Volgens die jongste teorieë is selluliet nie 'n siekte nie. Maar die meeste van ons aanvaar nie hierdie norm van die ophoping van vet in vroue en probeer om dit te beveg nie. Dit kan verstaan ​​word, omdat estetika vir enige vrou bo alles anders. Wat is eintlik selluliet? En wat kan gedoen word om die probleem vel te maak - oranje skil - nie 'n ernstige probleem vir jou en die oorsaak van verskillende komplekse nie?
Enige behandeling is effektief wanneer dit begin in die eerste stadium van die siekte. In die geval van selluliet - dieselfde situasie. Hoe vroeër jy "vir hom" neem, hoe beter. Wel, en natuurlik, moet jy die behandeling met gesonde verstand benader. Om net 'n paar dae ontslae te raak van die lemoenskil, is net so onrealisties soos om dit vir dieselfde tydperk te koop. Anti-selluliet voorbereiding is baie nuttig, maar dit kan nie selfs 'n gram vet uitskakel nie. Dit is daarop gemik om vet uit vetselle vry te stel, maar dit sal baie moeilik wees om dit te ontslae te raak.
Eerstens sal geen vrou beskadig word deur basiese kennis oor die sogenaamde lemoenskil nie. Selluliet is 'n hipertrofie van vet selle, wat hoofsaaklik veroorsaak word deur die sintese van vetsure in verband met hul verspreiding. Trouens, selluliet is 'n natuurlike manier om vet deur 'n vroulike liggaam op te tel. "Bevrore" in die vel van die heupe en buikvet bied 'n reserwe van energie wat tydens swangerskap gebruik word. Die winkels van hierdie vet kan natuurlik verminder word tydens borsvoeding, maar dit is nie so maklik soos baie vroue lyk nie. Die hele fout is ons moderne manier van lewe. Klein fisiese aktiwiteit, lang sit op een plek (voor die TV, rekenaar, motor bestuur), gebrek aan voedselkultuur - dit is die redes vir die voorkoms van selluliet en ander probleme met vel en gesondheid in die algemeen. Vroeër is geglo dat hierdie siekte met vetsug geassosieer word. Vandag weet ons dat selluliet byna 80% van vroue raak, wat begin met adolessensie. Daarbenewens het die gelaatskleur hier absoluut nie saak nie.
Oorsake van selluliet
Tans weet wetenskaplikes baie meer oor selluliet. Dit is bekend dat verskeie faktore bydra tot die voorkoms daarvan.
1. Hormone. Selluliet affekteer die meeste vroue tydens puberteit, swangerskap en voor menopouse. En die rede hiervoor is dat die aanstelling van 'n lemoenskil is die grootste bydrae van die vroulike hormoon - estrogeen na die liggaam. En streng, sy konsentrasie is te hoog in vergelyking met progesteroon ('n ander vroulike hormoon van die eierstokke). Aangesien die wanbalans 'n kettingreaksie begin, lei dit tot onreëlmatighede op die heupe, boude, buik, en soms selfs op die bors en skouers. Tydens puberteit moet 'n sekere hoeveelheid vet normaalweg by vroue ingesamel word om gereelde menstruele siklusse te begin. Net die gewig van vroue het die afgelope dekade met 10-15% laer as die norm afgeneem, en daar is reeds gereelde oortredings van die siklus. Gedurende swangerskap word die liggaam verplig om energie in die vorm van vet op te haal en dit op die gewone plekke daarvoor te versamel. Dit word gedoen om voor te berei vir 'n lang tydperk van swangerskap en die daaropvolgende produksie van melk vir die kind. Nietemin, na menopouse stop die eierstokke met die vervaardiging van hormone, en hul tekort word ten minste gedeeltelik vergoed deur die vetweefsel. Dit is algemeen bekend dat selluliet hoofsaaklik vroue affekteer, terwyl dit by mans baie selde gebeur. Dit is omdat die vroulike hormoon oestrogeen, onder andere, 'n invloed het op die elastisiteit en eienskappe van die bindweefsel van vroue. By mans word die opeenhoping van kollageen- en elastienvesels gereël sodat hul aktiewe ondersteuning deur die bloedvate voortduur. So vet het net nie tyd om op te bou nie, nie om die vorming van selluliet te noem nie. Aan die ander kant, by vroue, is die kollageen- en elastien sones parallel om die kind binne hulself tydens swangerskap te kan plaas. Aan die een kant is dit 'n groot voordeel, maar aan die ander kant - na die geboorte van 'n kind kan probleme ontstaan. Vaste vet selle kan maklik beweeg tussen kollageen en elastienvesels, vervormende bindweefsel wat geleidelik verhard en buigsaamheid verloor. Dit kan die senuwee eindes in die vel komprimeer, dus massage in die gebied van selluliet kan ernstige pyn veroorsaak.
