En soms, as ek sien hoe mense agter fasades wegkruip, kom die laaste reel uit bg. aanhaling altyd by my op. Maar as jy die openingsgedig lees, is jy tog verras deur die funksionaliteit van die enkele versreëls wat nié rym nie (waar dit volgens die sonnet se eis behoort te rym), en besef jy Van Coller moet nie op sy rymersbaadjie getakseer word nie – hy rym, want hy kan, maar hy weet ook presies hoe om baie vaardig met literêre konvensies te speel. ŉ Gedig soos ‘Tilburg’ buit die onderwerp ook tematies uit: Hierdie reëls staan agterin ‘n Angel-Saksiese preekbundel wat behoort het aan die klooster van St Andrews by Rochester in Kent. ‘n Monnik het klaarblyklik sy nuwe gansveerpen op die skoon agterblad van die manuskrip uitgetoets. versamel soveel muntstukke as moontlik per vlak. moet jy dalk die vlak te oordoen As jy nog nie afgehaal is nie genoeg nie.