Hy is reeds onder Mpumalanga bespreek. Iets wat egter byge- voeg moet word, is dat tydens die 1994 ondersoeke, het Intel- ligensie-operateurs reeds bewyse oor sy betrokkenheid by dwelms gehad. Hy is deur MI in Nelspruit gehanteer en toe in 1988 aan DCC oorhandig, waarna DCC hom gebruik het om ander ANC- beamptes deur dwelmaktiwiteite te besoedel. Didi Pillay en Ma- thews Phosa was minnaars en is die ouers van ’n ‘liefdeskind’. Phosa moet homself afvra waar die foto is wat geneem is terwyl hulle saam nakend in die bed was. Crystal Springs-oord is dik- wels as ’n oorhandigingspunt gebruik.
Hy word tans ondersoek en is een van sewe-en-twintig sindi- kaatleiers wat deur ’n spesiale ondersoekspan geïdentifiseer is. Thabo Mbeki het persoonlik opdrag aan die ondersoekspan ge- gee om Irvan Khosa te ondersoek. En Khosa is gevolglik weens belastingontduiking gearresteer. Die span het van tipiese FBI- ondersoekmetodes gebruik gemaak, daar hulle hom vir belas- tingontduiking gearresteer het nadat hulle geen dwelmhandel bedrywighede kon bewys nie. ’n Bron in die Skerpioene het be- vestig dat Khosa ’n MI spioen is. Die rede vir sy ongewildheid is sy ooglopende politieke ambisies.
Die skrywer het persoonlik ’n ontmoeting met ’n snol gehad wat saam met Tito Mboweni was. Sy het ook genoem dat Tito ‘Crack’ in haar teenwoordigheid gerook het. Die skrywer het reeds gemeld dat Tito slegs ’n uitbreiding vir die Afrikanerbond is, en dat sy oorname by Chris Stals deur die Afrikanerbond ge- reël is. Die Afrikanerbond sou nooit toelaat dat ’n “buitestaan- der” oorneem nie, aangesien die Reserwebank ’n té groot rol in die aktiwiteite van die Afrikanerbond speel. As mens in ag neem dat Tito ’n dwelmgebruiker is, maak dit sin dat Tito deel van die Afrikanerbond se planne is. Die Reserwebank het ’n deurslag- gewende rol in die val van die Rand in 2001 gespeel.
’n Goeie voorbeeld van ’n dwelmgebruiker soos Mboweni se impulsiewe, onverantwoordelike optrede was begin verlede jaar toe hy die rentekoers in Suid-Afrika verhoog het sonder dat hy eens die handelsbanke daarin geken het. Hy het heeltemal eie- handig opgetree, en daardeur ’n onherstelbare flater begin. Die Reserwebank het die repokoers van 9,5% tot 10,5% verhoog, en dwarsoor die ekonomiese spektrum groot ontsteltenis veroor- saak. Dit het selfs in die buiteland verbasing gewek, en seer se- kerlik moes dit ook die Afrikanerbond onkant betrap het, want die onmiddellike reaksie was dat die Rand drasties verswak het. Kenners in die handelswêreld het openlik gesê dat sulke onver- antwoordelikheid Suid-Afrika se ekonomiese status as die bank- leier van Afrika erg kan knou. Dit was die afgelope dekades vanselfsprekend dat die Reserwebank en die handelsbanke gesa- mentlik oor sake soos die rentekoerse besluit.
