Ai tog, president Zuma… jy los ons in die vreemdePres. Jacob Zuma. Foto: GCIS As ŉ mens met ŉ toergroep in die middel van Turkye reis en daar kom ŉ SMS deur na die Turkse toergids van vriende uit Suid-Afrika dat die konstitusionele hof pres. Zuma skuldig bevind het aan ŉ oortreding van die grondwet en ‘n Turkse toergids moet dié nuus met jou deel en ŉ hele bussie toeriste, komende van verskillende plekke in Suid-Afrika, klap spontaan hande omdat jou president skuldig bevind is, dan besef ŉ mens iets vreemds is aan die gang in ons land. Eintlik weet ons almal dit lankal, dit is net nou duideliker. Onthou tog, ons praat nie van ŉ tussenverkiesing waar een party bo die ander uitgestyg het nie, ons praat van ŉ land se president wat die grondwet oortree het! Nog vreemder word dit as jy kinders by die skool hoor speel en een vang ŉ dom ding aan en die ander roep na hom: “Jy is ŉ regte Zuma,” en jy besef dit is hoe die kinders met mekaar oor die president praat! Ja, hoor jy, die kinders het die term “blonde oomblik” (verwysende na iets snaaks wat gedoen word) spontaan verander na ŉ “Zuma-oomblik”. Vra ŉ bietjie enige tiener wat is ŉ Zuma-oomblik en hulle sal jou presies antwoord. As jy in een week 15 spotprente oor die land se president raaklees, baie artikels en rubrieke en ŉ paar honderd negatiewe Facebook-inskrywings van heinde en verre beleef oor die land se president, dan verdiep die vreemdheid waarin jy jou bevind. As jy skielik hoor politieke ontleders begin twyfel en wonder. As hulle begin sê nou weet ons nie meer nie. As dominees skielik ewe vroom begin vra kom ons bid eerder as skinder en kla, maar jy hoor die twyfel in die opkom vir ŉ verkeerde man en saak… Laat my dink aan die evangelis Moody wat op ŉ brandende skip was toe die bemanning gevra het hy moet vir hulle bid. Sy antwoord was, bid julle ek begin solank die vuur doodgooi. Met al hierdie asse moet ons op ŉ punt kom dat ons sê: “Ai tog pres. Zuma… jy los ons in die vreemde.” Dit is nou nie asof van ons nie nugter dink nie. Van ons besef tog maar altyd duidelik dat ŉ land maar die leier kry wat hy verdien. Ons moet maar so ŉ bietjie eerlik wees, met die val van pres. Zuma kan die rand dalk ŉ dag of twee sterker wees en daar kan dalk hier en daar ŉ ding verander, maar die vreemde waarin ons gelos word gaan nie oornag verander nie. Ons leef en beleef ŉ konteks waarin baie meer as net Zuma verkeerd is. Om alles te laat val gaan nie noodwendig iets en iemand help nie en tog terwyl Zuma daar is gaan iets moeilik gebou word en niks juis bewaar bly nie. Sjoe, wat ŉ negatiewe paragraaf? Nee, glad nie – inteendeel ons kom nie uit geslagte wat gaan lê en wonder het nie. Ons kom wel uit voorgeslagte wat nugter dink en eerlik evalueer. Die beste tyd is nou. Nou moet ons bou. Nou moet ons vorentoe gaan. Nou moet ons nuut dink, konsolideer, beplan, werk en behou. Natuurlik los ons president ons in die vreemde, hy voel ook nie juis veel daarvoor nie. Natuurlik ondersteun sy party hom en natuurlik vou sy vriende om hom toe. Maar hoekom pla dit ons. Kom ons werk. Kom ons bou. Ons is in Suid-Afrika, ons is van Afrika. Leiers kom en gaan. Politieke partye kom en gaan. Leiers en politiek gaan nie vir ons ŉ toekoms bou nie. Leiers en politiek gaan nie ons kinders grootmaak nie. Leiers en politiek gaan nie vir ons ŉ toekoms skep nie. Leiers en politiek gaan nie ons roepingsbewus maak nie. Of jy nou daarvan hou of nie, ons sal maar ŉ bietjie moet self inspring en werk. Die president los ons in die vreemde en sy opvolger gaan waarskynlik ook. En die party waaruit hy kom gaan ook en die party wat hulle iewers in die volgende duisend jaar gaan opvolg gaan ons ook maar in die vreemde los. So as jy saam met my in ŉ toekoms in Suid-Afrika glo, laat ons bid en werk, glo en hoop, bou en beplan. Daar is nie ŉ plan B nie. Ek verwag nie vir De la Rey ná Zuma nie. So, terwyl baie wag dat Zuma val, hier in die vreemde, laat ons in die vreemde vir ons die bekende bou. Ek begin solank werk.