Papillon-honderasinligting - Rasse
Papillons word nie altyd Papillons genoem nie. Oor die jare heen staan ​​hulle bekend as Epagneuls Nains, Dwerg- of kontinentale Spaniels, Klein Eekhoringhonde of Belgiese Toy Spaniels.
Die verkryging van 'n troeteldier-papillon
Verdere leeswerk oor Papillon-mengsels:
Papillons (pah-pee-yowns) kom van die Royal Toy Spaniels van Europa af. Alhoewel die oorsprong van die ras onderhewig is aan bespreking (Italië, België, Frankryk en Spanje is die voorste kandidate, maar 'n paar argumenteer vir Asië of Latyns-Amerika), was die klein spaniels deur die Renaissance goed gevestig as gunstelinge op die kontinentale hof.
Hulle verskyn al in die 1300's in Europese kuns, en portrette deur baie van die Grootmeesters (bv. Rubens, Watteau, Fragonard en Boucher) bevat dikwels 'n Papillon of twee. Madame Pompadour en Marie Antoinette van Frankryk, koningin Sophia Dorothea van Duitsland, en koningin Ann van Oostenryk is van die aristokratiese dames wat na bewering Papillons besit het.
Koninklike mans het egter ook hierdie elegante klein hondjies gekyk: die Franse koning Henry III het na bewering hom in 'n mandjie hof toe gedra!
Gedurende die grootste deel van hul geskiedenis het Papillons ore laat val, wat hul Spaniel-afkoms duideliker gemaak het. Die regop Papillon wat nou in die Verenigde State gewild is, blyk 'n mutasie uit die laat 1800's te wees.
In sommige Europese lande is die naam Papillon (Frans vir 'vlinder') gereserveer vir hierdie regopoorhond, terwyl die vroeëre variëteit, die druppeloor Phalene ('nagmot') as 'n aparte ras beskou word.
In die VSA en die Verenigde Koninkryk word die twee egter as variëteite van dieselfde ras beskou en word dit saam getoon.
Nog 'n relatief onlangse verandering het te make met kleur. Vroeë Papillons was dikwels effekleurig. Vandag is hulle oorwegend wit (deelskleurige) honde met gekleurde merke.
Die AKC registreer Paps as wit en swart, wit en suurlemoen, wit en rooi, wit en swartwitpense, of driekleurig (wit, swart en bruin). Ander eens algemene kleure soos lewer is nou selde bewys.
Ten spyte van hul groot gewildheid onder die land en die titel van Europa, was Engelssprekende mense traag om die Papillon te omhels. Hulle is omstreeks 1905 aan Brittanje bekendgestel.
Die Papillon wat die eerste Engelse kampioen sou word, is egter eers in 1922 gebore, en dit sou nog twee jaar duur voordat Britse liefhebbers die Papillon (Butterfly Dog) Club gestig het. Die ras is ook enkele jare in die VSA vertoon voordat die Papillon Club of America (PCA) in 1935 gestig is. Hier is die vordering nog vertraag.
PCA het in 1936 sy eerste spesialiteitsvertoning gehou, maar die klub het gevolglik gesukkel. Alhoewel dit in 1948 weer geaktiveer is, is die tweede spesialiteit eers in 1954 gehou.
Papillons is steeds een van die minder gewilde rasse in Noord-Amerika. In die VSA het Pap-produksie egter onlangs toegeneem, in teenstelling met die Amerikaanse rasegte in die algemeen. Individuele registrasies vir die afgelope jaar (1995) het 2 592 beloop, wat Papillons 52ste onder AKC-erkende rasse gehad het.
In 1994 beklee Papillons die 53ste plek, met 2 707 individuele registrasies. In 1993 beklee hulle die 56ste plek, met 2 594 geregistreerde individue; en in 1992 was Paps # 57 met 2 400. Huidige registrasiegegewens van AKC-rommel dui daarop dat die gewildheid van Pap beskeie sal bly toeneem, veral nadat Ch.
Loteki Supernatural Being het die afgelope Februarie die Toy Group (en baie harte) gewen op die nasionaal-uitgesaaide Westminster Kennel Club-show, met die regter wat hom as naaswenner vir Best In Show verklaar. Nog 'n Papillon, Tussalud Story Teller, het hierdie lente die Toy Group op die gesogte Crufts Show in Engeland gewen.
