Sondagskole - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die wêreld se eerste Sondagskole is in die 16de eeu gestig. In die 1770's het die Unitarian minister Theophilus Lindsey Sondag gratis lesse in sy Essex Street Chapel in Londen aangebied. Dit is egter Robert Raikes, die eienaar van die Gloucester Journal wat 'n Sondagskool by die St. Mary le Crypt Church in Gloucester begin het, wat gewoonlik die eer kry om die beweging te begin. Hoewel dit nie die eerste persoon was wat 'n skool in 'n kerk georganiseer het nie, kon Raikes sy pos as koerantuitgewer gebruik om maksimum publisiteit vir sy opvoedkundige idees te gee.
Die biskoppe van Chester en Salisbury het Raikes ondersteun en in 1875 word 'n London Society for the oprigting van Sondagskole gestig. In Julie 1784 het John Wesley in sy joernaal opgeteken dat Sondagskole 'oral opduik'. Twee jaar later word deur Samuel Glasse beweer dat meer as 200 000 kinders in Engeland Sondagskole bywoon.
In 1801 was daar 2,290 Sondagskole en teen 1851 het dit tot 23,135 gegroei. Daar word beraam dat teen die middel van die 19de eeu ongeveer twee derdes van alle werkersklaskinders tussen 5 en 15 jaar Sondagskole bygewoon het.
Volgens die LDS -kerk is die doel van sy Sondagskoolprogram:
"Versterk die geloof van individue en gesinne in ons hemelse Vader en Jesus Christus deur onderrig, leer en gemeenskap, en
"Help gemeentelede 'om mekaar die leer van die koninkryk' (D & amp 88:77) by die kerk en tuis te leer." 
Vroeë LDS Sondagskole Redigeer
Historiese rekords dui aan dat 'n vorm van Sondagskool in die 1830's en 1840's deur die Heiliges van die Laaste Dae in Kirtland, Ohio en Nauvoo, Illinois, gehou is. Die vergaderings was egter ad hoc en geen formele organisasie het die Mormoonse uittog uit Nauvoo verduur nie.
Die eerste formele Sondagskool in die LDS -kerk is op 9 Desember 1849 in Salt Lake City gehou onder leiding van Richard Ballantyne,  'n voormalige Sondagskoolonderwyseres in die Relief Presbyterian Church in Skotland. Gebrek aan 'n geskikte gebou om die vergadering in te hou, nooi Ballantyne sy studente na sy eie huis, ongeveer dertig kinders van die laaste dae tussen die ouderdomme van 8 en 13 jaar bygewoon. Die plaaslike gemeente waartoe Ballantyne behoort - die Salt Lake City Fourteenth Ward - het Ballantyne se Sondagskoolprogram vinnig aangeneem en dit met gereelde Sondagbyeenkomste geïntegreer. Ander gemeentes in die LDS -kerk het die voorbeeld van die veertiende wyk gevolg en Sondagskoolprogramme aangeneem volgens die Ballantyne -model. Op hierdie stadium was elke Sondagskool heeltemal outonoom en onder die uitsluitlike leiding van die plaaslike biskop.
Deseret Sunday School Union Wysig
Brigham Young, president van die LDS -kerk, was bekommerd om 'n standaardstruktuur en organisasie by die meer as 200 onafhanklike Sondagskole te bring wat beveel het dat 'n vakbond van die Sondagskole gesluit moet word. Op 11 November 1867 ontmoet Young en kerkleiers Daniel H. Wells, George A. Smith, Wilford Woodruff, George Q. Cannon en Brigham Young Jr. Ouer Sondagskool Unie. Young het Cannon aangestel as die eerste algemene superintendent van die Sondagskool, 'n pos wat hy sou beklee tot sy dood in 1901. In 1872 word die Sunday School -organisasie herdoop tot die Deseret Sunday School Union.
Die georganiseerde Sondagskool het lesonderwerpe en bronmateriaal behandel, gradering, pryse en belonings, die gebruik van gesange en liedere wat deur lidmate van die kerk saamgestel is, die opname en verhoging van die bywoning, die ontwikkeling van 'n elementêre kategismus en biblioteke. Dit het ook die publikasie van administratiewe riglyne en materiaal vir die gebruik van klaskamers geborg, wat gelei het tot meer lesvormige inhoud.
Tot die eeuwisseling is slegs kinders deur die Sondagskool onderrig. Uiteindelik is daar klasse bygevoeg vir die jeug van die kerk in 1904, 'n volwasse Sondagskoolklas is geskep.
