Lucca in die Signoria van Paolo Guinigi, 1400-1430 - Artikels - 2021
Deur Ken Johnson
PhD-proefskrif, Universiteit van Noord-Texas, 2002
Samevatting: Hierdie studie analiseer die eens groot middeleeuse Toskaanse hoofstad van Lucca se stryd om oorlewing aan die begin van die vyftiende eeu. Dit was die era van die opkoms van streeksstate in Italië, en die ekspansionistiese doelstellings van Milaan, Florence en ander was 'n voortdurende uitdaging vir stadstate soos Lucca wat 'n politieke en kulturele status quo wou hê. Tog was dit 'n uitdaging wat suksesvol die hoof gebied is; in teenstelling met Pisa, Siena, Perugia en verskeie ander groot Toskaanse stede, het Lucca nie in die vroeë Quattrocento voor die Milanese of Florentynse aggressie geswig nie. Waarom dit nie gedoen het nie, is 'n belangrike besprekingspunt hier.
Een van die middele waarop die Lucchese voor die nuwe politieke en militêre realiteite van die tyd te staan ​​gekom het, was die totstandkoming van 'n monargiale regeringstelsel in die tekenoria van Paolo Guinigi (r. 1400-1430). Die Guinigi Signoria word nie gekenmerk deur die gebruik van intimidasie en geweld nie, maar eerder deur kliënte, verwantskap en buurtverbintenisse, huweliksalliansies en die algemene toestemming van die mense. Paolo het aanvanklik die toestemming van die volk verwerf omdat sy rykdom hom in staat gestel het om Lucca en die kontado daarvan in 'n groter mate te beskerm as wat andersins moontlik sou wees, en vanweë sy familie se lang bande met die magtige Visconti van Milaan; hy het dit later gehou omdat hy die stadstaat bekwame leierskap gegee het.
Hierdie studie brei die bewyse van onlangse geleerdes uit dat elke Italiaanse Renaissance-stad uniek was op grond van sy spesifieke geografie, alliansies, burgerlike rykdom en 'n aantal ander faktore. Lucca in die tydperk van Paolo Guinigi, 'n monargie in die omgewing van een van die tradisioneel mees republikeinse stede van Italië, bied 'n baie interessante voorbeeld. 'Burgerlike humanisme' het byvoorbeeld 'n baie ander inslag in Lucca as elders, en word die beste geïllustreer in die figuur van Giovanni Sercambi. Hierdie studie bied ook nuwe perspektiewe om Florence en Milaan gedurende die periode van 'krisis' aan die begin van die vyftiende eeu te beskou, en dra dus by tot die massa geleerdheid rakende die Baron-proefskrif.