Die Lang, Antieke Geskiedenis van Dill Onkruid
Feathery dill weed bring die lente smaak aan die tafel
Dilleboskruid bring natuurlik 'n oogopslag. Geen wonder nie, aangesien Amerikaners elke jaar meer as 2,5 miljard pond verbruik, met kosher dille wat die bevoordeelde is. In Europa en Asië is dille al lank 'n stapelkruid , sterk geassosieer met seekos in die Nordiese lande. Oos-Europese immigrante na die Nuwe Wêreld het baie tradisionele resepte met dille ingesluit.
Die dun, veeragtige groen blare word die aromatiese kruid genoem dildweed (of dilleweed), en die ovaal plat sade het die meer skerp speserye as dille saad.
Dille is maklik om tuis in die tuin of in houers te groei. (As jy self groei, wees bewus daarvan dat die volgroeide sade giftig is vir voëls.) Sodra die eetbare wit of geel blomme verskyn, stop die plant die blaargroentjies te produseer. Maar jy kan die blomme byvoeg vir 'n visuele verrassing of gebruik dit om 'n slaai te versier. En as jy dille saad wil oes, moet jy die blomgroei aanmoedig.
Oorsprong van Dill Weed
Botanies bekend as Anethum graveolens , dille behoort aan dieselfde familie as pietersielie en seldery, hoewel dit die enigste spesie van sy genus is. Dit is inheems aan die oostelike Middellandse See-streek en Wes-Asië. Die woord dille kom van die ou Noorse woord dylla , wat beteken om te kalmeer of stil te maak. Dit dateer skriftelik terug tot ongeveer 3000 vC wanneer dit in Egiptiese mediese tekste vermeld word.
In die 1ste eeu Rome is dillebosse as 'n goeie gelukssimbool beskou. Antieke Egiptenare het dit gebruik om hekse af te weer en as 'n afrodisiose.
Aan die Grieke het dille rykdom aangedui. Baie kulture het dit gekweek vir medisinale eienskappe, veral die vermoë om 'n siek maag te kalmeer. Dit word selfs in die Bybel genoem. Puritans en Quakers het hul kinders dillsaadjies gegee terwyl hulle by die kerk was as 'n eetlusonderdrukker. Moderne wysheid gee dildaadkrediet as 'n asemverfrisser en anti-bakterieë, en dit word geglo dat melkproduksie in borsvoedende vroue stimuleer en kolik verlig.
Gebruik van Dill Weed
Die geur van dilleboskruid lyk soos die lekagtige smaakagtige karbonade of venkel. Die plant word eintlik dikwels verwar vir vinkelblaars. Voeg vars dillebos by die einde van kook om sy geur en kleur te bewaar. Dille saad kan in 'n vroeë stadium gefrustreerd of gemaal word, of hitte bevat, aangesien hitte die geur eintlik uitmaak. Die geur van vars dillebosse dra nie oor na die gedroogde kruie nie, alhoewel dit beskikbaar is in supermarkkruidafdelings.
Behalwe die gebruik daarvan as 'n suurlemoensuur, het dillebos 'n natuurlike affiniteit vir courgette en somerpampoen, aspersies en spinasie. Dit komplementeer koue-water vis soos haring en salm en maak 'n noemenswaardige voorkoms in resepte vir borscht . Dit voeg 'n onmiskenbare smaak aan kruie slaaisous, en kom dikwels in tzatziki voor , onder andere klassieke Griekse geregte.