Jonah 1 (Afrikaans 1953)České uživatelské rozhraní
1 En die woordwoord van die HEREHERE het gekom tot Jona, die seunseun van Amíttai, en gesê:
2 Maak jou klaar, gaan heen na die grootgroot stadstad NinevéNinevé en preek daarteen, want hulle boosheidboosheid het opgestyg voorvoor my aangesig.
3 Maar Jona het hom klaargemaak om na Tarsis te vlugvlug, van die aangesig van die HEREHERE afaf weg; en hy het na Jafo afgegaan en 'n skipskip gevindgevind wat na Tarsis sou vaar. En hy het die reisgeld daarvoor betaal en daarin geklim om saam met hulle na Tarsis te vaar, van die aangesig van die HEREHERE afaf weg.
4 Maar die HEREHERE het 'n sterk windwind op die seesee gewerp, en toe daar 'n grootgroot storm op die seesee ontstaan, het die skipskip gevaar geloop om skipbreuk te ly.
5 Toe word die seeliede bangbang--hulle het elkeen tot sy godgod geroepgeroep en die lading wat in die skipskip was, in die seesee gegooi om vir hulle verligting aan te bring. Maar Jona het na die onderste dele van die skipskip afgeklim en daar gaan lê en vas aan die slaap geraak.
6 Daarop kom die skeepskaptein na hom toe aan en sêsê vir hom: Wat makeer jou dat jy so vas slaap? Staan op, roep tot jou GodGod! Miskien sal dié GodGod aan onsons dink, sodat onsons nie vergaan nie.
7 Hulle sêsê toe vir mekaar: Kom en laat onsons loot; dan sal onsons weetweet om wie se ontwil hierdie ramp onsons getref het. En hulle het geloot, en die lot het op Jona geval.
8 En hulle sêsê vir hom: VertelVertel onsons tog om wie se ontwil hierdie ramp onsons getref het? Wat is jou nering? En waar komkom jy vandaan? Wat is jou geboorteland, en uit watter volk is jy?
9 En hy antwoord hulle: Ek is 'n Hebreër, en ek vrees die HEREHERE, die GodGod van die hemelhemel, wat die seesee en die droë land gemaak het.
10 Toe word die manne baie bangbang en sêsê vir hom: Wat het jy nou gedoen! Want die manne het geweet dat hy van die aangesig van die HEREHERE af wegvlug; want hy het hulle dit te kenne gegee.
11 Verder sêsê hulle vir hom: Wat moet onsons met jou doen, sodat die seesee om onsons heen kan bedaar? --want die seesee het hoe langer hoe onstuimiger geword.
12 En hy antwoord hulle: Neem my en gooi my in die seesee; dan sal die seesee om julle heen bedaar; want ek weetweet dat om my ontwil hierdie grootgroot storm oor julle gekom het.
13 Nogtans het die manne geroei om die skip weer land toe te bring; maar hulle kon nie, omdat die seesee hoe langer hoe onstuimiger teen hulle geword het.
14 Toe roep hulle tot die HEREHERE en sêsê: Ag, HEREHERE, laat onsons tog nie vergaan weens die lewe van hierdie manman nie, en bring geen onskuldige bloedbloed oor onsons nie; want U, HEREHERE, het gedoen na u welbehae.
15 En hulle het Jona geneem en hom in die seesee gegooi. En die seesee het stil geword van sy onstuimigheid.
16 Toe het die manne die HEREHERE gevrees met 'n grootgroot vreesvrees en 'n slagoffer aan die HEREHERE gebring en geloftes gedoen.
17 En die HEREHERE het 'n grootgroot vis beskik om Jona in te sluksluk; en Jona was driedrie daedae en driedrie nagte in die ingewande van die vis.