Ons klimaat is soos roekelose bankdienste voor die ongeluk - dit is tyd om te praat oor ineenstorting op kort termyn - Klimaatsimpaknuus
Aled Jones en Will Steffen
Ons voedsel-, finansierings- en logistieke stelsels is kwesbaarder as wat ons dink. Nikita Sypko / Shutterstock, CC BY-SA
Na 'n kwarteeu van nasies van oor die hele wêreld wat saamkom om die vordering met klimaatsverandering te bespreek, emissies neem steeds toe. Die 25ste jaarlikse klimaatberaad van die Verenigde Nasies is nou aan die gang - en ter wille van die planeet is dit hoog tyd dat dit van benadering verander.
Terwyl klimaatwetenskaplikes, beleidmakers en omgewingsveldtogte 'n dekade lange gesprek gevoer het oor die toekoms van die planeet, is die meeste mense op aarde sien geen klimaatsnood nie. Die wetenskap van aardverwarming het op 'n duidelike manier misluk om emosioneel met 'n groot deel van die samelewing in verbinding te tree, veral dié in die magtigste posisies - wat beleidmakers ondoeltreffend maak ondanks herhaalde waarskuwings.
Die wetenskap en die waarskuwings fokus op die vermindering van die vrystelling van hitteabsorberende gasse in die atmosfeer wat, onbeheersd gelaat, die lewensvatbaarheid van die hedendaagse samelewing kan bedreig en vererger. 'n gebeurtenis wat reeds in massa uitsterf.
Maar hierdie waarskuwings hou nie verband met komplekse menslike stelsels, soos voedsel, finansies en logistiek nie, wat hulle laat ontwikkel asof klimaatsverandering nie bestaan ​​nie. Terme soos "Kantelpunte" is op hul eie tegnies, ver en abstrak mense is bedraad om prioritiseer die korttermyn.
Hierdie versuim om die kolletjies te verbind beteken die mensdom het vinnig ongeskaafde gebied binnegekom, pomp koolstof tien keer vinniger uit as op enige punt sedert die uitwissing van die dinosourusse.
Wêreldwye voorsieningskettings funksioneer soos horlosies - vir nou. chuttersnap / Unsplash, CC BY-SA
Terwyl klimaatwetenskaplikes dus moet voortgaan om hul begrip van a te verbeter vinnig veranderende Aarde-stelsel, wat ons nou regtig nodig het, is om te hoor van kundiges wat die menslike stelsels binne verstaan, en hoe verweef hulle in die klimaat. Die nuwe verhaal van ons noodtoestand in die planeet moet ons kwesbaarheid vir klimaatskokke op die langtermyn uitlig, en 'n ooreenstemmende visie bied van 'n dringender wêreldwye reaksie.
Aflopende kantelpunte in die Aarde-stelsel - soos smeltende ysplate en boskollega - kan eksistensiële bedreigings op lang termyn wees. Maar ons veroorsaak al hoe meer ekstreme weergebeurtenisse wat binnekort ernstig en gereeld genoeg kan word om te noem wat genoem word "Sinchroniese mislukking".
Dit is waar veelvuldige spanning oor mensgemaakte stelsels lei tot katastrofiese ineenstortings in hul funksionering. Hierdie ineenstortings, gesien hoe onderling verbind ons wêreldstelsel is, kan een land regstreeks beïnvloed, maar in baie ander kan dit lei tot die mislukking van ons finansieringstelsels of wêreldwye voorsieningskettings. Om die Engelse digter te parafraseer John Donne, geen land is 'n eiland as dit kom by die beskerming van homself teen ineenstortings in ander lande nie.
Neem die wêreldwye finansiële krisis in 2008. Na finansiële deregulering het banke begin skep geld wat vir verbandlening gebruik is, wat daartoe lei dat huispryse vinniger styg as lone. Hierdie borrel in die huismark was nie volhoubaar nie en te veel skuld in die VSA en Europa het gelei tot die ineenstorting van groot finansiële instellings.
Hierdie ineenstorting het die hele banksektor bedreig en daartoe gelei dat regerings hulle op borgtog gebring het. Op hul beurt het die ekonomieë tot stilstand gekom, die regering het geleen, en die soberheid is gebore - waarvan die gevolge is word vandag nog gevoel.
