14. Die Wederkoms van Christus
Tydens die slag van Armageddon, op die laaste dag van die groot verdrukking, sal Jesus Christus op 'n wit perd op aarde verskyn, gevolg deur 'n hemelse leër én al sy heiliges, en tot die stryd teen sy vyande toetree: "Toe het ek die hemel geopend gesien; en daar was 'n wit perd, en Hy wat daarop sit, word genoem Getrou en Waaragtig, en Hy oordeel en voer oorlog in geregtigheid. En sy oë was soos 'n vuurvlam, en op sy hoof was baie krone; en Hy het 'n Naam wat geskrywe is, wat niemand ken nie, behalwe Hy self. En Hy was bekleed met 'n kleed wat in bloed gedoop was, en sy Naam is: Die Woord van God. En die leërs in die hemel het Hom gevolg op wit perde, bekleed met wit en rein fyn linne. En uit sy mond gaan daar 'n skerp swaard om die nasies daarmee te slaan; en Hy sal hulle met 'n ysterstaf regeer" (Op. 19:11-15).
Die wederkoms van Jesus wat in Openbaring 19 beskryf word, sal soos die weerlig van oral af gesien kan word, maar fisies kom Hy na Jerusalem terug, na dieselfde plek op die Olyfberg van waar Hy na die hemel opgevaar het. "En in dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die oostekant... Dan sal die Here my God kom, al die heiliges met U!" (Sag. 14:4-5). Die Here Jesus kom dus saam met sy heiliges wat voor die verdrukking reeds weggeraap en met Hom verenig is. In hulle verheerlikte liggame sal hulle saam met Hom geopenbaar word.
Die Antichris se laaste groot teiken sal Jesus Christus self en sy hemelse leërmag op die dag van sy wederkoms wees. Hy sal besef dat die ware Messias se koms die einde van sy koninkryk en nuwe wêreldorde sal beteken, daarom sal hy alles in die stryd werp om teen Christus te veg. Dit sal egter 'n hopelose poging wees, omdat die Here Jesus die Koning van die konings is wat alle mag in die hemel én op aarde het. Daniël sê hierdie magtige koning wat 'n skrikbewind op aarde gevoer het, "sal aan sy einde kom, en daar sal vir hom geen helper wees nie" (Dan. 11:45). Johannes sê: "En ek het die dier en die konings van die aarde en hulle leërs versameld gesien, om oorlog te voer teen Hom wat op die perd sit, en teen sy leër. En die dier is gevange geneem, en saam met hom die valse profeet wat die tekens in sy teenwoordigheid gedoen het, waarmee hy húlle verlei het wat die merk van die dier ontvang en sy beeld aanbid het. Lewend is die twee gewerp in die vuurpoel wat met swawel brand. En die ander is gedood met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die voëls is versadig van hulle vlees" (Op. 19:19-21).
Die dal van beslissing
Die wyse waarop die nasies in Israel versamel sal word, sal wees deur bose geeste los te laat wat hulle in die verhardheid van hulle bose harte verder sal verlei om na die Midde-Ooste op te trek en teen Christus en sy hemelse leër, asook teen Israel, oorlog te voer. Johannes sê hierdie onreine geeste is "geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wêreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God... En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Armageddon" (Op. 16:14-16). Hulle sal onder die persoonlike aanvoering van die Antichris en die valse profeet optrek om teen die Koning van die konings te veg. Hierdeur sal hulle hul eie lot in die poel van vuur verseël.
Op die dag van Jesus Christus se wederkoms sal groot dele in Israel 'n slagveld wees waar die vyande van God verdelg sal word. Die kern van die stryd sal in die Kidronvallei in Jerusalem wees, wat ook as die dal van Jósafat, of die dal van beslissing, bekend staan. Die spruit Kidron was in Bybelse tye die oostelike grens van Jerusalem. Die naam daarvan beteken "die swart spruit" as gevolg van die vuil afvalwater wat hierin gevloei het. Dit was 'n onooglike terrein wat ook 'n begraafplaas vir armes was. Afgode is dikwels hier vernietig en tot stof vermaal. Van die godvresende koning Josía word gesê: "En hy het die Asjéra uit die huis van die Here buitekant Jerusalem uitgebring na die spruit Kidron en dit by die spruit Kidron verbrand en dit tot stof vermaal… Hy het ook die Tofet verontreinig wat in die dal van die kinders van Hinnom was" (2 Kon. 23:6,10).
