Hierdie gedagte word eweneens deur Heilna du Plooy ge-eggo met die samevattende slotparagraaf van haar resensie oor die bundel: “Die mens is ‘n reisiger, deur die wêreld, deur sy eie lewe en ook in sy eie psige. ‘n Digter soos Hambidge ondersoek en bedink en deurdink egter al hierdie soorte reise eksplisiet. Van my vroegste herinneringe is hoe ek stories opgemaak het en dan moes my broer, meestal teen sy wil, as my mede-akteur in hierdie stories speel. ‘n Paar jaar gelede het ek ‘n klein rolletjie gespeel in ‘n drama, geskryf deur ‘n vriendin, waarin sy die hoofrol vertolk het. En as dit bevind is dat iemand nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp (Op. 20:11-15). Die eerste Tabernakel word in Hebreeus genoem:?'Hah?ohel', wat 'n Tent van ontmoeting is. In Jesaja se tyd was daardie oordele aan die kom as gevolg van die geweldige politieke beroering wat gedurende die daaropvolgende paar dekades sou uitloop op die val van Babilon in die hande van die Assiriërs in 689 v.C. Die politieke beroering van daardie tyd was soortgelyk aan die oordele wat oor die hele aarde sal kom net voordat God sy duisendjarige vrederyk op aarde vestig.