Hakkel - Inligting - 2022
Daar is 'n algemene spraakversteuring wat gekenmerk word deur herhaling of verlenging van klanke of lettergrepe, gereelde stop, of huiwering. Mense soek al eeue lank na die redes vir so 'n spraak.
Oor die afgelope halfeeu, met die ontwikkeling van medisyne, het data oor so 'n afwyking verskyn. Dit is veral belangrik om die waarheid te ken vir ouers wat so 'n probleem by kinders het.
Per slot van rekening, slegs deur die ware bron en aard van stotter te verstaan ​​en jy kan stotter. Sommige mites oor stotter word egter ook daar gekweek.
Stotter kom gewoonlik voor by 'n kind jonger as drie jaar. In werklikheid begin die meeste kinders voor skool struikel. Daar is voorheen geglo dat so gewoonlik 'n spraakversteuring gevorm word op die ouderdom van 3-5 jaar. Maar volgens die jongste gegewens het dit duidelik geword dat die meeste babas tussen twee en drie jaar baie vroeër stam.
Aan die begin van die stam, verskil spraakgedrag by kinders nie van ander portuurgroep nie. In die voorskoolse ouderdom ervaar stotterende kinders intermitterende spraak, soms word woorde periodiek uitgespreek. Kinders herhaal dikwels die eerste klank of lettergreep. 'N Ander opsie vir lomp toespraak is pouses tussen woorde. Stotterende kinders het reeds op hierdie ouderdom baie meer onderbrekings in hul spraak as hul maats.
Stuttering ontwikkel geleidelik en begin met die herhaling van die eerste lettergreep of klank. Stotter is 'n spraakversteuring wat die gladde aanvang van 'n woord bemoei. Boonop kan lettergrepe of klanke meer as een keer herhaal word. Dit gebeur dat mense net die eerste geluid uitrek. Hierdie gedrag gaan gepaard met gepaste gedrag. 'N Persoon kan sy kop krampagtig ruk, sy ooglede knip, onwillekeurig sy hande beweeg, grimmighede maak. Hierdie algemene spierspanning kan bydra tot spraakprobleme. Daar is vroeër gedink dat stamery geleidelik ontwikkel. En die spanning van die spierspiere en die gepaardgaande gedrag manifesteer hulle later. Maar volgens die jongste gegewens, word dit duidelik dat hulle van die begin af deel is van die stam. Daar was gevalle waar sommige kinders skielik gestotter het.
Die kind is nie in staat om sy eie stam te hanteer nie. Daar word geglo dat as 'n kind so 'n probleem op sy eie probeer oplos, dit net erger sal word. In werklikheid kan kinders wat op 'n vroeë ouderdom begin stam en hul skoolkursus in hierdie toestand voltooi het, tot die een of ander graad stuttering in volwassenheid handhaaf. Maar volgens die navorsingsdata het 75% van die kinders wat in die kleuterjare in kleuterjare begin stam, so 'n probleem. Sommige kinders kan in die eerste jaar van spraakgestremdheid heeltemal van hul stam ontslae raak.
Die persentasie slinkers onder kinders is dieselfde as by volwassenes. Onder volwassenes stotter vier keer meer mans as vroue. Om die een of ander rede word geglo dat dieselfde verhouding by kinders moet wees. Maar op so 'n vroeë ouderdom stam seuns nie soveel nie, die verhouding is eerder nie 4 tot 1 nie, maar 2 tot 1. Dit is bekend dat meisies vroeër begin stotter as seuns. En op daardie ouderdom, wanneer geslagsverskille belangriker word, hou meisies meer gereeld op as met seuns.
Stotter kom gereeld voor in gesinne waar opvoeding tradisioneel van geslag tot geslag tradisioneel is. Daar is inderdaad die kans dat die kind sal stotter as een van die ouers stotter. Volgens die jongste data het 67% van die stotterende kinders dieselfde probleem met een van die ouers gehad. Daar is egter geen inligting dat die opvoeding van kinders in sulke gesinne anders gedoen is as in ander gesinne nie.
