Model Funerary Barque van Mersou - Inligting
Model Funerary Barque van Mersou
Modelbegrafnisblok van Mersou, einde van die eerste tussenperiode of begin van die Middelryk (omstreeks 2000 - 1900 v.G.J.). Musée du Cinquantenaire (Brussel, België). Gemaak met CapturingReality.
Vir meer opdaterings, oorweeg dit om my op Twitter te volg by @GeoffreyMarchal
Georges Braque ( / b r ɑː k, b r æ k / BRA (H) K , Frans: [ʒɔʁʒ bʁak] 13 Mei 1882-31 Augustus 1963) was 'n belangrike 20ste-eeuse Franse skilder, collagis, tekenaar, drukker en beeldhouer. Sy belangrikste bydraes tot die kunsgeskiedenis was in sy alliansie met Fauvisme van 1905, en die rol wat hy gespeel het in die ontwikkeling van die kubisme. Braque se werk tussen 1908 en 1912 hou nou verband met die van sy kollega Pablo Picasso. Hulle onderskeie kubistiese werke was jare lank ononderskeibaar, maar die stil aard van Braque is gedeeltelik verduister deur die roem en bekendheid van Picasso. 
Vir sommige van ons kliënte word hulle meer tevrede met die bou van hul eie skepe, seiljagte en seilbote eerder as om 'n klaargemaakte skeepsmodel aan te skaf. Premier Ship Models maak voorsiening vir beide versamelaars van klaargemaakte modelle en die ywerige stokperdjie wat verkies om hul eie te maak deur die dienste en relevante produkte te voorsien om aan al hul behoeftes te voldoen.
Daar is ook 'n uitgebreide reeks kits met hoë skeepsboukits en modelmodelle vir houtjagte; daar is ook verskillende moeilikheidsgraad om uit te vind dat u die regte een vir u kies. Daar is baie redes waarom iemand hul eie model wil bou. Uit die terugvoer wat ons ontvang het, blyk dit bloot om die bevrediging om iets met u eie hande te maak waarop u trots kan wees.
Ons versameling bevat seilbote, kitsbote vir lang skepe, boottelle vir skaalmodelle, historiese skepe en modelmodelle vir houtjagte. Boonop sal ons probeer om kits vir u te kry as u nie 'n spesifieke een kan vind wat u soek nie. Ons bied ongeveer 200 modelstelle aan, en dit is almal modelstelle van houtskip. Die skipmodelle wat ons aanbied, is noukeurig gekies om te verseker dat hulle van die beste gehalte is, met behulp van die beste hout en materiale.
As gevolg hiervan kom modelmakers terug met positiewe terugvoer na ons, waar hulle tevrede was met die kwaliteit van ons seilbote, seiljagte en lang skepe. Soos hierbo genoem, verkoop ons kits van die beste vervaardigers van kwaliteit modelstelle. Dit is Artesania, Amerang, Billings, Aeronaut, Amati en Mantua om maar net 'n paar te noem. Die soorte modelle is klassieke, historiese, moderne skepe en modelmodelle vir houtjagte, en dit is gewoonlik skepe uit die geskiedenis, verhale en klassieke seiljagte, waaronder HMS Unicorn, HMS Victory, La Sirene, Le Mirage, Reale De France en vele ander .
Deur die jare het ons gevind dat een van ons topverkopers en die gewildste modelskepuitrustings die Skotse Baltiese seiljagmodelstel is. Hierdie spesifieke houtstel word verskaf deur 'n Italiaanse vervaardiger, Corel S.R.L., wat bekend is vir die vervaardiging van houtstelle meer as 40 jaar. Nog 'n gewilde model van houtskepsmodelle deur Corel S.R.L. is die HMS Bellona, ​​'n beroemde 74 -geweer klassieke Britse vlootskip.
Een van die mees elegante skipmodelle in ons produkreeks is die Blue Nose 11 -modelskip, 'n uitstekende fokuspunt in enige kamer of kantoor. Vir diegene onder u wat meer ervare kitebouers is, is die modelbootstel van Smit Rotterdam 'n uitstekende keuse. Hierdie modelskipstel is gebou met 'n gloeilampspuitkop en die toerusting aan boord bevat 'n baie moderne komponent vir navigasie, stuur en radiokommunikasie.
'N Ander moontlikheid vir 'n meer gevorderde kitebouwer is die HMS Bounty -modelskipset met lasersnitonderdele. Dit kan nie makliker wees om 'n bootmodelstel aanlyn te koop nie! Ons maklike en vriendelike aanlynwinkel maak die aankoop van seilbootmodelle, hoë skeepsbou -kits en houtjag -modelstelle maklik en gerieflik.
