Daar is krag in getalle. Mad Dog / Shutterstock.com
Toe Victoria Woodhull in 1872 as president optree, is sy uitgebeeld as "Mev. Satan " in 'n politieke tekenprent.
Toe sen. Margaret Chase Smith die Republikeinse nominasie in 1964 soek, het een rubriekskrywer haar as te oud bestempel - op 66 - terwyl ander daarop aangedring het dat sy aantreklik is 'Vir haar ouderdom.'
Toe Hillary Clinton die Demokratiese nominasie in 2008 en die presidentskap in 2016 soek, kon sy nie ontsnap aan geslagsgebaseerde trope wat haar as “Bereken” en “krag honger.”
Maar by die waarneming van die demokratiese presidensiële primêre 2020 - watter het soveel as ses vroue gehad - dit wil voorkom asof hierdie keer anders kan wees. Nie omdat seksisme die gebou verlaat het nie, maar omdat die kritieke massa vrouekandidate die dinamiek verander het.
Sen Margaret Chase Smith het in 1964 as president verkies. AP Foto
'N Eensame vrou in 'n skare
As 'n navorser wat die werkplek bestudeerEk is tydens die debat herinner aan 'n invloedryke studie van vroulike verteenwoordiging in die kantoor.
In die 1970's, sakeprofessor Rosabeth Kanter bestudeer die groepsdinamika in 'n afdeling vir korporatiewe verkope, waar vroue 'n klein deel van die verkoopsmag uitmaak. Toe vroue hulself 'alleen of byna alleen' in 'n see van mans bevind, word hulle gesien as 'tekens' - 'n voortdurende ondersoek na alle vroue, gesien deur ander in terme van hul geslags- en geslagstereotipes.
Kantor het elke aksie wat hierdie verkopers gedoen het, 'simboliese gevolge' gehad. 'Kortom, elke daad is geneig om buite die betekenis van die organisasie te beoordeel en as teken van' hoe vroue met verkope vaar '.'
Die vroue het 'n oordrewe ondersoek na hul liggaamlike voorkoms gehad en het 'karikature van groter as die lewe' geword. Hulle teenwoordigheid het ook die mans beïnvloed, wat op 'n hiper-manlike manier gedra het om 'groepsolidariteit te herwin' en die status van buitestanders te beklemtoon.
Dit was in wese die probleem wat Clinton as die enigste vroulike deelnemer in haar onsuksesvolle 2008-bod gehad het, en as die eerste vrou binne 'n opvallende afstand van die Withuis in 2016. Sy het nooit die kans gehad om een ​​van die vele vroulike kandidate te wees wie se kwalifikasies, voordele en gebreke op 'n gemete manier beoordeel kon word nie.
Nog voordat Donald Trump op die toneel opdaag, was sy 'n weerligstok en 'n karikatuur. Tydens die 2008-primêre reëls, het 'n plakkaat haar as 'n heks uitgebeeld. Ander het verskillende geslagsgebaseerde aanwysings gebruik. 'N T-hemp het gesê:bros voor hoes”- 'n hiper-manlike uitdrukking van solidariteit in groepsverband. Fox News vergelyking Clinton met 'n “knaende” vrou, terwyl 'n gasheer op CNN blykbaar gedink het “Ma skel” was die beter analogie.
In die 2016-verkiesing het Trump met vreugde voortgegaan en haar onderbreek in die finale debat om haar 'n a 'Nare vrou.'
As die vrou van 'n voormalige president, word Clinton uitgebeeld as die uiteindelike onverdiende 'teken'.
Trump het Clinton op 'n stadium 'n 'nare vrou' genoem tydens 'n debat in 2016. AP Foto / Patrick Semansky
Kanter het geglo dat die groepsdinamika sou verander as vroue beter in die kantoor verteenwoordig word.
