Voorpuntgewasse: kweek appels vir harde sider - harde sider - Inligting - 2021
Voorste gewasse: kweek appels vir harde sider - harde sider
FOTO: AppleGarden Farm
My vrou het my in die soort tradisionele cider-proe gery waar die cider uit 'n buis in die muur van die kroeg stroom. U steek u glas uit om dit te vang oor 'n afvoer van tien voet wat in die vloer ingebou is. Die sider word lekker deurlug (terwyl u probeer vermy dat u deeglik deurdrenk word). Uit hierdie dinamiese ervaring en 'n gesprek met die cidersmith wat die geleentheid aangebied het, het ek 'n paar interessante dinge geleer oor harde cider en die appels wat dit gemaak het.
Dit kan moeilik wees om te glo, maar harde sider was Amerika se voorste drank aan die begin van die 20ste eeu. Nou, 100 jaar later, word dit een van die land wat die vinnigste groei.
U vind die sap van genoeg appels in 'n bottel glutenvrye cider van 12 gram om die dokter etlike dae weg te hou. Maar gesondheidsbewustheid is miskien nie die rede waarom die verbruik van cider in die onlangse verlede elke twee jaar verdubbel het nie. Die toenemende aantrekkingskrag van ander drankies - fyn wyne, mikrobrouerye en saamgestelde koffie - het die cider-mark help verhoog.
Maar om gewone, soet appels te gebruik om harde sider te maak, is soos om tafeldruiwe te gebruik om wyn te maak. Gevolglik plant kleinboere bome wat tert, oneetbare, erfstukappels vir daardie mark produseer. Hulle gebruik ook korter variëteite, nou saam geplant en op 'n traliewerk, aangesien u wyndruiwe in 'n wingerd sou plant.
Vanuit 'n boer se perspektief skep hierdie groeiende vraag na cider (saam met 'n paar vreemde draaie van die geskiedenis) die potensiaal vir wins. Die beste appels om cider te maak, is so tert dat hulle bekend staan ​​as 'spitters'. Hierdie skaars eetbare appels - wat in die bedryf bitterwees en bittere harpe genoem word - is diegene wat beroemd deur Johnny Appleseed vir setlaars geplant is. Die vervaardiging van cider het pioniers toegelaat om hul oes op te gaar lank nadat die vars eet appels (wat nou dessertappels of "waterbomme" genoem word) verteer of opgekrimp is. Ja, een slegte nagereg-appel kan binne enkele weke 'n vat verwoes, maar 'n vat cider bly vir baie maande stabiel en winsgewend.
Hierdie erfstukvariëteite, met name soos Porter's Perfection en Kingston Black, was ook diegene wat regeringsagente tydens Prohibition die byl gegee het. Tot op daardie tydstip was cider Amerika se voorste drankie. Maar nou, danksy die noodlottige snoeiwerk deur G-mans, is daar nie genoeg van die beste appels nie om aan die vraag te voldoen.
Namate hierdie dorstige verbruikersmark aanhou groei, verhoog die krimpende beskikbaarheid van spitse hul pryse. Harde appelvariëteite - soos Vader Abraham, Beitel Jersey, Graniwinkle, Horse Apple, Foxwhelp, Limbertwig en King of the Pippins - kry soveel as dubbel die prys vir waterbomme. Omdat die visuele voorkoms van hierdie spitters minder belangrik is as tekstuur of geur, bespaar appelboere geld deur die aantal plaagdoderspuitjies in die helfte te verminder. Daar is ook ander voordele vir 'n produsent. Hulle gebruik vrugte wat sleg lyk, asook vrugte wat te klein of oorryp is vir 'n vars eetmark. As die owerheidsvoorskrifte dit toelaat, kan appelboere ook gevalle van vrugte wat van die grond af versamel is, gebruik. Probeer dit doen met vars eet appels!
Cider was 'n groot deel van die grenslewe, wat Howard Means, skrywer van Johnny Appleseed: The Man, the Myth, the American Story, beskryf as geleef 'deur 'n alkoholiese waas'. New Englanders aan die grens het ongeveer 10 onse harde sider per dag gedrink; ter vergelyking, die gemiddelde Amerikaner drink vandag 20 onse water per dag.
"Hardcider was net soveel deel van die eettafel as vleis of brood," skryf Means. 'Tot en met die verbod sou 'n appel wat in Amerika verbou is, baie minder geëet word as om in 'n vat cider te beland', skryf Michael Pollan in The Botany of Desire. "In landelike gebiede het cider nie net wyn en bier nie, maar ook koffie en tee, sap en selfs water ingeneem."
Tog word hierdie skaars eetbare appels skaarser namate die mark groei. Sommige industriële cider vervaardigers vervang vars eet appels, wat cider vervaardigers vermy. Nog 'n verskil: Industriële ciders, gemaak van sapkonsentraat met toegevoegde tanniene, word normaalweg geprys soos bier, terwyl kunssiders van spitters dikwels soos wyne geprys en bemark word. As u dus altyd 'n wingerd wou besit, maar u klimaat en grond nie bevorderlik is nie, kan 'n appelboom dalk werk.
Hier is ses appelvariëteite wat u in ag moet neem vir u harde appelboomgaard.