Om u inkopies makliker te maak, het ons ons kits volgens die vervaardiger en moeilikheidsgraad (beginners, intermediêr en gevorderd) ingedeel. Kits kan wêreldwyd aan u gestuur word. Sien ons kliënte se getuienisse vir al die tevrede kliënte wat tot dusver by ons uit 81 lande regoor die wêreld gekoop het.
By Premier Ship Models voldoen ons aan die unieke voorkeure van elke versamelaar. Ons bied 'n groot verskeidenheid gereedgemaakte skeepsmodelle en modeluitrustings vir diegene wat verkies om hul eie modelle te bou. As u boumodelle ontspan of geniet van die bevrediging om iets met u eie hande te bou, bied ons ingewikkelde boot- en skeepsmodelle wat u met trots in u huis kan vertoon.
By Premier Ship Models het ons 'n uitgebreide keuse met meer as 200 houtmodelle bootstelle. Ons beskik oor modelstelle van die bekendste handelsmerke in die bedryf. Ons bied slegs die beste produkte met hout en materiaal van die beste gehalte aan om 'n aangename ervaring vir beginners sowel as ervare modelbouers te verseker. Kies skeepsuitrustings van Artesania, Aeronaut, Billings, Amati, Mantua en ander bekende en gerespekteerde handelsmerke.
Modelle vir elke vaardigheidsvlak en rente
Hou jy van 'n sekere tipe skip of tydperk in militêre of nautiese geskiedenis? Ons voorraad bevat skipmodelle vir klassieke, historiese en moderne skepe. U vind modelstelle vir alle soorte vaartuie, insluitend lang skepe, houtjagte, historiese skepe, seilbote, skaalmodelbootstelle en meer. Of u nou op soek is na 'n model uit 'n spesifieke tydperk, tipe skip of moderne bote, u sal dit hier vind.
Kies altyd 'n model wat geskik is vir die vaardigheidsvlak en ervaring van die persoon wat dit bou. 'N Kit wat te maklik of te moeilik is, sal afbreuk doen aan die genot van die aktiwiteit. Ons het modelseilbootstelle vir elke moeilikheidsgraad om beginners sowel as gevorderde stokperdjies te bevredig. Lees die produkbeskrywing van elke kit om meer te wete te kom oor elke skip, insluitend die materiaal wat in die kit ingesluit is, foto's en moeilikheidsgraad om seker te maak dat die skip by u pas.
Sommige modelboot -entoesiaste neem die stokperdjie na die volgende vlak met radiobeheerde bote. Ons bied voorafgeboude modelle en RC -bootstelle vir groot RC -bote, skaalbote, gasbote, PC -rompbote, ren- en snelbote. RC -bootmodelle word gebruik vir ontspanning of mededingende wedrenne, afhangende van die belangstellings van die individu. Blaai deur ons webwerf om houtmodelskepe, seilbote, historiese skepe en moderne modelskepe te vind wat geskik is vir beginners, intermediêre en gevorderde modelbou. Ons bied vinnige bestelverwerking en wêreldwye aflewering aan.
Wat die hedendaagse gehoor geskok het, was nie die naaktheid van Olympia of die teenwoordigheid van haar bediende nie, maar haar konfronterende blik en 'n aantal besonderhede wat haar as 'n demi-mondaine of prostituut.  Dit sluit die orgidee in haar hare, haar armband, pêreloorbelle en die oosterse sjaal waarop sy lê, simbole van rykdom en sensualiteit in. Die swart lint om haar nek, in skrille kontras met haar bleek vlees, en haar afgetrekte pantoffel onderstreep die wulpse atmosfeer. 'Olympia' was 'n naam wat verband hou met prostitute in Parys van die 1860's. 
Die skildery is gemodelleer na Titian's Venus van Urbino (c. 1534).  Terwyl die linkerhand van Titiaan se Venus gekrul is en blykbaar lok, blyk dit dat Olympia se linkerhand blokkeer, wat vertolk word as simbolies van haar rol as 'n prostituut, wat toegang verleen of beperk tot haar liggaam in ruil vir betaling.  Manet het die hondjie (simbool van getrouheid) in Titian se skildery vervang met 'n swart kat, 'n wese wat verband hou met nagtelike losbandigheid.  Die gewekte houding van die kat was uitlokkend in Frans, gesels (kat) is 'n slang vir vroulike geslagsdele.  Olympia ignoreer minagtend die blomme wat haar bediende haar voorgehou het, waarskynlik 'n geskenk van 'n kliënt.  Sommige het voorgestel dat sy in die rigting van die deur kyk, terwyl haar kliënt onaangekondig inbars. 
