God verwag daarmee die onverwagte, soos veral vers 43-47 uitspel, dat sy mense van hulle vyande vriende maak. Dit geld vir al ses teenstellings wat Jesus aanraak (telkens aangedui met: “Julle het gehoor [vers 21,27,31,33,38,43] … maar Ek sê vir julle” [vers 22,28,32,34,39,44]) na Hy duidelik gemaak het dat sy vertolking die vervulling van die Wet en die Profete is. Trouens, gelowiges se geregtigheid moet meer wees as dié van die skrifkenners en Fariseërs: Maar hierdie vrou wat 'n dogter van Abraham is, wat die Satan--dink daaraan! --agttien jaar lank gebind het, moes sy nie van hierdie band op die sabbatdag verlos word nie? Paulus begin die inhoud van sy brief in vers 6 nie met die gebruiklike lofprysing en waardering vir die getrouheid en geloof van die gemeentes in Galasië nie. Nee, hy val direk weg met ‘n brutale teregwysing: “Ek is verstom dat julle so gou van Hom wat julle deur die genade van Christus geroep het, wegdraai na ‘n ander evangelie. Daar is nie ‘n ander evangelie nie.”