Die Kidrondal sluit suid van die stad by die Hinnomdal aan, en staan daarvandaan as die vuurdal bekend. Die Hinnomdal (ge Hinnom) is die dal van die seuns van Hinnom. Hierin was die Tofet waar die afvallige Israeliete hulle kinders deur verbranding aan die afgod Molog geoffer het. Afval uit die stad is ook hier gestort en aan die brand gesteek. Die dal van Hinnom het 'n simbool van die hel geword as gevolg van die brandende afval en ook weens die houtstapels vir die offer van kinders aan Molog. In die Talmoed, 'n Joodse boek van godsdienstige oorlewerings, word gesê dat een van die poorte na die hel in die dal van Hinnom is, op 'n plek waar rook tussen twee palmbome uit die grond opstyg.
Op grond van dié beskouing is die naam van hierdie dal in die Nuwe Testament van "ge Hinnom" na "gehenna" verander. Dit beteken "die helse vuur" (Matt. 5:22). Die Here het gesê dat hierdie dal se naam na Moorddal verander sou word: "Daarom, kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat nie meer gesê sal word: Tofet en die dal van die seuns van Hinnom nie, maar Moorddal. En hulle sal in Tofet begrawe, omdat daar geen plek sal wees nie. En die lyke van hierdie volk sal dien as voedsel vir die voëls van die hemel en die diere van die aarde sonder dat iemand hulle skrikmaak" (Jer. 7:32-33).
Hierdie dal sou sinoniem met 'n plek van dood, verderwing, vertering deur wurms, en verbranding word, daarom is die naam vir die hel, gehenna, hiervan afgelei. Jesaja verwys ook na die aaklige lot van die mense wat van God afvallig word: "En hulle sal uitgaan en die lyke sien van die mense wat teen My opgestaan het; want hulle wurm sal nie sterwe en hulle vuur sal nie uitgeblus word nie, en hulle sal afgryslik wees vir alle vlees" (Jes. 66:24).
Die feit dat die dal van Kidron en Hinnom op die dag van die wederkoms van Jesus vol vyandige magte sal wees, en daardie omgewing ook die ontmoetingspunt tussen 'n hemelse leër en die leërs van die Antichris sal wees, bring mee dat die twee groot eindtydse afgode van die hele wêreld, die Antichris en die valse profeet, hier in die openbaar gevange geneem, verdelg sal word en in die poel van vuur sal neerdaal.
Daar is ook verdere historiese getuienis wat op die groot eindtydse betekenis van die dal van beslissing dui. Tydens die bewind van Jósafat het die Moabiete, Ammoniete en die Edomiete saamgespan om alle Jode in die land dood te maak. Hulle het met 'n groot oormag teen Jerusalem opgetrek en op die Olyfberg gekamp, met die bedoeling om die volgende dag deur die Kidronvallei te trek en die stad aan te val. Die Edomiete van Seïr af (die huidige Petra) het die leiding in die koalisie geneem.
Die Here het vroeër deur Jahásiël die volgende boodskap aan sy volk gestuur: "Luister, almal wat uit Juda is en inwoners van Jerusalem en u, koning Jósafat! So sê die Here aan julle: Wees nie bevrees of verskrik vanweë hierdie groot menigte nie, want die stryd is nie julle saak nie, maar die saak van God" (2 Kron. 20:15). "Jósafat" beteken "God het geoordeel." Die Here het direk tot die stryd teen Juda se vyande toegetree. Hy het 'n verwarring onder die vyande bewerk sodat hulle almal mekaar doodgemaak het: "Die kinders van Ammon en Moab het naamlik opgetree teen die inwoners van die gebergte Seïr om uit te roei en te verdelg; en toe hulle met die inwoners van Seïr klaar was, het hulle mekaar in die verderf gehelp. En toe Juda op die wagkop by die woestyn kom en hulle na die menigte kyk, lê hulle daar dood op die grond; en niemand het vrygeraak nie" (2 Kron. 20:23-24).
