1795031-70-7 | Diethylcarbamazine-d3 Citrate | N,N-Diethyl-4-(methyl-d3)-1-piperazinecarboxamide Citrate Salt; N,N-Diethyl-4-(methyl-d3)-1-piperazinecarboxamide 2-Hydroxy-1,2,3-propanetricarboxylate; Dirocide-d3; Ditrazin-d3 Citrate; Ditrazine-d3; Ethodryl-d3 Citrate; Ethylaminoazine-d3 Citrate; Filaribits-d3; Filazine-d3; Franocide-d3; Franozan-d3; Hetrazan-d3; Longicid;-d3 Loxuran-d3; N,N-Diethyl-4-(methyl-d3)-1-piperazinecarboxamide Dihydrogen Citrate; NSC 80513-d3; | C₁₆H₂₆D₃N₃O₈ | TRC
Bulk Order Request for D443902
Molecular Formula: C₁₆H₂₆D₃N₃O₈
References MacKenzie, C.D. et al.: Trop. Dis. Bull., 82, R1 (1985); Harned et al.: Ann. N.Y. Acad. Sci., 50, 141 (1948); Lidmaatskap – Baptistekerk Kemptonpark
Gert sukkel om deur die maand te kom en weet nie waar hy die res van maand se kos, petrol- en huurgeld gaan kry nie. Skielik onthou hy van sy e-bucks kaart wat al vir ‘n paar jaar opgeloop het. Daar is R15 000 op die kaart. Hy het skoon van dié voorreg vergeet. So is dit met ons. Ons vergeet dikwels watse voorregte ons in Jesus het, en laat na om dit te gebruik. Daarom is dit nodig vir ‘n herinnering soos Hebreërs 10:19-25.
Omdat Jesus… (v.19-21)
Archie en Chris was boemelaars wat na ons kerk toe gekom het. My vriend het beide van hulle gehelp om ‘n werk te kry. Chris het selfs ‘n kar en ‘n woonstel gekry. Na ‘n paar maande het hulle alles net so gelos, weer begin drink, en teruggegaan straat toe. Baie gelowiges is so. Jesus gee vir hulle nuwe lewe, vergifnis, die gemeenskap van gelowiges, en ‘n oop weg deur die Woord en gebed. Tog minag en versaak hulle dié voorregte.
Jesus het ons sonde weggevat (v.1-18). Daarom kan ons sonder vrees en met vrymoedigheid in die heiligdom ingaan (v.19, 4:16). In die Ou Testament kon net hoëpriester een keer per jaar in die heiligdom ingaan (9:3, 7). Toe Jesus dood is het sy Vader die tempelgordyn geskeur, en daarom het ons nou vrye toegang tot God (6:19, Matteus 27:51). Ons kom nie meer op die ou weg van offers na God toe nie. Deur sy bloed het Jesus ‘n nuwe weg vir ons oopgemaak. Hy self is die weg wat na die lewe toe lei (v.19-20, Johannes 10:9, 14:6). Jesus is nie net die offer nie, maar ook die groot priester en Hoof oor die huis van God, die kerk (v.21, 4:14, Efesiërs 1:22, 1 Timoteus 3:15).
Laat ons… (v.22-25)
Henk is 34. Hy is lojaal en werk hard, maar verdien R4000 per maand en het nie ‘n kar nie. Sy pa is ‘n biljoenêr en is baie lief vir hom. Hy sê: ‘Henk, kry my Maandag by die bank en daarna by die Mercedes garage. Ek wil vir jou ‘n bankrekening oopmaak en R100 000 per maand gee. Ek sal ook vir jou ‘n C-Klas Mercedes koop.’ Henk voel skaam om sy pa se aanbod aan te neem. Hy daag dus nie op by die bank of die Mercedes garage nie. Sy pa herhaal gedurig die aanbod, maar Henk hou aan wegbly.
Is jy so met God? Hy is jou Vader en bied aanhoudend alles vir jou aan in Jesus, maar jy gryp dit nie aan met beide hande nie? Dis om dié rede wat ons mekaar gedurig moet herinner aan die drie opdragte in v.22-25.
Omdat ons ‘n soenoffer en Hoëpriester het (v.19-21), laat ons vrymoedig tot God nader (v.22), aanhou om dit te doen (v.23), en mekaar gereeld herinner om dit te doen (v.24-25). Moenie bang wees, sodat jy op ‘n afstand bly staan nie (Eksodus 20:18). Deur geloof in Jesus is elke gelowige ‘n priester en kan ons vrymoedig tot God nader (v.22, Efesiërs 2:13).
Kom met ‘n rein en opregte hart: jou gewete met Jesus se bloed besprinkel en jou liggaam gewas met rein water (v.22). Hierdie beeld kom uit die Ou Testament. Toe Moses die priesters vir diens afgesonder het, het hy bloed op hulle gesprinkel en hulle met rein water gewas (Levitikus 8:6, 30). Let ook op dat water en bloed uit Jesus se sy gevloei het toe Hy dood is (Johannes 19:34). Die bloed waarmee Hy ons besprinkel, verwys na sy eie bloed (v.22, 19, vgl. 9:14, Petrus 1:2). Die water verwys na die innerlike reiniging van die Gees deur weergeboorte. Die Skrif sê:
“Jesus antwoord: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie gebore word uit water en Gees nie, kan hy in die koninkryk van God nie ingaan nie.” (Johannes 3:5).
