Is die datums van heilige dae verskuif as deel van die hervormings van die Gregoriaanse kalender? - Inligting
Ek verstaan ​​dat as 'n mens terug in die tyd sou gaan en 'n deelnemer aan die slag van Agincourt sou vra wat die datum was, sou hy (as hy dit weet) sê dat dit die 16de Oktober was, hy ook (meer waarskynlik) sou sê dit was - beroemd - St Crispin's Day:
Hierdie dag word die fees van Crispian genoem.
Hy wat vandag oorleef en veilig tuis kom,
Sal 'n tipie staan ​​as hierdie dag genoem word,
En prikkel hom met die naam van Crispian.
Tans vier ons natuurlik die herdenking van die geleentheid vandag, op 25 Oktober - maar ons noem hierdie dag ook St Crispin's Day.
Het die datums van Saints Days verskuif met die hervormings van die Gregoriaanse kalender? Indien wel, is hierdie stap konsekwent gedoen, en ten tyde van die hervormings of later?
Die antwoord op u vraag is nee. Alle vaste feeste het op dieselfde datum gebly, byvoorbeeld Kersfees is gevier op 25 Desember Julian en dan op 25 Desember Gregoriaans. Die Gregoriaanse hervorming het egter Paasfees en die roerende feeste wat van Paasfees afhang, beïnvloed.
In die jaar 1572 word Ugo Boncompagni pous Gregorius XIII en daar was 'n krisis in die kalender - een van die belangrikste datums van die Christendom was agterstand met betrekking tot die seisoene. Paasfees, wat gebaseer is op die datum van die lente -equinox (die eerste dag van die lente), is te vroeg in Maart gevier. Die oorsaak van hierdie kalendriese verwarring was die meer as 1.600 jaar oue Juliaanse kalender, wat deur Julius Caesar in die jaar 46 vC gestig is.
Julius Caesar het beheer geneem oor die chaotiese Romeinse kalender, wat deur politici en ander uitgebuit is met die toevallige toevoeging van dae of maande. Dit was 'n kalender wat baie buite ooreenstemming was met die seisoene van die aarde, wat die gevolg is van die rotasie van die aarde om die son. Caesar het 'n nuwe kalender van 364 1/4 dae ontwikkel, wat die lengte van die tropiese jaar noukeurig benader (die tyd wat dit nodig het om die aarde van die begin van die lente tot die begin van die lente om die son te neem). Die kalender van Caesar was gewoonlik 365 dae lank, maar bevat elke vier jaar 'n ekstra dag ('n skrikkeldag) om die ekstra kwart van 'n dag in ag te neem. Die tussenkalfdag (ingevoeg in die kalender) is elke jaar voor 25 Februarie bygevoeg.
Hoewel Caesar se kalender amper akkuraat was, was dit ongelukkig nie akkuraat genoeg nie, want die tropiese jaar is nie 365 dae en 6 uur (365,25 dae) nie, maar ongeveer 365 dae 5 uur 48 minute en 46 sekondes (365,242199 dae). Daarom was die kalender van Julius Caesar 11 minute en 14 sekondes te stadig. Dit was elke 128 jaar 'n volle vakansiedag.
Alhoewel dit van 46 BCE tot 8 CE geneem het om Caesar se kalender behoorlik te laat funksioneer (aanvanklik word skrikkeljare elke drie jaar gevier in plaas van elke vier), teen die tyd van pous Gregorius XIII was die een dag elke 128 jaar 'n volle tien dae van foute in die kalender. (Slegs met geluk het die Juliaanse kalender skrikkeljare gevier op jare wat met vier deelbaar was - gedurende die tyd van Caesar bestaan ​​die getelde jare van vandag nie).
'N Ernstige verandering moes plaasvind en pous Gregorius XIII besluit om die kalender te herstel. Gregorius is bygestaan ​​deur sterrekundiges om 'n kalender te ontwikkel wat meer akkuraat sou wees as die Juliaanse kalender. Die oplossing wat hulle ontwikkel het, was byna perfek.
Die nuwe Gregoriaanse kalender sal voortaan bestaan ​​uit 365 dae met 'n tussenkalfie wat elke vier jaar bygevoeg word (oorgeskuif na 28 Februarie om dinge makliker te maak), maar daar sal geen skrikkeljaar wees in jare wat eindig op '00' nie, tensy daardie jare deelbaar is met 400. Daarom sou die jare 1700, 1800, 1900 en 2100 nie 'n skrikkeljaar wees nie, maar die jare 1600 en 2000. Hierdie verandering was so akkuraat dat wetenskaplikes vandag net elke paar jaar sprongsekondes hoef by te voeg om die kalender by die tropiese jaar te hou.
Pous Gregorius XIII het op 24 Februarie 1582 'n pouslike bul, 'Inter Gravissimus', uitgereik wat die Gregoriaanse kalender as die nuwe en amptelike kalender van die Katolieke wêreld bepaal het. Aangesien die Juliaanse kalender deur die eeue tien dae agteruitgegaan het, het pous Gregorius XIII aangewys dat 4 Oktober 1582 amptelik gevolg sou word deur 15 Oktober 1582. Die nuus van die kalenderverandering is oor Europa versprei. Die nuwe kalender sou nie net gebruik word nie, maar tien dae sou vir ewig 'verlore' gaan, die nuwe jaar sou nou op 1 Januarie begin in plaas van 25 Maart, en daar sou 'n nuwe metode wees om die datum van Paasfees te bepaal.
Slegs 'n paar lande was gereed of gewillig om oor te skakel na die nuwe kalender in 1582. Dit is daardie jaar aanvaar in Italië, Luxemburg, Portugal, Spanje en Frankryk. Die pous moes noodgedwonge op 7 November 'n herinnering aan die nasies uitreik dat hulle hul kalenders moes verander en baie het nie gehoor gegee aan die oproep nie. As die kalenderverandering 'n eeu vroeër afgekondig is, sou meer lande onder die Katolieke bewind gewees het en sou die bevel van die pous gehoor gegee het. Teen 1582 het die protestantisme oor die hele vasteland versprei, en die politiek en godsdiens was ook in wanorde, en die Oosters -Ortodokse Christelike lande sou jare lank nie verander nie.
Ander lande het later in die daaropvolgende eeue by die stryd aangesluit. Rooms -Katolieke Duitsland, België en Nederland het omstreeks 1584 oorgeskakel Hongarye verander in 1587 Denemarke en Protestantse Duitsland verander deur 1704 Groot -Brittanje en sy kolonies verander in 1752 Swede verander in 1753 Japan verander in 1873 as deel van Meiji se verwestering Egipte verander in 1875 Albanië, Bulgarye, Estland, Letland, Litaue, Roemenië en Turkye het tussen 1912 en 1917 verander.
Verandering was egter nie altyd maklik nie. In Frankfurt sowel as in Londen het mense oproerig geraak oor die verlies van dae in hul lewens. Met elke verandering aan die kalender regoor die wêreld, het wette bepaal dat mense nie belas of betaal kan word nie, en dat rente ook nie sal toeval gedurende die 'ontbrekende' dae nie. Daar is bepaal dat sperdatums nog moet plaasvind in die korrekte aantal "natuurlike dae" na die oorgang.
In Groot -Brittanje het die parlement die verandering in die Gregoriaanse kalender (teen hierdie tyd eenvoudig die kalender van die nuwe styl) in 1751, in twee wette, in twee na onsuksesvolle pogings tot verandering in 1645 en 1699. Hulle besluit dat 2 September 1752 op 14 September gevolg sal word, 1752. Brittanje moes elf dae in plaas van tien byvoeg, want teen die tyd dat Brittanje verander het, was die Juliaanse kalender elf dae van die Gregoriaanse kalender en die tropiese jaar af. Hierdie verandering van 1752 was ook van toepassing op die Amerikaanse kolonies van Brittanje, sodat die verandering destyds aangebring is in die voor-Verenigde State en voor Kanada. Alaska het eers in 1867 kalenders verander toe dit van 'n Russiese gebied na 'n deel van die Verenigde State oorgeplaas is.
In die era na die verandering is datums geskryf met O.S. (Ou styl) of N.S. (New Style) na die dag sodat mense wat rekords ondersoek, kon verstaan ​​of hulle na 'n Juliaanse datum of 'n Gregoriaanse datum kyk. Terwyl George Washington op 11 Februarie 1731 (O.S.) gebore is, word sy verjaardag op 22 Februarie 1732 (N.S.) onder die Gregoriaanse kalender. Die verandering in die jaar van sy geboorte was te wyte aan die verandering toe die verandering van die nuwe jaar erken is. Onthou dat 25 Maart voor die Gregoriaanse kalender die nuwe jaar was, maar sodra die nuwe kalender geïmplementeer is, het dit 1 Januarie geword, aangesien Washington tussen 1 Januarie en 25 Maart gebore is, het die jaar van sy geboorte 'n jaar later geword die oorskakeling na die Gregoriaanse kalender. (Voor die 14de eeu het die nuwejaarverandering op 25 Desember plaasgevind.)
Vandag maak ons ​​staat op die Gregoriaanse kalender om ons byna perfek in lyn te hou met die rotasie van die aarde om die son. Stel u die ontwrigting van ons daaglikse lewens voor as 'n nuwe kalenderverandering in hierdie modernste era nodig was!
Die datum van Paasfees
Paasfees was die belangrikste fees van die Christelike kerk, en die plek daarvan in die kalender bepaal die posisie van die res van die roerende feeste van die kerk (kyk kerklike jaar). Omdat die tydsberekening daarvan afhang van beide die maanfases en die vernal equinox, moes kerklike owerhede 'n manier soek om maan- en sonkalenders te versoen. 'N Eenvoudige berekeningsvorm wat deur nieastronomers op afgeleë plekke gebruik kan word, was wenslik. Daar was geen maklike of voor die hand liggende oplossing nie, en om dinge moeiliker te maak, was daar geen eenparige ooreenkoms oor die manier waarop Paasfees bereken moet word nie, selfs nie op 'n maankalender nie.