Priesterskapskorrelasieprogram verander. Wysig
In die 1970's het die Sondagskool dramaties verander. In 1971, as deel van die Church Priesthood Correlation Program, is die naam van die Deseret Sunday School Union verander na eenvoudig Sondagskool, en die generaal van die Sondagskool "superintendent" is herdoop tot die algemene Sondagskool "president". Boonop het kurrikulumbeplanning en skryfwerk vir die eerste keer meer gesentraliseer en gekoördineer geword, die Sondagskool het elke jaar opgehou om unieke leshandleidings te verskaf, en die kerk het begin met 'n vierjarige patroon van leerplanne. In 1979 word Hugh W. Pinnock die algemene president van die Sondagskool, die eerste algemene gesag van die kerk wat die pos beklee sedert die ampstermyn van apostel David O. McKay in 1934 geëindig het. In 1980 het die kerk die Sondagskool opdrag gegee om op te hou verbygaan die sakrament tydens Sondagskoolklasse, 'n gebruik wat Brigham Young in 1877 begin het.
Sondagskool tydskrifte Redigeer
In 1866, net voor die formele organisasie van die Sunday School Union, het Cannon begin met die publikasie van die Jeugdige instrukteur tydskrif. Alhoewel die tydskrif slegs deur Cannon besit en geredigeer is, het dit in die laat 1860's nietemin die de facto amptelike publikasie van die Deseret Sunday School Union geword. Op 1 Januarie 1901 koop die kerk die tydskrif van die Cannon -familie en die Jeugdige instrukteur amptelik 'n orrel van die kerk se Sondagskool geword. In 1930 is dit vervang deur Die instrukteur, wat tot 1970 gepubliseer is. Die Sondagskool het tans nie 'n amptelike tydskrif nie, maar inligting wat in die Sondagskool gebruik kan word, verskyn in die Vaandel en die Nuwe era tydskrifte.
Kronologie van die algemene toesig en voorsitterskap van die Sunday School Edit
(Algemene superintendente in kursief)
(Vet algemene owerhede van die kerk)
(Eerste assistente in kursief)
(Vet algemene kerkowerhede)
(Tweede assistente in kursief)
1 1867–1901 George Q. Cannon George Goddard (1872–99)
Karl G. Maeser (1899–1901) John Morgan (1883–94)
Karl G. Maeser (1894–99)
George Reynolds (1899–1901)
2 1901 Lorenzo Snow George Reynolds Joseph M. Tanner
3 1901–18 Joseph F. Smith George Reynolds (1901–09)
David O. McKay (1909–18) Joseph M. Tanner (1901–06)
David O. McKay (1907–09)
Stephen L Richards (1909–18)
4 1918–34 David O. McKay Stephen L Richards George D. Pyper
5 1934–43 George D. Pyper Milton Bennion George R. Hill
6 1943–49 Milton Bennion George R. Hill A. Hamer Reiser
7 1949–66 George R. Hill A. Hamer Reiser (1949–52)
David Lawrence McKay (1952–66) David Lawrence McKay (1949–52)
Lynn S. Richards (1952–66)
8 1966–71 David Lawrence McKay Lynn S. Richards Royden G. Derrick
9 1971–79 Russell M. Nelson Joseph B. Wirthlin (1971–75)
B. Lloyd Poelman (1975–78)
Joe J. Christensen (1978–79)
William D. Oswald (1979) Richard L. Warner (1971–75)
Joe J. Christensen (1975–78)
William D. Oswald (1978–79)
J. Hugh Baird (1979)
10 1979–86 Hugh W. Pinnock Ronald E. Poelman (1979–81)
Robert D. Hales (1981–85)
Adney Y. Komatsu (1985–86) Jack H. Goaslind (1979–81)
James M. Paramore (1981–83)
Loren C. Dunn (1983–85)
Ronald E. Poelman (1985–86)
11 1986–89 Robert L. Simpson Adney Y. Komatsu (1986–87)
Devere Harris (1987–89) A. Theodore Tuttle (1986)
Devere Harris (1987)
Philip T. Sonntag (1987–88)
Derek A. Cuthbert (1988–89)
12 1989–92 Hugh W. Pinnock Derek A. Cuthbert (1989–91)
H. Verlan Andersen (1991)
Hartman Rektor Jr. (1991–92) Ted E. Brewerton (1989–90)
H. Verlan Andersen (1990–91)
Rulon G. Craven (1991)
Clinton L. Cutler (1991–92)
13 1992–94 Merlin R. Lybbert Clinton L. Cutler Ronald E. Poelman
14 1994–95 Charles A. Didier J Ballard Washburn F. Burton Howard
15 1995–2000 Harold G. Hillam F. Burton Howard (1995–97)
Glenn L. Pace (1997–98)
Neil L. Andersen (1998–2000) Glenn L. Pace (1995–97)
Neil L. Andersen (1997–98)
John H. Groberg (1998–2000)
16 2000–01 Marlin K. Jensen Neil L. Andersen John H. Groberg
17 2001–03 Cecil O. Samuelson John H. Groberg Richard J. Maynes (2001–02)
