Alexander Vasilievich Suvorov - Inligting - 2022
Alexander Vasilyevich Suvorov (1730-1800) word beskou as die beroemdste Russiese bevelvoerder, 'n klassieke militêre kuns. Danksy sy militêre genie, het hierdie man die titel Generalissimo in Rusland ontvang, was hy 'n ridder van alle Russiese ordes, sowel as baie buitelandse.
Die talente van Suvorov blyk uit die feit dat hy nie 'n enkele stryd verloor het nie, hoewel die vyand in die meeste gevegte 'n numeriese meerderwaardigheid gehad het. Die grootste deel van die militêre loopbaan van die bevelvoerder hou verband met die naam van die keiserin Catherine II, wat sy talente waardeer.
Maar keiser Paul I het die hardnekkige gunsteling van sy moeder na die pensioen gestuur, maar is gedwing om hom weer in diens te neem. Hierdie man is 'n nasionale held van Rusland, met die naam van strate, pleine, skole, ordes.
Die klassieke en kanonieke beeld het egter baie fiktiewe karakter, daarom sal ons in hierdie artikel 'n paar gewilde mites oor Suvorov ontknoop.
Suvorov is 'n inheemse Russiese. Dit blyk dat dit glad nie 'n rasechte Moslem-edelman is nie, maar 'n afstammeling van die Sweedse edeles van die derde geslag. Die Suvorov-familie kom van Swede. Dit is bekend dat twee Swede, Naum en Suvor, in 1622 uit hul vaderland met hul families na die Muscovy gevlug het. Daarna het hulle burgerskap gekry en ere-burgers genoem. En die nasate van Suvor in die registrasieboeke van die Streletsky-orde het die Suvorovs genoem. Die oupa van die bevelvoerder onder tsaar Alexei Mikhailovich het homself goed vertoon. Dus het die Suvorovs die adel en lande ontvang. Suvorov se ma, Avdotya Manukova, was moontlik 'n familielid van die legendariese Manuk. Maar die Armeense wortels van die bevelvoerder bly 'n onbewese legende.
Suvorov het die Russies-Turkse veldtogte gewen. In die biografie van die bevelvoerder, die gevegte van Kozludzha, Kinburn, Fokshany, Rymnik, is die storms van Izmail helder bladsye. Aan die einde van die 18de eeu brei Rusland sy suidelike grense aktief uit, wat tot verskeie oorloë met Turkye gelei het. In hul loopbaan het Suvorov egter slegs 'n korps en 'n afdeling beveel. Ja, hy het vinnig, vinnig en onverwags opgetree. Maar sy oorwinnings was plaaslik. Die oorlog met Turkye het dekades geduur, en op grond hiervan is die vang van Ismael 'n episode. Verder het hulle hom vroeër gevat, en ná Suvorov het hulle hom weer oorgegee. Daar was geen beslissende of deurslaggewende gevegte in daardie oorlog nie - Rusland het geleidelik suidwaarts beweeg en twee treë vorentoe geneem en een tree terug. Die regte bevelvoerders wat die grootskaalse veldtog gelei het, was Rumyantsev en Potemkin. Catherine, die eerste vir sy oorwinnings, in Tsarskoe Selo en St. Petersburg, het aangebied om hom te vereer met die ingang op 'n triomftog, soos in die antieke Rome. Die verowerings van Rumyantsev is deur Potemkin voortgesit. Sy verdienste is verbasend - die verowering van die Krim, die skepping van die Swartsee-vloot, die stigting van baie stede, die hervestiging van koloniste. Vir hierdie gebeure was Suvorov 'n klein figuur wat in die skadu van groter persone gebly het.
