Geskep op 03 April 2011 | Druk | E-Pos
GOD GEE LEIDING DEUR SY WOORD
God praat vandag nog met mense. Een van die redes waarom mense kerk toe gaan, is om leiding uit die Woord van God te ontvang. Dát mens die Woord kan hoor, is maklik om te sê, maar die vraag hóé 'n mens die Woord hoor, is vir baie 'n probleem.
'n Professor by die kweekskool vertel van 'n jong predikant wat met sy intreepreek gesê het dat hy oortuig is dat die Here hon geroep het. Ná die diens het 'n ouerige dame hom voorgekeer en gevra: " Dominee, het jy regtig die Stem gehoor?" Selfs vir baie gelowiges is dit 'n vraag wat presies bedoel word as 'n gelowige sê dat hy deur die Here "geroep" is of as hy sê: "Die Here het hierdie boodskap vir my gegee om te verkondig."
Diegene wat kennis dra van die 'charismatiese beweging' is dikwels in die verleentheid omdat hulle gekonfronteer word met allerlei profesieë en gesigte. 'n Tyd gelede het daar byvoorbeeld 'n 'profesie' in Kaapstad die rondte gedoen dat Christene nou moet begin grond koop! Baie mense se reaksie daarop was dat hulle gesonde verstand dit ook vir hulle kon gesê het – dit was nie nodig vir 'n openbaring nie. Paulus leer ons om versigtig te wees vir mense wat te maklik met openbaringe te koop loop. Dis juis teen sulke geesdrywers wat hy te velde trek in sy tweede brief aan die Korinthiërs in hoofstukke 10-13. Blykbaar het hulle gespog dat sy openbaringe nie so goed soos hulle s'n was nie!
Daar is verskeie maniere waarop iemand se aanspraak dat God met hom gepraat het, verstaan kan word:
Geskep op 01 April 2011 | Druk | E-Pos
Dr F.E.J. Malherbe
"Heldedom, waarom verlang die mensheid steeds weer na heldedom?"
In ons tyd van oorloë en gerugte van oorloë en van 'n verpolitiekte kultuur is dit makliker vir die ernstige om 'n sinikus te wees as 'n gelowige. Maar ware erns is liefde, liefde tot die verhewene. Ware erns is stryd, stryd om die volmaking van eie lewe. Erns en voleidiging soek die stilte op. Maar ware liefde soek na die daad, die daad wat tot die broeder uitgaan, maar nooit vóór die stryd in eie stilte besleg is nie. Wie aan die siel van die broeder arbei, voor hy dit aan sy eie siel doen, is 'n woordkramer en 'n huigelaar.
Ons praat oor leeslus, en die aankweek daarvan, en oor opleiding, want hoe sal 'n mens lees as hy nie geleer het om te lees nie? En ons praat oor geleentheid, want hoe sal 'n mens lees as hy nie boeke in die hande kry nie? Maar as die allereerste voorvereiste moet daar leesbare leesstof wees, en dat dié taak om diegene wat nie lees nie aan die lees te kry, in die eerste plek op die skrywers rus is nie betwisbaar nie. Met ander woorde, nie alleen kan jy nie lesers hê as jy nie skrywers het nie, maar jy sal nie lesers hê as jy nie vir hulle skrywers het nie. Om dan te praat oor hoe ons vir meer lesers sal sorg, is om by die verkeerde punt te begin; dis agterstevoor redenasie. Ons moet vra wat daar vir ons te doen is om te sorg dat ons skrywers sal hê wie se werk gelees sal word.
Geskep op 31 Maart 2011 | Druk | E-Pos
Lees reeks by Volksverraad
"Op die graf van De Klerk moet 'n goeie vaderlander die volgende grafskrif aanbring: 'Hier lê De Klerk. Hy het regs gewys en links gedraai.' ... By die Afrikaner se grafskrif sal dan staan: 'Hier is die enigste volk ter wêreld wat so min van homself gedink het dat hy selfmoord gepleeg het!'."
Terwyl dan nou hier 'n woord gespreek word oor wantroue, is dit dalk gepas om 'n gewese Vryheidsfront-wetgewerlid, dr Christo Landman, aan die woord te stel soos hy hom oor die saak uitgelaat het in die AEB lyfblad, Impak, van 10 November 2000. Hy raak die netelige saak van die IDASA-komplot en verbandhoudende optrede in die relaas aan, en daarom is dit te meer uiters gepas om van hierdie standpunt kennis te neem. Hy skryf onder die opskrifte 'Herstel vertroue só in die politiek', en, 'Politici moet "stink naam" regstel' :
"Die politiek het vir homself die naam verwerf van 'dit stink'. As die politiek stink, dan is politici self daarvoor verantwoordelik. Van die vernaamste argumente wat ons hoor is:
politici misbruik die 'volk' deur oor volksbelang maar alleen te praat;
eenmaal verkies is 'eie belang' en by politici deurslaggewend;
jy kan politici nie op hul woord neem nie vanweë geheime agendas;
in kort: politici het 'n onverdiende geloofwaardigheidskrisis 'verwerf'. Voorbeelde is daar legio.
