Arteriële verkalking - simptome, oorsake en terapie - Siektes - 2021
Arteriële verkalking (arteriosklerose of aterosklerose) is 'n wydverspreide siekte in moderne nywerheidslande, waar die are permanent beskadig word deur afsettings aan die binnemure van die vaartuie. Die verharding van die are ontwikkel gewoonlik jare voordat die eerste simptome verskyn. Die gevolge vir die kardiovaskulêre stelsel is dramaties en lei dikwels tot die dood van die pasiënt op lang termyn.
Arteriosklerose is 'n sistemiese siekte van die arteries wat voortspruit uit die opbou van bloedlipiede (cholesterol), vetsure, klein hoeveelhede kalk, kollageen (bindweefsel) en proteoglycans (spesiale proteïene) op en in die selle van die binnewande van die are. Die are is vernou deur die afsettings en ly ook aan hul elastisiteit as gevolg van die verkalking. Aterosklerose beskryf dus 'n chroniese progressiewe degenerasie van die are.
In beginsel kan arteriosklerotiese gebeure in alle arteriële vate van die liggaam voorkom. As slegs klein bloedvate aangetas word, word dit mikroangiopatie genoem, terwyl groter bloedvate makroangiopatie genoem word. Mediale sklerose staan ​​bekend as 'n spesiale vorm. Die spierlaag van die media (middel van die vaatwand) word veral verkalk.
Aterosklerose ontwikkel stadig. In die beginfase is daar gewoonlik geen simptome nie. As die slagaar so smal of geblokkeer is dat daar nie meer genoeg bloed is om die organe en weefsels te bereik nie, kan verskillende simptome voorkom. Dit hang af van die ligging van die hardlywigheid. Die volgende oorsig toon moontlike klagtes:
Algemene klagtes: Nierswakheid, nierversaking, hoë bloeddruk, as die gedenkplaat skielik verwyder word, kan 'n bloedklont ontwikkel en 'n hartaanval of beroerte veroorsaak.
Arteries geblokkeer: Pyn op die bors, druk op die bors (angina).
Verstopte serebrale arterie: Gevoelloosheid of swakheid in arms of bene, taalprobleme, onduidelike spraak, gesigstoornisse, liggende gesigspiere (versigtigheid: Dit kan ook 'n aanhanger van 'n beroerte wees en moet onmiddellik met 'n dokter ondersoek word.)
Die slagaar van die arm of been is geblokkeer: Pyn as u met die arm loop of beweeg, pyn in die kuit, dy of boud, wonde genees erger, gevoelensafwykings, swak pols, bleekheid, koeler temperatuur van die vel in die aangetaste arm of been.
As 'n siekte van die arteriële stelsel, ontstaan ​​arteriosklerose gewoonlik jare sonder simptome en veroorsaak dit geen simptome nie. Sodra die bloedvloei deur die vernoude are aansienlik verminder of geblokkeer is, is daar duidelike tekens van die siekte. Die herkenbare simptome hang af van die vate in die liggaam waarin die bloedvloei geblokkeer is. Byvoorbeeld, as die arteries wat bloed aan die brein voorsien, aangetas word, kan 'n beroerte met simptome soos hoofpyn, gesigstoornisse, duiseligheid en hemiplegie die gevolg wees van die verharding van die are.
As die verkalking 'n belemmering in die bloedvloei in die hart van die hart veroorsaak, kan dit in die bors, hartpyn of borspyn en angina pectoris (druk en digtheid in die bors) as simptome lei. 'N Gereelde gevolg van arteriële verkalkings in die hartarea is die hartvatsiekte, waarin die funksie van die kransslagare aangetas word en die bloedtoevoer na die hartspiere nie meer in die verlangde mate gewaarborg word nie. Op lang termyn, as gevolg van verkalking in die hart van die hart, dreig hartaritmieë, hartversaking en in die ergste geval 'n hartaanval.
