Brucellose: simptome, oorsake, behandeling
Posted on Julie 13, 2019
Brucellose is 'n bakteriële aansteeklike siekte wat meestal van besmette diere na mense oorgedra word. Dit manifesteer deur simptome van nie-spesifieke siektes soos koors en kouekoors, maar dit kan ook ernstige organiese gevolge hê. Lees hier hoe u uself teen infeksie kan beskerm en hoe brucellose behandel word.
Brucellose is 'n bakteriële aansteeklike siekte wat sowel mense as diere aantas (antropozoonosis). Dit word gewoonlik van diere na mense oorgedra.
'N Brucellose kan deur verskillende bakterieë veroorsaak word. Afhangend van die patogeen word daar onderskeid getref tussen verskillende soorte brucellose, byvoorbeeld Mediterreense koors (golwende koors), Bang se siekte en brucellose van vark en hond.
By mense is die Mediterreense koors die algemeenste; varken- en hondebrucellose is baie skaars.
Die simptome van brucellose kan baie verskil. In ongeveer 90 persent van die gevalle is daar geen tekens van infeksie nie. In die oorblywende tien persent wissel die simptome van nie-spesifieke tekens van inflammasie soos koors of hoofpyn tot ernstige organskade.
Wat gebeur met brucellose?
Die patogene van brucellose kom die menslike liggaam binne via die slymvliese of geringe letsels in die vel. Na penetrasie word dit deur die immuunstelsel se selle na die naaste limfknoop vervoer. Daar kan hulle van die limf na die bloedstroom en na verskillende organe (soos milt, lewer) of na die beenmurg, waar hulle inflammasie veroorsaak, kom.
Brucellose: feite en syfers
Jaarliks ​​word ongeveer 40 nuwe gevalle van brucellose in Duitsland aangemeld. Dokters van ongeveer 500,000 lyers wêreldwyd gaan uit.
Die meeste van die pasiënte in Duitsland het brucellose opgedoen toe hulle in die buiteland gereis het. Die patogene in die Middellandse See-lande is veral wydverspreid.
Volgens Duitsland, volgens die Wet op die Beskerming van Infeksies (IfSG), is daar 'n plig om brucellose aan te meld. Dit beteken dat die verdagte, werklike siekte en die dood as gevolg van brucellose deur die dokter by die departement van gesondheid aangemeld moet word. Sieke diere word ook in kennis gestel. Die totale voorraad diere wat besmet kan raak (beeste, bokke, skape, perde, varke, honde) in Duitsland is amptelik vry van brucellose. Sieke diere word meestal uit die buiteland ingevoer. Soms kom dit by uitbrake by varke in die vrye reeks wat besmet is met wilde vark.
Die tyd tussen die infeksie en die uitbreek van brucellose (inkubasietydperk) is baie veranderlik: dit kan slegs vyf dae duur, maar dit kan langer as twee jaar duur. Die inkubasietydperk is gemiddeld ongeveer vier maande, in Bang se siekte gewoonlik net een tot drie weke.
Die patogene kan deur die hele inkubasietydperk aan ander mense deurgegee word.
In ongeveer 90 persent van alle aangetaste brucellose loop sonder of slegs met ligte simptome (subkliniese verloop). Die feit dat daar 'n brucellose is, kan die dokter slegs bewyse van teenliggaampies teen die patogene (teenliggaampies) in die bloed opspoor.
In die ander tien persent van die gevalle is die toestand akuut of chronies. Dit toon verskillende simptome:
Akute brucellose kan kruipend of skielik begin. 'N Bedrieglike verloop kom gewoonlik voor by Bang se siekte, 'n skielike aanvang van Mediterreense koors. Die eerste simptome is nie-spesifieke tekens van siekte soos:
Hoofpyn en pyn in die liggaam
In akute brucellose kan die koors een tot drie weke duur. Veral by Mediterreense koors kom daar gereeld koorsbreuke van twee tot vyf dae voor. So 'n kursus word golwende koors genoem.
