Onder die res is daar sommige wat in industrieë gebruik word, byvoorbeeld by die bereiding van kaas, sitroensuur en ander produkte.
Eintlik is daar nie 'n plek waar 'n mens nie swamspoortjies kan kry nie. Hierdie spoortjies – net soos dié van bakterieë - is baie taai en sterf nie gou nie. Elke soort het sy grootte en eie vorm.
Dis nie so moeilik om 'n paar swamspore te vang en tot volwasse swamme te kweek nie. Al wat daarvoor nodig is, is 'n deurgesnyde gaar aartappel, wat eers 'n oomblikkie in water natgemaak word. Dan word dit op 'n effens vogtige plek neergelê. Na 2-3- dae sien ons hier en daar 'n klein wit kolletjie verskyn. Dit word stadig groter, 'n biejtie pluiserig, en langsamerhand kry dit 'n groen, bruin en 'n swart kleur. (Moet nooit 'n ertappel eet baie lank nadat dit voorberei is nie...)
Die swamme word geklassifiseer volgens die grootte en die vorm van die spoordraers. As laasgenoemde 'n blasie (sporange) is, waarin die spoortjies soos in 'n sakkie sit, bars daardie blasie oop as die spoortjies ryp is en word hulle uitgestrooi.
By ander swamme sit die spore op 'n steeltjie (conidie) en val hulle eenvoudig af sodra hulle ryp is.
Volgende keer meer oor Gisplantjies.