Geskryf deur Kean Birch
Deur ons eie persoonlike data te manipuleer, kan ons kapitalisme manipuleer. (Shutter)
My onlangse navorsing fokus toenemend op hoe individue die hedendaagse kapitalisme kan manipuleer, of 'spel' kan doen. Dit behels wat sosiale wetenskaplikes noem refleksiwiteit en fisici noem die waarnemer-effek.
Refleksiwiteit kan opgesom word as die manier waarop ons kennis beweer dat dit die wêreld verander en die gedrag wat ons wil beskryf en verduidelik.
Soms is dit self vervullend. 'N Kennisaanspraak - soos byvoorbeeld: "almal is selfsugtig" - kan sosiale instellings en sosiale gedrag verander sodat ons eintlik optree meer egoïsties, en sodoende die oorspronklike eis goedkeur.
Soms het dit die teenoorgestelde effek. 'N Kennisaanspraak kan sosiale instellings en gedrag heeltemal verander, sodat die oorspronklike eis nie meer korrek is nie - as ons byvoorbeeld die feit dat mense selfsugtig is, probeer om meer altruïsties te wees.
Vir my is die polities-ekonomiese begrip en behandeling van ons persoonlike gegewens in hierdie refleksiewe konteks van besondere belang. Ons verander voortdurend as individue as gevolg van die leer van die wêreld, dus enige inligting wat oor ons geproduseer word, verander ons altyd op die een of ander manier, wat die data onakkuraat maak. Hoe kan ons dus persoonlike inligting vertrou wat per definisie verander nadat dit geproduseer is?
Hierdie dubbelsinnigheid en vloeibaarheid van persoonlike gegewens is 'n belangrike bron van datagedrewe tegniese firmas en hul sakemodelle. David Kitkpatrick se 2010-boek Die Facebook-effek wy 'n hele hoofstuk aan die ondersoek van Mark Zuckerberg se ontwerpfilosofie dat “jy het een identiteit” - van nou tot in die ewigheid - en alles anders is 'n bewys van 'n gebrek aan persoonlike integriteit.
Die diensbepalings van Facebook bepaal dat gebruikers dinge moet doen soos: “Gebruik dieselfde naam as wat jy in die alledaagse lewe gebruik” en “gee akkurate inligting oor jouself.” Waarom beklemtoon dit? Wel, dit gaan alles oor die verdienste van ons persoonlike data. U kan nie u Facebook-wêreldbeskouing verander of verander nie, grootliks omdat dit die data waarop hul algoritmes gebaseer is, sal ontwrig.
Boor vir data
Dit lyk asof die gebruik van metafoor dat dit die 'nuwe olie' is, onderstreep word op hierdie manier. Dit is 'n 2014. Wired artikel om data te vergelyk met “'n ontsaglike, onbenutte waardevolle bate” en 'n dekking van 2017 van The Economist toon verskillende tegniese ondernemings wat in 'n see van data boor. Al is dit mense het gekritiseer Hierdie metafoor het die openbare debat oor die toekoms van persoonlike data en die verwagting dat dit die bron van ons toenemende data-gedrewe ekonomieë.
Persoonlike gegewens word veral gewaardeer omdat data in 'n private bate. Hierdie aktivering proses het egter belangrike implikasies vir die politieke en samelewingskeuses en die toekoms wat ons kan maak of selfs kan indink.
Ons besit nie ons data nie
Persoonlike data weerspieël ons internetsoektogte, e-pos, tweets, waar ons stap, video's wat ons kyk, ens. Ons besit egter nie ons persoonlike data nie; wie dit ook al verwerk, besit dit, wat reuse monopolieë soos Google, Facebook en Amazon beteken.
Maar die besit van data is nie genoeg nie, omdat die waarde van die data spruit uit die gebruik daarvan en die vloei daarvan. En dit is hoe persoonlike gegewens in bates omskep word. U persoonlike data word as eiendom besit, en die inkomste uit die gebruik en vloei daarvan word deur daardie eienaar vasgelê en gekapitaliseer.
