Apr J – Bali Drome
Maand: Apr J	Dit het toe plaasgevind.	En ons het gejol.
Author travel460Posted on April 29, 2017April 29, 201715 Kommentare op Dit het toe plaasgevind.	Shared from WordPress	Hemelse genade – http://wp.me/p8nnLe-8K
Author travel460Posted on April 27, 20171 Kommentaar op Shared from WordPress	ñ Houer vol stories.	(skildery:Google Images)
Author travel460Posted on April 26, 2017April 26, 201720 Kommentare op ñ Houer vol stories.	As ek na jou kyk.	Jy lyk anders.
Jy is steeds my man met die onblusbare energie. Die projekte ou wat lééf terwyl hy sy ‘moet doen’ lysies nakom.
Maar jy lyk anders. Ek kyk in jou oë en ek weet. Jy het ons God gesien.
Die lamp van die liggaam is die oog. Jy vertel my van die naweek. Tog, nie soos altyd nie. ñ Stilte het in jou binneste gaan sit. Al praat jy.
En ek weet. Jou sms aan my, ‘daai gebeds oomblik…ek het rerig my Here aan die kruis sien hang en na my kyk, met geen woorde nie, maar met ñ volle verhaal van omgee en liefde en onbaatsugtigheid…en vergifnis vir ALLES en ALMAL.’
God moes Sy Hand voor Moses se oë hou sodat hy kon bly leef. Maar hier, nou, kyk ek in jóú oë en sien ek die brandende bos. Die lig van die vuur wat ingebrand is.
Jy het ons God gesien.
(ñ naweek in Bloemies…)
Author travel460Posted on April 25, 2017April 25, 20179 Kommentare op As ek na jou kyk.	Uiteindelik.	My deure is klaar!
Sulis het die fotos net na drie vanoggend deurgestuur, reeds agt uur by hulle. So toe my oë oopgaan, is my bestelde deure daar. Kan ñ mens se tone omkrul van lekkerte? Oor deure?
Defnitief. As jy deel was van die ontwerp, die beplanning. As jy ure lank in die boendoes moes rondry op soek na die regte kerwer. Gesien het hoe hulle daaraan begin werk. En vol spanning was of jy dit reg doen; hoog genoeg, breed genoeg.
Houtkerfwerk is ñ integrale deel van Indonesië. Muur panele, dakke, alles land onder die messie. En die eindresultaat…Jy wat skaars asem haal soos jy inneem en waardeer.
Badtyd raak ñ “event” op sy eie. Gelukkig het die eiland nie ñ tekort aan water nie, want die uwe spandeer ure in só ñ prentjie plek.
Selfs die mees ver’afgeleë plekke bederf jou met ñ anderste bad-ondervinding. Dit raak ñ lafenis vir die siel.
Ja, my deure is gereed. Die “container” word Donderdag gepak, en ñ maand later is dit in ons winkel. Lang skeepsreis; van die hawe in Semerang, Java, na Singapore. ñ “Stop-over” in Mauritius en Madagaskar, en dan Durban.
Op Durban hawe word só ñ besending omtrent deursoek. Net vir ingeval daar iets in is wat onwettig is. Dan die tog met ñ trok tot in Harties. Oppad hierheen kan die verkeerspolisie ook besluit om hul nuuskierigheid te bevredig, en die trok ‘tronk’ toe stuur vir verdere ondersoeke.
My arme Bali eende gaan hoeka getraumatiseerd by my aankom, ‘Welkom bordjie’ of te nie. As iemand so aanmekaar agterdogtig jeens jou is, voel jy mos op die ou end totaal skuldig…
Author travel460Posted on April 24, 2017April 24, 201713 Kommentare op Uiteindelik.	O nee. Nie vandag nie.	(foto:Google Images)
Ek glo ons het almal ñ eie taal, en ek praat nou nie van ñ geestelike een nie.
ñ Taal waarmee jy kan saamleef, en wees wie jy is.
Ek verdra baie. Regtig. Ek vergewe vinnig, vergeet dalk bietjie moeiliker. Maak my seer, en ek probeer jou kant insien. Meestal.
Maar moenie. Moenie my laat voel of ek misbruik word nie. Sekere woorde, saamgestel op ñ sekere manier, en “that’s it. No more.”
Vanoggend is ek daar. Op daardie punt waar my mercy-mens plek maak vir ñ bloedige verergdheid. MOENIE MY SAGTHEID MISBRUIK NIE.
ñ Oulike kliënt. Ons kom al ñ lang pad saam.
Ek lees jou sms oor jou bestelling, en ek bereik die punt. Ek weet ek het die hef in die hande. Ek is ook baie ouer as jy. En ñ besigheids-vrou, al lankal.
So jy dink jy gaan my afpers? Jy dink jou sarkasme gaan enige iets met my uitrig.
Jou elke boodskap be-antwoord ek met ñ stil bedonnerde, maar flymskerp brein. Ek weet jou huislike omstandighede het van jou gemaak wie jy is. Ek het begrip as jy ordentlik met my praat.
Maar vandag, vanoggend op my nugter maag, “you overstepped that line”.
Ek gaan wel nou hier buite rondstap en ñ paar klippe skop. Ja, sommer so met my fyn skoentjies aan. Vêr en hard skop. Dan op die swaai ry, hoog. Tot ek oor die dak kan sien. Daarna gaan ek ñ pak slapchips koop, en ALLES op-eet.
…ag tog, daar begin hulle weer met Grease liedjies… Sal miskien liewer net gaan luister, en van jou crap vergeet.
Dalk weer oor die swart katpak wonder. Sou ek ooit in een gepas het???☺☺☺
Author travel460Posted on April 21, 201710 Kommentare op O nee. Nie vandag nie.	Hoef ek meer te sê?	“Welcome to my World”. Hoef ek enigsins iets meer te sê? Ek sing op die oomblik saam, praat saam, lag saam en dans selfs saam. Nou wel hier eenkant waar hulle my nie raaksien nie, maar dis mý tyd se musiek hierdie. Ons woorde. Ons danspassies.
Oor twee naweke is dit die Grease opvoering. Hier. Op ons dorpie en in ons kompleksie. Die dekor is gedoen; die baie “snazzy” kar tot op die verhoog gery. ‘Grease’ musiek weergalm van alle kante af. Hare is gekleur en gesny. Die opwinding is voelbaar. Oral oor.
Bring so baie herinneringe terug. Van ons in matriek, 1978, toe die fliek in Suid-Afrika begin wys het. Ons prefek groep is spesiaal Johannesburg toe aangery om te gaan kyk. ñ Groot stap vir ons BAIE streng Meisiesskool. En na die tyd, die BAIE kwaai juffrouens wat saam met ons ons eie passies in Hilbrow se strate uithaal.
Die musiekgroepie oefen hard; heeldag, soms tot laat in die nagte. Kitskos word afgelaai. Soms sien ek, is daar glasies wyn ook betrokke. Groot pret.
Gisternag droom ek ek is Sandy, maar ek pas nie in haar leer ‘katpak’ in nie! Tot Bertus my verergd moet wakker stamp, want die gekreun en gewoel! Net te erg. Hoe moet ñ man nou geslaap kry.
Goeie ou tye. Heerlike onthoue.
Wonder net hoe gaan ek oor nege dae van nou af voel. Moeg ge-‘Grease?’
Author travel460Posted on April 19, 201728 Kommentare op Hoef ek meer te sê?	Navigasie van bydraes