Sleeping Cuties | Luna Landings
Sleeping Cuties quantity
SKU: Sleeping Cuties Category: Custom Order Cloth Pads Versindaba » Blog Archive » Louis Jansen van Vuuren. Winter as Sneeu
Thursday, January 12th, 2012 | Buiteblik.
10 Kommentare op “Louis Jansen van Vuuren. Winter as Sneeu”
Louis, Louis … hoe KRY jy dit reg om apokalipties én humoristies te wees, en dan boonop om hier teen halfpad van jou relaas my heeltemal in trane te hê?
Ja, Jeanne … dit is nét aan hierdie jonkvrou wat ek my man vir ‘n nag sal leen, sodat hy haar kan troos – soos net hy kan.
Mooi, Louis, baie dankie! Net wat ek nodig het hier in my siekbed van verkoue! liefde louise xx
Dit was ‘n heerlike ontroering/vervoering.
Is mal oor jou terugpraat na jou pa se home movie … Hoe ken ons daai brandreuk nie!
Dankie. Het gisteraand Midnight in Paris gaan kyk en ou Woody weer soos ‘n bekende raakgeloop. Gehou daarvan.
Ag Louis, was dit nou n heerlike trip om op te gaan. Roerende gedigte en jou hele samestelling net great. Ek hoop nie oorle Jeanne help Sarkozy nie –sy onthou immers hoe haar eie mense haar verkoop het.Baie dankie –voel vol inspirasie!
January 12th, 2012 at 2:44 pm
Gelukkig voel ek lankal nie meer soos in hierdie gedig “Smoke gets in your eyes” (Tachycardia) nie.
Van die ander Johanna
Louis, ‘n fantastiese blog.
Dat pyn bestaan is glo nodig, het Van Wyk Louw verweer.
Oor woede, ‘n allamagtige soort pyn, bestaan min verdigtings.
Gekoppel aan teleurstelling? Dalk ‘n verkeerde omstelling?
Soekend na ‘n outentieke beeld om hierdie emosie te belig:
‘n verwoestende bergbrand, ‘n inbraak oorrompelend.
Dalk is woede eerder ‘n sleutel wat in ‘n slot afbreek
met ‘n deur tussen ‘n koue buite en ‘n koesterende binne.
Vir jare was ek ‘n inbreker, nee ‘n klouterdief van my eie bestaan.
Ervarings en indrukke en veral verhoudings geslepe belieg.
Voortgedryf deur verlange, onvervuldheid en valse voorstellings:
woede onderliggend aan elke stansa, sonnet of distigon.
Die smeulende stompe skroei en glimmer in ‘n donker gemoed.
Dat pyn bestaan, dat pyn bestaan, dat pyn bestaan, dat pyn…
Ai hoe lekker lees ek nou en voer jy my terug : ek hoor en proe uit my kinderdae daardie tuisfilms wat gly en breek en voortbeur terwyl ek die beelde een vir een wil uitryg vinniger en vinniger en vir ewig in my geheue wil vasbrand.
En is ek bly ons het die operahuis besoek terwyl ons in Parys was . Ek kon nie genoeg daavan kry nie en Chris moes my behoorlik daar uitsleep!
Die tog deur die sneeu saam met jou was ‘n ligpunt in my dag ;ek hou ook van die kontrasterende reis : smeulende goud , karmosynrooi en intense ryk kleure van Chagall . Groete.
Juanita Lacock :
Ag lekker, hoe heerlik sag op die oor met ‘n glimlag in my hart. Dit is mos nou hoe ek soggens my dag wil begin as ek hierdie boks aanskakel. Van die begin af – end uit!
Ek het juis vanoggend ‘n verskoning gesoek om te huil. Helaas, kon ek toe die krane oopdraai.
‘n Operahuis laat ook my hare regop staan, my sitplek bly aan die brand, want ek wil ongemerk nog omkyk ook, maar dis puur nuuskierigheid en opgewondenheid. Dankie vir die lekkerte, jy is ‘n inspirasie vir vele. Bolandse liefde. Jx
Marien Gasson :
Ai Louis, jy KAN skryf! Ek sal moet kom kuier om La Creuzette in wit te sien – ‘n Suid Afrikaanse bruid in die verre Frankryk…..
January 28th, 2012 at 6:53 am
Dankie Louis, jy kleur my lewe in.