Die skildery wyk af van die akademiese kanon in sy styl, gekenmerk deur breë, vinnige kwashale, ateljeebeligting wat middeltone, groot kleuroppervlaktes en vlak diepte uitskakel. Anders as die gladde geïdealiseerde naak van Alexandre Cabanel La naissance de VénusOlympia, ook in 1863 geskilder, is 'n regte vrou wie se naaktheid beklemtoon word deur die harde beligting.  Die doek alleen is 51,4 × 74,8 duim, wat redelik groot is vir hierdie skildery in genre-styl. Die meeste skilderye van hierdie grootte het historiese of mitologiese gebeure uitgebeeld, sodat die grootte van die werk, onder andere, verras was. Ten slotte is Olympia redelik dun volgens die artistieke standaarde van die tyd en haar relatief onontwikkelde lyf is meer meisjesagtig as vroulik. Charles Baudelaire het gedink dat dunheid meer onwelvoeglik as vet was. 
Die model vir Olympia, Victorine Meurent, sou deur die kykers van die skildery erken word omdat sy bekend was in die kringe van Parys. Sy het begin modelleer toe sy sestien jaar oud was, en sy was ook 'n bekwame skilder in eie reg.  Sommige van haar skilderye is in die Paryse salon uitgestal. Die vertroudheid met die identiteit van die model was 'n belangrike rede waarom hierdie skildery vir kykers as skokkend beskou is. 'N Bekende vrou wat tans in die huidige Parys woon, kon nie gelyktydig 'n historiese of mitologiese vrou verteenwoordig nie. 
Alhoewel Manet Die middagete op die gras (Le déjeuner sur l'herbe) het in 1863 omstredenheid veroorsaak, sy Olympia het 'n nog groter opskudding opgewek toe dit die eerste keer in die Paryse salon van 1865 uitgestal is. Konserwatiewes het die werk as 'immoreel' en 'vulgêr' veroordeel.  Joernalis Antonin Proust onthou later: "As die doek van die Olympia nie vernietig is nie, is dit slegs as gevolg van die voorsorgmaatreëls wat die administrasie getref het." Die kritici en die publiek veroordeel die werk gelyk. Selfs Émile Zola het tot onbedoelde kommentaar gelewer op die formele eienskappe van die werk, eerder as om die onderwerp te erken: "U wou 'n naak hê, en u het Olympia gekies, die eerste wat daarby gekom het".  Hy het egter eer gebring aan Manet se eerlikheid: "As ons kunstenaars ons Venusse gee, korrigeer hulle die natuur, hulle lieg. Édouard Manet het homself afgevra hoekom lieg, waarom nie die waarheid vertel wat hy ons aan Olympia voorgestel het nie, dit vyl van ons tyd, wat u op die sypaadjies ontmoet. "
Olympia se diensmeisie Edit
Alhoewel dit oorspronklik oor die hoof gesien is, het die figuur van die diensmeisie in die skildery, gemodelleer deur 'n vrou met die naam Laure, 'n onderwerp geword van bespreking onder hedendaagse geleerdes. Soos T. J. Clark vertel van 'n vriend se ongeloof in die hersiene weergawe van 1990 Die skildery van die moderne lewe: "jy het al vyftig bladsye en meer oor die wit vrou op die bed geskryf, en skaars die swart vrou langs haar genoem."  Olympia is geskep 15 jaar nadat slawerny in Frankryk en sy ryk afgeskaf is, maar negatiewe stereotipes van swart mense het onder sommige elemente van die Franse samelewing bestaan. In sommige gevalle is die wit prostituut in die skildery beskryf met behulp van rasgelaaide taal. Volgens Maria Rutledge het "verwysings na Swartheid dus die beeld van die wit Olympia binnegedring en haar verander in die karikatuurlike en groteske dier wat swart mense gereeld in die negentiende eeu voorstel." 
Baie kritici het Manet toegejuig in sy gebruik van wit en swart in die skildery, 'n alternatief vir die tradisie van chiaroscuro. Charles Bernheimer het geantwoord:
Die swart bediende is nie. bloot 'n donker gekleurde eweknie van Olympia se witheid, maar eerder 'n embleem van die donker, dreigende, afwykende seksualiteit wat net onder Olympia se hand skuil. Ten minste is dit die fantasie wat Manet se knegfiguur moontlik by die manlike toeskouer van 1865 sou opgewek het. 
