Passiflora inkarneer - van sade tot oes "passievrugte" * Oor plante
Van die eksotiese vrugte op die winkelrakke van supermarkte is daar ook dié wat in ons klimaat gekweek kan word. Boonop, sonder veel moeite, om 'n oes heerlike vrugte te kry. Natuurlik is dit belangrik om hier te begryp dat die tegnologiese siklus van verbouing ietwat anders sal wees as die gewone, en nie alle variëteite nie. Ek sal jou vandag vertel van my ervaring in die kweek van "passievrugte" - van sade tot oes. Nee, dit is nie presies die passievrug wat ons het nie, maar dit is haar naasbestaande. Om uiters noukeurig te wees, sal ons daarop fokus om te groei passiflora geïnkarneerd (Passiflora incarnata) of, soos dit ook genoem word, vleisrooi passievolblom, vleisrooi passievolblom, appelkoosliana, of maracoca.
Sade voorberei vir ontkieming
Aanplanting en versorging van passiflora in die oop grond
Kunsmatige bestuiwing van maracoca-blomme
Vrugte ryp word
Oorwinterende Passiflora Inkarnaat
Die eerste ding om mee te begin is natuurlik om die sade te kry. Gelukkig is dit nou nie 'n probleem nie - op sosiale netwerke is daar selfs spesiale groepe, eienaardige forums waar fynproewers en amateurs ervaring en plantmateriaal uitruil.
Die ryp sade van Maracoca (kom ons noem die kultuur kortliks) is swart, bedek met 'n gegolfde patroon van "wasser" met 'n deursnee van ongeveer 5 mm. Dit kan by kamertemperatuur geberg word, en hulle het geen stratifikasie nodig vir ontkieming nie. Dit is die moeite werd om die ontkiemingsproses in Februarie te begin, en dan sal u waarskynlik die eerste oes van hierdie lekker en geurige vrugte kry.
Soos reeds gesê, het sade nie stratifikasie nodig nie, maar dit is die moeite werd om skaarmaak uit te voer (skend die integriteit van die buitenste skil). Om dit te doen, doen dit fyn skuurpapier, of 'n lêer, of 'n spykerlêer. Elke saad moet effens op 'n growwe oppervlak gevryf word, dus beskadig ons die dun buitekant en laat vog vinniger by die saad kom. Sterk, moenie vryf nie, net 'n bietjie.
Sulke gekerfde sade moet vir 2-3 dae in water geweek word. Tradisioneel neem ek gefilterde water uit 'n put en nie van 'n watervoorsieningstelsel nie, en verander dit 'n paar keer per dag.
Bevogtigde sade kan al begin ontkiem. En hier is die aandag! Maracoca-sade ontkiem by 'n temperatuur van nie minder nie as +30 grade. Dit is baie belangrik. Ek het baie tyd tevergeefs spandeer en 'n deel van die sade verwoes en probeer om dit standaard te ontkiem vir ons gewasse + 24 ... + 25 ° С. As u die vrugte van Maracoca reeds hierdie seisoen wil probeer, is dit onaanvaarbaar om tyd te mors.
Wat om te ontkiem? U kan 'n plastiekhouer met 'n deksel neem, dit vul met turf of 'n kokosnootsubstraat, sphagnum-mos of selfs papierhanddoeke, maar hierdie stof moet altyd nat wees.
Waar kan ek in Februarie +30 grade kry? Sommige hang die houer aan die agterste muur van die werkende yskas van die ou model (dit is warm), sommige plaas dit op die regte hoogte bo die battery, sommige gebruik warm vloere en bedek van bo. Oor die algemeen sal 'n termometer u help om die regte plek te bepaal.
Na 'n paar dae is die sade wat reeds vasgevang was, versigtig in houers geplant in 'n standaard aangekoopte grondmengsel vir saailinge. Geleidelik ontwikkel saailinge. In hierdie periode (einde van die winter - eerste helfte van die lente) is dit die moeite werd om ekstra beligting te hê. U sal teen Mei al redelik groot saailinge verbou, van 'n halwe meter tot 'n meter. As die bedreiging van terugkeer-ryp verby is, kan hulle natuurlik, na die voorlopige verharding, in oop grond geplant word.
Die landingsterrein moet, as gevolg van ons nie baie lang somer nie, so sonnig moontlik gekies word en verkieslik beskerm word teen die noorde. Dit wil sê, die suidelike muur van die huis of die skuur is ideaal. Hy het die landingstuin gevul met 'n mengsel van tuingrond en kompos. Gieter is gereeld.
Hou in gedagte dat maracoc 'n wingerdstok is en dat dit ruimte benodig. Om dit te kan doen, plaas u 'n traliewerk van 1,7 m hoog en trek 'n gewone plastieknet vir komkommers. Klou aan die antennas vas, staan ​​die liana geleidelik op, en as u nie in die lente tyd verloor het nie, dan begin dit blom in Junie.
Passiflora blomme is iets ongeloofliks, en Maracoca is geen uitsondering nie. U kan hulle waarskynlik met behulp van botaniese terme beskryf, maar dit is beter om dit een keer te sien.
