Liefde en verlies | SARIE
FOTO: verskaf	4 Junie 2015
Liefde en verlies	deur Phyllis Green
Die dood van iemand naby aan jou is altyd traumaties. Soveel te meer as dit jou kind is. Mignonne Breier se seun, Matthew, het op 25-jarige ouderdom onverwags aan leukemie gesterf. In ŉ reeks briewe, gerig aan hom, neem Mignonne afskeid. Die briewe strek oor vyf maande, September 2011 tot Januarie 2012. In die briewe vertel sy van die alledaagse in haar lewe en hoe plekke en dinge in en om hul huis in Kaapstad, en in die land aan die verander is. In die deernisvolle reeks gesprekke herroep sy wat sy onthou van die tyd toe hy nog deel van die gebeure was. Die onverwagse dood van haar seun het haar perspektief van die wêreld, en waar sy in pas, onherroeplik verander. Deur middel van die briewe neem sy nie alleen finaal afskeid van hom nie, maar dit help haar ook om die dood finaal te aanvaar en te verwerk. Mignonne slaag daarin om eerlik en opreg oor haar verlies te skryf en verval nie in selfbejammering nie. – Gert Venter
Bruinders se debuutroman is uitstekend. Jy kan nie glo dié verskriklike onregverdigheid het in ons land plaasgevind nie – maar dit hét. Die einde is wel goed, die sideboard kry weer sy regmatige tuiste – in Abraham se huis. – Linda Volschenk
Die saak was een van die mees opspraakwekkende in jare in Engeland. Simpatie het vanuit alle oorde gekom, ’n nederige briefie van Sarah Ferguson (destydse Grafin van York) het vertroosting gebring. James se pa, Ralph en sy ma, Denise het alles in hul vermoë gedoen om die seuns agter tralies te kry – sonder parool.