Weens die 4 531 800 hektaar woude is hout ook ’n belangrike produk, maar die ekonomiese potensiaal daarvan word belemmer deur die feit dat die meeste van die woude in die noorde lê, in gebiede wat moeilik bereikbaar is.
In die Middeleeue is die streek deur Siberiese Tatare en Teleute bewoon. Weens aanhoudende strooptogte deur nomadiese Kalmukke tydens die eerste eeue van die verkenning van Siberië het die toekomstige Nowosibirsk-oblast nie baie Russiese koloniste gelok nie; hulle het verkies om hulle naby die meer noordelike Tomsk te vestig. Die eerste Russiese dorpie, Maslianino, is in 1644 gestig. In 1716 het offisier Iwan Boetkejef die Berd-fort gebou wat later die stad Berdsk geword het. Dit was die hoofsentrum van die toekomstige kolonisasie en ontwikkeling in die streek. Soos baie ander dele van Siberië het die gebied ’n veilige hawe vir politieke andersdenkendes, vlugtende slawe en godsdienstige sektes van oor die hele Rusland geword.
Vir die grootste deel van die gebied se geskiedenis het dit onder die Tomsk-administrasie geval, aanvanklik as deel van die Tomsk-afdeling van die Tobolsk-goewernoraat en later, van 1804 af, van die aparte Tomsk-goewernoraat. Die ommekeer in die geskiedenis van die streek het plaasgevind met die bou van die Transsiberiese en die Turkestan-Siberiese Spoorlyn. Nowosibirsk, wat in 1893 gestig is en toe as Nowonikolajefsk bekend was, het die middelpunt van vervoer geword en ander groot Siberiese stede soos Omsk en Tomsk in net ’n paar dekades vebygesteek. In 1920 is die hoofstad van die Tomsk-goewernoraat na Nowonikolajefsk geskuif en in 1921 is die Nowonikolajefsk-goewernoraat gestig.