Kelkiewyn | Alles en nog wat | Page 2
My liewe lawwe nasaat
Posted on September 8, 2015 by Rina Willemse
Ek het mos hierdie idee in my kop dat een van my nakomelinge eendag met my as eienaardige voorsaat sal identifiseer en dus graag meer oor my en my tydgenote se manewales te wete sal wil kom. Die dat ek hierdie blog nog so getrou in stand hou.
Ses, sewe jaar gelede toe ek hier begn skryf het, was dit glad nie so stil en besadig soos nou nie. Dit het behoorlik gewemel van bedrywighede. Om die ander blogs te lees was soos om 'n klomp storieboeke gelyktydig te lees met dit tússen die lyne die kersie op die koek.
In daardie dae was daar nog behoorlike interaksie. Ons het oor en weer by mekaar ingeloer en gereelde eiertjies gelê. Op dié manier is hegte leesverbintenisse gesmee. En glo vir my, almal wóú gelees word.
Nou hierdie oor en weer kommentaarlewery het darem nie net by heuningkwaswoorde en smileys gebly nie. Soos dit mos maar met enige gemeenskap gaan het daar kort-kort ook bekgevegte uitgebreek en het sommiges behoorlik uit hul pad gegaan om te stir en sodoende ook húl pond aandag te kry. Dan was daar natuurlik ook die trolle. Wat is 'n goeie ou blog-gemeenskap dan nou sonder 'n nare trol? Maar dis 'n storie vir 'n ander keer.
Interessante tye gewees daai. Hier waar ek nou al by my derde koppie cappuccino trek, begin die herinneringe nou bokspring en kan my vingers nie meer behoorlik byhou nie. Daarom gaan ek nou vir eers die iPad eekant toe skuif.
Net gou nog iets: Henry het my mos op 'n stadium weird genoem. Ai, liewe Henry vir wie ek nog altyd 'n soft spot het. Ons het oor sóveel dinge eenders gedink. Net nie oor lyfstraf nie. Kan jy jou indink dat dit in ons tyd nog aanvaarbaar was om kinders te sláán?! Raak ek nou sommer weer driftig. Iedergeval, nog voor die uitval wat ook nou nie heeltemal 'n uitval was nie, het hy mos eendag vir my gesê: "Jy is weird, maar op 'n nice manier." Waarop ek toe antwoord: "En jy is nice, maar op 'n weird manier".
Gawe tye daai. Propvol interaksie. Nou is hier slegs enkele hardnekkiges wie se stemme spookagtig teen die ou ruïnes bly eggo. Was dit nie vir die vooruitsig op 'n weird nasaat wat moontlik eendag hier sal lees nie, was my laaste storiefluit ook al uit.
Jou hardnekkige weird voorsaat.
Posted on Augustus 7, 2015 by Rina Willemse
Met die dat ek vanoggend die iStore-nuusbrief lees, val my bek toe mos nou behoorlik oop. Van stomme verbasing. Waarna ek maar net kan kopskud en grinnik.
Vanselfsprekend neem ek toe skermskote daarvan. So 'n grap móét oorvertel word.
Net dit. Geen ander toepassings nie. Om, van alle dae, Vrouedag te vier.
Toe toe toe, kaalvoet en swanger terug kombuis toe met julle. En moenie vergeet om mooi te lyk nie, hoor!
Posted on Julie 21, 2015 by Rina Willemse
Jy sal altyd daai een persoon kry wat dink dis oukei om haar reg tussen jou en dit wat jy afneem, te kom tuismaak.
Ek kon nie anders as om hoogs geamuseerd te wees terwyl ek aanhou afneem het nie.
"Want ons is lief vir hulle"
Posted on Julie 17, 2015 by Rina Willemse
'Laaste groot jagter' Toppie Kruiper sterf in sy slaap – Netwerk24
En net nou die dag het ek oor jou en jou broer John geskryf.
Sal ek ooit jou woorde destyds aan my vergeet toe een van die ander gidse jou kennis oor jou eie wêreld bevraagteken het?
Só het ek nog daaroor geskryf:
Gids van die Wilderness Leadership School: "Dis 'n toktokkie."
Kelkie: "Kan nie wees nie, hy's te plat. Toppie, wat's dit dié?"