As vate in die omgewing van die niere vernou of geblokkeer word as gevolg van verkalking, kan hoë bloeddruk waargeneem word as 'n tipiese simptoom. In die ergste geval is daar 'n risiko vir lewensgevaarlike nierinsufficiëntie (nierversaking) as gevolg van die slegte sirkulasie van die orgaan. Daarbenewens, met arteriële verkalkings in die been arteries onder spanning, maar soms selfs as u kort afstande loop, word pyn in die bene opgemerk. Die verkalking van die beenare kan ook swelling van die bene of dik bene veroorsaak. In die ergste geval sterf die weefsel in die bene en is 'n amputasie nodig. Vergelykbare gestremdhede dreig met vaskulêre verkalking in die are. Die vernouing van die bekkenare word beskou as 'n moontlike sneller vir manlike impotensie.
Vernouing en okklusie (trombus) van die are kan ook elders in die organisme tot weefseldood lei, wat tot lewensgevaarlike bloedvergiftiging kan lei. As gevolg van die verharding van die arteries, vorm sogenaamde aneurismes (arteriële verbreding) ook makliker op die vate, wat weer die bloedvloei kan ontwrig en in 'n skeur in die are kan beland. As so 'n verlenging gevind word in die area van die abdominale arterie (abdominale aorta-aneurisme), toon die pasiënte nie-spesifieke klagtes soos buikpyn, rugpyn en 'n sterk gevoel van duiseligheid. As die aorta gebreek word, kan lewensgevaarlike bloeding voorkom. In sulke gevalle ervaar die pasiënt uiterste pyn en nie selde 'n sogenaamde skoksimptoom met 'n merkbare daling in bloeddruk, die gevoel van ernstige asemhaling en vrees vir die dood nie.
'N Besoek aan die dokter word sterk aanbeveel vir al die genoemde simptome, aangesien die risiko vir ernstige gesondheidsprobleme bestaan, wat in baie gevalle tot die dood van die pasiënt kan lei.
Arteriële verkalking: oorsake
Aterosklerose is 'n stadig siekte wat in die kinderjare kan begin. Die presiese oorsake is nog onbekend, maar daar is baie goed ondersoek gedoen na risikofaktore wat bydra tot die verkalking van die slagaar. Dit sluit in:
te veel trigliseriede in die bloed (vetinhoud),
inflammatoriese siektes soos artritis of lupus,
verhoogde voorkoms van hartsiektes in die gesin,
Die onmiddellike oorsaak van aterosklerose (letterlik vertaal: verharding van die slagaar) is die ophoping van cholesterol, vetsure en kalsium in en op die vaskulêre selle. Gevolg deur groei in bindweefsel, verharding en verdikking van die vate, asook ooreenstemmende vernouing en verlies aan elastisiteit. Die onderliggende meganisme is tot dusver nog nie definitief nagevors nie.
Die verskillende teorieë oor die ontwikkeling van arteriosklerose stem saam dat die selle van die binnewand van die vaartuig (intima) en, deels, die middelwand van die vaartuig (media) tydens die siekte onderworpe is aan chroniese fokusvlakke. Die opberging van LDL-cholesterol skep sogenaamde skuimselle in die omgewing van die intima, wat 'n inflammatoriese reaksie veroorsaak wat ook na die media se selle kan versprei. Die weefsel verander in die vorm van sogenaamde arteriosklerotiese gedenkplate en die sterwende skuimselle word bedek met bindweefsel. Dit verminder die dwarssnit van die slagaar, wat die bloedvloei reeds aansienlik kan belemmer. As die arteriosklerotiese gedenkplate oopbreek, begin bloedstollingsreaksies op hul oppervlak, wat die deursnee van die are verder verminder, en in die ergste geval, sluit 'n trombus die slagaar heeltemal af. Die elastisiteit van die slagaar neem ook af as gevolg van die verandering in weefsel en dit word letterlik bros.
