Knoffel-oes - Aromaties - Tuin - 2021
Die verbouing van knoffel kom oral in ons skiereiland voor: die verskillende variëteite maak voorsiening vir aanpassing by alle klimate, van gematig tot styf. Verder benodig die aanleg beperkte verwerking en watervoorsiening.
Verskeidenheid en periode van knoffelaanplanting
Oor die algemeen kan die knoffelvariëteite in vroeë en rustieke (wit of pers) of laat en fyner (pienk knoffel) verdeel word.
Eersgenoemde kan dwarsdeur Italië met rustigheid gekweek word en word gewoonlik in die laat herfs geplant en vroeg in die somer geoes. Alternatiewelik is die saai ook moontlik aan die einde van die winter deur die oes effens uit te stel. Dit is 'n produk met 'n meer duidelike smaak en wat na versigtige droging baie maande lank onveranderd kan bly.
Die pienk variëteite word hoofsaaklik in die suidelike streke of in die kusgebiede verbou: hulle is eintlik baie meer sensitief vir die koue en die grondvog. Saai vind aan die begin van die herfs plaas en die oes kan begin tot Mei tot November. In die Noorde is dit goed om die plant vanaf April uit te voer, veral met die dreinering van die water. Hierdie spesifieke soort word hoofsaaklik vars gebruik en word deur baie mense verkies vir die fyner geur. Die koppe kan vir hoogstens twee maande geberg word.
GARLIESE INSAMELING EN BERGING
Wanneer ten minste drie lae skil nog groen is
In die volle veld, met goeie weer, weg van die son
Ongeveer 15 dae
In 'n skaduryke en lugagtige omgewing
Van 40 tot 60 dae
Met die hulp van lugontvochtigers en waaiers
20 tot 30 dae
Berging in die koue
Ongeveer 0 ° C
Dan vinnig verbruik
Ventilasie van 15 tot 18 ° C, humiditeit van 60 tot 75%. Vorm vlegsels.
Wanneer knoffel versamel moet word
Die keuse van die regte tyd vir oes is uiters belangrik. Om te gou of te laat op te tree, kan die kommersiële waarde van die produk of die rakleeftyd daarvan in die gedrang bring. Hierdie fase verg ook baie aandag en sensitiwiteit, want die oorgang van een toestand na 'n ander kan ook baie vinnig verloop: dit is belangrik om oor die regte kennis te beskik en 'n bepaalde ervaring mettertyd te ontwikkel.
Knoffel is 'n gloeilamp: dit bestaan ​​uit blare wat tot reservaatorgane ontwikkel het, waardeur dit die winterseisoen suksesvol oorwin. Gedurende die jaar is daar 'n periode (van lente tot herfs) waarin die plant groei en volwassenheid bereik, wat steeds die hulpbronne in die ondergrondse deel ophoop. Later begin die blare uitdroog en kom dit stadig in 'n fase van slaap. Die duur daarvan hang hoofsaaklik af van die spesifieke variëteit en dan van die klimaat: die ontwaking vind plaas op ongeveer 10 ° C.
Om optimale bewaring te verseker, is dit belangrik om tydens die maksimum rypheid te oes en te wag totdat die plant gereed is vir dormansie (die blare stuur spesifieke fito-hormone na die gloeilamp). Die koppe wat te vroeg geoes word, sal te veel water verloor en mettertyd 'n sponsagtige konsekwentheid verkry. Hulle sal ook binnekort 'n nuwe toneelstuk maak. 'N Te laat ingryping kan die voorkoms van verrotting bevoordeel en die stoor totaal in die gedrang bring.
Truuks om volwassenheid te bepaal
Een van die eerste tekens van volwassenheid is die droog van die blare. Die vergeling begin vanaf die punt om na onder uit te brei. Die verskillende ervarings lei ons daartoe aan om te wag vir die droog van 30 tot 60% van die totale loof. Sommige mense raai selfs aan om net twee of drie basale groen blare te wag voordat u verder gaan.
In werklikheid is hierdie metode nie baie betroubaar nie, omdat hierdie stadiums van eksterne faktore afhang: klimaat, grondkwaliteit, verskeidenheid.
'N Meer betroubare metode is om drie of vier koppe op verskillende punte van die plot te monster. Ons sal hulle dwars sny en die velle wat hulle omring, tel: die ideale oestyd is wanneer die drie buitenste gemiddeld nog groen is.
Soos ons gesien het, is die keuse van die regte tyd om knoffel te oes, uiters belangrik vir ons sukses. Dit is ook belangrik om uself in te lig oor die meteorologiese toestande van die dae wat volg op die operasie: laat ons seker maak dat daar ten minste 3 of 4 warm en droë dae is.
Die gloeilampe kan met die hand uit die grond onttrek word, met uiterste lekkerny. Alternatiewelik is dit moontlik om die gebied met 'n slagvleis te verskuif (veral as die ondergrond baie kompak is): dit moet baie versigtig wees om te verhoed dat die produk beskadig word. Die geringste krap kan die koms van vorm vorm en die rakleeftyd in die gedrang bring.
Sodra die koppe onttrek is, moet hulle minstens drie dae op 'n lap, in 'n oop, geventileerde omgewing, geplaas word, maar teen die son beskerm word (sien voorafdroging).
