15. Godsdienstige Babilon
In Openbaring 17 en 18 onderskeidelik, praat Johannes van twee Babilons wat in die eindtyd na prominensie sal verrys. Die een is verborge Babilon wat ‘n geestelike tuiste vir valse godsdienste is, en die ander een ‘n handelstad waar sonde en ongeregtigheid hoogty sal vier. Beide hierdie hoofstukke is op die veronderstelling van ‘n herboude Babilon gebaseer. Die een Babilon word genoem “Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde” (Op. 17:5), en die ander een “Babilon, die groot stad” (Op. 18:10).
Omdat Babilon as stad die versinnebeelding, tuiste en oorsprong van die belangrikste heidense godsdienste is, word die eindtydse, valse alliansie van wêreldgodsdienste met hulle sterk Oosterse mistiese inslag op ‘n baie gepaste wyse as Verborge Babilon beskryf. Sy word as ‘n vrou beskryf wat op die Antichris se rug ry, en dus deur hom erken, ondersteun en gebruik sal word. In Openbaring 17 sê die engel aan Johannes:
“Kom hierheen, ek sal jou toon die oordeel van die groot hoer wat op die baie waters sit, met wie die konings van die aarde gehoereer het, en die bewoners van die aarde het dronk geword van die wyn van haar hoerery. En hy het my in die gees weggevoer na ‘n woestyn, en ek het ‘n vrou sien sit op ‘n skarlakenrooi dier, vol godslasterlike name, met sewe koppe en tien horings. En die vrou was bekleed met purper en skarlaken en versierd met goud en kosbare stene en pêrels, en sy het in haar hand ‘n goue beker gehad, vol van gruwels en die onreinheid van haar hoerery; en op haar voorhoof was ‘n naam geskrywe: Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde. En ek het die vrou gesien, dronk van die bloed van die heiliges en van die bloed van die getuies van Jesus…
“Die sewe koppe [van die dier] is sewe berge waar die vrou op sit. En hulle is sewe konings: vyf het geval en een is; die ander een het nog nie gekom nie, en wanneer hy kom, moet hy ‘n kort tydjie bly… En die tien horings wat jy op die dier gesien het, hulle sal die hoer haat en haar verlate maak en naak, en haar vlees eet en haar met vuur verbrand… En die vrou wat jy gesien het, is die groot stad wat heerskappy voer oor die konings van die aarde" (Op. 17).
Die identiteit van die dier met die sewe koppe en tien horings is reeds in die hoofstukke oor Openbaring 13 beskryf. Dit is die Antichris wat die eindtydse heerser van ‘n sewende, goddelose wêreldregering sal wees. Van hierdie wêreldryke het vyf in die tyd van Johannes al geval, nl. die Babiloniese Ryk van Nimrod, die Assiriese Ryk, die herstelde Babiloniese Ryk van Nebukadnésar, die Medo-Persiese Ryk en die Griekse Ryk. Die sesde een, nl. die Romeinse Ryk, was heersend, terwyl die sewende en laaste wêreldryk, dié van die Antichris, nog toekomstig was.
Die vrou sit op al sewe hierdie ryke en voer geestelike heerskappy oor hulle. Die sewe berge, of koninkryke, waarop sy sit moet dus nie tot die sewe berge van Rome gereduseer word en die vrou tot die kerk van Rome nie. Sy is ‘n versinnebeelding van al die valse godsdienste van alle tye. In elk geval was daar meer as sewe bose Romeinse keisers wat die Christene vervolg het. Van Nero af tot by Diokletianus alleen was daar tien.
Die vrou voer heerskappy oor al die konings van die aarde en mislei hulle volgelinge om nie die ware God te aanbid nie. Sy stel die geestelike mag en verduistering voor wat Satan op aarde verkry het. Dit is in hierdie sin dat die hele wêreld, uitgesonderd die klein minderheid ware Christene, volgens 1 Johannes 5:19 in die mag van die Bose lê.