Paasfees, wat die fees van die opstanding was, moes afhang van die datum van die kruisiging, wat drie dae vroeër en net voor die Joodse Pasga plaasgevind het. Die Pasga is gevier op die 14de dag van Nisan, die eerste maand in die Joodse godsdienstige jaar - dit wil sê die maanmaand waarvan die 14de dag op of volgende na die gewone equinox val. Die Christelike kerke in die oostelike Middellandse See -gebied het Paasfees op die 14de Nisan gevier op watter dag van die week dit ook al mag val, maar die res van die Christendom het 'n meer uitgebreide berekening aanvaar om te verseker dat dit op 'n Sondag in die Pasga -week gevier word.
Om presies te bepaal hoe die opstanding en Paasdag gedateer moet word, is daar na die Evangelies verwys, maar selfs al in die 2de eeu het daar probleme ontstaan ​​omdat die sinoptiese Evangelies (Matteus, Markus en Lukas) 'n ander datum as die Evangelie volgens Johannes vir die kruisiging. Hierdie verskil het gelei tot kontroversie wat later vererger is deur 'n ander probleem wat veroorsaak is deur die Joodse berekening van 'n dag van sononder tot sononder. Die vraag het ontstaan ​​hoe die aand van die 14de dag bereken moet word, en sommige - die Quintodecimans - beweer dat dit 'n spesifieke aand beteken, maar ander - die Quartodecimans - beweer dat dit die vorige aand beteken, aangesien sonsondergang 'n nuwe dag ingelui het. Beide kante het hul protagoniste gehad, die Oosterse kerke wat die Quartodecimans ondersteun, die Westerse kerke die Quintodecimans. Die vraag is uiteindelik deur die Westerse kerk ten gunste van die Quintodecimans beslis, alhoewel daar debat is of dit in 325 of later by die Raad van Nicaea was. Die Oosterse kerke het besluit om die Quartodeciman -posisie te behou, en die kerk in Brittanje, wat in hierdie tyd min bande met Europese kerke gehad het, het die Quartodeciman -posisie behou totdat Romeinse sendelinge in die 6de eeu aangekom het, toe 'n verandering aangebring is. Die datering van Paasfees in die Gregoriaanse kalender was gebaseer op die besluit van die Westerse kerk, wat bepaal het dat Paasfees op die Sondag gevier moet word onmiddellik na die (Paschal) volmaan wat op of na die lente -equinox geval het, wat hulle in Maart geneem het 21. Die kerk het ook beveel dat as die volmaan op 'n Sondag val, die fees sewe dae later gehou moet word.
Met hierdie bepalings in gedagte, kan die probleem in twee dele verdeel word: eerstens 'n eenvoudige maar effektiewe manier om die dae van die week vir 'n datum in die jaar te bereken, en tweedens die datum van die volmaan in enige jaar. Die eerste deel is opgelos deur die gebruik van 'n letterkode wat afgelei is van 'n soortgelyke Romeinse stelsel vir die bepaling van markdae. Vir kerklike gebruik het die kode die sondag of dominiese brief gegee.
Die sewe letters A tot G word elk op 'n dag toegeken, agtereenvolgens vanaf 1 Januarie, sodat 1 Januarie as A, 2 Januarie as B, tot 7 Januarie verskyn, wat as G verskyn, die siklus gaan dan voort met 8 Januarie as A, 9 Januarie soos B, ensovoorts. Dan sal die eerste Sondag in enige jaar aan een van die letters A – G in die eerste siklus toegeken word, en alle Sondae in die jaar beskik oor die dominante letter. Byvoorbeeld, as die eerste Sondag op 3 Januarie val, sal C die dominante letter vir die hele jaar wees. Daar word geen dominante letter teen die tussenkalfdag, 29 Februarie, geplaas nie, maar aangesien dit steeds as 'n weeksdag gereken word en 'n naam gegee word, beweeg die reeks letters een keer elke skrikkeljaar na tussenkalf een dag terug. 'N Skrikkeljaar wat begin met die dominante letter C, sal dus verander na 'n jaar met die dominante letter B op 1 Maart en in lyste met dominiese letters word aan elke skrikkeljare 'n dubbele letternotasie gegee, in die net aangehaalde voorbeeld CB. Dit is nie moeilik om te sien watter dominante letter of letters op 'n spesifieke jaar van toepassing is nie, en dit is ook 'n relatief eenvoudige saak om 'n tabel met dominante letters op te stel vir die bepaling van Paassondag. Die moontlike datums waarop Paassondag kan val, word neergeskryf - dit duur van 22 Maart tot 25 April - en teen hulle die dominante letters vir 'n siklus van sewe jaar. Sodra die dominante letter vir 'n jaar bekend is, kan die moontlike Sondae vir die viering van Paasfees direk van die tafel gelees word. Hierdie stelsel bepaal Paasfees natuurlik nie heeltemal om dit te doen nie, addisionele inligting is nodig.
Dit moet datums vir volmaande regdeur die jaar verskaf, en hiervoor is 'n maansiklus soos die Metoniese siklus oorspronklik gebruik. Tabelle is voorberei, weer met behulp van die datums waarop Paassondag kan verskyn, en teen elke datum is 'n nommer van een tot 19 geplaas. Hierdie getal dui aan watter van die 19 jaar van die maansiklus 'n volmaan op daardie dag sou gee. Sedert die Middeleeue het dit as goue getalle bekend gestaan, moontlik uit 'n naam wat die Grieke vir die getalle op die Metoniese siklus gebruik het of omdat goud die kleur is wat dit in manuskripkalenders gebruik.
Die stelsel van goue getalle is in 530 bekendgestel, maar die getalle was so gerangskik as dit twee eeue tevore by die Raad van Nicaea aangeneem is en die siklus begin binne 'n jaar toe die nuwemaan op 1 Januarie val. agteruit, het chronoloë gevind dat hierdie datum plaasgevind het in die jaar voor 1 eeu, en daarom word die goue getal vir enige jaar gevind deur een by die jaar te tel en die som te deel deur 19. Die goue getal is die res of, indien daar geen res nie, 19.
Om die datum van Paasfees te bereken, bereken die Middeleeuse chronoloog die goue getal vir die jaar en raadpleeg dan sy tabel om te sien op watter datum hierdie getal lê. Nadat hy hierdie datum, die eerste volmaan na 20 Maart, gevind het, het hy sy tabel met dominante letters geraadpleeg en die volgende datum gesien waarteen die dominante letter vir daardie jaar verskyn, was die Sondag wat Paasfees aangewys moet word. Die metode, aangepas om honderdjarige skrikkeljare te laat val soos dit in die Gregoriaanse kalender toegepas word, word steeds in die Engelse gebedsboek gegee, hoewel dit amptelik weggegooi is toe die Gregoriaanse kalender ingevoer is.
Die stelsel van goue getalle is uiteindelik verwerp omdat die astronomiese volmaan tot twee dae kan verskil van die datum wat hulle aangedui het. Dit was Lilius wat 'n meer akkurate stelsel voorgestel het gebaseer op een wat reeds nie -amptelik in gebruik was terwyl die Juliaanse kalender nog van krag was. Dit word die epakt genoem - die woord is afgelei van die Grieks epagein, wat beteken "om te interkaleer" - dit was weer 'n stelsel van getalle wat met die maan se fases verband hou, maar wat nou die ouderdom van die maan aandui op die eerste dag van die jaar, vanwaar die maan se ouderdom op enige dag van die jaar kan gevind word, ten minste ongeveer, deur te tel, met afwisselend maande van 29 en 30 dae.
Die epakt soos voorheen gebruik was egter nie heeltemal akkuraat nie, omdat dit, net soos die goue getal, op die Metoniese siklus gebaseer was. Hierdie 19-jaar siklus was verkeerd, die verskil was agt dae elke 2500 jaar. 'N Eendagverandering op sekere eeufeesjare is toe ingestel deur die berekende ouderdom van die maan een dag later sewe keer, met tussenposes van 300 jaar, en 'n agtste keer na 'n daaropvolgende 400 jaar, te maak. Hierdie operasie staan ​​bekend as die maankorreksie, maar dit was nie die enigste korreksie wat nodig was nie.
Omdat die Gregoriaanse kalender 'n meer akkurate waarde vir die tropiese jaar as die Juliaanse kalender gebruik het en dit bereik het deur die meeste honderdjarige skrikkeljare weg te laat, het Clavius ​​besluit dat, wanneer die siklus van epakte 'n gewone eeufeesjaar bereik het, die getal van die epakt verminder moet word hierdie vermindering het met een bekend geword as die sonkorreksie.
Een voordeel van die epaktgetal was dat dit die ouderdom van die maan op 1 Januarie toon en dus 'n eenvoudige berekening van die datums van nuwemaan en volmaan vir die daaropvolgende jaar moontlik maak. 'N Ander een was dat dit hom tot die konstruksie van siklusse van 30 epaktgetalle geleen het, wat elk met een van die vorige siklus verminder het, sodat wanneer dit gedurende sekere eeufeesjare nodig was om van een siklus na 'n ander te verskuif, daar steeds 'n siklus sou wees gereed wat 'n korrekte verhouding tussen datums en nuwemane behou het.
Vir die bepaling van Paasfees is 'n tabel opgestel met die goue getalle, een tot 19, en onder hulle die siklusse van epakte vir ongeveer 7000 jaar na hierdie tyd, word alle epaktsiklusse herhaal. 'N Tweede tabel is dan opgestel, met die datums van Paasmaande vir verskillende epaktgetalle. Sodra die gegewens vir die jaar bekend was, kon die datum van die volmaan van Paasfees onmiddellik verkry word, terwyl die raadpleging van 'n tabel met dominante letters toon wat die volgende Sondag was. Die Gregoriaanse stelsel van epakte, hoewel dit meer akkuraat was as die ou goue getalle, het die chronoloog steeds gedwing om komplekse astronomiese tabelle te raadpleeg.
