Bokomo-brekfisbrief; 30/05/09: Om 'n SêNetter te wees - LitNet
Bokomo-brekfisbrief; 30/05/09: Om 'n SêNetter te wees
E-pos is die grondslag van die wonder van SêNet. Hier sit ek alleen op 'n pragtige dag en kyk oor die see en kan, as ek so voel, my gedagtes deel met mense waarvan ek moontlik nog nie 'n enkele een gesien het nie. Wat ek van SêNetters weet en wat hulle van my weet, is hoofsaaklik wat op hierdie webblad gepubliseer is. SêNet maak die vrywillige uitruil van gedagtes moontlik. Dis my "demokratiese reg" om te kies watter bydraes ek wil lees.
Wat SêNetters (soos Jelleke, 28 Mei) nie weet nie, is waar my naam vandaan kom: "Peter the Eater (Petrus Comestor: his diet was books), Chancellor of Paris from 1164 till his death in 1178, composed an Historia Scholastica, or sacred history of the Old and New Testaments which was the historical handbook for centuries" (David Knowles, The evolution of medieval thought, London, Longmans, 1962, p 183). As daar 'n Petrus Comestor in die 12de eeu was, kan daar seker maar 'n Johannes Comestor in die 21ste eeu wees.
Dit is 'n versoberende gedagte dat Petrus en Johannes nie sommer net gewone Bybelname is nie; hulle was immers die prominentste dissipels. Kobus sal dit met vers(ies) en kapittel in 'n reeks briewe kan bewys. Jelleke moet egter in gedagte hou dat wanneer sy 'n SêNetter prys vir sy gebruik van kommas, sy dalk die meltistiese oorsprong daarvan buite rekening laat. In my beroepslewe het goedbedoelende redakteurs my al "asof deur vuur heen" gelouter.
Daar is baie uitvindings waaraan 'n mens jou kan verwonder, maar daar is seker min wat meer fassinerend is as telekommunikasie met die telefoon (veral die selfoon), radio en televisie, asook rekenaargebaseerde internet en e-pos. Ek hoef nou nie te reis om voorwerpe en gebeure waar te neem nie; hulle kom na my toe. As ek gedagtes wil deel, hoef ek nie meer 'n koevert en 'n seël te koop en die brief te gaan pos nie; ek druk net 'n knoppie en die boodskap word dadelik korrek afgelewer.
Die SêNet-webblad is toeganklik vir almal met die nodige vermoëns en apparaat. Dit laat in 'n groot mate vrye meningswisseling toe. Dit is nie soos 'n koerant wat sy briewebladsy diensbaar aan sy ideologiese voorkeur maak en my mening meesal onpubliseerbaar ag nie. Ook op SêNet moet lasterlike uitlatings uiteraard vermy word. 'n Skrywer kan dermate oorboord gaan dat dit wenslik is om sy boodskap te versag.
Hiermee word sensuur nie bepleit nie. Die skrywer word steeds toegelaat om sy gedagtes oor te dra, maar op 'n manier wat minder aanstootlik is. (Ek wens dikwels dat die ekskresiana van veral een SêNetter liewer nie op ons losgelaat moet word nie. Dis nie dat ek normaalweg sy briewe lees nie; sy voorkeurwoorde kom egter soms reeds in die brieftitel voor.)
Mense reageer verskillend op dieselfde boodskap. Die skrywer kan aan betekenisoordrag wen as hy hom saaklik en duidelik uitdruk. Goeie Afrikaans is vir my 'n bonus, want koeterwaals vervreem my. Ek kan kwalik voorsien dat meerdere substansiële briewe per dag van dieselfde skrywer sy doel optimaal kan dien. Baie dae kan of wil ek nie skryf nie.
Ander dae is ek dankbaar vir die SêNet-uitlaatklep, want uiting verminder frustrasie en laat my bloeddruk daal. In my geval kom 'n enkele brief gewoonlik oor meerdere dae tot stand, want sistematisering en duidelike formulering is harde werk. Die resultaat is sekerlik nie volmaak of prysenswaardig nie. Met elke brief kom daar egter 'n stadium wanneer ek maar die wegstuurknoppie druk omdat verdere moeite my poging nie noemenswaardig sal verbeter nie.
Ek probeer om 'n goed opgevoede mens te wees, maar pleks van kom kuier, stel ek my waarnemings op skrif. My dank aan diegene by LitNet wat hierdie forum geskep het en dit bedryf; in die besonder SêNet en Melt.