Truffel van dagbreek - sampioene - troffel van dagbreek eienskappe - Ook - 2021
Truffel van die dagbreek
Knolmagnaat Pico, dit is die wetenskaplike naam van die wit truffel: dit is afkomstig van die Latynse magnatus, oftewel magnate, met verwysing na sy prestige. In werklikheid is dit die mees waardevolle verskeidenheid, beide gastronomies en ekonomies. Selfs sonder die waarde van die Big One, wat onlangs op die wêreldveiling verkoop is, hou die wit truffel steeds baie hoë koste. Die belangrikste kermis ter ere van hierdie sampioen word gehou in die Piedmontese stad Alba, in die provinsie Cuneo, op wie se grondgebied die wit truffel graag groei. Daar moet gesê word dat die hele suidelike deel van Piemonte ryk is aan hierdie truffels. In die kasteel van Grinzane Cavour, ondergedompel in een van die mees kenmerkende landskappe van die Langa-land, 5 km van Alba, word die Wêreld-wit truffelveiling vanjaar op die vyftiende uitgawe gehou.
Die truffel van Alba
As u van die Alba-truffel praat, is dit een van die dinge wat u in verwondering bring; dink jy: wie sal ooit die truffel van Alba ken? Wie weet nie waar Alba is nie? En dan besef jy dat jy op die punt staan ​​om nie van 'n sampioen te praat nie, nie van 'n voedselproduk nie, maar van die sampioen, met 'n groot "effe". Om oor groot dinge te praat en nie triviaal en voor die hand liggend te wees nie, is glad nie maklik nie. Alba is 'n stad met meer as 31.000 inwoners, vir die mense van Langa is dit die historiese en ekonomiese verwysingspunt; dit is hul hoofstad, want altyd. Die Ferrero-suikerbedryf en truffels is sy vlagskepe. Die truffel of beter, die 'trifola', soos hulle dit in hierdie dele noem, word bedek in 'n aura van oorspronklikheid, van eksklusiwiteit, nie net ekonomies nie (dit is nie behoorlik 'n produk teen 'n gewilde prys nie), maar eerder van die elite wat jaloers respekteer en beskerm produkte van hul eie land: die "trifolao", soos truffeljagters in die Piemonte-dialek genoem word.
Die Alba-truffel het unieke eienskappe wat dit maak wat dit is. Dit het 'n onmiskenbare aroma en geur en is so intens dat dit emosies net so intens opwek: of jy daarvan hou, of dit haat, daar is geen middelgrond nie. Met die groot persoonlikhede is dit altyd so ... Maar as die Alba-truffel nie net 'n baie gewilde sampioen is nie, dan is dit ook verskuldig aan diegene wat dit meer weet as enige ander, wat dit eers waardeer en dan sy kennis gedeel het. Om trifolao te maak is eerstens 'n passie, baie lonend as jy wil, maar altyd 'n passie. Om 'n truffel in u hande te kan hou, benodig u die een, want die truffel is ruimhartig met diegene wat dit verdien: u moet die plante ken, snags beweeg met die geselskap van die hond alleen, in die bos, miskien naby 'n sloot water.
Troffel van die dageraad: die driehoek van die truffel
Die groot sukses van die truffel is ongetwyfeld gekoppel aan die organoleptiese kenmerke daarvan aan 'n wyse bemarkingswerk, maar dit alles is moontlik danksy die byna simbiotiese verhouding wat tussen hond, man en truffel ontstaan. Paradoksaal genoeg is dit asof die simbiose wat die lewensiklus van hierdie swam kenmerk, deurdring alles rondom dit. Die truffel is 'n ekonomiese wins, maar ook 'n lewenstyl, vir die trifolao en ook vir die hond. Dikwels nie raserig nie, 'n klein, goed opgeleide baster wat die truffel "voel", selfs as dit onder tien sentimeter aarde is en dit "merk" soos die trifolao sou sê. Hy grawe rond, sorg dat hy dit nie breek nie, 'n stuk kaas sal sy prys wees. Dit is die vroeë oggendure, met trifolao en hond op pad huis toe, môre is nog 'n truffel reg vir tafels regoor die wêreld.