Ewige Maagdelikheid van Maria – 2vis
Huis / Kerk / Mary / Ewige Maagdelikheid van Maria
Waarom Katolieke glo Maria 'n maagd gebly, wanneer die Bybel sê Jesus het broers en susters?
En, Hoekom is Mary's maagdelikheid so belangrik om Katolieke?
Die eenvoudige antwoord is: Katolieke glo Maria 'n maagd gebly gedurende haar lewe, want dit is waar. Dit is 'n onderrig plegtig verklaar deur Christus se Kerk, "'n pilaar en grondslag van die waarheid" (sien Paulus se Eerste Brief aan Timoteus 3:15); aan die lig gebring deur Heilige Tradisie; en in agreeance met Heilige Skrif (sien Paulus se Tweede Brief aan die Tessalonisense 2:15).
So, Katolieke glo dat die "broers en susters van die Here" in die Bybel genoem was naby-verhoudings van Jesus, maar nie broers en susters (soos ons sal verduidelik in detail hieronder).
Laastens, en die meeste aansienlik, Mary's Perpetual Maagdelikheid is noodsaaklik om die Christendom as gevolg van wat dit bevestig oor Jesus. uiteindelik, hierdie geloof verwys na die heiligheid van Christus en die uniekheid van die Inkarnasie: die daad van God besig om die mens.
Die profeet Esegiël verklaar die prins "hy sal uitgaan, en nadat hy uitgegaan het die poort moet toegesluit bly" (sien Ezekiel 46:12), en die Kerk verstaan ​​dat dit 'n verwysing na Christus se geboorte en lewenslange maagdelikheid van Maria wees (sien Saint Ambrose, Wyding van 'n Virgin 8:52). So, Dit is gepas dat Maria haar maagdelike staat ná die geboorte van Jesus sou behou as gevolg van wie Hy is: God in menslike vorm!
Skriftuurlik, 'n mens kan besin oor die verhaal van Moses en die brandende bos. Soos Moses genader om die bos, die Here het gesê, "Moenie nader kom; Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waarop jy staan, is heilige grond" (Exodus 3:5).
Hierdie storie help ons om Mary se Perpetual Maagdelikheid verstaan ​​op twee maniere.
Eerste, Ons sien dat die grond as die Heilige, omdat die teenwoordigheid van die Here daar was afstammelinge. Ons moet nie vergeet dat hierdie selfde God, wat aan Moses verskyn in die brandende bos, ontvangenis in die moederskoot van Maria.
So, Dit sou slegs gepas om te sê dat sy, soos dit heilige grond in Exodus, wat nodig is om die Heilige laat, spesiaal voorberei, dit is, Aan die Koning van die konings en Here van die here ontvang.
Tweede, die kerkvaders het die beeld van die brandende bos self–'n bos brand, nog nie verteer–as 'n metafoor van Maria se geboorte skenk sonder die verbeuring van haar maagdelikheid. Byvoorbeeld, in die vierde eeu, Gregorius van Nyssa geskryf, "Wat is voorafgeskadu op daardie tydstip in die vlam van die bos is openlik geopenbaar in die geheim van die Virgin. … Soos op die berg brand die doringbos, maar word nie verteer, sodat die Virgin geboorte geskenk het aan die lig en is nie beskadig" (Op die geboorte van Christus).
In wese, Mary's Perpetual Maagdelikheid verkondig aan die wêreld dat omdat Christus was so heilig–God self–dit sou onvanpas gewees het vir hom is in die skoot van 'n gewone vrou wat gevorm het; en, insgelyks, vir sondaars te getree het vanaf daardie selfde skoot na hom–die skoot spesiaal voorberei om die Messias te dra. Weer, oorweeg Ezekiel, "[die prins] hy sal uitgaan, en nadat hy uitgegaan het die poort moet toegesluit bly."
maagdelikheid van Maria ten tyde van die geboorte van die Here word aangedui deur die profeet Jesaja, wat verklaar, "Kyk, die maagd sal swanger word en 'n seun baar, en sal Immánuel noem" (7:14; sien Matthew 1:23 en Luke 1:27). Jesaja, na alles, bevestig haar maagdelike staat op die bedink en by 'n geboorte. Verder. reaksie Mary's, aankondiging van die Aartsengel se sy sal swanger word en 'n seun baar–"Hoe kan dit wees aangesien ek geen man het nie?" (Luke 1:34)–duidelik stel dat sy 'n maagd was. Haar reaksie maak skaars sin anders.
