Opsomming: Profesieë oor die wederkoms van Christus moet letterlik vertolk word. Hiersonder sal ‘n Christen geen duidelik beeld oor die eindtyd en die koms van die Here Jesus hê nie.
Hieronder is kort bydraes deur verskeie skrywers oor die vertolking van Bybelse profesieë oor die eindtyd. Onder hulle is my oorlede vader (ds. J.S. Malan) asook my broer, ds. D.E. Malan.
Hoe vernietigend en absoluut hierdie strawwe ook al mag klink, het die Here nooit daardeur die onvoorwaardelike beloftes wat Hy aan Abraham, Isak en Jakob gemaak het, in die gedrang gebring nie. Hy sou dus deur die eeue heen ‘n oorblyfsel van Israel in stand hou om die beloftes wat Hy aan hulle vaders gemaak het, te beërf:
“Maar ook dan, as hulle in die land van hul vyande is, verwerp Ek hulle nie en het Ek van hulle geen afsku, sodat Ek ‘n einde aan hulle sou maak en my verbond met hulle sou verbreek nie; want Ek is die Here hulle God. Maar Ek sal tot hulle beswil dink aan die verbond van die voorvaders wat Ek uit Egipteland voor die oë van die nasies uitgelei het om vir hulle ‘n God te wees. Ek is die Here” (Lev. 26:44-45).
“…die Here jou God (sal) jou lot verander en Hom oor jou ontferm; en Hy sal jou weer versamel uit al die volke waarheen die Here jou God jou verstrooi het. Al was jou verstrooides aan die einde van die hemel, daarvandaan sal die Here jou God jou versamel, en daarvandaan sal Hy jou gaan haal. En die Here jou God sal jou bring in die land wat jou vaders in besit geneem het” (Deut. 30:3-5).
Tydens hulle verstrooiing onder die nasies word Israel gelouter, sodat die begeerte in hulle harte kan ontstaan om na die Here en na hulle land terug te keer. Hoewel die Here dus harde woorde teenoor hulle gespreek het, het Hy hulle nooit as volk verwerp en sy verbond met hulle verbreek nie:
Die Here Jesus het in sy profetiese rede klem op die feit gelê dat Jerusalem een van die belangrikste tekens van die eindtyd is. Hierdie stad sou deur die eeue heen vertrap word terwyl die nie-Joodse wêreld geëvangeliseer word. Die einde van Jerusalem se vertrapping spel dus die einde van die bedeling van die nasies uit:
Dit is egter nie al nie – vir my is die verskille tussen hierdie twee skole van denke veel meer diepliggend. Die chiliaste en antichiliaste verskil oor die toekoms van Israel, die duisendjarige ryk, die eerste en tweede opstanding, asook die vertolking van verskeie ander profesieë. Deur vergeesteliking word ‘n totaal ander verklaring daaraan gegee as dit wat in die Bybel staan.
Kom ons keer na die basiese Bybelse waarhede terug en verkondig die volle raad van God, ook met betrekking tot die wederkoms, sodat lidmate nie in hierdie laaste dae in onsekerheid hoef te leef en in die duister rond te tas oor wat die toekoms vir ons inhou nie.
Dié wat die wysheid het, moet deur die simbole heen dring en na die misterieuse opklim. Deur hierdie eksegese het hy die weg geopen vir allerlei dwalinge en metafisiese spekulasie.
Die reaksie teen die Gnostiek is ook duidelik op die klem wat hy op die opstanding van die liggaam lat val. Die antitese teen Gnostisisme het hom egter in chiliasme laat verval. Nadat die wêreld 6000 jaar bestaan het, sal Christus volgens hom weer kom. Onmiddellik vooraf verskyn die Antichris, wat deur Christus vernietig sal word. Dan word die liggame van die gelowiges opgewek en hulle heers vir ‘n duisend jaar met Israel as sentrum van die vrederyk. Aan die einde van die duisend jaar staan die liggame van die goddelose op. Na beide liggaam en siel ontvang hulle dan hulle ewige straf.
Die sterkste bewys vir die letterlike verklaring is waarskynlik die wyse waarop die Nuwe Testament van die Ou Testament gebruik maak. Mens kan maar net kyk na die Ou Testamentiese profesieë oor Christus wat in die Nuwe Testament vervul is, naamlik oor sy geboorte, sy lewe, sy werk en sy dood. Geen een van hierdie profesieë is anders as letterlik vervul nie.
