Darboy, martelaar van Versailles - Nuut
Darboy, martelaar van Versailles
Titel: Monsignor Darboy in sy tronk.
Skrywer: CARPEAUX Jean-Baptiste (1827 - 1875)
Skool : Romantiek
Datum getoon: 1871
Afmetings: Hoogte 57 - Breedte 68
Prentverwysing: 88EE1238 / RF 1985-19
Monsignor Darboy in sy tronk.
Publikasiedatum: September 2014
Op 24 Mei 1871 het monseigneur Georges Darboy, aartsbiskop van Parys, vader Gaspard Deguerry, gemeentepriester van die Madeleine en beroemde prediker, drie Jesuïet-vaders en Louis-Bernard Bonjean, president van die appèlhof in Parys, wat gemaak is gevangenes en aangehou as "gyselaars van die mense van Parys", het deur die arms gegaan in 'n binnehof van die Grande-Roquette-gevangenis. Verskillende uitruilvoorstelle, veral teen Blanqui, is tevergeefs aan die Versailles-owerhede gemaak.
Met die dood van die prelaat en hierdie lede van die Paryse landdros en geestelikes hou Versailles nou sy martelare. Vanuit hierdie perspektief verteenwoordig Jean-Baptiste Carpeaux die prelaat in sy gevangenis en skilder ook 'n allegoriese Apoteose van monseur Darboy (1871, private versameling).
Die teregstelling van Darboy en die kerklike inspireer 'n sterk werk in Carpeaux. Die gewelddadigheid van die opvoering dra die veroordeling van die daad wat voorgestel word, mee. Die komposisie met skuins en dinamiese lyne, versprei aan weerskante van die sentrale groep waar 'n Jesuïet voor die prelaat jaag om hom te probeer red deur homself op sy plek te offer, laat 'n teleurstelling van die lyke van die beul en die slagoffers toe. Helder kleure, in impasto gelê, versterk die gewoel van hierdie nagtelike gebeurtenis.
Met die omgewingsrus waarin 'n eerste slagoffer in duie gestort het, kontrasteer Carpeaux die heldhaftige onmoontlikheid van die prelaat wat in sy pers kassie geklee was.
Geskiedenis skildery en simboliese oproep
As gevolg van 'n brose gesondheid, is Carpeaux nie tydens die oorlog van 1870 gemobiliseer nie. Hy het dus tydens die beleg in Parys gebly, waar hy die sketse oor die stad en die ongewone animasie daarvan vermenigvuldig het - vinnige opnames wat vinnig herstel skemerstemme wat die einde van 'n era aankondig.
In dieselfde donker trant het Carpeaux ook tonele van die gemeente voorgestel wat hy nie bygewoon het sedert hy hom in Maart 1871 in Londen gevestig het nie. Dit was daar waar 'n beeldhouer wou werk as skilder van die geskiedenis. , het hy sy skilderye oor die dood van Monsignor Darboy geskilder, met slegs die onnauwkeurige inligting wat deur die pers vir bronne gepubliseer is. Dit is die rede waarom hy die oproep verkies het bo beskrywing, tesame met 'n eksplisiete illustratiewe aanhaling uit Die steniging van Sint Stephen deur Rubens. Met minder politieke as morele ambisie het hy sy komposisie ontwikkel in 'n beslissende patetiese en teaterregister wat hom in staat gestel het om die gebeurtenis op te roep sonder om vasgevang te wees in die presisie van die getuienis.