Die Iers gebore Thomas Smartt was lief vir Suid-Afrika en het vuriglik geglo dat sy aangenome land net die hoogste voorbestemming kan bereik deur deel van die Britse Ryk te wees. Vir hom was die imperiale verbintenis met Brittanje 'n "onskendbare band", en hy het dit tussen 1912 en 1920 as sy plig gesien om hierdie band, as die leier van die pro-imperial Unioniste Party, die amptelike parlementêre opposisie, te beskerm en te versterk. Hy was egter 'n rampspoedige leier van die Unioniste Party wat die "onskendbare band" ernstige skade berokken het. Sy gebrekkige selfbeheer oor imperiale belange het tot gevolg gehad dat hy nie die Engelssprekendes in Suid-Afrika se gehegtheid aan Brittanje kon beheer en lei nie, en 'n vernietigende jingoïsme aangemoedig het. In die proses het hy die pogings van Louis Botha en J.C. Smuts ondermyn om die twee blanke groepe na die trauma van die Suid-Afrikaanse Oorlog te versoen, en 'n verenigde lojale Suid-Afrika binne die Ryk te skep.