Die storie met rapporteArgieffoto Deur Johan Koekemoer My wekker lawaai en ek staan met ’n swaar gemoed op. Vandag kry ons rapporte. Elkeen in die huis is tjoepstil. Die verwagting hang soos ’n miswolk oor die huisgesin. Ek sit en staar vir my Weet-Bix, selfs vier eetlepels suiker kry nie die bitter smaak uit my mond nie. Die knop in my keel verhoed my om enige iets te sê. Pa roep: “Kom seuns, laat ons ry”. Op pad skool toe besoek ek ou verskonings en herstruktureer dit sodat dit nuut klink. Daar is net sóveel verskonings en ons is drie seuns, so daar moet genoeg oorbly vir almal. Jongste sit en kou die laaste nael wat hy oor het. ŉ Mens sal nie kan raai dat ons volgende week Uvongo toe gaan nie. Die angs en die spanning loop hoog al probeer ma vir ons in die kryt tree. Ons stap die saal binne. Elke graad is duidelik gemerk met gelamineerde bordjies waaraan iemand hopeloos te veel tyd bestee het. Ons drie boeties vertak. Graad 8, 10 en 11 onderskeidelik. Elkeen van ons juffrouens begroet ons met lof en ons glimlag sonder dat die velletjies aan die kant van ons oë kraak. Kleinboet het 82%, middelboet het 74% en ek het 77%. “Nie goed genoeg nie!” skreeu pa bo-oor die radio-omroeper se stem uit. “Maar pa, die klasgemiddeld is 51%”, verdedig kleinboet. Ma sit en kyk vir haar voete. “Jy is nie soos almal anders nie, jy is ’n Van der Merwe”. “Pa, ek het my onderskeiding vir Wiskunde gemis met een persent, ” probeer middelboet. “Een persent is die verskil tussen ’n ingenieur en ’n ambagsman,” roep pa terwyl hy met ’n diep frons vir hom staar in die truspieël. Minute van doodse stilte tik verby. “En jy Waldo, wat het jy vir jouself te sê!?” “Wil pa regtig hoor?” antwoord ek. “Ja, toe. Laat ek hoor”. “Liewe pa! Pa mis die hele doel van ’n akademiese verslag. Die manier wat pa gereageer het, het geen langtermynwaarde nie en wek net vrees in ons harte. Die hele jaar is pa te besig om ons af te laai vir skool of om net met ons oor ons vordering te gesels. Nou wil pa, kwansuis, alles red met onopgevoede en militaristiese sielkunde.” Ma kyk op en ek sien die kant van haar wang trek na haar oor toe. Gesels met Waldo op sy Facebook-blad by ‘Waldo Wapad’. Grafika: Verskaf. “Liewe pa! Indien pa werklik die geleentheid wil gebruik om die meeste van die saak te maak, stel ek die volgende voor: Waldo se gesprek met sy pa het slegs in sy kop plaasgevind. Ouers, gee jou kind kans om te praat. Werk saam met hulle. Moenie hul huiswerk, take of projekte vir hulle doen dit nie. Wees net die volwasse rolmodel wat jy wens jý gehad het. Dié is absoluut fiksie. Of is dit?