Waatlemoen - landboutegnologie, interessante feite oor die plant en die beste variëteite * Oor plante
Waatlemoen en somer is onlosmaaklike konsepte. Maar ver van elke afdeling af vind u spanspek. En alles omdat hierdie Afrika-plant baie ruimte in beslag neem, is dit baie veeleisend vir hitte en son, en ook vir bekwame water. Maar steeds is waatlemoen so geliefd dat dit vandag nie net deur suiderlinge geleer word nie, maar deur veel meer noordelike "eksotiese liefhebbers". Dit blyk dat u 'n benadering tot so 'n humeurige plant kan vind, en as u wil, kan u 'n ordentlike oes kry.
Nuttige eienskappe van waatlemoen
Maniere om waatlemoene te verteer en te verwerk
Bergingstoestande vir waatlemoen
'N Kort oorsig van 'n paar interessante variëteite en basters
Waatlemoen gewone, of tafel waatlemoen (Citrúllus lanátus) verwys na die geslag met dieselfde naam Waatlemoen uit die veelzijdige pampoenfamilie. Dit is 'n spanspekultuur wat in meer as 130 lande ter wêreld gekweek word. Regoor die wêreld word jaarliks ​​ongeveer 3,5 miljoen hektaar aan waatlemoen toegewys!
Waatlemoen het 'n oppervlakkige wortelstelsel. Lang kruipende vertakte stamme (wimpers). Voldoende groot, op lang stingels, driehoekig-eiervormige ruwe blare. Die meeste soorte waatlemoen vorm tweeslagtige blomme wat deur bye bestuif word, wat gedurende die somer blom.
Die vrug van die waatlemoen is 'n sappige polispermous pampoen met 'n gladde oppervlak. In verskillende variëteite het dit 'n ander vorm: rond, langwerpig, silindries. Die kleur van die fetus wissel ook - dit kan witterig, groen, geel met strepe of kolle, amper swart wees. Die pulp is framboos, oranje, rooi, pienk-oranje, pienk, geel, wit.
Saadlose waatlemoene neem deesdae al hoe meer gewildheid toe. Hierdie basters is nie die resultaat van genetiese modifikasie nie, maar is slegs plante met drie stelle chromosome wat tetraploïede kruis (4 stelle chromosome) en diploïede ouers (2 stelle chromosome).
Feit! Wilde voorouer van waatlemoen - colocintgroei in Afrika. Tuis is dit 'n meerjarige met talle ronde vrugte, wat nie meer as 250 g weeg nie. Sommige van die variëteite is bitter en deels smaakloos, sommige is giftig, maar sommige het 'n aangename, hoewel nie so soet soos ons vroeër was nie.
Ryp waatlemoen is nie net 'n heerlike nagereg nie - dit is 'n natuurlike medisyne. Die kalorie-inhoud is nie hoog nie, maar die chemiese samestelling is verbasend! Foliensuur, yster, magnesium, kalsium, fosfor, natrium, maklik verteerbare suikers, pektiene, organiese sure maak die verbruik van waatlemoenpulp nuttig om die bloed, kardiovaskulêre stelsel, spysverteringsorgane, endokriene kliere te verbeter.
Waatlemoenpulp word gebruik om oortollige vog uit die liggaam te verwyder, die niere en lewer skoon te maak en die suur-basis-balans te herstel. Dit is 'n goeie diuretikum, ligte lakseermiddel en choleretikum. Daarbenewens het die verbruik van pulp 'n effense anti-inflammatoriese effek, dit verbeter die spysverteringskanaal, verwyder cholesterol.
Nie minder bruikbaar is die skil van die waatlemoen nie, veral die wit pulp wat direk onder die groen kors geleë is - dit verwyder vog en stimuleer die ingewande.
Waatlemoen saadolie bevat 'n aantal bruikbare sure en is in sy samestelling baie soos amandelsaadolie, olywe na smaak. 'Waatlemoenmelk' (gemaalde sade) - gebruik vir koors en ontsteking in die urienweg.
Vind die gebruik van waatlemoen in kosmetologie. Maskers van pulptoon, verfris, moeg vel voed, verbeter die kleur, maak dit meer elasties. "Waatlemoenmelk" maak ouderdomsvlekke en sproete glad.
