Net soos die ryk nasies die verantwoordelikheid vir die uitstoot van koolstofdioksied aan die ontwikkelende lande geslaag het, het die ryk provinsies van China die probleem na die armste gebiede uitgevoer, volgens nuwe navorsing.
Die wêreld se grootste enkele emittent van die kweekhuisgas - 10 miljard ton in 2011 - het onderneem om die "koolstofintensiteit" van sy ekonomie te verminder. Maar volgens Klaus Hubacek van die Universiteit van Maryland en kollegas koop die rykste en mees gesofistikeerde streke van China met die strengste en spesifiek besoedelingskorting teikens goedere uit plekke soos Inner Mongolië, 'n armer streek waar teikens minder beperk is. .
"Dit is jammer, want die goedkoopste en maklikste verlagings - die lae hangende vrugte - is in die binnelandse provinsies, waar beskeie tegnologiese verbeterings 'n groot verskil in emissies kan maak," het Steven Davis van die Universiteit van Kalifornië, Irvine, gesê. van die outeurs.
"Richter gebiede het baie moeiliker teikens, so dit is makliker vir hulle om net goedere wat elders gemaak word, te koop. 'N landwye doelwit wat spore in die handel belemmer, sal 'n lang pad na die oplossing van die probleem gaan. Maar dis nie wat daar gebeur nie. '
Klaus Hubacek, sy kollega Laixiang Sun, dr. Davis en vyf ander rapporteer in die Proceedings of the National Academy of Sciences dat hulle China se uitset en emissies in 2007 in 57-nywerheidsektore in 26-provinsies en vier stede ondersoek het.
In daardie jaar het China se uitstoot meer as 7 miljard ton beloop, waarvan meer as die helfte van fossielbrandstowwe verbrand is om goedere en dienste te maak wat in ander dele van China of buite China se grense aan 107-lande verbruik is.
In effek het die skrywers 'n geografie van China se interne handel verskaf. Meer as 75% van die uitstoot wat verband hou met die goedere wat in Beijing-Tianjin verbruik is - een van die drie mees welvarende streke - is in ander provinsies in die lug gepomp.
In 2009 het China op 'n VN-konferensie in Kopenhagen onderneem om die koolstofafhanklikheid van sy ekonomie te verminder deur CO2-emissies per eenheid bruto binnelandse produk vanaf 2010-vlakke deur 17% deur 2015 te verlaag. Dit sal bereik word deur die vermindering van 19% in die welvarende ooskusprovinsies, en 10% in die minder ontwikkelde weste.
Die implikasie is dat emissieverminderende beleid geneig is om fabrieke en produksie te stoot in gebiede waar die koste laer is, en die vervuilingsstandaarde minder streng.
"Ons moet CO2-emissies verminder, nie net uitkontrakteer nie," het prof. Sun Sun gesê. "Ontwikkelde streke en lande moet 'n mate van verantwoordelikheid neem, wat tegnologieondersteuning of -investering bied om skoner, groener tegnologie in minder ontwikkelde streke te bevorder."
Die skrywers sê: "Ons resultate toon die ekonomiese interafhanklikheid van Sjinese provinsies, terwyl ons ook die enorme verskille in rykdom, ekonomiese struktuur en brandstofmengsel beklemtoon wat wanbalanse in interprovinsiale handel en die uitstoot in die handel versteek." - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Soos die res van die wêreld China se ryk besoedel die armes