Volgens Timothy Paul het sommige swart feministe, waaronder Lorraine O 'Grady, aangevoer dat Manet Laure nie vir 'n artistieke konvensie ingesluit het nie, maar om 'n ideologiese binêre tussen swart en wit, goed en sleg, skoon en vuil en as sodanig te skep " herformuleer onvermydelik die Cartesiese perspektieflogika wat toelaat dat witheid as die enigste onderwerp van oorweging kan funksioneer ".  Die swart vroulike model, gekoppel aan 'n ligter velkleur, is 'n teken van alle rasse -stereotipes van die Weste.
Konfronterende blik en opposisionele blik Redigeer
In die opstel van Lorraine O'Grady met die titel "Olympia's Maid: Reclaiming Black Female Subjectivity",  beweer sy, "Olympia's meid, net soos alle ander 'perifere negers', is 'n robot wat maklik in die agtergrondgordyn kan verdwyn. Hoewel die konfronterende blik van Olympia dikwels die toppunt van uittarting na die patriargie genoem word, word die opposisionele blik van Olympia se diensmeisie geïgnoreer.
O'Grady wys daarop dat ons weet dat sy 'Jesebel en Mammy' verteenwoordig "en die beste van alles: sy is nie 'n regte persoon nie", maar is eerder beswaar teen die geobjektiveerde en uitgesluit van seksuele verskil volgens die Freudiaanse teorie.  Terwyl Olympia direk na die kyker kyk, kyk haar diensmeisie ook terug.  In haar opstel "Mammy, Jezebel, Sapphire and Their Homegirls: Developing a Oppositional Gaze towards the Images of Black Women", kom Catherine West tot die gevolgtrekking dat ons 'n opposisionele blik kan opeis, kritiseer, weerstaan ​​en transformeer hierdie en ander onderdrukkende beelde van swart vroue. 
In Januarie 2016 het 'n Luxemburgse uitvoerende kunstenaar, Deborah De Robertis, op die vloer voor die skildery gelê en die pose van die onderwerp nageboots. Sy is gearresteer vir onsedelike blootstelling. 
Deels is die skildery geïnspireer deur Titian's Venus van Urbino (ongeveer 1534), wat weer afkomstig is van Giorgione's Slaap Venus (c. 1510). Die Titiaan het twee volledig geklede vroue, vermoedelik bediendes, op die agtergrond. Léonce Bénédite was die eerste kunshistorikus wat die ooreenkoms met die Venus van Urbino in 1897.  Daar is ook 'n mate van ooreenkoms met dié van Francisco Goya La maja desnuda (ongeveer 1800). 
Daar was ook beeldende presedente vir 'n naakte wit wyfie, dikwels met 'n swart vroulike bediende, soos Léon Benouville Ester met Odalisque (1844), Ingres ' Odalisk met 'n slaaf (1842), en Charles Jalabert's Odalisk (1842).  Vergelyking word ook getref met Ingres se Grande Odalisque (1814). Manet het nie 'n godin of 'n odalisk uitgebeeld nie, maar 'n hoë-klas prostituut wat op 'n kliënt wag en daar word gereeld beweer dat Titiaan dieselfde gedoen het.
Giorgione, Slaap Venus (c. 1510), ook bekend as die Dresden Venus
Model Funerary Barque of Mersou - Geskiedenis
Die woordelys bestaan ​​nie meer nie, of die webwerf bestaan ​​nie meer nie. Op hierdie bladsy kan u 'n afskrif van die oorspronklike inligting vind. Die inligting is moontlik vanlyn geneem omdat dit verouderd is.
Die Grieke het hierdie plek Abydos genoem. Dit was die setel van aanbidding van Osiris. Dit word ook Busiris genoem, 'die huis van Osiris'. Egiptiese tradisie sê dat die son sy daaglikse reis by Abydos beëindig het en die onderwêreld hier binnegegaan het, deur 'n gaping in die berge, 'peq' genoem. In die 12de dinastie is geglo dat die siele van die dooies die hiernamaals binnegekom het.
Die dubbele leeugod, gaurdian van die sonsopkoms en sonsondergang. Gaurdian van die pieke wat die lug ondersteun het. Die westelike piek is Manu genoem, terwyl die oostelike piek Bakhu genoem is.
Die akh was die aspek van 'n persoon wat by die gode in die onderwêreld sou aansluit as onsterflik en onveranderlik. Dit is na die dood geskep deur die gebruik van begrafnisteks en spreuke, wat ontwerp is om 'n akh te bring. Sodra dit bereik is, was die individu verseker dat hy nie ''n tweede keer sterf' ''n dood wat die einde van 'n mens se bestaan ​​sou beteken.
