Demonologie: Die leer van gevalle engele of demone (Deel 3) • FaithEquip
Demonologie: Die leer van gevalle engele of demone (Deel 3)
Wat doen demone? Wanneer was demone die meeste aktief op aarde, wanneer sal hulle in die toekoms weer baie aktief wees, en hoekom? Wat doen demone om Christene teen te staan? Hierdie en ander vrae word bespreek in dié derde en laaste artikel oor demonologie, gebaseer op ŉ artikel deur dr. Arnold Fruchtenbaum (Ariel Bedieninge) met die titel ‘Demonologie: Die leer van demone’.
Tydperke van demoniese aktiwiteite
Volgens Fruchtenbaum (2005:15-16), kan die geskiedenis van demoniese aktiwiteit op aarde in vier tydperke ingedeel word. Tydens die eerste tydperk, vanaf Génesis tot by die Evangelies, was daar min demoniese aktiwiteit. Tydens die tweede tydperk, in die tyd van Christus se eerste koms, was daar baie demoniese aktiwiteit (vgl. Openbaring 12:1-5). Satan het sy hele krygsbende vanaf die atmosferiese hemele na die aarde toe gebring, spesifiek na Israel, om die doel van Christus se eerste koms in die wiele te probeer ry, hetsy deur Jesus van die kruis af weg te hou, Hom voortydig dood te maak (vgl. Matthéüs 2:1-12), op ŉ manier wat nie in die Ou Testament voorspel is nie, ens. Satan en sy demone het egter duidelik misluk (vgl. Kolossense 2:15). In die derde tydperk, vanaf Handelinge totdat die Verdrukkingstydperk begin, is demoniese aktiwiteit weer minder. Tydens die Verdrukkingstydperk (veral tydens die Groot Verdrukking), die vierde en laaste tydperk, sal daar weer eens ŉ geweldige toename wees in demoniese aktiwiteit, hierdie keer in ŉ poging om God se doelwitte aangaande Christus se wederkoms te probeer dwarsboom.
Demone se Aktiwiteite
In die algemeen is demone betrokke by drie hoof aktiwiteite. Eerstens probeer hulle om God se doelwitte en planne in die wiele te ry. Byvoorbeeld, ŉ hoof demoon het ŉ engel van God drie weke lank gevange gehou in ŉ poging om te voorkom dat God se openbaring aan Daniël gegee word (Daniël 10:10-14).
Tweedens voer gevalle engele of demone die bevele van Satan uit (Efésiërs 2:1-2; 6:11-12).
Derdens, God kan steeds hierdie gevalle hemelwesens se aktiwiteite gebruik om God se eie planne en doelwitte te bevorder. ŉ Voorbeeld hiervan is dat ŉ demoon gebruik is om Paulus nederig te hou (2 Korinthiërs 12:7).
Voordat die vraag beantwoord word oor wat demone spesifiek doen, is dit baie belangrik om sekere kwessies te verduidelik. Nie alle fisieke probleme word deur demone veroorsaak nie, maar dit is wel waar dat demone sekere fisieke kwale teweeg kan bring. ŉ Demoon kan byvoorbeeld iemand teister sodat die persoon nie kan sien of nie kan praat nie (Matthéüs 12:22; Markus 9:17). Beteken dit dan dat elke blinde of elke stom mens deur ŉ demoon geteister word? Nee, glad nie! Pasop om nie ten opsigte hiervan foute te maak nie. Byvoorbeeld, ons lees in Johannes 9 van ŉ blindgebore man wat deur Jesus gesond gemaak is. Toe daar aan Jesus gevra is waarom die man blind was, het Hy gesê, “Hy het nie gesondig nie, en sy ouers ook nie; maar die werke van God moet in hom openbaar word” (Johannes 9:3).
Wat doen demone dan spesifiek?
Demone word verbind met die beheer van nasies (Daniël 10:10-14, 20-21), hulle kan fisieke kwale oplê (Matthéüs 17:15-18), hulle kan geestelike versteurings veroorsaak (Markus 5:1-5; Lukas 8:26-27), en nog meer kan genoem word. (Ter wille van duidelikheid egter net weer, nie alle mense wat fisieke probleme ondervind of geestelik versteurd is, het so geword as ŉ gevolg van demoniese aktiwiteit nie.) Demone bevorder ook afgodediens (Levítikus 17:7; Deuteronómium 32:17; Handelinge 17:22), laat onsedelikheid gebeur (Lukas 8:27) en promoveer vals leerstellings (1 Timótheüs 4:1; Jakobus 3:15; 1 Johannes 4:1). Nog meer kan genoem word.
Die duiwel en sy demone gebruik baie valstrikke om mense te lok om die grense van die vyf sintuie (gesig, reuk, smaak, gevoel en gehoor) oor te steek om sodoende verborge kennis en begrip van die okkulte wêreld te verkry. Die okkulte wêreld is egter verbintenis met die demoniese wêreld. Hierdie valstrikke sluit spiritisme, waarsêery, heksery/toordery en goëlery in. Die Bybel verbied nadruklik enige verbintenis met die okkulte. Sulke verbodsbepalings word gevind in Exodus 22:18; Levítikus 19:26, 31; 20:6, 27; Deuteronómium 18:9-14; 1 Samuel 15:23; 2 Konings 21:6; Jesaja 8:19; Jeremia 29:8-9; Miga 5:12 en Handelinge 19:18-20. Gelowiges in Christus moet wegbly van okkultiese aktiwiteite.
Omdat God se koninkryk teengestaan word deur die koninkryk van die duisternis, kan Christus se volgelinge teenstand verwag. Demone staan die heiliges teen. Soms gebeur dit deur direkte opposisie van demone (Efésiërs 2:3; 6:12), somtyds deur middel van ongelowiges (vgl. Efésiërs 2:2), en demone staan ook ŉ liggaam van gelowiges in ŉ plaaslike kerk teen (vgl. Openbaring 2:24). Onthou egter altyd dat die Here Jesus Christus al reeds vir Satan en sy demone aan die kruis oorwin het (Kolossense 2:15). Tensy ons ons vrywillig aan hulle onderwerp, het Satan en sy demone geen regmatige gesag oor ons nie. Hulle is reeds verslaan en gelowiges in Christus hoef hulle nie te gehoorsaam nie – en dit spreek vanself dat ons hulle nie moet gehoorsaam nie.
Wat is die gelowige se verweer teen Satan en sy koninkryk?
Die gelowige se verweer teen Satan en sy koninkryk is die wapenrusting van God, wat die Bybel is (Efésiërs 6:10-18; 1 Johannes 2:14). Ons moet in die Skrif bly, dit ken, diep nadink oor die Woord van God en dit gehoorsaam wees. Toe Jesus versoek is, het Hy die Skrifte toegepas. Gelowiges word drie keer gemaan om Satan te weerstaan (Efésiërs 6:10-18; Jakobus 4:7; 1 Petrus 5:9) en weer is dit deur middel van die Skrif, deur die korrekte Skrifgedeelte in enige spesifieke versoeking toe te pas (onthou dat die drie kategorieë van versoeking die begeerte van die vlees, van die oë, en die grootsheid van die lewe is).
Gelowiges moet waaksaam wees (1 Petrus 5:8). Ons moet weet dat die Here Jesus Christus vir ons intree teen die Bose (Johannes 17:15; Romeine 8:34; Hebreërs 7:25).
Bo alles, niks kan gelowiges skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus ons Here is nie (Romeine 8:38).