Ons eerste indrukke van Turkye was nie so heeltemal positief soos Iran nie. Die grens prosedures was so bietjie vertraag, en niemand kan 'n woord engels praat of verstaan nie. Eers moes ek 'n visa kry. Dit was duidelik dat die beampte by die grenspos nog nooit 'n Suid Afrikaanse paspoort gesien het nie, en hy moes eers 'n hele paar oproepe maak en op die stelsel seker maak dat ek wel kwalifiseer vir 'n "visa on arival". Einde laaste, en $15 armer, is ek ingechap' (Charmaine ook). Toe is dit die GS, "Waar is die versekering meneer?" vra hulle met handgebare, want niemand praat mos 'n woord engels nie. "Ek het nie versekering nie my tjom" se ek hom. Gelukkig was daar 'n versekerings maatskapei se verteenwoordiger, en hy help my toe om dit te kry vir 'n verdere $10 (3 maande). Dit was gedoen deur middel van 'n tolk op sy selfoon, blykbaar sy neef of iets uit Ankara. Toe skryf hulle die bike se inligting in my paspoort om seker te maak ek neem hom uit die land, en maak die hek oop dat ons maar die land mag binne ry (sien foto). Die area was duidelik groener, maar die paaie nie so lekker soos hulle buurland s'n nie, sommer baie slaggate soos ons in Afrika teegekom het. Veral die dorpies was redelik vrot, maar die pragtige groen berge was 'n baie welkome gesig. Na ons deur so 6 of 7 weermag pad blokades was, kom ons op 'n truck-stop fulstasie af, waar ons sommer in die motel inboek. Dit is heelwat duurder as wat ons gewoond was om in Iran te betaal, $30 vir 'n kamer met koue water! Maar ons is moeg en soek 'n bietjie rus. Die volgende oggend slaap ons laat en kom eers by 12:00 se kant aan die gang. By die vulstasie se pomp, trek ek die bike nader om vol te maak. Die petrol mannetjie gesels verskriklik baie en aanhoudend en maak my kop mal, en natuurlik nie 'n woord engels nie. Soos ek hom verstaan vra hy watter soort petrol soek ek, Iran s'n of Turkye s'n. Ek verduidelik hom toe dat ek nie om gee nie, en ek begin gooi sommer van die pomp waarby ek staan. Ek let toe op dat die petrol geweldig duur is, TL3.50 ($3) per lieter! Met die wegtrekslag vrek die bike, ek met eens wonder ek watse sleg petrol verkoop hulle hier. Dit behoort nie 'n probleem te wees nie, aangesien ons destyds in Mosambiek 40km met Parafien gery het. Na die 5de of 6de probeerslag wil Ta nog nie weer vat nie. Toe sal ons agterkom ek het die bike vol diesel gemaak! Wel, so nou kan ek bevestig dat 'n GS nie met Diesel sal werk nie. Die vulstasie het egter nie petrol nie, alhoewel sy naam reedelik groot heet: "Petrol station".