2. Mikrosirkulasie. Estrogene beïnvloed ook die toename in die deurlaatbaarheid van bloedvate. Die fisiologiese vloeistof word uit die bloed in die weefsels gedreineer en akkumuleer in die intersellulêre ruimtes, wat veroorsaak dat edeem wat dikwels tydens menstruasie voorkom. Geswelde weefsels druk op die bloedvate, wat lei tot 'n skending van mikrosirkulasie in die vel en subkutane weefsel, wat op sy beurt ischemie van vetselle veroorsaak. In die afwesigheid van suurstof en voedingstowwe produseer en akkumuleer hulle giftige stowwe. Daarom kan die probleem van probleemvel - lemoenskil - selfs jong, dun meisies beïnvloed. Geïsoleerde vet selle kan oor tyd groei in groottes tot 10 keer of meer. Hulle word sigbaar in die vorm van kenmerkende knoppies op die vel. Dit is verbasend dat elke vetsel selfs meer as 60 keer vergroot kan word.
3. Probleme in die funksionering van die limfstelsel. Die taak van hierdie stelsel is om giftige stowwe in die limfknope in te samel, waar hulle na die niere vervoer word en dan uit die liggaam verwyder word. Die doeltreffendheid en buigsaamheid van die bindweefsel hang grootliks af van hoe goed die stelsel werk. As hulle te sag en permeabel vir gifstowwe is en nie gelyktydig in limfkliere sal slaag nie, sal hulle in ander weefsels binnedring, in vetselle ophoop. Dus, die funksionele aksies van die limfatiese stelsel dra by tot die verwydering van gifstowwe uit vetselle, en sodoende word die verspreiding van selluliet indirek verhinder.
Kruie bestanddele wat help in die stryd teen selluliet
Aktiewe plantkomponente wat daarop gemik is om die stryd teen selluliet te berei, het hul eie take:
verbeter bloedsirkulasie, stimuleer mikrosirkulasie in velselle om die eliminasie van afval te versnel (die sogenaamde mikrobalans van die vel)
stimuleer lipolise (vetverbranding) as gevolg van vrystelling van vetselle, vrye vetsure.
Met betrekking tot maatreëls om bloedsirkulasie te verbeter, versterk die mure van bloedvate en anti-behoud van water in die vel - die meeste van hierdie gevalle word die volgende stowwe en plant uittreksels gebruik:
Blackberry - elimineer oortollige water in die intersellulêre ruimtes
Groen en bruin alge - verminder die neiging tot vloeistofstagnasie, verbeter lymfatiese sirkulasie, alginiensuur het die vermoë om gifstowwe te bind.
Die medisinale kruie bevat 'n groot hoeveelheid kumarien, wat 'n versterkende effek op die limfatiese kapillêre het; behalwe dat dit bloedsomloop stimuleer en die are skoonmaak
Ivy - verbeter bloedsomloop
Japannese Ginkgo Biloba - verbeter bloedsomloop
Holly - verbeter bloedsomloop
Arnica (Ruta geurig) - is veral nuttig vir mense wat probleme het met verwurgde kapillêre op die bene, versterk die mure van bloedvate en het 'n anti-inflammatoriese effek. Mense met lemoenskilprobleme moet verhitingspreparate wat kafeïen en xanthien bevat, voorkom, wat op bloedbloedvate optree, wat die risiko van vernietiging van hul mure veroorsaak.
Die hoofdoel van die stryd teen selluliet is om 'n eenvormige verspreiding van vet in die weefsel te stimuleer. Onlangs, baie kosmetiese maatskappye oorweeg hierdie probleem, wat lei tot die opkoms van 'n groot aantal nuwe dwelms. Om hul optrede te verstaan, moet ons nader aan die prosesse wat verband hou met die metabolisme van vette in die liggaam.
