Moet ek steeds die Wet in al sy vorms nakom? BASIESE BESPREKING VAN DIE HEBREW ROOTS BEWEGING – norman van zyl
norman van zyl
Moet ek steeds die Wet in al sy vorms nakom? BASIESE BESPREKING VAN DIE HEBREW ROOTS BEWEGING
As kinders van die Here is ons baie jaloers op die suiwerheid van die Evangelie. Enige lering wat skade kan berokken aan mense se verstaan aan wie hulle is, wat God vir hulle gedoen
en wat hulle verantwoordelikeheid is tot saligheid en heiligmaking behoort deur God se herders met baie erns beskerm te word. Dit is met die agtergrond dat ek die Hebrew Roots beweging hier bespreek.
Die Hebrew Roots beweging is problematies op twee vlakke naamlik:
Hulle herkoms (of te wel “roots”) en
Hulle aanslag op die evangelie.
Waar kom die Hebrew Roots beweging vandaan?
Soos ek die beweging navors sien ek a moderne fenomeen, maar ‘n eeu oue probleem. Een wat gryp na die oorspronklike Christus plus milleu van Handelinge en beskryf is in boeke soos Galasiërs. Wat bedoel ek hiermee?
Die moderne weergawe van die nakoming van die Wet is populêr gemaak deur ‘n man met die naam van Herbert W Amstrong deur sy kerk, die “Wordwide Church of God”. Amstrong het verskeie dwaalleringe ondersteun of selfs vir homself toegeëien, onder meer:
God werk net deur een mens op ‘n slag. Amstrong was dié persoon van sy generasie, of te wel die nuwe geïnkarneerde Elia van Openbaringe.
Hy volg die Brits-israel beweging wat aanspraak maak dat die Britte en hulle nasate die verlore 10 stamme van Israel is. ‘n Implikasie hiervan is dat die ander nasies dus nie uitverkore kan wees nie.
Wedergeboorte vind nie plaas by bekering nie maar by die wederkoms van Christus, en ons gaan god-kopieë van God wees.
Die Sabbat is die enigste dag van aanbidding en om op Sondag te aanbid is kettery.
Die Ou Testamentiese wette en feeste moet steeds nagekom word. Amstrong het die nuwe testamentiese verbond in Christus as net ‘n versterking van die Ou testamantiese verbond beskou, wat ook eers in werking tree as Christus terugkom.
Vir meer as 1900 jaar is die Evangelie nie verkondig nie tot hy die Evangelie begin verkondig het, en net lidmate van sy kerk was bekeerlinge.
Met Amstrong se dood het die Worldwide Church of God geskeur oor ‘n reeks van hierdie dwaalleringe. Die oorspronklike kerk het in ‘n grootliks aangepaste vorm voortbestaan, maar baie leraars en lidmate het hulle eie kerke gestig wat op Amstrong se leringe voortgegaan het, gewoonlik onder die naam “Church of God”.
Die Hebrew Roots beweging het in dieselfde tyd as Amstrong (1960’s tot 1980’s) onder leiers wat onder sy en opeenvolgende Amstrong aanhangers se duidelike invloed was, sy oorsprong. Baie van die meer prominente leiers wat die Hebrew Roots beweging gewild gemaak het in die 1990’s, kom direk uit Amstrong se skool.
Daar is ook duidelike konnotasies van erkende latere Hebrew Roots leiers met die Brits-Israel beweging (die sogenaamde verlore Ephraim stam), duidelik in ‘n meer afgewaterde vorm maar steeds herkenbaar.
Een van die leiers van die beweging, Dean Cozzens publiseer in 1997 ‘n profesie van sogenaamd 13 April 1986. Die profesie verduidelik die vier Christen bewegings wat sogenaamd voor Jesus se wederkoms in die 20ste eeu moes plaasvind om die kerk voor te berei naamlik (1) die Pentecostal beweging, (2) die Faith Healing (Word of Faith) beweging, (3) die Charismatiese beweging, en om dit af te rond (4) die Hebrew (Roots) beweging. Hy adverteer ook sy opleiding in die Hebrew Roots Beweging as ‘n “heritage that once gave Jewish believers an “inside track” with God”.
Met hierdie agtergrond maak ek ‘n paar opmerkings waarom ek my nie kan vereenselwig met Hebrew Roots nie:
Herbert W Amstrong en sy navolgers se teologie moet ernstig betwyfel word. Daar is geen twyfel dat dit ‘n dwaalleer is wat geen plek in die Christelike geloofsveld regverdig nie. As die oorsprong en invloede van Amstrongisme op die Hebrew Roots beweging so duidelik is, is die groep se geldigheid as ’n Christen skool van denke ook onder verdenking.
