Interkulturele dialoog - 'n prioriteit op EU -vlak - EU -verslaggewer
EU Reporter het met Élisabeth Guigou gepraat oor interkulturele dialoog en die uitdagings daarvan (Foto), voormalige Franse minister van Europese aangeleenthede (1990-1993) in die Mitterrand-era voor die EU, minister van justisie (1997-2000) en minister van sosiale aangeleenthede (2000-2002) albei tydens die Chirac-era. Guigou was lid van die Nasionale Vergadering vir Seine-Saint-Denis se 9de kiesafdeling van 2002-2017, en sy dien sedert 2014 as die president van Anna Lindh se Euro-Mediterreense Stigting vir Dialoog tussen Kulture, skryf Federico Grandesso met die bydrae van Fajaryanto Suhardi.
Hoe dink u sal die interkulturele dialoog in die nabye toekoms waarskynlik plaasvind na die pandemie, met inagneming van die tot dusver positiewe koers van wêreldwye inenting in die omgewing?
Ons stigting, die Anna Lindh -stigting (ALF), wat nou 42 landslede verteenwoordig, het sy merkwaardige werk voortgesit. Ondanks die pandemie - nog voordat dit gebeur het - het ons ervaring gehad met die hou van webinars. Dus toe die pandemie op 'n wêreldwye skaal gevolg word, gevolg deur die meeste lande wat grense sluit, het ons daarin geslaag om ons debatte te onderhou, ons programme te onderhou en ons uitruilings wat op 'n virtuele basis gewerk het, natuurlik te handhaaf, natuurlik in die pandemiesituasie . Binne-in die stigting-ons is 4,500 NRO's, ongeveer en miskien meer-het ons daarin geslaag om ons werk te behou, maar natuurlik kan webinars en visuele konferensies natuurlik nie aangesig-tot-aangesig-uitruilings vervang nie.
Watter voorstel wil u aan die Europese owerhede gee om 'n beter begrip te hê tussen verskillende kulture, byvoorbeeld die ekonomies-politieke kwessies wat tipies is tussen Europa en Mediterreense lande?
Ons werk eintlik baie nou saam met Europese instellings, die Europese Parlement, die Europese Kommissie en die Eksterne Dienste, wat saam met UNESCO, die Verenigde Nasies (VN) en die Wêreldbank ons ​​belangrikste vennote is. En aan al ons vennote sê ons dat ons op die jeug moet konsentreer, want dit is hulle wat toegang tot die nuwe tegnologieë het. Hulle is ook die eerste slagoffers van alle probleme in ons samelewing, byvoorbeeld die probleme van werkloosheid en presariteit as gevolg van lande wat grense sluit. En dit is hulle wat in die toekoms te kampe sal kry met klimaatsverandering. En hulle sal die uitdagings die hoof moet bied deur die nuwe tegnologieë. Daarom raai ons u aan om op die jeug te konsentreer-wat ook ons ​​keuse binne die ALF is-en soveel moontlik deur NGO's te mobiliseer die jongmense wat weier om siekes en vertraptes in hul samelewing te wees. Dit is duidelik dat ons nie almal kan akkommodeer nie, maar dan word dit 'n kwessie van toegang tot onderwys. Dit is die rede waarom ons voorstel om die kommunikasie met al die universiteite wat saam werk, te vergroot. Eerstens moet ek sê dat my persoonlike voorstel was om 'n Erasmus van nie -regeringsorganisasies te skep, want ek dink dat daar, saam met die erkenning van die moontlikheid om uitruilings aan studente of aan bestuurslede van sekondêre skole, ruimte is om die groot werk wat deur die NRO's. Binne die NGO's wat grootliks deur hierdie jeugdige mense bestuur word, was hulle so veral proaktief en verbeeldingryk en het hulle hulself werklik beskou as 'n soort aktiviste in beheer en in beheer. Vir hierdie gewaagde doelwit het die ALF daarin geslaag om sy program in Libië te behou - selfs in sommige van die ergste plekke met die chaos in hierdie land - maar laat ons hoop dat hulle uit die verskriklike situasie sou kon kom ná jare van gruwelike politieke onrus en onstabiliteit. Maar in elk geval, ons het dit die afgelope twee jaar reggekry en ek moet sê dat sommige van hierdie jong organiseerders uit Libië kom en dat hulle een van die beste van hulle was. Daarom dink ek dat (idee van oprigting) Erasmus van ('n soort) vereniging vir NRO's werklik iets is wat ons in staat sal stel om ons optrede te verbeter.
Dit is regtig 'n wonderlike inisiatief, en ons kan nie anders as om te vra nie, ondanks die ondenkbare probleme in die land, hoe het u dit reggekry om die projek in Libië te begin?
