Opmerking: wanneer is die regte tyd om met Rusland oor die Oekraïne te onderhandel? - EU verslaggewer
Kommentaar: Wanneer is die regte tyd om te onderhandel met Rusland oor die Oekraïne?
By Die Rt Hon Sir Roderic Lyne (uitgebeeld) Ondervoorsitter, Chatham House; Adviseur, Rusland en Eurasië program, Chatham HouseDiplomate bestaan ​​ten einde te onderhandel. Die Churchillian sien dat 'to kakebeen kakebeen is altyd beter as om oorlog oorlog "is in hul DNA. Maar onderhandeling slaag net vir die tyd en die omstandighede reg is. Aan die einde van die 2008 Georgiaans konflik president Nicolas Sarkozy gehaas na dolle onderhandelinge, die resultate waarvan effektief beboet Rusland se voortgesette besetting van dele van Georgië.
Hierdie fout moet nie herhaal word na onlangse gebeure in die Krim nie. Nou sou die verkeerde tyd wees om met Rusland oor die Oekraïne te onderhandel - veral as dit bedoel het, soos dit waarskynlik sou wees, oor die hoofde van die Oekraïners onderhandel. Die gis moet tyd gegee word om te werk.
In die gange van Brussel, sommige is die argument dat die EU gesante moet stuur na Moskou om die risiko van 'n verdere eskalasie kop af. Die risiko ongetwyfeld bestaan. President Vladimir Poetin speel 'n gevaarlike spel van crisis diplomatie.
Maar beskou Poetin se posisie. Hy bask in die bewondering van sy mense. Hy het opgestaan ​​na die weste en reggestel wat baie Russe gesien het as 'n historiese fout - die verlies van hul 'onvervreembare' Krim. Hy het aandag afgewyk van die glyekonomie en sy wanbestuur van Rusland. Mense sit op die strate onder die Russiese vlag en nie onder plakkate wat kla oor korrupsie en oneerlike openbare dienste nie.
Poetin het die Oekraïne onder druk en bedreig. Hy het troepe op die grens, en het homself die gesag om dit te sit op Oekraïens grondgebied gegee. Opstokers aangemoedig of gestuur deur Rusland is ontwrig oostelike Oekraïens stede, soos Kharkiv en Donetsk. Rusland is smaller die Oekraïnse ekonomie, die verhoging van die prys van gas en veeleisende terugbetaling van lenings. Die brose tussentydse regering in Kiev sukkel om te gaan.
Poetin het gesê dat hy nie van plan is om Oos-Oekraïne (nou minus Krim) verower. Hy loop die risiko dat voorvalle veroorsaak deur onbeheerde ekstremiste van die een kant of die ander hom onder druk te beskerm 'kon sit Russiessprekende Oekraïners; maar skep 'n verskoning vir die inval lyk nie soos 'n aantreklike opsie vir hom. Sommige van die Oekraïense troepe wat reeds grawe in langs die grens sou waarskynlik vuur terug.
'N Vrouelike oorlog, met kort slawiese broers in die Oekraïne, sal egter baie minder goed speel op die strate van Nizjnij Novgorod of Novosibirsk as die bloedlose staatsgreep in die Krim. Min Oekraïners sou Russiese troepe as bevryders verwelkom. Diegene wat altyd goeie verhoudings met Rusland, voormalige presidente Leonid Kuchma en Leonid Kravchuk gesoek het, is vasbeslote aan die soewereiniteit van Oekraïne. Hulle wil nie weer van Moskou heers nie. En wat sou Poetin volgende doen? Dit sou 'n groot las op 'n Russiese staat wees wat nie kort van ander is nie.
