Yuhi: Grootste droom wat uitkom | Troeteldiere Huishouding
Yuhi: Grootste droom wat uitkom
Toe ek omtrent 4 en my broer sowat 3 was, het ek hom ewekansig gevra wat sy gunsteling dier was. Hy het natuurlik honde geantwoord. Om een ​​of ander rede het ek ongemaklik gevoel oor sy antwoord. Hy het my gevra wat my gunsteling dier was, en ek het besluit om die stereotipiese teenoorgestelde aan hom, katte, te beantwoord. Sedertdien is my gunsteling dier nog altyd die huisgemaakte kat. As 'n TOTALE dieretjeier, sou jy van my verwag om 'n koeler, meer unieke dier as my gunsteling te hê. Maar nee, hulle is nommer een op my lys gunsteling diere, selfs vandag.
Natuurlik, katte is my gunsteling, ek wou een hê as my troeteldier. En JONG het ek 'n kat nodig gehad. In die skool is ek die katmeisie genoem omdat ek altyd katte geteken het, altyd katte-tema-items gekoop en met vreugde geskaap het toe ek een gesien het. Ek het desperaat EEN nodig gehad. Dit was 'n obsessie, haha! Maar ongelukkig het my ma my nooit toegelaat nie, al het sy geweet hulle is feitlik die betekenis van die lewe vir my. En soos ek alreeds genoem het, is ek 'n TOTALE diereliefhebber, so enige dier sou gedoen het, maar my ma het nie toegelaat nie. : C
Die Drie Wonderwerke
Tydens die laerskool het een van my vriende 'n verjaarsdagpartytjie gehad waarin almal 'n beta-vis as 'n partytjie geniet. As dit nie vir my lieflike vriend se wonderlike verjaarsdagpartytjie was nie, sou ek nooit 'n troeteldier gehad het nie. Dit het my ma so min gedwing om my toe te laat om 'n dier as 'n familielid te voeg. MY EERSTE PET OOK! Dit was een van die gelukkigste dae van my lewe. Hy was 'n oulike, liggeel betta, en ek het hom genoem Sylo, uitgespreek SIGH-low (ek weet, ek het die vreemdste name opgedaag).
Ok, dit is 'n katwebwerf, so ek sal nie in besonderhede oor Sylo kom nie. Uiteindelik het hy gesterf. Eintlik het my ma hom per ongeluk vermoor. Maar mettertyd het my ongelooflike stiefpa my ma oortuig dat ek 'n troeteldiervoël het! Dit was 'n volledige verrassing! 'N Pragtige, perske-gekonfekteerde liefdesvogel! Ek het haar genoem Trixerina (Trick-meneer-REE-nah). Nog een van die gelukkigste dae van my lewe! Maar op 'n dag het sy ontsnap en gevlieg. Sy het gevlieg soosof sy presies geweet het waarheen sy gaan. Dit was amper pragtig om haar vlieg oor al die huise te sien en verdwyn in die aandson. (Ek is so dramaties.)
My stiefpa is wonderlik, het ek melding gemaak? Hy sal my kleinste broer ewekansig vra as ons ewekansige diere wou hê en sou sê hy sal hulle vir ons kry, maar ek het altyd geweet hy maak grap. Hy grap oor alles! Maar doen hy altyd? Hy het my kleinste broer voortdurend gevra of hy 'n haas wou hê. Dit was agterdogtig hoe ons stiefpa dit aangehou het. En dan ... dit het gebeur. HY HET 'N GROOT NUWE ZEELAND WHITE RABBIT GEBRUIK. Sy was nog steeds 'n katjie, maar sy het HUGE gekyk, want ons was altyd gewoond om dwergies te sien. My ma het geskreeu "Maar ek het gevra vir 'n dwergkonyn! Hierdie een is groot!" En my stiefpa het geantwoord: "Um ... dit is nie 'n dwerg nie?" Haha! My stiefpa weet nie veel van diere nie. My ma het gedink om haar terug te keer vir 'n dwerg, maar ons het dadelik verlief geraak op haar. Sy was so 'n liefling! Die lekkerste ding op die hele planeet! Ek bedoel dit! Ek het nog nooit 'n vriendeliker dier as haar gesien nie! Sy was die beste troeteldier wat ek ooit gehad het. Goed ek is jammer. Ek weet dit is 'n katwebwerf, maar ek kan nie help nie lekkergoed (Ek noem haar Candy vir haar "lieflike" persoonlikheid. 'N Gewone naam vir een keer. XD). Sy was net die beste ding. Maar sy het BAIE siek geword en gesterf. Die eerste keer het ek gehuil vir die verlies van my troeteldier. Selfs nou breek ek dit op.
