Wat Van zyl Slabbert betref is sy enigste ‘claim to fame’ dat hy saam met ‘n swartetjie gemasturbeer het. Ek weet nou nog nie of die swartetjie hom geleer het en of hy die swartetjie geleer het nie. As hy dit vergeet het moet hy maar sy boek “The last white parlement” gaan lees. Ek kan goed verstaan dat hy nie ‘n Afrikaner wil wees nie want hy is so skeef dat jy hom met die galg sal moet reguit trek. Ons gaan nog baie van hom hoor maar hy is ‘n opperste vyand van die witman.
Dit is eweneens, ‘n feit soos ‘n koei dat met die Vrede van Vereening daar nie op 31 Mei 1902 so ding soos ‘n Afrikanervolk bestaan het nie want ‘n volk moet grondgebied hê om te kan bestaan anders is hy ‘n etniese minderheid met die hiel van die veroweraar op sy keel om seker te maak dat hy weet waar sy knegskap lê. In daardie lig gesien is dit belangrik om die Boerskap in die regte lig te plaas. ‘n Boer is hy wat hom beskou as lid van daardie volk wat op 31 Mei 1902 sy vryheid verloor het; wat verbind is aan hulle wat in die konsentrasiekampe – 24 000 kinders en 3 000 vroue – deur die Britte vermoor is. Dit is ook hulle wat die vryheid van die twee Boererepublieke wil terug hê. Met ander woorde wat hom kan identifiseer met die Boervolk se afkoms, strewe en toekomsverwagting.
Die Boerevolk is egter daarop aangewese om met die mense wat hulleself Afrikaners noem en wat wit is, te bly skakel omdat dit die enigste werwingsveld is vir die versterking van die Boerevolk en die herstel van sy vryheid binne die twee voormalige Boererepublieke.
Ek het geen probleme met die definisie van Boerskap van die Boerevolk Verteenwoordigende Raad (BVR) nie. Die probleem is egter dat die BVR myns insiens dwaal oor die Boervolk se vryheidstrewe as hulle sê verkryging van onafhanklikheid binne ‘n “vrye en onafhanklike volkstaat”. Dit sal goed wees as hulle vir ons sal sê wat dit beteken. As hulle ‘n soort van ‘n Volkstaat wil hê – anders as die gewese Boererepubliek – moet hulle vir ons sê waar die Volkstaat tot stand gaan kom. As jy nie bereid is om onomwonde te sê dat die Boervolk se grondgebied is die twee Republieke wat teen die Engelse ten gronde gegaan het nie en nou weer herstel moet word, alvorens ons kan praat van die Boervolk, dan is jy met iets anders besig en is die volk in afwagting beslis nie die Boerevolk nie. Om enigsins krag te verleen aan die definisie van Boer moet ons terugkeer tot 31 Mei 1902 en daarvandaan weer ons vryheidstryd begin. Dit kan of wil die sogenaamde Afrikaners nie doen nie.
Wat was die rede dat soveel kinders en vroue in die Hel kampe gesterf het, wat die Boervolk tot oorgawe gedwing het.
In die geskiedenis van die wêreld was daar al groot en aangrypende toesprake deur groot manne wat op- en uitgestaan het vir hulle volk se vryheid. Trouens, wanneer ’n volk se vryheid , bedreig word of van hom afgeneem is, of hy reeds verslaan is, is dit dan dié momente wanneer die toestand die suiwerste uit enige mens sal kan haal. Ons volk het nie net ondergang in die Britse Oorlog in die gesig gestaar nie, maar ook totale uitwissing. Nog nooit was daar so ‘n wrede oorlog teen ‘n Volk gevoer, as wat die Britte teen die Boerevolk gervoer het nie. Watter beskaafde volk kan in twee jaar 24 000 kindertjies en 3 000 vrouens letterlik uitmoor in die naam van beskaafde oorlogvoering.
Die vernedering van Vereeniging het die room van die Boerevolk se krygsmanne bymekaar gebring om oor oorgawe te praat. Dit was in die herfs van 1902 met die winter op die Hoëveld reeds onverbiddelik in aantog. As die notules van daardie byeenkoms gelees word, voel ‘n mens ook die ysige hand van die dood in hierdie toesprake waar die oorgawe van ‘n volk sy beslag moes kry. Sommige het die oorgawe reeds aanvaar en dit in soveel woorde gesê. Tog was daar die enkelinge wat nie sou wou oorgee nie.
“Maar kom ons sê dat daardie feite korrek was, dan sal die Vrystaat nog steeds weier om in te gee. Laat my toe om reguit en eerlik vir u te sê dat na my mening is hierdie werklik ‘n Transvaalse oorlog. Dit maak egter nie aan my ‘n verskil nie. Vir my het die Vaalrivier nog nooit as ‘n grens bestaan nie. Ek het nog altyd gepoog om die “Nouere vereniging” te handhaaf en ek voel baie sterk oor die verpligting wat die twee state teenoor mekaar het. Hulle is twee verskillende volke maar hulle strewe is dieselfde.
“Dit word gesê, en met ‘n mate van waarheid, dat die goudvelde vir ons ‘n vloek is. Maar daar is geen rede waarom dit so moet bly nie. Ek kan nie sien dat ons sonder die besit van die goudvelde die Republieke kan red nie. Swaziland kan miskien afgestaan word maar nooit die goudvelde nie.
“My mense sal dalk sê: ‘Ons generaals sien alleenlik die godsdienstige kant van die saak’ hulle is reg, sonder geloof sou dit dwaas gewees het om hierdie oorlog te begin en vir soveel maande te kon uithou. Inderdaad dit moet ‘n kwessie van geloof wees omdat die toekoms vir ons verberg is. Wat was die ken ons, maar dit wat in die toekoms lê is self buite die kennis van die wyste manne.
“Ek het ‘n diep gevoel vir ons vrouens en kinders. Ek neem hulle haglike omstandighede in ernstige oorweging. Maar hulle lyding is van die omstandighede wat ‘n noodwendige uitvloeisel is van die oorlog. Ek het niks met die omstandighede te doen nie. Vir my is hierdie ‘n oorlog van geloof en daarom kan ek alleenlik oorweging skenk aan die groot beginsels wat hierby betrokke is. Omstandighede is vir my maar net hindernisse wat uit die weg geruim moet word.
‘As ons onsself as oorwonne beskou – as ons aan die vyand sou oorgee – kan ons min genade van hulle verwag. Ons sal dan die graf van ons Nasionale Onafhanklikheid gegrawe het. En soos dinge nou lyk, wat is die verskil tussen dit en die grawe van ons eie grafte?”
Hierdie oorlog het ten spyte van ‘n gebrek aan goeie internasionale kommuniksie aan die Boerekant, groot roem vir die Boerebevelvoerders gebring. Name soos Botha, De la Rey, De Wet, Hertzog en Smuts was op baie se lippe in die beskaafde wêreld. Selfs die deelname van die Boeregeneraals se vroue in die oorlog sou nie ongemerk verbygaan nie.