Die opwekking van 'n kind is dikwels een van die mees uitdagende en vreugdevolle gebeurtenisse in 'n persoon se lewe. Om te sien hoe jou kind groei en ontwikkel, is 'n bron van vreugde. Sommige ouers raak egter bekommerd wanneer hul kind anders lyk as ander.
Soms kan ouers bekommerd wees oor die moontlikheid van outisme spektrumversteuring, of ASD.
As medeprofessor en geregistreerde sielkundige in die Werklund Skool vir Opvoedkunde by die Universiteit van Calgary, spesialiseer ek in diagnostiese assessering van ASD vir individue van kleuter tot volwassenheid.
Baie gesinne praat met hulle van hul bekommernisse (of ander se besorgdheid) vir hul kind en wonder oor die moontlikheid van ASD.
Ek het bevind dat ouers van die simptome van ASD kan help om te besluit of hulle bekommerd is. Daarbenewens is baie ouers onbewus van hoe die siekte tans gekenmerk word en sukkel dus om te verstaan ​​of 'n assessering hul kind kan baat.
Individuele simptome is uniek
ASD is volgens die beskrywing wat deur die meeste klinici in Noord-Amerika gebruik word, a "Neuro-ontwikkelingsversteuring" - wat beteken dat dit duidelik word tydens 'n kind se vroeë ontwikkeling en lei tot probleme met hul persoonlike, sosiale, akademiese of beroepsfunksionering.
Diegene met ASD toon gewoonlik simptome van twee tot drie jaar. Baie sal egter vroeër in die ontwikkeling tekens toon en ASD kan betroubaar gediagnoseer word 18 maande oud.
Individue moet uitdagings in twee domeine van funksionering: 1) sosiale kommunikasie en 2 demonstreer. Beperkte en / of herhalende gedragspatrone.
Dit is belangrik dat individue met ASD gesien word op 'n "spektrum", wat beteken dat hulle 'n verskeidenheid probleme binne elke domein kan ervaar. Dit beteken dat elke individu se spesifieke simptome uniek sal wees.
Sosiale kommunikasie uitdagings
Binne die sosiale kommunikasie domein, kan kinders 'n vertraging in spraakontwikkeling toon - óf deur geen enkele woorde deur 18 maande of geen twee- tot drie-woord frases deur 33 maande te gebruik nie.
Hulle mag nie ander se aandag gee (bv. Deur die oog of oogkontak), die ander se punt volg of reageer op hul naam nie. Soms ontbreek hulle, of hulle het beperkte vaardighede, speel asof.
Ander tekens kan verminderde belangstelling in speel met eweknieë insluit, nie voorwerpe wys of voorwerpe bring om 'n belangstelling te deel, hulle selde te glimlag of nie te gebaar om hul behoeftes uit te druk nie - byvoorbeeld deur te knik of om hul arms op te tel.
Baie kinders wat 'n ASD-diagnose ontvang, navolg ander se gedrag nie. Byvoorbeeld, hulle mag nie terugkeer na iemand wat op hulle golwe nie. Of hulle sukkel om ander se taal te verstaan ​​of 'n beperkte reeks gesigsuitdrukkings te toon.
Soms gebruik hulle ander se hande as 'n instrument - byvoorbeeld, met 'n ouer se hand om na prente in 'n boek te verwys eerder as om hulself te wys. En hulle kan ander se woorde eerder as hul eie taal gebruik om behoeftes of begeertes uit te druk.
Met betrekking tot beperkte / herhalende gedragspatrone, sommige kinders toon 'n sterk voorkeur vir of afkeer van sensoriese stimuli. Byvoorbeeld, 'n kind mag visuele insette verlang deur lank na 'n fan te staar. Of hulle mag oordrewe geraak word deur tipiese huishoudelike geluide, kapsels of aanraking.
Kinders word dikwels geheg aan spesifieke voorwerpe - soos 'n blok of 'n notaboek wat hulle saam met hulle moet dra - maar toon min belangstelling in speelgoed. Hulle kan intense belangstel in dinge soos deurknoppies of toiletsitplekke, of word geobsedeer met 'n bekende spotprentkarakter of speelding.
Hulle mag herhaaldelik hul arms of hande beweeg, rock of draai wanneer hulle opgewonde is. Sommige kinders herhaal aksies oor en oor, soos om 'n ligskakelaar aan en af ​​te skakel. Sommige fokus op klein dele van 'n voorwerp (die wiel van 'n speelgoedkar) eerder as die hele voorwerp (die motor).
Ander mag insetgewende voorwerpe optel - soos speelgoed of familielede se skoene - en word benoud wanneer die voorwerpe beweeg word. Hulle kan aggressief teenoor ander wees of hulself kan beseer. Hulle soek dikwels voorspelbaarheid en sukkel wanneer hul roetines ontwrig word.
Vroeë identifikasie is die sleutel
Dit is belangrik dat geen enkel simptoom nodig of voldoende is vir 'n diagnose nie. Meer simptome verhoog egter die potensiaal vir 'n diagnose.
Daarbenewens vertoon baie kinders simptome wat ooreenstem met ASD, maar groei hulle natuurlik uit en ontvang nie 'n diagnose nie. Ervarende klinici neem tipiese kinderontwikkeling in ag wanneer hulle bepaal of 'n diagnose geregverdig is.
As jy bekommerd is dat jou kind ASD mag hê, is 'n belangrike eerste stap om met jou dokter of pediater te praat. Outisme Kanada is 'n uitstekende hulpbron wat inligting oor assesserings- en intervensiegeleenthede verskaf.
Assessering behels dikwels spanne van professionele persone wat saamwerk om 'n kind se fiksheid te identifiseer met die simptome van ASD en sluit gewoonlik waarneming van die kind in verskillende instellings, onderhoude met ouers en voltooiing van assesseringstake in om 'n kind se ontwikkeling te evalueer.
Vroeë identifikasie is die sleutel. Hierdie erkenning stel kinders en hul gesinne in staat om toegang te verkry intervensies en ondersteunings wat hul grootste impak tydens die vroeë kinderjare het.
Adam McCrimmon, Medeprofessor in Opvoedkundige Studies in Skoolpsigologie, Universiteit van Calgary
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Het my kind outisme of is dit normale gedrag?