Terwyl 'n Russiese inval in kan Oos-Oekraïne geensins uitgesluit, moet Poetin sekerlik bereken dat dit 'n swak en riskante opsie sou wees. Hy weet ook dat dit baie dieper Wes sanksies, wat sy Achilleshiel sou getref sou sneller - dalende, unreformed ekonomie Rusland se. In die agterkant van sy kop sal wees herinneringe van verdring van Nikita Khrushchev die Politburo se ná die vernederende mislukking van sy hoë-risiko adventurism oor Kuba. Baie beter vir Poetin om die hefboom van die bedreiging in stand te hou as om die risiko wat dit gebruik.
Sou die verskyning van die EU gesante in die Kremlin, pleit met Poetin af te kry die rug van die Oekraïners, maak geen verskil aan sy berekening? As, ten spyte van die negatiewe kant, Poetin is gebuig oor verdere eskalasie, sou Europese pleidooie hom nie keer nie. Die gesante sal waag ontvang 'n ultimatum plaas.
Die VSA en die EU het reg gehad om te probeer onderhandel met Poetin voor die anneksasie van die Krim. As hy bereid was om te onderhandel, kon daar 'n aanvaarbare en vreedsame uitkoms wees. Hy was nie gewillig nie. Hy het 'n propaganda-aanslag op sy huishouding ontketen, so effektief dat selfs mense in Moskou wat beter geweet het, verlede week met my gepraat het oor 'pogroms' in die Oekraïne en 'n mislukte staat wat deur fasciste bestuur word.
Poetin opgewek verwagtinge en revanchist euforie tot die punt waar hy homself in. Behalwe die anneksasie van die Krim Enigiets het doos sou lyk soos 'n nederlaag. Aansienlik, het hy versigtig om nie verwagtinge van verdere eskalasie in te samel (hoewel die Adjunk Eerste Minister Dmitri Rogozin, onder andere, het begin om te praat oor die verandering van die status van die wegbreek Trans-"Republiek" in Moldova) was.
Dit sou nog beter as 'n effektiewe forum is geskep om die spanning en risiko's van onstabiliteit wat langs die skuld-lyne gelaat deur die ineenstorting van die voormalige Sowjet-Unie lê, miskien deur 'n hoër vlak weergawe van die OVSE te bestuur gewees het. Die Oekraïense krisis, na aanleiding van die konflik in Georgië ses jaar gelede, sal nie die laaste van die naskokke van 1991 na Europa beïnvloed word. Die EU kon gewees het onderhandel maande en jare gelede oor hoe om te verhoed dat die Oekraïne om 'n arm-stoei tussen Rusland en die Weste. Wanneer die krisis bedaar, moet dit meer ernstig oor hoe om vooruit loop die volgende een dink; maar dit is nie vir nou.
Poetin sal enige EU-onderhandelinge missie ontvang deur eers te vertel dat die Krim van die agenda af was en dat hy die hele Rusland agter hom gehad het. Die Europese gesante sal 'n bietjie oorleef oor nie-erkenning en stilbly. Met stygende emosie sou die president sy toespraak in die Kremlin op 18 Maart weergee, wat Rusland se regte en griewe uitbeeld - 'n paar regte, sommige verbeel, alles oordrewe. Met bluff en bravado sou hy Westerse sanksies laer maak. Op die Oekraïne sal hy 'n dreigende toon in stand hou, wat die tussentydse regering verminder en die Europese stekels afkoel met waarskuwings van sy plig om kwesbare etniese Russe te beskerm.
Dan sal Poetin sy eise lys. Dit is reeds deur die Russiese regering aangedui. Eerstens, dat Rusland nie sal erken of onderhandel met die tussentydse regering wat voortspruit uit die uitstoot van Yanukovych. Die EU moet terugkeer na die ooreenkoms van 21 Februarie wat tussen Yanukovych en die opposisie onderteken is en deur die EU onderskryf word, of 'n gewysigde weergawe daarvan (minus die uitgetrede president) om voorsiening te maak vir 'n administrasie wat meer aanvaarbaar is vir Rusland. Tweedens, dat die Oekraïne neutraal verklaar moet word. Die moontlikheid om by die NAVO of die EU aan te sluit, moet uitgesluit word. Aangeleenthede met die EU moet nie ontwikkel word op 'n manier wat Rusland uitgesluit het nie. Derde, dat (in die woorde van die Ministerie van Buitelandse Sake) 'moet die Oekraïnse parlement onverwyld 'n konstitusionele vergadering belê', naamlik dat die Oekraïne se grondwet herschryf moet word om 'n federale staat te skep wat wye outonomie in sy streke toelaat. Ten slotte sou Poetin die EU goed verwelkom in die bykans onmoontlike taak om die Oekraïne te stabiliseer.