“Dan sal Ek skoon water op julle giet, sodat julle rein kan word; van al jul onreinhede en van al jul drekgode sal Ek julle reinig. En Ek sal julle ‘n nuwe hart gee en ‘n nuwe gees in jul binneste gee; en Ek sal die hart van klip uit julle vlees wegneem en julle ‘n hart van vlees gee. En Ek sal my Gees in jul binneste gee en sal maak dat julle in my insettinge wandel en my verordeninge onderhou en doen.” (Esegiël 36:25-27).
“Hy [het] ons gered deur die bad van die wedergeboorte en die vernuwing deur die Heilige Gees” (Titus 3:5).
Efesiërs 5:26 sê dat Jesus die kerk “gereinig het met die waterbad deur die woord”.
“julle het jul laat afwas, maar julle is geheilig, maar julle is geregverdig in die Naam van die Here Jesus en deur die Gees van onse God.” (1 Korintiërs 6:11).
Weergeboorte word uitgebeeld in die doop. Daarom sê v.22 ons liggaam is gewas met rein water. “En nou, waarom versuim jy? Staan op, laat jou doop en jou sondes afwas, terwyl jy die Naam van die Here aanroep.”(Handelinge 22:16). In die eerste eeu is Christene onmiddellik na hulle bekering gedoop, en nie jare daarna nie. As ‘n Christen dus in die doopwater tot God geroep het, het God Hom geantwoord, sy sondes vergewe, sy gewete gereinig. Daarom sê Petrus dat “die doop, ons nou ook red, nie as ‘n aflegging van die vuilheid van die vlees nie, maar as ‘n bede tot God om ‘n goeie gewete—deur die opstanding van Jesus Christus” (1 Petrus 3:21).
Hou vas aan die hoop van die hemel. Moenie begin twyfel nie, maar glo dat God getrou is en sy beloftes sal hou (v.23, 4:14, Titus 1:2). Spoor mekaar aan tot liefde en goeie dade (v.24, 3:13, Titus 3:8). Moenie die samekomste van die gemeente misloop soos sommige die gewoonte het nie, want dit is juis dáár wat ons mekaar aanmoedig om nie op te gee nie (v.25). Die vroeë Christene het hulleself aan dié samekomste toegewy (Handelinge 2:42). Jesus self het dit ‘n gewoonte gemaak om weekliks in die sinagoge te wees (Lukas 4:16). As ons gedurig aan die oordeelsdag dink, sal ons mekaar aanspoor om nie van die kerk af weg te bly nie, maar om te volhard (v.25).
Kom deur die oop gordyn. Hoekom sal jy buite die hemel bly as die weg oop is? Kom in deur geloof in Jesus en die evangelie. Jesus is ‘n heilige God. Jy is ‘n onheilige sondaar. Hy sal jou nooit in sy teenwoordigheid toelaat nie. Jou sonde moet eers vergewe word; jou hart moet skoongewas word. Om dié rede het Jesus die perfekte lewe geleef wat jy nie kon nie, en die straf gekry wat jy verdien het. Hy het uit die dood uit opgestaan. Om ‘n opregte hart en skoon gewete te hê moet jy jou sondes bely, jou daarvan bekeer, en in Jesus glo. Wys dan ook deur die ‘skoon water’ van die doop dat jou hart gereinig is.
Is jy ‘n ou gelowige wat geestelik verflou het? Het jy vergeet van die voorreg van jou hemelse hoop, sodat jy nie meer baie aan die hemel dink nie? Het jy vir geld en die plesier van hierdie wêreld begin lewe? Het jy begin twyfel? Hou vas aan die hoop, volhard tot die einde, en glo God se beloftes. Moenie nóú uitsak en alles verloor nie. “Wees op julle hoede, dat ons nie verloor wat ons deur arbeid verkry het nie, maar ‘n volle loon ontvang.” (2 Johannes 8).
Elke Ou Testament gelowige en priester sou bly gewees het as hulle enige tyd in God se teenwoordigheid kon inkom. Jy kán enige tyd na God toe kom, maar bly maklik weg deurdat jy biddeloos is, nie jou Bybel lees nie, en ontrou is om kerk toe te kom. Moenie so lewe nie, maar bekeer jou. Jesus begeer dat jy na Hom toe moet kom. In Openbaring 3:20 het Hy vir Christene – vir ‘n kerk! – gesê: “Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My.” Moenie vergeet dat dit ‘n voorreg is om deel te wees van ‘n gemeente; om deel te hê aan die Woord, die nagmaal, die doop, lofprysing, goeie werke, liefde, en nog meer nie.
Moenie in die slegte gewoonte verval om van die samekomste af weg te bly nie. Dit wil ek veral vir die nuwe lidmate sê. Vir die oues sê ek: party van julle het in die gewoonte verval om weg te bly. Breek met dié gewoonte en vernuwe jou toewyding aan Jesus, sy Woord en sy liggaam. Dink jy Jesus sal tevrede op die oordeelsdag as jy min liefde gehad het vir die kerk waarvoor Hy sy bloed gestort het (Efesiërs 5:25, Handelinge 20:28)?
Hoekom moet jy deur die geskeurde tempelgordyn ingaan? Om ‘n geskenk van jou vriend te weier is ondankbaar en ongeskik (sien Lukas 14:16-24).