Nou, vir die langste tyd was ek troeteldierloos. Ek het universiteit begin. Byna al my vriende het troeteldiere gehad, en ek het dit geniet om hul huise te besoek en hul lieflike dierlike familielede te ontmoet, maar ek het altyd hierdie gat in my bors gevoel. Eendag het ek besluit genoeg is genoeg, ek kry 'n troeteldier en my ma sal dit aanvaar! So ek het verkies om vis te kry, want ek het gedink hulle was die eenvoudigste troeteldier om te sorg. HA! HAHA! Man, was ek verkeerd! Om hulle die hoogste gehalte te gee, beteken GELD EN HARDE WERK. Maar ek was vasberade om dit te verskaf. Sure vis lyk sielkind, maar dit is net omdat mense nie pla om hulle te verstaan ​​nie. Hulle is net anders as ons, maar nie minder belangrik of minder nie. Ek het my ma suksesvol oortuig, en het net gedink om een ​​vis te kry, maar my stiefpa wou altyd 'n akwarium hê. Ek het gedink: hoekom nie? Met HEAVY hoeveelhede navorsing het ek presies beplan watter vis ek wou hê en wat ek nodig gehad het om vir hulle te sorg, op die beste manier wat ek kan bekostig. Ek het 'n 29 liter-tenk en het tans 2 pragtige manlike platys daarin (Asagi en Bekko). Binnekort kry 1 meer platy en 6 kersieperke. Ek het 1 manlike sonburst platy gehad, maar ek het 'n fout gemaak en uiteindelik hom doodgemaak. R.I.P. Kigoi.
So nou, ek was redelik gelukkig. Seker, ek wou nog 'n kat hê, maar ek het gedink dit was goed genoeg om in die tussentyd hierdie oulike vis te hê totdat ek uit my huis gaan en my eie lewe leef. Dit was altyd my lewensplan: om in 'n klein maar gemaklike woonstel te woon en uiteindelik 'n kat en miskien 'n paar ander troeteldiere te hê. Eendag het een van my universiteitsvriend se familielede (haar neef of iets) 'n klein verlore katjie gevind wat in 'n deel van haar motor geslaap het (nie seker presies waar nie). Haar familielid het haar die katjie gegee om dit in haar woonstel te versorg totdat hulle dit kry. Maar my vriend het haar woonstel in 2 dae verlaat en kon nie vir die katjie sorg nie. Sy het die woord versprei, en het my ook vertel, al het sy geweet my ma sal my nie toelaat nie (ek sal aan my vriende spog oor hoe my ma ma 'n nie-kat-gelowige was. Haha, ek is lief vir jou ma!). Ek het so sleg gevoel vir die katjie. Ek het gedink ek sal dit net aan my ma noem, omdat ek weet dat as ek haar dadelik gevra het om dit te hou, sou sy nee sê.So het ek dit die aand vir haar genoem ... En die mees verrassende ding wat ooit gebeur het, het in hierdie universiteit gebeur. My ma ... eintlik gesê, ... "Ok, laat ons dit vat." ... Ek het na my ma gekyk, in die lewe verward. Ek het haar gesê ... "Jy maak regtig grap?" Sy het gesê, "Nee. Kom ons vat dit." Ek het daarop aangedring dat sy grap, maar sy het gesê dat sy nie was nie. Ek het toe besef dat my lewe op daardie oomblik gaan verander. Ek het my vriend in opgewonde, paniekerige, hartrekende briewe gepraat en my vriend het dieselfde geantwoord, opgewonde vir my.
