'N Gestremde reukzin kan kognitiewe afname weerspieël, maar' reukoefening 'kan help Mighty Natural
Geskryf deur Anna Wolf, Postdoktorale Genoot, Akademiese Eenheid vir Psigiatrie van Ou Era, Universiteit van Melbourne
'N Gestremde reukzin beteken dat ons ook nie ons kos kan proe nie. Van shutterstock.com
Soos ons ouer word, ons het dikwels probleme met ons vermoë om te reuk (genoem olfaktiewe disfunksie). Ouer mense sal dalk nie 'n reuk kan identifiseer of een reuk van 'n ander kan onderskei nie. In sommige gevalle kan hulle glad nie 'n reuk opspoor nie.
Geur identifikasie probleme is algemeen in mense met neurodegeneratiewe siektes, insluitende Alzheimer se siekte.
In die afwesigheid van 'n bekende mediese oorsaak kan 'n verswakte reukzin 'n voorspeller van kognitiewe afname. Ouer mense wat probleme ondervind met die identifisering van algemene reuke, word beraam twee keer so waarskynlik om demensie oor vyf jaar te ontwikkel as diegene met geen beduidende reukverlies nie.
Olfaktiewe disfunksie is dikwels teenwoordig voordat ander kognitiewe simptome voorkom, alhoewel hierdie verlies ongemerk kan word.
Behalwe dat dit 'n moontlike vroeë aanduiding van Alzheimer se siekte is, kan olfaktoriese probleme veiligheidsrisiko's veroorsaak, soos om nie gas, rook of vrot kos te ruik nie.
Reukvermoë is ook sterk gekoppel aan ons vermoë om te proe, sodat gestremdhede kan lei tot verminderde eetlus en dus voedingsgebreke. Op sy beurt kan oorklaaktiewe tekorte die lewenskwaliteit verminder en verhoog die risiko van depressie.
Maar daar is opkomende bewyse dat orefaktoriese of "reukopleiding" die vermoë om te ruik, kan verbeter. Hierdie bevindings kan hoop bied vir ouer volwassenes wat oormatige probleme ervaar en 'n gepaardgaande afname in lewenskwaliteit.
Hoe is ons reukzin gekoppel aan ons brein?
Die proses van ruik aktiveer die komplekse olfaktoriese netwerk in die brein. Wanneer ons byvoorbeeld 'n roos ruik, ontdek reseptore in die neus die baie molekules wat die roos se reuk uitmaak.
Hierdie inligting word dan na die baie areas van die brein gestuur (insluitende die olfaktoriese bol en olfaktoriese korteks, die hippokampus, die thalamus en die orbitofrontale korteks) wat ons help om die inligting oor daardie reuk te verwerk.
Om die roos te noem, het ons toegang tot ons gestoor kennis van sy patroon van reukmolekules, gebaseer op vorige ervaring. Om die reuk te identifiseer as wat aan 'n roos behoort, word as 'n kognitiewe taak beskou.
Wat is reuk opleiding?
Reukopleiding is in verskillende diere bestudeer, van vlieë tot primate. Diere wat aan verskeie reuke blootgestel word, ontwikkel 'n groter aantal, en verbindings tussen breinselle. Hierdie proses is getoon leer verbeter en die geheue van reuke.
In die mens het die olfaktoriese opleiding gewoonlik 'n verskeidenheid stewige reuke wat grootgeurkategorieë uitmaak, blomagtig (soos roos), vrugtige (suurlemoen), aromatiese (eucalyptus) of harsagtige (naeltjies). Deelnemers mag gevra word om hul aandag te vestig op spesifieke reuke, probeer sekere reuke opspoor, of noem reukintensiteite.
Oor die algemeen word opleiding vir verskeie maande daagliks herhaal. tydperke oor drie maande word voorgestel vir ouer volwassenes.
Hierdie opleiding het getoon dat mense die vermoë het om die verskil tussen reuke te identifiseer en te vertel. In mindere mate kan dit help met reukopsporing by mense met verskillende vorme van reukverlies, insluitende diegene met 'n brein-afgeleide inkorting soos 'n kopbesering of Parkinson se siekte.
Wat belangrik is, 'n onlangse studie van oormatige opleiding by ouer volwassenes het bevind dat dit nie net verbeterde prestasie op die identifisering van geure het nie, maar ook verband hou met verbetering in ander kognitiewe vermoëns.
Byvoorbeeld, diegene wat ondergaan reuk opleiding het verbeterde mondelinge vlotheid (verbeterde vermoë om woorde wat verband hou met 'n kategorie) te noem, in vergelyking met deelnemers aan die kontrole wat Sudoku-oefeninge voltooi het.
Hoe werk reuk opleiding?
Neuroplasticiteit, die vermoë van ons brein om voortdurend te verander in reaksie op ervaring, kan die sleutel wees tot hoe reuk opleiding werk.
Neuroplasticiteit behels die opwekking van nuwe verbindings en / of die versterking van bestaande verbindings tussen neurone (breinselle), wat weer kan lei tot veranderinge in denkvaardighede of gedrag. Ons kan bewyse van neuroplastisiteit sien wanneer ons 'n vaardigheid oefen, soos 'n instrument speel of 'n nuwe taal leer.
Die olfaktoriese netwerk word veral as neuroplasties beskou. Neuroplastisiteit kan dus onderliggend wees aan die positiewe resultate van reuk opleiding, beide in terme van die verbetering van olfaktoriese vermoë en verhoog kapasiteit vir ander kognitiewe take.
Kan reuk reuk wees die nuwe brein opleiding?
Breinopleiding wat daarop gemik is om kognitiewe funksie te handhaaf of te verbeter, is omvattend in ouer mense bestudeer met demensie or in gevaar daarmee.
Gevestigde kognitiewe opleidingbenaderings oefen gewoonlik deelnemers aan om leerstrategieë te gebruik met visuele of ouditiewe stimuli. Tot op hede is formele kognitiewe opleiding nie gepoog om geure te gebruik nie.
Die gebruik van die aansienlike neuroplastisiteit van die olfaktoriese netwerk en bewysgebaseerde kognitiewe opleidingstegnieke kan egter beide olfaktoriese en kognitiewe tekorte geteiken word, veral by ouer volwassenes wat die risiko van demensie het. Dit lyk asof ons ons brein deur ons neus kan oplei.