Benewens die feit dat dit relatief skaars is (of miskien ook daarom), is die Papillon-bevolking oneweredig verspreid oor die VSA, met Pap-telers wat in stedelike gebiede (veral in die Ooste) saamgevoeg is en sakke liefhebbers in ander streke het.
Dit, tesame met die fyn voorkoms van die Pap, klein grootte en groot opleibaarheid, is waarskynlik verantwoordelik vir hul reputasie as 'n ideale stadshond. Baie beskou die Pap egter as 'n 'groot hond in 'n klein hond se liggaam'. Papillons ding suksesvol met die groter honde mee in gehoorsaamheid, behendigheid, opsporing en selfs herding.
Hulle is die beste van alle speelgoedrasse in verskeie sportsoorte, en Ch. en OTCH Loteki Sudden Impulse, UDX, TDX, MX het die onderskeid dat hulle die mees AKC-getitelde hond van enige ras is [CH = Kampioen; OTCH = Gehoorsaamheidskampioen; UDX = Utility Dog Excellent, die hoogste gehoorsaamheidstitel wat tans aangebied word; TDX = Tracking Dog Excellent, die hoogste titel wat tans aangebied word; MX = Master Agility Uitstekend, die hoogste Agility-titel wat tans aangebied word]. Paps word ook gereeld opgelei om as terapiehonde te werk.
Een gevolg van die Pap se relatiewe skaarsheid is dat hoewel sommige dele van die land 'n lewendige Pap-toneel bied - met spesiale klubs en vele aktiwiteite - in ander gebiede, kan skouinskrywings teleurstellend wees en die keuse van telers waaruit gekies kan word, is uiters beperk.
Daar is 'n paar dele van die VSA waarin daar geen Pap-telers is vir honderde kilometers in enige rigting nie. As gevolg hiervan het sommige voorgestel dat plaaslike interpretasies van die Papillon Standard ontwikkel het.
In sommige dele van die VSA is groter Papillons (d.w.s. nader aan die maksimum van 12 ″) gewild in die vertoningsring, maar daar word gesê dat ander groter Paps deur beoordelaars elders gepenaliseer word. Dit kan 'n besondere uitdaging bied vir die oningewydes op soek na skou- of teelmateriaal.
Almal met sulke ambisies moet baie maande belê om die ras te bestudeer, kennis te maak met die Paps uit verskillende lyne en by ervare telers te leer.
Die Papillon is 'n klein, fynbeenhond wat meeding in AKC se Toy Group. Die gemiddelde vertoning van Pap is tussen 8-11 ″ lank aan die skouer en weeg 3-9 pond. Papillons vir troeteldiere kan egter kleiner of groter wees as hierdie ideaal. Dit beïnvloed geensins hul temperament of waarde as metgesel nie.
Papillons het baie om hulle as troeteldiere aan te beveel. Vanweë hul grootte word dit maklik bestuur. Hul sagte, glansjasse benodig min versorging, en spaar gereeld aandag aan die oorkant. Aangesien dit nie dubbelbedek is nie, is daar geen groot seisoenale afdak nie. Paps ly gewoonlik nie aan hondereuk nie.
Hulle pas ewe goed aan by die nabye omgewing en die plattelandse lewe. Alhoewel hulle binnenshuise honde is sonder wesenlike oefenvereistes, geniet Paps die buitelug, en is hulle dol op groot jagters van voëls, eekhorings, spinnekoppe, selfs vlinders! Sommige is ook mousers.
Paps beweeg gewoonlik goed, en omdat hul kratte netjies onder vliegtuigstoele pas, word hulle die proewe van die vragruim dikwels gespaar.
Die meeste Papillons is uitgaande gelukkige honde wat graag mense wil ontmoet, in die skoot sit en 'soentjies' gee. Hulle het nie die reputasie dat hulle hoog gespan, senuweeagtig of bang is nie. Hulle toon oor die algemeen groot entoesiasme vir kinders, katte en ander honde as hulle saam met hulle grootgemaak word.
Paps kan egter besitlik en baasspelerig wees met ander (soms groter) honde, en 'n Pap in beweging kan selfs vir sommige honde as prooi voorkom. Verantwoordelike eienaars sal altyd waaksaam bly vir die probleme wat in sulke situasies verbonde is.
