PressReader - Kuier: 2017-10-04 - Car­te Blan­che-joer­na­lis stel nou haar­self eer­ste
Car­te Blan­che-joer­na­lis stel nou haar­self eer­ste
Sy is ’n toe­ge­wy­de joer­na­lis, vrou en ma en het uit­ein­de­lik ná ’n moei­li­ke tyd be­sef sy ver­dien ook die bes­te deel van haar­self.
Kuier - 2017-10-04 - INHOUND - DEUR er­nusta ma­ra­lack
As daar een joer­na­lis is aan wie se ver­keer­de kant jy nié wil be­land nie, is dit De­vi San­ka­ree Go­ven­der (45) van Car­te Blan­che. Sy mag dalk fyn ge­bou wees, maar al­mal wat Car­te Blan­che kyk, weet sy vat nie dra­ma nie en vra vrae wat al me­ni­ge om­stre­de (en kor­rup­te) ka­rak­ter soos ’n kat op ’n warm plaat laat dans het.
Wan­neer dit kom by on­der­soe­ken­de joer­na­lis­tiek is Car­te Blan­che, wat van­jaar al 29 jaar op TV is, in ’n klas van sy eie en op haar ter­rein staan De­vi kop en skou­ers uit bo die res. Sy is van­jaar ook al 15 jaar by dié pro­gram.
Sy kom nie voor as ie­mand wat daar­van hou om in lof­be­tui­gings te baai nie, maar of sy dit nou wil er­ken of nie, daar is min soos sy in Suid-Afrikaanse TV-joer­na­lis­tiek.
Wan­neer jy teen­oor haar gaan sit en sy met haar pen en no­tas ge­wa­pen is, moet jy maar weet, af­han­gend van die on­der­werp van die on­der­houd, die stoel kan warm raak. De­vi is nie ag­gres­sief nie, sy draai net nie doe­kies om nie en vra moei­li­ke en soms on­ge­mak­li­ke vrae, maar wat die bre­ër pu­bliek be­ant­woord sal wil hê.
De­vi is die ti­pe vrou wat jy aan jou kant wil hê wan­neer jy jou voor­be­rei vir ’n groot ge­veg. Sy pak ook haar werk met to­ta­le pas­sie en oor­ga­we aan, selfs al weet sy dit kan ’n le­li­ke na­draai vat (soos men­se wat haar fi­siek wil seer­maak).
Maar daar is ook ’n an­der, sag­ter kant aan haar, wat ons kon sien in haar on­der­houd met T­re­vor No­ah, wat vroeg Au­gus­tus uit­ge­saai was. Juis hier­oor, is dit een van haar guns­te­ling­on­der­hou­de nóg.
Dis mak­lik om na De­vi se taw­we werks­per­soon­lik­heid te kyk en aan te neem sy is van na­tu­re kwaai, maar eint­lik hou sy nie eens van kon­fron­ta­sies nie.
“Ek is nie ag­gres­sief wan­neer ek men­se be­na­der nie. Ek raak taf wan­neer ons gaan sit vir die on­der­houd,”sê De­vi.“Die mees­te men­se dink ek is die heel­tyd stug. Maar in my per­soon­li­ke lewe is ek heel­te­mal die teen­oor­ge­stel­de. Ek is nog­al snaaks. En eint­lik hou ek van vre­de; ek hou nie van kop­pe stamp nie.”
Dit was van ho­ër­skool af vir De­vi ’n droom om vir Car­te Blan­che te werk. Hier­die werk kom nie son­der sy uit­da­gings nie, maar sy sal dit nie som­mer ver­ruil nie. “In 1988 was ek in stan­derd 8 toe ek
Car­te Blan­che vir die eer­ste keer ge­kyk en ge­sê het dís wat ek wil doen. My ou­ers was be­kom­merd om­dat joer­na­lis­te daai tyd (in die a­part­heids­ja­re) ver­moor was, maar ek kon toe uit­ein­de­lik ’n naam sit by dit wat ek wou doen. En toe ek boon­op ’n re­de­naars­kom­pe­ti­sie wen, was dit be­wys ek kán dit doen,”ver­tel sy.
