Verskille tussen miskraamrisikofaktore en miskraamoorsake - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeVerskille tussen miskraamrisikofaktore en miskraamoorsake
Korrelasie vs oorsaak by die evaluering van miskraamrisiko's
Dit kan baie verwarrend wees om enigiets oor die redes vir miskraam te lees, aangesien daar soveel teenstrydige inligting daar is. Sommige idees word op een plek as feite gerapporteer en mites op 'n ander plek. Byvoorbeeld, u het miskien op een plek gelees dat "stres miskrame veroorsaak", maar op 'n ander plek sou u miskien lees, "daar is geen bewys dat stres miskrame kan veroorsaak nie." Wat gee ">
Die antwoord lê dikwels in 'n verwarring tussen miskraamoorsake en miskraam risikofaktore. Die twee is nie identies nie, en die onderskeid is belangrik as u inligting op die internet probeer interpreteer. As u al ooit die ou gesegde gehoor het dat 'korrelasie nie oorsaaklikheid is nie', is u vertroud met hierdie verskynsel. Eenvoudig omdat twee faktore statisties geassosieer word, beteken dit nie dat die een die ander veroorsaak het nie.
Voorbeeld van die verskil tussen korrelasie en oorsaak
Kyk na 'n voorbeeld om te sien waarom korrelasie nie gelyk is aan die oorsaak van miskraam nie. Studies het getoon dat vroue wat tandprobleme het (periodontale siekte) vroeër geboorte het, babas het met 'n lae geboortegewig en moontlik selfs meer miskraam is.
Maar beteken dit dat tandprobleme swangerskapskomplikasies veroorsaak? Dit is moontlik. Tandbederfbakterieë kan die een of ander vorm van 'n onontdekte middel wat voorbarige arbeid veroorsaak, moontlik afskei. Daar is egter ander ewe aanneemlike redes waarom daar 'n skakel is. Rook verhoog byvoorbeeld die risiko van tandbederf en premature geboorte, en ook diabetes. Vroue met tandbederf kan nie voldoende tandheelkundige dekking hê nie, wat kan beteken dat hulle onvoldoende dekking vir gesondheidsorg het, en dat hulle dus nie sorg kry wat andersins voortydige geboorte kan voorkom nie.
Met hierdie alternatiewe verduidelikings, kan tandbederf bloot beteken dat 'n vrou die risiko vir voortydige geboorte verhoog het, en nie dat haar tandbederf die premature geboorte van haar baba veroorsaak het nie. Tandbederf is dus 'n risikofaktor vir voortydige geboorte, maar nie noodwendig 'n oorsaak van voortydige geboorte nie.
'N Voorbeeld wat gereeld gebruik word om aan te toon hoe belangrik die verskil tussen korrelasie en oorsaak kan wees, is dié van die eet van roomys en verdrinking in die meer. Daar is 'n sterk verband tussen die eet van yskegels en verdrinking in die meer, maar dit beteken nie dat die eet van 'n yskegel verdrinking veroorsaak nie. Inteendeel, daar is baie meer waarskynlik dat albei aktiwiteite gedurende die somermaande sal plaasvind.
Korrelasie en oorsaak in miskraamnavorsing
Dieselfde meganisme is van toepassing op 'n hele paar teorieë rakende miskraamoorsake. Daar is baie faktore wat gekoppel is aan die risiko van miskraam in navorsing, en navorsers het teoretiseer dat baie van hierdie faktore wel miskrame kan veroorsaak, maar baie min van hierdie teorieë word bewys.
Terug na die voorbeeld van stres, het navorsing getoon dat hoë spanning gepaard gaan met 'n verhoogde risiko vir miskraam, maar niemand weet op hierdie stadium of stres miskraam veroorsaak nie as gevolg van hormonale skommelinge in die liggaam of daar 'n ander verduideliking is. Stres kan byvoorbeeld beteken dat vroue meer geneig is om alkohol te drink of om ander gedrag te doen wat die risiko van miskraam onafhanklik verhoog.
Daarbenewens is dit moeilik om die impak van stres op swangerskap en swangerskapverlies te bestudeer. Dit is oneties om een ​​groep vroue te "stres" om te sien of hulle meer miskrame het as 'n soortgelyke groep swanger vroue wat nie gestres het nie. Studies kyk na inligting soos die relatiewe risiko van miskraam tydens 'n ekonomiese afswaai, maar daar is baie veranderlikes wat moeilik is om in studies soos hierdie te beheer.
Nog 'n voorbeeld is die idee dat lae progesteroon miskrame veroorsaak. Vroue wat miskraam, sal waarskynlik lae progesteroon hê, maar daar is baie kontroversie oor die vraag of die lae progesteroon die oorsaak van die miskraam is, of dat dit bloot 'n teken is dat 'n swangerskap bestem is om miskraam te wees.
Sommige ander teoretiese faktore is in die verlede gekorreleer met miskraamrisiko, maar dit is nie bewys dat hulle miskrame veroorsaak nie . Sommige van hulle kan eintlik miskrame veroorsaak, maar baie van hulle kan dit nie doen nie.
Vorige elektiewe aborsie
Moeder se ouderdom ouer as 35
Ernstige oefening tydens swangerskap
Hoë inname van transvette
Drink baie koffie tydens swangerskap
Verhoogde natuurlike moordenaarselle
Wat om te doen aan risikofaktore vir miskraam
Wat beteken dit dan vir iemand wat die laagste moontlike risiko vir miskraam wil hê? Wel, 'n hele paar van die lewensstylrisikofaktore vir miskraam is in elk geval nie goed vir u gesondheid nie, en u kan nie verkeerd gaan as u dit probeer aanspreek nie. As u byvoorbeeld rook, is dit nooit 'n slegte idee om op te hou rook nie. Dit is die perfekte sin om hierdie faktore in u lewe te probeer aanspreek om u algemene gesondheid te verbeter. 'N Laer risiko vir miskraam kan 'n groot voordeel wees.
As u risikofaktore ken, moet u uself nie skuldig maak as u verkeerd is nie
Terselfdertyd moet u nie terugkyk in die tyd en probeer om 'n spesifieke miskraam te blameer op enige risikofaktor wat u mag voorkom nie. Tensy dokters op die weefsel van u miskraam getoets het, kan u nie weet wat die miskraam veroorsaak het nie - en selfs met die toetsing, weet u nog steeds nie. Selfs as u tydens u swangerskap baie transvette geëet het, beteken dit nie dat u kan aanvaar dat die transvette u miskraam veroorsaak het nie. Dit is waarskynlik dat die transvette hoegenaamd geen effek gehad het nie. Maar dit is beslis 'n goeie idee om in die toekoms u inname van transvet aan te spreek om verskeie redes wat niks met miskraam te doen het nie.
Vir diegene met herhalende misbruik
Verder, as u herhaalde miskrame ondervind, kan u kies om saam met 'n dokter te werk wat 'n onbewese terapie bevorder teen 'n risikofaktor wat teoreties 'n miskraam kan veroorsaak. Dit is 'n verstaanbare keuse, hoewel dit verstandig is om altyd te weet watter terapieë bewys is en nie bewys is nie, om verwagtinge gegrond te hou.