Corlea oor dáái foto: ‘Ek wou hê mense moet regop sit en luister’Corlea Botha (Foto: Janie Monsieur/Maroela Media) Ja, erken die donkerkopsangeres Corlea reguit, sy hét aandag gesoek met die omstrede foto wat sy op sosiale media gedeel het en waarop dit lyk asof sy aangerand is. Natuurlik het sy aandag gesoek – mense móét regop sit en aandag gee, sê sy. Waar sy Dinsdag openhartig gesels in die Maroela Media-ateljee, draai sy nie doekies om nie. “Ek het geweet as ek die veldtog net gaan afskop met die mooi boodskap van waaroor dit eintlik gaan, gaan mense dit sien en daarvan vergeet. Mense floreer op drama en sensasie wat hulle aandag dadelik boei en hulle nuuskierig maak,” sê sy. “Hy het belowe hy sal nie weer nie …” het die sangeres by die oorspronklike plasing van die foto op haar sosialemediaplatforms geskryf. Op die foto lyk dit of sy ŉ harde hou teen die oog weg het. Daar is ook duidelik sigbare kneusplekke aan haar nek en skouer. “Miskien moes ek net stilgebly het …” lui dié inskrywing verder. Die “Breek my hart”-sangeres sê sy het van die begin af geweet dit gaan ŉ storm in die media en onder aanhangers laat losbars, maar sy het haar skietgoed gereed gehad. “Ek het geweet waarvan ek praat en ek het geweet hoe dit is om in so ŉ situasie te wees. Ek wou hê mense moet dadelik regop sit en luister en wonder wat gaan hier aan. Dit was altyd my plan gewees om dit so te doen.” En nee, voeg sy by, dit het net mooi niks met die uitreiking van haar jongste album, Onbreekbaar, te doen nie. “Ek het geloof in my sangtalent en dat dit my sal deurdra. Ek het nie nodig om mediafoefies te gebruik om my albums te verkoop nie. Hierdie hele ding was nie vir myself nie.” Die foto wat Corlea op haar sosiale media gedeel het. Net nadat sy die foto, waar sy gegrimeer is om ŉ blouoog en bebloede lip uit te beeld, geplaas het, het sy by Afrikaans is Groot in Kaapstad die liedjie “Bittersoet” uitgevoer. Dit is ook vir dié liedjie se musiekvideo waarvoor sy dié grimering laat doen het. “Voor ek begin sing het, het ek vir die gehoor gesê: ‘Dié van julle wat die media dopgehou het, sal weet dat ek die afgelope twee weke opslae gemaak het met ŉ foto op my sosiale media wat volgens die media skokkend is. Wat egter vir my skokkend is, is die feit dat ons as samelewing nog nie oor emosionele, verbale en fisieke geweld kan praat nie. En terwyl die foto dalk vir julle skokkend was, wil ek vir julle sê – dít is die gesig van ons ma’s, ons oumas, ons dogters, sussies en vriendinne.” Die applous was dawerend. “Ek dink mense het besef die omstandighede is eg en dat dit nié ŉ foefie is nie. Dit is nie wat ek wou hê nie.” Sakke vol genade Uit haar bewusmakingsveldtog teen huishoudelike geweld het die “Genadesak”-projek gespruit. Sy het saam met die SAPD en verskeie ander vrouebeskermingsorganisasies gewerk om navorsing te doen vir dié projek. “Deur ons navorsing het ons agtergekom baie van hierdie vroue wat besluit om uit hul omstandighede te stap, het baie keer geen finansiële sekuriteit of heenkome nie, omdat hulle dikwels vervreem word van hul families en die res van die samelewing,” verduidelik sy. “Meestal eindig hulle êrens op straat, en net om hulself te kan voed wend hulle hulle dan tot prostitusie. Wanneer dié vroue ingeneem of uiteindelik van die straat af gekry word, is die grootste probleem daarna om sanitêre ware te bekom.” Vandaar het die idee ontstaan om op ŉ praktiese wyse dié vroue by te staan deur ander mense aan te moedig om hierdie benodigdhede, wat dikwels sommer net in ŉ kas lê of maklik bekombaar is, te skenk. “Hierdie vroue moes in