Dis was regtig nie maklik om in te kom by enige tydskrif nie, al het jy die regte graad en 77 ‘achievements‘ op jou CV gehad.
My eerste dag op kantoor was beter as enige toneel uit die ‘Devil Wears Prada‘. Soos die redaksie een vir een by die deur ingestap het, kon ek hulle erken aan die klein fototjies in die boek. Ek het my ‘Beauty and the Beast’ koffiebeker in die kombuis gaan bêre en vir myself gesê: “Self, hier sorg jy dat jy langer as ‘n week gaan bly!”
Ek moes dringend vir Nataniël in die hande kry om reëlings te tref vir ‘n fashion shoot. Hy het baie bedroef geantwoord en gesê dat dit sy verjaarsdag is en dat hy oppad is om te speech. In plaas daarvan om die foon in my oor neer te druk, het ons begin praat oor ouderdom, gewig en alles wat jy nie behoort oor te praat as dit jou verjaarsdag is nie.
Terug in 2012/ 2013 was daar nie Google Maps nie, okay. Ek moes met ‘n padkaart regkom – weet jy hoe moeilik is dit vir ‘n plaasmeisie wat nie geweet het die N1 is so lank soos wat hy is nie? Ek moes baie keer na werk aandrokke terugvat na ontwerpers of bokse optel vir die volgende shoot en altyd, soosin altyd, het ek opgeëindig in Johannesburg se middestad – die een plek waar jy nie wil wees as jou selfoon se battery laag is nie. O ja, daar was ook nog nie regtig kar chargers nie.
My man het my egter geleer om altyd tot by die naaste garage te ry as ek verdwaal en dan daar vir hom te wag. Daardie reël het my al baie trane gespaar.
Niks beur mens so op soos om tussen jou mense en kultuur wees en saam die mooi in die lewe te vier nie.
DIT was die goal! Die enigste, grootste goal in my leeftyd… and I did it! Ek kan nie eers begin om dit te beskryf nie. Mens kan nie.
Tussen die lekker funksies en mode bekendstellings moes ons hard werk. Ek was in beheer van die webwerf en moes elke dag vele artikels skryf en oplaai om seker te maak ons leserstal groei elke maand. Soms moes ek die stoorkamer regpak en argiewe sorteer, maar dit was ook lekker om al die ou artikels en foto’s te sien van waar die tydskrif begin het. Ek het vir die eerste paar weke net in die stoor gewerk en bokse sorteer.
En nee, ek praat nie net van die bekends of mejuffrou Suid Afrika’s nie, maar die gewone mense! Ek het hier geleer om nooit te oordeel nie en te verstaan hoekom mense die keuses maak wat hulle maak.
‘n Ander keer moes ek ‘n gesin met ‘n gestremde seuntjie gaan stileer in Pretoria. Hy wou glad nie praat of stil sit vir ‘n foto nie, maar aan die einde het hy vir my klavier gespeel… wow… dit was so mooi! Ek het toe vir hom ‘n liedjie gespeel en so sy vertroue gewen. Die fotograaf wou al ry, toe speel ek en hy nog te lekker duets saam.
Dis baie hartseer nuus dat rooi rose nie meer met ons gaan wees nie, maar mens weet nooit wat die toekoms in hou nie. Ek is egter vir ewig dankbaar dat Martie en haar span vir my ‘n geleentheid gegee het vir ‘n voet in die deur. Dis waar alles begin het.
2 Sy klere word jou klere. Daar is niks wat snoesiger slaap soos ‘n hemp wat pas soos ‘n een-man-tent nie. Goed vir die gemak… en die selfbeeld.
7 Jy word kwaad as die hond meer van hom hou. Hoekom lê sy nie oor my bene nie? Ek is seker sy het hoër gespring toe sy hom sien na werk. Hmmm…
11 Hy wil nie meer jou Instagram foto’s neem nie, maar jy moet hom help met sy Twitter oor gistraand se 7de Laan. As jy ooit vervelig is met data wat nie wil opraak nie, soek vir Dik Willie op Twitter. Hy staan 57 followers sterk. Ek vat hom uit as hy 100 maak.
18 Wie koffie maak, is belangriker as om te vra wat vir aandete is. Moenie daar gaan nie! As hy nie maak nie, bly stil en aanvaar dis jou beurt.
20 Dit raak nooit vervelig nie, dit raak net beter! Daar is niks so lekker soos om getroud te wees nie. As jy in ‘n suur huwelik is… gooi sout daarop en drink hom soos ‘n goedkoop tequila.