'N Kerkganger se gedagtes oor klimaatsverandering het miskien nie veel met Christelike leer te doen nie. Josep Lago / AFP via Getty Images
Amerikaanse Christene, veral evangeliese Christene, identifiseer hulle teen baie lae pryse as omgewingsbewustes in vergelyking met die algemene bevolking. Volgens 'n Pew-navorsingsentrum se peiling vanaf Mei 2020Terwyl 62% van godsdienstig-nie-verbonde Amerikaanse volwassenes dit eens is dat die aarde hoofsaaklik weens menslike optrede opwarm, doen slegs 35% van die Amerikaanse protestante dit - net 24% van die wit evangeliese protestante ingesluit.
Politiek kragtige Christelike belangegroepe betwis in die openbaar die konsensus oor klimaatwetenskap. 'N Koalisie van belangrike evangeliese groepe, insluitend die fokus op die gesin en die Raad vir Gesinsnavorsing, 'n beweging geloods hulle teëstaan ​​met wat hulle beskryf as 'die valse wêreldbeskouing' van omgewing, wat glo 'streef om Amerika en die wêreld onder sy vernietigende beheer te plaas'.
Studies toon dat geloof in wonderwerke en 'n hiernamaals geassosieer word laer ramings van die risiko's wat klimaatsverandering inhou. Dit laat die vraag ontstaan: stel godsdiens mense voor teen klimaatswetenskap?
Opnames van mense regoor die wêreld, sowel as sosiale wetenskaplike navorsing oor ontkenning, dui daarop dat die antwoord op hierdie vraag meer genuanseerd is as 'n eenvoudige ja of nee.
Waar godsdiens en wetenskap nie met mekaar versoen kan word nie
Dit lyk asof 'n outomatiese weerstand teen die wetenskap vir sommige godsdienstige gelowiges sin het.
Daar is verskillende maniere waarop kernaspekte van moderne wetenskaplike kennis die letterlike of fundamentalistiese lees van godsdienstige tekste ondermyn. In die besonder is evolusie deur natuurlike seleksie, die sentrale konsep onderliggend aan die biologiese wetenskappe heeltemal onversoenbaar met die meeste kreasionistiese geloofstradisies.
Godsdiens bied die gemak van 'n mate van beheer en gerusstelling via 'n almagtige god wat kan wees geplaas deur ritueel. Daarteenoor bied die natuurwetenskaplike heelal van die wetenskaplike nie 'n intrinsieke morele orde of 'n finale beloning nie, wat vir die toegewyde en in stryd met hul geloof ontstellend kan wees.
As gevolg van hierdie wanverhouding, kan 'n mens verwag dat diegene met 'n sterk godsdienstige verbintenis refleksief agterdogtig sal wees oor wetenskaplike bevindings. Inderdaad, in 'n groot internasionale opname, 64% van diegene wat godsdiens as 'n 'belangrike deel' van hul lewe beskryf, het gesê dat hulle hul geloofsleerstellinge wil aanvoer in 'n meningsverskil tussen wetenskap en godsdiens. Ander studies vind dat, vir die gelowiges, godsdiens en wetenskap is in stryd as uiteindelike verklarings vir natuurverskynsels.
Ontkenning van klimaatwetenskap kan meer spruit uit politiek as godsdiens
Die sosiale wetenskaplike Dan Kahan verwerp die idee van 'n outomatiese skakel tussen godsdienstigheid en enige anti-wetenskaplike vooroordeel. Hy argumenteer dit godsdienstigheid volg net terloops wetenskaplike ontkenning omdat sommige wetenskaplike bevindings "kultureel antagonisties" geword het vir sommige identiteitsgroepe.
Volgens Kahan se gegewens, identifisering as 'n politieke konserwatiewe, en as wit, is baie meer voorspelbaar vir die verwerping van die klimaatkonsensus as algehele godsdienstigheid. Hy voer aan dat anti-wetenskaplike vooroordeel te make het met bedreigings vir waardes wat 'n mens se kulturele identiteit definieer. Daar is allerlei onderwerpe waar mense kundige kwalifikasies beoordeel op grond van of die 'Kundige' bevestig of weerspreek die gekoesterde siening van die onderwerp.
Sosiale wetenskaplike Donald Braman stem saam dat die ontkenning van die wetenskap van die konteks afhanklik is. Hy wys daarop dat hoewel konserwatiewe wit mans waarskynlik meer skepties is oor aardverwarming, verskillende demografiese groepe stem nie saam met kenners nie oor ander spesifieke onderwerpe.
Waar 'n konserwatiewe persoon wat in die sosiale en ekonomiese status belê, byvoorbeeld bedreig kan voel deur bewyse vir aardverwarming, kan liberale egalitariste bedreig word deur bewyse, byvoorbeeld dat kernafval veilig onder die grond gestoor kan word.
