Dis nie die einde van die wêreld nie, al voel dit soEen toets, ja, net één toets, en dit voel so al my vir of ons nou weer die horlosie wil terugdraai nadat die Bokke Saterdag met 57-0 deur die All Blacks in Albany afgeransel is. Wat het dan van ons veggees geword? Ja, dit was ŉ vernedering, ŉ lae hou, ŉ tydige wekroep en ŉ vingerwysing dat ons steeds ŉ lang paadjie het om te stap. Dit was arrogant om te dink dat ons die wiel, ná verlede jaar se fiasko, binne vier maande kan herontdek en suksesvol laat draai. En dít is hoekom rugbybase nie ontydige uitsprake moet maak nie, en dat uitsprake soos dat daar voortaan dalk twee Bokspanne (een vir die Noordelike en een vir die Suidelike Halfrond) gekies kan word, nie nou gemaak moet word nie. Dis hoekom daar nie met rooi truie gespeel moet word nie. Daar is baie ander dinge wat erg sooibrand gee en die bloeddruk opjaag. Vir die rugbybase: Hou dus ŉ wag voor die mond, want dit maak die ondersteuners nog kwater (of is dit kwaaier?) Ná Saterdag se neerlaag word daar geskimp dat die Bokke wat oorsee speel, soos Vincent Koch, Francois Louw en selfs Bismarck du Plessis, weer nader getrek kan word om die Bokke uit die dryfsand te help. Dis almal ysters, begaafde spelers wat hul kant gebring het toe hulle in Suid-Afrika gespeel en Bokke geword het. Maar het die SA Rugbyunie dan nie juis verlede jaar sy beleid verander om voorkeur aan plaaslike spelers te gee nie? Die Bokke is in 1998, slegs ŉ paar maande nadat hulle die All Blacks se wêreldrekord van 17 oorwinnings in toetse geëwenaar het, opeenvolgens deur Wallis (34-18), Nieu-Seeland (28-0 en 28-19) en Australië (32-6) geklop. En wat doen hulle toe? Hulle het opgestaan en is in 1999 se Wêreldbekertoernooi eers in bykomende speeltyd van die halfeindronde deur die Wallaby-losskakel Stephen Larkham met ŉ skepdoel gekelder. Wat van Jake White se Bokke in 2006, wat met 49-0 in ŉ Drienasiestoets deur die Wallabies verneder is? Dit was veel erger as om teen die All Blacks te verloor. Wat het húlle gedoen? Hulle het opgestaan en voortgeveg en slegs ŉ paar maande daarna die Wêreldbeker in Frankryk gewen. Dit is nou weer die tyd om op te staan en terug te veg – en tyd vir die ware leiers, op en van die veld, om na vore te tree.