Sy kan haar vriende op een hand tel en hou nie daarvan as mense oor ditjies en datjies soos honde, kinders en resepte praat nie. “Ek is nie ‘n troeteldier mens nie en die eerste ding wat die mense vir jou vertel is ‘Ek kan nie vanaand by jou kom eet nie want my honde is alleen.’ Kak! Dit is ‘n hond.” Wanneer sy vir jou kyk, kyk sy regdeur jou.
Voor sy intens begin skilder het, het sy eers ‘n ander pad geloop. “Ek het eers al die dinge gedoen wat die lewe van my verwag soos skool hou.” Hoewel sy nog altyd geskilder het, het sy eers op die ouderdom van 60 regtig daardie rigting ingeslaan.
Die kinders was mal oor haar. “Party van daardie kinders bel my nou nog. Tydens die protes het die skoolkinders waarvoor sy klas gegee het haar selfs beskerm. “Ek is amper gestenig. Hulle het tussen my en die gang kom staan en gesê ‘Julle doen dit nie aan ons ma nie.’” Toe die betogers die skoolhoof wou beetkry het sy in die deur gestaan waar die hoof weggekruip het. “Toe sê ek hulle moet my eers dood maak, en daarna kan hulle by die hoof uitkom. Waar ek die moed gekry het weet ek wragties nie.
Volgens Coral het sy nog nie erkenning in die kunswêreld gekry nie, maar dit pla haar duidelik nie. “Ek werk verskriklik afgesonder. Dit is vir my ‘n baie persoonlike saak. Ek behoort nie aan al hierdie avant garde goed nie. Ek doen wat ek eerlik voel ek moet doen. My kuns is eerlik. Take it or leave it.”
Hoe langer jy met haar praat hoe meer besef jy die is nie net ‘n onderwyser wat later in haar lewe begin skilder het nie. Dit is ‘n vrou wat by Walther Batis geleer het. Een wat ‘n skerpskutter vir die Komando se mans A-span was en ook saam met Jacques Cousteau ‘n dokumentêr geskiet het.
Sy het selfs ‘n paar boeke, insluitend kinderboeke geskryf. Sy maak dit duidelik dat sy slegs stories van die Boesmans versamel en neergepen het. “Ek. Is. Nie. ‘n. Skrywer. Nie!”
Later in Oktober gaan sy vir haar 75ste verjaarsdag ‘n uistalling by die NWU PUK se gallery hou. Sy doen spesiale uitsallings vir elke groot ouderdom wat sy bereik.
Wat beteken tyd vir haar? “Hierdie oomblik wat jy hier sit is die belangrikste in jou lewe, want hierdie oomblik wat jy leef is God gegewe. Jy moet die beste maak van die oomblik. Van elke oomblik van elke minuut, van elke dag.” Met elke woord word haar vuis op die tafel geslaan.