Dit lyk asof baie Paps nie besef dat hulle kwesbaar is weens hul grootte nie. Hulle is groot springers, en veral hondjies moet verhoed word om hoë geboue te spring. Paps moet ook beskerm word teen rowwe hantering deur kinders, en 'n aktiewe Pap-hondjie kan maklik die arms van 'n jongman ontsnap en op 'n manier wat 'n been of erger kan breek, ontsnap.
Om hierdie redes is sommige telers huiwerig om hul kleintjies in huise te plaas waar kinders dalk te jonk is om die broosheid van 'n klein hondjie te waardeer.
Papillons is aantreklike, amusante en vrolike metgeselle, en met hul skerp intelligensie en begeerte om te behaag, kan hulle maklik opgelei word in huishoudelike roetines. Sommige Paps blaf graag, en soos met ander klein rasse, kan huisopleiding langer duur as vir 'n groter hond.
Gehoorsaamheidsopleiding word aanbeveel vir alle troeteldiere, want dit kan van onskatbare waarde wees om enige hardkoppigheid te oorkom en die natuurlike neiging om so 'n bekoorlike familielid te bederf, teë te werk. Vanweë die grootte en soorte honde wat in sommige honde-opleidingsklasse voorkom, kan klein honde-eienaars huiwerig wees om hul troeteldiere by sulke aktiwiteite te betrek.
Vra u teler, veearts of hondeklub vir verwysings na verantwoordelike afrigters, en besoek verskeie om hulle te sien werk. U is op soek na 'n ervare persoon wat positiewe versterking gebruik om te oefen en nie honde buite beheer in hul klasse toelaat nie.
U kan ook privaat (in individuele klasse) of tuis oefen. Boeke oor hondgehoorsaamheid geskryf deur kundige Pap-mense word in die bibliografie-afdeling hieronder gelys.
Nuwe Papillon-eienaars moet die veiligheid van hul persele noukeurig hersien. Dit maak nie saak hoe knus omheining lyk nie, daar is dikwels klein spasies tussen omheining en pale, hekke en geboue, of onder die heining, waardeur 'n aktiewe en nuuskierige hond in die versoeking kan kom om avontuur te soek.
Papillons staan ​​bekend as 'n gesonde en langlewende ras. Die meeste bly tot in hul tienerjare aktief en jeugdig. Alhoewel hulle min oorerflike / aangebore siektes het, kom daar probleme voor wat klein honde voorkom (soos patellêre weiering, 'oop' fontanels en gebrek- of verhemelte-defekte). PRA (Progressive Retinal Atrophy), 'n oorerflike oogsiekte wat baie rasse aantref, is onlangs in Paps gevind.
Pligsgetroue telers laat nou hul teelmateriaal op PRA toets en geregistreer word by CERF (die Canine Eye Research Foundation). Die Papillon Club of America het baie positiewe erkenning gekry vir sy pogings om hierdie probleem te stuit, terwyl dit nog skaars in die ras voorkom.
Papille is een van die meer narkose-sensitiewe rasse, en eienaars moet dit altyd met hul veeartse bespreek voordat hulle 'n operasie of tandheelkundige prosedures beplan. Die gebruik van die nuwer veiliger (hoewel duurder) narkose soos isofluraan word sterk aanbeveel.
Die oneweredige verspreiding van Papillon-telers kan groot uitdagings bied vir diegene wat 'n troeteldierhondjie wil bekom. In gebiede waar die vraag groter is as die aanbod, en veral in die dele van die land waar daar geen Pap-telers is nie, kan troeteldiervooruitsigte maar min wees.
Sommige telers sal egter hondjies na nuwe huise in aangrensende state stuur (uitgawes word altyd deur die koper gedra). Hierdie proses word dikwels vergemaklik deur videobande te gebruik om die hondjie, sy rommelmaats, vader, moeder en selfs die teler en hul huis of kennel te wys.
Die telerslyste wat deur nasionale of streeksrasklubs gepubliseer word, is oor die algemeen die beste manier om 'n verantwoordelike teler op te spoor. Baie telers neem ook deel aan die E-pos Papillon-lys op die internet, en as u aansluit, sal u baie nuttige mense vind wat u gereeld kan verwys. (Papillon Club of America en Papillon-List adresse word hieronder gelys).
