Woorde Van Die Anderkant Af by Claudio Ruggeri - Book - Read Online
Aangrypende misdaadriller wat jou tot die laaste bladsy geïnterreseerd sal hou. Volg kommissaris Vincent Germano en sy ondersoekspan wat onvermoeid werk om hierdie saak op te los. 'n Paar moontlike verdagtes en 'n vorige onopgeloste saak maak dit inderdaad baie moeilik om dit op te los.
Publisher: BadPressReleased: Dec 15, 2018ISBN: 9781507158692Format: book
Woorde Van Die Anderkant Af - Claudio Ruggeri
Hierdie boek is fiksie
Enige ooreenkoms met regte gebeurtenisse en/of regte mense, lewend of dood, is heeltemal toevallig.
Kommisaris beampte sê vir my asseblief...
Goeie môre... ek's... die opsigter van 'n gebou hier in Frascati en... ek het ander huurders hier by my want...
Eerstens, gee vir my jou naam asseblief?
Ek's Pasquale Amadei.
Wel, bly asseblief kalm en vertel my wat het gebeur, okei?
Okei... wel... eintlik is ons nie seker oor wat gebeur het nie, maar daar is Gino Palmi se woonstel, op die vierde vloer wat 'n baie slegte reuk afgee.
Dit kan heel moontlik nonsens wees Mnr. Amadei, het jy agtergekom dat...
Regtig, dit lyk nie vir my soos nonsens nie, inspekteur.
Is dit so? Het jy probeer om hierdie Palmi te kontak? Oor die interkom of om hom te probeer bel?
Ek het verseker, maar hy antwoord nie...wat ons ruik inspekteur, ruik soos die reuk van dood.
Ek sien...gee vir my die adres, ek stuur 'n patrollie.
Ippocrate Straat 64 .
Goed, bly asseblief hier, reg?
Die saak was dadelik na inspekteur Angelo Parisi se kantoor aangestuur, wat gemaklik by sy lessenaar gesit het, terwyl hy vir die persoon voor hom gewag het, 'n jong dame wat met kokaïen in haar sak gevang is, om haar handelaar uit honderde van die argiewe uit te herken.
Goeie môre inspekteur Parisi, dis van die operasiekamer af, ons het iets vir jou .
Die inspekteur het 'n paar notas van die inligting geneem wat moontlik van toepassing kon wees, en omdat hy nie in 'n posisie was om persoonlik in te gryp nie, het hy verkies om die saak na Gianni Piazza aan te stuur.
Na 'n paar minute was inspekteur Piazza in sy diensmotor, wat deur agent Venditti bestuur was, op pad na die plek vanwaar die oproep gemaak is.
Daardie Donderdag was die stad se paaie baie besig; wat van die paar dinge was wat die twee polisiemanne vertraag het, daar was die aangename gesprek tussen 'n voetganger op die sypaadjie en die bestuurder van 'n Fiat, wat dit aanvaarbaar beskou het om net daar te dubbelparkeer en te stop om die venster oop te maak om die gesprek met sy vriend beter te kon voer.
Inspekteur Piazza het net die bestuurder 'n skewe kyk aangegee, maar in plaas daarvan dat die bestuurder om verskoning vir sy optrede gevra het, was hy geïrriteerd omdat hy onderbreek was, en het vuil handgebare vir die inspekteur gegooi; onseker oor hierdie belaglike optrede het die inspekteur net aangehou om vir agent Venditti die besonderhede te gee om die plek te bereik.
Toe hul voor die gebou stop, was daar 'n klein skare mense van ongeveer tien wat vir hul gewag het.
Die eerste een wat na vore gekom het, was die opsigter.
Is jul van die polisie?
Ja,ons is, is jy die een wat... .
Ja, dit was ek wat gebel het, volg my.
Die drie, wat aanvanklik deur die skare gevolg is, wat minder geword het soos hul met die trappe opgegaan het, het die vierde vloer van die gebou bereik en na die deur toe geloop waarvandaan die reuk gekom het.
Gianni Piazza het begin om die interkom te lui, en homself bekend gemaak deur hard aan Mnr. Palmi se deur te klop; hy het vir ongeveer twee tot drie minute aangehou toe hy vir die opsigter gevra het om terug na die grondvloer toe te gaan.
Eenvoudig, Mnr. Amadei, wat ons moontlik gaan vind wanneer ons hierdie deur oopbreuk, sal nie vir jou aangenaam wees nie, so doen vir my 'n guns, gaan net terug na die onderste vloer toe en hou die ander huurder kalm, moenie dat hul vir enige rede boontoe kom nie.
Nogsteeds huiwerig, het die opsigter versigtig met die trappe begin afgaan, en hy het nie gedink dat inspekteur Piazza se woorde waar was nie, ten minste nie heeltemal nie Mnr. Amadei was inderdaad reg, wat die polisieman die meeste laat bekommer het, toe hy daaraan gedink het wat hy moontlik sou konfronteer wanneer hy deur daardie deur sou loop, was inderdaad die peuter van bewyse, wat baie duidelik is wanneer nuuskierige mense rondmors en om speurders te probeer wees.
Dit was nie moeilik om die slot oop te forseer nie, want dit was nie van die binnekant af gesluit nie.
Die toneel wat voor hul was, het duidelik hul vermoedens bevestig.
Wat gaan ons doen, inspekteur?
Bel vir Germano.
Terwyl Gianni Piazza besig was om die toneel met die geel misdaadtoneel lint af te baken, het agent Venditti sy foon geneem en na een van die vensters aan die einde van die gang geloop om beter ontvangs daar op die vierde vloer te verkry.
