Klaagliedere 3:19-38 gee die antwoord: Die ware gelowige soek sy hoop en sy troos in God. Die ware gelowige berus ook in sy lyding in die wil van God wat al hierdie dinge oor ons beskik.
Hy raak in ’n geweldige geloofstryd betrokke en in hierdie stryd van hom begin hy om al meer en meer insig te kry om sy hoop op die Here te vestig.
Al sê hy baie duidelik hoe hy oor sy vyande voel, bid hy nie dat hy self wil wraak neem op hulle nie.
Hy bid net dat die Here hierdie saak in gedagte moet bring – natuurlik besef hy dat die Here almal wat verkeerd doen met sy straf sal oordeel.
Jeremia het dieselfde gevoelens ervaar wat ons ook telkens ervaar wanneer ons gedagtes oor ons ellendes begin maal: Hy sê dat sy siel buig.
Dit kom uit Psalm 42 waar die Koragiet sê dat sy siel hom neerbuig in hom as hy aan al sy ellendes dink.
Al is sy beproewing so geweldig diep, rig hy sy oog in die geloof op die oneindige genade en ontferming van God.
In die Nuwe Testament gee die Here Jesus vir ons ’n mooi beskrywing van die grootheid van die Here se trou:
Dit is dus baie duidelik dat Jeremia op hierdie punt tot bekering gekom het in sy stryd om duidelikheid te kry oor al die ellendes wat hom getref het.
Die eerste deel van die antwoord is dat Jeremia hom hier beroep op dit wat in die Ou Testament geskryf staan – onthou hy het in sy tyd reeds boeke soos Numeri en die Psalms van Dawid gehad.
Ook het die Here vir Aäron gesê: Jy sal in hulle land nie erwe nie, en jy sal geen deel onder hulle hê nie. Ek is jou deel en jou erfenis onder die kinders van Israel. (Numeri 18:20 AFR53)
Die Here sal hom uit hierdie ellendes verlos – dis waar, maar hy het ook in die ewigheid ’n deel by die Here.
Dit is duidelik dat daar by Jeremia self ’n diep bekering plaasgevind het tydens hierdie beproewing wat oor hom gegaan het. Hierdie woorde: