Die beste brief wat ek ooit ontvang het – Afrikaansvatter
18 Maart 2013 19 Maart 2013 ~ Afrikaansvatter
Miemie: 'n ode aan 'n ander ouma
My ouma is op 'n Maandagoggend oorlede. Ek was nege en besig om die knope van my wit skoolhemp vas te maak toe Tannie Mien inkom en sê "Ouma is weg".
Later daardie dag is ek teruggestuur huis toe waar Tannie Mien, ouma se suster, meer Rembrand van Rijns as gewoonlik gerook het. En nie eers skelm nie.
Ouma Judy het nie soos kaneel geruik nie. Eerder 'n mengsel van kool wat lank op die stoof in Triomf gekook het. En boontjies en ertappel wat met 'n vurk in 'n pot fyngedruk is. En gesigpoeier. Sy was mollig en streng en oorversigtig (Nie te hoog in die vyeboom klim nie! Uit Oupa se garage! Kom nou in, Loving gaan begin!). As ek aan haar dink, onthou ek vuil hare en komberse wat te styf ingesteek is. Sy wou nie dat ons saans hare was nie (Soek jy vir verkoue?) en netnou breek ons 'n arm as ons snags uit die bed val (Ek in die nag hospitaal toe ry? Aikôna!).
Twee jaar later het Oupa Frans vir Tannie Miemie ontmoet, die tipe tannie wat mens net in feeverhale van hoor. Sy het 'n pragtige tuin in Nylstroom se bosveld makgemaak en ons aangemoedig om daarin te speel. Sy het selfs saam met Oupa in sy garage gewerk; kunstig gekerf aan fyn houtskinkborde en gebrandskilder. En 7de Laan sou sy opneem as ons nie daar was om saam te kyk nie.
Sy en Oupa het een middag saam met ons aan tafel gesit. Dit was Ma se verjaarsdag in 2011 en Koch se ma en sy jongste broer was ook daar. Oupa-hulle het vir Koch geken as die vriend saam met wie ek oorsee is, al het ek en hy vermoed dat die oumense tog verby die grense van ons vriendskap sien.
Dit was eers op 31 Julie 2012, toe ek vir Oupa Frans agter die swart gordyn in die begrafnisondernemer se agterkamer gesien het, wat ek die guts gehad om iets te sê. Te laat, ek weet, maar steeds. Ek het aan sy wang gevat, die stoppelbaard koud en hard onder my vingers, en vir hom saggies van my en Koch vertel.
In die Septembervakansie stuur ek 'n brief en sjokolade saam met my ma Nylstroom toe. Vir Miemie. Daarin skryf ek dat ek een nag van Oupa gedroom het, ek en my vriendin Bianca staan saam onder 'n sambreel in Cresta, Johannesburg, as Oupa verbykom. "Is Oupa gelukkig aan die anderkant?" vra ek sonder om vir Bianca aan hom voor te stel. "Ja, Steffie, ek is," sê hy sonder om nat te reën.
Ek skryf verder dat ek slegs vir nege jaar my ma se ma "ouma" kon noem. Tog het ek reeds vir 14 jaar lank 'n nuwe ouma gehad – 'n dêm sexy een daarby – al noem ons haar Tannie Miemie. Ek bieg ook oor my en Koch, vertel van die keer toe Lina Spies vir Koch gecorner het en vir hom gevra het "Wat is jy nou eintlik van Stephan?". (Koch sweet en dink aan antwoorde: My vriend; my woonstelmaat; my bloedbroer. Maar dié dinge sê hy nie. Dan stort hy die drie sillabes uit – sy kêrel. En Lina lig haar glas en glimlag breed en sê sy ken twee gay knape in die Kaap.)
Ma bring 'n brief uit die Bosveld terug:
Dit was nou iets soos Kersfees! Jou brief en die lekkers natuurlik! Baie, baie dankie. Dit het vir my besonder baie geraak en ook beteken toe ek ook die droomervaring gelees het. Dit gebeur nie met elke mens nie. Jy is spesiaaaal.
Ons het heerlik saam gekuier die tydjie wat jou Moederlief en Tannie Ina hier by my was. Ek was en is baie lief vir julle almal. (My kinders en Kleinkinders!)
Stephan, Oupa en ek het lankal aangevoel van jou en Koch se dieper vriendskap en dit het ook deel van ons geword want ons is mos lief vir jou! Mag dit 'n mooi en geseënde verhouding bly.
Ek stuur vir jou die boek van Aat Kaptein, dit is 'n boek uit die Ark (1961). Ek dink nogal jy sal dit geniet, oud-of-te-not!
van Tannie, Ouma, Blerrie, Miemie (Die sexy is missing…)
Vandag is my verhouding met Koch 2.333333333333333 jaar oud. En dít is die beste brief wat ek ooit ontvang het.