Jack Roscamp - Geskiedenis Podcasts - 2022
Jack Roscamp is gebore in Blaydon op 8 Augustus 1901. Hy het die regter helfte vir Wallsend plaaslike sokker gespeel voordat hy in 1923 by Blackburn Rovers aangesluit het. Ted Harper het terselfdertyd aangesluit.
Hy het gou 'n gereelde in die eerste span geword. In Februarie 1925 het Blackburn Syd Puddefoot van Falkirk vir £ 4 000 gekoop. Hy het die passe vir Ted Harper gegee om 43 doele in 37 wedstryde in die 1925-26-seisoen aan te teken. Dit was 'n nuwe Football League -rekord.
In 1926 word Bob Crompton aangestel as bestuurder van Blackburn Rovers. Die jaar daarna verhuis Harper na Sheffield Wednesday. Crompton het Roscamp gevra om Harper as sentervoorspeler te vervang. Die skuif was 'n groot sukses en daardie jaar het hy 11 doele in die liga aangeteken.
Volgens Mike Jackman (Die essensiële geskiedenis van Blackburn Rovers): "die heelhartige Roscamp was nie die bekwaamste nie, maar vergoed hiervoor met 'n fisiese no-nonsense benadering."
Blackburn Rovers het ook baie goed gevaar in die FA Cup in die 1927-28 seisoen. Blackburn het Newcastle United (4-1), Exeter City (3-1), Port Vale (2-1), Manchester United (2-0), Arsenal (1-0) geklop om die eindstryd op Wembley te haal. Roscamp het vier doele aangeteken, waaronder die wenner in die halfeindstryd.
Huddersfield Town was die gunsteling om die eindstryd te wen. In die eerste minuut het Roscamp egter 'n aangee van Syd Puddefoot gekry. Hy het die bal oor die kop van Ned Barkas geslaan. Billy Mercer, die doelwagter van Huddersfield, het probeer om die bal te vang. Roscamp het met Mercer gebots en die bal glip uit sy greep en druppel in die leë net. Tom McLean voeg na 22 minute 'n tweede by. Alex Jackson kry een terug vir Huddersfield, maar Roscamp behaal sy tweede en Blackburn se derde in die 85 minute om die onderdane 'n welverdiende oorwinning te behaal.
Roscamp het ook die daaropvolgende seisoen goed gevaar met 17 doele. Gedurende die 1929-30-seisoen is hy egter teruggeskakel na die regter helfte.
In 1931 is Roscamp na Bradford City oorgeplaas. Nadat hy 27 wedstryde vir die klub gespeel het, voltooi hy sy loopbaan in Shrewsbury Town.
Jack Roscamp is in 1939 oorlede.
Blaydon, regtergebore County County Durham, Jack Roscamp het in 1920 vir Wallsend Celtic en Wallsend in 1921 gespeel, van wie hy hom by die eerste afdeling van Blackburn Rovers aangesluit het, wat sy debuut in die Football League teen West Bromwich Albion in September 1923 gemaak het. teemaker. In 1927 skakel hy oor na die voorlyn, speel vir 2 seisoene in die middelvoorspeler, en in hierdie posisie, nadat hy 4 keer in 5 vorige ronde bande aangeteken het, het hy twee keer in die FA Cup -eindstryd van 1928 behaal, insluitend 'n doel in die eerste minuut, toe Rovers Huddersfield Town met 3-1 geklop het in die eindstryd op Wembley.
Nadat hy 11 ligadoelwitte in 1927-28 aangeteken het, het hy nog 16 doele aangeteken in Blackburn 's 1928-29-veldtog, maar teruggekeer na die halwe agterlyn vanaf 1929, waar hy nog 3 seisoene gespeel het. Maar nadat hy sy gewone plek in 1931 verloor het, het hy in April 1932 by die Tweede Divisie Bradford City aangesluit na 44 doele in 260 wedstryde vir die Ewood Park -klub. Hy was oor die algemeen 'n byspeler by Valley Parade, wat in die komende twee jaar 27 wedstryde vir The Bantams gespeel het voordat hy in die nabye seisoen van 1934 as hul spelerbestuurder by die nie -liga in Shrewsbury Town aangesluit het.