So, wat kan EU gesante bereik as ons met hierdie? Indien hulle pendel tussen Kiev en Moskou te help lê die Kremlin se dictaat oor die Oekraïne - of gaan huis toe met hulle sterte tussen hul bene?
En as dit nou nie die tyd om te onderhandel met Rusland, wat dan?
Die EU en die Verenigde State het hulself verbind om die soewereiniteit van die Oekraïne te ondersteun. Dit moet die middelpunt van hul beleid wees.
In die kort termyn, beteken dit help die tussentydse regering om op te staan ​​om die Russiese intimidasie, om sterker beheer uit te oefen (insluitend meer as Oekraïne se eie ultra-nasionaliste) en om die land aan en deur die 25 Mei presidensiële verkiesing te stuur. Dit beteken ook Prop Ping Oekraïne se finansies. Dit vereis 'n gemete maar ferm houding teenoor die Kremlin, nie 'n vertoning van swakheid of onenigheid.
Oor 'n langer termyn, die Wes moet Oekraïne te help in die uitdagende taak van die bou van 'n breë politieke konsensus en 'n meer robuuste staat; van in alle waarskynlikheid die hersiening van die Grondwet; van die vermindering van die krag van die oligarge; van die ontwikkeling van die oppergesag van die reg; en van die skep van 'n funksionerende ekonomie. Dit alles in 'n land van 45 miljoen mense: Oekraïne is nie Kosovo. Skryf tjeks is nie genoeg nie. As Oekraïne is om te slaag, sal dit 'n groot Wes-verbintenis van menslike sowel as finansiële hulpbronne oor 'n dekade te eis, miskien deur een of ander vorm van taakmag onder senior leierskap. As die Weste nie bereid is om daardie verbintenis te maak, moet dit nie gekry het so diep betrokke in die Oekraïne in die eerste plek.
Die tyd om met Moskou te praat, sal kom, maar eers wanneer die onmiddellike bedreiging gekonfronteer word en 'n nuwe Oekraïnse regering in plek is - 'n regering wat deur Rusland erken word en sy eie besluite neem. Oekraïne moet in die voortou wees, met die EU en die VSA ter ondersteuning, nie andersom nie. Teen daardie tyd het die Kremlin tyd gehad om 'n nugter assessering te maak van die gevolge van sy onlangse gedrag. Rusland se bande met Oekraïne - handel, belegging, die web van persoonlike, familie, kulturele en historiese skakels - erken nie die Kremlin se wens om die soewereiniteit van Oekraïne te beperk nie, maar moet beslis in ag geneem word. Die toekomstige stabiliteit en voorspoed van Oekraïne vereis 'n harmonieuse verhouding met Rusland, met grense oop vir mense en handel, sowel as met sy EU-bure. Vir beide kante om dit as 'n nulpunt-vraag te benader, is 'n resep vir eindelose probleme.
Vir so lank as wat die huidige situasie voortduur, Oekraïne verloor, Rusland verloor (binne die Oekraïne en in sy betrekkinge met die Weste) en die Wes verloor. Verloor, verloor, verloor uiteindelik oorwinning geword, wen, wen - maar dit sal tyd, rasionaliteit en 'n groot deel van die poging te neem. Daar is geen towerstaffie.
Verwante onderwerpe:crisis diplomatiediplomateLeonid KravchukKuchmaNicolas SarkozyNizjni NowgorodNovosibirskPoetinRuslandOekraïneWinston Churchill