'N Stadige hartklop (bradikardie) en sigbaar geswelde limfknope is ook simptome van akute brucellose.
As brucellose nie erken en behandel word nie, kan chroniese brucellose ontstaan ​​na die begin van akute simptome. In ongeveer vyf persent van die gevalle kom 'n chroniese verloop voor. Algemene simptome is:
Daarbenewens is daar gewoonlik permanente ontstekingsplekke in die lewer, milt of bene. As die beenmurg beïnvloed word, word die bloedvorming daardeur versteur.
Verder kan brucellose chroniese ontsteking van verskillende organe en weefsels veroorsaak. Dit sluit in:
die breinvlies (breinvliesontsteking)
die hartvoering (endokarditis)
Testes (orchitis) en epididymis (epididymitis)
Vertebrale liggaam (spondilitis)
Selde is daar 'n vergroting van die lewer en milt (hepatosplenomegalie).
Brucellose: oorsake en risikofaktore
Die snellers van brucellose is klein, gram-negatiewe bacillusbakterieë van die genus Brucella, die sogenaamde Brucelles. Afhangend van die Brucellen-tipe tipe, word die volgende vorme van brucellose onderskei:
Koors in die Middellandse See of Malta: die veroorsakende middel is Brucella melitensis (hoofsaaklik bokke, skape en kamele)
Bang se siekte, Bang se siekte: veroorsaak deur Brucella abortus (hoofsaaklik by beeste)
Varke Brucellosis: deur Brucella suis
Hondebrucellose: deur Brucella canis
Die laaste twee Brucella-spesies en die oorsaaklike organismes Brucella ovis en Brucella neotomae is uiters skaars by mense.
Besmetting deur diere en voedsel
Besmetting van mense vind gewoonlik plaas deur kontak met besmette diere (veral hul ontlasting en urine) en deur die verbruik van besmette rou vleis of ander, ongekookte of ongepasteuriseerde diereprodukte soos melk of kaas. In Duitsland is alle diere amptelik vry van brucellose. Die infeksie is dus gewoonlik in die buiteland, waar brucellose met streeksverskille nog steeds wydverspreid voorkom.
Reisigers na die Middellandse See moet bewus wees daarvan dat huisdiere en plaasdiere soos bokke, skape en varke dikwels met die Middellandse See koors besmet is. Die varkvleisbrucellose kom hoofsaaklik in Noord-Amerika voor, die siekte van Bang is hoofsaaklik in die veeteeltgebiede van die tropiese sone.
Boere, veeartse en laboratoriumpersoneel is een van die risikogroepe wat blootgestel is aan die beroep.
In seldsame gevalle vind oordrag direk plaas van persoon tot persoon. Besmette moeders kan brucellose middels via hul borsmelk aan hul kinders oordra. Beenmurgoorplantings, bloedoortappings en omgang was in die verlede selde gekoppel aan brucellose.
Brucellose: ondersoeke en diagnose
Die diagnose van brucellose is baie moeilik, aangesien elke siekte glad nie verskillende of geen simptome het nie. Daarbenewens moet ander siektes wat dieselfde nie-spesifieke tekens van inflammasie veroorsaak, uitgesluit word by die diagnose.
Eerstens word die mediese geskiedenis (anamnese) tydens die ondersoek ondersoek. Dit gee die dokter moontlike bewyse van brucellose.
As daar vermoed word, word 'n bloedtoets in die laboratorium uitgevoer. In bloedserum kan spesifieke teenliggaampies (teenliggaampies) teen die patogeen opgespoor word in die geval van 'n infeksie.
Afhangend van waar die liggaam tekens van inflammasie toon, kan brucellose middels ook in ander weefsels en vloeistowwe opgespoor word. Dit sluit byvoorbeeld serebrospinale vloeistof (CSF), urine, lewer, milt en beenmurg in.
