Terwyl die kind se selfgenoegsaamheid, sy afgerondheid, gereflekteer word in sy boeke, reik die jeugdige steeds vooruit na volwassenheid; daarom word jeugliteratuur ook oorgangsliteratuur genoem. Dit staan nader aan volwasse werke as aan kinderboeke. In 'n sekere sin is dit op die oomblik nog 'n onvolledige vertakking van die literatuur, want poësie en DRAMA spesifiek vir die jongmens geskryf, bestaan slegs by hoë uitsondering. Werke in dié genres wat vir volwassenes geskryf is, maar ook toeganklik is vir 'n jonger generasie, word in skole gebruik of andersins deur jeugdiges gelees.
Hoewel die 20e eeu geleidelik meer begrip bring t.o.v. tieners as 'n aparte groep, word dié lewensfase nie so intensief bestudeer soos die kindertyd nie en kry jeugboeke nie besondere aan­dag voor die helfte van die eeu nie. Veral vanaf die sestigerjare word stilistiese en vormlike moontlikhede sterker ontgin.
In Suid-Afrika is dit G.R. von Wielligh wat vir die eerste jeugverhaal sorg: Jacob Platjie, wat tussen 1896 en 1906 as vervolgverhaal onder die skuilnaam Hans Kaapnaar in Ons klyntji verskyn. Maar hoewel die Damara Platjie 'n jeugdige is, tree hy hoofsaaklik op as luisteraar na vertellings en is hy slegs hier en daar handelend – hy is 'n baie vlak gekonsipieerde karakter. Die werk word in 1918 in boekvorm uitgegee. In 1922 verskyn Ghwennie Bameveld van dieselfde skrywer met 'n blanke dogter as hoofkarakter; aanvanklik is sy nog 'n kind, later 'n jongmeisie, en die verhaal is bedoel "in die besonder vir jong meisies". Dis niks meer nie as 'n onoortuigende avontuurverhaal sonder letterkundige verdienste.
In navolging van volwassenewerke sedert die sestigerjare, en in reaksie teen die oppervlakkige gebeureverhale, het die neiging ontstaan om die intrige uit jeugverhale te weer. Daardeur word die jeugleser se voorliefde vir en selfs behoefte aan 'n boeiende verhaalverloop genegeer. 'n Vervlegting van intrige en diepgang is moontlik 'n beter én literêr gefundeerde oplossing.
Verset, wat 'n wesenstrek van die jeug is, vind oral in die wêreld neerslag in tienerliteratuur, by name in BETROKKE en anti-outoritêre werke. In enkele Afrikaanse jeugboeke vorm dit ook die tema of word dit as motief aangetref, bv. in Matoli van Etienne van Heerden.