Wat ander plante van dieselfde familie betref (ui, sjalot), benodig bewaring spesiale kennis en truuks. Na aanleiding van hierdie aanwysings, veral met betrekking tot wit knoffel, sal ons ons koppe lank gesond hou en sodoende tot die volgende oes kan rangskik.
In teenstelling met ander groente (wat lae temperature en hoë humiditeit wil hê), is dit in hierdie geval belangrik om 'n omgewing te waarborg wat nie te droog of te versadig is met water en 'n klimaat wat nie te koud is nie.
Die voorlopige fase is egter baie belangrik: droog. As dit optimaal gedoen word, sal ons die ontwikkeling van vorm en verrotting vermy wat die enkele kop in die gedrang kan bring, maar in ernstige gevalle tot die hele punt versprei.
Waarom knoffel droog word?
Ons doel is om vinnig en optimaal droog te word vanaf die versameling. Die spesifieke variëteit sal eers na hierdie stap al die besondere eienskappe van aroma, geur en kleur toon. Ons sal ook een van die mees gevreesde patogene kan wees: die sklerotiasiekte. Dit ontwikkel aanvanklik vanaf die basis van die skil om na die middel te versprei, wat die produk onbruikbaar maak. Slegs vinnige dehidrasie kan die verspreiding effektief teenwerk.
'N Perfekte resultaat word verkry as al die verskillende lae van die vel, die binneste vel en die wortels droog is. Die enigste dele wat humiditeit behou, is die naeltjies, wat gewoonlik 'skywe' genoem word.
Oor die algemeen verloor ongeveer 40% van die aanvanklike gewig tydens droging.
Knoffel voor droging
Hierdie fase is nie noodsaaklik nie, maar dit word aanbeveel veral as daar goeie weer is en die humiditeit in die omgewing laag is. In plaas daarvan moet dit vermy word as die versameling vinnig gedoen moet word om skade deur oormatige en stilstaande reën te voorkom.
Die oorvloed van die blare is ook noodsaaklik vir die sukses: dit dien om die gloeilamp te bedek en dit teen sonlig te beskerm: 'n oormatige blootstelling van hierdie deel kan vergroening veroorsaak.
In die geval van aanhoudende reën, bring ons die oes onmiddellik na 'n beskutte plek: dit kan donker kolle aan die buitekant veroorsaak, wat mettertyd na die hart sal versprei.
In die geval van optimale toestande, plaas ons die knoffel naby aan mekaar en sorg dat die area oop en goed geventileer is. Ons kyk gereeld, en wag selfs twee weke voordat ons verder gaan met die volgende fase.
Later kan ons ons gloeilampe binnenshuis skuif. Die ideaal is om hulle behoorlik uitmekaar te hang deur die blare te bind om dit aan 'n steun aan die bokant vas te bind. Gewoonlik kies u 'n stoep, 'n oop stoep of in elk geval 'n warm kamer met 'n groot lugdeur, maar waar daar geen direkte son is nie. In die afwesigheid van hierdie voorwaardes, kan ons kies vir 'n geslote kamer, maar ons deurlopend help van 'n ontvochtiger en 'n waaier. In spesiale gevalle (as die bolle nog baie nat is), is dit raadsaam om die kamer te verhit om vinniger uitdroging te bevorder en die ontwikkeling van patogene te stop.
In die algemeen word 'n optimale uitslag buite bereik binne ongeveer 40 dae (in die Midde-Suid en aan die kusstede) of 60 dae (in die noorde). Binne, met die ondersteuning van die toerusting, word die tye met die helfte verminder.
In hierdie opsig is die enigste reël wat noukeurig nagekom moet word, om te voorkom dat die koppe aan temperatuur tussen 5 en 10 grade blootgestel word: dit is dié wat ontkieming stimuleer. Hierdie proses maak die produk onbruikbaar en, sodra dit begin is, kan dit op geen manier geblokkeer word nie.
Gevolglik kan twee maniere gekies word om die knoffel te bewaar: koud of hitte.
In die eerste geval word verkoeling by ongeveer 0 ° C gekies: dit is 'n uitstekende metode, maar slegs vir sommige spesifieke variëteite. Boonop sal die ontkieming by kamertemperatuur baie vinnig verloop: daarom sal verbruik binne 'n baie kort tyd nodig wees.
Die tweede opsie is verreweg die beste, beide op groot skaal en tuis. Dit is in werklikheid baie eenvoudig om te implementeer. Die vereiste temperatuur wissel van 15 tot 18 ° C, maklik in huishoudelike omgewings (veral in onverhitte kamers). Daar moet ook aandag gegee word aan die humiditeitsvlak: dit moet nie buitensporig wees nie, maar nie te laag nie. In die eerste geval kan daar verrotting wees of ontkieming kan gestimuleer word, in die tweede geval sou die segmente buitensporig droog word. Ideaal gesproke moet ons tussen 60 en 75% bly.
Laat ons ook onthou om gereeld te ventileer.
'N Goeie idee, op huishoudelike vlak, is om vlegsels te skep wat aan die plafon van verlate kamers hang, maar onthou dat u die vensters so veel as moontlik oopmaak om lugsirkulasie te bevorder en om temperatuur en humiditeit homogeen te maak.