3 Kyk Häring (1997:272-280) vir 'n oortuigende analise van hoe hierdie drie godsdienste beide teenvoeters vir geweld bied, maar ook ruimte vir die aanwakkering daarvan laat.
14 Die gedagte dat die ambivalensie ten opsigte van geweld in die Nuwe Testament met verwysing na die "explicit teaching of Jesus and the New Testament as a whole regarding human obligation" (Swartley 2006:49) opgehef word, bied 'n vals beeld van die Nuwe Testament. Dit skep die indruk dat hierdie dokumente objektiewe verslae is, eerder as komposisies in finale vorm oorgedra deur redaktore in 'n lang ontwikkeling. So byvoorbeeld is die voorstelling van Jesus se deurgaans beledigende houding teenoor die Fariseërs in die evangelies - wat die konflik op die spits dryf, nie ontlont nie - ingebed in die agonisme van die tyd en nie bedoel as akkurate historiese beskrywing van Jesus, die Fariseërs, of hulle interaksie nie.
20 Dit is slegs moderne gehore, wat onbewus is van die politieke konteks van die tyd en wat gewoond geraak het aan die beeld van 'n Jesus van vrede, wat nie die gewelddadigheid wat inherent tot Jesus se optrede is, herken nie (Desjardins 1997:76). Dít maak verdere besinning oor die effek van die Romeinse imperiale orde met sy gepaardgaande geweld des te meer noodsaaklik.