Val R. Christensen (2002–03)
18 2003–04 Merrill J. Bateman John H. Groberg Val R. Christensen
19 2004–09 A. Roger Merrill Daniel K Judd William D. Oswald
20 2009–14 Russell T. Osguthorpe David M. McConkie Matthew O. Richardson
21 2014–19 Tad R. Callister  John S. Tanner (2014–15)
Devin G. Durrant (2015–19) Devin G. Durrant (2014–15)
Brian K. Ashton (2015–19)
22 2019– Mark L. Pace Milton Camargo Jan E. Newman
Sunday School fokus op 'n studie van die standaardwerke van die kerk, wat as die Skrif beskou word. Die hoofklas in die Sondagskool vir diegene van 18 jaar en ouer word 'Gospel Doctrine' genoem. Oor die algemeen volg die kurrikulum van die Gospel Doctrine 'n siklus van vier jaar:
Jaar 1 (mees onlangs, 2018): Ou Testament (en die Boek van Moses en die Boek van Abraham uit die Pêrel van die Groot Prys)
Jaar 2 (mees onlangs, 2019): Nuwe Testament
Jaar 3 (mees onlangs, 2020): Boek van Mormon
Jaar 4 (mees onlangs, 2021): Leer en Verbonde en kerkgeskiedenis
Daar is egter ook 'n aantal "generaliste" en "spesialis" klasse wat in die Sondagskool aangebied kan word. Evangeliebeginsels is byvoorbeeld 'n generalistiese klas wat hoofsaaklik bedoel is vir diegene wat nuut is of onervare is in die kerk of vir diegene met 'n roeping wat verband hou met sendingwerk. Dit is ook algemeen dat 'n plaaslike gemeente spesiale Sondagskoolklasse aanbied in familiegeskiedenis, tempels, huwelike en gesinsverhoudinge en onderwysersopleiding.
In die meeste kerkgemeentes is die Sondagskool 'n klas van 40 minute wat onmiddellik na of onmiddellik voor die sakramentevergadering gehou word. Almal van 11 jaar en ouer word aangemoedig om kinders onder die ouderdom van 11 jaar by te woon, terwyl klasse in die Sondagskoolstyl vir hulle in die Laerskool onderrig word, met die klasse wat deur die Primêre organisasie geadministreer word.
Struktuur van Sondagskool Redigeer
Plaaslike struktuur Wysig
Elke gemeente (wyk of tak) het 'n volwasse manlike priesterdomhouer wat dien as die plaaslike Sondagskoolpresident. Die president word deur die plaaslike biskop (of takpresident) gebel en onder toesig van die biskop hou hy toesig oor die Sondagskool. Die president van die Sondagskool kan name by die biskop indien, wat dan gewoonlik twee beraders en 'n sekretaris bel om die president by te staan. Ander volwassenes in die gemeente sal as instrukteurs dien in die verskillende Sondagskoolklasse. 'N Aandeel (of distrik) Sondagskoolpresidentskap bied ondersteuning en opleiding aan die plaaslike Sondagskoolpresidente.
Kerklike verantwoordelikheid Redigeer
Onder leiding van algemene owerhede hou die kerk se drie-man Sondagskool Algemene Presidensie toesig oor die program in die hele kerk. Van 1979 tot 2004 was lede van hierdie presidensie algemene gesag sewentig van die kerk. Tydens die algemene konferensie van die kerk in April 2004, het Thomas S. Monson van die Eerste Presidensie aangekondig dat "'n onlangse besluit [geneem is] dat lede van die Kworums van die Sewentig [nie] in die algemene presidente van die Sondagskool sal dien nie en Jong mans."  Sedertdien het die algemene owerhede van die kerk nie meer as lede van die presidensie gedien nie.
Sedert April 2019 bestaan ​​die volgende mans uit die algemene voorsitterskap van die Sondagskool: Mark L. Pace, president Milton Camargo, eerste raadgewer en Jan E. Newman, tweede raadgewer.
Die Algemene Raad van die Sondagskool help ook met die leiding van die kerk se Sondagskoolprogramme en by die ontwikkeling van riglyne, beleide en materiaal.   
Wat is die doel van die Sondagskool: 4 onderskeie gebiede
1. Sondagskool is die reikwydte van die kerk.
Eerstens is die Sondagskool die arm wat mense van alle ouderdomme vir Christus bereik. 'Bereik' word gedefinieer as om kontak met mense te maak en hulle te motiveer om eerlik na die evangelie te luister. Omdat evangelisasie behels dat die evangelie versprei word, is bereik basies pre-evangelisasie, want dit laat mense na die evangelie luister. In ons teks word dit uitgedruk in die woord 'versamel'.
