Naamherkenning: Hoe om u hond sy naam te leer - Gedragsopleiding - 2022
Hoe leer jy jou hond sy naam? Jou hond moet gelukkig wees as hy jou hoor sê sy naam. Sy kop moet lig, sy stert wag, en ideaal sou hy na jou toe beweeg. As hy nie na jou toe kom as jy sy naam sê nie, moet hy ten minste na jou kyk en jou erken.
Dit gebeur egter nie outomaties nie. Hy het nie in die wêreld gekom met die wete dat hy Sweetie is nie. As u 'n jong hondjie het, noem sy teler hom waarskynlik iets anders as "swart tri manlike hondjie met 'n wit punt op sy stert." U moet hom dus leer wat sy naam in u huishouding sal wees.
Dieselfde geld vir 'n aangenome hond. 'N Hond wat ek en my man etlike jare gelede aangeneem het, was in vier huise met vier verskillende name voor ons. Omdat ons wou hê dat hy vars by ons moes begin, sonder enige emosionele bagasie wat aan een van sy ou name gekoppel is, het ons hom 'n nuwe naam gegee. Dit beteken ook dat ons hom die naam moes leer.
Sy naam is altyd positief
Die naam van u hond moet altyd 'n helder, gelukkige lig in sy brein wees as hy dit hoor. Sy naam mag nie geassosieer word met ongelukke in die huis, te hard speel of aan u skoene kou nie.
As hy dink dat hy gehoor het aan sy naam, dan het hy iets verkeerd gedoen of dat jy kwaad is vir hom, het jy 'n probleem. Hy wil nie na u toe kom (of andersins met u saamwerk nie) as u hom met die naam noem nie, want hy sal moeilikheid verwag. Moet nooit op hom skree of hom met sy naam gebruik nie. Skree en skree is in elk geval nie baie doeltreffend vir honde-opleiding nie, maar om sy naam te gebruik as jy dit doen, is selfs minder effektief.
Leer om jou hond naamherkenning te gee
Toe ek my jongste hondjie, Bones, huis toe bring, moes ek sy naam verander. Sy teler het hom Jack genoem, en hoewel dit goed gaan, wou ek hom Bones noem.
Ek het begin met die aanbieding van veral goeie lekkernye, terwyl ek 'Bones!' In 'n gelukkige stemtoon gesê het. Aangesien hy 'n hondjie met voedsel gemotiveer is, het dit sy aandag getrek. Na 'n week of so daarvan het ek ook begin sê: 'Bene!' Toe ek neig om hom te troeteldier. Ek het voortgegaan om 'n gelukkige stemtoon te gebruik en ek het natuurlik ook geglimlag toe hy hom gepiep het.
Boonop erken ek dit elke keer as ek Bones na my kyk, met 'n gelukkige "Bones!". Dit hou nie net sy naamherkenning voort nie, maar dit maak my ook interessanter vir 'n besige hondjie wat dalk besluit om homself te vermaak in ander maniere. Die was van die droër na die slaapkamer is immers glad nie opwindend vir 'n hondjie nie, maar as ek met 'n blye uitbars, "Bones! Goeie hondjies! "Dit kan my die moeite werd maak om na te kyk en te kyk.
Toe ek met sy hondjieopleiding begin, het ek ook die gevoel van plesier gehandhaaf, sowel met die opleiding as met sy naam. "Bene, sit," gaan altyd gepaard met lekkernye, klapper en lof. Dieselfde geld al sy gehoorsaamheidsoefeninge.
Bones is nou agt maande oud en ken sy naam baie goed, maar ek hou dit steeds positief. As ek in die agterplaas stap, sal ek miskien net sê: 'Hallo, bene!' En hom aanmoedig om te hardloop of te spring of om pret te hê. Ek dink as ek sê dat sy naam en sy oë lig, sy stert wik, en hy kontak met my maak, doen ek dit reg.