Padblocks Scribbler - Tea & Coffee by Deborah Pope | Oldrids - Oldrids & Co Ltd
Home » Products » Gift » Ideas For Her » Padblocks Scribbler - Tea & Coffee by Deborah Pope
Item Number: 9000570050 Spesiale vriende !! | kobus2015
← Ouma se rystoel
My brief aan jou. →
Posted on Oktober 28, 2018	by kobes53
In die spreekkamer se ontvangs hang daar ‘n spotprentjie wat ‘n besoeker eendag geskets het terwyl hy gewag het vir sy afspraak. Die opskrif van die skets lees : Wees lief vir rokers want hulle tyd is min!! Ook nie heeltemal die waarheid nie want ek weet van baie nie-rokers wat gouer die tydelike vir die ewige verruil het. Maar dat dit ‘n spesiale liefde is, is ook waar want kyk die rokers is spesiale, eiesoortige entiteite!!
Vanoggend het ek vroeg opgestaan. Dit is Sondag , alles en almal slaap nog. Ja, die dagbreek slaap ook nog want die mis is dik op die see. Geen teken van die warm vriendelike strale van die son nie. Kyk, as die mis lig gaan dit weer ‘n kraaie gaap dag wees. Maar terwyl dit nog so koel en mistig is en voordat die muggies my lewe kom verpes, trek ek my stap uitrusting aan en vat die pad. Al langs die wandelpad langs die see, verby Drie Pikkewyne en in Strandstraat af. Die lug is so vars en koel. Die fyn misreen van die digte mis slaan strelend teen my gesig. Langs my drafstap Lady. Sy begin ook nou al lank in die tand raak en die tong hang al uit van moegheid. Sy het ook nie meer die krag om agter die dasse aan te hardloop nie…..en die dasse weet dit!! Hulle staan so op kort afstand en koggel haar, maar ou Lady se fut is uit.
Bo in Hoofweg vat ek die pad sandgat toe. Van die hoogte af kyk ek op die see uit waar die gesigseinder wegkruip agter die misbank. Ek asem sommer ‘n ekstra liter vars seelug in. Geen besoedeling. Vars. Koel. Dit laat my dink aan jare gelede toe ons oppad Kruger Nasionale Park toe was. ( Snaaks die “goverment” het nog nie die naam verander nie!) Daar by Standerton was ek geskok om so na die noordooste te kyk en die donker wolke massa te sien. Geskok, want dit is nie reen nie, maar suurreen van Sasol se Secunda aanleg…deesdae noem ons dit besoedeling. Ek asem sommer nog ‘n stewige trek vars, koel seelug in. Kan ek so gelukkig wees om hier te bly, hier te loop en besoedelingsvrye seelug te kan inasem !!
Net toe ek die afdraende pad neem by die sandgat ,sien ek ‘n wit bakkie langs die sandgat staan. Langsaan staan ‘n jongman. Dadelik val twee dinge my op: eerstens , staan jongmense nog vroeg op op ‘n sabbatsdag? Dit is mos laat slaaptyd en inhaal waarmee hy agterstallig is. Tweedens, hy staan met ‘n sigaret tussen sy vingers en rook dat die dampe so staan. Pragtige advertensie vir British American Tabacco! Ek asem die vars seelug in en raak liriese daar oor en hier staan ‘n jongman en kies om die besoedelde gemors in te asem. Toe besef ek weereens dat rokers spesiale mense is…jy moet hulle maar net lief moet he.
Skielik begin my gedagtes ver paaie stap en ek onthou so paar rokers wat spesiaal was.En ja, ek was lief vir hulle!
