So vertel iemand my jare gelede van ‘n Naruk-produksie van “Tosca” in Durban se skouburg. ‘n Klomp studente was naamlik gehuur om as figurante op te tree. Volgens De Papieren Man bevind die 66-jarige Italiaanse skrywer Antionnio Tabucchi hom tans in ‘n hele gemors na aanleiding van ‘n artikel wat hy verlede jaar in die koerant L’Unita gepubliseer het. In dié artikel het Tabucchi teen Renato Schifani, voorsitter van premier Berlusconi se Senaat, uitgevaar en sy sakebedrywighede as “twijfelachtige” beskryf en verwys na die “maffieuse contacten” daarvan. Werklik treffend – ek dink dat hierdie beeld van die inkvis besondere insigte bied om lesers te help om jou poësie te benader. Ek wil tog in aansluiting hierby vra: In watter mate skryf jy vir jouself, en in watter mate vir ’n gehoor? Wanneer die “park-se-man” oor vennootskap kom praat, gebruik oom Jakobus ‘n beeld so reg uit die Ou-Testamentiese patriargale orde: “hoe kan twee mans een vrou hê? / wie bestuur die vrou?”