Tipes storievertellers: wat is dit en watter bestaan ​​daar in boeke | Huidige literatuur
Skryf Arcoya in | | Opgedateer op 28/03/2021 13:02 | Verskeie
Wil u 'n storie, 'n kortverhaal, 'n roman skryf? Die waarheid is dat u nie opleiding nodig het om u verbeelding te ontketen en op papier te plaas nie. Maar een van die belangrikste aspekte van 'n werk, wat dit betekenis gee en die leser laat verstaan ​​wat gebeur, is die figuur van die verteller. En, het u geweet dat daar verskillende soorte storievertellers is? En dat elkeen van hulle kenmerke het? Dit is dikwels nie bekend nie, en dit is die rede waarom foute gemaak word tydens skryf.
As u nog nooit vantevore gedink het dat daar verskillende storievertellers is nie (anders as wat u dink, dat daar in die derde of eerste klas geskryf word), en u wil weet of daar een is wat beter pas by die werk wat u gedink het, hier is ons praat oor die soorte storievertellersfunksies en wanneer is dit die beste om dit te gebruik? Dit sal as riglyn dien tydens skryf.
1 Wat is 'n storieverteller
2 Tipes vertellers
2.1 Tipes vertellers: eerste persoon
2.2 Tipes vertellers: derde persoon
2.2.2 Selektiewe of onoordeelkundige verteller
2.2.3 Kwasi-alwetende verteller
Wat is 'n storieverteller
Maar voordat ek u die soorte vertel, weet u regtig wat 'n storieverteller is? Weet u wat die funksie daarvan in 'n toneelstuk is?
Ons kan die verteller definieer as daardie "karakter" wie se funksie is om betekenis aan die verhaal te gee, verduidelik die gebeure of dele van die werk dat die leser daarsonder verlore sou gaan. Met ander woorde, ons praat oor 'n figuur wat optree as 'n 'skrywer', aangesien dit wat hy doen die verhaal regisseer sodat die leser te alle tye alles weet wat hy moet weet.
Kan u u 'n boek sonder hierdie figuur voorstel? Die enigste ding wat u sou hê, sou onsinnige dialoë wees, wat nie 'n goeie beeld van die verhaal sou gee nie. Aan die ander kant is die verteller verantwoordelik om die situasie te stel, alles te verduidelik wat rondom die verskillende tonele is, wat gebeur, gebeur of sal gebeur soos wat die verhaal vorder.
Gegewe die bogenoemde is daar geen twyfel dat die verteller in 'n verhaal, 'n roman of 'n verhaal 'n baie belangrike figuur is nie, en die waarheid is dat hy in homself die 'sangstem' het van alles wat gebeur. Maar hierdie verteller kan van baie soorte wees.
Aanvanklik is dit moontlik dat U onderskei slegs twee soorte vertellers, in die derde persoon of in die eerste persoon. Trouens, byna alle skrywers begin in die eerste persoon skryf, aangesien hulle in die hoofrol kom en hul boek, die verhaal ... is gebaseer op die vaslegging van wat daardie karakter leef. Maar daar is diegene wat nie genoeg is om net te wys wat 'n persoon dink nie; hulle moet meer dek, wat die derde persoon doen.
En tog is daar meer soorte storievertellers. Ons vertel u almal.
Tipes vertellers: eerste persoon
Kom ons begin met die verteller van die eerstepersoon. Ons kan dit so definieer karakter wat die verhaal vertel, sy standpunt. Normaalweg is dit die hoofrolspeler oor wie die hele verhaal gaan, daarom empatiseer hy met die figuur omdat jy alles sien wat hom raak, voel, leef.
Nou, dit het 'n nadeel, en dit is Met hierdie verteller kan jy nie "aanraak" wat jy voel nie, lank lewe ... 'n ander karakter. Stel jou voor dat jy 'n hoofkarakter gekies het, maar hy het 'n beste vriend, en daar is 'n belangrike situasie wat jy moet vertel; die probleem is dat u dit moet vertel vanuit die oogpunt van die protagonis, nie die beste vriend nie, en ook, wanneer hy ook al is.
Wat veroorsaak dit dan? Daar is baie dinge wat geïgnoreer moet word, selfs al is dit belangrik, omdat dit nie in daardie karakter sou pas nie.
Binne die verteller van die eerstepersoon kan daar ook twee soorte vertellers onderskei word:
Dit is die een wat ons u voorheen omskryf het, die hooffiguur is die persoon wat die verhaal vertel, met 'n persoonlike standpunt en altyd subjektief. Dit is sy manier van dink, om te wees, om te ontleed ... Duidelike voorbeelde kan die Twilight-sage wees, die boeke, waar die karakter van Bella Swan die een is wat die verhaal lei.
In hierdie geval, en alhoewel hierdie tipe verteller min gebruik word, is die karakter wat die verhaal vertel nie juis die protagonis nie, maar iemand wat hom baie naby is, gewoonlik 'n sekondêre karakter wat terselfdertyd beïnvloed wat gebeur. . Weereens, is subjektief en het 'n persoonlike standpunt, maar nie teenoor die protagonis nie (wat hy voel, wat hy dink, ens.) maar op 'n manier is dit meer 'n getuie van wat gebeur, dus dat subjektiwiteit ook gebaseer is op 'n objektiwiteit, want dit leen hom om te informeer wat met 'n persoon gebeur, maar sonder om te gaan enige verdere.
Selfs binne hierdie verteller kan jy drie verskillende vind: die onpersoonlike, omdat dit homself beperk tot vertelling, sonder dat die subjektiwiteit daarvan beïnvloed wat gebeur; en van aangesig tot aangesig, want dit was daar en was deel van die geskiedenis.
N voorbeeld? Dit kan Sancho Panza van Don Quijote wees. Dit vertel die verhaal van die 'Here', maar hy is nie die hoofrolspeler nie. Of in die romans van Sherlock Holmes, waar dit nie die protagonis is wat vertel nie, maar 'n karakter wat baie na aan hom is.
Tipes vertellers: derde persoon
Die verteller van die derde persoon is een van die meeste gekies deur baie outeurs. En daarmee saam, kan u meer karakters insluit, aangesien hierdie figuur bloot 'n toeskouer is, iemand wat nie bestaan ​​nie, maar beperk is tot die bekendmaking van die verhaal en wat regdeur dit gebeur.
Hier is drie maniere om dit te doen:
Dit word so genoem omdat Hy word beskou as 'n God, iemand wat alles weet, en dat dit sowel die gevoelens wat die een persoon voel as die ander se gedagtes kan uitdruk.
Dit sal die lesers na die einde lei, maar die skep van 'n soliede basis om die karakters te leer ken, veral die hoofkarakters.
Selektiewe of onoordeelkundige verteller
Hierdie syfer kan amper wees interpreteer as 'n eerstepersoonsverteller. En dit sal u die verhaal vertel, maar slegs vanuit die oogpunt van een karakter, sal dit die ander nie betree nie. En wat onderskei dit van die eerste? Enersyds die manier van skryf en uiting gee; en aan die ander kant, die kennis van sommige besonderhede wat moeilik is om in die eerste persoon te ken.
In hierdie geval is hierdie syfer soortgelyk aan die eerste een, maar dit kan nie verdiep in die gevoelens van die karakters waarvan jy praat. Dit is dus slegs 'n blote toeskouer wat vertel wat hy sien, maar nie die gedagtes of wat die karakters in die intrige kan voel of besluit nie.