Suvorov het die soldate nie aan wal gebring nie. Daar is inligting dat Paul I glad nie van Suvorov gehou het nie as gevolg van sy houding teenoor die boor. Daar is gesê dat die bevelvoerder slegs 40 mense oor was gedurende die oefensessie-optogte van 20 kilometer van 'n geselskap van 200 mense, terwyl die res as sanitêre verliese beskou is, wat wesenlik dood is. Hierdie mite het 'n baie spesifieke oorsprong. Dit blyk dat tydens een van die vinnige oorgange na die plek van die stryd met die Franse, slegs 40 mense in die geselskap oorgebly het. Dit was Suvorov wat hulle beveel het om die vyand aan te val. Maar die res het glad nie tydens die oorgang gesterf nie, maar het bloot agter geraak. In 'Verbale ontvangs vir soldate' dring Suvorov daarop aan om mense te beskerm. In sy briewe het die bevelvoerder geklaag oor die groot verliese tydens die vangs van Ismael, maar toe het 6 tot 13% van die hele leër gesterf, dit wil sê relatief min.
Suvorov het die vyand altyd verslaan en onder minderwaardige troepe bevel gegee. Maar in die slag van Novi was die Russies-Oostenrykse troepe een en 'n half keer meer as die Franse. Terselfdertyd glo sommige Franse en Poolse historici dat die oorwinning dan nie aan Suvorov gegaan het nie, maar aan sy teenstander Moreau.
Suvorov het onselfsugtig geveg. Die beskeidenheid van 'n generaal is 'n mite. Hy was baie lief vir toekennings en het aanstoot geneem toe hy van hulle ontneem is. Hy het eerlik hieroor geskryf in briewe aan sy dogter. In billikheid moet daar wel opgemerk word dat Suvorov slegs militêre ordes erken het. Toe hy al die Russiese toekennings ontvang het, het Catherine hom dieselfde begin gee, met diamante gesaai. Maar toe Suvorov die 'verkeerde' toekenning ontvang, is hy beledig. Na die inhegtenisneming van Izmail het hy veral verwag dat hy 'n slagmens in die veldmaarskaal sou ontvang, maar hy is bevorder tot luitenant-kolonel van die Preobrazhensky Guards Regiment. Dit was 'n eer, aangesien die keiserin self as 'n kolonel gelys is. Hier is net 'n dosyn sulke luitenant-kolonels. Suvorov beskou so 'n toekenning as 'n bespotting, 'Izmail shame'. Soms het die kommandant homself selfs 'n beloning aangestel - ná die geveg in Turtukai in 1772 het hy direk aan die opperhoof Saltykov geskryf dat hy die Orde van St. George van die tweede graad wil ontvang.
Suvorov het titels vir militêre oorwinnings ontvang. Suvorov word in 1768 generaal. Maar hy het nie met die eksterne vyande van die Russiese Ryk geveg nie. In Pole het 'n konfederale opstand teen koning Poniatowski begin. Die keiserin stuur Russiese troepe om hom te help. Suvorov het destyds die Suzdal-infanteriregiment beveel en 'n brigadier in Pole geword. Sy optrede het 'n beduidende impak op die verloop van die veldtog gehad, en Suvorov het self op die ouderdom van 40 'n hoofgeneraal geword. Destyds is dit as byna ouderdom beskou. In 1774 neem Suvorov deel aan die onderdrukking van die Pugachev-opstand, maar kom op die finale stadium. Alexander Vasilyevich het die rebel begelei, die oorblyfsels van die rebellie onderdruk. En in 1794 raak Suvorov weer betrokke by Poolse gebeure en onderdruk die opstand van Tadeusz Kosciuszko. Vir 'n aantal oorwinnings het die bevelvoerder die rang van veldmaarskalk ontvang. In moderne ensiklopedieë het lyne verdwyn dat Suvorov terselfdertyd uiterste wreedheid getoon het. Soos u kan sien, is hy nie net bevorder deur oorwinnings oor die vyande van die land nie, maar ook om onluste daarin te onderdruk en die ryk te dien.
