Foto-opstel: In die kleindorp Katalonië op 'n klimopdrag - Diverse
Matador-ambassadeurs Katie Lambert en Ben Ditto het die vroeë winter deurgebring om die kalksteen van Katalonië te klim en die mense van die streek te ontmoet.
As rotsklimmers, reis ons die wêreld op soek na die beste klim, en dit bring ons na 'n paar obskure bestemmings. Die afgelope winter het ons die kalkklippe van Katalonië opgesoek, waar ons nie net die beste rots rondom gevind het nie, maar ook 'n kultuur met diep historiese wortels.
[Alle foto's deur Ben Ditto]
... deur die gange van die strate, en 'n eensame swart kat huil om aandag in 'n leë venster. Dit voel slaperig hier in die middeleeuse dorpie Cornudella de Montsant. Die grootste deel van die dorp bestaan ​​uit bejaarde Kataloniërs en rotsklimmers. Die nou straatjies kronkel deur rye van drieverdiepinggeboue met fasades wat uit die 17de en 18de eeu dateer - waarvan baie te koop is. Spanje beleef nogal 'n ekonomiese afswaai, en die meeste jongmense het na die stede verhuis.
... tot middernag lui die klokkies van die Esglesia Parroquial de Santa Maria deur die stad. Ten spyte van die slaperige gedrag van Cornudella, was dit asof die tyd te vinnig wegglip. Voordat ons dit weet, was dit weer Sondagoggend en het die mense van die dorp op pad na die massa. Van die terras af wat ons gehuur het, kon ons die kerk en die kranse in die agtergrond sien. Terwyl die inwoners hul godsdiens gevier het, het ons ons s'n gevier deur dit op die rotse te neem.
... woon nog steeds in Cornudella, omdat Vicente een is. Hy woon by sy twee broers, en almal groei haselneut. Hulle noem hulself arm, maar as hulle tyd saam met hulle spandeer, kan 'n mens sê hulle is ryk aan maniere waarop geld nooit kon bekostig nie.
Die klein dorpie
... van Albarca (net op die straat van Cornudella af) is feitlik 'n spookdorp. Al wat oorbly is die geboue en die verhale wat hulle besit.
... geleë in 'n rotsagtige landskap, is die antieke bergdorp Siurana, en een van die laaste oorblywende Islamitiese kastele wat die herowerende Christene val. Dit is gebou in die negentiende eeu as 'n beheersentrum en het drie eeue lank onbewoon gelewe. Dit is 'n pragtige plek met geplaveide strate en kalksteenhuise. Weerskante val die land weg na die valleie onder - die rivier Siurana aan die een kant en die landerye aan die ander kant.
... leef en leef goed in die streek. Generasies mense bring hul hele lewe deur met die land - dit is 'n beskeie bestaan ​​en 'n moeilike lewe. Al hul energie en tyd word in die land en die oorvloed daarvan belê; 'n mens kan net hoop om deur die jare iets te wys. Die olywe van die streek en hul olie is van die beste wat ons die plesier gehad het om te proe.
Een van die nuwer dinge
... om na die omgewing te kom, is rotsklim. Cornudella is geleë langs van die beste kalksteenklim ter wêreld. Die lok van die rotse bring baie mense na die gebied, wat die hele streek 'n ekonomiese hupstoot gee. Die samestelling van die hardwerkende boer en die hardwerkende klimmer is interessant. Net soos boere, werk klimmers in die landskap. Bou hulself op die rots. Soms kom dit maklik, baie keer is dit 'n stryd - jy werk daaraan, belê jouself daarin, en streef daarna om sukses te behaal. Ons ontwikkel 'n intieme verhouding met die rotse, en op die ou end, of ons nou daarin slaag of nie, het ons waardevolle lesse geleer wat nooit elders bereik kon word nie. Ek kan my voorstel dat dit 'n soortgelyke lewe sou wees soos by die olywe-, druif- en neutboere - om hele lewens te bestee om aan iets te werk, soms te sukkel en met die vrugte te groei soos die seisoene verby is.
... die son sak, 'n eenvoudige en diep vreugde, iets wat ons altyd sal hê, wat nooit deur finansies, moeilike tye of ouderdom weggeneem of verwoes kan word nie.
Daar is 'n swembad of twee gevul met water in elke wingerd, olyfboord of 'n veld met neutbome. Alhoewel die Middellandse See naby is en vog hoog is in die herfs, winter en lente, is die somermaande taamlik droog.
Rondom elke draai
... en teen elke helling is rotsmuurterrasse - sommige dateer so ver terug as die Romeine. In elke terrasvormige stuk grond is bome swaar met olywe of rye wingerde in hul winterslaap. Van geslag tot geslag gee die boer sy plot oor. Die geskiedenis van die plek hoef nie op enige tablet geskryf te word nie; dit kan in die produkte van die streek geproe word.
Aan die suidpunt
... van die stad is 'n gebou wat lyk soos 'n kerk. Dit is die Cellar Adscrit a la Denominacio D'Origen - 'n landboukoöperasie wat in 1919 gebou is deur die Katalaanse argitek Cesar Martinell i Brunet. Dit is hier in hierdie katedraal van wyn, met sy omheinde deuropeninge en slawe, waar plaaslike olywe en druiwe hul goedere kan pers en verouder, wat van die beste wyn- en olyfolie in die omgewing kan produseer. Die meeste dinge hier werk op dieselfde manier as wat dit histories gedoen is. Die vate wyn, wat tot 1 miljoen kilogram huisves, is dieselfde vanaf die vroeë dae van die koöperasie.
... vir Ranci. 'N Deel van die verouderingsproses is dat die wyn vir een jaar in die glasbottels geplaas word en buite gehou word. Ranci is 'n spesifieke soort wyn wat die ou druif van jare tevore met nuwer monsters kombineer. Ons het hierdie bottels op baie plekke gesien - mense se huise, kroeë, restaurante. Ons vind dat die wyn baie simbolies van die streek is.