Die uitdrukking Anno Domini (afgekort as AD) beteken "die jaar van die Here" en word gebruik om die aantal jare van die een waarin hulle die inkarnasie en die geboorte van Jesus Christus sou plaas om aan te dui.
Anno Domini is 'n afkorting van die Latynse formule is "annus ab Incarnatione Domini nostri Jesu Christi" (die jaar van die menswording van ons Here Jesus Christus), en die formule Latyns "annus a Nativitate Domini nostri Jesu Christi" (jaar van die geboorte van ons Here Jesus Christus).
Hierdie stelsel van numering van die jaar volgens die Anno Domini is tans dominant in baie lande van die wêreld, sowel as vir kommersiële gebruik en vir wetenskaplike kinders. Vir 'n paar dekades, in werklikheid, dit is die standaard erken deur internasionale instellings soos die Verenigde Nasies en die Universal Postal Union, wat daarop dui dat sy kantore sodanige datum aan enige ander datum gekies in die uitbreiding van sy dokumente te vergesel.
Die jaar na die geboorte van Jesus "post Christum natum" word ook aangedui met sinonieme:
d.C. "na Christus";
C.E. "Common Era" in die Engels-sprekende lande;
u.Z. "unserer Zeitrechnung" in die voormalige DDR.
Vorige plaas met sinonieme:
a.C. "voor Christus";
a.e.V. "voor Common era";
B.C. "Voor Christus" of B.C.E. "Voor Common Era" in die Engels-sprekende lande;
v.u.Z. "vor unserer Zeitrechnung" in die voormalige DDR.
Alhoewel die term Anno Domini was in wydverspreide gebruik sedert die negende eeu, die term "Voor Christus" ​​en sinonieme was nie wydverspreid tot die einde van die vyftiende eeu.
Die Juliaanse kalender is 'n sonkalender, wat is gebaseer op die siklus van die seisoene. Dit is ontwikkel deur die sterrekundige die Griekse Sosigenes van Alexandria en gepromulgeer deur Julius Caesar (vandaar die naam), in sy hoedanigheid as Pontifex Maximus, in die jaar 46 vC.
Die hervorming van Julian, in wese, het die Egiptiese kalender hervorm deur die besluit van Canopus en staar by die begin van die jaar op 1 Januarie, terwyl die eerste was op 1 Maart.
Die name van die maande van die Juliaanse kalender is afgelei van die antieke Romeinse kalender, met 'n paar veranderinge wat ingestel is deur die keiser:
1. Ianuarius: maand toegewy aan Janus (Janus), twee-faced god, simbolies die nasien van die oorgang van die vorige jaar na die volgende. Ianua in Latyn beteken "deur", 'n ander verwysing na die verandering van die jaar.
2. Februarius: Sabina Februa kom van die woord wat beteken "suiwering" in hierdie maand is suiwering van die velde beoefen voordat hulle verbou.
3. Martius: maand toegewy aan Mars, die god van oorlog.
4. Aprilis: is vermoedelik om af te lei van die Etruskiese woord Apru en verwys na Aphrodite, wat Venus.
5. Maius: Maia, die godin van vrugbaarheid, hierdie maand in 'n ritueel wat ontwerp is om die vrugbaarheid van die velde te verseker beoefen.
6. Iunius: gewy aan die godin Juno, wat Juno.
7. Iulius: Julius Caesar toegewy aan Gaius Julius Caesar.
8. Augustus: Gaius Julius Caesar Octavianus toegewyd tot Augustus, die keiser Octavian Augustus.
9. September: die sewende maand van die ou kalender van Romulus, wat dit gesien het in Maart as die eerste maand.
10. October: die agtste maand van die kalender van Romulus.
11. November: die negende maand van die kalender van Romulus.
12. December: die tiende maand van die kalender van Romulus.
Die sewende maand (Quintilis) is gewy aan Julius Caesar in 44 vC deur Marco Antonio, die agtste (sextilis) Octavian Augustus in die jaar 8 vC (Lex de Pacuvia kantiens Augustus). Sommige tekste dateer die naamsverandering in Augustus jaar 26 jaar-of 23 vC, maar die datum van Lex Pacuvia is sekere.