Ted is ‘n semi-professionele tennisspeler in Amerika. Reeds toe hy in sy mid-20’s was het hy $1 miljoen in die bank gehad. Hy was suinig met sy geld en wou dit nie mors nie. Hy het op die strand geslaap, ‘n ou fiets gekoop, en elke dag noodles en brood geëet. Party ryk mense leef asof hulle arm is: “another pretends to be poor, yet has great wealth.” (Spreuke 13:7b, ESV). In Jesus is die rykdom van die hemel joune (Efesiërs 1:3, 1 Korintiërs 3:21-23). Moenie die voorreg van geestelike rykdom vergeet en leef asof jy arm is nie.
On Januarie 18, 2015 Januarie 19, 2015 By baptistekerkkemptonparkIn Geestelike gawes,Jesus,Kerk,Lidmaatskap,Wederkoms
On Augustus 23, 2014 By baptistekerkkemptonparkIn Evangelisasie,Lidmaatskap,Uitverkiesing
By ‘n konferensie het Paul Tripp gesê: ‘Ek bid elke dag drie versoeke.  Ek is behoeftig.  Here, stuur U helpers oor my pad.  Gee my die nederigheid om die hulp te aanvaar as dit kom.’ In Handelinge 18 sien ons hoe die Here verskeie helpers gestuur het om vir Paulus, Apollos, en ander gelowiges te bemoedig.
In Agaje (v.1-18a)
“1 En daarna het Paulus uit Athéne vertrek en in Korinthe gekom. 2 En hy het ‘n Jood gevind met die naam van Aquila, afkomstig uit Pontus, wat onlangs met sy vrou Priscílla van Italië gekom het, omdat Claudius beveel het dat al die Jode uit Rome moes vertrek. Na hulle toe het hy gegaan; 3 en omdat hy van dieselfde ambag was, het hy by hulle gebly en gewerk, want hulle was tentmakers van ambag. 4 En hy het elke sabbat in die sinagoge gespreek en Jode sowel as Grieke oortuig.
5 En toe Silas en Timótheüs van Macedónië afgekom het, was Paulus ywerig besig om aan die Jode kragtig te betuig dat Jesus die Christus is. 6 Maar toe hulle aanhou om teëstand te bied en godslasterlike dinge te spreek, het hy sy klere uitgeskud en vir hulle gesê: Julle bloed is op julle hoof. Ek is rein. Van nou af sal ek na die heidene gaan. 7 En hy het daarvandaan weggegaan en in die huis gekom van iemand met die naam van Justus, wat ‘n godvresende man was, wie se huis naasaan die sinagoge gestaan het. 8 En Crispus, die hoof van die sinagoge, het met sy hele huisgesin in die Here geglo; en ook baie van die Korinthiërs het, toe hulle hom hoor, gelowig geword en is gedoop. 9 En die Here het deur ‘n gesig in die nag aan Paulus gesê: Wees nie bevrees nie, maar spreek en moenie swyg nie; 10 want Ek is met jou, en niemand sal die hand aan jou slaan om jou kwaad aan te doen nie, want Ek het baie mense in hierdie stad. 11 En hy het daar gebly ‘n jaar en ses maande lank en die woord van God onder hulle geleer.
12 En toe Gállio goewerneur van Acháje was, het die Jode eenparig teen Paulus opgestaan en hom voor die regterstoel gebring 13 en gesê: Hierdie man haal die mense oor om God op onwettige wyse te vereer. 14 En toe Paulus sy mond wou oopmaak, sê Gállio vir die Jode: As daar nou enige oortreding of kwaadwillige skelmstuk was, dan sou ek rede hê om julle te verdra, o Jode; 15 maar as dit ‘n geskil is oor ‘n woord en oor name en oor ‘n wet wat vir julle geld, moet julle toesien, want daaroor wil ek geen regter wees nie. 16 En hy het hulle van die regterstoel weggedryf. 17 En al die Grieke het Sósthenes, die hoof van die sinagoge, gegryp en hom voor die regterstoel geslaan; en Gállio het hom aan niks van hierdie dinge gesteur nie. 18 En nadat Paulus nog verskeie dae daar gebly het…”
Paulus het uit Atene vertrek en 80 km wes gereis Korinte toe (v.1). Hier het hy ‘n Joodse paar ontmoet: Aquila en Priscilla. Aquila was afkomstig van Pontus aan die suidkus van die Swartsee. Hy het moontlik die evangelie gehoor by iemand wat in 2:9 tot bekering gekom het. Hy het Rome toe getrek. Dalk het hy sy vrou dáár ontmoet of geskuif vir besigheid (v.2). Aquila en sy vrou het Korinte toe getrek omdat keiser Claudius die Jode uit Rome verdryf het. In sy biografie oor Claudius se lewe sê Suetonius: ‘Claudius expelled the Jews from Rome, as they were constantly raising disturbances under the instigation of one Chrestus [Christus].’ Dit blyk of die ongelowige Jode gedurig moles gemaak het oor Jesus as die Christus/Messias. Daarom het Claudius alle Jode beveel om die stad te verlaat.
Aquila en Priscilla was, soos Paulus, tentmakers. Daarom het Paulus by hulle gebly en saam met hulle gewerk. Paulus het geen ander bron van inkomste gehad nie, en moes vir homself ‘n salaris verdien. Hy wou nie die kerke belas nie en wou ook vir hulle ‘n voorbeeld stel van harde werk:
“Niemand se silwer of goud of klere het ek begeer nie; maar julle weet self dat hierdie hande voorsien het in die behoeftes van my en die wat by my was. Ek het julle in alles getoon dat ons deur so te arbei die swakkes moet help en die woorde van die Here Jesus moet onthou, dat Hy gesê het: Dit is saliger om te gee as om te ontvang.” (20:33-35).
