Fête nationale du Québec - Wikipedia
Fête nationale: Parade in Montreal
Die Fête nationale du Québec is die amptelike Nasionale Dag van die Franstalige Kanadese provinsie Quebec, wat deur die Mouvement national des Québécois (Nasionale beweging van die Québécers) en die Société Saint-Jean-Baptiste (Genootskap van Sint-Johannes-die-Doper) georganiseer en op 24 Junie gevier word. Vir die Rooms-Katolieke Kerk is dit 'n godsdienstige feesdag ter ere van Johannes die Doper. Die feesdag word deur die bevolking van Québec dikwels "la Saint-Jean" ("die Sint-Johannes") genoem.
2 Die Johannes-die-Doper-fees
3 Die Fête nationale
Oorspronge[wysig | wysig bron]
Die oorspronge van die fees lê in die Europese verlede. Meer as 2 000 jare gelede het die meeste Europese volke die sonstilstand van die somer as 'n religieuse en landboufees gevier wat die begin van die somer gemarkeer het. Teen die tyd van die jaar, wanneer die dae die langste is, is snags vure aangesteek. Met die kerstening in die eerste millennium n.C. is die feesvierings voortgesit, al het hulle 'n nuwe geestelike betekenis gekry. Die Rooms-Katolieke Kerk het op 24 Junie 'n feesdag ter ere van Johannes die Doper gehou. Tydens die heerskappy van die Franse Ancien régime was die fees van Johannes-die-Doper (Frans: la Saint-Jean) baie gewild.
Die feesvierings op die Amerikaanse vasteland het met die stigting van die eerste Franse nedersettings begin. In 1638 is hierdie Christelike fees vir die eerste keer in Nieu-Frankryk gevier. Ondanks alle pogings van die klerus het ook sommige heidense tradisies bly voortleef.
Die Johannes-die-Doper-fees[wysig | wysig bron]
Vuurwerk oor die parlementsgebou in Quebecstad op 24 Junie
Die vierings van die Johannes-die-Doper-fees het 'n baie patriotiese wending geneem danksy onder meer die aktiwiteite van Ludger Duvernay, wat die eerste voorsitter van die Société Saint-Jean-Baptiste geword het.
Toe in 1834 sowat sestig Frans- en Engelssprekendes van Montreal vir 'n groot patriotiese banket in die tuin van die advokaat John McDonnell, naby die ou stasie van Windsor, byeengekom het, is vir die eerste keer "Ô Canada! Mon pays, mes amours" (O Kanada! My land, my liefde) gesing. Die Kanada, wat in die lied besing is, was gewis die Franstalige Neder-Kanada (die huidige Quebec). Met die neerlaag van die patriotte en die volgende militêre onderdrukking is die fees vir baie jare nie meer gevier nie.
Toe dit weer opgekom het, is dit wesentlik as 'n godsdienstige fees gevier. Die vure is steeds aangesteek, maar daar is ook 'n prosessie ter ere van Johannes-die-Doper georganiseer, wat vervolgens 'n belangrike tradisie geword het.
Op 24 Junie 1880 het die Québécois 'n ander "Ô Canada!" gesing, maar hulle het dit nou meer nadruklik gedoen. Dit het vinnig baie gewild geraak en is as die volkslied van die Franstalige Kanadese aangewys.
In 1908 het pous Pius X Sint-Johannes-die-Doper tot besondere beskermheilige van die Franstalige Kanadese verklaar. Die prosessie met allegoriese waens is in 1874 ingevoer. In die tydperk tussen 1914 en 1923 het die optogte egter nie plaasgevind nie.
Die Fête nationale[wysig | wysig bron]
Brussel se ikoniese Manneken Pis dra 'n spesiale kostuum ter geleentheid van Quebec se nasionale feesdag
Op 11 Mei 1977 is 24 Junie deur 'n ministeriële besluit van die regering van René Lévesque tot die amptelike "Fête nationale du Québec" verklaar. In die volgende jaar is die Komitee vir die Organisasie van die "Fête nationale du Québec" in die lewe geroep. Die komitee het aanvanklik die Société Saint-Jean-Baptiste met die organisasie van die feesvierings belas. In 1984 is dit aan die Mouvement national des Québécoises et des Québécois (Nasionale Beweging van die Québécois) opgedra.
Die "Sint-Johannes-dag" het sodoende die fees van alle Québécois geword en is nie meer as 'n fees beskou wat uitsluitlik op die Frans-Kanadese bevolking gemik was nie. Danksy die aktiwiteite van veral die Société Saint-Jean-Baptiste en die Mouvement national des Québécoises et Québécois is die fees geleidelik gelaïseer, en die vierings op 23 en 24 Junie het hulle huidige vorm aangeneem. Die tradisie om snags vure aan te steek leef nog steeds voort.
Tans is die fees 'n geleentheid vir 'n groot kulturele festival, waarmee die Québécois hulle bestaan aan die wêreld bekend maak.