Die Gregoriaanse kalender is die kalender wat in die grootste deel van die wêreld gebruik word.  Dit is in Oktober 1582 deur pous Gregorius XIII ingevoer as 'n geringe aanpassing van die Juliaanse kalender, wat die gemiddelde jaar van 365,25 dae tot 365,2425 dae verminder, en aanpas by die drif in die 'tropiese' of 'son' jaar wat die onakkuraatheid gedurende die tussenliggende eeue veroorsaak het.
Die kalender spasies is skrikkeljare om sy gemiddelde jaar 365,2425 dae lank te maak, wat die tropiese jaar van 365,2422 dae benader wat bepaal word deur die aarde se omwenteling om die son. Die reël vir skrikkeljare is:
Elke jaar wat presies met vier deelbaar is, is 'n skrikkeljaar, behalwe vir jare wat presies met 100 deelbaar is, maar hierdie eeufeesjare is skrikkeljare as hulle presies deelbaar is met 400. Byvoorbeeld, die jare 1700, 1800 en 1900 is nie skrikkeljare nie, maar die jare 1600 en 2000 is. 
Daar was twee redes om die Gregoriaanse kalender op te stel.Eerstens het die Juliaanse kalender verkeerdelik aangeneem dat die gemiddelde sonjaar presies 365,25 dae lank is, 'n oorskatting van 'n bietjie minder as een dag per eeu. Die Gregoriaanse hervorming het die gemiddelde (kalender) jaar met 0,0075 dae verkort om die afwyking van die kalender ten opsigte van die equinoxes te stop.  Tweedens, in die jare sedert die Eerste Raad van Nicaea in 325 nC, [Opmerking 1], het die oortollige skrikkeldae wat deur die Juliaanse algoritme ingestel is, daartoe gelei dat die kalender so gedryf het dat die (noordelike) lente -equinox lank voor hom plaasgevind het nominaal 21 Maart datum. Hierdie datum was belangrik vir die Christelike kerke, want dit is fundamenteel vir die berekening van die datum van Paasfees. Om die vereniging te herstel, het die hervorming die datum met 10 dae verhoog: Donderdag 4 Oktober 1582 is gevolg deur Vrydag 15 Oktober 1582.  Boonop het die hervorming ook die maansiklus wat die Kerk gebruik het om die datum vir Paasfees te bereken, verander. omdat astronomiese nuwelinge vier dae voor die berekende datums plaasgevind het.
Die hervorming is aanvanklik aanvaar deur die Katolieke lande in Europa en hul besittings in die buiteland. Gedurende die volgende drie eeue het die Protestantse en Oos -Ortodokse lande ook oorgegaan na wat hulle die noem Verbeterde kalenderAangesien Griekeland die laaste Europese land was wat die kalender in 1923 aanvaar het (slegs vir burgerlike gebruik) 'Ou styl' of 'nuwe styl' soos toepaslik. Gedurende die 20ste eeu het die meeste nie-Westerse lande ook die kalender aangeneem, ten minste vir burgerlike doeleindes.
Die Gregoriaanse kalender is, net soos die Juliaanse kalender, 'n sonkalender met 12 maande van 28–31 dae elk. Die jaar in albei kalenders bestaan ​​uit 365 dae, met 'n skrikkeldag in die skrikkeljare by Februarie. Die maande en lengte van maande in die Gregoriaanse kalender is dieselfde as vir die Juliaanse kalender. Die enigste verskil is dat die Gregoriaanse hervorming 'n sprongdag weggelaat het drie eeufeesjaar elke 400 jaar en die skrikkeldag onveranderd gelaat.
'N Skrikkeljaar het gewoonlik elke 4 jaar plaasgevind, en die skrikkeldag is histories ingevoeg deur die verdubbeling van 24 Februarie. Dit is egter nou gebruiklik om die dae van Februarie opeenvolgend sonder gapings te tel, en word 29 Februarie tipies as die skrikkeldag beskou. Voor die hersiening van die Algemene Romeinse kalender in 1969, het die Katolieke Kerk die feeste van Februarie na die 23ste in 'n skrikkeljaar met 'n dag vertraag, wat nog steeds vertraag is. 
'N Jaar word in twaalf maande verdeel
1 Januarie 31
2 Februarie 28 (29 in skrikkeljare)
6 Junie 30
7 Julie 31
Gregoriaanse jare word geïdentifiseer deur opeenvolgende jaargetalle.  'n Kalenderdatum word volledig deur die jaar gespesifiseer (in hierdie geval genommer volgens 'n kalendertydperk) voor Christus of gewone era), die maand (geïdentifiseer met naam of nommer) en die dag van die maand (opeenvolgend genommer vanaf 1). Alhoewel die kalenderjaar tans van 1 Januarie tot 31 Desember strek, was jaargetalle op vorige tye gebaseer op 'n ander beginpunt in die kalender (sien die gedeelte "begin van die jaar" hieronder).
Kalendersiklusse word elke 400 jaar herhaal, wat gelyk is aan 146,097 dae. [Nota 2] [Nota 3] Van hierdie 400 jaar is 303 gewone jare van 365 dae en 97 is skrikkeljare van 366 dae. 'N Gemiddelde kalenderjaar is 365 + 97/400 dae = 365,2425 dae, of 365 dae, 5 uur, 49 minute en 12 sekondes. [Nota 4]
Die Gregoriaanse kalender was 'n hervorming van die Juliaanse kalender. Dit is deur pouslike bul ingestel Inter gravissimas gedateer 24 Februarie 1582 deur pous Gregorius XIII,  na wie die kalender vernoem is. Die motivering vir die aanpassing was om die datum vir die viering van Paasfees te bring na die tyd van die jaar waarin dit gevier is toe dit deur die vroeë Kerk ingevoer is. Die fout in die Juliaanse kalender (die aanname dat daar presies 365,25 dae in 'n jaar is) het gelei tot die datum van die equinox volgens die kalender wat van die waargenome werklikheid af weggedryf het, en daarom is 'n fout in die berekening van die datum ingebring van Paasfees. Alhoewel 'n aanbeveling van die Eerste Raad van Nicaea in 325 gespesifiseer het dat alle Christene op dieselfde dag Paasfees moes vier, het dit byna vyf eeue geduur voordat feitlik alle Christene die doel bereik het deur die reëls van die Kerk van Alexandrië aan te neem (sien Paasfees vir die kwessies wat ontstaan ​​het). [Nota 5]
Omdat die datum van Paasfees 'n funksie is - die computus - van die datum van die (noordelike halfrond) lente -equinox, het die Katolieke Kerk die toenemende verskil tussen die kanonieke datum van die equinox en die waargenome werklikheid as onaanvaarbaar beskou. Paasfees word gevier op die Sondag na die kerklike volmaan op of na 21 Maart, wat as benadering tot die Maart -equinox aanvaar is.  Europese geleerdes was sedert die vroeë Middeleeuse tyd deeglik bewus van die kalenderdrif.
Bede, wat in die 8ste eeu geskryf is, het getoon dat die opgehoopte fout in sy tyd meer as drie dae was. Roger Bacon in c. 1200 het die fout op sewe of agt dae beraam. Dante, skryf c. 1300, was bewus van die behoefte aan kalenderhervorming. Pous Sixtus IV het 'n poging aangewend om met so 'n hervorming voort te gaan, wat Regiomontanus in 1475 vir hierdie doel na die Vatikaan genooi het. Die projek is egter onderbreek deur die dood van Regiomontanus kort na sy aankoms in Rome.  Die toename in astronomiese kennis en die akkuraatheid van waarnemings teen die einde van die 15de eeu het die vraag dringender gemaak. Talle publikasies oor die daaropvolgende dekades het 'n kalenderhervorming vereis, waaronder twee referate wat die Universiteit van Salamanca in 1515 en 1578 aan die Vatikaan gestuur het, , maar die projek is eers in die 1540's weer opgeneem en slegs onder Pous geïmplementeer. Gregorius XIII (r. 1572–1585).
In 1545 het die Raad van Trente Pous Paulus III gemagtig om die kalender te hervorm, wat vereis dat die datum van die herfs -equinox herstel word na die datum wat dit tydens die Eerste Konsilie van Nicaea in 325 gehou het en dat die kalender gewysig moet word ontwerp om toekomstige wegdrywing te voorkom. Dit sou 'n meer konsekwente en akkurate skedulering van die Paasfees moontlik maak.
In 1577 word a Kompendium is gestuur na kundige wiskundiges buite die hervormingskommissie vir kommentaar. Sommige van hierdie kenners, waaronder Giambattista Benedetti en Giuseppe Moleto, was van mening dat Paasfees bereken moet word uit die ware bewegings van die son en maan, eerder as om 'n tabel te gebruik, maar hierdie aanbevelings is nie aanvaar nie.  Die hervorming wat aangeneem is, was 'n wysiging van 'n voorstel wat deur die Calabriese dokter Aloysius Lilius (of Lilio) gemaak is. 
Lilius se voorstel het ingesluit om die aantal skrikkeljare in vier eeue van 100 na 97 te verminder, deur drie uit vier eeufeesjare algemeen te maak in plaas van skrikkeljare. Hy het ook 'n oorspronklike en praktiese skema gemaak vir die aanpassing van die maanpakte by die berekening van die jaarlikse Paasfeesdatum, wat 'n jarelange struikelblok vir kalenderhervorming opgelos het.
