Kiekies: perde oor geslagte | Leon von Moltke se blog
« Stupka-stories: Zdeñek wil gaan kuier
Mense van glas »
25/01/2011 deur leonvonmoltke Perdry was maar nog altyd in my bloed en min of meer van sy eerste skree af was my een seun versot op perde. Nie almal in ons familie hou so baie van perde nie, maar daar is net iets aan die lewendigheid en interaksie wat perdry ‘n spesiale plekkie in my hart gee.
Posted in Uncategorized | Tagged Leon von Moltke, perde | 5 Kommentaar	5 Responses
op 25/01/2011 at 9:48 vm | Antwoord Krokodil
Die foto van jou bulletjie en sy perd is op presies die regte oomblik geneem en wow daai handstaan op die perd is ongelooflik!
Ons het so ‘n ou mak perd gehad op die plaas as kind waarop my ma ‘n paar keer gery het, maar ek het eers op hoërskool rerig enkele kere met perde te doen gekry op my beste vriendin se pa se plaas by Bredasdorp uitnaweke. Die mees onthoubare keer toe die perd met my weghol en oor ‘n hele paar heinings spring en ek bly so wragtag bo. Tot hy omdraai en reg voor die stal tot stilstand kom (waar haar hele erg bekommerde familie intussentyd vergader het) en ek toe soos ‘n sak patats van die stilstaande perd afneuk! Net na nuwejaar het ek toe na meer as dertig jaar toe saam met ‘n paar maters weer ‘n perd se rug aangedurf – een van die lekkerste ervarings in jare. Ek gaan beslis weer so maak.
op 25/01/2011 at 9:53 vm | Antwoord Krokodil
O, ek wou nog sê, hier in ons omgewing woon ‘n hele paar jokkies en aspirant-jokkies. Meeste van die aspirante gaan leer in Engeland. Hulle is gewoonlik sulke klein mannetjies wat minder as 60kg weeg.
op 25/01/2011 at 7:17 nm | Antwoord Cindy
You’re lucky you have the old photographs.
op 25/01/2011 at 9:16 nm | Antwoord Corina
Ek het ‘n niggie wat die jaar by die perdeskool op Zevenwacht begin ‘klasdraf’. Sy’s ook versot op perde, maar ek het geen idee wat sy alles by daardie skool gaan leer nie. Maar ek is seker ek sal nog uitvind! 🙂
op 25/01/2011 at 10:07 nm | Antwoord Olga