Gedagte vir die dag: U paaieFoto: pixabay.com Lees Psalm 25 Maak my u wil bekend, Here, leer my u paaie … Die Here is goed en regverdig: Hy wys selfs vir sondaars die pad aan. (Psalm 25:4,8) Dit is nie dat ons nié die Here se paaie ken nie; dit is net dat dit so smal is. En die mense wat daardie paaie bewandel, is te eng na ons smaak. Dit alles beklem ons, Die omgewing én die geselskap maak ons benoud. Dit is darem ‘n duur prys om te betaal ten einde uit die hel te bly. Dit is in dié trant waarin daar dikwels oor “die Here se pad” gedink word, soms heimlik, soms luidkeels. Hierdie vergissing is waarskynlik gegrond op ‘n verduistering van die Jesuswoorde in die Bergpreek (vgl. Matt 7:13-11). En letterlik só in daardie ou prent van “De brede en de smalle weg”, wat in ‘n vroeër tyd volop was en deesdae hopelik net waarde vir versamelaars van allerlei vreemdhede het. Nee, die wonderlike nuus wat in hierdie psalm besing word, is dat die Here sy paaie vir al sy kinders oopstel, sodat dit groot en breed en gelyk voor hulle uitstrek. Juis ook vir die strompelaars en struikelaars onder hulle, die dwalers en drentelaars wat so sukkel om koers te hou. Daar word bloot van hierdie padlopers gevra om hul “oë … altyd op die Here gerig” te hou. Hy is in alle opsigte die Voorloper. Hy word dikwels ook gesoebat om te gaan stil staan, om te buk, om op te tel, om te dra. En Hy doen dit, want dit is sy kinders en dit is sy pad. U loop al lank die pad met my, u lam. U spore is my kompas, u arms my skuilplek. U wapad is my woning.