Anita skryf toe verder in wat sy ’n “Covid-galbraaksessie” noem: “As elke Covid-geval geweet het waar hy/sy dit opgedoen het, het ons lankal die ding hokgeslaan. Ek wil al antwoord: “In Checkers se rak nommer sewe tussen die Marmite- en Bovril-botteltjies … daar sluip die klein groen monstertjies rond en wag net dat jy ’n botteltjie optel. Want wat wil jy hê moet ek sê? … Opregte belangstelling word waardeer en gebede ook, want glo my, ’n mens het dit nodig om hierdie ding te wen.”
Hy sê vir hom was die emosionele impak amper groter as die fisiese simptome. “‘n Mens lees die vreeslikste goed en dan lê jy en wonder wat gaan van jou mense word as jy dit nie maak nie. Wat gaan van jou kinders word? Ek was heeltyd op my knieë. My vrou het soms gehuil en dan kon ek haar nie troos nie, want ek het nie geweet of alles okay gaan wees nie. Ons is so dankbaar dat ons hierdeur gekom het.”
Nog ’n interessante opmerking was dat iemand vir haar gerusgestel het “dat hulle okay sal wees omdat hulle gesonde mense is”. Sy sê: “Ons het nou al gesien dat dit nie noodwendig die geval is nie.”
Vir Lida was familie en vriende se ondersteuning ook baie kosbaar tydens die tyd wat hulle simptome gehad het.
“Loer” gereeld in. Vra of hulle ’n behoefte daaraan het dat jy bel of via ‘n skerm met mekaar gesels. Somtyds vang die eensaamheid jou.
Dink mooi voor jy inligting oor Covid met die persoon deel. Dit kan angstigheid verhoog. Deel eerder ’n lekker boek, ’n mooi fliek, ’n snaakse video of ’n TV-reeks.