homself tekens van die dood – nie net in sy sonde self nie, maar ook in sy eie gesindheid teenoor sy sondes.
Soveel dat Hy selfs sy Seun laat sterf het om sondaars se sondes te straf sodat hulle nie as gevolg van hulle sondes deur sy oordeel vernietig sal word nie.
Antwoord: Die nagmaal betuig aan ons dat ons volkome vergewing van al ons sondes het, ter wille van die enige offer van Jesus Christus wat Hy self eens en vir altyd aan die kruis volbring het (a), en dat ons deur die Heilige Gees in Christus ingelyf word (b), wat nou na sy menslike natuur in die hemel aan die regterhand van die Vader (c) is en daar deur ons aanbid wil word (d). Die Roomse mis, daarenteen, leer dat die lewendes en die gestorwenes nie deur die lyding van Christus vergewing van sondes het nie, tensy Christus nog daagliks vir hulle deur die priesters geoffer word. Verder dat Christus liggaamlik in die brood en wyn aanwesig is en derhalwe daarin aanbid moet word. Die mis is dus in wese niks anders nie as 'n verloëning van die enige offer en lyding van Jesus Christus en 'n afgodery wat vervloek is (e).
Antwoord: Hulle wat vanweë hulle sondes 'n afkeer van hulleself het, maar tog vertrou dat dit hulle om Christus wil vergewe is en dat die swakhede wat nog oor is, met sy lyding en sterwe bedek is; en die wat ook begeer om hulle geloof hoe langer hoe meer te versterk en hulle lewe te verbeter. Maar die huigelaars en die wat hulle nie van harte tot God bekeer nie, eet en drink 'n veroordeling oor hulleself (a).
Antwoord: Nee, want so word die verbond van God ontheilig en sy toorn oor die hele gemeente opgewek (a). Daarom is die Christelike kerk volgens die bevel van Christus en sy apostels verplig om sulke mense met die sleutels van die koninkryk van die hemel uit te sluit, totdat hulle verbetering van hulle lewe bewys.