Die Bolsjewiste - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die Bolsjewiste is uit die Sosiaal-Demokratiese Party van Rusland gebore. Toe die party in 1903 verdeel het, het die Bolsjewiste slegs een ooglopende leier gehad - Lenin.
In die laaste jare van die C19ste het die Sosiaal-Demokrate met talle ander ideologieë in Rusland meegeding. Die sosialistiese rewolusionêres en populiste is by hierdie ideologieë ingesluit. Soos met baie bewegings gebaseer op suiwer ideologieë, het die Sosiaal-Demokrate gereeld hul tyd spandeer om te argumenteer oor hul oortuigings en waarheen hulle moet gaan om hulle te bevorder. Die intellektuele in die beweging, mans soos Plekhanov en Julius Martov, het hul tyd in debat deurgebring, in teenstelling met die feit dat hulle hul geloof aan die werkers en kleinboere uitgereik het. Dit is as gevolg hiervan dat Lenin in 1902 "Wat gaan doen" geskryf het. Die werk is na Rusland gesmokkel en het sy siening duidelik uitgespreek oor wat die Sosiaal-Demokrate as party moet doen. Lenin het partylede aangeval wat 'tevrede was om te wag terwyl die geskiedenis sy voorafbepaalde loop' gedoen het. 'Lenin wou eerder begin wag op die saak waarin hy glo om dinge gedoen te kry eerder as om op polemieke te wag.
'Wat gedoen moet word' was 'n aanval op Revisionisme - die grootste teenstander van Marxisme. Dit was die begin van die sogenaamde Marxist-Leninisme. Lenin het terrorisme verwerp en hy het die weg vooruit gesien toe die Sosiaal-Demokrate 'n hoogste organiserende liggaam in die buiteland (waar dit veiliger van die Russiese polisie sou wees) opstel, met 'n ondergeskikte sentrale komitee in Rusland self. Die hoofdoel van die sentrale komitee was om die instruksies uit te voer van die 'Iskra Board', aangesien die hart van die hoogste liggaam bestaan ​​uit Lenin, Martov, Plekhanov en Vera Zasulich - almal lede van die redaksie van Iskra.
Toe die leiers van die Sosiaal-Demokrate in 1903 in Londen vergader het, het dit gelyk asof Lenin se idees soos uiteengesit in "Wat moet gedoen word" aanvaar word. Daar was egter vinnig meningsverskille oor die manier waarop die party moet voortgaan - met 'n rewolusionêre elite soos deur Lenin bevoordeel of met 'n minder georganiseerde basis wat nie elitisties sou wees nie. Die afgevaardigdes van die Joodse Sosialistiese Unie (die Bund) het uit die kongres gestap. Hulle het geglo dat alles wat op die kongres gesê is, niks sou doen om die lyding van die Jode in Rusland te verlig nie. Die volgende oorsaak van wrywing was toe Lenin aangevoer het dat die redaksie van 'Iskra' meer effektief moet wees, dit van ses mense tot drie verminder moet word. Sy siening het gekry dat die steun nodig is, maar nie van Martov wat aan die stuur van die koerant was nie en wat die Sosiaal-Demokrate sou verdeel en aanvanklik die Mensjewiste sou lei.
Terwyl Martov en Lenin moontlik in dieselfde party was en soortgelyke oortuigings voor die skeuring gedeel het, het hulle mekaar nie van mekaar gehou nie. Martov het Lenin veral vertrou - veral sy metodes en sy onvoorwaardelike eise dat dinge op sy manier gedoen moet word. As gevolg van die skeuring het Lenin uit 'Iskra' bedank en alle pogings om die Bolsjewistiese-Mensjewistiese skeuring te herstel, weerstaan.
Die Bolsjewiste het hul werk gefinansier deur rooftogte deur party gesteun - wat Lenin na verwys as "betreurenswaardige noodsaaklikhede". Slegs individue of instellings wat staatsfondse dra, is geteiken.
Die Bolsjewiste het 'n minimale rol in die rewolusie van 1905 gespeel. Hul invloed en invloed op die werkers in daardie jaar was swak. In Maart 1905 in Sint Petersburg het die Bolsjewiste erken dat hulle slegs 200 ondersteuners in die hele stad kon bymekaarbring, terwyl die Sosialistiese Revolusionêres beweer dat hulle die steun van 10.000 - amper sekerlik 'n oordrywing - kon aanroep, maar 'n aanduiding dat die Sosialistiese Revolusionêre veel meer steun gehad het in 'n stad wat die Bolsjewiste aan hul kant moes hê as die rewolusie sou slaag.
Waarom was daar 'n gebrek aan steun vir 'n party wat die lewenstyl van die armes wou verbeter? Daar is verskillende redes. Eerstens het die aktiwiteite van die polisie beteken dat die Bolsjewiste baie diskreet moes opereer, aangesien enige owerheid deur die owerhede toegeslaan sou word; tweedens, waarom sou die werkers in die stad 'n party ondersteun wanneer hulle die skynbaar meer gewilde sosialistiese rewolusionêres gehad het om te ondersteun? Laastens is daar min twyfel dat Lenin self nie ten volle vertrou is in vergelyking met die leierskap van die Sosialistiese Revolusionêres nie.
Teen April 1905 het die skeuring tussen die Bolsjewiste en die Mensjewiste permanent geword. Die Bolsjewistiese hiërargie het 'n vergadering in Londen gehou om te besluit wat hulle volgende gaan doen, terwyl die Mensjewiste terselfdertyd 'n vergadering gehou het - maar in Genève, Switserland. Geen Menshevik het na Londen gereis nie en geen Bolsjewist het na Genève gereis nie. Vreemd genoeg, ondanks die voor die hand liggende tekens, het die Bolsjewiste in Londen hul steun vir 'n hereniging van die Sosiaal-Demokrate gestem, maar daarna 'n sentrale komitee verkies wat oorheers is deur die een man wat aanvaar het dat geen sodanige hereniging sou plaasvind nie, tensy dit op sy terme - Lenin.