Feit! Tot 2,5 kg waatlemoen kan per dag verbruik word. Die jaarlikse verbruikstempo is 8-16 kg.
Die gehalte van 'n waatlemoen hang af van verskillende faktore, maar eerstens van die klimaatstoestande om hierdie gewas te verbou. Dus word vrugte wat in die suidelike streke gekweek word, onderskei deur 'n groter hoeveelheid droëmateriaal, suikers en vitamiene as die wat in die noorde gekweek word. Laat ryp variëteite en basters word as die lekkerste beskou - dit is hulle wat die hoogste proe-telling het.
Vir die meeste van ons is dit die meeste om vars waatlemoene as nagereg te eet. Maar eintlik kan u dit saam met brood, as die hoofgereg, op verskillende maniere eet om voor te berei vir die winter.
'Watermeloen-heuning' word van waatlemoen berei en die pulp van ryp vrugte verdamp tot 'n viskose konsekwentheid, pastille. Konfyt word van korsies gekook. Maak gesuikerde vrugte uit dik geteelde variëteite. Laat variëteite en basters suur. Waatlemoenskille word vir die winter gedroog.
Feit! waatlemoen 'Pepquinos' groei in Suid-Amerika. Die afmetings daarvan is indrukwekkend - nie meer as kruisbessies nie. Dit lyk soos komkommers na smaak, daarom word dit in slaaie gebruik!
Die landboutegnologie van waatlemoen wissel effens, afhangende van die klimaatstoestande. Om hierdie rede, voordat u sade koop, is dit beter om te vra: hoe om waatlemoen in u omgewing behoorlik te laat groei.
Direkte saai in oop grond
As u 'n waatlemoenvariëteit kies, is dit noodsaaklik om te fokus op die tydsberekening van die rypwording daarvan. As u in die suide kan eksperimenteer met byna enige variëteit, dan moet die noorde, hoe vroeër u voorkeur variëteit of baster wees.
As u 'n kandidaat vir verbouing oorweeg, let op die ander kenmerke daarvan - weerstand teen groot siektes en te veel.
Feit! 'N Aantal vroeë rypwordende variëteite en basters het hul nadeel - vinnig oorheersend. 'N Waatlemoen wat in die son lê, klei, sy vlees "plooi".
Die plek onder die plant moet oop gekies word, beskerm teen sterk wind en oorstromings - die kultuur duld nie hoë humiditeit nie. Die land op die gekose terrein moet goed gekweek word, lig, verkieslik sanderig. Die beste opsie is sand- en sanderige leemgrond. Goeie voorgangers vir waatlemoen is kool en peulgewasse.
Vir saai is dit beter om 'n paar jaar oud sade te neem - vars saaimateriaal gee sterk plante met 'n klein aantal vrugte.
Dit is beter om vooraf in die herfs 'n bed onder 'n waatlemoen voor te berei: grawe dit op, voeg organiese materiaal by. In die lente kan u houtas byvoeg.
Feit! Die rypwordingstyd van die aangeplante variëteit vergeet? By eertydse waatlemoene word blomme gevorm vanaf die sinus van die 4de blaar. In die middel van die seisoen - vanaf die 15de. In die latere - vanaf die 20ste.
Die beste manier om 'n waatlemoen te plant, is om die sade direk in die grond te saai. Hoekom? Omdat die waatlemoen nie eers geringe skade aan die wortels ly nie, is dit bykans onmoontlik om te vermy as u saailinge na die beddings oorplant. Waar direkte saai egter nie moontlik is nie, moet 'n mens nog steeds die saailingsmetode laat groei.
As u waatlemoensaad na 'n permanente plek saai, is dit baie belangrik om te raai met die sperdatums - die aarde moet tot + 15 ° C opwarm, en die bedreiging van die laaste ryp sou verbygaan. Die plantpatroon kan wissel afhangende van die potensiaal van die variëteit: om normaal te wees - 150x100, 200x150, 300x200 cm of vierkantige nes - 70x70, 80x80, 100x100, en selfs 200x200 cm.