In 1997 steier die Konserwatiewe Party oor onthullings van die sogenaamde "Conservative Dialogue Programme" (CDP) van die Amerikaans-befondste 'Institude for a Democratic Alternative for South Africa. (Idasa).
Idasa se frontmense in Suid-Afrika was die gewese Progressiewe Federale Partyleier en onderleier, onderskeidelik Frederick van Zyl Slabbert en Alex Boraine. Boraine sou sy swanesang in Suid-Afrika se ver-linkse politiek sing as lid van die berugte Tutu-kommissie. Idasa was in sy aanvangsjare en kort nadat Van Zyl Slabbert en Boraine die parlementêre politiek verlaat het sodat hulle die toneel buite die parlement in gereedheid kon bring vir die ANC en die SAKP, oënskynlik selfs te dik vir 'n daalder vir Nasionale Perskoerante.
In Februarie 1992 was Idasa gereed om pens en pootjies by die KP in die bed te klim. Die Trojaanse perde was die tweelingbroers Constand en Abraham Viljoen.
Een van die fakse wat by Radio Pretoria uitgekom het, was uit die AVF-kantoor. Dit is die "Memorandum of agreement between the African National Congress and the Afrikaner-Volksfront." Die memorandum gedateer vir ondertekening deur genl Constand Viljoen as leier van die AVF-afvaardiging en Thabo Mbeki vir 18 Desember 1993 in Johannesburg, is glad nie deur die aangewese twee onderteken nie.
Op die getikte memorandum is verskeie veranderings in handskrif aangebring deur 'n onbekende persoon.
Gegewe die inhoud van die memorandum kan met reg aangevoer word dat die AVF-leierskap totaal afgewyk het van die Konserwatiewe Party se verklaarde standpunte – soos goedgekeur deur die KP se provinsiale en spesiale kongresse – teen onderhandelings met die ANC en die besluite wat die Volksvergadering op 29 Januarie 1994 sou neem, vooruitgeloop het.
Punt 1.1 verklaar:
VAN KP TOT AVF
Geen enkele geskrif het dieper wonde in behoudende Afrikaner-geledere geslaan as die opsienbarende werk, VOLKSVERRAAD, van oud-Nasionale Intelligensie-agent, Piet Pretorius nie.
Dit het aanleiding gegee tot verskeie siviele gedinge. In een uitspraak ten gunste van die destydse KP-leier, dr Ferdi Hartzenberg gegee, in 'n ander teen die HNP, en in nog 'n geding teen genl Tienie Groenewald en ten gunste van die HNP en mnr Jaap Marais. Genl Groenewald het aangevoer dat mnr Marais die eintlike outeur van die boek is.
Dit is geen verrassing dat genl Groenewald met soveel wrewel teen die HNP en mnr Marais losgetrek het nie. In VOLKSVERRAAD is aangevoer dat genl Groenewald in diens van die Amerikaanse CIA sou wees; daarin is uitgewei oor genl Groenewald se broer Jan, op sy dag hoofsekretaris van die AWB en op 'n kritieke tydstip wegbreker van die AWB, se beweerde betrokkenheid by die inligtingsdienste. Die HNP het in sy lyfblad, Die Afrikaner, ook groot gewag gemaak van die bewering dat genl Groenewald die eintlike gees agter FW de Klerk se Rooi Vrydag-toespraak is, waarin die kommuniste en die ANC ontperk is.
EK IS MAAR NET AFRIKAANS
Geskep op 30 Maart 2011 | Druk | E-Pos
Ja, ek ken die statistiek, ek ken die taalkundige argumente en ek hoor die politieke retoriek, ek dink ek verstaan selfs soms die mosie. Maar maak taal dood en jy maak mense dood, want taalmoord is wettig. Natuurlik kan 'n taal doodgaan, oorle Paulus het dit hoeka vir die Korinthiërs gesê; die aarde wemel van dooie tale...
