Breinanatomie: Die 4 Lobes, Strukture en Funksies
Die menslike brein is nie net een van die belangrikste organe in die menslike liggaam nie; dit is ook die mees komplekse. In die volgende toer leer jy oor die basiese strukture wat die brein vorm, asook hoe die brein werk. Dit is nie 'n diepgaande blik op al die navorsing op die brein nie (so 'n bron sal stapels boeke vul). In plaas daarvan is die doel van hierdie breintoer om jou vertroud te maak met hoof breinstrukture en hul funksies.
1 - Die Serebrale Korteks
Die serebrale korteks is die deel van die brein wat funksioneer om mense uniek te maak. Duidelike menslike eienskappe, insluitende hoër denke, taal en menslike bewussyn , asook die vermoë om te dink, te redeneer en te verbeel, kom almal uit in die serebrale korteks.
Die serebrale korteks is wat ons sien as ons na die brein kyk. Dit is die buitenste gedeelte wat in die vier lobbe van die brein verdeel kan word. Elke bult op die brein se oppervlak staan ​​bekend as 'n gyrus, terwyl elke groef as 'n sulcus bekend staan.
2 - Die Vier Lobes
Die serebrale korteks kan in vier afdelings verdeel word, wat bekend staan ​​as lobbe (sien beeld). Die frontale lob, parietale lob, oksipitale lob en temporale lob is geassosieer met verskillende funksies, wat wissel van redenering tot ouditiewe persepsie.
Die voorste lob is aan die voorkant van die brein en word geassosieer met redenasie, motoriese vaardighede, hoër vlakkognisie en ekspressiewe taal. Aan die agterkant van die frontale lob, naby die sentrale sulcus, lê die motoriese korteks. Hierdie area van die brein ontvang inligting uit verskillende lobbe van die brein en gebruik hierdie inligting om liggaamsbewegings uit te voer. Skade aan die frontlobe kan lei tot veranderinge in seksuele gewoontes, sosialisering, en aandag sowel as verhoogde risikobepaling.
Die pariëtale lob is in die middelste gedeelte van die brein en word geassosieer met verwerking van tasbare sensoriese inligting soos druk, aanraking en pyn. 'N gedeelte van die brein wat bekend staan ​​as die somatosensoriese korteks is in hierdie lob geleë en is noodsaaklik vir die verwerking van die liggaam se sintuie.
Die temporale lob is op die onderste gedeelte van die brein. Hierdie lob is ook die plek van die primêre ouditiewe korteks, wat belangrik is vir die interpretasie van klanke en die taal wat ons hoor. Die hippokampus is ook in die temporale lob geleë. Daarom word hierdie gedeelte van die brein ook sterk geassosieer met die vorming van herinneringe . Skade aan die temporale lob kan lei tot probleme met geheue, spraakpersepsie en taalvaardighede.
Die oksipitale lob is aan die agterkant van die brein en word geassosieer met die interpretasie van visuele stimuli en inligting. Die primêre visuele korteks, wat inligting van die retinas van die oë ontvang en interpreteer, is in die oksipitale lob geleë. Skade aan hierdie lob kan visuele probleme veroorsaak, soos probleme om voorwerpe te herken, 'n onvermoë om kleure te identifiseer, en probleme om probleme te herken.
3 - die breinstam
Die breinstam bestaan ​​uit die middelbrein, pons en medulla.
Die middelbrein word dikwels as die kleinste streek van die brein beskou. Dit dien as 'n soort relay stasie vir ouditiewe en visuele inligting. Die middelbrein beheer baie belangrike funksies soos die visuele en ouditiewe stelsels asook oogbeweging. Gedeeltes van die middellyn wat die rooi kern genoem word en die substantia nigra is betrokke by die beheer van liggaamsbeweging. Die donker gepigmenteerde substantia nigra bevat 'n groot aantal dopamien-produserende neurone. Die degenerasie van neurone in die substantia nigra word geassosieer met Parkinson se siekte.
