Ouma D - Geskiedenis Podcasts - 2021
Ethel "Granny D" Haddock is op 24 Januarie geboreste 1910. Ouma D het Emerson College drie jaar bygewoon voordat sy met James Haddock getrou het. Sy het bekendheid gekry as gevolg van haar lewenswandel in Amerika in 2000 om die rol wat geld in Amerikaanse verkiesings speel, te beklemtoon.
Sy het haar politieke loopbaan in 1960 begin en georganiseer om die beplande waterstofbomtoetse in Alaska te stop; 'n Inuit-dorpie by Point Hope te red.
Ouma D het na Dublin, New Hampshire, getree, waar sy aktief in gemeenskapsake geraak het.
Sy het egter werklik landwye roem verwerf toe sy in 2000 'n landloop stap om bewusmaking te skep vir die mislukte plan vir die beperking van geld vir verkiesingsveldtogte.
In 1995 het John McCann en Russ Feingold probeer om wetgewing te aanvaar wat die hoeveelheid sagte geld wat in die verkiesing ingesamel kan word, beperk. Toe dit verwerp is, het ouma D van Kalifornië na Washington D.C. ongeveer 3200 myl geloop, ondanks die feit dat sy 90 was toe sy op 29 Februarie haar stap voltooiste 2000.
Ouma het veertien maande lank tien kilometer per dag gestap en toesprake aan gemeenskappe langs die pad gehou.
Dit het baie aandag van die massamedia gekry, en die belangstelling van verskeie lede van die Kongres wat 'n deel van die pad saam met haar geloop het.
Ouma D noem haar 'n 'pelgrimstog vir sosiale geregtigheid' en vertrou op vreemdelinge vir kos en skuiling tydens haar staptog.
Ouma D, 94 jaar oud, het Senator, Judd Gregg, die posbekleër van New Hampshire, in 2004 uitgedaag. Sy weier alle PAC's vir spesiale belang en verloor redelik swaar en bewys weer eens dat bekleërs die oorhand het tydens die verkiesing vir die Kongres. Gregg het 435,000 stemme (66%) gekry terwyl ouma D 222,000 (34%) gekry het
Die uitslag van die verkiesing het getoon dat hoewel sy 'n bekende figuur is, sy baie min politieke invloed in die Amerikaanse politiek het. Verder het ouma D teenkanting binne die Kongres, so dit is onwaarskynlik dat haar idee om sagte geld te beheer in werking tree, aangesien die mense wat die meeste baat by sagte geld in die wetgewende kant van die Amerikaanse politiek is - hetsy as staande lede van die Huis of as Senators. Nie een van hulle sal verplig wees om 'n stelsel te verander wat vir hulle van soveel waarde is nie.