Ashton Bitter: baie laat blom, vroeë oes, groot aroma, bitter soet
Dabinette: laat blom, laat oes, goeie bestuiwing, swaar gewas, klein boompie, 'n appelversnit appel, bitter soet
Herefordshire Redstreak: laat bloeiende, vroeë-middel-seisoen-oes, nuttig as basis, 'n goeie vroeë bitter skerp
Kingston Swart: laat blom, middel-seisoen-oes, swak bestuiwing, fluweelagtige tannien, helder suurgehalte, rokerige geure, bitter skerp
Porter se perfeksie: middel-laat bloei, laat-seisoen oes, gangly, groei baie hout, hoë suur, tannien en suiker, bitter skerp
Somerset Redstreak: laat blom, middel-seisoen-oes, druppels vrugte, amper geparfumeerde aroma, bitter soet
Plant na die laaste ryp in die lente en sodra die grond werkbaar is, kaalwortelbome in 'n gat wat net groot genoeg is om die wortels te versprei. Hulle hou van 'n goed gedreineerde, effens suur grond en groei die beste in koue gehardheidsones 4 tot 7. Sit hulle ongeveer 5 voet uitmekaar in die ry met rye van ongeveer 15 voet uitmekaar. Sprei die eerste jaar 'n laag organiese deklaag van 2 duim om die jong plante. Laat gras gesny word tussen die rye en die plante.
Hierdie outydse variëteit appelvariëteite word op moderne dwergonderstokke ingeënt met name soos Budagovsky 9 of Malling 9. Hierdie onderstokke beperk die appelbome tot ongeveer 'n derde van hul hoogte. Hulle verswak ook die stam sodat 'n draadrooster benodig word. Die besparing in die oes en snoei sonder lere vergoed die koste van ent en traliewerk.
'N Appelboomrooster lyk soos 'n heining van 6 voet, maar met heiningpale elke 20 voet en vier drade horisontale draad 11⁄2 voet van mekaar. Plant drie boompies (elke stam ongeveer so dik soos 'n vinger) tussen elke stel poste. Knip elke boompie ongeveer 18 sentimeter (genoem "op pad") om nuwe sytakke te bevorder en bind dit los aan die onderste draad vas.
Voordat u ernstig raak oor harde appelboerdery, moet u hierdie getalle oorweeg.
Plante per hektaar: 500 tot 600
Spasiëring: Spasie van 5 tot 15 voet op dwergwortelstok, met traliewerk en drupbesproeiing.
Jare tot volwassenheid: 7
Opbrengs per akker op volwassenheid: gemiddeld 775 skepels / akker
Aanvangsbelegging: $ 25,000 tot $ 30,000 / akker vir grondvoorbereiding, arbeid, bome, besproeiing en traliewerk (ongeveer dieselfde as die plant van vars etende appels; die koste van enting is ingebed in die koste van die bome)
Jaarlikse verbouingskoste (arbeid, kunsmis, ensovoorts): ongeveer $ 3000 tot $ 3.500 / akker / jaar
Inkomste per akker wanneer volwasse: gemiddeld $ 11,000 / akker
Boordleeftyd: 25 jaar
Louis (op die foto boaan hierdie verhaal) en Jan Lee doen al die werk op hul AppleGarden Farm in Tomales, Kalifornië. Hulle het 300 bome met 40 soorte, boer organies en het verlede jaar 800 liter cider geproduseer.
Bind toekomstige takke en 'n boonste loot elke lente of vroeë somer aan die horisontale drade. Knip takke af wat nie in die vlak van die traliedrade is nie, om ruimte tussen rye te hou vir snoei, oes en bespuiting.
'N Organiese kunsmis met min stikstof wat na snoei uitgesaai word, sal u gewas minder vatbaar maak vir die wye verskeidenheid insekte en siektes wat appels kan tref. Insekdoders en swamdoders moet slegs bespuit word soos u dit nodig het, en dit word bepaal deur 'n geïntegreerde strategie vir plaagbestryding wat plae monitor.
Een van die grootste swakplekke by die meeste appelbome: hulle volg dikwels 'n jaar swaar vrug op met 'n jaar met min vrugte. Maar twee praktyke help om die produksie te vlak:
1. Plant 'n mengsel van erfstukvariëteite.
2. Verdun die vrugte gedurende die swaar jare deur elke ander vruggie vier tot ses weke na blom af te knyp.
Vir die snoei van vrugteboom benodig u vier gereedskap: u vingers om oortollige vrugte af te knyp, handknoeiers vir takkies, kluitjies ('n tweehandige snoeier) vir klein takke en 'n geboë snoeisaag vir groot takke. Die handsnoeiers en snoeisae kom dikwels met bypassende holsters. Dikwels kan een handvatsel van die kloue deur 'n bandlus of jou hamerlus pas om dit te dra.
Afhangend van die verskeidenheid, kan appel appels ryp word vanaf die somer tot die val. Versamel appels as u die aroma van oorryp vrugte ruik, wat ook ongeveer die tyd is dat sommige vrugte op die grond val. Verbasend genoeg is daar verskeie appelvariëteite ontwikkel vir hierdie neiging om vrugte te laat val; dit is makliker om appels van die grond af te pluk as van die boom. Soos u kan sien, kan die cider moeilik wees, maar die kweek kan 'n bietjie makliker wees as met vars eet appels.