Handelinge 2:42 – Die Connect Faktor – Son 2 Nov 08 – NGK Somerstrand
Handelinge 2:42 – Die Connect Faktor – Son 2 Nov 08
Written by Chris van Wyk on 02/11/2008 . Posted in Chris van Wyk.
Dit strook met die bevindinge van Willow Creek:
Die behoeftes wat mense aan die begin van hulle geestelike reis het, is om te connect. Daar moet 'n connection wees met Jesus, en 'n connection met ander wat die pad saam kan loop.
Daarom is kleingroepe en geleenthede waar mense mekaar kan ontmoet en leer ken, so belangrik. Want as dié behoefte ontmoet word, groei mense, skuif hulle van ontdekkers na gelowiges, skuif hulle van beginners na groeiendes.
En dié connection het met geloof in Jesus te make, en veral met 'n besig wees met die Bybel, die vanilla faktor in geestelike groei.
Is dit nie ook wat nou onlangs hier gebeur het met oom Angus Buchan se byeenkoms nie? 21 000 mense by die atletiekstadion wat connect aan Jesus en 'n besondere band met mekaar ervaar.
Maar dit is lewensbelangrik dat die connection in die gemeenskap van gelowiges in die kerk voortgesit sal word, met die Bybel en met die gemeenskap van gelowiges. Want die plek waar Christene begin om geestelik te groei, veral aan die begin van hulle reis, maar eintlik regdeur die reis, is in die saam, heelhartige toelê op die leer van die apostels, en die onderlinge verbondenheid, die saam-eet en die saam-bid.
Ek het met 'n hele paar mense in die week gesels wat by Angus se byeenkoms was. En daar was baie positiewe kommentaar, sommige met 'n paar konstruktiewe opmerkings. Die volgende stap is nou om in te skakel, om met jou hele hart deel te raak van die gemeenskap van gelowiges, hier by ons, of waar die Here jou ook al lei.
Kyk, ons kan nie agter Angus aan toer nie – al sal dit lekker wees om 200 000 of 300 000 mense volgende jaar in Natal bymekaar te sien. En as jy dit kan doen – "by all means". Maar die bergtop ervaring van so 'n byeenkoms moet in geestelike groei oorgaan, wat te make het met die dissipline om saam te wees, saam te lees, saam te eet, saam te bid, en saam te bedien.
Ek wil jou uitdaag – as Jesus vir jou belangrik is, en jy 'n nuwe commitment aan Hom maak, skakel dan in die gemeenskap van gelowiges in. Raak deel van ons saam-lees, saam,-wees, saam-eet, saam-bid.
En as jy ingeskakel is, reik uit na dié wat nog nie in 'n groep is nie. Doen moeite! Dit is die evangelie!
TWEEDE FASE: INOEFENING
Die tweede fase is INOEFENING.
Dis interessant – die volgende hoofstuk in die verhaal van die eerste kerk – het te make met 'n genesing wat sterk teenstand uitlok. Petrus en Johannes gaan saambid by die tempel, bid dat die Here 'n verlamde man genees, en die Joodse raad kom in aksie, dreig hulle en probeer hulle stil maak.
En die vraag vir die gelowiges onmiddellik is: wat doen ek wanneer ek teenstand kry as ek goed doen?
En die antwoord kom as hulle die dissipline van gebed beoefen. As die gelowiges saambid en vir die Here vertel van die vroeëre sameswering van Herodes, Pilatus en die huidige groeiende teenstand Joodse Raad teen die boodskap van Jesus, en hulle verbind aan die Here om Hom te dien al is daar ook hoe baie dreigemente, dan skud die plek waar hulle saam is, en word hulle met die Heilige Gees vervul en met vrymoedigheid om die Woord van God verder te verkondig.
Hulle beoefen dus die geestelike dissipline van intersessie, wat hulle geestelik versterk. Hulle geloof skuif al hoe meer van 'n passiewe ontvang van God se gawes, na 'n aktiewe betrokkenheid by wat met die evangelie gebeur in die wêreld. Hulle doen saam die dinge wat 'n aktiewe persoonlike en intieme verhouding met Christus voed.
En let op, dit is toenemend 'n twee-rigting verhouding. Hulle praat nie net met God nie, maar hulle luister ook na Hom en ervaar gebedsverhoring en die vrymoedigheid om verder getrou en gehoorsaam aan God te bly. En as 'n mens die gebed gaan ontleed (4:24-30), kom jy agter dat hulle gebed deurspek is van Skrifverwysings. Hulle bid die Woord, hulle reflekteer daaroor, hulle bring dit in verband met wat so pas by die Joodse Raad gebeur het, en dit bring transformasie by hulle. Hulle denke en hulle lewe verander.
En die jong gemeente se mense groei deur hierdie inoefening. 'n Mens sien hulle worstel met die dissipline van rentmeesterskap, meer spesifiek, die verkoop van grond. Josef, of meer bekend as Barnabas, van Siprus, wat later in Egipte saam met Johannes Markus 'n groot rol sou speel, verkoop 'n stuk grond en skenk dit. Baie meer as 'n tiende (terwyl dit ook vandag tiende maand dankoffer is). En Ananias en Saffira, wat so graag ook soos hy offervaardig wil wees, verkoop ook 'n stuk grond, maar jok oor hulle bydrae, en dra die prys. En die gemeente raak bewus van die erns van hulle commitment en van die dissipline van rentmeesterskap.
