Waaroor gaan dit? | Kinders van die Lig
Kinders van die Lig het dit primêr ten doel om die evangelie aan soveel moontlik kinders uit te dra, asook om ’n ondersteuningsgroep te vestig vir die kinders waarmee gewerk is. Daar word gepoog om die nodige toerusting aan die kinders te verskaf om hulle in staat te stel om sover moontlik selfstandige dissipels van Jesus Christus te word. Die proses van die evangelisasie sluit ook in dat daar na die fisiese behoeftes van die kinders omgesien word soos wat die behoefte na vore om. Dit is dus ’n uitreikaksie na mense buite die gemeente.
Kinders van die Lig reik uit na kinders in nood. Ons spits ons toe op kinders wat uit swak sosio-ekonomiese omstandighede kom. Algemene kenmerke van gesinne is: Drankmisbruik, verbrokkeling, onstabiliteit, aggressiwiteit, voortdurende konfliksituasies, permissiwiteit, ongedissiplineerdheid, gebrek aan liefde en opvoeding, ens.
Tot op hede was ons net in Pretoria werksaam, maar hoop om spoedig uit te brei na ander dele van Suid-Afrika. Die aksie staan onder toesig van die Afrikaanse Protestantse Kerk Pretoria-Oos.
Kinders van die Lig is hoofsaaklik werksaam in die Weste van Pretoria. Ons reik uit na kinders van alle kerkverbande, sowel as kerklose gesinne. Gesinne wat aan ‘n Christelike kerk behoort word aangemoedig om by hulle eie gemeente in te skakel.
Die kinders waarmee ons werk is meestal kinders in nood, afkomstig van swak sosio-ekonomiese areas. Die kinders word elke dag gekonfronteer met sake soos: verwaarlosing, liefdeloosheid en onbestendige omstandighede. Ons word herinner aan Jesus se woorde: “Maar gaan leer wat dit beteken: Ek wil barmhartigheid hê en nie offerhande nie; want Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar sondaars tot bekering.” (Mat 9:13)
Om die doel te bereik hou ons onder andere twee Laerskoolkampe per jaar. Hierdie kampe, wat in April en Desember geskied, is die hartklop van Kinders van die Lig. Daar is ander behoeftes wat mettertyd deur Kinders van die Lig aangespreek is:
• Maandelikse byeenkomste (opvolgaksies) saam met die kinders,
• Vir die kinders wat nie by ‘n kerk inskakel nie, word daar saamrygeleenthede na die A.P. Kerk Wesmoot gebied. Hier skakel die kinders by die Verbondsonderrig in.
‘n Dringende beroep word op elkeen van ons geplaas in Jesus se woorde in Mattheus 25:45:
“…Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit nie gedoen het aan een van hierdie geringstes nie, het julle dit aan My ook nie gedoen nie.”
Ons motief vir die kamp spruit uit die liefde wat God vir ons het.
“Hierin is die liefde: nie dat ons God liefgehad het nie, maar dat Hy ons liefgehad het en sy Seun gestuur het as ’n versoening vir ons sondes.”- 1 Joh. 4: 10.
“Ons het hom lief omdat Hy ons eerste liefgehad het.”- 1 Joh. 4:19.
“Maar God bewys Sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.”- Rom. 5: 8.
“Want die liefde van Christus dring ons.”- 2 Kor. 5:14.
Hoe kan ons dan anders as om vir God, die evangelie van Christus, die verlore lammers van sy kudde en ons volksmense in nood ook lief te hê nie!
Alles wat ons ontvang het, is genade, ja elke gawe daal van die hemel neer (Jak. 1: 17). Die verlossing in Christus is net genade (Ef. 2:8) en al die ander seëninge wat ons daarby ontvang het, is boonop genade op genade: “En uit sy volheid het ons almal ontvang, ja, genade op genade.” – Joh. 1: 16.
God se genade sluit dinge in soos ’n wonderlike ouerhuis waar ek onder stabiele omstandighede kon groot word en van God leer, ouers wat vir my omgee en hope liefde onvoorwaardelik aan my bewys het, genoegsame (en lekker) kos elke dag, meer as genoeg om aan te trek, geleenthede vir tersiêre opleiding, ens. ens. ens. ens. ens. ens. ens. ens.
Sal ons dan nie ietsie van dit wat die Vader uit sy genade aan ons geskenk het, uit oorvloedige dankbaarheid ook aan die kinders wil gee nie?
Ons kan saam met gesang 353: 5 sê:
Dank, Vader, dank vir U genade -
Dis onverdiende guns alleen!
Beoordeel U na reg my dade,
Waar sal ek skuil, waar vlug ek heen?
Maar nee, ek mag, ek wil nie vrees nie,
U spreek my vry om Jesus bloed;
ek sal nie meer bekommerd wees nie -
in Hom is rus vir my gemoed.
