Ferdi ingelig oor die ware feite rondom die stigting van die KP
3 Julie 1998
"Die KP is uit hierdie nood van die NP as teenvoeter vir die HNP geskep. Die party is primêr geloods teen die HNP, nie teen die NP nie. En die resultaat is presies wat die NP en sy borge wou hê: Afrikanerverdeeldheid en gevolglike lisensie aan die NP om sy verraad teen die Afrikanervolk voort te sit."
Op 'n onlangse vergadering in Clocolan wat deur die KP gereël is om deelname aan die verkiesing van 1999 te propageer, is dr. Ferdi Hartzenberg deur verskeie HNP-lede wat die vergadering bygewoon het gekonfronteer. In die debat het die stigting van die KP in 1982 weer ter sprake gekom en Hartzenberg het hom bloediglik vererg toe 'n HNP-Dagbestuurslid, mnr. Frans Pieterse, hom meegedeel het dat die KP in 1982 gestig is om die opgang van die HNP te stuit. Hy het dit vuriglik ontken. In die lig van die gebeure het mnr. Jaap Marais, leier van die HNP, die volgende ope brief aan dr. Hartzenberg geskryf:
30 Junie 1998
Oud-president Hartzenberg Faks: 329-1229 PRETORIA
Geagte oud-president Hartzenberg
Daar word verneem dat u op 'n openbare vergadering op Clocolan verontwaardig en heftig gereageer het toe uit die gehoor aan u gesê is dat een van die dinge wat die HNP gedoen het, was om deur sy dramatiese opgang in die 1981-verkiesings, 'n skeuring in die "Nasionale" Party (NP) op te dwing, waaruit die KP tot stand gekom het in 1982.
Natuurlik is u gevoelig vir die stelling, want dit kom baie na aan u eie vel, soos blyk uit die volgende verkiesingstatistiek vir die Lichtenburg- kiesafdeling waar u die NP-kandidaat teen die HNP was:
1974 1977 1981
NP 7038 7767 6198
HNP 900 1153 3308
NP-meerderheid 6138 6614 2890
HNP-persentasie van die Stemme 7,6 15,5 34,0
U het geweet dat met 34% van die stemme (een uit elke drie) die HNP onstuitbaar op pad was om u as NP-ondersteuner te verslaan; en dat die mag van die HNP nie gebreek sou kon word deur die NP alleen nie.
Wat in Lichtenburg gebeur het, was reg oor Transvaal aan die orde. In talle kiesafdelings het die NP-meerderhede teen die HNP met groot spronge soos volg gedaal:
Barberton 4650 1478
Delmas 6991 3254
Brits 6172 1845
Gezina 7714 3740
Hercules 6735 1922
Meyerton 6765 3095
Middelburg 5693 1489
Pietersburg 6009 2969
Nigel 9561 2924
Waterberg 4661 1461
Kroonstad 7898 4715
Fauresmith 5135 2897
Heilbron 7589 3315
Die Sentrum vir Beleidstudies van Wits Universiteit het in 'n ongepubliseerde ontleding van die 1981-algemene verkiesings geskryf: "The far right improved its share of the total vote from 3% to 14% nationwide in 1981..." (En dit met kandidate in die helfte van die 166 kiesafdelings). "The far right's new strength was greater than even those substantial gains would suggest however. The HNP rose from a derisory 3% to 10% levels to remarkable 20% to 30% in scores of farming and mining seats. The party came to an ace of victory in several seats for the first time, threatening Transvaal National Party leader Dr. Andries Treurnicht".
Dit is die feite. Vir talle NP-LV's soos uself, dr. Treurnicht, dr. Willie Snyman, mnr Casper Uys en ander was die skrif aan die muur. Maar dit het veel wyer gestrek. Die kleinste swaai na regs in Transvaal was 18%, en die gemiddeld was 25%. In die Vrystaat was die kleinste swaai ook 18% met 'n gemiddeld van 21%.
Mnr (Pienk) Piet Cillie van Die Burger het oor die uitslae aan die Londense Financial Times gese: "It is not catastrophic yet, but it is very ominous". Die Sentrum vir Beleidstudies sê: "The most evident fact about the 1981 elections is that it marks the point when it became respectable in the Afrikaans community to be for the far right".
Dit beteken dat die HNP reeds ver gevorder het om die NP te verdring as die politieke tuiste van Afrikaners, dat u en talle ander NP-LV's die volgende algemene verkiesings in die politieke stof sou byt, en dat die NP deur die HNP gestuit sou word op sy pad van uitverkoping.