Stutterende mense is baie skugter, angstig en depressief. Daar is nie bewys dat stottering deur emosionele probleme veroorsaak word nie. Stotterende kinders het dieselfde negatiewe houding teenoor die gesprek, en voel ook daarvoor soos gewone kinders.
Dit is meestal nie moontlik om die rede vir stam te verstaan ​​nie. Verskeie faktore is bekend wat 'n groot bydrae lewer tot die ontwikkeling van stam. Maar om die spesifieke rede waarom dit ontstaan ​​te begryp, is regtig onmoontlik.
Stotter is 'n klein probleem wat nie in ag geneem moet word nie. Mettertyd verdwyn dit nie mettertyd nie, maar ontwikkel dit selfs meer. Namate die defek groter word, ervaar iemand meer en meer kommunikasieprobleme, en behandeling word moeiliker en duurder. U moet dus nie kalm wees oor stam nie, en glo dat dit mettertyd sal verdwyn.
Stotter word eers op 'n vroeë ouderdom waargeneem, maar dit word op skool weg. In werklikheid blyk dit dat die kind, wanneer hy in 'n kleuterskool of skool binnegaan, gewoond moet raak aan nuwe toestande, wat al die verborge kragte van die liggaam benodig. Gedurende hierdie periode word dit moeiliker vir die kind om te praat, en spraakgebreke word veral skerp gevoel, en neurotisisme en angs neem toe.
Dit is nodig om die kind te leer om sy toespraak te volg. Soms werk hierdie taktiek regtig, en word spraak verbeter, maar in ander gevalle word die defek verder versterk. Daarom het elke pasiënt 'n individuele benadering nodig.
Stotter is 'n vorm van voorgee vir kinders. Sommige ouers glo dat die kind op hierdie manier voorgee. Die probleem is veronderstel om met behulp van liggaamlike straf opgelos te word. Maar dit sal die toestand van die kind net vererger. Daarbenewens was daar gevalle waar stottery verskyn het juis nadat hulle deur ouers gestraf is.
Skrik word die oorsaak van stotter. Stuttering is 'n verhoogde agtergrondtoon in die sentrum van Broca, so vrees is 'n sneller, nie 'n oorsaak nie. Daar is nie so 'n kind wat nie minstens een keer deur 'n hond geskrik sou word nie. Maar nie alle kinders stotter nie. So 'n spraakdefek sal voorkom as die ooreenstemmende "grond" in die brein gevorm het. En daar is altyd 'n rede - die sneller meganisme. 'N Ander analogie kan getrek word: diegene wat geneig is tot migraine het hoofpyn vir verskillende redes as ander.
Stotter kom voor wanneer gedagtes die spraak inhaal. Daar word geglo dat 'n persoon gedwing word om vinniger te praat om sy gedagtes in te haal. Dit lei tot spraakstoornis. Die toename in die tempo van spraak vind plaas as gevolg van die verhoogde agtergrondtoon van die sentrum van Broca, wat verantwoordelik is vir die spraakapparaat. Op die oomblik van stotter word spraakstrukture gereed vir uitspraak geblokkeer, en op die oomblik kom daar ook nuwes aan. Dit kom op soos water agter 'n dam. Dit skep die illusie dat spraak nie tred hou met woorde nie.
Stuttering is gebaseer op herhaling en domheid. 'N Onwillekeurigheid is 'n te groot opwekking van die sentrum van Broca, waarna die patologiese opgewondenheid na aangrensende dele van die brein versprei. Daar is 'n sekere persentasie mense wat op die lang termyn gehelp kan word deur opleiding in psigoterapie.
Kyk die video: Cavites Marshall - I love you - Hakkel ft. Marfs zhea. Lakbay diwa Records (Junie 2022).