Dit was die horison waaruit die son opgekom en verdwyn het. Die horison vergestalt dus die idee van sonsopkoms en sonsondergang. Dit is soortgelyk aan die twee pieke van die Djew- of bergsimbool met 'n sonskyf in die middel. Die begin en die einde van elke dag is bewaak deur Aker, 'n dubbele leeugod. In die Nuwe Koninkryk het Harmakhet ('Horus in die horison') die god geword van die opkomende en ondergaande son. Hy is voorgestel as 'n valk, of as 'n sfinx met die liggaam van 'n leeu. Die Groot Sfinx van Giza is 'n voorbeeld van 'Horus in the Horizon'.
Die naam wat gegee word aan die historiese tydperk onder die bewind van Amenophis IV /Akhenaten. Gedurende hierdie tydperk was daar ongekende veranderinge in die regering, kuns en godsdiens.
Die onderwêreld. Oorspronklik die plek waar die son sak, is hierdie naam later toegepas op die Wesoewer van die Nyl waar die Egiptenare hul grafte gebou het.
As 'n vroulike demoon, word sy aangetref in The Book of the Dead. Sy speel 'n belangrike rol in die Hall of Maat.
'N Sjarme, dikwels in die vorm van hiërogliewe, gode of heilige diere gemaak van edelgesteentes of fajance. Hulle is gedra soos juweliersware gedurende die lewe en is ingesluit in die mummie -omhulsels vir die hiernamaals.
'N God wat 'n kultusentrum was, was die tempel van Amun in Karnak. Hy word beskou as die koning van al die gode en die skepper van alle dinge.
'N Simbool van lewe wat lyk soos 'n luskruis. Dit is later deur Koptiese Christene aangepas as hul kruis. Word wyd gebruik as 'n amulet.
Een van die drie soorte Egiptiese sfinx, met die kop van 'n man.
'N Griekse woord wat mensvormig beteken. Hierdie term word gebruik vir kiste wat in die vorm van 'n mens gemaak is.
'N Jakkalshoof. Bewaker van die nekropolis.
Die Apisbul was heilig vir Osiris. Dit is vereer vanaf die vroegste tye, deur die Grieks-Romeinse tydperk.
'N Naam vir die land van die dooies.
Die atef -kroon is deur Osiris gedra. Dit bestaan ​​uit die wit kroon van Bo -Egipte en die rooi vere verteenwoordig Busiris, Osiris se kultus sentrum in die Delta.
Die god wat sy bekendheid verwerf het tydens die bewind van Akhenaten, wat die tradisionele kultusse van Egipte afgeskaf en met die Aten vervang het. Dit het die eerste monoteïstiese kultus ter wêreld geskep.
Die ba kan die beste beskryf word as iemand se persoonlikheid. Soos 'n persoon se liggaam, was elke ba 'n individu. Dit het 'n persoon se liggaam binnegedring met die asem van die lewe en dit het vertrek ten tye van die dood. Die ba word geassosieer met goddelikheid en krag. Dit het die vermoë om verskillende vorme aan te neem; in hierdie opsig het die gode baie bas. Die ba van die oorledene kan vrylik beweeg tussen die onderwêreld en die fisiese wêreld. Die ba is soortgelyk aan die ka.
Die mitiese berg waaruit die son opkom. Die gebied van die oostelike horison. Een van die twee berge wat die lug omhoog hou, die ander is Manu. Hierdie pieke is bewaak deur die dubbelleeu -god, Aker.
'N Boot waarin die gode gevaar het. Die raam van Ra dra elke dag 'n magdom gode oor die lug.
In hierdie tempels is modelbakke gehou. Hierdie modelbakke is gebruik om gode tydens die optogte uit die tempels te vervoer.
'N Kat met die hoof godin. As songodin verteenwoordig sy die warm, lewegewende krag van die son.
'N Klip wat lyk soos 'n obelisk, verteenwoordigend van 'n sonstraal
'n aspek van Ra-Atum in die vorm van 'n feniks. Die beskermheer van die afrekening van tyd. Die draer van ewige lig van die woonplek van die gode na die wêreld van mense.
Dit was klein tempels, verbonde aan die hooftempels van die laat- en Grieks-Romeinse tydperke. Hierdie klein tempels is waar die god van die hooftempel gebore is, of as die hooftempel aan 'n godin opgedra is, is dit waar sy haar kinders gebaar het.