Talle risikofaktore vir ontwikkeling is in epidemiologiese en kliniese studies geïdentifiseer, met arteriële hipertensie, vetsug, hiperlipidemie (hoë bloedlipiedvlakke), hiperkolesterolemie (hoë cholesterolvlakke) en diabetes mellitus wat een van die algemeenste oorsake van aterosklerose is. Dieet en leefstyl word ook gemeen dat dit 'n beduidende invloed op die ontwikkeling van arteriële verkalking het. Vaskulêre verkalking bevorder oortollige kalorie- en vetvetkos, gebrek aan oefening, spanning en tabakverbruik. Sekere siektes soos jig, 'n ooraktiewe skildklier, rumatoïede artritis of chroniese polartritis hou ook verband met die ontwikkeling van arteriosklerose. Verder neem die risiko van arteriosklerose aansienlik toe by pasiënte met chroniese nierversaking. In die algemeen ly vroue minder aan arteriële verkalking as mans, maar die risiko neem toe tydens menopouse weens die gebrek aan estrogeen.
Daar word algemeen gedink dat cholesterol 'n spesifieke invloed op die ontwikkeling het, met 'n verhoogde konsentrasie van LDL-cholesterol (lae-digtheid lipoproteïen) en daar word beweer dat trigliseriede arteriosklerose bevorder, asook 'n verlaagde konsentrasie HDL-cholesterol (lipoproteïen met 'n hoë digtheid). 'N Besondere uitstekende rol van cholesterolwaardes vir die risiko van arteriosklerose is nie wetenskaplik bewys nie. Die dikwels aangenome verband met cholesterolvlakke en die relevante inname van dierlike vette via voedsel, bly tot vandag toe kontroversieel.
As daar vermoed word van arteriosklerose, word die individuele risiko van die siekte eers met behulp van 'n paar eenvoudige vrae oor voeding, oefenprofiel, tabakverbruik en bestaande mediese toestande (bv. Diabetes, hartaanvalle en beroerte), beoordeel. Die eerste fisiese ondersoeke volg, soos 'n looptoets (pyn wanneer hy loop is 'n aanduiding van arteriële verkalking) of die Ratschow-posisioneringstoets, waarin die pasiënt op sy rug lê, sy bene regop hou en vir hoogstens twee minute (of tot Aanval van pyn) beweeg haar voete. Dan word die bene in die normale sitposisie gehang en die tyd totdat die vulling weer bereik is. Hierdie tye is aansienlik langer in die geval van arteriële verkalking. As 'n gesonde, diffuse rooiheid van die voete byvoorbeeld na vyf sekondes binne gesonde pasiënte inslaan, duur dit tot een minuut by pasiënte met arteriosklerose.
As die eerste fisiese ondersoeke die vermoede bevestig, volg verdere ondersoeke na die bevindinge, soos sonografie (ultraklankondersoek), magnetiese resonansbeelding (MRI) of rekenaartomografie (CT) van die are. Met spesiale angiografiese metodes kan volledige vaskulêre strukture ook gevisualiseer word. Daarbenewens is daar gewoonlik 'n bloedtoets in die laboratorium, waarin die cholesterolvlakke, bloedsuikervlakke, uriensuurwaardes, die konsentrasie van asimmetriese dimetielarginien (ADMA), die aminosuur homocysteine ​​en glikohemoglobien gemeet word. As die opvolgondersoeke die vermoede van verharding van die are bevestig, moet dadelik toepaslike terapeutiese maatreëls ingestel word en dit word aanbeveel om 'n vaskulêre spesialis te raadpleeg.
'N Belangrike deel van die terapie is die oorskakeling na 'n gesonde dieet en voldoende oefening. Tot die vorming van die skuimselle in die bloedvat, maak hierdie eenvoudige maatreëls selfs die arteriële verkalking heeltemal omkeerbaar of geneesbaar. Uithouvermoë sport word aanbeveel as oefenmaatreëls, maar ligte fisieke aktiwiteite, soos 'n stap, kan reeds 'n duidelike positiewe uitwerking hê. Draf, fietsry en swem is ander tipiese sportsoorte wat deur die kundiges aanbeveel word as deel van die arteriosklerose-behandeling.