Hierdie magsvertoon van die HNP is voorafgeskadu deur die uitslae van tussenverkiesings wat plaasgevind het na die 1974-algemene verkiesings.
Die party het vanaf 1974 in elke tussenverkiesing in Transvaal die destydse amptelike opposisie, die Verenigde Party (VP), later genoem die Nuwe Republiek Party (NRP), na die derde plek afgedruk. Die HNP het reeds in die middel sewentigerjare die hoofopposisie geword in Transvaal.
In Junie 1975 het die HNP in die Middelburg-kiesafdeling 2353 stemme gekry teen die VP se 1662. Die Vaderland het op 26 Junie berig: "Die Herstigte Nasionale Party het in gister se tussenverkiesings in Middelburg en Gezina groot vordering gemaak... Die HNP is besig om die Verenigde Party as die Nasionale Party se hoofopposisie in dele van die platteland te vervang".
Nie net in die Transvaalse platteland nie, maar ook in die meeste Pretoriase kiesafdelings. Selfs meer betekenisvol was die verdringing van die VP deur die HNP in Randse kiesafdelings. In Maart 1976 het die parlementêre tussenverkiesing in Alberton plaasgevind, waar die VP se kandidaat die huidige NP-bekeerling Andre Fourie was. Die HNP het 1004 stemme gekry teen die VP se 962, terwyl die VP in 1970 nog 2612 stemme gekry het teen die HNP se 450.
Wat ter sake is, is dat hierdie konstante opgang van die HNP tot stilstand gebring is deur die bedrogvolle 1977-algemene verkiesings — die een enigste geleentheid waarby die HNP teruggesak het. Die opgang is egter onmiddellik hervat in die eerste tussenverkiesings daarna.
Die geval van Randfontein in Junie 1979 was uiters veelseggend, soos hieronder blyk:
NP 8293 5891
HNP 530 2428
NP-meerderheid 7763 3463
Die swaai na die HNP binne twee jaar was 17,2%. En daarmee het die HNP die VP ook aan die Wesrand as hoofopposisie verdring. Die HNP het 300 meer stemme gekry as die NRP en PFP saam.
Daarna was Koedoespoort in Pretoria aan die beurt in Augustus 1979. Die uitslag was:
NP 7821 4603
HNP 851 2866
NP-meerderheid 6970 1737
Die swaai na die HNP was 27,9% en die 1977-meerderheid is met meer as 5200 verminder.
Rustenburg was daarna aan die beurt, met die volgende resultaat:
NP 7774 4868
HNP 948 4022
NP-meerderheid 6726 846
Die swaai na die HNP was 34,5%.
Die HNP het die politiek in Suid-Afrika so na regs geswaai dat die linkse politieke rigting besig was om dood te loop, soos blyk uit die feit dat die VP en die PFP saam 300 minder stemme gekry het in die Randfonteinse tussenverkiesing in 1979. Die PFP was gereduseer tot 'n politieke drukgroep van die geldmag, vasgepen in klein metropolitaanse kassies. Die VP was sigbaar aan die wegsmelt as 'n politieke faktor. En die NP het in sy verskuiwing na links massiewe blokke steun na regs verloor, soos die inkrimping van sy meerderheid in Koedoespoort van 6970 tot 1737 en in Rustenburg van 6726 tot 846 onbetwisbaar getuig.
Om hierdie skouspelagtige opgang van die HNP en die groot swaai na regs te stuit, is die vervroegde 1981-algemene verkiesings uitgeroep, meer as 'n jaar voor die bestemde tyd. En met al die kommersiële media, die hele staatsapparaat van televisie, radio, intelligensiedienste en oorwig van parlementslede kon die NP nie die HNP se opgang keer nie, hoewel die HNP geen parlementêre verteenwoordiging gehad het nie en, naas openbare vergaderings, net Die Afrikaner as 'n weekblad en 'n reeks pamflette gehad het om sy boodskap uit te dra.
Met hierdie beperkte middels het die HNP daarin geslaag om die eens magtige Nasionale Party feitlik op sy knieë te dwing, soos vroeër hierin beskryf aan die hand van die Sentrum vir Beleidstudies se ontleding. Dit was 'n ongeëwenaarde prestasie in die Suid-Afrikaanse politieke geskiedenis — en dit terwyl die latere KP-leiers nog in die "Nasionale" Party gesit het en die HNP met hand en tand beveg het.
Die HNP wat by sy ontstaan in 1969 deur die NP veroordeel was om "vernietig en uitgewis te word" — die Transvaalse NP-leier se woorde — was besig om sy voornemende vernietiger te vernietig en die hele sameswering teen Afrikanernasionalisme, wat met die sluipmoord op dr. Verwoerd van stapel gestuur is, op dramatiese wyse om te keer.