Die evaluering van die (bloed) toetse duur 'n paar dae.
As daar 'n redelike vermoede van brucellose is, moet die terapie onmiddellik begin word.
As 'n reël word brucellose behandel met 'n kombinasie van verskillende antibiotika. In 'n akute kursus word doksisiklien vir ses weke toegedien en streptomisien of rifampisien vir twee tot drie weke. In 'n chroniese kursus het die antibiotiese terapie tot ses maande verleng. Die sukses van die terapie word gemonitor deur gereelde bloedtoetse.
As die brucellose patogene reeds die interne organe aangeval het, word die terapie ook verleng.
In gevalle van besmetting van die senuweestelsel (neurobrucellose) of besmetting van die hartvoering (ontsteking van die hartvoering = endokarditis), kan ander medisyne ook voorgeskryf word, gewoonlik antibiotika soos amoxicillin en chlooramfenikol.
In seldsame gevalle besmet brucellose middels die bene of hartkleppe, wat moontlik chirurgie benodig.
By kinders jonger as nege en swanger vroue word cotrimoxazole in kombinasie met rifampisien gegee vir 'n periode van ses weke vir die behandeling van brucellose.
By antibiotiese terapie disintegreer die patogene. As gevolg hiervan word baie ontstekingsboodskappers binne 'n relatiewe kort tyd versprei. Die liggaam reageer op simptome soos koors en kouekoors of as die oorspronklike simptome vererger. Hoofpyn en liggaamspyn, moegheid, konsentrasieprobleme en depressie kan ook voorkom. Hierdie liggaamsreaksie word die Herxheimer-reaksie genoem. Dit kan met elke pasiënt in erns verskil, maar is 'n normale deel van die terapie en nie 'n verergering van die siekte nie.
'N Inenting teen brucellose is nog nie by mense moontlik nie. Op die voorgrond is dus die stryd teen die patogeen by die diere. In Duitsland is alle diere amptelik vry van brucellose volgens die sogenaamde brucellose-regulasie. Dit is nie waar vir baie ander lande nie.
Vermy dus verbruik van rou vleis in lande waar die patogeen nog steeds voorkom (endemiese gebiede). Drink slegs gekookte melk en eet slegs kaas en ander melkprodukte uit gepasteuriseerde melk.
Vermy ook kontak met diere in endemiese gebiede.
Persone met baie werk wat verband hou met diere moet hul hande deeglik skoonmaak en ontsmet na elke kontak en hul klere aantrek. Veeartse word aangeraai om handskoene te dra en 'n velbeskermende room te gebruik tydens die operasie.
om brucellose siek vroue mag nie borsvoed nie; hulle melk kan aan die kind gegee word as dit gekook word.
Brucellosis: siekteverloop en prognose
Siekteverloop en prognose by brucellose verskil by elke pasiënt. Afhangend van die tipe patogeen, die erns van die siekte en die stadium waarop die brucellose gediagnoseer word, is daar 'n baie individuele prognose vir elke persoon wat geraak word.
As terapie te laat begin, kan golwende koors chronies word en tot 20 jaar duur. Chroniese brucellose kom voor by ongeveer vyf persent van alle pasiënte na die begin van akute simptome. As 'n brucellose nie reg behandel word nie, is die terugvalfrekwensie (herhalingsyfer) baie hoog; Dit beteken dat dit na jare skielik weer in koors kan kom.
Ongeveer twee persent van almal wat geraak word, sterf gemiddeld aan brucellose. Sterftes kom hoofsaaklik voor by pasiënte met Mediterreense koors, waarin die siekte, as die siekte vir 'n lang tyd ongemerk en onbehandeld is, ontsteking van die endokarditis (endokarditis) kan ontwikkel.
Sal een brucellose Die prognose is vroeg erken en word konsekwent behandel. Die voorspelling is gunstig en lyers kan gewoonlik volledig genees word.