Hoewel die week uitsluitlik gemaak van sewe dae (Maandag, Dinsdag, Woensdag, Donderdag, Vrydag, Saterdag en Sondag), wat reeds lê in die Egiptiese kalender, in die jaar 321 AD Keiser Konstantyn besluit permanent. Daarbenewens is dit besluit is op Sondag (dies Solis) dag van rus opgedra aan die songod, in plaas van Saterdag, tradisionele nie net vir die Jode nie, maar vir die heidene as Jesus Christus gesterf het op die sesde dag van die Joodse week, moet opgewek word Sondag.
Aan die ander kant, is dit ook met nog 'n baie gewilde godsdiens: die kultus van Mitras, die god van die verbonde en vriendskap in die Persiese godsdiens van die Vediese tydperk wat die son en sy afgeleide Sol Invictus (Invincible Sun), vandaar die assosiasie tussen die aanbid son en Jesus Christus deur Konstantyn het gewerk om hierdie nuwe, maar onbekend aan die meeste, godsdiens (Christendom) te bevorder.
Die Juliaanse kalender is deur dan die amptelike kalender van Rome en sy domeine, dan is die gebruik daarvan aan al die lande van Europa en Amerika versprei, soos wat hulle gekersten. Jaar 1582 AD is vervang deur die Gregoriaanse kalender deur bevel van Pous Gregory XIII, verskillende lande, maar het steeds die Juliaanse kalender gebruik, dan aanpassing op verskillende tye tussen die agtiende en twintigste eeue. Sommige kerke is deel van die Ortodokse Kerk is nog steeds die Juliaanse kalender gebruik as sy liturgiese kalender. Die Juliaanse kalender is ook die grondslag van die tradisionele kalender Berber Noord-Afrika.
In die Juliaanse kalender, word die schrikkel jaar gebruik om te vergoed vir die feit dat die lengte van die tropiese jaar (of son jaar) nie gegee word nie deur 'n heelgetal dae. Die ekstra dag bygevoeg word na Februarie 24. Dit moet onthou word dat die Romeine was in die gewoonte van die tel van die dae wat die maandelikse aftrekking van sekere feeste toe die dag van vertrek, so tussen Februarie 24 Maart 1, daar is presies ses dae (24-25-26-27-28-1).
In schrikkel jaar, met 29 dae van Februarie, die 24ste, wat was "sexto die" sou word "Septimo die". Maar aangesien "Septimo die" 23 dae, nie in staat is om te noem die 24 "Septimo die" hom "bis sexto die". Vandaar die naam "schrikkeljaar".
Sosigenes het vasgestel dat een elke vier jaar is 'n schrikkeljaar: op hierdie manier die gemiddelde Julian jaar van 365 dae en 1/4 was. As 'n resultaat, die Juliaanse kalender is siklies elke 4 jaar, gelykstaande aan 365 × 4 1 ​​= 1461 dae (nie deelbaar deur 7), en die oorweging van die dae van die week, die Juliaanse kalender is sikliese elke 1461 × 7 = 10.227 dae, gelykstaande aan 'n 4 × 7 = 28 jaar. Die verskil met die tropiese jaar is dus net 11 minute en 14 sekondes, 'n presisie baie akkuraat vir sy tyd.
Dit verskil van ongeveer 1/100 dag, maar opgehoopte oor die eeue heen, so die begin datum van die seisoene beweeg (jy verloor een dag elke 128 jaar). Hierdie verskynsel is goed bekend aan sterrekundiges Middeleeuse; Dante noem in die Goddelike Komedie: «Ma prima che gennaio Tutto si sverni per la centesma ch'è là Giu negletta» (Paradiso XXVII, 142-143).
Om hierdie rede, is in die jaar 1582 AD na die Gregoriaanse kalender, wat verminder die fout in net 26 sekondes (een dag elke 3323 jaar ongeveer).
Na die geboorte van Christus is schrikkel jaar die jaar waarvan die getal deelbaar is deur 4. Voor die geboorte van Christus, maar daar was geen vaste reël nie, aangesien die toepassing van die reël is opgedra aan diskresionêre beleidsbesluite: dit was net Octavian Augustus (8 vC) die finale vasstelling van die cesarean schrikkel jaarperiodiciteit te lê.
Die eerste schrikkeljaar was 45 vC, die jaar waarin die nuwe kalender in werking getree het. Dit word soms die jaar van verwarring, as hulle gehad het om by te voeg 85 dae om te vergoed vir die opeenhoping van foute in die verlede en die vernal equinox herstel tot 25 Maart. Ten einde twee maande tussen November en Desember, een van 33 dae en die ander van 34 dae is bygevoeg.