Die dieet het 'n besonder volhoubare effek. As deel van die terapie is dit dus raadsaam om oor te skakel na 'n sogenaamde Mediterreense dieet met die grootste moontlike hoeveelheid groente, vrugte en volgraan. Pasiënte moet sorg dat hulle genoeg vesel kry, aangesien dit LDL-cholesterol verlaag. Die teenoorgestelde effek word veroorsaak deur versadigde vetsure, wat dus so ver moontlik vermy moet word. Een-onversadigde vetsure word egter beslis aanbeveel, aangesien dit die LDL-cholesterolvlak verlaag sonder om die bruikbare HDL-cholesterol te beïnvloed. Poli-onversadigde vetsure, soos omega-6-vetsure of omega-3-vetsure, verlaag die totale cholesterolvlak. Dit word byvoorbeeld in verskillende soorte vis en neute vervat. Daar word ook gesê dat antioksidante soos vitamien E of vitamien C, wat in baie soorte vrugte voorkom, 'n positiewe uitwerking het. Die granaatappelsap word veral as gesond beskou vir die vate.
Medikasie word ook as deel van die behandeling gebruik, maar dit korrigeer nie die vaskulêre afsettings self nie, maar dien slegs om die simptome te verlig of teen die riskante siektes van arteriële verkalking, soos vetmetabolisme, hoë bloeddruk en suikersiekte, op te doen. As die bloedvloei reeds deur die verharding van die are aangetas word, vorm bloedverdunnende medisyne of antikoagulante soos asetielsalisielsuur, clopidogrel of dipyridamole dikwels deel van arteriosklerose terapie. Dit is ontwerp om bloedvloei te vergemaklik en om ernstige gevolge van die verharding van die are, soos 'n hartaanval of beroerte, te voorkom.
Anti-hipertensiewe middels, soos ACE-remmers, beta-blokkeerders, diuretika of AT1-reseptorblokkeerders, word dikwels gebruik as 'n risikofaktor vir arteriosklerose. As daar probleme met die cholesterolvlak is, is die voorskryf van medisyne vir die verlaging van cholesterol deel van die konvensionele mediese arteriosklerose terapie. Die bloed kan ook vrygestel word van die skadelike LDL-cholesterol deur 'n sogenaamde aferese, maar dit is gewoonlik slegs moontlik by pasiënte met geneties buitengewone hoë LDL-cholesterolwaardes. In die metode word die bloed deur 'n armader afgegooi, van vette skoongemaak en via 'n tweede aar na die bloedstroom teruggebring. Aferes moet gereeld herhaal word. Geneesmiddelbehandeling van 'n bestaande diabetes is ook belangrik vir tererosklerose terapie omdat diabetes een van die belangrikste risikofaktore vir die verharding van die are is. Die optimale instelling van die suikerpeil met antidiabetiese middels en 'n toepaslike dieet kan dus 'n belangrike bydrae lewer om die risiko van aterosklerose te verminder.
Benewens die behandeling van arteriosklerose, is daar ook indringende behandelingsopsies, soos omseiloperasies of die uitbreiding van die are met behulp van 'n klein ballon. Die indringende prosedures word byna uitsluitlik gebruik in veral ernstige gevalle van die verharding van die are, waarin verdere komplikasies, soos 'n hartaanval, dreigend is. Die doel van die chirurgiese ingrepe is gewoonlik die verwydering van vaskulêre insnydings, waardeur dilatasie met daaropvolgende aanhegting (sogenaamde stent) of ook verwydering van die weefsel as moontlikhede genoem kan word. Trombendarterektomie, wat bloedvate blootstel en dan bestaande trombusse verwyder, is 'n ander opsie vir indringende arteriosklerose-behandeling. In 'n noodgeval kan die geslote vaartuie ook omseil word. Die vernouing word meestal oorbrug deur 'n ingesteekte aarstuk. Die moontlikhede van vaskulêre chirurgie om arteriosklerose te behandel, is buitengewoon uitgebreid, maar uiteindelik kan die oorspronklike funksionele kwaliteit slegs in 'n beperkte mate herstel word.
Naturopatie vir arteriosklerose
Soos reeds genoem, speel voeding 'n belangrike rol. Voedingsterapie is dus uiters belangrik in die konteks van arteriosklerose-behandeling. Terapeutiese vas, byvoorbeeld, bied 'n noemenswaardige naturopatiese benadering tot terapie. Kruidemedisyne (fitoterapie) word dikwels veral in ag geneem by naturopatiese arteriosklerose-terapie. Uittreksels uit plante soos ginko, wilde knoffel, meidoorn, maretak, artisjok of roosmaryn word hier gebruik. Hulle word voorberei en ingeneem as sogenaamde ma-tinkture, en dit word gesê dat dit die bloedsomloop verbeter, die bloeddruk verlaag of die hoë bloedlipiedvlakke teenwerk.
