President Ramaphosa se sandjies loop uitDeur Paul Maritz Oudpres. Jacob Zuma by die Zondo-kommissie. (Foto: AP) Talle Suid-Afrikaners, asook heelwat buitelanders, was verheug toe die dag aangebreek het waarop president Jacob Zuma bedank het. Verby is die tyd van staatskaping en grootskaalse korrupsie; verby is die tyd van patetiese ekonomiese groei, antwoordlose owerhede, en strukturele uitdagings by groot staatsinstellings … Die oorgrote meerderheid Suid-Afrikaners het geglo dat dit so eenvoudig is soos om die leier te verander, en dat die res van die liggaam vanself gesond sal word. Hierdie aanname is te verstane, ŉ leier het dikwels ŉ massiewe impak op die mense wat hy of sy lei. Dit word egter by die dag duideliker dat pres. Cyril Ramaphosa nie die impak het wat hy, of ons, geglo het hy sou hê nie. Met die verwydering van Eskom-voorsitter Jabu Mabuza is die vrae binne ANC-geledere nog ŉ keer gevra: Weet die mense aan stuur van sake waarmee hulle besig is? Die adjunkpresident, ook ŉ Mabuza, maar ŉ ander een, eis die kop van Pravin Gordhan, minister van openbare ondernemings, en so veel as wat die adjunkpresident se agenda in ag geneem moet word, is sy versoek nie noodwendig ŉ onredelike een nie. Die redelike persoon kan nie meer met sekerheid sê dat Ramaphosa, en die persone agter wie hy sy steun plaas, die nodige resultate lewer nie. Lae bywoningsgetalle tydens die ANC se onlangse 108ste verjaarsdag behoort tekenend te wees van die ontevredenheid wat daar tans binne die geledere van die regerende party met hul bestuur heers. Dit is ook nie net in Kimberley waar mense ongelukkig is nie. In Gauteng is duisende skoliere nooit deur die departement van onderrig geplaas nie; ŉ magdom studente in mediese velde se plasings is teruggetrek as gevolg van ŉ tekort aan befondsing; en beurtkrag is boonop duidelik nie iets van die verlede nie. Pres. Cyril Ramaphosa. Sou ŉ mens vir ŉ oomblik daaraan terugdink hoe ons na Ramaphosa se koms verlang het, en ons die absolute niks in ag neem wat hy tot dusver reggekry het, word die denke onvermydelik gedryf na ŉ post-Ramaphosa era, wat moontlik nader is as wat ons dink. Daar is al uit verskeie oorde bespiegel oor die rede vir Ramaphosa se onvermoë om ware verandering teweeg te bring, maar hier is ŉ vars mening: Miskien het Ramaphosa geglo dat sy blote teenwoordigheid die buitelandse beleggings sal laat instroom. Dít was moontlik die begin en einde van sy plan: meer kapitaal, meer werk, meer belasting, eenvoudige oplossing! Ongelukkig vir Ramaphosa het die buitelandse beleggers deur hom gesien, en gesien dat hy aan die stuur van ŉ stukkende party, ŉ paar verouderde staatsinstellings, en ŉ ongeleerde massa staan, en besluit om hul hardverdiende dollars elders te belê. Die tyd het gekom vir Ramaphosa om op te hou om laggend en vol selfvertroue voor te kom asof hy in beheer is, die wêreld koop dit nie meer nie. Die tyd het aangebreek vir hom om benoud te wees, want hy het baie rede om benoud te wees. Hierdie nuuskommentaar word deur Pretoria FM verskaf. Luister daagliks na Klankkoerant op Pretoria FM vir die jongste nuuskommentaar.