Die gemiddelde word gevind deur die beginkoste-inventaris vir elke maand plus die eindkoste-inventaris vir die laaste maand in die tydperk by te voeg. As u vir 'n seisoen bereken, verdeel met 7. Indien u vir 'n jaar bereken, verdeel met 13. Hier is 'n koste voorbeeld: as 'n klerehandelaar 'n gemiddelde voorraad van $ 100,000 het en die koste van goedere verkoop is $ 200,000, dan sal u $ 200,000 verdeel $ 100,000 om jou 'n verhouding van 2: 1 te gee, wat net as 2 uitgedruk kan word.
Dit is die prys wat vir 'n produk betaal word, plus enige bykomende koste wat nodig is om die goedere in voorraad en gereed te koop, insluitend gestuur en hantering. Hierdie metode is redelik reguit vorentoe en baie maklik om te gebruik en te implementeer in 'n klein-grootte, hoë-koste-per-item-kleinhandelformaat.
Aanvanklike opmerkings ( IMU ) is 'n berekening om die verkoopprys te bepaal wat 'n kleinhandelaar op 'n item in sy winkel plaas. Sommige van die dinge wat die aanvanklike opmaak beïnvloed, is handelsmerk, kompetisie, markversadiging, verwagte afmerkings, en waargenome klantwaarde, om 'n paar te noem.
Eintlik is dit hoeveel keer 'n kleinhandelaar in 'n sekere kalenderperiode verkoop en vervang, sy voorraad verkoop en vervang (omset) voorraad. Dit word soos volg bereken:
Dit is die bedrag van die bruto wins wat 'n onderneming verdien wanneer 'n item verkoop word. Byvoorbeeld, as u $ 15 vir elke trui moet betaal en u dit dan vir $ 39 aan kliënte verkoop, sal u kleinhandelmarge gelyk wees aan $ 24.
Hierdie syfer is 'n vergelyking van die hoeveelheid voorraad wat 'n kleinhandelaar ontvang van 'n vervaardiger of verskaffer aan wat eintlik verkoop word en word tipies uitgedruk as 'n persentasie. Netto verkope verwys hoofsaaklik na dieselfde ding, maar in absolute getalle.
Dit bereken die begin van die maandvoorraad tot die aantal verkope vir die maand. Die sleutelopname is dat hierdie verhouding 'n maandelikse metrieke is.