Die opsporing van die migrasie van vis bied bewyse dat die oseane warm word.
Kanadese wetenskaplikes het 'n nuwe skaal ontwerp vir die meet van oseaanverandering - die vis. Hulle het die veranderende samestelling van die internasionale visvangst gebruik om die handtekening van aardverwarming op te spoor.
In 'n opwarmingswêreld kan vis wat die seertemperatuur te warm vind vir troos, noord of suid beweeg, weg van die trope, of na dieper en dus koeler waters.
Hoewel die oseane warm word en die skepping van die see geleidelik verander, berig William Cheung en kollegas aan die Universiteit van Brits-Columbia in die Natuur dat dit tot dusver nie maklik was om enige bewyse van verandering om hierdie redes op te spoor nie: omdat oorbenutting van Die tradisionele visgronde en groter druk op meer verre en dieper waters het dit moeilik gemaak om enige klimaatseffek te identifiseer.
Maar die navorsers het 'n ander benadering aangepak: hulle het die temperatuurvoorkeure van visspesies bereken - verwarrend, dit noem dit die gemiddelde temperatuur van vang - en dan het hulle die jaarlikse trek van 990 spesies oor 52 groot mariene ekosisteme tussen 1970 en 2006 ontleed.
Hulle het rekening gehou met moontlike verwarrende faktore (oorbevissing is een van hulle) en het toe 'n "vistermometer" opgedaag, met die argument dat, net soos veranderinge in die patroon van boomgroeisels die klimaatgeskiedenis van 'n woud sou blootstel, verander dit In die patroon van vis sou vangstes hulle iets oor oseaan temperature vertel.
Hul nuwe skaal van meting het getoon dat algehele oseane teen 'n tempo van 0.19 ° C per dekade warm was en in die nie-tropiese gebiede selfs vinniger: by 0.23 ° C per dekade.
In sommige streke was die tempo van verandering baie vinniger. Die noordoostelike deel van die Atlantiese Oseaan het byvoorbeeld 'n dekade op 0.49 ° C verwarm, soos gemeet deur die visskaal termometer, alhoewel die temperatuur van die seewater slegs 'n styging van 0.26 ° C het, soos gemeet deur ander instrumente. Warmwaterspesies is aan die gang, na wat een keer as koeler seë beskou word.
Een aanduiding van hierdie verandering is byvoorbeeld die rooi mullet, Mullus barbatus, 'n stapelvoedsel van die warm Middellandse See. Dit is die afgelope tyd in die Noordsee buite Groot-Brittanje gevang, waar dit die Atlantiese kabeljou kan vervang en selfs in Noorse waters .
Atlantiese branderplante (Spisula solidissima) is moeiliker om die kus van Delaware, Maryland en Virginia in die VSA te vind, maar kan steeds in dieper waters van Noord-Nieu-Engeland gevind word.
Maar so 'n verandering is baie slegte nuus vir vissers in die trope, waar baie van die arm mense van die wêreld gekonsentreer is. Die meer gematigde gebiede sal 'n migrasie van spesies vanuit die ewenaarsones sien, maar geen vis sal waarskynlik na die trope migreer nie. Dus, soos die opwarming van die ewewigstowwe te warm maak vir troos, sal visvangste waarskynlik val, en 'n ander voedingsbron sal afneem.
"Hierdie studie toon dat oseaanopwarming reeds die afgelope vier dekades wêreldwye visserye beïnvloed het, en beklemtoon die onmiddellike behoefte om aanpassingsplanne te ontwikkel om die effek van sulke opwarming op die ekonomie en voedselsekuriteit van kusgemeenskappe, veral in tropiese gebiede, te verminder," het die skrywers sê. - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Migrasie van visbevindings Die oseane is opwarmend