Vet nek - Simptome - 2021
Vetnek - simptome, oorsake en behandeling
'N Geswelde of dik nek kan deur 'n verskeidenheid faktore veroorsaak word. Aangesien dit ook ernstige siektes insluit, soos skildklierkanker, moet dringend mediese hulp om die oorsake van die dik nek vasgestel te word in geval van herhaalde of langdurige klagtes.
Vet nek - die belangrikste feite
'N Dik nek kan tot verskeie oorsake terugkeer, waarvan baie onskadelik van aard is, maar sommige hou ernstige gesondheidsrisiko's in wat deur 'n dokter so gou moontlik behandel moet word. Basies word 'n besoek aan die dokter aanbeveel wanneer die simptome verskyn. Hier is 'n kort oorsig:
definisie: Die term "dik nek" staan ​​gewoonlik nie net vir sigbare uitwendige swelling van die nek of waarneembare inwendige gestremdhede nie, maar word ook algemeen gebruik vir die voorkoms van groot woede of ergernis. Hierdie artikel word egter net aan mediesverwante klagtes gewy.
simptome: Digtheid, innerlike spanning en drukgevoelens tot duidelik sigbare swellings.
oorsake: byvoorbeeld skildklier siektes, siektes van die speekselkliere, siektes van die slukderm, swelling van limfknope, absesse, fistels en siste, bloedverstopping in die nek are, Zenker diverticula, gewas siektes.
diagnose: deeglike mediese geskiedenis met sistematiese ondervraging oor die simptome en moontlike vorige siektes, eksterne ondersoek van die kop- en nekarea en 'n ondersoek van die binnekant van die mond, keel en farinks, palpasie van die limfverslag en bestaande swellings, keelpen, endoskopiese ondersoek van die binnekant van die nek (indien nodig met biopsie), bloedondersoek, beeldvormingsprosedures soos ultraklankondersoek, X-straal, MRI, CT of scintigrafie, indien nodig ook 'n ondersoek van die oorkanaal.
behandeling: Om in ooreenstemming te wees met die oorsake, waardeur eenvoudige veranderinge in dieet soms kan help, maar in ander gevalle is chirurgie nodig, of daar is geen vooruitsigte op genesing nie.
Naturopatie en holistiese medisyne: byvoorbeeld gepaardgaande gebruik van limfdreinasie en akupunktuur vir swelling van limfknope; Medisinale plante soos suurlemoenbalsem, kamille en marigold vir slukderm siekte wat veroorsaak word deur refluks; verkoelingsomhulsel vir ontsteking van verskillende soorte.
Die simptome van 'n dik nek is, benewens die sigbare swelling en rooiheid, ook 'n gevoel van digtheid, innerlike gevoelens van spanning en pyn in die nekarea. Diegene wat aangetas is, vind bekende kledingstukke, soos dasse, trui of hemde as ongemaklik. Volgens die verskillende oorsake van 'n dik nek kan daar talle verskillende gepaardgaande simptome soos koors, hoofpyn, heesheid, die gevoel van 'n knop in die keel, verlies van eetlus, haarverlies en nekspanning waargeneem word, wat in meer besonderhede uiteengesit word in verband met die onderskeie oorsake.
Veroorsaak dik nek
Benewens akute infeksies en ontsteking, is die oorsake van 'n dik nek ook chroniese siektes van die interne organe. In die ergste geval kan die klagtes gebaseer wees op lewensgevaarlike kanker.
Skildklierversteurings is veral algemene snellers vir 'n dik nek. Die tiroïedklier onder die larinks in die voorste gedeelte van die nek kan verskillende siektes hê, wat gepaard gaan met 'n swelling van die orgaan wat duidelik van buite sigbaar is, byvoorbeeld, as daar 'n tekort aan jodium is, vorm 'n sogenaamde stronk in die omgewing van die skildklier. Dit kan gepaard gaan met 'n ooraktiewe skildklier (hipertireose) sowel as 'n onderaktiewe skildklier (hipotireose) of normale funksie. Benewens jodiumtekort, is outo-immuun siektes van die skildklier, soos Graves-siekte, sekere medikasie, siste in die tiroïed, en goedaardige en kwaadaardige gewasse ook bekend as oorsake van stremmigheid.
