So gaan sit ek ook nog soms by my Alzheimers vriendin in die siekeboeg. Meesal het haar leë oë nie meer die vaagste benul wie ek is nie. Maar ek weet nog wie sy is. Ek weet wie sy altyd sal wees, al steel die siekte haar tydelik. Ek weet hoe sy was. Ek ken haar: Die laggende een. Die liefdevolle. Die ruimhartige. Die bekwame. Die storieverteller met die skitteroë.
Laat my dink aan die gelykenis van die saaier. Die saad is vol inhoud. Die grond waarop dit val bepaal of dit vrug dra, of nie; of die betekenis van die saad tot sy reg kom, of nie.
• In April verskyn 4 Bybelstudies wat ek rondom die Pase geskryf het op http://www.vroueweskaap.co.za
Mag jy ook, as jy Jesus se dood en opstanding hierdie jaar gedenk (dalk vir die soveelste keer), opnuut jou hande saamslaan oor Waarheid wat veel groter as woorde is; en oor die Woord wat telkens weer die karige grond van ons klein begrip (wanbegrip, onbegrip) liefdevol met betekenis kom bevrug! Mag jy veral onthou dat Jesus, toe Hy die laaste maal met sy dissipels aan tafel was, gesê het: “Ek het baie daarna uitgesien om hierdie paasmaaltyd saam met julle te eet voordat Ek ly. Ek sê vir julle: Ek sal dit nie weer eet voordat dit in die koninkryk van God sy volle betekenis gekry het nie.” Lukas 22: 15, 16