As daar een argument in die taaldebat is wat my op Engels laat lag, is dit dat Afrikaans sal bly lewe as daar mense is wat haar praat. Natuurlik is dit nodig dat iemand 'n taal praat om haar lewendig te hou, maar 'n blote praattaal se oorlewingskans is maar skraal.
Geskep op 29 Maart 2011 | Druk | E-Pos
DIE SAKP, EN UMKHONTO WE SIZWE
Op 'n kongres wat vanaf 29 Julie tot 1 Augustus 1921 in Kaapstad gehou is, is die Suid-Afrikaanse Kommuniste Party gestig.
Die doelwit van die SAKP, en dus hul aktiwiteite en bedrywighede, was daarop toegespits om internasionale kommunisme se ideale en doelwitte te bevorder.
'n Omskrywing van kommunisme, soos vervat in die destydse SAP 3.4 lui en verlei soos volg: "Kommunisme is 'n klaslose stelsel wat enige privaatbesit verbied en absolute gelykheid vir die hele gemeenskap daarstel – onder 'n kommunistiese stelsel sal die algemene menslike ontwikkeling gepaard gaan met 'n toename in produktiwiteit weens voortdurende vooruitgang op die gebied van die wetenskap en tegnologie; openbare welvaart sal aan die orde van die dag wees, en die edel beginsel van 'elkeen volgens sy vermoë, aan elkeen volgens sy behoeftes', sal toegepas word. Kommunisme is 'n uiters georganiseerde samelewing waarin die primêre en belangrikste eis wat aan elkeen gestel word, arbeid ter wille van gemeenskaplike welsyn is, 'n noodsaaklikheid wat ook deur almal erken word en waarin die persoonlike vermoëns van elkeen tot die bewerkstelliging van die grootste moontlike mate van volkswelsyn benut sal word."
Uit die pen van 'n Britse soldaat
Wanneer ek dink aan groot nagte in dié land se geskiedenis – nagte van moed, van vlug, nagte van bloed en bid - dan is die nag van 22 Januarie 1879 onder die voorste nagte. Die plek: Rorkesdrift, Natal.
Kyk daar onder, dis Buffelsrivier daar wat met sy groot kronkeldraaie na die Tugela loop en verder, baie verder tot waar ons daardie dae die forte gebou het, nog verder tot by die see waar die seesoldate was in die swaar dae van Ketsjewajo se oorlog.
En daar, effens links, kyk, dis die berg van die "Skaap se Blaarpens" – Isandhlwana – waar 1 000 mense se bloed gevloei het die oggend voor ons die Zoeloes hier gekeer het.
En hier by ons is die plek waar ons handjievol daardie nag gestaan het. Eenkant, daardie selfde woonhuis waar die Sweedse sendeling nou woon, dit was die hospitaal. Daardie kant waar hul kerk nou staan, die pakskuur. Hier was ons laer in die middel, en hier waar ons manne nog rus, onder grafstene, netjies en wit en mooi versorg, hier het hulle tussen die Zoeloes gelê.
WAT VAN DIE GRYS GEBIEDE?
Ongelowige mense probeer nie om in die lig van God se waarheid te leef nie. Dalk steur hulle hul wel aan wat reg en verkeerd is, maar hiervoor gebruik hulle hul eie maatstawwe.
Met gelowiges is dit egter anders gesteld. Hulle soek lig en leiding in die Woord van God. In hierdie opsig het hulle egter 'n probleem. Omdat die Bybel meer as 2000 jaar gelede geskryf is, en die situasie waarin die gelowiges vandag leef aansienlik verander het, kom die gelowige vandag soms voor probleme te staan wat nie in die Bybelse tye bekend was nie.
Hospitale is deesdae ook nie meer wat dit in die outyd was nie – veral nie hier teen betaaltyd nie! Jy kry warm tee en botterbroodjies tienuur in die oggend (as jy wakker is!); poeding by middagete – en dan is dit nog lekker ook.
Vóór die tyd natuurlik! As hulle jou eers in alle vrindelikheid aan die slaap gekry het, is dit nie weer dieselfde jy wat agterna wakker word nie – gelukkig vat die wakkerword heeldag. Jy slaap jou simpel sonder dat jou gewete jou pla. Al wat van die outyd oorgebly het, is dat hulle jou smoors vyfuur met 'n "Goeiemôre!" opboender en dit net om jou bed op te maak, sodat hulle vriendelik weer jou lig kan afsit en met die uitstap kan sê: "Slaap nou maar weer verder." Vyfuur in die middel van die nag! Wat kan daaraan " 'n goeie môre" wees, vra ek jou met trane in my oë?
Bladsy 263 van 270
Ons het 1678 gaste aanlyn