Gesamentlike hipermobiliteit. Wanneer die kind baie buigsaamheid het - Ortopedie en traumatologie - 2021
Gesamentlike hipermobiliteit. Wanneer die kind baie buigsaamheid het
Ons is baie keer beïndruk deur die bewegings wat babas kan voer, veral as hulle hul gewrigte gebruik, omdat dit baie buigsaam is en dit is te danke aan 'n groot elastisiteit van die weefsels en dit word genoem Hipermobilitiet. Dit is 'n verandering van die kollageen in die senings en ligamente, wat die vesels dunner en minder styf maak.
Dit is 'n normale toestand in die kinderjare en dit is gewoonlik kortstondige gekenmerk deur oordrewe bewegings van die gewrigte, bo normaal, as gevolg van hipermobiliteit. Dit is meer gereeld tussen die ouderdom van 2 en 6 jaar, hoewel ons dit ook by babas kan sien en dit is normaal dat hipermotoriteit na volwassenheid daal, hoewel dit in 2 tot 3% van die gevalle kan voortduur.
Baie babas met hierdie toestand word gediagnoseer as hipotonies of lae spiertonus hierdie babas het baie buigsame gewrigte, wat maklik buig en met spiertonus beweeg wat geen weerstand bied teen bewegings nie.
As ek hierdie babas fisiese ondersoek doen, kan ek die volgende eienskappe bereik:
1. As u dit op die draagbaar plaas, kan u dit sien is 'n minder aktiewe baba, beweeg nie sy arms en bene aktief nie, dit wil sê, skop nie kragtig nie.
2. Jou onder ledemate is meer gestrek as normaal, daar is geen weerstand teen fleksie daarvan nie, en daar is geen weerstand teen heuprotasie of kniebuiging nie.
3. Die arms of boonste ledemate is oor die algemeen byna reguit en met min beweeglikheid. En sy arms weerstaan ​​nie die bewegings wat ek op die fisiese eksamen oefen nie.
4. As hulle met die gesig na onder geplaas word, voel hulle rusteloos en traan, omdat hierdie posisie hulle ongemaklik maak, omdat dit moeilik is om hul arms te steun en hul kop op te lig.
5. Psigomotoriese ontwikkeling word vertraag as dit kom by rol, sit, kruip en loop.
6. As ons met ondersteuning sit, kom ons agter hoe die skouers hang en die arms byna aan die stam vasgeplak word, sonder veel beweeglikheid. Deur dit sonder ondersteuning te doen, sien ons hoe die rug afgerond is en hulle vorentoe kan beweeg, sodat die voorkop maklik op die vloer kan plak. Hul bene kan oop geplaas word, met die muile wat op die grond vasgeplak is.
7. Oor die algemeen word die kruipstadium vertraag of nie uitgevoer nie, omdat dit nie spierkrag het om die bewegings uit te voer nie. AANDeur hulle in 'n kruipende posisie te plaas, kan ons sien hoe hulle op die grond lê of hulle ondersteun slegs arms en bene wat oop en uitgestrek is op die vloer. Soms as hulle op hul eie kruip, kan hulle die beweging uitvoer deur een been te sleep, of hulle sit en kruip deur die boude te sleep.
8. Terwyl u begin staan, sien u hoe hulle het baie min staankrag en val maklik. Die bene is geneig om hulle genoeg oop te maak om stabiliteit te soek, en ons kan sien dat die voete na buite gedraai is en die knieë agtertoe beweeg as gevolg van hiperextensie.
9. Terwyl die baba groei, kan ander eienskappe waargeneem word, soos om met die bene in die vorm van 'n W te sit, dit wil sê dat hulle die knieë bymekaar trek en die bene uittrek. Hulle kan ook hul vingers terugbring om die onderarm aan te raak, hul bene 180 grade te versprei, hul tone in hul monde te plaas en, in die algemeen, kontorsie of posisies te doen wat 'n kind sonder hipermobiliteit normaalweg nie kan uitvoer nie.
Oor die algemeen ly hierdie babas of kinders nie aan ongemak of pyn nie, maar wanneer simptome soos pyn of ander ongemak by hierdie toestand gevoeg word, kan ons die sogenaamde gewrigshipermobiliteitsindroom diagnoseer, wat gekenmerk word deur:
- gewrigspyn soos heupe, knieë, elmboë.
- Verwys beenpyn, genoem groeipyne.
- Spinale probleme, soos skoliose.
- Probleme met skryf, hou 'n lang potlood vas en toon pyn in die vingers van die hand.
- probleme met plat voet, pynlike genus recurvatum.
tendonitis gereeld en pyn op die kaakvlak.
- Hulle kan moegheid en swakheid uitdruk.
As kinderarts moet ek aanbevelings gee aan ouers met kinders met hierdie hipermobiliteit:
- By die diagnose van hipermobiliteit tydens die konsultasie, gee ek aan ouers 'n stimuleringsoefening om spiertonus te verhoog:
- Doen opknappings van die bo- en onder ledemate, ferm maar fyn en daagliks.
- Plaas dit met die gesig na onder op 'n doek op die vloer om die spiere van die nek, rug en heupe te stimuleer en te toon.
- Speel speletjies in hierdie posisie en prikkel met speelgoed wat aandag trek sodat hulle hierdie posisie vir 'n rukkie kan behou, want dit maak hulle ongemaklik en huil gewoonlik om omgedraai te word.
- En as kinderarts moet ek verwys dat hulle deur ortopediese traumatoloë en fisiaters geëvalueer word, om die diagnose te bevestig en die mees geskikte terapie aan te dui vir die verbetering en groei daarvan sonder komplikasies.
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Gesamentlike hipermobiliteit. Wanneer die kind baie buigsaamheid het, in die kategorie Ortopedie en traumatologie op die terrein.