Met: Sandra Bullock, Viggo Mortensen, Dominic West, Steve Buscemi, Marianne Jean-Baptiste
Draaiboek: Susannah Grant
Die teenwoordigheid van Sandra Bullock sal sekerlik skares na hierdie rolprent toe lok. Dit is moontlik wat die vervaardigers hoop, aangesien hierdie n preekfliek vir die skares is.
Gwen Cummings (Bullock) het n probleem: sy is verslaaf aan alkohol en allerlei pille. Maar sy besef dit nie. Sy daag n driekwartier laat op vir haar suster se troue, val die koek plat en verongeluk die limousine in n poging om n nuwe koek op te spoor. As straf word sy vir 28 dae na n uitvarsplaas gestuur: n meer aanvaarbare alternatief as tronkstraf.
Aanvanklik wek die plaas se benadering sterk weersin in haar, maar stelselmatig, veral nadat sy finaal besef hoe groot haar probleem is, laat sy haarself deel word van die proses. Die oorsprong van haar probleem word vaardig gesuggereer met terugflitse. Ten slotte word sy sterk genoeg om vrede te maak met haar suster, om te besef haar geliefde Jasper (West) is n groot deel van haar probleem en om haar lewe eerlik onder o� te sien.
Aangesien ons hier te doen het met massavermaak, is die prent nie heeltemal wreed eerlik nie. Die onttrekkingsimptome word gesuggereer, maar gaan darem n bietjie maklik verby. En diegene in die gehoor wat die boodskap benodig (as hulle in die gehoor sou wees en die prent nie heeltemal vermy nie), sal hulself maklik kan afskakel weens die soetlikheid van die groepsgevoel wat gewek word.
Die span akteurs doen hul deel om die versuikerde pil redelik geloofwaardig te maak, en stel n bonte verskeidenheid karakters voor wat verenig word deur hul verslawing. Humor en erns word netjies gebalanseer in die draaiboek: nie te veel van een van die twee nie. Kortom, n knap fliek met n sterk boodskap wat hopelik baie mense tegelykertyd sal vermaak en opvoed. (En vir fliekgangers wat nie gaan om oor Sandra Bullock te kwyl nie, is daar altyd Viggo Mortensen!)