11 Luister – NGK Somerstrand
Written by Chris van Wyk on 22/05/2021 . Posted in Chris van Wyk, Pinkster 2021 - Waak en bid.
Ons kom by die elfde element van gebed: Luister (Youtube).
'n Hele paar van die vorige elemente van gebed het al te make gehad met luister. Om te wag op die Here. Om oor die beloftes in sy Woord na te dink, en met Hom in gesprek te tree daaroor. Trouens, gebed is 'n dialoog, 'n gesprek. Dit impliseer dat God na ons luister, en dat ons na Hom luister.
God praat op twee maniere
Die Skrif is duidelik daaroor dat God op twee maniere met ons praat. Hy praat met ons deur sy skepping, onderhouding en regering van die hele wêreld (NGB 2.1). Een van die gedeeltes wat daaroor praat, is Psalm 19:
2 Die hemelruim verkondig die eer van God en die hemelkoepel maak die werk van sy hande bekend. 3 Dag ná dag bring dit 'n boodskap voort en nag ná nag deel dit kennis mee. 4 Alhoewel daar geen spraak en geen woorde is nie en hulle stem nie hoorbaar is nie, 5 gaan hulle boodskap uit oor die hele aarde en hulle woorde tot aan die einde van die wêreld. (Ps 19:2-5)
En God praat met ons deur sy geskrewe Woord. Dit is die helderste manier waarop God praat. Dit is duideliker en meer volledig as die algemene openbaring, en heeltemal genoegsaam om ons te leer hoe om God te dien en vir Hom te lewe (NGB 2.2).
Die twee maniere van praat kan dus nooit in stryd wees met mekaar nie. Wat ek ervaar in die normale loop van die lewe – gedagtes en gebeure – kan net van God af wees as dit in ooreenstemming is met die Skrif.
Die Skrif is vir ons die maatstaf waaraan ons alle gedagtes en gebeure moet toets.
Hoe luister ek na God in gebed?
Hoe luister ek dus dan na God in gebed? Want, ek moet tog eers iets hoor of ervaar voor ek dit kan toets aan die Skrif?
Bring jou gedagtes na die Here toe
Wel, die eerste manier om dit te doen, is om bloot jou gedagtes voor die Here te bring en te vra dat Hy dit vir jou sal uitsorteer deur tyd te gee om na Hom te luister. Dws, om na jy gepraat het, op te hou om te praat, en tyd in stilte te gee dat die Here vir jou duidelikheid bring.
Ek wil vir jou drie perspektiewe gee om hierdie manier van "luister" in gebed te kan beoefen.
1. Die eerste perspektief is uit wat Hebreërs 4 ons leer. Die skrywer sê:
Let op dat "woord van God" hier met 'n klein letter geskryf word. Die skrywer van Hebreërs het in gedagte die werk wat God in jou binnekant doen. Uiteraard kan hierdie innerlike "woord" met 'n kleinletter nie in stryd wees met die geskrewe "Woord" met 'n hoofletter nie, asook nie met Jesus as die vleesgeworde "Woord van God" nie (vgl Jes 49:2; Ef 6:17; Openb 1:16).
Maar, waaroor hierdie skrywer praat, is dat as 'n mens jou voornemens en gedagtes na die Here toe bring in gebed, Hy jou help om dit beoordeel. Om jou te help om te onderskei watter van jou voornemens (ennoia) en gedagtes (enthumēsis) God sal eer en watter nie.
Om te "luister" in gebed is dus om jou gedagtes te verwoord, maar dan kans te gee vir die Here om jou binnekant tot rus te bring by die gedagtes wat van Hom is, sodat jy kan nee sê vir dié gedagtes wat nie van Hom is nie.
2. 'n Tweede perspektief op hierdie "luister" is die raad wat in sy brief aan die Kolossense vir die gemeente gee:
15 Verder, laat die vrede van Christus in julle harte regeer. (Kol 3:15)
En Paulus volg dit op met die raad:
16 Laat die woord van Christus in sy volle rykdom in julle woon. (Kol 3:16)
Die "woord" van Christus – veral as ons toelaat dat Hy 'n al hoe groter rol in ons lewens speel, dat sy woord in sy volle rykdom in ons woon – bring "vrede" in ons harte, regeer ons lewens deur die vrede wat Hy bring.
Dit is ook die basis vir vrede in die gemeenskap van gelowiges en word in stand gehou deur 'n gehoorsaam aan die volle waarheid in Christus.
