Histories, danksy die Sowjet-teater, het die Schmisser, dieselfde MP-40, dieselfde integrale simbool geword van die "regverdige diere" as die antipode van die Sowjet-Krygers. Hierdie mite is sterk ondersteun en gekweek gedurende die na-oorlogse dekades. Trouens, die masjien "Schmeisser" was nooit die mees massiewe, of die gewildste wapens van die Wehrmacht in die Tweede Wêreldoorlog nie. Daarbenewens het die baie talentvolle Duitse ontwerper Hugo Schmeisser nie die geringste verhouding tot die skepping van die MR-40 gehad nie. As ingenieur van die wapenmaatskappy Henel, het hy vorige modelle geskep - MP-18 en MP-28. 'N Masjien "Schmeisser" - dit is die algemene naam van al die modifikasies van hierdie masjienpistool.
Soos in baie ander areas van toegepaste meganika, het Duitse ontwerpers nog altyd die leidende rolle in die wêreld gehad om die nuutste soorte ligte wapens te skep. Tot nou toe word daar algemeen geglo dat dit in Duitsland was dat hulle die eerste was om die reeksproduksie van sulke revolusionêre klein arms as masjiengewere te ontwikkel en te organiseer. Die begin is in 1917 teruggelê, toe die onbekende ontwerpers Hugo Schmeisser die wêreld se eerste voorbeeld van sulke klein arms - MP-18, geskep het. Na verskeie klein verbeteringe het hy in massaproduksie gegaan. Verrassend genoeg was die ontwerp so suksesvol dat die masjien "Schmeisser" tot 1928 in diens gebly het. Die enigste beduidende en redelik groot verbetering in die MP-18 is die vervanging van die oorspronklik geïnstalleerde drom tydskrif met 'n spiraal-tipe toevoer op die boks clip.
Duitse masjiengeweer "Schmeisser" het die mees revolusionêre klein arms van die Eerste Wêreldoorlog geword. En die einde van sy massaproduksie is in die oorlog verslaan en die daaropvolgende ondertekening van die Verdrag van Versailles. Alle daaropvolgende wysigings van hierdie submachine-geweer, was die Duitsers verplig om onder polisiewapens te masker. En met die koms van die Fuhrer van die Duitse volk het die masjien 'Schmeisser' 'n nuwe lewe gekry. MR-38 en МР-40, wat so bekend was aan Sowjet-kunsfilms oor die oorlog, is ontwikkel by die wapenfirma "Erma" met direkte deelname van sy direkteur B. Heinel en die talentvolle ontwerper Volmer. MR-38 of "Schmeisser" is 'n outomatiese toestel waarvan die tegniese eienskappe vir twee dekades die gevolg is van die geheime verbetering van wapentegnologie.
Dit het ook die ervaring van die bloedige Spaanse oorlog in ag geneem. Meganika MP-38 is gebou op die beginsel van vrye terugkeer van die sluiter, en 'n groot genoeg massa het dit nie toegelaat om te skud toe dit geskiet is nie, sodat dit uitstekende stabiliteit gehad het. Ander voordele van hierdie masjienpistool bestaan in sy vereenvoudigde ontwerp, in die suksesvolle uitleg en ontwerp van die romp, sowel as in plastiek- of aluminiumelemente vir onderarm en hilt. Daarbenewens is die outomatisering van die skok-sneller meganisme, wat vroeër slegs deurlopende vuur toegelaat, verander.
Nou, sommige afname in die vuurkoers wat toegelaat word om met enkele skote te vuur. Die MP-38 was toegerus met 'n vouram, wat die wapen meer kompak en gerieflik gemaak het. Dit het bygedra tot die vinnige verspreiding onder die tenkwaens en in die amfibiese afdelings. En die volgende model - die MR-40, wat reeds die wapen van die oostelike veldtog self geword het, het 'n paar veranderinge ondergaan om die koste van sy produksie verder te verminder en die ontwerp te vereenvoudig. Baie besonderhede, veral in die toestande van 'n langdurige oorlog in die ooste, is vervaardig met behulp van stamp- en sweiswerk. Van die strukturele innovasies kan 'n mens die gladde geval van die sluiter losmaak, die herlaaimasjien verander en die mure van die tydskrif versterk.
Die resultaat was 'n wapen wat harmonieus in sy ontwerp die eenvoud van die stelsel en sy sterkte met oorleefbaarheid en gemak van instandhouding in moeilike gevegstoestande gekombineer het. Die MP-40 kan terecht beskou word as een van die mees suksesvolle submachine gewere van die Tweede Wêreldoorlog. En die verwarring in die name het begin toe die regte "Schmisers" in die hande van die guerrilla begin val, dit is verouderde modelle wat dikwels in die agtereenhede van die Wehrmacht gebruik word. Daarbenewens het Hugo Schmeiss in 1941 nie die suksesvolste MP-41 opgerig nie, wat die "Schmeisser-patent" gebrandmerk het en wat die MP-40 gelyk het.
Vir al die oorlogsjare is omtrent dertigduisend afskrifte van MP-41 geproduseer. Waarskynlik, danksy hierdie model, het al die Duitse masjiengewere in die Westerse letterkunde die sogenaamde "Schmeissers" genoem. En so 'n fout het vinnig versprei na binnelandse publikasies en publikasies.
Swaard en rapier. Die verskil is een instrument van 'n ander. Swaard, rapier en sabel: wat is die verskille?