Hy wou ook vir die gelowiges ‘n voorbeeld stel van harde werk: “Want julle weet self hoe julle ons moet navolg, want ons het ons nie onordelik onder julle gedra nie; ook het ons nie brood by iemand kosteloos geëet nie; maar ons het met arbeid en inspanning nag en dag gewerk om nie iemand van julle tot las te wees nie. Nie dat ons nie die reg het nie, maar om onsself vir julle as ‘n voorbeeld te stel, dat julle ons kan navolg. Want ook toe ons by julle was, het ons julle dit altyd beveel: as iemand nie wil werk nie, moet hy ook nie eet nie.” (2 Tessalonisense 3:7-10).
Aquila en Priscilla was getroue helpers wat hulle huis tot sy beskikking gestel het (v.3). Hulle het seker baie by Paulus geleer (v.4). Toe die Jode kon terugtrek Rome toe, het dié twee helpers hulle huis vir die kerk oopgestel. So beskryf Paulus hulle: “Groet Priscílla en Aquila, my medewerkers in Christus Jesus, wat vir my hulle lewe gewaag het; nie ek alleen dank hulle nie, maar ook al die gemeentes van die heidene. Groet ook die gemeente by hulle aan huis.” (Romeine 16:3-5).
Twee ánder helpers, Silas en Timoteus, het teruggekom van Berea af (v.5, 17:14). Paulus het nie meer nodig gehad om tente te maak vir ‘n inkomste nie. Hy was nou amper elke dag besig met die Woord. Silas en Timoteus het vir hom ‘n geskenk van Macedonië af gebring (2 Korintiërs 11:9, Filippense 4:15). Paulus het dadelik vir Timoteus Tessalonika toe gestuur om die gelowiges te help (1 Tessalonisense 3:1-6).
Paulus het uit die Skrifte bewys dat Jesus die Messias is (v.5). Toe die Jode hom teëstaan, het hy sy klere uitgeskud om te wys dat God hulle uit sy Koninkryk sal uitskud (v.6, 13:51). Voortaan sou hy na die heidene toe gaan. Hy het vir die Jode gesê: “Julle bloed is op julle hoof. Ek is rein.” (v.6, 20:26, Esegiël 3:18-21). Paulus het nie meer sinagoge toe gegaan nie, maar langsaan in Justus se huis gepreek (v.7). Crispus, die hoof van die sinagoge, het saam met sy huisgesin tot bekering gekom.
Onthou dat Korinte ‘n goddelose en immorele stad was. Die tempel van Venus, die godin van liefde, was in Korinte. Elke nag het ‘n duisend prostitute as seksslawe by die tempel gaan ‘werk’. Baie van die Korintiërs was voorheen moordenaars, dronkaards, diewe, leuenaars, afgodsdienaars, homoseksueles, egbrekers (1 Korintiërs 6:9-11). Hiérdie agtergrond maak v.8 indrukwekkend: “En Crispus, die hoof van die sinagoge, het met sy hele huisgesin in die Here geglo; en ook baie van die Korinthiërs het, toe hulle hom hoor, gelowig geword en is gedoop.”
Paulus was bang vir die vyandige Jode. Jesus het hom vertroos: “Wees nie bevrees nie, maar spreek en moenie swyg nie; want Ek is met jou, en niemand sal die hand aan jou slaan om jou kwaad aan te doen nie, want Ek het baie mense in hierdie stad.” (v.9-10). Jesus gebruik uitverkiesing as ‘n motivering vir evangelisasie: ‘Ek het baie mense in hierdie stad.’ Paulus moet aanhou preek, omdat baie van die uitverkorenes nog tot geloof moet kom. Verskeie tekste leer hierdie selfde waarheid:
“Ek het nog ander skape wat nie aan hierdie stal behoort nie [die heidene]. Ek moet hulle ook lei, en hulle sal na my stem luister, en dit sal wees een kudde, een herder… Maar julle glo nie, want julle is nie van my skape nie, soos Ek vir julle gesê het. My skape luister na my stem, en Ek ken hulle, en hulle volg My.” (Johannes 10:16, 26-27). Mense wat nie na Jesus se stem luister nie is nie sy skape nie. Die ware uitverkorenes sal na sy stem luister.
“Paul, a servant of God and an apostle of Jesus Christ, for the sake of the faith of God’s elect and their knowledge of the truth” (Titus 1:1, ESV). Jesus het vir Paulus geroep, sodat die uitverkorenes tot geloof kon kom en die waarheid ken.
“Daarom verdra ek alles ter wille van die uitverkorenes, sodat hulle ook die verlossing wat in Christus Jesus is, kan verkry met die ewige heerlikheid.” (2 Timoteus 2:10). Paulus was bereid om enige lyding te verduur, sodat die uitverkorenes gered kon word.
God se volk het nie net uit Jode bestaan nie, maar ook uit heidene wat die evangelie geglo het (v.10, 1 Petrus 2:9-10). Ná Jesus se bemoediging het Paulus vir 18 maande aangehou preek (v.11).