Ander bronne sluit in verwysings deur plaaslike AKC-geaffilieerde all-ras of gehoorsaamheid honde klubs, en die geklassifiseerde afdelings van liefhebbers tydskrifte soos die AKC Gazette. Daar is ook 'n paar telers wat tans op die internet verskyn (sien die afdeling hieronder oor Aanlynhulpbronne). Onthou dat alle advertensies van promosie-aard is, en dat 'n ware toegewyde teler verheug sal wees, nie beledig as u verwysings vra nie (name van ander aan wie hy / sy troeteldiere verkoop het).
Die wyse troeteldierkoper sal daarop konsentreer om 'n gesonde, gelukkige hond te kry met 'n temperament wat geskik is vir hul situasie. Probeer om buigsaam te bly ten opsigte van grootte, geslag, kleur en selfs ouderdom.
Dit is baie belangriker om die regte pasmaat te vind. Moenie ongeduldig wees nie. Baie paptelers het lang waglyste, en die hond van u drome sal volgende week nie voor u deur staan ​​nie. Ernstige, ervare telers (u wil geen ander soort hanteer nie) sal baie vrae vra en verwag om verwysings van u te sien voordat u instem om met een van hul honde te deel.
Ingeligte verbruikers sal nie aanstoot neem nie, omdat hulle weet dat die teler regtig moet vermy, is die enigste een wat belangstel om 'n verkoop te doen!
Troeteldierpapille moet altyd gesteriliseer of gesteriliseer word. As u troeteldiere laat regmaak terwyl hulle jonk is, bied dit baie voordele vir die gesondheid, en dit lei tot laer veeartsrekeninge en langer lewens. Die gedrag- en gemaksvoordele van spaying / neutering is ook bekend.
Daarbenewens is daar ongewone risiko's, verantwoordelikhede en uitgawes verbonde aan die teling van speelgoedhonde. Dit is 'n beter taak vir diegene wat regtig weet wat hulle doen!
Maak nie saak hoe graag u 'n Papillon wil hê nie, of hoe skaars dit in u omgewing is nie; koop nie een by 'n troeteldierwinkel, kommersiële kennel of verskaffer nie. Die klein hondjies waarmee hierdie besighede handel, is gewoonlik onder bedroefde omstandighede op kommersiële hondjieplase geteel en grootgemaak.
Die hondjie in die troeteldier se venster is te jonk uit sy dam gehaal sodat dit landwyd vervoer kan word en op sy aantreklikste ouderdom uitgestal kan word. So 'n hondjie kon nie behoorlik gesosialiseer gewees het nie en sy vader en moeder is waarskynlik nog nooit deur 'n veearts gesien nie.
Hulle is beslis nog nooit vir PRA of ander probleme getoets nie, en word te gereeld uitgeput deur voortdurende teling. Die kleintjies broei dalk nie net aansteeklike siektes nie en is onderhewig aan lewenslange stresverwante versteurings, maar dra ook gene vir een of meer van die oorerflike afwykings waarop ons moderne honde geneig is.
Die redding van so 'n hondjie deur dit te koop, hou die siklus net voort. Dit sal u beter doen om 'n hondjie van u tweedekeuse-ras by 'n gesiene teler te kry, wat daar sal wees om raad, ondersteuning en hulp deur die hele lewe van die hond te gee as om later hartseer en groot rekeninge uit te nooi.
Die standaard is die fisiese "bloudruk" van die ras. Dit beskryf die fisiese voorkoms en ander gewenste eienskappe van die ras, ook bekend as tipe. Sommige eienskappe, soos grootte, pelskwaliteit en beweging, is gebaseer op die oorspronklike (of huidige) funksie vir die hond.
Ander eienskappe is meer kosmeties, soos oogkleur, maar saam onderskei hulle hierdie ras van alle ander. Die Standard beskryf 'n ideale verteenwoordiger van die ras.
Geen individuele hond is perfek nie, maar die Standard is 'n ideaal vir die teler om na te streef.
Die verskillende nasionale / internasionale honde-organisasies (AKC, die Kennelklub (van Engeland), die Kanadese Kennelklub, ens.) Handhaaf 'n geskrewe standaard vir elke amptelik erkende ras.
Standaarde vir enige gegewe ras sal ietwat van organisasie tot organisasie verskil. Afskrifte van die standaarde kan gevind word in die publikasies hieronder gelys, of by die betrokke klub. AKC-standaarde is beskikbaar vanaf die AKC-tuisblad. URL is http://www.akc.org/