Die piepel is vervreem van enigiets wat sig voordoen as poësie (al was dit ook ‘n vermomming) en het gewurg aan wat in hul kele afgelepel is; die ryk voorbankers het daarmee gespog soos met suurklontjies en skoene wat druk; die Groot Gjeeste, volkome gekondisioneer deur koloniale irrelevansie, het oor die mense se koppe heen met God of met die metafisika gepraat (al was dit glo kode vir bloed en seks)… en nou sukkel jy om Afrikaanse digbundels in boekwinkels raak te loop in ‘n land waar die magtigste mediareus die lewende en suksesvolle vergestalting is van ‘Afrikaanse’ kapitaal, in feite van die strewes van die Mercedespronkende ens. ensovoortse. Mens wil byvoeg: om die geesteswetenskappe te red. ’n Akademikus en voormalige teoloog aan Stellenbosch Universiteit, Anton van Niekerk, het my Sondag geantwoord en my op tipiese moedswillige wyse gevra om “op te hou lawaai maak”. Ek het al ’n paar kepe op die vingers gekry as gevolg van oor-entoesiastiese oopsnyery. ’n Mens voel byna soos ’n chirurg; terselfdertyd wéét jy en weet jy ook nie wat jy binne-in gaan aantref nie.