Auguste Mariette en die groot sfinks van Giza - Nuut
Foto van die sfinks met vlag.
Die groot sfinks van voor gesien met opgrawings vooraan.
Beker van die sfinks van Ghizeh.
Titel: Foto van die sfinks met vlag.
Tegniek en ander aanduidings: Opgrawings deur Auguste Mariette, Maspero Fund.
Prentverwysing: 03-014387 / Ms40623; Fol50
Titel: Die groot sfinks van voor gesien met opgrawings vooraan.
Skrywer: MARIETTE Auguste-Edouard (1821 - 1881)
Datum getoon: 1853
Afmetings: Hoogte 24 - Breedte 19
Tegniek en ander aanduidings: Waterverf. Vraestelle deur Auguste Mariette.
Prentverwysing: 04-000080 / Ms40623; Fol49
Titel: Beker van die sfinks van Ghizeh.
Afmetings: Hoogte 14,5 - Breedte 32
Tegniek en ander aanduidings: Potlood. Referate deur Auguste Mariette.
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais (Institut de France) - Gérard Blot
Prentverwysing: 04-000078 / Ms40623; Fol48
Die Giza-plato is geleë in Benede-Egipte, stroomop van die Nyl-delta en wes van Kaïro, en is die tuiste van 'n argeologiese terrein uit die Ou Koninkryk met sy groot sfinks en sy drie piramides, insluitend die van Cheops, die laaste oorlewende van die Sewe wonders van die antieke wêreld gevier deur die Griekse outeurs van die IVe en IIIe eeue vC Die eerste is uitgevoer deur Thutmosis IV, farao van die XVIIIe dinastie. J.-C., Ramses II onderneem om die sand te verwyder. In 1816 het die therianthrope standbeeld (half mens, half dier) die aandag getrek van die Egiptoloog Giovanni Battista Caviglia (1770-1845) wat die bors begin bevry het en sodoende die stel van Thutmosis IV, die uraeus, ontdek het. - die kobra se kop wat die voorkop van die Sfinx versier het - en 'n fragment van sy baard, twee argeologiese voorwerpe wat nou gedeel word tussen die Cairo Museum en die British Museum. Vervolgens is opgrawingsveldtogte agtereenvolgens uitgevoer deur Karl Richard Lepsius (1810-1884), Auguste Mariette (1821-1881), Gaston Maspero (1846-1916), Émile Baraize (1874-1952) en die Egiptenaar Selim Hassan (1893-1961), wat uiteindelik die liggaam van die Sfinx van Giza heeltemal bevry het.
Hierdie drie beelde is eietyds met die opgrawings wat Auguste Mariette tydens sy eerste verblyf in Egipte van 1850 tot 1854 gedoen het.
Die foto toon die Sphinx wat in drie kwartale geneem is en sy funksie as voog van die nekropolis van Gizeh beklemtoon: op die agtergrond staan ​​die piramide van Khafre, waarvan die bokant 'n gedeelte van sy buitebedekking behou het. Die driekleurvlag is op die kop van die standbeeld geplant en getuig van die Franse sending op die terrein. Slegs die kop en die bors van die Sphinx word vrygelaat uit die hope sand wat die monument bedek.
Die baie mooi waterverf wat deur Auguste Mariette geskilder is, toon die vordering met die opgrawings in 1853. Die bene van die Sfinx word nie losgelaat nie, maar in die opgrawing wat aan die basis gegrawe is, staan ​​die monolitiese stele van pienk graniet van Farao Thutmose IV , ontdek deur Giovanni Caviglia in 1818. Gekap in 'n piek van harde kalksteen, is die kop van die Sphinx bedek met die nemes. Oorspronklik is sy in helder kleure geverf, rooi vir die vlees en geel en blou vir die koninklike haarstyl. Sy gesig word van sy neus af geamputeer. Hierdie verminking word vanaf die 13de genoeme eeu deur die historikus Makrizi, wat dit toeskryf aan 'n fanatiese Moslem tydens die Arabiese verowering. Die figuur op die onderkant van die bolyf beklemtoon die gigantisme van die monument wat tot twintig meter hoog styg.
