Slag van Chemin des Dames (April-Oktober 1917) - Nuut - 2022
Slag van Chemin des Dames (April-Oktober 1917)
Die dogters van Lodewyk XV, genoem ter ere van Adelaide en Victoire, was die 'Chemin des Dames', wat ook die 'Slag van die Aisne' of 'Nivelle-aanstootlik' genoem word, 'n groot stryd van die Eerste Wêreldoorlog. Deur 'n miljoen mans te mobiliseer om deur die Duitse linies te breek, het dit vinnig in 'n tragiese en bloeddorstige aar verander. Hierdie konfrontasie is dus onthou as die slaghuis wat die groot muiterye van die lente 1917 voorafgegaan het.
'N Projek wat die hoop van 'n nasie simboliseer
Die oorlog het meer as twee en 'n half jaar geduur en die situasie in Frankryk was kommerwekkend. Terwyl sy Amerikaanse bondgenoot nog nie 'n ware leër gehad het nie, het die Franse regering gesien dat Rusland te midde van 'n rewolusie die stryd gewonne gee. Moraal, voor en agter, was halfmas toe dit nie reguit vertroebel of geskud was nie. Robert Nivelle, 'n eenvoudige kolonel wat in 1914 'n artilleriegroep aangevoer het, het danksy sy groot wapens vinnig die geledere van die militêre hiërargie geklim. Hy het hom in 1916 in Verdun onderskei. Charismaties, van nature optimisties en selfversekerd, is hy gekies om Joffre aan die hoof van die leërs op te volg in Desember 1916. Hy het 'n gewaagde plan saamgedra om die oorlog te beëindig. . Nivelle wou 'n numeriese meerderwaardigheid aan die Westelike front hê, om so vinnig as moontlik te staak. Hy wou die brutale en massiewe materiële front breek, veral danksy 'n nuwe wapen: die tenk. Hy het gepoog om 'n oprukkende deurbraak te maak onder beskerming van brandende vuur om Duitse artillerie en toevoerlyne te vernietig.
Verskeie struikelblokke het egter voorgekom, begin met die optrede van die Duitse leër. Sy het vrywillig haar front teruggetrek om haar in vaste versterkte posisies te verskans. Dit het dus die aanrandingsterrein wat enkele dae voor die aanval beplan is, verander. In die kamp van die bondgenote het baie senior offisiere Nivelle se kanse op sukses bevraagteken, veral generaal Pétain vir die Franse of maarskalk Louis Haig vir die Britte. By die wantroue van hierdie generaals is gevoeg die van politici soos Painlevé, die Minister van Oorlog sedert Maart 1916. As debatte, besprekings en ander vergaderings Nivelle se gesag as opperbevelhebber verminder, is die offensief nogtans gehandhaaf.
Die mislukking van die offensief
Dit het alles begin ná twee aanrandings wat op 9 April deur die Engelse leër uitgevoer is en daarna op 12 April deur die Franse leër om die weerstand van die vyand te beoordeel wat vermoedelik uitgeput was na die slag van Verdun. 'N Groot offensief is voorberei tussen die Oise en die berg Reims, hoofsaaklik op die hoogtes van die Chemin des Dames. Die lang voorbereidings van die Franse artillerie het die Duitse leër baie tyd gegee om homself te versterk, veral omdat dit bewus gemaak is van 'n deel van Nivelle se planne. Daar is beplan om in goeie weer aan te val. Dit was egter die koue, die mis en die modder wat die oggend van 16 April 1917 geheers het. Teen alle waarskynlikheid is die aanranding om 06:00 gegee. Die infanterie en ruitery van die 5de en 6de leërs moes die Aisne oorsteek, die helling van die Chemin des Dames klim, dan oor die plato gaan om af te daal na die noorde en die vallei van die Ailette te bereik. Die Franse generaalstaf het verwag om sy troepe na die omgewing van Laon te bring en die Duitse toevoerroetes tussen Reims en Soisson af te sluit.
Die eerste dag van die geveg het op 'n vooruitgang geëindig met 'n goed voorbereide Duitse leër, in 'n doolhof van galerye en grotte, en gekonfronteer met weerstoestande wat die omgewing van die artillerie en die beweging van die troepe belemmer. van 500 meter in plaas van die 10 kilometer wat verwag word. Slegs 10 000 gevangenes in plaas van die geskatte 100 000 gevangenes. Aan die einde van hierdie eerste dag het Nivelle bewus geword van die mislukking van sy strategie; die deurbraak wat gesoek is, sou nie slaag nie. Maar hy wou steeds die Chemin des Dames neem en stuur die 10de leër om dit te versterk. Ten spyte van die verdrukking van die openbare mening, het hy tot 9 Mei sonder sukses voortgegaan.
N rampspoedige tol
In twee weke het die Franse leër ongeveer 40 000 dood en 90 000 gewondes getel, om nie eens van die gevangenes en die vermiste mense te praat nie. Sonder om Verdun se gruwelike figure te bereik, was dit te veel vir die openbare mening en vir die soldate. Die groot beweging van hoop wat Nivelle opgewek het, het in totale ontnugtering ontaard en terselfdertyd 'n skrikwekkende krisis veroorsaak, terselfdertyd polities, sosiaal en veral militêr. Die muiterye was inderdaad die onmiddellike gevolg van hierdie nederlaag. Ten minste het Pétain, wat Nivelle aan die hoof van die leër vervang het, nie meer sy troepe blindelings in die aanval gelanseer nie (of dit nie meer gewaag om te lanseer nie), tensy hy absolute meerderwaardigheid in die materiaal het. Ongelukkig was dit nie die geval met die Britse leër nie, wat in die herfs van 1917 'n paar honderdduisend man in die Slag van Passchendaele geoffer het.
En of dit nou langs Passchendaele, Verdun of die Slag van die Somme is, die Chemin des Dames bly een van die mees tragiese episodes van die Groot Oorlog.
- Jean-Jacques Becker, Serge Berstein, Victoire et frustrations, 1914-1929, Éditions du Seuil, Parys, 1990.
- Jean-Baptiste Duroselle, The Great War of the French, 1914-1918, Éditions Perrin, Parys, 2002.
- Nicolas Offenstadt (regie), Le chemin des Dames, van die gebeurtenis tot nagedagtenis, Éditions Stock, Parys, 2004.