Mormone - GESKIEDENIS - Inligting
Mormone is 'n godsdienstige groep wat konsepte van die Christendom sowel as onthullings van hul stigter, Joseph Smith, omhels. Hulle behoort hoofsaaklik tot The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints, oftewel LDS, met sy hoofkwartier in Salt Lake City, Utah, en het meer as 16 miljoen lede wêreldwyd. 'N Ander Mormoonse denominasie, die Gemeenskap van Christus, is gesentreer in Independence, Missouri, en het ongeveer 250 000 lede. Die Mormoonse godsdiens is amptelik in 1830 gestig toe The Book of Mormon gepubliseer is.
Tans kom die LDS -kerk die meeste voor in die Verenigde State, Latyns -Amerika, Kanada, Europa, die Filippyne, Afrika en dele van Oseanië. Terwyl Mormone baie Christelike oortuigings omhels, het hulle 'n eie stel filosofieë, waardes en praktyke.
Mormone beskou hulleself as Christene, maar baie Christene erken nie Mormonisme as 'n amptelike denominasie nie.
Mormone glo in die kruisiging, opstanding en goddelikheid van Jesus Christus. Volgers beweer dat God meer profete gestuur het na Jesus se dood. Hulle sê dat die oorspronklike kerk in die moderne tyd herstel is.
Mormone omvat vier verskillende tekste: Die Christelike Bybel, Die Boek van Mormon, die Leer en Verbonde en Die Pêrel van die Groot Prys.
Volgens die LDS -kerk het Adam en Eva in Daviess County, Missouri, gewoon nadat hulle uit die tuin van Eden verdryf is.
Daar is drie vlakke van die hemel - hemelse, aardse en telestiale - in die Mormonisme. Slegs diegene in die hemelse koninkryk sal in God se teenwoordigheid lewe.
Volgers herken nie die Christelike konsep van die drie -eenheid nie (God bestaan ​​in drie persone). Hulle glo in plaas daarvan dat die Vader, Seun en Heilige Gees drie afsonderlike gode is.
Die LDS -kerk beskou Joseph Smith, wat die mormonisme gestig het, as 'n profeet.
Mormone volg 'n streng gesonde leefstyl wat hulle nie toelaat om alkohol, tabak, koffie of tee te drink nie.
Gesinslewe, goeie dade, respek vir gesag en sendingwerk is belangrike waardes in die Mormonisme.
Mormone beoefen kleruele rituele wat insluit die dra van spesiale onderklere wat godsdienstige betekenis het. Die kledingstuk, wat bekend staan ​​as die 'tempelkledingstuk', word gedra deur volwasse lede wat heilige beloftes aan God maak.
Nie alle Mormoonse kerke aanvaar die etiket 'Mormon' nie, omdat die term soms op 'n neerhalende manier gebruik is, en dit maak nie voorsiening vir die verskeidenheid oortuigings wat bestaan ​​tussen kerke wat die Boek van Mormon volg en die leerstellings van Joseph Smith .
Joseph Smith Jr. is gebore in Vermont op 23 Desember 1805. Toe Smith 14 was, het hy gesê dat hy 'n visioen van God en Jesus ontvang het wat hom aangesê het om nie by enige Christelike kerklike kerke aan te sluit nie.
Drie jaar later beweer Smith dat 'n engel met die naam Moroni aan hom verskyn het. Moroni onthul dat Smith gekies is om die Boek van Mormon te vertaal, 'n heilige teks wat rondom die 4de eeu geskryf is en vernoem is na Moroni se vader, Mormon.
Volgens Moroni bevat hierdie geestelike boek inligting oor die ou mense wat die Amerikas bewoon het. Hy onthul dat die boek op goue borde naby Palmyra, New York, ingeskryf was, naby die plek waar Smith destyds gewoon het.
Hoewel die borde op 22 September 1823 vir die eerste keer aan hom bekend gemaak is, het Smith gesê dat hy dit nie eers in September 1827 kon ophaal nie. Die Boek van Mormon is in 1830 vertaal en gepubliseer.
Smith het ook beweer dat Johannes die Doper aan hom verskyn terwyl hy die Boek van Mormon vertaal en hom opdrag gegee het om die kerk te herstel deur die ware evangelie te verkondig.
Joseph Smith vermoor
Nadat die Boek van Mormon gepubliseer is, het die Mormonisme vinnig begin versprei en groei. Smith het Mormoonse gemeenskappe in Missouri, Ohio en Illinois gestig.
Smith is deur baie gekritiseer en vervolg omdat hy sy nuwe idees geleer het. In Februarie 1844 is Smith en sy broer tronk toe gestuur op aanklag van verraad.
Op 27 Junie 1844 is beide Smith en sy broer deur 'n anti-Mormoonse skare in Carthage, Illinois, in die tronk vermoor.
Nadat Smith gesterf het, het die kerk verdeel. Baie Mormone het Brigham Young gevolg, wat Smith se opvolger geword het.
Young het 'n groot groep vervolgde Mormone uit Illinois gelei om godsdiensvryheid te soek. In 1847 bereik Young en die ander pioniers Utah se Salt Lake Valley.
Mormoonse Westerse uitbreiding
Gedurende die 1850's het Young die migrasie van ongeveer 16 000 Mormone van Illinois na Utah gereël. Hy stig Salt Lake City en word die eerste goewerneur van die Utah -gebied.
Young is aangewys as die president van die kerk en het hierdie titel tot sy dood in 1877 behou. Geleerdes meen dat Young die godsdienstige en politieke landskap van die Amerikaanse Weste aansienlik beïnvloed het.
Ondanks die verhuising na 'n relatief geïsoleerde gebied in Utah, het die spanning tussen Mormone en ander Amerikaners voortgeduur.
In September 1857 vermoor 'n Mormoonse burgermag ongeveer 120 mense wat deel was van 'n wa -trein uit Arkansas. Hierdie gebeurtenis het bekend geword as die Mountain Meadows Massacre.
Die presiese motief vir die slagting word vandag nog bespreek, en sommige rekords toon dat Mormoonse leiers probeer het om die aanval te verbloem.
Geleerdes is ook nie seker wie regstreeks verantwoordelik was vir die geweld nie. Sommige het Brigham Young die skuld gegee, terwyl ander sê dat die plaaslike leiers in die suide van Utah skuldig was.
Mormone glo dat die Boek van Mormon inligting in die Heilige Bybel bevestig.
Die teks gee 'n verslag van ou profete wat in die Amerikas gewoon het. Dit dek gebeure wat plaasgevind het vanaf ongeveer 2500 v.C. tot 400 n.C.
Volgens die boek het sommige Jode na Amerika gekom om vervolging in Jerusalem te vermy. Hulle het in twee groepe verdeel wat teen mekaar geveg het: die Nefiete en die Lamaniete. In 428 nC is die Nefiete verslaan. Die teks sê dat die Lamaniete dieselfde groep is wat bekend staan ​​as die Amerikaanse Indiane.
Volgens die Boek van Mormon het Jesus Christus verskyn en gepreek vir die Nefiete in die Amerikas na sy kruisiging.
Die boek is verdeel in kleiner boeke wat as narratiewe gelees word. Die LDS -kerk verklaar dat meer as 150 miljoen eksemplare van die Boek van Mormon vanaf 2011 versprei is.
Vandag het die LDS -kerk sy hoofkwartier in Salt Lake City, Utah. Dit word bestuur deur 'n profeet wat ook lewenslank as president van die kerk dien.
Die hiërargie van die kerk bestaan ​​uit:
Die eerste presidentskap (president en twee beraders)
Die kworum van die twaalf apostels
Die eerste kworum van die sewentig
Kinders in die kerk word gewoonlik op 8 -jarige ouderdom gedoop.
'N Jong man, 12 jaar of ouer, kan 'n priesterskap aangaan wat bekend staan ​​as die Aäroniese priesterdom. Diegene ouer as 18 kan die Melgisedekse priesterskap betree.
Alhoewel die LDS -kerk die gebruik van poligamie in 1890 verbied het, het Mormone histories met baie vroue getrou.
Die afgelope paar jaar het die kerk erken dat Joseph Smith tot 40 vroue getroud het, sommige so jonk as 14.