Roscamp se doelwit is een vir die heropname
As u 'n paar dae gelede 'n kommentator in die straat sien hardloop het en 'Eureka' skreeu, moet u nie bekommerd wees nie. Ek het hierdie week net 'n paar minute gedink ek is op die punt om die geskiedenis van die FA Cup te skryf.
Ons weet almal dat Roberto Di Matteo in 1997 die vinnigste eindstryd van die beker op Wembley behaal het toe hy Chelsea in 43 sekondes op Middlesbrough voorgeloop het - en Jackie Milburn se voorspeler van 45 sekondes in New York teen Manchester City in 1955 geklop het.
Maar toe ek luister na die CD wat deur BBC Radio Sport uitgereik is ter viering van 80 jaar se kommentaar oor sokker, het ek die rekord begin bevraagteken. Die band begin met die stem van George Allison in die eindstryd van 1928, slegs die tweede wat uitgesaai word.
Tydens die afskop is dit 37 sekondes voordat Allison vir luisteraars vertel dat Jack Roscamp, die middelvoorspeler van Blackburn, in die eerste doel saamgebind het met die doelwagter van Huddersfield, Willie Mercer, wat agter in die net met die bal gelê het.
Ten spyte van 'n beroep op 'n oortreding van die doelwagter, is die doel deur die skeidsregter TG Bryan gegee. Ek onthou nog dat ek probeer het om die Roscamp -doel voor die vorige bekerfinale te ondersoek, maar ek kon slegs verwysings vind na die telling "in die eerste minuut".
Gewapen met my nuwe ontdekking, het ek kontak gemaak met die BBC Radio -vervaardiger Audrey Adams en haar kollegas in die argiefafdeling, wat die CD liefdevol saamgestel het. Toe begin die waarheid aan die lig kom.
Dit lyk asof die alomteenwoordige meneer Allison (hy selfs kommentaar gelewer het op 'n beker-eindstryd waarby Arsenal betrokke was toe hy 'n direkteur van die klub was!) Die kommentaar vier jaar later eintlik weer opgeneem het toe die BBC 'n band van vroeë uitsendings saamgestel het.
Was sy weergawe uit 1932 dan eintlik 'n korter kommentaarfragment as die oorspronklike op die dag? Hy en sy vervaardiger is nie meer hier om ons te vertel nie, maar toe ek met die historikus David Barber, voetbalvereniging, in verbinding tree, het hy my verwys na die uitstekende 'Complete Record of the FA Cup' van Mike Collett, 'n geskiedenis van byna Bybelse reputasie wat die beste is.
Collett glo dat Roscamp eintlik 50 sekondes geneem het om te score, en ek gaan hom nie weerspreek nie. Di Matteo, wie se Wembley -rekord veilig is, sou ook nie, net soos die van wyle Jackie Milburn wat dit 42 jaar lank gehou het.
Laat ek dit ook duidelik maak dat ons net oor Wembley -eindronde praat. Die vinnigste doele in enige FA Cup -eindstryd was die eerste een wat opgevoer is in die ou Crystal Palace, waar Aston Villa in 1895 West Bromwich Albion ontmoet het.
Terwyl sommige van die skare steeds hul plek op die nuwe plek inneem, het Villa regs, Bob Chatt, hulle voorgesit. Collett teken getrou aan dat die bal van die bene van die Albion -doelwagter ingegaan het, maar sê dat berigte van daardie dag 112 jaar gelede verskil of die doel op 30, 35 of 40 sekondes was.
Miskien sal een van die finaliste van hierdie seisoen ons statistici uit ons ellende bring deur regstreeks van die afskop af te score wanneer die eindstryd (hopelik) op 19 Mei na Wembley terugkeer.
Ek gaan intussen na Old Trafford, waar Manchester United meer bekommerd is oor laat doele as vroeër. Hul enigste drie nederlae in die Premierliga is verlede Sondag deur Emmanuel Adebayor, Marlon Harewood en die seerste deur Thierry Henry toegedien, alles in die doodsnikke.
