Reisfoto van die dag: Takoyaki - Nuwe resepte
Reisfoto van die dag: Takoyaki
Een van Japan se mees ikoniese straatvoedsel is seekat wat gebak word in 'n blaargat-grootte blaartjie, bekend as takoyaki.
'N Familielid van okonomiyaki, of "Japannese pizza", word tradisionele takoyaki gemaak met 'n koringmeel beslag en berei in 'n spesifieke pan wat die snack sy sferiese vorm gee. Tradisionele takoyaki is ook vol tempura -stukkies, ingelegde gemmer en groen ui en gewoonlik bedek met okonomisous en/of mayonnaise, sowel as gedroogde bonito -skaafsels.
Alhoewel hierdie snack oral in die land gevind kan word, is dit veral gewild in Osaka se rooi lig distrik, Juso.
Wil u tuis u eie takoyaki -balle probeer maak? Kyk na ons resep om te leer hoe om die beslag en die souse te maak.
Top 7 kosse van die Japanese Obon -fees
Obon, ook genoem, Bon, is 'n fees wat jaarliks ​​gedurende die somer gevier word in Japan en ook in die Weste. Obon -feeste vind gedurende Julie en Augustus by Boeddhistiese tempels plaas om voorouers wat verby is, te vereer.
In Japan word Obon ook beskou as 'n tyd vir gesinne om te herenig, hulde te bring aan familiale altare en om grafte van voorouers te besoek. Vanuit 'n geestelike perspektief is dit ook 'n tyd om te vier met dans, of bon odori, wat die hoogtepunt van Obon -feeste is. Dans verteenwoordig vreugde en waardering vir die opofferings van voorouers en geliefdes wat oorgegaan het.
By die Obon -viering dra beide dansers en feesgangers ligte somer kimono, bekend as yukata. Baie soorte Japannese kos is op die fees te koop, en daar is ook speletjies vir kinders. Vandag, veral in die Weste, word 'n aantal tradisionele Japannese kosse op die fees aangetref, sowel as Hawaïese, Chinese, Amerikaanse en ander Asiatiese versmeltgeregte. Probeer hierdie geregte op 'n Obon -fees naby jou, of probeer dit tuis maak.
Hoender op 'n spies is 'n klassieke gereg in Japan. Dit staan ​​plaaslik bekend as Yakitori en is heerlik. Die spies word oor houtskool gebraai en word gewoonlik met tersous of sout gekruid.
Yakitori is een van my absolute gunstelinge wat Japanse kos betref! As u na Tokio reis, moet u na Omoide Yokocho in Shinjuku gaan, wat bekend is vir sy klein Yakitori -stalletjies.
Hierdie jiggly, ASMR-induserende Asiatiese nagereg is vyf eeue aan die gang
Van Portugal tot Japan tot Taiwan, 'n kussingsagte soet vereer sy tekstuur net soveel as sy smaak.
'N Slag eierbeslag, 'n warm wolk wat by my aangesig kom en 'n bietjie stoom-dit is die toneel wat ek geniet elke keer as ek in die ry staan ​​terwyl bakkers meter lange koeke uit 'n oond gly, dit warm sny en dan behendig stamp die kronkelende stukke in papier wegneemkassies.
Castella, 'n ultra-deurlugde sponskoek, word in Oos-Asië geëet, van soet kinders tot silwerharige tannies. Die afgelope dekade het die steunpilaar egter begin verskyn in bakkerye van Seoul tot Singapoer, Manila tot Macau. Waar dit ook al verkoop word, dit word gemaak met die eenvoudige bakblokke - meel, suiker en eiers - saamgevou en dan op 'n sagte 325 grade Fahrenheit gebak totdat die beslag hoogtes bereik waarna ander sponskoeke net kan streef. As gevolg van die stadige bak en die fisiese suurdeeg van geklitste eierwitte (in teenstelling met chemikalieë soos bakpoeier of koeksoda), is dit sagter en soepeler as enige pan di spagna, genoise of chiffon. Die tekstuur van Castella is meer kussing as spons, die samestelling daarvan is meer troebel as koek.