Ek sien twee kommerwekkende strominge in die Hebrew Roots beweging wat neig na twee prominente probleme waarmee die eerste kerk al reeds te doen gekry het naamlik:
Die Judaiërs wat voorkom in Handelinge en aangespreek word in die boek Galasiërs.
Die eerste vingers van Gnostisisme wat aangespreek word in 1 Johannes.
Hier is duidelik ‘n elitistiese stroom van denke. Mens kry die indruk van, ‘sekerlik kan jy jou Christenskap verbeter deur die Ou Testamentiese wette van Moses (let op, ek praat nie van die 10 Gebooie nie) na te kom’. Anders gestel, die Hebrew Roots aanvaar op die oog af die reddingswerk van Christus, maar maak aanspraak op nog ‘n beter pad van heiligmaking waarvan die algemene kerk of onbewus is of misleidend optree. Die beweging kry selfs ‘n ere posisie as God se finale suiwering voor die wederkoms deur nuwe profesie of openbaring.Die Christelike geloof het geen plek vir hierdie tipe denke nie en 1 Johannes fokus juis daarop dat daar net een evangelie is waarmee die kerk ten volle vertoud is deur die werk van die Apostels. Enige ompad om Christus tot redding of ‘n hoër verstaan van God is vals.
Dit bring my by die tweede probleem naamlik die Hebrew Roots aanslag op die Evangelie.
Hoekom is die Hebrew Roots se teologie ‘n probleem?
Die teologie van die Hebrew Roots beweging is uiters divers en die beweging self is baie onderverdeeld met slegs huisgroep leierskap wat geïsoleerd funksioneer. Daar is dus geen erkende enkele bron van verklaring nie, maar wel ‘n mengsel van invloed op mekaar en van buite. Tog is die basiese beginsels duidelik genoeg om die beweging se algemene teologiese standpunt te bepaal. Dié is as volg:
Die Christen moet ‘n Torrah gebasseerde lewe volg. Hoewel die groep sê hulle glo in verlossing deur Christus, is die Nuwe Testament verbond bloot aanvullend tot die Mosaike Verbond. Dus is die wette en feeste van die Torrah steeds van toepassing op alle Christene om ‘n heilige lewe voor God te lewe  Om so te lewe bring nie redding nie, maar tog heiligmaking.
Om die Torrah na te kom is om ‘n hoër pad van gehoorsaamheid wat God sal sëen. Die Apostels en Jesus self het hulle daaraan gewy om die Torah te volg, is die aanname. Dit word afgelei dat Jesus en die Apostels nie absolute teenoorgestelde instruksies gegee het nie. Meer hieroor later.
Sonde is om nie die Torrah na te kom nie. As jy wedergebore is sal jy ‘n inherente begeerte hê om die Torrah na te kom, anders is jy heel moontlik nie wedergebore nie. 1 Joh 3:4-9 word hiervoor gebruik as ‘n bewys. 1 Johannes is fundamenteel in die groep se kern teologie van die nakoming van die Torraht.
Dit is belangrik om daarop te let dat die algemene standpunt van die groep is dat die algemene kerk (buite hulle groep natuurlik) die Bybel verdraai om bogenoemde standpunte te omseil. Dit geld ook vir die moderne vertalings van die Bybel. So, sien die Hebrew Roots beweging die algemene kerk dus as ‘n vals kerk? Die uitlating hieroor is baie vaag, maar beslis nie nee nie (sien volgende punt).
Die fokus van die lering wat algemeen gegee word is oorwegend kritiek op algemene erkende Christelike leerstellings en interpretasie, wat dan uitgebry word om ‘n “verbeterde” leerstelling te plaas. Intern is daar egter ook verskille oor leerstellings wat op die selfde manier gehanteer word.
Baie van hulle leer is saamgevat in die “Eth Cepher” ‘n sogenaamde verbeterde vertaling met ekstra boeke en insette van geselekteerde kundiges. Hoewel dit nie formeel as ‘n Bybel bemark word nie, maak die Hebrew Roots beweging in diepte gebruik daarvan.
Die vraag is wat moet ons hiervan maak? Duidelik is die Hebrew Roots beweging teologie in konflik met die algemeen aanvaarde teologie van die evangeliese kerk. Kan ons met hierdie spanning saamleef? Daar is tog ook ander areas waar daar spanning in die kerk is oor leerstellings. Is die Evangelie, wat die riglyn vir so ‘n evaluasie moet wees, in gedrang?