De­vi, wat die oud­ste van twee dog­ters is en in die plat­te­land­se deel van K­waZu­luNa­tal groot­ge­word het, kom uit ’n s­treng Hin­doe-huis­hou­ding. Sy ver­tel lag­gend daar was niks van par­ty­tjies nie, maar sy het as kind ge­bor­ge ge­voel en het al­tyd haar ou­ers se vol­ko­me on­der­steu­ning ge­had.
“Om­dat ek son­der broers groot­ge­word het, was ek nie be­wus daar­van dat mei­sies dit of dat moet doen nie. My pa het my vroeg leer be­stuur en ek het nooit ont­mag­tig ge­voel nie, maar ek het wel groot­ge­word met die ste­re­o­ti­pe dat kin­ders ge­sien en nie ge­hoor moet word nie,” ver­tel De­vi voorts.
Maar De­vi was van jongs uit­ge­spro­ke en hier­die ste­re­o­ti­pe het nie vat­plek aan haar ge­kry nie.“In ons huis het ons vu­ri­ge de­bat­te oor e­ni­ge ding ge­had. Ek het al­tyd ge­sag uit­ge­daag, maar op ’n on­der­soe­ken­de en nuus­kie­ri­ge wy­se. Ek was nooit dis­re­spek­vol nie.”
So toe Car­te Blan­che in 1988 sy ver­sky­ning op te­le­vi­sie maak, was De­vi reeds reg vir dié werk, wat sou ver­eis dat sy baie on­der­soek doen, har­de vrae vra en haar­self goed kan uit­druk. De­vi was ook nog al­tyd lief vir lees, ’n ken­merk van goeie joer­na­lis­te.
“My pa het nog al­tyd ge­sê doen waar­voor jy lief is, want jy gaan dit vir die res van jou lewe doen.”
De­vi het ná skool ’n BA-graad met En­gels en dra­ma as hoof­vak­ke ge­doen. Ná sy haar graad ont­vang het, het sy haar CV vir ’n paar plek­ke ge­stuur, maar net Lo­tus FM het te­rug­ge­kom na haar toe. De­vi, wat En­gels groot­ge­maak is, het eg­ter die ou­di­sie ge­faal om­dat sy nie e­ni­ge In­die­se ta­le kan praat nie en se­ke­re na­me ver­keerd uit­ge­spreek het. Sy is da­rem la­ter die“gra­vey­ard”-skof aangebied, wat sy ge­vat het.
Sy is eg­ter nie ie­mand wat gaan lê ná ’n te­rug­slag nie en het aan­hou pro­beer om in die uit­saai­we­se te werk.
In 1995 het De­vi in­ge­staan as TVaan­bie­der by die SAUK en tus­sen­deur ’n
ho­ër­di­plo­ma in on­der­wys ge­doen. Op die ou end was sy vir 10 jaar by die SAUK waar sy ’n ge­sels­pro­gram aangebied het. Sy het ook in 1998 by dié ge­sels­pro­gram die ge­leent­heid ge­kry om ’n on­der­houd met Ma­di­ba te doen.
De­vi het toe som­mer ge­woe­ker en ook ’n ge­wil­de ru­briek vir ’n Son­dag­koe­rant ge­skryf. Sy en haar man, Pe­ru­mal, het in 2000 ge­trou. Hul­le het la­ter hul MBA-gra­de saam ge­doen en in hul eer­ste jaar van MBA-stu­dies word De­vi toe swan­ger met hul dog­ter, Kai­yu­ree (nou 16), wat in hul twee­de MBA-jaar ge­bo­re is. En vyf dae ná Kai­yu­ree se ge­boor­te be­sluit De­vi om aan­soek te doen by Car­te Blan­che al was daar nie eens ’n pos oop nie!
“Baie men­se wag vir din­ge om eers in plek te val, maar ek is nie een van daai men­se nie. Die heel­al het nog al­tyd saam­ge­sweer om my be­slui­te te on­der­steun. Ek glo ook nie daar moet eers po­si­sies oop wees voor jy kan aan­soek doen nie. En ses maan­de la­ter bel Car­te Blan­che my en nooi my vir ’n on­der­houd!”ver­tel De­vi.