Ná hierdie slagting is daar 'n geweldige groot buit deur Juda ingesamel: "Daarop het Jósafat en sy manskappe gekom om die buit in te samel en hulle het by hulle 'n menigte goed en klere en kosbare voorwerpe gekry, en het soveel vir hulle gebuit dat hulle dit nie kon wegdra nie; en hulle was drie dae lank besig om die buit in te samel, want dit was groot" (2 Kron. 20:25).
Ná hierdie groot oorwinning is die Kidronvallei ook die dal van Jósafat genoem. Joël verwys na die Here se vernietiging van Israel se vyande onder die aanvoering van die Edomiete as 'n voorbeeld, of tipe, van wat by die slag van Armageddon sal gebeur: "Die nasies moet hulle klaarmaak en optrek na die dal van Jósafat; want daar sal Ek sit om gerig te hou oor al die nasies rondom... want naby is die dag van die Here in die dal van beslissing" (Joël 3:12,14).
By hierdie geleentheid, wanneer die Olyfberg sal oopskeur en geweldige aardbewings oor die hele wêreld voorkom, sal daar 'n baie dramatiese versoening tussen Jesus en die oorblyfsel van Israel plaasvind. Tydens die monstering van antichristelike magte in en om Jerusalem, asook in ander dele van Israel en die Midde-Ooste, sal die Jode wat na die woestyn toe gevlug het, ten spyte van die groot gevaar wat dit vir hulle sal inhou, na die Olyfberg optrek om die koms van die Messias in te wag. Hulle sal volgens die profesieë in Daniël 12 weet dat daar 3½ jaar sal verloop sedert die dag toe die valse messias hom in die tempel tot God verklaar het, totdat die ware Messias sy verskyning sal maak. Daniël 12:11 sê: "En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal 1290 dae verloop." Daar sal dus 'n afgemete tydperk verloop wat in dae afgetel kan word.
Net voordat die Groot Versoendag van die einde van dié tyd aanbreek, sal die Jode ongewapend maar in vaste vertroue in die koms van die Messias na die Olyfberg optrek. Tydens die benoudheid van die groot oorlog van Armageddon sal hulle na Jerusalem gaan. In 'n stadium sal hulle uitwissing in die gesig staar en dink dat hulle hoop verlore is, dat dit klaar met hulle is. Dan sal die Messias kom, die Olyfberg sal middeldeur split en die duisternis van God se oordele oor die vyande van Israel en hulle valse leier toesak. Die optrekkende Jode sal hulle toevlug in die rotsskeure van die Olyfberg neem om die agtervolgende leërs van die Antichris te ontwyk.
Die Jode sal baie verbaas wees om op dié dag te sien dat hulle Messias, soos deur Sagaria beskryf, merke in sy hande het. Wanneer hulle die spykermerke in Jesus se hande sien, sal hulle vra: "Watter wonde is daar tussen u hande?" Dan sal Hy antwoord: "So is Ek geslaan in die huis van my vriende" (Sag. 13:6). Dit sal 'n hartroerende oomblik wees wanneer Israel onder die oortuiging van die Heilige Gees groot berou oor hulle sondes sal hê, en veral oor die feit dat hulle vaders die ware Messias tydens sy eerste koms vals beskuldig en verwerp het. Jesus sal die treurende oorblyfsel van sy volk aanneem en troos deur te sê: "Dit is my volk!" Hulle sal in antwoord hierop uitroep: "Die Here, my God!" (Sag. 13:9).
Jesaja sê: "Maar vir Sion kom Hy as Verlosser en vir die wat in Jakob hulle bekeer van oortreding, spreek die Here" (Jes. 59:20). Lank voor die tyd het Moses al vir Israel gesê: "[As] jy jou tot die Here jou God bekeer en na sy stem luister net soos ek jou vandag beveel, jy en jou kinders, met jou hele hart en met jou hele siel, dan sal die Here jou God jou lot verander en Hom oor jou ontferm" (Deut. 30:2-3). Paulus sê: "…en so sal die hele Israel gered word, soos geskrywe is: Die Verlosser sal uit Sion kom en sal die goddelooshede van Jakob afwend" (Rom. 11:26). Dit sal op een dag gebeur (Sag. 3:9; 13:1), wat vir Israel 'n Groot Versoendag sal wees.
