Diabetes by kinders: simptome, oorsake, terapie
Posted on Januarie 18, 2019
Diabetes by kinders is gewoonlik tipe 1. Diabetes moet deur sy hele lewe lank gereeld met insulieninspuitings behandel word. Soms ly kinders ook aan tipe 2-diabetes, wat meestal by ouer volwassenes voorkom. Ander vorme van diabetes is baie skaars. Lees alle belangrike inligting oor diabetes by kinders!
Diabetes by kinders: beskrywing
Verreweg die algemeenste vorm van diabetes by babas, kinders en adolessente is die Tipe 1-diabetes, In Duitsland ly tans ongeveer 30.000 tot 32.000 minderjariges, meen kenners. Jaarliks ​​word ongeveer 2300 nuwe sake bygevoeg. Volgens voorspellings sal hierdie getalle in die volgende paar jaar toeneem. Tipe 1-diabete moet hul liggaam die hipoglisemiese hormoon insulien gee vir die lewe, want in hulle geval word die insulienproduserende selle deur die immuunstelsel vernietig.
Meer en meer gereeld (bykomend tot tipe 1-diabetes) by kinders en adolessente en die Tipe 2-diabetes opgespoor. Dit kom gewoonlik na die ouderdom van 40 jaar voor. Baie nageslagte het deesdae die tipiese risikoprofiel van hierdie siekte: 'n gebrek aan oefening, vetsug en 'n baie suikeragtige en vetterige dieet. Daarom word ongeveer 200 kinders tussen die ouderdom van 12 en 19 jaarliks ​​met tipe 2-diabetes gediagnoseer – met 'n opwaartse neiging.
Kom by sommige kinders en tieners voor seldsame vorme van diabetes op. Dit sluit byvoorbeeld MODY (Maturity-Onset Diabetes in the Young) in. Daar is min inligting oor die voorkoms van sulke seldsame vorme van diabetes by kinders, adolessente en selfs volwassenes.
Diabetes by kinders: simptome
'n Tipe 1-diabetes by kinders toon simptome slegs wanneer meer as 80 persent van die insulienproduserende beta-selle in die pankreas reeds vernietig is. Voor die insulien is die oorblywende hoeveelheid voldoende om 'n volledige ontsporing van die suikermetabolisme te voorkom.
Die simptome van tipe 1-diabetes by kinders kan egter binne enkele weke ontwikkel. Dit sluit in:
groot urienvolumes, urinering in die nag of benatting
uiterste dors en drink van etlike liter per dag
Dowweheid en swak prestasie
Gewigsverlies met konstante drang (kinders met tipe 1-diabetes is gewoonlik skraal)
In die gevorderde stadium is 'n tipiese asetoonreuk (soos "naellakverwyderaar") van die uitaseming
Die simptome van baie skaarser Tipe 2-diabetes by kinders aan die ander kant ontwikkel hulle stadig. Dit is soortgelyk aan tipe 1-diabetes. Hierdie diabeteskinders het egter gewoonlik 'n duidelike oorgewig (vetsug = vetsug).
Diabetes by kinders: oorsake en risikofaktore
Die oorsake van diabetes by kinders (en volwassenes) hang af van die vorm van diabetes.
Tipe 1-diabetes is een outo-immuun siekte, Hier val antiliggame op die insulienproduserende beta-selle in die pankreas en vernietig dit. Die liggaam kan nie genoeg insulien produseer nie (absolute insulien tekort).
Intussen is verskeie sulke auto-teenliggaampies wat by tipe 1-diabetes voorkom, bekend. Dit sluit byvoorbeeld outo-antiliggame teen sitoplasmiese eilandselkomponente (ICA) en teen insulien (IAA) in.
Waarom die immuunstelsel van die pasiënt teen sy eie weefsel werk, is onduidelik. Genetiese faktore blykbaar 'n rol hierin te speel, omdat tipe 1-diabetes soms by verskillende gesinslede voorkom. Navorsers het verskeie geenveranderings geïdentifiseer wat verband hou met tipe 1-diabetes.
Daar word ook vermoed dat ander faktore betrokke is by die ontwikkeling van die outo-immuun vorm van diabetes. Dit sluit byvoorbeeld in infeksies soos pampoentjies, masels en rubella. Wetenskaplikes bespreek ook 'n moontlike invloed van een tot kort borsvoeding na die geboorte of een tot vroeë inname van koeimelk en glutenbevattende voedsel aan kinders. Hierdie vermoedelike verhoudings word nog ondersoek.