Watter prys het hul ou vegter Andy Cole opgedoen met die belangrike doel vir Portsmouth Saterdag. Onwaarskynlik? Die skoonheid van die FA Cup is dat jy nooit weet nie. En ons sal moontlik nooit weet van Bob Chatt of Jack Roscamp nie, want hulle het destyds nie stophorlosies in die pers gehad nie!
Jack Roscamp - Geskiedenis
Die eindstryd van die FA Cup -spanne. Al die wenspelers, wedstrydaksie, profiele en#160 en statistieke.
Nuwe stelle word voortdurend vervaardig. Let asseblief daarop dat daar in sommige gevalle geen foto's beskikbaar is vir sekere spelers uit elke spesifieke eindstryd nie. In hierdie gevalle is 'n foto uit die era ingesluit.
Die "TRADINGCARDS1966 " watermerk sal nie op die kaarte verskyn wat u ontvang nie.
Tommy Barber het 'n laat doel vir Aston Villa behaal in hul sege oor Sunderland nadat Charlie Wallace die eerste strafskop in die FA Cup ooit misgeloop het.
Burnley het Liverpool in Crystal Palace geklop met 'n doel van Bert Freeman in die laaste FA Cup -eindstryd wat in Crystal Palace gespeel is.
In die laaste beker-eindstryd voor die eerste wêreldoorlog het Sheffield United Chelsea met 3-0 geklop met doele van James Simmons, Stanley Fazackerley en Joseph Kitchen.
Blackburn Rovers en hulle loop na die FA Cup -eindstryd in 1928 en 1960
Blackburn Rovers het 'n FA Cup -rekord waarop enige klub en sy ondersteuners met reg trots sou wees. Ses keer die FA Cup-wenners en twee keer die naaswenners maak Blackburn Rovers die agtste beste span in die FA Cup-geskiedenis. Die klub is ook die laaste span tot nog toe wat die trofee in drie opeenvolgende seisoene verower het, 'n prestasie wat slegs deur een ander klub behaal is, die span wat al lank gelede opgehou het. Die probleem vir die huidige ondersteuners van Blackburn Rovers is dat al hierdie beker-glorie gebeur het voordat een van hulle selfs gebore is, en hul laaste verskyning in die eindstryd self is so lank gelede dat daar net 'n handjievol septuagenariërs en ouer is wat eerste met die hand daaraan herinner.
Blackburn Rovers is in 1875 gestig en het vyf jaar later vir die eerste keer die FA Cup betree, saam met 19 ander klubs, waaronder nog 'n FA Cup -baanbreker, Aston Villa. Die Rovers het hul eerste FA Cup-wedstryd ooit met 5-1 tuis gewen teen 'n klub genaamd Tyne Association in die eerste ronde van die 1879/80-kompetisie, voordat hulle Darwen met 3-1 in ronde twee geklop het en daarna met 6-0 in Nottingham Forest verloor het in Ronde drie. Slegs twee seisoene later het die klub egter deurgedring na die eindstryd, wat Blackburn Park Road, Bolton Wanderers, Darwen, Wednesdaybury Old Athletic en Sheffield Wednesday onderweg gewen het. Blackburn Rovers was die eerste Noordelike klub wat die eindstryd gehaal het, waar hulle die FA Cup -staatmakers en die vorige wenners, Old Etonians, gekonfronteer het. By hierdie geleentheid het die ou skool met 1-0 gewen met vergunning van 'n Reginald Macauley-doel, maar glorie vir die Noorde en vir Blackburn Rovers sou nie ver weg wees nie.