In die diamantsaak het Hazel Crane, wat met Shai Avishar getroud was, as ’n polisie-informant in die Goud- en Diamanttak gewerk, en later ook vir die Georganiseerde Misdaadeenheid. Daar word geglo dat sy hierdie kontakte tot haar eie voordeel uitgebuit het. Dit is ook moontlik dat sy meer inligting as net dié van diamantsmokkelary verskaf het, aangesien sy inligting aan Doppies Minnaar gerapporteer/gegee het. Volgens een van die skrywer se bronne het Jacques Joubert (Paul Econ was ook be- trokke) saam met Pik Botha en Magnus Malan deur ’n frontmaat- skappy, Jackhold en Namib Gems as deel van ’n MI-projek ge- werk. Deel van hierdie besigheid was Unita-diamante wat deur Jackhold en Namib Gems na De Beers oorgeplaas. De Beers het in Die Burger van 15 Junie 2001 berigte van die Angolese rege- ring ontken dat hulle in Unita-diamante handeldryf, maar waar daar ’n rokie trek, is daar mos ’n vuurtjie? Die skrywer is deur ’n bron uitgenooi om by sy hek op ’n spesifieke tyd stil te hou om te sien wie ’n vergadering betreffende Unita-diamante sou bywoon, en Lipman het in sy Rolls Royce aangekom en uitgeklim, saam met Anton Rupert. Die mense was daar, dus moet die skrywer minstens deels die bron se woord aanvaar.
Twee-en-sewentig taktiese kernplofkoppe het spoorloos ver- dwyn, wat die agterdog aanvuur dat van die “ou garde” hulle versteek het as ’n laaste uitweg om dit te gebruik indien hulle planne sou skeefloop. Intussen doen gerugte die ronde dat daar ook ’n stuk of sewe neutronbomme iewers “gebêre” word, en wat tydens ’n sekere insident wat in die toekoms gaan plaasvind, ge- bruik sal word om ’n aantal groot lokasies/plakkerskampe “skoon te maak”.
Dit is verstaanbaar dat hierdie soort praatjies die ANC-regering senuweeagtig maak, want sover die skrywer kon vasstel, kon daar nog nie bo alle twyfel bepaal word of dit maar net gerugte is en of daar enige waarheid in steek nie.
Die Mafias se rol was baie belangrik vir die Intelligensie- strukture, omdat hulle die nuwe leiers onder die ANC moes infil- treer. Die meeste van hulle het leiers in ballingskap geword om- dat hulle geld vir die ANC deur middel van misdadige operasies ingebring het. Soos ’n Kommunistiese Parlementslid aan die skrywer gesê het: “Almal weet dat ons by misdaad betrokke was om fondse in te samel.” Die meeste ANC-operasies was aan die apartheid-Intelligensie bekend. ’n Groot deel van die sukses is aan die Mafias te danke.
Een van die hoofrolspelers in die Portugese Mafia is Nellio De- nise. Hy besit drie hotelle in die Hillbrow-omgewing, nl. Break- ers, Mimosa en ’n ander een waarvan die naam onbekend is. Hy is in dwelms, prostitusie en vragmotorkapings betrokke (onge- veer 60% van vragmotorkapings kan aan hom toegeskryf word). Mimosa was onlangs in die nuus toe die polisie die media na ’n vertoonsaak uitgenooi het. Indien die polisie ernstig was, sou hulle al die hotelle gesluit het. Die polisie se misdaad Intelligen- sie moes slegs ’n halfuur voor elke hotel deurbring om die nodige video-bewyse te bekom om te bewys dat misdaad gepleeg word deur van die geboue gebruik te maak en die Bate Beslagleggings- eenheid sou op die geboue kon beslag lê.
Basie Smit was sy kontak, maar nou beskik hy oor verskeie informante binne die polisie se teenkapings eenheid. Hy het twee pakhuise waarvan die skrywer weet, van waar hy sy goedere meestal na Portugese winkels en supermarkte versprei. Hy is deur die polisie geïnfiltreer, maar is nooit gearresteer nie. Tony Texeira is ook met Denise in hierdie aktiwiteite betrokke.
’n Betroubare bron van die skrywer het gemeld dat Shai Avi- shar nooit vermoor is nie, maar inderdaad ’n getuie was in ’n beskermingsprogram. Shai Avishar het foto’s van homself saam met Nelson Mandela en Thabo Mbeki teen die muur van sy woonstel gehad, wat aantoon in watter kringe die presidente van Suid-Afrika beweeg. Avishar het ook persoonlike verhoudings met vooraanstaande lede van die Afrikanerbond gehad. Hierdie verhouding is grootliks gebruik in die diamantsluikhandel- aktiwiteite van Afrikanerbond-lede.