Vandag frons Mormone na poligamie en kies om met net een huweliksmaat te trou. 'N Klein aantal fundamentaliste wat uit die kerk gebreek het, beoefen steeds meervoudige huwelike.
In onlangse jare het die mormonisme sy weg ingesluip in die populêre Amerikaanse kultuur.
Die Mormoonse presidentskandidaat Mitt Romney het die godsdiens in 2012 aan die voorpunt van die Amerikaanse politiek gebring.
Die bekende musikale komedie, Die Boek van Mormon, het ook aandag gegee aan die godsdiens, hoewel dit gemengde reaksies in die Mormoonse gemeenskap veroorsaak het.
Volgens 'n Pew Research -peiling van 2011 sê ongeveer 62 persent van die Mormone dat Amerikaners oningelig is oor hul godsdiens. Byna die helfte het gesê dat Mormone baie diskriminasie ondervind.
Daar word vermoed dat mormonisme 'n vinnig groeiende godsdiens is. Sommige kenners meen dat as die huidige neigings voortduur, daar teen 2080 265 miljoen Mormone wêreldwyd kan wees.
Terwyl die relatief nuwe geloof nog steeds werk om die plek daarvan as 'n belangrike wêreldgodsdiens te definieer, is dit waarskynlik 'n belangrike aanspraakmaker in die komende jare.
Mormonism's History, Christian Apologetics & Research Ministry.
Tydlyn: Die vroeë geskiedenis van die Mormone, PBS.
Mormone in Amerika - seker in hul oortuigings, onseker oor hul plek in die samelewing, Pew Research Center.
2016 Statistiese verslag vir 2017 April-konferensie, The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints, Newsroom.
Kerk: Mormoonse stigter Joseph Smith trou met 40 vroue, CNN.
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae ("Mormons ") is gestig deur Joseph Smith, wat op 23 Desember 1805 in Sharon, Vermont, gebore is. In 1816 verhuis hy met sy gesin na die westelike deel van New York, soms bekend as die "Burned-over District " vanweë die golwe van godsdienstige herlewing wat periodiek oor die gebied gespoel het. Jong Joseph het herlewings in die omgewing van Palmyra bygewoon en 'n gelowige gelowige in Christus geword, maar hy was ook verward oor die teenstrydige leerstellings wat hy gehoor het. In die lente van 1820 bid hy vir leiding oor watter kerk reg is en ontvang hy 'n visioen waarin twee persone (wat die Heiliges van die Laaste Dae aanvaar as God die Vader en Sy Seun, Jesus Christus) aan hom verskyn, en vir hom gesê het dat hy sou by geen van die bestaande kerke aansluit nie, en hom verseker dat die volheid van die evangelie op 'n toekomstige tyd aan hom bekend sou word.
Drie jaar later het Joseph Smith beweer dat hy 'n reeks besoeke ontvang het van 'n ander hemelse boodskapper, Moroni, wat hom in kennis gestel het van 'n ou verslag, begrawe op 'n heuwel naby Palmyra. Joseph het die plaat gevind, geskryf op metaalplate met die voorkoms van goud, en later vertaal deur die gawe en krag van God, en deur die middel van twee klippe, die Urim en Thummim. Dit vertel die verhaal van drie groepe mense wat in antieke tye na Amerika gemigreer het, hoofsaaklik gefokus op een wat ongeveer 600 v.C. aangekom het, duisend jaar lank floreer het en kort ná sy opstanding besoek van Jesus Christus ontvang het.
Die vertaalde rekord is genoem Die Boek van Mormon, na die profeet-kryger wat dit in die ou tyd opgestel het, en dit is vroeg in 1830 gepubliseer. Dit het gou die belangrikste sendinginstrument vir die Kerk geword.
Joseph Smith het intussen 'n voorwerp van spot en kritiek geword, maar ondanks die teistering het hy 'n aantal volgelinge gekry. Op 6 April 1830 het hy en vyf ander mans hulself georganiseer onder die naam van die Kerk van Christus. Die kerk het agt jaar later amptelik sy huidige naam gekry.
Mormonisme het ontstaan ​​in 'n tyd toe talle restaurante probeer om die oorspronklike evangelie van Christus te herstel, toe soekers van kerk na kerk beweeg in hul soeke en in 'n godsdienstige atmosfeer belas met millennialisme en Christelike perfeksionisme. . Die restauratoriese boodskap daarvan, saam met Die Boek van Mormon het 'n beroep op baie gedoen en die nuwe kerk het vinnig gegroei. Een vroeë bekeerling was Sidney Rigdon, 'n restourasiedienaar. Die bekering van Rigdon en die grootste deel van sy gemeente het die weg gebaan vir Joseph Smith om na Kirtland, Ohio, te verhuis: Rigdon het self spoedig raadgewer geword van die Mormoonse leier.
Minder as 'n jaar na die organisering van die kerk het Joseph Smith die meeste Mormone van New York na Ohio gelei, waar daar reeds meer as duisend bekeerlinge was.
In Kirtland is 'n pragtige tempel ingewy in 1836. Dit is hoofsaaklik gebruik as 'n vergaderhuis en skoolhuis, maar dit het ook die toneel geword van verskillende hemelse visioene en intense geestelike ervarings vir die Mormone. Kerkleiers was ook diep betrokke by die ekonomiese ontwikkeling van die gebied, insluitend die stigting van die Kirtland Anti-Banking Society bank. Ernstige ekonomiese probleme het dit egter veroorsaak, wat bygedra het tot 'n groeiende vyandigheid teenoor die Mormone, sowel as uitgebreide ontevredenheid en afvalligheid onder gemeentelede self. Die bank het misluk te midde van die nasionale paniek van 1837, en dit, tesame met ander probleme, het uiteindelik Joseph Smith en Brigham Young, een van die mees prominente van die twaalf, genoop om vir hul lewens na Missouri te vlug.
Die Mormone was nie meer gewild as 'n groep in Missouri as in Ohio nie. Hulle oënskynlike eksklusiwiteit, hul oënskynlike liberale houding teenoor vryswartes en ou setlaars vrees dat die Mormone binnekort ekonomies en polities die gebied sou oorheers, het alles daartoe gelei dat hulle in 1833 met geweld uit Jackson County verdryf word. Hulle het hul toevlug gevind in aangrensende provinsies, maar soortgelyke probleme het hulle oral geteister. Teen 1838 het die konflik 'n toestand van virtuele burgeroorlog bereik toe skares die Mormone verslaan, geplunder en vermoor het. Die staatsmilisie het die stryd aangegaan om die vrede te bewaar, maar was duidelik in simpatie met die ouer setlaars, en goewerneur Lilburn W. Boggs het sy berugte " Uitroeiingsbevel " uitgevaardig waarin vereis word dat die heiliges Missouri moet verlaat of uitroei. Uiteindelik, in die winter van 1838-39, is hulle uit die staat verdryf.
Die volgende toevlugsoord was die westelike Illinois waar die Mormone aan die oewer van die Mississippi grond gekoop het en die stad Nauvoo begin bou het. Uiteindelik het ongeveer 12 000 mense in hierdie goed beplande, vlytige gemeenskap van heiliges gewoon, en honderde Mormone het in ander omliggende gemeenskappe gewoon. Joseph Smith beskou Nauvoo as 'n groot koöperatiewe onderneming waar alle burgers sal werk vir die welstand van die gemeenskap en die bou van die Koninkryk van God. Die geestelike en die tydelike was so nou onderling verwant aan die gedagtes van die heiliges dat daar min onderskeid was tussen godsdienstige en sekulêre aangeleenthede. Op politieke gebied kon Joseph Smith byvoorbeeld 'n handves vir die stad bekom wat dit feitlik onafhanklik van die staat gemaak het. Hy word burgemeester van Nauvoo, koerantredakteur en luitenant -generaal van die Nauvoo Legioen. Hy het die ekonomiese ontwikkeling van die stad bevorder en selfs in 1844 'n kandidaat geword vir die presidentskap van die Verenigde State, hoewel hy meer as vier maande voor die verkiesing deur 'n woedende skare vermoor is.
