Wolfie (sugtend): Ek wens ons kon ‘n slag vrede tussen die mense maak. Daar is gedurig ‘n toutrekkery tussen Kommunisme en Kapitalisme in Suid-Afrika. Ek raak nou sat daarvan. Oor en oor dieselfde. Kan die mens nie net die twee stelsels laat saamsmelt en endkry nie?
Wolfie: Nee, nie daardie “kommunisties” nie. Die egte Kommunisme, die een sonder ‘n staat. Soos jy die vorige keer in jou PRAAG-artikel geskryf het.
Wolfie (loer deur die hemp se nek, wurg deur): Wel – meriete. Die ou wat die slimste en die hardste en met die meeste ondernemingsgees werk kry wat hy verdien.
Wolfie: “Medemenslikheid” word aan ons voorgehou, die nadele beleef ons reeds: alles wat die privaatsektor in uitblink, juis omdat die staatsdiens pateties geword het, word deur die staat net so gevat. Dus, bruikbare oorspronklikheid is nie sy sterk punt nie.
Suidpunt (met ‘n grynslag): Presies. En die belonings kom tog so vinnig aangestap! (nou doodernstige gesig) Dink nou vir jouself in as mens vir elke daad wat jy doen beloon word. Jy verdien punte op punte op punte waarmee jy na hartelus kan maak of koop net wat jy wil.
Suidpunt: ‘n Soort superrekenaar wat onder meer die gedrag van mense leer ken. Dink gou vir jouself, as jy nou ‘n god was, wat sou jy met mense maak?
Suidpunt: Eintlik weet ek nie hoekom jy so verbaas lyk nie. Die tegnologie is reeds daar. Daar is tans juis siekefondse wat jou met toestemming monitor en kondisioneer oor iets so banaal soos jou motorbestuursgedrag d.m.v. jou GPS-foon. En dit boonop op TV adverteer. Of jou beloon vir griepinspuitings. Of vir die groente en vrugte en produkte wat jy op die mark koop. In een laerskoolomsendbrief waar die lat volgens wet uitgegooi is, word kinders beloon omrede hulle soet is. Hulle kry “kamma-kontant” vir die hoeveelheid keer wat hulle gatkruip VOOR die onderwyser – soos rommel optel. Sodra die regte bedrag bymekaargeskraap word, kan hulle vroeë huistoegaantyd op ‘n Vrydagmiddag letterlik KOOP. Die dae toe ‘n mens nog goeie maniere gehad het omdat dit in beswil van die samelewing is, is verby. Ons het beweeg vanaf die lat, na Pavlov se hondekwylproewe. Behoede ons as daardie hondekoekies opraak!
Suidpunt: Hulle is daar om die proses aan die gang te sit. Jy kan immers nie visse in ‘n dam gooi as daar nie alge is om die soöplankton te onderhou, ens. ens. om uiteindelik by die groot barbers in die voedselketting uit te kom nie. Nou soos jy sou opgemerk het [skuif virtuele foon oor die boomstomp] het ek taamlik baie opdragte gekry om my mee te vermoei.
Suidpunt: Wel, jy het pas jou gasvrye beker klaar leeggedrink. Omrede ek deel van die stelsel is, is ek geregtig op my bakkie rys. Jy nie. Jy kan soos ‘n bergie word, maar niemand gaan jou jammer kry nie. Ek twyfel of hulle ooit tyd vir jou sal afstaan. Daarvoor is hulle te besig en te ywerig op soek na punte. Goed, daar mag ‘n tannie wees wat jou bejammer, maar sy gaan nie met punte beloon word vir haar caritas nie. Miskien kan selfs van haar krediete afgetrek word, wie weet? Die hele doel is dat jy so gou as moontlik moet assimileer. En dit is om deel van die werkmag te word. Elkeen het sy 110 dinge om te doen. Word jy lastig – tronke is te duur om te onderhou, jy moet dan liewer loop. Of jy sal gedeporteer of uitgesmyt word.
Suidpunt (ingenome): Ek is baie bly jy dink so. Soos vele ander voor jou. In die meeste godsdienste is die verwagting dat die mens homself moet verbeter en na die mense rondom hom uitreik. Eerder uit vrywillige deugsaamheid as plig. Ek het die saak doelbewus gaan omdraai. As mens nou uit ‘n duiwelse oogpunt kyk, dan fokus jy juis op mense se swakplekke. Dis baie makliker om te swig as om te vlieg. Hebsug, eersug en gierigheid, Wolfie, is ‘n lelike strik. Jy kan selfs die duiwel daarmee laat dans. Mens kry nooit daarvan genoeg nie. En as jy die gierigheid vir jou of ‘n stelsel kan maak werk, sonder dat enigiemand agterkom… Maar aangesien die mense van nature omkoopbaar is, moes ek my verlaat op ‘n rekenaar as opdraggewer. Ek hoop jy het nou die antwoord gekry waarna jy gesoek het: om Kommunisme en Kapitalisme te kruis, is moontlik, maar net so selfverterend soos opgewarmde kaliumchloraat en ‘n jelliebeertjie in ‘n proefbuis. Glo my, jy wil dit nie hoor of ruik nie.
Wolfie: Gaaf. (kyk beïndruk na sy skildery, en vergelyk dit met die PRAAG-artikel wat jy nou lees) Ek kry die prentjie.