Christenvervolging bly probleemArgieffoto. Volgens die 2018-ranglys van gevaarlikste lande om ’n mens se Christenskap te beoefen, wat pas deur die organisasie Geopende Deure uitgereik is, beklee Noord-Korea ná 16 jaar steeds die eerste plek. In dié land kan geloof in Christus ’n strafkamp of selfs teregstelling beteken. In skrille kontras hiermee is sowat 14 miljoen Suid-Koreane nou Christene. Hierna volg nege Moslemlande as lande waar dit vir Christene baie gevaarlik is. Die 11de land op die lys is Indië, waar die Christenbevolking sowat 28 miljoen, of te wel 2,3% van die bevolking verteenwoordig. Volgens oorlewering het die apostel Thomas die Christengemeenskap gevestig, maar is deur die Hindoes gekruisig. Die afgelope aantal jare het veral jong Hindoes glo die vervolging van Christene verskerp weens die vinnige uitbreiding van die Christenbevolking. ’n Interessante inskrywing op die lys is Ethiopië in die 29ste plek. Dié land het ’n meerderheid Christene. Die vervolging geskied veral in die vorm van sekulêre gebruike wat deur die regering afgedwing word, soos in skole. Ook Moslems en lede van die Ortodokse Ethiopiese Kerk is by onderdrukking betrokke. Die posisie van Christene in die Midde-Ooste bly ’n uitdaging, al is gebiede wat deur Isis beset was, herower. Die posisie van Christene het egter minstens tydelik in lande soos Irak en Sirië verbeter sedert Isis verdryf is. Soms word die maatstaf van minder kerke wat verbrand is gebruik, omdat die meeste kerke reeds afgebrand is. In Egipte loop Christene en hul kerke steeds deur onder radikale Moslems. In dele van Asië versleg die posisie van Christene egter, aldus Geopende Deure. Suid-Afrika kom nie op die lys voor nie, hoewel Christene ook sekere aanslae die hoof moes bied, soos die aanbied van godsdiens op skool. Aan die ander kant is ’n miljoen Christene by ’n saamtrek van Christene by Bloemfontein verwag, wat deur Angus Buchan gelei is. Die miljoen het nie heeltemal gematerialiseer nie, maar nogtans het ongelooflik baie opgedaag. Die ander kant van die munt is dat bordele in die land floreer, dwelmbendes is besonder hardnekkig om onder die knie te kry, en die Zuma-administrasie word openlik van endemiese korrupsie en staatskaping beskuldig. Die land roep om verootmoediging en bekering. Die land se moord- en verkragtingskoers, die voorkoms en wreedheid van plaasaanvalle en vele meer reflekteer nie die aansprake van ’n Christengemeenskap wat sy kant bring nie. Teen die agtergrond van die vervolging en gevare wat Christene elders ter wêreld te beurt val, is dit duidelik dat Christene in Suid-Afrika hul godsdiensvryheid moet waardeer. Maar dan moet hulle ook leef soos dit Christene betaam.