Saffraanplant - Aromaties - Eienskappe van die saffraanplant - Tuin - 2021
Eienskappe van die saffraanplant
Die plant behoort tot die genus Crocus wat ongeveer 80 spesies het. As dit volwasse is, word dit gevorm deur 'n bolknol met 'n deursnee van ongeveer 5 cm wat 20 ongedifferensieerde knoppe bevat waaruit die organe ontstaan. Slegs 3 is die juwele waaruit die blomme en blare kom; die ander, wat kleiner is, produseer slegs sekondêre gloeilampe. In die ontwikkeling van die knoppe van die gloeilamp begin die jets, een per juweel: vanaf elke bol kan 2 of 3 strale wat uit die aarde kom, uitgespoel word, toegedraai in 'n harde en wit kutikula wat hulle beskerm, en wat die plant in staat stel om die oppervlakkors van die grond deur te steek . Die straal bevat blare en blomme wat byna heeltemal ontwikkel is en wanneer dit uit die aarde kom, maak dit oop en laat die blare in staat wees om te rek en die blom heeltemal te blom.Die blom word gevorm deur ses violetblare. Van die eierstok, geleë op die basis van die gloeilamp, ontstaan ​​'n lang en geel naald wat die blom aan die basis bereik, waar dit in drie redelik lang stigmas van 'n baie intense rooi verdeel is. Die blare is smal en langwerpig: hulle bereik oor die algemeen 30/35 cm, maar in die breedte is dit nie meer as 5 mm nie.
Die oorsprong en vegetatiewe aktiwiteit van die saffraanplant
Die Crocus sativus is die resultaat van 'n kunsmatige seleksie wat begin het met 'n spesie wat sy oorsprong op Kreta gehad het en wat Crocus cartwrightianus genoem is. Die boere het die keuse gemaak om die produksie van sy stigmas te verbeter. Die saffraanplant is nie in staat om vrugbare sade te produseer nie, en die voortplanting daarvan kan slegs plaasvind deur die gloeilamp te kloon. Die verbouing is dus nou gekoppel aan die hulp van mense. Die plantegroei van die plant is in die somer van Junie tot September. Aan die begin van Oktober het hulle 2/3 wit vate-oorsprong, bedek met 'n stywe laag tuniek. Daarvandaan kom trosse van 10 blare een keer uit die grond. Blomme verskyn einde Oktober. Vegetatiewe aktiwiteit vertraag in die winter en hervat einde Maart wanneer dit nuwe bolle opwek. In Mei droog die blare geleidelik op en in Junie het die nuwe bolle materiaal opgehoop en kan die stase-fase binnegaan. Die saffraankruid word verkry uit die trifiede stigma van die plant en die term is afgelei van die Latynse safranum, wat op sy beurt afkomstig is van die Arabiese woord, wat geel beteken.
Die verbouing van die saffraanplant
Die saffraanplant is geskik vir klimaat met 'n gemiddelde reënval, ongeveer 300-400 mm per jaar, tipies van Griekeland en Spanje. Die plant verdra nog meer reënerige klimate, soos in Kashmir, waar dit ook 1500/2000 mm reën per jaar bereik. Produsente moet absoluut waterstagnasie vermy wat skadelik is vir die plant. Daarom word die verbouing op 'n effens steil grond verkies bo dié op 'n plat grond. Swaar en swak deurlaatbare gronde moet vermy word. Verbouing word aanbeveel op klei of sanderige grond met goeie dreinering en deurdringbare. Die saffraanplant het die harde wintertemperature, selfs onder 0: die bolle begin net onder minus 12 ° C ly. Crocus sativus dra vir kort periodes sneeu en ryp. In die somer, as die plant rustig is, skep die hoë temperatuur geen probleem vir die gloeilamp nie. Die tegnieke wat gebruik word vir verbouing is een- of meerjarige tegnieke.
Saffraanplant: Gebruik saffraan
In die verlede is die saffraanplant, waarvan slegs stigmas gebruik word, as medisinale plant gebruik. Anti-spastiese, kalmeermiddels en pynverligtende eienskappe word aan saffraan toegeskryf. Deesdae is dit egter ontdek dat aborsiewe verbindings met saffraan gevorm kan word: die gebruik van slegs 20 gram per dag saffraan kan ook dodelik wees. Daarbenewens kan die gebruik van saffraan in seldsame gevalle, newe-effekte kan veroorsaak soos gevoelloosheid, duiseligheid of bloeding manifestasies as gevolg van die vermindering van plaatjies, ook genoem trombositopenie en vir die vermindering van protrombien, genaamd hipoprothrombinemia. Saffraan word deesdae slegs in die voedselindustrie gebruik: in gastronomie word dit wyd gebruik as 'n aromatiese speserye en ook as 'n natuurlike kleurstof. Saffraan is ryk aan karotenoïede stowwe wat sellulêre skade veroorsaak deur vrye radikale. In gastronomie is die mees bekende en tipiese gebruik van Italiaanse streeksgeregte die bereiding van die Milanese risotto, ook geel risotto genoem, vir die kleur wat dit aanneem as gevolg van die teenwoordigheid van saffraan in die resep.