Gevaarlike en giftige dubbele somerheuningvlieg, naam en foto * Ander
Heuningpampoene is 'n algemene verskeidenheid swamme wat tot die Agariese orde behoort. Die sogenaamde "seisoenale" spesies: voldoende bekende variëteite van heuningpampoentjies: winter, lente, somer en herfs. Ten spyte van die onbeskryflike uiterlike eienskappe, het somerspampoene 'n groot gewildheid verwerf weens hul uitstekende smaak.
Somer heuningbos, beskrywing en foto
Somerspampoene is verteenwoordigers van die koninkryk van die sampioene, verenig in die Strofariyev-familie. Soos enige sampioen, het hierdie spesie sy eie spesiale uiterlike kenmerke.
Die hoed. Grootte kan wissel van 20 tot 80 mm. Dit word geel met 'n bruin kleur uitgelig. Afhangend van die humiditeit, kan die hoed van kleur verander. 'N Konvekse knol word in die sentrale deel opgemerk, en nader aan die rand is die oppervlak vlakker. Die vleis is taamlik dun en waterig, ligbruin van kleur, wat donkerder word op die snit. Die boonste deel van die vrugliggaam het 'n houtagtige geur en 'n aangename nasmaak.
Plate. Hierdie fragmente van die hoed verskil in liggeel kleur, en nader aan die been word 'n rooibruin skakering. Die borde is swak aan die been vasgemaak.
Geskille. Dit is 'n poeier van donkerbruin kleur. Soms kan u sien dat die swamme van die onderste laag bedek is met bruin spore wat deur die "boonste" sampioene geproduseer word. Daarom is daar baie onervare sampioenplukkers wat verkeerd dink as gevolg van die opeenhoping van sampioene.
Been. Die lengte van hierdie deel van die swam is 30-80 mm, en die deursnee is 5 mm. Die effens geboë ligbruin been waarvan die onderste deel donkerbruin geverf is, het 'n silindervormige vorm met 'n bruin filmkring onder die plate. Die pulp is baie donkerder en digter as in die hoed.
Die voorkoms van die vrugtige liggaam kan in detail op die foto gesien word.
Die betrokke spesies kan ook deur ander tekens geïdentifiseer word.
Versprei. Hierdie swam groei gewoonlik van die vroeë somer tot die middel van die herfs (Junie - Oktober). Die grootste bedrag word in Julie-Augustus ingesamel. Hierdie sampioene groei op stompe, sowel as in nat of vrot hout. Dit is moeilik genoeg om somersampioene op konifere te ontmoet.
Eetbaarheid. Die somer, sowel as ander heuningpampoentesoorte, is voorwaardelik eetbaar. Dit beteken dat hulle slegs in gekookte en ingelegde vorm verbruik kan word. In die rou toestand kan sulke sampioene nie as voedselgrondstowwe gebruik word nie.
Baie sampioenplukkers merk op dat daar gedurende die somer-sampioene oor hierdie sampioene altyd 'n aggressiewe muskietswerm teenwoordig is.
Video: Somer heuningbos
Vanweë die kenmerke daarvan het die somerheuning-agarika ander name van beide Latynse en Russiese oorsprong ontvang.
Die oorwegende sampioensoorte het die volgende wetenskaplike name:
In Russies het die volgende variasies van die name van hierdie tipe heuningboerderye wortel geskiet.
Prater. Die etimologie van hierdie woord kan in die Dahl V.I.-woordeboek gevind word, waar daar aangedui word dat 'n deel van die woord 'praat' 'n blaas of 'n borrel kan beteken. Dit word verklaar deur die vorm van die dop in sy sentrale deel, en lyk soos 'n knol of blister.
Kalk. Hierdie naam word geassosieer met die ligging van die somerheuningvlieg. Dikwels kan u die betrokke sampioene op nat lindhout vind.
Vlugtige. So 'n naam word geassosieer met die hygrophaniese eienskap van heuning. In droë weer word die hoed bleek en verloor sy spesifieke eienskappe, en word dit dus gereeld verwar met ander sampioene. Met voldoende humiditeit word die hoed se kleur tweekleurig: jonk - geelbruin, oud - bruin-oranje.
Het jy geweet? Onder die mense kan u 'n ander ongewone naam vir die somerheuning hoor — "Varushka." Die mening is dat hierdie naam afkomstig is van die woord "kok". Dit bevestig die feit dat die betrokke sampioen gekook moet word.
Voordat u die somerspampioen begin insamel, moet u onthou dat dit baie giftige tweeling het.Al die dubbels verskil van die 'oorspronklike' in 'n donkerder kleur onder die mantelplate - dit kan grysgeel, donker olyf wees. Gewoonlik versamel vals kopieë in groot groepe.
Die volgende soorte word onderskei tussen die gevaarlike eweknieë van die swam wat oorweeg word:
baksteen rooi heuning agaric.
Hierdie spesie is dodelik giftig. Dit het 'n maksimum tweelingseienskappe met 'n someromslag. Galerin bevat 'n baie sterk gif in die chemiese samestelling wat na 'n geruime tyd begin werk.
