Sê die woord naturisme en 'n hele nasie staan op. Die spreker word teen 'n muur staangemaak, Sonder verhoor word hy onder 'n stortvloed klippe gesteek. Naturisme is een van die onderwerpe wat deur die absolute meerderheid misverstaan word. 'n Onderwerp wat vanuit 'n wanontwikkelde sosiale stelsel, nie eers in beskaafde geselsskap genoem behoort te word nie.
Hieronder word openhartige inligting rakende naturisme met jou gedeel. Dit is oor 'n geruime tyd deur waarneming, gesprekvoering en oordenking versamel en saamgevoeg. Daar word vertrou dat jy hierdie onderwerpe met 'n oop gemoed sal lees. 'n Gemoed wat jou sosiale vooroordele en kultureel geïndoktroneerde sieninge vir 'n wyle opsy sal sit. Daar word verder vertrou dat jy na die lees hiervan, self die onderwerp verder sal navors en hopelik sal beproef en beleef.
Neem dus nou jou tyd, en sit agteroor terwyl jy hierdie inligting, sonder vooroordeel, sorgvuldig jou eie maak.
Liggaamlikheid: die vorm waarin Vader in Sy wysheid gekies het, om die mens op aarde te laat bestaan. Vanuit Sy volmaakte kennis, het Hy dus die liggaam sorgvuldig ontwerp en tot in die fynste detail. Hy het elke element daarvan in plek gesit met die doel om 'n perfekte eenheid te vorm. Hy het nooit bedoel dat enige liggaamselement minderwaardig moet wees nie. Hy het nooit bedoel dat enige liggaamselement walgingswaarde moet hê nie. Hy het in Sy wysheid geweet, dit wat Hy gemaak het, was mooi. En so het Hyself gesê na die skepping voltooi is. Liggaamlikheid as vorm waarin die mens geskape is, is dus die keuse van 'n volmaakte Skepper, wat geweet het wat Hy doen. Selfs die feit dat die liggaam slegs die verganklike vorm van die mens is, gee nie die mens die reg om dit daarom te minag en te klassifiseer in verskillende afdelings gebasseer op 'n "sieswaarde" nie.
Jy wat nou hier lees doen dit in 'n liggaamlike hoedanigheid. Jy gebruik liggaamlike sintuie om die inligting in te neem. Jy gebruik 'n liggaamlike brein om dit te liasseer. Laat vaar dus die vooroordele oor die liggaam. Begin die Skepper daarvan te prys vir die voorreg wat Hy jou gegun het om in so 'n perfek ontwerpte vorm, jou tyd op aarde deur te bring.
Inhibisies word deur uiteenlopende mensgemaakte kulture ontwikkel en in die naam van beskawing en opvoeding. Dit word met 'n benoude haas van jonks af, in kinders se gedragspatrone in geprogrammeer. Die arme kinders het nie eers 'n kans om vanuit 'n wyer perspektief, self 'n mening oor die saak te vorm nie.
Die aanleer en oordrag van inhibisies is die manier waarop 'n gemeenskap 'n weg probeer vind om verby sy eie luiheid te probeer kom. 'n Luiheid om om sy hele denkspektrum te gebruik. 'n Luiheid om bietjie moeite te doen om dit wat foutiewelik deur sy kultuur in hom ingeprogrammeer is, te deprogrammeer. 'n Luiheid om sy eie wellus wat as gevolg van kunsmatige inhibisies ontwikkel het, te erken en te hanteer...
By geboorte is 'n kind gemaklik met sy liggaam. So gemaklik, dat sy eerste paar jaar hoofsaaklik rondom sy liggaamlike behoeftes gaan. Kinders het nie 'n ingebore stel inhibisies nie. Hulle het geen vooroordeel oor enige liggaamselemente nie en sal tot tyd en wyl hulle die slagoffer val van die kulture indoktronasie genaamd inhibisies val, nie 'n saak hê in watter vlak van gekledenheid aldan nie, hulle 'n sosiale situasie benader nie.
'n Ander oorsaak van inhibisie is die sosiale obsessie met oormatige liggaamsbedekking. 'n Obsessie wat ontspring in die geloof dat jou bedekkings, jou sosiale stand sou bepaal. Dit skep 'n ongesonde nuuskierigheidswaarde oor die bedekte elemente. Daardie nuuskierigheidswaarde ontwikkel tot 'n obsessie om te ontdek op 'n ongesonde en sosiaal afbrekende wyse. Hierdie obsessie om dít wat verskuil lê, te ontdek, word so groot, dat dit lei tot optrede wat 'n iritasiewaarde vir 'n medeskepsels begin skep. As 'n verdedigingsmeganisme, gryp die medeskepsel dan terug na inhibisies, om deur verdere bedekking, hierdie die bose kringloop net verder aan te help, geslag na geslag.
Dink aan 'n kind en 'n geskenk. As die geskenk verpak is in 'n toe houer, is die kind dikwels obsessief om dit oop te kry en te ontgin. Niks ander maak saak op daardie oomblik nie. Sou die speelding wat andersins binne in die verpakking sou wees, oop en bloot wees, is daar geen obsessie in die kind se belangstelling daarin nie en word dit hanteer asof dit bloot deel is van die algemene omgewing.
'n Mens sou die stelling kon waag om te sê dat as die konsep van inhibisies nooit geskep is deur menslike kulture nie, sou daar nie vandag verskynsels soos eksibisionisme, seksuele teistering, molestering, verkragting en soortgelyke verskynsels gewees het nie. Die rede is eenvoudig. Omdat daar dan geen inhibisie sou wees nie, sou daar ook geen liggaamsbedekkende motivering wees wat die dader sou motiveer tot enige van die genoemde aksies nie.