In dié tyd was Gallio goewerneur van Agaje. Sy broer Seneca sê oor hom: ‘there is none who does not love Gallio’. Die Jode het vir Paulus gegryp om hom voor die hof te daag. Hulle het vir Gallio gesê dat Paulus se evangelie nie ‘n wettige godsdiens van die Romeinse Ryk was nie. Gallio wou nie hulle klag aanhoor nie en het hulle weggejaag. In effek het hy gesê: ‘Van wanneer af moet almal volgens júlle godsdiens aanbid?’ Die toeskouers het Sosthenes, die hoof van die sinogoge (Crispus se opvolger), gegryp en geslaan (v.12-17). Hulle het besef dat hý die hofsaak teen Paulus aangehits het. Paulus het hom vergewe, en volgens 1 Korintiërs 1:1 het hy tot bekering gekom. Jesus het sy belofte nagekom: “niemand sal die hand aan jou slaan om jou kwaad aan te doen nie” (v.10). Die Here het vir Gallio as helper gebruik om vir Paulus te beskerm en die evangelie wettig te maak. Paulus het vir ‘n lang tyd in Korinte aangebly (v.18a).
Evangelie-werkers is gedurig besig om te preek en te bedien, en kry baie min kans om preke te hoor en bedien te word. So raak hulle maklik leeggetap. Daarom gee die Here verskeie vorme van hulp om hulle te verfris:
Hulle word verfris deur Jesus en sy Woord (v.9-10). ‘n Sendeling of predikant wat nie tyd met Jesus spandeer nie; wat nie tyd maak vir die Woord en gebed nie, sal baie gou uitbrand.
Om hulle te bemoedig red die Here sondaars; dalk selfs hulle vyande (v.8, 17).
Die Here gee helpers en mede-werkers om hulle te versterk (v.2, 5).
Die Here stuur mense om hulle te help met blyplek, geld, vaardighede, vriendskap, tyd, gawes, invloed (v.1-3, 5, 7, 15). ‘n Paar voorbeelde sal jou help om te verstaan wat ek bedoel. ‘n Afgetrede predikant in Wallis gebruik sy tyd om jong predikante te besoek en te bemoedig. ‘n Man in Krugerdorp gebruik sy drukkery om Christelike literatuur vir sy kerk te druk – gratis. ‘n Ryk sakeman betaal vir sendelinge om Rusland toe te gaan. ‘n Ryk man in Midrand het vir jare ‘n Predikante-konferensie in Magaliesburg geborg. ‘n 90-Jarige tannie in Nelspruit bel en bemoedig sendelinge en predikante op hulle verjaarsdae. ‘n Gawe man in Bronkhorstspruit het sy huis omskep in ‘n plek waar arm mense Christen kampe kan bywoon. Hy voorsien die kos, beddens en kapel.
In Asië (v.18b-28)
“18 hy [het] van die broeders afskeid geneem en na Sírië uitgeseil, en saam met hom Priscílla en Aquila. En in Kenchréë het hy sy hoof geskeer, want hy het ‘n gelofte gedoen. 19 En hy het in Éfese aangekom en hulle daar laat bly, maar self in die sinagoge gegaan en met die Jode gespreek. 20 En toe hulle versoek dat hy langer by hulle moes vertoef, het hy nie toegestem nie, 21 maar van hulle afskeid geneem en gesê: Ek moet sekerlik die komende fees in Jerusalem vier, maar ek sal weer na julle terugkom as God wil. En hy het van Éfese afgevaar. 22 En toe hy in Cesaréa gekom het en opgegaan en die gemeente gegroet het, het hy afgereis na Antiochíë. 23 En nadat hy ‘n tyd lank vertoef het, het hy vertrek en agtereenvolgens die land Galásië en Frígië deurgereis en al die dissipels versterk.
24 En ‘n sekere Jood met die naam van Apollos, wat in Alexandríë gebore was, ‘n welsprekende man, het in Éfese aangekom; en hy was magtig in die Skrifte. 25 Hy het onderrig ontvang in die weg van die Here; en vurig van gees, het hy gespreek en die dinge aangaande die Here noukeurig geleer, alhoewel hy net van die doop van Johannes geweet het. 26 En hy het vrymoediglik in die sinagoge begin spreek; maar nadat Aquila en Priscílla hom gehoor het, het hulle hom by hulle geneem en hom noukeuriger die weg van God uitgelê. 27 En toe hy wou deurgaan na Acháje, het die broeders hom aangemoedig en aan die dissipels geskrywe om hom te ontvang. En daar aangekom, was hy deur die genade die gelowiges tot veel nut; 28 want hy het die Jode kragtig in die openbaar weerlê en deur die Skrifte bewys dat Jesus die Christus is.”
Paulus het Korinte verlaat om sy tuiskerk in Sirië te besoek (v.18). Hy het vir Priscilla en Aquila saamgevat. In Kenchreë het hy sy hare afgeskeer (Numeri 6:18). Hy het waarskynlik ‘n Nasireërgelofte gemaak (Numeri 6) om dankie te sê dat die Here hom volgens die belofte van v.9-10 beskerm het.