Toppie, die Boesmangids: "Dis 'n platanna."
Wilderness Leadership School-gids: "Die boek sê dan dis 'n toktokkie." Hy staan op om die boek te gaan haal.
Kelkie aan Toppie: "As jy sê dis 'n platanna, dan ís dit 'n platanna."
Toppie: "Ja, want ons is lief vir hulle."
En die wenner van die prys vir beste akteur ……
Posted on Julie 14, 2015 by Rina Willemse
……… DIE VELDLIKKEWAAN !!!
Afgeneem in die hartjie van ons bosveld.
Ander genomineerdes: klipdassie, gebande muishond, lepelaar, rooibok, waterbok, blouwildebees, bontsebra, blesbok.
Vasbyt ouens, dalk volgende keer. Mits julle natuurlik gaan opdaag wanneer ek die volgende een wil skiet.
Waarskuwing: Hierdie video is glad nie geskik vir ONsensitiewe kykers nie. Dit bevat geen tonele van seks en geweld nie, slegs speelsheid, vreeTsaamheid en 'n ligte vryery.
En intussen op LitNetblogs ….
Posted on Julie 13, 2015 by Rina Willemse
Litnetblogs se hoofblad.
Posted on Junie 25, 2015 by Rina Willemse
Draai 'n kraan oop en daar kom skoon water uit. Dís mos hoe ons grootgeword het. Maar vir hoe lank nog?
waterbobbejaan 1 (HAT): Soort otter.
waterbobbejaan 2 (HAT): Soort waterkraffie.
waterbobbejaan 3 (in my kop): Iemand wat leef asof skoon water altyd in oorvloed tot ons beskikking sal wees.
Terug by die HAT.
bobbejaan 1: Groot aap met donker hare, vooruitstekende snoet, groot wangsakke, slagtande en eeltagtige, onbehaarde sitplek.
bobbejaan 2: Dom mens.
Apologie dus aan bobbejaan 1 wat, anders as die mensDOM, slim genoeg is om níé met kosbare water te mors nie.
'n Tyd gelede bevind ek my dapper en stapper in die Kgalagadi-oorgrenspark saam met vier medetoeriste en vier gidse van wie twee Gauteng- en twee Kgalagadiboorlinge. Sandduine onder die oop hemelruim is ons weeklange woning. Vir drink, was en kosmaak is daar 'n paar waterkanne, volgemaak by die motorhawe kort duskant waar die water brak sou begin raak.
Dis verbasend hoe lank die nege van ons met net dié kanne water kon klaarkom met die laaste een teen huistoegaantyd selfs nog halfvol. Een van die Gauteng-gidse laat die oortollige water toe sommer in die dorre woestynsand leegloop. Hoekom dit dan nou al die pad in die kan terugkarwei?
Vir die twee Kgalagadiboorlinge was dit egter een te veel. Daarom roep hulle almal bymekaar en steek summier 'n preek af oor hoe kosbaar water nou eintlik is. En hulle wéét waarvan hul praat.
Nou dít, tesame met ander wilderniservarings wat hier en hier te lese is, het my finaal tot 'n punt gebring waar ek uiters spaarsamig met water omgaan. Om nie eens te praat van die al hoe groterwordende waterkrisis wat ons in die gesig staar nie.
Die dat daar deesdae hier by ons in elke badkamer 'n emmer of twee gereedstaan om die water op te vang wat in die stort of wasbak se drein sou wegspoel tot warm genoeg na smaak.
Na die tyd word dit in die bad geledig vir my om later net warm water by te tap vir 'n lekker luukse bad. Van daar word dit dan grasperksproeier toe uitgepomp.
Bakke in die groente- en opwasbak vang al die water op van groente en vrugte wat afgespoel word, halwe glase water wat nie gedrink word nie, voedselverwerker-toerusting wat skoongespoel word (mits dit net groente en vrugte is wat verwerk is) en so meer. Dié opvangwater is bestem vir die stoepplante en tuin.
Verder het ons drupbesproeiïng in die groentetuin laat aanbring sodat die water diep onder by die wortels kan uitkom pleks van bolangs opdam waar dit gou weer verdamp. Twee groot tenks vang reënwater op en word tydens die droë maande met behulp van dieselfde draagbare pomp wat vir die badwater gebruik word, groentetuin toe gepomp.
