Die oorvloed van vinnige mode-geredelik beskikbaar, goedkoop klere gemaak - het 'n omgewings- en sosiale geregtigheidskrisis geskep, het die skrywers van 'n nuwe koerant berou.
"Van die groei van waterintensiewe katoen, tot die vrystelling van onbehandelde kleurstowwe in plaaslike waterbronne, laer lone en swak werksomstandighede, is die omgewings- en maatskaplike koste verbonde aan tekstielvervaardiging wydverspreid," sê mede-outeur Christine Ekenga, assistent professor by die Brown School by die Washington Universiteit in St Louis.
"Dit is 'n groot probleem," sê Ekenga. "Die onproportionele omgewings-en sosiale impak van vinnige mode regverdig sy klassifikasie as 'n kwessie van wêreldwye omgewings onreg."
Globaal koop verbruikers jaarliks ​​80 miljard stukke nuwe klere, wat jaarliks ​​tot $ 1.2 triljoen vir die globale modebedryf vertaal. China en Bangladesj vergader die meeste van hierdie produkte. Die Verenigde State verbruik meer klere en tekstiele as enige ander nasie in die wêreld.
Ongeveer 85 persent van die klere Amerikaners gebruik, byna 3.8 miljard pond per jaar, word gestuur na stortingsterreine as vaste afval, wat byna 80 pond per Amerikaanse per jaar beloop.
Beeld deur vkingxl op Pixabay
Ekenga en haar mede-outeurs sê in die koerant dat negatiewe gevolge by elke stap van die snelmode-toevoerketting 'n wêreldwye omgewing geregtigheid dilemma geskep het.
"Terwyl vinnige mode bied verbruikers 'n geleentheid om meer klere te koop vir minder, diegene wat in die vervaardiging van tekstielvervaardigingsfasiliteite werk of woon, het 'n oneweredige las van omgewingsgesondheidsgevare," skryf die skrywers.
"Verder het verhoogde verbruikspatrone miljoene ton tekstielafval in stortings en ongereguleerde instellings geskep. Dit is veral van toepassing op lae- en middelinkomste-lande (LMICs), aangesien baie van hierdie afval in tweedehandse kleremarkte beland. Hierdie LMIC's het dikwels nie die nodige hulpbronne en hulpbronne nodig om omgewings- en beroepsveiligheidsmaatreëls te ontwikkel en af ​​te dwing om die mens se gesondheid te beskerm nie. "
In die koerant bespreek die navorsers die omgewings- en beroepsgevare tydens tekstielproduksie, veral vir dié in LMICs, en die kwessie van tekstielafval. Hulle spreek ook 'n aantal moontlike oplossings aan, insluitend volhoubare vesel, korporatiewe volhoubaarheid, handelsbeleid en die rol van die verbruiker.