Haasbekkies - Doukse is dierbare dierasies
Soos die sakkie wip en wap, bons daar skielik 'n padda oor die grond. Kaplaks! tref Muisnes hom met sy agterpoot dwars in die bek.
" 'n Padda. Muisnes het hom per ongeluk disnis geskop. Ek gaan hom kamer toe neem en eksperimente doen, kyk!" Grassproetjies steek die slap padda hoog in die lug voordat sy hom op weer haar skoot neersit.
"Siestog, ek dink die padda is regtig dood," sê Grassproetjies wanneer sy die slap padda opdra na haar kamer. "Sy oë is dan bot toe." In haar kamer lê sy hom op haar spieëlkas neer.
"Steek hom met 'n potlood." balk Muisnes, "miskien slaap hy net."
Met die agterkant van 'n potlood steek-steek sy na die padda, maar hy bly doodstil lê.
Die padda is skoon uitasem wanneer hy begin praat."Kwaak. Weet jy dan nie, mens kielie nie so aan 'n prins nie."
"Nee wat, trou sal ek nie, hoekom sal ek nou met jou wil trou?" Grassproetjies trek haar neus op 'n krul sodat haar neusgate sommer groot word.
"Eendag, my prinsessie, eendag gaan jy my vrou wees."
Toe wip die prins uit by die venster, af met die rankplant en verdwyn diep in die groot groen woud.
"Hy spring maar nog nes 'n padda," kry Muisnes die laaste woorde in.
Die storie is geskryf deur Almari Cilliers. Almari is 'n tweedejaarstudent in Skryfkuns aan die Noordwes-Universiteit, Potchefstroom. Oktober 2008.