Hulpbronne - hoe effektief benut jy dit?
Die evaluasie en optimum gebruik van al die hulpbronne beskikbaar aan die produsent is krities vir die optimale finansiële sukses van enige produsent.
Grond - sluit in gebruik van grond, grondwaardes, grond eienaarskap en plaasbestuur strukture.
Water en vleilande - sluit in besproeiings- en waterkoste, waterkwaliteit, toestand van vleilande en tendense.
Kennis en produktiwiteit - sluit in gewas en diere genetika, navorsing en ontwikkeling, landbou tegnologie en effektiewe produk-uitsetgroei.
Landbouproduksie-bestuur - sluit in boerdery-besigheidsbestuur, grondbestuur en bewaring, plaagbestuurpraktyke, voedingstof-bestuurspraktyke, diereproduksie-praktyke en die omgewing, besproeiingswaterbestuur, inligtingstegnologiebestuur en produksiesisteme gekoppel aan goeie bewaringspraktyke.
Nog 'n belangrike faktor wat as deel van bestuur beskou kan word, is bemarking - sonder 'n mark vir die produk is daar geen sin in die produksie daarvan nie.
Alhoewel al hierdie faktore belangrik is vir suksesvolle en volhoubare landbou, sal hierdie artikel fokus op die evaluasie van grondpotensiaal en die bestuur van grond as 'n produktiewe hulpbron om sodoende 'n winsgewende en volhoubare besigheid te skep. Alle ander faktore moet in gedagte gehou word terwyl fisiese produksienorme geskep word wat die direkte en vaste koste sal bepaal wat benodig word in die beplanning van die allokering van finansiële hulpbronne in die bruto marge ontledings van jou eie boerderybesigheid.
Grond vorm deel van die mees belangrike hulpbronne van enige land. Besluite oor die gebruik van grond word daagliks deur plaasbestuurders geneem, gebaseer op marktoestande, regeringsbeleid en die spesifieke eienskappe van die grond self.
Ingesluit by hierdie gebruike is areas wat gebruik word vir plattelandse vervoer, parke en wildlewe, verdediging en industriële gebruik, plaasopstalle, plaaspaaie en plattelandse dorpe. Die balans word geallokeer na vleilande, moerasse, vleie, riviere, damme, klipperige en woestynareas.
Verhoog verskeidenheid van wildlewe.
Produsente in Suid-Afrika kan hierdie hulpbronne benut deur aan die ekotoeris geleenthede te bied, soos visvang en voëljag, om sodoende inkomste te genereer wat nie verwant is aan direkte produksie nie. Die hulpbronne toegeken aan grond word bepaal deur die relatiewe opbrengs van verskillende gebruike van grond en kan verskil van die kwaliteit van die grond en die gebied.
Prima of hoëproduktiewe grond word gedefinieer as grond wat oor die beste kombinasie van fisiese en chemiese karaktereienskappe beskik vir voedselproduksie, voergewasse en oliesade-gewasse.
Die grond moet in 'n area voorkom waar grondkwaliteit, groeiseisoen en vog voorsien word wat benodig word vir die produksie van volhoubare gewasopbrengs, en moet bestuur word deur aanvaarbare boerderymetodes, wat waterbestuur en bewaringspraktyke insluit.
Is deurdringbaar vir water en lug.
Is beskerm teen vloede.
Produksie vanaf prima boerderygrond sluit in produkte van gewasse soos mielies, sorghum, koring, hawermout, sonneblom, kanola, sojabone, tabak, groente, kweekhuisprodukte, katoen en lewendehawe produkte vanaf beeste, melkkoeie, skape, bokke, pluimvee en wild. Verskeie sisteme produseer een of meer van die gewasse in 'n wisselboustelsel en in samewerking met ekstensiewe en intensiewe lewendehawe sisteme wat deur produsente wêreldwyd geïmplementeer word.
Die verandering in die gebruik van grond kan die omgewing en die volhoubaarheid van produksie beïnvloed. Die impak op die omgewing soos erosie, waterkwaliteit en wildlewe-habitat word nie gereflekteer in privaat winsberekeninge nie en die individuele grondgebruiker kan dalk meer besorg wees oor sy of haar eie sak as oor die volhoubare gebruik van die grond. Die optimale keuses vir die gebruik van grond deur 'n individu is dalk nie die optimale keuse deur die gemeenskap nie.
n Grondeienaar wat streef na maksimum wins, sal grond allokeer vir gebruik wat die hoogste verwagte ekonomiese opbrengs kan lewer.