Ingegroeide hare - Simptome - 2021
Ingegroeide hare is meestal die gevolg van 'n vorige haarverwydering deur skeer, epilasie of sogenaamde was. Die hare druk in die verkeerde rigting as dit teruggroei sodat dit onder die vel bly. Die sogenaamde pustules (pus) vorm aanvanklik, wat in die meeste gevalle mettertyd vanself genees. In die ergste geval kan die ingegroeide hare ook lei tot ernstige ontsteking, wat na die omliggende weefsel versprei en chirurgies verwyder moet word.
Ingroeiende hare kan self simptoomvry wees en moet nie as 'n patologiese gebeurtenis geïnterpreteer word nie. Die hare het eenvoudig in die verkeerde rigting gegaan toe dit gegroei het en het dus in die vel gegroei. Die simptome spruit uit die reaksie van die organisme of die vel op die "vreemde liggaam". Die hare is omhul en 'n purulente ontsteking vorm. Dit kom gewoonlik voor as 'n stoot. Die vel in die aangetaste gebied is rooi en geswel. As die ontsteking na die omliggende weefsel versprei of 'n abses vorm, word die swelling en rooiheid ook groter. Die gebied kan ook oorverhit voorkom. Daar moet onderskei word tussen die ontsteking van ingegroeide hare en die simptome van 'n ontsteking van die haarwortel wat direk by die wortel voorkom.
Ingroeiende hare word gewoonlik net deur puberteit beïnvloed, waardeur veranderinge in haargroei en, andersyds, haarverwydering deur skeer, ontwater en ontharing hiervoor verantwoordelik gehou word. Inflammasie en pustules as gevolg van ingegroeide hare kan betreklik gereeld waargeneem word, byvoorbeeld met intieme skeer. Met 'n eerste skeer van skaamhaar of 'n skeer na 'n lang pouse, kan daar ooreenstemmende klagtes verwag word. Die liggaam slaag gewoonlik daarin om die ingegroeide hare in te kap en te verwerp sonder verdere mediese ondersteuning. As die kursus egter ongunstig is, kan daar ook ernstige ontsteking in die vorm van 'n abses voorkom, wat chirurgies uitgeskakel moet word.
Daar word geglo dat daar 'n verband is tussen die haartipe en die voorkoms van ingegroeide hare. Mense met dikker, krullerige hare moet dus 'n groter risiko loop. Die ingegroeide hare van mans en vroue kom ook toenemend voor in verskillende liggaamsstreke, waardeur 'n korrespondensie met die gebiede van haarverwydering hier gevind kan word. Byvoorbeeld, ingegroeide hare by mans kom meer gereeld voor in die gesig van baardgroei, terwyl vroue bykans nooit die gepaste klagtes hier het nie. Andersins sal vroue in die res van die liggaam (veral oksels, skaamarea en bene) waarskynlik meer gereeld as mans aangetas word as gevolg van die toename in haarverwydering, hoewel daar nie wetenskaplik bevestigde syfers beskikbaar is nie.
Ingegroeide hare word ook geassosieer met die ontwikkeling van sogenaamde coccyx fistulas (sinus pilonidalis). Die deurdringende hare is die oorsaak van 'n chroniese ontsteking - gewoonlik aan die boonste punt van die boude-vou - wat manifesteer in die vorm van 'n purulente sist. Dit kan baie pynlik wees vir diegene wat geraak word. Behandeling word uitgevoer deur die aangetaste weefsel chirurgies te verwyder, wat dikwels tot die been van die koeksak gesny word. So 'n ingryping vind plaas onder algemene verdowing, minder ernstige gevalle kan ook onder plaaslike verdowing uitgeskakel word. Die verband tussen die penetrasie van die hare en die ontwikkeling van 'n coccyx-fistel was tot vandag toe kontroversieel en is nog nooit finaal uitgeklaar nie.
Die oorsaak van die verkeerde groeirigting van die hare kan 'n blokkering van die haarwortel deur dooie velselle of oortollige keratien wees. Die blootstelling en verwydering van die ingegroeide hare met die daaropvolgende opening van die haarwortel bied hier 'n oplossing. Soms verkry 'n deeglike afskilfering of skrop van die vel die gewenste effek.
Oor die algemeen kan ingegroeide haartjies wat nog nie ontsteking het nie, relatief maklik verwyder word deur die vellae hierbo te krap of af te vryf (die beste met 'n sogenaamde loofah spons). Die skraap veroorsaak egter 'n letsel aan die vel, wat op sy beurt inflammasie kan veroorsaak. As die ingegroeide hare geassosieer word met inflammatoriese gebeure, is die dieper lae van die vel gewoonlik aangetas. In baie gevalle word dit ook onafhanklik gedoen, waardeur die ingegroeide haartjies gewoonlik blootgestel word met behulp van 'n naald en / of tweezers. Die naald moet egter voor gebruik gesteriliseer word en die wond moet ontsmet word nadat die ingegroeide hare suksesvol verwyder is. Selfbehandeling word meestal nie aanbeveel vir ingegroeide haartjies met gepaardgaande ontsteking nie, en die ideaal moet verwyder word deur 'n dermatoloog. Die dokter kan ook onmiddellik enige verdere maatreëls inisieer, soos medikasie met anti-inflammatoriese middels of antibiotika.
Naturopatie ken verskillende metodes om die ontsteking wat deur ingegroeide hare veroorsaak kan word, teen te werk. Daar word geglo dat kruie-medisyne benaderings, soos die eksterne gebruik van bestanddele van kalendula (goudsbloem), 'n uiters positiewe uitwerking het. Tea tree olie teenwerk ook die inflammatoriese prosesse in ingegroeide hare.
Vermy ingegroeide hare
Voorkomende effekte teen ingegroeide hare word gewoonlik toegeskryf aan gereelde afskilfering en borsel / skrop van die vel, maar hierdie effek is nie duidelik bewys nie. Dieselfde geld vir die spesiale skeermiddels soos olies, ys, ens. Die effek van spesiaal ontwikkelde gels vir die doelgerigte verwydering van ingegroeide hare bly nogal kontroversieel. Ingroeide hare is eenvoudig nie te vermy as 'n moontlike newe-effek van die uiters wydverspreide verwydering van liggaamshare van vandag nie, maar in die meeste gevalle is dit skadelik vir diegene wat geraak word. (FP)
Dorothea Terhorst-Molawi: Dermatologie Basics, Elsevier / Urban Fischer Verlag, 4de uitgawe, 2015
Martin Röcken, Martin Schaller, Elke Sattler, Walter Burgdorf: Taschenatlas Dermatologie, Thieme Verlag, 1ste druk, 2010