Geskryf deur Duane Mellor en Shahid Merali
Nie alle siektes is maklik op te spoor nie. Yok_onepiece / Shutter
Daar is 'n voortdurende lewendige debat onder gesondheidswerkers oor die vraag of vetsug 'n siekte is of nie. Verskille tussen diegene wat argumenteer dat dit 'n siekte is, en diegene wat argumenteer dat dit bloot 'n risikofaktor is vir toestande soos tipe 2-diabetes en hartsiektes, sal waarskynlik nie binnekort opgelos word nie. Die debat wek egter ander vrae, soos wat presies 'n siekte is en wie moet besluit?
A eenvoudige definisie van siekte is 'n "siekte of siekte wat gekenmerk word deur spesifieke tekens of simptome". Maar dit is interessant dat sommige woordeboeke stel voor dat siektes veroorsaak word deur "bakterieë of infeksies", en dit blyk dat sielkundige en nie-oordraagbare toestande as siektes afgewys word. nie-oordraagbare siektes, soos kardiovaskulêre siektes en kanker, is tans die slegste gesondheid in die wêreld.
Amptelike katalogus van siektes
Op wêreldwye vlak word siektes deur internasionale groepe kundiges vir die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) gekatalogiseer. Hierdie katalogus, die International Classification of Disease, is nou in sy tiende hersiening (ICD-10). Ondanks sy naam stop die klassifikasie nie by siektes nie, maar bevat dit ook verwante gesondheidsprobleme, wat aan 'n spesifieke siekte gekoppel kan word, of 'n simptoom kan wees as deel van 'n sindroom of selfs as gevolg van 'n mediese prosedure. Selfs dehidrasie kom byvoorbeeld voor in ICD-10, waar dit ook 'volume-uitputting' genoem word. Daar is miskien nie eens 'n ooreenkoms oor wat met siekte bedoel word nie. En wat is geklassifiseer as siektes is in wese afhanklik van konsensus konsensus.
Hoewel die WGO nie 'n duidelike definisie van siektes het nie, het dit ten minste 'n definisie van gesondheid. dit is gedefinieer as "'N toestand van volledige liggaamlike, geestelike en sosiale welstand en nie net die afwesigheid van siekte of gebrek nie".
Die definisie van gesondheid blyk breed en inklusief te wees, maar die definisie van siektes blyk te wees meer uitdagend as om die teenoorgestelde te definieer. Min mense sal nie saamstem dat masels 'n siekte is nie. Maar wat gebeur wanneer die samelewing besluit om 'n sekere menslike gedrag of kenmerk, wat sommige groepe as steurend vind, as 'n siekte te klassifiseer.
Sonde as 'n bron van siekte
Voorbeelde van die klassifikasie van eienskappe as siektes kan in die geskiedenis van die mensdom gesien word. Baie hiervan kan gegrond wees op tradisionele opvattings en sienings oor gesondheid, siekte en hul bande met sonde.
Die ontwikkeling van sielkunde as 'n wetenskaplike potensiaal het daartoe gelei dat sommige waargenome "sondes" in geestesgesondheidsversteurings vertaal kon word. Die beste voorbeeld hiervan is miskien homoseksualiteit. Homoseksualiteit is deur die American Psychiatric Association (APA) in 1968 as 'n geestesversteuring geklassifiseer. Dit is later uitgedaag deur 'n stemming onder APA-lede in 1973, waar 'n meerderheid van 58% het verkies om dit uit die diagnostiese handleiding te verwyder. Homoseksualiteit is nog 'n dekade lank nie meer uit die diagnostiese handleiding verwyder nie en word nou beskou as 'n normale eienskap binne die diversiteit van die menslike natuur.
Om gay te wees, is eens as 'n endokriene versteuring beskou. lazyllama / Shutter
Hierdie ontstellende episode laat vrae ontstaan: op watter basis en in wie se belang word siektes geklassifiseer?
In 2013 het navorsers aan die Bond-universiteit in Australië gekyk wat siektes kan klassifiseer. Hulle het gevind dat algemene siektes hul definisies dikwels deur kundige groepe uitgebrei het, sonder om dit in ag te neem potensiële risiko's of uitdagings om die aantal mense met siekte te verhoog. Hulle het ook opgemerk dat kundiges wat definisies van siektes verbreed het, dikwels belange bots in die vorm van finansiering van farmaseutiese ondernemings.
Soms word risikofaktore vir 'n siekte - soos hoë bloeddruk - uiteindelik gedefinieer as 'n siekte in eie reg. En sodra hierdie risikofaktore weer as 'n siekte geklassifiseer is, is hul teikens of reekse is geneig om mettertyd te skuif en sodoende die aantal mense wat die siekte het, verhoog. Byvoorbeeld, hoë bloeddruk was voorheen iets bo 140 / 90. Maar in 2017, die VSA het die drempel verander na 120 / 80.
Dit is nie maklik om 'n siekte van 'n risikofaktor te onderskei nie, veral as dit kom by chroniese siektes, wat geneig is om 'n spektrum van gesondheid tot siekte te wees. Bloedglukose (suiker) is 'n duidelike voorbeeld omdat vlakke van gesonde deur pre-diabetes na tipe 2-diabetes beweeg. Dit is dus moeilik om te sien waar die gesondheid eindig en die siekte begin, tot die punt dat die WGO en die Internasionale Diabetesfederasie voorstel dat daar nie iets soos 'n normale vlak van bloedglukose.
Nietemin het die definisie van swangerskapsdiabetes (diabetes tydens swangerskap) verander in 2014, toe die bloedglukosedrempel verlaag is. Die verandering het die voorkoms van swangerskapsdiabetes verhoog deur 74% met geen verbetering in die korttermynuitkomste nie, soos die moeder wat 'n keisersnee benodig, volgens een Australiese studie.
Baie klinici is krities oor hierdie neiging en noem dit oor-medikalisering.
Normale veroudering of siekte?
Soms het siektetoestande siektes geword wat voorheen as 'n natuurlike deel van ouer word beskou word. Byvoorbeeld, osteoporose was beskou as 'n normale deel van veroudering tot en met 1994 toe die WGO het dit amptelik as 'n siekte erken. As gevolg van osteoporose se verband met 'n verhoogde risiko vir frakture en die verwoestende impak wat gebreekte bene op bejaardes kan hê, lyk dit na 'n verandering in die definisie wat geregverdig is.
Ander fisiologiese veranderinge wat op ouer ouderdom plaasvind, soos 'n daling in testosteroonvlakke by mans, sal moontlik nie baat vind by die siektetoestand nie. Maar dit het sommige gesondheidsorgkundiges nie probeer probeer om 'n nuwe toestand met die naam "die andropouse". Die weerstand teen die erkenning van hierdie verandering as 'n siekte was egter tot dusver sterk.
Al bogenoemde wys dat die besluit oor wat 'n siekte is of nie nie maklik is nie, maar hopelik sal u beter in staat wees om 'n paar kritieke vrae te stel, soos wie baat by hierdie nuwe definisie? En het dit my beste belange op die hart? Die antwoord op laasgenoemde vraag is meestal ja - maar nie altyd nie.
Duane Mellor, Senior Onderriggenoot, Aston Mediese Skool, Aston Universiteit en Shahid Merali, kliniese senior lektor: lood vir primêre versorging, Aston Universiteit