Gewoonlik word hierdie oneetbare spesie in naald- en gemengde woude aangetref (waar 'n groot persentasie naaldbome opgespoor kan word). Aangesien hierdie sampioen van naalde hou, is dit op die hout en stompe van hierdie soort boom geleë.
Hierdie verteenwoordiger van die plantewêreld het die volgende botaniese beskrywings:
Die hoed. Die deursnee van hierdie deel van die swam is gemiddeld 30 mm. Dit het 'n roesbruin of geel kleur. Die dop van Galerina verskil in 'n koniese vorm, verander in 'n konvekse en het dikwels 'n klein knol. Tydens nat weer word die rand beter sigbaar. Die plate word gekenmerk deur 'n uitgebreide kleurspektrum van geelbruin skakerings. Die pulp is geel met 'n meelagtige smaak.
Been. Langwerpig, met 'n veselagtige struktuur, het 'n kenmerkende ring wat met die ouderdom vervaag en verdwyn. Hierdie deel van die sampioen is bedek met 'n ligte deklaag.
Die werking van die gif van die betrokke dubbele kan 10 uur na die sampioen geëet word. Giftige verbindings beïnvloed die lewer en spysverteringskanaal. Simptome van hierdie letsel sluit in braking en diarree, krampe, dors en gereelde urinering. Mediese hulp is nodig.
Video: Verskille tussen somer heuningbos en fronterige galerye
Die geagte giftige dubbele groei op klam hout en stompe van naald- en bladwisselende plante. Hierdie sampioen word gekenmerk deur so 'n botaniese beskrywing:
Die hoed. Die deursnee van die oorweegse deel van die swam is 20–70 mm. Hierdie heuningagar het die vorm van 'n klokkie en word meer oop aan die rande. Die sentrale deel is rooi-grys, aan die rande - geel-grys. Ligte suurlemoenpulp het 'n effense reuk.
Rekords. Dit verskil in kleuroorgang van grysgeel na donker olyf. Langwerpige spore word versamel in poeier van 'n donkerbruin skakering.
Been. Die deursnee van hierdie deel van die vrugliggaam is 3-5 mm. Die reguit, witgeel been het 'n golwende struktuur.
Die giftige stof van swaelgeel heuningstrook begin die skadelike effek in die liggaam na 1-6 uur. Die eerste tekens van vergiftiging is naarheid, bewussynsverlies, oormatige sweet, braking en diarree. In geval van vergiftiging met giftige sampioene, is die hulp van 'n dokter nodig.
Die betrokke spesie is voorwaardelik eetbaar. Hy verkies om op naaldbome te groei - op stompe of wortels. Botaniese beskrywing:
Die hoed. Deursnee - 30-70 mm. Jong eksemplare - in die vorm van 'n halfrond, en by volwassenes - 'n konvekse vorm. Wit vleis gee klam.
Rekords. Die dig gerangskikte plate in jong sampioene het 'n ligte suurlemoenkleur en by volwasse is hulle amper swart. Gekapte spore word onderskei aan 'n grys-violet kleur.
Been. Die lengte is 50–100 mm en die deursnee 3–8 mm. Hierdie deel van die heuningwurm is silindries. Die kleurpalet van die bene gaan van geel (bo) na rooibruin (onder). Die ring word vinnig bleek en verdwyn van die been af.
Hierdie sampioen word dikwels vergelyk met die somer-heuningbos. Die smaakgehalte van seroplaat is effens minderwaardig, aangesien die vleis van volwasse monsters 'n effense nasmaak van muwwerigheid en vogtigheid het.
Baksteen rooi heuning agaries
Baie kenners beskou die spesies wat oorweeg word as dubbelsinnig in terme van die eetbare eienskappe: vroeër is dit as giftig geklassifiseer, en vandag sê kenners dat dit voorwaardelik eetbaar is.Desondanks beskou sommige Europese lande hierdie vrugliggaam heeltemal eetbaar.
Die oorweegse tweesprekers kan in gemengde woude voorkom. Hulle verkies om hout en stompe bladwisselende of naaldhoutbome te "bemeester".
Hierdie sampioen het die volgende botaniese beskrywing:
Die hoed. Deursnee - 40–80 mm, gekenmerk deur die oorgang van 'n ronde, konvekse vorm na die helfte van die golf. Die hoed staan ​​in rooi-grys, baksteenkleur. Die ligte suurlemoenpulp van die vrugtige liggaam kan effens bitter wees.
Rekords. By jong monsters word hulle onderskei aan 'n liggeel kleur, en by volwasse is hulle grysbruin. Die spore is baksteenkleurig met 'n pers kleur.
Been. Hoogte - 60-100 mm, deursnee - 10,5 mm. Die boonste deel van die swam is van bo gelerig en word 'n rooibruin kleur. Die ring op die been vorm nie.
