Die waarheid is hard vir dié wat die leuen liefhet
“Die woord wat die profeet Jeremia aan Barug, die seun van Nería, meegedeel het toe hy hierdie woorde uit die mond van Jeremia in ‘n boek geskrywe het, in die vierde jaar van Jójakim, die seun van Josía, die koning van Juda: So spreek die HERE, die God van Israel, aangaande jou, o Barug! Jy sê: Wee my tog, want die HERE het kommer aan my smart toegevoeg; ek is moeg van my gesug en vind geen rus nie! So moet jy vir hom sê: So spreek die HERE: Kyk, wat Ek gebou het, breek Ek self af; en wat Ek geplant het, ruk Ek self uit; en dit betref die hele aarde. En sou jy vir jou groot dinge soek? Soek dit nie; want kyk, Ek bring onheil oor alle vlees, spreek die HERE; maar Ek sal jou siel vir jou as buit gee in al die plekke waarheen jy sal gaan” (Ek sal jou jou lewe laat behou waar jy ook al gaan) - Jeremia 45:1:5 OAV.
Hierdie woorde wat die Here deur Jeremia aan Barug rig, volg op die gebeure wat in Jeremia 36 beskryf word. Barug was die persoonlike sekretaris van Jeremia. Hy moes dus al die profesieë van Jeremia teen die volk Juda en teen koning Jojakim neerskryf en aan die volk gaan voorlees. En dit was beslis nie goeie nuus nie! Koning Jojakim het sy minagting betoon deur die boekrol van Barug stukkend te sny en te verbrand. Soos Jeremia was ook Barug se lewe hierna op die spel. Die koning het bevel gegee dat hulle gearresteer moes word. Maar God se woord kon nie vernietig word nie. Die Here het hulle weggesteek (Jer 36:26) en Jeremia en Barug het alles net weer neergeskryf soos die Here hulle beveel het (Jer 36:27-28). Al hierdie gebeure was sekerlik genoeg om Barug moedeloos te maak. Daarom dat die Here die vermaning en troos aan Barug rig.
Dit is soms moeilik om soos Jeremia en Barug die waarheid aan mense te vertel wat dit nie wil hoor nie! Teenoor die waarheid van Jeremia en Barug was daar die leuens van ander valse profete wat lekker en sag op die oor van die koning en die volk geval het. Jeremia het daaroor by die Here gekla (Jer 14:13-16). Daar sal altyd mense wees wat God se woord wil teenstaan, en mense in hoë posisies wat dit in stukke sal wil sny en verbrand. Maar God se woord sal nie ongedaan gemaak kan word nie. In die tyd van Jeremia was dit so, en vandag is dit nog steeds so. Vroeër of later sal God se woord sy loop neem: “Daarom, so spreek die HERE: Aangaande die profete wat profeteer in my Naam sonder dat Ek hulle gestuur het, en wat sê: Daar sal geen swaard of hongersnood in hierdie land wees nie - dié profete sal deur die swaard en die hongersnood omkom” (Jer 14:15 OAV).
Daar sal tye wees wanneer onsself vasgevang sal raak in die stryd tussen die leun en die waarheid. Wanneer mense nie na God se woord sal wíl luister nie. Wat sal ons keuse dan wees? Sal ons bereid wees om vas te staan, of sal ons eerder die kortstondige lof van die wêreld probeer soek soos die valse profete? Mag ons onsself in die geselskap van Jeremia en Barug bevind wat die Here se woorde getrou oorgedra het, nieteenstaande die reaksie van die mense. Laat ons dan ook let op die vermaning en troos wat die Here aan Barug gerig het. Dan kan ons dit ook op onsself van toepassing maak.
“Die woord van God is lewend en kragtig. Dit is skerper as enige swaard met twee snykante en dring deur selfs tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg. Dit beoordeel die bedoelings en gedagtes van die hart.” (Heb 4:12).