Herlewing van die antieke Babiloniese godsdiens
Volgens Openbaring 17 kan die oorsprong van die valse wêreldgodsdiens van die eindtyd na Babilon teruggevoer word. Die antieke Babiloniese Ryk wat deur Nimrod gestig is, is in ‘n noue assosiasie met die heidense godsdiens van daardie tyd beheer en bestuur. Die huwelik tussen godsdiens en politiek was só intiem dat hierdie koninkryk deur ‘n priester-koning regeer is. Hy het van okkultiese kragte en astrologie [kosmiese wysheid] gebruik gemaak om besluite te neem en te regeer.
Die koning was ook die verpersoonliking van die songod, wat as die gewer van lig en lewe beskou is. Uit hierdie bygeloof het die kultus van die sonpilare verrys, waaruit die latere obeliske en die vredespale van ons tyd ontwikkel het. In Openbaring 17 en 18 word beskryf hoedat daar voor die wederkoms van Christus weer ‘n neo-Babiloniese regering, godsdiens en ekonomie gaan ontstaan. Die wortels van die Nuwe Era Beweging gaan dus duisende jare ver in die geskiedenis terug. Dit is niks nuuts nie, maar ‘n herlewing van die Babiloniese wêreldgodsdiens.
Wat die eindtydse propagering van ‘n Nuwe Era betref, kan dit na die Russies-gebore madame Helena Blavatsky teruggevoer word wat die Teosofiese Vereniging in 1875 in New York gestig het. Sy het haar openbaringe en opdragte regstreeks van ‘n geestelike meester ontvang met wie sy telepaties in verbinding was. Sy was dus bloot ‘n spiritistiese medium vir hoër [demoniese] magte wat deur haar gewerk het. Na aanleiding van hierdie openbaringe het sy in 1877 die boek Isis Unveiled geskryf en in 1888 The Secret Doctrine wat uiteindelik ses volumes beslaan het. Hierin bespreek sy die geheime leerstelling wat volgens haar geestelike meester die grondslag van alle godsdienste, filosofiese stelsels en kennissisteme vorm. In die inleiding tot Volume 1 van The Secret Doctrine sê sy:
“Die leerstelling in hierdie volumes behoort nie net tot die Hindoe, die Zoroastris, die Chaldeër of die Egiptenaar nie, ook nie eksklusief tot die Boeddhisme, Islam, Judaïsme of die Christendom nie. Die Geheime Leerstelling is die essensie van al hierdie gelowe. In hulle vroegste oorsprong het hulle daaruit voortgespruit. Nou moet die verskillende godsdienste terug herlei word na die oorspronklike wysheid waaruit elke dogma en mistiese leer gegroei, ontwikkel en gevestig geraak het.”
Die Nuwe Era doelstelling is dus om alle godsdienste, insluitende ‘n vervalste weergawe van die Christendom, in ‘n alliansie van wêreldgodsdienste met mekaar te verenig. Dit moet dan saam met valse leerstellings soos evolusie, reïnkarnasie, metafisika, parapsigologie, astrologie, panteïsme en sosialisme na die mistiese bron van Luciferiese wysheid teruggevoer word waaruit dit ontstaan het. Sodoende kan daar ‘n geestelike eensgesindheid in die wêreld geskep word, en kan alle mense se lewens volgens dieselfde Luciferiese beginsels gereël word.
Dit is van die uiterste belang om die rol van valse godsdienste in die eindtyd in oënskou te neem omdat hulle amptelike erkenning in die ryk van die Antichris sal kry en met groot krag beklee sal word. Hulle sal ook as ‘n ekumeniese liggaam aan mekaar verbind word, stelselmatig nader aan mekaar beweeg, en uiteindelik die Antichris as hulle gemeenskaplike wêreldmessias aanvaar. Vir die misleide Christene sal hy die Christus wees, vir die Jode die Messias, vir die Moslems die Imam Mahdi, vir die Hindoes Krishna en vir die Boeddhiste die Maitreya Boeddha.
