Die wondertekens bevestig dat Hy die Here is, en niemand anders nie. Daarmee word ‘n boodskap nie net vir die Godsvolk van alle tye gestuur nie, maar ook aan alle nasies. Jahwe seën of straf dié wat Hom gehoorsaam of teenstaan, soos die plae in Egipte onomwonde illustreer.
Moses en Aäron het toe die farao gaan aanspreek oor sy weiering om die volk te laat gaan. Indien hy sou volhard daarin sou die volgende plaag hom en sy land tref, ‘n sprinkaanplaag. Daarmee is hulle weg om te wag vir die plaag die volgende dag.
Die plae wat tot dusver aan die orde gekom het, onderstreep eintlik al hoe helderder dat die Israeliete God se uitverkore volk was. Dit raak duidelik dat Hy nie sou rus voor die verlossing en seën wat Hy vir hulle beplan het, in die werklikheid van hulle gemeenskapslewe sou realiseer nie. Want, Hy is hulle God, soos hoofstuk 10 verder onderstreep.
Hierdie wondertekens sou ‘n onuitwisbare indruk maak op die korporatiewe geheue van Israel vir die eeue wat sou kom.
Die doel van hierdie herinnering is dat gelowiges herinner sou word dat hierdie God dieselfde sal doen vir enigiemand wat Hom ernstig neem en hulle op sy troue liefde verlaat. Die teendeel is natuurlik ook waar, want sy verlossing is inderdaad ‘n verlossende oordeel. Dié wat Hom gehoorsaam, deel in sy seën. Dié wat Hom teenstaan, deel in sy straf.
Die boodskap van die plae in Egipte het dus ‘n blywende boodskap vir beide die Godsvolk en die ander nasies gehad het. Die wrede werklikheid is dat enige opstand teen God op die lange duur destruktief is. Daarteenoor is die wonderlike waarheid dat waar met God gewaag word, selfs in moeilike omstandighede, word jy ingetrek in ’n verhouding waarin Hy sy verbond met jou sluit om jou te verlos, versorg en te vestig.
Daarop kan jy staatmaak. En as dié waarheid vir jou oopgaan, sal jy ook geen probleem hê om sy voorskrifte na te kom nie, soos dit later in Eksodus 20-24 en in die boek Levitikus uitgespel sal word.