Elke kosbare druppel uit lekkende krane word ook opgevang tot tyd en wyl dit reggemaak kan word.
Tree ons dalk oordrewe en voortydig op? Nee. Dis nou een bobbejaan wat mens maar gerus vroegtydig agter die bult kan gaan haal.
Helloooo …. anybody home?
Posted on Maart 10, 2015 by Rina Willemse
Aangesien die eens digbeblogde Blogville so te sê in 'n spookdorp verander het, 'n spookasempie van my kant af.
'n Paar jaar gelede, tydens 'n veldstappie, kom ons op 'n kleinerige kerkhof af. Nou ek's nie vreeslik gaande oor begraafplase nie (te hard en kil na my sin), maar hierdie een het heel vrolik gelyk – danksy die natuurlike voorkoms van heelparty grafte.
Dié een het behoorlik my hart gesteel:
Ten spyte daarvan dat die boom op die oog af beter dae geken het, dien dit steeds as veilige hawe vir 'n verskeidenheid diertjies en goggas.
Een van die strak grafte, hoewel droë gras en blare dit tog bietjie versag:
"GEB. 1 NOV. 1868, OORL. 5 AUG. 1956".
Hierdie het ek sommer nou die dag op die internet raakgeloop:
Oulike manier van 'n natuurlike bydraetjie tot Moeder Aarde. So vir oulaas..
Volgende keer skryf ek oor dít waarin ek glo, naamlik lewe voor die dood.
Ag jis, my hart is so seer
Posted on Augustus 4, 2014 by Rina Willemse
Koebaai my kat.
Jeug- en kinderboeke
Posted on Mei 26, 2014 by Rina Willemse
Naomi vra watter boeke ons van jongs af bybly. Vir my ongetwyfeld Die Uile-reeks. As jong kind het dié vierstuks bendelede my verbeelding behoorlik aangegryp. Ander jeugkarakters soos Saartjie en haar vriendinne asook die Maasdorpmeisies kon maar gaan slaap.
Nou op 'n kindernoot: 'n Tydjie gelede het ek op 'n baie oulike groep afgekom wat met hul boeke (en films) wegbreek van die stereotipering van meisies. Hier kry alle kinders die geleentheid om boeke te lees en films te sien met positiewe boodskappe oor meisies en hul diverse vermoëns. Meisies hoef dus nie verban te word na die rol van hulpverlener of meisie in nood nie. Hulle kan ook leiers, heldinne, kampioene en uitvinders wees. Anders as die passiewe prinsesse wat so knaend deur dapper jong mans gered moet word, word meisies eerder aangemoedig om te groei en na drome wat hul self kan kies, te streef.
Net die ding vir 'n nuwe generasie kinders.
Ja OK, daar was dan tóg een verhaal waar die prins deur 'n prinses gered moes word. Maar van alle dinge met 'n sóén.
Roes, roes, roesemoes
Posted on April 22, 2014 by Rina Willemse
(Tina se uitdaging)
Roesemoes (HAT): Verwarring, warboel. 'n Roesemoes wat ontstaan as daar nie sterk leiding is nie. Vgl. geroesemoes. roesemoesig.
Roes, roes, roeseMOERIG.
Hierdie het darem gehelp om af te koel:
O ja, en nog iets:
Veral op 'n Maandagmiddag.
Was dit nie vir DelaDap nie ….
Sit neer daai tuingereedskap en kom doen die crazy swing
Posted on April 6, 2014 by Rina Willemse
DelaDap is 'n Oostenrykse musiekgroep wat hulle toespits op Roma musiek gekombineer met jazz en pop. Die groep bestaan uit internasionale musici van die Tsjeggiese Republiek, Serwië, Bosnië, Herzegovina en Rusland.
Mens is eintlik veronderstel om elke dag met jou skaduwee te gaan stap
Posted on Maart 21, 2014 by Rina Willemse
Die groter croc aan die regtervoet is om plek te maak vir 'n enkelstut as gevolg van 'n besering. Die enkel is darem nou weer piekfyn.
Beker cappucino vir jou?
Posted on Februarie 22, 2014 by Rina Willemse
Sedert Kelkie vir haar 'n milk frother magaftertjie aangeskaf het, sit sy nie meer haar lippe aan gewone koffie nie.