3. 'n Derde perspektief op hierdie "luister" is om hierdie vrede in ons hart te verbind met die rus wat God in ons gewete bring as ons leef soos Hy dit wil hê. Paulus skryf aan die Korintiërs om hulle gerus te stel oor sy beplande besoek aan hulle:
12 Ons roem is juis dit: die getuienis van ons gewete dat ons in die wêreld, en veral teenoor julle, opgetree het in opregtheid en met eerlikheid wat van God kom – ook nie deur menslike wysheid nie, maar deur die genade van God. (2 Kor 1:12)
Die gewete (suneidēsis) vorm deel van hierdie onderskeidingsvermoë binne ons tussen wat reg is en wat verkeerd. Trouens, dit is waar ons die werk van die Gees ook ervaar. Paulus verwoord dit so:
1 My gewete, deur die werking van die Heilige Gees, getuig teenoor my … (Rom 9:1)
Trouens, God werk in alle mense se gewetens om hulle te begelei om sy wil te bevestig, en wanneer hulle weier om volgens sy ingebore wet te leef, kla hulle teenstrydige gedagtes hulle aan (Rom 2:12-16).
Die gewete is 'n kragtige instrument in God se hand.
En dit is waarvoor 'n mens luister. Die "woord" van God in jou binneste. Die "vrede" van Christus. Die "getuienis" van jou gewete.
Laat die Here toe om gedagtes na jou toe te bring
Die tweede manier van luister, is waar 'n mens nie soseer met jou eie gedagtes voor die Here verskyn nie, maar jou oopstel vir gedagtes wat die Here self in jou hart wil lê. Waar jy die Here toelaat om gedagtes na jou toe te bring.
Dit kom soms in die vorm van oortuigings uit jou lees van die Skrif. Ander kere as oortuigings wat diep in jou 'n neerslag kry oor dinge om te dink of te doen.
'n Mens sien dit regdeur die Skrif. God wat na mense kom op verskillende maniere om hulle in te span vir sy werk op aarde.
'n Abraham wat uit sy land trek na die land van belofte nadat God aan hom verskyn het (Gen 12).
'n Samuel wat as jong kind in die tempel die stem van die Here hoor om as profeet op te tree in Israel en die volk terug te lei na gehoorsaam aan God (1 Sam 3).
'n Paulus wat in die tempel bid met sy eerste besoek aan Jerusalem na sy bekering en die Here Jesus wat aan hom verskyn en hom roep vir die evangelie aan die heidene (Hand 22:17-21).
Weereens mag hierdie oortuigings nie in stryd wees met die Skrif nie.
Hoewel Abraham geleef het in 'n tyd waar daar nog min geskrewe dele van die Skrif beskikbaar was, was God se opdrag aan Hom in lyn wat Abraham by sy voorsate sou gesien en gehoor het. Bv dat dit God se bedoeling was dat die aarde bewoon, bewerk en bewaar sou word soos Genesis 1-2 hulle geleer het.
Samuel het al 'n groter deel van die Skrif gehad en hy sou daarin God se oordeel oor die sondes van sy mense kon lees. En die opdrag van die Here om Eli aan te spreek en die volk in die waarheid te lei, daarmee kon vergelyk.
So ook Paulus. Hy het die hele OT al beskikbaar gehad en daarin kon hy lees van die werk van die Dienskneg van God, die Messias, wat die boodskap van God se genade aan alle nasies wou uitdra. Die opdrag om na die nasies te gaan, was dus in lyn met die Skrif (Jes 49).
Daar is 'n wonderlike opdrag in Spreuke wat die praktyk van "luister" vir ons omskryf. Die Here roep gelowiges daar op om na die Wysheid te luister, die Wysheid wat van die begin van die skepping af betrokke is by die wêreld, en in die NT met Jesus verbind word. Jesus is vir ons die "Wysheid" van God, sê Paulus (1 Kor 1:30).
Hierdie manier van "luister" word daar beskrywe as 'n proses van waghou tot God se leiding ervaar word:
34 Gelukkig is die mens wat na my luister deur dag ná dag by my deure te waak, by die kosyne van my ingange wag te hou. 35 Ja, wie my vind, het die lewe gevind; hy geniet die goedkeuring van die Here. (Spr 8:34-35)
Ek gaan in die agtergrond sagte musiek speel (Solitude – Main Version) en jou begelei met 'n paar vrae om te "luister" na God stem. Onthou, dit sal óf rus in jou gemoed bring oor gedagtes wat jy reeds dink óf 'n oortuiging in jou laat posvat van iets wat die Here jou wil laat dink of doen.
Bring die gedagtes wat nou voorop in jou gedagtes is en vra dat die Here dit vir jou sal uitsorteer.
Vra dat die Here jou binneste sal vul met gedagtes wat van Hom af kom. En dat Hy daarmee saam vir jou Skrif sal gee wat dit bevestig.