Ná die openbaring van die Antichris sal die hele wêreld, met die uitsondering van die 144 000 Joodse evangeliste en die ware Christene van daardie tyd, godsdienstig verenig wees. Saam sal hulle ‘n bloedige vervolging teen die Christene instel wat sal weier om die dier te aanbid en na te volg. Die bloed van die getuies van Jesus sal aan die hande van hierdie vrou wees, wat die moeder van die afvalliges is. Hierdie vrou gaan dus nie wesenlik iets nuuts doen nie, maar die voortsetting, op ‘n baie intensiewe skaal, van die eeue oue vervolging van God se kinders op aarde.
Godsdienstige vereniging van die wêreld
Daar is verskeie ekumeniese liggame in die groeiende intergeloofsbeweging. Hulle doel is om eers alle faksies binne een geloof gelyk te stel en te integreer, daarna stel hulle alle gelowe gelyk ten einde godsdiensgelykheid in ‘n multigodsdienstigte samelewing te skep. Hierna bevorder hulle hul finale doelwit, nl. godsdienseenheid onder die valse voorwendsel dat alle gelowe dieselfde God aanbid. Wanneer dié idee gevestig is, sal die klimaat gunstig wees vir die verskyning van die universele messias van alle gelowe, asook die valse profeet van alle gelowe.
Een van die multigodsdienstige ekumeniese liggame is die Parlement vir Wêreldgodsdienste. In Augustus 1993 het 7000 afgevaardigdes van 250 godsdienste in Chicago, VSA, vir die grootste en mees verteenwoordigende intergeloofsberaad van alle tye vergader. Op die byeenkoms was daar ekumeniese Protestante, Katolieke, Moslems, Hindoes, Boeddhiste, Zoroastriste en aanhangers van meer as 200 ander godsdienste, asook sjamaniste, m.a.w. towenaars, en hekse. ‘n Verklaring van universele etiek is aanvaar. Verskeie ander byeenkomste op streeksvlak is daarna gehou. Hulle volgende internasionale konferensie was in Kaapstad in Desember 1999.
‘n Groot aantal regerings, asook die Verenigde Nasies, steun die inisiatief vir die vestiging van ‘n bond van wêreldgodsdienste. Hulle sien dit as ‘n belangrike faktor in die bevordering en vestiging van ‘n godsdienstige wêreldbroederskap wat die regte internasionale klimaat vir die nuwe wêreldorde moet help skep.
Dit is die rede waarom die Verenigde Nasies self in die vroeë sewentigerjare ‘n ekumeniese liggaam ter wille van vrede en eenheid in die lewe geroep het, naamlik die Wêreldkonferensie vir Godsdiens en Vrede (WKGV). Dit is ‘n kategorie 2 nie-regeringsorganisasie. In Suid-Afrika is dié organisasie onder die leiding van twee Unisa teoloë baie bedrywig om die verskillende godsdienste nader aan mekaar te bring. Sterk pogings word veral ook aangewend om die Afrika gelowe te erken en lesings hieroor op byeenkomste te lewer.
Die tradisioneel Christelike wêreld word veral deur die Wêreldraad van Kerke en sy geaffilieerde streeksliggame by die wêreldwye intergeloofsbeweging ingetrek. In 1948 is die Wêreldraad van Kerke (WRK) in Amsterdam gestig met die doelstelling van Een Kerk vir Een Wêreld. Van die begin af was dit egter duidelik dat dié liggaam nie net die Christelike kerke wil verenig nie, maar inderdaad ‘n wêreldwye alliansie van godsdienste wil skep. Die volgende besluite en standpunte dien as bewys hiervan:
In 1961 het die WRK sy derde sessie in New Dehli gehad. Die tema van die konferensie was: Jesus Christus, die lig van die wêreld. Hiermee is nie die Bybelse Christus bedoel nie, maar die Kosmiese Christus. Hindoes en Boeddhiste is as anonieme Christene beskryf op grond van die algemene genade. Dit berus op die veronderstelling dat Jesus die hele wêreld met God versoen het. Sommige mense weet dit nog nie, maar hulle is reeds met God versoen en op pad hemel toe (aldus die WRK).
