Generaal Christiaan Frederick Beyers.
CHRISTIAAN FREDERICK BEYERS (1869-1914)
Beyers is in Stellenboch gebore en geskool en trek later na Transvaal (ZAR) waar hy hom bekwaam as 'n prokureur met 'n praktyk in Boksburg. Hy ontvang Burgerstatus en verteenwoordig Transvaal in rugby. Hy het as 'n toegewyde en volhardende patriot 'n kortaf dinamiese en soms ontwykende persoonlikheid gehad.
Toe die Anglo-Boereoorlog in 1899 uitbreek veg hy as 'n gewone burger in al die groot Natalse veldslae. Hy word tot Veldkornet verkies en sy vermoë tydens gevegte soos Diamond Hill (Donkerhoek) en Dalmanutha het Louis Botha so beïndruk dat hy Beyers aanstel as Generaal vir die Waterberg- en Zoutpansberg-distrikte.
Sy grootste sukses is by Nooitgedacht (13-2-1900) toe hy en Generaal De la Rey 'n gesamentlike aanval op Generaal Clements se kolonne geloods het. Daarna gaanhy voort met guerilla-veldtogte in Noord-Transvaal tot die Vredesberaad van Vereeniging waar hy optree as die Voorsitter van boerevergaderings.
Na die oorlog praktiseer Beyers as prokureur in Pretoria en raak hy al hoe meer betrokke by politieke en opvoedkundige sake. Hy was stigterslid van 'Het Volk' en Speaker van die Transvaalse Parlement. Na die totstandkoming van die Unie se verdedigingsmag te word, besoek Europa twee maal en is betrokke by die stigting van die Aktiewe Burgermag.
As gevolg van sy teenkanting van die Unie-Regeringsbeleid tov Duits-Suidwes-Afrika bedank Beyers in 1914, en was hy teenwoordig toe De la Rey geskiet is. Alhoewel hy self teen aktiewe rebellie gekant was, word hy en sy troepe met geweld uitmekaar gejaag deur Regeringstroepe en verdring Beyers in 'n poging om oor die Vaalrivier te ontsnap.?
'N Man van fyn liggaamsbou, van hartstogtelike aard, en van diep godsdienstige oortuigings, Beyers, as kommandant-generaal van Suid-Afrika, was vermaak met' n duidelike aandag tydens sy besoek aan Duitsland deur Kaiser Wilhelm II. Wanneer die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek het, het hy homself in byna open teen die beleid van die Botha-regering. Vir 'n paar maande, hierdie opposisie smouldered. Dan, op 'n oomblik wanneer die Suid-Afrikaanse verkenningsmag was synde gemobiliseer vir die inval van Duits Suidwes-Afrika, en wanneer rebellie was reeds onder die smeulende irreconcilables van die Suid-Afrikaanse Nederlands, Beyers bedank sy pos as kommandant-generaal in' n brief aan Generaal Smuts, destydse Minister van Verdediging, en gepubliseer in Het Volk, 'n anti-regering tydskrif. In hierdie brief het hy verklaar dat hy altyd was afgekeur die Regering se voorneme om Duits Suidwes-Afrika aan te val en dat dit afkeur is gedeel deur die groot meerderheid van die Nederlands-sprekende mense in die Unie. Generaal Smuts het geantwoord op 'n streng letter verklaar dat die oorlog was' n toets van die lojaliteit aan hul belowe woord van die Nederlands-sprekende mense, en die aanvaarding van Beyers se bedanking.
'N Paar weke later Beyers het die gebied as' n leier van die Maritz Rebellie teen die regering, net om oorweldig word deur die regering troepe onder die bevel van generaal Botha, om bestuur te word van bakboord na stuurboord as 'n vlugteling, en om verdrink op 7 Desember 1914, terwyl hy probeer om te ontsnap uit sy vervolgers deur die kruising die Vaalrivier. Sy liggaam is twee dae later teruggevind, en met sy dood is die rebellie was tot 'n einde gebring.