Aangesien naturopatie vermoed word dat dit verband hou tussen die suur-basis-balans en die voorkoms van verharding van die are, neem sommige terapeute ook maatreëls om die versuring van die organisme en die neerslae in die vate teen te werk. Ortomolekulêre medisyne met hoë dosisse vitamiene en minerale kan ook as ondersteuning gebruik word. Byvoorbeeld, vitamien C en vitamien E moet bloedlipiede reguleer en die vorming van bloedklonte belemmer. Daar word gesê dat magnesium, vitamien B6 en koënsiem Q10 'n soortgelyke positiewe effek het. Alhoewel die verskillende naturopatiese behandelingsopsies, veral vir arteriosklerose in die vroeë stadiums, merkwaardige genesingsukses kan bewerkstellig, kan selfs met behulp van die gevorderde stadium van die siekte die grootste verligting van simptome verkry word. As daar geen tekens van suksesvolle behandeling is nie, of as die simptome erger word, word dit dringend aanbeveel om 'n vaskulêre spesialis te raadpleeg.
Homeopatie vir arteriosklerose
Die effektiwiteit van homeopatie is wetenskaplik kontroversieel. Nietemin vertrou baie mense op homeopatiese middels. Voorbeelde hiervan is Aurum iodatum, Aurum metallicum, Barium carbonicum en Barium iodatum. Die toediening moet egter altyd onder leiding van 'n ervare homeopaat geskied. Schüssler-soute is nog 'n behandelingsopsie in hierdie gebied, byvoorbeeld die Schüssler-soute nr. 1 Calcium Fluoratum, No. 9 Sodium Phosphoricum, No. 22 Calcium carbonicum en No. 25. Aurum chloratum natronatum word gebruik. Instruksies van 'n ervare terapeut word ook hier benodig. Daarbenewens moet die mening van 'n algemene praktisyn of spesialis altyd verkry word.
Voorkom arteriële verkalking
Wat die voorkoming betref, moet die bekende risikofaktore soos tabakverbruik, oormatige spanning of die verhoogde inname van versadigde vetsure sover moontlik vermy word. Voedsel wat veral soutoplossing is, moet ook as voorsorgmaatreël vermy word. In plaas daarvan word 'n dieet ryk aan vesel en onversadigde vetsure aanbeveel, en antioksidante soos vitamien E of vitamien C, wat in verskillende groente en vrugte voorkom, word ook beskou as 'n voorkomende effek op aterosklerose. In die algemeen is voeding een van die belangrikste pilare vir voorkoming van aterosklerose. 'N Ander is fisieke aktiwiteit. Voldoende oefening of sport verminder die risiko aansienlik. Diegene wat 'n gesonde dieet eet en gereeld oefen, lewer 'n belangrike bydrae tot die vermindering van hul individuele risiko vir arteriosklerose. Om die hart te versterk, word hartopleiding oor die algemeen aanbeveel. (FP)
Merck and Co., Inc .: Atherosclerosis (verkrygbaar: 5 September 2019), msdmanuals.com
Amboss GmbH: Atherosclerosis (verkrygbaar: 5 September 2019), amboss.com
Mayo Clinic: Arteriosklerose / aterosklerose (toegang: 05.09.2019), mayoclinic.org
Professionele vereniging van Duitse internisten e.V .: Arteriosclerosis (verkrygbaar: 05.09.2019), internisten-im-netz.de
National Health Service UK (NHS): Aterosklerose (arteriosklerose) (toegang: 05.09.2019), nhs.uk
German Society for Angiology - Society for Vascular Medicine (DGA): S3-riglyn vir perifere arteriële okklusiewe siekte (PAD), diagnostiek, terapie en nasorg, vanaf November 2015, gedetailleerde oorsig van riglyne
ICD-kodes vir hierdie siekte: I70ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.