Antieke tabelle verskaf die gemiddelde lengte van die son.  Die Duitse wiskundige Christopher Clavius, die argitek van die Gregoriaanse kalender, het opgemerk dat die tabelle nie ooreenstem oor die tydstip waarop die son deur die lente -equinox of oor die lengte van die gemiddelde tropiese jaar gegaan het nie. Tycho Brahe het ook teenstrydighede opgemerk.  Die Gregoriaanse skrikkeljaarreël (97 skrikkeljare in 400 jaar) is in 1560 deur Petrus Pitatus van Verona voorgestel. Hy het opgemerk dat dit in ooreenstemming is met die tropiese jaar van die Alfonsine -tafels en met die gemiddelde tropiese jaar van Copernicus (De revolutionibus) en Erasmus Reinhold (Pruteniese tafels). Die drie gemiddelde tropiese jare in Babiloniese geslagsdiere as die oormaat oor 365 dae (die manier waarop hulle uit die gemiddelde lengtegraad gehaal sou word) was 014,33,9,57 (Alfonsine), 014,33,11,12 (Copernicus ) en 014,33,9,24 (Reinhold). In desimale notasie is dit onderskeidelik gelyk aan 0.24254606, 0.24255185 en 0.24254352. Alle waardes is dieselfde as twee seksagesimale plekke (014,33, gelyk aan desimaal 0.2425) en dit is ook die gemiddelde lengte van die Gregoriaanse jaar. So sou Pitatus se oplossing hom by die sterrekundiges prys. 
Lilius se voorstelle het twee komponente gehad. Eerstens het hy 'n regstelling van die lengte van die jaar voorgestel. Die gemiddelde tropiese jaar is 365.24219 dae lank.  'n Algemene waarde in Lilius se tyd, uit die Alfonsine -tabelle, is 365,2425463 dae.  Aangesien die gemiddelde lengte van 'n Juliaanse jaar 365,25 dae is, is die Juliaanse jaar amper 11 minute langer as die gemiddelde tropiese jaar. Die verskil lei tot 'n daling van ongeveer drie dae elke 400 jaar. Die voorstel van Lilius het 'n gemiddelde jaar van 365,2425 dae tot gevolg gehad (sien Akkuraatheid). Ten tyde van die hervorming van Gregory was daar reeds 'n daling van 10 dae sedert die Raad van Nicaea, wat veroorsaak het dat die lente -equinox op 10 of 11 Maart val in plaas van die kerklik vasgestelde datum van 21 Maart, en as dit nie gereformeer was nie, sou dit verder gedryf het . Lilius het voorgestel dat die drif van 10 dae reggestel moet word deur die skrikkeldag van Julian op elk van sy tien gebeurtenisse oor 'n tydperk van veertig jaar te verwyder, waardeur die equinox geleidelik na 21 Maart teruggekeer kan word.
Lilius se werk is uitgebrei deur Christopher Clavius ​​in 'n nou aangevulde volume van 800 bladsye. Hy sou later sy en Lilius se werk teen afvalliges verdedig. Clavius ​​was van mening dat die regstelling in een stap plaasgevind het, en dit was hierdie advies wat by Gregory geheers het.
Die tweede komponent bestaan ​​uit 'n benadering wat 'n akkurate, maar eenvoudige, reëlgebaseerde kalender bied. Die formule van Lilius was 'n 10-dae-regstelling om die afwyking sedert die Raad van Nicaea terug te keer, en die instelling van 'n sprongdag in slegs 97 jaar in 400 in plaas van in 1 jaar in 4. Die voorgestelde reël was dat 'jare wat met 100 deelbaar is' wees net skrikkeljare as hulle ook met 400 deelbaar was ".
Die 19-jarige siklus wat vir die maankalender gebruik is, het hersiening vereis omdat die astronomiese nuwemaan ten tyde van die hervorming vier dae voor die berekende nuwemaan was.  Dit moes elke 300 of 400 jaar (8 keer in 2500 jaar) met een dag reggestel word, tesame met regstellings vir die jare wat nie meer skrikkeljare is nie (dws 1700, 1800, 1900, 2100, ens.) , is 'n nuwe metode vir die berekening van die datum van Paasfees bekendgestel. Die metode wat deur Lilius voorgestel is, is in die laaste hervorming ietwat hersien. 
Toe die nuwe kalender in gebruik geneem is, het die fout opgehoop in die 13 eeue sedert die Raad van Nicea reggestel is deur 'n verwydering van 10 dae. Die Juliaanse kalenderdag Donderdag 4 Oktober 1582 is gevolg deur die eerste dag van die Gregoriaanse kalender, Vrydag, 15 Oktober 1582 (die siklus van weeksdae is nie geraak nie).
'N Maand nadat die hervorming bepaal is, het die pous (met 'n brief van 3 April 1582) aan ene Antoni Lilio die uitsluitlike reg verleen om die kalender vir 'n tydperk van tien jaar te publiseer. Die Lunario Novo secondo la nuova riforma [a] is gedruk deur Vincenzo Accolti, een van die eerste kalenders wat na die hervorming in Rome gedruk is, en merk onderaan dat dit met pouslike magtiging onderteken is en deur Lilio (Con licentia delli Superiori. et permissu Ant (onii) Lilij). Die pouslike brief is op 20 September 1582 herroep, omdat Antonio Lilio nie kon voldoen aan die vraag na afskrifte nie. 
Alhoewel Gregory se hervorming uitgevaardig is in die mees plegtige vorms wat die kerk beskikbaar het, het die bul geen gesag gehad buite die Katolieke Kerk en die pouslike state nie. Die veranderinge wat hy voorstel, was veranderinge aan die burgerlike kalender waaroor hy geen gesag gehad het nie. Hulle het die aanneming deur die burgerlike owerhede in elke land vereis om regsgevolge te hê.
Die bul Inter gravissimas word die wet van die Katolieke Kerk in 1582, maar dit word nie erken deur Protestantse Kerke, Oosters -Ortodokse Kerke, Oosterse Ortodokse Kerke en 'n paar ander nie. Gevolglik het die dae waarop Paasfees en verwante vakansiedae deur verskillende Christelike Kerke gevier is, weer verskil.
Op 29 September 1582 het Filips II van Spanje die verandering van die Juliaanse na die Gregoriaanse kalender bepaal.  Dit het 'n groot deel van die Rooms -Katolieke Europa geraak, aangesien Philip destyds heerser was oor Spanje en Portugal sowel as 'n groot deel van Italië. In hierdie gebiede, sowel as in die Pools -Litause Gemenebes [ aanhaling nodig ] (regeer deur Anna Jagiellon) en in die pouslike state, is die nuwe kalender geïmplementeer op die datum wat die bul bepaal, met Julian Donderdag, 4 Oktober 1582, gevolg deur Gregoriaanse Vrydag, 15 Oktober 1582. Die Spaanse en Portugese kolonies het gevolg ietwat later de facto as gevolg van vertraging in kommunikasie. 
Baie Protestantse lande het aanvanklik beswaar daarteen gemaak om 'n Katolieke innovasie aan te neem, sommige Protestante was bang dat die nuwe kalender deel was van 'n komplot om hulle terug te keer na die Katolieke groep. Die Britte kon byvoorbeeld nie daartoe lei dat hulle die Katolieke stelsel eksplisiet sou aanneem nie: die bylae tot hul kalenderwet (nuwe styl) 1750 stel 'n berekening vir die Paasfees op wat dieselfde resultaat as Gregory se reëls behaal het, sonder om eintlik na hom te verwys. 
Brittanje en die Britse Ryk (insluitend die oostelike deel van wat nou die Verenigde State is) het die Gregoriaanse kalender in 1752 aangeneem. Swede het in 1753 gevolg.
Voor 1917 gebruik Turkye die maan -Islamitiese kalender met die Hegira -era vir algemene doeleindes en die Juliaanse kalender vir fiskale doeleindes. Die begin van die boekjaar is uiteindelik op 1 Maart vasgestel en die jaargetal was ongeveer gelykstaande aan die Hegira -jaar (sien Rumi -kalender). Aangesien die sonjaar langer is as die maanjaar, was dit oorspronklik die gebruik van 'ontsnappingsjare' so gereeld as die getal van die boekjaar sou styg. Vanaf 1 Maart 1917 word die boekjaar Gregoriaans, eerder as Julian. Op 1 Januarie 1926 is die gebruik van die Gregoriaanse kalender uitgebrei tot gebruik vir algemene doeleindes, en die getal van die jaar het dieselfde geword as in die meeste ander lande.
1582 Spanje, Portugal, Frankryk, Pole, Italië, Katolieke Lae Lande, Luxemburg en kolonies
1584 Koninkryk Bohemen, 'n paar katolieke Switserse kantons [Nota 6]
1700 'Duitsland', [Nota 7] Protestantse Lae Lande, Noorweë, Denemarke, 'n paar protestantse Switserse kantons [Nota 6]
1752 Groot -Brittanje, Ierland en kolonies
1753 Swede en Finland
1915 Letland, Litaue
1917 Ottomaanse Ryk
1919 Roemenië, Joegoslavië [Nota 8]
1926 Turkye (jare van die gewone era, Gregoriaanse datums in gebruik sedert die Ottomaanse aanneming van 1917)
2016 Saoedi -Arabië
Verskil tussen Gregoriaanse en Juliaanse kalenderdatums
Omskakeling van Julian na Gregoriaanse datums. 
tot 28 Februarie 1700 Vanaf 5 Oktober 1582
tot 18 Februarie 1700 10 dae
Vanaf 1 Maart 1700
tot 28 Februarie 1800 Vanaf 19 Februarie 1700
tot 17 Februarie 1800 11 dae
Vanaf 1 Maart 1800
tot 28 Februarie 1900 Vanaf 18 Februarie 1800
tot 16 Februarie 1900 12 dae
Vanaf 1 Maart 1900
tot 28 Februarie 2100 Vanaf 17 Februarie 1900
tot 15 Februarie 2100 13 dae
Vanaf 1 Maart 2100
tot 28 Februarie 2200 Vanaf 16 Februarie 2100
tot 14 Februarie 2200 14 dae
Hierdie afdeling plaas die tussenkalfdag altyd op 29 Februarie, alhoewel dit altyd verkry is deur 24 Februarie te verdubbel (die bissextum (twee keer sesde) of bissextiel dag) tot in die laat Middeleeue. Die Gregoriaanse kalender is prolepties voor 1582 (agteruit bereken op dieselfde basis, jare voor 1582), en die verskil tussen die Gregoriaanse en Juliaanse kalenderdatums neem elke vier eeue met drie dae toe (alle datums is inklusief).
