Ontdek die drie beste boeke van Paolo Cognetti ›3
3 beste boeke deur Paolo Cognetti
Die skrywer Paolo Cognetti hy is een van die outeurs wat vasbeslote was om 'n punt van transendensie, byna filosofies, in sy fiksieliteratuur in te skuif, met 'n smaak vir geskiedenis met humanistiese implikasies.
En tog gaan dit nie oor die skryf van stories met 'n moraal of om die intrige van komplekse gevolge te vermom nie. Dit lyk asof Cognetti slegs 'n soort impressionisme soek, 'n eksistensiële doek rondom karakters wat in die naaktheid van hul emosies voorgestel word, byna altyd met 'n positivistiese idee binne die onmiskenbare realistiese aanraking wat uiteindelik die melancholiese gevoel van tyd verstryk.
Protagoniste wat vertrek om weer te ontmoet wat hulle was, belydenisse na wat hulle geleef het toe dit, wat hulle geleef het, plaas hierdie karakters reeds in die helfte van die lewe waarin Dante al gepraat het Die Goddelike Komedie.
Natuurlik, wat dit ook al is om sappige introspektiewe dilemmas te heroorweeg, bring deesdae altyd die mimetiese natuurskoon, die natuurlike kennis van soveel wat die protagonis kan deurmaak. En as die voorgestelde aksies ook die belangstelling in persoonlike avontuur bring, selfs nog beter.
Top 3 aanbevole boeke deur Paolo Cognetti
Die agt berge
Vriendskap sonder trivia, sonder onderduimigheid. Min van ons kan vriende op die vingers van een hand tel, in die diepste begrip van vriendskap, in die betekenis daarvan, vry van alle belangstelling en versterk deur handel. Kortom, die toegeneentheid bo enige ander band waaruit 'n soort wederkerigheid ontstaan.
Wat ons in hierdie boek tussen Pietro en Bruno vir ons vertel, bring ons terug by die essensie van wie ons was, na die vriendskap wat ons soms aangegaan het, na die bande wat ons selfs met bloed verbind. Groei hoef nie altyd te wees nie paradys verlaat. Solank u die of die vriende by wie u die onbreekbare liefde toegesluit het, kan behou, kan u opgroei met u kinderjare wat u laat vertrek het. 'N Emosionele en transendentale lees, 'n nie diep, maar ligte begrip van die magie van die lot wat kom en gaan, wat jou as deel van 'n ander persoon aanspraak maak en dat jy eers daarmee weer sin kry terwyl jy deur die wêreld dwaal.
Pietro maak sy pad tussen stede, en vorm een ​​van die toekoms wat deur harde werk en volharding gewen word. Bruno bly tussen die berge van die Dolomiete. Maar hulle weet albei dat daar tussen hoë pieke, uitgestrekte weide en diep klowe die tyd op hulle wag. 'N Hakie om jou waardering oor die verlede en die toekoms met God of met iemand te deel, oor ouers, oor liefde, oor skuldgevoelens en oor drome. 'N Roman wat deur die wêreld loop soos 'n onblusbare eggo wat tussen die agt berge gebore word.
Die Wilde Seun
Die allegorie van verlating as 'n filosofie. Die seën van die asket as die enigste placebo na bevryding. Die seuntjie wat nou 'n man is, vind moeilike huisvesting in sosiale konvensies, in die formules wat reeds genoem is, in ideologiese toebehore.
Die verteller vertrek. Die eerste stappe is vol onsekerheid. Maar terwyl hy gaan, ontdek die man dat die saak probeer oorleef om te voel dat jy lewe, dat daar geen erger poging is as om jouself deur traagheid meegesleep te laat word nie. Dat wat hom kan wag as hy oud word, die galsterige wroeging is waarvoor hy nie sou terugkeer nie. Tussen berge (natuurlik), vlugtige interaksies met ander mense (soos in wese gesien deur die skrywer), diere en die natuurkragte wat hom weer verbind met die essensie buite ander ruwe plaasvervangers vir die verbinding van die XNUMXste eeu, beland die verteller geniet die reis, die gevoel dat u in die fundamentele deel van die lewensiklus behoort.
Sonder om ooit die kruin te bereik
Die top van die wêreld is nie meer wat dit was nie. Dit bied nie meer die mistieke visie nie, aangesien honderde Sondagmense in 'n supermarkagtige lyn verewig is om toegang tot die piek te kry. Dit maak dus nie seer om die byna goddelike gees van die berg te herstel deur verhale soos hierdie wat hierdie keer in 'n wonderlike reisnotaboek oorgedra word nie.
Gelukkig bied Nepal nog vele meer scenario's wat verband hou met die punt van onsterflikheid, van spiritualiteit uit die hoogste gebied ter wêreld om 'n offer te bring of die sterre aan te roep. Cognetti nooi ons uit om 'n lang reis in fases te onderneem in die omgewing van hierdie land wat soos geen ander teruggetrek is na die hoogste nie. Behalwe Everest is daar plekke wat feitlik onaangeraak bly vir gewetenlose fotograwe. En daar word ons beweeg deur 'n Cognetti wat die atavistiek 'n fassinerende verbinding maak met die telluriek van die plek wat probeer om die lug aan te raak.
Cognetti op soek na die einde van die wêreld om op die pad te ontmoet. Die lewe maak avontuur en word in intense slukkies aangebied tussen die ysige koue en die vreemde asketiese skuiling van naturalistiese voorlesings wat slegs antwoorde bied uit die volle ervaring van die onteiening van die materiaal in die afgeleë van die beskawing.