Saad word in boorgate van verskillende stukke gesaai. Na die opkoms van saailinge, en dan ook na die ontwikkeling van 3-4 ware pamflette, word die saailinge uitgedun, wat die meeste ontwikkel het. As daar 'n risiko vir koue nagte is, installeer boë oor die waatlemoen en bedek dit met foelie.
As 'n saadlose waatlemoen gesaai word, word gewone variëteite vir bestuiwing teen 3: 2 geplant.
Groeiende waatlemoen saailinge
Vir waatlemoensaailinge word groot houers gekies om die ontwikkeling van plante te bespoedig: die bodem van vyf liter-plastiekbottels, 500 mg glase ... Sade word gepekel, geweek of verhard, in 'n ligte voedingsubstraat geplaas. Om die opkoms van saailinge te versnel, voorsien 'n temperatuur van + 20 ... + 25 ° C.
Na ontkieming word die temperatuur effens verlaag, word die water onder die wortel uitgevoer, met warm water (+ 15 ... + 20 ° C), selde en nie oorvloedig nie, sodat die erdklont bevogtig word. Organiseer verligting deur plante van 12 uur daglig te gee.
Sodra die eerste paar regte pamflette verskyn, word die plante behandel met 'n swamdoder teen wortelvrot en peronosporose, asook 'n groeistimulator om die vorming van die wortelstelsel te stimuleer. Bevrug of behandel weer met 'n groeireguleerder voordat u in die grond plant.
Waatlemoen saailinge word in die grond oorgeplant wanneer 3-5 regte blare gevorm word. Voor planttyd word die plante vir twee weke verhard. Wanneer hulle plant, monitor hulle dit om nie die wortelnek te verdiep nie.
Feit! Waatlemoen deur saailinge word nie net in die kort somer gekweek nie, maar ook as daar in die lente 'n oormaat vog op die terrein is.
Die kwessie van die voeding van hierdie kultuur is kontroversieel. Van nature is waatlemoen 'n plant met swak grond, en kan dit doen sonder die toevoeging van bykomende kunsmisstowwe. Dit is egter nie ongewoon dat die eerste voeding uitgevoer word met 'n oplossing van hoendervlokkies of mulleien wanneer die plante wimpers begin vorm nie. Die volgende - as hulle begin om 'n eierstok te vorm - fosfor-kalium kunsmisstowwe.
Waatlemoen word nie gereeld onder die wortel met warm water natgemaak nie. Sodra die eierstok begin groei, stop die water heeltemal. Knyp die gissies vas. Lote waarop 'n eierstok nie gevorm het nie, word verwyder.
As daar min bye in die omgewing is, of as die weer bewolk is, word waatlemoene met die hand bestuif. Om dit te doen, sny die blomblare van die manlike blom af en raak aan die middel van die stamper van die vroulike blom, of bestuif met 'n sagte kwas, wattepatroon.
As die blom nie bestuif word nie, verdwyn die eierstok, en as dit bestuif word, groei dit. Die intensste vrugtegroei word gedurende die eerste drie weke waargeneem. Waatlemoensuiker versamel 15-20 dae. Hoe meer vog in hierdie periodes, hoe langer is die rypwordingsproses, hoe meer hitte - hoe korter.
Waar die weer nie stabiel is nie, bedek waatlemoene teen die einde van die somer. Die plant hou nie van temperatuuruiterstes nie en veral skerp verkoeling, +15 ° C is reeds spanning vir hom. Die optimale aanwysers is die interval van + 25 tot 30 ° C.
Waatlemoene in die broeikas
Op 'n oop grond word hierdie kultuur selfs in die middelste baan gekweek. Maar vir die Oeral en Siberië is dit nie beskikbaar nie. As u egter regtig wil, is dit heel moontlik om "u waatlemoene" uit die kas te kry.
Lees die artikel Waatlemoen in 'n kweekhuis vir besonderhede oor hoe om waatlemoene in 'n kweekhuis te kweek.
Die rypwordingsperiode van waatlemoene wissel afhangende van die verskeidenheid, maar is in die algemeen 32-45 dae. Van 30 tot 40 dae begin die vrugte soetheid ophoop, so jy moet nie haastig raak met die verwydering daarvan nie. Die spanspek telers het 'n reël: dit is beter om 7 dae later as voorheen te verwyder, aangesien die vleis tydens opberging 'n bietjie rooier word, maar nie soeter word nie.