In seldsame gevalle kan sarkoidose (Boeck se siekte) ook 'n stres veroorsaak. Hierdie sistemiese bindweefsel siekte lei tot die vorming van nuwe weefsels (granulomas) op verskillende plekke in die organisme, hoewel organe soos die longe, hart of lewer gewoonlik meer geraak word. Amyloidose kan ook genoem word as 'n seldsame oorsaak van 'n strik of dik nek. Hierdie intrasellulêre opberging van gemodifiseerde proteïene lei tot die ooreenstemmende verdikking van die nek. Verder kan 'n besmetting met parasiete 'n stres veroorsaak, maar dit beskryf 'n selde kliniese beeld in hierdie land.
Siektes van die paratiroïedkliere, soos hiperplasie (vergroting as gevolg van verhoogde seldeling) of adenome (goedaardige gewasse in die klier), word ook selde gepaard met 'n eksterne swelling van die nek.
As gepaardgaande simptome by siektes van die skildklier in die geval van 'n oormatige vrystelling van die skildklierhormone, byvoorbeeld, kan vinnige hartklop, sweet en 'n beduidende gewigsverlies waargeneem word ondanks 'n hoë eetlus. Die spiere lyk ook soms swak en diegene wat geraak word, verhoog die risiko vir osteoporose. Die hipotiroïedisme of die onvoldoende vrystelling van die tiroïedhormone het waarskynlik meer gewigstoename, laer hartklop en droë vel tot gevolg gehad. Daarbenewens kan daar sielkundige klagtes wees, wat wissel van onskadelike swakhede in konsentrasie en moegheid tot depressie.
Siektes in die speekselkliere
Verskillende siektes van die speekselkliere kan beskou word as 'n sneller vir 'n dik nek. Siektes van die drie groot speekselkliere - die parotisklier, die submandibulêre klier en die sublinguale speekselklier - is van die grootste belang. Maar siektes van die talle kleiner speekselkliere, soos die wangkliere, tongklier, verhemelte en molêre kliere, kan ook lei tot die gevoel van 'n dik nek. Dit is bekend dat bakteriële en virale infeksies en moontlike verstoppings wat deur sogenaamde speekselstene of gewasse veroorsaak word, meer algemene snellers van ooreenstemmende speekselklier siektes is.
Bakteriële speekselklierinfeksies is meestal te wyte aan die verspreiding van stafilokokke (Staphylococcus aureus) of streptokokke (Streptococcus viridans) in die speekselkliere. Dit veroorsaak 'n pynlike ontsteking in die speekselklier (sialadenitis), wat dikwels gepaard gaan met 'n duidelike swelling van die orgaan. Die bakteriële infeksies word bevoordeel deur die uitgang van die klier met speekselstene te blokkeer. Die blokkade lei weer tot pynlike swelling, aangesien die speeksel nie meer in die verlangde mate kan dreineer nie.
'N Dik nek kan ook veroorsaak word deur virusinfeksies in die speekselkliere, waardeur die bekendste virale infeksie van die speekselkliere pampoentjies is. Die meeste van die tyd besmet die pampoentvirusse die parotisklier, wat onder meer lei tot massiewe swelling van die gesig. Die nek blyk ook by sommige pasiënte beduidend geswel te wees. Aangesien pampoentjies ook die pankreas kan beïnvloed, is gepaardgaande simptome soos buikpyn, naarheid en braking nie ongewoon nie. Die siekte lei dikwels tot lewensgevaarlike breinvliesontsteking (breinvliesontsteking). Aangesien die meeste kinders in Duitsland vandag teen pampoentjies ingeënt word, is die aantal siektes in hierdie land relatief laag. Ander virusse, soos die Epstein-Barr-virus of griepvirusse, kan ook die speekselkliere beïnvloed en ooreenstemmende sialadenitis veroorsaak.
Sjögren-sindroom is 'n outo-immuun siekte wat kan lei tot ontsteking van die speekselkliere en 'n ooreenstemmende dik nek. Daarbenewens kan kwaadaardige (bv. Adenoid-sistiese karsinoom) en goedaardige (bv. Pleomorfe adenoom) gewasse in die speekselkliere vorm wat 'n beduidende swelling van die nek veroorsaak.
Siektes van die slukderm
Verskeie siektes van die slukderm lei tot 'n innerlike gevoel van digtheid, wat diegene wat geraak word, ook as 'n dik nek beskou. Hierdie siektes is egter gewoonlik nie herkenbaar as eksterne swelling nie. Daar kan byvoorbeeld inflammasie van die slymvliese in die slukderm (slukderm), Boerhaave-sindroom met spontane perforasie van die slukderm, die sogenaamde Killian-Jamieson-divertikulum (afdanking aan die boonste sfinkter van die slukderm) of slukdermkanker (slokdarmkarsinoom) genoem word. Die dik nek is egter gewoonlik nie ekstern by hierdie siektes herkenbaar nie. Moeilikheid om te sluk en brandpyn, wat van die nek tot die agterkant van die broei, kan strek, staan ​​bekend as tipiese gepaardgaande simptome van slukderm siektes.
Swelling van limfknope
Die limfknope op die nek swel effens as gevolg van talle siektes. Hierdie heeltemal normale reaksie van die organisme word dikwels beskryf deur diegene wat geraak word met die gevoel van 'n dik nek. Die andersins skaars tasbare limfknope is sensitief vir druk en word aansienlik vergroot. Dit kan dit ook moeilik maak om te sluk en dit kan asemhaling veroorsaak. 'N ooreenstemmende swelling van die limfknope, veral die maksillêre limfknope en mangels (tonsils), kan waargeneem word in die konteks van tonsillitis (tonsillitis).
Virale infeksies en akute bakteriële infeksies is die algemeenste oorsake van swelling in limfknope. Byvoorbeeld, die klierkoors van Pfeiffer - wat veroorsaak word deur die Epstein-Barr-virus - bevat dikwels 'n onaangename swelling van die limfkliere. Masels, rubella en infeksies met rotavirusse lei gewoonlik ook tot swelling van die limfkliere. Koors en seer keel kan veral gebruik word om 'n onderliggende aansteeklike siekte in 'n dik nek aan te dui.
Die limfknope self kan ook die onmiddellike fokus van die siekte wees. Sogenaamde Hodgkin-limfome (kwaadaardige gewasse in die limfstelsel; kyk Hodgkin se siekte) kan byvoorbeeld vorm. Die aangetaste limfknope swel aanvanklik pynloos en sonder verdere tipiese simptome voordat ander simptome soos die senuweestelsel of hormonale balans sigbaar word.
Absesse, fistels en siste
Onder sekere omstandighede vorm daar ook absesse (ingekapselde ophoping van die etter in die weefsel) in die nekarea, wat lei tot 'n ekstern sigbare swelling. Snellers is gewoonlik bakterieë, met chroniese absesse, meestal stafilokokke, wat eers in die weefsel versprei voordat die liggaam die aangetaste gebied met granulasieweefsel bedek om verdere verspreiding te voorkom. Binne word die weefsel afgebreek en pus gevorm.
'N Spesiale vorm van die abses kan waargeneem word in ernstige gevalle van bakteriële otitis media - die sogenaamde mastoiditis. Dit vertoon as akute ontsteking met vloeistofophoping agter die oor. In die mastoïdproses (mastoïdproses) van die temporale been is mastoiditis gewoonlik sigbaar as massiewe swelling en rooiheid. In die lig van die groeiende druk in die abses, begin dit mettertyd uitbreek. Onder sekere omstandighede kan die nekspiere egter ook beïnvloed word. As die abses groei in die rigting van die sogenaamde kopdraaisspier (sternokleidomastoïedspier), lyk die nek aansienlik dikker aan die aangetaste kant. Mastoiditis kan gewoonlik slegs waargeneem word in die uiters gevorderde stadium van bakteriële otitis media. Aangesien dit deesdae betreklik effektief met antibiotika behandel kan word, word 'n geneesmiddel gewoonlik vooraf verkry. Mastoiditis gaan gewoonlik gepaard met massiewe oorpyn en koors, en moontlik gehoorgestremdheid.
'N Abscess kan ook in die gebied van die mondholte of die farinks ontstaan, en in die ergste geval hiervandaan in die diepte versprei, byvoorbeeld na die mondvloer. Die vloer van die mond omvat alle sagte dele tussen die onderkaak en hyoïedbeen, soos die vloerspiere van die geniohoid en mylohoid spiere. As die vloer van die mond deur 'n abses beïnvloed word, kan dit ook lei tot die gevoel van 'n dik nek, waardeur die abses van buite af sigbaar of voelbaar is.