Suvorov het die geweldenaars massaal opgehang. Onlangs, meer en meer gereeld in die Belo-Russiese en Poolse media, is daar inligting dat Suvorov tydens die onderdrukking van die opstand van 1794 die galg oral op die roete van sy troepe verlaat het. Die prentjie lyk angswekkend. Maar daar is 'n direkte opdrag van Potemkin om nie die dorpe te vernietig, die plaaslike bevolking te spaar en nie te beledig nie. Op 22 Augustus 1794 het Suvorov self die troepe beveel om plundering te vermy en die gevangenes te spaar. Voor die storm van die stad Praag naby Warskou is die bevel van die bevelvoerder van die troepe drie keer gelees sodat die soldate die onmoontlikheid van strafmaatreëls teen die burgerbevolking besef. En die stadsmense, wat Warskou binnegekom het, het Suvorov plegtig die sleutels aan die stad voorgelê en hulle verheug oor die bevryder.
Suvorov het met baie militêre aforismes vorendag gekom. Daar is baie weermagaforismes wat aan Suvorov toegeskryf word. Hy het veral herhaal dat dit moeilik is om te oefen, maklik in die geveg. So 'n frase stem egter glad nie ooreen met die idees van sy leer nie. Die bevelvoerder, wat al die stadia van die diens deurgegaan het, het beserings opgedoen, en verstaan ​​dat die geveg nie net werk is nie, maar ook 'n werklike geleentheid om te sterf. En hier kan dit nie maklik wees nie. En al het sy wanhoop die woorde van Suvorov verander. In werklikheid het die bevelvoerder in sy boek "The Science of Victory" gesê: "Dit is moeilik om te leer, maklik om te marsjeer." Hulle het gesê dat Suvorov die aforisme uitgevind het: "Bullet is 'n dwaas, goed gedoen bajonet." Dit is net so vergete dat hierdie offisier as 'n regimentbevelvoerder klasvuurklasse onder sy ondergeskiktes aangebied het en die vaardighede outomaties gebring het. En Suvorov het eintlik gesê: "En die koeël is nie dom nie, en die bajonet is geweldig." Hy het dus nie nuwe soorte wapens ontken nie, maar het dit as redelik beskou om dit saam met tradisionele wapens te gebruik.
Die kroon van Suvorov was die Switserse veldtog. Dit is bekend dat Suvorov vir hierdie veldtog die rang van Generalissimo ontvang het, dat keiser Paul beveel het om 'n monument vir die bevelvoerder in St. Petersburg te bou. Maar die veldtog het op 10 September 1799 begin, en die eer het reeds op 28 Oktober begin word. Maar in daardie tyd was die veldtog in volle gang, en die lot van die leër was nog nie duidelik nie. Nadat hy die bevel ontvang het om middel Augustus vorentoe te beweeg, het Suvorov eers op 10 September van die toneel onttrek, en tog het die herfs aangebreek, die winter nader gekom. Die bondgenote het die Russiese troepe in die steek gelaat en hulle het 'n veldtog onderneem met 'n geringe voorraad voorsienings en sonder veel ervaring. Geskiedkundiges sien Suvorov se kriminele nalatigheid oor die hoof - hy weet nie regtig waarheen hy gaan nie. Die leër het sonder kaarte van die gebied en gidse gegaan. Naby Lusern-meer het dit geblyk dat daar geen verdere pad was nie, dus moes die soldate deur die sneeubedekte pas gaan. Die troepe van Rimsky-Korsakov, waartoe Suvorov gaan help het, is verslaan. Die leër het die veldtog sonder kos, ammunisie, gewere en 'n kwart van sy personeel verloor. Maar die oorgang self het uit militêre oogpunt nutteloos geblyk. Maar Russiese kronici het dit tot 'n groot sukses verklaar.
Al die militêre suksesse van Suvorov hou verband met die swakheid van sy teenstanders. Sommige meen dat Suvorov hoofsaaklik met ongeorganiseerde Asiërs en Turke geveg het. Hierdie het in beginsel niks teengestaan ​​teen die gedissiplineerde Europese Russiese leër nie. Maar Suvorov het net so suksesvol geveg teen beide die Pole as die Franse. Laasgenoemde was destyds byna die belangrikste militêre mag in Europa. En Oostenryk-Hongarye kon niks teen die Franse teenstaan ​​nie en Rusland om hulp ontbied.