Die volgende vergelyking gee die aantal dae (eintlik datums) wat die Gregoriaanse kalender voor die Juliaanse kalender is, die 'sekulêre verskil' tussen die twee kalenders genoem. 'N Negatiewe verskil beteken dat die Juliaanse kalender voor die Gregoriaanse kalender is. 
Die algemene reël, in jare wat skrikkeljare in die Juliaanse kalender is, maar nie die Gregoriaanse nie, is:
Tot 28 Februarie in die kalender wat omgeskakel word van, voeg een dag minder by of trek een dag meer af as die berekende waarde. Gee Februarie die gepaste aantal dae vir die kalender wat omgeskakel word in. By die aftrekking van dae om die Gregoriaanse ekwivalent van 29 Februarie (Julian) te bereken, word 29 Februarie afslag gegee. As die berekende waarde dus -4 is, is die Gregoriaanse ekwivalent van hierdie datum 24 Februarie. 
Begin genommer jaar
op 1 Januarie
Romeinse Ryk 153 vC
Denemarke Geleidelike verandering van
13de tot 16de eeu  1700
Pouslike State 1583 1582
Heilige Romeinse Ryk (Katolieke state) 1544 1583
Spanje, Pole, Portugal 1556 1582
Heilige Romeinse Ryk (Protestantse state) 1559 1700 [Nota 7]
Swede 1559 1753
Frankryk 1564  1582 [n 1]
Suid -Nederland 1576  1582
Lorraine 1579 1582 [Nota 9]
Skotland 1600   1752
Rusland 1700  1918
Toskane 1750  1582 
Groot -Brittanje en die Britse Ryk
behalwe Skotland 1752  1752
Republiek van Venesië 1522 1582
Die jaar wat in datums tydens die Romeinse Republiek en die Romeinse Ryk gebruik is, was die konsulêre jaar, wat begin het op die dag toe die konsuls die eerste keer in diens tree - waarskynlik 1 Mei voor AUC 532 (222 vC), 15 Maart vanaf AUC 532 (222 vC) en 1 Januarie vanaf AUC 601 (153 vC).  Die Juliaanse kalender, wat in AUC 709 (45 vC) begin het, het 1 Januarie steeds as die eerste dag van die nuwe jaar gebruik. Alhoewel die jaar wat vir datums gebruik is, verander het, het die burgerlike jaar altyd sy maande in die volgorde Januarie tot Desember van die Romeinse Republikeinse tydperk tot die hede getoon.
Gedurende die Middeleeue, onder die invloed van die Katolieke Kerk, het baie Wes -Europese lande die begin van die jaar na een van verskeie belangrike Christelike feeste verplaas - 25 Desember (vermeende geboorte van Jesus), 25 Maart (Aankondiging) of Paasfees (Frankryk) ),  terwyl die Bisantynse Ryk sy jaar op 1 September begin het en Rusland dit op 1 Maart tot 1492 toe die nuwe jaar na 1 September verskuif is. 
In algemene gebruik word 1 Januarie as Nuwejaarsdag beskou en as sodanig gevier , maar vanaf die 12de eeu tot 1751 het die wettige jaar in Engeland op 25 Maart (Lady Day) begin.  Die parlementêre rekord bevat byvoorbeeld die teregstelling van Charles I op 30 Januarie soos dit in 1648 plaasgevind het (aangesien die jaar eers op 24 Maart geëindig het),  hoewel latere geskiedenis die begin van die jaar op 1 aanpas Januarie en teken die uitvoering aan in 1649. 
Die meeste Wes -Europese lande het die begin van die jaar verander na 1 Januarie voordat hulle die Gregoriaanse kalender aangeneem het. Skotland het byvoorbeeld die begin van die Skotse nuwe jaar in 1 Januarie in 1600 verander (dit beteken dat 1599 'n kort jaar was). Engeland, Ierland en die Britse kolonies het die begin van die jaar verander na 1 Januarie in 1752 (dus was 1751 'n kort jaar met slegs 282 dae). Later in 1752 in September is die Gregoriaanse kalender in Brittanje en die Britse kolonies ingevoer (sien die afdeling Aanneming). Hierdie twee hervormings is geïmplementeer deur die Calendar (New Style) Act 1750. 
In sommige lande het 'n amptelike besluit of wet bepaal dat die begin van die jaar 1 Januarie moet wees. Vir sulke lande kan 'n spesifieke jaar geïdentifiseer word toe 'n 1 Januarie-jaar die norm geword het. In ander lande het die gebruike gewissel, en die begin van die jaar het heen en weer beweeg namate mode en invloed van ander lande verskillende gebruike bepaal het.
Nóg die pouslike bul of sy aangehegte kanonne stel so 'n datum uitdruklik vas, alhoewel dit geïmpliseer word deur twee tafels van die heilige dae, een met die naam 1582 wat eindig op 31 Desember, [ aanhaling nodig ] en nog een vir 'n volle jaar wat op 1 Januarie begin. [ aanhaling nodig ] Dit spesifiseer ook die gegewens daarvan ten opsigte van 1 Januarie, in teenstelling met die Juliaanse kalender, wat dit met betrekking tot 22 Maart gespesifiseer het. Die ou datum is afgelei van die Griekse stelsel: die vroeëre Supputatio Romana spesifiseer dit met betrekking tot 1 Januarie.
^ In 1793 laat vaar Frankryk die Gregoriaanse kalender ten gunste van die Franse Republikeinse kalender. Hierdie verandering is in 1805 omgekeer.
Gedurende die tydperk tussen 1582, toe die eerste lande die Gregoriaanse kalender aangeneem het, en 1923, toe die laaste Europese land dit aangeneem het, was dit dikwels nodig om die datum van 'n gebeurtenis in beide die Juliaanse kalender en in die Gregoriaanse kalender aan te dui, byvoorbeeld , "10/21 Februarie 1750/51", waar die tweejaarrekeninge vir sommige lande reeds op 1 Januarie begin, terwyl ander nog 'n ander datum gebruik. Selfs voor 1582 moes die jaar soms verdubbel word weens die verskillende begin van die jaar in verskillende lande. Woolley, wat in sy biografie van John Dee (1527–1608/9) skryf, merk op dat onmiddellik na 1582 Engelse briefskrywers "gebruiklik" twee datums op hul briewe gebruik het, een OS en een NS. 
"Ou styl" (OS) en "nuwe styl" (NS) word soms by datums gevoeg om te identifiseer watter kalenderverwysingstelsel vir die gegewe datum gebruik word. In Brittanje en sy kolonies, waar die Kalenderwet van 1750 die begin van die jaar verander het [Nota 10] en ook die Britse kalender in lyn was met die Gregoriaanse kalender, is daar 'n mate van verwarring oor wat hierdie terme beteken. Hulle kan aandui dat die begin van die Juliaanse jaar aangepas is om op 1 Januarie (NS) te begin, alhoewel hedendaagse dokumente 'n ander beginjaar gebruik (OS) of om aan te dui dat 'n datum ooreenstem met die Juliaanse kalender (OS), voorheen in baie lande gebruik, eerder as die Gregoriaanse kalender (NS).  
Proleptiese Gregoriaanse kalender
Deur die Gregoriaanse kalender agteruit te brei tot datums voor die amptelike bekendstelling daarvan, word 'n proleptiese kalender opgelewer, wat met omsigtigheid gebruik moet word. Vir gewone doeleindes word die datums van gebeure wat voor 15 Oktober 1582 plaasgevind het, oor die algemeen getoon soos dit op die Juliaanse kalender verskyn het, met die jaar wat op 1 Januarie begin, en geen omskakeling na hul Gregoriaanse ekwivalente nie. Die Slag van Agincourt word byvoorbeeld algemeen beskou as op 25 Oktober 1415, wat Saint Crispin's Day is.
Gewoonlik werk die kartering van nuwe datums op ou datums met 'n aanpassing aan die begin van die jaar goed, met min verwarring oor gebeure wat voor die bekendstelling van die Gregoriaanse kalender plaasgevind het. Maar vir die tydperk tussen die eerste bekendstelling van die Gregoriaanse kalender op 15 Oktober 1582 en die bekendstelling daarvan in Brittanje op 14 September 1752, kan daar groot verwarring heers tussen gebeure op die vasteland van Wes -Europa en in Britse domeine in die Engelse taalgeskiedenis.
Gebeure in die kontinentale Wes -Europa word gewoonlik in die Engelse taalgeskiedenis gerapporteer as onder die Gregoriaanse kalender. Die Slag van Blenheim word byvoorbeeld altyd as 13 Augustus 1704 gegee. Verwarring vind plaas wanneer 'n gebeurtenis albei raak. Byvoorbeeld, Willem III van Engeland het op 11 November 1688 (Gregoriaanse kalender) uit Nederland vertrek en op 5 November 1688 in Brixham in Engeland aangekom (Juliaanse kalender).
Shakespeare en Cervantes sterf skynbaar op presies dieselfde datum (23 April 1616), maar Cervantes het Shakespeare in reële tyd tien dae vooruitgegaan (soos Spanje die Gregoriaanse kalender gebruik het, maar Brittanje die Juliaanse kalender gebruik het). Hierdie toeval het UNESCO aangemoedig om 23 April die Wêrelddag vir Boek en Kopiereg te maak.
Sterrekundiges vermy hierdie dubbelsinnigheid deur die gebruik van die Juliaanse daggetal.