'N Nou afgestorwe Blackburn -span, Blackburn Olympic, het Old Etonians in die daaropvolgende jaar se eindstryd geklop, maar toe was dit Blackburn Rovers se beurt, en dit het vir 'n rukkie gelyk of hulle die FA Cup -wenners vir ewig sou wees. Van 'n oorwinning van 7-1 oor Southport Central in 1883 tot 'n nederlaag van 2-0 tuis teen die Skotse klub Renton in 1887, het Rovers met 24 rondtes in die FA Cup gewen, 87 doele aangeteken en drie keer die FA Cup gewen, twee keer die Skotse amateurs Queen's Park geklop, en een keer West Bromwich Albion na 'n herhaling, die eerste FA Cup -eindstryd wat nie 'n suidelike amateurklub bevat nie. Dié drie oorwinnings in die FA Cup is vinnig bygevoeg met nog twee agtereenvolgende oorwinnings in 1890 en 1891, wat Woensdag met 6-1 verslaan het en Notts County in laasgenoemde geklop het. Hierdie vyfde oorwinning was gelykstaande aan die hoogste aantal kere wat 'n span die kompetisie gewen het, en vir die volgende 25 jaar sou Blackburn Rovers die rekord hou as die beste span van die FA Cup.
Afgesien van vyf halfeindstryde, was die klub egter nooit byna 30 jaar lank by tot sy telling nie, waartydens hul groot FA Cup-mededingers Aston Villa die beste mantel van die beste FA Cup-span verseker het. Maar dit was alles op die punt om te verander in die 1927-28 seisoen, toe Rovers weer die FA Cup-glorie sou proe. Blackburn was op sy beste 'n middelklas-afdeling, terwyl onlangse FA Cup-lopies getoets is, en ondanks 'n gesonde 4-1 oorwinning oor Newcastle United, wat die kompetisie vier seisoene vroeër gewen het en regerende ligakampioene was, slegs die vurigste ondersteuners sou verwag het dat die klub die trofee sou wen. En daardie gloriedag op Wembley sou nog verder weggevoel het ná die klub se vierde ronde 2-2 gelykop in die derde afdeling, Suid-Exeter City. Die Devon-span in die laer liga het hul teenstanders in die afdeling 1 na 'n gelykopuitslag van 1-1 gelyk gehou na negentig minute in die herhaling en het uiteindelik uiteindelik met 3-1 geswig ná ekstra tyd.
'N Gloeiende gelykop uitslag tuis teen Port Vale uit afdeling twee moes meer eenvoudig gewees het as wat die oorwinning met 2-1 voorstel, maar Rovers het 'n gemakliker oorwinning met 2-0 tuis vir Manchester United in die kwarteindronde gehad danksy 'n Syd Puddefoot stut. Blackburn Rovers was weer in die halfeindronde en begin nou glo dat die gloriedae sou terugkeer. Maar voor hulle lê Arsenal, die verrassing van die vorige seisoen wat finaliste geklop het, en 'n klub op die punt van hul eerste periode van oorheersing. Die halfeindstryd is in Filbertstraat in Leicester gespeel en Jack Roscamp het die enigste doel van die wedstryd aangeteken om Rovers in hul eerste FA Cup-eindstryd vir 37 jaar te sien. In die eindstryd sou hulle die 'Team of the 20s' in die vorm van Huddersfield Town pak, wat pas hul eie rekord van drie opeenvolgende ligakampioenskappe opgestel het. Maar Blackburn het die wedstryd na Huddersfield geneem, met Roscamp wat die vinnigste doel in 'n Wembley-eindstryd behaal het na slegs 55 sekondes om die oorwinning van 3-1 te behaal. Blackburn Rovers het die FA Cup vir die sesde keer gewen, wat ooreenstem met hul mededingers Aston Villa, en sien uit na meer sukses in die komende toekoms.
Maar die sukses was nie te verwagte nie. Die FA Cup-teleurstelling sou vinnig gevolg word deur die teleurstelling van die liga, aangesien die klub aan die einde van die 1947-48-seisoen vir die eerste keer in hul geskiedenis uit die topvlug gehaal het. Vreemd genoeg het die klub twee keer die halfeindronde van die FA Cup gehaal terwyl hy agteruitgegaan het toe 'n Tweede Divisie-klub met 2-1 teen Newcastle United verloor het ná 'n herhaling in 1952 en met dieselfde telling vir Bolton Wanderers in 1958. Rovers het nie hul toernooi toegelaat nie. lei hulle aandag af gedurende die 1957/58 seisoen en teen die einde van die jaar het die klub sy plek teruggekry na Divisie Een. En binne twee jaar na hul terugkeer sou hulle hulself weer op Wembley bevind.