Ek het uiteindelik 'n kat gekry. Maar het ek gedroom? Ek het voorheen aan katte gedroom, soortgelyk aan wat daardie oomblik gebeur het. Ek bedoel, dink aan. Dit was net so skielik. Hoekom sou my ma ja nou sê? Wat het haar laat verander? Hoe kan my lewe so vinnig verander oor 'n dag? Ek kon nie glo dat enigiets gebeur het nie. Ek het 'n bietjie van 'n sielkundige krisis gehad. Maar ek het 'n katdraer na die universiteit geneem, na my vriend se woonstel gegaan om die karweier daar te sit, die katjie ontmoet, en het voortgegaan om te wonder wat regtig was. Dit was te skielik. Net te skielik. Net soos 'n droom. Ek het gevoel niks is logies nie. Hoe kry ek eintlik 'n kat? Hoe is dit meer werklik as my valse drome? Ek het eintlik gevoel dat ek nooit bedoel was om 'n kat te hê nie en dat dit nooit sou gebeur nie en dat ek net met daardie sogenaamde feit moes leef. Ek het gevoel dit was soos om die miljoen dollar-lotto te wen. Eerlik, ek dink nie ek sal ooit so 'n lotery wen nie. Dieselfde het ek gevoel oor 'n kat. So lank is kat-minder. En ek het begin voel dat ek nie meer 'n kat nodig het nie. Dat ek perfek sal wees om nooit die droom van my te leef nie. Omdat dit onmoontlik gevoel het. So onmoontlik soos 'n miljoen dollar-lotto, spontaan groeiende vlerkevlerke en die vermoë om te vlieg, soos om 'n werk by Walt Disney Animation Studios te kry.
Ek het die katjie huis toe geneem en dinge het begin om 'n bietjie anders as my valse drome te voel. Maar dit voel steeds vals. Ek het dit geniet om haar elke dag te versorg, maar ek het nog steeds leë gevoel, want ek het gevoel ek gaan op enige oomblik wakker word. Ek wou myself nie by die situasie aansluit nie, want ek wou nie hartgebroke wakker maak nie. Dit het sowat 'n hele maand gevat, so ek kon werklik begin voel hoe sag my katjie se bont was, hoe oulik is haar stem, hoe dom haar spel was, hoe knuffel is dit nog? Dit was asof ek uiteindelik kon sien, soos my gesig stadig terugkom nadat hy lankal blind was. En vandag is ek bewus van die feit dat EK FINALLY A CAT het. Eintlik voel ek nog 'n bietjie droomagtig, maar ek weet sy is werklik en sy is hier en ek is lief vir haar.
Weke nadat ek die kat gehad het, het my kleinste broer vir my gesê dat die ma eintlik beplan het om my 'n katjie te kry. Ek het gaan praat met ma en sy het gesê sy het gedink om een ​​vir my verjaarsdag te kry. Sy het net gelyk asof die tyd reg was om uiteindelik 'n kat te hê. Maar sedert die katjie skielik verskyn het, het my ma gedink dit was die geleentheid, al was dit 2 maande voor my verjaardag. Toe sy dit vir my gesê het, het dinge baie meer sin gemaak.
