Heiligheid - Dr. Flip Schutte
Deur Dr. Flip Schutte op 1 Junie 2016
Saam met my werk daar 'n vrou wat glo dat sy 'n geesvervulde lewe lei. As sy 'n sweempie van sonde drie verdiepings boontoe of ondertoe ruik, trek sy haar oë vermanend, prewel sy 'n teksvers en is sy onmiddelik gereed om 'n hele katkisasieles met oorgawe aan te bied. Loop sy in die gange of sit sy in 'n vergadering, is sy vromer as Jesus self, en beland jy per ongeluk voor of agter haar by die teetafel, kry jy 'n les in sondebelydenis, 'n heilige lewe en geestelike groei.
Omdat ons almal soekers is en omdat elkeen van ons besig is om ons spirituele pad deur die lewe te stap, het ons almal al gewonder oor geestelike groei. Ons het al Bybelstudies daaroor gedoen, boeke daaroor gelees en tientalle preke daaroor gehoor. En keer op keer kom dit op dieselfde neer:
Ons moet die bose oorwin en heilig lewe. Ons moet bewus word van die sonde in ons lewe en ons moet daarvan ontslae raak. Ons moet ons lewe meet aan die eise van die wet, ons moet gehoorsaam wees. Ons moet die stryd teen die sonde verskerp. Ons moet rein en vlekkeloos wandel.
Dit kom daarop neer dat jy 'n oorlog moet begin voer teen jouself en jou ou sondige natuur. Dat jy jou lewe onder beheer van iemand anders plaas en jou laat lei ... En so, gered deur Jesus, vergewe deur God en vol van die Gees, bewandel jy die weg van heiligmaking want jy is besig om geestelik te groei.
En as jy twee weke later na jouself, na jou gedagtes, en na jou doen en late kyk, dan is jy moedeloos ... want jy is nog presies dieselfde as voordat jy met die kursus begin het. Ten spyte van jou doelbewuste poging om te groei, het jy presies dieselfde jy gebly!
Ek ken my kollega se dogma. Ek het vir amper 20 jaar vir die firma gewerk wat dit bemark. En terwyl ek so met haar entoesiasme in my kop loop en worstel, dink ek toe aan die verhaal in die Nuwe Testament, en dit staan ook in die Tomasevangelie vers 57, wat vertel van 'n man wat uitgegaan het en goeie saad op sy land gaan saai het. En toe kom die vyand gedurende die nag en saai onkruid tussen die goeie saad. Maar die man sê toe vir sy werkers om nie die onkruid uit te trek nie, want netnou trek hulle die koring saam met die onkruid uit. Hy sê toe dat hulle dit moet los tot oestyd, want dan sal jy die onkruid duidelik kan sien. En dan kan dit uitgetrek en verbrand word.
Veral Tomas is baie nugter hieroor. Met die gelykenis lyk dit vir my asof hy sê: Geestelike groei is nie so maklik soos kom tot bekering en raak ontslae van jou sonde nie. Hoe mooi en vroom dit ook al mag klink. Jy kan nie skielik al die onkruid uit jou koringland skoffel en siedaar hoe sonder skand of vlek staan jy daar nie.
Die kloosters het dit probeer doen, toe word hulle heilige fratse en geestelike koddighede want 'n mens kan jou nooit losmaak van die wêreld waarin jy leef nie. Goed en kwaad, liefde en haat, lig en donker ... 'n muntstuk het albei sy kante nodig om muntstuk te kan wees.
Mens kan nie die donker kolle in jou eie lewe sommer net so amputeer en al wat dan oorbly, is net Lig nie. Dis 'n illusie om te dink dat een gebedjie van oorgawe jou totale bestaan kan verander.
Nee, Tomas sê dat as jy geestelik wil groei, moet jy juis die stryd teen jouself laat vaar. Maak vrede met jouself en met wie en wat jy is. Daar is geen groei moontlik as daar nie vrede is nie. As jy dink dat jy die "sonde kan afsterf en totaal oornag nuut kan word" leef jy in 'n droom. Jy is ongelukkig ... wat jy is.
'n Mens kan net heel word, as jy jouself, soos wat jy is, aanvaar. Jy kan nie heel word as jy dele van jou menswees moet ignoreer omdat dit nie meer langer "jy" mag wees nie! Los die onkruid. Laat dit saam met die koring groei.
Hou op fokus op die negatiewe dinge. Hoe harder jy in elk geval gaan probeer ophou om sekere dinge te doen, hoe meer gaan jy die begeerte hê om dit te bly doen. Hoe meer jy op jou swak en negatiewe eienskappe gaan fokus, hoe beter gaan jy dit raaksien en hoe moedeloser gaan jy word, want dit gaan vir jou voel asof jy nie 'n tree groei nie.
Los die onkruid. Moet nie konsentreer op die donker kolle in jou lewe nie. Wanneer jy op vrede met jouself en al jou tekortkominge konsentreer en leer om jouself lief te hê soos wat jy is, dan begin die heelword proses in jou. En hoe heler jy word, hoe meer groei jy spiritueel.
As jy êrens in jou lewe in 'n situasie kom waar jy moet liefde deel of iets goeds aan 'n ander mens moet doen, dan sal jy sien: Jy sal spontaan begin om van die koring in jou land te sny. Jy sal uit goedheid en liefde deel. En soos wat jy koring oes om te deel, sal die onkruid ontbloot word. En as deel van die oesproses sal jy dan sommer self die onkruid uitruk en in die vuur gooi. Jy sal agterkom dat jy die onkruid nie meer nodig het nie. Jou heel-word proses het jou daarby verby laat groei. Jy het op die positiewe gekonsentreer, toe word die negatiewe spontaan al kleiner.
Aanvaar jouself met foute en al. En as jy dit gedoen het, lê die klem nie meer op jou foute nie. Lê die klem nie meer op alles in jou lewe waarvan jy ontslae moet raak nie, maar lê die klem op jou innerlike vrede. En soos wat jy heel word, sien jy dikwels jou foute en tekortkominge in 'n ander lig ... verstaan jy dikwels hoekom jy doen wat jy doen en hoekom jy sê wat jy sê. En as jy verstaan, is dit makliker om dit neer te sit.
Deur positief met jouself besig te wees, voed jy die koring in jou land. Dit groei verby die onkruid en op oesdag trek jy dan sommer baie makliker die onkruid uit.
Spirituele groei gaan nie oor sondeloosheid en 'n heilige lewe nie. Dit gaan oor selfaanvaarding en innerlike vrede. Hoe heler jy hier binne word, hoe sigbaarder word die goddelike wat in jou woon. 'n Uitgesorteerde mens is met ander woorde 'n mens wat al 'n entjie gevorder het op die pad van groei.
Moet daarom nie 'n illusie najaag en dink dat jy 10 stappe in 'n pienk boekie nodig het nie. Al wat jy nodig het, is selfaanvaarding, innerlike vrede en om heel te word. Die groei kom op die ou einde vanself.