Natuurlik het ons 'n wonderlike span wat dit gereël het en gelukkig het ons al die kontakte, en natuurlik het ons probeer om die jongmense te help om toegang tot die program te kry. Toe dit moontlik was, onthou ek, net voor die pandemie, het ons daarin geslaag om die lys van die jong Libiese kandidate te kies om na New York te gaan vir die toespraak by die VN se hoofkwartier, een van ons jarelange vennote. Hulle het die VN se hoofsekretaris gevra hoe die jeug 'n rol speel in die bevordering van vrede. Daarom het ons bewys dat ons so 'n buitengewone aantal helder en bekwame jong Libiërs het - in hierdie geval was daar twee wat tydens die geleentheid saam met 'n besonder vername jong dame was. Wat ons eintlik doen, is om die vergaderings met hooggeplaaste persoonlikhede te organiseer om hul ervaring te verbeter, en ons sorg vir die visumreëlings. Hierdie proses vind plaas na die keuse van ons netwerk op nasionale vlak, en natuurlik het hulle die finale snit gemaak omdat hulle aan die standaard voldoen op grond van ons spesifieke kriteria.
Het u interessante ervarings gehad met die hantering van u program op ander problematiese gebiede, of miskien in gevaarlike gebiede in letterlike sin?
Ons het ons inisiatiewe op plekke soos Libanon en Jordanië wat bekend is aan uiterste politieke probleme wat hulle normaalweg sou ondervind, veral nou met die migrasieprobleme van mense wat uit Sirië en Irak kom. Wat ons probeer doen, is om ons programme te hê wat steeds aan hierdie jongmense hoop gee. Ons werk ook aan die kwessie van mediageletterdheid omdat ons glo dat hulle moet weet hoe om die inligting te hanteer en te gebruik, veral om hulle in staat te stel om te onderskei tussen vals nuus en feite, en hulle ook aan te moedig om hulself te leer uitdruk in die media soos dit is baie krities belangrik, want as ons praat oor die stryd teen haatspraak of radikalisering. Dit is altyd doeltreffender om jongmense die platform te gee waarop jongmense met ander jongmense praat, as om amptelike boodskappe deur sosiale netwerke of selfs klassieke media te laat gaan.
Dus, in daardie opsig, bevestig u die idee dat die jeug die agente van verandering is vir 'n beter en positiewe toekoms?
Ons respekteer natuurlik diversiteit, maar die ALF is van mening dat die hele balans van die mensdom werklik belê is in die belang van respek vir die waardes van die mensdom - op baie maniere deel ons hierdie wedersydse begrip wat bewys word as 'n nuttige kommunikasie -instrument . Wat ons dus probeer doen, is om jong mans en jong vroue te bemagtig - omdat ons die gesprekke moet begin oor die bewusmaking van geslagsgelykheid - om hulle aan te moedig om hulself uit te druk, om die probleme in hul omgewing te ken as deel van plaaslike en wêreldburger. Hulle word dus nie meer stilgemaak of bang om te sê wat vir hulle belangrik is nie. In 'n terugblik is dit natuurlik 'n soort respek vir die waardes van die mensdom.
Van vroulike bemagtiging en emansipasie, watter rolle en watter gebiede dink u kan hierdie jong vroue invul - soos ons weet op plekke soos Sirië en Jordanië waar die situasie oor die algemeen ongunstig is vir vroue?
Byvoorbeeld, twee jaar gelede in Amman, Jordanië, het ons 'n vergadering gereël van nie -regeringsorganisasies uit Suid -Europa en gebiede in die suidelike en oostelike Middellandse See wat hul uitstekende rekords bewys het ten opsigte van kreatiwiteit en aktiwiteit op die gebied van die bemagtiging van vroue in hul Dit was baie interessant, want hulle kom uit, kom ons sê, uiteenlopende en verskillende ervarings en ek dink, sonder dat die ALF iets opgelê het, die ervarings wat hulle gehad het, het hulle nie net voedsel gegee vir gedagtes nie, maar ook voedsel vir dade. Die jong deelnemers van die NRO's wat daar teenwoordig is, is op 'n reeks noukeurige wyse gekies. Ons is aangebied deur die Jordan Media Institute, gestig deur prinses Rym Ali, wat my toevallig as die hoof van die ALF gaan opvolg - en dit is slegs 'n voorbeeld van die werk wat ons probeer verrig het sonder om vooropgestelde idees op te lê. Inteendeel, ons het baklei oor baie kwessies behalwe geslagstereotipes en vooroordeel. In al die lande waarby ons aktief betrokke is, wil ons hê dat alle vroue, veral jong vroue, aktief moet wees in hul omgewing, om nooit op te hou met hul kritiese denke en volgehoue ​​gees om hulle bewus te hou en op die hoogte te bly as 'n belangrike deel van die gemeenskap en ons fasiliteer hulle natuurlik om dit te kan doen.
