Stoepstorie 12: Ouma Barlow en die dorp Stella – De Oude Huize and our new chapter at Kameel Huise tussen Treine en tussen Spore
We are living the dream on a small village in the North West Province – KameelZA
Posted on September 25, 2018 September 25, 2018 by deoudehuizeyard
Stoepstorie 12: Ouma Barlow en die dorp Stella
Die dorp Stella het wonderlike kinderdae herinneringe vir my. In besonder Brandstraat. Dit was die straat waarin Oupa Jimmy en Ouma Sannie se huis was. Nommer 10. Vandag lyk Brandstraat heel anders as wat my kinderdae se onthou dit voorgestel het.
Oupa en Ouma se huis was wit geverf en het so ‘n wye voorstoep waarop Oupa Jimmy graag gesit het en die wêreld bespiet het. Oupa het so ‘n skaaphak kierie gehad waarmee hy jou sommer so nader gehak het. Dit is die straat wat gelei het na die ou klipsaal. Die straat het sommer net daar by die klipsaal gestop. Vandag sou ons praat van ‘n cul-de-sac, maar daardie dae was dit ‘n vreemde woord. Die saal was die middelpunt van die dorp. Dit is nou naas die kerk. Daar was konserte en vergaderings gehou en natuurlik ook het die Vroue Landbou Vereniging hul vergaderings gehou. Ouma Sannie was ‘n raakvatter tussen die vroue van die VLV.
Die Klipsaal word vandag gebruik as ‘n stoor deur die Munisipaliteit.
Brandstraat se huise het elkeen sy eie styl gehad. Almal was wit geverf. Almal naby die straat. Sommer so naby genoeg dat jy met die uit loop slag in die straat was. Daar was die Celliers huis op die punt naaste aan die klipsaal. Die huis het ‘n stoepie tussen die twee kamers wat soos vleuels op die stoep uit geloop het. gehad. Dan was daar die huis met die geboogde sinkplate oor die stoep. So ‘n regte Karoo-styl stoep. Die stoep waarop die oompie sy pyp gesit en rook het. Die hoekhuis lyk vandag nog baie dieselfde. ‘n Lekker stoep met die lae muurtjie.
Die water in Stella is brak want die soutpan lê naby die dorp. Vir baie jare is hier sout ontgin. Ongeag die brak water was daar heel party windpompe in die dorp, want almal het groentetuine gemaak. Ouma Sannie het ‘n Lemon Verbena by die agterdeur gehad. Dit was ‘n fees om die blare tussen ons hande te vryf en dan die reuk vir die hele dag saam te dra. ‘n Lekker vrugteboord was oupa se pride and joy. Die ingelgde geelperskes met dik vla, was ons kinders se gunsteling.
Oupa en Ouma was altwee kinders van die Willowmore, Patensie en die Gamtoos, soos Oupa het altyd na die Kolonie verwys as sy grootword wêreld gepraat het. Hy en Ouma het mekaar van kindsbeen geken. Hy het die plaas Langverwagt naby Kameel gekoop. Op hul oudag het hulle op Stella afgetree.
Ouma het geduld gehad met ons. Sy het die fynste kant hekel met sulke fyn gare en ‘n blink hekelpen. Dollies was ‘n groot gunsteling. Elkeen het die mooiste glaskrale gehad. Dit het geklingel wanneer sy die koffie ingebring het en dit oor die melkbertjie daarmee toegemaak was. Sy het geduld gehad om my te leer hekel – hotklou en al.
Die kombuis het ‘n houttafel gehad. So wit geskrop naby die koolstoof. In die eetkamer was ‘n bal-en-klou tafel wat ‘n verlengstuk gehad het. Op Sondae was die tafel gedek met ‘n gehekelde tafeldoek en haar beenhef eetgerei. Sy sou op ‘n oggend bel en sommer so terloops sê dat sy my pa se gunsteling skaapboud gaar gemaak het en ons moes oorkom vir ete. Sy kon selfs haar skoonseun onder ‘n wip vang met haar kos wat altyd vol verrassings was. Wanneer dit vetkoekdag was, was dit wonderlik om die vormpies van die vetkoeke in die olie te probeer assosieer met ‘n diertjie. Eendjies en hasies was altyd ‘n reg raai.
Ouma het lang hare gehad. Sy het dit in ‘n lang vlegsel aan die eenkant van haar kop gevleg en dan om haar kop gedraai. Na Oupa oorlede is en Ouma by haarself gewoon het, het die dogters op ‘n dag besluit – Ouma se hare moes kort geknip word. Wat ‘n tragedie was dit. Ouma kon nooit met die kort hare vrede maak nie. Ek het baie dae my tas gepak om by ouma te gaan bly maar het maar elke keer weer terug gekom huis toe.
Ouma Sannie het ook die swaar van die lewe geken. Haar een dogtertjie is oorlede en twee van Ouma se seuns is tydens WWII oorlede. Ek het altyd gewonder hoe sy dit oorleef het want daar was altyd ‘n glimlag op haar gesit.
Oupa en Ouma met hul kinders op hul 50ste huweliksherdenking
Ouma het nog in die tyd van briewe skryf gelewe. Onlangs het ek hierdie stukkie kosbaarheid van ‘n niggie ontvang. Die brief is gerig aan haar suster, Tant Pollie, wat in Uitenhage gewoon het. Die inhoud is kosbaar!
Categories#smalltown, #smalltownrevitalization, #smalltownsmatters, Afrikaans, De Oude Huize Yard, Family, Grandparents, History, Housing complex, kameel, Lifestyle, North West, North West Province, Stella, Stoepstories, Uncategorized Tags#NorthWest #Stella #Kameel #Kameelhuisetussenspore, South Africa
15 Replies to “Stoepstorie 12: Ouma Barlow en die dorp Stella”
Mag ek asseblief hierdie inskrywing herblog?
September 26, 2018 at 5:48 am
‘n Wonderlike vertelling! Daardie eerste foto vang ‘n oomblik van harmonie so mooi vas.
September 26, 2018 at 4:22 am
Baie dankie. Vreugde vir jou
Reblogged this on Tannie Frannie and commented:
Lees net hierdie heerlike vertelling!
Vandag is mens gelukkig as jou grootword dorp en straat nog dieselfde naam dra as destyds.
Dankie vir die ‘inloer’
Dis nou n pragtige terugflits van Ouma en Oupa en die leefwyse van daardie dae. So ongekompliseerd en tog vir hulle baie ingewikkeld met die bietjie wat hul gehad het. Die foto van die 50tigste herdenking vertel ook sy eie storie. Dankie vir die mooi vertelling.
September 27, 2018 at 3:31 am
Dankie ja verseker was dit goeie tye
Baie mooi vertelling. Ek het dit nou baie geniet.
Baie dankie Ouma was vol pret
October 6, 2018 at 8:57 pm
Soek nog asseblief!
October 6, 2018 at 6:58 pm
Baie dankie. Probeer om al die stories te vertel soos die tyd aanstap.
Previous PostPrevious Stoepstorie 11: Naamborde en Padpredikante wat elk sy eie storie vertel
Next PostNext Stoepstorie 13: Kameel Rust & Vrede Accommodation
Journey to stardom