Dit bly vir my verstommend om te sien hoe elke deel van die Skrif inpas by elke ander deel daarvan. Waar Deuteronomium 6 die volk opgeroep het om die Here met hart, siel en krag lief te hê op grond van die Tien Gebooie wat in Deuteronomium 5 herhaal is, begrond Deuteronomium 7 dié oproep in die liefde wat die Here vir hulle het!
Dit is presies hoe dit werk in ons verhouding met die Here. Hy gee vir ons wat Hy van ons vra. Sy liefde vir ons is die dryfveer vir ons liefde vir Hom. Alles begin by Hom. Daarom kan Hy alles van ons vra.
In jou stilword vandag oordink in die eerste plek hierdie lewensveranderende waarheid dat jy die Here kan liefhê: “omdat die Here jou liefhet en Hy sy belofte nakom.” (Deut. 7:8).
Die teendeel is egter net so waar. Waar God teengestaan word, waar sy wil nie nagekom word nie, waar afgode in sy plek aanbid word, dáár ontvlam sy toorn en trek Hy sy seën en beskerming terug. Sy oordeel is die gevolg van sy vertrapte liefde.
In die tweede preek van Moses spel hy nou die stipulasies van die verbond uit soos dit in ander Ou Nabye Oosterse verdrae ook gedoen is. “Dit is die wet …” lei dus die hele gedeelte van Deuteronomium 5 tot 26 in. Dit is dieselfde wet met sy verordeninge, voorskrifte en bepalings wat Moses reeds by Sinai aan die eerste generasie Israeliete gegee het met die Uittog uit Egipte en wat nou weer aan die tweede generasie oorgedra word.
Deur die Tien Gebooie te herhaal trek Moses doelbewus die tweede generasie in met die opdrag om hierdie wet te leer, dit te gehoorsaam en daarvolgens te lewe. Persoonlike gehoorsaamheid bly die enigste manier waarop in die verbondsverhouding met die Here volhard kan word.