gt hfst. 120
PETRUS en Johannes het Jesus in die tuin van Getsemane in die steek gelaat en vreesbevange saam met die res van die apostels weggevlug, maar nou vlug hulle nie meer nie. Hulle haal Jesus moontlik in toe hy na Annas se huis geneem word. Toe Annas Jesus na die hoëpriester Kajafas stuur, volg Petrus en Johannes op 'n redelike afstand omdat hulle skynbaar in 'n tweestryd verkeer tussen hulle vrees vir hul eie lewe en hulle diepe besorgdheid oor wat met hulle Meester gaan gebeur.
Toe hulle by Kajafas se ruim woning kom, kan Johannes in die binneplaas ingaan, aangesien hy die hoëpriester ken. Petrus bly egter buitekant by die deur staan. Maar Johannes is gou terug en praat met die deurwagter, 'n diensmeisie, en Petrus word toegelaat om binne te kom.
Teen dié tyd is dit koud, en die diensknegte en die beamptes van die hoëpriester het 'n koolvuur gemaak. Petrus gaan by hulle staan om warm te bly terwyl hy op die uitslag van Jesus se verhoor wag. Daar, in die lig van die helder vuur, kan die deurwagster wat Petrus ingelaat het hom beter sien. "Jy was ook by Jesus, die Galileër!" roep sy uit.
Petrus gaan hierna uit na die poort toe. Daar sien 'n ander meisie hom en sê ook vir die mense wat daar naby staan: "Hierdie een was ook by Jesus, die Nasarener." Petrus ontken dit weer eens, en hy sweer: "Ek ken die man nie."
Petrus bly in die binneplaas en probeer so onopsigtelik moontlik wees. Dit kan op hierdie tydstip wees wat 'n haan se gekraai in die donkerte van die vroeë oggend hom laat skrik. Jesus se verhoor het intussen begin en word klaarblyklik in 'n deel van die huis bokant die binneplaas gehou. Petrus en die ander wat onder wag, sien ongetwyfeld hoe verskeie getuies wat gebring word om te getuig, in- en uitgaan.
Omtrent 'n uur het verstryk sedert Petrus laas as 'n metgesel van Jesus geïdentifiseer is. Nou kom 'n hele paar van dié wat daar rondstaan na hom toe en sê: "Waarlik, jy is ook een van hulle, want ook jou spraak maak jou bekend." Een van dié in die groep is 'n familielid van Malchus wie se oor Petrus afgekap het. "Het ek jou nie in die tuin by Hom gesien nie?" sê hy.
"Ek ken die man nie", sê Petrus heftig. Trouens, hy probeer hulle oortuig dat hulle dit almal verkeerd het deur te vloek en te sweer oor die saak, en in werklikheid 'n vloek oor homself uit te spreek as hy nie die waarheid praat nie.
Net toe Petrus hierdie derde keer ontken dat hy Jesus ken, kraai 'n haan. En op daardie oomblik draai Jesus, wat blykbaar op 'n balkon bokant die binneplaas uitgekom het, om en kyk na hom. Onmiddellik onthou Petrus wat Jesus net 'n paar uur vantevore in die bovertrek gesê het: "Voordat die haan twee maal gekraai het, sal jy My drie maal verloën." Verpletter deur die erns van sy sonde gaan Petrus buitentoe en ween bitterlik.
Hoe kon dit gebeur? Hoe kon Petrus sy Meester drie keer kort na mekaar verloën nadat hy so seker was van sy geestelike krag? Die omstandighede betrap Petrus heel waarskynlik onkant. Die waarheid word verdraai en Jesus word as 'n gemene misdadiger bestempel. Die indruk word geskep dat dit wat reg is, verkeerd is, dat die onskuldige skuldig is. Petrus word dus deur die druk van die geleentheid van stryk gebring. Sy lojaliteitsin is skielik versteur; tot sy smart ontsenu vrees vir die mens hom. Mag dit tog nooit met ons gebeur nie! Mattheüs 26:57, 58, 69-75; Markus 14:30, 53, 54, 66-72; Lukas 22:54-62; Johannes 18:15-18, 25-27.