Hier is ‘n paar punte om die gesprek mee te lei:
Die geskiedenis van die eerste kerk in Handelinge volg ‘n duidelike proses van onsekerheid, gesprek, en oortuiging wanneer dit kom by of die Ou Testamentiese wette deur nie-jode gehandhaaf moet word (Hand 10, 11, 15). Die antwoord vir die eerste kerk was duidelik nee. Hierna is dit veral Paulus wat hierdie standpunt in sy briewe verdedig en die nakoming van die wet in die lig van die Evangelie as vals lering uitwys (Galasiers, 1 Tim, 2Tim, Titus). Dit is dus duidelik dat die kerk onder leiding van die Heilige Gees oortuigend besluit het dat nie-jode nie die Torah hoef te handhaaf nie, en dat dit geen rol speel in heiligmaking nie. Petrus tree oortuigend op met die volgende woorde om die saak te finaliseer.
Hand 15:10-11 Waarom wil julle dan nou God se geduld op die proef stel deur op die nek van die gelowiges uit die heidennasies ‘n juk te lê wat ons voorvaders nie in staat was om te dra nie en ons ook nie? (11) Nee! Ons, en ook hierdie gelowiges, glo dat ons net deur die genade van die Here Jesus gered word.”
Paulus se oortuiging is dat die evangelie in gedrang is as die Torrah nagekom moet word vir heiligmaking. 1 Tim 1: 3-11 is ‘n kern uitspraak teen wets-nakoming as ‘n manier om heiligmaking en God se guns te bekom.
“… Daar is sekere mense wat vals leerstellings versprei, en jy moet hulle dit verbied. (4) Hulle moet hulle nie met verdigsels en eindelose geslagsregisters besig hou nie. Sulke dinge gee eerder aanleiding tot twisgesprekke as dat dit die vorming bevorder wat God deur die geloof gee. …. (6) Daar is mense wat hiervan afgedwaal het en in ‘n vrugtelose gepraat verval het. (7) Hulle wil leermeesters in die wet wees, maar hulle verstaan nie hulle eie woorde of die dinge waaroor hulle so selfversekerd praat nie. (8) Ons weet dat die wet goed is as ‘n mens dit op die regte manier gebruik. (9) ‘n Mens moet onthou dat die wet nie vir die wetsgehoorsame bedoel is nie, …. Die gesonde leer is in ooreenstemming met die evangelie wat aan my toevertrou is, die evangelie van die heerlikheid van die goeie God.
Paulus gee duidelik instruksie in Kol 2:16-17 om nie oor wetsnakoming deur ander voorgeskryf te word nie.
“Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie, of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. (17) Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus.” Hebrew Roots aanhangers gee te kenne dat hulle niemand voorskryf nie, maar tog glo hulle dit is God se wil om hierdie pad te volg. Paulus sê duidelik “nee” hierteen.
Paulus verduidelik ook die doel van die wet saam met sy oortuiging dat die rigiede nakoming van die seremonieële en statutêre wet die evangelie bedreig.
“Gal 3:22-23 Maar volgens die Skrif is die hele wêreld vasgevang in die greep van die sonde; die belofte word dus vir die gelowiges vervul alleen op grond van die geloof in Jesus Christus. (23) Voordat hierdie geloof gekom het, is ons deur die wet gevange gehou en bewaak totdat die tyd van die geloof sou aanbreek.”
Christus alleen het die wet voltooi en net ons geloof in Christus alleen sal die wet vir ons voltooi (Joh 1:17). Die nakoming van die wet verskuif die fokus weg van geloof in Christus alleen en God se genade is nie meer die grond van ons verlossing nie.
Alhoewel daar vier soorte wette in die OT was het Christus slegs die 10 gebooie as riglyn rebruik. Hiervan is die onderhouding van die Sabbat dan ook nie meer van toepassing as ‘n wet nie.(Die Israeliete was opdrag gegee om hulself te herinner aan God se redding uit salwerny uit Egipte. In die Nuwe Testament is dit nie meer van toepassing om gelowiges nie, want die redding uit Egipte was ‘n skadu van die werklike redding in Christus. Dus vier Chistene hul redding op die opstandingsdag).
