En die keersy is ewe waar: die arme ouens wat wel as hulself opdaag, die regtige goeie ouens, hoe bewys jy nou dan jy jý is by só ’n partytjie? Moenie eers probeer nie! Hy het aangekondig dat sy regering mense se gelukkigheid wetenskaplik wil bepaal en aanteken, sodat die Verenigde Koningryk se persentasie glimlaggies vergelyk kan word met die van ander nasies. ‘n Mens wil amper vir Cameron op die skouer tik en sê: ‘Dave, dink jy regtig dis nou die beste oomblik om so ‘n projek te loods? Sal jy asb. uitbrei oor die spanning tussen direkte belewing, die oproep van ŉ geheuebeeld en die rol van digkuns om herinneringe te preserveer? Ek weet bv. van poetryassessor.com wat gedigte na waarde skat op Kunsmatige Intelligensie-linguistiese grondslag. Buiten Sjah Jahan en Mumtaz (en Wyk en Sheila) lees ek ook ander pare raak, byvoorbeeld Maria draai en tol, terwyl Enrico staan en tuur;/Maria vloei soos water, Enrico gloei soos vuur./ in die sensuele gedig “vir Astor” (46) en dan natuurlik die minnaars op hulle winterwittebrood wat “Nag na nag skommel (…) op ’n dubbelbedskip met slap vere”. Word al hierdie “jinne en jange” vir jou ook metafoor vir die digkuns of, anders gestel, dalk, in watter mate is liggaam en tempel één?