Vyf dinge wat Donald Trump se pragtige presidensiële verkiesingsoorwinning verduidelik
Geskryf deur Anthony J. Gaughan, Drake Universiteit
'N populistiese golf wat begin het Brexit In Junie het die Verenigde State Dinsdagaand in pragtige mode bereik. In een van die grootste ontwrigtings in die Amerikaanse politieke geskiedenis het Donald Trump 'n werklike historiese oorwinning in die Amerikaanse presidensiële verkiesing gewen.
Trump se merkwaardige beslissende oorwinning het die meeste geraak politieke pundits, myself ingesluit. Gedurende die veldtog was Trump 'n stemming plafon van ongeveer 44 persent en hy het konsekwent die hoogste ongunstigheidsgradering van enige groot party genomineerde in die geskiedenis. Gevolglik maande gelede Ek het voorspel dat Clinton Trump maklik sou klop.
Toe, aan die begin van Oktober, het die oproer oor Trump se wreedaardige en aanstootlike opmerkings op die "Access Hollywood" videoband, gekombineer met die toenemende aantal vroue wat Trump beskuldig het seksuele aanranding, was klaar om sy veldtog af te handel. Tot en met Dinsdagmiddag was dit 'n gemaklike oorwinning vir Clinton.
Maar ek was dood verkeerd. Trump het in die presidensiële ren 'n oorwinnende oorwinning behaal. Sy nag het met kritiese oorwinnings begin Florida, Noord-Carolina en Ohio, drie state noodsaaklik vir sy pad na 270 verkiesings stemme. Soos die aand gedra het, het Clinton se "blou muur" ineengestort te midde van 'n rooi gety wat oor die land van die Atlantiese kus tot by die Rocky Mountains geslinger het. Die blou state van Pennsylvania, Michigan, Wisconsin en Iowa Trump het soos domino's geval. Die verkiesingsopbrengste het duidelik gemaak dat Trump 300 verkiesingsstemme sal oorhandig, meer as genoeg om die presidensie te wen.
Dit is baie vroeg om gevolgtrekkings te maak oor die verkiesingsuitslae van 2016, maar hier is vyf faktore wat ten minste gedeeltelik verduidelik wat gebeur het.
1. Silent Trump stem
Daar was eintlik 'n stil Trump-stem wat die stembusse misluk het. Die landwye stembus-gemiddelde het Clinton oor 'n algehele 3-punt lei, en die staatsopnames het aangedui dat sy minstens 300-kiesstemmings sal wen.
Maar die stembusse was so verkeerd as die pundits. Probleme met die stembusse se metodologieë sal ongetwyfeld geïdentifiseer word in die dae en weke wat voorlê.
Dit lyk ewe redelik om vas te stel dat baie Trump-kiesers hul bedoelings vir hulself bewaar en geweier het om met die stembusse saam te werk.
die buitengewone rol van die FBI-direkteur James Comey In die presidensiële veldtog kan ook nie onderskat word nie. Twee weke gelede was Clinton op die punt om 'n dubbelsyfer oorwinning te wen. Maar Comey se Okt. 28 brief aan die Kongres, wat aangekondig het dat die FBI sy ondersoek na Clinton se staatsdepartement se e-pos heropen het, het die momentum van die ren verander. Clinton het die stembus aan die einde van verlede week teruggetrek, maar die finale stembusse het die blywende skade wat die Comey-brief aan haar veldtog gedoen het, gemasker.
Wat die uiteindelike verklaring vir die stembusse se versuim om die uitslag van die verkiesing te voorspel, is na die Dinsdag die vraag na die verkiesingsbedryf. Trump se verstommende oorwinning het getoon dat die stembusse eenvoudig nie vertrou kan word nie.
2. Celebrity klop organisasie
'N langdurige aanname van politieke veldtogte is dat 'n eersteklas "Get Out the Vote" organisasie onontbeerlik is. Die konvensionele wysheid in 2016 het dus bevind dat Trump se gebrek aan 'n voetsoolorganisasie 'n groot aanspreeklikheid vir sy veldtog was.
Maar soos dit blyk, het hy nie 'n organisasie nodig nie. Trump is al meer as 30 jaar in die publieke oog, wat beteken het hy het die ren met bykans 100-persentasie erkenning. Trump se jarelange status as 'n bekende persoon het hom in staat gestel om onophoudelike media-aandag te verkry vanaf die oomblik dat hy die wedloop ingeskryf het. Een studie het bevind dat 2016 Trump teen Mei die ekwivalent van VS $ 3 miljard in gratis advertensies uit die media dekking sy veldtog beveel. Trump het intuïtief verneem dat die omstrede dinge wat hy op die veldtogspoor gesê het, die kiesers se aandag op 'n manier gevat het wat ernstige toesprake nooit kon doen nie.