Die Hebrew Roots beweging het vir bykans elke lering van Christus en die Apostels, wat teen hulle leerstellings is, sogenaamde korrekte bybelse antwoorde. Hul lering van gehoorsaamheid van die Torrah word bv. verdedig deur te leer dat Jesus, Petrus en Paulus net die gewoontes en tradisies van die Jode definieer as nie meer nodig nie, en dat dit dus nie die Torrah insluit nie. Die beredeneerde teks word baie subtiel met ‘n letterlike woord vir woord interpretasie bevraagteken en dan met n reeks stukkies uit ander losstaande tekste subtiel geskuif tot by die lering wat die Hebrew Roots posisie ondersteun. Die resultaat is ‘n vraagteken oor die algemene interpretasie wat hang aan kort geïsoleerde redenasies uit geïsoleerde tekste wat nie werklik met die oorspronklike teks se tema te doen het nie. Dit is so goed soos om die volgende redenasie (natuurlik vals) voor te stel
God is lig (1 Joh 1:5)
God is ‘n son (Ps 84:12 1933/53 vertaling)
Ons moet die son in ons aanbidding gebruik as beeld want dit verteenwoordig God.
Kom ons neem ‘n voorbeeld uit hulle eie geledere naamlik Mat 28:19-20. Hulle redenasie is:
Jesus se opdrag aan die dissipels is om die nuwe gelowiges alles te leer wat Hy hulle geleer het.
Is jy seker jy het die opdrag reg verstaan? Wat het Jesus die dissipels geleer?
Jesus het hulle geleer om alles te gehoorsaam wat uit die “stoel van Moses” voorgeskryf word (Mat 23:2-3). Dit is die plek waar die Wet verbatim gelees is.
Dus het Jesus vir die dissipels opdrag gegee om die nakoming van die wet vir die nuwe gelowiges te leer.
Die redenasie is nie logies nie as gevolg van die volgende redes:
Die gehoorsaamheid aan die Wet in Mat 23:2-3 is nie al wat Jesus die dissipels geleer het nie. Dit wat Jesus die dissipels geleer het strek baie wyer as die spesifieke stelling.
Jesus gebruik die stelling wat Hy maak in Mat 23:2-3 om die vals skrif gebruik van die Fariseërs uit te wys, nie om te definieer waaraan gelowiges gehoorsaam moet wees nie. In teendeel, vanaf Mat 22:41 is Jesus besig om Sy gesag as Seun van God te bespreek en te bevestig. Die punt wat Hy dus wil maak met Mat 23:2-3 is dat die hele woord van God (in daardie tyd die Ou Testament of “die Wet en profete”) belangrik is om te sien dat Hy die ware Christus is.
Mat 23:2-3 kan nie Mat 28:19-20 direk interpreteer nie. Die twee situasies het niks in gemeen nie. Die beginsel van “skrif interpreteer skrif” geld nie hier nie en kan dus nie gebruik word tussen die twee tekste nie.
Die vraag kom op of die Hebrew Roots interpretasie bloot swak is of is dit doelbewuste misleiding? Die metode van interpretasie wat die beweging gebruik dui eerder op doelbewuste misleiding om ‘n spesifieke leerstelling te bevorder. Die algemene gebruik van die metode is kommerwekkend.
Wat moet ons posisie oor die Hebrew Roots beweging wees?
Die Hebrew Roots beweging se misleidende interpretasie veral van Galasiërs moet die rigting van die probleem aanwys. Hoewel die beweging dit ten sterkste ontken, volg dit wel die dwaalleer van die wetsonderhouers van Galasiërs.
Daar is egter ook duidelike tekens van gnostisisme deurdat die beweging glo dat hulle ‘n beter of hoër manier het waarmee hulle God kan tevrede stel. Dit is veral 1 Johannes wat die skool as vals lering uitwys.
Die oorsprong van die beweging plaas dit in die konteks van Amstrongisme, wat duidelik ‘n vals lering was.
Dit is ook beduidend dat die algemeen aanvaarde interpretasie van die Bybel en daarmee gepaardgaande teologie van die algemene kerk sterk bevraagteken word. Die algemene kerk word dus as afvallig of vals beskou.
Ons kan dus nie die Hebrew Roots beweging as net nog ‘n afdeling van die algemene kerk sien nie. Uit hulle eie oord, die van die Bybel, en histories kan die groep nie anders as ‘n vals lering in sy geheel beskou word nie.
Wat is dan nodig tot heiligmaking?
U mag dink dat U nog altyd die evangelie so verstaan het, nl. dat ons tot bekering kom en dan meer en meer gehoorsaam moet lewe vir heiligmaking. Dit is egter ‘n vals beeld van die Evangelie.