Die nuwe roekelose bankier
Ons klimaat is nou wat die gewetenlose bankwese destyds was.
Dink aan die wêreldekonomie as 'n nimmereindigende spel van teëlpassende videospeletjie Tetris, waar die beweging van vragskepe, treine, vragmotors en vliegtuie saggies in 'n ordelike volgorde pas. Dit word moontlik gemaak danksy doeltreffende logistiek, waar alles aankom "net betyds"Om koste te minimaliseer en wins te maksimeer. Dit is waarom u plaaslike supermark ontwikkel het om nie 'n klein pakhuis aan die agterkant te benodig nie.
Die probleem is dat hierdie net-in-tyd-ekonomie ontwerp is rondom aannames van 'n stabiele wêreld, waarin 'n aksie altyd lei tot 'n eenvoudige en voorspelbare uitkoms. Maar dit sit nou bo-op 'n uiters onstabiele en komplekse platform - ons fisieke wêreld, wat toenemend deur klimaatsverandering ontwrig word. Met ander woorde, nie meer gladde Tetris nie.
Ons ervaar reeds hierdie onstabiele platform. Droogtes en hitte het wêreldwye graanproduksie verminder met 9-10%. Die uie-oes is in 2018 so gekompromitteer dat Letland het 'n natuurramp verklaar, en Litaue is 'n noodtoestand. In Sirië het 'n intense droogte van drie jaar het baie bygedra tot 'n ongeluk in voedselproduksie, wat gekombineer is met ander ingewikkelde druk om die land se ineenstorting te bewerkstellig.
Britse politici het onlangs gewaarsku dat voedselinvoere 'n groot gevaar het as gevolg van klimaatsverlies. Jan Borecky / Shutterstock
Kosskokke sal waarskynlik in die toekoms kry baie erger. Die risiko van mislukking van 'n multi-broodmandjie neem toe, en styg baie vinniger as 1.5 ℃ wêreldwye verhitting - 'n drempel wat ons kon tref so vroeg as 2030 sou die uitlaatgasse ongemerk voortgaan. Sulke skokke ernstige bedreigings inhou - stygende voedselpryse, burgerlike onrus, groot finansiële verliese, honger en dood.
Op pad na die onbekende
Die mees kommerwekkende ding hiervan is dat ons in vergelyking met klimaatmodelle op lang en medium termyn relatief min weet van hoe broos die verskillende dele van ons wêreldwye klokwerk-ekonomie op die kort termyn is. Deur die VN se toelating, byvoorbeeld, hoe ons die gevolge van gewasversaking modelleer is nie meer lewensvatbaar nie. Ons moet dringend beter verstaan ​​hoe ons menslike stelsels sal reageer op skokgebeurtenisse, wat met al hoe meer sal plaasvind frekwensie en erns namate die klimaat verder destabiliseer.
Bo alles, moet kundiges in kundigheid baie meer prominent wees stelsels, voedselsekuriteit, migrasie, energie oorgange, voorsieningskettings en sekuriteit, om ons begrip van korttermynreaksies binne die samelewing te ontwikkel. Ons het veral 'n beter hantering van die manier waarop gebeure soos voedselprys styg, droogtes of bosbrande, bedek die kwesbaarste en politiek onstabiele lande.
Wat ons reaksie op hierdie ingeslote dreigemente betref, moet ons meer onmiddellike vrae vra as watter soort samelewing ons in die toekoms wil hê, gegewe ons het reeds beheer oor die aarde se klimaat verloor. Ons moet mense as burgers en nie as verbruikers behandel nie, as aktiewe deelnemers aan die vorming van hoe ons nabye toekoms opkomende klimaatskokke navigeer. En met die minste strafbare en die minste voorbereide die meeste in die vuurlyn, moet internasionale geregtigheid en billikheid aan die voorpunt van hierdie besprekings wees.
Dit is nie eksistensiële kwessies wat ver verwyder word deur onduidelik en abstrakte modelle van toekomstige klimaatsrisiko nie. Dit is dringende vrae wat die mensdom al dekades lank bekoor, maar vra nou dringende antwoorde.
Aled Jones, professor en direkteur, Global Sustainability Institute, Anglia Ruskin Universiteit en Will Steffen, senior genoot, Stockholm Resilience Centre, Stockholm Universiteit