Toe het die alarmklokke gelui tot in die binnekamers van die NP-AB-NG-alliansie en die Afrikanervyandige geldmag. En die knoei-knoetse van Afrikanervyande in die Foreign Office in Brittanje en die State Department van die VSA het in harmoniese skrik meegetril. Daaruit is die plan geloods dat 'n bufferparty deur Afrikaners gestig moet word tussen die NP en die HNP om te verhoed dat die HNP die NP sou verslaan in die daaropvolgende algemene verkiesings. Daartoe het die NP-regering se Intelligensiedienste KP-leiers gebruik, wat as NP-LV's in hulle kiesafdelings nederlaag in die gesig gestaar het.
Die KP is uit hierdie nood van die NP as teenvoeter vir die HNP geskep. Die party is primêr geloods teen die HNP, nie teen die NP nie. En die resultaat is presies wat die NP en sy borge wou hê: Afrikanerverdeeldheid en gevolglike lisensie aan die NP om sy verraad teen die Afrikanervolk voort te sit.
As daar by u en die ander KP-leiers 'n egte verbintenis tot die beskerming van Afrikaans-Nasionale belange was, sou u geledere gesluit het met die reeds suksesvolle HNP, sodoende Afrikanereenheid buite en teen die NP bewerkstellig, en verseker dat die verworde NP in die volgende algemene verkiesings verslaan sou word. Deur dit nie te doen nie, het u nie net aan die NP 'n verlengde lewenstermyn gegee om sy volksverraad voort te sit nie maar u het 'n beslissende bydrae gelewer tot die huidige verwarring, verdeeldheid en politieke onmag van die Afrikanervolk.
U het geskuil agter die valse argument dat u van die NP weggebreek het weens dié se erkenning dat sy beleid "magsdeling" was. Maar magsdeling was die grondslag van die NP se 1977-grondwetlike voorstelle vir 'n Raad van Kabinette van sewe Blankes, vier Kleurlinge en drie Indiërs. Deur die NP se 1974-verklaring aan die WO was die party verbind tot rassegelykstelling op alle terreine — in beginsel ook tot 'n stelsel van een mens, een stem.
U het nie weggebreek van die NP weens sy beleid van magsdeling nie, maar weens die gevaar wat die opkoms van die HNP ingehou het vir die NP-AB-NG-alliansie se agenda van volksverraad. U en ander moes met behulp van die Broederbond en die regering se spioenasiedienste 'n politieke buffer oprig tussen die HNP en die NP. Die opdrag was soos dr. Connie Mulder op 'n vergadering van die KP-Dagbestuur gesê het: "Die HNP moet vernietig word", wat die KP se bestaansreg weergee. Die vyandige gerigtheid teen die HNP en die KP se verbintenis tot geen samewerking teen die NP nie, het uself betuig toe u tydens die tussenverkiesing in Waterberg in Junie 1982 aan mnr Frik Jacobsz gesê het: "Die KP was nooit van plan om ' n ooreenkoms met die HNP aan te gaan nie".
Die rede was uiteraard om te verhoed dat die NP-AB-NG-verraad deur 'n polities verenigde Afrikanerdom gestuit word, soos onder HNP-leiding sou gebeur het as die KP-leiers nie hulle volksverdelende rol gespeel het nie deur van die verdorwe NP weg te breek en 'n politieke buffer op te rig ten einde die HNP van die NP se lyf af weg te hou en Afrikaners polities te verdeel en te ontmagtig teen die volksverraad.
Wat die HNP reggekry het, was om die hele politiek in hierdie land na regs te swaai en Afrikanernasionalisme weer die bewegingsmag van die Suid-Afrikaanse politiek te maak. U en u partygenote in die NP, soos Pik Botha, Kobie Coetsee, Hernus Kriel, Piet Koornhof en ander liberaliste het tot 1981 met boewery en skurkestreke en met leuens en laster die HNP probeer stuit, maar kon nie. Toe is u en ander uitgestuur om die NP se Afrikaner-opponente te verdeel, sodat die NP sy beleid van toegee, prysgee, weggee en oorgee kon voortsit.
Dit is ironies dat sowel die NP as die KP as uitgangspunt gehad het: die HNP moet vernietig word, en dat die HNP nie net steeds onvernietig is nie, maar dat die NP en die KP onstuitbaar afstuur op selfvernietiging — alle vroeëre partye wat Afrikanernasionalisme tot vyand gekies het.