Onder die redakteurskap van Waldimar Pelser het Rapport ’n redelik goeie naam as onverbonde en nugter nuusdekker opgebou. Nou het Rapport in ’n hoofartikel klaarblyklik sy kop ver uitgesteek in sy hoofartikel, Raak nou ernstig oor ras in rugby. “Eerder as om die aandrang op meer swart spelers verdag te maak, behoort ons as rugbykykers versigtig oor die sport se toekoms te dink en transformasie as ’n waarborg van dié toekoms, eerder as ’n dreigement te beskou.”
Nog redes waarom die persoon wat volgens alle aanduidings die uitverkore groep moes haal, kan uitval, is omdat ’n ander in die afrigter se oë ’n beter kombinasie vorm, of die speler ten spyte van al die vaardighede net te klein vir ’n bepaalde posisie is.
Beserings is nooit tydig nie, en kan iemand sy plek in ’n span kos. Faktore soos dissipline, of bloot ’n houdingsprobleem, kan hom ook ’n koue skouer besorg. Sommige uitstekende spelers kom net nooit weer mooi op hul voete wanneer hulle deur ’n ander bond gekoop word nie. Verwydering van gesins- en familiestrukture word soms kultureel moeilik oorleef.
’n Bloemfonteinse driekampatleet wat nie die span kon haal nie, moes as individu aan interprovinsiale toernooie deelneem waar sy soos taks ’n keurder se dogter wat wel die span gehaal het, geklop het.
Die gebrek aan geleenthede is dikwels, maar nie altyd nie, rasverwant. Blink kriekettalent kan verlore gaan omdat ’n tradisioneel wit plattelandse skool nie krieket aanbied nie, of ’n onderwyser met geen lus vir die spel nie as afrigter aangewys word.
In dieselfde Rapport skryf dr. Frans Cronjé, hoof van die Instituut vir Rasseverhoudinge onder die opskrif, Wie is die ware vyande van transformasie?. Sy rubriek handel in hoofsaak oor transformasie in die ekonomie, waar hy argumenteer dat die mense wat die meeste daardeur bevoordeel moes word, eintlik die ergste daardeur benadeel word. Geld dieselfde nie minstens in ’n mate vir sport nie? Hoeveel gekleurde spelers wat volgens meriete in die span is, staan nou onder verdenking van eintlik kwotaspelers te wees?
Het Rapport nie nou gevaarlik na daaraan gekom om ’n instansie wat sy eie grondwet minag – en dit nogal oor rassisme – in sy kwaad te sterk nie?
Moet die “regse instansies”, soos die Vryheidsfront Plus wat nou so uitgeskel word omdat hy vir reg en regverdigheid opkom, nie eerder gesteun word nie, soos planne om vandag ’n beswaarskrif aan die Britse ambassadeur te oorhandig? Ons kan immers nie net ’n kabaal opskop wanneer die regering die Grondwet oortree, maar dan instansies daarmee laat wegkom wat dit ook doen nie.