'N Derde ronde-kragmeting teen die gevalle reuse Sunderland, wat nou vir die eerste keer in hul geskiedenis in afdeling twee speel, is met 4-1 gewen nadat die twee partye met 1-1 gelykop op Roker Park gespeel het. In ronde vier is Blackpool se mede-span ook geklop na 'n gelykopuitslag van 1-1, hierdie keer wen Rovers met 3-0 op Bloomfield Road. Rovers is daarna weggetrek by die opkomende Tottenham Hotspur, 'n span wat die volgende seisoen in die liga en beker sou oorheers. Blackburn het egter gevorder sonder om 'n herhaling nodig te hê om die gelykop-wedstryd met 3-1 te wen om 'n kwarteindronde-wedstryd teen Burnley op te stel, wat aan die einde van die seisoen die ligakampioenskap sou wen. 'N Vermaaklike 3-3 gelykop uitslag op Turf Moor het die twee spanne teruggebring na Ewood Park, waar Blackburn met 2-0 geseëvier het om die halfeindronde vir die derde keer in agt seisoene te haal.
In die halfeindronde het hulle Sheffield Wednesday op Maine Road in Manchester gekonfronteer, waar 'n Derek Dougan-dubbelspeler Rovers die kragmeting met 2-0 gewen en vir die eerste keer in 32 jaar na Wembley teruggekeer het. In die eindstryd het hulle waarskynlik die beste span in die land gekonfronteer. Wolverhampton Wanderers het in elk van die vorige twee seisoene die ligakampioenskap gewen en het pas 'n diskant gemis wat 'n punt op die titel deur Burnley behaal het, en dit was dus geen werklike verrassing toe Wolves gemaklik uitloop nie 3 -0 wenners op die dag, Blackburn se oorsaak het nie gehelp nie omdat dit tot tien mans verminder is omdat Dave Whelan sy been gebreek het.
Maar hierdie beker-eindstryd sou nie tot 'n ander goue era vir Blackburn Rovers lei nie, en die klub het nog nooit weer in die eindstryd verskyn nie, met slegs twee halfeindstryde in die eerste tien jaar van die een-en-twintigste eeu die naaste aan die klub het gekom om voormalige glorie te herhaal.
Wat Roskamp familie rekords sal jy vind?
Daar is 938 sensusrekords beskikbaar vir die van Roskamp. Soos 'n venster in hul daaglikse lewe, kan die Roskamp-sensusrekords u vertel waar en hoe u voorouers gewerk het, hul opvoedingsvlak, veteraanstatus en meer.
Daar is 335 immigrasierekords beskikbaar vir die van Roskamp. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die aankoms- en vertrekhawe.
Daar is 142 militêre rekords beskikbaar vir die van Roskamp. Vir die veterane onder u Roskamp -voorouers bied militêre versamelings insigte oor waar en wanneer hulle diens gedoen het, en selfs fisiese beskrywings.
Helde en skurke
Sam Wadsworth, gebore in 'n klein terrashuis in Lynwood, Darwen, het die gruwels van die Groot Oorlog, siekte en verwerping deur sy geliefde Blackburn Rovers oorkom om in die twintigerjare kaptein van Engeland te word.
Wat is dit? 'N Engelse voetbalkaptein wat die deugde van fair play en sportmanskap uitdruk? Nee, ek het dit nie verkeerd nie. Dit het werklik gebeur, hoewel dit weliswaar lank gelede was.
Sam Wadsworth, kaptein van Engeland in die twintigerjare, stel 'n standaard vir sportgedrag wat nou amper nie kon voorstel nie.
In daardie dae was spoeg, onwelvoeglike vloekery, "duik" - maak asof hulle oortree is om 'n teenstander afgestuur te kry of 'n strafskop te wen - en gemene en nare oortredings was byna ongehoord.
