KG Paustovsky het baie interessante werke geskryf wat die skoonheid van sy geboorteland, die natuur oordra , leer om lief te hê en alle lewe te respekteer. Dit is ook die storie "The Baker", wat ook met Paustovsky opgetree het. 'N Kort storie sal binnekort vir jou vertel oor die veerboot. Hy het mense van een land na 'n ander gedra. Hulle het die boei-bouer Semyon genoem. Hy was reeds op 'n ouderdom. Maar nie net die werk op die veerboot was beperk tot die aktiwiteite van die ou man nie. Hy het die bote gekrom, die mandjies gegooi. Semyon wou graag jongmense leer om verskeie praktiese raad te gee.
Dit is hieruit dat Paustovsky se "The Bounder" begin, sy opsomming, die gevolgtrekkings sal vir die leser in hierdie artikel oopgemaak word. Die skrywer sal probeer om die leser se gedagtes oor te dra na die natuur, die oewer van 'n skilderagtige rivier, waar die hoofkarakters van die verhaal ontmoet het. Hulle was seuns met vervaagde wimpers en hare. Paustovsky het met hulle gepraat. Die bakker ('n kort inleiding tot hom vroeër) het die maatskappy 'n bietjie later genader. Voor dit het Paustovsky die ouens gevra wat hulle in hierdie dele gedoen het. Die kinders het gesê dat hulle in die Tenderbos werk, daar bome vir brandhout gesien het. Ons het gepraat oor my oupa Semyon. Die ouens het verduidelik, hy is goed, maar alles is nie genoeg vir hom nie. Die skrywer het aanvanklik nie verstaan waaroor die ouens gepraat het nie.
Toe het Semen op die boot geswem. Hy het vir almal 'n hand gegee en die mense na die ander kant gery. Die gesprek het begin. Volgens die plot was Paustovsky, 'n boei-bestuurder, reeds voorheen bekend met mekaar. Die opsomming lei die leser verder. Semyon het gesê die ouens is goed, maar hulle weet nog steeds nie en verstaan nie, daarom vertel hy hulle baie en leer hulle. Nou het die skrywer begin verstaan wat die kinders bedoel het toe hulle oor "klein" gepraat het. Oupa het voortgegaan. Hy het vertel hoe hy die seuns geleer het om die boom korrek te sny sodat dit in 'n veilige rigting sou val. Danksy hom kan die kinders nou die tande op die saag oplewer om meer presiese bedrywighede uit te voer.
Oorlog vir die inheemse land
Oupa het gesê, dis nie al die kennis nie, hulle is nie genoeg nie. Toe vra hy of die kinders weet dat daar nou 'n oorlog is? Hulle het bevestigend geantwoord. Het geweet van hierdie, natuurlik, en Konstantin Georgievich Paustovsky. Die seerower Seamen het spyt dat hulle nie die ou mense in die oorlog geneem het nie, hy sou gegaan het. Toe het die oupa die ouens gevra of hulle alles van liefde vir hul geboorteland ken. Toe hulle hul bevestigende antwoord hoor, het die dapperheid getwyfel en gevra, wat beteken dit wanneer 'n soldaat in sy geveg in sy land gaan? Die ouens het begin praat - dis hy wat veg vir sy mense, stede, fabrieke. Semyon verduidelik - dit is nie genoeg nie, hy het sy posisie aan die kinders verduidelik.
Hy het gesê - die seuns het van die sagte bos na die rivier gekom, en hulle pad lê deur die meer, weilande en velde. Onderweg was daar pragtige blomme. Klawer ruik soos bye, en slaapgras slaap snags, verlaag sy kop, swaar van dou, af. Die ou man het gepraat oor die madeliefie, die rommelwurm en die koepon. Hier is 'n storie oor sy geboorteland, die natuur, geskryf deur K.G. Paustovsky. Die liefhebber aan die einde van die vertelling sê dat ons land mooi is. Dit is al ons soldate verdedig, veg met vyande om te beskerm, te beskerm en nie te besoedel nie.