By the way: Dikwels voorkom tipe 1-diabetes saam met ander outo-immuun siektes, soos coeliakie of Addison se siekte.
Tipe 2-diabetes by kinders
Tipe 2-diabetes ontwikkel oor jare: Liggaamselle raak toenemend ongevoelig vir die bloedsuikerverlagende hormoon insulien. hierdie insulienweerstand lei tot een relatiewe tekort aan insulien: Die liggaam van die pasiënt produseer gewoonlik voldoende insulien, maar verminder nie die doeltreffendheid daarvan op die selle nie. Om te kompenseer verhoog die pankreas die produksie van insulien. Op 'n sekere punt is sy egter uitgeput weens die oorbelasting. Dan neem die insulienproduksie af. In gevorderde stadiums van die siekte kan 'n absolute insulientekort voorkom.
Die presiese oorsake van tipe 2-diabetes is onbekend. 'N Ongesonde lewenstyl kan egter gebruik word – by kinders en volwassenes hoë-energie dieet, gebrek aan oefening en oorgewig die ontwikkeling van insulienweerstandigheid te bevorder. Kom hierna genetiese faktorewat betrokke is by die ontwikkeling van die siekte.
Spesiale vorme van diabetes by kinders
Die term Mody (Maturity Onset Diabetes of the Young) bevat verskillende vorme van volwasse diabetes wat by minderjariges voorkom. Hulle vertrou almal op genetiese afwykings van die insulienproduserende selle in die pankreas. MODY word ook verwys as tipe 3a-diabetes.
Daar is nog 'n paar ander seldsame vorme van diabetes met verskillende oorsake (chemikalieë, medisyne, virusse, ens.).
Diabetes by kinders: ondersoeke en diagnose
Die regte kontakpersoon vir die vermoedelike diabetes by kinders is 'n pediater of 'n spesialis in interne geneeskunde en endokrinologie. Hy kan u die volgende vrae in die eerste onderhoud vra:
Is u kind die afgelope tyd opvallend moeg?
Moet dit snags nat of nat word?
Drink dit die afgelope tyd meer gereeld, of kla u gereeld van dors?
Kla daar oor buikpyn?
Het u 'n vrugtige geur (soos "naellakverwyderaar") van die asem opgemerk?
Ly nog 'n familielid aan diabetes?
Fisiese ondersoek en vas bloedsuiker
Vervolgens sal die dokter die kind ondersoek en gewoonlik 'n ander afspraak reël vir (oggend) bloedmonsters. Hiervoor moet die kind nugter wees, dus het hy ten minste agt uur niks meer geëet nie en geen suikerhoudende drankies geëet nie. Eers dan kan die vastende bloedglukosewaarde betroubaar bepaal word. 'N Enkele meting is nie voldoende vir die diagnose "diabetes by kinders" nie. Om meetfoute en -skommelings uit te sluit, is herhaaldelike metings van vasende bloedglukose nodig (ten minste twee keer). As die resultaat 'n paar keer meer as 126 mg / dl is, dui dit op diabetes.
Langtermyn bloedglukose (HbA1c)
Die HbA1c-waarde dui aan hoe hoog die bloedglukosevlak die afgelope twee tot drie maande gemiddeld was: As die bloedglukosewaardes herhaal word of aanhoudend te hoog is, versamel sirkulerende suikermolekules in die bloed op die rooi bloedpigment (hemoglobien) – " gesuikerde hemoglobien. Die verhouding van die totale hemoglobien kan in die laboratorium bepaal word en uitgedruk word as HbA1c in persentasies. As hy meer as 6,5 persent is, is daar 'n groot waarskynlikheid van diabetes.
In die geval van vermoedelike tipe 1-diabetes by kinders en adolessente, word die bepaling van HbA1c gewoonlik slegs in geval van twyfel uitgevoer.
By the way: Die HbA1c-waarde is ook belangrik vir reeds bekende suikersiekte. Dit word gereeld gemeet om die sukses van diabetesbehandeling te bepaal.
As suikersiekte by kinders nie duidelik aan tipe 1 toegewys kan word nie, bring dit die teenliggaamsiftingstoets duidelik. 'N Bloedmonster van die pasiënt word getoets vir outo-antiliggame wat tipies is vir tipe 1-diabetes. In tipe 2-diabetes kan geen sulke auto-teenliggaampies opgespoor word nie.
