Volgens legende het die Franse monargie vir die eerste keer die fleur-de-lis vir hulle koninklike wapenskild gekies as 'n simbool van reinheid na die bekering van Frankiese Koning Clovis I tot die Christen geloof in 493. Die verhaal neem verskeie vorms aan waarvan baie verband hou met Clovis se bekering en ondersteun die aanspraak wat die gesalfde Konings van Frankryk maak dat hulle outoriteit direk van God kom sonder mediasie deur die Keiser of die Pous. Toe ek seker was hiervan het ek ŉ sakeman van Stellenbosch, George Ducharme gevra of hy sou omgee as ek fondse wat hy oorbetaal het vir ŉ ander projek wat doodgeloop het, kon kanaliseer na dié een toe. Hy het dadelik ja gesê. Vos betrek dan in hierdie gedig die Jungiaanse konsep van die anima, wat enersyds dui op die anima as ’n aspek van die onbewuste van die individu, soos gestel teenoor die persona oftewel die buitenste aspek van die persoonlikheid, maar spesifiek dui op die vroulike aspek in die manlike psige. Dit wil voorkom asof Vos op ’n bewuste wyse met die omskrywing van die anima omgaan – deurdat die anima as vroulik getipeer word deur die vroulike voornaamwoorde, maar ook deurdat die gedig duidelik ’n verkenning is van die diepste dele van die self.