Die Heilige Name van ons Hemelse Vader en sy Seun, ons Verlosser
<< Terug na Artikels
Die woord "Baäl" beteken eenvoudig "here". Soortgelyk word die Engelse vertaling "Here" (Lord) gebruik. 'n Per­soon kan heer in sy eie huis wees of hy kan heer oor 'n groep wees. Ons moet nie bang wees om die woord te gebruik in die betekenisse soos hier-bo weergegee nie. Dit is geen aanbidding van 'n valse god of afgod nie. Die woord kan ook vertaal word as "meester" of "meneer". In Spaans (ook sommige ander tale) is daar net een woord vir "Here" en "Meester", naamlik "Senor".
Aangaande die feit sê die "Theological Workbook of the Old Testament": Dwarsdeur die tydperk van die Rigters het Israel horn oorgegee aan die aansteeklike kultus (Rigters 2:11 en 6:25) en moes van die tragiese omstandighede gered word deur Jah­weh se rigters. Gedurende die tydperk van Agab, die seun van Omri, het Baälaanbidding die amptelike geloof van die Noordelike Ryk geword (1 Konings 16:31). Leah Bronner het oortuigende argumente dat Israel se wonderwerke tydens die tyd van Elia en Elisa gedien het as 'n stryd (polemiek) tussen Elohim en die magte toegeskryf aan hierdie heidense natuurgod, naamlik: vuur (1 Konings 18:17; 2 Konings 1:9-16), reën (1 Konings 17:1; 18:41-46), voedsel (1 Konings 17:1-6, 8-16; 2 Konings 4:Iff), kinders (2 Konings 4:14-17), opwekking (I Konings 17:17-23; 2 Konings 4:18-37; 13:20-22 - The Stories of Elijah and Elisha as Polemics Against Baäl Wor­ship, Leiden, 1968)
Hulle wonderwerke het egter nie die land skoongemaak van die lae kultus nie en dit het gelei tot die ballingskap van die Noordelike Ryk (Hosea). Hier­die kultus het ook die Suidelike Ryk binnegedring (2 Konings 11:18; 21:2) en ten spyte van Josia se hervorming (2 Konings 23:4ff) het dit gelei tot die Ryk se ballingskap. (Esegiël 16:23) Die Hosea-gesprek beskryf hoe Israel, wat geskenke van graan en olie van JaHWeH ontvang het, dit gebruik het in die aanbidding van Baäl (Hosea 2:8)
Hierdie god wat Baäl genoem is, is later Tammus genoem. Tammus- (of Baäl) aanbidding was sterk verbind met die kruis, die boom en sonaanbidding. (Sien "Restoration Light Publication no 37: Cross or Impale­ment?") Hierdie aanbidding is nog steeds aan die gang onder die meeste tradisionele Christelike groepe in die vorm van die kruis, die kersboom, heilige kranse en Paasfees.
Die Heidense Christene, anders as Hebreeuse Christene het geen tradisionele verbintenis met die He­breeuse Tetragrammaton gehad nie en sonder twyfel dit nie eers altyd beset nie. Nie-Hebreeuse skrywers wat nog nooit tevore Hebreeuse skrif gesien het nie (veral in sy argaïese vorm) kon onmoontlik die Heilige Naam bewaar het. Miskien het dit bygedra tot die gebruik van "kurios" en "theos" vir die Tetragrammaton. Dus, teen die einde van die eerste Christelike eeu het die gebruik van plaasvervangers soos "kurios" en "theos" en hulle byvoegings daartoe bygedra dat die Hebreeuse Tetra­grammaton in beide Testamente verwyder is.
Roep al die mense wat aanbid in die Naam van "die Here" of "Jehovah" dan 'n valse god aan? Ja en nee. Ons moet onthou dat ons ver weg is van die eerste eeu af, en die Satan het 'n groot misleiding veroorsaak, sodat selfs die dienaars van die Almagtige nie sal weet wat om te doen nie (Lukas 12:46-48). Elkeen is verantwoordelik vir dit wat aan hom gegee is (Lukas 12:48). Dus moet ons verwag, ten minste aan die begin van die finale oes, dat die meeste van die Messias se die­naars nie die belangrikheid van die gebruik van die Heilige Name insien en so die gebruik van die naam van 'n vals god teëstaan nie. Maar soos die boodskap deur die wêreld gaan, moet ons verwag dat die Heilige Gees die gebruik van die Heilige Naam op die harte van hulle wat werklik aan Horn behoort sal lê, sodat hulle die ware boodskap hoor.