Toe die skrywer ’n sekere Duitse groep genader het om die ondersoek vir hulle in verband met die bewerings te doen, was hulle antwoord dat hulle van die onreëlmatighede bewus is, en dat die Duitse regering in werklikheid hulle goedkeuring daartoe verleen het. Wat hulle wél van die skrywer wou weet is waarvan- daan die lekkasie in Suid-Afrika afkomstig was sodat hulle dit kon keer.
Die wêreld benodig ’n teen-korrupsie mag wat uit die VVO werk om korrupsie in alle wêrelddele te ondersoek.
’n Mens kan die betrokkenheid van die Wyse Manne en Islami- tiese Ekstremiste vanuit ’n ander hoek bekyk. Die skrywer gaan nie in detail daaroor uitwy nie, maar die lesers kan na figure 2 en 3 in Hoofstuk 1 kyk. Die betrokkenheid is ooglopend.
Die skandalige manier waarop die kabinet die situasie hanteer het, maak hulle medepligtig aan die wapentransaksie. Thabo Mbeki het Suid-Afrika teen ’n bedrag van R60-miljard in skuld gedompel. Hy het hoogverraad gepleeg en sy kabinet beskerm hom.
Soos Max du Preez gesê het toe hy die nuus oor Thabo Mbeki se hoereerdery bekend gemaak het, almal praat in die wandelgange daaroor, maar niemand het die moed om dit in die openbaar te sê nie. Dieselfde kan gesê word van die dwelms en skandale waarby Mbeki betrokke is. Die skrywer het verskeie hooggeplaaste men- se in die media, Intelligensie, akademiese en sakesektore ontmoet wat oor eerstehandse kennis van die aktiwiteite beskik wat die skrywer nou op skrif stel in hierdie boek.
Die skrywer het in 1983 ’n COIN-kursus bygewoon, en ’n per- soon in dieselfde peloton het drie uiters sensitiewe en belangrike dinge oor Suid-Afrika aan hom bekend gemaak, nl: 1) Suid-Afri- ka het kernwapens; 2) Suid-Afrika is besig om ’n aanvalsheli- kopter te ontwikkel en 3) Suid-Afrika doen navorsing om die aantal swartes te verminder. Die virus sou seksueel oordraagbaar wees. Die plan was om dit natuurlik te laat lyk sodat die wêreld niks sou vermoed nie.
Verskeie mense spekuleer oor dr. Wouter Basson se betrokken- heid by so ’n projek. Dit is ook bevestig dat Thabo Mbeki en ver- skeie ander senior ANC-lede HIV-positief is. Toe die uitgewe- kenes teruggekeer het, het die BSB ’n intensiewe operasie in die “transitokampe” van stapel laat loop om HIV-positiewe vrouens aan die mans beskikbaar te stel.
Die gevolg gaan waarskynlik wees dat Mbeki sy sin kry en nevirapien nie vrylik beskikbaar gestel gaan word nie. Op ’n geslote mediese konferensie in Johannesburg is bekend gemaak dat 47% van Botswana se bevolking Vigsbesmet is. As hierdie patroon voortduur, dan sal daar na 10 jaar nie meer ’n Botswana wees nie.
Daar is egter ’n baie nadelige sy van die Vigsstatistieke wat on- gelukkig deur die Blankes aanvaar sal moet word. Die blankes sal daarvoor moet betaal en dit kan alreeds gesien word in die dramatiese verhoging in mediese fondstariewe vir volgende jaar.
In ’n verslag wat die Mediese Navorsingsraad (MNR) in Okto- ber 2001 oor Vigs in Suid-Afrika die lig laat sien het, het ontstel- lende feite na vore gekom. Daar is byvoorbeeld bevind dat 40% sterftes verlede jaar in die ouderdomsgroep 15 tot 49 Vigsver- want is en dat in 25% van alle sterftes Vigs ’n rol gespeel het. Dit het ook bekend geword dat byna 2 000 onderwysers verlede jaar aan Vigs gesterf het. In Kaapstad word gemiddeld een persoon elke halfuur met die MI-virus besmet.