Sien u jare nadat u aan hierdie projek gewerk het, werklik 'n werklike verandering in hierdie lande in die Middellandse See, waar hulle veral bekend is omdat hulle nie die praktyk en die vryheid van die vroue gee nie, laat staan ​​om hulle te bemagtig?
Wel, ek wil eintlik nie praat oor die beleid van die regerings nie, want dit is nie in my hoedanigheid nie, maar ek sien dat die jong mans en vroue wat aan ons programme deelgeneem het, dat hierdie uitsonderlike individue hul verstandelike houding verander het, en Dit is absoluut voor die hand liggend om te sien, want hulle het gekies om 'n gesprek tussen hulle te voer oor ervarings wat hulle nog nooit geken het nie. Byvoorbeeld, oor die kwessie van geslagsgelykheid, het 'n jong vrou uit die suidelike deel van die Wes -oewer (Palestina) met 'n jong man uit die noorde van Europa gepraat, en sy het gesê dat die grootste kommer in haar land is dat as 'n vrou wil skei of van haar eggenoot/egskeiding skei, word sy nie belet nie en) van haar regte ontneem om die toesig oor die kinders te hê, terwyl die jong Europese man gesê het dat die situasie in sy land die teenoorgestelde is. Sy leer feitlik iets uit hierdie soort uitruil. Dit wys hoe ons op verskillende maniere oor soortgelyke kwessies dink. Daar is natuurlik altyd goed en sleg in ons samelewing. Vir hierdie jong vroue en mans is dit natuurlik belangrik om meer veeleisend te wees, veral in hierdie gesprek oor geslagsgelykheid. Dit is al wat ek kan sê. Maar met betrekking tot u vraag, het ek die evolusie van die politieke stelsel in hierdie lande noukeurig ondersoek en bestudeer, en wat ek dink is dat ons regtig dink hoe ons hierdie jongmanne en -vroue kan vrystel dat sommige hiervan universeel menslik is regte wat erken moet word, en daarom is dit onmoontlik om geïgnoreer of ontken te word. As gevolg hiervan toon dit regtig die kwaliteit en die belange wat uit die uitruilings kom, wat die jongmanne en -vroue in staat gestel het om te sien dat hulle dit aan hul owerhede kan vra, en dat hulle 'n aktivis kan wees van sekere kwessies wat vir baie verskillende soorte regte veg. . Die resultaat van hierdie jeugbeweging is duidelik op die gebied van geslagsgelykheid, klimaatsverandering en mediageletterdheid. Ons het net probeer om hulle op te voed as deel van die burgers van hul land om aktief en veeleisender te wees vir die respek van gemeenskaplike waardes wat oral erken moet word, ongeag hoe anders hul politieke stelsel is. Ons meng nie met respek in by die maak van wette of iets in hierdie soewereine lande nie, want dit is nie ons taak nie.
Laaste vraag: wat is u eerste prioriteit as die president van die Anna Lindh -stigting (ALF), of miskien enige doelwit wat u nie bereik het nie, maar wat u op die oomblik baie wil bereik?
Ons eerste prioriteit moet wees om die jong program vir Mediterreense stemme te ontwikkel. Ek dink dit is 'n instrument wat baie waardevol en doeltreffend is, en dit is die soort program waarin ons 'n goeie ervaring het en dit werk baie goed. Hopelik het ons die moontlikheid om hierdie program goed te ontwikkel met hierdie uitsonderlike jong individue wat betrokke is by ons nasionale netwerk van 42 lande. Ek hoop dat ons vrede kan bevorder, byvoorbeeld die herstelpoging in Sirië.
Maar nie net op hierdie gebied nie, miskien kan ons die botsende of polities onstabiele gebiede in 'n sekere omgewing help om 'n formele ervaring op te doen en die mag te hê om met die owerhede te praat, want niks vervang hierdie soort uitruilings nie, hetsy virtuele of werklike tussen jongmense oor die beskerming van gemeenskaplike waardes van die mensdom en die wil om innoverende maniere te vind om uitdagings die hoof te bied. Hulle sal probleme ondervind soos die klimaatsverandering of probleme met die digitale ekonomie en die gevolge daarvan in die konteks van maatskaplike en ekonomiese oplossings. Ons hoop ook om maniere te vind om die ekonomiese en sosiale gevolge (dit wil sê ineenstorting) weens die pandemie te verminder. In hierdie opsig streef ons daarna om meer bruikbare werke te skep deur soveel moontlik jongmense as deel van die wêreldburger te betrek - ons is nie die enigste nie, maar ons is die grootste.