Suid-Afrika se grootste krisis, en een wat ons weier om in die oë te kyk, is ons hoë bevolkingsaanwas, skryf Jeanette de Klerk-Luttig.
Daar is tans 57,5 miljoen mense in Suid-Afrika en teen 2050 sal daar ’n geskatte 72,7 miljoen van ons wees met ’n stedelike bevolking van tot 54,5 miljoen.
’n Ervare onderwyseres op ’n klein plattelandse dorpie vertel onlangs ontsteld dat seks die leerlinge se sport geword het, dat tien matriekmeisies in hul skool reeds hierdie jaar swanger geraak het en dat een van die belangrikste oorsake van die tienerswangerskappe die staat se kindertoelaes is. As onderwyseres weet sy dat “geleerdheid ’n vrou se baarmoeder laat krimp”. Die opmerking is in ooreenstemming met wat in Thailand en Suid-Korea gebeur, waar kwaliteit onderwys aan meisies die geboortesyfers laat daal het. Ook in Nigerië laat elke jaar van skoolbywoning die geboortesyfer met ’n tiende krimp.
Hierdie kinders wat kinders kry val dikwels vas in ’n kringloop van armoede, want die belangrikste faktor wat aanleiding gee tot armoede onder jong mense in ons land is die vlak van onderwys wat hulle bereik het. Dikwels word die opvoeding van tieners en kinders se kinders aan oumas en onderwysers oorgelaat.
Watter kans het die baba van ’n tienerma wat gedurende haar swangerskap dwelms gebruik en wat die baba, soms saam met ander kinders, op ’n kindertoelae moet grootmaak? Wat bly oor van die staatstoelae van R410 per kind per maand indien ’n deel daarvan aan die pa (of meer korrek, die saadskenker) afgestaan moet word?