Selfs die Washington Post het in ’n hoofberig Thabo Mbeki se houding skerp gekritiseer en aangetoon hoe die Mbeki/ANC benadering die stryd teen Vigs belemmer. In Suid-Afrika het Timothy Hebblewhite, ’n Vigswerker wat ook voorligting aan die regering gee, so ver gegaan om Mbeki se houding as “volks- moord” te beskryf. In die parlement het ’n DA-woordvoerder, dr Kobus Gouws, verwys na die sukses wat Uganda teen Vigs behaal het, net omdat die boonste regeringskringe saamgewerk het om die probleem op te los. Dis tans nie die geval in Suid-Af- rika nie.
NEXTCOM het ’n hofbevel teen SEL-C aanhangig gemaak en beweer dat onreëlmatighede in die toekenning van die kontrak aan SEL-C voorgekom het. Die Minister van Pos- en Telekom- munikasiewese, Ivy Matsepe-Cassaburri, en die kantoor van die President, het in die toekenning van die kontrak ingemeng. Die saak is buite die hof geskik, maar daar is nog uitstaande sake. ’n Baie belangrike vraag is waarom dieselfde mense wat in die wa- penskandaal betrokke was, weereens in die SEL-C-skandaal be- trokke is. Dit blyk dat daar ’n klein groepie mense binne die ANC besig is om hulleself deur middel van hulle amptelike posisies te verryk. Die paaie wat die Moslems maak om die eko- nomie in die hande te kry word al hoe meer gevaarlik in die SEL-C-ooreenkoms. Die hofsaak tussen OPM en SEL-C was maar slegs die kersie op die koek.
Dit volg op ’n vorige skandaal tussen die twee van hulle toe ’n brief wat Winnie Mandela aan Jacob Zuma geskryf het, die onge- lukkigheid uitgespel het oor ’n ander insident waar Thabo Mbeki tydens ’n NWK vergadering gesê het dat Winnie Mandela skin- derstories oor sy onsedelike aktiwiteite versprei het. Winnie Mandela het die dag ná die insident aan die skrywer gesê dat sy met Tito Maleka daaroor gepraat het. En volgens Winnie was Maleka se antwoord dat hy (Maleka, wat ook in bevel is van die veiligheid van die ANC se baie belangrike persone) van die insi- dent weet en verder het hy ook gesê dat verskeie vroulike ka- binetsministers, onder andere Geraldine Frazer-Moleketi, Thabo Mbeki se minnaresse is.
Mbeki het probeer terugslaan met die Vrouedagvierings deur plakkate van hom en Winnie te versprei waartydens hulle ’n ver- gadering in die Wes-Kaap sou bywoon, wel wetende dat sy nie daar sou wees nie. Dit is duidelik dat Mbeki vir Winnie onder die massas wil diskrediteer. Maar selfs vanuit die buiteland begin Mbeki die wind van voor kry, soos blyk uit ’n artikel wat die bekende politieke joernalis Peter Taylor oor Mbeki se besoek verlede jaar aan Engeland beskryf het:
Die reënboog van die Suid-Afrikaanse nasie onder pres. Thabo Mbeki vervaag teen die Afrika-lug. Suid-Afrika het ’n land ge- word waarin swart en wit toenemend gepolariseer word, en waarin blanke liberale “so skaars soos wit renosters word”. Dit is die verdoemende oordeel wat in die Britse koerant die Daily Mail oor Mbeki uitgespreek word ná sy besoek aan Brittanje in 2001.
Peter Taylor, wat al die afgelope 20 jaar oor Suid-Afrika ver- slag doen, gaan in ’n artikel in die koerant so ver as om te vra of Mbeki werklik verdien het om op sy besoek deur die Britse ko- ningin ontvang te word. Selfs die opskrif van die artikel is ver- oordelend: The Queen, and a man destroying Mandela’s legacy.
Hy skryf Mbeki het in die stryd om by Mandela oor te neem, van verskeie teenstanders ontslae geraak.