Toe Paulus in Efese kom het hy in die sinagoge gaan preek en vir Priscilla en Aquila in die stad gelos (v.19). Hulle het ‘n huis gekry en dáár kerk gehou (1 Korintiërs 16:19, 8). Die Jode in Efese het gretig na Paulus geluister – dalk omdat hy volgens Joodse gebruik sy geskeer het (v.20, 1 Korintiërs 9:20). Hulle wou gehad het Paulus moes langer bly, maar hy het gesê: “ek sal weer na julle terugkom as God wil.” (v.21). Hy het die beginsel van Jakobus 4:13-16 verstaan: As die Here wil.
Paulus het Sesarea toe gegaan en toe ‘opgegaan’ Jerusalem toe om sy gelofte te vervul en sy geskeerde hare te verbrand (Numeri 6:18). Hy is Antiochië toe (sy tuiskerk) en het na ‘n geruime tyd vertrek om die kerke te besoek wat hy in hfst.13-14 geplant het (v.22-23).
Apollos, ‘n Jood uit Alexandrië het intussen Efese toe gekom. Apollos was vaardig, wys, vlot, logies, kragtig, gesagvol, geleerd, vurig, moedig, en akkuraat in die Skrif. Hy het egter nie die Gees- of waterdoop van Jesus geken nie (v.24-25). Priscilla en Aquila het baie by Paulus geleer en vir Apollos eenkant toe geneem om Jesus se doop aan hom te verduidelik (v.26). Apollos het nóg sterker geword, sodat hy die Korintiër-Christene beter kon help en die ongelowige Jode maklik kon weerlê (v.27-28).
Die predikant of sendeling is nie alleen verantwoordelik om die kerk te bedien, versterk, en bemoedig nie. Elke gelowige is verantwoordelik om ander te ondersteun en te versorg (soos Priscilla en Aquila vir Paulus gehelp het). Kyk uit en vra: ‘Wie kort hulp?’ Dalk kort jy hulp uit God se Woord: ‘Hoe kan ek gered word?… Hoe kan ek hierdie sonde oorkom?… Ek is angstig en het Bybelse raad nodig… Hoe moet ek nee sê vir versoeking?… Ek is verward… Ek twyfel… Ek is siek en het vertroosting nodig… Ek het antwoorde nodig… Ek gaan deur ‘n swaar beproewing… Ek weet nie hoe om hierdie verse toe te pas nie… Ek kort wysheid’. Ek is bereid om te help as ek kan. Bel of e-pos my: i4@absamail.co.za of 084 699 2030.
Leer uit Priscilla en Aquila se voorbeeld hoe om iemand tereg te wys: vat die persoon eenkant; wees sagmoedig; staaf jou argumente uit die Bybel. Leer uit Apollos se voorbeeld hoe om teregwysing te aanvaar: wees nederig genoeg om teregwysing te aanvaar; wees bereid om by leke te leer. Moenie jou leraar aanbid nie, maar erken dat selfs die mees geleerde teoloë voete van klei het (v.26, 1 Korintiërs 1:12, 3:6-7).
God se helpers is soos ‘n yskoue Coke op ‘n warm dag, soos ‘n tydige wind in ‘n skip se seile. As jy ‘n Christen is kan jy verseker wees dat die Here hulp sal stuur as jy dit nodig het. Vra net: “roep My aan in die dag van benoudheid: Ek sal jou uithelp, en jy moet My eer.” (Psalm 50:15).
Jesus bou sy kerk
On Maart 3, 2014 By baptistekerkkemptonparkIn Kerk,Lidmaatskap
Eendag toe sê Jesus vir sy dissipels: ‘Julle beweeg mos tussen die mense en hoor wat hulle sê. Wie sê die mense is Ek?’ Die dissipels het geantwoord: ‘Party mense sê U is Elia.’ ‘Ja, en party sê Jeremia,’ het ‘n ander gesê. ‘En party sê Johannes die Doper,’ het nog een gesê. ‘Goed, maar wie sê júlle is Ek?’ het Jesus gevra. Petrus het geantwoord: ‘U is die Messias (Christus), die Seun van die Lewende God.’ ‘Jy is reg Petrus,’ het Jesus gesê. ‘Jy het dit nie by mense gehoor nie. My Vader wat in die hemel is het dit aan jou geopenbaar. Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my kerk bou.’ (cf. Matteus 16:13-20). En dít is waaroor Handelinge 2:37-37 gaan: Jesus bou sy kerk.
“37 Toe hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref en het vir Petrus en die ander apostels gesê: Wat moet ons doen, broeders? 38 En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. 39 Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep. 40 En met baie ander woorde het hy hulle besweer en vermaan en gesê: Laat julle red uit hierdie verkeerde geslag. 41 Die wat toe sy woord met blydskap aangeneem het, is gedoop; en daar is op dié dag omtrent drie duisend siele toegebring.
42 En hulle het volhard in die leer van die apostels en in die gemeenskap en in die breking van die brood en in die gebede. 43 En vrees het op elkeen gekom, en baie wonders en tekens het deur die apostels plaasgevind. 44 En almal wat gelowig geword het, was bymekaar, en het alles gemeenskaplik besit. 45 En hulle eiendomme en besittings het hulle verkoop en die opbrings onder almal verdeel, volgens wat elkeen nodig gehad het. 46 En dag vir dag het hulle eendragtig volhard in die tempel en van huis tot huis brood gebreek en hulle voedsel met blydskap en eenvoudigheid van hart geniet, 47 terwyl hulle God geprys het en in guns was by die hele volk. En die Here het daagliks by die gemeente gevoeg die wat gered is.”
