Afrikaans.com het met haar gesels oor hoe hierdie boek die lig kon sien en die proses wat dit moontlik gemaak het.
Alhoewel Stefaans aanvanklik gedink het dat De Wet sy boek moet skryf, kon ek hom oortuig dat ek dit sal doen. Enigeen wat al die geleentheid gekry het om Stefaans te ontmoet, sal weet dat ŉ mens nooit aan hom as ŉ moordenaar kan dink wanneer jy hom vir die eerste keer sien nie. Hy het sagte oë en selfs nou, in sy vroeë veertigs, ŉ seunsgesig. Die berou oor sy misdade, is opreg. Hy het vir geen oomblik probeer om die blaam te verskuif nie, maar staan pa vir sy verkeerde keuses en besluite.
Ons het in Januarie 2016 aan die werk gespring met die skryf van die boek. Ons het om ŉ tafel gesit en koffie drink en terwyl ek getik het, het ek terselfdertyd Stefaans se storie uit hom getrek. Wat is jou eerste herinneringe? Wat onthou jy van jou grootwordhuis? Hoekom was die tydperk in die kinderhuis vir jou erger as 19 jaar in die tronk? Dis maar ŉ paar van die vrae wat ek in sy rigting gegooi het. Stadig maar seker het ek al die inligting bymekaargemaak, en toe het ek gaan sit en die storie geskryf.