Foto’s: Hier word jy na vervloë dae teruggeneem | Maroela Media
Die oudste stoomlokomotief in die museum is die Emil Kessler, wat in die 1880’s gebou is en meer as 12 ton weeg.
Die Outeniekwa-spoorwegmuseum staan half weggesteek in ŉ systraat in George, maar in dié enorme opgeknapte spoorwegskuur, oftewel goedereloods, word ŉ unieke versameling vervoermiddels uit vervloë dae gehuisves.
Die oop ruimte het geen binnemure nie en beslaan sowat 15 000 vierkante meter onder een dak, byna soos ŉ groot stasiegebou, kompleet met perronne en stootkarre waarop bagasie gelaai kan word.
Die museum bring veral hulde aan stoomlokomotiewe, daardie manjifieke “ystervroue” wat eens die spoorlyne van Suider-Afrika oorheers het.
Soveel as 21 stoomlokomotiewe, wat jare gelede aan diens onttrek is, het ŉ laaste rusplek in die museum gevind en staan sy aan sy en blink gepoets op die vloer.
Die oudste een is Johannesburg se eerste stoomlokomotief, die Emil Kessler, wat in die 1880’s gebou is en meer as 12 ton weeg. Dis in Esslingen in Duitsland vervaardig en in Suid-Afrika aangekom, is dit van die hawe af in stukke met ossewaens na Elandsfontein aangery waar ŉ driemanspan dit weer in ŉ oop veld aanmekaar gesit het.
Die museum bring hulde aan die “Ystervroue” wat eens die spoorlyne van Suider-Afrika oorheers het.
Nog ŉ indrukwekkende kolos, die Klas Garratt GL, pronk ook op die museumvloer. Die Garratt was tussen 1930 en ’38 deur die destydse Suid-Afrikaanse Spoorweë op die roete tussen Durban en Cato Ridge gebruik.
Die geartikuleerde Garratt kon gemaklik die steil hellings en skerp draaie op die roete bemeester, maar met die koms van elektriese treine is dié lokomotief tot in 1972 ingespan om swaar steenkoolvragte te sleep.
Die museum huisves ook 22 ou treinwaens, kompleet met houtbeslaande panele, groen leer sitplekke en slaapbanke.
Die Wit Trein is deur die staatspresident gebruik om van Pretoria na Kaapstad te reis.
ŉ Luukse eetsalon, wat in 1947 vir die Wit Trein van die destydse goewerneur-generaal aangekoop is, is ook te siene. Dit het selfs lugversorging en bevat ŉ lang tafel waarby sestien mense kan aansit.
Die eetsalon word dikwels verkeerd beskryf as deel van die trein waarmee die Britse koninklikes in 1947 deur die land gereis het, maar dit was uitsluitlik vir die Wit Trein bedoel. Na Republiekwording het die land se staatspresidente vir die parlementsopening vanaf Pretoria na Kaapstad daarmee gereis.
Die Swierige eetsalon van die Wit Trein.
Dieselfde eetsalon het ook in Augustus 1975 as konferensiekamer gedien tydens die brugberaad by die Victoriawaterval wat een van vele pogings was om vrede in die destydse Rhodesië te bewerkstellig. Dit is kort daarna aan diens onttrek.
In die museum staan dit langs ŉ perron geparkeer sodat besoekers deur die vensters kan inloer om te sien hoe swierig ŉ langafstand‑treinrit jare gelede kon wees.
Daar is ook ŉ minder swierige treinwa waarmee die ZAR se president, Paul Kruger, in die 1800’s van Pretoria na Komatipoort gereis het.
Die hoogtepunt van ‘n besoek aan die museum is die rit op ‘n ou dienstrollie wat die sowat 30 km na die stasie by Groot Brakrivier per spoor aanpak.
Meer as vyftig antieke motors in private besit, insluitend ou Mercedesse, Borgwards en Studebakers uit die vyftigerjare, word ook uitgestal.
Die hoogtepunt van ŉ besoek aan die museum is die rit op ŉ ou dienstrollie wat die sowat 30 km na die stasie by Groot Brakrivier per spoor aanpak. Die spoorlyn kronkel deur melkplase en plate fynbos, oor ou treinbrûe al langs die kus af, verby Glentana tot by Grootbrak, waar dit omdraai.
Die trollie het voorheen ook ŉ skouspelagtige rit in die Outeniekwaberge al langs die historiese Montagu-bergpas onderneem, maar ŉ deel van die spoor word nog herstel na dit in verlede jaar se brand in die George‑omgewing beskadig is.
Meer as vyftig antieke motors in privaatbesit, insuitend ou Mercedesse, Borgwards en Studebakers uit die vyftiger jare word ook uitgestal.
Klink my daar is meer treine in die museumas huidiglik in gebruik deur prasa. Goeie ou dae toe goed nog opgepas was.
Ons het die museum in 2015 besoek,dit laat mens regtig terugdink na doe ou dae.Veral die treine,ou dae met die slaap kit toe ons nog in die wermag was.Ons gaan die jaar weer soontoe en ek gaan dit defnitief weer besoek..
Kan julle asb n atikel plaas oor Reef Steamers wat onder vrywillige likwidasie gaan van vandag af asb? Hulle het hul bes gedoen om stoom treine te bewaar.
Goeie berig van toeka se dae sonder “nat steenkool” toe n boer nog aan die roer was.
Vervloeë is eintlik regte spelling