Preekskets: Matt 9:35-10:5 en 10:34-11:1
Hierdie is die tweede lang "rede" van Jesus in die Matteus evangelie, na die Bergrede in hoofstukke 5-7. Na Jesus daar beskryf het hoe lyk 'n lewe in sy koninkryk en in hoofstukke 8 en 9 verskeie wonderwerke gedoen het, kom Hy nou op 'n punt waar Hy die dissipels uitstuur om self betrokke te raak by sy koninkrykswerk. Daarom dat hoofstuk 10 al Jesus se "sendingpreek" genoem is. Jesus gee vir hulle duidelike opdragte (verse 5-15) maar is ook bitterlik eerlik oor die teenstand wat hulle kan verwag (10:16-39). Die mees uitdagende ervaring mag wees wanneer daar gekies moet word tussen familie en lojaliteit aan Christus (10:34-39).
Ons fokus vanoggend egter op die begin en einde van hierdie gedeelte: In 9:36 hoor ons hoe Jesus die skare "innig jammer" kry en dit vorm die beweegrede vir sy werk in die wêreld. Dit is ook waaruit sy opdrag aan die dissipels vloei. Ons moet besef dat ons betrokkenheid by die wêreld nie kom vanuit 'n koue opdrag wat aan ons gegee is nie, maar vanuit ons Here se besorgdheid vir en meelewing met mense.
Die einde van die gedeelte gaan daaroor dat die geloofsgemeenskap mekaar ontvang en so 'n ondersteuningstelsel bied te midde van die besondere uitdagings wat hulle in hulle bediening aantref. Ons word opgeroep om vir mekaar gasvry te ontvang en so te versorg, versterk en te bemoedig sodat ons die werk kan doen waartoe die Here ons geroep het.