Die Suid-Afrikaanse Lugdiens (SAL) het Coleman Andrews as president en Hoof Uitvoerende Beampte van SAA aangestel. Coleman Andrews het met groot geskal in Suid-Afrika arriveer, maar geen woord is oor sy verlede met World Airways gerep nie. World Airways was dikwels in agterbakse paramilitêre lugdiens- operasies vir die VSA lugmag betrokke. Coleman Andrews het World Airways met ’n $1-miljoen en ’n aandeelprys van $3.00 per aandeel soos ’n warm patat gelos. Net voordat hy hom uit die voete gemaak het, was die waarde van elke aandeel $13.00. SAA het onder sy bestuur so sleg gevaar dat Coleman Andrews verplig was om te loop; maar vir sy “powere diens” het SAA hom met ’n goue handdruk en ’n pakket van sowat R500-miljoen gegroet. Alec Erwin se kommentaar in die Parlement dat dit nie buiten- sporig vir ’n buitelander is nie, hou nie water nie, want in ver- gelyking met die World Airways-pakket is dit buitensporig, wat weereens by die publiek die indruk skep dat die regering iets wegsteek.
In nóg ’n wending om Thabo Mbeki uit die kussings te lig, het die vise-president, Jacob Zuma, uit die bloute ’n verklaring uit- gereik waarin hy Thabo Mbeki ondersteun, en verklaar dat hy geen presidensiële ambisies koester nie. Die skrywer het egter met ’n bron na aan Zuma gepraat en die bron het gesê dat Zuma ernstig ambisieus is en homself strategies wil plaas om by Mbeki oor te neem.
Weereens is dieselfde mense wat in die wapen transaksie en SEL-C kontrakte betrokke was, ook by die sogenaamde taxi-her- vormingsproses betrokke. Dit sou interessant wees om die ant- woorde te vind in die taxi-leiers se skielike stilte oor hierdie sake. Nie so baie lank gelede nie, toe die vorige Minister van Mineraal- en Energie Sake, Pik Botha, ’n verhoging in die petrolprys aan- gekondig het, het alle taxi-unies ’n staking uitgeroep. Die brand- stofprys het sedertdien seker meer as verdubbel sonder ’n enkele protesoptrede van die Taxi-vereniging. Die vraag is: Het Cosatu die leiers van die taxi-unies dalk betaal om stil te bly? Terself- dertyd is die nuwe hervorming niks anders as ’n geldmaakskema deur die regering nie. Al die nuwe taxi’s sal gefinansier moet word, wat die regering volle beheer oor die bedryf sal gee.
Dit is ook interessant dat die Departement van Arbeid aangekon- dig het dat hulle die registrasie van nuwe unies gaan beperk. Waarom? Is die nuwe unies ’n bedreiging vir die winsgewend- heid van Cosatu? Cosatu, wat aandeelhouers in MTN en die Randse Waterfront is, is maar twee voorbeelde van ’n manier om nog meer geld te maak. Maar niemand weet oënskynlik wat word van al hierdie miljoene rande nie, of waarvoor dit gebruik word nie.
Skokkende statistiek het aan die lig gekom oor die graad van nie-betaling in lokasies dwarsdeur die PWV. Daaruit blyk dat daar ’n groot mate van moedswilligheid bestaan, en dat swartes hul eenvoudig nie steur aan rekeninge wat aan hulle gestuur word nie. Dit word toegeskryf aan ’n kultuur van nie-betaling.
‘n Benydenswaardige presedent is hierdeur geskep. Dit wil lyk asof enige polities ontevrede burger nou sy politiese slagoffers wat anders as hy dink, mag doodmaak met die amper seker wete dat as hy gevang word en deur die howe gevonnis word, dit nie lank sal wees voor Penuell Maduna aanbeveel dat hy vrygelaat moet word nie. Hy hoef net te sê: “Ek is gedryf tot die slagting van ‘n blanke deur my onbeheerbare weersin vir apartheid.”