Lenin het ook geweet dat as die Bolsjewiste geloofwaardigheid sou hê, hulle 'n beroep op die werkersklas in Rusland moes doen. Dit beteken om nie beloftes te maak wat nie gehou kon word nie.
"As ons nou (in 1905) aan die Russiese proletariaat sou belowe dat ons volle mag kan benut, sou ons die dwaling van die sosialistiese rewolusionêres herhaal." (Lenin)
Waarom het die Bolsjewiste geslaag?
Lenin was waarskynlik die belangrikste faktor. Hy was 'n gedrewe man wat glo dat diegene wat die werkers sou lei, 'n opgevoede elite moes wees wat in staat was om dinge te doen wat 'n onopgevoede meerderheid nie kon doen nie. Hy het ook 'n stel oortuigings ontwikkel wat die werkersklas sou aanspreek.
Die Bolsjewiste het nie 'n ideologie wat hoë ideale beklemtoon nie. Hulle het 'n onmiddellike program gehad vir die tyd toe hulle aan bewind sou kom, maar het min planne beraam vir wat om te doen nadat hulle krag gekry het. In die onmiddellike nadraai van die verkryging van die mag het die Bolsjewiste belowe dat hulle Rusland uit die Eerste Wêreldoorlog sou neem en vir die vrede met die Duitsers sou dagvaar, hulle land aan die kleinboere sou herverdeel en hulle mag in hul landelike gemeenskappe sou gee en hulle sou werkers oprig sovjete in fabrieke wat sou werk om die werksomstandighede en algemene lewenstyl van diegene wat in die industriële stede gewerk het, te verbeter. So 'n mengsel van oortuigings was baie gewild in stedelike sowel as landelike gebiede en dit het ook verseker dat die Bolsjewiste 'n beroep op die twee grootste sosiale groepe in Rusland gedoen het.
Terwyl die Mensjewiste nie bereid was om gebeure deur te dwing nie, was die Bolsjewiste die teenoorgestelde. Lenin het geglo dat daar nie eens op die massas staatgemaak kon word om te beweeg op die manier waarop hy wou nie - daarom moes die Bolsjewiste die party wees wat tot aksie begin het.
'Ons kan nie deur die gemoedstemming van die massa gelei word nie; dit is veranderlik en onrekenbaar. Die massas het die Bolsjewiste hul vertroue gegee en vra nie woorde nie, maar dade. "(Lenin)
Vir Lenin was praktiese kwessies belangriker as die ontwikkeling van ideologiese teorieë. Terwyl die massas praktiese aangeleenthede kon help, kon hulle bykans geen teoretiese debat begryp nie en ook nie verstaan ​​hoekom tyd op teorie vermors word nie. Lenin het altyd een doel gehad - om sy doel te bereik. Hiervoor het Lenin nie 'n vasgestelde manier van werk en effektief gehad nie, en hy het geglo dat enige metode aanvaarbaar is, solank die doel bereik is.
Lenin se groot krag was die vermoë om die partytjie te organiseer - en baie daarvan moes voor November 1917 in die geheim gedoen word. Alhoewel hy 'n genadelose man was, was hy ook iemand wat 'n ander se talent erken het. Leon Trotsky het in die skeuring van 1903 by die Mensjewiste aangesluit, maar is later in die Bolsjewiste verwelkom en 'n belangrike lid van die party geword. Trotsky se vaardighede as militêre leier, sy opwindende oratorium en toewyding aan die rewolusie, gekombineer met Lenin se vaardigheid as 'n organiseerder wat die fynste detail kon verstaan, het tot 'n baie kragtige kombinasie gelei. Hulle vaardighede besmet die res van die party met entoesiasme en lewenskragtigheid, wat in November 1917 en die maande wat die Bolsjewiste onmiddellik gevolg het, aan bewind gekom het.
Die revolusie van November 1917 is 'n klassieke voorbeeld van hoe Lenin en Trotsky saamgewerk het. Die beplanning vir die rewolusie is deur Lenin gedoen, die eintlike uitvoering van wat Lenin beplan het, is alles behalwe deur Trotsky uitgevoer. Niks hiervan sou egter sinvol gewees het nie, as wat die Bolsjewiste die volk aangebied het, geen beroep op hulle gehad het nie. Duisende soldate was besig om die leër te verlaat en terug te keer huis toe - hulle het beslis enige party ondersteun wat beëindig het om die oorlog te beëindig. Die oorlog het ook honger veroorsaak in die stede en ontevredenheid op die platteland. Die sosialistiese rewolusionêres was tradisioneel sterk op die platteland, maar hulle het in 1917 nie daarin geslaag om iets konkreet te bereik nie. Nou het Lenin aan die mense land belowe. Die boodskap was onomwonde en is vinnig opgeneem. Lenin se boodskap van "Vrede, brood en land" het wyd aanvaar.
Die Mensjewiste het die minderheid van die Sosialistiese Demokratiese Party gevorm toe hulle in 1903 verdeel het. Lenin het 'n klein, nou gebreide elite opgeroep wat ...
Politieke hervormings van 1919 Lenin glo dat politieke hervormings ekonomiese hervormings moes vergesel. Tydens die burgeroorlog moes die Bolsjewiste ...
Kyk die video: СампОбзор#2 - ЮТУБНОЕ СТРАЙК ОПГ ANDRE SUCRE, БОЛЬШЕВИЧКА и ВЛАД ГАНТЕЛЯ (Oktober 2021).