Vir die onnie met die klippie in sy skoen
Daar is niks omtrent jou wat ek nié kan onthou nie.
Daar is niks omtrent jou wat ek nié haat nie.
Ek sien jou ry in elke wit motor; jy jaag my. Jy kruip weg. Jy smokkel op my ou skool se stoepe.
Ek skrik elke nag natgesweet wakker, net om verlig te besef dat jou dik vingers my nie meer bedreig nie; dit was net 'n nagmerrie. Ek moet in my kêrel se nek snik as hy aan my wil raak, want jou spoke kom hang in die kamer. Hy moet die pyn vat. Dis jou trane, nie syne nie. Maar hy moet boet vir iets wat 'n orige onnie gedoen het.
Jy het geweet ek voel niks vir jou nie, want ek het dit telkemale vir jou gesê. Jy was 'n pa, dis al. Maar jy het nogtans jou prooi bekruip. Stadig saggemaak ... stadig vertroue gewen. Soos 'n goddelike manipuleerder. Jy het nie regtig gedink ek, 'n 16-jarige meisie, sou verlief kon raak op 'n 52-jarige bleskop man met 'n boepens en wat na rook stink nie. Inteendeel, jy het goed geweet ek was toe verward oor my seksualiteit en het net in meisies belang gestel. Maar jy het daardie probleem gesien en misbruik.
Jy walg my as ek wakker is. Jy walg my as ek slaap. Jy het my jonkwees vinnig oud gemaak en 'n FOUT gemaak om my "lief te hê".
Ek en jy weet wat die waarheid is. En die waarheid het my vrygemaak, maar JY sal altyd 'n GEVANGENE wees.
Die hoeveelste meisie was ek????? Hoeveel loop nog met 'n siniese gesindheid en 'n haat vir mans rond, oor jou toedoen?
Hoe leef jy met jouself?
My lewe gaan aan. Maar joune sal altyd stilstaan by die dag toe jy voor 'n skool vol kinders gearresteer is omdat jy nie jou perverse jagsheid kon inhou nie.