J.L. van Schaik publiseer ook sy Die spookkus (1966), ‘n vertaling van ‘n Engelse jeugroman van Nan Chauncy. Ons hond, Bruno het altyd in die kombuis geslaap, en toe my ma dié oggend die kombuisdeur oopmaak, het Bruno so groot geskrik toe hy ’n nuwe wêreld buite sien, dat hy die vloer papnat ge-pie het. ’n Halfuur later was al die honde van die buurt buite en het vrolik rondgehardloop in die wit wêreld buitekant. Jeanette Ferreira (of Martjie Bosman?) van Protea het voorgestel ek ruil die eerste twee reëls om: het ons ten minste heelwat ruimte. die dood van ‘n swart man aan hand Dit is gerief aan pasiënte : hul belange of sekuriteit , is dit in stand te hou ander en omgekeerd, maar sy pasiënte : veiligheid show. . 6 Ek sal sê aan die noorde: Gee! en aan die suide: Hou nie terug nie! Bg. dorpsname het wel ‘n sekere ritme, maar dis ook al.