Mila se storie oor geld en goed Hoofstuk 2 Deel 4 – Finesse Meisie
Kort na middagete vertrek Michael en Carmen huis toe. Mila en Montaldo gaan lê in die woonkamer op die mat en raak aan die slaap. Toe hulle net na vieruur wakker word, ry hulle Bloubergstrand toe en gaan drink melkskommels by ’n plekkie langs die strand. Hulle sit tot laat daar rond en eers toe dit begin donker word, ry hulle huis se kant toe. Hulle is egter nog nie lus vir die huis nie en besluit om by die Waterkant aandete te gaan eet.
As Mila later in haar bed lê, dink sy: “Dit is die lewe van Mila Hartman, onbekommerd en ongekompliseerd. Sy doen net wat sy wil en wanneer sy wil. Die geleentheid is altyd daar.” Dan raak sy aan die slaap.
Die volgende Saterdag trou Montaldo se niggie, Angela, op ’n wynlandgoed naby Stellenbosch. Maande al vertel hy vir haar dat hulle in Desember na die troue toe gaan. Alles omtrent hierdie bruilof spreek van weelde. Spesiale blomme is ingevoer. Die trourok kom uit Italië. Die troukoek word deur ’n topsjef in New York gebak en die sjokolade kom uit Switserland. Die bruidegom, Armand, se broer is een van Suid-Afrika se voorste huwelikskoördineerders en hy het die troue met al die middele tot sy beskikking gereël.
Mila sien lankal na dié troue uit. Vroeg Saterdag is sy aangetrek. Met haar ligpienk D&G rek-satynrok en haar Louis Vuitton-handsak lyk sy soos ’n modeboekvoorbeeld van styl. Haar naels is spesiaal die vorige dag ge-French en haar blonde hare is die oggend uitgeblaas deur Rika, die wonderhaarkapster wat onlangs van Mosselbaai af Kaap toe getrek het. Haar ma het Rika ontdek en kan nie uitgepraat raak oor die vrou se vernuf met hare nie. Mila se hare hang lank en blink oor haar skouers.
Toe Montaldo haar sien, kan hy sy oë nie van haar afhou nie.
“Wow, Mila, jy lyk stunning! Wow!” sê hy en lyk beïndruk. Hy is beslis een van die soort ouens wat sy metgesel as ’n persoonlike bykomstigheid beskou. Mila voldoen aan sy vereistes. Sy lyk goed en het selfvertroue en hy sê altyd hy geniet dit as ander ouens lyk of hulle hom sy mooi meisie beny.
Montaldo gebruik die kans vir spoed op die hoofweg met die Z3. Dit is ook nie lank nie toe sien hulle ’n spoedkamera se flitslig.
“Small price to pay! Ek is mal oor spoed!” sê Montaldo sonder ’n sweem van ontsteltenis oor die boete. “Anyway, my pa sal betaal!” sê hy onbekommerd.
Toe hy sy pa ’n rukkie later by die troue sien, sê hy dadelik: “Pa gaan ’n verrassing in die pos kry. Seker ’n aansienlike bedrag, die kamera het my gevang vir spoed.”
“Ag wat, as ’n mens nie met jou soort kar ’n bietjie vinnig kan ry nie, wat is die nut om dit te hê? Ons betaal maar die boetes, of wat sê jy, Mila?” sê-vra sy pa en lag.
Skielik dink Mila wat Cynthia hierop sou sê, seker haar mees geliefde sêding: “This is the world of the idle rich!”
Die bruilof is alles wat dit beloof het om te wees. Die kos is ongelooflik. Mila het nog nooit soveel blomme gesien nie. Die perserige rose is spesiaal uit Europa ingevoer. Dit word êrens in Frankryk in tonnels gekweek. Soos dit vir Mila lyk, was dit omtrent ’n vliegtuig vol, want daar is massas en massas rose. Angela lyk so mooi, Mila wou eintlik huil toe sy haar sien.