Camille Pissarro (10 Julie 1830 – 13 November 1903) was ’n Deens-Franse impressionistiese en neo-impressionistiese skilder van Joodse afkoms wat op die eiland Sint Thomas (nou in die Amerikaanse Maagde-eilande, maar toe in die Deense Wes-Indiese Eilande) gebore is.
Pissarro, omstreeks 1900.
(1830-07-10)10 Julie 1830,
13 November 1903 (op 73),
Eugène Delacroix, Édouard Manet, Camille Corot, Charles-François Daubigny
Paul Cézanne, Paul Gauguin, Lucien Pissarro
4 Primêre bronne
Hy was belangrik vanweë sy bydraes tot die impressionisme en postimpressionisme. Pissarro het van groot meesters geleer, onder andere Gustave Courbet en Jean-Baptiste-Camille Corot.
In 1873 het hy ’n gemeenskap van 15 opkomende kunstenaars help stig en die spil geword waarom die groep gedraai het terwyl hy jong kunstenaars aangemoedig het. Die Amerikaanse kunshistorikus John Rewald het Pissarro die "nestor van die impressionistiese skilders" genoem – nie net omdat hy die oudste was nie, maar ook danksy sy "wysheid en warm, gebalanseerde persoonlikheid". Cézanne het gesê "hy was ’n pa vir my". Hy was ook een van Gauguin se meesters. Renoir het na sy werk as "revolusionêr" verwys omdat hy verkies het om mense in natuurlike omgewings uit te beeld, sonder "kunsmatigheid of prag".
Pissarro is die enigste kunstenaar wat sy werk tentoongestel het op al agt Paryse impressionistiese uitstallings, van 1874 tot 1886. Hy was nie net ’n vaderfiguur vir die impressioniste nie, maar ook al vier die groot postimpressioniste, Georges Seurat, Paul Cézanne, Vincent van Gogh en Paul Gauguin.
Twee Vroue Wat by die See Gesels, Sint Thomas (1856), privaat versameling.
Die Hooiwa, Montfoucault (1879).
Selfportret (1903), Tate-galery, Londen.
Allée dans une forêt ("Pad in ’n Woud", 1859).
Le chemin ("Die Pad", c. 1864).
Châtaignier à Louveciennes (1870), Musée d'Orsay, Parys.
Die Woud by Marly (1871), Thyssen-Bornemisza-museum.
Die Pad na Versailles (1871), Dallas-kunsmuseum.
Ou Chelseabrug, Londen (1871), Smith-kollegekunsmuseum.
Stillewe: Appels en Pere in ’n Ronde Mandjie (1872), Henry en Rose Pearlman-versameling.
Camille Pissarro, portret van Paul Cézanne, National Gallery.
Un Carrefour à l'Hermitage, Pontoise (1876), Musée Malraux.
Toits rouges, coin d'un village, hiver, Côte de Saint-Denis, Pontoise (1877), Musée d'Orsay
The Côte des Bœufs at L'Hermitage (1877), National Gallery.
Wasvrou, ’n Studie (1880), Metropolitan Museum of Art.
Gesprek (c. 1881), National Museum of Western Art.
Die Oes (1882), Bridgestone-kunsmuseum, Tokio.
Place du Théâtre Français: Mis-effek (1897), Dallas-kunsmuseum.
Uitsig op Rouen (1898), Honolulu-kunsmuseum.
Place du Havre, Parys (1893), Art Institute of Chicago.
↑ Bade, Patrick. Monet and the Impressionists, Fog City Press (2003) p. 81
Rewald, John, red., met die samewerking van Lucien Pissarro: Camille Pissarro, Lettres à son fils Lucien, Albin Michel, Parys 1950; in Engels vertaal as Camille Pissarro, Letters to his son Lucien, New York 1943 & Londen 1944; 3de hersiene uitg., Paul P Appel Publishers, 1972 ISBN 0-911858-22-9
Bailly-Herzberg, Janine, red.: Correspondance de Camille Pissarro, 5 volumes, Presses Universitaires de France, Parys, 1980 & Editions du Valhermeil, Parys, 1986–1991 ISBN 2-13-036694-5 – ISBN 2-905684-05-4 – ISBN 2-905684-09-7 – ISBN 2-905684-17-8 – ISBN 2-905684-35-6
Mathews, Nancy Mowll (1994). [ Mary Cassatt: A Life op Google Boeke Mary Cassatt: A Life] Check |url= value (help). New York: Villard Books. ISBN 978-0-394-58497-3. LCCN 98-8028. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Union List of Artist Names, Getty Vocabularies. Camille Pissarro by ULAN. Los Angeles, Kalifornië.
BBC Your Paintings: werke deur Camille Pissarro in Britse privaat versamelings
Exhibition Pissarro dans les ports, 2013, Museum van Moderne Kuns André Malraux - MuMa
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Camille Pissarro.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Camille_Pissarro&oldid=2063431"
Last edited on 1 November 2019, at 13:46
Die bladsy is laas op 1 November 2019 om 13:46 bygewerk.