C.P. Crewe van Oos-Londen, 'n lid van die opposisieparty die Unioniste, in November 1910 'n skerp aanval op Hertzog se onderwyswet gedoen. Die CG neem die vorm aan van antieke landtoelaes, waar die koning dan grond aan die ontvanger sou gee as geskenk en daar geen skelmstreke by betrokke was nie. ‘n Mens kan redeneer dat geloof ‘n voorwaarde vir die Genadeverbond is. Die slangstorie maak vir my die meeste sin wat iemand (name van skrywers word nie genoem nie?) hier beweer/bespiegel: Die moeder beroep haar steeds op abstrakte vlak op Goddelike versorging, maar op praktiese vlak is die selfondermynende aard van haar antwoord onmiskenbaar, en ’n consolatio dus uitgesluit. Dit laat die leser natuurlik met vrae oor die digter se “bedoeling” met hierdie gedigte, in soverre dít veronderstel kan word. Dan beleef sy ‘n krisis op Genadendal (ironies!), ‘n “moment van insig waar sy geestelik sou kón wegbreek uit haar kondisionering as wit, adellike vreemdeling om tot ‘n vorm van handeling oor te gaan” (Brink, 1989:13); sy vlug egter terug na die kasteel.