KAART V. STRATTON OAKMONT, INC.: Arbitrasie en die reëls van die bewysreg VS Distrik Hof van Minnesota (1996)
internasionale Arbitrasie • arbitrasie Blog • KAART V. STRATTON OAKMONT, INC.: Arbitrasie en die reëls van die bewysreg VS Distrik Hof van Minnesota (1996)
05/06/2017 deur acerig
card v. Stratton Oakmont oor 'n mosie om 'n arbitrasietoekenning gebring ontruim, onder andere, op grond daarvan dat die arbitrale tribunaal die reëls van bewyse het verontagsaam.
In September 1994, Eiser het in bewaring gehou vir arbitrasie ingevolge die reëls van die Nasionale Vereniging van Securities Dealers Wet (NASD) teen Stratton Oakmont, beweer gemenereg bedrog, verbreking van vertrouensplig, nalatigheid, RICO oortredings, Federale en staat oortredings soos handel, en ook versoek bestraffende skadevergoeding. Die partye het 'n eenvormige Voorlegging ooreenkoms ingestem het om hul saak aan arbitrasie ooreenkomstig NASD Kode van Arbitrasieprosedure onderteken. Die Arbitrasietribunaal het die eiser VSA $ toegeken 1,552,200.86 in skadevergoeding teen Stratton Oakmont.
Stratton Oakmont uitgedaag die arbitrasietoekenning op grond daarvan dat die Arbitrasietribunaal was skuldig aan wangedrag in die weiering om uitstel te hoor datums en dat dit sy bevoegdhede kragtens die U.S.C oorskry deur op te tree in minagting van die wet in die uitreiking van die toekenning.
Die eiser het 'n siviele klag vir Voorlopige en permanente bevel ingedien is deur die SEC teen die respondent in die arbitrasie verwys. Respondent aangevoer dat die SEC klagte moes gewees het getref van die arbitrasie proses volgens die Federale Reëls van Bewyse.
Die Hof ontken die respondent se beweging om die arbitrasietoekenning op hierdie terrein ontruim.
Die hof, kragtens artikel 10 van die Wet op Federal Arbitrasie, gevind dat daar was nie genoeg bewyse om openbaar verontagsaming van die wet te bewys.
Die Hof die kwessie van bewyse ondersoek en opgemerk dat die Voorlegging ooreenkoms tussen die partye aangegaan voortgegaan in ooreenstemming met die NASD, en dat Artikel 34 van die NASD bepaal dat "[t]Hy Arbiters sal die wesenlikheid en tersaaklikheid van enige bewyse voorgehou bepaal en sal nie gebind word deur die reëls van die toelaatbaarheid van getuienis". Dit het ook opgemerk dat Artikel 35 van die NASD bepaal dat "[t]Hy Arbiters sal bemagtig word om te interpreteer en te bepaal die toepassing van al die bepalings wat ingevolge hierdie Kode en om die nodige stappe om die nakoming van enige beslissing deur die arbiters bekom maak". hierdie afdelings, volgens die Hof, maak dit duidelik dat die arbitrale tribunaal die gesag om wesenlikheid en relevansie te bepaal sonder verwysing na die geregtelike reëls van bewyse en dat die besluit om sodanige getuienis deur die paneel was finaal en bindend aanvaar het.
daarom, die Distrik Hof van Minnesota het geen kans gehad om sy reëls te lê van bewyse oor die Arbitrasie Bijdrage.
Filed under: arbitrasieprosedure, arbitrasie reëls, Internasionale Arbitrasie Wet, Verenigde State van Amerika Arbitrasie