Die belangrikste van alles, hy het hoogs gemotiveerde kiesers. Trump se populistiese retoriek en oop minagting vir beleefdheid en basiese standaarde van ordentlikheid het hom in staat gestel om met die Republikeinse basis soos geen kandidaat sedert Ronald Reagan te koppel nie. Trump het nie gespeel deur die normale reëls van die politiek nie, en sy kiesers het hom daarvoor liefgehad.
Trump se oorwinning lyk asof dit 'n nuwe era van bekende politici is. Hy het getoon dat 'n charismatiese media-vaardige buitestaander beduidende voordele bo tradisionele politici en konvensionele politieke organisasies in die internet ouderdom het. In die toekoms kan ons baie meer onkonvensionele politici in die Trump-vorm sien.
3. Populistiese opstand teen immigrasie en handel
Dit sal dae neem om die data te sorteer om uit te vind watter probleme hoofsaaklik met Trump se basis gerangskik is.
Maar immigrasie en handel lyk feitlik seker om bo-aan die lys te wees. Trump bet sy hele veldtog op die idee dat die gewilde vyandigheid van liberale immigrasie en vryhandelbeleid hom na die Wit Huis sal dryf.
Van die begin tot die einde van sy veldtog het hy keer op keer teruggekeer na die twee hoeksteenprobleme. in sy aankondigingstoespraak, het hy belowe om 'n muur op die Mexikaanse grens te bou en 11 miljoen ongemagtigde immigrante uit te voer. Hy het ook belowe om vrye handelsooreenkomste te skeur en fabrieksgeleenthede terug te bring. Vanaf dag een het hy die xenofobiese en nasionalistiese beleid die middelpunt van sy veldtog gemaak.
Kritici het tereg veroordeel sy kwaadwillige aanvalle op Meksikane en Moslems, maar Trump het duidelik verstaan ​​dat vyandigheid teenoor immigrasie en globalisering diep onder 'n kritiese massa Amerikaanse kiesers hardloop.
Sy besluit om op immigrasie en handel te konsentreer, word in die skoppe op verkiesingsdag afbetaal. Dit is nie toevallig dat Trump besonder goed gevaar het in die tradisioneel blou state van Wisconsin nie, Michigan en Pennsylvania, wat almal groot bevolkings van wit het werkers kiesers. Vorige Republikeinse genomineerdes soos John McCain, wat 'n ruim immigrasiebeleid aangeneem het, en Mitt Romney, wat vryhandel bepleit het, het nooit daarin geslaag om met blouboorders in die Great Lakes-streek te verbind nie.
Maar Trump se anti-immigrasie- en proteksionistiese handelsbeleid het hom 'n unieke opening gegee met wit werkersklas-kiesers, en hy het die meeste daarvan gebruik.
4. Buitelanders teen insiders
Trump sal die eerste president wees sonder elektiewe kantoor ervaring sedert Dwight Eisenhower in die 1950s. Eisenhower het egter tydens die Tweede Wêreldoorlog as hoogste opperbevelhebber in Europa gedien en het ongeëwenaarde kundigheid in buitelandse sake.
So, hoe het Trump sy gebrek aan regeringservaring 'n bate in die veldtog gemaak?
Die antwoord lê in die intense en wydverspreide publieke vyandigheid teenoor die politieke, media- en besigheidsinrigtings wat die land lei. Vertroue in instansies is op 'n all-time laag en 'n meerderheid van Amerikaners glo die land is in die kop verkeerde rigting.. Die kwaad en vlugtige publieke bui het 2016 die uiteindelike veranderingsverkiesing gemaak.
Te midde van so 'n kragtige anti-vestiging gees, Trump's vulgêre, ondememende en onortodokse styl het die kiesers soveel meer getref ware as die hoogs versigtige en beheerde Hillary Clinton. Soos die onstuimige en onvoorspelbare Trump homself as 'n agent van verandering geposisioneer het, het Clinton gelyk as die stigting se kandidaat, 'n indruk wat dodelik vir haar veldtog was. Trouens, Trump het Clinton se diep ondervinding in die Wit Huis, die Senaat en die Staatsdepartement teen haar gebruik deur dit aan te dui as bewys dat sy die status quo verteenwoordig het.
Ironies genoeg het Bill Clinton die Wit Huis 24 jaar gelede gewen met 'n soortgelyke anti-vestigingstrategie. In die 1992-verkiesing het hy die posbekende president George HW Bush as 'n out-of-touch elitistiese. Agt jaar later het Bush se seun, George W. Bush, dieselfde taktiek gebruik om die vise-president, Al Gore, te verslaan. En in 2008 het Barack Obama suksesvol as 'n buitestaander teen John McCain gehardloop.
Trump is dus die vierde agtereenvolgende president om die Wit Huis te wen deur as 'n buitestaander-kandidaat te hardloop. Dit is 'n les wat toekomstige presidensiële kandidate op hul gevaar vergeet.
5. Amerika, die verdeelde
Anthony J. Gaughan, Professor in die reg, Drake Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Is Trump beplan om die stem met die weermag van pollswagters te ontwrig?