Dit is 'n versameling towerkuns en formules wat geïllustreer en geskryf is, gewoonlik op papirus. Dit het ongeveer 1600 vC in Egiptiese grafte begin verskyn. Die teks was bedoel om deur die oorledene tydens hul reis na die onderwêreld gepraat te word. Dit het die oorledene in staat gestel om struikelblokke in die hiernamaals te oorkom. Dit het dit gedoen deur wagwoorde te leer waarmee die oorledene in mitiese wesens kon verander om gevare te navigeer, terwyl hulle die hulp en beskerming van die gode verleen en die oorledene se identiteit met die gode verkondig. Die tekste sit die tradisie van die piramiedtekste en doodskisteks voort. Daar is ongeveer 200 spreuke bekend en die keuse van spel kan van kopie tot kopie wissel.
Vier potte wat gebruik word om die bewaarde interne organe van die oorledene te stoor. Elke pot is verteenwoordigend van een van die vier seuns van Horus. Die term kom van die Grieks, Canopus, 'n halfgod wat vereer word in die vorm van 'n kruik met 'n menslike kop.
Papirus of linne geweek in gips, gevorm om 'n liggaam. Word gebruik vir mummies en kiste.
'N Sirkel met 'n horisontale balk aan die onderkant, verleng tot 'n ovaal waarbinne die name van die konings geskryf is. Die teken verteenwoordig 'n toulus wat nooit eindig nie.
Van die Griekse woord wat 'leë graf' beteken. 'N Graf wat vir seremoniële doeleindes gebou is, wat nooit bedoel was om vir die begrafnis van die oorledene gebruik te word nie.
Tekste in kiste van die Middelryk wat geskryf is om die siele van die dooies te verby die gevare en gevare wat op die reis deur die hiernamaals ondervind word. Meer as 1 000 spreuke is bekend.
'N Meer dan lewensgrootte standbeeld, dikwels van 'n koning, maar ook van gode en selfs privaat individue. Hierdie groot beelde omring gewoonlik die hekke of pilare van tempels. Daar word geglo dat hulle as tussengangers tussen mense en die gode optree.
Een van die drie soorte Egiptiese sfinx, met die kop van 'n ram.
Die rooi kroon. Dit was die kroon wat Neder -Egipte (noordelik) verteenwoordig het.
Hoofpriesteres van Amun in Thebe, 'n kantoor wat uit die Nuwe Koninkryk tot in die laat tydperk bekend was. Die kantoor was 'n belangrike instrument van politieke beheer.
Daar word geglo dat die Djed 'n weergawe van 'n menslike ruggraat is. Dit verteenwoordig stabiliteit en sterkte. Dit is oorspronklik verbind met die skeppingsgod Ptah. Hy word self die 'Noble Djed' genoem. Namate die Osiris -kultusse posgevat het, het dit bekend geword as die ruggraat van Osiris. 'N Djed -kolom word gereeld op die bodem van kiste geverf, waar die ruggraat van die oorledene sou lê, dit identifiseer die persoon met die koning van die onderwêreld, Osiris. Dit dien ook as 'n teken van stabiliteit vir die oorledene se reis na die hiernamaals.
'N Reguit, geplaveide laan omring deur sfinkse.
Die land van die dooies. Dit lê onder die aarde en kom deur die westelike horison.
'N Mengsel van goud en silwer.
'N Groep van 9 gode wat verband hou met 'n belangrike kultus sentrum. Die bekendste is die groot ennead van Heliopolis, dit bestaan ​​uit Atum, Shu, Tefnut, Geb, Nut, Osiris, Isis, Seth en Nephthys.
'N Geglasuurde materiaal, met 'n basis van gesnyde seepsteen of gegote klei, met 'n deklaag van blou/groen gekleurde glas.
Valse deur. .
'N Deur wat op 'n muur gesny of geverf is. Die ka sou hierdie deur gebruik om aan begrafnisaanbiedings deel te neem.
Soort aanbiedingsdraer gelewer aan die voet van die tempelmure. Daar word gewys dat hulle offers in die tempel bring. Die manlike figure word gereeld getoon met swaar hangende borste en bultende mae, wat die volheid simboliseer van die oorvloed van die aanbiedinge wat hulle bring.
'N Diervel wat aan 'n stok hang. Dit is gebruik deur die kultusse van Osiris en Anubis.
'N Oes of sweep wat gebruik word om bose geeste af te weer.
Hierdie simbool verteenwoordig 'n lamp of vuurherd op 'n staander waaruit 'n vlam opkom. Vuur was beliggaam in die son en in sy simbool die uraeus wat vuur gespoeg het. Vuur speel ook 'n rol in die Egiptiese konsep van die onderwêreld. Daar is een skrikwekkende aspek van die onderwêreld wat soortgelyk is aan die Christene -konsep van die hel. Die meeste Egiptenare wil hierdie plek met sy vurige mere en riviere wat deur vuurduiwels bewoon word, vermy.