Die heiliges het 'n manjifieke tempel in Nauvoo gebou, wat nie net bedoel was vir vergaderings nie, maar ook vir die bekendstelling van die heilige verordeninge wat nou in alle Mormoonse tempels uitgevoer word. Ander kenmerkende Mormoonse leerstellings en gebruike is in Nauvoo bekendgestel, maar nie een was meer omstrede of belemmer met meer ingrypende gevolge vir die kerk as instelling as die meervoudige huwelik. Dit het begin nadat Joseph Smith 'n openbaring ontvang het in antwoord op sy navraag oor waarom eertydse Bybelse profete meer as een vrou gehad het, en hy is beveel om dieselfde praktyk onder die Heiliges van die Laaste Dae in te stel. In Nauvoo is dit in die geheim beoefen en beperk tot 'n relatief klein aantal geselekteerde kerkleiers. Dit is die eerste keer in 1852 in die openbaar verkondig, nadat die heiliges veilig in die Groot Basin gevestig is.
Probleme soortgelyk aan dié wat hulle in Missouri ondervind het, het die Mormone steeds gedenk. Hul groeiende politieke en ekonomiese sterkte, en gerugte oor poligamie, het uiteindelik baie van hul bure vervreem en gelei tot die bedreiging van burgeroorlog in die weste van Illinois en die ingryping van die goewerneur om so 'n ramp te probeer voorkom. Joseph Smith en sy broer Hyrum is in die tronk in Carthage, Illinois, geneem, en daar, op 24 Junie 1844, is hulle deur 'n skare vermoor. Daar het 'n mate van twis ontstaan ​​oor wie Joseph Smith as leier van die kerk sou opvolg, maar teen die einde van Augustus was die groot meerderheid van die heiliges oortuig dat die Kworum van die Twaalf, onder leiding van Brigham Young, die regte opvolgers was.
Vervolging het voortgegaan, en selfs toe Brigham en die ander leiers die tempel tot voltooiing gedryf het, beplan hulle ook die verhuising na die Weste wat vroeër deur Joseph Smith voorgestel is. Die uittog uit Nauvoo het vooruit begin toe skare se aktiwiteite die heiliges in Februarie 1846 dwing om die ysbedekte Mississippirivier oor te steek.
Baie Mormone is nie bewus van die morsige besonderhede van LDS -kerkgeskiedenis nie
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae was onlangs in die opskrifte nadat 'n reeks opstelle op die webwerf "Evangelie-onderwerpe" van die kerk geplaas is wat baie oor die geskiedenis daarvan met poligamie uiteengesit het (sien hier, hier en hier). Die belangrikste is dat hierdie opstelle erkenning gegee het dat die stigter van die kerk, Joseph Smith, tot 40 vroue gehad het (ten minste een so jonk as 14) en dat vroue onder hulle reeds getroud was.
Alhoewel die meeste van hierdie inligting nie nuut was vir akademici en geleerdes uit die geskiedenis van die Mormoon nie, was baie waarskynlik 'n verrassende nuus vir baie van die kerk se lidmate. Hoewel die institusionele Mormoonse opvoedkundige kurrikulum wel enkele verwysings na Joseph Smith se "meervoudige huwelike" bevat, is volledige besonderhede oor die omvang en aard van hierdie huwelike, insluitend sy eksperimente met poliandrie, afwesig in die standaard Sondagskool -kurrikulum (sien hier en hier vir 'n oorsig). Dit was dus verrassend - indien nie skokkend nie - onthullings deur die LDS -kerk aan baie van sy lidmate.
Ander Mormone het egter die nuutheid van die inligting in hierdie opstelle verminder. Hulle het aangevoer dat die LDS -kerk hierdie inligting nooit opsetlik verberg het nie en dat Mormone die verantwoordelikheid het om hul eie geskiedenis te bestudeer (sien hier, hier en hier). Hulle blameer dus die Mormoonse rang en lê hulself voor vir hul onkunde oor hierdie aangeleenthede.
Hierdie argumente staan ​​egter in kontras met uitsprake van getroue en gerespekteerde Mormoonse historici soos Richard Bushman, wat in 'n onlangse MSNBC-onderhoud verduidelik het: 'Die feit is dat die kerk poligamie nie bespreek het nie; dit is probeer om dit in die verlede gestel het, om dit te vergeet. So kan gemeentelede grootword sonder dat hulle werklik besef dat Joseph Smith [ander vroue as Emma gehad het]. " Deur die skuld op die lidmate self te plaas, ignoreer ook die feit dat Mormone wat in die openbaar oor die morsiger besonderhede van poligamie en ander historiese kwessies gepraat het, dikwels in die nie-verre verlede deur die kerkleiers gemarginaliseer en soms selfs uitgesluit is. D. Michael Quinn is byvoorbeeld in 1993 geëkskommunikeer om navorsing te publiseer waarin uiteengesit word hoe poligamie in Utah voortduur, selfs nadat die beëindiging daarvan amptelik aangekondig is deur LDS -president Wilford Woodruff in 1890. (Dit is opmerklik dat een van die onlangse poligamie -opstelle ook beskryf hoe poligamie in Utah voortduur, selfs nadat dit amptelik in 1890 gestaak is.) Kerkleiers het in 1989 ook lidmate gewaarsku oor 'alternatiewe stemme', wat algemeen verstaan ​​word dat dit nie-kerklike goedgekeurde inligtingsbronne oor die Mormoonse leer en geskiedenis is. Die gevolge van hierdie optrede word vandag nog gevoel, aangesien baie getroue Mormone baie agterdogtig is oor enige inligting aangaande die kerkgeskiedenis wat van buite die kerklike institusionele struktuur afkomstig is, of enige inligting wat weerspreek die gesaniteerde historiese vertelling wat die Kerk sy lidmate die afgelope tyd geleer het etlike dekades.
Sommiges wonder miskien hoeveel Mormone, voor die vrystelling van hierdie opstelle, geweet het dat Joseph Smith 40 vrouens gehad het (sommige so jonk as 14) of dat hy getroud was met vroue wat reeds met ander mans getroud was. Na my wete is daar geen bewyse wat die vraag op die een of ander manier definitief kan beantwoord nie. 'N Opname van 2012 wat deur David Campbell, Quin Monson en John Green gedoen is, het egter die vlakke van Mormoonse bewustheid gemeet van 'n ander netelige kwessie uit die geskiedenis van die Mormoon: die verbod daarvan dat lede van Afrika -afkoms tot die priesterskap geordineer word wat in 1978 geëindig het.
Die verbod op die Mormoonse priesterskap is die onderwerp van een van die eerste historiese opstelle wat laat in 2013 deur die kerk gepubliseer is. Dit verduidelik dat Mormoonse leiers gedurende die vroeë 20ste eeu geleer het dat die verbod op priesterskap 'n direkte gevolg was van swartes " minder dapper "in hul lewe voor die aarde. Dit was dekades lank 'n gewilde leerstelling in die Mormoonse kultuur, alhoewel dit vinnig beklemtoon is nadat die verbod op die priesterskap in 1978 opgehef is. ras en die priesterskap het uitdruklik gesê: 'Die kerk ontken vandag die teorieë wat in die verlede aangevoer is dat swart vel 'n teken is van goddelike onguns of vloek, of dat dit onregverdige optrede weerspieël in 'n voorsterflike lewe dat huwelike van gemengde rasse sonde is of dat swartes of mense van enige ander ras of etnisiteit op enige manier minderwaardig is as iemand anders. "
'N Jaar voordat hierdie amptelike ontheffing gekom het, het die Peculiar People Survey van 2012 aan Amerikaanse Mormone gevra of hulle ooit van die volgende gehoor het:' In die verlede het sommige Mormone gesê dat swartes moes wag om die priesterskap te beklee omdat hulle minder dapper was in die oorlog in die hemel of die voortydige bestaan. " In hierdie opname het slegs 45% van die Mormone gesê dat hulle van hierdie leer gehoor het, van wie 22% gesê het dat hulle daarmee saamstem. Dit het slegs 10% van die Amerikaners Mormone gelaat wat albei daarvan gehoor het en daarmee saamgestem het. (Sien Op soek na die beloofde land, bls. 58-62.) Namate meer jare verloop en die LDS-kerk steeds groei deur bekering en vervanging van generasies, is dit waarskynlik dat hierdie getal in die toekoms net sal krimp.