Die beker van die Sfinx gemaak deur Mariette gee ook 'n idee van die buitengewone afmetings van die voog van die nekropolis. Met sy voorpote, wat nog nie duidelik was nie, is die stel 73 meter lank. Die aansienlike agteruitgang van die gebou is duidelik in hierdie tekening.
In 'n tyd waarin argeoloë se ondersoek- en ontledingsmetodes nog steeds rudimentêr is en meestal beperk is tot opnames, planne en tekeninge wat gebrekkig is deur onnauwkeurigheid, verleen fotografie in volle gang wetenskaplike ondersteuning aan die waarnemings wat op veld.
In 1850, tydens sy eerste sending na Egipte, het Auguste Mariette sy kamp opgeslaan in die hartjie van die nekropolis van Giza, aan die voet van die groot piramide van Cheops. Hy het nie dadelik opgrawings daar onderneem nie, maar die sand van enkele burgerlike grafte, die mastabas van Ptah-Baou-Nefer, Snedjemib, Khaef-Snefrou en Khaefrêankh, skoongemaak. In 1853 het hy op versoek en ten koste van die hertog van Luynes die voorpote en die omtrek van die Sfinx begin skoonmaak. Dit is om die bewerings van Plinius te bevestig dat die monument nie monolities is nie, maar gebou is, en dat dit ook die graf van die farao Armais is. Hy het die verwydering van sand in 1854 met Franse fondse voortgesit en dit in 1858 voltooi met befondsing toegeken deur die onderkoning van Egipte, Saïd Pasha. Dit was tydens die opgrawing van 1853 dat Mariette die ontvangstempel van die begrafniskompleks van Khafre ontdek het, en in die eerste voorportaal van hierdie tempel die baie mooi diorietbeeld van hierdie farao, met 'n valk om sy nek. van sy vleuels, 'n meesterstuk van Egiptiese kuns uit die Ou Koninkryk.
In 1885-1886 het Gaston Maspero voortgegaan met die skoonmaak van die Sphinx wat deur sy roemryke voorganger begin is. Van 1925 tot 1936 het Émile Baraize hierdie langtermynwerk voortgesit. Maar vandag word die antieke gebou nog steeds bedreig deur natuurlike erosie as gevolg van sandwinde en ly dit onder die besoedeling wat deur die nabygeleë metropool Kaïro ontstaan. In 1986-1987 het dit die gevolge gehad van gevaarlike herstelwerk wat deur Michel Wuttmann, lid van die Franse Instituut vir Oosterse Argeologie in Kaïro, aan die kaak gestel is: "From the New Kingdom [1580-1050 BC. AD], is dele van die sypaadjie vervang. Toe tree die Grieke en Romeine in. Maar terwyl klip in die Oudheid gebruik is - materiale wat baie naby aan die oorspronklike was - het alles in die 20ste eeu verkeerd geloope eeu. Ons het gewone semente begin gebruik, natuurlik baie sterker, maar wat die rots laat bars. In 1992 onder die beskerming van Unesco het Egiptoloë die gebruik van sement ten gunste van natuurlike mortel verbied. Sedert 1997 het die Sphinx in sy vorige glorie teruggekeer, maar hierdie siek ou man is nog op geleende tyd.
Marc DESTI (reg.), Katalogus van die tentoonstelling Des dieux, des tombeaux, un savant: In Egipte in die voetspore van Mariette Pasha, Boulogne-sur-Mer, 10 Mei-30 Augustus 2004, Parys, Somogy, 2004. Gilles LAMBERT, Auguste Mariette, Parys, Éditions Jean-Claude Lattès, 1997 Claudine LE TOURNEUR D'ISON, Mariette Pasha ou le Rêve egyptien, Parys, Plon, 1999 Auguste MARIETTE, Voyage dans la Haute-Egipte: ingesluit tussen Kaïro en die eerste katarak, Parys, rééd.Errance, 1999. Jean VERCOUTTER, Op soek na vergete Egipte, Parys, Gallimard, coll. "Gallimard-ontdekkings" nr. 1, 1998.