AFRIKAANSE OPSOMMING: Jacques Derrida se The Animal that Therefore I Am wat postuum die eerste keer gepubliseer is in Frankryk (2006) en daarna vertaal is in Engels (2008) het potensieel een van die mees kragtige filosofiese diskoerse oor diere-etiek tot op datum geword. Sy seminale onderneming begin met 'n persoonlike ervaring wat die filosoof het met sy kat wat hom een dag in die badkamer volg. Wat daarop gebeur is 'n klassieke dekonstruktiewe omkeer toe Derrida, skaam oor sy naaktheid voor die kat, die perspektief omswaai en vra wat die kat sien en dink wanneer gekonfronteer met 'n man – en boonop nog 'n naakte man, en hoe hy, as 'n beskaamde mens, daarop reageer. Met behulp van sy goed gevestigde dekonstruktiewe metodes weef Derrida deur die pilare van die tradisionele filosofie en met sy streng ontledings ontrafel hy ons tradisionele en historiese denke oor hoe ons diere beskou, en bevraagteken hy sowel die mens-dier onderskeiding as die latente subjektiwiteit oor die aangeleentheid. Dit is hoofsaaklik hierdie teks wat ek gebruik in my tesis, sowel as 'n paar van Derrida se vroeëre invloedryke werke, om aan te toon dat dekonstruksie 'n kragtige en oortuigende strategie is om 'n nuwe etiek ten aansien van (ander) diere te voorsien. Soos by Derrida, is my uitgangspunt om tradisionele filosofie onder die hamer te plaas deur aan te toon hoe dekonstruksie as 'n post-moderne denkstrategie die inherente gebreke in sy struktuur kan blootlê. Ek hoop om aan te toon dat 'n dekonstruksie van die antroposentriese en logosentriese ingesteldheid van mense teenoor ander diere noodsaaklik is vir die formulering van 'n nuwe etiek vir (ander) diere. Ek begin deur die tradisionele hiërargie van die mens oor (ander) diere – antroposentrisme, logosentrisme en 'carnophallogosentrisme' af te breek – asook, in 'n ander hoofstuk, met 'n dekonstruksie van kontemporêre diereregtedenkers, en vervang hierdie sieninge en teorieë met wat Matthew Calarco 'n sogenaamde 'proto-etiese imperatief' noem (Calarco 2008: 108), wat ek argumenteer 'n hoeksteen is van 'n nuwe etiek. Dan, deur die moontlikhede van 'n billike mede-bestaan tussen mens en ander diere te vermenigvuldig, karteer ek 'n weg na 'n beter begrip van, en benadering tot ons verhouding met niemenslike diere. In kort, hierdie tesis is 'n poging om deur middel van dekonstruksie, 'n pad na 'n toegepaste (diere-)etiek te ontsluit.