Die duiwel in die detail – dalenatjie se sketsblad
Die duiwel in die detail
Carla ry huis toe met die duiwel op haar skouer. Heeldag al sit hy en met sy krom vingers en speel met die string bont krale om haar nek terwyl hy saggies aan ‘n onheilspellende deuntjie neurie. Die 20 minute huistoe voel vandag vir haar te lank maar sy durf nie vinniger ry nie, ‘n grondpad is nie jou maat nie. Carla se gedagtes dwaal ver. Hulle volg die roete wat die duiweltjie aandui en word skerp vermaan as hul durf rondkyk of afdwaal. Gert tree vreemd op die laaste paar weke, redeneer Carla met haarself. Hy is buierig en spring van speels en spontaan na knorrig en stug. Sê nou maar daar is iemand anders? Sê nou maar sy betrap hulle in haar huis, hul bed? Sy krimp ineen by die gedagte en dit brand liggies agter haar ooglede.
“Nee, nee, nee,” redeneer sy hardop met haarself.
“Gert sal dit nooit aan my doen nie! Of sal hy? Hoekom sal hy? Ek ondersteun hom, gee hom kos, gee hom liefde…” Haar woorde droog op in ‘n snik, Die duiweltjie lag hie-hie-hie op haar skouer terwyl hy sy kop skud. Sy vee haar trane ergerlik aan haar mou af en probeer op die pad konsentreer. Nog net twee draaie, hek oopmaak en dan bult af huis toe.
Na die tweede draai kan sy die huis sien. Sy bakkie staan in die oprit. Haar hart mis ‘n slag. Gert kom bykans nooit in die dag af huis toe nie, veral nie so na aan uitvaltyd nie. Impulsief skakel sy die motor af en laat dit vryloop tot op haar parkeerplek onder die boom. Carla klim saggies uit en los die motordeur oop. Sy beduie vir die honde om stil te bly, wat hul, ewe skewekop, gedienstig doen. Sy stap stadig met ‘n kloppende hart na die huis toe. Af met die trappies, verby die rose, deur die stoephekkie. In die koelte van die stoep gaan staan sy stil, maak haar oë toe en luister. Die duiweltjie dans ‘n stadige riel op haar skouer terwyl hy grinnik en handjies klap. Vanuit die huis kom daar sagte gesels, iemand lag. Carla versteen.
“Asem in, asem uit” fluister sy vir haarself en dwing haar bene om vorentoe te beweeg. Die sitkamer is leeg behalwe vir Gert se stewels wat voor die bank lê. Die kombuis lewer ook niks op nie. Die duiweltjie het op die stoep agtergebly en hou haar bewegings saam met die honde dop. Weer hoor sy die sagte gelag vanuit die slaapkamer. Carla wonder wie dit kan wees. Sou sy mooi wees? Slank met golwende hare? Interessant en eksoties, of misterieus en donker? Die kamerdeur is toegestoot. Haar heiligdom agter die deur is donker. Sy steek haar hand uit na die deur, maak haar oë toe en bars dan in die kamer in en maak haar mond oop om te praat. Haar stem verdwyn in haar keel toe sy haar oë oopmaak en die toneel aanskou. Dit voel of Carla se bene onder haar ingee. Verward gryp sy na die kosyn, staar na die radio waaruit ‘n gelag en gesels borrel, ‘n sexy stem aanbiedster wat ‘n onderhoud met ‘n bekende komediant voer. Gert lê op die bed voor haar en snork saggies, ‘n pakkie hoofpynpille langs hom op die bedkassie. Verligting spoel deur haar en sy blaas haar asem stadig uit. Carla skop haar skoene uit, laat val haar handsak op die vloer en klim agter sy rug in en druk hom styf teen haar vas.
Carla het nie gesien hoe hy sy selfoon suutjies toemaak en wegsteek nie.
04/02/2013 dalenatjie	fiksie, kortverhaal
4 thoughts on “Die duiwel in die detail”
04/02/2013 at 11:42
Waar is die opvolg ….
Ek het nie eintlik ‘n opvolg in gedagte gehad nie… maar nou het ek…