Let daarop dat diegene wat bymekaarkom, geïdentifiseer word as vaders, moeders, kleintjies of kinders, en die vreemdeling. Die meeste gemeentelede het iemand binne hul invloedsfeer wat 'n vreemdeling vir die kerk is en daarin kan versamel word.
2. Sondagskool is die onderrigarm van die kerk.
Tweedens is die Sondagskool die onderrigarm van die kerk. "Onderrig" beteken die begeleiding van die leeraktiwiteite wat aan die menslike behoeftes voldoen. Die Deuteronomiumvers gee uitdrukking aan die stap deur die woorde "sodat hulle kan hoor". Die uiteindelike doel van onderrig is 'sodat hulle kan leer'.
3. Sondagskool is die wenarm van die kerk.
Sondagskool is ook die arm van die kerk wat mense na Christus wen. 'Wen' behels die kommunikasie van die evangelie op 'n verstaanbare manier en die motivering van 'n persoon om op Christus te reageer. Die Ou -Testamentiese uitdrukking "vrees die Here" beteken om 'n persoon tot eerbiedige vertroue van God te bring. Dit was 'n konsep van redding. Vandag kan ons 'n persoon wat "die HERE vrees" beskryf as 'n persoon wat Christus ontvang, of die Here vertrou vir redding.
4. Sondagskool is die sorgsame arm van die kerk.
Laastens is die Sondagskool die arm van die kerk wat geestelike sorg aan alle lidmate bied. Een doelwit van elke Sondagskool is om geestelik na mense om te sien sodat hulle 'al die woorde van hierdie wet noukeurig sal nakom'. Sommige mense noem dit koestering ander noem dit volwasse.
Wat is die doel van die Sondagskool? Dit is die reikwydte, onderrig, wen en omgee van die kerk.
Hierdie definisie word egter 'n mosaïek wanneer dit op individuele kerke toegepas word. Net soos al die stukke teël nodig is om 'n mosaïek te vorm, is al vier aspekte van die definisie nodig vir die Sondagskool. As ons net op een gedeelte van die mosaïek fokus, kan ons die skoonheid daarvan vernietig en die hele prentjie verloor.
Dit gebeur wanneer 'n kerk slegs een aspek beklemtoon, soos om 'n oorvloed besoekers te verkry deur byvoorbeeld 'n bus-uitreikbediening te beklemtoon. Die fokus op uitreik veroorsaak dat 'n kerk die perspektief van onderrig, wen en omgee verloor.
Sommige kerke onderrig sterk Sondagskole met 'n diep verbintenis tot Bybelse bemeestering, maar geen uitreik nie. Ander is daartoe verbind om hul sukses te wen, word gemeet aan hoeveel mense hulle na Christus gebring het of voorberei het vir lidmaatskap van die kerk, maar hulle het nie 'n passie om toesig te hou oor studente om hulle te help om in geloof te groei nie. Uiteindelik doen sommige Sondagskole baie moeite met die versorging van studente, maar ignoreer die ander drie doelwitte.
Elke funksie is van kardinale belang, dus moenie vergeet om 'n gebalanseerde Sondagskool te bou nie. Wat is die doel van die Sondagskool? Die gesonde Sondagskool voer al vier die basiese beginsels van die bediening gelyk uit: bereik, onderrig, wen en geestelik omgee.
Vanaf die 1770's, na die Eerste Groot Ontwaking, het 'n toenemende aantal slawe in die suidelike state begin omskakel na evangeliese godsdienste soos die Metodiste en Baptiste denominasies. Baie geestelikes in hul kerke het aktief die idee bevorder dat alle Christene gelyk is in die oë van God, 'n boodskap wat hoop en ondersteuning aan die slawe verskaf het. Baie blanke eienaars en geestelikes verkondig 'n boodskap van streng gehoorsaamheid en dring aan op die bywoning van slawe by wit-beheerde kerke, uit vrees dat as slawe toegelaat word om onafhanklik in swart kerke te aanbid, hulle uiteindelik rebellie teen hul eienaars sal beplan. Hierdie wit kerke, waarin predikante gehoorsaamheid aan die meester as die hoogste godsdienstige ideaal bevorder het, word deur swart slawe beskou as 'n bespotting van die 'ware' Christelike boodskap van gelykheid en bevryding in Christus. Rond die eeuwisseling het basiese lees, skryf en wiskunde aan die slawe in die Sondagskool begin leer.
