Alle kinders het 'n intense nuuskierigheid. Erdark / Getty Images
Waarom moet mense sterf?
Is foute altyd sleg?
Kan u terselfdertyd gelukkig en hartseer wees?
Kinders vra gereeld vrae soos hierdie wat moeilik is, indien nie onmoontlik nie, om te beantwoord. As kinders ongemaklike vrae of vrae opstel wat skynbaar geen antwoorde het nie, is volwassenes geneig om te reageer met verduidelikings wat ten minste tydelik probeer om die probleem op te los.
Dit is natuurlik om te probeer om 'n kind wat deur die wêreld verward voel te vertroos.
Maar eenvoudige verduidelikings is miskien nie wat die kind nodig het of wil hê nie, veral omdat die koronaviruspandemie die alledaagse lewe verhoog. Soms wil kinders eenvoudig oor hul vrae en gedagtes praat.
Ouers kan nie elke vraag beantwoord nie. Martin Novak / Getty Images
Ek is 'n filosoof en opvoeder wat na kinders geluister en met hulle gesels groot filosofiese vrae vir die afgelope 25 jaar. Ek moedig alle jongmense aan om self te dink oor kwessies wat vir hulle belangrik is, want dit is belangrik vir hulle om te leer hoe om hul eie ervarings te ontleed en te verstaan.
Die meeste kinders begin wonder oor groot vrae amper sodra hulle leer praat, en hulle voortgaan om oor die hele kinderjare na te dink.
Vol met nuuskierigheid Oor dinge wat die meeste volwassenes as vanselfsprekend aanvaar, is kinders oor die hele wêreld wyd oop vir die verborgenhede wat die menslike lewe deurdring. navorsing toonalhoewel kinders al hoe minder vrae vra as hulle ouer word.
Kinders vertel my gereeld dat hulle snags wakker lê en nadink oor dinge soos of God bestaan, waarom die wêreld die kleure het, die aard van tyd en of drome waar is. Dit is nie die soort vrae wat beantwoord kan word deur dit te Googling of deur Siri of Alexa te vra nie. Dit is 'n eeue oue vrae waaroor almal in enige lewensfase kan wonder.
Soms is die vrae belangriker as om die antwoorde te vind.
Luister na die vrae van u kind. Mark Edward Atkinson / Getty Images
Die pandemie het daartoe gelei dat meer kinders vrae vra oor onderwerpe soos eensaamheid, isolasie, verveling, siekte en dood. Toe die Seattle-skole hierdie lente gesluit het, het ek begin met die filosofiesessies wat ek in die laerskole op Zoom aangebied het, met klein groepies kinders waarmee ek hierdie jaar gewerk het.
In 'n onlangse Zoom-gesprek met ses 9-jarige studente het ons besin oor die lewensprobleme tydens die pandemie. Ons het bespreek hoe u dinge ontneem kan maak dat u dit op nuwe maniere waardeer.
'Ek hou van alleen wees, maar dit is anders as jy alleen moet wees. Dit waardeer my vriende baie waardeer, 'sê 'n meisie wat ek' Hannah 'sal noem.'
Dan sê "Max" dat hy nooit gedink het dat hy van skool hou nie, maar dat hy die lente tuis was, wat hom anders laat dink het oor wat skool vir hom beteken. Ons het ons afgevra of ons dinge altyd meer waardeer as ons daarsonder is, en waarom dit waar lyk.
Geen finale antwoorde nie
Terwyl kinders hulp en begeleiding van volwassenes benodig, hoef ouers nie altyd in die posisie te wees van die kundige wat die antwoorde lewer nie. As u met kinders nadink oor hul groter vrae, kan dit plek maak vir 'n meer wedersydse interaksie.
Omdat hierdie soort vrae is geneig om nie besliste en finale antwoorde te hê nie, besprekings daaroor laat ouers - en ander voogde - en kinders saam wonder. Op hierdie manier voel volwassenes minder druk om kundiges te wees.
Luister wanneer kinders hierdie nadenkende vrae vra, erken hoe moeilik dit is om hulle te beantwoord en met 'n oop gemoed te reageer.
Op sommige maniere is kinders die ideale beginfilosowe.
Die meeste van hulle het min aannames oor hoe die wêreld werk en is oop vir baie moontlikhede omdat die wêreld vir hulle so nuut is. In besprekings oor groter vrae stel kinders dikwels oorspronklike en kreatiewe maniere om na hulle te kyk.
As u met kinders praat oor wat hulle dink sonder om altyd gedwing te word om antwoorde te bied, kan dit hulle help om hul eie bekommernisse en idees te ondersoek. Veral nou, aangesien gesinne in 'n tyd van groot onsekerheid in kwarantyn geplaas word, het hierdie gesprekke die potensiaal om ouers en kinders dieper en outentiek te laat kommunikeer.
Jana Mohr Lone, direkteur van die sentrum vir filosofie vir kinders; Geassosieerde medeprofessor in filosofie, Universiteit van Washington