Siste beskryf 'n weefselholte waarin liggaamsvloeistof versamel sodat 'n soort blister vorm. Nek siste is te wyte aan 'n aangebore misvorming van die weefsel in die nek en lei dikwels tot 'n duidelik sigbare swelling in die boonste voorste nekarea (mediaan nek siste) of aan die kant van die nek (laterale nek sist of vertiogeniese nek siste). Die servikale siste word gewoonlik in die kinderjare gediagnoseer.
As 'n sist of abses 'n verband vorm aan die buitekant of tussen twee interne organe in die loop van toenemende interne druk, word dit 'n fistel genoem. Die opgehoopte vloeistof kan via die buisagtige verbinding ontsnap. Die simptome is dikwels soortgelyk aan dié van 'n abses of sist. 'N Nekfistel verskyn ook as 'n dik nek.
Bloeddruk in die are van die keel
'N Dik nek kan ook veroorsaak word deur opeenhoping van die nekaar. Byvoorbeeld, die uitvloei van bloed deur die eksterne jugulêre aar (eksterne jugulêre aar) word benadeel in die geval van hartinsuffisiëntie, wat lei tot 'n terugvloei van bloed in die bloedvate. Trombose (okklusie deur bloedklont) van die kugellose kan ook pynlike laterale swelling van die nek veroorsaak, waardeur die interne (interne kugellose) gewoonlik meer aangetas word as die eksterne kugellose. Die gepaardgaande simptome van bloedopeenhoping in die are van die nek is taamlik onspesifiek en wissel van probleme om te sluk tot swelling van die limfkliere, verharding en sagtheid van die aangetaste are tot bloedvergiftiging.
Tumore en ander siektes in die nekarea
Verskeie goedaardige weefselveranderings soos 'n ateroom (groatsak), 'n lipoom (goedaardige gewas uit selle van die vetweefsel of adiposiete) en 'n fibroma (goedaardige gewas uit selle van die bindweefsel of fibrocyte) kan 'n stiptelike vorm of 'n uitgebreide verdikking van die nek veroorsaak. Dit toon dikwels aansienlike drukpyn as dit aangeraak word, maar kan ook pynloos wees. Benewens die goedaardige vorming van nuwe weefsel, kan kwaadaardige gewasse in die sagte weefsel in die nek ook 'n dik nek veroorsaak, maar hierdie sogenaamde sarcomas met sagte weefsel is uiters skaars.
'N Ander siekte wat 'n dik nek kan veroorsaak, is die Zenker-divertikulum. Hierdie sak aan die onderpunt van die keel voor die oorgang na die slukderm kan met voedselafval gevul word en dit kan duidelik sigbare probleme met die sluk veroorsaak. In uiters ernstige vorme van hierdie sogenaamde pulsasie-divertikulum (sak as gevolg van die interne druk in die slukderm en vullis), kan swelling ook buite op die nek sigbaar wees.
Om vas te stel wat die oorsake van 'n dik nek is, moet daar eers 'n gedetailleerde mediese geskiedenis uitgevoer word, in die konteks waarin 'n sistematiese ondervraging van diegene wat geraak word, uitgevoer word oor die simptome en moontlike vorige siektes. Hieruit kan u gewoonlik reeds oorspronklike gevolgtrekkings maak oor die oorsake van 'n dik nek. Dan word 'n eksterne ondersoek van die kop- en nekarea en 'n ondersoek van die binneste mond-, nek- en keelarea ondersoek. As u die limfverslae en enige sigbare uitwendige swellings ondersoek, is daar dikwels verdere indikasies vir die diagnose. 'N Kykie in die keel en ore wys vinnig of daar ontsteking is. 'N Klassieke keelpen en 'n endoskopiese ondersoek aan die binnekant van die nek kan ook belangrike inligting verskaf vir die diagnose. In geval van twyfel, word 'n weefselmonster geneem as deel van die endoskopie (biopsie) om die bevinding te verseker.
