Storms in die Atlantiese Oseaan: oorsake en klimaatsverandering | Netwerk Meteorologie
Storms in die Atlantiese Oseaan
Duitse Portillo | 12/01/2022 10:00 | Meteorologiese verskynsels
As gevolg van klimaatsverandering en die toename in globale gemiddelde temperature ervaar ons verskillende veranderinge in die atmosferiese en oseaniese patrone. In hierdie geval waarsku die Atlantiese Oseaan oor die veranderinge wat dit ondergaan as gevolg van klimaatsverandering. Die storms in die Atlantiese Oseaan hulle neem toe en daarmee saam die vorming van orkane en orkaankragwinde.
In hierdie artikel gaan ons jou vertel watter die oorsaak is van die toename in storms in die Atlantiese Oseaan en wat die gevolge is van klimaatsverandering in 'n toenemend getropicaliseerde Atlantiese Oseaan.
1 Storms in die Atlantiese Oseaan
2 Toenemende storms in die Atlantiese Oseaan
3 Afwykings in die 2020-seisoen
4 Studies oor klimaatsverandering
Die Atlantiese Oseaan waarsku. Dit is 'n opsomming van die veranderinge in atmosferiese dinamika wat in onlangse jare waargeneem is wat die noorde van Macaronesia raak, 'n gebied wat die Asore, die Kanariese Eilande, Madeira en woestyn-eilande en die suidweste van die Iberiese Skiereiland insluit. Alles dui daarop dat die streek se klimaat tropies word.
Sedert die geskiedkundige aankoms in 2005 van die tropiese storm Delta na die Kanariese Eilande, is die aantal tropiese siklone wat deur hierdie streke beweeg het die afgelope 15 jaar aansienlik toegeneem. Hierdie siklone is gebiede met ernstige laedrukklimaat en vertoon nie die tipiese gedrag van middelbreedte-storms of ekstratropiese siklone waaraan ons gewoond is in hierdie deel van die planeet nie. In plaas daarvan vertoon hulle eienskappe wat meer soortgelyk is aan die tipiese tropiese siklone wat gewoonlik die Karibiese Eilande aan die ander kant van die Atlantiese Oseaan affekteer.
Trouens, hierdie verskynsels lyk in struktuur en aard toenemend na tropiese siklone. Soveel so dat die Amerikaanse nasionale orkaansentrum die afgelope paar jaar navorsing en monitering van ons waterskeiding verhoog het en 'n nie onaansienlike groep van hierdie verskynsels genoem het nie.
Toenemende storms in die Atlantiese Oseaan
Die afwyking wat hierbo genoem is, het die afgelope vyf jaar toegeneem. Ons het 'n paar noemenswaardige voorbeelde:
Orkaan Alex (2016) Dit het in die suide van die Asore voorgekom, ongeveer 1.000 140 km vanaf die Kanariese Eilande. Met maksimum volgehoue ​​winde van 1938 kilometer per uur bereik dit orkaanstatus en vaar dit op 'n ongewone manier oor die Noord-Atlantiese Oseaan. Dit het die eerste orkaan geword wat in Januarie sedert XNUMX gevorm het.
Orkaan Ophelia (2017), die eerste Saffir-Simpson Kategorie 3-orkaan in die oostelike Atlantiese Oseaan sedert rekords begin het (1851). Ophelia het maksimum volgehoue ​​winde van meer as 170 kilometer per uur behaal.
Orkaan Leslie (2018), die eerste orkaan wat so naby die skiereiland kus (100 km) aangekom het. Dit het Portugal teen dagbreek getref met winde van tot 190 kilometer per uur.
Orkaan Pablo (2019), die naaste orkaan wat nog ooit in Europa gevorm is.
Soos sy laaste hoogwater, het die tropiese storm Theta die Kanariese Eilande bedreig, net 300 kilometer daarvandaan om die eilande ten volle te beïnvloed.