Vereistes vir lidmaatskap (v.37-41)
Die toepassing in Petrus se preek was nie vaag en algemeen nie. Dit was op die man af: ‘Júlle het julle eie Messias verwerp en gekruisig!’ (cf. v.23, 36). Die Heilige Gees het die Woord soos ‘n swaard deur hulle harte gesteek. Dit is hoe die Gees werk. Hy stel nie daarin belang om net vir mense te sê: ‘Trek julle sokkies op; julle het ‘n morele bad nodig’ nie. Petrus se hoorders het onder ‘n diep sonde oortuiging gekom en gesê: “Wat moet ons doen, broeders?” (v.37). Petrus het geantwoord:
‘Moenie net berou oor julle sonde nie; doen iets daaraan. Bekeer julle van julle sonde. Hou op om te ontken dat Jesus die Messias is. Hou op om Hom te verwerp. Bely Hom as Here en Messias deur julle te laat doop (v.38). Die Joodse volk is ‘n verkeerde geslag (v.40, cf. Deuteronomium 32:5). Vlug van hulle boosheid (v.40). As julle dit nie doen nie, sal julle saam vergaan in die oordeel wat op Jerusalem gaan kom (v.40, 19, cf. Openbaring 18:4).’
Wat sou die gevolg wees indien hulle die Woord geglo het en hulle bekeer het? Hulle sou die belofte van die Heilige Gees ontvang en vergewe word. Dit maak nie saak of hulle volwasse Jode, dié se kinders, of heidene was nie (‘almal wat daar ver is’, cf. Efesiërs 2:12-13). Hierdie voorreg was vir almal wat God na Homself toe geroep het (v.38-39). Let asseblief op die volgorde:
God het 3000 mense tot nuwe lewe geroep.
Hulle was oortuig van hulle sonde.
Hulle het die Woord geglo.
Hulle het van hulle sondes af weggedraai (bekeer).
Hulle is gedoop.
Hulle is by die gemeente bygevoeg.
Het God jou al tot nuwe lewe geroep? Het jy besef dat jy sondig en verlore is? Het jy geglo dat die boodskap wat jy gehoor het nie die woorde van mense is nie, maar die Woord van God? Het jy opgehou met jou sonde? Het jy weggedraai van die onderstebo wêreld waarin jy leef? Het jy jou bekering uitgebeeld in die doop (die Griekse woord baptizo beteken ‘onderdompel’)? Het jy aangesluit by die gemeente (die feit dat Lukas melding maak van 3000 en later 5000 in 4:4, dui aan dat hulle een of ander rekord van lidmate gehou het)?
Is jou antwoord op die bogenoemde vrae: ‘Ja, ek het regtig tot bekering gekom, maar het dit nog nie in die doop uitgebeeld en lidmaat geword nie’? Hoekom nie? Word gedoop en sluit aan by ‘n goeie Bybelse kerk. Is jou antwoord: ‘Ek is gedoop en is ‘n lidmaat, maar het geen nuwe lewe in my nie. Ek het geen sondebesef nie. Ek het ook nie opgehou met my sonde of my rug gedraai op die wêreld nie’? Daar is baie mense wat hulleself met die kerk assosieer, maar nie weergebore is nie. Hulle is nie met die geregtigheid van Jesus beklee nie. Hulle is soos die man wat by die troue was, maar nie die regte klere aangehad het nie. Sulke mense sal hel toe gaan – al was hulle lidmate van ‘n kerk (cf. Matteus 22:11-14). As jý so iemand is moet jy jou bekeer.
Verantwoordelikhede van lidmate (v.42-47)
Wat was die kenmerke van hierdie eerste kerk in Jerusalem?
 Bybelse lering en prediking; die leer van die apostels (v.42). Die apostels het die Ou Testament gepreek (cf. v.14-36) en die Nuwe Testament geskryf.
 Gemeenskap (v.42). Ons is bekend met die Griekse woord koinonia. Hierdie mense het dieselfde Gees, Verlosser en Vader gehad (2 Korintiërs 13:13, 1 Johannes 1:3).
 Die nagmaal (v.42). In dié vers verwys ‘die breek van brood’ waarskynlik nie na gewone etes soos in v.46 nie (cf. 20:7, 1 Korintiërs 11:23-24).
 Gebed (v.42). Dwarsdeur Handelinge sien ons hoe die gelowiges saamgebid het. Hier is enkele voorbeelde: “Hulle almal het eendragtig volhard in gebed en smeking… En Petrus en Johannes het saam na die tempel opgegaan op die uur van die gebed, die negende uur… En toe hulle dit hoor, het hulle eendragtig die stem tot God verhef… daar het ‘n aanhoudende gebed tot God deur die gemeente vir hom [Petrus] opgegaan.” (1:14, 3:1, 4:24, 12:5).
