Wat om te verwag van 'n ultraklank vir vermoedelike miskraam - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelWat om te verwag van 'n ultraklank vir vermoedelike miskraam
Ultraklank. John Fedele / Getty Images
Hoe die eksamen uitgevoer word
Waarna tegnici soek
Hoe die prentjie lyk
Hoe dokters resultate interpreteer
'N Ultraklank is 'n diagnostiese mediese beeldvormingstoets wat hoëfrekwensie klankgolwe gebruik om 'n beeld van iets in die liggaam te vorm. Dokters gebruik gereeld halfpad deur die swangerskap ultraklank om te kontroleer of die baba normaal ontwikkel, maar kan dit vroeër gebruik om 'n miskraam te bevestig of uit te sluit.
In die vroeë swangerskap, wanneer die meeste miskrame voorkom, sal die ultraklank waarskynlik transvaginaal wees om die beste beeld te kry van die ontwikkelende geboortesak en baba. In 'n transvaginale ultraklank sal die tegnikus of dokter die vrou vra om van die middel af te trek en 'n mediese toga aan te trek. Die tegnikus sal dan 'n sonde in die vagina plaas om 'n beeld van die baarmoeder en fallopiese buise te kry.
In 'n abstrak-ultraklank sal die vrou gewoonlik nie hoef te trek nie. Die tegnikus sal haar buik blootstel, 'n bietjie beeldgeel versprei en 'n handsonde oor haar buik skuif om die foto's te kry.
Transvaginale ultraklanke hoef nie voorbereid te word nie, maar vir 'n abdominale ultraklank in die vroeë swangerskap moet u moontlik 2 tot 3 glase water drink en die badkamer nie ongeveer 'n uur voor die toets gebruik nie. As u 'n vol blaas het, posisioneer u baarmoeder om die beste prentjie te kry.
Die meeste van die tyd het ultraklanke geen newe-effekte behalwe moontlike ongemak as gevolg van 'n vol blaas nie. Die prosedure is nie pynlik nie, hoewel 'n transvaginale ultraklank meer indringend is en sommige vroue ongemaklik kan voel.
Ultraklanke word oor die algemeen as veilig beskou. Een studie het voorgestel dat baie gereelde gebruik van ultraklank ontwikkelingsprobleme kan veroorsaak, maar ander studies het geen sulke risiko's gevind nie.
By dreigemente of vermoedelike miskrame, sal die tegnikus seker maak dat die swangerskap sigbaar is in die baarmoeder (anders kan dit 'n ektopiese swangerskap wees).
Die tegnikus sal gewoonlik 'n meting van die sak en die ontwikkelende baba neem vir die dokter om dit te vergelyk met die verwagte metings vir die swangerskap. Die tegnikus kan ook na die hartklop van die baba kyk, afhangend van hoe ver die vrou in die swangerskap is.
Die beelde van 'n ultraklank is tipies swart en wit en korrelig van gehalte. Vanuit 'n pasiënt se perspektief kan dit soms moeilik wees om te sê wat u sien, maar die beelde gee waardevolle inligting aan u dokter.
Dokters bestel gereeld ultraklanke as deel van die diagnostiese opkoms wanneer 'n vrou miskraam simptome ervaar. Deur ultraklankmetings met ander diagnostiese inligting te vergelyk, soos die datum van die vrou se laaste menstruasie of haar hCG-vlakke, kan die dokter die waarskynlikheid bepaal of die swangerskap lewensvatbaar is al dan nie.
Soms sal 'n dokter na 'n paar dae of 'n week 'n tweede ultraklank bestel om die moontlikheid uit te sluit dat 'n baba wat ontwikkel, klein is weens verkeerde berekenings van die swangerskap, wat die geval kan wees by vroue met onreëlmatige menstruele siklusse.
As 'n ultraklank onthul dat die baba 'n hartklop het, val die kans op miskraam drasties. As die hartklop van 'n baba tydens die ultraklank opgespoor word, daal die risiko van miskraam tot 4, 5% vir ma's jonger as 36. Die risiko van miskraam na 'n hartklop is 10% vir mammas van 36-39 jaar en 29% vir vroue van 40 of ouer. . Vroue met 'n geskiedenis van herhaalde swangerskapverlies het 'n risiko van 22% op miskraam oor ouderdomme.
Copyright aktiewe spel: Wat om te verwag van 'n ultraklank vir vermoedelike miskraam - aktiewe spelLees Meer