Ver in die 19de eeu was die werksure lank vir volwassenes en kinders. Die eerste beskeie wetgewende beperkings kom in 1802. Dit het daartoe gelei dat die aantal ure wat 'n kind per dag kon werk, beperk is tot 12 (!). Boonop was Saterdag steeds deel van die gewone werkweek. Sondag was dus die enigste beskikbare tyd vir hierdie kinders om opvoeding te kry, godsdienstig of andersins.
Na die oorlog van 1812 het die Sondagskool wyd versprei in die Verenigde State deur die onafhanklike pogings van ongeorganiseerde individuele groepe wat armes wou opvoed. In die VSA val die klem van die Sondagskool hoofsaaklik op die Bybel vanweë die beskikbaarheid van openbare skole wat meer algemene onderwerpe leer.
Van 1820 tot 1835 het die Groot Herlewing in die VSA die konfessionele gesig van 'n groot deel van die VSA verander van Congregational en Reformed tot Baptist and Methodist. Dit word weerspieël in die uiteenlopende leerstellige inhoud van die individuele Sondagskole, gebaseer op spesifieke kategese.
Kategismes was bedoel deur hul outeurs om die hele stelsel van Christelike leerstellings te leer, maar was opsommings van die Christelike geloof volgens die spesifieke interpretasie van elke denominasiegroep. Hulle het op vrae staatgemaak en antwoorde gememoriseer.
Die eerste nasionaal Sondagskoolpogings het gedurende hierdie tydperk in Amerika begin. Die American Sunday School Union, 'n kruisdenominale nasionale organisasie wat in 1824 in Philadelphia gestig is, het leerplanne en kinderboeke gepubliseer wat in baie Sondagskole op daardie dag gebruik is. Sy doel was om te organiseer, te evangeliseer en te beskaaf. Die fokus was doelbewus evangelies, en binne die volgende 100 jaar het die Sondagskool die primêre uitreikarm van die Protestantse kerke geword.
In 1830 het 'n Baptistevereniging in die staat Illinois 'n resolusie aangeneem wat gedeeltelik lui: "Ons as 'n vereniging huiwer nie om te sê dat ons 'n ontferming met buitelandse en binnelandse sending en Bybelgenootskappe, Sondagskole en alle ander sendinginstellings. "Aangesien dit onafhanklike pogings geword het om die werk van die Here te verrig, het dit beduidende kommer laat ontstaan ​​by baie van die meer fundamentalistiese groepe wat die kerk self was Daarom word hierdie verskillende pogings, waaronder die Sondagskool, deur sommige beskou as 'n aanval op die kerk self, en dus die werk van Satan.
Teen 1832 was daar meer as 8000 Sondagskole in die Verenigde State.
Aangesien die relatief nuwe konsep van teologiese pluralisme ook ongeveer dieselfde tyd in 1832 begin posvat het, een van die grootste vakbondvakansies op Sondag, Die Unie, besluit om nie-konfessionele Sondagskole in die 'New West', die gebied van die Louisiana-aankoop, as 'n sendingonderneming te stig. Klein gemeenskappe sou 'n neutrale plek kies en Christene met baie agtergronde sou bymekaar kom in wat Union Schools genoem word. Hulle het besluit om die Bybel te leer, want "die Bybel verenig", maar kategese verdeel. As gevolg van hierdie godsdienstige pluralisme, het Sondagskoollesse eerder gefokus op Bybelverhale as op leerstellings, en op toepassing eerder as op interpretasie. Die publikasie van kategismes het gevolglik stadiger begin raak. Sondagskoolleerlinge is dikwels aangemoedig om groot gedeeltes uit die Bybel te memoriseer en pryse en aansporings daarvoor te verdien. Hierdie idee is laat vaar toe daar besef is dat die studente meer in die pryse belangstel as in God se woord!
Die meeste van die leke leierskap van Die Unie was Presbiteriaan, en nie-Presbiteriane-Lutherane, Metodiste, Kwakers, Baptiste, Episkopaliërs-was bekommerd dat die beweging 'n komplot kon wees om die westerse jeug in presbiterianisme te bring onder die dekmantel van 'n nie-konfessionele beweging.
Intussen verlaag die fabriekswet van 1844 die limiet van 12 uur dat 'n kind gewerk kan word tot ses en 'n half uur.
Europese immigrante het gedurende die 1800's min grond gevind om aan die ooskus te boer, sodat hulle vinnig weer na die weste getrek het. Baie was Katolieke, so sommige Katolieke leiers het die Sondagskoolbeweging as 'n protestantse plan beskou om die Katolieke jeug in die weste vas te vang. Baie privaat Katolieke skole is gedurende hierdie tydperk gestig as 'n antwoord op die Protestantse onderwys wat toe die land se openbare skole oorheers het. Trouens, die Eerste Plenêre Raad van Baltimore in 1852 het elke Katolieke gemeente in die land spesifiek aangemoedig om sy eie skool te stig om hierdie rede. In antwoord op hierdie oproep is daar talle Katolieke parochiale skole regoor die land gevestig.
