Hoe om te gaan met angs, self-twyfel, en "die tjek is in die pos."
Ek wag tans vir sowat $ 10,000 loonverhogings om my te bereik vir vryskutskryfprojekte wat ek gedoen het. Die meeste van hierdie projekte is maande gelede voltooi. Sommige redakteurs het sedertdien stil geraak en het my laat wonder of ek my geld ooit sal sien. My maat is 'n tandarts, so ek gaan nie honger ly nie, maar dit is nog steeds frustrerend om my finansies nie soos 'n tradisionele werker te kan beplan nie.
Nie betaal nie, ook my gevoel van identiteit. Wanneer ek nie betaal word of betyds betaal word nie - of ek het 'n werkstuk doodgemaak of nie van 'n redakteur hoor nie, raai ek my self en die werk wat ek doen. Ek wonder of ek eerlik is wanneer ek vir mense sê ek is 'n skrywer. Ek wonder of dit korrek is om te sê ek het 'n werk.
En omdat die tweede vraag wat ons dikwels 'n nuwe kennismaking vra, is wat hulle vir werk doen, hierdie self-twyfelende vrae lei tot 'n enorme hoeveelheid spanning en angs vir my.
Volgens 'n onlangse studie van Roosevelt Universiteit is ek nie alleen nie. Baie vryskutters ervaar gereeld angs, frustrasie, woede en depressie.
Gianpiero Petriglieri, 'n psigiater en medeprofessor by die nagraadse sakeskool INSEAD, studeer die sielkunde van gigwerkers.
"Ons sluit by organisasies aan vir 'n verdediging teen angs," sê Petriglieri. "Hulle gee die lewe 'n gevoel van veiligheid." Gigwerkers kan daarenteen sukkel om sekuriteit, 'n gevoel van doel en vervulling te vind. Terwyl die tradisionele kantoor 'n stabiele betaalstaat en gedeelde verantwoordelikhede bied, is vryskutters verantwoordelik vir alle aspekte van hul besigheid, insluitende bemarking.
'N 2004-studie het bevind dat die sikliese aard en 24 / 7-handelsmerkbestuur wat deur onafhanklike werk vereis word, "meer eerder as minder beperkinge op tyd van werkers skep." Vryskutters is nooit op die klok nie - dit is fisies en emosioneel moeg. Gig-werkers voel ook angs oor wat Irvin Schonfeld, 'n professor in sielkunde aan die Stadskollege van New York, "reputasionele bedreiging" noem. Die besorgdheid dat een kliënt se slegte resensie alles nodig is om hulle werkloos te maak.
Ten spyte van die uitdagings van gig-werk, is baie vryskutters in staat om hul angs te transformeer van iets wat 'n bron van leer en groei tot gevolg het, "sê Petriglieri.
So hoe doen hulle dit?
Die volgende voorstelle kom uit die navorsing van Petriglieri en ander, sowel as van vryskutwerkers wat maniere gevind het om die sielkundige hindernisse wat hulle in hul werk ervaar, te navigeer.
Sewe in 10-vryskutwerkers het probleme om betyds betyds te betaal, volgens Sara Horowitz, stigter en direkteur van Freelancers Union. Om hul loonrekeninge af te dwing, moet baie vryskutters van ander aktiwiteite af wegneem, wat beteken dat nie-betaling en laat betaling dubbeld belas word. "Savvy vryskutters sal in hul tariewe bou om te vergoed vir potensiële kliënte nie-betaling," sê Horowitz. Hulle sal ook leer om op 'n begroting te leef en groot salarisse op te slaan vir reënerige dae.
"Jy is so gelukkig om van die huis af te werk!" As ek nikkel gehad het ...
Trouens, om in isolasie te werk, is die bron van baie vryskutters se bekommernisse. In 'n tradisionele maatskappy word mislukkings gedeel. Wanneer 'n freelancer sy toneelpunt leer ken, is sy toneelstuk vermoor, of sy loonstaat is MIA, hy moet daardie las alleen skou.
Om hierdie kwessie aan te spreek, het Sara Frandina, 'n inhoudsstrateeg in Rochester, New York, saamgesmee One Woman Shop, 'n aanlyn gemeenskap en hulpbron om vroulike solo-sake-eienaars te help verbind. Frandina dink koppeling met ander vryskutters is van die grootste belang vir hul sukses.
