'N Politikus op die hoogtepunt van sy mag - Die versamelings
'N Politikus op die hoogtepunt van sy mag
© Jean Jaurès-museum
Senator, president van die Senaat, voormalige minister, Emile Combes, word in Mei 1902 president van die Raad. Hy is 'n belangrike figuur van radikalisme en word na die oorwinning van die Linkse Blok opgeroep om 'n antiklerikale beleid te lei om die mag van die Kerk te verminder. Katolisisme in die burgerlike samelewing, en 'n fermheidsbeleid wat bedoel is om die regering, die regbank en die weermag weer te republiseer.
Die gesant van die duiwel?
Reguit (grens aan styfheid) staar Emile Combes vas na links, sy oë so skerp soos hy vasberade en hardkoppig lyk. Gewapen met 'n veerpen skryf hy 'n paar reëls op 'n vel papier wat op die hoek van 'n voetstuk staan. Wat hy skryf, lyk uiters belangrik, maar sy byna outomatiese skryfwerk vereis geen spesiale aandag nie. Hy dra 'n swart rokjas, 'n diskrete strikdas en 'n grys corduroy-broek. Sy uiterste elegansie en selfversekering slaag egter nie daarin om sy ware bose wese te verberg nie. 'N Reptielstert steek baie ver van sy baadjie uit en twee horings wat deur sy gevlegte hare gevorm word, wys agtertoe, terwyl sy skoene in die middel aan sy voete verdeel, maklik met bokhoewe saamsmelt.
Alles rondom hom dui op die teenwoordigheid van die "Bose". Die horison en die oneindigheid word oorheers deur duisternis en die vlamme van die hel. In die verte hou 'n impassiewe uil, 'n roofvoël, bondgenoot van die magte van die nag, die landskap aandagtig dop vanaf die top van 'n kaal rots, terwyl bo Emile Combes drie imps-vlermuise in die lug draai.
Die regte wêreld self, op die voorgrond, is slegs die voorkamer na die hel: die driehoekige teëling verwys na die vrymesselaars-drie-eenheid, en die tafel bedek met 'n tafeldoek waarop ons kan sien dat Beëlsebul dit het. ook bokpote. Hoe kon die skrywe van Emile Combes nie onder hierdie omstandighede die vuur aansteek nie, die een wat die hel voed ...?
Die talent van die karikaturikus maak dit moontlik om die negatiewe eienskappe waarmee hy sy karakter wil aantrek, te begryp: perfidie en misleiding word gesuggereer deur sy reptiele eienskap; kwaadaardigheid van sy oë en die rooi oorlading op sy ooglede; die geweld van sy optrede deur alles wat aan die duiwel herinner, deur die rooi kleur en die stralende vorm van die pen waarmee hy skryf.
'N suggestiewe portret-aanklag
Hierdie portret-aanklag kom uit 'n reeks van ongeveer dertig skilderye gewy aan die belangrikste politici van die eeuwending. In opdrag van die Paryse kantore van die Hight life Taylor, is hierdie skilderye van Sirat en Moloch op die verkooppunt self aangebied aan 'n ryk kliënte wat veronderstel is om die verskillende modelle van kostuums te dra wat deur die vele karikatuur karakters gedra is. . Moloch bring hier sy steun aan die opponerende geestelike magte van die blok en die "sekularisme van sy stryd". Om dit te doen, gebruik dit die verskillende elemente en simbole wat onmiddellik deur die openbare mening verstaan ​​en geassimileer kan word. Alhoewel gevoelig vir die kritiek wat die president van die Raad opgetree het, moes die spotprenttekenaar egter die werklikheid in ag neem en dit voorstel soos dit was: klein, elegant, onuitvoerbaar en vasberade, grotendeels oorheers. deur politieke en ideologiese gedagtes en doelwitte wat verder gaan as sy tyd en sy eie persoonlikheid.
Serge BERSTEIN Geskiedenis van die radikale party PFNSP, 1980-1982. Gabriel MERLE Emile Combes Fayard, 1995. Berstein Serge Geskiedenis van die radikale party PFNSP, 1980-1982. Merle Gabriel Emile Combes Fayard, 1995.