Ek wil nie van 'n baba-boom hoor nie! deur Emily - ivfbabble
Dankie IVF babbel dat u u lesers genooi het om hul gedagtes te publiseer oor verhale waaroor hulle in die nuus lees. Ek hoop dat ek deur die woede en frustrasie in woorde op die verdomde baba-oplewing wat oor 9 maande voorspel sal word, effens minder gelikwideer sal voel!
Kan ek eerstens sê dat ek gewoonlik nie 'n kwaad persoon is nie, maar soos soveel van u, vind ek myself in die aakligste posisie as gevolg van hierdie eng virus. Ek voel eintlik asof ek in 'n totale nagmerrie leef. Ondanks 'n ongelooflike leiding van u kundiges en lesers, vind ek dit steeds moeilik om te glimlag omdat ek bang is vir maniere om positiwiteit onder die somer te kry.
Met elke dag wat verbygaan, word my geleentheid om moeder te word al kleiner en kleiner, daarom is ek moeg om mense te hoor praat van 'n voorspelde bababom.
Volgens die verslae is dit onvermydelik dat paartjies wat toesluit, soveel tyd saam met mekaar spandeer, meer liefdesvermoë sal wees, wat lei tot 'n toename in swangerskappe. Urgh! Dit laat my maag knou. Ek wens persoonlik geen negatiwiteit toe nie, maar al hierdie nuus is dat dit duidelik is wat ek nie het nie en wat ek binnekort nie sal hê nie. Die verslae maak my op soveel vlakke hartseer en kwaad.
My toekoms as moeder is in die lug
Omtrent almal se lewens word tans opgeskort. Die meeste mense wat ek ken, insluitend ek en my man, het in die afsienbare toekoms werk verloor. Die verskil tussen ons en diegene wat gelukkig genoeg is om nog nooit onvrugbaarheid teëgekom het nie, is dat, alhoewel hul lewens in die wagting is, hulle kan voortgaan met die maak van babas (gratis!), En gereed kan wees vir aflewering wanneer die toesluit uiteindelik verby is. Ek aan die ander kant - wel, my lewe sal steeds stilstaan ​​wanneer die wêreld uiteindelik op die druk druk. Ons IVF was beplan vir April. Dit sal natuurlik nou nie gebeur nie. Ons het geen idee wanneer ons weer 'n begindatum kry nie. Om nog meer pyn aan die ellende te verleen, moet ons die geld wat ons gespaar het vir ons IVF gebruik op kos, huur en rekeninge. Dit gaan ons langer neem om ons weer op te tel en weer vir 'n gesin te beplan. Die onsekerheid maak my dood.
Ek wens ek kon my man daardie voorkoms gee wat lei tot mal passievolle liefde
Sedert ons probeer swanger raak, het die liefde gemerk oorgegaan na 'poging tot baba-maak'. Glo my, die verskil is GROOT. Passie is 'n woord wat ek nie met ons 'naakte byeenkomste' sal assosieer nie. Spontaneiteit, plesier en wellus is ander woorde wat ons ook aan die een kant gestel het tydens hierdie ongelooflike lang proses van TTC. Seks vir ons is meganies, en wat dit nog erger maak, is dat dit nie werk nie. Al wat dit gedoen het, is dat ons dit nie wil hê nie. Ek is jaloers op die gelukkige paartjies wat nog steeds seks hou en steeds 'liefde maak'.
Ek voel dat diegene wat in staat is tot natuurlike bevrugting die liggame van gode en godinne het, en dit laat my onvoldoende voel
As u nadink oor die werklike proses van bevrugting, wonder u hoe iemand dit ooit kan bereik. Die venster van daardie perfekte sperma wat daardie perfekte eier ontmoet, op daardie perfekte oomblik, is so klein, maar tog vir die gelukkige paartjies met perfek funksionerende liggame, kan dit die oomblik in hul warm en stomende hartstogtelike sesh wees baba gemaak word. Ek hoop hulle besef hoe geseënd hulle is.
Ek voel jaloers
Soos ek vroeër gesê het, bedoel ek nie om hard te wees teenoor diegene wat natuurlik kinders kan hê nie, maar ek is net so jaloers dat ek nie 'een van hulle' is nie. Miskien is 'jaloers' die verkeerde woord om te gebruik, maar dit beskryf hoe ek voel. Ek is so desperaat om ma te word - dit is al wat ek in my hele lewe ooit wou wees, maar ek voel dat ek nog 'n geweldige slag in my drome gekry het.
Ek het al voorheen soveel hoop gehad, want ek het my IVF-begindatum gehad, maar al hierdie praatjies van 'n voorspelde baba-oplewing, in 'n tyd dat ek sal sukkel om fondse in te samel om 'n IVF-ronde te probeer bekostig, terwyl ek in lyn wag om begin met die lang proses is net te veel.
Die enigste gemak wat ek hieruit kan put, is dat wanneer ek my baba uiteindelik kry, dit nie die lelike etiket 'koroniale baba' sal hê nie !!
Die TTC-gemeenskap is my rugbeen, so ek wil van hierdie geleentheid gebruik maak om al my liefde aan almal te stuur en dankie te sê dat u altyd daar was. Ek hoop dat as u op dieselfde manier as ek voel, u dit kan troos met die wete dat u nie alleen is nie.
As u u gedagtes wil deel oor iets wat u in die nuus gelees het, laat weet ons gerus by mystory@ivfbabble.com