In teenstelling met die proleptiese Gregoriaanse kalender wat in die internasionale standaard ISO 8601 gebruik word, het die tradisionele proleptiese Gregoriaanse kalender (soos die Juliaanse kalender) nie 'n jaar 0 nie, maar gebruik die ordinale getalle 1, 2,. beide vir jare nC en vC. Die tradisionele tydlyn is dus 2 vC, 1 vC, AD 1 en AD 2. ISO 8601 gebruik astronomiese jaarnommers wat 'n jaar 0 en negatiewe getalle voor dit insluit. Dus is die ISO 8601 tydlyn −0001, 0000, 0001 en 0002.
Die Gregoriaanse kalender het steeds die Juliaanse maande gebruik, met Latynse name en onreëlmatige aantal dae:
(31 dae), uit Latyn mēnsis Iānuārius, "Maand van Janus",  die Romeinse god van poorte, deure, begin en einde (28 dae gemeen en 29 in skrikkeljare), uit Latyn mēnsis Februārius, "Maand van die Februa", die Romeinse fees vir suiwering en suiwering,   verwant aan koors,  die Etruscandeath godFebruus ("Suiweraar"), [aanhaling nodig] en die Proto-Indo-Europese woord vir swael  (31 dae), uit Latyn mēnsis Mārtius, "Maand van Mars",  die Romeinse oorlogsgod  (30 dae), uit Latyn mēnsis Aprīlis, van onseker betekenis  maar gewoonlik afgelei van een of ander vorm van die werkwoord aperie ("om oop te maak")  of die naam van die godin Aphrodite   (31 dae), uit Latyn mēnsis Māius, "Maand van Maia",  'n Romeinse plantegodin  wie se naam verwant is aan Latyn magnus ("groot")  en Engels hoofvak (30 dae), uit Latyn mēnsis Iūnius, "Month of Juno",  die Romeinse godin van huwelik, bevalling en heerskappy  (31 dae), uit Latyn mēnsis Iūlius, "Maand van Julius Caesar", die maand van Caesar se geboorte, ingestel in 44 vC  as deel van sy kalendriese hervormings  (31 dae), uit Latyn m Augustusnsis Augustus, "Maand van Augustus", ingestel deur Augustus in 8 vC in ooreenstemming met Julie en na die gebeurtenis gedurende die maand van verskeie belangrike gebeurtenisse tydens sy bewind  (30 dae), uit Latyn m septembernsis September, "sewende maand", van die tien maande Romeinse jaar van Romulusc. 750 vC  (31 dae), uit Latyn mēnsis octōber, "agtste maand", van die tien maande lange Romeinse jaar van Romulus c. 750 vC  (30 dae), uit Latyn m novembernsis November, "negende maand", van die tien maande Romeinse jaar van Romulus c. 750 vC  (31 dae), uit Latyn m decembernsis Desember, "tiende maand", van die tien maande Romeinse jaar van Romulus c. 750 vC 
Europeërs probeer soms om die aantal dae in elke maand te onthou deur 'n vorm van die tradisionele vers "Thirty Days Hath September" te memoriseer. Dit verskyn in Latyn,  Italiaans,  en Frans,  en behoort tot 'n breë mondelinge tradisie, maar die vroegste vorm van die gedig wat tans getuig is, is die Engelse marginalia wat in 'n kalender van heiliges ingevoeg is c. 1425:  
Dertig dae het Novembir
April Junie en Septembir.
En alle die remenaunt xxx en j. 
November het dertig dae,
April, Junie en September.
Van 28 is maar een
En al die oorblyfsel 30 en 1.
Variasies verskyn in Moeder Gans en word steeds by skole geleer. Die onbehulpsaamheid van sulke betrokke herinneringe word geparodieer as 'Thirty days has September', maar die res kan ek nie onthou nie , maar dit is ook 'waarskynlik die enigste sestiende-eeuse gedig wat die meeste gewone burgers uit hul kop ken' genoem. .  'n Algemene nie -verbale alternatief is die knuckle mnemonic, aangesien die kneukels van jou hande maande met 31 dae en die onderste spasies tussen hulle as die maande met minder dae beskou word. Met twee hande kan 'n mens vanaf Januarie van die pinkie -knokkel af begin en tel, terwyl die spasie tussen die indeksknokkels (Julie en Augustus) weggelaat word. Dieselfde prosedure kan uitgevoer word met die kneukels van 'n enkele hand, van die laaste (Julie) na die eerste (Augustus) terugkeer en deurgaan. 'N Soortgelyke herinnering is om 'n klaviertoetsenbord in halftone van 'n F -toets op te beweeg, met die wit sleutels as die langer maande en die swart sleutels as die korter.
Saam met die stelsel van maande is daar 'n stelsel van weke. 'N Fisiese of elektroniese kalender bied omskakeling van 'n gegewe datum na die weeksdag en toon verskeie datums vir 'n gegewe weeksdag en maand. As gevolg van die onreëlmatighede in die Gregoriaanse stelsel, is die dag van die week nie baie eenvoudig nie. Toe die gregoriaanse kalender deur elke land aangeneem is, het die weeklikse siklus ononderbroke voortgegaan. Byvoorbeeld, in die geval van die paar lande wat die hervormde kalender aanvaar het op die datum wat Gregory XIII voorgestel het vir die aanneming van die kalender, Vrydag, 15 Oktober 1582, was die voorafgaande datum Donderdag, 4 Oktober 1582 (Juliaanse kalender).
Die menings oor die aantal dae van die week verskil. ISO 8601, wat wêreldwyd algemeen gebruik word, begin met Maandag = 1 gedrukte maandelikse kalenderroosters bevat dikwels Maandae in die eerste (linker) kolom van datums en Sondae in die laaste. In Noord -Amerika begin die week gewoonlik op Sondag en eindig op Saterdag.
Die Gregoriaanse kalender verbeter die benadering wat deur die Juliaanse kalender gemaak word deur drie Juliaanse skrikkeldae in elke 400 jaar oor te slaan, wat 'n gemiddelde jaar van 365,2425 gemiddelde sondae gee.  Hierdie benadering het 'n fout van ongeveer een dag per 3,030 jaar  met betrekking tot die huidige waarde van die gemiddelde tropiese jaar. As gevolg van die presessie van die equinoxes, wat nie konstant is nie, en die beweging van die perihelium (wat die wentelsnelheid van die aarde beïnvloed), is die fout met betrekking tot die astronomies vernal equinox is veranderlik deur gebruik te maak van die gemiddelde interval tussen vernal equinoxes naby 2000 van 365,24237 dae  impliseer 'n fout nader aan 1 dag elke 7,700 jaar. Volgens enige maatstaf is die Gregoriaanse kalender aansienlik akkurater as die fout van 1 dag in 128 jaar van die Juliaanse kalender (gemiddelde jaar 365,25 dae).
In die 19de eeu het sir John Herschel 'n wysiging aan die Gregoriaanse kalender voorgestel met 969 springdae elke 4000 jaar, in plaas van 970 skrikkeldae wat die Gregoriaanse kalender oor dieselfde tydperk sou invoeg.  Dit sou die gemiddelde jaar tot 365.24225 dae verminder. Herschel se voorstel sou die jaar 4000, en veelvoude daarvan, algemeen in plaas van sprong maak. Alhoewel hierdie wysiging sedertdien gereeld voorgestel is, is dit nog nooit amptelik aanvaar nie. 
Op tydskale van duisende jare val die Gregoriaanse kalender agter die astronomiese seisoene. Dit is omdat die aarde se rotasiesnelheid geleidelik afneem, wat elke dag mettertyd effens langer maak (sien getyversnelling en sprong tweede), terwyl die jaar 'n meer eenvormige duur behou.
Kalender seisoenale fout
Hierdie beeld toon die verskil tussen die Gregoriaanse kalender en die astronomiese seisoene.
Die y-as is die datum in Junie en die x-as is die Gregoriaanse kalenderjare.
Elke punt is die datum en tyd van die Junie -sonstilstand in die betrokke jaar. Die fout verskuif ongeveer 'n kwart dag per jaar. Eeufeesjare is gewone jare, tensy dit deelbaar is met 400, in welke geval dit skrikkeljare is. Dit veroorsaak 'n regstelling in die jare 1700, 1800, 1900, 2100, 2200 en 2300.
Hierdie regstellings veroorsaak byvoorbeeld dat 23 Desember 1903 die laaste Desember -sonstilstand is en dat 20 Desember 2096 die vroegste sonstilstand is - ongeveer 2,35 dae se variasie in vergelyking met die seisoenale gebeurtenis.
3. Pous Gregorius het nie die Gregoriaanse kalender ontwerp nie.
Alhoewel pous Gregory hierdie nuwe kalender goedgekeur het, en dit na hom vernoem is, het hy dit nie op sy eie bedink nie. Soos aangedui in 'n Vox -artikel, het hy ''n kommissie aangestel, onder leiding van dokter Aloysius Lilius en sterrekundige Christopher Clavius, om die probleem op te los'. Na vyf jaar het die probleem opgelos.
'Laat ons eers die ekstra tien dae uitskakel en weer op skedule kom. Goed, daardie tien dae is verby. Laat ons dan die stelsel van skrikkeljare aanpas. Ons sal elke vier jaar skrikkeljare hê behalwe op eeufeesjare wat nie met 400 deelbaar is nie. " Dit verklaar waarom daar 'n skrikkeljaar in 2000 was, maar nie in 1900, 1800 of 1700 nie. En dit vermors ook die wanopvatting wat die skrikkeljaar elke vier jaar plaas.
Verder, "Dit het die lengte van die gemiddelde jaar verander na 365,2425 dae. Alhoewel dit nie presies is nie, is dit naby genoeg en akkurater as die Juliaanse kalender.
Die belangrikste veranderinge van pous Gregorius XIII was algoritmes om roerende feeste te bereken en 'n nuwe stelsel van skrikkeljare wat ontslae geraak het van skrikkeljare in jare wat met 100 deelbaar is, maar nie 400. Pous Gregorius het ook tien dae uit die kalenderjaar 1592 verwyder 'n verskuiwing in die equinox.