Hierdie verwarring het verskeie gevolge oor die daaropvolgende 50 jaar tot tot ongeveer 8 AD. Trouens, ná die dood van Julius Caesar (44 vC) gepleeg verskeie foute maak schrikkel jaar baie nie schrikkel jaar. Dit was dan Augustus in 8 vC dat om die probleem op te los, het beveel dat 'n aantal van schrikkel jaar nie gewees het oorweeg schrikkel jaar.
Daar is geen eenstemmigheid van mening oor watter jaar was eintlik schrikkel voor herorganisasie keiserlike, eenvoudige hipotese is dat hulle 45 vC, 42 vC, 39 vC, 36 vC, 33 vC, 30 vC, 27 vC, 24 vC, 21 vC, 18 BC, 15 vC, 12 vC, 9 vC en 8 AD (huppel skrikkeljare 5 vC 1 vC en 4 AD). Dit sou misverstaan ​​is dat die aanduiding van 'n schrikkeljaar ná drie normale jare in te sluit, die invoeging van plaas 'n schrikkeljaar elke drie jaar, met inbegrip van schrikkeljaar (dws een elke drie in plaas van een elke vier).
Dionysius Exiguus (Stigter van die historiese chronologie algemene)
Soos van die einde van die Republikeinse tydperk (jaar 46 vC), die Juliaanse kalender opsomming van die jaar sedert die stigting van die stad van Rome (Ab Urbe bedek) tot die Christelike tydperk na die keiser Konstantyn.
Dionísius, die Klein (Latyn: Dionysius Exiguus), 'n geleerde monaco boorling van Skithië, wat tussen die einde van die vyfde en vroeë sesde eeu in Rome gewoon het, in die jaar 525 nC die berekeninge chronograaf ontwikkel op die basis van die stelsel "Anno Domini" (die sogenaamde Christelike era).
Die pouslike kanselier het hom die taak om 'n wiskundige metode om die datum van Paasfees te voorspel volgens die reël wat aangeneem word deur die Raad van Nicea (ook genoem "Alexandrynse reël") te ontwikkel.
Dionísius, die Klein verstaan ​​dat die datums van Paasfees is siklies herhaal elke 532 jaar in die Juliaanse kalender (die kalender wat van krag was op die oomblik) en 'n tabel saamgestel (hieronder in uittreksel), waarin 'n lys van datums gedurende die duur van hierdie siklus:
A = kalenderjaar;
B = aantal van indictio;
D = deelnemer;
E = getal van die siklus van die maan;
F = datum van Alexandrynse Paschalis volmaan;
G = datum van Alexandrynse Paas Sondag;
H = ouderdom van die maan - op die datum van Alexandrynse Paschalis Sondag.
Die tabel van Dionusios is amptelik goedgekeur en is gebruik deur die Rooms-Katolieke Kerk tot die Gregoriaanse hervorming, wat plaasgevind het in die jaar 1582, terwyl die Ortodokse Kerk, wat nog nie die hervorming onderteken, die nog steeds gebruik.
In die samestelling van sy tafel van die datums van Paasfees, Dionusios het verkies om die jare te tel nie volgens 'n kriterium wat is heeltemal nuut, in vergelyking met diegene wat op daardie tyd (van die stigting van Rome of van die begin van die regering van Diocletianus of gebruik is die begin van die tyd, die laaste wat bereken word volgens die konvensionele ouderdom van die Bybelse patriarge) wat was "ab Incarnatione Domini nostri Jesu Christi", wat beteken om te tel "van die menswording van ons Here Jesus Christus."
Dionísius, bereken dat die jaar van die inkarnasie (Maart 25) van Jesus Christus, dieselfde as die geboorte (25 Desember), het saamgeval met die 753 ste jaar na die jaar van die stigting van Rome (Ab Urbe bedek).
Dionusios het nie die kwessie van die aantal jare voor die geboorte van Jesus Christus, in werklikheid, is eers op 'n later datum besluit "jaar 1 BC" bel die 753 ste jaar na die jaar van die grondlegging van Rome.
In werklikheid, Dionysius genoem die "Jaar 1 AD", wat volg "jaar 1 vC", die eerste jaar van die Christelike era, daar is geen "jaar 0 nC", het Dionusios weet nie die "0", in werklikheid, die Latynse woord "nulla" in die derde kolom van sy Paasfees tafel beteken nie "0".