Vir die mens is vette die hoofwinkel van energie. Die vet metabolisme is nou verwant aan die glikolise proses, die glukose agteruitgang wat voorkom in elke sel van ons liggaam. Dit blyk dat wanneer ons 'n dieet met koolhidrate (glukose) en lae vet waarneem, die liggaam die sintese van vetsure verhoog. Van hierdie word vette dan gevorm, wat dan as 'n reserwe van energie in die vet selle gestoor word. Dit lei tot 'n toename in die vetmassa. Met 'n groot hoeveelheid koolhidrate gebruik die liggaam hulle hoofsaaklik as 'n bron van energie. Daarom hoef hy nie vet as 'n spaar-energie tenk vir 'n "reënerige dag" te stoor nie. Sintese van vetsure in die liggaam word gereguleer deur drie hormone: insulien, glukagon en adrenalien. In die geval van 'n tekort aan energie en gevolglik, op 'n lae vlak van glukose, glukagon en epinefrien, inhibeer die ensieme wat verantwoordelik is vir die sintese van vetsure hul produksie. Op 'n hoë vlak van glukose in insulien word die aktiwiteit van hierdie ensiem gestimuleer, wat lei tot 'n toename in die sintese van vetsure en gevolglik die ophoping van vette in vetselle. Uitskakeling van oortollige vet hang ook af van die twee tipes reseptore wat op die vetselle geleë is. Hierdie alfa-reseptor - wat insulien kombineer en die ophoping van vet stimuleer en sodoende bydra tot die toename in die volume van vetselle en reseptore, en die beta-reseptor - wat glukagon en adrenalien bind wat metabolisme en vet stimuleer en die grootte van vetselle beïnvloed.
Plantkomponente wat vetverbranding stimuleer
Soos reeds genoem, is die probleem van effektiewe vetuitskakeling die hoofonderwerp van baie studies in die laboratoriums van farmaseutiese maatskappye in die wêreld. Hierdie studies is in twee rigtings uitgevoer:
Die eerste doelwit is om stowwe te vind wat die alfa-reseptor blokkeer
Die tweede doelwit is om maniere te vind om die vlak van glukose in die selle te verminder - byvoorbeeld insulien, wat oormatige hoeveelhede glukose in die bloed verminder
Verbindings wat die alfa-reseptore blokkeer, was stowwe wat van plante verkry is, soos:
Laasgenoemde word veral gekenmerk deur hoë blockerende aktiwiteit van die alfa-reseptor, verhoed die ophoping van oortollige vet in die weefsel. Kafeïen het ook die vermoë om een ​​van die ensieme te blokkeer wat bydra tot die ophoping van vet. Daar moet ook kennis geneem word van L-karnitien, wat egter nie die vermoë het om alfa-reseptore te blokkeer nie, maar speel 'n groot rol in die ontbinding en verbranding van vetselle, wat die vloei van hierdie prosesse vergemaklik. Daarom word dit so dikwels in baie anti-sellulietmedisyne aangetref.
In die werk om bloedglukosevlakke te verminder, het moderne wetenskap ver vooruit gegaan. Dit blyk dat die aktiewe stowwe wat van sommige plante verkry word, sulke eienskappe het. Hierdie plante is in twee groepe verdeel. Die eerste groep sluit plant ekstrakte in wat die pankreas kan stimuleer om insulien te produseer, wat die bloedsuikervlakke verlaag. Hierdie plante speel 'n belangrike rol, byvoorbeeld in die behandeling van diabetes. In teenstelling met wetenskaplike laboratoriums, is kosmetiese maatskappye hoofsaaklik geïnteresseerd in ander groepe plante wat die glukosevlak in selle heeltemal onafhanklik van die roete van die hormoon kan verlaag. Sulke plante sluit in, veral
Uittreksels uit hierdie plante word gebruik in anti-sellulietpreparate. Die presiese effek van hierdie uittreksels en hoe dit vetverspreiding in vetselle beïnvloed, is nog nie ten volle verstaan ​​nie. Dit is slegs bekend dat hulle in hierdie proses 'n belangrike rol speel.
Reëls vir die gebruik van anti-selluliet middels
As u sulke medisyne gebruik, wees asseblief geduldig en baie konsekwent. Maak seker dat jy met 'n massage begin. Wetenskaplikes het 'n verband gevind tussen gewigsverlies en massering, wat die produksie van endorfiene, die sogenaamde hormone van geluk, stimuleer. Hulle werk strelend en dien as 'n pynstiller, versnel die verbranding van vet. En hoe meer plesier jy van 'n massage kry - hoe meer is die gewig van gewig. Roomke bevorder die verspreiding van vetsure en elimineer vetwinkels in sekere dele van die liggaam. So die vraag met 'n probleem vel - lemoen skil - vir 'n lang tyd is opgelos. Vet kom in die bloedsomloopstelsel, waar dit 'n maklike bron van energie word. Tydens oefening word die meeste van die vet verbrand, sodat die liggaam dit vir ewig ontslae raak. As jy nie die gebruik van hierdie middels met oefening kombineer nie, sal jy nie die regte effek kry nie. Vet sal vinnig terugkom in die weefsels van die liggaam.