Dit is alles opmerklik omdat dit toon dat meer as die helfte van die Amerikaanse Mormoonse bevolking heeltemal onbewus was dat hul eie kerkleiers slegs 'n paar dekades gelede geleer het dat swartes 'minder dapper' was in hul lewe voor die aarde. Daarteenoor is die morsige besonderhede van Joseph Smith se poligamie en poliandrie nie op dieselfde manier amptelik deur LDS -kerkleiers deur die LDS -kerkleiers geleer nie. Dit is dus nie onredelik om te vermoed dat die kerk se onlangse onthullings oor die historiese gegewens van poligamie heel waarskynlik nuus was vir die oorgrote meerderheid LDS -kerklede.
Uit my persoonlike anekdotiese ervaring is die meeste van my Mormoonse vriende en familielede hoogstens net perifêr daarvan bewus dat hierdie historiese opstelle selfs bestaan ​​en baie min het werklik die tyd geneem om dit te lees of na te dink oor die implikasies daarvan. Alhoewel die LDS -kerk hierdie inligting op sy amptelike webwerf beskikbaar gestel het en die afgelope tyd groot vordering gemaak het met die oog op meer openheid en deursigtigheid oor sy geskiedenis, het sy nog nie hierdie ontwikkelings aktief bekendgemaak of aan sy lede bekend gemaak nie. in sy opvoedkundige kurrikula of halfjaarlikse toesprake deur kerkleiers, die bronne waar die meeste Mormone verwag dat die 'ware' en 'goedgekeurde' weergawe van hulle geskiedenis geleer word. Totdat die LDS -kerk 'n meer aggressiewe poging op hierdie gebied aanwend, moet ons verwag dat die meeste Mormone oningelig en "in die duister" sal bly oor hierdie belangrike besonderhede uit hul eie geskiedenis.
In April 1847 was die pioniersmaatskappy van die Mormone onderweg van Winter Quarters, Nebraska, na Utah. Die verslae van Fremont en gesprekke met vader De Smet, 'n Jesuïet -sendeling van die Indiërs, het gehelp om hul keuse om na die Groot Basin te gaan beïnvloed. 'N Vooruitgangspartytjie, waaronder drie Afro-Amerikaners, het op 22 Julie 1847 Salt Lake Valley binnegekom en die res van die geselskap het op 24 Julie begin plant en besproei, asook die verkenning van die omliggende gebied.
Hoewel die stryd om oorlewing moeilik was in die eerste jare van vestiging, was die Mormone beter toegerus deur ervaring as baie ander groepe om die harde land te tem. Hulle was 'n pionier in ander nedersettings in die Midde -Weste, en hul gemeenskaplike godsdienstige geloof het die noodsaaklikheid van samewerkende inspanning beklemtoon. Basiese nywerhede het vinnig ontwikkel, die stad is aangelê en met die bou is begin. Natuurlike hulpbronne, insluitend hout en water, is as gemeenskaplike eiendom beskou en die kerklike organisasie was die eerste regering.
Die Mormoonse dorpie in Utah was tot 'n mate gevorm na Joseph Smith 's City of Zion, 'n beplande gemeenskap van boere en handelaars, met 'n sentrale woongebied en plase en plaasgeboue op die grond daarbuite. Die lewe in hierdie dorpe fokus op die daaglikse werk en kerklike aktiwiteite. Opvoedkundige fasiliteite het stadig ontwikkel. Musiek, dans en drama was die gunsteling groepsaktiwiteite.
Bou 'n interaktiewe waaierkaart van u stamboom.
Die nuwe FamilySearch -webwerf met sy miljoene oorspronklike rekords en beelde is moontlik vanweë die duisende vrywilligers van regoor die wêreld wat help om meer gratis rekords beskikbaar te stel deur Family Search Indexing. U kan FamilySearch help deur by die indekseringsprojek aan te sluit om vandag nog meer rekords beskikbaar te stel. Vrywilligers is van alle gelowe, maar almal het dieselfde doel om die rekords van ons verlede te wil stoor.
Die moord wat vrae laat ontstaan ​​het oor die geskiedenis van Mormone
Netflix vorm op hierdie stadium 'n ware industriële kompleks vir ware misdaad. Sommige van sy dokumentêre programme het 'n blywende virale impak gehad (2020's Tiger King), terwyl baie dit net reggekry het om 'n naweek op sosiale media te praat voordat hulle in die afgrond terugval (2021's Crime Scene: The Vanishing in the Cecil Hotel, onder talle ander). Daar is 'n duidelike huisstyl vir hierdie miniserie, dit is swaar vir te veel verligte sprekende koppe, herontwerpings en soms geanimeerde ontspanning. Maar een van die onlangse dokumentêre films van Netflix, wat saam met die BBC vervaardig is, is taamlik onverwags, sowel in die skepping as in die onderwerp. Moord onder die Mormone is mede-regie deur Jared Hess, die direkteur van Napoleon dinamiet (2004) en Nacho Libre (2006), en dit fokus op 'n sameswering in die moreel opgevoede Salt Lake City. Die saak van die vervalser Mark Hofmann het diep ingegaan op die hart van die mormonisme en het ernstige vrae aan die Heiliges van die Laaste Dae laat ontstaan ​​oor die geldigheid van hul geloofstelsel.
In die 1980's het Hofmann golwe gemaak in die Mormoonse gemeenskap as 'n seldsame boekhandelaar en amateur -argeoloog wat gespesialiseer het in artefakte wat verband hou met die vroeë geskiedenis van die kerk. Baie van sy vermeende vondste was uiters omstrede, aangesien dit die amptelike vertelling oor die geskiedenis van die kerk in twyfel getrek het. Die berugste was die 'Salamander -brief', wat beweer dat stigter Joseph Smith nie deur engele besoek is soos hy beweer het nie, maar dat hy eerder sy 'nuwe evangelie' van 'n salamander ontvang het. Die kerk, wat berug is op die beskerming van sy beeld, het ontelbare fondse bestee om hierdie materiaal te bekom om dit te begrawe, selfs al het hulle reeds skade berokken. En toe blyk dit dat hierdie skandalige dokumente volledige versinsels was. Hofmann het baie moeite gedoen om papiere te maak wat twyfel sou laat ontstaan ​​oor die dogma wat sy lewe oorheers het. Al hierdie bedrog is eers aan die lig gebring nadat Hofmann probeer het om ontslae te raak van 'n toenemende skuld deur 'n bomaanval te organiseer wat twee mense doodgemaak het.
In sy rolprente is Hess, wat hierdie reeks saam met Tyler Measom geregisseer het, gefassineer deur materiële voorwerpe en boeke van vervloë dae. U kan spore van sy styl in die ontspanning en herontmoetings van die reeks voel, wat gebruik maak van die dikwels taai gevoel van gesonde kitschheid wat verband hou met die Mormoonse kultuur. Ons sien 'n gesin wat die bordspeletjie met astrologie-tema speel Hemelse Pursuit (geraam langs 'n bord Rice Krispies -lekkernye), matte op die vloer, en uittreksels uit taai opvoedkundige films wat ek al te goed ken. En Hess se werke handel dikwels oor karakters wat uitsluitlik deur hulle gedryf word dinge - die spiraalvormige notaboek fantasieë en instruksiedans VHS van Napoleon dinamiet, die tuisgemaakte lucha libre uniform van Nacho Libre, die pulp sagteband van Menere Broncos. En daar is natuurlik Don Verdean, oor 'n Bybelse argeoloog wat afgedwaal het uit sy oortuigings deur 'n welgestelde evangelis. Dit is vir my moeilik om hierdie belangstelling in materiële items wat met 'n byna godsdienstige mag toegerus is, nie aan die Mormonisme self te koppel nie. Die godsdiens is gebaseer op muwwe ou perkamente, beweerde versteekte koperplate en "sienerstene".
