Ag sháme, jhou arme ou dingetjie… | MaanKind
6 thoughts on “Ag sháme, jhou arme ou dingetjie…”
18 September, 2009 om 2:48 nm
Dis wonderlik wat iemand se opregte simpatie vir mens kan doen… al is dit jou n verskooning gee om al daai bang te wys en uiting te gee… Is my eerste draai hier maar ek kom verseker weer…
18 September, 2009 om 4:33 nm
Rochelle, ek wou jou gaan groet, maar dit wys jy is privaat en laat my nie binne nie…
17 September, 2009 om 12:43 nm
Lank terug, toe ek in Gauteng gebly het, het ‘n kleurling man eendag my aksent in ‘n winkel gehoor en sommer met my begin praat. Ek dink hy het die Kaap net soveel gemis soos ek en daar huil ek toe sommer lekker my verlang huis toe uit – op sy skouer in die middel van die winkel 🙂
17 September, 2009 om 12:56 nm
Nou wonder ek of daardie ou man op die parkeerterrein my eensaamheid van die oomblik herken het? Was hy dalk net so alleen die aand in die donker, koue nag?
17 September, 2009 om 7:58 vm
Mens wil somtyds te vinnig in die jannie-jammergat sloot in spring… totdat ek myself altyd herinner dat ek soveel gelukkiger as miljoene ander mense op die aardbol is. Dan onthou ek altyd weer die boekmerk wat ons in st5 by die skool gekry het – Moenie jou bekommer oor die dinge wat jy nie het nie, verheug jou liewer in die voorregte wat jou beskore is.
17 September, 2009 om 12:55 nm
Ek hoop jy het daardie boekmerk gebêre, maar al het jy nie, het hy sy boodskap duidelik gelaat. Lekker as mens kan vashou aan sulke waarhede.