Benewens hierdie gevalle, is daar 'n lang lys wat hulle vergesel, aangesien hulle uiters afwykend is en die bogenoemde gebiede affekteer. Sodoende het die frekwensie die afgelope vyf jaar tot een keer per jaar toegeneem, en selfs meer as een keer in die laaste twee jaar. Voor 2005 was die frekwensie een elke drie of vier jaar, sonder om 'n beduidende gevaar van impak te verteenwoordig.
Afwykings in die 2020-seisoen
Hierdie rariteit stem ooreen met wat gedurende die orkaanseisoen van Junie tot November vanjaar gebeur. Voorspellings dui reeds op 'n baie aktiewe seisoen wat uitloop op 30 siklone, 'n ware rekord. Dit beteken om hulle na die historiese 2005-seisoen te benoem deur die Griekse alfabet te gebruik.
Aan die ander kant word die seisoen ook gekenmerk deur groot aktiewe orkane van kategorie 3 of hoër. Trouens, dit sluit by die eerste vier seisoene aan vir die eerste keer sedert rekords begin het (1851) wat ten minste een Kategorie 5-orkaan het in vyf opeenvolgende seisoene gevorm. Laasgenoemde stem baie ooreen met klimaatsveranderingprojeksies, die mees intense orkane is proporsioneel sterker en meer gereeld.
Studies oor klimaatsverandering
Daar moet in gedagte gehou word dat die toename in storms in die Atlantiese Oseaan en die tropisering van hierdie deel van die wêreld te doen het met die gevolge van klimaatsverandering. Die antwoord is ja, maar meer navorsing is nodig.. Aan die een kant moet ons die verband met die waargenome gebeure ken, en in Spanje het ons steeds nie die tegniese vermoë om hierdie tipe operasionele toeskrywingstudies wat in ander lande uitgevoer word, uit te voer nie. Wat ons kan vasstel, is 'n verhouding gebaseer op studies van toekomstige klimaatscenario-projeksies wat aanvaar dat hierdie verskynsels meer gereeld in ons komme voorkom.
Dit is waar ons verhoudings kan bou, alhoewel meer navorsing nodig is om die besonderhede van hierdie toekomstige gebeure te identifiseer en verder te verfyn om beplanning vir aanpassing by verwagte klimaatsverandering te verbeter. Terwyl dit waar is dat dit moontlik is dat bereik nooit hoër intensiteite soos kategorie 3 of hoër nieOrkane en geringe tropiese storms is ook 'n saak van besondere kommer as gevolg van hul groot impak op die Amerikaanse kus en daar moet bygevoeg word dat ons in Spanje nie ten volle voorbereid was hiervoor nie.
Nog 'n kenmerk om in ag te neem, is dat hulle groter onsekerheid in hul voorspellings bied. Anders as die trope, waar sikloonspore deur meer voorspelbare faktore beïnvloed word, soos wat hierdie siklone ons middelbreedtelyne begin nader, begin hulle deur minder voorspelbare faktore beïnvloed word, met gevolglike verhoogde onsekerheid. Nog 'n belangrike aspek is die potensiaal vir die grootste impak wanneer hulle in middelbreedte-storms begin ontwikkel, 'n oorgang bekend as die ekstratropiese oorgang, wat kan veroorsaak dat hulle hul omvang uitbrei.
Ten slotte is dit belangrik om ook die moontlike onsekerheid in die tendense inherent aan die verskynsel waarvan ons praat in ag te neem. Alhoewel al hierdie veranderinge altyd in ag geneem word met verwysing na historiese rekords vanaf 1851, is dit in werklikheid vanaf 1966 dat hierdie rekords kan werklik so stewig en vergelykbaar beskou word as dié van ons huidige era, want dit is die begin van wat moontlik is. Waarneem hulle met satelliete. Daarom moet dit altyd in gedagte gehou word wanneer tendense wat in tropiese siklone en orkane waargeneem word, ontleed word.
Ek hoop dat jy met hierdie inligting meer kan leer oor die oorsake van die toename in storms in die Atlantiese Oseaan.
Volledige pad na artikel: Netwerk meteorologie » Meteorologiese verskynsels » Storms in die Atlantiese Oseaan