June 2014 - Hennie Van Deventer
Jun 26, 2014 | Hennie van Deventer se Blog
Een dag in die Wildtuin kan asemrowend wees. Dink net wat "duisend dae" nie kan oplewer nie. So het ek in "Duisend Dae Langs die Sabie" (2011) my verslag oor die van Deventers se eerste plus-minus 1 000 dae in ons boshuis in Sabiepark ingelui.
Dinsdag 1 Julie bestyg ek en Tokkie Kulula weer noordwaarts vir nog twee maande se oorwintering in die milde boswêreld –daar waar die sekelbos-kampvuurtjie se rook elke aand in 'n reguit lyn boontoe trek Dit sal so ongeveer ons 40ste besoek sedert 1998 wees.
Vriende kom kuier in Julie en Augustus van oral – sommer van die eerste naweek af. Party veterane kom die soveelste keer; ander kom drink Tarlehoet se soet water die eerste keer. O, ons is oorgehaal vir die lekker geselse om die snoesige vuurtjie. Kom ons sit nog 'n stewige stompie op.
Ons gaan ook verlang en ver-ver terugdink. Dis onvermydelik. Die tyd maal voort. Elke jaar raak meer plekke leeg. Die afskeid van dierbare vriende – dis een van die slegte Sabieparkdinge.
'n Mens betrap jou al hoe meer dat jy oor jou eie paadjie begin wonder. Hoeveel keer ry ek, Hennie, hoerveel keer jy, Tokkie, nog by daardie sierhek 2km van die Krugerhek binne, draai regs in Maroela en dan links in Wildevy op pad na 154? (hvd)
Jun 13, 2014 | Hennie van Deventer se Blog
Die pad van verdere inkortings lyk vir hierdie waarnemer werklik nie na die pad om te loop om die geweldige eise te probeer ontmoet nie. Minder skadelike alternatiewe sal eenvoudig steeds met kreatiwiteit en ywer gesoek moet word.
Vir geen oomblik dink ek dat die huidige generasie besluitnemers 'n pad sonder duwweltjies bewandel nie. Hopelik kry hulle egter so met stampe en stote tog maar die regte insigte en formules. 'n Persoonlik versugting, ten slotte, is net dat ons asseblief tog gespaar bly dat die bloudruk vir die sluiting van 'n trotse dagblad weer uitgebroei word by 'n spruit van die idealistiese Nasionale Pers wat ek 36 jaar lank geken, gedien en liefgehad het. Ek kan in my verbeelding die voorgeslagte gepynig hoor uitroep. (hvd)
Jun 11, 2014 | Hennie van Deventer se Blog
Skielik wel 'n spesiale vreugde in my op oor een koerantstorie wat nie gerealiseer het nie.(hvd)
Jun 5, 2014 | Hennie van Deventer se Blog
Nancy (heel links) saam met 'n groepie oud-kollegas by 'n saamkuier op Melkbos se stoep.
Die kommer oor ons koerant se toekoms is wesenlik, maar dit is nie waaroor ek vandag 'n woord op die hart het nie. My tema vandag is: Die lojaliteit van Die Volksblad se mense. Dit tref in hierdie dae opnuut hoe een en almal, oor die generasiegapings heen, hulle eendragtig met hul koerant vereenselwig.
Toe ek Nancy Oosthuysen gistermiddag in Proteavallei bel om haar oor verwikkelinge in te lig, hoor ek die skok en ontsteltenis in haar stem. Kan dit waar wees dat die geliefde Volksblad met 'n sward oor sy kop leef? Dit kan mos nie.
Liewe, Nancy, dit is nou 18 jaar later, maar die brief maak my sommer weer bewoë as ek begin dink aan al die wonderlike kollegas saam met wie ek bevoorreg was om 'n paar sakke sout op te eet. Ek is darem bly ons het mekaar toe wel in die Kaap gesien, ook op Melkbosstrand – en des te meer dat ons ou Volksbladveterane mekaar nou nog van tyd tot tyd in 'n gees van kollegialiteit kan opsoek. (hvd)