Haar voortdurend maagdelike staat is geïmpliseer in die Hooglied, wat sê, "'N tuin gesluit is my suster, my bruid, 'n fontein verseël" (4:12).
Hoe moet ons dit verstaan, gegewe die feit dat sy en Josef was verloof en daarna getroud? Daar is 'n ou tradisie wat beweer dat Maria is opgedra aan die Here as 'n gewyde maagd van kleins af; en dat toe sy oud is toevertrou aan Josef, 'n wewenaar veel ouer as sy (CF. Protoevangelium van James).
Die konsep van kuisheid binne die huwelik onder sekere omstandighede is, inderdaad, 'n Bybelse konsep. Byvoorbeeld, in die eerste boek van die konings 1:4, Koning Dawid neem 'n meisie, Abísag, om vir hom 'n vrou om te sorg vir hom op sy oudag, maar onthou van verhoudings met haar.
Verder, In sy eerste brief aan die Korintiërs, Paulus aanbeveel 'n toestand van ingewy selibaatheid of ewige verlowing aan diegene wat dit kan aanvaar (sien 7:37-38).
Duidelik, in die lig van haar bel om die Seun van God te dra, Maria se huwelik met Josef was ver van gewone. Dit is deur God ingestel vir die versorging en beskerming van die Virgin en haar seun–om die menswording verborge was van die wêreld vir 'n tyd te hou. "Die maagdelikheid van Maria, haar bevalling, en ook die dood van die Here, is verborge vir die owerste van hierdie wêreld," geskryf Ignatius van Antiochië, 'n dissipel van die apostel Johannes, in ongeveer die jaar 107: "–drie geheime hard uitgeroep, maar ons het in die stilte van God" (Brief aan die Efesiërs 19:1).
In Matthew 1:19, Heilige Skrif vertel ons Jospeh was "'n regverdige man." So, omdat ons gehoor het Maria het 'n kind verwek deur 'n ander, Hy het besluit om haar weg saggies uit waarskynlike uitvoering onder die wet van Moses gesit om haar te red (soos per Deuteronomium 22:23-24).
Die Here het ingegryp, al, vertel hom deur 'n engel in 'n droom, "Moenie bang wees om met Maria te jou vrou, want wat in haar verwek is, is uit die Heilige Gees; sy sal 'n seun baar, en jy moet Hom Jesus noem, want hy sal sy volk van hulle sondes" (Matthew 1:20).
Joseph sou nie hierdie woorde geneem word om te beteken, al, dat Maria as sy vrou in die gewone sin van die woord. Soos Saint Ambrose van Milaan geskryf,
"Dit maak ook nie 'n verskil maak dat die Skrif sê: "Josef het sy vrou en het na Egipte' (Matt. 1:24; 2:14); vir enige vrou wat verloof was aan 'n man gegee die naam van die vrou. Dit is uit die tyd dat 'n huwelik begin dat die huweliksprobleme terminologie in diens. Dit is nie die deflowering van maagdelikheid wat 'n huwelik maak, maar die huweliksprobleme kontrak. Dit is wanneer die meisie die juk wat die huwelik begin aanvaar, het toe sy gaan kom by haar man fisies weet" (Die wyding van 'n Virgin en die deurlopende Maagdelikheid van Maria 6:41).
Dat sy vir die Seun van God het haar eerste eggenoot van die Heilige Gees (per Luke 1:35); En Josef was verbode onder die wet te egtelike verhoudings met die gade van 'n ander het.
Wat van die "broers en susters van die Here?"
Eerste, Dit moet daarop gewys word dat daar 'n gevaar in te haal verse uit die Skrif uit die konteks van die hele Skrif. Die feit dat Jesus vertrou Maria om na die apostel Johannes, byvoorbeeld, is 'n sterk aanduiding Hy nie werklike broers en susters (sien John 19:27). Want as het Mary ander kinders, Jesus nie sou gehad het om iemand te vra buite die gesin te sorg vir haar. ('N Argument teen hierdie verkryging 'n vastrapplek in evangeliese kringe is die idee dat Jesus toevertrou Maria Johannes omdat James en die Here se ander "broers" was nog nie Christene. Maar hierdie argument is vaag. As dit die geval, 'n mens sou verwag dat die Evangelies 'n paar verduideliking gee in hierdie verband. Die feit dat Jesus gee Maria Johannes sonder enige verduideliking dui Maria het geen ander kinders.)
hoe, dan, moet ons verse soos interpreteer Matthew 13:55, waarin mense in die skare opmerking, "Is die seun nie die timmerman se? Is dit nie Maria bekend vir sy ma en James wees, Joseph, Simon en Judas sy broers? Is sy susters nie ons bure?"
