Tom Fleischman, Cornell Universiteit
(Krediet: JD Hancock / Flickr).
Om jou huidige self te verstaan ​​hang nie net van gedagtes, gevoelens en aktiwiteite nie, maar ook op ervarings en herinnerings van die verlede en die visie van jouself in die toekoms. Met ander woorde, dit hang alles af van waar jy gewees het, en waarheen jy gaan.
'N Nuwe studie in die joernaal Sielkunde en Veroudering ondersoek hoe mense hulself oor verskillende tydsreëlings beskou. Die werk werp nuwe lig op individuele verskille in mense se persepsies van hulself en die grade waarmee hulle met verloop van tyd verander.
Vir die meeste mense verval die gevoel van verbintenis met hul verlede en toekomstige selle met toenemende afstand van die hede. Om die waarheid te sê, as ons in die verre verlede of in die toekoms aan onsself dink, voel dit feitlik dat ons aan 'n ander persoon dink.
Joshua Rutt, nou 'n nagraadse navorser aan die Universiteit van Zürich, en Corinna Loeckenhoff, professor in menslike ontwikkeling in die Cornell Universiteit se Kollege vir Menslike Ekologie, het mense gevra hoeveel hul huidige selle oorvleuel met hul verlede en verwagte toekoms self en of dieselfde persoonlikheidseienskappe beskryf hulle in die verlede, hede en toekoms.
Die studie was die eerste om beide verlede en toekomstige self kontinuïteit te assesseer en om 'n verskeidenheid tydsintervalle wat wissel van 1 maand tot 10 jaar, in te sluit.
Die navorsers het bevind dat verlede en toekomstige self kontinuïteit simmetries is - dit wil sê, mense wat meer soortgelyk aan hul verlede voel, is ook meer verbind met hul toekoms. Hulle het die twee meetinstrumente gedoen: eksplisiet (antwoorde op 'n regstreekse vraag) en implisiet (voltooiing van 'n taak wat in hul self kontinuïteit getik is).
"Ons het twee verskillende maatreëls onttrek," sê Rutt. "Een van hulle was die mate waarin hul toekomstige en verlede persoonlikheidseienskappe ooreenstem met hul huidige, en die ander was bloot reaksietyd. Hoe vinnig het hulle die knoppie gedruk om die vraag te beantwoord? Hoe lank moes hulle oor hul antwoord dink? '
Rutt en Loeckenhoff het ook bevind dat self kontinuïteit redelik vinnig afneem, aangesien 'n paar maande in die verlede of die toekoms gedink word, maar steeds afneem - al is dit meer geleidelik - vir langer tussenposes. Ons sien onsself, hulle beweer dat hulle geleidelik uit die verlede uitkom en dan stadig wegbeweeg in die toekoms.
Daar is aansienlike verskille in self kontinuïteit oor mense, sê Rutt en Loeckenhoff. Miskien interessantstend, het hulle bevind dat ouer volwassenes meer geneig is om hulself as 'n verlengde geskenk te beskou in teenstelling met jonger volwassenes wat geneig is om 'n tydelike staat te hê wat tussen 'n verre verlede en 'n onbekende toekoms geskors is.
Vorige navorsing dui daarop dat die gevoel ontkoppel van ons verlede en die toekoms self kan lei tot swak besluitneming oor dinge soos finansies en gesondheidsorg. Aan die ander kant kan 'n groter gevoel van self kontinuïteit een minder vatbaar maak vir sulke kwessies, maar terselfdertyd meer bestand teen die nodige veranderinge in gesondheidsgedrag. Byvoorbeeld, ouer volwassenes se hoë vlakke van self kontinuïteit kan hulle lei tot behandelbare toestande as 'n permanente deel van hul identiteit.
Hul resultate het Loeckenhoff in die gedagte van William James, 'n pionier in die studie van sielkunde, gesê: "Die feitlik gekogniseerde geskenk is geen mesrand nie, maar 'n saalrug, met 'n sekere breedte van die eie waarop ons sit neergesit, en waarvan ons in twee rigtings in tyd kyk. "
"Uit 'n objektiewe oogpunt flikker die geskenk in die toekoms in die toekoms," sê Loeckenhoff. "Daar is die verlede en die toekoms, maar die hede is nie regtig daar nie.
"Maar vanuit 'n subjektiewe oogpunt," voeg sy by, "daar is 'n uitgebreide geskenk, en ons sit daarop dat dit 'n saal is. Om die waarheid te sê, toe Josh my die eerste grafieke van die data wat ons ingesamel het, het dit regtig soos 'n saal terug gevoel. "
Die Nasionale Instituut vir Veroudering ondersteun hierdie werk, wat gebaseer is op Rutt se doktorale proefskrif.