Nuwe getuienis wys opwarmende kragte Wêreld van ys in terugtrekking - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Lugvergelyking van die Mer de Glace-gletser op die Mont Blanc-massief in 1919 (links) en in 2019. Beelde: Walter Mittelholzer / ETH-Bibliothek Zürich en dr Kieran Baxter / Universiteit van Dundee
Nuwe bewyse uit die lug-, ruimte-, atmosferiese chemie en ou rekords getuig van die gevolge van aardverwarming op die snelheid van verandering in die bevrore wêreld.
Net soos Skotse wetenskaplikes dramatiese visuele bewyse lewer van die toevlug van die beroemdste gletser in Europa Duitse wetenskaplikes het in die loop van 'n eeu weens aardverwarming 'n kaart gemaak van 'n selfs meer verwoestende toevlug van die Andes-gletsers in net 16 jaar.
In 'n ander demonstrasie van die impak van opwarming op wat nog altyd beskou is as die kryosfeer, die wêreld van ys en sneeu, het Sweedse wetenskaplikes getoon dat die die chemie van die noordelike woude begin verander op maniere wat stygende temperature selfs kan versnel.
En in Amerika het navorsers dit bewys die winter is besig om te verswak en die sneeu in toevlug - met dramatiese gevolge vir die natuurlewe, watervoorraad en menslike rykdom en gesondheid.
Word vinniger opgewarm
Al vier studies is 'n verdere bevestiging van wat klimaatswetenskaplikes al getoon het - dat die hoë breedtegrade en groot hoogtes word vinniger warm as byna elders op die planeet, met onheilspellende gevolge.
In Augustus 1919, pioniervliegtuig Walter Mittelholzer naby die top van Mont Blanc in Europa gevlieg in 'n tweedekker om Europa se hoogste piek te fotografeer en die Mer de Glace-gletser, een van die grootste toeristeaantreklikhede en twee eeue lank deur kunstenaars en digters gevier.
Presies een eeu later het navorsers van die Universiteit van Dundee in Skotland gebruik gemaak globale posisionering satellietleiding en digitale hulp om 'n helikopter na presies dieselfde posisie en hoogte van 4,700 meter te neem om die 1919-lugstudie te herhaal.
Vlugtelinge Korale beweeg na ontsnapende see
"Dit was 'n asemrowende en hartverskeurende ervaring, veral met die wete dat die smelt die laaste paar dekades massief versnel het."
Kieran Baxter, lugfotograaf, digitale mediapraktisyn en navorser aan die Universiteit van Dundee, sê: 'Die omvang van ysverlies was onmiddellik sigbaar toe ons die hoogte bereik het, maar die laaste 100 jaar van verandering was slegs deur die beelde langs mekaar te vergelyk. sigbaar gemaak.
"Dit was 'n asemrowende en hartverskeurende ervaring, veral met die wete dat die smelt die laaste paar dekades geweldig versnel het."
Gletsers bêre reënseisoen ys en sneeu, en laat dit as smeltwater vry in die warm, droë somers. Dit hou die riviere in, die gewasse groei en die hidro-elektriese turbines draai.
Wetenskaplikes van die Universiteit van Erlangen-Neurenberg in Duitsland berig in die tydskrif The Cryosphere dat hulle satellietbeelde gebruik het om die verlies van gletsers in Peru hierdie eeu te bereken.
Stygende CO2 wat varswater drie keer vinniger as soutwater beïnvloed
Byna driekwart van alle tropiese gletsers en 90% van hul ysoppervlakte is in die Peruaanse Andes, ongeveer 4000 meter of meer, gekonsentreer.
Aan die begin van hierdie eeu was daar 'n aantal 1,973-riviere in die streek. Hiervan het 170 geheel en al verdwyn, terwyl die ander opdraand teruggesak het, en hul opgehoopte gebied het met ongeveer 550 vierkante kilometer afgeneem.
Verlies aan ysmassa
Agt miljard ton ys het weggesmelt, en dit teen 'n vinniger tempo. Die verlies aan ysmassa tussen 2013 en 2016 was ongeveer vier keer hoër as in die vorige 12-jare, miskien as gevolg van plaaslike klimaatsveranderinge wat veroorsaak is deur 'n periodieke klimaatverskynsel wêreldwyd bekend as 'n El Niño.
Gletsers vorm 'n belangrike deel van die klimaatmasjien, maar die groot woude wat in die sneeu onder hulle blom, is nog belangriker.
Dit lewer ongeveer 14% van die plantbedekking van die planeet op, hulle absorbeer atmosferiese koolstof om die klimaat op een manier af te koel, en weerstaan ​​die kweekhuisgasse wat aardverwarming op 'n ander, subtiele manier aanwakker. Die naaldbome straal terpeen-aërosols uit - die denne vars geur uit hul harsen - wat 'n koelende effek op die lug oor die woude het.
Maar wetenskaplikes van Swede berig in die tydskrif Nature Communications dat die terpene deeltjies uit die bosse kleiner word in deursnee - sommige kleiner as 'n golflengte van optiese lig, danksy atmosferiese besoedeling wat deur die wêreldwye landbou en industrialisasie aangedryf word.
Dit beteken dat dieselfde deeltjies nou minder effektief is om sonstraling weer in die ruimte weer te gee. Ammoniak en swaeldioksied wat deur die mens vrygelaat word, het die chemie van die woude verander: daar is nou meer aërosols, maar hul deursnee neem af.
Studieleier Pontus Rodin, 'n navorser aan die Universiteit van Lund, Swede, sê: “Die sterk geoksideerde organiese molekules het 'n koelende uitwerking op die klimaat. Met 'n warmer klimaat word verwag dat woude meer terpenne sal vrylaat en sodoende meer koel organiese aërosols sal skep.
“Die omvang van die effek hang egter ook af van die emissievolumes van swaeldioksied en ammoniak in die toekoms. Dit is egter baie duidelik dat hierdie toename in organiese aërosols geensins die opwarming van die klimaat wat veroorsaak word deur ons uitstoot van kweekhuisgasse, kan vergoed nie. ”
En terwyl Europese wetenskaplikes die detail van verlies ondersoek het, het wetenskaplikes in die VSA na 100 jaar se weerstasiegegewens uit die woude van die VSA en Kanada gekyk.
Hulle verslag in die tydskrif vir ekologiese toepassings dat hulle 'n beduidende afname in die aantal “rypdae” gevind het toe die temperatuur onder vriespunt gedaal het, en “ysdae” waarin die termometer onder vriespunt gebly het.
Sneeu en ys onderhou ekosisteme deur die verspreiding van siektes te voorkom en die aantal kewers en plantluise te verminder. Diep sneeu is boomwortels geïsoleer, bied habitat in die natuurlewe en bevorder die herwinning van grondvoedingstowwe.
“Die wintertoestande verander vinniger as enige ander seisoen, en dit kan ernstige gevolge hê,” sê Alexandra Contosta, assistent-professor in die Earth Systems Research Centre aan die Universiteit van New Hampshire.
'Of die neerslag in die sneeu of reën val, maak 'n groot verskil, of u nou van 'n bosstroom, 'n sneeuskoene haas of selfs 'n skiër' praat. '-Climate News Network
Skrikwekkende nuwe klimaatmodelle waarsku teen 6-7 ° C van opwarming deur 2100 as emissies nie gesny word nie