Nadat die vyande van God oorwin is en die Antichris saam met die valse profeet en hulle volgelinge geoordeel is, sal die duiwel in 'n plek van bewaring opgesluit word: "En ek het 'n engel uit die hemel sien neerdaal, met die sleutel van die afgrond en 'n groot ketting in sy hand. En hy het die draak gegryp – die ou slang wat die duiwel en Satan is – en hy het hom gebind duisend jaar lank, en hom in die afgrond gewerp en hom toegesluit en dit bo hom verseël, sodat hy die nasies nie meer sou verlei totdat die duisend jaar voleindig is nie. Daarna moet hy dan 'n kort tydjie ontbind word" (Op. 20:1-3). Tydens sy binding sal hy die nasies nie kan verlei nie.
Die beskrywing van die binding van die duiwel vorm 'n eenheid met die gebeure in Openbaring 19, en is dus een van die gevolge van die wederkoms van Jesus. Dit vind net ná die finale oordeel oor die Antichris en die valse profeet plaas, en is nie 'n gebeurtenis wat van hierdie konteks vervreem, duisende jare teruggeskuif en op die kerkbedeling toegepas kan word nie. Aan die kruis is die oorwinning oor die duiwel wél in beginsel behaal, en ons kan dit ook in die geloof aanneem en 'n oorwinnende lewe lei. Dit beteken egter nie dat die Satan op Gólgota vernietig of van die stryd uitgeskakel en iewers ingekerker is nie. Inteendeel, Jesus verwys na hom as "die owerste van hierdie wêreld" (Joh. 14:30) en Paulus beskryf Satan en sy demone as "die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu" (Ef. 6:12). Petrus sê die duiwel loop rond soos 'n brullende leeu en kyk wie hy kan verslind (1 Pet. 5:8). Hierdie waarskuwing oor 'n stryd teen Satan word aan Christene gerig, sodat hulle waaksaam en nugter kan bly en hulleself met die geestelike wapenrusting van God beklee. Ons kán in die oorwinning van Gólgota leef, maar dit sal nie sonder hewige aanslae deur die sielevyand gebeur nie.
Die vrede van die Here wat ons as verlostes ervaar, beteken nie dat ons reeds in die duisendjarige vrederyk is nie. Die huidige stryd teen die duiwel en sy bose magte is nie te versoen met 'n toestand waarin hy gebind is en dit bo hom verseël is sodat hy die nasies nie kan verlei nie. Ons is nog nie in só 'n situasie van vrede nie, maar in 'n stryd wat reeds deur die hele Nuwe Testamentiese bedeling voortduur en in die komende verdrukking ongekende afmetings sal aanneem (Matt. 10:34; Op. 6:4). Satan self sal die nasies aanhits om tot militêre geweld oor te gaan, na die Midde-Ooste op te trek, Israel te probeer uitwis en selfs teen die Here en sy leërs te veg.
Dit is eers met die wederkoms dat die magspel van die sataniese driemanskap vernietig, twee van hulle in die vuurpoel gewerp en die draak in 'n verseëlde plek aan kettings van duisternis oorgegee sal word om daar in bewaring gehou te word terwyl Christus op aarde regeer. Aan die einde van die duisend jaar sal hy vir 'n kort tydjie losgelaat word om sy laaste rebellie op aarde te stig, en daarna vir ewig tot die poel van vuur veroordeel word (Op. 20:7-10).
Hierdie oordeel sal ná die wederkoms van Jesus Christus plaasvind, net voor die instelling van sy duisendjarige vrederyk op aarde. Nadat Christus by sy wederkoms met die oorblyfsel van Israel versoen en hulle almal gered is, sal Hy Homself tot die oorblyfsel van die nie-Joodse nasies wend en hulle as individue in twee groepe verdeel – die gereddes en ongereddes:
"Wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei… Dan sal die Koning vir die wat aan sy regterhand is, sê: Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af. Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was 'n vreemdeling, en julle het My herberg gegee; Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom… Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringste van hierdie broeders van My, het julle dit aan My gedoen. Dan sal Hy ook vir dié aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele" (Matt. 25:31-41).
