Klawer Cellars se Villa Esposto-reeks is ’n goeie voorbeeld hiervan. Die wyne is geskep om hulde te bring aan die Italianers wat nie net ’n groot bydrae tot die Suid-Afrikaanse wynbedryf gemaak het nie, maar ook op vele ander terreine, soos byvoorbeeld die bou van die kanaal langs die Olifantsrivier wat vandag ’n “lewegewende fontein” in hierdie droë wynstreek is. Die reeks word vernoem na een Italianer in die besonder, naamlik ene Louis Theodore Esposto, wat in 1914 na Suid-Afrika gekom en hom hier gevestig het.
Moenie my verkeerd verstaan nie, ’n fynproewermaal is iets besonders en moet elke dan en wan ingepas word, nes ’n “groot” wyn wat jou in jou spore stop en dwing om ernstiger op te neem. Maar die lewe gaan - aan die einde van die dag, soos onse Naas dit altyd stel - oor uitspan en ontspan.
Nou-ja, terug na Villa Esposto. My jongste, genotvolle ervaring van hierdie reeks was die 2016- Rosé wat ek saam met seekos by ’n eetplekkie teenaan die see langs die Weskus geniet het. Dié rooswyntjie word van pinotage gemaak en het ’n donker pienk kleur. Hy’s heerlik droog en spog met geure van aarbeie en kersies wat pragtig gebalanseer word deur speserygeure. Hoewel die speserygeure aanvanklik sterk was, het dit ligter en meer in balans geword nadat ek die wyntjie bietjie laat “asemhaal” het.
Klawer se Villa Esposto Rosé 2016 is nie net plesierig op sy eie nie, maar hy pas homself baie goed aan by ’n verskeidenheid disse. My ete het uit twee romerige disse bestaan, eers mossels in ’n knoffelroom en toe ’n romerige seekospasta, en in albei gevalle het die rooswyntjie hom deeglik van sy taak gekwyt. Hy’t nie net skour-aan-skouer met albei disse gestaan nie, maar sy asiditeit het die romerigheid van albei pragtig hanteer. Selfs vroulief se “cheddamelt steak” kon hom nie afskrik nie.