Eierstokkanker (eierstokkanker): oorsake, lewensverwagting
Posted on Julie 26, 2019
Eierstokkanker (mediese eierstokkarsinoom) is 'n kwaadaardige eierstokkumor. Die kanker word dikwels eers in 'n gevorderde stadium van die siekte ontdek, wanneer die gewas reeds in die buikholte versprei het. Die risiko neem toe met ouderdom – vroue word gewoonlik aangetas na die menopouse. Hier leer u alles belangrik oor kanker aan die eierstokke.
Eierstokkanker (med. Eierstokkanker) is 'n kwaadaardige eierstokkumor. Dit lê links en regs van die baarmoeder en het 'n betreklike groot hoeveelheid ruimte – want tydens die vroulike siklus verander hul posisie en grootte effens. Daarom veroorsaak 'n eierstokkumor simptome slegs op 'n gevorderde stadium en word dit dikwels laat opgemerk. In ongeveer 50 persent van die gevalle raak die kanker beide eierstokke.
Dokters onderskei sogenaamde kiemstromale gewasse en kanker wat ontstaan ​​uit die eierstokkelle. Hierdie vorm van gewas ontwikkel uit embrionale kiemkoorde. 15 tot 20 persent van ovariale gewasse ontstaan ​​op hierdie manier. 'N Voorbeeld is die Brenner-gewas, 'n afgeronde, tot 'n paar sentimeter groot gewas, wat gewoonlik slegs 0,5 tot 9 persent van die gevalle goedaardig is en ontaard.
Kwaadaardige eierstokkanker vorm vinnig sekondêre ulkusse, wat metastases genoem word. Dit versprei hoofsaaklik binne die buikholte en die buikholte. Die bloed- en limfkanale kan ook die lewer, longe, pleura of limfknope beïnvloed.
Die siekte kom in vier fases voor, wat volgens die sogenaamde FIGO-klassifikasie geklassifiseer word:
FIGO I: Vroeë stadium. Eierstokkanker beïnvloed slegs die eierstokweefsel. Dit kan 'n eierstok wees of albei eierstokke word aangetas.
FIGO II: Die gewas het reeds in die bekken versprei.
FIGUUR III: Die kanker het metastases in die peritoneum (med. Peritoneale karsinoom) of in die limfkliere versprei.
FIGUUR IV: Hoogs gevorderde verhoog. Die gewasweefsel is reeds buite die buikholte. Byvoorbeeld, afgeleë metastases kan in die longe voorkom. U kom daar via die bloedstroom of limfstelsel.
Die meeste ouer vroue word ná die menopouse deur die siekte geraak. Voor die ouderdom van 40 kom eierstokkanker selde voor. Eierstokkanker is na borskanker die tweede mees algemene kanker van die vroulike voortplantingstelsel. Jaarliks ​​word tussen 7000 en 8000 vroue in Duitsland gediagnoseer, skryf die Robert Koch Instituut. Die risiko om 'n kwaadaardige gewas op die eierstokke te ontwikkel, is dus 1,5 persent (een uit 68 vroue word aangetas).
Ander tumore in die eierstokke
In die eierstokke kan gewasse ook voorkom, wat nie as gevolg van degenerasie van die eierstokkelle is nie – soos sekondêre gewasse van ander kankers. Dit sluit in die Krukenberg-gewas, wat ontstaan ​​as 'n sekondêre gewas van maagkanker.
Alles belangrik vir die tipiese tekens van eierstokkanker lees in die artikel Ovariale kanker simptome.
Eierstokkanker: oorsake en risikofaktore
Soos byna elke soort kanker, ontstaan ​​eierstokkanker van selle wat ongemerk groei. In die latere stadium vorm die gewas dan metastases, wat in die omliggende weefsel versprei, soos in die buikholte. Waarom die selle ontaard, is nie in besonderhede bekend nie. Dit lyk egter of genetiese faktore 'n rol speel, omdat eierstokkanker familiaal voorkom en sekere geenmutasies (mutasies) gereeld by kankerpasiënte voorkom. Verder speel die aantal vroulike siklusse 'n rol in die patogenese. Vroue met 'n laat eerste menstruasie en 'n vroeë aanvang van die menopouse ly dus minder as gevolg van 'n eierstokkum. Dit geld ook vir vroue wat een of meer kere swanger was of wat hormonale kontrasepsie oor 'n langer tydperk gebruik het.
Veranderings in die BRCA1 en BRCA2 gene verhoog die risiko van eierstokkanker aansienlik. Hulle is egter slegs by 'n klein deel van die vroue wat aangetas is, gevind. Verdere genetiese faktore is nog steeds die onderwerp van navorsing. Borskankerpasiënte het ook gereeld veranderende gene van die BRCA-groep (BRoos CAncer). Vroue wie se familielede in die eerste graad bors- of eierstokkanker het, loop 'n groter risiko om op te doen. Skadelike omgewingsinvloede en ongesonde diëte kan ook 'n rol speel. Daar is bewyse dat oorgewig (vetsug) die risiko vir siektes verhoog.