Die organisasie van die Sondagskool het begin uitbrei na alle ouderdomme. Sondagskool het 'n manier geword om ongelowiges voor te stel aan die lewe van die kerk, en dit dan te verenig.
In 1873 begin die Methodist Episcopal Church die eerste VBS (Vacation Bible School) onder biskop John H. Vincent in New York toe hy 'somersondag -skoolinstitute aanbied wat opvoedkundige en kulturele komponente insluit'. Ander kerke het vinnig die voordele gesien om hierdie program in te sluit.
Teen 1875 was daar meer as 65 000 Sondagskole in die VSA. Teen 1889 was daar tien miljoen kinders in Amerikaanse Sondagskole en dit het die swaar taak van openbare onderwys uitgevoer, wat deur Christene uit hul eie sak geborg is.
Teen die laat 1800's word die Sondagskool beskou as die belangrikste hoop vir kerkgroei, 'n siening wat tot in die middel van die twintigste eeu voortduur.
In 1898 het mev. Walker Aylette Hawes haar 'Everyday Bible School' gestig om die immigrantkinders te bedien wat hul somersdae deur die strate van die East Side in New York geleef het. Sy het 'n bierkamer gehuur wat nie gedurende die dag gebruik is nie (dit was die enigste beskikbare ruimte), en vir ses weke het sy die buurtkinders bymekaargemaak vir aanbiddingsmusiek, Bybelverhale, memorisering van die Skrif, speletjies, handwerk, teken en kook.
Wat sê die Bybel oor die Sondagskool?
Die Sondagskoolbeweging het in die 1780's in Brittanje begin en in die 19de eeu na Amerika versprei. Maar die Sondagskole van daardie dag was niks soos ons vandag nie; dit was skole baie soos ons openbare skole vandag, slegs met die Bybel as 'n kernkomponent. Hulle is gestig om kinders wat die res van die week in fabrieke, winkels en boerderye werksaam was, Sondag te verskaf. Uiteindelik is kinderarbeidswette ingestel en die instelling van die openbare skool geskep, wat godsdiensonderrig na die kerke verplaas het. Die American Sunday School Union, 'n kruisdenominale nasionale organisasie wat in 1824 in Philadelphia gestig is, het leerplanne en kinderboeke gepubliseer wat in daardie dag in baie Sondagskole gebruik is.
Die Bybel noem nie die Sondagskool nie. Die idee van onderrig is egter teenwoordig in die Nuwe -Testamentiese Griekse woord paideia en word vertaal as 'koester' in Efesiërs 6: 4. Hierdie woord word ook vertaal met "instruksie" en "tugtiging" en het die idee van regstelling en onderrig. Dit is ook die doel van die Woord van God. Ons lees in 2 Timoteus 3: 16-17 dat die woord van God nuttig is om te onderrig (wat die betekenis van die woord is leer), teregwysing, teregwysing en onderrig sodat die gelowige toegerus is om God te gehoorsaam.
Israel het die opdrag gekry om hulle kinders die insettinge van die Here te leer, en die essensie van die leerstelling word gevind in Deuteronomium 6: 4-7: "Hoor, Israel: Die HERE onse God is een HERE." Dit staan ​​bekend as die Shema, wat die eerste woord van vers vier is. In Deuteronomium 4:10 en Deuteronomium 11:19 word instruksies gegee om kinders te onderrig. Gedurende hul geskiedenis het die Jode die Yeshiva wat 'n skool is om die Torah te onderrig, die eerste vyf boeke van die Ou Testament. Dit het gewoonlik begin toe die kind drie tot vyf jaar oud was, en dit is slegs aan die seuns geleer. Dit is nie meer waar nie. Dit kan wees dat die Sondagskool, wat ontwikkel het in die evangeliese beweging, gebaseer is op die uitgangspunt van die Yeshiva.
Ons moet onthou dat gelowiges in die beginjare van die kerk in huise of grotte of gebiede vergader het waar hulle nie as gevolg van vervolging ontdek sou word nie. Die leer van God se waarheid aan kinders was die taak van die ouers en het in die huis gedoen. Ongelukkig is hierdie praktyk nie meer 'n prioriteit in die huise van baie gelowiges nie, en baie laat die opdrag in God se Woord oor aan die kerk en wat ons nou die Sondagskool noem. Maar wat in die Sondagskool geleer word, behoort slegs 'n aanvulling te wees op wat tuis geleer word. Die ideale situasie is wanneer die kerk en die gesin saamwerk om kinders in die geloof op te voed.
