14 Julie 1936 - Die versamelings
14 Julie 1936
Drie dae van feeste, die mense, die leër, Frankryk.
Op 14 Julie 1936 vier die seëvierende Volksfront vir die eerste keer die Nasionale Dag. Identiese optogte vind gelyktydig in die hele Frankryk plaas.
Skoue word uiteindelik vir drie dae deur die regering gesubsidieer. Die nasionale vakansiedag leen vir die eerste keer van die straatdemonstrasie en gee inhoud aan wat gekwalifiseer kan word as 'n manifestasie van soewereiniteit, opgesom deur die titel van die tydskrif: "Drie dae van viering, die leër, die volk, die Frankryk. "
Foto die menigte
In die twintigerjare verteenwoordig foto's van demonstrasies, saamtrekke of optogte wat in die pers gepubliseer is, die skare meestal deur 'n wye skoot of 'n duik wat die nommer aandui. Die tydskrif Gesien, wat in 1928 deur Lucien Vogel gestig is, put inspirasie uit fotografiese tegnieke aan die werk in geïllustreerde tydskrifte van Weimar-Duitsland en maak 'n rewolusie in die Franse fotografiese inligtingspers.
Die foto van Robert Capa wat gekies is om hierdie 14 Julie te illustreer, fokus op 'n groep: 'n jong seun, op sy vader se skouers, waai 'n driekleur. Albei dra die pet, maar agter die vader se gesig kan jy 'n hoed sien; 'n diskrete herinnering aan die alliansie van die werkersklas en die middelklasse waarvan die Volksfront beweer. Op die agtergrond versier die Julie-kolom, Place de la Bastille, vir die geleentheid met driekleurige en rooi vlae wat soos 'n seil in die wind wapper, maar wat die foto net voorstel.
'N Nuwe beeld van die mense op reis
Hierdie manier om die getal voor te stel deur die deel vir die geheel aan te dui, word gevind in baie foto's van Robert Capa, David Seymour of Willy Ronis, wat dan gepubliseer is deur Gesien of Lyk en het tekenend geword van die Volksfront. Fotograwe verkies die individu, van populêre oorsprong, bo die onduidelike skare.
Hierdie individu is nie meer toekomsgerig nie, soos byvoorbeeld Vryheid deur Delacroix, hierdie afgesperde beeld van die mense wat opruk. Dit word in sy vertikaliteit aangegryp om 'n geskenk aan te dui wat sy volheid te danke het aan sy eie doel. Op sy skouers kan die kind die geheue van wat was, môre oordra deur sy toekoms op 'n ander manier te bou. Op die agtergrond, diskreet maar, ondanks die duidelik identifiseerbare, die simbool van die oorwinnende rewolusie in Parys en deur Parys, amper verwar met die driekleurige vlag wat die kind vertoon. In dieselfde vertikaliteit ingeskryf, laat hulle die konstruksie van 'n nuwe beeld van die volk toe, wat kan meeding met antinomiese versperringsmites van die politieke ervaring wat destyds aan die werk was: 'n volk van Frankryk word vandag in Parys en deur Parys saamgestel.
Robert CAPA, David SEYMOUR, Populêre front, Parys, Chêne-Magnum, 1976.
Jean-Louis ROBERT, Danielle TARTAKOWSKY (reg.), Parys die volk, 18de-20ste eeu, Parys, Publikasies van die Sorbonne, 1999.
Danielle TARTAKOWSKY, Straatdemonstrasies in Frankryk, 1918-1968, Parys, Publications de la Sorbonne, coll. "Geskiedenis van Frankryk in die XIXde en XXe eeu", 1997.