Botha, Johannes Rudolf (2012-03)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Xenofobie is nie 'n onbekende verskynsel nie, dit kom reg oor die wêreld, ook in Suid- Afrika voor. Gedefinieer deur die Suid Afrikaanse Menseregte Kommissie as 'n diep gesetelde afkeur aan vreemdelinge deur die inwoners van 'n gasheer land, verteenwoordig dit 'n skending van menseregte en hou dit 'n bedreiging vir die jong demokrasie in. Xenofobie in Suid-Afrika word gekenmerk deur die geweldadige aard daarvan. Hier verteenwoordig dit meer as 'n ingesteltheid, dit is 'n geweldadige uiting van gevoelens, aangespoor deur, rassisme, onverdraagsaamheid, onverskilligheid en die onvermoë om aan ontwikkelings-verwagtinge te voldoen. Die 2008 xenofobiese aanvalle in die stedelike gebiede van Suid-Afrika het die land en die wêreld diep geraak en 'n soeke na oplossings ontketen. Op 14 November 2009 word die gerustheid na die 2008 woede erg versteur toe 3 000 Zimbabwiërs in De Doorns in die Wes-Kaap deur xenofobiese geweld ontheem is. Redes wat aangevoer word wissel vanaf mededinging vir werksgeleenthede tot die land se geweldadige verlede, onvoldoende dienslewering en die invloed van mikro politiek in woonbuurte. Met die oorweging van redes vir die aanvalle maak die studie daarop aanspraak dat die derde vlak van regering in terme van sy Konstitusionele ontwikkelings-mandaad gefaal het om na behore met die gemeenskappe rondom hul behoeftes te skakel, dat die regering se onvermoë om aan die post-apartheid verwagtinge te voldoen frustrasie in xenofobiese geweld laat oorgaan het. Die De Doorns geval bied waardevolle insig in die aard en omvang van xenofobiese geweld in landelike gebiede en lê klem die plaaslike regering se hantering van openbare deelname in terme van sy ontwikkelings verpligtinge.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/20094