Ons was nog besig met aandete toe Johann diere hoor wat naby ons kampplek pie. Ons het eers gedink dis die beeste. Toe hy opkyk, staan die groot trop Woestyn olifante so 20 tree van ons af. Hulle ruk al die waterpype uit die grond en een groot bul kies koers na ons kampplek. Ons los alles net so en spring in die kar en jaag weg. Elke keer as ons gaam kyk of hulle nog daar is, sien ons die groot bul steeds by ons kampwa. Hy vreet al ons kos op, breek die linkerkantste laaie oop en buig die raam vam die kampwa. Ons ry na die lodge en gaan vra hulp. Hulle stuur een van die personeel en hy en 'n helper jaag die ou bul, steeds by ons kampwa, weg. Hy was so gaaf om te help om die laai tot 'n mate weer reg te buig en die beskadigde deel los te maak van die raam. Die raam is so gebuig dat daar 'n groot opening is waar die woestynstof deur 'n groot opening sal inkom as ons ry.
Ons pak alles weg wat ons kan, en gaan vra by die lodge vir 'n kamer, aangesien die personeellid sê dat die olifante weer deur die nag daarlangs moet verbykom. Die fotos is almal geneem uit die motor toe ons al 'n hele ent weg was. Geen flitlig is gebruik nie, en die olifante is nie ontstel nie.
By die lodge help die personeel ons om die openinge waar die staal gebuig en gebreek is toe te stop met plastiek sodat dit darem sal help om die stof uit te hou. Andersinds sal alles binne die kampwa onder 'n dik stoflaag wees - klere, kos, alles. Ons ry weer die slegte pad vanaf Uis terug Spitskoppe toe. Almal raai ons af om die pad van Uis na Omaruru te ry aangesien dit vol slaggate (in 'n grondpad?) is en nog slegter is . Ons kon na 140 km se pyniging darem weer die teerpad bereik en ry daarvandaan op teer tot in Windhoek.