Op sy 1968 konferensie in Uppsala, Swede, het die visie van die WRK verder as die vereniging van die kerk gegaan en het hulle hul vir ‘n verenigde mensdom in ‘n nuwe internasionale orde begin beywer. Mense van alle godsdienste moet vir die nuwe wêreldorde verenig word. Hiervoor is die Program van Dialoog met die Lede van Ander Lewende Godsdienste gestig. Sedert 1970 toe hierdie program in werking gestel is, is daar nie meer van nie-Christelike godsdienste gepraat nie, maar van ander lewende godsdienste. Die idee van die universele God van alle gelowe word hierdeur gepropageer. Dié program se Bangkok-konferensie in 1973 is in die lig hiervan nie deur ‘n Christen geopen nie, maar deur die presidente van die Wêreld Boeddhistiese Vereniging. Sy het die gode van alle godsdienste aangeroep om aan die mensdom redding te skenk.
Op die 1975 Nairobi konferensie van die WRK is die verdere, meer intieme vereniging van die mensdom bespreek. Een van die geslote vergaderings oor geestelikheid is benewens die ekumeniese Protestantse lede ook deur Katolieke, Ortodokse- en Pinkster-Christene, asook Hindoes, Boeddhiste en ‘n ateïs bygewoon.
Die 1983 Vancouver konferensie in Kanada het ook erkenning aan die tradisionele geloof van die Rooi Indiane gegee. ‘n Totempaal is opgerig wat al hulle verskillende geeste verteenwoordig. Die voorstel is hier gemaak dat alle godsdienste hande moet vat om vrede op aarde te help bevorder.
Op die 1991 konferensie in Canberra, Australië, is gesê dat ‘n versoenende benadering deur die Christelike godsdiens gevolg moet word. Geregtigheid en vrede moet oral bevorder word. Daar is beklemtoon dat dit ‘n intergeloofsaksie sal moet wees, omdat een godsdiens alleen nooit vrede in ‘n troebel en verdeelde wêreld sal kan bring nie. Op die konferensie is gesê dat sendingwerk onnodig is, omdat God in alle kulture en gelowe aanwesig is. Die Christendom is vir die WRK dus nie ‘n unieke openbaringskanaal van God nie, maar een van baie gelowe waardeur Hy Homself aan die wêreld openbaar. Alle godsdienste is uit dié oogpunt gelyk en die een mag die ander nie diskrediteer en in ‘n slegte lig stel nie.
Hierdie standpunte is baie populêr in die nuwe Suid-Afrika en wen aansienlik veld in feitlik alle universiteite se teologiese fakulteite. Dit vind ook in handboeke en kursusse vir multigodsdienstige en multikulturele onderwys neerslag – hier én oorsee. Sodoende is godsdienstige Babilon besig om vorm aan te neem en haar vere vir die komende antichristelike nuwe wêreldorde reg te skud.
In sy eie reg is die Rooms-Katolieke Kerk ook by die bevordering van wêreldekumene betrokke. Dié kerk gee sterk erkenning aan Islam as ‘n monoteïstiese godsdiens wat na bewering saam met die Christendom en Judaïsme dieselfde God aanbid. Verder is die leiers van ander nie-Christelike godsdienste ook al deur die pous na byeenkomste genooi om saam oor wêreldvrede te besin en te bid. Die rede waarom die Rooms-Katolieke Kerk nie ‘n amptelike lid van die Wêreldraad van Kerke is nie, is klaarblyklik omdat die Vatikaan homself as die ‘moeder’ of ‘tuiste’ van alle Christelike godsdienste sien en meen dat almal na haar toe moet terugkom. In elk geval is vervalle Protestantisme, Rooms-Katolisisme en die nie-Christelike gelowe by die dag besig om nader aan mekaar te beweeg en gestalte aan ‘n algemene alliansie van godsdienste te gee.
n Meesterplan vir oorname
Die leiers van sekere Nuwe Era organisasies het ‘n dertienpuntplan (The Plan) vir die instelling van die nuwe wêreldorde uitgewerk waarin die herlewing van die ou, Babiloniese godsdiensstelsel sterk figureer. Hierin sal u die vrou op die dier se rug duidelik erken. Hulle is op die voorpunt van die ekumeniese beweging, en draai ook geen doekies om dat die beoogde wêreldgodsdiens saam met ‘n wêreldregering in ‘n nuwe wêreldorde moet funksioneer nie. Die dertien punte is:
1. Die hoofdoel van die Plan is om ‘n wêreldgodsdiens en ‘n nuwe, verenigde politieke en sosiale orde vir die hele wêreld te skep.