Op daardie oomblik het die polisie kommissaris, Vincent Germano gemaklik voor die hoof van die sekondêre skool gesit, wat sy seun, Luca, bywoon; nie dat dit 'n aangename onderhoud was nie, inteendeel was hy besig om harde geskel te verduur oor die onderworpenheid aan die reëls, wat volgens hom nie 'n prioriteit vir Germano se familie was nie, gebaseer op hoe sy seun met die onderwysers praat en met die onderwysers spot sodra hy die kans kry.
Die interessante onderhoud was onderbreuk deur die aanhoudende lui vanuit die kommissaris se binnesak.
Goeie môre kommissaris, dis Venditti.
Haai, vertel vir my als.
Ek is saam met inspekteur Piazza in 'n gebou hier in Frascati... ons het 'n foonoproep ontvang in verband met 'n slegte reuk vanuit een van die woonstelle, en...ons het ingegaan en het 'n liggaam gevind wat aan die dakbalke hang, ek dink jy moet hierna toe kom.
Ek dink ook so... moet asseblief intussentyd niemand inlaat nie, ek sal die lykskouer bel, sien jul binnekort.
Sien jou later kommissaris.
Germano se gewoonte om die foon 'n bietjie van sy oor af weg te hou, het veroorsaak dat die hoof na die hele gesprek kon luister.
Heelwat gepla deur die feit dat liggame wat gehang is, so maklik afgehaal kan word, het die hoof dit glad nie teëgestaan toe die kommissaris opstaan om sy baadjie aan te trek wat oor die stoel gehang het nie; hul het net hande geskud en 'n afspraak vir die volgende oggend gemaak.
Die rit na die gebou wat naby aan die stad van Frascati geleë is, was redelik maklik, Germano kon selfs 'n parkering vir sy motor in die woonbuurt vind.
Na 'n kort afstand se stap tot by die gebou waar die liggaam gevind was, het Germano die hoofingang gevind, die een wat regoor die straat was, inspekteur Piazza het vir hom gewag.
Hoe gaan dit Gianni?
Wat kan ek sê... die mense hier is so nuuskierig oor die grilligheid, dit word selfs erger...
Ek sien... maar ek bedoel die liggaam...
Dit is Gino Palmi se liggaam, kommissaris, nege en vyftig jaar oud, afgetree vir vyf jaar na 'n ongeluk by die werk, ongetroud.
Het ons enige leidraad oor wat hom tot selfmoord toe kon dryf?
Nog nie, maar ek het alreeds die kantoor gebel om vir navorsing oor Palmi se finansiële situasie te vra.
Was ek verkeerd om dit te doen kommissaris?
Jy het die regte ding gedoen, Piazza.
Die twee polisiemanne was besig om met die trappe op te loop, twee by twee, tot hul die gang op die vierde vloer bereik het - 'n paar meter van Gino Palmi se woonstel af.
Verskoon my, Piazza...
Wie het eintlik die liggaam gevind?
Ons het dit gevind nadat die opsigter ons gebel het om 'n onaangename reuk te rapporteer vanuit Palmi se plek.
Het julle alreeds met die opsigter gepraat?
Nie oor al die besonderhede nie, maar ek sal dit doen sodra ons die plek skoon het.
Germano het net met 'n knik geantwoord, en het gesien hoeveel mense daar nog op die vloer was, en voorgestel dat die inspekteur vir 'n ruk daar bly om na die geskinder te luister – waarsonder mense nie kan nie.
Germano het in die woonstel ingegaan terwyl die ander agente, onder die lykskouer en die wetenskaplike span se toesig, Gino Palmi se liggaam op die draagbaar neergelê het.
Die kommissaris het verkies om te wag vir hul om klaar te maak, voordat hy met die vrou in beheer, dokter Del Santo, sou praat.
Is dit presies soos dit lyk, dokter?
Bedoel jy 'n selfmoord?
Ja kommissaris, as gevolg van die merke wat mens op die nek kan sien, lyk dit soos 'n selfmoordsaak, ek sal in elk geval meer presies en haarfyn kan wees nadat ek die liggaam oordentlik in my laboratorium analiseer het.
Okei, hoe lank dink jy het hy daar gehang?
Ses en dertig ure, twee dae op die meeste.
So hy het homself op die 1e Oktober gehang.
Terwyl die lewelose liggaam van Gino Palmi deur agente van die lykshuis uitgedra was, het inspekteur Germano besluit om so twintig minute langer in die woonstel te bly.
Die plek, 'n bietjie somber, was nie groter as sestig vierkante meter nie; die hoofkamer en sitkamer was eintlik een kamer met kombuisie waar die eienaar gevind is, wat van 'n dakbalk af gehang het, 'n kamer en redelike groot badkamer is waaruit die woonstelplan bestaan het.
Die twee polisiemanne het in die plekke gekyk wat moontlik die mees opvallend kon wees en het gesoek vir 'n selfmoordboodskap, 'n nota of iets, maar hul kon niks vind nie.
Toe al die huurders van die vierde vloer teruggekeer het na hul huise, het Germano en Piazza gedink dat daar niks beter is is om te doen as om terug te gaan kantoor toe nie, die saak was eintlik al klaar aangespreek en goed gehanteer, maar verdere
ondersoek was nodig, selfs net 'n klein en diskrete ondersoek was in elk geval die moeite werd.
Toe Germano by die polisiestasie hek ingaan, het hy inspekteur Parisi gesien wat van kantoor tot kantoor met 'n stuk papier in sy hande geloop het; nadat die laaste deur in die lang gang van die polisiestasie oop en toe gemaak het, het die kommissaris besluit om