Waar dit ook al verkoop word, dit word gemaak met die boustene van bak - meel, suiker en eiers - saamgevou en dan op 'n sagte 325 grade Fahrenheit gebak totdat die beslag hoogtes bereik waarna ander sponskoeke net kan streef.
Die pluisfaktor wissel effens, afhangende van waar u is: 'n souffle-agtige styl kom uit Taiwan en 'n digter weergawe kan in Japan gevind word. Volgens kulinêre antropoloë en skrywers soos Hirano Kumiko en JM Eylenbosch, deel beide weergawes 'n gemeenskaplike voorouer in die 16de-eeuse pão de Castela (brood van Castilië), wat na bewering die voorvader is van pão de ló, 'n eieragtige spons koek wat tydens Kersfees, Paasfees en ander spesiale geleenthede in Portugal geniet word.
Hoe het u 'n Middeleeuse Portugese konfyt geword as een van die nuutste nageregte in die 21ste eeu in Oos -Asië, vra u?
Om die vraag te beantwoord, moet ons teruggaan na die 1540's. Terwyl die ryke van Europa om die wêreld omseil, het Portugal die eerste Europese land geword wat Japan bereik het. Hoewel die modus operandi van die meeste Europese moondhede destyds was om te verower en te koloniseer, het die Portugese, in die lig van Japan se militêre mag, eerder handel en godsdienstige bekering gekies. Bekende Portugese handelaars en sendelinge soos António da Mota en Francis Xavier het goedere en ideologieë aan die Japannese eilande bekendgestel, van gewere en tabak tot Katolisisme en Westerse kookkuns, insluitend resepte vir koeke en gebak in Europese styl.
Die poging om Castellas te herskep het egter 'n groot uitdaging gehad: oonde is nie deur Japannese kokke gebruik nie. Maar, soos die voedselskrywer Florentyna Leow uit Tokio verduidelik, vind vindingryke plaaslike bakkers 'n silindriese, steenkool-oond wat 'n hiki gama genoem word, met die doel om die lugagtige nagereg te bak. "[Hulle] sou die mengsel herhaaldelik met bamboesstokkies gevul het om te voorkom dat lugsakke vorm en om egalig te bak," sê Leow van die arbeidsintensiewe proses.
Castella word gewoonlik gemaak sonder die toevoeging van chemiese suurdeeg, soos koeksoda of bakpoeier, maar vertrou eerder op 'n lywige skeppie geklitste eierwitte om op te lig.
Die volgende waarskuwing? Gedurende die isolasionistiese Sakoku-periode (1639-1853) het die Japannese shogunaat die Portugese verdryf en die handel met die buitewêreld ernstig beperk, behalwe vir die Nederlanders. Met die erkenning van die toenemende vraag na suiker na die eilandland (wat gestyg het na die stadige verspreiding van kookkuns in Europese styl en bekendstelling aan Portugese lekkers), het Nederlandse handelaars begin om vragte van die soetgoed deur die hawens van Nagasaki in te voer. Binnekort was suiker een van die mees kosbare luukshede in Japan, wat gereeld as begaafdheid gebruik word en selfs as geldeenheid gebruik word. Namate 'n wydverspreide hunkering na suikergoed toegeneem het, het die Japannese smaak vir Castellakoeke.
Die gebak het uiteindelik na Taiwan gereis, wat die Japannese tussen 1895 en 1945 binnegeval en gekoloniseer het. Literatuur oor die kulinêre kruisbestuiwing is yl, maar in die dekades daarna het Japannese smaak en tradisies deur die Taiwanese voedselkultuur deurgedring, wat aanleiding gegee het tot Japannese Taiwanese nagmarkte soos takoyaki en tempura. Wat Castella betref, word die bakkery van Nanmantang (南蠻 堂) in Taipei wyd toegeskryf aan die invoer van die tradisie uit Nagasaki gedurende die sewentigerjare en word dit steeds gemaak met "dieselfde metode en volgens dieselfde standaarde van die oorspronklike stigter van die onderneming, Ye Yongqing , "Volgens sy webwerf. Uiteindelik sou ander bakkerye die nagereg tot selfs hoër vlakke verhef, en hul eie variant ontwikkel met behulp van laer-glutenmeel en 'n langer baktyd om 'n lugiger krummel en 'n hoë koepelvormige kors te gee-twee merkers van die Taiwanese styl.