Die vroeë variëteite van hierdie kultuur word selektief geoes, aangesien die vrugte ryp word, middel en laat - dikwels eenmalig. Die maklikste manier om te verstaan ​​dat 'n waatlemoen 'gereed' is, is om liggies op sy vat te tik. Daar is 'n luitjie - alles, soetjies getik, kan op die tafel gedra word. Daar is egter baie meer maniere om die volwassenheid van 'n waatlemoen te bepaal, en as dit baie oes, is dit nuttig.
Bykomende eienskappe van rypheid in hierdie kultuur is die droog van die antennas naby die peduncle, die droog van die stert self. In variëteite met strepe - 'n duidelike manifestasie van die patroon van waatlemoenskil. In variëteite met 'n onuitgesproke patroon, eweredig gekleur, byvoorbeeld die bekende Variety Ogonyok-variëteit - vryf 'n blouerige deklaag liggies met u hand, en verander ook die kleur van die kant waarop die waatlemoen op die grond lê, van wit na geel; Verkryging van 'n spesifieke glans deur 'n kors (onryp waatlemoenmat).
En 'n paar meer belangrike reëls. As veronderstel is dat waatlemoene geberg moet word, moet hulle nie later as 5 dae na reën afgehaal word nie, anders kan dit vrot. Slegs ryp vrugte word gekies - ryp en onvolwasse bederf vinnig en prakties "lieg nie".
Verskeie faktore beïnvloed die tydsduur van die opberging van waatlemoen: die eienskappe van die variëteit, die klimaat van die groeisone, die tegnologie van verbouing, die kwaliteit van die oes. As die waatlemoen op droëland groei, as dit nie deur stikstofbemesting gestimuleer word nie, sal dit langer lê. As die saai laat was, sou die besproeiing gedurende die hele groeiseisoen voortduur en stikstofbemesting aanwesig was - minder.
Die kwaliteit van die vrugteversameling is ewe belangrik vir langtermynopberging - enige krap is die 'deur' vir infeksie. Daarom is dit nodig om die gewas versigtig te verwyder en te vervoer, met die vrugte in een laag, op 'n sagte (strooi) beddegoed.
Gemiddeld kan die algemeenste variëteite in privaat tuinwerk ongeveer 'n maand lê - 25-35 dae. Skei laatvariëteite en basters - ongeveer vier maande: "Atlant", "Snowball", "New Year's".
Die optimale opbergtoestande vir waatlemoen is 'n koel kamer met 'n temperatuur in die omgewing van + 2 ... + 8 ° C, die relatiewe humiditeit in die omgewing van 80-85%.
Feit! Die grootste gewig waatlemoen - 61,4 kg op die Europese vasteland is aangeteken in die Krasnodar-gebied van die variëteit "Russiese grootte".
Een van die algemeenste en moeilikste om vas te stel waatlemoene het geword mosaïekvirusse - Waatlemoenmosaïekvirus (WMV) - die skil van die vrugte word gevorm en die murgmosaïekvirus (MMV) - die blare rimpel. Sowel as die komkommermosaïekvirus, is die blare gekreukel, gekrul onderstebo, ligte gebiede verskyn op hulle, plantgroei word belemmer, blomvorming is swak, geelgroen gevlekte en donker "vratte" verskyn op die vrugte.
Die veroorsakende middel is die swam Erysiphe cichoracearum DC. cucurbitacearum. Die siekte begin in die vroeë somer manifesteer. Hy hou van temperatuurveranderinge en droë lug. Verskyn in die vorm van witterige karige, toenemende kolle. Geaffekteerde blare word geel en droog.
Die veroorsakende middel is die swam Pseudoperenospora cubensis Rostowz. Dit kom voor in die vorm van hoekvlekke aan die bokant van die blaar, aan die onderkant van die kolle word 'n grysagtige spiervorming op die kolle gevorm.
Die veroorsakende middel is die swam Fusarium oxysporum Schl. f. Niveum Bilai. Dit dring plante deur die wortelstelsel deur besmette sade deur. Dit kan gedurende die groeiseisoen voorkom, van saailinge tot oes, asook tydens opberging. Hou van koel, nat weer.