Wat in Lesotho gebeur het en die daaropvolgende betrokkenheid deur die Suid-Afrikaanse Weermag, is reeds geskiedenis. Dit kon as waarskuwing vir naburige lande gedien het dat Suid-Afri- ka militêr wil en sal betrokke kan raak indien nodig. Wat egter kommerwekkend is, is dat hierdie inmenging presies met die ou Sowjet-Kommunistiese strategiese plan gedurende die Koue Oorlog ooreenstem. Primêre Intelligensie dui daarop dat die Wy- se Manne se Intelligensiestruktuur vir die tonele agter die skerms in Lesotho verantwoordelik was, wat die behoefte vir inmenging geskep het. Deel van die inligting was dat die uitslag van die verkiesing wat die oorsaak van die probleme was, eintlik deur die Wyse Manne verander is sodat hulle strooipop as president ver- kies kon word. Suid-Afrika was deel van die sogenaamde onder- soek wat verklaar het dat geen verneukery plaasgevind het nie. Wat werklik gebeur het, is dat die Wyse Manne ’n regering in Lesotho wou hê wat hulle kon manipuleer. Dit het tot die daarop- volgende inmenging deur die ANC gelei, wat militêrgewys teen die opposisie ingemeng het terwyl die opposisie in werklikheid die verkiesing gewen het.
Daar is ook ’n paar onderliggende probleme binne Renamo wat ’n breuk binne die groep kan veroorsaak; dit kan botsings veroorsaak en in ’n volgehoue burgeroorlog ontaard. Dakama, wat deur Domingos bedreig voel, het Domingos uit Renamo ge- skop. Ook is die bloedige botsings wat 42 dood gelaat het, nou geskiedenis. Dit is ook onbegryplike waarom Renamo eers teen 2001, byna ’n jaar later teen die verkiesingsuitslae in Mosambiek beswaar gemaak het.
Iets anders om in ag te neem, is die stigting van ’n beweging deur Domingos binne die sake-elite in Mosambiek. Die skrywer is daarvan bewus dat Domingos presidensiële ambisies koester en ’n leier is wat die politiek ken en wat ook buitelandse onder- steuning geniet.
Jean-Ives Ollivier het ook aandele in die Polana Hotel ontvang, wat persoonlik deur Pik Botha gereël is. Volgens ’n bron sou ’n lening nooit aan die Karos-hotelgroep toegestaan word om die Polana op te knap, indien Ollivier nie aandele ontvang het nie. Ollivier is baie goed met die Mosambiekse regering gekonnek- teer.
Die Afrikanerbond het ’n lang verhouding met Swaziland, en hulle vorige informante was Cosatu-leiers. Die Wyse Manne weet dit en het hulle eie mense binne Cosatu, soos ook die Islamitiese Ekstremiste het. ’n Tameletjie bekend as “Catch 22” bestaan in die meeste gevalle, maar dit verhoed hulle nogtans nie om hulle planne uit te voer nie. Omdat die Afrikanerbond-strategie nie oor manipulasie en beheer gaan nie, maar eerder invloed, kan dit aanvaar word dat die Wyse Manne agter hierdie probleme sit, aangesien die Afrikanerbond reeds oor voldoende invloed in Swaziland beskik.
Die hoofrede waarom Mugabe in ’n opperste boef ontaard het, is omdat daar geen houvas op hom is nie. Om die minste te sê, is die hoofnuusberigte oor hoe Zimbabwe in anargie verval het net omdat die tiende boer in tien jaar vermoor is, is onsinnig. In Suid-Afrika word tien boere elke maand vermoor. Dit was heel amusant om te sien hoe die Suid-Afrikaanse leierskap ’n reëndans uitgevoer het na die verkiesingsuitslae in Zimbabwe. Kan dit wees dat Mugabe ook van Mbeki en Zuma se streke weet? Intussen is SA boere deur Thoko Didiza, die Minister van Lande gewaarsku dat die ANC gereed is om sy “land-grab”- beleid te versnel.
Die Wyse Manne se doelstelling is van ’n ekonomiese aard in die sin dat hulle daarna streef om beheer oor Zimbabwe se ekonomie deur middel van Cosatu en sy arbeidsunie, wat die MDC ondersteun, te verkry.
Chiluba is persoonlik besig om mense te werf om die huidige president te vermoor. Chiluba besit omtrent $45 miljoen op sy naam en poog ook om ’n militêre mag op die been te bring om in die omverwerping behulpsaam te wees.
