Die Staatsdiens - Geskiedenis Tydlyne - 2021
t / html; charset = windows-1252 "> Die Staatsdiens
Die Staatsdiens voer besluite uit die regering uit en speel daarom 'n belangrike rol in die Britse politiek. Die Staatsdiens het tans ongeveer 500,000 mense in diens. Dit word verdeel in 'n aantal departemente verbonde aan 'n staatsdepartement. 'N Minister van die Kabinet staan ​​aan die hoof van een van hierdie departemente en die amptenare in die departement is bedoel om vir daardie minister te werk in die uitvoering van die regering se beleid. Dit is baie belangrik vir rolle, aangesien 'n minister van regering 'n werkende LP is en deur die kiesers in sy / haar kiesafdeling verkies is. Staatsamptenare word nie verkies nie; hulle doen aansoek om 'n pos in die Staatsdiens en enige bevordering binne die Staatsdiens is afhanklik van besluite wat binne die Staatsdiens self geneem word - nie deur die kiesers nie.
Die Staatsdiens in Brittanje is baie hiërargies. Aan die bokant is die permanente sekretarisse en die sogenaamde 'mandarins'. Dit beklee die mees senior poste in die Staatsdiens.
Hul take is baie en uiteenlopend. Die
adviseer ministers oor beleid wat op hul departemente betrekking het. Daar is kritiek uitgespreek dat hierdie senior amptenare in 'n posisie is om te invloedryk te wees, veral omdat dit nie-verkose persone is nie. Hulle argumenteer egter, met 'n mate van legitimiteit, dat regerings kan kom en gaan en dat onervare predikante aangestel kan word, maar hulle bly waar hulle is met die kundigheid en ervaring wat 'n nuwe minister byna sekerlik gaan ontbreek. hulle berei beleidsdokumente en toesprake vir ministers voor hulle handel oor die korrespondensie van 'n minister en help om hom / haar voor te berei op vrae wat in die Volksraad mag ontstaan hulle hou 'n amptelike dagboek en minuutvergaderings van 'n minister hulle kan met drukgroepe konsulteer om hul kennis oor sekere kwessies te ontwikkel.
In die verlede word beweer dat hierdie poste slegs oop was vir privaat opgeleide mans van Oxbridge. Daar is die afgelope paar jaar pogings aangewend om dit wat vanaf 'n vervloë era gesien is, reg te stel. Aanstellings in hierdie poste is nou baie spesifiek vir die vermoë in teenstelling met agtergrond en geslag. Daar is egter kritici wat meen dat daar nie genoeg gedoen is om 'n geslagsbalans - wat nog te sê 'n etniese minderheidsbalans - na die senior posisies in die Staatsdiens te bring nie.
Die volgende laag is die permanente loopbaanamptenaar wat binne 'n staatsdepartement werk en regeringsbeleide uitvoer. Soos met alle amptenare, is hierdie mense bedoel om professioneel neutraal te wees. Hulle het miskien hul eie politieke sienings, maar dit mag nie toegelaat word om hul werk in te meng of in gevaar te stel nie. In teorie behoort hierdie vlak nie beleidmagte te hê nie, maar hulle kan gevra word om advies te gee as daar gedink word dat hul kennis oor 'n onderwerp voldoende kundig is. Hierdie laag van die staatsamptenaar sal baie kundig wees oor kwessies soos koste, tegniese probleme wat by sommige aspekte van die voorgestelde regeringsbeleid betrokke is, ens. Sulke kundigheid word gevra en ministers kan sulke mense wettiglik insette lewer, selfs al word hulle nie verkies nie. persone. As 'n amptenaar insette lewer tot 'n regeringsbesluit rakende beleid, bly hy / sy anoniem. As die beleid 'n sukses is, neem die minister die krediet, as dit 'n mislukking is, neem die betrokke minister die skuld.
Terwyl die amptenaar werk vir die departement (en dus ook die regering) waarin hy / sy is, is daar 'n aantal wetlike afdwingbare beperkings wat op alle staatsamptenare geplaas word.
staatsamptenare kan in verkiesings stem, maar hoewel hulle 'n lid van die Staatsdiens is, kan hulle nie vir 'n politieke amp optree nie. alle amptenare is gebonde aan die Wet op Amptelike Geheime, en hulle mag nie met die media praat of oor hul ervarings skryf sonder toestemming nie. Dit het ontstaan ​​ná die Clive Ponting-voorval gedurende die Thatcher-jare waardeur die amptenaar Ponting aan die media vrygelaat het dat die Argentynse oorlogskip die 'Belgrano' moontlik deur 'n Britse duikboot aangeval is buite die uitsluitingsone wat tydens die Falklandsoorlog opgelê is. Dit is duidelik dat sulke inligting die regering kon benadeel. Ponting het aangevoer dat hy net van mening is dat die publiek die waarheid weet. Wat aan die media / publiek beskikbaar gestel word, kom slegs van die regering. senior staatsamptenare moet nie polities aktief wees nie. Staatsamptenare moet nie lede van ekstreme linkse of regse politieke partye wees nie - alhoewel hulle lede van hoofstroompartye kan wees. Sommige staatsamptenare in sensitiewe poste (soos in die Ministerie van Verdediging) kan hul privaat lewens deur die Veiligheidsdienste laat ondersoek.
Die Staatsdiens het 'n belangrike rol in die Britse politiek gespeel, maar dit was nie die laaste tyd sonder kritici nie, en Margaret Thatcher was een van die bekwaamste terwyl sy aan bewind was.
Die hervorming van die Staatsdiens is nie 'n nuwe saak nie. Die vraag of die amp nie te veel belas is nie, gaan terug na die 1980's na ...
Kyk die video: Suid Afrika se geswolle staatsdiens. KN VERSLAG IN GESPREK. 9 OKT 2019. kykNET (Desember 2021).