2. Die Nuwe Era godsdiens moet ‘n herlewing van die antieke Babiloniese godsdiens wees, waarin astrologie en kosmiese kragte opnuut ‘n groot rol speel.
3. Die Plan sal tot sy volle ontplooiing kom wanneer die wêreldmessias met sy nommer 666 geopenbaar is. Hy sal die messias van die nuwe wêreldgodsdiens wees, asook van alle ander instellings van die nuwe wêreldorde.
4. Gidse uit die geesteswêreld sal help om die wêreld op die koms van die universele messias voor te berei. As die god-mens sal hy die hoogste meester van wysheid wees.
5. Wêreldvrede, eenheid en harmonie moet as sleutelbegrippe vir godsdienstige vereniging gebruik word.
6. Nuwe Era leerstellings moet op elke terrein van die samelewing gepropageer word.
7. Jesus moet as ‘n profeet en ‘n meester van wysheid aanvaar word, maar daar moet ontken word dat Hy God is.
8. Alle godsdienste moet deel van die inklusiewe wêreldgodsdiens van die Nuwe Era word.
9. Fundamentele Christelike beginsels wat in die weg van hierdie hervormingsbeweging staan, moet in diskrediet gebring en verwerp word.
10. Kinders moet in die klaskamer met die Nuwe Era dogma beïnvloed en geïndoktrineer word.
11. Die hele wêreld moet oortuig word om te glo dat die mens goddelik is.
12. Die wetenskap en die Nuwe Era godsdiens moet een word. Metafisika, parapsigologie, astrologie en die geloof in ander manifestasies van kosmiese kragte moet wetenskaplike geloofwaardigheid verkry.
13. Christene wat die Plan teëstaan, en wat nie aan oorreding of druk wil toegee om daarby in te skakel nie, sal uitgewis moet word sodat die wêreld van hulle invloed gesuiwer kan word.
Uit hierdie strategie vir oorname is dit duidelik dat die nuwe wêreldgodsdiens nie in isolasie gaan funksioneer nie, maar in ‘n noue samehang met die Antichris se politieke sisteem vir wêreldregering. Hy sal terselfdertyd die politieke en godsdienstige leier van die wêreld wees. Die ‘hoer’ op die dier se rug het dus ‘n duidelike politieke agenda om haar volgelinge die Antichris se wêreldregering te laat aanvaar, tesame met sy nommer, asook ‘n godsdienstige agenda om haar volgelinge geestelik te mislei om die Antichris ook as die wêreldmessias te aanvaar en te aanbid.
Uiteinde van die Antichris se huwelik met godsdienstige Babilon
Die Antichris se huwelik met ‘n valse wêreldgodsdiens geskied in nabootsing van die verhouding tussen Jesus Christus en sy bruidsgemeente. Godsdienstige Babilon, die bruid van die Antichris, gaan egter nie ‘n lang en gelukkige huwelik hê nie. Sy sal net vir 3½ jaar op die dier se rug ry, en groot voorregte en aansien in sy koninkryk geniet voordat sy afgegooi en doodgemaak sal word. Johannes beskryf haar teregstelling só:
Wanneer die Antichris homself in die middel van die verdrukking tot God verklaar, sal hy nie meer as universele messias vir ‘n alliansie van wêreldgodsdienste beskikbaar wees nie. Alle gelowe sal dan verbied en hulle aanbiddingsplekke verwoes of vir iets anders gebruik word. Die enigste opsie wat daar dán aan al die misleide aanhangers van die valse gelowe gebied sal word, sal wees om die dier as god te aanbid en voor sy beeld neer te buig. Diegene wat weier om dit te doen, sal volgens Openbaring 13:15 tereggestel word.