'N Bloedtoets in die laboratorium kan gebruik word om die vlak van inflammasie sowel as die skildklierhormoonvlak te bepaal, en die bloedwaardes verskaf ook inligting oor 'n moontlike siekte van die paratiroïedklier. Beeldvormingsmetodes soos sonografie (ultraklankondersoek), röntgenstrale, magnetiese resonansbeelding (MRI), rekenaartomografie (CT) of sogenaamde scintigraphy (X-straalondersoek met behulp van 'n kontrasmiddel) kan help om 'n skildklierversteuring te diagnoseer. Met behulp van beeldvormingsmetodes kan ander siektes, soos die speekselkliere of slukderm, ook opgespoor word. As vermoedelik mastoiditis is, word 'n weerspieëling van die oorkanaal (otoskopie) aanbeveel voordat die bevindings met behulp van ultraklank of rekenaartomografie ondersoek word.
Die behandeling van 'n dik nek hang af van die onderliggende siektes, met die spektrum van terapeutiese opsies wat wissel van kruie medisyne tot medikasie en chirurgiese ingryping.
Behandeling vir skildklierafwykings
Siektes van die skildklier wat gebaseer is op jodiumtekort, word eers behandel met die bykomende toediening van jodium. As dit nie die gewenste sukses toon nie, kan 'n sogenaamde radio-jodiumterapie gevolg word, waarin radio-aktiewe jodium-isotope gewoonlik mondelings geneem word. Terselfdertyd kan sogenaamde tirostatika gebruik word om die vorming van skildklierhormone te belemmer. Dit het egter soms aansienlike newe-effekte (byvoorbeeld haarverlies, jeukerige uitslag of selfs hepatitis). As die tiroïed ontsteek word, kom anti-inflammatoriese middels in die spel. As die medikasie nie werk nie, kan skildklierchirurgie die laaste opsie wees. Gedurende die chirurgiese prosedure word dele van die vergrote skildklier of die strik (die sogenaamde stroma reseksie) of die hele skildklier (skildklierektomie) byvoorbeeld verwyder. Met veral skildklierkanker word meestal volledige verwydering van die skildklier voorsien. Afwykings van die paratiroïedklier benodig soms ook chirurgie.
Terapie van speekselklier siektes
In die geval van virusinfeksies in die speekselkliere, is die terapie hoofsaaklik gebaseer op die toediening van anti-inflammatoriese en pynverligtende medikasie om die simptome te verlig totdat die infeksie oorkom is. Suikervrye kougom en suikergoed word aanbeveel om speeksel te stimuleer, wat ook die bestaande speekselstene moet uitwas. Bakteriële ontsteking van die speekselkliere word gewoonlik met antibiotika behandel. As die ontsteking van die speekselklier nie op konvensionele wyse uitgeskakel kan word nie, bly chirurgie die laaste keuse. Ontsteekte speekselkliere word óf heeltemal óf gedeeltelik verwyder. As die behandeling andersins nie suksesvol is nie, kan blokkerende speekselstene ook blootgestel en verwyder word deur 'n sny by die klieruitgang.
Behandeling van slukderm siektes
Aangesien ontsteking van die slukderm dikwels geassosieer word met 'n sogenaamde refluks (refluks van maagsuur in die slukderm), moet hierdie inkorting eers as deel van die terapie reggestel word. Die verandering van die dieet en vermy bekende risikofaktore, soos alkohol of tabak, is bedoel om verdere skade aan die slukderm te voorkom. Medisyne kan ook gebruik word om maagsuurproduksie te belemmer. As die slukderm grootliks vernou word weens die ontsteking of as daar ander komplikasies is, is 'n (minimaal indringende) chirurgiese ingreep nodig om die aangetaste weefsel te verwyder. As die slukderm geperforeer is (Boerhaave-sindroom), is daar ook 'n operasie nodig waarin die geskeurde weefsel toegewerk word. In die geval van slukdermkanker is chirurgiese verwydering slegs moontlik in die vroeë stadiums van die siekte. Daarbenewens kan bestraling en verskillende middels teen kanker gebruik word vir behandeling. Die vooruitsigte vir behandeling vir gevorderde slukdermkanker is egter redelik swak en die terapie is veral daarop gemik om die simptome te verlig om die klagtes van die pasiënt in die alledaagse lewe so laag moontlik te hou.
Alhoewel die meeste swelling van limfknope die gevolg is van 'n siekte en vinnig oplos met die behandeling daarvan, is 'n kombinasie van chirurgie, chemoterapie en / of bestralingsterapie steeds die enigste belowende behandelingsopsie vir kwaadaardige gewasse in die limfstelsel (Hodgkin-limfoom).