die eerste plek nie net veg vir hulle lewe nie, maar ook vir hulle vryheid en menswaardigheid,” sê Corlea. “Wat vir ons ŉ luukse is, kan vir iemand anders die wêreld beteken. So ŉ genadesak is maar basies ŉ bietjie genade, ŉ bietjie liefde, ŉ bietjie hoop, wat ons vir ander vroue in nood wil skenk.” Omdat die reaksie so oorweldigend was, kan ŉ handsak of ander soort sak wat gevul word met produkte soos sanitêre ware, toiletware, reukweerder, haarprodukte en grimering, binnekort by verskeie openbare plekke regoor die land afgegee word, waarna dit aan vroue in veilige hawes geskenk sal word. “Ek weet dat ek in my persoonlike hoedanigheid nie elke vrou se battle vir haar kan fight nie; ek kan nie persoonlik betrokke raak nie en al wil ek hoe graag, kan ek nie elke liewe mens help nie. Wat ek wel kan doen, is om net ŉ bietjie verligting te probeer bring of hulp te verleen en dit is die maklikste en toeganklikste manier vir myself, en ek glo vir elke ander vrou in die land, om ander te kan help.” Corlea Botha (Foto: Janie Monsieur/Maroela Media) Bittersoet Nadat Corlea verlede jaar “Breek my hart”, wat geskryf is deur Johan Oberholzer, as ŉ enkelsnit vrygestel het, het sy besef baie mense het die woorde van die lied anders geïnterpreteer as wat sy dit geskryf of vertolk het tydens die vorige jaar se Afrikaans is Groot-konsertreeks. “Breek my hart asseblief, sodat ek jou van voor af weer kan kies, jou wonde maak nie seer nie, maak my liewer vir jou,” lui dié lied se liriek. “Mense het gesê dit klink of ek ly aan battered wife syndrome en dit klink asof ek mishandeling goedkeur. Ek was redelik ontsteld toe hulle dit vir my sê, want ek sal nooit so ŉ boodskap goedkeur nie. Tog, toe ek weer die woorde van die liedjie lees, het ek die musiekvideo vir “Bittersoet” in my kop sien afspeel. Omdat ek self ŉ slagoffer van emosionele, verbale en fisieke mishandeling was, het ek besef dit is ŉ onderwerp waaroor beslis meer gepraat moet word.” Sy het haar idee vir die video met haar ma en bestuurder, Mesadi, en haar vriendin en stileerder, Elzaan van der Merwe, gedeel. “Hulle het toe na vore gekom met hulle eie stories van mishandeling en ek het gewonder hoekom hierdie soort stories so onderdruk word, hoekom mense so stil bly daaroor en hoekom dit voel of dit ŉ onderwerp is waaroor ŉ mens moet skaam kry. Want dit is soos kanker – jy kies nie dat dit met jou moet gebeur nie. Ek het gedink dit sal goed wees om geraas daaroor te maak, om die fluitjie te blaas en vir slagoffers te kan sê: ‘Hier is jou opsies’.” Hoop te midde van die storm Corlea se jongste album, ‘Onbreekbaar’, is onlangs uitgereik. Hoewel Corlea geweet het dat ŉ storm gaan losbars oor haar benadering van die bewusmakingsveldtog, het sy geweet sy doen die regte ding toe haar platemaatskappybase, Brendan Hargroves en Arnold Coleske, hulle goedkeuring vir die projek gegee het. “Toe ons om ŉ tafel gaan sit en dit bespreek, was tannie Ronel [Brink] ook een van die eerstes wat verstaan het waar ek vandaan kom en wat ek wil doen. Ek het vertroue gehad in die vrouegeslag en het geloof daarin gehad dat hulle sal verstaan. Daarom was dit vir my verskriklik erg om op sosiale media te sien dat omtrent 85% van die negatiewe kommentaar juis van vroue af gekom het.” Sy voeg by sy sal aanhou probeer om hoop te skep en een hart op ŉ slag aan te raak. “Ons as Afrikaners het maar die geneigdheid om ŉ couch coach te wees, jy weet – hulle weet presies hoe om dinge te verander en gaan jou presies vertel hoe as jy hulle vra, maar wanneer dit daarby kom om jou woorde in dade om te skakel, is daar net