Soos hierbo aangedui, is die gebruik van persoonlike gegewens refleksief - die eienaars besef dat hul eie optrede en eise die wêreld beïnvloed, en het die vermoë en begeerte om dan op grond van hierdie kennis die wêreld te verander. Met persoonlike data kan die eienaars daarvan, byvoorbeeld Google, Facebook, Amazon, beweer dat hulle dit op spesifieke maniere sal gebruik om tot selfversterkende verwagtinge te lei en toekomstige inkomste te prioritiseer.
Hulle weet dat beleggers - en ander - sal optree op daardie verwagtinge (byvoorbeeld deur daarin te belê), en hulle weet dat hulle selfversterkende effekte, soos opbrengste, kan oplewer as hulle beleggers, sowel as regerings en die samelewing, kan sluit om aan hierdie verwagtinge te voldoen.
In wese kan hulle probeer om kapitalisme te beveg en ons in te sluit in die verwagtinge wat hulle ten koste van almal anders bevoordeel.
Die plaag van klikplase
Wat staan ​​bekend as kliek op plase is 'n goeie voorbeeld van hierdie spel van kapitalisme.
'N Kliekplaas is 'n kamer met rakke wat duisende selfone bevat waar werknemers betaal word om regte internetgebruikers na te boots deur op promosie-skakels te klik, video's te sien, of sosiale media-rekeninge te volg - basies deur "persoonlike" data te produseer.
'N Video oor hoe kliekplase deur Frankryk werk24.
En hoewel hulle dalk laf lyk, is dit die moeite werd om die blou-chip-ondernemings te onthou soos Facebook adverteerders word gedagvaar vir die opblaas van die video-syfers op sy platform.
Meer betekenisvol, 'n 2018-artikel in New York Magazine het daarop gewys dat die helfte van die internetverkeer nou bestaan ​​uit bots wat na ander bots kyk wat op advertensies op bot-gegenereerde webwerwe klik om te oortuig dat nog meer bots dat dit alles 'n soort waarde skep. En dit skep, vreemd genoeg, waarde as u kyk na die hoofletters van tegnologie “eenhorings. "
Is ons die bate?
Hier is egter die probleem: is dit die persoonlike inligting wat die bate is? Of is dit eintlik ons?
En dit is waar die baie interessante gevolge van die behandeling van persoonlike data as 'n private bate ontstaan ​​vir die toekoms van kapitalisme.
As dit ons is, dan is die individue wat die bates is ons refleksief begrip hiervan en die implikasies daarvan - met ander woorde, die bewustheid dat alles wat ons doen, ontgin kan word om ons met advertensies te teiken en ons te benut deur gepersonaliseerde pryse of mikro-transaksies - beteken dat ons die manier waarop ons optree, kan doen, doen en dit ook wil verander in 'n doelbewuste poging om kapitalisme te beoefen.
Dink maar aan al die mense wat hul sosiale media self vals maak.
Ons het die vermoë om die manier waarop ons aanlyn optree na spelkapitalisme te verander. (Shutter)
Aan die een kant kan ons sien wat die gevolge is van ons spel van kapitalisme in die ontvouende politieke skandale rondom Facebook. die “techlash.” Ons weet dat data bespeel kan word, sodat ons geen idee het oor watter data om meer te vertrou nie.
Aan die ander kant het ons geen idee watter uiteindelike gevolge sal vloei uit al die klein leuens wat ons duisende kere oor verskeie platforms oorvertel nie.
Persoonlike data is niks soos olie nie - dit is baie interessanter en baie meer geneig om ons toekoms te verander op maniere wat ons tans nie kan voorstel nie. En wat die toekoms ook al inhou, ons moet begin nadink oor maniere om hierdie refleksiewe gehalte van persoonlike data te reguleer, aangesien dit toenemend verander word in die private bates wat bedoel is om ons toekoms te dryf.
Kean Birch, medeprofessor, wetenskap- en tegnologiestudies, York Universiteit, Kanada
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Privaatheid en sekuriteit > Persoonlike data is nie die nuwe olie nie, dit is 'n manier om kapitalisme te manipuleer