"Om 'n gemeenskap van eendersdenkende individue te vind, was die sleutel om uit my eie kop uit te kom, verantwoordelikheid te bou, produktiewe gesprekke te hê en te voel asof ek nie alleen in hierdie sakereis is nie," sê sy.
3. Vang as vangs kan
"My strategie is om nie enige werk wat aan my aangebied word, te betaal wat goed betaal nie," sê Matt Brennan, 'n vryskut-verslaggewer en film- / TV-kritikus wat in New Orleans gebaseer is. Suksesvolle vryskut, sê hy, is basies "vang as vangstang", wat beteken dat gigwerkers voordeel moet trek uit geleenthede wat hul pad kan kry - selfs al is dit nie 'n droomwerk nie. Solank as wat korporatiewe optredes nie vereis dat 'n vryskut haar integriteit benadeel nie, wat is die skade in die skryf van 'n reisblurb vir 'n lugredery-tydskrif of die skep van 'n foto verspreiding vir 'n restaurant?
Schonfeld sê hierdie mentaliteit is krities vir sukses as vryskut. "Elke werk het 'n sekere mate van ooreenstemming en outonomie. Selfs wanneer jy selfstandig is, moet jy voldoen aan die verwagtinge van kliënte - anders sal jy nie verbykom nie. "
4. Ken jou waarde
Magdalyn Duffie, 'n 32-jarige vryskut grafiese ontwerper wat spesialiseer in sosiale media, webwerwe en kuns installasies, sê sy het soms te doen met impostorsindroom, die gevoel dat sy nie haar sukses verdien nie. Duffie, gebaseer in Raleigh, Noord-Carolina, sê sy voel dit op die oomblik dat sy 'n faktuur stuur, wanneer sy 'n nommer vir die vaardigheid plaas. '
Alhoewel dit moeilik kan wees, moet selfstandige werknemers leer om finansieel op te staan, sê Duffie. Meer dikwels as nie, sê sy, die maatskappye waarvoor jy werk, kan dit bekostig.
So sê sy, rol jou moue op en sê vir jouself: "Ek is goed. Ek kan iets doen wat harde kontant werd is. "
5. Ditch die woord "moet"
"Dit is maklik om te dink dat ons spesifieke dinge moet doen [wanneer] ons ander mense sien wat ons suksesvol doen," sê Frandina. Daardie musikant het 'n konsert met die simfonie geland. Daardie danser het 'n Broadway-vertoning bespreek. Daardie skrywer het 'n voorbladverhaal gehad The Wall Street Journal.
Ons ken selde die stories agter ander mense se suksesse. "Dit is te maklik om ons begin te vergelyk met iemand anders se middel," sê Frandina. "Sukses is 'n relatiewe term."
Miskien kan 'n bietjie gras-is-altyd-groener wysheid hier help. Ek word gereeld verras om te hoor dat vryskutskrywers wat ek jaloers is, eintlik jaloers is op my prestasies.
6. Het 'n sin vir doel
Van die vryskutters Petriglieri het 'n onderhoud gevoer, diegene met 'n duidelike sin van doel was beter in staat om hul angs te bestuur. As hulle byvoorbeeld skrywers was, het hulle gesê, hulle sal nie sê hulle skryf nie. Hulle sal iets sê, "Ek probeer mense se persepsie van hierdie probleem verander." Dieselfde met musikante: Hulle doen nie "Maak net musiek" - hulle verryk ander se lewens deur kuns.
Om my sin van voorneme in gedagte te hou, motiveer my op daardie dae wanneer inspirasie nie staak nie. Dan stuur ek fakture, werk my kalender op, stuur plekke en maak my werkplek skoon - al die dinge wat ek moet doen as ek myself 'n skrywer wil noem.
Gig werk is nie nuut nie, maar die omvang van die bedryf is. As projeksies geglo word, kan 40 persentasie Amerikaanse werkers vryskutters wees deur 2020. Dit beteken gesprekke oor self-indiensneming en geestesgesondheid word toenemend belangrik.
Intussen sal ek my redaksionele sigblad opdateer om te wys dat ek 'n ander artikel voltooi het. En ek sal uitsien om my salaris in twee tot drie maande te ontvang.
Redakteur se nota: Ons het hom betaal.
Brandon Ambrosino het hierdie artikel geskryf vir JA! Magazine. Brandon het geskryf vir Die New York Times, Die Boston Globe, Die Atlantiese Oseaan, BBC, The Economist, en Polities. Hy woon saam met sy vennoot, Andy, in Delaware.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > Oorkom die emosionele tol van vryskut