Die uitsegging mag direk of indirek wees, geprojekteer in mens of nie-mens, van ‘n ‘ek’ of deur ‘n ‘hy’, maar dit is inderdaad altyd uitsegging, en altyd uitsegging van een en dieselfde (hoewel veelsins geskakeerde) menslike lewenservaring. (…) Talryk is dus die antropomorfiserende beskouings oor diere en dinge, en die antropomorfiese self-uitsegging van diere en dinge.” Dankie, dit was wonderlik om lees!You may yet succeed in getting me hooked on poetry! liefde Louise Dit is duidelik dat sekere dinge in die verlede (soos bv. slawerny) as moreel verkeerd bestempel kan word. Nie net was daar kosbare water nie, maar ook die geleentheid om skindernuus en handelsbrokkies te hoor. ’n Vrou genaamd Boektoe het dié put opgepas en vandaar die naam Timboektoe, oftewel “Boektoe se put”. En toe sien Potgieter dit: die agterste deur van Le Grange se motor gaan oop en toe, gevolg deur die skril gil . . . . van ‘n vrouestem wat deur die karoovlaktes weergalm.