Sy veronderstel dat sodra vroue 35% of 40% van die groep uitmaak, hulle bevry sou word van hul tokenstatus en dat ander hulle sou begin sien as 'individue wat van mekaar onderskei is' en van mans onderskei word.
Hierdie idee sou later wees gewild as die teorie van die 'kritieke massa'. Dit het onder meer die inspirasie gebring geslagskwotas in wetgewers. universiteite sou ook gebruik die idee as 'n wettige regverdiging vir regstellende aksie beleid op grond van ras.
Ek is herinner aan die kritiese massateorie in die kyk na die Nov. 20-debat in Atlanta, wat heeltemal deur vroue gemodereer is. Onder die kandidate was daar dieselfde verhouding tussen vroulike en mans - 40% - wat Kanter voorspel 'n verskil sou maak.
En dit het gedoen.
Die vier vroue op die verhoog bevry elkeen van die perfekte vrou, die vrou “Jy is lekker genoeg” lokval wat Clinton in 'n band gelaat het. Dit het beteken dat sen. Elizabeth Warren nie 'n nare vrou is nie - sy is 'n populistiesesoos sommige haar al beskryf het, soos Bernie Sanders.
Dit beteken dat sen. Kamala Harris die kollega rep. Tulsi Gabbard se rekord kan aanval sonder dat dit as 'n 'katgeveg' uitgebeeld word.
Vry om snaaks te wees
Maar wat ek die meeste van die vroulike kandidate opgemerk het, was die sluwe grappe en subtiele grawe. Humor is moeilik as jy alleen in 'n skare is. Om te lag, kan net soveel wees oor solidariteit as die verstand.
Tydens die Atlanta-debat was Sen Amy Klobuchar in 'n baie fyn vorm. Sy spog oor die feit dat sy '' 17,000 'van oud-kêrels' in haar eerste Senaat-wedloop geopper het. Sy het ook verdubbel op 'n opmerking in die verlede dat 'n vroulike weergawe van burgemeester Pete Buttigieg dit met sy skraal politieke ervaring nooit sou kon bereik nie. 'Vroue word aan 'n hoër standaard gehou', het sy gesê, 'anders kan ons 'n speletjie met die naam Noem jou geliefkoosde vrouepresident speel.'
Harris het selfs humor goed gebruik toe die voormalige vise-president Joe Biden beweer dat hy die “enigste Afro-Amerikaanse vrou wat tot die Senaat van die Verenigde State verkies is” - glo verwys na Carol Moseley Braun.
'Die ander een is hier,' het Harris geskerts. Die gehoor het gekyk.
Om 'n grap op die verhoog te vertel, kan net soveel oor solidariteit wees as wit. AP Foto / David J. Phillip
Krag in getalle
Kanter waargeneem dat die isolasie van vroue in hierdie omgewings nie net die manier waarop hulle deur ander gesien is, beïnvloed het nie. Dit het ook hul eie gedrag beïnvloed.
Op grond van hul simboliese status, het vroue ekstra druk gevoel om hul vaardighede te “presteer” en terselfdertyd probeer om nie die mans “sleg te laat lyk nie” en “merkbaar in die oorheersende manlike kultuur in te samel nie.”
Ek het gewonder hoe Hillary Clinton daar sou opgekyk het saam met die ander in Atlanta. Dit is moontlik dat sy so hout of vervelig sou wees. Desondanks sou die spel minder gewees het - 'n gevolgtrekking dat hierdie spesifieke persoon vervelig is, nie dat vroue dit nie kan sny nie.
Elizabeth C. Tippett, Medeprofessor, Skool vir Regsgeleerdheid, Universiteit van Oregon
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > 2020-veldtog: Namate meer vroue as president optree, hoe meer word hulle ernstig opgeneem
Waarom beskuldigde seksuele kwaadwilligers in elk geval bevorder word
Is die stemming die probleem met demokrasie?
Gesteelde verkiesings het oop wonde wat nooit sal genees nie