Drome kom regtig uit
Ek het haar genoem Yuhi. Dis japans vir sonsondergang. Ek is regtig lief vir sonsondergange en sy is 'n oranje gevlekte tabby binnelandse korthaar. Ook, my broers hou nie van Tangy vir haar naam nie, en aangesien hulle otakus is, het ek besluit om 'n Japannese naam te gebruik (ek wou hê almal moet gelukkig wees). Tangy was egter perfek. Dit is kort vir mandarijn wat 'n vrug is waarvan ek lief is en dit is oranje. Dit was ook gebaseer op 'n karakter in een van my gunsteling video speletjies, Animal Crossing Wild World. Een van my bure in die spel was Tangy, wat 'n vroulike kat was, wie se ontwerp was gebaseer op 'n mandarijn, en sy was soos 'n pit, soos met my katjie, wat soos Tangy se putte en oranje en wyfie gesien word. Eenvoudig te perfek. Maar my broers het dit nie jammer gehou nie. Yuhi is nog steeds oulik!
Die veearts sê sy was omtrent 'n maand oud toe ek haar gekry het en haar verjaarsdag vasgestel het op 6 Maart 2015. Sy was verrassend gesond omdat sy 'n verdwaalde katjie was. Sy het vlooie gehad, maar my universiteitsvriend het amper almal van hulle verwyder terwyl ek die laaste een verwyder het toe ek haar die eerste dag huis toe geneem het. Die veearts het selfs gesê sy het geen vlooier eiers gehad nie. Hoe gelukkig! Die veearts het ook onlangs geen parasiete opgespoor nie, maar dit was net rondewurms en was te maklik om te genees.
Sy is 'n skoot kat, en is lekker, tensy sy in die spel af is waar sy alles met jou hand haha ​​wil byt! Haar lyf is op die natuurlik skinny kant, soort van siamees-agtige op 'n manier. Maar haar gesig is 'n gereelde katgesig, nie oosters nie, hoewel dit redelik hoekig is. Sy word waarskynlik beter as sy ouer raak. Ek is lief vir haar kolle omdat hulle baie uniek is soos ek dit nog nooit voorheen gesien het nie, totdat ek universiteit begin het (daar is TONS katte om my universiteit, en 'n goeie gedeelte word gesien). Ook, blykbaar, vroulike gemmertjies is 'n bietjie skaars, so ek dink dit is regtig cool dat ek een het. Dit is soos om 'n beperkte uitgawe te hê, kat haha! Sy het ook so 'n oulike hoë stem! En haar bont is so syagtig! Haar oë was 'n grysgroen-blou toe ek haar eers gekry het, maar hulle het nou goue bruin geword. Sy kan nogal die kwaadaardige katjie wees, en sy het geleer om nou baie goed te spring, sodat jy die moeilikheid wat sy kry, kan voorstel! Sy eet egter baie min. Soort teenoorgestelde aan die meeste gemmerkatte haha! Sy is ook baie afhanklik, anders as die meeste katte. Sy volg my of my ma oral in die huis, en haat om alleen te wees. Die vreemdste ding omtrent haar is volgens my ook die feit dat sy onder die kombers by my slaap, haar lyf vas aan my, om warm te bly. Dis net so pragtig.Gelukkig is ek 'n bewuste slaper, en ek is altyd bewus van waar sy is, so ek val nie per ongeluk oor haar of enigiets nie. Jy kan die hele dag met haar speel en sy sal nooit moeg word nie. Sy het so 'n energie! Sy het 'n jagluiperd in haar!
Ek het so geobsedeer met Yuhi geword. Ek gaan elke dag katte ondersoek. Tans is ek geobsedeer met die ondersoek na katvoeding. Ek is besig om die beste kattekos te kry wat ek kan bekostig, en dit kan na my land toe stuur (wat ek probleme ondervind). Dit is so interessant al hierdie dinge wat ek oor katte leer. Soveel om te weet. Ek is mal daaroor. Ek is lief vir 'n kat. Dit voel so vervullend, soos jy geen idee het nie. Ek is altyd opgewonde om huis toe te gaan en my klein broodjie van 'n kat te sien. Sy bring vreugde aan my stresvolle universiteitslewe! Ek is lief vir jou, Yuhi.