Vliegtuig-Praatjies – Penna se Praatjies
Gepubliseer op Augustus 3, 2015 Mei 11, 2016 deur Peter Pentz
Ek vlieg alleen – amper altyd. Soms sit ek langs iemand wat te hard kou, maar as ek gelukkig is, is die hele ry sitplekke langs my oop. Dit is nou slegs nasionale vlugte – van Joburg tot in die Kaap. Die vlug duur rondom twee ure en dan kan jy of langs ŉ gesofistikeerde besigheidsman of langs ’n opgewonde vakansieganger sit.
Jy stap by die gangetjie af en kyk oor die passasiers wat reeds sit. Jy kan onmiddellik sien iemand het nou daardie persoon se pap opgeëet. Dit is jou gelukkige dag want daai persoon sal nou langs jou sit. Daar is geen sprake van ŉ glimlag op daai gesig nie. Dan as jy nog teen die venster sit en hy moet vir jou opstaan, sodat jy kan in skuif, weet jy al dat dit ŉ geen-gesprek-vlug gaan wees. Hulle het dan gewoonlik ook die vermetelheid om hulle arms op albei armlenings neer te plons en jy moet dan soos ’n sardientjie in ŉ blik sit.
Party is anders, hulle sal jou groet maar dis ook al, hulle sal dan of aanhou koerant lees of sudoku invul, lyk my dis baie gewild, die sudoku ding. My oupa is versot op sudoku, ek verstaan tot vandag toe nie die genot daarvan om nommers in blokkies in te vul nie. Baie maal probeer ek maar ŉ gesprek aan die gang sit, as die persoon sy sudoku of koerant los. Dit begin altyd bitter awkward, “Sjoe dis nogal koud vandag nê?” (Begin mos maar altyd met weer-praatjies) Dis ŉ veilige opsie om mee te begin, want dis ŉ algemene gespreksaankooppunt. Die persoon se antwoord sal dan bepaal of jy eerder dalk self moet begin dink daaraan om liewers die invlug-tydskrif begin te lees of verder te gesels.
Dan kry jy die mense wat bitter honger is vir geselskap en jy dan liewers gewens het jy het nooit begin gesels nie. Moet nie ŉ fout maak nie, ek gesels ook baie, maar party mense hou net nie op nie. Op ŉ tyd wil ek ook net bietjie musiek luister of boek lees, dan is die oom steeds besig om te vertel oor sy dae op die PU vir CHO, nou die NWU-Puk en hoe hy op die HK was van sy koshuis.
As jy gelukkig is, “click” jy en die persoon langs jou en word goeie pelle, dit gebeur selde.
Na die twee ure vlug, stap mens weg met of ŉ nuwe vriend of met die voorblad van die Beeld in jou gesig.
Mooi loop, Alles Wat Mal Is
NS: “Subscribe” gerus op my blog, deur jou e-posadres in te vul, aan die regterkant waar daar staan “Volg my blog” en los kommentaar bo-aan die post.
9 thoughts on “Vliegtuig-Praatjies”
Chrislene Retief sê:
Augustus 4, 2015 om 9:14 vm
Dankie, klink so bekend- ek sien uit na nog vele uit jou pen!
Peter Pentz sê:
Augustus 4, 2015 om 3:34 nm
Baie dankie vir die terugvoer, waardeer dit baie!
Izak van der Westhuizen sê:
Augustus 4, 2015 om 1:42 nm
Goeie werk, Peter
Laat my dink aan die kere wat ek afry Mosselbaai toe met die bus- altyd ander tipe mense wat langs jou sit.
Augustus 4, 2015 om 3:35 nm
Baie dankie Izak, waardeer dit. Ja-nee kyk die mense op die bus is ook vol stories. Mooi loop!
Augustus 4, 2015 om 1:48 nm
Goeie werk, penna 🙂
Baie dankie Arno!
Augustus 4, 2015 om 1:51 nm
Lekker gelees! Jy skryf baie lekker, Peter! Daai “awkward” moments, is dit wat ek altyd die meeste later onthou. Het al vir baie van ons bylaes so geselsies met vreemdelinge langs my aangeknoop. Het nou met ons reis Noord-Kaap toe, langs ‘n ene Jonty gesit. Hy het vir sy ma, wat ‘n huishulp in Constantia is, gaan kuier die skoolvakansie. En toe is hy weer op pad terug na sy pa toe wat help by die myne. Dit laat jou altyd net vinnig weer besef hoe groot die wêreld is, maar dat iets soos ‘n vliegtuigrit mens kan saambring vir ‘n paar oomblikke.
Augustus 4, 2015 om 3:37 nm
Baie dankie David, waardeer die terugvoer! Ek het nou jou Jonty-storie baie geniet. Elke mens het sy eie storie, soms moet mens net bietjie daarvoor soek. Mense en hulle stories, dink dis ‘n blog post op sy eie! Mooi loop, alles wat mal is
Alta Grundlingh sê:
Augustus 5, 2015 om 11:51 vm
Lekker stuk Peter! As ‘n Puk student wat self ver bly en gereeld vlieg, verstaan ek elke woord wat jy daar sê. Dankie vir die lekker lees, ek geniet altyd jou blog! Moet asb nooit ophou skryf nie.