Moord onder die Mormone het my verlei met die boekagtige historiese sameswering en die obsessiewe nerds, maar dit het my ook geroep vanweë my agtergrond. Ek is grootgemaak in dieselfde intense, allesomvattende godsdiens as Mark Hofmann. Vreemd genoeg vind ek sy saak amper verwant. Hofmann kon hom nie voorstel om nie Mormoon te wees nie, selfs al het hy sy geloof verloor, soos soveel ander twyfelaars doen, alhoewel hy as tiener skynbaar ophou glo het, het hy steeds as sendeling gewerk, kerk bygewoon en aan geleenthede deelgeneem en 'n Mormoonse gesin gestig, alles uit 'n diep gewortelde gevoel van verpligting. Hy is gedryf om mense te mislei omdat hy gevoel het dat hy sy hele lewe lank mislei is. Net soos hy, gaan my eie afkoms terug na die kerk se oorsprong-ek het 'n oupagrootjie of iets-grootvader gehad wat saam met Joseph Smith in die gevangenis was, en my gesin was in die tweede wa toe die heiliges in Salt Lake rol Valley vir die eerste keer. Ek weet hoe moeilik en selfs destabiliserend dit kan wees om jouself buite 'n instelling te bevind wat elke faset van jou wese vorm.
Die reeks maak 'n skerp draai na die eerste twee episodes, wat die kerk as 'n moontlike verdagte in die bomaanvalle beskou, voordat Hofmann as die skuldige onthul word, waarna die kerk 'n slagoffer word in die derde en laaste episode. Gegewe die mormonisme se gewelddadige vervolging in sy vroeë dae, het sy lidmaatskap 'n sensitiewe selfbeeld ontwikkel, en Mormone is dikwels vinnig om teen kritici te waak. Dit voel asof Hess 'n bietjie vroetel deur toe te gee aan baie kerklike gesprekspunte oor 'anti-Mormonisme' in die laaste episode, hoewel hy steeds verder gaan in sy kritiek as wat die meeste ander aktiewe lede ooit sou waag. Die LDS -kerk moedig nie diskoers of debat aan nie. Hess trek nie 'n direkte verband tussen LDS -leierskap en 'n man wat moord sou pleeg om sy leuens te verbloem nie, maar Moord onder die Mormone laat nog steeds 'n paar ongelooflike waardevolle vrae ontstaan ​​oor die verhouding van die godsdiens tot sy eie geskiedenis.
Is Mormonisme Christelik? Die Mormoonse Christelike Debat
Die vraag is Mormonisme Christelik, die antwoord wat u kry, sal afhang van wie dit gegee word. Of dit nou een van die Mormoonse geloof of een van die Christelike geloof is. Daar is baie verskillende maniere waarop die vraag verwoord kan word, en dit is ook waarop die antwoord sal afhang.
In ooreenstemming met die Mormone is dit die enigste godsdiens op aarde waaraan u moet voldoen, anders word u nie gered nie. Volgens die Christene is die Mormoonse leerstelling verdraai om aan die behoeftes van die individuele leiers self te voldoen, as gevolg van die een wat hierdie godsdiens begin het, naamlik Joseph Smith.
Is die Mormoonse kerk dus 'n Christelike denominasie soos ons dit ken?
Die antwoord is nee, want dit ontken waarop die Christelike leer eintlik gebaseer is. Hierdie basis is gebaseer op die belangrikste aspekte van die Bybel. Om mee te begin, erken die mormoonse godsdiens nie dat die godheid van Christus die Vader, die seun en die Heilige Gees as een is nie. Die oortuigings van die Mormonisme is dat dit drie afsonderlike entiteite is. Tweedens, as daar nie iets soos redding uit genade bestaan ​​nie, plaas dit 'n vraagteken oor wat die doel was van Christus se sterwe aan die kruis?
Uiteindelik is die opstanding van Christus nie iets wat in die Mormoonse godsdiens geglo of geleer word nie. Die algemene konsensus van die Mormoon is dat die heilige Bybel deur die jare beskadig geraak het en nie so geldig is as wat mense sou glo nie.
As 'n mens 'n Mormoon moet vra of hy 'n Christen is, en sy sin vir die woord is dat 'n Mormoon hom een ​​maak. Dan sou sy antwoord ja wees. As hy gevra word of diegene wat 'n ander geloof het en beweer dat hulle Christene is, sou hulle so wees. Die antwoord wat u sou terugkry, is waarskynlik nie omdat hulle nie in die leerstellings van die Christelike Kerk glo nie. (wat volgens hulle die Mormone is).
Dan ontstaan ​​die vraag of 'n Mormoon moontlik 'n Christen kan word? Die antwoord hierop is moontlik of moet dit ja wees, want elkeen wat voor Christus kom en hulle sonde bely en hom as hul persoonlike redder aanvaar, is 'n Christen. As die individu egter volgens die leerstelling in die Mormoonse kerk sou bly, dan sou hulle nie as die Christendom in die wêreld vandag beskou word nie
As die Christene 'n standpunt soek vir hul verwerping van die Mormoonse kerk, verwys hulle na verskeie geskrifte wat baie duidelik in die heilige Bybel is rakende verskillende geeste en evangelies. Wat dit nog meer verstommend maak, is die verslag wat die Bybel gee, is byna 'n presiese beskrywing van hoe die Mormone ontstaan ​​het.
Die meeste mense is bewus daarvan dat die Mormoonse Kerk gestig is deur Joseph Smith, wat 'n visie sou gehad het waar God en Jesus vir hom gesê het dat hy 'n nuwe godsdiens sou begin. Van 'n paar eenvoudige volgelinge het dit vinnig op dreef gekom en dat daar nou duisende volgelinge van die Kerk van die Heiliges van die Laaste Dae is.
Klik op die onderstaande skakels om meer oor te lees.
'Ontdek die skokkende waarheid oor mormonisme'
"Vir die Eerste keer in die geskiedenis Hierdie skaars boeke
Is toegelaat in openbare hande. En dit is nie
Moeilik om te sien hoekom baie hulle stil wil hou! "
Lees verder om te ontdek.
Joseph Smith se eerste oorspronklike visie en die mites daarvan
Die kerk se verborge donker geskiedenis en die ware aard daarvan
Die geheime rituele van die mormoonse tempel wat nog nooit in die openbaar geopenbaar is nie
Was Joseph Smith 'n ware profeet van God?
Is die mormoonse kerk 'n aangeslote vrymesselaar?
Die geheim van die granietberg en die waarheid agter Joseph se magiese bril
Is die mormonisme afgelei van die Christendom?
Al het jy net & quotscan & quot hierdie dokumente een keer, u persepsie sal vir ewig verander word! Dit is regtig kragtige dinge.
Nadat Joseph Smith uit die Liberty-gevangenis vrygelaat en met sy gesin en die Heiliges van die Laaste Dae herenig is, het die vraag ontstaan ​​of dit veilig is vir die heiliges om op een plek bymekaar te kom. Die alternatief was om uit te brei. Die kerk was nog in die vormingsfase, en Joseph Smith ontvang voortdurende openbarings [& hellip]
Onder leiding van die Twaalf Apostels het lede van die Mormoonse Kerk vinnig byeengekom om die bou van die Nauvoo-tempel te voltooi, sodat alle Heiliges van die Laaste Dae wat dit wou en waardig was, daar verordeninge kon voltooi. Die twaalf het die organisasie van die Kerk verfyn sodat pligte gedefinieer is en waardige manne verantwoordelikheid aanvaar [& hellip]
MORMONE. Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae (Mormon) het twee verskillende periodes van sy geskiedenis in die noordooste van Ohio beleef: die "Kirtland-era" van die vroeë 19de eeu en die na-WORLD WAR II-era. Gedurende die Kirtland -era het die heiliges op spesifieke geografiese plekke vergader om 'die koninkryk van God op te bou'. In die latere tydperk het die Heiliges van die Laaste Dae uitgebrei buite geografiese grense. Joseph Smith jr. (Die profeet genoem) en nog 5 mans het die Kerk van Jesus Christus op 6 April 1830 in Fayette, NY, georganiseer en opgeneem. (Die frase "Heiliges van die laaste dae" is in 1838 bygevoeg.) Die kerk lok vinnig bekeerlinge, van wie baie ywerige sendelinge geword het, waaronder Parley P. Pratt. Pratt, 'n voormalige Campbellite -prediker uit Ohio, het gehelp om Mormonisme in die WESTERN RESERVE in te voer. In November 1830 verkondig Pratt en Oliver Cowdrey die herstelde leerstellings van Mormonisme aan die gemeentes van Pratt se vriend, Sidney Rigdon (nog 'n voormalige minister van Campbellite) in Mentor en Kirtland. Onder die indruk het Rigdon die Boek van Mormon gelees en sy gemeentes gemaan om die boodskap daarvan noukeurig te ondersoek. Die bekering tot Mormonisme het vinnig gevolg vir Rigdon en ongeveer 127 lede van sy kudde. Die nuus oor die sukses van Kirtland het Smith in die weste van New York bereik in Desember 1830. Hy het 'n onthulling ontvang waarin die New Yorkse Mormone die opdrag gegee het om 'in Ohio bymekaar te kom'. Die volgende Januarie het Smith en sy gesin in Kirtland aangekom, wat gou 'n fisiese en geestelike fokuspunt vir die Mormone geword het.