Video: Valse baksteen rooi baksteen
Hoe om nie sampioene met dubbels te verwar nie
Daar moet kennis geneem word dat die meeste pseudo-verse op konifere groei. Daarom moet sampioene wat spar of denne besmet, vermy word. Een van die belangrikste verskille is die volledige of gedeeltelike afwesigheid van die ring onder die hoed. En seroplaatvormige heuningboerderye het 'n kleiner deursnit.
Die onderskeidende kenmerk is ook die kleurskema van die binneborde onder die hoed: die oorspronklike het 'n ligte, roomkleurige kleur, en die valse verteenwoordigers word gekenmerk deur 'n donker, baksteen, bruin of grys-olywe kleur. Baie dubbels kom in groot groepe bymekaar, maar dit is opmerklik dat die grensgalina verkies om alleen te groei. . Die versameling bosgeskenke word in mandjies aanbeveel. As u sampioene in 'n plastieksak gestoor word, kan dit die vorming van die vrugliggame veroorsaak, waardeur die sampioene 'n onooglike voorkoms sal hê.
Daar is voorwaardelik eetbare dubbels, maar kenners beveel steeds aan dat sampioene noukeurig gekies word, omdat daar geen absolute waarborg is dat dit skadelik vir mense is nie.
Wat om te doen as u nog steeds die sampioene deurmekaar maak
Na 'n "stille jag" moet u die sampioene uitsorteer. 'N Ervare sampioenplukker of mikoloog sal deur eksterne tekens 'n goeie sampioen by 'n slegte een kan bepaal. Uiteraard kan nie aangevoer word dat al die dubbele verdubbeling van die geskrewe swam nie geskik is vir verbruik nie. Seroplaat- en rooibaksteensoorte word byvoorbeeld as voorwaardelik eetbaar beskou, en die term 'onwaar' impliseer in hierdie geval die teenwoordigheid van laer smaakindekse.
Het jy geweet? Van alle voedselvergiftiging is 10% sampioenvergiftiging. Meer as duisend sulke gevalle word elke jaar in Rusland geregistreer, waarvan ongeveer 30 — noodlottige.
Die prosedure vir die sortering van vrugteliggame behels die volgende aksies:
as u twyfel, word dit aanbeveel om die produk weg te doen;
as dit moontlik is om 'n spesialis te kontak - moet u van sy dienste gebruik maak;
sampioene met onaangename of onaangename reuke is oneetbaar;
as die vleis tydens die pouse 'n rooi kleur kry, dan is dit beter om die sampioen uit te gooi;
U kan ook op enkele gewilde maniere kyk. Die mees algemene:
Kook sampioene met silwer (lepel, muntstukke, ens.). 'N Verduisterde produk is 'n teken van die invloed van giftige stowwe.
Verhit behandeling van sampioene met uie en knoffel, wat bruin word as hulle aan gifstowwe blootgestel word.
Kook in asynsoutoplossing. As gevolg hiervan, ontsmetting van sampioene.
Belangrik! Al bogenoemde metodes, alhoewel dit wydverspreid voorkom onder sampioenklukkers en gasvrouens, kan u nie seker wees van die absolute resultaat nie.
Simptome van vergiftiging en moontlike skade aan die menslike liggaam
Sampioenevergiftiging kom deesdae gereeld voor. Die resultaat van die werking van sampioengif kan byna onmiddellik en na 14 uur (of meer) voorkom. Simptome kan verskil. Die volgende tekens van swamvergiftiging is die volgende (wat die spysverteringskanaal meestal beïnvloed):
maagderm koliek; "
Daar moet op gelet word dat iemand intense dors en oorvloedige sweet kan ervaar. Daar is tye dat die slagoffer ongemak in die mondholte en speeksel het, gereeld urinering.
As toksiese stowwe die senuweestelsel beïnvloed, kan simptome soos hallusinasies, bewussynsverlies, gemoedskommelings (opwinding of lusteloosheid) voorkom, skade aan die kardiovaskulêre stelsel kan gepaard gaan met 'n verandering in die hartklop en die bloeddruk daal. Die gevolge van die gif op die asemhalingstelsel kan herken word as die pasiënt kortasem of kortasem is.
Simptome van vergiftiging hang af van die chemiese eienskappe van die giftige stowwe, die hoeveelheid giftige produk wat geëet word. Soos voorheen aangedui, verskyn die simptome van vergiftiging nie altyd onmiddellik nie, maar soms neem dit meer as 'n dag. Hoe langer die giftige stowwe in die liggaam is, hoe gevaarliker is hierdie toestand vir die mens se lewe. Daarom moet u so gou as moontlik 'n dokter raadpleeg by die geringste vermoede van sampioenvergiftiging.
Somerheuning-agaric is 'n eetbare vrugtige liggaam van die sampioenryk, wat gekenmerk word deur uitstekende smaakkenmerke. So 'n produk kan in gepekelde, gekookte, gestoofde, gebraaide vorms gebruik word. Maar u moet in ag neem dat daar dubbele somerheuningvlieg is, waarvan die meeste giftig is. Daarom moet u weet wat die eksterne eienskappe van die swamme en die verspreidingsarea is. En in geval van vergiftiging met giftige sampioene - skakel onmiddellik 'n ambulans.