JY LEES NOU Onthou-kos herinneringe
Tot vandag toe vertel mense vir my stories van my oumagrootjie, wat ek nooit geken het nie, wat altyd - selfs in die Koue Karoo winters, 5 km ver van die naaste water af, vir ierder en elk 'n vetkoekie sou stuur om haar liefde en omgee te wys. Dit is wat ons onthou-kos is - liefde en omgee. Dit is wat ons mense bymekaar bring, onthou-kos.
In my familie word hierdie treffer altyd met 'n appelkooskonfyt-bottersous gemaak. Jy sal ook natuurlik hierby 'n warm brood op die tafel kry waarmee jy die laaste bietjie sous kan opvee.
Ek het as kind soveel vakansies op die Hartenbos ATKV-oord deurgebring, geen een van hulle sonder die herinnering van 'n vuurwarm roosterkoek in die hand met stroop, die groen blikkie Lyle's Golden Syrup natuurlik, wat tussen my vingers afloop nie. My ouers het nooit besef hulle laat my toe om poeding voor my kos te eet nie!
My Ouma Yvonne kan dalk maar beskryf word as Suid-Afrika se Julia Child - daar kon nooit genoeg botter of room in haar kos wees nie. Dit is haar soet patats wat die spyskaart haal. Sy het 'n kwart-blok botter bo-op haar patats gesit en altyd meer as 'n koppie suiker bygevoeg. Ek het nooit net eenkeer van die soete-hemel geskep nie.
Daar is net een poeding wat op die spyskaart hoort, want ek vra nie vir enige iets anders nie...My ma kan keer op keer hierdie resep uit Wenresepte (ook mos volksbesit) bak, en ek sal nooit genoeg daarvan kan kry nie! Malva poeding is soortgelyk aan die poeding.