Alhoewel Mormoonse aktiwiteite gesentreer was in die provinsies oos van Cuyahoga, het proselitisme gemengde resultate in die hele Wes -Reserwe gelewer. In 1831 het Mormoonse sendelinge John Murdock gedoop, 'n boer wat naby Warrensville gewoon het, wat daarna in die oostelike Cuyahoga -provinsie gepreek het. Uiteindelik is 55 inwoners gedoop weens sy pogings.
As gevolg van die vertroue op leke-priesters en vrywilligers, het die Kerk van die Heiliges van die Laaste Dae slegs nuwe belange en wyke geskep as dit seker was dat 'n bepaalde gebied sy eie leierskap en leiding kan verskaf. ('N Mormoonse paal en wyk is analoog aan 'n bisdom en 'n gemeente onderskeidelik 'n tak het minder lede as 'n wyk.) Tussen 1831-1838 is daar vier takke van die Heiliges van die Laaste Dae gestig in MAYFIELD VILLAGE, ORANGE, STRONGSVILLE en WARRENSVILLE HTS. Die NORTH UNION SHAKER GEMEENSKAP trek ook die aandag van die Mormone. In Maart 1831 beveel Smith Rigdon, Pratt en Leman Copley om te proseliseer onder die Shakers, wat onaanvaarbaar was dat die poging gestaak is. Kirtland verloor uiteindelik sy gunsteling posisie. Die aandag van die profeet, materiële goedere en mense word toenemend na Jackson County, MO, herlei, na 'n onthulling in Julie 1831 wat die gebied as die nuwe Mormoonse Sion noem. Ekonomiese probleme in Kirtland het gedurende die middel van die 1830's tot onenigheid gelei: grondspekulasie het vir sommige vinnige winste gebied, ander bankrot gemaak en vriendskappe vernietig. Met die mislukking van die Kirtland Anti-Banking Safety Society, het baie plaaslike Mormone Smith as 'n gevalle profeet verdiskonteer, wat slegs met kapitaalgenerering besig was om skuld terug te betaal. Uiteindelik het vervolging deur plaaslike inwoners buite die Heiliges van die Laaste Dae mettertyd toegeneem. Met die vertrek van die profeet en baie van die heiliges uit Ohio in 1838, het die Kirtland -era tot 'n einde gekom. Gedurende die volgende tien jaar is die Mormone uit Missouri verdryf, Nauvoo, IL gebou, en weswaarts na die Great Salt Lake Valley getrek, begin in 1847. Byna 100 jaar na die oprigting van die Mormoonse Koninkryk in Utah, het die kerk bestuur aan 'n verspreide lidmaatskap in die noordooste van Ohio deur eenhede bekend as missies.
In 1946 het een tak van die laaste dae se heiliges nie net Cleveland nie, maar ook 'n groot deel van die noordooste van Ohio. Lede het van so ver as die Pennsylvania -grens, Sandusky, en Hudson gereis om Sondagdienste in 'n gehuurde kamer in die Carter Hotel by te woon. Die gemiddelde bywoning was 30. Teen 1986 het dieselfde geografiese grense 2 stokke gehuisves van 15 wyke en 3 takke, wat 'n totale ledetal van meer as 4800 beslaan. Op die spelvlak het 2 belangrike ontwikkelings die Cuyahoga County -mormone beïnvloed. In Oktober 1961 is 'n groot deel van die noordooste van Ohio georganiseer in die Cleveland Stake, wat toegedien is aan meer as 2 400 Heiliges van die Laaste Dae in 8 wyke en 3 takke. In 1983 is die Kirtland -belang georganiseer, wat die oostelike deel van die Cleveland -paal ingeneem het. Aangesien die grense noord en suid deur die PUBLIC SQUARE loop, het die spel van Cleveland en Kirtland onderskeidelik die westelike en oostelike gedeeltes van Cuyahoga County ingesluit.
Byna 20 jaar na die einde van die Tweede Wêreldoorlog het die kern van die Mormoonse bevolking in Cuyahoga County grootliks bestaan ​​uit getransplanteerde westerlinge wat na die Cleveland -gebied verhuis het weens werkoordragings, professionele geleenthede en matrikulasies by plaaslike onderwysinstellings. Hulle het gehelp om 'n groeiende plaaslike liggaam te versterk. Gedurende die laat veertigerjare en vroeë vyftigerjare het die meeste Mormone aan die westekant van die stad gewoon, en in 1947-48 is stappe gedoen om 'n vergaderhuis daar te bou. 'N Klein struktuur van 2 verdiepings is voltooi op Lake Ave. naby Detroit Rd. in 1950. 'n Beduidende deel van die tak se bevolking het toenemend bestaan ​​uit studente wat die Western Reserve Univ.'s School of Tandheelkunde bywoon. Hierdie studente en hul eggenote het eers in die LAKEWOOD -omgewing vergader en later in CLEVELAND HTS. en SHAKER HTS. Saam met 'n klein aantal permanent verhuisde Mormone en 'n groeiende bekeerde bevolking, het die studentegesinne bestaan ​​uit 'n lewensvatbare groep aan die oostekant van die Heiliges van die Laaste Dae. In 1955 is die Euclid -tak georganiseer, later herdoop tot die Cleveland East -tak, wat gestrek het vanaf die openbare plein tot by die grens van Pennsylvania. Terwyl die meeste van die lede aan of aan die oostekant van Cleveland gewoon het, was daar gesinne, hoofsaaklik bekeerlinge, versprei oor die verre oostelike dele van die tak. Al die vergaderings en aktiwiteite het plaasgevind in ledehuise en in verskeie gemeenskapsgeboue, waaronder die Brainard Community Center, die Mayfield YOUNG MEN'S CHRISTIAN ASSN., En openbare skole. Onvermoë om 'n geskikte plek vir 'n vergaderhuis te vind, het gedurende die laat vyftigerjare konstruksiepogings gestuit. In 1962 'n pakkie op Cedar Rd. in Mayfield, net wes van SOM Center Rd., gekoop. Die vergaderinghuis, wat in 1966 begin is, is in 1967 voltooi. In 1969, nadat dit ten volle betaal is, is die gebou toegewy. Die Cleveland East Branch het in Oktober 1961 'n wyk geword toe die Cleveland Stake georganiseer is. Sedertdien het lidmate groei en wykverspreiding plaasgevind oos van Cuyahoga County, sowel as binne sy grense, insluitend wyke in Ashtabula (1968) en Kirtland (1977). In 1986 het 3 wyke die oostelike deel van Cuyahoga County, Mayfield, Shaker Hts., En Solon gedeel, waaronder ongeveer. 700 Heiliges van die Laaste Dae.
