Dink net: jy staan bo-op ’n hoë bult met ’n steil grasperk wat tot dóér onder by ’n dam voor jou uitstrek. Langs jou staan iets wat soos ’n reusagtige ronde bal lyk met ’n tonnel na binne. Jy klim in en sien steeds die mense buite deur die deursigtige wand. Die bal begin stadig rol en jy kry dit reg om saam met die beweging binne-in te loop. Die bal rol ál vinniger, en vinniger, en vinniger. Jy kan nie meer byhou nie en val. Soos die bal teen die steilte afsnel, hop en bons jy rond binne-in, totdat jy skielik in die water onder stop en kan uitklim.
Die deursnee van die buitenste bal is net oor die drie meter en dié van die binneste bal amper twee meter. Die gedeelte tussen die twee lae word vol lug gepomp. Die binneste bal vorm dan ’n kamertjie met ’n tonnel na buite waardeur jy inklim. Binne het jy ’n lugkussing van 70 cm dik tussen jou en die grond.
Die bal kan ’n snelheid van tot 50 km bereik, afhangende natuurlik van hoe steil die helling is. Die idee is dat, soos die bal rol, die persoon aan die binnekant – wat ’n Zorbonaut genoem word – teen die kant vasgedruk word as gevolg van middelpuntvliedende krag. ’n Mens val dus nie vreeslik rond nie.
Ervare Zorbonauts – waarvan daar al meer as 10 000 in die wêreld is – sê dié rollery is ’n bisarre gevoel, maar dat die stadige rotasie darem verhinder dat jy maklik naar word.