Hoe om 'n dak met 'n plank te bedek - Miscellanea
Hoe om 'n dak met 'n plank te bedek
Tes - 'n betroubare dak, al eeue lank bewys
In die Sowjet-tyd in Leningrad publiseer "Detgiz" 'n reeks boeke onder die algemene titel: "Ken en wees in staat." Sommige van hulle het gepraat oor watter soort kunsvlyt bestaan ​​en hoe om daarin te word, indien nie 'n ware meester nie, dan het hulle ten minste 'n idee van wat is wat. Deesdae kan die oproep "Ken en kan" volledig toegeskryf word aan die ontwikkeling van dakmateriaal.
Na 'n uiters skaars verskeidenheid dakmateriaal in die era van ontwikkelde sosialisme, het die tyd aangebreek vir hul oorvloed. Boonop, sodanig dat die meeste tuiniers amper nie regtig weet wat dit is nie, en nog meer, sodat hulle nie weet hoe hierdie of dat materiaal gebruik moet word nie, as hulle heeltemal onbekende name uitspreek voor dit byvoorbeeld is: ondulin, shinglas, shindel. besigheid ...
Inderdaad, as u dit kies, hoef u slegs advertensies te vertrou. Adverteerders (vervaardigers van dakmateriaal), wat hul selfsugtige belange verdedig, verhoog egter die vermeende onoortreflike voordele van hul produkte. En natuurlik sal hulle geen enkele woord sê oor die tekortkominge van die dakmateriaal wat hulle vervaardig nie. Alhoewel hulle altyd daar is. Dit is welbekend dat daar in die natuur geen ideale dakmateriaal geskik is nie, soos hulle sê, vir alle geleenthede.
Daarom moet iemand wat die bou van 'n dak van tot dusver onbekende materiale aangepak het, iets weet en iets kan doen. En om hom in hierdie moeilike saak te help, begin ons 'n reeks artikels oor die mees gebruikte dakmateriaal. Ek het die meeste daarvan meer as een keer met my eie hande neergelê, met die uitsondering miskien van leisteëls en koperplaatdakke. Ek het weliswaar gesien hoe dit gedoen word. En ons begin miskien met die ou Russiese plankdak ...
In die lande met 'n harde klimaat en ryk woude word hout sedert die vroegste tye nie net gebruik vir die bou van mure nie, maar ook vir dakke. En daar is 'n rede hiervoor: dakmateriaal (tes) is altyd byderhand. Daarbenewens is hierdie dak baie lig: een kubieke meter, afhangend van die boomsoort, weeg van 21 tot 30 kilogram.
Geen spesiale gereedskap of spesiale vaardighede word benodig om die hout te lê nie. In die eerste plek moet u verstaan ​​dat elke bord (bord) op die hele lengte van die helling pas en dat die lang kant gewoonlik loodreg op die rand is. Borde word hoofsaaklik gebruik van naaldbome met 'n dikte van 19-45 millimeter en 'n breedte van hoogstens 20 sentimeter. Breër planke skeef dikwels af, wat die integriteit van die laag in gevaar stel. Dakplanke moet droog, reguit wees, sonder kromming, verrotting, wurmgate, altyd van dieselfde dikte.
Met 'n tweelaaglaag word die planke vir die boonste laag van bo en van die kante af geskaaf, en vir die onderste een - net van bo af. Met 'n enkele laag - bo en aan die sykante. Hout wat vir dak gebruik word, moet met antiseptiese middels en brandvertragers behandel word (brandvertragers verhoog die brandweerstand).
Met al die ooglopende voordele het 'n tessellasie-dak egter twee belangrike nadele: brandbaarheid en houtborende insekte. Om van twee euwels heeltemal ontslae te raak - probleme en ongelukke is amper onmoontlik. Daar word geglo dat die maksimum lewensduur van 'n houtdak ongeveer 15 jaar is. Die bedryfservaring toon egter dat die behoud van die dak met behoorlike installasie en tydige, konstante instandhouding van die dak aansienlik verleng word.
Om die dak te beskerm teen lek, wat gewoonlik voorkom as gevolg van uitdroging en krake, moet die planke van die onderste ry neergelê word met die konveksiteit van die jaarringe (bult) en met die skinkbord (konkaviteit) op . Die planke van die boonste ry is gelê met die bult omhoog en met die skinkbord (konkaviteit) af (sien Figuur 1). Hierdie reëling is te wyte aan die feit dat water uit die konvekse planke van die boonste ry die bak van die onderste ry binnedring, sonder om op die solder in te dring.
Selfs aan die voorkant van die boord van die boonste ry, van die sykante, is dit nodig om groewe van 10-15 millimeter breed en ongeveer 5 millimeter diep te kies (afhangende van die dikte van die planke wat gelê moet word). Deur hierdie groewe bereik water wat van die dak af vloei, nie eens die onderste ry planke nie.
Die draaibank vir 'n dak van 'n plank moet gemaak word van pale met 'n afgesnyde boonste rand of van tralies met 'n gedeelte van 50x50 millimeter, geleë op 'n afstand van 500 tot 1000 millimeter (afhangend van hoe ver die balke van mekaar geplaas word) , en hoe dik die draagwerk het). Die pale (stawe) word met spykers van 100 tot 150 millimeter lank vasgemaak en aan elke balk vasgespyker.
'N Houtdak kan op drie maniere geïnstalleer word: dak met stroke, split (enkellaag) en tweelaag.
Dak met repies
Borde van so 'n dak (sien Figuur 2) word in een ry naby mekaar geplaas, verkieslik met die skinkbord omhoog. Die nate tussen die borde is met stroke toegemaak - latte van 100 millimeter breed met groewe wat langs die rande gekies is vir waterdreinering. Spykers word op 'n afstand van 30-40 millimeter van die rante in die planke gehamer; spykers word ook langs die rande in die stroke gehamer, maar nie in die groewe nie. Heg borde en repies aan elke pyp. Hierdie maatreël is nodig omdat die planke mettertyd uitdroog, en 'n mini-ruimte word gevorm naby elke spyker waardeur water kan binnedring. Die bedekkingsstrook bedek dit alles, wat voorkom dat water in die krake binnedring.
Dit is 'n enkellaagbedekking (sien Figuur 3), bestaande uit 'n onderste en boonste ry. Die planke van die onderste ry is op 'n afstand van mekaar gelê, maar sodat die planke van die boonste ry dit minstens 50 millimeter langs mekaar kan oorvleuel. Die planke van die boonste ry word aan beide kante aan die kante vasgespyker in elke lat. Borde van die onderste ry moet met die skinkbord omhoog gestapel word, en die bokant (met groewe) - met die skinkbord af.
So 'n dak (sien Figuur 4) word tereg as die betroubaarste en duursaamste beskou. Met 'n tweelaaglaag, met inagneming van die kromtrekking van die planke, word die onderste ry met 'n skinkbord omhoog gelê en die boonste een - andersom. Die planke moet styf teen mekaar pas. Die tweede ry is so gelê dat elke bord met sy middel die gapings van die onderste ry oorvleuel. Daar is plankies aan elke lat vasgemaak en spykers word langs die rande geplaas.
Om te sorg dat die dak van die tesa so lank as moontlik dien, moet daar na gekyk word. U moet sorg dat u vroeg in die lente betyds sneeu van die dak verwyder. As defekte (skyfies, krake) gevind word, moet dit onmiddellik uit die weg geruim word. Dit kan met waterbestande verbindings verseël word of met pleisters op stopverf of, in uiterste gevalle, op bitumen verseël word.