Na die studentemigrasie van die westekant af, is die bevolking van die Cleveland -tak verminder tot verplaasde westerlinge en plaaslike bekeerlinge. Beide bevolkings het gegroei, en teen 1966 het die Lakewood -kapel te klein geword om die tak aan die westekant te huisves. Nadat die gebou aan 'n Lutherse gemeente verkoop is, het lede van die tak in Cleveland twee jaar lank sosiale aktiwiteite in gemeenskapsgeboue en privaat huise aanbid en gehou. In 1968 is 'n nuwe gebou voltooi op Westwood Rd. in WESTLAKE. Die gebou het 2 sale en die kantore van die Cleveland Stake gehuisves. 'N Tweede kapel is in 1979 voltooi op Rockside Rd. in SEWE HEUWE. Aangesien individuele takke van die Mormoonse kerk wes van Cuyahoga County, in Lorain en Sandusky, in die vyftigerjare gevestig is, het die verspreiding van die Cleveland Ward binne die grense van die westelike Cuyahoga County plaasgevind. In 1986 beset 4 wyke die gebied, Cleveland, NORTH OLMSTED, Seven Hills en Westlake, met ongeveer. 1 200 Heiliges van die Laaste Dae. Die naoorlogse vestiging van die Cleveland- en Kirtland-spel en die daaropvolgende organisering van nuwe wyke binne hul grense dui op die getalgroei wat die gebied van die Heilige Kerk van die Laaste Dae beleef het. Die gemiddelde wyk het in 1986 300 lede gehad.
Arrington, Leonard J. en Davis Bitton. Die Mormoonse ervaring: 'n Geskiedenis van die heiliges van die laaste dae (1980).
Geskiedenis van LDS Restorationism voor 1843 CE
Die Mormone het 'n boeiende en onstuimige geskiedenis gehad. Die stigter daarvan was Joseph Smith. Hy het in Palmyra NY gewoon - in ". westelike deelstaat New York, soms bekend as die "Burned-over District " vanweë die golwe van godsdienstige herlewing wat periodiek oor die gebied gespoel het." 1
Sy familie van herkoms is genoem "Soekers." Dit was Christene wat nie verbonde was aan 'n spesifieke denominasie nie, maar wat die leerstellings van alle geloofsgroepe respekteer. In sy vroeë tienerjare het sy ma en die meeste van die res van die gesin oorgegaan tot presbiterianisme. Josef was egter diep ontsteld oor die veelheid van sektes wat in die Christendom bestaan ​​het. Metodiste, Presbiteriane en Baptiste was aktief in sy tuisdorp. Net soos met baie Christene voor en sedert, wonder hy wat die ware Christelike godsdiens is. Hy het God gevra: "Wie van al hierdie partye het die reg, of is hulle almal verkeerd saam??"
Smith se eerste visie:
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae - die belangrikste Mormoonse kerk- leer dat hy sy antwoord ontvang het in die vorm van sy eerste visioen in 1820, op 14-jarige ouderdom, in Palymra, NY. God en Jesus Christus verskyn as twee afsonderlike persone voor Josef, blykbaar in vlees en been. Dit is in stryd met die tradisionele Christelike oortuigings dat God 'n gees is en dat God, Jesus Christus en die Heilige Gees uit drie persone in 'n enkele entiteit bestaan.
Smith het geskryf dat Jesus deur hom gesê is om:
" Sluit nie by een van hulle aan nie, want hulle was almal verkeerd, en die Persoon wat my aangespreek het, het gesê dat al hulle belydenisskrifte 'n gruwel was in sy oë dat die professore almal korrup was, dat hulle met hul lippe tot my nader, maar hulle harte is ver van my af, hulle leer vir leerstellings die gebooie van mense met 'n vorm van godsaligheid, maar hulle ontken die krag daarvan. " 2
Smith is ook meegedeel dat hy in die toekoms 'n groot persoonlike opdrag sou ontvang.
Geloof in hierdie visie is 'n sentrale oortuiging van die LDS -kerk. Gordon B. Hinckley, president van LDS, het gesê:
" Ons verklaar sonder twyfel dat God die vader en sy seun, die Here Jesus Christus, persoonlik aan die seun, Joseph Smith, verskyn het. Ons hele krag berus op die geldigheid van die visie. " 3
Tydens 'n onderhoud met PBS het Hinckley gesê:
". dit is óf waar óf onwaar. As dit onwaar is, is ons besig met groot bedrog. As dit waar is, is dit die belangrikste ding ter wêreld. Nou, dit is die hele prentjie. Dit is reg of verkeerd, waar of onwaar, bedrieglik of waar. En dit is presies waar ons staan, met 'n oortuiging in ons harte dat dit waar is: dat Josef in die [heilige] bos gegaan het dat hy die Vader en die Seun gesien het dat hy met hulle gepraat het dat Moroni gekom het dat die Boek van Mormon is vertaal uit die plate dat die priesterskap herstel is deur diegene wat dit in die ou tyd gehou het. Dit is ons eis. Dit is waar ons staan, en dit is waar ons val, as ons val. Maar ons doen nie. Ons bly net veilig in daardie geloof. 4
Hy is egter nie toegelaat om die plate op daardie tydstip te verwyder nie. Hy het die opdrag gekry om terug te keer na die plek by elke herfs -equinox. Vier jaar later, in 1827, is hy uiteindelik toegelaat om die materiaal in besit te neem.
Vertaling van die goue plate:
'N Vriend van Smith, Martin Harris, het probeer om die tablette te verifieer deur afskrifte van sommige van die inskripsies na professor Charles Anton te neem en word mondelings bevestig dat die tablette in " geskryf ishervormde Egiptenaar" hiërogliewe. Daar is nie so 'n taal nie. Prof Anton ontken later dat hy hierdie stelling gemaak het en skryf dat die simbole wat hy sien 'n kombinasie is van Grieks, Hebreeus, omgekeerde of sywaartse Romeinse letters en elemente uit 'n Mexikaanse kalender.
Joseph Smith het homself agter 'n gordyn geplaas en die spesiale klippe gebruik om die inskripsies op die goue borde te vertaal. Emma Smith, Martin Harris en Oliver Cowdery het op verskillende tye as skriba gedien. A 116 bladsye Boek van Lehi is in 1828 oor 'n tydperk van twee maande vertaal. Ongelukkig het Martin Harris die enigste eksemplare aan sy vrou gewys wat hulle dadelik verloor het. Lucy Harris was 'n skeptikus, en daar word bespiegel dat sy geglo het dat die boek bedrog was. Deur Smith te dwing om die boek weer te vertaal, het sy gehoop om teenstrydighede tussen die twee weergawes aan te toon en sodoende te bewys dat die boek 'n bedrogspul was. Smith het gesê dat God so kwaad was oor hierdie verlies dat hy die spesiale klippe tydelik weggeneem het. Smith het later besluit om die Lehi-boek nie weer te vertaal nie, maar eerder die plate van Nephi te vertaal, wat dieselfde gebeurtenisse as die boek Lehi beskryf het.
Die voorwoord tot die 1830 -uitgawe van die Boek van Mormon bevat die volgende voorwoord wat verwys na die verlies van die Boek Lehi. Dit is geteken "Die Skrywer: "
" Aangesien baie vals berigte versprei is rakende die volgende werk, en ook baie onwettige maatreëls wat deur die bose ontwerpers geneem is om my te vernietig, en ook die werk, sou ek u in kennis stel dat ek vertaal het deur die gawe en krag van God, en honderd en sestien bladsye opgeskryf wat ek uit die boek Lehi geneem het, 'n rekening wat op die plate van Lehi afgekort is, deur die hand van Mormon, waarin gesê word, het 'n persoon of persone gesteel en bewaar van my af, ondanks my uiterste inspanning om dit weer te herstel het gelees in teenstelling met dit wat ek vertaal en laat skryf het, en as ek dieselfde woorde weer sou uitbring, of met ander woorde, as ek dit weer moes vertaal, sou hulle dit wat hulle gesteel het, publiseer, en Satan sal die harte roer van hierdie geslag, sodat hulle hierdie werk nie sou ontvang nie; maar kyk, die Here het vir my gesê: Ek sal nie toelaat dat Satan sy bose plan in hierdie saak sal bereik nie; daarom moet jy vertaal van die plate van Nephi totdat jy by wat u vertaal het, wat u behou het, en kyk, u sal dit publiseer as die verslag van Nephi, en ek sal diegene wat my woorde verander het, in die war bring. Ek sal nie toelaat dat hulle my werk vernietig nie, ja, ek sal aan hulle wys dat my wysheid groter is as die listigheid van die duiwel. Daarom, om gehoorsaam te wees aan die gebooie van God, het ek, deur sy genade en barmhartigheid, volbring wat hy my beveel het met betrekking tot hierdie ding. Ek wil u ook inlig dat die plate waarvan gepraat is, gevind is in die gemeente Manchester, Ontario County, New-York. " 10
Die voorwoord ontbreek in moderne uitgawes van die Boek van Mormon.