'N Verskeidenheid kalenders bereik 'n hoogtepunt rondom die jaar 2000. Kalenderkonvergensie toon die algemene einde van kalendersiklusse van die Hopi, die antieke Grieke, die vroeë Egiptiese Christene, die Maya's en die Indiese Vediese tradisie. Planets Alignments in 2000 toon 'n belyning van die sewe planete op 5 Mei 2000.
Uit kalenderkonvergensie (6) en planete -belyning (7)
U. Glessmer. "Die Otot-tekste (4Q319) en die probleem van interkalasies in die konteks van die kalender van 364 dae" in:
Qumranstudien: Vortraege und Beitraege der Teilnehmer des Qumranseminars auf dem internationalen Treffen der Society of Biblical Lit., Muenster, 25-26. Juli 1993 [Hans-Peter Mueller zum 60. Geburtstag]. Schriften des Institutum Judaicum Delitzschianum Bd. 4. Red. H.J. Fabry et al. Goettingen 1996, 125-164.
In die Kingdom of Great Britain en sy besittings het die Calendar (New Style) Act 1750 twee gelyktydige veranderinge aan die kalender aangebring. Die eerste, wat van toepassing was op Engeland, Wallis, Ierland en die Britse kolonies, verander die begin van die jaar van 25 Maart tot 1 Januarie met ingang van 1 Januarie 1752:  Skotland het reeds hierdie aspek van die veranderinge aangebring, op 1 Januarie 1600.   Die tweede (in effek [a]) aanvaar die Gregoriaanse kalender in die plek van die Juliaanse kalender. 'Nuwe styl' kan dus verwys na die aanpassing aan die begin van die jaar, of na die aanvaarding van die Gregoriaanse kalender.
Aanpassing begin van die jaar Wysig
By die optekening van die Britse geskiedenis, is dit normaal om die datum aan te dui soos oorspronklik op die tydstip van die gebeurtenis, maar met die jaargetal aangepas om op 1 Januarie te begin.  Laasgenoemde aanpassing kan nodig wees omdat die begin van die burgerlike kalenderjaar nie altyd 1 Januarie was nie en op verskillende tye in verskillende lande verander is. [b] Van 1155 tot 1752 begin die burgerlike of wettige jaar in Engeland op 25 Maart (Lady Day)  , so byvoorbeeld is die teregstelling van Charles I destyds in die parlement aangeteken as op 30 Januarie 1648 (Ou styl).  In nuwer Engelse tekste word hierdie datum gewoonlik aangedui as "30 Januarie 1649"(New Style).  Die ooreenstemmende datum in die Gregoriaanse kalender is 9 Februarie 1649, die datum waarop sy tydgenote in sommige dele van die vasteland van Europa sy teregstelling sou aangeteken het.
Die O.S./N.S. die aanwysing is veral relevant vir datums wat tussen die begin van die "historiese jaar" (1 Januarie) en die wettige aanvangsdatum val, waar dit anders is. Dit was 25 Maart in Engeland, Wallis, Ierland en die kolonies tot 1752 en tot 1600 in Skotland.
Gedurende die jare tussen die eerste bekendstelling van die Gregoriaanse kalender op die vasteland van Europa en die bekendstelling daarvan in Brittanje, het die hedendaagse gebruik in Engeland begin verander.  In Brittanje word 1 Januarie gevier as die nuwejaarsfees, , maar die "jaar wat op 25 Maart begin, word die burgerlike of regsjaar genoem, hoewel die frase Old Style meer algemeen gebruik word."  Om misverstande oor die datum te verminder, was dit normaal in gemeentesregisters om 'n nuwe opskrif na 24 Maart (byvoorbeeld "1661") en 'n ander opskrif vanaf die einde van die daaropvolgende Desember te plaas, 1661/62, 'n vorm van dubbele datering om aan te dui dat die jaar in die daaropvolgende twaalf weke of so 1661 Old Style was, maar 1662 New Style.  Sommige meer moderne bronne, dikwels meer akademiese bronne (bv. Die geskiedenis van die parlement) gebruik ook die 1661/62 styl vir die periode tussen 1 Januarie en 24 Maart vir jare voor die bekendstelling van die New Style -kalender in Engeland. 
Aanneming van die Gregoriaanse kalender Edit
Deur die inwerkingtreding van die Calendar (New Style) Act 1750 het die Koninkryk van Groot -Brittanje, die Koninkryk Ierland en die Britse Ryk (insluitend baie van wat tans die oostelike deel van die Verenigde State en Kanada is) die Gregoriaanse kalender in 1752 aanvaar , teen daardie tyd was dit nodig om met 11 dae reg te stel. Woensdag, 2 September 1752, is gevolg deur Donderdag, 14 September 1752. Bewerings dat oproeriges eis "Gee ons ons elf dae", het ontstaan ​​uit 'n verkeerde interpretasie van 'n skildery deur William Hogarth. 
Vanaf 1582 vervang die Gregoriaanse kalender die Juliaanse in Rooms -Katolieke lande. Hierdie verandering is daarna in Protestantse en Ortodokse lande aangebring, gewoonlik op baie later datums. As die ou styl- en nuwe stylnotasie voorkom, is die Britse aannemingsdatum nie noodwendig bedoel nie. Die verandering in die 'begin van die jaar' en die verandering van die kalenderstelsel is nie altyd gelyktydig aanvaar nie. Net so het burgerlike en godsdienstige aanneming moontlik nie op dieselfde tyd of selfs glad nie gebeur nie. In die geval van Oos -Europa, byvoorbeeld, sou al hierdie aannames verkeerd wees.
In Rusland is nuwe styldatums vroeg in 1918 in gebruik geneem, toe 31 Januarie 1918 deur 14 Februarie 1918 gevolg is: daar is 'n 13-dae verskil tussen Old Style en New Style-datums sedert 1 Maart 1900. 
Dit is algemeen in Engelse publikasies om die bekende terme Old Style en/of New Style te gebruik om gebeure en persoonlikhede in ander lande te bespreek, veral met verwysing na die Russiese Ryk en die begin van Sowjet-Rusland.Byvoorbeeld, in die artikel "The October (November) Revolution," het die Encyclopædia Britannica gebruik die formaat van "25 Oktober (7 November, New Style)" om die datum van die begin van die rewolusie te beskryf. 
Ander lande in Oos -Ortodoksie het uiteindelik Gregoriaanse (of nuwe styl) datums vir hul burgerlike kalenders aangeneem, maar die meeste hiervan gebruik steeds die Juliaanse kalender vir godsdienstige doeleindes. Griekeland was die laaste om dit te doen, in 1923.  Ook hier is daar 'n 13-dae verskil tussen Old Style en New Style-datums in die moderne Griekse geskiedenis.
Die Americas Edit
Die Europese kolonies van die Amerikas het die nuwe stylkalender aangeneem toe hul moederlande dit gedoen het. In die huidige kontinentale Verenigde State het die Franse en Spaanse besittings dit ongeveer 130 jaar vroeër as die Britse kolonies gedoen. In die praktyk is die meeste oorblywende geskrewe rekords van wat nou die Verenigde State is, uit Brittanje se dertien kolonies, waar die British Calendar Act van 1751 veertien jaar toegepas is voordat die Verenigde State onafhanklikheid verklaar het. Kanadese rekords weerspieël moontlik albei tradisies, maar die taal wat in die rekord gebruik word, is waarskynlik 'n goeie aanduiding van watter kalender vir die gegewe datums gebruik is. Dieselfde logika geld vir die Karibiese eilande.
In Alaska het die verandering plaasgevind nadat die Verenigde State Alaska van Rusland gekoop het. Vrydag, 6 Oktober 1867, is gevolg deur Vrydag, 18 Oktober. In plaas van 12 dae is slegs 11 oorgeslaan, en die dag van die week is op opeenvolgende dae herhaal, omdat die internasionale datumlyn terselfdertyd verskuif is, van die oostelike grens van Alaska met Kanada na die nuwe westelike grens, nou met Rusland. 
Gewoonlik werk die kartering van New Style -datums op Old Style -datums met 'n aanpassing aan die begin van die jaar goed, met min verwarring oor gebeure voor die bekendstelling van die Gregoriaanse kalender. Die Slag van Agincourt is byvoorbeeld bekend dat dit op 25 Oktober 1415, wat Saint Crispin's Day is, gevoer is. Vir die tydperk tussen die eerste bekendstelling van die Gregoriaanse kalender op 15 Oktober 1582 en die bekendstelling daarvan in Brittanje op 14 September 1752 kan daar egter groot verwarring wees tussen gebeure in die kontinentale Wes -Europa en in Britse domeine. Gebeure in die kontinentale Wes-Europa word gewoonlik in die Engelse taalgeskiedenis gerapporteer deur die Gregoriaanse kalender te gebruik. Die Slag van Blenheim word byvoorbeeld altyd as 13 Augustus 1704 gegee. Verwarring vind egter plaas wanneer 'n gebeurtenis beide behels. Byvoorbeeld, William III van Engeland arriveer op 5 November in Brixham in Engeland (Juliaanse kalender), nadat hy op 11 November (Gregoriaanse kalender) uit Nederland uit die vaart gegaan het [Gregorian kalender] 
Die Slag van die Boyne in Ierland het 'n paar maande later op 1 Julie 1690 (Juliaanse kalender) plaasgevind. Dit gee 'n kaart tot 11 Julie (Gregoriaanse kalender), gerieflik naby die Juliaanse datum van die daaropvolgende (en meer beslissende) Slag van Aughrim op 12 Julie 1691 (Julian). Laasgenoemde geveg is jaarliks ​​gedurende die 18de eeu op 12 Julie herdenk,  na die gebruiklike historiese konvensie van die herdenking van gebeurtenisse van daardie tydperk in Groot -Brittanje en Ierland deur die Juliaanse datum direk op die moderne Gregoriaanse kalenderdatum in kaart te bring (soos gebeur, vir byvoorbeeld, met Guy Fawkes Night op 5 November). Die Slag om die Boyne is op 1 Julie herdenk met kleiner parades. Beide gebeurtenisse is egter aan die einde van die 18de eeu gekombineer  en word steeds gevier as "die twaalfde".
