Gwerful Mechain en die vreugde van (Middeleeuse) seks - Poduitsendings - 2022
Gwerful Mechain en die vreugde van (Middeleeuse) seks
Deur Danièle Cybulskie
Dit is maklik om die Middeleeue as 'n somber tyd te beskou; daar was immers oorlog en plaag, en mense het inderdaad hul harde lewens baie hard gewerk. Wat ons egter moet onthou, is dat die wêreld nog altyd sy deel van probleme gehad het, en dat daar altyd ruimte is vir vreugde in die middel - veral vir die plesier van die liggaam.
Enter Gwerful Mechain, 'n Walliese digter uit die vyftiende eeu, wie se gedigte 'n wye verskeidenheid onderwerpe dek wat gewaarborg word om 'n Middeleeuse persoon te laat glimlag. Haar mees formele woorde spaar sy vir wat ons kan dink as konvensionele Middeleeuse poësie: wat gewy is aan godsdienstige temas soos Jesus se kruisiging en die Laaste Oordeel. Maar haar bekendste gedigte word gewy aan die ander geliefde Middeleeuse onderwerp: seks.
Vir Middeleeuse Europeërs was dit 'n baie normale deel van die lewe om openlik te praat oor seks in wat ons nou as eksplisiete besonderhede sou kon beskou. Pelgrims se kentekens en manuskripbeelde het die menslike vorm gereeld in al sy glorie gewys sonder om wenkbroue op te lig. Net soos toilethumor, was seksuele eksplisiteit 'n baie snaakse, baie normale deel van die kultuur. (En as dit nie u spesifieke koppie tee is nie, wil u nou ophou om dit te lees!)
Vir die Middeleeuse denke was vroue baie lustiger as mans en was hulle amper onbeheerbaar in hul aptyt. Ons moderne indruk dat Middeleeuse vroue stil en gematig is en bloot seks in koue, gereëlde huwelike verdra, berus nie op die wydverspreide werklikheid nie, maar op die werke van (hoofsaaklik godsdienstige) mans wat vroue adviseer oor hoe hulle moet optree. Alhoewel die toegewyde poësie van Gwerful Mechain oor godsdienstige temas spreek van haar aanvaarding van sommige godsdienstige leringe, is haar geskrifte oor seksuele temas genoeg om hierdie manlike skrywers se hare wit te maak.
In Aan jaloerse vrouens, Betreur Gwerful die feit dat vrouens nie hul mans met ander vroue (veral haar) sal deel nie, wat daarop dui dat elke vrou so verlief is op die penis van haar man dat sy dit nie kan verdra nie. Gwerful sê,
Dit beteken elke dag vir haar meer as haar gesin,
Haar eie vader en agt van haar betrekkinge,
Al haar juwele en haar modieuse skeppings,
Selfs haar ma, ek is hartseer om te sê,
En haar broers, neefs, susters, almal weg.
Vir Gwerful is hierdie besitlikheid jammer. Maar sy is self net so verlief op seks as die vrouens wat sy daarvoor veroordeel. 'N Baie kort gedig van haar stel dit duidelik:
Ek gee 'n lieflike gewone jane of duisend vrouens,
Terwyl ek tevergeefs my hakke skop,
Ek gee al my groot wellus, honderd meisies,
Om weer een sterk seun langs hierdie bos te hê.
Sommige van Gwerful se vrolike gesprekke met 'n ander Walliese digter, Dafydd Llwyd, gaan nog verder en vier die plesier van seks sonder om 'n sweempie te gee van die beskeidenheid wat ons van vroue uit die verlede (of dikwels die hede) kan verwag. Dafydd daag haar uit:
Vertel my, lieflike meisie met 'n skraal voorkop,
U uitdrukking is sag;
Het u, vreemde meisie, 'n groot genoeg houer,
'N Skede wat lank genoeg is om hierdie tak te akkommodeer?
Gwerful antwoord dat hy welkom is om uit te vind: sy is gereed, gewillig en waardeer sy aanbod (en sy grootte). Toe, sê sy,
Die beste ding daar - tien keer beter as silwer -
Beisel 'n meisie wat jou laat sidder;
Die beste ding in die lewe is vinnig, dit is lekker,
En slaan die vuursteen voordat jy die geweer afvuur.
Pragtige wedstryde pas Dafydd vir humor, lus vir wellus en omhels haar aptyt openlik en sonder skaamte. Haar bekendste gedig, Na die vagina, is 'n soortgelyke onbeskeie lofprysingsgedig, wat mans (en digters veral) skel omdat hulle hul tyd mors om 'n vrou se hare, oë en borste te prys as die vagina die waardigste en wonderlikste liggaamsdeel is. Hierdie langer gedig is vol uitgebreide, grafiese en eksplisiete lof en eindig:
Laat liedjies tot die quim groei en floreer,
Vind hul beloning en oorleef.
Want dit is sysag, die sultan van 'n ode,
'N Klein soom, 'n gordyn, op 'n nis,
Netjiese flappe in 'n plek van ontmoeting,
Die suurbos, groetkring,
Pragtige bos, foutlose geskenk om uit te druk,
Bont vir 'n fyn paar balletjies, sagte fries,
Dompel dieper as die hand of die gietlepel,
Verskans 'n penis wat so groot is as wat u in staat is,
'N Meisie se glans, dit is vol liefde,
Lieflike bos, jy is hierbo geseën deur God.
Alhoewel die lewe in die Middeleeuse Wallis soms geen piekniek kon wees nie, en mans en vrouens deur die kerk aangemoedig is om hul begeertes sorgvuldig te hou ter wille van die swangerskap alleen, toon die ongebreidelde genot van seks en haar eie liggaam van Gwerful Mechain die geluk en plesier wat Middeleeuse mense - selfs vroue! - sou kon vind in die eenvoudige daad van fisiese liefde.
U kan hierdie moderne versgedeeltes in Katie Gramich's vind Die werke van Gwerful Mechain, tesame met meer van Gwerful se wellustige lirieke, sowel as woord-vir-woord-vertalings.
Danièle Cybulskie is die hoof rubriekskrywer op ons webwerf en die gasheer van Die Middeleeuse Podcast. U kan haar op Twitter volg @ 5MinMedievalist