As ek reg kan onthou, was die motto van hierdie bundel ŉ Nederlandse aanhaling wat naastenby soos volg gelui het: “O! my kindertyd, kyk tog nie so na my met sulke blou oë nie.” Hulle kan nou handel dryf wanneer hulle 'n slim toestel gebruik wat die program afgelaai het en as hulle kon konnekteer met die internet. &nbsp;logo op hul webwerf. Die Louw-bydrae kan gelees word op Litnet en dit is die N.P. van Wyk Louw-gedenklesing gelewer aan UJ. Miskien het dit te doen met ‘n Boeddhistiese uitkyk – die sikliese aard van die wiel van ons lewens (is dit waarna Joan Hambidge se Vuurwiel verwys?), dat alles tot niet gaan en niks standhoudend is nie, dat ons dit weet en tog aanhou lewe, dat dit ŉ bevryding is om belangeloos deel te wees van die groei en taan en verval van alles om en in jou wanneer die ek alleen ŉ deurlopendheid is, die relatiewe observasiepunt of –knoop waar indrukke en ervarings en selfs oortuigings deur loop.