In hierdie wêreld waarin ons leef, word ons gekonfronteer met ’n ondenkbare pas van verandering, en is dit dalk goed om ag te slaan op die wyse dominee se woorde. My kinders kan byvoorbeeld hulself nie indink dat ek en hul ma vir mekaar briewe geskryf het wat gepos is en eers dae later afgelewer is nie. In hierdie veranderende wêreld waar, soos dr Wouter van Wyk dit stel, jy ’n e-pos na bykans enige plek in die wêreld kan stuur en dit feitlik dadelik daar afgelewer word, staan die kerk voor nuwe uitdagings.
Ons wêreld gaan nooit weer dieselfde wees nie. Dit moet egter nie as ’n verleentheid gesien word nie, maar eerder as ’n geleentheid, om op nuwe, opwindende maniere die evangelie van hoop en bevryding na alle mense te neem.
Ons leef in ’n wêreld wat onherkenbaar verander het. Nie alleen lyk die dorpe en stede nie meer soos jare gelede toe ons klein of jonk was nie, maar alles in die samelewing het onherkenbaar verander. Selfs die gemeente waar ek predikant is en wat 152 jaar oud is, het onlangs die ondenkbare gedoen deur skerms in die kerk op te sit om die liedere te vertoon en die sang te verbeter. Stel jou voor...
Die werklikheid is dat ons wêreld nie gaan terugkeer na die “goeie ou dae” wat deur baie so geromantiseer word nie. Nee, ons leef in ’n nuwe wêreld met nuwe reëls en gebruike.
Terwyl ek sit en skryf aan hierdie redaksionele stuk, het daar baie gedurende die laaste week in ons land gebeur. Na ’n dekade van korrupsie, finansiële agteruitgang, swak regering en onsekerheid is daar ’n nuwe president met mooi beloftes, en baie mense glo dat alles nou voor die wind gaan verloop.
In hierdie tyd in Suid-Afrika, en aan die begin van ’n nuwe jaar, staan die Kerk en al ons lidmate voor nuwe uitdagings en groot onsekerheid. Maar soos Psalm 131 sê: Ek het rus en kalmte gevind. Soos ’n kindjie wat by sy moeder tevredenheid gevind het, so het ek tevredenheid gevind. Wag op die Here, Israel, nou en vir altyd.
Tydens ons gesinsvakansie by Swartvlei kom ek op ’n groepie seuntjies van so tussen vyf en sewe jaar oud af wat besig is om heftig te stry. Hulle praat oor die opgewondenheid van Kersfees en van Kersvader wat vir hulle geskenke gaan bring. Die volgende oomblik gooi die een seuntjie koue water oor al hul verwagtinge toe hy met outoriteit in sy stem verklaar: Kersvader is nie regtig nie, dit is dáárdie outjie se oupa wat soos Kersvader aantrek wat die geskenke bring... Jy kan jou net die gesiggies indink wat – gestroop van ’n droom, ’n illusie – daar gestaan het en probeer uitmaak het wat om van hierdie inligting te maak.