Simptome: eerstens verdwyn die bokante van die wimpers en die individuele blare, bruin strepe vorm van die wortelnek langs die stam, en die plant vervaag.
Witvrot (sklerotiese verrotting)
Die veroorsakende middel is die swam Sclerotnia scleotiorum (Lib.) D. deur Dit veroorsaak verval van die wortels en heeltemal van die hele lugdeel van die plant. Die begin van simptome begin met 'n verdonkering van die stingels, die vorming van waterige kolle op die blare en vrugte. Dan verskyn 'n katoenagtige deklaag op die aangetaste weefsels, waarin sklerotia van die swam vorm.
Die veroorsakende middel is Ascochyta melonis Pot. Dit kom voor in die vorm van witterige of grysagtige vlekke met 'n bruin rand waarop donker pycnids mettertyd vorm. Geaffekteerde blare word geel en droog.
Die veroorsakende middel is die swam Botritis cinerea Pers. Simptome van die siekte is vae bruingroen verrottende kolle op die blare en vrugte, wat mettertyd bedek word met 'n donkergrys sporulasie van die swam. In droë weer lyk die kolle egter soos bruinerige, droë ulkusse, waarvan die nekrotiese weefsel kraak en uitval.
Dit is veral sigbaar in reënerige jare in besproeide gebiede of in lae lande met stilstaande klam lug. Die veroorsakende middel is die swam Colletotrichum lagenarium E. et H.
Simptome: bruin kolle met geel grens verskyn op die blare. Geaffekteerde blaarplate word bruin, bros. Op vrugte is geparsde bruin kolle in nat periodes bedek met 'n pienkerige blom. Op die stingels het die kolle 'n langwerpige vorm en 'n koperrooi kleur.
Ernstige verrotting van waatlemoenvrugte
Pythium Pringsh-swamme veroorsaak die siekte. 'N Digte wit miselium verskyn op die vrugte, wat mettertyd die hele oppervlak van die waatlemoen kan bedek.
Watermeloen beskadig meer as 50 plante van plante met plante soos die pampoenfamilie. Draadwurms, pseudopoeiers, larwes van die spruitvlieg, verskillende soorte gruwels, dra sade en saailinge.
Gedurende die groeiseisoen op 'n waatlemoen, kan u spanspekke en kalebas, spinnermyt, witvlieë, tabakblaaspootjies, verskillende soorte lepels en ruspes van weivelde vind. Die gevaarlikste is winterskoppe, gruwels, draadwurms en valwurms.
Waatlemoen "Sugar Baby"
Een van die gewildste en onpretensieuse variëteite. Geskik vir verbouing in bykans alle gebiede, ook binnenshuis. Ultra vroeg. Sweet. Die pulp is korrelig, los, sappig. Die massa van die fetus is 4-6 kg. Bestand teen 'n wye verskeidenheid siektes.
Vroeg ryp. Geskik om in byna alle gebiede te groei, ook in die kweekhuis. Die massa vrugte is ongeveer 2 kg. Die pulp is soet, sappig. Die kors is dun.
Middel seisoen. Oes. Bestand teen groot siektes. Dit het 'n hoë gehalte en draagbaarheid, sowel as 'n verwysingsmaak. Die fetus se gemiddelde gewig is ongeveer 7 kg. Geskik om in kweekhuise te groei.
Laat. Pretensieloos. Bestand teen siektes. Met 'n helder smaak. Die massa van een vrug is ongeveer 4 kg. Geskik vir buite en binne gebruik. Dit word maklik gebêre tot die Nuwejaarsvakansie sonder om die smaak te verloor.
Muscat-gegeurde waatlemoen. Rekordhouer vir die hoeveelheid glukose en fruktose. Ultra-vir altyd.
Dit het 'n heldergeel vleis met 'n klein hoeveelheid sade en 'n suurlemoenkleurige smaak. Die gemiddelde gewig van die fetus is 3-4 kg.
Feit! Volgens die jongste gegewens het 'n waatlemoen meer as duisend tweehonderd soorte en basters, wat wissel in die kleur van die skil en pulp, in grootte, geur en rypwordingstyd. En sommige van hulle het nie eens sade vir ons gemak nie. Dit is so 'n ongelooflike kultuur!