'Peat Philosophorum', 'n antieke Middeleeuse alchemistiese teks - Versamelings
Die nuwe roman deur die Italiaanse skrywer Marcello Simoni «Die verlore biblioteek«, Verwys na 'n ou Middeleeuse teks vir alchemie wat bestaan, maar nie in Spaans bekend is nie: 'Turf Philosophorum'O"Die samekoms van filosowe"In Spaans is een van die Europese alchemie-tekste oudste, wat in die 12de eeu uit Arabies vertaal is en vermoedelik ongeveer 900 geskryf is.
In 'Peat Philosophorum' vind ons nege pre-sokratiese filosowe wat deelneem aan 'n bespreking oor materie en die manier waarop dit optree en dit met die kosmologie in verband bring.
Die genoemde karakters is Anaximander, Anaximenes van Miletus, Anaxagoras, Empedocles, Archelaus, Leucippus van Miletus, Ecphantos, Pythagoras en Xenophanes van Colophon, dit is die persoon wat verantwoordelik is vir die slotrede van hierdie vergadering, waar drie hoofkonklusies bereik word:
Die skepper van die wêreld is Allah, die god van Islam.
Die wêreld is eenvormig van aard.
Al die wesens, beide in die boonste en onderste wêreld, bestaan ​​uit die vier fundamentele elemente.
Aan ondersoek hierdie enigmatiese alchemistiese teks behoorlik, is dit nodig om eers die oorsprong daarvan in tyd en plek te bepaal. Die skrywer is eintlik onbekend, en die teks self het meer betekenis gekry sodra dit in Latyn vertaal is.
Die historikus en geleerde van hierdie werk Julius Ruska bevestig egter dat die Turf Philosophorum dit sou slegs die rekord van die "Derde lesing van Pythagoras", En tot die gevolgtrekking gekom dat die teks wat in Latyn vertaal is, slegs 'n kort onderdeel is van wat 'n veel uitgebreider filosofiese werk sou wees, waaraan meer filosowe deelgeneem en meer besprekings plaasgevind het."
Aan die ander kant, die historikus Martin Plessner dit gaan nog verder en plaas die werk in die jaar 900 en dat dit deur 'n tydgenoot van ar-Rāzī en 'Jābir' sou geskied. Hy waag dit selfs om te sê dat die skrywer dit is Othman ibn Suwaid al-Akhmim (Ikmim– Panopolis in Egipte), skrywer van 'n teks met soortgelyke eienskappe genaamd "Die boek van kontroversies en konferensies van filosowe«.
Plessner het ons ook toegelaat ontmoet die filosowe wat in die boek voorkom, aangesien dit in Latyn is: Iximidrus, Exumdrus, Anaxagoras, Pandulfus, Arisleus, Lucas, Locustor, Pythagoras en Eximenus, maar om die regte name te vind, was dit nodig om dit in Arabies te vertaal en daarna weer in Grieks.
Wat die werk self betref, bied dit ons aan die begin 'n kosmologiese debat wat die Griekse filosofie, Islamitiese teologie en praktiese alchemie meng, met die deelname van al die voormelde filosowe.
Die kosmologiese debat wat deur filosowe ontwikkel is, word as volg gestel:
Anaximander dui aan dat geen van die vier basiese elemente by die oorsprong van die wêreld voorkom nie.
Anaximenes stel die konsep van die elemente bekend, spesifiek bespreek die lugelement.
Anaxagoras bespreek die eienskappe van die elemente in verhouding tot temperatuur en humiditeit.
Empedokles beskryf hoe twee elemente (water en lug) in dieselfde ding kan bestaan, terwyl hulle hul eie identiteit behou en die situasie met 'n eier illustreer.
Archelaus Hy stel die elemente aarde en vuur bekend, maar belangriker, hy is die eerste wat die oorsprong van Islam aan die Skepper toeskryf.
Leucippus van Miletus Voeg by die bespreking dat alle dinge wat deur God geskep is, uit die vier elemente bestaan ​​en dat alle dinge op die manier geskied soos dit deur die Skepper vooraf bepaal is.
Ecphantos beskryf dat twee elemente subtieler is as die ander.
Pythagoras verskyn op die toneel om 'n monistiese visie op die wêreld te bevorder ('n filosofiese posisie wat beweer dat die heelal bestaan ​​uit 'n enkele arche, oorsaak of primêre stof. Vir materialiste sou dit uiteindelik saak maak, terwyl dit vir idealiste of spiritualiste sou die gees wees).
Op sy beurt verwerp hy dualisme, en bevorder die oer-gelyktydigheid van die vier elemente en probeer hy die gaping tussen die twee wêrelde (aardse en hemelse) oorbrug met sy teorie oor die progressiewe verspreiding van die elemente onder alle wesens, beide bo en onder.
Laastens is Xenophanes wat die doelwit bereik, en die Skepper God wat in die Koran genoem word, bekendstel en hom vergelyk as 'n alchemis in sy bewussyn en aktiwiteit. Laastens bepaal die filosoof in sy duidelik monistiese kosmologie die moontlikheid van die alchemiese transformasie van die stof.
Na die vasstelling van hierdie beginsels, filosowe is besig met bespreking van praktiese alchemie, maar dit is hierdie kosmologiese inleiding vanaf die begin van die teks wat die basis vorm vir alle daaropvolgende werk, en, nog belangriker, stel die beginsels van die alchemiese teorie vas in perfekte harmonie met die Islamitiese teologie, soos uiteengesit in sy ontleding deur Gregory Kaminsky.
[Tweet «9 pre-sokratiese filosowe bespreek materie en kosmologie in 'Peat Philosophorum' ']
Martin Plessner, skryf in sy artikel "The Place of the Peat Philosophorum in the Development of Alchemy" (Isis 45, nº4) dat "Om sy doel na te streef, toon die skrywer doksografiese literatuur (literêre vertakking wat werke toegewy is aan die versameling van die standpunte van filosowe en wetenskaplikes uit die verlede), en 'n seldsame literêre vermoë.".
"Die turf Philosophorum, is baie literêr opgevoed, en is een van die opvallendste pogings om die Griekse alchemie in die Arabiese taal te plaas en dit weer aan te pas by die Islamitiese wetenskap."Hy het bygevoeg.
Laai hier die boek The Turba Philosophorum af.
Video: The Philosophers Stone
Copyright © biblaridion-online.net | 'Peat Philosophorum', 'n antieke Middeleeuse alchemistiese teks...