Rassie: Afrigters benodig kontinuïteit vir suksesRassie Erasmus (Foto Munsterrugby.ie) Verlede week, reeds voor die Wallabies-fiasko, het die Springbokke se afrigter, Rassie Erasmus, laat blyk sy kop is op ŉ blok en dat die span moet begin wen of hy kan dalk as afrigter vervang word. Regtig? By al hul ander tekortkominge en foute die afgelope tyd, kan SA Rugby net eenvoudig nie so kortsigtig wees nie. Wie gaan Erasmus vervang? Hoe lank gaan die proses wees om sy opvolger aan te stel en die kontraktuele sake af te handel? Wie sal sy assistente wees? Hoe lank gaan hy neem om sy uitsoekspelers te identifiseer en oorsese goedkeuring vir hul vrystelling vir Springbok-toetse te kry? Ja, dit gaan oor kontinuïteit. Dit is insiggewend dat die vyf afrigters wat lank by die Springbokke betrokke was, die beste wenpersentasies het: Kitch Christie (14 toetse; 100%), Nick Mallett (38; 71,05%), Jake White (54; 66,67%), Heyneke Meyer (48; 66,67%) en Peter de Villiers (48; 62,5%). ŉ Mens hoef nie veel verder as die 1980’s te delf om te sien watter slegte gevolge die vervanging van afrigters op toets- én provinsiale vlak tot gevolg gehad het nie. ♦ Jy kan dit gaan haal by Louis Luyt en sy ongeduld oor die Curriebeker-sukses wat weggebly het. Hy het spelers gekoop, grootliks van Noord-Transvaal en die Oostelike Provinsie, en ŉ rits gesiene afrigters soos Pa Pelser, Apies du Toit, Derek Minnie, Ray Mordt, Kitch Christie, die voormalige All Blacks-afrigter Laurie Mains, die oud-All Blacks-flank Alex Wylie, Dawie Snyman, Koos Ehlers, Hugo van As en Harry Viljoen as afrigters ingespan en afgedank as daar nie feitlik onmiddellike sukses was nie. Die gevolg? Elke keer moes die nuwe afrigter van vooraf begin, sy eie spelers kies, dié van sy voorganger by sy eie metodes en spelpatroon laat aanpas ‒ en als sonder sukses. Dit was eers in 1993, nege jaar nadat Luyt in 1984 president van Transvaal geword het, dat hulle hul eerste Curriebeker sedert 1972 kon wen. ♦ John Williams is – ná ŉ mini- goue era van Noord-Transvaal tussen 1987 en 1991 toe hulle in dié vyf jaar vier Curriebeker-titels gewen het (een is met die Westelike Provinsie gedeel) – in 1992 as die Bokke se afrigter aangestel. Sy eerste toets as afrigter was teen die All Blacks in 1992, toe Suid-Afrika ná die skorsing oor sy politieke beleid, tot internasionale rugby hertoegelaat is. Die Springbokke het op Ellispark met 24-27 verloor, en die week daarna op Nuweland met 3-26 teen die Wallabies slae gekry. Williams se tydperk as afrigter is ná die toer na Frankryk en Engeland beëindig en hy is ná vier neerlae en een oorwinning deur Ian McIntosh vervang. ♦ Die groot aantal Nood-Transvaalse spelers onder Williams moes plek maak vir die Natalse spelers wat Ian McIntosh vir sy 12 toetse as afrigter ingesluit het. Hy het ses van sy 12 toetse verloor, vier gewen en twee het gelykop geëindig. Luyt, toe reeds president van die ou Sarfu, het hóm in die pad gesteek. Kitch Christie – hy het Transvaal reggeruk en op die wenpad geplaas ♦ Toe is Kitch Christie as nasionale afrigter aangestel. Hy het sy sukses by Transvaal/Goue Leeus voortgesit in ŉ onoorwonne rekord in sy 14 toetse as Bokafrigter met die Wêreldbeker-titel in 1995 as die hoogtepunt. Toe hy weens siekte moes halt roep, is daar weer by die Goue Leeus met ŉ afrigter rondgeval. Hulle het in 1996 in die Curriebeker-eindstryd groot pak gekry, in 1999 die Curriebeker gewen, in 2002 in die eindstryd verloor en toe eers weer in 2007 in die eindstryd gespeel (en verloor). ♦ En wat van die Blou Bulle en Bulls wat in Suid-Afrika die eerste dekade van die nuwe millennium oorheers het? In 2000 het die nuwe afrigter Heyneke Meyer net een van die Superrugby-wedstryde, die heel laaste van die reeks, gewen. Hy is nie vir die Curriebeker-reeks aangestel nie en Phil Pretorius was in 2001 die Bulls-afrigter. Meyer het egter in 2001 die Blou Bulle se Curriebeker-span afgerig en swak gevaar. Hy is nietemin as die Bulls se afrigter vir 2002 aangestel, het die Vodacombeker gewen, en die Blou Bulle Maatskappy het met hom volhard. En toe kom die beloning: vyf Curriebeker-eindstryde ná mekaar. Die Blou Bulle wen die Curriebeker in 2002, 2003 en 2004, verloor in die 2005-eindstryd, deel die titel in 2006 met die Vrystaat, verloor die 2008-eindstryd en wen in 2009 in ŉ tydperk waar Pote Human ook die Curriebekerspan onder hande geneem het. Kontinuïteit. Meyer wen toe ook in 2007, 2009 en 2010 die Superrugby-titel. ♦ Kontinuïteit? Buurman van Zyl het Noord-Transvaal elf jaar lank (1973-’83) afgerig. Toe hy in 1976 weens siekte nie kon afrig nie, het die Ligbloues die enigste keer in daardie tydperk nie die eindstryd gehaal nie. Daar is nog vele voorbeelde. Soos Carel du Plessis wat as Springbok-afrigter afgedank is, maar toe sy laaste toets teen die Wallabies met 61-22 wen; van Dawie Snyman wat, ná die rondvaltydperk vir ŉ wenafrigter by die WP, die Curriebeker-rekord vir ŉ afrigter van vyf opeenvolgende oorwinnings tussen 1982-’86 behaal het; Dick Muir se sukses by die Sharks en die gesukkel toe hulle daarna vir Jake White, Gary Gold en Robert du Preez kort ná mekaar gehad het … en so kan jy aangaan. Ja, kontinuïteit is die wagwoord.