Die saak van Smit v Abrahams 1994 (4) SA 158 (K) het oor hierdie kwessie gehandel en is steeds die voorste gesag met betrekking tot die bostaande vraagstuk. In die Smit-saak was die eiser betrokke in ‘n motorbotsing, waarin die voertuig wat hy besit het onherstelbaar beskadig is. Die eiser het nie net die markwaarde van die voertuig by die verweerder geëis nie, maar ook die koste vir die huur van ‘n voertuig vir ‘n 3 maande periode om te verseker dat hy kan voortgaan met sy besigheid. Die omvang van die eiser se skade was dus deels veroorsaak deur sy eie swak finansiële posisie, aangesien hy nie kon bekostig om ‘n vervangende motor te koop na die ongeluk nie. Hierdie tipe situasies word na verwys as sogenaamde eierskedelgevalle, waar die omstandighede van die eiser die omvang van sy skade beïnvloed. Oor die algemeen bepaal die talem qualem-reël, die regsbeginsel wat in hierdie gevalle toepaslik is, dat die verweerder nie die uitsonderlike kwesbaarheid van die eiser as ‘n verweer kan gebruik nie. Hierdie reël is gebaseer op die feit dat jy jou slagoffer vat soos wat jy hom kry.
Die talem qualem-reël, soos oorspronklik geformuleer, word dus nie direk toegepas in die Suid Afrikaanse reg nie. Die toepaslike regsbeginsel, naamlik dat die eiser se kwesbaarheid nie as ‘n aanvaarbare verweer beskou word nie, word as ‘n faktor oorweeg wanneer daar oor die element van kousaliteit beslis word.