Openingsgala van internasionale klassiekemusiekfees sleur mee
Zaidel-Rudolph slaag met haar Lifecycle goed daarin om die delikate dreunsange en -klanke van die Nqoko-vroue te integreer in n boeiende moderne interkulturele komposisie. Hans Huyssen, die dirigent, het die spel en sang  wat maklik uiteen kon val  meesterlik in n hegte en musikaal sinvolle geheel gebind.
Supergroep Ladysmith Black Mambazo het Roux-verwerkings gesing, begelei deur die Engelse Kamerorkes en plaaslike musikante, met Ralf Goth�ni op die podium. Goth�ni het daarvoor gesorg dat n gesonde balans tussen sang en musiek gehandhaaf word. Roux het self vir drie items agter die klavier ingeskuif en sy status as buitengewoon goeie jazzpianis herbevestig.
Toe die encores vir Mambazo aanbreek, het die gehoor spontaan op maat van Roux se Dona Nobis Pacem begin hande klap. Sal Dona dalk Mambazo se volgende groot treffer wees? Daarna is die gehoor letterlik stomgeslaan deur Roux se meesleurende verwerking van n baie ou, tradisionele Zulu-wiegelied: Uhalil umtwana. Die slotsang was Schubert se Heilig, heilig, heilig uit sy Duitse Mis. Robert Brooks, Artistieke Direkteur van die Fees, het by Mambazo aangesluit. Die stemmekombinasie was aangrypend. Oral het mense trane gesit en wegvee. Dit laat n mens tog wonder waarom Bach se Jesu joy van vroe�r in die program nie werklik enige impak op die gehoor gehad het nie, maar die Mozart en Schubert wel.
Ladysmith Black Mambazo se CD met al die Roux-verwerkings word vroeg aanstaande jaar internasionaal vrygestel. Dit sal beslis n monument van musikaliteit wees: Mambazo sn, die kamerorkes en gasspelers sn, en bowenal Isak Roux sn.