Behandelingsopsies vir absesse en siste
Eerstens word absesse gewoonlik met antibiotika behandel. As hulle nie tydens die behandeling teruggaan nie, kan chirurgiese verwydering nodig wees, waarin die abses oopgemaak word en die ingekapselde weefsel of pus versameling verwyder word. Met mastoiditis word die mastoïdproses op die temporale been gewoonlik ook verwyder in die geval van chirurgiese verwydering. In die meeste gevalle is dit nodig dat sisties verwyder word en die vloeistof wat daarin bevat is eers gesuig word, sodat geen besmettings in die omliggende weefsel dreig nadat die siste oopgemaak is nie. Fistels word gewoonlik ook chirurgies verwyder.
Behandeling vir bloedopeenhoping in die are van die nek
As trombose in die nekare veroorsaak word deur trombose, moet terapeutiese teenmaatreëls, soos die toediening van bloedverdunner en antistollingsmedikasie, so gou as moontlik begin word. As trombuslysis nie suksesvol is nie, bly 'n operasie gedoen om die geslote ader oop te maak. As die opeenhoping van die nekaar aar is as gevolg van hartversaking, kan slegs die uitskakeling van hierdie gebrek die probleem regstel. Benewens medikasie vir hoë bloeddruk en om die hartritme te stabiliseer, is operasies op die hart, soos 'n omseiloperasie, 'n hartoorplanting of die gebruik van 'n pasaangeër, ook moontlik.
Terapie van gewasse
Die meeste goedaardige neoplasmas van weefsel in die nekarea kan relatief maklik verwyder word as deel van 'n chirurgiese prosedure. Lipomas naby die vel kan byvoorbeeld onder plaaslike verdowing uitgesny word. Suiging kan ook oorweeg word. As die lipomas geen verdere simptome veroorsaak nie, afgesien van die sigbare swelling in die nek, is 'n toepaslike tussenkoms slegs nodig vir kosmetiese redes. Fibromas en ateromas word ook chirurgies verwyder indien nodig.
In die geval van sagteweefsel-sarkome, dit wil sê kwaadaardige gewasse wat in die sagte weefsel voorkom, is die bekende kombinasie van chirurgiese verwydering van die gewas, bestralingsterapie en chemoterapie beskikbaar. Watter metodes gebruik word, is afhanklik van die stadium van die siekte. As die gewas vroeg ontdek word, kan die operasie genoeg wees om 'n volledige genesing te verkry. Op 'n later stadium is stralingsterapie of 'n kombinasie van bestraling en chemoterapie ook nodig. In die uiters gevorderde stadium van die siekte, met die vorming van metastase wat reeds waargeneem kan word, is slegs palliatiewe behandeling (verligting van simptome, beperking van gewasgroei) steeds moontlik om diegene wat geraak word, in staat te stel om 'n daaglikse lewe te hê wat so simptoomvry moontlik is. Baie pasiënte met ongeneeslike sagteweefsel-sarkoom oorleef egter 'n relatiewe lang tyd (meer as vyf jaar).
Terapie van die Zenker-divertikulum
By die behandeling van 'n Zenker-divertikulum is chirurgiese verwydering moontlik op grond van verskillende prosedures. Die nek kan byvoorbeeld van buite oopgemaak word om die divertikulum te verwyder. Daar is ook die opsie van endoskopiese chirurgie, maar hier is die risiko van terugval (herhaling van die siekte) aansienlik groter. Die ingryping kan egter met relatief min moeite herhaal word.
Naturopatie vir 'n geswelde nek
Verskeie naturopatiese behandelingsbenaderings kan gebruik word om die onderliggende siektes met 'n dik nek te behandel. In die geval van siektes soos slukdermkanker is dit egter hoogstens geskik vir gepaardgaande behandeling; in hierdie gevalle kan genesing nie met die alternatiewe vorme van terapie verkry word nie.
As 'n eenvoudige verkoue 'n dik nek veroorsaak, is fitoterapie-middels wat irritasie verminder en help om die slym op te hoes en op te los, soos tiemie of salie, geskik. Hier kan tee met heuning gedrink word of as lekkers gesuig word. As daar 'n ontsteking van die larinks of farinks agter die simptome is, word terapie of selfbehandeling ook volgens die oorsaak uitgevoer.