Die uitdrukking "hierdie broeders van My" verwys duidelik na 'n derde groep wat nie onder die bokke of skape is nie. Die enigste moontlike groep wat dit kan wees, is die Jode, want hulle is die aardse volksgenote van Jesus. In die groot benoudheid en vervolging van die verdrukking sal die Jode 'n baie moeilike tyd hê (Matt. 25:15-21), want die magte van die Antichris sal probeer om Israel heeltemal uit te wis. Lede van nie-Joodse nasies wat in hierdie tyd uit hulle pad sal gaan om Jode te help, sal daardeur te kenne gee dat hulle die Antichris se opdrag vir 'n Joodse volksmoord verwerp, en dat hulle deur die liefde van die ware Christus gemotiveer word om 'n helpende hand na die voortvlugtende Jode te reik. Dit sal baie gevaarlik wees om hulp van hierdie aard te verleen, omdat die Antichris dit as verraad sal beskou om die Jode wat hom verwerp het, op enige manier te help om te kan oorleef.
Die werke van hierdie nie-Joodse weldoeners sal hulle nie red nie, maar dit sal 'n bewys van hulle redding wees. Hulle sal saam met Jesus Christus in sy koninkryk regeer, terwyl die verlorenes wat saam met die Antichris die Jode vervolg het, veroordeel sal word.
Ná die wederkoms sal die bruilofsmaal van die Lam op aarde plaasvind. Johannes sê: "Laat ons bly wees en ons verheug en aan Hom die heerlikheid gee, want die bruilof van die Lam het gekom en sy vrou het haar gereed gemaak. En aan haar is gegee om bekleed te wees met rein en blink fyn linne, want die fyn linne is die regverdige dade van die heiliges. Toe sê hy vir my: Skryf – salig is die wat genooi is na die bruilofsmaal van die Lam" (Op. 19:7-9).
Tydens die wederkoms sal die Here Jesus met sy bruid verenig wees, en daarna volg die groot fees en bruilofsmaal ná die troue. Dit sal 'n luisterryke geleentheid wees wat deur baie genooide gaste bygewoon sal word. Hieronder sal die bekeerde oorblyfsel van Israel wees wat kort tevore vir Jesus as Messias aanvaar het en nog nie verheerlikte liggame sal hê nie. Hulle sal nogtans by die fees wees, en hulle blydskap en vreugde sal volkome wees.
Met die wederkoms sal die bruid in die oomblik van Christus se grootste triomf deel wanneer Hy as Koning van die konings na die aarde terugkeer, die mag van die vyand verbreek en 'n regering van geregtigheid oprig waarin sy diensknegte saam met Hom sal regeer. Die Here Jesus sal as die Messias-Koning van Israel én die hele wêreld die troon van Dawid herstel en die lank verwagte Messiasryk vestig, waarna tereg as die duisendjarige vrederyk verwys word. Sy getroue diensknegte sal saam met Hom as konings regeer. Aan diegene wat in hierdie bedeling as getuies en gestuurdes van Christus getrou bevind is, sal Hy sê: "Mooi so, goeie dienskneg; omdat jy in die minste getrou gewees het, moet jy gesag hê oor tien stede" (Luk. 19:17). Aan 'n ander een wat minder produktief vir sy Heer gearbei het, sal Hy sê: "En jy moet wees oor vyf stede" (Luk. 19:19). Ons het nóú die geleentheid om onsself aan die Here toe te wy en vir Hom te werk. By die wederkoms sal Hy ons hiervoor beloon en ons sal in sy vrederyk saam met Hom regeer.
Eers dan sal daar 'n regering van geregtigheid vir die hele wêreld ingestel word. Sondes soos wetteloosheid, gewelddadigheid, moord, aanrandings, diefstal en korrupsie sal heeltemal verdwyn – ook sal daar geen oorloë meer gevoer word nie. Dit is 'n toestand wat net in die regering van die Messias kan heers, daarom het dit op 'n bedeling betrekking wat eers ná sy wederkoms sal aanbreek. "Kyk, 'n Koning sal regeer in geregtigheid, en die vorste sal heers volgens reg" (Jes. 32:1).