Kleikegels bo die ingang van die graf met die naam en titel van die oorledene.
Brood, bier, wyn en ander voedsel wat deur rouklaers of op 'n magiese manier verskaf word, deur inskripsies en foto's in die graf.
'N God wat soms met die kop van 'n gans afgebeeld word. Geb is 'die Groot Cackler' genoem en is as sodanig as 'n gans voorgestel. Dit is in hierdie vorm dat hy gesê het dat hy die eier gelê het waaruit die son uitgebroei het. Daar word geglo dat hy die derde goddelike koning van die aarde was. Die koninklike troon van Egipte was bekend as die 'troon van Geb' ter ere van sy groot bewind.
Die god van die Nyl, veral die oorstroming. Hy word afgebeeld as 'n bebaarde man in blou of groen, met vroulike borste, wat sy voedingsvermoë aandui. As god van die Noord -Nyl dra hy papirusplante op sy kop, en as god van die suidelike Nyl dra hy lotusplante.
Hathor was die godin van vreugde, moederskap en liefde. Hathor is oorspronklik in die vorm van 'n koei aanbid, soms as 'n koei met sterre op haar. Later word sy voorgestel as 'n vrou met die kop van 'n koei, en uiteindelik met 'n menslike kop, die gesig breed en rustig, soms word sy uitgebeeld met die ore of horings van 'n koei.
'N Wit kroon. Dit was die kroon van Bo -Egipte (suidelike).
Een van die drie soorte Egiptiese sfinx, met die kop van 'n valk.
Van die Griekse woord wat 'heilig' beteken, hoewel hierdie vorm van die geskrewe taal deur die Egiptiese geskiedenis gebruik is, kom die naam uit die latere tydperke toe dit slegs in godsdienstige tekste gebruik is.
Die Egiptiese prentetaal. Van die Griekse woord wat 'heilige snywerk' beteken. Die simbole is individuele prente wat nie bymekaar pas nie.
Die hoof van die plaaslike priesterskap.
'N Valk met die hoof van God. Horus was so belangrik vir die staatsgodsdiens dat Farao's as sy menslike manifestasie beskou is en selfs die naam Horus aangeneem het.
'N Koning se naam. Dit identifiseer die koning met 'n vorm van die god Horus.
Van die Griekse woord wat 'pilare dra' beteken. Dit is 'n term wat gebruik word om die grootste, buitenste sale te beskryf. Daar word vermoed dat hulle 'n bos bome verteenwoordig.
Die tent van suiwering. Dit is die plek waar mummifikasie vooraf gevorm is.
Dit is die hart. Die Egiptenare het geglo dat die hart die middelpunt van alle bewussyn is, selfs die middelpunt van die lewe self. Toe iemand gesterf het, is gesê dat hulle 'hart wyk'. Dit was die enigste orgaan wat nie tydens die mummifikasie uit die liggaam verwyder is nie. In die Boek van die dooies was dit die hart wat teen die veer van Maat geweeg is om te sien of 'n individu waardig is om by Osiris aan te sluit in die hiernamaals.
Isis was 'n groot towenaar, die godin van towery. Sy word dikwels voorgestel as 'n vrou wat die hiërogliewe simbool van haar naam op haar kop dra, wat 'n troon of sitplek verteenwoordig.
Van die Griekse woord wat 'met regop penis' beteken. Verskeie gode word in hierdie vorm voorgestel. Veral Min en Amun.
Die ka word gewoonlik vertaal as 'dubbel', dit verteenwoordig 'n persoon se dubbel. Dit is wat ons 'n gees of 'n siel sou noem. Die ka is op dieselfde tyd as die fisiese liggaam geskep. Daar word geglo dat die god met 'n ramkop, Khnum, die ka op sy pottebakker se wiel gemaak het tydens die geboorte van 'n persoon. 'N Persoon kan lewe nadat hul liggaam gesterf het. Daar is gedink dat 'iemand hul dood ontmoet' toe iemand sterf. Die ka bestaan ​​in die fisiese wêreld en woon in die graf (House of the Ka). Dit het dieselfde behoeftes as wat die persoon in die lewe gehad het, naamlik om te eet, te drink, ens.
Die blou kroon was 'n seremoniële kroon.
'N God met 'n skarabee. Die Egiptenare het geglo dat Khepri die son op dieselfde manier deur die lug gedruk het as 'n miskruier (skarlak) wat 'n bal mis oor die grond gestoot het.