En Sam Wadsworth het as voorbeeld gelei. In sy latere jare kyk hy terug op sy loopbaan en raai jong spelers as 'n welwillende oom aan: "Probeer asseblief om sportlui te wees. Speel altyd regverdig. Wees altyd gereed om u oorwinnaar geluk te wens en u sal nooit spyt wees daaroor nie.
"Ek het nog altyd regverdig gespeel en probeer om regverdig te speel. Selfs vandag, baie jare sedert ek die speelveld verlaat het, is ek welkom in alle kringe. Hoekom? Omdat ek regverdig gespeel het. Jy doen dieselfde. Jy sal nooit spyt wees nie . "
Sam Wadsworth in sy Engelse hemp
Bewonderenswaardige sentimente, veral omdat die lewe skaars regverdig was teenoor die jong seun wat jare teruggekeer het in die loopgrawe van die Groot Oorlog, gewond, geskok en getraumatiseer deur die gruwels wat hy gesien het.
Hy het oor 'n paar pynlike maande herstel - "ek het begin besef dat ek al die moeilike tye moes vergeet toe ons nog meer moes opstaan. Ek moes met my lewe aangaan." -en hy het gehoop dat hy sy belowende loopbaan voor die oorlog met Blackburn Rovers sou kon hervat. In plaas daarvan word die deur vir hom gewys. Hy was vrywillig op 17 -jarige ouderdom. "Dit was my plig," het hy eenvoudig gesê.
'Dit was al wat ek geleef het vir meer as vier jaar van lewe en dood in die loopgrawe,' onthou hy in ure se opnames wat hy in die 1950's gemaak het. "My hart was stukkend. My lewensdroom het saam met die wind gegaan. Ek was baie bitter na byna vyf jaar diens. Dit was nie 'n baie goeie behandeling nie."
Die harde verwerping deur sy geliefde Blackburn Rovers het hom laat beloof om nooit weer 'n bal te skop nie, en dit verg 'n ystere wil en die ondersteuning van sy gesin om die drade van sy ambisie op te tel. Hy het 'n verhoor met Nelson gehad en het saam met hulle gespeel voordat hy in 1921 deur Huddersfield Town gekoop is.
Dit was die begin van 'n loopbaan wat hom na die heel hoogste punt geneem het as 'n linker-agterspeler met beide Town, wat alles voor hulle en met Engeland gedra het.
As bestuurder van die vooroorlogse PSV-span
Huddersfield het die FA Cup in 1922 gewen, drie opeenvolgende kampioenskappe in 1924, 25 en 26 en was naaswenners in 1927 en 1928. Sam het nege wedstryde gewen in 'n era toe internasionale wedstryde baie minder was as vandag. 'N Seldsame kragmeting met 'n ander span as een in die Home International-reeks was teen België wat in Maart 1923 'n 6-1 onderduim gekry het.
Wadsworth is beseer in die halfeindstryd van die FA Cup in Maart 1928 teen Sheffield United, en kon nie in die eindstryd speel teen Blackburn Rovers, die eens geliefde klub wat hom die elmboog gegee het nie. Hy het aangemeld dat hy pas, maar die dokter het nie gedink hy moet dit waag nie.
Hy kon net kyk hoe Jack Roscamp die bal en die doelwagter Billy Mercer in die eerste minuut in die net gebond het. Huddersfield, wat sukkel met beserings en siektes, het gevou. Hul liga -seisoen het afgesak en Arsenal het 'n ander titel gekry.
Die kniebesering het Wadsworth se loopbaan feitlik beëindig, hoewel hy 'n paar wedstryde gehad het met Burnley by wie hy in September 1929 aangesluit het.
Dit was 'n moeilike tyd vir die Wadsworths. Nie vir Sam en sy vrou die groot huis, die luukse motors en die kontinentale villa nie. Hulle het al hul geld in 'n mislukte motorhuisonderneming verloor, en sy vrou se gesondheid het met die kommer gely.