Mormone glo dat Johannes die Doper later aan Smith en Cowdery verskyn het en hulle belê het in die Aäroniese Priesterskap wat hulle wys hoe hulle mekaar kan doop deur algehele onderdompeling in water. Nog later het die apostels Petrus, James en John Smith en Cowdery in die Melgisedekse priesterskap belê en hulle as die eerste twee ouderlinge van die nuwe kerk aangestel.
Smith het die Kerk van Christus:
Joseph Smith en vyf ander mans het die Kerk van Christus in 1830-APR-06. dit het gedurende die eerste 12 maande 1 000 lede gelok. Smith en 'n klein groepie volgelinge het in 1830 na Kirtland (naby Cleveland OH) verhuis. Hulle groep is herdoop tot die Kerk van die Heiliges van die Laaste Dae in 1834. Finansiële probleme en plaaslike opposisie van nie-Mormone het veroorsaak dat hulle in 1837 vir hul lewens na Jackson County, MO, wat hy Zion genoem het, gevlug het. Ook kerklede is hier swaar vervolg - grootliks omdat baie van die publiek geglo het dat die kerk die vestiging van 'n godsdienstige diktatuur - 'n teokrasie bevorder. Hulle was ook ontsteld oor die geloof van die Mormone dat die Boek van Mormon was die geopenbaarde werk van God, met dieselfde status as die Hebreeuse Geskrifte (Ou Testament) en Christelike Geskrifte (Nuwe Testament). Ten spyte van die opposisie-'n groot deel daarvan deur die staat geborg of goedgekeur-het die kerk baie toegeneem.
Baie van hul huise is vernietig. Baie Mormone het gesterf terwyl hulle die winter probeer oorleef het sonder voldoende skuiling. Ander Christene het die kerk uit Jackson County verdryf. Die Mormone vestig hulle in Far West, MO, in Caldwell County, wat vir hulle voorbehou is. In 1838 hernoem hulle hul groep weer na die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae, In dieselfde jaar is 17 Mormoonse setlaars in die Slagting by Haun's Mill.
Sidney Rigdon het 'n groot invloed op die LDS gehad tussen 1831 en 1839. Ten spyte van sy geestesongesteldheid - blykbaar bipolêre affektiewe versteuring - was hy Joseph Smith se woordvoerder en was hy verantwoordelik vir 'n aantal:
"... doktrines, beleide en belangrike dele van die Mormoonse geskiedenis, soos die huidige tweeledige priesterskapstruktuur, verhuising na Kirtland, tempelbou, die oortuiging van 'n immanente wederkoms in die vroeë mormonisme, die Joseph Smith 'vertaling ' van die Bybel en gedeeltes van die Pêrel van die Groot Prys, die Woord van Wysheid, die Verenigde Orde, 'n Eerste Presidensie, 'n salaris vir sommige kerkleiers, die naam van die kerk en die term ' Latere dae heilig, ' die lesings oor geloof , 'n nuwe Jerusalem en Zion in Jackson County, Zion's Camp, en gevestig in Nauvoo. . Dit is baie veilig om te sê dat die mormonisme vandag 'n heel ander godsdiens sou wees as dit nie die invloed van Sidney Rigdon was nie. Hy het in die 1830's byna elke belangrike Mormoonse preek gelewer. " 5
Min hedendaagse Mormone ken die massiewe bydraes van Rigdon tot die kerk gedurende die beginjare.
Joseph Smith se profesie oor Jesus se wederkoms:
Gedurende 1843 hoor Joseph Smith 'n stem terwyl hy bid. Hy, of iemand namens hom, het geskryf in Leerstellings en verbonde artikel 130:
14: "Ek het eenkeer ernstig gebid om die tyd van die koms van die Seun van die mens te weet, toe ek 'n stem hoor wat die volgende herhaal: "
15: "Joseph, my seun, as u lewe totdat u vyf-en-tagtig jaar oud is, sal u die gesig van die Seun van die mens sien, laat dit daarom volstaan ​​en my nie meer hieroor lastig val nie. "
16: "Ek is so gelaat, sonder om te kon besluit of hierdie koms verwys na die begin van die millennium of na 'n vorige verskyning, of ek moet sterf en so sy gesig sien. "
17: "Ek glo dat die koms van die Seun van die mens nie vroeër as daardie tyd sal wees nie. " 6
Smith sou in 1890 die ouderdom van 85 jaar bereik het. Ongelukkig was Smith teen daardie jaar al amper 'n halfeeu dood nadat hy in 1844 deur 'n Christelike skare vermoor is toe hy 38 jaar oud was. Die Mormoonse oortuiging is dat Smith die hoogste van die drie vlakke van die hemel sou bereik het toe hy gesterf het en op daardie tydstip in die teenwoordigheid van Jesus sou beland.
Let op dat sy profesie geïnterpreteer kan word dat Jesus sou terugkeer na die aarde gedurende 1890 (wat nie gerealiseer het nie) of dat 1890 sou verbygaan sonder Jesus se terugkeer (wat wel gebeur het). Sommige anti-Mormoonse bronne haal slegs verse 14 en 15 aan en maak die vorige gevolgtrekking-dat Smith se profesie misluk het.
As gevolg van hierdie profesie was sy volgelinge nie vasgevang in die groot godsdienstige onstuimigheid wat William Miller se profesie van die naderende wederkoms van Jesus veroorsaak het nie. Hy het aanvanklik die datum tussen 1943-MAR en 1844-MAR bereken. Toe dit misluk, verander Miller die datum na 1844-APR-18 en later na 1844-OKT-22. Dit was ewe onsuksesvolle profesieë. Mormone kon ook die volgende voorspellings van die datum van Jesus se terugkeer ignoreer, soos later voorspel deur Ellen White (medestigter van die Sewendedag Adventiste-benaming), Mary Baker Eddy (stigter van Christian Science) en Charles Taze Russell (stigter van die Getuies van Jehovah).
Oor 'n onverwante onderwerp het Joseph Smith voorspel dat 'n burgeroorlog sou plaasvind en in Suid -Carolina sou begin. Twee dekades later begin die burgeroorlog met skote op Fort Sumter in Suid -Carolina.
Latere geskiedenis van die LDS -kerk word elders op hierdie webwerf beskryf.
Die volgende inligtingsbronne is gebruik om bogenoemde opstel voor te berei en op te dateer. Die hiperskakels is nie noodwendig vandag nog aktief nie.
"DIE KERK VAN JESUS ​​CHRISTUS VAN LAATTERDAGS HEILIGE, " Universiteit van Utah, by: http://www.media.utah.edu/
Joseph Smith, "Pêrel van groot prys - geskiedenis. " 1: 9 tot 20.
"The Mormons " Frontline, WGBH, 2007, by: http://www.pbs.org/
"Interview Gordon B. Hinckley, " Frontline program, PBS, 2007-JAN, by: http://www.pbs.org/
"Sidney Rigdon: 'n Portret van godsdienstige oordaad," 2think.org boekresensie, by: http://www.lds-mormon.com/
Joseph Smith, " Doctrine and Covenants, " 130: 14-17, The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, (1981).
Stephen R. Gibson, " Het hy valslik geprofeteer van die terugkeer van Christus?, " Light Planet, ongedateer, op: http://www.lightplanet.com/
Joseph Smith, "History of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, " 7 volumes, onder redaksie van Brigham H. Roberts, (Salt Lake City: Deseret Book, 1957), 5: 336337.
"William Miller (prediker), " Wikipedia, soos op: 2011-JUN-03, by: http://en.wikipedia.org/
"Joseph Smith 's Historical Enterprise, " The Church Historian 's Press, by: http://josephsmithpapers.org/