Die skoolsaal is heeltemal te groot. Die luidspreker sisteem is egter uitstekend. Dirk sit dit af. Hy roep die groepies opgewonde manne nader, en beveel hulle om die skoolbanke wat spesiaal vir hulle uitgesit is, teenmekaar te skuif. Dirk het vroeër die middag ‘n los tru-projektor skerm georganiseer, en hy laat die groot een voor in die saal, weer wegtrek in die dak in. Hy wil hierdie vergadering so knus as moonlik hou. Die manne leer ken, en so min as moontlik van wat gesê word hier binne, laat uitlek na nuuskierige oortjies buite.
Daar is ‘n oomblik stilte, dan staan ‘n bonkige kort rooikop kereltjie op. Sy gesig oortrek met sproete. Hy kyk na sy maats om hom.
‘Goed, ons gaan gooi ‘n draai vannaand, maar onopsigtelik. Ons wil nie vêre ruffle nie. Laat ons vir Kamfer kan intrek.’
Die Hollander drink al die bier in die kroegyskas. Die alkohol voed sy humeur soos olie ‘n latern voed. Dit was nog altyd so. Teen tienuur is hy dronk en kwaad genoeg om sy boot te gaan soek. Hy klouter op ‘n vurkhyser, en sonder om tweekeer te dink, druk hy die groot masjien in rat, en kruie hy in die rigting van die vragskepe in die verte.
‘Ons het ‘n stertjie’ Dirk kyk weer in die truspieeltjie. ‘Wit Hilux bakkie. Hy het vir ons op die lughawe gewag. Which is fucking scary, want ek het niks opgemerk voor die tyd nie. Hierdie mense is besig om hulle kak agtermekaar te kry.’
Dirk slaan sy skouers op, en ry die erf binne. Hy klop aan die voordeur. Binne iewers word die seuntjie ordentlik gegesel met die tong. Hoekom maak hy sommer net die hek oop? Dirk glimlag.
Renier skuif vorentoe, en begin sy snytjie brood eet. Met sy kop laag oor die bord, kyk hy sydelings na die rye manne aan tafel om hom.
Onverwags, sluit ‘n greep van staal om Renier se skouers, en hy word regop geruk. Instinktief staal hy homself teen die greep. As sy voete grond raak, trap hy vas, en met elke greintjie krag in hom stamp hy sy kop agteroor. Hy voel hoe hy kontak maak met sy aanvaller se gesig, en die greep om sy skouers verslap.