Gedig: TydruimtelikArgieffoto (Foto: Skeeze, Pixabay) Quintin du Plooy In kinderskoene was die aandster ŉ wondergesig ŉ wyse man se lanternlig ligtyd was ŉ tik-tok toer van dae een week lank en die blok langsaan was ŉ dagreis ver: kniel by die begrafnis van ŉ rigor mortisduif ŉ bottel paddavis geskep uit ŉ syferpoel – ŉ kermkat ŉ wrede tier wat brul en ŉ rondloperhond koppronkend soos ŉ trotse arabier, geskik vir ŉ prins in ŉ kort kakiebroek Die jare krimp met tyd werk, bekwaam, jolyt die wêreld word so klein soos die knoppies van elektromoderniteit die dagure loop meedoënloos tot nanag deur en vergete is die prag wat snags nog aan die uitspansel hang Toe jy – die mooiheid van jou sagte lag die reguit van jou kyk jou naïwiteit wat my vermorsel en tot getroue ridder slaan silwer sielesoene-sterre een nag uit handpalms na Venus geblaas (om kindeerlikheid deel te maak van dit wat ons so sieldiep raak) en verstaan alleenheid is verby, oplaas Dalk iewers, eendag sal ŉ dromerige anderkind die naghemel betrag en mymerdink oor die twee spikkels wat dofblink skuins onder die lanternlig so flonkerend bly rinkink. *Quintin du Plooy se digbundel Horisonne word uitgegee deur Marleo Publiseerders. Die bundel kos R130 (posgeld uitgesluit) Stuur ‘n e-pos aan [email protected] om die bundel te koop.