As gevolg van die verskille gebruik Britse skrywers en hul korrespondente dikwels twee datums, wat dubbeldating genoem word, min of meer outomaties. Briewe oor diplomasie en internasionale handel het dus soms beide Julian en Gregoriaanse datums gedra om verwarring te voorkom. Sir William Boswell het byvoorbeeld aan Sir John Coke uit Den Haag 'n brief van "12/22 Desember 1635" geskryf.  In sy biografie van John Dee, Die besweerder van die koninginBenjamin Woolley veronderstel dat, omdat Dee tevergeefs vir Engeland geveg het om die datum van die verandering van 1583/84 te aanvaar, "Engeland nog 170 jaar buite die Gregoriaanse stelsel gebly het, en kommunikasie gedurende daardie tydperk gewoonlik twee datums bevat het".  Daarteenoor het Thomas Jefferson, wat geleef het terwyl die Britse Eilande en kolonies uiteindelik tot die Gregoriaanse kalender oorgegaan het, opdrag gegee dat sy grafsteen sy geboortedatum dra deur die Juliaanse kalender (genoteer OS for Old Style) en sy sterfdatum te gebruik deur die Gregoriaanse kalender te gebruik.  By die geboorte van Jefferson was die verskil elf dae tussen die Juliaanse en Gregoriaanse kalenders en dus is sy verjaardag van 2 April in die Juliaanse kalender 13 April in die Gregoriaanse kalender. Net so word George Washington nou amptelik berig dat hy op 22 Februarie 1732 gebore is, eerder as op 11 Februarie 1731/32 (Juliaanse kalender). 
Daar is bewyse dat die kalenderverandering nie maklik aanvaar is nie. Baie Britte het tot in die 19de eeu hul vakansie "Old Style" gevier, [c] 'n gebruik wat die skrywer Karen Bellenir oorweeg het om 'n diep emosionele weerstand teen kalenderhervorming te openbaar. 
Die verandering het ontstaan ​​uit die besef dat die korrekte syfer vir die aantal dae in 'n jaar nie 365,25 (365 dae 6 uur) is soos deur die Juliaanse kalender aangeneem nie, maar effens minder (ongeveer 365,242 dae): die Juliaanse kalender het te veel sprong jaar. Die gevolg was dat die basis vir die berekening van die datum van Paasfees, soos besluit in die 4de eeu, van die werklikheid weggedryf het. Die hervorming van die Gregoriaanse kalender handel ook oor die opgehoopte verskil tussen hierdie syfers tussen die jare 325 en 1582 deur 10 dae oor te slaan om die kerklike datum van die equinox op 21 Maart te stel, die mediaan van die voorkoms daarvan ten tyde van die Eerste Raad van Nicea in 325.
Lande wat die Gregoriaanse kalender na 1699 aangeneem het, moes die bykomende dag vir elke daaropvolgende nuwe eeu wat die Juliaanse kalender sedertdien bygevoeg het, oorslaan. Toe die Britse Ryk dit in 1752 doen, het die gaping tot elf dae gegroei [d] toe Rusland dit (as sy burgerlike kalender) in 1918 doen, moes dertien dae oorgeslaan word.
Christopher Clavius ​​(1538–1612), een van die hoofskrywers van die hervorming
Pous Gregorius XIII, portret deur Lavinia Fontana, 16C.
Eerste bladsy van die pouslike bul Inter gravissimas
Detail van die graf van die pous deur Camillo Rusconi (voltooi in 1723) Antonio Lilio is besig om voor die pous te buig en sy gedrukte kalender voor te lê.
Voor 1917 gebruik Turkye die maan -Islamitiese kalender met die Hegira -era vir algemene doeleindes en die Juliaanse kalender vir fiskale doeleindes. Die begin van die boekjaar is uiteindelik op 1 Maart vasgestel en die jaargetal was ongeveer gelykstaande aan die Hegira -jaar (sien Rumi -kalender).Aangesien die sonjaar langer is as die maanjaar, was dit oorspronklik die gebruik van 'ontsnappingsjare' so gereeld as die getal van die boekjaar sou styg. Vanaf 1 Maart 1917 word die boekjaar Gregoriaans, eerder as Julian. Op 1 Januarie 1926 is die gebruik van die Gregoriaanse kalender uitgebrei tot gebruik vir algemene doeleindes, en die getal van die jaar het dieselfde geword as in die meeste ander lande.
Met die oujaarsdag van die ou kalender kan ons vandag nuut begin | Kommentaar
Gelukkige Nuwe Jaar! Wag, is dit nie 'n bietjie laat daarvoor nie? Ja - onder ons huidige Gregoriaanse kalender. Vir honderde jare was 25 Maart, nie 1 Januarie nie, egter die eerste dag van die jaar in Europa en sy kolonies. Dit is 'n tradisie wat die moeite werd is om te herleef, al is dit net informeel, want dit herinner aan wat 'n nuwe jaar verteenwoordig.
In die Weste was 1 Januarie 'n algemene, maar allermins universele dag om die jaar te begin. Die antieke Romeine gebruik 'n kalender van 10 maande wat op 1 Maart begin en eindig met Desember, uit die Latynse "decem", wat 10de beteken. Iewers in die tydperk van die Republiek (509 tot 27 v.C.) het Januarie en Februarie by die kalender aangesluit, en die eerste dag van die jaar het na 1 Januarie verskuif. Julius Caesar het die nuwe jaar se datum in sy 45 v.C. hervormings wat die Juliaanse kalender opgelewer het.
Tog was daar baie plaaslike variasies toe Rome 'n ryk geword het. In die oostelike Middellandse See, byvoorbeeld, het 23 September, die verjaardag van keiser Augustus, die jaar begin.
Christene, wat in die laat oudheid meer geword het, wou 'n kalender hê wat hul eie kosmologie weerspieël. Gewilde datums vir Christelike nuwejaars was Paasfees, hoewel dit van jaar tot jaar verskuif het, en Kersfees, wat ten minste vasgehou het.
Die datum wat die meeste gebruik is, was egter 25 Maart, die Fees van die Aankondiging, die dag waarop die Maagd Maria deur die aartsengel Gabriël besoek is en God se plan aanvaar het dat sy Jesus sou dra. Die simboliek was duidelik: die tyd moet gereken word wanneer die Verlosser mens word, nie deur die geboorte van 'n wêreldse keiser of deur heidense tradisie nie.
Die praktyk om 'n jaar op 25 Maart te begin, wissel egter nog steeds. Sommige plekke in Spanje, Portugal en Suid -Frankryk het die Romeinse stelsel behou en hulle jare bereken vanaf 38 v.C., begin elke jaar in Januarie. 'N Poging tot 'n definitiewe hervorming het in 1582 plaasgevind toe pous Gregorius XIII die onvermoë van die Juliaanse kalender aangespreek het om die regte datum vir Paasfees vas te stel. As sekondêre maatstaf het die Gregoriaanse kalender Oujaarsdag tot 1 Januarie herstel.
Maar Protestantse lande, wat 1 Januarie as blote pous afgemaak het, het aanvanklik weerstand gebied, hoewel hulle geleidelik in lyn was, sommige geleidelik as ander. Brittanje en sy kolonies het eers toegegee toe 31 Desember 1751 deur 1 Januarie 1752 gevolg is.
Om op 25 Maart terug te keer na die hoof van die kalender, het duidelike voordele vir Christene, veral die Christene wat Maria se rol in die heilsgeskiedenis eer. Dit herinner hulle daaraan dat Jesus op 'n spesifieke tydstip mens geword het vanweë Maria se "ja". Hulle lewens, net soos die jaar self, moet begin met 'n soortgelyke "ja" vir God.
Maar 'n nuwe jaar van 25 Maart het meer as sektariese aantrekkingskrag. Dit herinner almal daaraan dat kalenders gedeeltelike wetenskap en gedeeltelik kulturele konstruksies is. In 2018 het die fisikus Neil deGrasse Tyson getwiet dat "Nuwejaarsdag op die Gregoriaanse kalender 'n kosmies willekeurige gebeurtenis is wat glad geen astronomiese betekenis het nie." Sy trolling het 'n punt: dit is kultuur wat die spesifieke datums hul betekenis gee.
Verskillende kulture vind hul tyd anders, selfs vandag nog. Volgens die Joodse kalender is die jaar tans 5781, bereken vanaf die skeppingsdatum. Onder die Moslem -kalender is dit 1442, wat getel is van toe die profeet Mohammed na Medina gereis het. Baie Asiatiese lande vier intussen die maan -nuwe jaar. In China het 12 Februarie 2021 die jaar 4718 ingelui.
Die meer gevorderde skrikkeljaarformule maak die Gregoriaanse kalender baie akkurater as die Juliaanse. Dit is egter ook nie perfek nie. In vergelyking met die tropiese jaar is dit elke 3236 jaar een dag af.
Alhoewel die Gregoriaanse kalender vernoem is na pous Gregorius XIII, is dit 'n aanpassing van 'n kalender wat ontwerp is deur Luigi Lilio (ook bekend as Aloysius Lilius), 'n Italiaanse dokter, sterrekundige en filosoof. Hy is gebore omstreeks 1510 en sterf in 1576, ses jaar voordat sy kalender amptelik bekendgestel is.
Kyk die video: Toe haal Tik Tok my klank af.
Copyright © salvadoryoscar.com | Is die datums van heilige dae verskuif as deel van die hervormings van die Gregoriaanse kalender?...