Eierstokkanker: ondersoeke en diagnose
'N Aanvanklike aanduiding van 'n gewas op die eierstok is die palpasie van die buikwand en die vroulike geslagsorgane. Volg gewoonlik 'n ultraklankondersoek (medies: sonografie) van die abdominale streek en die vagina. Dit bevat reeds inligting oor die grootte, ligging en toestand van kankergewasse. Dit kan ook moontlik wees om te bepaal of die gewas goedaardig of kwaadaardig is. Hoe ver die siekte versprei het, kan bepaal word deur rekenaar- of magnetiese resonansbeelding. Hier kan die dokter metastases in die bors of buik opspoor. As die vermoede bestaan ​​dat die gewas reeds die blaas of rektum beïnvloed het, kan 'n sistoskopie of kolonoskopie gebruik word. 'N Betroubare diagnose is slegs moontlik na die ondersoek van 'n weefselmonster wat vooraf chirurgies verwyder moet word (medies: biopsie).
Om die verloop van die siekte te bepaal, kan die dokter spesifieke tumormerkers in die bloed meet. Namate die hoeveelheid sellulêre proteïene toeneem, dui dit op verhoogde metastases. Na die chirurgiese verwydering van 'n gewas, kan die ondersoek bewys lewer van 'n tumor-terugval, 'n sogenaamde terugval.
Vir eierstokkanker is daar geen statutêre keuring vir voorkoming nie. Gereelde ginekologiese ondersoeke en vaginale ultraklank kan egter help om die kanker vroeg op te spoor. In die bespreking is ook die vraag of 'n bloedtoets in kombinasie met ultraklank 'n standaardprosedure kan wees om vroeë bewys van eierstokkanker te kry.
Eierstokkankerterapie behels in wese twee prosedures: chirurgie en chemoterapie. Die dokter behandel die pasiënt gewoonlik met 'n kombinasie van albei. Watter terapie gebruik word, hang af van die stadium van die gewas.
Die kans op herstel van eierstokkanker is baie afhanklik van die volledige verwydering van die gewas: eierstok (gewoonlik altwee), baarmoeder, fallopiese buise en die groot buikwand word dus gewoonlik deur die dokter geneem. As die gewas baie vroeg opgespoor word of in geval van eensydige gewasbetrokkenheid, is dit ook moontlik om van hierdie operasie af te wyk. As die gewas reeds uitgebreid versprei het, kan dit ook nodig wees om meer dele van die peritoneum, dele van die ingewande, die cecum of die limfknope te verwyder.
Die OP dien ook vir diagnostiese doeleindes. Die dokter het die opsie om die hele buik te ondersoek vir metastases. Weefselmonsters kan uit verdagte, vergrote limfknope geneem word vir verdere ondersoek.
Na die operasie word chemoterapie gewoonlik gedoen. Die behandeling is bedoel om die ontwikkeling van gewasfokusse wat heeltemal verwyder is, moontlik te voorkom. Die middels beïnvloed óf die hele liggaam óf kan spesifiek in die buikholte ingevoer word. Hulle maak kankerselle dood. Platina-bevattende stowwe soos karboplatien, wat in kombinasie met ander middels soos paslitaksel gegee word, is die doeltreffendste teen kanker aan die eierstokke.
Bykomende middels kan sekere eienskappe van die gewas spesifiek ontwrig en sodoende chemoterapie ondersteun. Stowwe wat die vorming van nuwe bloedvate onderdruk, vererger die toevoer van suurstof en voedingstowwe aan die gewas en vertraag sodoende die groei daarvan.
As die gewas baie vroeg op die eierstok ontdek is, kan chemoterapie onnodig wees. Selfs chemoterapie is suksesvol vir pasiënte wat die dokter weens hul swak gesondheid nie kan opereer nie. Slegs in uitsonderlike gevalle word 'n bestraling gebruik.
Eierstokkanker: siekteverloop en prognose
Hoe gouer 'n gewas opgespoor word, hoe beter is dit vir eierstokkanker – die kanse op 'n genesing verminder drasties as daar reeds metastase in die buikholte ontwikkel het. 'N Siekte beperk tot die eierstokke het 'n baie goeie voorspelling – gemiddeld leef die pasiënte 15 jaar en langer na die diagnose. As die tumorweefsel met chirurgie heeltemal verwyder is voordat die kankerweefsel metastase versprei het, is volledige herstel moontlik.
Ongelukkig word baie gevalle in 'n gevorderde stadium gediagnoseer. Die rede: die siekte toon geen vroeë simptome nie. As die kanker reeds in die buik versprei het, is die kanse op herstel baie sleg. In die eindfase eierstokkanker het die siekte na die hele liggaam versprei. Organe buite die buikholte, soos die lewer en longe, bevat ook metastases. Op hierdie stadium is die gemiddelde lewensverwagting van eierstokkanker slegs 14 maande. By pasiënte met gevorderde eierstokkanker kom die siekte dikwels terug na voltooide terapie.
Die oorlewingsyfer van vyf jaar vir eierstokkanker is ongeveer 40 persent – dit wil sê ongeveer die helfte van die pasiënte leef vyf jaar na die diagnose. In die algemeen het eierstokkanker die slegste voorspelling van alle ginekologiese kankers.