niemand om dit deur te voer nie. “Dit pla my geweldig baie, want daar is soveel mense wat oor soveel dinge kla, maar niemand is daar om op te staan om iets te doen nie en die oomblik wanneer iemand wel opstaan en besluit om iets te doen, kritiseer die res van hulle daardie persoon ook.” Dit was ook vir haar opvallend hoe mense na die foto gekyk het en die reaksies was dat hulle hoop dit is ŉ grap of dat haar oog regtig blou is. “Jy is geskok omdat dit grimering is? Sou dit vir jou beter gewees het as dit actually met my gebeur het, want dan sou jy jammer gewees het vir my of die gepaste menslike emosies in hierdie soort situasie getoon het?” vra Corlea. Nee, sy glo nie die foto was onsensitief nie. “Dit wat ek met grimering gedoen het, is die minste van baie van die egte situasies waarin mense in grafiese detail vir my vertel het wat met hulle gebeur het. ŉ Blouoog is die minste van die probleme van hierdie slagoffers.” Corlea se eie ervaring Sy neem ŉ diep asemteug voordat sy vertel oor haar destydse kêrel, wat haar lank emosioneel en verbaal mishandel het voordat sy geweld teenoor haar een aand fisiek geraak het. “Hy het vroeër vir my gesê dat ek in die een of ander stadium gaan moet ophou sing, want hy hou van sy vroue in die kombuis. Ek het egter nie gedink dit, en al die ander goed wat hy kwytgeraak het, is so erg nie, want ek het geglo ek kan ŉ pleister daarop plak en dat die verhouding net onder druk is.” Daar was ŉ paar voorvalle wat voor dit gebeur het, maar die een waarna sy besluit het genoeg is genoeg, was by sy ouerhuis, waar hy vir Corlea in die badkamer ingedwing en homself saam met haar daar toegesluit het. “Hy het my die sitkamer, waar sy ouers gesit en televisie kyk het en niks van die situasie gedink het nie, badkamer toe gesleep. Hy het my in die spasie tussen die toilet en die muur vasgedruk en my herhaaldelik aan my skouers teen die muur gestamp. Ek het gegil, geskree en gehuil en steeds het sy ouers nie reageer nie. Gelukkig het ek vroeër my ma op pad daarheen gebel om my te kom haal en toe sy uiteindelik daar aankom, het sy hom gesmeek om die deur, wat gesluit was, oop te sluit.” Sy kon daarin slaag om uiteindelik te ontsnap, uit die badkamer en heeltemal uit dié man se lewe. “Ek was gelukkig genoeg om my ouers as ondersteuningsnetwerk te hê om my te help om daaruit te kom, maar baie mense het dit nie. En ek wou ŉ stem wees hiervoor omdat baie mense niks hiervan weet nie. “Nadat ek die veldtog van stapel gestuur het, het ons ŉ magdom e-posse, boodskappe en telefoonoproepe gekry, nié net van vreemde vroue wat sê hulle het nooit voorheen die vrymoedigheid gehad om vir enigiemand hul storie te vertel nie, maar ook familie en vriende wat gesê het ons het baie meer gemeen as wat ek weet.” Sy is nie verwaand om te dink haar eie omstandighede van mishandeling was erger of meer traumaties as ander slagoffers s’n nie. Inteendeel. “My storie is dalk nie naastenby so erg soos wat baie ander vroue deurmaak nie, maar ek dink ook wat dit vir my makliker gemaak het, was dat ek besluit het om uit te kom die oomblik toe dit gebeur het. Ek het dadelik besef dit is nie gesond nie en dit is nie wat liefde is nie,” sê sy. “Die trefslag van dit wat met my gebeur het, is nie meer deel van my dag-vir-dag-bestaan nie. Dit is nie meer ŉ swaard wat oor my kop hang nie en ek is vry daarvan.” Om in Pretoria ŉ genadesak te skenk, lewer dit af by Mamilla Fashions (Bendorstraat 768, Elarduspark, Pretoria). Corlea en Pedro Kruger tree eerskomende naweek by die Mimosa Mall in Bloemfontein op en genadesakke kan daar ook geskenk word.