Dit is 'n vlam of vuur. Vuur was beliggaam in die son en in sy simbool die uraeus wat vuur gespoeg het. Vuur speel ook 'n rol in die Egiptiese konsep van die onderwêreld. Daar is een skrikwekkende aspek van die onderwêreld wat soortgelyk is aan die Christene -konsep van die hel. Die meeste Egiptenare wil hierdie plek met sy vurige mere en riviere wat deur vuurduiwels bewoon word, vermy.
'N Ram met die hoof van god. Sy naam beteken om te skep. Hy was die skepper van alle dinge wat is en alle dinge wat sal wees. Hy het die gode geskep en hy het die mensdom op 'n pottebakkerswiel gevorm.
'N Geestelike entiteit wat dikwels genoem word in samewerking met die ba. Dit word beskou as 'n heeltemal geestelike en absoluut onsterflike wese.
Vertaal as 'Een wat die rituele boek dra'. Hierdie priesters se funksie was om uit die rituele tekste voor te skryf.
Daar word vermoed dat dit 'n simbool van geboorte en dagbreek was die wieg van die son op die eerste oggend van die skepping, wat uit die oerwater opkom. Die lotus was 'n algemene argitektoniese motief, veral in hoofletters
Die konsep van orde, waarheid, gereeldheid en geregtigheid wat vir die ou Egiptenare belangrik was. Dit was die farao se plig om maat te handhaaf.
Die mitiese berg waarop die son sak. Die gebied van die westelike horison. Een van die twee berge wat die lug omhoog hou, die ander een BAKHU. Hierdie pieke is bewaak deur die dubbelleeu -god, AKER.
Die Arabiese woord wat 'bank' beteken. Word gebruik om grafte uit die vroeë dinastiese tydperk en ou koninkryk te beskryf. Die basiese vorm lyk soos 'n bank.
'N Beskermende amulet wat die goddelike guns aanroep. Dit is gewoonlik op 'n string krale agter in die nek gedra, waarskynlik as 'n teenstelling tot juweliersware wat voor gedra is. Baie van hierdie amulette is in grafte gevind. Hulle was veronderstel om vrugbaarheid vir vroue te bring en viriliteit vir mans.
'N Skrifgeleerde palet. Skryf was 'n baie belangrike vaardigheid vir die ou Egiptenare. Dit is beoefen deur 'n groep met die naam van skrifgeleerdes. Die skryftoerusting wat deur skrifgeleerdes gebruik word, bestaan ​​uit 'n palet met swart en rooi pigmente, 'n waterkruik en 'n pen. Om 'n skriba te wees, was 'n gunstige posisie; selfs 'n paar konings en edeles vertoon trots skrywerpalette.
In die vroeë tye was Min 'n hemelgod wie se simbool 'n donderbol was. Sy titel was Chief of Heaven. Hy word ook gesien as 'n reengod wat die vrugbaarheid van die natuur bevorder het, veral in die verbouing van graan.
Meesteres Van Die Huis
Huisvrou, titel gegee aan getroude dames vanaf die Middelryk.
met betrekking tot die begrafnis van die dooies.
Mense wat begrafnisaanbiedings verskaf het vir die voeding van die oorledene.
Die 'dienaar van die ka' genoem. Dit was 'n persoon wat aangestel is om daaglikse offergawes na 'n graf te bring.
Van die Persiese woord 'moumiya'. 'N Bewaarde lyk op natuurlike of kunsmatige wyse. Mummifikasie het behels dat die liggaam deeglik gedroog is om die bron van verval te verwyder.
Mut was die goddelike moedergodin, die koningin van alle gode. Sy word uitgebeeld as 'n vrou met 'n aasvoëlhoofdoek, met die dubbele kroon (Pshent) van bo- en onder -Egipte.
Heiligdom waarin goddelike standbeelde gehou is, veral in tempels. Normaalweg is 'n klein houtnaos in 'n monolitiese een in harde klip geplaas, laasgenoemde is tipies van die laat tydperk en soms uitgebrei versier. Also used as a term for temple sanctuary.
With industrialization in the 1800s, Swansea had become a thriving centre both for coal and shipping, but it was in copper smelting that it excelled. Een van die Kambrium Newspaper's reporters, John Lewis in his The Swansea Guide, 1851 revealed that out of the 200,000 tons of copper smelted annually in the UK, 90% was manufactured in Swansea. The works themselves were employing some 10,000 men out of a rapidly expanding population of 15,000 early in the nineteenth century and by the 1880s, the Vivians had 3,000 in their works. Logically, as it took four tons of coal to smelt one ton of copper, it was cheaper to bring the copper to the coal of which Swansea had plenty, rather than the reverse.