In die lig hiervan sou ek wou aanvoer dat die reëls oor wat jy mag eet en nie mag eet nie meer te doen met die beskerming van Israel se groepsidentiteit as die beskerming van dierespesies. Levitikus is dus nie regtig so ŉ groen boek nie. Dit moet eerder verstaan word as ŉ boek wat Jode gehelp het om hulleself te verset teen ŉ omgewing en wêreld wat hulle wou assimileer. Dit sou veral waar gewees het in die Persiese tydvak. Die meeste geleerdes sou juis argumenteer dat Levitikus in dié tyd saamgestel is. Maar dink maar aan die verhale in die boek Daniel oor dieët in ŉ wêreldryk. Hierdie verhale word meestal in die Hellenistiese tydvak gedateer, maar dit illustreer hoe dieët ŉ aard van verset was.