Versindaba » Blog Archive Marcelle Olivier. Gode en godeskemerings : Versindaba
3 Kommentare op "Marcelle Olivier. Gode en godeskemerings"
June 7th, 2010 at 17:55
Amazing Marcelle dat soveel agter die skerms tussen die literati en digters gebeur! En op die ou end kom die stories maar uit tot groot verleentheid. Ek sou graag daardie Hay-on-Wye fees wou bywoon. Dit klink oorweldigend, byna burlesk.
June 7th, 2010 at 18:17
Dankie vir hierdie verslag, Marcelle. Ook ek volg die verwikkelinge rondom die Oxford Professor of Poetry-verkiesing met groeiende belangstelling. Die een nominasie wat my in die besonder interesseer, is dié van die 75-jarige Michael Horovitz wat meer bekend is as Beat-digter en saksofoonspeler.
Volgens 'n berig in The Guardian ( http://www.guardian.co.uk/books/2010/apr/29/michael-horovitz-oxford-poetry-professor ) het hy hom soos volg uitgelaat oor die nominasie: "I would hope to shake things up – not in a negative, destructive way but in a truly Shakespearean way, restoring the authority of poetry in one of the great centres of culture … My hope with everything I do is to try and bring audiences and poetry together."
Vraag: Hoe ernstig moet sy nominasie beskou word; of word verwag dat die feit dat hy hiermee nogal in ooreenstemming met Carol Ann Duffy se siening is, júís in sy guns gaan tel? Ook – speel ouderdom 'n rol met hierdie aanstelling? Is hierdie aanstelling ook vir 'n 10 jaar periode soos dit die geval is met die poet laureate?
Nietemin, 'n fassinerende ene, dié. Ek skat egter dat ek saam met jou duim vashou vir Chris Mann. 🙂
June 8th, 2010 at 21:50
Weet jy, Louis, ek's nie seker hoe 'n saksofoon nie in iemand se guns kan tel nie! Maar of dit sal help om te wen is 'n heeltemal ander vraag. Bitter min mense het in die verlede 'n kruisie getrek (as jy dink hoe groot die Konvokasie regtig is), en ek sou dink dat 'n groot aantal van die wat moeite sou gedoen het, sou stem vir die persoon met die bekendste, mees internasionale naam. Dus gaan dit in daardie sin nie eintlik oor wie die interessantste agtergrond of die mees unieke idees het nie, maar oor wie die meeste geld en publisiteit sal inbring. Maar alles kan dalk verander vanjaar, aangesien dit die eerste keer is wat lede elektronies en van oraloor die wêreld kan stem. Ek weet daar is fluisteringe oor en ondergrondse doenighede ten bate van die joernalis, Stephen Moss, wie geensins 'n ernstige opvolger vir Auden, Heaney en Graves is nie, maar wat juis daarom populariteit onder veral voorgraadse studente gewerf het. En in terme van kersies op die koek – ek dink dat solank die persoon gesond genoeg voorkom om vir die volgende vyf jaar (die lengte van die termyn) op sy of haar voete voor 'n mikrofoon te kan staan en grotendeels sin praat, maak ouderdom eintlik bitter min impak op hoe die stemmery sal verloop. Viva demokrasie!