Juis omdat my en Theuns Dreyer se professionele lewensverhale nogal ineengevleg is, is dit vir my 'n voorreg om hierdie artikel aan hom op te dra. Dit maak ook sin om in 'n artikel soos hierdie te reflekteer op die verband tussen 'n persoonlike verhaal (biografie) en teologiese ontwikkeling. Ek gebruik die artikel vir 'n teoretiese refleksie op die saak van (outo)biografiese teologie met sydelingse verwysings na ons albei se verhale as praktiese teoloë.
Die primêre uitgangspunt is dat teologie op 'n narratiewe wyse uitgedruk kan word. Of sterker, dat verhale 'n manier van uitdrukking is wat ideaal geskik is vir teologie.
Die persoon wie se verhaal vertel word, is altyd 'n karakter binne 'n gemeenskap. So 'n persoon kan alleen verstaan word indien ons ook sy ofhaar deelname aan geloofs- en ander gemeenskappe begryp.
Die eerste keer waar ek ervaar het ek word doelbewus uitgedaag om my teologie te storie, was in 'n werkswinkel wat deur Jill Freedman and Gene Combs, van die Family Centre, Evanston, Chicago (skrywers van die boek, Narrative Therapy. The social construction of preferred realities, wat in 1996 verskyn het) aangebied is. Dit was een van hul sogenaamde Level Two Workshops en word gedoen met 'n klein groepie van sowat agt persone. 'n Intensiewe narratiewe proses word gebruik om al die betrokkenes te betrek. Die werkswinkel duur 'n week lank en elke deelnemer kry geleentheid om feitlik 'n volle dag lank die 'kliënt' te wees. Met die fokus net op jou, word jy deur die twee aanbieders gelei om enige ervaring of aspek van jou lewe te vertel en al vertellende te konstrueer.
'n Hele paar jaar later, in 2010, het ek die voorreg gehad om as inwonende navorser vir twee maande aan die Vrije Universiteit van Amsterdam deur te bring. Daar word ek toe gevra om 'n lesing oor Biografie en Teologie te lewer. Sodoende kon ek uit 'n ander hoek opnuut akademies reflekteer op die verhouding tussen 'n persoonlike verhaal (biografie) en teologie. Dit was juis hierdie ervaring wat my verdere vrymoedigheid gegee het om my boek, Om te mag twyfel, te skryf en te publiseer.
Eerstens is daar 'n morele aspek. Om 'n persoonlike storie te vertel is om 'n morele posisie in te neem. Menslike moraliteit het ten diepste 'n narratiewe karakter (vgl. Barbieri 1998).