Sy het deeg­lik voor­be­rei vir daar­die on­der­houd, sê De­vi, want sy was ’n stap na­der aan haar droom om vir Car­te Blan­che te werk. Toe sy by die ge­bou in­stap, het al­les“net so be­kend ge­voel”.
De­vi het die werk ge­kry, maar sê lag­gend haar eer­ste jaar (2002) by die pro­gram het glad nie goed be­gin nie. Sy het net drie sto­ries daar­die he­le jaar ge­doen.
“Men­se het my aan­hou vra hoe­kom hul­le my dan nie op die pro­gram sien nie. Maar dit was ’n kom­bi­na­sie van goed wat nie in my guns ge­tel het nie, tot­dat ek in 2003 die sto­rie oor die be­stuurs­li­sen­sie­be­drog in Durban ge­doen het. Ek het in 2005 Jo­han­nes­burg (waar Car­te Blan­che is) toe ge­trek en nooit weer te­rug­ge­kyk nie!”
En dis hoe Suid-A­fri­ka aan De­vi ge­woond ge­raak het – die vrou wat skrik vir niks en kor­rup­sie sal bloot lê vir die he­le land om te sien. Nie al­mal hou eg­ter hier­van nie en De­vi se lewe was al tal­le ke­re in ge­vaar.
“In 2005 was ek vir die eer­ste keer aan­ge­rand toe ’n ver­koops­man ons s­pan in sy win­kel toe­sluit en be­gin aan­rand.
Ses maan­de la­ter was ons weer toe­ge­sluit en moes vlug vir ons lewe toe ons kon uit­kom. Men­se raak baie ont­steld. Ek het baie les­se ge­leer en moes be­sluit of hier­die is wat ek reg­tig wil doen. En dit is,”sê De­vi.
Sy werk baie hard, maar wan­neer sy huis toe gaan, is sy ’n toe­ge­wy­de vrou vir Pe­ru­mal en ma vir Kai­yu­ree en haar seun, Sayu­ran (13). Haar toe­wy­ding om haar on­der­skeie rol­le ewe goed te ver­vul, het eg­ter teen ’n prys ge­kom.
De­vi het ein­de ver­le­de jaar op haar blog er­ken sy was op pad om uit te brand tot­dat sy be­sluit het sy ver­dien ook om eer­ste plek by haar­self in te neem. Dit was nie net haar werk, wat sy al vir die af­ge­lo­pe 15 jaar met oor­ga­we doen of haar ge­sin, wat die bes­te deel van haar moet kry nie. Sý ver­dien dit meer as e­nig­ie­mand an­ders.
“Ek het ver­geet­ag­tig be­gin raak en was baie ge­ïr­ri­teerd met my ge­sin ter­wyl ek die een is wat van vre­de hou. Ek het ook bloed­druk­pro­ble­me ont­wik­kel en my hart­spier het ver­swak en dit het al­les bin­ne drie maan­de ge­beur! Ek het be­sef ek doen dit aan my­self en het be­sluit om my­self te kies.”
De­vi het ver­an­de­rings ge­maak en dit gaan baie be­ter met haar gesondheid dees­dae. Sy gaan gym toe, ver­vang soms tuis­ge­maak­te e­tes met Wool­wort­hs se gaar hoen­der en rus wan­neer sy moeg is. Sy maak ook nie an­der se pro­ble­me ha­re nie.
“Ek het be­sef ek steel van my­self en is nie my eie bes­te vrien­din nie. As vrou voel ons al­tyd ver­ant­woor­de­lik vir al­mal be­hal­we ons­self. Dís ons pro­bleem,” sê sy.
De­vi se pas­sie en vuur vir haar werk, is be­won­de­rens­waar­dig, maar so ook die toe­wy­ding tot haar ge­sin en nou ook haar­self.
LINKS: De­vi Go­ven­der wys haar sag­ter kant in haar on­der­houd met die ko­me­di­ant T­re­vor No­ah, een van haar guns­te­lin­ge nóg.