Onder die invloed | LitNet
Bibi Slippers 2012-06-21
As ek ’n meer wetenskaplike brein gehad het, sou ek ’n uitvinder van allerhande volksvreemde apparate wees. My eerste uitvinding, en waarskynlik die een waarvoor ek onthou sal word, sal ’n asemtoestel-toets vir skrywers wees: die skrywer sal die een punt in sy mond plaas en sy skryfsels daarin voordra of voorlees, en op ’n klein digitale skermpie sal ’n lysie verskyn van al die mees merkbare invloede op die skryfwerk.
Ek dink baie beginner-digters sou geskok wees wanneer hulle gekonfronteer word met die hoë vlakke AG Visser, Hallmark en Lianie May in hul inkstrome. Ander is bewustelik dronk op Ingrid Jonker of ten minste bietjie tipsy op die Psalms van Dawid. Ek vermoed my eie asemtoets sou verklap dat ek kleintyd ’n obsessie gehad het met Roxette en die lirieke van die karakters in The Lion King. Dis nog elke dag ’n stryd om nie stories en gedigte te spin wat tussen die pole van romanse en rampspoed graviteer soos dit in “Can you feel the love tonight?” (uitgevoer deur Timon en Pumbaa) voorkom nie.
Niemand skud hulle invloede maklik af nie, maar dis belangrik om te weet wat daardie invloede is en hoe dit in jou skryfwerk neerslag vind. Terwyl ek nog besig is om te werk aan my asemtoestel-toets is dit raadsaam om dalk maar die outydse vergrootglas uit te haal en jou sinne en versreëls en paragrawe en rympatrone fyn te bestudeer. Wie se stem is dit wat eggo tussen die lyne? Wie se idees is dit wat soos ’n skim agter jou eie woorde skuil?
Dis nie noodwendig lekker om so ’n kritiese instelling te begin ontwikkel nie. Ek onthou ’n toespraak wat Danie Marais tydens die werkswinkel vir Nuwe Stemme 4-digters gemaak het. Hy het Tony Hoagland aangehaal wat sê: “The initiation into knowledge will infect the learner with the virus of self-consciousness.” Maar om nou vir Danie woordeliks aan te haal: “Vir enigiemand wat ernstig oor skryfwerk is, is dié prys egter onontkombaar. Dit is wat jy doen nadat jy jou onskuld verloor het, wat belangrik is.”
In die eerste video lees Christo van Staden, Jo Prins en Charl-Pierre Naudé gedigte oor Johannesburg voor.
Carl Sandburg – “Chicago”.
Lorca – “City that does not sleep”.
Pablo Medina – “Cityscape 1”.
Derek Walcott – “In the Village”.
Czelaw Milosz – “And the city stood in its brightness”.
Frank Bidart – “California Plush”.
Carl Dennis – “In Paris”.
Michael Blumenthal – “Suburban”.
2012-06-28 at 18:07
Hier is iets oor Johannesburg sonder enige Engelse invloed van n jong eerstejaar student van 19 jaar. Dit sal nie opgaan in die digkuns anale nie, maar dalk die bewussyn prikkel.
2012-06-29 at 19:26
Mardene se gedig bevat pragtige oomblikke. Ek hou veral van die oormores wat halfpad ophou onthou.