Baie jare gelede in die vorige eeu, het ek op Caledon gewerk. Die groot gebeurtenis was as die WP en die Bulle mekaar op Nuweland gepak het! So half een het ons die apteek gesluit en is die pad Kaap toe aangepak. Die apteker vir wie ek gewerk het, het middellyn hoofpawiljoen kaartjies gehad. Dan was ek bevoorreg om saam met die” lanies “rugby te gaan kyk…in styl! Vroeg op Nuweland aangekom, ons reggemaak in ons VIP sitplekke en wag vir die voorwedstryde om klaar te maak. Ek word saam genooi na die lede-restaurant. Dit was voor die dae van losies. Die ongeskrewe reel was : pastei met mostertsous. Die mostert was daar om die koue nat veertien dae geelperske reen te neutraliseer. Dit maak jou warm van binne! Eintlik hou ek van sterk kerrie en sterk speserye. Ek gooi mildelik mostert oor my pastei, net vir my weldoener om my te waarsku: “Stadig jong, die goed is warm” Soos rokers maar doen, hoor ek maar luister nie. Met my eerste hap slaan my asem weg en vir die volgende tien minute is ek woordloos, spraakloos en gestroop van my waardigheid. Die mostert was sterk!. MAAR om op Nuweland te kom was die eintlike storie. Ons het saam met Koos Purgaas gery. Twee voor en drie agter. Dit reen so fyn en is yskoud buite, maar Nuweland toe gaan ons. So met die opgewonde gepratery steek Koos sy sigaret aan. Vensters is toe en ons ander vier nie-rokers het nie die moed ons vir Koos die leviete voor te lees nie. So selfsugtig! Ek vervloek so in die stilligheid vir British American Tabacco. In die gehoes en geproes het ons maar ewe waardig daar gesit en mede passiewe rokers geword. Ja, rokers is spesiaal. Jy moet hulle net lief he.
Die Ingelse tannie het naby die apostole kerk gebly. Haar longe was opgerook. Soos in op. As ek ‘n telefoon oproep kry en ek hoor die gehyg aan die anderkant, dan weet ek die tannie benodig my. Haar asem is te kort om te praat. By haar huis aangekom, het ek myself ingelaat want die asem was te kort om voordeur toe te loop. Die asem het saam met die rook dampe verdwyn. Dan tref ek haar aan in die sitkamer in haar “rocking chair”. Blou lippe, punt van die neus en oorlobbe blou-pers. Nie asem oor om my te groet nie. Asem weg. Asem opgerook. Dan gee ek maar ‘n inspuiting vir wat dit werd is. MAAR langs die tannie staan die asbak met ‘n brandende sigaret. Weereens ‘n spesiale roker : nie asem om te praat nie, maar daar word gerook. Wat ‘n advertensie vir British American Tabacco ! Rokers…jy moet hulle maar net lief he.
Die oom was ‘n generaal in die weermag. Kwaai. Streng. Presies. Een van daardie geen “nonsense” omies. Hy was ‘n generaal van ‘n groot weermag eenheid, maar ook generaal in sy huis. Net soos sy troepe, was sy vroulief ook maar net ‘n troep. Daar slaan die lelike woord “angina” ook toe en die oom eindig met ‘n hartoperasie. Sy spesialis beveel die eks- generaal om op te hou rook! Ja, dit is slegs ‘n spesialis wat vir die eks-generaal opdragte kan gee. Soos ‘n goeie militaris is hy tot die letter gehoorsaam en gedissiplineerd en hou by verstek op rook. Eendag fluister die tannie baie geheimsinnig in my oor: “Dokter praat met die oom. Ek dink hy rook weer. Saans gaan hy na buite en later as hy inkom, ruik ek rook tussen al die peppermente en mondspoel deur. Dan wil hy my nie soen nie.” Met die oom se volgende besoek vra ek hom so paar verkennende “onskuldige” vrae : Hoe gaan dit met die stappery? Hoe gaan dit met die cholesterol-vrye dieet? So terloops oor die rokery. ” Nee wat dokter, daai goeters het ek laat staan. Ek laat nie toe dat ‘n sigaret my baas sal wees nie.” Dat die generaal so blatant lieg…nes sy troepe wat skuldig was aan awoll. Wat ‘n advertensie vir British American Tabacco!! Ja, of jy nou ‘n generaal is of pietpompies is, rokers is spesiale mense. Jy moet hulle net lief he.
Dankie tog dat die nikotien gogga my nooit gebyt het nie. Ek is totentaal verslaaf aan vars, verfrissende, suiwer skoon seelug!!