Soos ek in my boek verduidelik, is "Die waarheid oor ontkenning", Is daar voldoende bewyse vir 'n universele menslike neiging tot gemotiveerde redenering wanneer u voor feite te staan ​​kom wat 'n mens se ideologiese wêreldbeskouing bedreig. Die gemotiveerde redenaar begin met 'n gevolgtrekking waartoe hy of sy verbind is, en beoordeel bewyse of kundigheid aan die hand van of dit die gevolgtrekking ondersteun.
Blanke Amerikaanse evangeliste neig baie sterk na politieke konserwatisme. Hulle vertoon ook die sterkste korrelasie, onder enige geloofsgroep, tussen godsdienstigheid en ontkenning van klimaatwetenskap of 'n algemene anti-wetenskaplike vooroordeel.
Intussen wys Afro-Amerikaanse protestante, wat teologies met evangeliese protestante in lyn is, maar polities met progressiewes ooreenstem, van die hoogste vlakke van klimaatsorg.
Noord-Amerika is die enigste streek met 'n hoë inkomste waar mense wat 'n godsdiens volg, aansienlik meer sal sê hul godsdiensleerstellings bo wetenskap bevoordeel wanneer meningsverskille ontstaan. Hierdie bevinding word hoofsaaklik gedryf deur polities konserwatiewe Amerikaanse godsdienstige denominasies - insluitend konserwatiewe Katolieke.
'N Groot nuwe studie wat na data uit 60 lande gekyk het, het getoon dat, hoewel godsdienstigheid in die VSA verband hou met negatiewe houdings oor wetenskap, u nie hierdie soort assosiasie sien nie in baie ander lande. Elders word godsdienstigheid soms selfs gekorreleer met buite verhouding positiewe houdings oor wetenskap.
En die VSA is oor die algemeen 'n uitskieter ten opsigte van houding jeens die aardverwarming wat deur mense veroorsaak word: Minder Amerikaners aanvaar die konsensus oor klimaatwetenskap as inwoners van die meeste ander lande.
Dit alles dui daarop dat weerstand teen klimaatwetenskap meer te make het met kulturele identiteitspolitiek as godsdienstigheid.
Maar die beskikbare bewyse sny beide kante. 'N Historiese studie uit die 1980's het daarop aangedui fundamentalistiese godsdienstige tradisies word geassosieer met 'n verbintenis tot menslike heerskappy oor die natuur, en dat hierdie houding anti-omgewingsbewustes se standpunte kan verklaar.
Selfs nadat hulle die politieke ideologie gekies het, is diegene wat hulle verbind tot 'n 'eindtydse teologie' - soos Amerikaanse evangeliste - steeds 'n groter neiging toon om die wetenskaplike konsensus teëstaan oor omgewingskwessies.
Miskien is daar spesifieke teologieë wat die gelowige bevooroordeel teen die idee dat mense verantwoordelik kan wees vir die einde van die mensdom. Hierdie vooroordeel kan voorkom as 'n outomatiese verwerping van die omgewingswetenskap.
Ons sit met iets van 'n 'hoender-en-eier'-probleem: neem sekere godsdienstige gemeenskappe polities konserwatiewe standpunt in oor klimaatsverandering weens hul godsdienstige tradisie? Of neem mense 'n godsdienstige tradisie aan wat menslike heerskappy oor die natuur beklemtoon omdat hulle in 'n polities konserwatiewe gemeenskap grootgemaak is? Die oorsaaklike rigting hier kan moeilik wees om op te los.
Dit sal nie verbasend wees om godsdienstige dogmatisme of politieke konserwatisme gekoppel aan antiwetenskaplike houdings te vind nie - elk is geneig om die status quo te bevoordeel. Fundamentalistiese godsdienstige tradisies word gedefinieer deur hul vaste leerstellings. Politieke konserwatiewes by definisie die handhawing van die tradisionele sosiale en ekonomiese orde te bevoordeel.
Dink daaraan dat miskien die enkele wesenlike aspek van die wetenskaplike metode is dat dit geen respek het vir kulturele tradisies of sienings nie. (Dink aan Galileo se bevindings oor die beweging van die Aarde, of Darwin oor evolusie.) Sommige sal beweer dat die wetenskaplike ondersoek 'voortdurende aanslag op ou ortodoksies"Is die rede waarom konserwatiewe sowel as gereelde kerkgangers rapporteer a afnemende vertroue in die wetenskap wat gaan voort tot vandag toe.
Selfs al kan politiek en kultuur eerder as godsdiens die ontkenning van klimaatwetenskap dryf, sal godsdiensgemeenskappe - soos sommige godsdiensleiers, waaronder die Rooms-Katolieke pous, erken het - dra die verantwoordelikheid om selfbewustheid en besorgdheid oor welsyn te beoefen, eerder as om die oorweldigende konsensus oor 'n bedreiging van die beskawing, soos die aardverwarming wat deur die mens veroorsaak word, blindelings te ontken.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Die toekoms van godsdiens en die huidige politieke-godsdienstige konflik