Termiese energie kom toenemend uit hernubare bronne - Soektogte - 2022
Die belangrikheid vir die toekoms van die produksie van hitte-energie uit hernubare bronne lê daarin dat die meeste energie wat ons verbruik om warm en koud te produseer en nie gloeilampe in of uit te skakel nie. In Italië is 45% van die totale finale verbruik gekoppel aan die verbruik van hitte-energie (verhitting en verkoeling) wat die energieverbruik vir vervoer oorskry (34%) en die tipiese elektrisiteitsverbruik oorvloedig verdubbel.
Voorspellings sê dat daar tussen 2030 en 2030 'n beduidende toename in verbruik sal wees hitte-energie uit hernubare bronne en dit sal grondstowwe, stelsels en tegnologieë soos biomassa, hittepompe, sonkrag, geotermiese energie en stadsverwarming 'n sterk hupstoot gee.
Hoe werk die produksie van hitte-energie? Volgens 2011-data (nuutste beskikbaar) is die belangrikste bron van termiese energie natuurlike gas (63%) gevolg deur petroleumprodukte (diesel, LPG, stookolie ...) met 17%, vaste brandstof (steenkool) teen 6% en 6% van die afgeleide hitteverbruik (kragopwekking). Die verbruik van hernubare energie vir termiese gebruike weeg net meer as 7 persent, maar neem voortdurend toe.
N eerste belangrike aspek vanhitte-energie is dat finale verbruik plaasvind deur toestelle of stelsels vir die produksie van hitte wat by die gebruikers geïnstalleer word en nie direk deur 'n netwerkverspreiding nie, soos die geval met elektrisiteit is. Dit sal 'n positiewe uitwerking hê op die verwante bedrywe (produksie, verkoop en instandhouding van tegnologieë), wat, in die geval van hernubare termiese stowwe, die nasionale ekonomie sal bevoordeel, aangesien bogenoemde toestelle dikwels produkte van die Italiaanse industrie is, verdeel in verskillende voorsieningskettings (termo-hidrouliese, termomeganiese , landbou-industrieel). Die aansporings, indien daar is, sal dus die driekleurbedryf bevoordeel in plaas van in die buiteland te beland.
In die afgelope twintig jaar het die verbruik van termiese energie uit hernubare bronne vyfvoudig toegeneem
'N Tweede aspek, gevolglik van die eerste en deur die tendense geopenbaar, is dat die verspreiding van verbruik van hitte-energie geproduseer met hernubare bronne word bepaal deur die keuse van finale verbruikers, gesinne en ondernemings, en nie deur groot energieproduksiemaatskappye soos in die elektrisiteitsektor gebeur nie. Dit dui daarop dat die keuse van die energiebron en die tegnologieë waarmee dit verbruik word, al hoe meer van onder af sal kom en afhang van die mate van sensitiwiteit van mense.
Watter hernubare bronne van hitte-energie? In die geval van droë houtagtige biomassa het Italië 'n goeie potensiaal en is hy ook 'n vervaardiger van stowe, ketels en kaggels, wat dit hoofsaaklik uitvoer. Van 'n oorwegend binnelandse verbruik kan 'n mens na industriële en netwerkverbruik oorgaan, maar nooit losgemaak word van 'n ekologiese en volhoubare bestuur van die grondstowwe nie.
Vir die verbruik van hitte-energie hernieubaar van aërotermiese hittepompe (lug-lug of lug-water) en geotermiese (oop of geslote siklus water-water) voorsien die nasionale aksieplan 'n sterk toename tussen nou en 2020 en vir die Amici ella Terra-vereniging handel oor energiekwessies, die verspreiding van hierdie toestelle sal selfs groter wees.
Ook vir sonkrag dui die PAN op 'n sterk ontwikkeling in die perspektief van 2020 (in hierdie geval is die ramings van die Vriende van die Aarde egter versigtiger). Die 140 ktoe van hitte-energie verbruik in Italië in 2011 (wat ooreenstem met 3 miljoen vierkante meter geïnstalleerde termiese sonpanele) sal volgens die Vriende van die aarde in 2020 1250 ktoe bereik (meer as 1500 volgens die ramings van die PAN).
Die voorkant van die direkte gebruik van geotermiese energie, wat gewoonlik plaasvind deur die ontginning van warm water vir termiese bad-, landbou-, akwakultuur-, nywerheids- en streekverwarmingsgebruike. Volgens die beramings van die Italiaanse geotermiese unie word daar baie nou groei verwag tot 2030 vir direkte lae entalpie.