In Middeleeuse Europa, is die "0" nie totdat die tweede millennium van die Christelike era ingestel.
So, synde die stigter van die Christelike era, deesdae saam met die Gregoriaanse kalender (sedert 1582) verreweg die mees omvattende chronologiese stelsel op aarde, Dionysius was ook die stigter van die historiese chronologie algemeen.
Dionusios die kanonieke datum van die geboorte van Jesus Christus bereken deur gebruik te maak van die Evangelies en die historiese dokumente aan hom beskikbaar, wat nie juis dui op die datum van die geboorte van Jesus Christus.
Die tradisionele datum vir die geboorte van Jesus Christus is dus 25 Desember van die jaar 1 vC, 'n week voor die begin van die jaar 1 nC.
Behoorlik, volgens Christelike leer, die oomblik van die menswording van Jesus Christus is van sy opvatting, nie van sy geboorte nie, maar as Jesus Christus gebore is 25 Desember, volgens tradisie, bevrugting en geboorte plaasgevind het in dieselfde jaar (die opvatting ons vier die fees van die Annunciation op 25 Maart, presies nege maande voor Kersfees).
Hierdie datum is nou die onderwerp van die debat: sommige skrywers beweer dat Dionysius verkeerd bereken van die datum van die geboorte van Jesus Christus wat, volgens die interpretasie van die Evangelies, moet geplaas word tussen jaar 7 en jaar 4 vC.
Die algemeen aanvaarde datum vir die dood van Herodes die Grote, in wie se heerskappy Jesus Christus is gebore, is in werklikheid die jaar 4 vC.
Jesus Christus, dus kan nie gebore word na daardie datum, hierdie hipotese nie respek vir die tradisie wat tot 33 jaar bereken, die ouderdom by die tyd van sy kruisiging van Jesus Christus.
Gegee dat die Evangelie van Lukas state dat die prediking van Johannes die Doper begin "in die vyftiende jaar van die regering van keiser Tib, rius, in die jaar 29 nC, en dat die daaropvolgende prediking van Jesus Christus ten minste drie jaar geduur het, verwag dat die geboorte van Jesus Christus van 7 tot 4 jaar in vergelyking met die berekening van Dionusios is om te sê dat Jesus Christus gesterf het op die ouderdom tussen 29+3+7=39 jaar en 29+3+4=36 jaar.
Op die teendeel, as historici bevestig die hipotese dat Herodes dood in 3 nC, ná die geboorte van Jesus Christus, terwyl in 4 vC verband hou met self sy kinders in die koninkryk, die Dionysius se berekening sou korrek wees.
Die nommering van Dionusios versprei oor die hele Christelike wêreld, aanvanklik in Italië, in die tafels van Paasfees siklusse en in die kronieke. Rondom die sewende eeu ook in die openbare en private dokumente. In die agtste eeu in die geskiedenis van die soewereine, frank en Britse, versprei, terwyl in die tiende eeu is bekend oor die hele Wes-Europa.
Die Gregoriaanse kalender is die amptelike kalender van die meeste lande van die wêreld. Dit is vernoem na Pous Gregory XIII, wat dit ingestel het in die jaar 1582, met die pouslike bul "Inter gravissimas" afgekondig van sy verblyf in Villa Mondragone (by Monte Porzio Catone, Rome). Dit is 'n wysiging van die Juliaanse kalender, wat voorheen van krag, in ooreenstemming met die voorstel gemaak deur Luigi Lilio.
Dit is 'n sonkalender wat is gebaseer op die siklus van die seisoene. Die jaar bestaan ​​uit 12 maande van verskillende lengtes (28-31 dae), vir 'n totaal van 365 of 366 dae. Die jare van 366 dae is geroep schrikkel jaar.
Die name van die maande van die Gregoriaanse kalender is:
1. Januarie (31 dae)
2. Februarie (28 dae, 29 in schrikkel jaar)
3. Maart (31 dae)
4. April (30 dae)
5. Mei (31 dae)
6. Junie (30 dae)
7. Julie (31 dae)
8. Augustus (31 dae)
9. September (30 dae)
10. Oktober (31 dae)
11. November (30 dae)
12. Desember (31 dae).
Die dae van elke maand word geïdentifiseer deur opeenvolgend getalle, begin met 1. So, byvoorbeeld, die eerste dag van die jaar is 1 Januarie en die laaste Desember 31.