'N Teenliggaamsiftingstoets laat 'n baie vroeë diagnose van tipe 1-diabetes by kinders en adolessente toe. Die outo-antiliggame kan gevind word in die bloed voor die aanvang van die siekte. Diabetes tipe 1 merk slegs simptome op as ongeveer 80 persent van beta-selle reeds vernietig is.
Die mondelinge glukosetoleransietoets (oGTT) word ook suikerstresstoets genoem. Hy kyk hoe goed die liggaam suiker kan gebruik. Vir hierdie doel word die vastende bloedsuiker eers bepaal. Dan drink die pasiënt 'n gedefinieerde suikeroplossing (75 gram opgeloste suiker). Na een en twee uur word die bloedsuikervlak weer gemeet. As die vas van bloedsuiker en die twee bloedglukosevlakke een en twee uur na die drink van die suikeroplossing sekere perke oorskry, dui dit op 'n suikersiekte.
Vir die diagnose van tipe 1-diabetes by kinders, word die oGTT gewoonlik slegs uitgevoer in geval van twyfel. In die geval van vermoedelike tipe 2-diabetes, is dit egter deel van die roetine-diagnose. Vir 'n veilige resultaat word hy gewoonlik twee keer opgevoer.
Om diabetes by kinders duidelik te maak, is 'n urinetoets vir suiker (glukose) ook nuttig. Normaalweg vervoer sekere selle in die niermedulla die suikers in die uriene voorganger (primêre urine) terug in die bloed. In gesonde urine kan geen / skaars suiker opgespoor word. Maar as die bloedsuiker aansienlik hoër is as die normale waardes, kan die nier nie meer hierdie herabsorpsie bekostig nie. Dan skei die liggaam meer en meer suiker met die urine uit (glukosurie) – 'n aanduiding van 'n versteurde glukosetoleransie of duidelike diabetes.
Daar is jare lank spesiale toetsstrokies vir die huis en eenvoudige praktykgebruik waarmee 'n glukosurie opgespoor kan word. Dit neem slegs 'n paar minute.
In die geval van aanhoudende hoë bloedsuikervlakke, kan die suikermolekules die nierweefsel beskadig (diabetiese nefropatie). 'N Aanduiding hiervan is 'n spesifieke proteïen in die urine, die albumien. Hierdie sogenaamde albuminuria kan ook met 'n urinetoetsstrook opgespoor word.
As tipe 2-diabetes by kinders en adolessente voorkom, is verdere ondersoeke nodig. Dit is bedoel om enige comorbiditeite op te spoor, byvoorbeeld hoë bloeddruk, dislipidemie (soos verhoogde cholesterol) of diabetesverwante oogsiekte (diabetiese retinopatie). Ten tyde van die diagnose van tipe 2-diabetes het die verhoogde bloedsuiker by sulke pasiënte al sulke sekondêre skade berokken.
Diabetes by kinders: behandeling
Onmiddellik na diagnose van diabetes, moet die kinders en hul ouers spesiale diabetesopleiding ontvang. U leer meer oor die siekte, die ontwikkeling daarvan, verloop en behandelingsopsies. Die opleiding leer u onder meer watter hoeveelheid koolhidrate in verskillende kosse is en hoeveel insulien die liggaam benodig op watter tyd van die dag vir watter kosse. In die opleiding word ook behoorlike hantering van moontlike komplikasies van diabetes (soos oor- en onder suig) geleer.
Behandeling van tipe 1-diabetes by kinders
Tipe 1-diabetes benodig lewenslange inspuitings van insulien (gewoonlik met 'n insulienpen) omdat die pankreas self nie meer insulien kan produseer nie. In die reël word insulien nou toegedien as deel van 'n verskerpte insulienterapie. Baie kinders en adolessente word egter ook 'n insulienpomp gebruik wat buigsaam en vinnig beheer kan word.
As die liggaam soveel insulien benodig, leer die tipe 1-diabetes wat kinders leer. Dosis en tyd is baie belangrik om lewensgevaarlike hipoglisemie (hipoglisemie) of hoë bloedsuikervlakke (hiperglikemie) te voorkom. Die diabetesopleiding toon ook aan hoe pasiënte insulien inspuitings behoorlik moet toedien en waarna om op te soek. Wie 'n insulienpomp moet ontvang, is spesiaal opgelei in die hantering daarvan.
