Gedagte vir die dag:  FlentersFoto: pixabay.com Lees Psalm 31:9-16 My tye is in u hand. Red my uit die hande van my vyande en vervolgers! (Psalm 31:16) My lewe vergaan van kommer en my jare van swaarkry; deur my ellende word my krag geknak … (v. 11). Almal weet teen hierdie tyd dat jou lyf en jou gees intiem met mekaar verweef is. Dit is dus nie verrassend nie dat dié psalmdigter se geestelike stryd ook in sy liggaam woed. Sy hartseer en kommer kry hul lê in sy lyf; sy uitgeteerde liggaam is die getuie van die ellende in sy siel. En omdat dié seer sigbaar is, word hy boonop die skyf waarna sy teëstanders korrel. Hulle lag hom uit. Hulle beraam allerlei planne om hom finaal te vernietig. Op hoop van seën hardloop die bekendes ook van hom af weg. Jy word tog aan jou vriende geken, en niemand wil saam met hóm gesien word nie. Daarom los hulle hom om maar eenkant te lê en vergaan. Daar, op sterwe na dood, hoor hy hoe planne gesmee word om hom ’n nekslag te gee. Maar dan, asof met sy laaste krag, beur hy orent en sê: “Ek vertrou op U, Here …” (v. 15). Hy kry ’n laaste kreet uit – en hy stort hom in die Here se hande. Dit is mos die Godskind se laaste toevlug: Wanneer jy ’n in- eenstorting beleef, gebeur dit in jou God se hande. Hy vang jou, hy verhoed onherroeplike breekskade. En met verloop van tyd maak Hy die flenters bymekaar. Maak Hy jou weer, stukkie vir stukkie, heel. Ja, ons sal nog lank, en dalk vir altyd, die littekens dra. Maar dan veral as ’n herinnering aan die ingrype van ons God op daar- die dag toe ons gedink het alles is verby. In sekere sin was dit toe mos die begin … Ek pas sekuur in u hand, Here, Herskepper van my lewe.