Dit is opvallend dat die volke wat roem op hoër beskaafdheidsvlakke, al so deur hulle eie beskaafdheid geindoktroneer is dat hulle nie eers agterkom dat 'n groot deel van hulle "trotse" beskawing, deur kunsmatigheid en gefeinstheid gekenmerk word nie.
Hoe meer die menslike interpretasie van die verskynsel "beskawing" binne 'n kultuur voorkom, hoe meer egoisme en narcisme ontstaan binne die bepaalde kulture. 'n Meerderwaardigheidspersepsie teenoor enige-iets of iemand wat nie by 'n bepaalde denker se selfgeskepte sosiale status pas nie, word as 'n reg beskou en met hand en tand beskerm. Klasse en klasseverskille word dan 'n lewende werklikheid in elke klein breintjie wat daarmee geïnfiltreer is.
So het die verskynsel beskawing ook die liggaam begin klassifiseer. Hoe meer 'n bepaalde kultuur roem op beskawing, hoe meer voel hy die behoefte om beheer te neem en die reg tot oordeel op homself te neem. So word ook die reg toegeëien om die liggaam op te deel in elemente, en elke deel 'n status te gee. Na hierdie klassifikasie word die onderdorp elemente as ongewens beskou en moet asseblief tog net bedek word, want dit is onvanpas. Die bo-dorp elemente word egter versorg, gegrimmeer, chirurgies aangepas en word as die trots van die draer daarvan beskou.
Die een eienskap van die mens wat in hierdie benadering wreed misgekyk word, is die behoefte om te ontdek, om te leer, om nuuskierig te wees. Hierdie ingeboude behoefte by die mens is so sterk, dat wanneer dit op kunsmatige of kulturele wyse onderdruk word, dit dikwels manifesteer op manier wat in 'n bepaalde kultuur as onvanpas of selfs krimineel beskou word. Op hierdie manier word 'n medemens wat andersins 'n perfekpassende deel van die gemeenskap sou wees, gekriminaliseer en gebrandmerk. Die stelsels wat die brandmerking toepas, is egter so in hulle eie norme vasgevang, dat hulle nooit besef, dis eintlik hulle eie beskawingsvorm wat die medemens in die versoeking gelei het nie.
Die gemiddelde leser van hierdie stuk is waarskynlik in 'n kultuur vasgevang waar hyself die slagoffer is van kulturele vooroordele oor die liggaam. Waar hyself dalk al in sy binneste, stilweg die vraag gevra het waarom "versoekings" hom so dikwels noop om sy tong vas te byt.
Die prognose van 'n diepgewortelde kulturele inhibisie is swak. Dit is weens die obsessiwiteit waarmee kinders kleintyd al daarmee geïndoktroneer word. Die intensiteit van hierdie vooroordele maak dat daar in elke slagoffer daarvan se denke, deurlopend 'n geestesmonitor aktief is wat die eie optrede meet aan die kulturele norme. Daar word meer breinkrag en tyd bestee aan die liggaamlike en die handhawing van die vooroordele daaroor, as aan al die ander aspekte van menswees in totaal. Die oomblik as ons die uitputtingswaarde van hierdie beginsel begryp, verstaan ons ook waarom ons dikwels so psigies moeg is na 'n dag.
Net toe jy dink jy gaan nou 'n diep filosofiese stuk raaklees oor hoe jou afwykende naturis-buurman se gedagtes werk, kom daar die verrassing: Naturisme is toe nooit 'n filosofie nie...
Die naturis het 'n inherente respek vir die liggaam. Die naturis plaas nie bepaalde liggaamselemente in verskillende klasse nie. Vir die naturis is die liggaam 'n perfekpassende geheel wat so saamgestel is dat dit as geheel, goed is en derhalwe as sulks geäg word. Die naturis het die sosiale wanpersepsie dat die liggaam noodwendig seksueel prikkelend moet wees in sy natuurlike vorm, suksesvol ontgroei en het 'n soort volwassenheid bereik wat juis 'n ode is vir die vorm waarin die liggaam geskep is. Die ware naturis respekteer elke medmens en dienooreenkomstig sal hy nooit sy naturisme op enige iemand afdwing nie. Hy sal in publieke en kultureel gestremde areas, die voorgeskrewe bedekkings sonder protes en selfs met groot gemak dra. Hy sal nooit die tekstielgestremde gemeenskap veroordeel nie.
Die naturis sal slegs daar waar hy weet hy nie aanstoot vir 'n gelykgeskape skepsel sal gee nie, die liggaam eer deur daar, van sy kulturele bedekkings ontslae te raak en sy spontaniteit saam met geesgenote te vier.
Vir die ware naturis is daardie viering nie is 'n wellustige orgie nie. Die samesyn in die natuurlike staat ontaard nie in allerlei seksuele vergrype of ontrouheid aan die eie maat nie. Die ware naturis is so gemaklik in sy eie vel en met sy mede naturis, dat die liggaamselemente wat in tradisioneel bedek word, nie eers opval synde in 'n taboe klas sou val nie. Dit word inteendeel, geëer as volwaardige deel van die Skepper se volmaakte skepping
Jy het sopas gelees wat die naturis se eenvoudige filosofie oor respek teenoor 'n medemens is. Jy het gesien dat hy nie opdringerig is nie, dat hy nie die wat 'n voltydse geklede lewenswyse verkies, sal aanstoot gee, tempteer of uitlok nie.
Terwyl daar 'n diepgewortelde vooroordeel oor naturisme is, is publieke naturisme tans nie die norm in die meeste westerse lande nie en word as sosiaal onaanvaarbaar beskou. Vanuit 'n naturis se respek teenoor 'n medemens, sal die ware naturis dus nie sy medemens aan publike naturisme blootstel op publiek plekke waar die gesindheid anti-naturis is nie.