Wil jy in sportmedia werk?
Onderhoud met die NBA-skrywer Jimmy Spencer
Die 'ou' pad 'om 'n sportskrywer te word, was om by 'n plaaslike koerant te begin as 'n stringer, gegradueer vir voltydse werkskrywerspelverhale en dan moontlik in 'n rubriekskrywer te ontwikkel. Maar die morfende media landskap het daardie boog verander.
Jimmy Spencer se uitstekende stuk getiteld Hoe om 'n sportskrywer te word, word in Sewe Stappe gevang hierdie nuwe werklikheid. Nadat ek dit gelees het (en jy moet ook), het ek hierdie opvolgonderhoud met mnr. Spencer oor sy loopbaan in sportmedia uitgevoer.
Wat het jou gemaak om 'n sportskrywer te word?
Spencer: Die beste dag van my jeug het my voete in die bleekers van Candlestick Park gestamp met my oupa as 'n jong Will Clark. Ek was 'n fan in 'n oomblik. Die liefde vir baseball het die passie geword agter die studie van bokswinkels, die lees van die San Francisco-kroniek met my Cheerios en die maak van fake sportbladsye op 'n vroeë rekenaar.
Ek het altyd die gedagte gehad om sportskrywer te word, maar ek het nooit veel vertroue in my skryfvermoë gehad nie. Dit het in die kollege verander toe ek by 'n partytjie in 'n sportargument betree het met 'n ou wat uiteindelik die sportredakteur van die kollege-koerant was. Hy het my genooi om 'n kolom te skryf. Ek het ooreengekom, 'n geruime tyd daarin gesit en 'n sportskrywer is gebore. Ek het lief gehad om my mening oor sport met lesers te deel en het dadelik verlief geraak.
Hoe het jou vroeë ervarings wat vir jou kollege papier geskryf het, jou loopbaan aspirasies beïnvloed?
Spencer: My eerste klop was die Sacramento State vroue se sagtebalspan.
Ek was lief vir die aanmelding van lewende geleenthede en het meer en meer geleer oor die vaartuig. Ek was gou verhef tot 'n assistent-sportredakteursrol, dan 'n rubriekskrywer en uiteindelik hoofredakteur. Hierdie atmosfeer van werk in die kollege-nuuskamer, die kameraadskap en direkte terugvoer, het my honger gemaak om die vaartuig my loopbaan te maak.
Ek het elke professionele persoon (sommige groot name soos Skip Bayless en Ken Rosenthal) per e-pos gestuur en was geskok oor die waardevolle terugvoer wat hulle aan my gegee het.
Sonder om in die kollege te skryf, sou ek nooit in die professionele wêreld oorgeskakel het nie. Dit was verreweg die mees waardevolle ervaring wat ek ooit gehad het en ek het clips gepubliseer wat my gehelp het om 'n rol as sportklerk by The Sacramento Bee-koerant te vind. Trouens, sportkolomist Marcos Breton het in my klas by die Sacramento State gepraat en toe het ek eers van die deeltydse posisie by The Bee geleer.
Loopbane in sport is dikwels nie-lineêr. Byvoorbeeld, jy het 'n leemte gehad as 'n hoërskoolonderwyser. Het daardie ervaring jou 'n beter skrywer gemaak of jou insig gegee in skryf wat jou verras het?
Spencer: Ek het twee seisoene gewerk in 'n minderjarige baseballfrontkantoor (met twee kampioenskapsringe met die Sacramento River Cats om daarvoor te wys). Ek het vyf jaar lank hoërskool basketbal afgerig. Ek het hoërskool Engels geleer en meer basketbal geleer. Dwarsdeur het ek altyd 'n voet in sportskryf gehou. Ek doen dieselfde nou deur al die moeite te doen agter die aanvang van Staance.com terwyl ek skriftelik bly met FoxSports.com en radio-voorkoms doen om NBA te praat.
Al die ervarings het my meer goed afgerond en het my groter perspektief as skrywer gegee. Dit is belangrik om te weet hoe om jou skryfwerk te bemark, hoe om met atlete, afrigters, ens. Verband te hou. Ek dink buite ervaring het my gehelp om daar te kom.
Maak seker dat jy Deel 2 van hierdie onderhoud lees waar mnr. Spencer advies bied vir diegene wat sportmedia loopbane wil ontwikkel en praat oor sy werk by die aanvang van Staance.com.