Die hoofsamewerker met die Afrikanerbond is die Duitse groep, Adler, wat die Vierde Ryk verteenwoordig. Die bes bewaarde geheim van die moderne eeu is sekerlik wat het van die Nazi- goud geword. Dit is ’n welbekende feit dat Suid-Afrika geduren- de die apartheidsjare gebruik is om Nazi-ondersteuners te ver- steek. Dit is ook bekend dat sekere van die mees gevorderde kerntegnologie met behulp van Duitse tegnologie ontwikkel is. Die VSA en Russe het vir hierdie gevorderde tegnologie op seke- re gebiede na Suid-Afrika gekom. Dit was tydens apartheid. ’n Ander vraag is hoe het Suid-Afrika dit reggekry om tydens die apartheidsjare ekonomies so sterk te word? Kon Nazi-goud dalk ’n rol gespeel het? Een van die leidende figure binne hierdie groep was Gunther Poltzi. Die skrywer het Gunther verskeie kere ontmoet. Gunther se enigste reaksie was egter dat hy baie weet, maar dat hy nooit iets sal sê nie.
Dit is belangrik om in ag te neem dat ’n presiese replika van die Liechtenstein-kasteel in Houtbaai, Suid-Afrika, gebou is. Hier- die kasteel het na verneem word, ’n groot rol in die geskiedenis van die Derde Ryk gespeel. En tot dusver het niemand nog ooit die moeite probeer doen om hierdie raaisel op te klaar nie. Uit se- kere bronne is ook verneem dat indien Afrikaners in ’n burger- oorlog met die ANC-bewind betrek sou word, hulle Duitse hulp vanuit nie-amptelike kringe kan verwag. Of die Adler-groep hierby betrokke sal wees, is ’n ope vraag.
Punt A verteenwoordig VAG. Punt B verteenwoordig die Wyse Manne en Punt C die Islamitiese Ekstremiste. Punt D verteenwoordig die ANC-alliansie en die regering soos dit tans daar uitsien, met Punt E die posisie waarin hulle behoort te wees. Indien Punte A en B binne die sirkel in ’n reguit lyn geteken was, sou hulle teenoorgesteldes verteenwoordig. Die rede waarom ’n sirkel gebruik word is omdat hulle teenoorgesteldes is, maar hulle metodologiese benadering so eenders tot op ’n punt is dat hulle byna ontmoet. C is ’n samestelling van A en B. Die groot probleem, D, is in die middel van hierdie groepe vanweë die Lusaka-groep en apartheidsspioene binne die ANC. Die enigste uitweg vir die ANC is om na Punt E te beweeg, en om van die besoedelde (A,B en C) mense ontslae te raak. Dit is die enigste uitweg vorentoe, en indien dit nie gedoen word nie, is die toekoms van Suid-Afrika en die streek gedoem. Diegene wat hierdie mense beskerm, is besig om hul eie vryheid in gevaar te stel, en die mense wat deur hulle beskerm word, is nie daardie moeite werd nie.
Dit kan verwarrend en teenstrydig wees, vanweë al die groepe wat by die destabilisasieproses betrokke is. Dit is heeltemal nor- maal. Die feit is egter dat geheime groepe besig is om die land te destabiliseer. Selfs die NP het so ver terug as 1994 aan die VN Konferensie oor Georganiseerde Misdaad in Napels, Italië, erken dat smokkelroetes vir wapens, ivoor, gesteelde voertuie, heroïen en kokaïen deur die apartheidsregering gestig is. Die ANC self erken dat geheime magte probeer om die land te de- stabiliseer. Geen regering in die wêreld sal erken wat die skrywer blootlê nie. Lesers sal in die toekoms die nuus self moet ontleed en tussen die reëls die feite hier genoem, kan lees.
Soos die skrywer aan die begin gesê het, handel hierdie Doku- ment nie oor die verlede nie, maar oor die toekoms. Die drie hoof- groepe, die Afrikanerbond, die Wyse Manne en die Islamitiese Ekstremiste maak duidelik van kriminele elemente binne die ANC gebruik om verdeling deur hulle eie agendas te bewerk- stellig. Daarom is dit noodsaaklik om hierdie misdadigers te verwyder. Die enigste mense wat in die onmiddellike toekoms hierdie taak effektief kan uitvoer is die onbesoedelde leiers.
