Limmel Maastricht » Prinses Danielle I Hoeglöstigheid vaan de Trampeleers.
Prinses Danielle I Hoeglöstigheid vaan de Trampeleers.
Aofgeloupe vriedig 22 jannewarie woort in ‘nne gezèllige Trampeleerstempel de nuije Hoeglöstigheid vaan de Trampeleers bekind gemaak: Prinses Danielle I in ’t dageliks leve bekind es Danielle Bastings. (Klik op häöre foto veur ’n vergroete weergave.)
Jao geer lees ’t good de Trampeleers komme op dees meneer weer tot leve daankzij de inspanninge vaan ’t damesélftal, die neturelik hun Prinses es Raod vaan Éllef bijstoon mèt bijpassende oranje strik en kravat. Prinses Danielle kraog oonder mie bezeuk vaan Fabrizio, de Kribbebieters, Kaanjeleers en de Braniemeekers en zoe waor ’t fees dus compleet. Hei-oonder ’n klein foto-impressie:
« Fanfare Juliana viert 100-Jarig Jubileum en zoekt oud-leden. Prins Bas I, Zjubeleij (5×11 jaor) Prins vaan de Kaanjeleers. » Die vreugde in ons lewens | Bileam se Donkie
← Watter land sit sy helde in die tronk en los sy misdadigers op straat?
Die Nagtelike besoeker →
Die vreugde in ons lewens
Posted on November 18, 2012 by Bileam se Donkie
In ons Pastorie is die een vreugde wat die meeste van ons deel:
Elkeen het sy eie plek en sy eie doel, elkeen voel soos ‘n kind in die huis. Gister het iemand ‘n aanbod op Huisbesoek gemaak (middel) maar ek weet nog nie hoe ek dit oor my hart gaan kry nie, eers as geldsake BAIE druk sal dit seker op die tafel kom. Maar nou ja, seun se scooter voor is altyd onderhandelbaar, hy wil so graag ‘n motorfiets motorfiets hê.
Ek is sover baie gelukkig met my nuwe ou BMW. Ek was Donderdag stad toe vir die legitimasie van die teologiese studente. Dis die geleentheid waar hulle na 6 jaar se studie uiteindelik klaar maak, en die kerk sê hulle mag nou maar dominees word.
Die motorfiets ry soos ‘n droom op die oop pad, maar ek dink ek moet nog die Boxer enjin gewoond raak, met al sy unieke klanke. Wanneer is dit normaal, en wanneer raas die kleppe? Die ander aspek wat ek baie tevrede mee is, is brandstofverbruik. Ek het plek plek 140 gery, en baie in die stad rondgery. Toe ek brandstof ingooi om terug huis toe te gaan, was die verbruik 11.78 liter vir 240 km. Daarmee kan ek saamleef! Die fiets voel stamperig met ‘n passasier op, ek het nog nie na die skokbreker stellings gekyk nie, hoop nie hulle is klaar nie, want dis glo baie duur om te vervang.
Die afgelope twee dae was ongelooflik warm op die motorfiets, en vandag dreig die reën. Ek bly lus vir die oop pad!
Posted in Motorfiets stories	| Tagged motorfiets
2 thoughts on “Die vreugde in ons lewens”
November 18, 2012 om 1:32 nm
Solank jy nie maak soos my susters se twee seuns nie. Hulle het altwee gister die Roof of Africa klaargemaak…
Terug pieng: Waag en Daag « Kouevuur