Die evolusionêre betekenis van hermafrodiet wees - diere Lees Meer
Hoof diere Die evolusionêre betekenis van hermafrodiet wees
Die evolusionêre betekenis van hermafrodiet wees
In die diereryk kan daar 'n reeks faktore wees wat voortplanting tussen wesens van die teenoorgestelde geslag voorkom. Dit is hoe hermafroditisme in die natuur bevoordeel word. Vervolgens sal ons u vertel watter belangrikheid dit in die evolusionêre raamwerk het.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Maria Muñoz Navarro op 12 Junie 2020.
Hermafroditiese wesens is dié wat manlike en vroulike gamete produseer. Hierdie situasie is wydverspreid in die meeste plante, maar Het u geweet dat hermafroditisme ook by diere voorkom?? Dit is waarom 'n hermafrodiet 'n evolusionêre voordeel in die diereryk kan wees, en 'n paar voorbeelde.
In die natuur is daar verskillende voortplantingsmetodes. Dit wissel deur die geskiedenis volgens die evolusionêre voordele wat hulle aan elke spesie gebied het, of dit nou plante, diere en selfs swamme is.
Daar is twee algemene voortplantingstelsels:
Geskeide geslagte of dioecia. Daar is wesens wat manlik is en ander wat vroulik is.
Hermafroditisme. Dit word gekenmerk deur die teenwoordigheid van manlike en vroulike voortplantingsorgane in dieselfde wese.
Voordele van hermafroditisme
Volgens die seksopdragteorie word hermafroditisme bevoordeel deur natuurlike seleksie wanneer die aantal nakomelinge groter is in hermafrodiete as in populasies waar die geslagte geskei is.
Soos 'n studie in die Journal of Evolutionary Biology wys op evolusionêre biologie, Vir paring moet die diere beweeg op soek na hul maat. As 'n organisme vas bly aan 'n struktuur, sonder enige mobiliteit (soos koraal of mossels), is dit 'n uitdaging om 'n ander te vind om voort te plant.
Aan die ander kant kan dit ook ingewikkeld wees in gevalle waarin die individu geneig is om aktief na 'n maat te soek, maar hiervoor moet hulle hoë energiekoste betaal. U moet dus in die gesig staar hoe u tyd en hierdie uitgawes moet bestuur, sodat u doeltreffend kan wees om uself te voed en om na die vennoot te soek.
Diere kan 'n maat vind terwyl hulle voer, maar as hulle daarop fokus om 'n maat te vind, neem kos agterop.
Hermafrodiete is selfonderhoudend
Daar is hermafrodiete wat self kan bevrug, dus het hulle nie 'n ander wese nodig om voort te plant nie, hoewel dit buitengewoon gebeur.
Terwyl die res van die hermafrodiete ook kan ontmoet met enige individu wat hulle ontmoet, benodig organismes met aparte geslagte nog 'n dier van die teenoorgestelde geslag. Daarom, hermafroditisme is 'n werklike voordeel in hierdie omstandighede.
As die soeke na 'n maat energie -doeltreffend is, is hermafroditisme egter nie 'n goeie voortplantingstrategie nie. In hierdie gevalle moet natuurlike seleksie optree sodat hulle in hierdie spesies spesialiseer in die skeiding van die geslagsorgane.
Hermafroditisme is ook nuttig as die bevolkingsdigtheid baie laag is weens die tekort aan individue.
Hermafrodiete produseer egter beide manlike en vroulike gamete, die omstandighede waarin hulle hulself bevrug, is stiptelik.
Die hoeveelheid en tipe gamete sal afhang van wat die beste pas by die fisiese aktiwiteit van die dier.
Afhangende van hoe hulle die aantal geslagselle bestuur, is daar dus twee tipes hermafroditisme: gelyktydig en opeenvolgend.
Alhoewel sommige van hierdie spesies tussen die twee tipes kan wissel. Dit sal afhang van:
kompetisie met die paringsdier,
die verhouding van proporsionaliteit tussen die geslagte.
Die diere wat gelyktydige hermafroditisme beoefen, is dié wat wanneer hulle die maat vind, beide kan optree as manlik en vroulik.
Die vermoë om te kies om as die een of ander geslag op te tree, kan konflik veroorsaak, aangesien beide individue die een sal kies wat goedkoper is.
Hierdie keer, die dier self verander seks gedurende sy hele lewe. Dit is aanvanklik die een tipe en eindig uiteindelik in die ander. Hierdie geslagsverandering word in die gene geprogrammeer en word bepaal deur die omgewing self.
Hermafroditisme kom voor by ongewerwelde diere en visse. Dit is 'n paar voorbeelde:
Hierdie wesens ervaar sekwensiële hermafroditisme. Narvis word manlik gebore, maar daar kom 'n tyd dat hulle van seks verander en vroulik word.
Hulle doen dit ook as die wyfies van die groep sterf en behou dus die voorkoms van die bevolking. Al hierdie veranderinge word gereguleer deur hormonale uitdrukkings.
Slakke is die klassieke voorbeeld van hermafroditisme. Hulle produseer egter beide manlike en vroulike gamete, het nie die vermoë om self te bevrug nie. Dus, as sy met haar maat paar, tree die een op as 'n mannetjie en die ander as 'n wyfie.
Alhoewel daar manlike en ander vroulike individue in seesterre is, is daar sekere spesies wat gelyktydig hermafrodiete is, en ander in plaas daarvan opeenvolgende hermafrodiete.
Dit hang alles af van reproduktiewe sukses
Hermafroditisme of die skeiding van die geslagte in 'n spesie sal plaasvind, afhangende van reproduktiewe sukses. Bevolkingsdigtheid, energiekoste en mobiliteit is die faktore wat die bestaan ​​van die een of ander voortplantingstelsel die meeste beïnvloed.
Ten slotte kan ons tot die gevolgtrekking kom dat die lae bevolkingsdigtheid en traagheid hermafroditisme bevoordeel. Terwyl daar 'n bevolking bestaan ​​uit 'n groot aantal individue, waar almal ook effektief beweeg, sal die skeiding van die geslagte bevoordeel word.
Met hierdie laaste argument beweer baie wetenskaplikes dit die skeiding van die geslagte kom van hermafroditisme.