Robert Raikes en How We Got Sunday School
Robert kniel langs die pa se graf na die begrafnis. Waarheen sou hy nou gaan? Wat sou hy met sy lewe doen? Hy het altyd saam met sy pa in die drukkery gewerk. Maar nou was daardie dae vir altyd verby.
Hy wip sy tranerige gesig met 'n sakdoek en staan ​​op. Toe hy die begraafplaas verlaat, stap Robert na die drukkery wat nou aan hom behoort. Hy en sy pa het die afgelope paar jaar daar gewerk en gewerk aan Gloucester, Engeland se koerant, die Gloucester Journal.
Robert maak die krakende voordeur van die winkel oop en stap stadig binne. Die bekende reuk van ink en masjinerie begroet hom. Robert het die laaste eksemplaar van die Gloucester Journal uitgegee deur sy vader daardie jaar, in 1757. "Ek sal u trots maak, Vader," het hy hardop gesê. 'Met God se hulp, sal ek u behou Gloucester Journal lewendig. "
Die dae het verbygegaan en Robert het hard gewerk. Hy het die koerant groter gemaak, die uitleg daarvan verbeter en nuwe skrywers aangestel. Binnekort wou nog meer mense die Gloucester Journal!
Op sy vakansiedae het Robert gereeld gevangenes in Gloucester besoek. Daar het hy gevind dat die samelewings in die haglikste omstandighede leef. Die meeste van hulle was siek of het selfs gesterf van oorwerk. Hulle het in oorvol, vuil ruimtes gewoon sonder byna kos. Selfs kinders is soms saam met die ergste misdadigers in die tronk gesit. Robert was hartseer om hierdie siek en honger gevangenes te sien. Maar wat kan een persoon doen om soveel mense se pyn te verlig? Hy besluit om oor die verskriklike tronke in sy koerant te skryf.
Die Wit Slawe van Engeland
Op 'n aand stap hy in St. Catherine's Street af om sy tuinier te soek. Skielik sien hy 'n klompie geskeurde kinders. Hulle het net so arm en oorwerk gelyk soos die gevangenes wat hy besoek het. 'N Seuntjie in 'n gebroke blou hemp het gesweer toe hy 'n ander seuntjie van die helfte van sy grootte aangepak het.
"Gee jou hande van my af!" skree die seuntjie terwyl hulle op die keistene stoei. Gou het 'n skare kinders bymekaargekom, luidrugtig.
"Haai, hou op baklei!" Skree Robert vir hulle toe hy die twee seuns uitmekaar trek. "Gaan huis toe, julle almal."
Toe die kinders wegstap, vra Robert vir die tuinier se vrou: "Wie is hierdie kinders?"
'Ag, let op hulle,' antwoord sy. "Almal noem hulle die wit slawe van Engeland."
'Hulle werk 12 uur per dag of langer in die meulens en sweetwinkels,' antwoord die vrou. "Die meeste van hul ouers is in die tronk of dood."
Robert krimp ineen. Hy het geweet dat as sy pa gesterf het toe hy klein was, hy een van hierdie arme kinders kon gewees het. "Wanneer gaan hulle skool toe?" vra hy.
"Skool? Hulle gaan nie skool toe nie. Hulle moet werk om te lewe." antwoord sy.
En Sondae is die ergste. Dit is hul enigste vakansiedag en hulle hardloop rond soos wilde diere! "
Sondagskole het begin
Robert het geweet dat die toekoms donker was vir hierdie kinders wat die heeltyd moes werk sonder hoop op opvoeding. Erger nog, omdat niemand hulle die goeie nuus van die Evangelie sou leer of hoe hulle God sou leef nie, sou hulle waarskynlik koud, siek en honger in die gevreesde gevangenisse beland. 'N Idee begin in Robert se gedagtes ontstaan ​​wat hy met sy vriend, dominee Thomas Stock, gedeel het.
"Kom ons begin 'n Sondagskool!" sê Robert.
"Skool op Sondag?" vra Thomas.
"Ja, skool op Sondag!" antwoord Robert. 'Ons sal hulle leer om 'n deel van die dag te lees en te skryf, en vir die res van die dag leer hulle die Bybel.'
"Dit is 'n goeie idee!" sê Thomas.
Robert het die eerste Sondag met verwagting gewag dat die kinders na die nuwe skool kom, maar slegs 'n paar het gekom.
"Marcy, waarom kom daar nie meer van die kinders na die Sondagskool nie?" vra hy die klein rooikop meisie met sproete.
Marcy kyk af. 'Omdat ons klere nie goed is nie,' antwoord sy.
'Nou verstaan ​​ek,' antwoord Robert. 'Wel, jy vertel vir jou vriende dat hulle net 'n skoon gesig en gekamde hare nodig het, oké, Marcy?'
