Dit is in die tweede helfte van Tisri, wat die sewende maand op Israel se godsdienstige kalender en die eerste maand op hulle siviele kalender is, m.a.w. die maand waarin die Rosh Hashan ah gevier word. Het ook nie kennis van Collins se gedig hieroor nie. ŉ Gedig is soms wel ŉ instrument waarmee sekere lewensprosesse bekyk en algaande verreken word. Die opdrag aan hulle is duidelik: Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie (Op. 18:4). Die Antichris sal ook ‘n wêreldgodsdiens instel wat met die gedwonge aanbidding van ‘n beeld gepaard sal gaan (Op. 13:15). Europa se ‘model’ (wat m.i. nagestreef behoort te word) is dié van outonome stadstate met veel meer direkte aanspreeklikheid teenoor hulle kiesers/inwoners, wat dan kan federeer of alliansies bou. En dit wil sê die literêre tekste van daardie outeurs, en hulle self as mense agter die boeke (nie selde my vriende nie) het deurgegaan deur die prisma van my leeswyses, emosies, ontmoetings met hulle, verbeelde of reële plekke waar hulle was, gewoon het of begrawe lê. ’n Mens kan dit ook lees as ’n poëtiese verslag van impressies, daardie seldsame, kosbare momente dat jy iets beleef en in jou individuele, sê maar, in jou solo-belewenis weerklink ander musikale lyne wat deur ander stemme en instrumente uitgevoer word, óók deur hulle, sodat jou ervaring tot een hegte stuk georkestreer word.