Die tipe diabetesterapie en die terapeutiese doelwitte (soos die vlak van bloedsuiker en HbA1c-waarde) word individueel bepaal. Byvoorbeeld, HbA1c is geneig om waardes onder 7,5 persent te teiken.
Versterkte insulienterapie (basiese bolusbeginsel)
Hier inspuit pasiënte een of twee keer per dag 'n langwerkende insulien om die basiese insulienebehoefte (basis) op te maak. Voor elke maaltyd meet die kinders met diabetes die huidige bloedsuikervlak en spuit dan weer 'n normale of kortwerkende insulien (bolus). Die hoeveelheid bolus wat benodig word, hang af van die tyd van die dag en die samestelling van die beplande maaltyd.
Die insulienpomp is veral geskik vir kinders om ondanks diabetes die lewensgehalte te handhaaf. 'N Fyn naald word in die buikvet ingeplant, wat via 'n klein buis aan die insulienpomp gekoppel is. Dit is 'n klein, programmeerbare, batterye aangedrewe toestel met 'n insulienreservoir. Die pomp kan aan die gordel of in 'n klein sak onder die hemp om die nek aangebring word en is dus nie van buite sigbaar nie.
Die insulienpomp stel gedurende die dag sekere hoeveelhede insulien in die vetterige weefsel vry, waar dit die hele liggaam via klein bloedvate bereik. Hierdie hoeveelheid insulien dek die basiese behoeftes. Gedurende etenstye kan die pasiënt met behulp van 'n knoppie addisionele insulien toedien om te verseker dat die beplande maaltye gebruik word.
Die betrokke persoon kry baie vryheid deur die insulienpomp. Boonop verlig dit die kinders met diabetes aansienlik, omdat die daaglikse pynlike insulieninspuitings uitgeskakel word. Die insulienpomp kan altyd gedra word, selfs tydens sport of speletjies. Indien nodig – byvoorbeeld om te swem – kan die pomp vir 'n kort tyd ontkoppel word.
Die insulienpomp word individueel aangepas in 'n gespesialiseerde diabetespraktyk of kliniek. Die insulienreservoir (patroon) word gereeld vervang of weer gevul.
Behandeling van tipe 2-diabetes by kinders
Soos met tipe 1-diabetes, word die behandelingsplan en behandelingsdoelwitte individueel opgestel.
Vorm die basis van die behandeling gereelde fisieke aktiwiteit en sport sowel as een dieetaanpassings (gevarieerde, gebalanseerde kos met baie versnit, vrugte en groente). Dit help pasiënte om oortollige kilo te verloor en hul hoë bloedsuiker te verlaag. Dit verminder ook risikofaktore vir gepaardgaande en gevolglike siektes (kardiovaskulêre siektes, hipertensie, ens.). Tydens die opleiding vir diabetes ontvang kinders en adolessente vir diabetes diabetes wenke en hulp met hul oefenprogram en individuele voedingsadvies.
Meer oefening, die dieet van die diabetes en die gewigsverlies wat daarmee gepaard gaan, is voldoende vir sommige pasiënte om die tipe 2-diabetes te benut. Daar moet egter gekyk word na bloedglukosevlakke, aangesien die neiging tot diabetes voortduur.
As die lewenstylverandering nie die bloedsuiker voldoende kan verminder nie, of as die jong pasiënt nie gemotiveer kan word om meer te oefen en gesonder te eet nie, skryf die dokter dit voor Diabetes medisyne (antidiabetika), Eerstens word dit probeer met 'n orale antidiabetiese middel (meestal metformientablette). As hulle na drie tot ses maande nie die gewenste sukses behaal nie, kry die pasiënt insulien.
Bestaande gepaardgaande en sekondêre siektes van diabetes moet ook behandel word.
Diabetes by kinders: siekteverloop en prognose
wanneer Tipe 2-diabetes Die verloop van die siekte hang van kardinale belang af of pasiënte hul lewensstyl verander. Meer oefening, gepersonaliseerde dieet en gewigsverlies kan soms veroorsaak dat tipe 2-diabetes by kinders en jong volwassenes heeltemal verdwyn.
