Prinses, wat deel gevorm het van Kyknet se Silwerskerm 2013 filmfees, onder leiding van skrywer en regisseur Morné du Toit met bekendes soos Bertha Le Roux en Dirk Stoltz, vertel die verhaal van die Rossouw familie wat op die oog af na ŉ doodgewone familie lyk. Hulle het egter ŉ duistere verlede en die kort-film begin met ŉ verdrinking. Jare later in dieselfde huis begin daar snaakse, bonatuurlike dinge gebeur en die jongste dogter Simonè (gespeel deur Jane van der Westhuizen) word deur die spook van ŉ ou vrou geteister en die ou vrou neem haar lyf oor. Skielik vlek die ou vrou al die familie se geheime oop en hulle besef wie sy eintlik is. Die waarheid oor die verdrinking aan die begin van die verhaal word ontrafel en die gebeure vorm ŉ dodelike sirkel.
Prinses is geen uitsondering nie. Spanning word opgebou deur die musiek wat gebruik word en met tye word die gehoor skrik gemaak deur die skielike verskyning van die ou vrou of die kind wat ŉ demoniese alter ego aanneem. Die atmosfeer wat geskep word deur die musiek, beligting en die donkere ondertoon van die storielyn, laat die gehoor ongemaklik voel asof iets verkeerd is. Die grimering van die akteurs, veral die wat bonatuurlike karakters ook moes speel, was baie goed gedoen en dit kon maklik vergelyk word met die Amerikaanse gruwels se grimering.
Dit was interessant om Berta Le Roux in so ’n donker rol te sien – die karakter is heeltemal anders as 7de Laan se Emma, waarmee Bertha in Suid-Afrikaners se harte ingekruip het. As die ma is sy ŉ koue, liefdelose, alkoholiese vrou wat haar jongste dogter se lewe heeltemal wil beheer. Dit is ŉ ongelooflike komplekse karakter en die skrywer kry dit reg om die gehoor die ma te laat jammer kry aan die einde van die kort film. Simonè was ook ŉ komplekse karakter en daar moes duidelike onderskeid getrek word tussen die dogter en wanneer sy in haar demoniese alter ego verander. Dit is egter ŉ moeilike taak en iets waarin die jong aktrise kon slaag met behulp van die wonderlike grimering.
Al wat miskien vir die gehoor problematies kan wees, is die feit dat dit ŉ rukkie neem voordat al die legkaartstukkies mooi in plek val. Maar as jy eers die sirkel getrek het en die nodige afleidings gemaak het sal die storie heeltemal sin maak en al die kleiner dele sal bymekaar inpas.
Dit sal moeilik wees om nie die tipe films met hul Amerikaanse eweknieë te vergelyk nie aangesien hierdie genre net soos die “romantic comedy” ŉ baie gewilde genre wêreldwyd is. Uit ŉ Suid-Afrikaanse perspektief, is die kort-film ŉ vars, tuisgebakte produk wat net so kan skrikmaak soos enige van die Amerikaanse rillers. As jy nie bang is vir skrikmaak stories nie is hierdie kort film definitief reg in jou kraal.