(Aangestuur vanaf Tupolev Tu-4)
Die VSA het twee keer geweier om die Sowjetunie met B-29s te voorsien onder die Leen-en-pagwet.:p.3  Maar, op vier geleenthede gedurende 1944, het individuele B-29s noodlandings in die Sowjetgebied moes maak, asook een wat neergestort het na die bemanning uitgespring het.:p.8-10 In ooreenstemming met die Sowjet–Japannese Neutraliteitsverdrag, was die Sowjetunie neutraal in die Stille Oseaanoorlog en die bomwerpers was dus geïnterneer en behou deur die Sowjetunie. Ten spyte van Sowjet-neutraliteit, het Amerika daarop aangedring dat die bomwerpers teruggegee moes word, maar die Sowjetunie het geweier. Drie herstelbare B-29s is na Moskou gevlieg en afgelewer by die Toepolef OKB. Een B-29 is afgetakel, die tweede is gebruik vir vlugtoetse en opleiding, en die derde een is as 'n standaardverwysing gelaat.
Die ingenieurs en verskaffers van die komponente was onder druk van Toepolef , Stalin, en die regering om 'n presiese kloon van die oorspronklike B-29 te skep, ten einde produksie te fasiliteer. Toepolef moes derhalwe aansienlike weerstand oorkom ten gunste van die gebruik van toerusting wat nie net reeds in produksie was nie, maar in sommige gevalle beter as die Amerikaanse weergawe was.:pp.15–25 Elke voltooide komponent en elke verandering was onder die loep geneem en was onderhewig aan 'n uitgerekte burokratiese proses. Verskille was beperk tot die enjins, die verdedigingswapens, die radio ('n later model wat gebruik word in die leen-huurkontrak B-25s was gebruik in die plek van die radio in die geïnterneerde B-29s) en die identifikasie van vriend of vyand (IFF)-stelsel – die Amerikaanse IFF was onbruikbaar.:pp.24–25
Die Sowjet-enjin, die Shvetsov ASh-73 was 'n ontwikkeling van die Wright R-1820 maar het nie andersins verband gehou met die B-29 se Wright R-3350 nie:pp.21 & 24 — die ASh-73 het ook sommige van Aeroflot se oorblywende verouderde Petlyakov Pe-8 vliegtuie aangedryf, 'n vroeëre Sowjet-vierenjin swaar bomwerper wat se produksie ingekort is weens hoër-prioriteit programme. Die B-29 se afstandbeheerde kanonne is herontwerp om die kragtiger en langer-trefafstand Sowjet-Nudelman NS-23 23 mm kanon te kan akkommodeer.:p.25 Kerber, die hoof van Toepolef , en sy ingenieurs het selfs magtiging van 'n hooggeplaasde generaal benodig om Sowjet-vervaardigde valskerms te gebruik. Verdere veranderinge is gemaak weens probleme wat ondervind is tydens die toetsfase, wat verband hou met enjin- en skroefmislukkings.:p.27 Deurlopende toerustingveranderinge moes ook dwarsdeur die vliegtuig se dienslewe gemaak word.:pp.66–68
Agthonderd-sewe-en-veertig Tu-4s was reeds gebou toe produksie gestaak is in die Sowjetunie in 1952, met sommiges wat aan Sjina gelewer is in die laat-1950s.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Toepolef_Tu-4&oldid=1992552"
Die bladsy is laas op 19 Mei 2019 om 22:07 bygewerk.