Soos hierbo genoem, volgens die Juliaanse kalender, een elke vier jaar is 'n schrikkeljaar (die nommer is 'n veelvoud van 4).
Die gemiddelde jaar (Juliaanse kalender) hard 365 dae en 6 uur (elke vier jaar, drie jaar is 365 dae en een van 366 dae).
Dit duur nie presies ooreenstem met die gemiddelde son jaar, wat verkry word van die sterrekundige waarnemings, korter as 11 minute en 14 sekondes. As 'n resultaat, die Juliaanse kalender ophoop een dag laat elke sowat 128 jaar.
Tussen die jaar 325, toe die Raad van Nicea gestig die reël vir die berekening van Paasfees, en die jaar 1582 het reeds opgehoopte 'n verskil van ongeveer 10 dae. Byvoorbeeld, die lente, volgens sterrekundige waarnemings, nie op 21 Maart begin, maar op 11 Maart.
So het die Pasga, wat moes val op die eerste Sondag na die volmaan van die lente, dikwels het om te val in die verkeerde datum.
Pous Gregorius XIII het besef dat Paasfees, teen hierdie tempo, sal dit gevier moet word in die somer. Hy het besluit dat dit tyd was om die kwessie aan te spreek. Die Juliaanse kalender te hervorm Pous Gregory XIII, aangestel om 'n kommissie van kundiges onder voorsitterskap van die Beierse wiskundige Christopher Clavius, 'n Jesuïet. By die werk het 'n deurslaggewende bydrae die calabrische dokter Luigi Lilio, die Siciliaanse, wiskundige en sterrekundige, Giuseppe Scala en die wiskundige Ignazio Danti van Perugia. Die Juliaanse kalender te verander, was gebruik om metings van die sterrekundige Nicolaus Copernicus, gepubliseer in 1543 (die jaar van sy dood).
Daar is dus besluit om:
1. herstel van die verlore dae, ten einde die begindatum van die seisoen met wat ons gehad het in die jaar 325 in lyn te bring;
2. die gemiddelde lengte van die jaar verander, ten einde die herhaling van die probleem te voorkom.
Die Gregoriaanse kalender onmiddellik in werking geloop: 15 Oktober 1582.
Die verlore tien dae om te herstel, is daar besluit dat die dag na 4 Oktober 1582, Oktober 15.
Daarbenewens, ontwrigting van die week te vermy, is dit ooreengekom dat Oktober 15 was 'n Vrydag, en die vorige dag, 4 Oktober was 'n Donderdag.
Die gemiddelde duur van die jaar te verander, die reël wat besluit skrikkeljare verander is: volgens die nuwe reël, die jaar, wie se nommeringstelsel is veelvoud van 100 is 'n skrikkeljaar slegs indien dit selfs veelvoud van 400: wat is om te sê, is schrikkeljaar die jare 1600, 2000, 2400 ..., maar nie schrikkel die jare 1700, 1800, 1900, 2100, 2200, 2300, ... . Al die ander jare wie se nommer is 'n veelvoud van 4 is 'n skrikkeljaar. In die eeue voor bly geldig tot die Juliaanse kalender dan die jare 1500, 1400, 1300, ... schrikkel jaar.
So is daar in die Gregoriaanse kalender 97 schrikkel jaar elke 400 jaar ... terwyl dit in die Juliaanse kalender is daar 100 schrikkel jaar elke 400 jaar. Die gemiddelde Gregoriaanse jaar is dus "3/400 van die dag - 10 minute en 48 sekondes" Die kortste van die jaar Julian: die verskil van die kalenderjaar is slegs 26 sekondes (in oormaat). Hierdie verskil is gelykstaande aan ongeveer een dag elke 3323 jaar.
Dus, in die jaar 4905 (= 1582+3323) moet afgeskaf word een dag.
Die Gregoriaanse kalender winste van 'n dag in vergelyking met die Juliaanse kalender elke keer "spring" die schrikkeljaar: dus die verskil, wat was 10 dae in die jaar 1582, van 11 dae geword het in die jaar 1700, van 12 dae in die jaar 1800 en 13 dae in die jaar 1900, in die jaar 2100 sal word van 14 dae, in die jaar 2200 van 15 dae, en so aan.