Die Katolieke posisie dat hierdie "broers" en "susters" was naasbestaandes, soos neefs, maar nie broers en susters, stem saam met die antieke Joodse gebruik van 'n beroep 'n mens se familie was "broer" (per Genesis 13:8; 14:14; 29:15, et al.). As Pous Johannes Paulus die Grote geskryf, "Dit moet onthou word dat geen spesifieke term bestaan ​​in Hebreeus en Aramees om die woord "neef" spreek, en dat die broer van die term "' en 'n suster' dus ingesluit verskeie grade van verwantskap."1
Verder, dit is elders geopenbaar in Matthew dat "James en Joseph" was eintlik seuns van 'n ander Maria, wat staan ​​met die res van die vroue aan die voet van die Kruis en vergesel Maria Magdalena by die graf op Paas oggend (27:55-56; 28:1).
Dit ander Maria word algemeen geglo dat die vrou van Klopas wees, wat kan 'n oom van Jesus gewees het (sien John 19:25; sien ook Eusebius, Geskiedenis van die Kerk 3:11).2 Dit is vertel, Verder, dat die Here se "broers" word nêrens in die Skrif verwys as kinders van Maria, soos Jesus dikwels genoem (sien Matthew 13:55; Mark 6:3, et al.).
Daar is twee ander evangelie verse wat teenstanders van Mary's Perpetual Maagdelikheid dikwels noem: Matthew 1:25 en Luke 2:7.
Matthew 1:25 sê dat Josef "het geen verhouding met haar te eniger tyd voor sy 'n seun gebaar." Soos Ludwig Ott verduidelik in Grondslae van die Katolieke Dogma, al, hierdie vers "beweer(s) wat tot 'n definitiewe punt in die tyd van die huwelik is nie voltrek, maar nie op enige manier wat dit voltrek na hierdie" (tan Books, 1960, p. 207). Die doel van Matthew 1:25 was om te bevestig dat Jesus het geen aardse vader, en was werklik die Seun van God. Dit is nie bedoel om iets voor te stel oor Josef en Maria se verhouding nadat Jesus' geboorte. Kyk na die Tweede Boek van Samuel 6:23, wat sê dat Maria "het geen kind om die dag van haar dood." Dit is duidelik dat, Dit beteken egter nie sy 'n kind gehad het na haar dood. In Matthew 28:20, Jesus beloof om met sy volgelinge "om die einde van die ouderdom." Weer, Dit beteken egter nie Hy sal ophou om te wees met hulle wes van die punt.
In Luke 2:7, Jesus is die naam van Maria se "eersgeborene." Maar, as Pous Johannes Paulus verduidelik:
"Die woord 'eersgeborene,' beteken letterlik 'n kind nie voorafgegaan deur 'n ander' en, op sigself, maak geen verwysing na die bestaan ​​van ander kinders. Verder, die evangelis beklemtoon hierdie eienskap van die Kind, aangesien sekere verpligtinge behoorlike Joodse wet is gekoppel aan die geboorte van die oudste seun, onafhanklik van die vraag of die ma geboorte geskenk het aan ander kinders kon gegee. So elke enigste seun was onderhewig aan die voorskrifte want hy was 'gegenereer eerste' (CF. Luke 2:23)" ("Die Kerk Presents Maria as 'Het jy al ooit Virgin "")
Michael O'Carroll, Verder, berig, "Die Joodse begrafnis inskripsie in Egipte, dateer uit die eerste eeu, … help beantwoord die beswaar teen ewige maagdelikheid van Maria gebaseer op St. Lukas se gebruik van die woord 'eersgeborene' (prototokos) (2:7). Sodat die woord nie impliseer ander kinders blyk uit die gebruik daarvan in hierdie geval 'n vrou wat na die geboorte van haar eerste kind gesterf beskryf, wat nie kon natuurlik ander gehad het" (Theotokos: 'N teologiese ensiklopedie van die maagd Maria, Michael Glazier, 1982, p. 49).
Wat het die Kerkvaders Sê?