Christus roep ons om in Hom te glo van die dag af wat ons tot bekering kom. Dit behels ‘n aktiewe vertroue op Sy Persoon en Werk namens ons tydens Sy lewe op aarde, Sy dood en opstanding. Christus het God se toorn teen sonde bevredig. Niks wat ons ooit kan doen kan Hom bevredig nie. Net een verkeerde stap sal beteken dat ons vir God nie aanneemlik is nie. Dis hoekom Christus vir ons moes instaan. Met ons redding ontvang ons die perfekte rekord van Christus, en Hy dra ons sondige rekord. Ons word geklee met die geregtigheid van Christus (1 Kor 5:21). Heb 2:12 sê dat Jesus die Begin en Voleinder van ons geloof is. Dit is na Hom wat ons kyk om ons aanvaarbaar voor God aan te bied. Dit geld ook vir ons heiligmaking. Ons geloof (vertroue op God se voorsiening en Sy karakter, en dus ook op Christus se werk) neem toe soos ons meer kennis van Hom inwin deur ervaring en kennis. God gebruik ons omstandighede om ons te suiwer en ons vertroue op Hom te bou. Die proses suiwer ons harte en dan ons bring vrugte en goeie dade na vore.
Vir die rede is die fokus van die nuwe Testament nie om die 10 Gebooie te onderhou nie, want dit is vervul in die Wet van Christus. Die 10 gebooie was soos ‘n beperkte prentjie in ‘n kinderboek van die ware wet van Christus, wat draai om die liefde vir God en medemens. Om die rede is Paulus se diepste begeerte vir gelowiges dat hul Christus, wat die prefekte beeld van God is, op ‘n diep manier sal leer ken. Deur Hom in verstandskennis en deur die werking van die Heilige Gees te leer ken, word ons al meer verander om na die beeld van Christus gelyk te word. In 2 Korinthiërs 3:5-18 verduidelik Paulus dit vir ons so mooi:
2Kor 3:5-18 Uit onsself is ons nie in staat om iets te bedink asof dit uit onsself kom nie. Ons bekwaamheid kom van God, (6) wat ons bekwaam gemaak het om bedienaars van ‘n nuwe verbond te wees, nie van die letter nie, maar van die Gees. Die letter maak dood, die Gees maak lewend. (7) Die wet wat in letters op klip gegraveer is, het in heerlikheid gekom. Hierdie heerlikheid, wat tog gou sou verdwyn, het op die gesig van Moses so geskitter dat die Israeliete nie na hom kon bly kyk nie. As die bediening wat tot die dood lei, met soveel heerlikheid gekom het, (8) hoeveel groter sal die heerlikheid van die bediening wat deur die Gees geskied, dan nie wees nie? (9) Die bediening waardeur die mense veroordeel word, het met heerlikheid gekom, maar die bediening waardeur die mense vrygespreek word, oortref dit verreweg in heerlikheid. (10) Ons kan sê dat die heerlikheid van vroeër nie te vergelyk is met die alles oortreffende heerlikheid van nou nie. (11) As wat aan die verbygaan was, van heerlikheid gestraal het, veel meer nog sal die blywende van heerlikheid skitter. (12) Omdat ons hoop hierop gevestig is, tree ons met groot vrymoedigheid op. (13) Ons is nie soos Moses wat sy gesig met ‘n sluier toegemaak het nie. Dit moes hy doen om te verhinder dat die volk van Israel sou sien dat die ligglans aan die verdwyn was. (14) Hulle verstand was ook toe, en vandag nog bly hulle verstand met dieselfde sluier toegemaak as hulle die Ou Testament lees, maar die sluier word deur Christus weggeneem vir iemand wat in Hom glo. (15) Maar vandag nog, elke keer as die wet van Moses voorgelees word, is daar ‘n sluier oor hulle verstand. (16) Van Moses sê die Skrif egter: “Elke keer as hy hom na die Here wend, word die sluier weggeneem.” (17) “Die Here” beteken hier “die Gees”, en waar die Gees van die Here is, is daar vryheid. (18) Ons almal weerspieël die heerlikheid van die Here, want die sluier is van ons gesig af weggeneem. Ons word al meer verander om aan die beeld van Christus gelyk te word. Die heerlikheid wat van ons uitstraal, neem steeds toe. Dit doen die Here wat die Gees is.
 http://www.seekgod.ca/openchurch.htm (Research> OWR >Pentecostal …Hebrew Movements, Dean Cozzens’ Prophecy
Posted on February 28, 2017 Posted in polemic
όμορφη γυναίκα = beautiful wife
WHO CARES? How does God provide?