Daarby het hy besef dat die rondtrekkende nomades wat nie grondeienaars was nie, as 'n volk nie gevestigde belange gehad het nie en ook nie aanspraak op 'n vaste grondgebied gemaak het nie, in alle opsigte soveel verskil het dat hulle en die blankes nie in vrede kon saamleef nie. Daarom het hy vermenging as nadelig en 'n bedreiging vir vrede beskou en verbied dat die Europeërs en die swerwers ondertrou. Dit sou net onmin meebring. Sy reëling was dat die onpas volkgroepe geskei van mekaar moes leef soos hulle geskape is.
Die verworwe selfstandigheid van die vryburgers as veeboere het gedurende die agtiende eeu van hulle onafhanklike geharde Afrikanerbaanbrekers gemaak. Met eie wilskrag het hulle self in hulle behoeftes voorsien en met min klaargekom. In hulle gesamentlike poging om te bestaan, het hulle as 'n afsonderlik volk geleef en hulself as blanke Christene gehandhaaf. Hulle was 'n volk in wording indien nie reeds stewig gevestig nie. Hulle het selfs 'n nuwe gemaklike taal ontwikkel.
Maar ook kommissaris-generaal De Mist het in 1804 die siening gehad dat 'n beleid van algehele skeiding tussen die volke aan die oosgrens gehandhaaf moes word om vrede te bewerkstellig. Hy het besef dat die kern van onrus die groot verskil in kultuur en denke was. Uiteenlopende denkers kan nie met mekaar oor die weg kom nie. Alle Kôsas wat teen hierdie tyd die reeds besette grondgebied onwettig binnegedring het, moes volgens De Mist oor die oosgrens teruggedryf word. Wie was nouweer die sogenaamde vader van apartheid in Suid-Afrika?