Die medulla is reg bokant die rugmurg in die onderste deel van die breinstam en beheer baie belangrike outonome funksies soos hartklop, asemhaling en bloeddruk.
Die pons verbind die medulla aan die serebellum en dien 'n aantal belangrike funksies, insluitende 'n rol in verskeie outonome funksies soos stimulerende asemhaling en die beheer van slaapsiklusse.
4 - Die Cerebellum
Beeld deur die Ministerie van Onderwys, Kultuur, Sport en Tegnologie (MEXT) Geïntegreerde Databasis Projek
Soms word die "Klein Brain" genoem, die serebellum lê bo-op die pons agter die breinstam. Die serebellum bestaan ​​uit klein lobbe en ontvang inligting uit die balansstelsel van die binneoor, sensoriese senuwees, en die ouditiewe en visuele stelsels. Dit is betrokke by die koördinasie van bewegings sowel as motoriese leer.
Die serebellum vorm ongeveer 10 persent van die brein se totale grootte , maar dit verteenwoordig meer as 50 persent van die totale aantal neurone in die hele brein. Hierdie struktuur word geassosieer met motoriese beweging en beheer, maar dit is nie omdat die motorbevel hier ontstaan ​​nie. In plaas daarvan dien die serebellum hierdie seine te verander en maak motoriese bewegings akkuraat en nuttig.
Die serebellum help byvoorbeeld om postuur, balans en koördinasie van vrywillige bewegings te beheer. Dit laat verskillende spiergroepe in die liggaam toe om saam te werk en gekoördineerde vloeistofbeweging te lewer.
Benewens 'n noodsaaklike rol in motoriese beheer, is die serebellum ook belangrik in sekere kognitiewe funksies, insluitend spraak.
5 - Die Thalamus
Geleë bokant die breinstam, verwerk die thalamus beweging en sensoriese inligting. Dit is in wese 'n aflosstasie, wat sensoriese inligting inneem en dan aan die serebrale korteks oorgedra. Die serebrale korteks stuur ook inligting aan die thalamus, wat dan hierdie inligting aan ander stelsels stuur.
6 - Die Hipotalamus
Die hipotalamus is 'n groepering van kerne wat langs die basis van die brein naby die pituïtêre klier lê. Die hipotalamus verbind met baie ander streke van die brein en is verantwoordelik vir die beheer van honger, dors, emosies , liggaamstemperatuurregulering en sirkadiese ritmes. Die hipotalamus beheer ook die pituïtêre klier deur hormone af te skei, wat die hipotalamus baie beheer oor baie liggaamsfunksies gee.
7 - Die Limbiese Stelsel
Alhoewel daar nie heeltemal ooreengekom is oor die strukture wat die limbiese stelsel uitmaak nie, sluit in vier van die hoofstreke:
Streke van die limbiese korteks
Die septal area.
Hierdie strukture vorm verbindings tussen die limbiese stelsel en die hipotalamus, thalamus en serebrale korteks. Die hippokampus is belangrik in die geheue en leer, terwyl die limbiese stelsel self sentraal staan ​​in die beheer van emosionele response.
8 - die basale ganglia
ALFRED PASIEKA / WETENSKAPFOTO BIBLIOTEEK / Getty Images
Die basale ganglia is 'n groep groot kerne wat die thalamus gedeeltelik omring. Hierdie kerne is belangrik in die beheer van beweging. Die rooi kern en substantia nigra van die middellyn het verbindings met die basale ganglia.
Die menslike brein is merkwaardig kompleks en navorsers werk nog steeds aan die verstaan ​​van baie van die geheimenisse van hoe die gedagtes werk. Deur beter te verstaan ​​hoe verskillende dele van die brein funksioneer, kan jy ook beter waardeer hoe siekte of besering bepaalde funksies kan beïnvloed.