Gert Rautenbach: Tom Lehrer
Vrydag, Oktober 30, 2015
In die middel van die 1950s - op die hoogtepunt van die Koue Oorlog en kernoorlog paranoia - het 'n Harvard wiskunde lektor, Tom Lehrer, 'n song geskryf waarmee hy die mensdom wou troos. Dit was We Will All Go Together When We Go
Die wereld het nooit weer 'n Tom Lehrer gehad nie. Sy liedjies was bitter en suur en briljant soos niks wat nog ooit bestaan het nie.
Oor sy eie vakgebied in akademia het hy gesing aan die hand van sy wiskundige inspirasie Lobachevsky
Sy beroemdste lied, en die een die een wat herhaaldelik deur ander kunstenaars gesing word, was Poisoning Pigeons in the Park.
Lehrer het geen perke geken nie. Terwyl Amerika in die maan-resies met die Sowjet Unie was, het hy die lied Werner von Braun geskryf. [ von Braun was die Duitse uivinder van die V2 Rockets wat na die oorlog vir NASA gaan werk het ].
"Nazi, Schmazi," says Wernher von Braun.
Lehrer het outydse ballade vorms gebruik met perverse effek
En 'n parodie van die Boy Scout leuse, Be Prepared!
En die lied So Long Mom in die stapel van soldate wat hul familie totsiens waai van die boot af - oppad na die oorlog, vermoedelik Wereldoorlog 3
Die Vatican Rag - 'n dans vir die Pous
Lehrer het gesing in die 1950s en toe skielik verdwyn. Daar was nooit weer so iemand nie.
Ek het die ander dag gewonder wat van hom geword het, ge-Google en raai wat: Tom Lehrer is alive and well and living in Cambridge, Mass - 87 jaar oud. [ dis 2015 ]
Hy het in die 1960s afgetree (hy kon nie die hippies se optimisme hanteer nie) en daarna gerus vir die res van sy lewe.
Hy het nooit die impuls gehad om 'n comeback te maak nie. Sy 40 swart siniese songs bly nog die Gold Standard.
Is dit nie die droom nie?
Geplaas deur Gert Rautenbach om Vrydag, Oktober 30, 2015
Unknown Sondag, November 01, 2015 9:43:00 nm.
Baie insiggewend - nog nooit van Tom Lehrer gehoor nie, maar sal nou definitief op die uitkyk wees vir meer van hom. Ek wonder of 'n mens Malema (en ander wat issues het met rassisme (en xenofobie) - en dalk ook die onderwyssisteem) nie moet herinner aan "We Will All Go Together When We Go" nie, want wraggies, ek is baie moeg vir debatte oor rassisme, identiteit, "whiteness", "blackness", ensovoorts. Want indien mens die ideaal nastreef van "Let no one else's work evade your eyes", dan sal mens gou kan sien dat die mens nie klaarkom sonder een of ander onderskeiding of -isme nie ...
Die volgende keer as ek "Akademiese skryfwerk" moet doseer gaan ek die kursus dan ook inlei met Lehrer se "Lobachevsky" (https://www.youtube.com/watch?v=wNel8RwSLyE)! Want soos Derrida dit immers ook tussen hakies in “I’ll have to wander all alone” (1998) ter nagedagtenis van Deleuze stel: “(One would have to quote interminably)”!
"Don't make book if you cannot cover bets" is voorts ook 'n wonderlike formulasie vir wat Derrida mens omtrent probeer waarsku het rakende waaroor mens "Be Prepared!" moet wees, want om 'n boek wil maak (of om op enige ander manier te wil totaliseer) moet daar een of ander punt/doel/sin gemaak word/wees, en met 'n punt as omring deur/of ander van 'n infiniteit van ander punte, bly enige punt maar baie onstabiel, oftewel die oomblik/plek/punt "to transubstantiate!"
Soos u kan sien het ek u blog baie geniet Mnr Rautenbach! Vanuit die perspektief van Derrida se teks "Plato's pharmacy" - met pharmakon as 'n ander naam vir skrif as beide gif en gesondmaakmiddel - sou ek u is 'n regte "old dope peddler, / Spreading joy wherever he goes" kon beskryf! Die Griekse pharmakos oftewel sondebok het die gemeenskap mos van hul siektes en sondes bevry - "When the shades of night are falling, / Comes a fellow everyone knows" ...
Ek sien uit na u volgende skrywe.