Die Cowlitz Indiese stam - Inligting
Die Cowlitz Indiese stam
Die naam Cowlitz -stam verwys na twee Noordwes -inheemse Amerikaanse groepe, die Lower en Upper Cowlitz, en die rivierdreinering wat hul oorspronklike tuiste was. Die oorspronklike gebied van die stamme, geleë in die binneland suidwes van die huidige staat Washington, beslaan ongeveer 3,750 vierkante myl. Volgens sommige beteken die naam Cowlitz 'geestelike soeker'. Die meer talle Lower Cowlitz het 30 dorpe langs die Cowlitzrivier bewoon, ongeveer 'n kilometer van die Columbia-rivier noordwaarts na die huidige stad Mossyrock. Die Upper Cowlitz het in dorpe oos van Mossyrock gebly en daarna tydens warm weer kamp opgeslaan op die hoogtes van die Cascade Crest, dan langs die Tietonrivier 'n paar kilometer oos van die helmteken. . Die uitvoering van dans en sang het gesorg vir die beskikbaarheid van voedsel en om die kwaad te vermy.In die lente het gesinne na die prairies gegaan om wapato (Indiese aartappel) en camasbolle op te grawe, wat stysel vir hul dieet verskaf het. Benewens die funksie om kos bymekaar te maak, was kampeer 'n plek vir sosiale interaksie. Teen die adolessensie het jongmense van Cowlitz op vasopdragte vertrek om visioene van 'n geestesgids te soek om hulle te help om produktiewe lede van die stam te word. die Cowlitz was stewiger gebind as ander Salish-sprekende orkeste aan die Columbia-rivier en die kus. Hulle het ook items uitgeruil deur speletjies, perdewedrenne en powwows. Die vroegste historiese verslae van die Cowlitz het in 1811 begin met die aankoms van Pacific Fur Company se agente uit Astoria. Hierdie opening in die Cowlitz -land bied aan die Hudson Bay Company, wat saamgesmelt het met die North West Company, 'n kans om met die inboorlinge handel te dryf. 'N Epidemie in 1829 en 1830, vermoedelik 'n wrede Asiatiese griep, is deur kaptein John Domines ingedra Amerikaanse skip Owyhee. Geaffekteerde dorpe het helse tonele van siekte en dood geword, en die bevolking het skerp gedaal. In die middel van die 19de eeu het inheemse en nie-inheemse verhoudings af en toe lelik geword as pioniers, gesteun deur die VSA. en hulpbronne sonder die toestemming van die Cowlitz.Toe die oorlog tussen die Indiane en die blankes in dieselfde jaar uitgebreek het, was die Cowlitz -stam verseker dat hulle 'n voorbehoud sou kry as hul opgewonde jong dappers nie by die geveg sou aansluit nie. Die versekering van 'n Cowlitz -voorbehoud in ruil vir samewerking is egter klaarblyklik geïgnoreer.
In 1906 het 'n hoof van Cowlitz genaamd Atwin Stockum die federale regering gedagvaar om verskeie stukke grond vir sy stam op te haal, en sodoende 'n reeks geskille met die regering oor dekades geïnspireer. Gedurende die 1900's het die Cowlitz -stam 'n eensame verdediging van sy belange verdedig.Ook aan die begin van die 20ste eeu het die stamhoofde ontwikkel tot 'n stelsel van verkose presidente. Boonop is daar teen 1950 'n konstitusionele elektiewe stamraadstruktuur tot stand; die staat Washington het in 1920 sy vis- en wildvoorskrifte teen Indiërs toegepas, wat konfrontasies tussen handhawers en die Cowlitz veroorsaak het. Die langtermynstryd is uiteindelik opgelos met die uitreiking van ID-kaarte aan die Cowlitz, wat draers daarop geregtig het om te hengel en te jag vir lewensonderhoud.
In die 1950's het die Cowlitz probeer om die stad Tacoma te weerhou om 'n hidro -elektriese dam aan die Cowlitzrivier naby die terrein van Taoup, 'n ou Cowlitz -dorp, te bou. Die stad het die oorhand gekry en damme het individuele besittings en begraafplase van stamme oorstroom. In 1946 het die pogings tot grondeise van Cowlitz oorgegaan van die hantering van die kongres na die nuwe Indian Claims Commission wat deur die Verenigde State op die been gebring is. In 1951 het die Cowlitz-leiers 'n petisie oor grondeise teen die federale regering ingedien. Twee en twintig jaar later het die kommissie bevind ten gunste van die Cowlitz Indian Tribe deur te beweer dat die regering in werklikheid die stam "... van sy oorspronklike Indiese titel vanaf 20 Maart 1863 ontneem het, sonder om enige vergoeding te betaal." Die kommissie erken verder 'n totale oppervlakte van 1,66 miljoen hektaar, ongeveer twee derdes van die oorspronklike landoppervlakte. Die skikking wat deur die Verenigde State aangegaan is, beloop ongeveer 'n halwe dollar per akker. Gedurende die afgelope twee dekades van die eeu het die Cowlitz hul pogings aangewend om formele erkenning van die federale regering te wen.