Die Bank van Engeland se hoofekonoom, Andy Haldane, het onlangs sy eie beroep gekritiseer. Dit het tot gevolg gehad siel soek vir ekonome soos ons die gesig staar, weer die bekende kritiek dat niemand die 2008 finansiële krisis voorspel het nie (trouens, sommige ekonome het gedoen) en reflekteer of die vak behoorlik op skool en universiteit geleer word.
Tog is Haldane se kritiek minder ernstig as wat hulle eers kan verskyn. Inderdaad bly hulle grootliks onskuldig op die vlak van ekonomiese voorspelling.
Tot sy krediet het Haldane moeite gedoen om te beklemtoon meer diepgaande probleme in die ekonomie. Hierdie probleme hou verband met kwessies van teorie en metode. Hulle is ook verwant aan 'n onwilligheid om dissipline binne die ekonomie toe te laat en om oop te maak vir ander dissiplines.
Onbewus aandag trek hy aandag weg van hierdie probleme deur te fokus op die kwessie van vooruitskatting en mis die geleentheid om die huis te ram die punt dat ekonomie gebrekkig is in 'n fundamentele sin. Beter voorspellings kan nie die ekonomie van die mislukkings nou en in die verlede bevry nie.
Swak en buite-teiken
Ekonomie moet in 'n krisis wees. Maar in werklikheid dit is nie. Eerder bly die ekonomie grootliks dieselfde as wat dit voor die finansiële krisis was. In effek bly dit net so problematies soos in die verlede. Dit is nie net vir ekonomie nie, maar vir die samelewing as geheel, gegewe die volgehoue ​​krag en invloed van die dissipline oor beleid en openbare lewe.
Om te dink aan die ekonomie in terme van voorspellings, is om die aard en omvang daarvan te beperk. Ekonomie behoort oor die verduideliking te gaan. Dit moet in staat wees om sin van die wêreld te maak bo die voorspellings van die toekoms. Dit is nie duidelik dat die ekonomie soos dit nou bestaan ​​die wêreld in sy huidige vorm kan verstaan ​​nie. In hierdie mate kan dit nie help om die frekwensie en diepte van krisisse te verstaan ​​nie.
Ekonome bly verbind tot 'n bepaalde benadering tot teorie gebou waarin wiskundige modelle is Al wat tel. Hulle is dikwels te abstrak om getoets te word en bestaan ​​as formele abstraksies sonder verband met die werklike wêreld. Byvoorbeeld, sommige makro-ekonomiese modelle voor die krisis was so uit voeling met die werklikheid dat hulle die bestaan ​​van banke uitgesluit het. Geen wonder dat die krisis as 'n verrassing gekom het nie.
Aangesien dit goed gaan, is daar min kans dat ekonomie sal oopmaak vir die idees en metodes van ander dissiplines. In plaas daarvan het die dissipline 'n projek van "ekonomiese imperialisme"Om ander sosiale wetenskappe te koloniseer. Echte interdissiplinêre debat het in hierdie proses verlore gegaan.
Haldane se kritiek op die ekonomie bly dus swak en buite die teiken. Hy doen 'n beroep op die ekonomie om van weerkunde te leer. Op dié manier kan dit sy voorspellings verbeter. Wat hy mis, is die behoefte aan radikale verandering op die vlak van teorie en metode. Hy mis die behoefte aan ekonomie om hervorming aan te pak wat dit in 'n sosiale wetenskap verander wat die wêreld soos dit eintlik verklaar is - nie 'n toestel om die ekonomiese weer beter te voorspel nie.
Om seker te wees, Haldane het standaard ekonomiese aannames bevraagteken soos wat van alle akteurs perfek rasioneel is. Hy het ook die gebruik van alternatiewe metodes soos agent-gebaseerde modellering aangemoedig, wat 'n meer realistiese siening van individuele gedrag bied. Tog is sy voorstelle vir hervorming beperk en swak. Die idee dat ekonomie moontlik van die eerste beginsels verwerk moet word en herbou moet word as 'n meer oop en minder formele sosiale wetenskap bly implisiet in sy kritiek.
Alternatiewe ekonomiese idees bestaan. Hulle bestaan ​​onder dissentasie heterodokse ekonome, maar hulle bly op die rand van ekonomiese debat, sonder enige werklike invloed op die kerndissipline self.
Hierdie feit is waarskynlik 'n verrassing vir die meeste. Sekerlik, die krisis het gelei tot 'n wedergeboorte in die studie van groot ekonomiese denkers soos Marx, Keynes en Hayek? Hierdie denkers het immers in detail die ekonomiese stelsel bestudeer, insluitende die krisisgevoelige natuur.
Die hartseer waarheid is dat hierdie wedergeboorte nie gebeur het nie. Trouens, enige wedergeboorte is deur die insulariteit van die ekonomiese dissipline. Ekonomiese dissenters soos Marx, Keynes en Hayek word steeds meer geneig om deur wetenskaplikes buite die ekonomie bestudeer te word as binne dit.
So terwyl Haldane korrek is om te vra vir hervorming in die ekonomie, mis hy die hervormingshindernisse en die behoefte om dit te oorkom. Hy mis nie hoe die ekonomie verdeeldheid gesmoor het nie en hoe die herstrukturering van ekonomie wortel-en-takhervorming vereis in die manier waarop die ekonomie bestudeer word. Ons benodig ekonome wat nie beter weervoorspellers is nie, maar eerder toegewyde sosiale wetenskaplikes wat betrokke is by die aanpak en oplossing van werklike probleme op 'n deurlopende basis.