Maar dit is nie ter wille van die pragtige blomme dat ons dit kweek nie (alhoewel daar sommige is), maar ter wille van die vrugte. En hier is 'n belangrike kenmerk. Om 'n gewas te verkry, is dit nodig dat die blom deur stuifmeel van die blom van 'n ander plant bestuif word. Daarom moet u verskeie wingerde in die buurt hê om 'n gewaarborgde gewas te kry.
Die eerste blomme verskyn boonop anders, en die blom leef net een dag. Dit blyk dat dit vandag op een wingerdstok geblom het, môre - op 'n ander, oormôre - op die derde, maar daar is geen eierstok nie, en die tyd loop uit ... Dit maak nie saak nie, hierdie plant kan gehelp word - ons sal kunsmatige bestuiwing doen.
Op die oomblik wanneer die blom relatief gesproke op die wingerdstok nr. 1 blom, verwyder die versiersel met geel stuifmeel met 'n pincet of net vingers en plaas dit in 'n pot met 'n deksel en sit die pot in die yskas. Sulke stuifmeel kan sy eienskappe 'n paar weke behou.
As die ranker nr. 2 bloei, haal ons die bak uit die yskas en smeer die blom van die blom. Geel stuifmeeltjies is duidelik op die pistool sigbaar. Almal! Na 'n paar dae sal u agterkom dat die vrugte begin het. Ek hoop dit is duidelik dat u verskillende soorte stuifmeelkrukke van verskillende wingerde moet kry? En om nie te verwar nie, moet hulle en die rankers getel word.
So 'n probleem vir maracoca is slegs nodig met die eerste blomme, dan begin massa-blom, bye en ander insekte gaan die bestuiwingsproses binne. Dit is belangrik om te weet dat die vrug 60 dae vanaf die bestuiwingstydperk moet ryp word om ryp te word. Oorweeg dit dus: in my streek (suid) is dit raadsaam om die bestuiwing ongeveer Augustus te voltooi.
'N Interessante kenmerk van maracoca - die vrugte daarvan neem baie vinnig binne 'n paar dae hul volle grootte, maar hulle ryp en word soos volg 60 dae lank gewig. Die vrugte se grootte was ongeveer 7 cm lank en 5-6 cm in deursnee, gewig tot 60 gram. Die resultaat is nie uitstaande nie, maar tog.
Hoe kan u bepaal of die fetus ryp is of nie? 'N Volledig ryp vrugte self val op die grond en gee 'n vergelykbare geur. Moet dus nie verkeerd doen nie.
Gelukkig vir ons, wat buite die trope woon, kan die vrugte van Maracoca redelik suksesvol ryp word. As 'n koue snap verwag word (terloops, die eierstok kan 'n afname tot -5 grade weerstaan), dan kan die vrugte van die wingerde verwyder word en in 'n kartondoos gesit word, 'n paar appels of piesangs daar sit. Na 10-20 dae sal die reuk van tropiese vrugte u in kennis stel dat rypwording plaasgevind het. Ja, die smaak sal meer suur wees as natuurlik ryp, maar in die tweede helfte van die herfs kan ons dit ook geniet.
Nou oor die winter. Daar is verskillende opsies vir verskillende streke. Sê, in die suide word 'n liana afgekap, wat ongeveer 1 meter bokant die grond agtergelaat word, in 'n ring verander en bedek is met agrovesel en aarde. Dus oorwinter sy veilig en in die lente begin dit groei. In die noordelike streke word die liana ook gesny, maar heeltemal uit die grond gegrawe, in 'n geskikte houer (houer, emmer van 10 l) geplaas en in die kelder gesit.
By 'n lae maar positiewe temperatuur (+ 5 ... + 8 ° С) spandeer die geïnkarneerde passiflora die winter, versamel krag, en in die lente (nadat die aarde opgewarm is en die bedreiging van ryp verbygaan) beland dit in oop grond. Om 'n groter en vroeër oes te verkry, kan 'n houer met 'n plantjie reeds in Maart in die huis ingebring word.
Om nie die hele lang proses van saadontkieming deur te gaan nie, kan u probeer om die passiflora vleisrooi, stukke risoom of somersnitte te versprei.
Wel, 'n bietjie oor die vrugte self. Dit is so 'n groot groen bessie as hulle ryp is - 'n bietjie geel. Binne, onder 'n dun vel, is daar baie alusse - sade omring deur 'n jellie-soet en suur en baie geurige pulp. In die geval van maracoca is dit baie moeilik om die vleis van die sade te skei. As u dus nie sade insamel om te groei nie, kan u saam met hulle eet, of u kan in 'n blender klop en alles in 'n homogene massa verander. Dit is 'n uitstekende vulmiddel vir jogurt, ys, maaskaas. Van die pulp kan jy jellie en konfyt kook.
Terloops, dit was vleisrooi Passiflora wat as 'n medisinale plant gekweek en gekweek is. Al sy onderdele het kalmerende eienskappe, en volgens die vervaardiger is dit een van die komponente van die beroemde Novo-Passit-middel.
Beste lesers! Daar word geglo dat die geïnkarneerde passieblom minderwaardig is as die familie en familie van hierdie heerlikste jellie-pulp. Maar danksy die onpretensieusheid daarvan, is dit heel moontlik om u kennis met eksotiese plante daaruit te begin en dan ander soorte te probeer - eetbare passieblom, granadilla, ens.