En dieselfde gebeur met die dienslewering aan die weduwees, waar hulle moes leer om struktuur te gee aan hulle omgee vir mekaar.
Oefen, oefen, oefen. Nog steeds natuurlik ge-connect aan mekaar. Maar nie as 'n eenmalig ervaring nie. Aan mekaar en aan mekaar, treetjie vir treetjie, saam met mekaar.
Sonder hierdie inoefening van die geestelike dissiplines kan 'n gemeente, kan 'n gelowige, nooit volwasse word nie. En dit is nooit te laat om te begin nie.
Kom ons vul sommer nou die Gemeenskaps barometer in:
Waar is jy nou, op hierdie oomblik in jou connecting aan Jesus en jou connecting aan jou medegelowiges?
Dink na oor wie of wat in die gemeenskap met ander gelowiges vir jou die meeste beteken. Lys tien verhoudings, aktiwiteite, plekke of ervarings met ander gelowiges wat aan jou lewe betekenis gee.
Watter hiervan het in die laaste drie maande, ses maande, jaar gebeur?
Hoe kan jy jou lewe verander om meer tyd te gee aan dié lewe-gewende verhoudings, aktiwiteite, plekke en ervarings met ander gelowiges?
"Jesus never wrote a book; He formed a community" Lesllie Newbigin
DERDE FASE: BEDIENING
Maar dit is nog lank nie al nie.
Die geestelike pad se fokus is nie op die begin nie. Dit is op die eindpunt. Dit is nie op die ervarings per se nie. Dit is om die krag van die Gees, die belofte wat Jesus gegee het reg in die begin van Handelinge, om 'n getuie vir Jesus te wees, in Jerusalem en Judea, in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld te gaan verkondig.
Dit gaan nie om jou nie, hoe moeilik dit ook al is om te verstaan. Die koringkorrel moet 'n koringplant word. Die ontdekker moet 'n beginner word. Die beginner moet 'n groeiende word. Dit groeiende moet 'n Christus-gesentreerde word.
Die derde fase van geestelike groei is dat gelowiges Christus-gesentreerd word en met oorgawe begin dien in 'n bediening.
Baie keer is dit op hulle eie of met 'n klein groepie super-committed (connected!) mense rondom hulle.
Jy sien hulle by die Joodse Raad (hfst. 7) – 'n Stefanus wat getrou bly ten spyte van die klippe wat op hom reën.
Jy sien hulle by die gemengde ras van die Samaritane (hfst. 8) – 'n Filippus wat groot blydskap vir 'n veragte volk bring, al is daar ouens wat wil geld maak daaruit.
Jy sien hulle by die Ethiopiese man (hfst. 8) – weereens Filippus wat die ras-grens oorsteek en ook nog 'n ontmande, en die evangelie aan Afrika bring. Afrika is eerste, voor Sirië, en Turkye, en Griekeland en Rome en die res van Europa, al met die evangelie bedien, en elke nuwe biskop van Ethiopië sou vir eeue deur die woestyn na Alexandrië reis vir 'n aanstellingsprosedure. Geen wonder dat baie kerke in Afrika hulleself Ethiopiese kerke noem nie, want hulle wil die band met daardie eerste kerstening beklemtoon.
Jy sien hulle by die Romeinse soldate – 'n Petrus wat sy vooropgestelde idees oor wie in is en wie uit moet laat vaar, sodat Christus ook van sy lewe die sentrale punt kan word.
En so kan 'n mens die hele Handelinge deurblaai: Paulus, Barnabas, Silas, Timoteus, Lukas, Markus, Petrus ensovoorts, ensovoorts.
Dit is asof die geskiedenis vir ons leer – dit is hoe dit werk in die koninkryk.
Mense connect aan Jesus en aan mekaar.
Hulle groei saam en leer saam en eet saam en dan …
dan begin die bediening, van mense wat eenvoudig hulle lewens nie meer as so belangrik beskou nie, maar hulle lewens weggegee vir die saak van Christus. En geen geld of eiendom is ontsien nie, en geen opoffering was te groot nie, en geen grens te ver om oorgesteek te word nie.
Insiggewend hoeveel keer die grense sosiale en kultuur grense was. Die kerkhistorici wys juis uit dat gemeentes wat dit regkry om Christus-gesentreerd te begin lewe, wat grense van kultuur en stand en klas oorsteek, dié gemeentes is wat gegroei het. En dié wat dit nie gedoen het nie, maar laer getrek het om hulle eie kultuur en stand en klas het gekwyn en doodgegaan.
Jy hoef nie nou te wees waar Filippus was nie.
Miskien is dit vir jou net nodig vandag om te connect. Jesus is jou antwoord.
Miskien het jy met Hom ge-connect, miskien by Angus. Dan is inskakeling, connection, met ander gelowiges jou antwoord. En moet jy die dissiplines van lees, en bid en eet saam met ander en natuurlik op jou eie begin beoefen.
Miskien het jy al ge-connect met Jesus en met jou medegelowiges en oefen jy al jare … dan is dit tyd vir bediening. Die kerk kan jou nie daarmee regtig help nie. Dit is iets wat jy by die Here moet hoor. Maar die kerk het 'n rol – dit is een van afrigting, van begeleiding, van mentorskap, van 'n platform gee vir die uitlewe van jou bediening.