Hy sukkel en mis sy speeldae desperaat toe die FA hom vertel dat die Delft -klub in Holland op soek is na 'n Engelse bestuurder. Dit was die begin van 'n suksesvolle nuwe loopbaan. Hy het PSV voor en na die Tweede Wêreldoorlog in twee periodes bestuur en in Holland gebly.
Lancashire -seun Sam Wadsworth, 'n goeie voetballer, 'n oorlogsheld en 'n ware heer wat beskeie gepraat het oor die deugde van plig, kameraadskap en fair play, is in 1961 op 64 -jarige ouderdom oorlede.
Artikel gestuur deur die webwerfgebruiker Harold Heys.
Die menings wat op hierdie bladsy uitgespreek word, is dié van die bydraer en die menings wat uitgespreek word, is nie noodwendig die van die BBC nie.
En Sam Wadsworth het as voorbeeld gelei. In sy latere jare kyk hy terug op sy loopbaan en raai jong spelers aan as 'n welwillende oom: "Probeer asseblief om sportlui te wees. Speel altyd regverdig. Wees altyd gereed om u oorwinnaar geluk te wens en u sal nooit spyt wees daaroor nie.
Die menings wat op hierdie bladsy uitgespreek word, is dié van die bydraer en die menings wat uitgespreek word, is nie noodwendig dié van die BBC nie.
Die Magtige James Jackson
Eindig met 'n bloeisel.
Geen teken van stalheid by Blackburn nie.
'N Mens het soveel gelees van die beweerde swaarkry by goed opgeleide en goed gevoede professionele voetbalspelers, dat dit nogal verfrissend was om 'n wedstryd op die derde dag te sien waarin die spel in die slotfase strenger geveg is.
Die spel in die eerste helfte van Blackburn was maar so-so, maar ons het 'n aangename afwisseling gehad en in die laaste 20 minute met die telling 3-3 het ons so 'n kranige wedstryd gehad as wat ons kan wens.
Die eerbewys van die gelykop wedstryd het na my mening na Liverpool gegaan. In die eerste helfte moes hulle 'n sterk briesie in die gesig staar, en alhoewel hulle min of meer op die verdediging in die helfte was, het hulle eintlik twee keer teen die Rovers aangeteken voor die tussenposes.
Boonop was een van die Rovers -doelwitte een van die eenvoudigste denkbare sake; Rankin het 'n afstandhou van meer as 30 meter af gemaak. Aitken het die bal met die grootste gemak gevang, sy misplaaste selfvertroue het bewys dat hy ongedaan gemaak het, want die bal het uit sy hande en oor sy moet en in die doel gestamp. Rankin lag hartlik, so ook die skare, maar niemand durf die seuntjie se doelwagter vra wat hy van die plesier dink nie.
Dit was 'n Liverpool -fout wat 'n doel gekos het. Hulle het 'n ander doel verloor om 'n ander rede. Tommy Lucas het John Bruton oortree toe hy binne die strafgebied was. Op daardie stadium was die telling 3-2 vir Liverpool. Daarna was die telling 3-3. Ek wil nie aanmoedig dat die telling tot 3-2 vir Liverpool sou bly nie, maar dit was 'n kans om weg te gooi, en Lucas moes amptelik deur sy klub ingelig word dat strafskoppe soms punte kos.
Een van die Liverpool -gals was ook die indirekte uitkoms van 'n ongewone gebeurtenis, Binns het die bal uit die doel gehaal totdat dit buite die strafgebied gegaan het, maar daar was geen twyfel dat beide die bal en sy hande buite perke was nie.
Hodgson se doelwit.
Die daaropvolgende vryskop het nie direk 'n doel opgelewer nie, maar uit die hoekskop wat gevolg het, kon Whyte nie by die bal uitkom nie, en die gevolg was dat Hodgson ontbloot het, net om die bal in die net te laat gly.
In die breë siening is ek van mening dat die Rovers -verhouding meer as die helfte van die doelwitte moes wees. Hulle het al die spel in die eerste helfte gehad, soos selfs die mees dolvoetige partydige van Liverpool maar kon erken, en tog kon hulle nie die meeste uit die aanval haal nie.