Godsdienstige Babilon, die ontugtige vrou, sal dus in die middel van die verdrukking tereggestel en haar plekke van aanbidding óf gesluit óf verwoes óf vir ander doeleindes aangewend word. Dit geld natuurlik ook die Joodse geloof. Daniël sê:
“…en gedurende die helfte van die week sal hy slagoffer en spysoffer laat ophou; en op die vleuel van gruwels sal daar ‘n verwoester wees” (Dan. 9:27).
Die bruid van die Antichris sal net 3½ jaar met haar bruidegom [die valse Christus] getroud wees wanneer sy rol as misleidende engel van die lig uitgedien sal wees. Hy sal dan in sy ware karakter as ‘n wreedaard, mensemoordenaar en selfverklaarde god geopenbaar word. Sy sal dan voor ‘n skrikwekkende keuse gestel word om óf die dier as god te aanbid en te vereer óf in die openbaar tereggestel te word. Die meeste misleides sal maar die weg van godsdienstige slawerny kies en die knie voor die eindtydse Baäl as die god van hierdie wêreld buig.
Die Antichris se bruid kan dus reg uit die staanspoor ‘n min dae-kalender hou waarop die dae van haar kortstondige glorie afgemerk word – 1260 dae van haar huweliksdag af tot by haar vernedering tot slawerny of openbare teregstelling. Wat ‘n duur prys is dit nie wat sy moet betaal om guns in die dier se oë te vind nie! Sy moet haar gewete verkrag, haar rug op die lewende God en sy Seun, Jesus Christus, draai, bereid wees om gruwelik misbruik te word, en boonop nog ‘n verbond met die dood sluit – dit alles vir ‘n spreekwoordelike pot lensiesop! Dit is die pad van die dood wat Esau en Judas Iskariot ook bewandel het.
Die moederorganisasie vir die geestelik afvalliges van die wêreld is reeds besig om gestalte aan te neem. Uit die oogpunt van die tradisioneel Christelike wêreld verloop hierdie proses deur die volgende sewe fases:
1. Eenheid in die Christelike wêreld, ook tussen Protestante en Katolieke;
2. godsdiensgelykheid tussen alle gelowe in lande se grondwette, staatstrukture en onderwysstelsels;
3. die vorming van intergeloofsalliansies tussen alle gelowe;
4. die propagering van die idee van die universele God wat deur alle gelowe aanbid word;
5. klimaatskepping vir die koms van die universele messias van alle gelowe;
6. die verskyning van die wêreldmessias en sy gesamentlike aanbidding deur alle gelowe; en
7. die verpligte aanbidding van die Antichris as God, 3½ jaar ná sy verskyning.
Wanneer fase 6 bereik is, sal die hoer die toppunt van haar populariteit en openbare steun geniet terwyl sy op die dier se rug ry. In fase 7 vind haar skielike val en verderf plaas.
Die laaste groot aanslag
U moet daarop bedag wees dat die groot stryd tussen God en Lucifer begin het toe laasgenoemde homself met God probeer gelykstel het. Dit het tot sy val aanleiding gegee, en sedertdien tot die eeue oue stryd tussen die koninkryke van die lig en die duisternis.
Satan het nog nie sy pogings laat vaar om in die plek van God as die Heerser van die heelal aanbid te word nie. Al die godsdienstige bedrog en misleiding in die wêreld word deur die gees van die dwaling aangeblaas, en is op die einddoel van die aanbidding van Lucifer en die Antichris ingestel. Ons beleef nou die laaste groot aanslag uit die ryk van die duisternis met die oog op die wêreldwye aanbidding van die duiwel en sy “christus” (Op. 13:4). Wanneer die teëhouer [die kerk van Christus] uit die weg geruim is, sal die aanslag in dié rigting vinnig en doelgerig uitgevoer word.