Suvorov het Sevastopol gestig. Die Sevastopolbaai is die eerste keer in die herfs van 1773 verken. Suvorov was een van die eerstes wat die belangrikheid daarvan waardeer, aangesien hy hier 'n geleentheid gesien het vir die bou van 'n versterkte stad. Destyds het hy Russiese troepe in die Kuban en die Krim beveel. Suvorov het die eerste vestings hier gebou en 'n toekenning ontvang van Catherine in die vorm van 'n goue snuffbox met diamante. Hierdie batterye het die Turke bang gemaak en hulle eskader gedwing om vanaf die Akhtiar-hawe op see te gaan. In 1783 het die skepe van die Azov- en Dnieper-flotilla hierheen gekom en die basis geword vir die skepping van die Swartsee-vloot. En die stigtingsdatum van die moderne Sevastopol is 14 Junie 1783. Op hierdie dag is die eerste klipgeboue hier gelê - die huis van die bevelvoerder van die vloot, 'n kapel, 'n smid en 'n pier. Die werk is onder toesig van agteradmiraal Foma Fomich Mekenzi uitgevoer. En alhoewel daar teen daardie tyd al vestings en kaserne aan die oewer van die baai was, was dit hy wat as die stigter van die stad beskou moes word. En op 23 Februarie het Catherine op haar bevel die nuwe vesting Sevastopol benoem.
Suvorov was 'n Vrymesselaar. Hierdie mite is gebaseer op die notule van 'n vergadering van 'n Duitse lodge. Volgens die verslae is die Russiese offisier Suvorov 'n nuwe lid. Maar dieselfde protokol dui op sy rang - luitenant. En destyds was Alexander Vasilyevich Suvorov al 'n kolonel. Die Vrymesselaars het geen voordeel daaruit gebring om die titel van hul nuwe lid te verower nie. Alexander Vasilievich was self 'n man met tradisionele sienings, het belydenis van Ortodoksie gehad en nie bereid om aan geheimsinnige ondergrondse organisasies deel te neem nie. Dus het 'n naam van 'n sekere bevelvoerder, wat almal vergete is, by die Masons aangesluit.
Suvorov het met veldkombuise vorendag gekom. Dit is geen geheim dat die vinnige beweging van troepe Suvorov se troefkaart was nie. Voorheen op 'n veldtog het die leër lang etes gemaak. Elke soldaat het vir homself gekook, skoongemaak. Suvorov het die probleem opgelos deur perdekarre toe te rus met kokke en kos. Hulle het voortgegaan, en toe die hoofmagte nader gekom het, was hulle gereed om voedsel uit te deel. Dit het dit moontlik gemaak om die vervoertyd te verkort, die soldate voldoende kos te gee of ekstra tyd om te rus. Dus het die weermag regtig die voorkoms van veldkombuise aan Suvorov verskuldig.
Suvorov het alle Russiese bevele gehad. Volgens die bevelwette van daardie tyd kon dit nie so wees nie. Dit is korrek om te sê dat die bevelvoerder al die hoogste grade Russiese bevele van sy tyd gehad het. In die Russiese Ryk was daar 'n reël waarvolgens die toekennings streng volgens grade toegeken is, van junior tot senior. As die kavalier 'n bevel van die senior graad gehad het, beteken dit die vorige toekenning van die junior grade. Maar in die geval van Suvorov was daar uitsonderings. Dus, in Julie 1783, vir die anneksasie van die Kuban-volke, het Suvorov die Orde van St Vladimir tegelyk die eerste graad ontvang. Die missie was belangrik, maar hierdie toekenning was nie in die virtuele versameling van junior grade nie. Suvorov was oor die algemeen 'n houer van die hoogste grade van ses van die sewe Russiese ordes. Saint Catherine is uitsluitlik aan die dames van die hof gegee.
Kyk die video: Суворов (Julie 2022).
Watter vermaaklike antwoord
Ek is jammer, maar na my mening is jy verkeerd. Ek is seker. Ek stel voor om dit te bespreek. Skryf vir my in PM, dit praat met u.