Sokal jou hier, Sokal jou daar | Johan Swarts
Rocketjumper van formaat
Sokal jou hier, Sokal jou daar
Ek hou soms daar­van om na myself as ’n recov­er­ing let­terkundige te verwys.
Op uni­ver­siteit het ek onder andere taal– en let­terkun­deklasse byge­woon. Die taalkunde was stim­ulerend en soms ingewikkeld; die let­terkunde was stim­ulerend en het meestal voorgegee om ingewikkeld te wees.
Dit was in let­terkun­deklasse waar ek erns moes maak met verskeie let­terkundige “teorieë”. Ek het skyn­baar ingewikkelde begrippe soos “fab­ula en syuzhet”, “die karnevaleske” en “die Ander” leer gebruik, lang essays geskryf, alles leer oornom­i­naliseer en die beoe­fen­ing van argu­menta ad pop­u­lum onbe­wuste­lik tot ’n kuns vervolmaak.
Staaf altyd jou bew­eringe, is ek deur dosente geleer (op sig­self ’n goeie begin­sel), maar in die­selfde asem daarop gewys hoe om dit “reg” te doen: haal iemand anders se idees aan, plak ’n datum daarby en siedaar!
Die geldigheid van aan­hal­ings is meestal beo­ordeel aan die hand van aange­haaldes se gewil­d­heid in geestesweten­skap­like kringe. Het ’n mens name soos Freud, Jung of Lacan aange­haal, was jou kop deur. Denkskole was ewe bevredi­gend: ’n idee was heel besprekenswaardig as die Russiese For­mal­iste of die Neo Crit­ics dit opge­tower het.
Die werk­like groot name was kanon­iek genoeg om som­mer op te tree as “par­a­dig­mas” waaruit tek­ste gelees is, wat gelei het na essayti­tels soos: “Der­ridi­aanse per­spek­tiewe op die patri­argie in vari­asies van die gedig ’Wie syn u moeder’ deur M.A. Meesmuil”.
Eerste prys sou eger wees om iemand se idees tot ’n “teorie” te ver­hef, dalk met ’n titel soos: “Die aard van ekopoësie teen die agter­grond van die ekokri­tiese teorie met ver­wys­ing na enkele gedigte v