In teenstelling hiermee is die Tipe 1-diabetes nie geneesbaar by kinders, adolessente en volwassenes nie. 'N Gereelde opknappingskursus en mediese toesig is dus onontbeerlik. Die hoofdoel is om insulienterapie te gebruik om bloedglukosevlakke te bereik wat so konstant as moontlik is om sekondêre siektes te vermy. In beginsel, hoe jonger die pasiënte aan die begin van die siekte is, hoe groter is die risiko dat gevolglike skade deur die loop van die lewe kan voorkom.
Akute komplikasieshipoglukemie en hipoglukemie (hipoglukemie), wat in verskillende grade by tipe 1 en tipe 2-diabetes kan voorkom, is hipoglisemies. Laasgenoemde kan onder meer lei tot diabetiese ketoasidose (veral in tipe 1-diabetes) in ernstige gevalle.
Hipoglukemie (hipoglukemie) is een van die mees algemene en terselfdertyd gevaarlikste akute komplikasies wat diabetes kan veroorsaak by kinders wat insulienterapie ondergaan. Dit word dikwels veroorsaak deur die pasiënt per ongeluk te veel insulien te spuit. Selfs 'n buitengewone sterk fisieke spanning / te veel oefening kan tot 'n lae suiker lei, terwyl die insulien dosis dieselfde bly.
Ander moontlike oorsake sluit byvoorbeeld 'n oordosis hipoglykemiese tablette in (tipe 2-diabetes), die weglating van 'n beplande maaltyd met 'n konstante dosis insulien of tablette en oormatige alkoholverbruik (veral in verband met oefening of ander fisieke aktiwiteit).
moontlik Simptome van lae suiker Byvoorbeeld, sweet, duiseligheid, bewende hande, hartkloppings en 'n duidelike swakheid. In ernstige gevalle word konsentrasie- en sigversteurings, krampe, sowel as verswakte bewussyn of selfs bewusteloosheid bygevoeg.
Veral insulien-benodigde diabete moet altyd glukose hê om hul bloedsuiker vinnig te verhoog in geval van ligte hipoglisemie. Swaarder gevalle benodig gewoonlik mediese behandeling.
Die absolute insulientekort by diabetes tipe 1-kinders beteken dat suiker (glukose) nie meer uit die bloed in die selle opgeneem kan word nie. Wanneer die liggaam van buite te min of geen insulien nie bygevoeg word, styg die bloedsuiker steeds. Sulke hipoglisemie ontwikkel dikwels by insulienafhanklike diabete, selfs tydens akute siektes infeksie soos longontsteking of urienweginfeksie. Die liggaam benodig dan meer insulien as normaal, selfs al eet die pasiënt min. Die normale insulien dosis is dan onvoldoende, en die bloedsuiker neem toe in die episode.
Alhoewel daar duidelik te veel glukose in bloedglukose is, is daar 'n tekort aan glukose in die selle en dus 'n energietekort. Veral in die brein het dit 'n dodelike uitwerking, omdat dit baie energie benodig en afhanklik is van energieproduksie deur glukose. Om te kompenseer vir die energietekort, begin die liggaam vet verminder. Dit lewer sogenaamde ketonliggame op. Hulle suur die bloed (Diabetiese ketoasidose).
Tipiese simptome is die vrugtigheid asetoon reuk die uitasemde lug en 'n baie diep asemhaling (Kussmaul asemhaling). Die liggaam probeer sy hoë bloedsuikervlak verlaag deur suiker saam met baie vloeistof uit te skei. Dit lei tot 'n verhoogde urienuitset en daarna ook dehidrasie (Dehidrasie). Die pasiënte sal moeg en swak en kan in uiterste gevalle in 'n gematigde toestand val (ketoacidotic koma). Hierdie koma beteken lewensgevaar! Dit moet die oomblik wees nood dokter (onder 112) – die pasiënt moet in 'n intensiewe sorgeenheid behandel word.
By the way: In 'n ligte vorm kan diabetiese ketoasidose ook voorkom by tipe 2-diabetes.
Die algemeenste komplikasies van diabetes mellitus (ongeag die tipe) sluit byvoorbeeld niersiekte (diabetiese nefropatie), retinale siekte (diabetiese retinopatie) en senuweeskade (diabetiese polienuropatie) in. Die senuweeskade, tesame met vaskulêre skade, wat ook deur hoë bloedsuiker veroorsaak word, kan diabetiese voetsindroom veroorsaak.
Hartaanval en beroerte is ook moontlike laat effekte van 'n slegte aanpassing of onbehandeling Diabetes by kinders, Adolessente en volwassenes.