Tamiya1909 Kaypee Nursing – kaypeebaby
Home › Simple tees › Tamiya1909 Kaypee Nursing
Tamiya1909 Kaypee Nursing
Maroon pink flowers - ₱99.00 White w/redpink flowers - Sold Out Black pink flowers - ₱99.00 Darkblue pinkyellow flowers - ₱99.00
Maroon pink flowers
White w/redpink flowers
Darkblue pinkyellow flowers
Total lenght: 19
Maroon flowers w/diamond
Black white w/pink yellow flowers
Beatrice 0919 Kaypee Nursing
Blessie 0919 Kaypee Nursing A
Dblue pinkyel flo
Blessie 1909 Kaypee Nursing B FollowAsked by SeRiAl_H
moved into an old house, desktop computers won't boot? Answered Alewyn Petrus Grové (1918–2004) was ’n letterkundige en professor en hoof van die Departement Afrikaanse Letterkunde aan die Universiteit van Pretoria en later dekaan van die Fakulteit Lettere en Wysbegeerte. Hy is vir ’n termyn voorsitter van die Raad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en ook lid en vir ’n tyd voorsitter van die Akademie se Letterkundekommissie. Hy skryf verskeie werke oor die letterkunde. Die skrywer Henriette Grové was sy vrou.
Alewyn Petrus Grové was op 10 Junie 1918 in Potchefstroom gebore, waar hy ook skoolgaan. Hy is die enigste kind en sy pa is oorlede toe hy nog ’n klein seuntjie was. Hy matrikuleer in 1935 in die eerste klas aan die Hoër Volkskool Potchefstroom en studeer dan verder aan die plaaslike universiteit, destyds nog die Potchefstroomse Universiteitskollege. Professor Gerrit Dekker is hier ’n rigtinggewende invloed op hom. Hy behaal in 1938 die B.A.-graad, in 1939 die M.A.-graad in Afrikaans en Nederlands met ’n verhandeling oor “Die religieuse gevoel in ons jongste digkuns” en in 1940 die Hoër Onderwysdiploma, laasgenoemde twee kwalifikasies met lof. In 1941 begin hy onderwys gee aan die Potchefstroomse Hoër Gimnasium, waar hy veral verantwoordelik is vir onderrig in Latyn. As jong onderwyser is hy ook baie gemoeid met sportafrigting, veral rugby en krieket. Intussen studeer hy vir sy doktorale eksamen, wat hy aan die einde van 1946 aflê. Op 29 Junie 1945 trou hy met Hester Henriette Venter, die later baie bekende prosaskrywer en dramaturg Henriette Grové. Uit die huwelik word twee seuns (Niek en Alewyn) en twee dogters (Elsa en Mariet) gebore. Hy aanvaar in 1947 ’n pos as lektor in Afrikaans-Nederlands aan die Natalse Universiteitskollege in Pietermaritzburg, waar G.S. Nienaber destyds die departementshoof was. In hierdie tyd werk hy aan sy proefskrif oor “P.C. Boutens as Negentiger” en hy promoveer in 1950 onder leiding van Gerrit Dekker aan die Potchefstroomsese kultuurverdrag uitgenooi om lesings aan verskeie Nederlandse en Belgiese universiteite te gee. Na die aftrede van professore Buning en Louw word die drietakkige depart Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. In dieselfde jaar word hy bevorder tot senior lektor en in 1958 word hy medeprofessor.
Tydens ’n verlofperiode in 1951 en 1952 spandeer hy agt maande in Europa, meer bepaald in Nederland. Hy word in 1952 lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en in 1953 lid van die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. In Julie 1959 word hy aangestel as senior lektor aan die Universiteit van Pretoria, waar hy in 1962 professor en hoof van die departement Afrikaanse letterkunde word. Sy intreerede, “Die soek na kriteria”, lewer hy op 19 Junie 1962. In hierdie tyd is sy kollegas professor S.A. Louw, hoof van die departement Afrikaanse, Nederlandse en Germaanse taalkunde en professor T.J. Buning hoof van die departement Nederlandse letterkunde. In 1967 word hy onder die destydement van Afrikaans-Nederlands in 1973 in een saamgevoeg, met professor Grové as hoofleraar. Reeds in 1972 word hy deeltydse dekaan van die Fakulteit Lettere en Wysbegeerte en universiteitsverteenwoordiger in die Gemeenskaplike Matrikulasieraad. Vir drie termyne dien hy ook as een van vier senaatsverteenwoordigers in die Raad van die Universiteit. Aan die einde van 1982 lê hy die hoofskap van die departement Afrikaans af en word voltydse dekaan van die Fakulteit Lettere en Wysbegeerte. In Julie 1983 tree hy formeel uit die diens van die Universiteit van Pretoria. Vanaf Junie 1960 tot 1970 is hy eindredakteur van Standpunte, nadat hy reeds in 1955 tot die redaksie toetree en later tot 1986 steeds op die redaksie dien. Vir twee jaar in die sestigerjare (1963–1965) behartig hy die boekeblad van Die Vaderland en in 1963 word hy deeltydse lid van die Raad van Beheer oor Publikasies en dien ook later vanaf 1975 tot 1994 op die Appèlraad oor Publikasies. Hy speel onder andere ’n prominente rol om te verseker dat die Hertzogprys in 1964 aan die destyds omstrede “Sewe dae by die Silbersteins” van Etienne Leroux toegeken word, terwyl hy ook ’n leidende rol speel om te probeer verhoed dat “Magersfontein, O Magersfontein” verbied word. Na die verbod is hy instrumenteel om die roman met die Hertzogprys te bekroon. Hy dien vanaf 1953 tot 1998 (met ’n paar onderbrekings tussenin) op die letterkundekommissie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en is vir twee termyne voorsitter van hierdie kommissie. Vanaf 1977 tot 1979 is hy voorsitter van die Raad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. Tydens sy loopbaan tree hy by herhaling op as keurder vir nuwe publikasies vir verskeie uitgewers, terwyl hy vele skrywers help om hulle boeke persklaar te maak.
Christina en Kristien (saam met G.S. Nienaber)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=A.P._Grové&oldid=2070223"
Die bladsy is laas op 13 November 2019 om 18:20 bygewerk.