2 Kronieke 10 – Die ryk skeur weens die domastrantheid van Rehabeam – Bybelskool
Die Kronis neem die verhaal van 1 Kon. 12 en vertel dit met enkele uitbreidings en veranderings van sy eie. Interessant genoeg word net een seun van Salomo in die Bybel genoem, Rehabeam. En dit is betekenisvol dat hy die seun van Naäma was, 'n Ammoniet (1 Kon. 14:21; 1 Kron. 12:13), een van die volke uit Noordwes Arabië waarteen die Here hulle gewaarsku het (Deut.23:6 ).
Die Kronieke skrywer wy egter nie hieroor uit nie, hoewel die Konings skrywer nie doekies omdraai oor die gevare van dié verbintenisse nie en wyt die val van Salomo aan sy blootstelling aan vreemde gode. Waarskynlik het Naäma vir Salomo en haar seun blootgestel aan Milkom, die afskuwelike god van die Ammoniete. Ons lees in 1 Konings 11: "4Veral in sy ouderdom het Salomo se vrouens hom verlei om ander gode te dien. Toe het hy die Here sy God nie meer met soveel toewyding gedien soos sy pa nie. 5Hy het Astarte, die godin van die Sidoniërs, en Milkom, die afskuwelike god van die Ammoniete, gedien."
Dit bly egter steeds tragies dat die hele Israel ten spyte van alles– selfs Jerobeam ook, al het hy 'n belofte van die Here dat dié hom koning wil maak – Rehabeam as koning wil kroon in Sigem, en hy hulle aanbod in die wind slaan. Die skeuring van die ryk kom op 'n geestelike vlak van God af as straf vir Salomo se sonde, maar op 'n sosiale vlak van die domastrantheid en arrogansie van Rehabeam af. Die seun van die wysste koning tree met uiterste dwaasheid op. Hoe ironies!
Die Kronis stel dit so: "Die koning het nie aan die versoek van die volk voldoen nie. Dit was 'n beskikking van die Here God, sodat Hy sy belofte kon hou wat Hy deur Agija van Silo aan Jerobeam seun van Nebat gegee het." God beloon die (op hierdie stadium) nederige Jerobeam deur Sy belofte vir hom in vervulling te laat gaan en sy koningskap word in die einste Sigem bevestig. Hy skuif later na Pniël (1 Kon. 12:25) en rig verdere heiligdomme op in Bet-El en Dan as teenvoeter vir die tempel in Jerusalem.
Let op dat Rehabeam wel wyd raadpleeg – die ouer mense en die jonger mense – maar nie die Here nie. Daarom beleef hy die skande van rykskeuring. Hy bring die oordeel dus oor homself weens sy eie dade. Dit is nie 'n noodlot waaraan hy uitgelewer is nie. Hy kan net homself en sy swak oordeel blameer.
Só het die hele Israel dus in opstand gekom teen die koningshuis van Juda. "Kyk nou maar na jou eie huis, Dawid!" word Rehabeam toegesnou deur na die ryk van sy oupa te verwys. Rehabeam het selfs byna omgekom in die opstand. Dié kloof wat hier tussen die onderlinge stamme van Israeliete ontstaan het, sou deur die eeue net groter en groter word en nooit weer oorbrug word nie.