 Vrees vir God en krag (v.43). Gestel jy was ‘n Christen in Atene. ‘n Man stap by die kerk in en sê: ‘Ek is ‘n apostel van Jesus; my boodskap is geïnspireer’. Hoe sou jy weet hy jok nie vir jou nie? Wat as hy ‘n vals apostel met ‘n vals boodskap is? Daar was ‘n manier om die ware apostels uit te ken. Hulle kon wonderwerke doen (v.43) om die waarheid van hulle boodskap te bevestig (v.42). “Die kentekens tog van ‘n apostel is onder julle verwerklik met alle volharding deur tekens en wonders en kragtige dade.” (2 Korintiërs 12:12). “hoe sal ons ontvlug as ons so ‘n groot saligheid veronagsaam wat, nadat dit eers deur die Here verkondig is, aan ons bevestig is deur die wat dit gehoor het [die apostels], terwyl God ook nog saam getuig het deur tekens en wonders en allerhande kragtige dade en bedélinge van die Heilige Gees volgens sy wil?” (Hebreërs 2:3-4). Dwarsdeur Handelinge is dit net die apostels en hulle mede-werkers wat wonderwerke doen. Lees die boek deur en sien vir jouself. In die geskiedenis was daar net drie tydperke waarin God vir mense die gawe gegee het om wonderwerke te doen: die tyd van Moses en Josua, Elia en Elisa, Jesus en die apostels. In elke era het God wonders gegee as ‘n bewys dat hierdie mense ware boodskappers was (cf. Eksodus 4:1, 1 Konings 17:24, Matteus 11:3-5, 2 Korintiërs 12:12). In hierdie tye het God ook nuwe openbaring gegee. Moses en Josua verteenwoordig die tydperk van die wet. Elia en Elisa verteenwoordig die profetiese tydperk. Jesus en die apostels verteenwoordig die tyd van die Nuwe Testament. Omdat die hele Bybel klaar geskryf is, is dit nie nodig dat iemand wonders hoef te doen om te bewys dat hy ‘n ware boodskapper van God is nie. God doen wel nog wonderwerke in antwoord op gebed.
 Eenheid, mededeelsaamheid, gasvryheid (v.44-46). Moenie dink die vroeë kerk was kommuniste nie. Ja, hulle het hulle besittings verkoop, maar die geld is nie gelykop tussen almal verdeel nie. Dit is gegee vir die wat nood gehad het. Buitendien was dit hulle vrye keuse of hulle hul besittings wou verkoop of nie; of hulle al die geld wou uitdeel of nie (cf. 5:4). Daar is geen rekord dat ander Nuwe Testamentiese kerke dieselfde gedoen het nie. Daar is ‘n baie logiese rede hoekom die Jerusalem-kerk dit gedoen het: die stad sou verwoes word (v.19), en daarom het hulle van hulle eiendom ontslae geraak. So, nie elke gelowige hoef sy eiendom te verkoop en die wins uit te deel nie. Maar elke Christen moet mededeelsaam en gasvry wees: “Vergeet die weldadigheid en mededeelsaamheid nie, want God het ‘n welbehae aan sulke offers.” (Hebreërs 13:16).
 Blydskap (v.46). Die vrug van die Gees is blydskap (13:52, Galasiërs 5:22).
 Lofprysing (v.47). Jy kan seker wees dat hulle God geprys het vir sy vergifnis en verlossing in Jesus.
 Hulle was sout en lig wat die samelewing beïnvloed het (v.47).
 Hulle het evangelisasie gedoen. Hoe anders sou die mense in v.47 tot bekering gekom het (cf. Romeine 10:13-15)?
Gee jouself hart en siel vir die kerk van Jesus Christus. Moenie op die kantlyn sit en kritiseer nie. Jesus het sy lewe gegee vir die kerk (20:28, Efesiërs 5:25). ‘The Church was worth His blood, is it not worth your time?’ (Joel Beeke). Wanneer God mense red plaas Hy hulle in ‘n liggaam, nie in ‘n hoek nie (v.41, 47, 1 Korintiërs 12:13-14). Iemand wat geen liefde vir mede-gelowiges het nie, wat nie deel wil wees van ‘n gemeente nie, moet sy redding betwyfel: “Ons weet dat ons oorgegaan het uit die dood in die lewe, omdat ons die broeders liefhet. Hy wat sy broeder nie liefhet nie, bly in die dood.” (1 Johannes 3:14). Jy kan nie effektief groei as jy jou nie toewy aan goeie prediking, geestelike gemeenskap, die nagmaal, en gesamentlike gebed nie (v.42). Ek verstaan nie hoe mense wil groei deur e-kerk of preke op die radio, sonder geestelike gemeenskap nie. Die Skrif sê: “en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom. Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie” (Hebreërs 10:24-26). Na sy opstanding het Jesus met die dissipels ontmoet. Tomas was nie daar nie. Jesus het nie spesiaal moeite gedoen om in die week met hom te ontmoet nie. Hy moes wag tot die volgende Sondag aand (cf. Johannes 20:24-29). As jy weier om te wees waar Jesus met sy kerk ontmoet, sal jy uitmis. Hy sal jou nie spesiaal in jou sitkamer kom ontmoet nie.
Baie van my lesers ken die storie van die ontroue gelowige in die noorde van Skotland. Hy was baie ongereeld by die kerk. Die dominee het hom gaan besoek. ‘n Kaggelvuur het gebrand. In doodse stilte het die dominee en die man na die vuur gekyk. Die dominee het later opgestaan en met ‘n ystertang ‘n kooltjie uit die vuur uitgehaal en eenkant gesit. Die kooltjie het al hoe flouer begin brand, totdat dit swart was. Die dominee het die kooltjie weer in die vuur teruggesit en gou het dit weer rooiwarm gegloei. Die dominee het opgestaan en die man gegroet. Die man het die boodskap gekry. Is jy skuldig soos hierdie man? Bekeer jou van jou sonde en wees deel van die kerk wat Jesus op aarde bou.