En hulle sal jou en jou kinders in jou verpletter en hulle sal in jou nie een klip op die ander laat bly nie, omdat jy die gunstige tyd toe God jou besoek het, nie opgemerk het nie (Luk. 19:43-44).
Met die wederkoms sal dit nét so wees. Mense sal die letterlike voorspellings oor die wederkoms waninterpreteer sodat ‘n vrugbare teelaarde geskep kan word vir ‘n uitsiglose kerk wat noodwendig op aardse dinge soos materialisme en aardse politieke verwagtings aangewese is. Jesus het self gesê dat dit soos in die dae van Noag en Lot sal wees. Mense sal in wêreldse plesier leef, totaal onbewus van die oordele wat op hande is.
Die Fariseërs het Jesus se geloofsbriewe tydens sy eerste koms verwerp. Die kerk as instituut sal ook aan die slaap gevang word, en sal die Here Jesus se geloofsbriewe tydens sy tweede koms verwerp. Die kerk sal deur sy eie toedoen geen ander keuse hê nie, want hy verwerp nou reeds al die duidelike tekens wat die wederkoms voorafgaan. Wie sal die verantwoordelikheid daarvoor aanvaar – miskien Origenes en sy allegoriese navolgers?
Dat die Heiland toe die groot Oorwinnaar was, is heeltemal waar, maar dat Hy toe reeds die koninkryk aanvaar het, is om die volgende vier redes ‘n foutiewe en onskriftuurlike aanname:
“En die sewende engel het geblaas, en daar was groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid” (Op. 11:15).
Hoewel die Messiasryk net ‘n duisend jaar sal wees, gaan dit aan die einde daarvan oor in die ewige koningskap van Jesus op die nuwe aarde. Daar is dus geen einde aan sy koninkryk nie.
In Daniël 7 word dit baie duidelik gestel dat Christus die heerskappy aanvaar nadat die Antichris vernietig is. Daniël sê:
“En ek het die dier en die konings van die aarde en hulle leërs versameld gesien, om oorlog te voer teen Hom wat op die perd sit, en teen sy leër. En die dier is gevange geneem, en saam met hom die valse profeet wat die tekens in sy teenwoordigheid gedoen het, waarmee hy húlle verlei het wat die merk van die dier ontvang en sy beeld aanbid het. Lewend is die twee gewerp in die vuurpoel wat met swawel brand” (Op. 19:19-20).
Die gelykenis van die ponde in Lukas 19:11-27 is gegee na aanleiding van die Jode se verwagting dat die Messias se koninkryk onmiddellik ná sy eerste koms sou aanbreek (Luk. 19:11). Die Here wou hulle laat verstaan dat veel nog moes gebeur en ‘n lang tyd van die Koning se afwesigheid sou verloop voor Hy sou terugkom om sy koningskap te aanvaar. Wanneer Hy terugkom, sal Hy eers sy diensknegte beloon vir hulle arbeid en hulle in sy koninkryk as heersers aanstel (Luk. 19:17-19).
Daarna sal Hy sy toorn uitstort oor sy vyande wat geweier het om Hom as Koning van hulle lewens te aanvaar (Luk. 19:27). Dit sal in die komende groot verdrukking gebeur wanneer die goddeloses tot die berge en rotse sal uitroep: “Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op. 6:16-17).
In die komende ryk sal die Messias die Koning van die Jode wees. Die feit is dat die Jode nog nooit as volk vir Jesus as hulle Koning en Messias erken het nie. Hulle het nog nie die geopende oë gehad om op te sien na Hom vir wie hulle deurboor het, en die sonde-oortuiging om bitterlik oor Hom te ween nie (Sag. 12:10). Indien Hy reeds die koningskap op die troon van Dawid aanvaar het (Luk. 1:32-33; Hand. 15:16-17) dan is Hy as Koning van die Jode ‘n koning sonder ‘n volk.
Volgens die Bybel sal Satan vir ‘n duisend jaar lank gebind word, sodat hy die nasies nie meer kan verlei totdat die duisend jaar voleindig is nie (Op. 20:3). Ons weet natuurlik dat hy aan die oppergesag van God onderworpe is en net binne sy toelatende wil kan optree. Hy is egter vry om elke mens te versoek, en het met sy versoekings selfs na Christus gekom. Gedurende die duisend jaar word hierdie vryheid hom ontneem en sal hy die nasies nie kan versoek en verlei nie.
Indien, soos ook beweer word, die uitbreiding van die Christendom ‘n bewys is dat die Satan gebind is, dan moet die bande taamlik los hang omdat die heidendom vandag groter is as wat dit 500 jaar gelede was, en dit word by die dag groter!