Robert hurk langs haar neer. "Ek sal jou vertel wat, Marcy, ek dink jy is ook gaaf. Hier is 'n sent om vandag klas toe te gaan. As jy baie hard werk en jou lesse leer, kry jy 'n spesiale beloning."
"Regtig?" vra Marcy, haar sprankelende oë gevestig op die lekkergoed wat Robert in sy hand hou. "Ek sal my bes doen!"
Sondagskole stop misdaad
Dit het nie lank geduur voordat Robert Raikes en dominee Thomas Stock 100 kinders van 6 tot 14 jaar by hul Sondagskole bygewoon het nie. Alhoewel die kinders slegs een dag per week onderrig is, het hulle gedrag begin verbeter. Nou het hulle iets gehad om na uit te sien nadat hulle elke dag so hard gewerk het. Die polisiemanne van die stad het aan Robert gesê dat die kinders nie steel en baklei soos voorheen nie.
Robert het drie jaar gewag om te sien of sy Sondagskole 'n sukses was. Toe druk hy 'n storie oor die nuwe Sondagskole. Binnekort is ongeveer 4000 nuwe Sondagskole in dorpe oral in Engeland begin. Robert het selfs sy drukpers gebruik om leesboeke, spellingboeke, Bybelstudieboeke en afskrifte van die Skrif vir die Sondagskole uit te gee.
Die wêreld marsjeer aan
Op 'n Sondag stap Thomas en Robert in die straat op na die Sondagskoolgebou. Thomas het gesê: 'Robert, jou pa sou trots wees op wat jy met sy koerant gedoen het. Hy sou ook trots wees op jou Sondagskole, alhoewel jy weet-almal noem jou' Bobby Wild Goose en sy geskeurde regiment ' . '"
Robert lag. 'Ek is erger name genoem as' Wild Goose ', dink ek,' het hy geantwoord.
Robert kyk om na die honderde kinders wat nou sy Sondagskool bywoon en sy gesig word nogal ernstig. "Thomas, my pa het gesterf en sy pa voor hom gesterf. Eendag sal ons ook oud word en ook sterf. Maar die wêreld sterf nie saam met ons nie. Die wêreld marsjeer op die voete van klein kinders."
Sondagskole - Geskiedenis
Katy Ferguson: die vrou wat lief was vir alle kinders
Omstreeks 1774 is Catherine Williams op 'n skoener gebore. Haar ma, 'n slaaf van Virginia, is na 'n nuwe eienaar in New York gestuur toe sy die dogtertjie gebaar het wat binnekort Katy sou heet. Daardie kind sou wys wat 'n persoon met vasberadenheid en vrygewigheid-en baie min anders-kan vermag.
Op 'n vroeë ouderdom het Katy se ma haar geleer wat sy van die Christelike skrif weet, en dit het 'n diep indruk op haar gemaak. Selfs nadat die twee geskei is, toe Katy agt was, het die kind na kerkdienste gegaan en lid geword van die Murray Street Church in New York. Sy is egter nie geleer om te lees en skryf nie.
Toe sy sestien was, is Katy gekoop deur 'n blanke afskaffer, wat haar die helfte van haar $ 400 koopprys as loon vir 'n jaar se werk gegee het. 'N Handelaar met die naam Divee Bethume het haar gehelp om die ander helfte bymekaar te kom, en toe sy agtien was, was sy vry. Byna onmiddellik trou sy en begin kinders kry. Beide die babas wat sy gebaar het, is dood toe hulle babas was. Haar man sterf nie lank na die kinders nie.
Intussen het Katy begin om 'n bestaan ​​te maak as spysenier en as wassery van kant en ander fyn materiaal. Maar sy was nie tevrede met haar beskeie finansiële sukses nie. Katy Ferguson het ander bekommernisse gehad. Sy het in 'n arm woonbuurt naby 'n aalmoesehuis gewoon. Rondom haar was kinders wie se lewens haar hart sekerlik geskeur het.
In 1793, toe sy self net meer as 'n kind was, het Ferguson 'n Sondagskool begin. Sy het een keer per week agt-en-veertig kinders na haar huis geneem om lesse in die Skrif en die praktiese vaardighede van die lewe te gee. Sy het ook haar bes gedoen om huise te vind.
Gou hoor die predikant van haar eie kerk, dr John M. Mason, van Ferguson se werk en bied haar ruimte in sy kelder. He also provided assistants who could provide the basic education that she, still unable to read and write, could not. Under Ferguson's supervision, the Murray Street Sabbath School continued for forty years. It was New York's first Sunday School.
Sien? It's never wrong! And you know what I like about that? It's true! "Jesus" is the "answer" that is never wrong. In every circumstance of life, good or bad, it is Jesus who is the "The Answer."