Aangesien beide kante in die geskil oor Maria se Perpetual Maagdelikheid, pro en met, maak skriftuurlike argumente om hul standpunt te ondersteun, hoe gaan ons om te bepaal wie is reg? Wie is die interpretasie van die Skrif korrek, in die eg Apostoliese manier?
Een manier om ondersteuning te bied is om antieke historiese geskrifte Christenskap se konsulteer, algemeen bekend as die geskrifte van die vroeë Kerkvaders.
Clemens van Alexandrië, byvoorbeeld, aan die begin van die derde eeu geskryf, "Dit Moeder alleen was sonder melk, want sy het alleen nie 'n vrou geword. Sy is in 'n keer beide Virgin en Moeder" (Die opvoeder van kinders 1:6:42:1).
Clement se leerling, bron, in die eerste dekades van die eeu, bevestig dat Maria "het geen ander seun, maar Jesus" (Kommentaar op Johannes 1:6). elders, hy het geskryf, "En ek dink dit in harmonie met rede dat Jesus die eerste-vrugte onder die mense van die suiwerheid wat bestaan ​​in kuisheid was, en Maria was onder die vroue; want dit was nie vroom te gee aan iemand anders as haar die eerste vrug van maagdelikheid" (Kommentaar op Mattheus 2:17).
Saam met sy peperduur lof vir haar, Athanasius (d. 373) beskryf Maria as "Immer Virgin" (Diskoerse teen die Arianisme 2:70).
In ongeveer 375, Epiphanius aangevoer, "Was daar ooit iemand van enige teel wat dit gewaag het om die naam van die Heilige Maria te praat, en bevraagteken, nie onmiddellik voeg, 'Die Virgin?'" (Panarion 78:6).
"sekerlik," geskryf Pous Siricius in 392, "Ons kan nie ontken dat jou Eerbied was ten volle geregverdig in bestraf hom op die telling van die kinders Mary's, en dat jy 'n goeie rede gehad om met afgryse vervul by die gedagte dat 'n ander geboorte kan uitreik van dieselfde maagdelike skoot waaruit Christus gebore na die vlees" (Brief aan Anysius, Biskop van Thessaloníka).
Ambrose kommentaar in 396, "boots haar, heilige moeders, wat in haar gestel net geliefde Seun uit so 'n groot 'n voorbeeld van materiaal uit hoofde; vir nie hê dat julle soeter kinders, of het die Virgin soek die vertroosting van die vermoë om 'n ander seun baar" (briewe 63:111).
Augustinus van Hippo (d. 430) opgemerk, "'N maagd bedink, 'n Virgin dra, 'n Virgin swanger, 'n Virgin voortbring, 'n Virgin ewige. Hoekom dink jy wonder by hierdie, O man? Dit is geskik vir God om dus gebore word, wanneer Hy verwerdig om 'n man te word" (preke 186:1).
Pous Leo die Grote verklaar 449, "Hy verwek is deur die Heilige Gees in die skoot van sy Virgin Moeder. Sy lei hom uit buitekant die verlies van maagdelikheid, selfs as sy het swanger geword hom sonder die verlies" (Aan my 28). Elders die pous geskryf, "Vir 'n Virgin swanger, 'n Virgin gebaar, en 'n maagd gebly het sy" (Preek op die fees van die geboorte 22:2).
So, vind ons 'n historiese kontinuïteit van hierdie leer van die vroeë jare van die geloof af te vandag.
Sien "Die Kerk Presents Maria as 'Het jy al ooit Virgin;'" L'Osservatore Romano, Weeklikse Edition in Engels, September 4, 1996. ↩
"'N Argument teen hierdie, al," waargeneem Karl Keating, "is dat James is elders (Mt 10:3) beskryf as die seun van Alféüs, wat sou beteken dat Maria, wie sy was, was die vrou van beide Cleophas en Alféüs. Een oplossing is dat sy een keer was weduwee, dan weer getroud. Meer waarskynlik Alfeus en Cleophas (Klopas in Grieks) is dieselfde persoon, sedert die Aramese naam vir Alfeus kan gelewer word in Grieks op verskillende maniere, óf as Alfeus of Klopas. Nog 'n moontlikheid is dat Alféüs het 'n Griekse naam soortgelyk aan sy Joodse naam, die manier waarop Saul het die naam Paul" (Katolisisme en Fundamentalisme, Ignatius Press, 1988, p. 288). ↩