Naturopatie vir skildklier siektes Vanuit 'n naturopatiese oogpunt is 'n dieetverandering in die eerste plek 'n goeie opsie vir skildklier siektes. Diegene wat geraak word, word byvoorbeeld aangeraai om hul inname van seekos en vis te verhoog, omdat dit 'n groot hoeveelheid jodium bevat. Akupunktuur word ook gebruik om oor- en onderfunksies van die skildklier te behandel. Bach-blomterapie beloof ook hier verligting. Kruie-medisyne en gemmoterapie is 'n spesiale vorm wat 'n paar benaderings bied vir die behandeling van skildklierfunksies, byvoorbeeld blaarverpakking met die hoë jodiuminhoud, valeriaan, hop, laventel of swart berk. Ortomolekulêre terapie (behandeling met hoë dosisse vitamiene en minerale), homeopatie en die gebruik van Schüßler-soute bied verdere naturopatiese behandelingsbenaderings teen skildklier-siektes, hoewel die keuse van geskikte aktiewe bestanddele in beginsel gereserveer moet word vir ervare terapeute.
Naturopatie vir siektes in speekselkliere
By inflammatoriese speekselklier siektes is behandeling met antibiotika gewoonlik noodsaaklik, maar gepaardgaande tuisremiddels, soos koelkompressies, kan pyn aansienlik verminder en swelling teenwerk. Suikervrye lekkers, kougom en suur vrugtesap stimuleer speekselproduksie, wat beteken dat die speekselkliere beter van die bakterieë ontslae kan raak en die bakteriële kolonisasie in die mond ook verminder. Om die ontsteking van die speekselkliere te voorkom, is dit volgens die professionele vereniging van oor-, neus- en keelkundiges ook raadsaam om mondhigiëne te gebruik (drink- en mondhigiëne teen speekselklierinfeksie).
Naturopatie vir slukderm siektes
Naturopatie kan 'n belangrike bydrae lewer om refluks te herstel as 'n sneller van 'n slukderm siekte. Aanvanklik word 'n verandering in die dieet of 'n afstanddoen van alkohol, voedsel met 'n hoë vetvet en ander sterk suurvormende voedsel voorsien. Die uitskakeling van die bestaande suurheid van die organisme is 'n belangrike komponent van die behandeling met naturopatiese refluks. Die suur-basis-balans moet weer in 'n gebalanseerde toestand gebring word. Daar word gemeen dat verskillende aktiewe bestanddele in kruie en tinkture van die moeder (bv. Kamille, suurlemoenbalsem, kalendula) 'n positiewe uitwerking het. Dieselfde geld homeopatie en Schüssler-soutterapie.
Naturopatie vir swelling van limfknope
Aangesien swelling in limfknope gewoonlik na 'n ander siekte terugkeer, is naturopatiese behandeling veral gerig op hierdie onderliggende siektes. Mediese masserings, soos handmatige limfatiese dreinering, kan die swelling van limfknope vergemaklik. Volgens Penzel word gesê dat 'n soortgelyke effek akupunktuur of akupunktuurmassering is. Die regulering van die suur-basis-balans word ook gereeld in ag geneem by die naturopatiese behandeling van swelling in limfknope, aangesien daar 'n verband bestaan. Verskeie Schuessler-soute word ook gebruik om die swelling van die limfknope te vergemaklik.
Naturopatie bied min of geen behandelingsopsies vir die res van die onderliggende siekte nie, wat as 'n sneller vir 'n dik nek beskou kan word. Hier is dikwels 'n operasie noodsaaklik. Aangesien daar ernstige gesondheidsgevolge kan wees, moet lyers nie huiwer om 'n dokter te sien nie. Die naturopatiese metodes kan egter gebruik word om die konvensionele behandeling te vergesel. (FP)
Duitse kankervereniging: Skildklierkanker - Simptome (verkrygbaar op 5 September 2019), krebsgesellschaft.de
Robert Koch Instituut: Algemene inligting oor skildklier siektes (verkry op 5 September 2019), rki.de
Werner, Jochen A: Limfknope siektes in die kop- en nekarea; Springer Verlag 2002, springer.com
Duitse kankernavorsingsentrum (DKFZ): slokdarmkanker (verkrygbaar op 5 September 2019), krebsinformationsdienst.de