In ’n land en ’n wêreld met soms oorweldigende gebrokenheid en verdeeldheid, en ’n oënskynlike onvermoë om brûe te bou, is dit maklik om te aanvaar dat mense soos ek en jy niks gemeen het nie – en dit dan daar te laat. Totdat ons albei onverwags ’n taal ontdek wat die grense tussen ons afbreek …
“Ek het die storie gehoor,” vertel Ben vandag, “en vir die eerste keer werklik besef in hoe ’n mate ek geloof en sport op die veld integreer. Én dat ek op die sportveld ’n veel groter impak maak as op die kansel.”
Dié ontdekking het by hom gebly, dit het in sy binneste begin groei, en op ’n dag het hy geweet dat hy tot ’n sportbediening geroep word.
Ná ’n seisoen as lewensafrigter is hy in 2009 deur die ring van Kaapstad, die Wes-Kaapse Jeugkommissie en die Algemene Sinodale Jeugkommissie befonds om oor die land heen te reis en gelowiges bewus te maak van die Wêreldbeker-sokkertoernooi wat aan ’t kom was, en die bedieningsgeleentheid wat dit sou bring.
“Ek het met die Here geworstel,” vertel Ben. “Ek het gevra hoe dit alles moontlik is in ’n land waar 63% van die bevolking hulle met die Christelike kerk vereenselwig.
Die 19de eeuse teoloog GK Chesterton is op ’n dag gevra wat met die wêreld skort. Hy het glo geantwoord: “Meneer, ék is wat skort met die wêreld.”
Hierdie woorde het Ben juis toe diep geraak. Hy het intens bewus geword van sy eie aandeel in die seer en gebrokenheid van die wêreld waarin hy leef. “Ek het besef ek kan nie onkunde oor ons land se verlede en oor apartheid as verontskuldiging gebruik nie. Ek is immers self ’n sondaar, en ek het ’n aandeel daaraan gehad dat mense seergekry het.
“Ek het toe op soek gegaan na ’n medium om mense van verskillende agtergronde te bereik, maar my eie sportagtergrond was krieket en rugby. Ek het gereken dat dit, binne die konteks van ’n nuwe Suid-Afrika, my uitskakel as iemand om ’n verskil te probeer maak. Boonop is ek wit, Afrikaans en kom uit die NG Kerk.
“Ek het ervaar dat die Here my uitdaag. Dat ek gevra word: Is jy bereid om te los wat vir jou bekend is en na die onbekende te beweeg, na die taal van die nasie, wat sokker is?
“Een van die grootste uitdagings in die hedendaagse wêreld is ’n gebrek aan vaderfigure en positiewe rolmodelle,” sê Ben. “Navorsing wat deur die Amerikaanse gesondheidsdepartement onderneem is, het byvoorbeeld uitgewys dat daar ’n sterk verband tussen die gebrek aan ’n pa-figuur en geweldmisdade, dwelm- en drankmisbruik, tienerswangerskap en selfdood bestaan.
“Ek het gevoel dat God met my praat oor die waarde van afrigters as ’n pa-figuur in spelers se lewe. ’n Afrigter is ideaal geposisioneer om ’n positiewe rolmodel te wees, ’n gesagsfiguur wat ook identiteit en potensiaal bevestig, en wat sekuriteit gee. Dít kan alles op die sportveld gebeur.
“Nou is ek nie meer iemand wat net met hulle kom praat nie, nie meer bloot ’n buitestander nie. Nou deel ons dieselfde passie. Ná ’n paar maande begin hulle hul hart oopmaak.”
En daarin lê die krag van ’n sportbediening soos AFSA. Om Suid-Afrika se statistieke te verander deur middel van gemeenskaptransformasie, voortgedryf deur individuele transformasie.
Want dit is die individu wat uiteindelik met ’n nuwe identiteit, nuwe vaardighede en ’n dieper geloof verandering bring vir die span, die skool, die gemeente, die woonbuurt.