Terwyl handelsmerke in Nagasaki, soos Bunmeido en Fukusaya, die kultus van Castella oor Japan versprei het, het die Taiwanese hul eie pad aangesteek en die snel bewegende, mode-lieflike voedseltonele van Asië met bakkerykettings soos Le Castella en OriginalCake bestorm. Teen die einde van die millenium was Castellakoeke wat in enorme kussingsplate gebak is, die volgende stap in die koek se reis. Van daar af is hulle nog verder opgejaag. Bansuk Castella in Suid-Korea het onmiddellik 'n Instagram-fandom gekry met sy taai, skeurende Castellas Grand Castella in die Filippyne, wat sakke met slypende cheddar bygevoeg het en handelsmerke soos die Ah Mah-bakkery in Maleisië en die BreadTalk van Singapoer het hulle met onweerstaanbare plaaslike geure soos pandan en gesoute eiers bederf.
Vind die resep vir Chocolate Castella -koek hier.
Kry die resep vir sjokolade -Castellakoek hier.
U kan sê dat die koekgevoel aan die agterkant van sy virale streep is: die lyne wat by elke nuwe winkel om die blok geslinger het, het afgeneem, en baie van die Castella -winkels in my stad Kuala Lumpur het deurgeloop, deels aan die COVID-19-pandemie. Maar die nagereg het moontlik 'n nuwe lewe op die internet gevind. Beïnvloeders soos Bread Face en Cooking with Dog het Castella -koeke gebruik as 'n bron van onverwagte kos -fetisjering, terwyl ASMR -kookkanale op YouTube, soos Emojoie Cuisine en MoLaLa Cook, 'n nuwe gehoor lok met die geluide van beslag en sissende koekies.
Alhoewel ek nie die bladwydte Castellas van my Yuan Taste-bakkery in my eie stedelike oond kan herskep nie, het ek gevind dat 'n afgeskaalde weergawe amper net so bevredigend is. As ek 'n hap neem, dink ek graag aan die koek se veelsydige geskiedenis en geniet die sagte, jiggly troos van hierdie nostalgiese lekkerny. Die aantrekkingskrag daarvan blyk universeel te wees - en vir altyd nuwe hoogtes te bereik.
Gabrielle Union het die oulikste moedersdagfoto saam met dogter Kaavia geplaas
Dit is amper te oulik om te verwerk: Gabrielle Union het Sondag op Instagram die mooiste foto van haar en dogter Kaavia James gedeel, waarin die duo 'n bubbelbad van Moedersdag geniet. "Beste Moedersdag nog. Op een of ander manier het my ontspannende bubbelbadpartytjie vir 1 neergestort deur Baby Shark (ook bekend as @kaaviajames #ShadyBaby)," het Union by die berig geskryf.
In 'n vorige Instagram -pos het Union besin oor die emosionele uitdagings wat Moedersdag kan bied vir diegene wat gesukkel het om ouers te word, deur haar eie moeilike ervarings van onvrugbaarheid aan te raak. 'My reis na moederskap was lank, moeisaam en baie keer baie pynlik,' skryf sy, langs 'n pragtige videomontage van Kaavia. "Moedersdag sal altyd 'n uitdagende dag wees om vir my te vier. Ek weet ek is nie alleen in hierdie gevoel nie."
'Om baie redes, so baie van ons het 'n moeilike tyd vandag, en ek stuur al my liefde, lig en deernis aan hierdie goeie mense,' het Union gesê. "Aan al die mammas, stiefmoeders, bonusmoeders, mense wat die wat dit nodig het, ouma, huismoeders, ek vier julle vandag en elke dag. Wees goed vir julleself."
8. Griekse hoenderbladpan -aandete
Dit is altyd goed om 'n maklike pannekoekresep byderhand te hê, en hierdie sal beslis 'n skare-plesier wees. Die hoender word gaar met rooi ui, knoffelhuisies, kalamata -olywe en baba -aartappels. Alles is bedek met 'n hartige marinade op basis van olyfolie, gemaak met paprika, oregano en naeltjies.