Liverpool het 'n goeie verdediging gehad, waarvan een in sy tienerjare maar 'n seuntjie was wat sy debuut in eersterangse sokker gemaak het. Aitken het beslis onnodig sy span 'n doel verloor, en sy fout het hom vir 'n tyd lank ontstel, maar sy vertoning was duidelik kredietwaardig. Hy het 'n paar risiko's geneem om uit te kom, maar hy was flink genoeg, en ek moet sê dat die Liverpool -klub hom nie hoef te bekommer om hom weer te kies nie.
Hy het 'n groot paar agterspelers voor hom gehad. Jackson is die mees onortodokse eersteklas heelagter wat ek ken. Sy metodes lyk onreëlmatig, en dit lyk nie asof hy baie gepoleer is nie, maar dit is 'n feit dat vorentoe vorentoe van die bal ontslae raak wanneer dit die minste verwag word. Dit blyk ook dat hy nie veel fisieke geweld gebruik om hom by te staan ​​nie, maar hy doen 'n beroep op my as een van die sterkste verdedigers in die land. Waarom moet hy ander navolg?
Lucas was ewe veilig en sal waarskynlik aangaan solank Donald Mackinlay dit gedoen het. Hy is nie presies vinnig nie, maar hy is 'n uitstekende posisionele speler.
Liverpool het ook die beste agterspeler op die veld in McDougall, inderdaad, dit lyk asof hy meer 'n voorspeler as 'n halfspeler was, of moet ek sê dat hy 'n halfspeler en voorspeler saam was.
Die vervanging van Scott deur Smith as leier van die aanval het die span nie verswak nie, want hy was so goed soos enige voorspeler. Macpherson het ook 'n goeie indruk op my gemaak. Hodgson was honger in die eerste helfte, maar Hodgson het hom baie geleenthede gegee om na die tussenpose te skyn, en skyn het hy.
Dit lyk asof Blackburn -mense teleurgesteld was oor die vertoning van hul span. Hulle moes beslis 'n aansienlike voorsprong in die eerste helfte behaal het, maar hulle was nogal jammer in hul skietery. Hulle het hul beste span gehad behalwe dat Whyte die plek van Jones ingeneem het, maar ek kan nie met waarheid sê dat Whyte die geleentheid gekry het nie. Ek gaan die span egter nie stukkend ruk net omdat hulle nie gewen het nie.
Die puntemakers in volgorde was: Hodgson, Puddefoot, Rankin, Scott, Hodgson en L. Bruton Penalty).
Skeidsregter: R. Bowie.
(Atletieknuus: 29 Desember 1930)
Jack Roush begin sy motorloopbaan as ingenieur vir motorontwikkeling vir Ford Motor Company in 1964. Hy ontdek gou 'n passie vir dragraces en vorm in 1970 sy eie span saam met sy vennoot Wayne Gapp. Die duo het gedurende die volgende vyf jaar verskeie kampioenskappe in AHRA, NHRA en IHRA Pro Stock drag racing gewen.
Roush, wat ingenieurswese met entrepreneurskap kombineer, het in 1976 Roush Performance Engineering gestig en begin ontwerpe wat hy vir sy eie span geskep het, verkoop aan die breër motorsportwêreld. Sy hardnekkige, oplossingsgebaseerde benadering het 'n groot vraag na Roush-enjins en -komponente vir sleep-, ovaal- en heuwelbeklimbane, sowel as offshore motorbote, gebied.
Voortgesette sukses op en van die baan
In 1984 keer Roush terug na die wedrenne in die sportwedstryde van die Sports Car Club of America (SCCA) en die International Motor Sports Association (IMSA). Sedertdien het Roush Racing 24 nasionale kampioenskappe en titels in die reeks behaal, waaronder 12 vervaardigerskampioenskappe en 119 oorwinnings in die padrenne. Roush het ook 10 agtereenvolgende 24 uur se Daytona sedan-klas kampioenskappe behaal, met bestuurders soos Bill Elliot, Ricky Rudd, Kyle Petty en akteur Paul Newman.