Hierdie Dokument mag miskien die indruk wek dat die skrywer baie negatief oor Suid-Afrika se toekoms voel. Niks is egter verder van die waarheid nie. Vanweë die skrywer se kennis, agtergrond en integriteit as voormalige Intelligensie-operateur, het hy hierdie inligting gedokumenteer. Geen persoon met inte- griteit wat oor sulke inligting beskik, sou passief daarteenoor staan nie. Niemand kan passief staan en toekyk hoe duisende onskuldige mense vermoor word nie. Niemand kan passief toe- kyk wanneer ’n spioen vir ’n vreemde land, die president self, toelaat dat ’n skuldlas van oor die sestig miljard rand gemaak word nie. Dit alleen is hoogverraad.
Verlede maand skryf die voormalige omroeper Niekie van den Berg in Rapport- Weekliks oor sy eerste dag in die parlement en vertel van die nou bankies wat die gevaar inhou dat jou boude van die sitplek sal afglip as jy nie versigtig sit nie.
Hy verwys ook na die opening van Kodesa op 20 Desember 1991, toe Nelson Mandela ’n striemende aanval op oudpres. FW de Klerk gedoen en sy woede oor die verlede verwoord het.
Volgens Van den Berg het hy sy verkyker op die gesigte van die NP-regeringsafvaardiging gefokus en te oordeel aan die uitdrukking op my gesig die gevolgtrekking gemaak dat dit die einde van die demokratiseringsproses kon beteken.
Hy sê ek het oorgeleun en iets vir De Klerk gesê, en hoop dan dat hy tog eendag die geleentheid sal kry om my te vra presies wat ek vir De Klerk gesê het.
Hy het eerstens ’n insiggewende voorstel gemaak dat ’n nuwe grondwet in twee fases opgestel moes word: ’n Tussentydse grondwet wat deur Kodesa opgestel moes word wat die grondslag sou vorm om ’n tussentydse parlement te kies. Dié sou dan ’n finale grondwet opstel en goedkeur wat onderhewig sou wees aan sekere onveranderbare grondwetlike beginsels.
Hierna het De Klerk voortgegaan en die ANC gekritiseer oor wat hy beskou het as die ANC se verborge agenda: Die feit dat die party steeds sy gewapende stryd met ’n ondergrondse taakmag voortsit, maar voorgee dat hy hom verbind het tot ’n vreedsame onderhandelingsproses.
Wel, terwyl Mandela gepraat het, het ek vir De Klerk gesê dat hy onder geen omstandighede in dieselfde trant as Mandela se persoonlike, venynige beledigings moes reageer nie en dat ek bereid was om te gaan praat om tyd te wen om bedaring van emosies te probeer bewerkstellig. Dit was ’n les wat ek oor baie jare van verbete onderhandeling geleer het: Die Rhodesiese krisis, die Nkomati-verdrag, beëindiging van die oorlog in Angola en die onafhanklikwording van Suidwes-Afrika. As jy kwaad word, sê jy dinge wat jou eie saak benadeel en waaroor jy later spyt is. Jy kan ernstig en beslis wees, maar jy moenie jou humeur verloor nie, want dan verloor jy ewewig en logiese beredenering.
Daarna het Kodesa vir die dag verdaag, waggelend op die rand van ineenstorting. Die aand was daar ’n skemeronthaal. Ek het na Mandela gestap en vir hom gesê dat De Klerk vooraf ’n boodskap aan hom gestuur het om hom in te lig oor sy voorneme om die kwessie van die ANC se geheime wapenopslagplekke in sy toespraak te opper.
Mandela het geantwoord dat hy nooit so ’n boodskap ontvang het nie. Ek het voorgestel dat hy die volgende dag na De Klerk toe stap en dit vir hom sê en die hele onaangename uitbarsting daar laat met ’n aanduiding dat ons die kwessie onder mekaar sal uitklaar. Hy het ingestem om dit te doen.