Ziets' Ramblings: Squalls en natreen
Gister was Kersfees aan boord. 'n Baie interresante dag met opwinding.
Ons het 'n rustige oggend gehad tot Renier 'n klein tuna gehaak het. Tien sekondes later het ek ook een aan die hoek gehad.
Daarna was dit tyd om 'n bier te geniet. Dis hengse warm gewees en ons het al drie buite gesit en bier gedrink. Daarna was dit tyd vir Kersmaal voorberei en ek het my gebruiklike navigasie deurgewerk met 'n stel sonlesings. Jy sal jou verbaas oor hoe lank dit neem om 'n stel lesings te verwerk na net een bier op 'n leë maag. Dis nou terwyl Drikus kos maak. Sticky sweet hoender met rysslaai, kool en botterboontjieslaai en soetmielie plaatkoekies. En daarby 'n bottel droë Sauvignon Blanc vonkelwyn van JC le Roux. Maskas, maar het ons gesmul! Later sit ons toe op die agterdek in die hitte van die tropiese middag en geniet die laaste van die porsie vonkelwyn.
En so tussendeur vang ons toe nog twee babatunas gelyk. Ons dink hulle skool agter die hatch vliënde visse aan, want die seevoels koek ook saam in dieselfde area.
Ek kan vir Carol bel en 'n kort rukkie gesels. Dit was nogal regtig baie lekker om haar stem te hoor. Ek dink dit was vir haar nogal 'n verrassing. Aan haar praat klink dit asof ek van voor af sal moet vriende maak met die katte! Dis darem nie meer lank nie, dan is die reis verby. Ons is so knap meer as 'n duisend seemyl van St Maarten af.
Maar die opwinding van die dag was op my wagbeurt van 18:00 – 21:00 gisteraand. Ons het nie kaart gespeel nie en elkeen het sy eie ding gedoen. Die klankstelsel het Boney M, Edith Piaf, Laurika Rauch en 'n paar ander uitgedraai. Nogal heel rustig. Ons sit nog so toe sê Renier maar die wind kom op. Dit was toe net mooi donker en ons het die seil met moeite afgerol as gevolg van die 60km/h. Gepaardgaande met reën. Daar sit ek toe sop, sop nat gereën. Gelukkig in my baaibroek. Drikus het my kajuit se luik toegemaak toe hy sien dit reën in. Gelukkig is daar toe nie te veel water in my bed nie en ek kon toe so 'n natterige slapie uitpak voor hierdie diensbeurt.
Maar eers het ek woes natgereën. Al die ou los velle is sommer afgereën. Dis snaaks hoe mens natreën as jy elk geval amper nie klere aan het nie. Miskien is dit 'n ding van natgereën voel. Dis 'n ding van ongemaklik voel. Dit was nou nie juis 'n vreeslike koue reën nie, net koud genoeg om lekker te voel. Die sterk wind se afkoeling is eintlik die erge ding. Daar sit ek toe in my kozzie met die wind en reën in my gesig, oë en hare.
En hier langs my sit Drikus knus met sy reënbaadjie aan. En daar onder staan Renier, ook met sy reënbaadjie aan en trek aan 'n sigaret. Renier het gou weer sy reënbaadjie uitgetrek want dit was steeds warm as mens uit die wind uit bly. Die squall het so driekwartier aangehou, toe gaan lê die wind, maar dit het nog vir 'n ruk aangehou reën.
Ons het toe die hele nag ge-motor want jy kon nie die squalls sien in die nag nie en sal die boot omgooi of skade aandoen as so 'n storm jou onkant vang. Tans is die wind nog mooi sterk, so 19 – 20 knope en ek hoop dit bly so, dan kan ons weer seil wanneer dit lig genoeg is om die squalls te sien aankom. Die wind is reg op die boot, dus gerieflik om te seil. Die deinings is ook dwars en slaan en stamp die boot ongemaklik rond. Mens kan dit sien aan die strepe wat ek deur my skrif maak elke keer as die boot so 'n slag rondspring. Nie baie gemaklik nie. Jy val ook rond in jou bed. Dit hou jou gerieflik uit die slaap en dan sit jy rond met brand-oë van die wind, reën en min slaap. Lekker avontuur!