Wat die Bybel sê oor sulke werk – Jes. 58: 6, 7:
“Is dit nie die vas wat Ek verkies nie: dat julle losmaak die bande van goddeloosheid, dat julle afhaal die stroppe van die juk en vry laat weggaan die verdruktes en elke juk stukkend breek? Is dit nie dat jy jou brood breek vir hom wat honger het, en ellendiges, swerwelinge in die huis inbring nie? As jy iemand sien wat naak is, dat jy hom klee en jou vir jou eie vlees nie verberg nie?”
Die hoofdoel vir ons is die opdrag om die evangelie te gaan verkondig soos wat die opgeteken is in Matt. 28: 19 en Hand. 1: 8. Dit behels dan die volgende:
1. Verkondiging van die evangelie en oordra van kennis in Bybelstudies, praatjies en persoonlike gesprekke.
2. Uitleef van die evangelie deur ’n voorbeeld te stel van ’n Christelike lewenswandel en ware liefde aan God en my medemens (veral vir die kind).
3. Begeleiding te doen deur die kind by te staan en saam met hom die pad te loop, hetsy dit is op die weg van heiligmaking na geestelike volwassenheid of bystand met probleme wat in sy lewe uitgesorteer moet word of waarvoor hy net ’n helpende hand nodig het.
4. Opvoedingswerk te doen deur basiese maniere (gebaseer op Bybelse norme) by die kind aan te kweek.
“Ek het julle in alles getoon dat ons deur so te arbei die swakkes moet help en die woorde van die Here Jesus moet onthou, dat Hy gesê het: dit is saliger om te gee as om te ontvang.”- Hand. 20: 35
“Maar gaan leer wat dit beteken: Ek wil barmhartigheid hê en nie offerande nie; want Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar sondaars tot bekering.”- Matt. 9: 13
“Reine en onbesmette godsdiens voor God en die Vader is dit: om wese en weduwees in hulle verdrukking te besoek en jou vlekkeloos te bewaar van die wêreld.”- Jak. 1: 27
“’n man wat ’n weldaad bewys, doen goed aan sy eie siel.”- Spr. 11: 17a.
“Wie hom ontferm oor die arme, leen aan die Here: en Hy sal hom sy weldaad vergelde.”- Spr. 19: 17
Diens van barmhartigheid in kamp terme behels die volgende:
1. Om die kind vir ’n tyd lank weg te neem uit sy omstandighede en net ’n lekker “vakansie” te bied binne veilige en gesonde omstandighede. Pret vir die kind moet die uitgangspunt van die kamp wees!
2. Om vir die kind al die nodige te gee vir die week wat hy op die kamp is, asook sekere dinge wat hy saam kan neem huis toe na die kamp, soos ’n stel klere.
3. Opheffing, bystand en hulp aan ons volk se kinders in nood.
Die wyse waarop dit egter aangepak moet word, is soos volg:
“Pas op dat julle nie jul liefdadigheid voor die mense bewys om deur hulle raakgesien te word nie; anders het julle geen loon by julle Vader wat in die hemele is nie. Wanneer jy dan liefdadigheid bewys, moenie ’n trompet voor jou blaas soos die geveinsdes in die sinagoges en op die strate doen, dat hulle deur die mense geëer kan word nie. Voorwaar Ek sê vir julle, hulle het hul loon weg. Maar jy, as jy liefdadigheid bewys, laat jou linkerhand nie weet wat jou regterhand doen nie, sodat jou liefdadigheid in die verborgene kan wees; en jou Vader wat in die verborgene sien, Hy sal jou in die openbaar vergelde.”- Matt. 6: 1- 4
Een manier waarop ons ons doelwitte vir ’n kamp kan formuleer, is om te sê wat ons met die kinders wil bereik voor die einde van die kamp. Dit sou egter beteken dat ons ons doel afhanklik stel van eksterne faktore waaroor ons geen beheer het nie, naamlik die optrede van ander mense (die kinders) en die werking van die Heilige Gees. Alhoewel ons baie graag ’n goeie reaksie van die kinders se kant af sal wil sien, sal dit dwaas wees om ons doel suiwer in hierdie terme uit te druk.
In die bogenoemde paragrawe waarin die doel van die kamp uiteengesit is, is suiwer gekyk na wat ons wil gaan doen. Dit is ook dan hieraan wat ons ’n kamp aan sal kan meet of ons die beoogde doelwitte bereik het (met ander woorde gedoen het wat ons wou gedoen het), ongeag hoe die kinders daarop gereageer het. Die bereiking van ons doelstellings hang van onsself af.
Die opdrag van die Skrif aan ons is immers ook nie om mense te gaan bekeer en ’n goeie lewe te laat lei nie. Ons opdrag is slegs om te gaan verkondig, vermaan en op te bou – dinge wat van onsself afhang.
Laat elkeen van ons die woorde van Gal. 6:4 ter harte neem: “Maar laat elkeen sy eie werk op die proef stel; en dan sal hy grond vir roem he alleen wat homself betref en nie wat die ander betref nie.”