Encopresis, oorsake en behandeling - Kommentaar - 2021
Encopresis: oorsake en behandeling
Enkopresis of rektale inkontinensie is die herhaaldelike ontsnapping van die ontlasting van 'n kind van 4 jaar of ouer op onvanpaste plekke, soos klere. Dit is dikwels die gevolg van chroniese hardlywigheid, wat met verloop van tyd lei tot ontlasting van die ontlasting en 'n lekkasie as gevolg van opgehoopte vloeistof-ontlasting bo die geïmpliseerde ontlasting. Hierdie lekkasie kan gedurende die dag of nag voorkom en is nie onder die kind se bewuste beheer nie. Die lek wissel in frekwensie; Dit kan wissel van selde voorvalle tot 'n byna aanhoudende vloei.
1 Oorsake van encopresis
2 Primêre encopresis
3 Sekondêre encopresis
4 Ondersoekgebiede in Encopresis
5 Behandeling van encopresis
Oorsake van encopresis
Baie keer kan anale inkontinensie of enkopresis veroorsaak word deur anatomiese, neurologiese, endokriene, metaboliese, post-chirurgiese letsels, ens. Dit moet deur die kind se dokter uitgesluit word, meestal word die mediese ondersoek uitgevoer volgens 'n roetine min of meer so: mediese geskiedenis, liggaamlike ondersoek wat abdominale ondersoek, perianale inspeksie en anorektale aanraking insluit; bloedtoetse, urienkultuur, radiografieë, anorektale manometrie en histologiese of histochemiese studies wat uitgevoer word uit 'n rektale biopsie.
Daar is twee Tipes encopresis: primêr en sekondêr.
As dit so is primêre ons moet weet wat is die tekortkominge in ontlasting en higiëne gewoontes, om te weet watter vereiste gedrag aangeleer is en watter nie. Ons wil ook weet hoe die evolusieproses op ander ontwikkelingsgebiede verloop het (gangverwerwing, taal, outonomievaardighede ...), want as dit die geval was, sou ons 'n algemene vertraging in die ontwikkeling ondervind. U moet ook die ouers vra watter metode hulle gebruik het om hul kinders op te lei en die probleme wat hulle ondervind het in hierdie tipe onderrig; hiermee kan ons onvanpaste vaderlike gedrag ontdek, soos om hul kinders te onderdruk om in die toilet te defekteer op die tye wat hulle wil, sonder neem fisiologiese veranderlikes in ag, of gebruik beledigende of inkonsekwente strafmetodes om ongelukke te beheer.
As die encopresis is sekondêr, is die onderhoud gerig op die ondersoek van persoonlike, gesins- en omgewingsomstandighede, wat verband hou met die begin van begroeiing soos siekte, die geboorte van 'n broer, die skeiding van ouers, die begin van die skool, die vermyding van skooltoilette; en met die huidige instandhouding daarvan kan dit verskil van die omstandighede wat dit veroorsaak het.
Ons moet ook kyk of encopresis terughoudend of nie-retensief is, ons weet dit deur die teenwoordigheid of nie van hardlywigheid nie. Ons het gevra oor ontlasting, die frekwensie daarvan, probleme met die verdryf, ongemak tydens ontlasting, die teenwoordigheid van harde ontlasting.
Om die prikkelende situasies te identifiseer wat lei tot retensiewe riglyne, doen ons dit deur te vra of die kind kla van pyn as hy ontlont, of hy enige vrees toon wat verband hou met die badkamer wat 'n fobie laat vermoed, as hy gewoonlik "vermaak" om na te gaan! badkamer wanneer u aktiwiteite hou waarvan u hou, of as u weerstaan ​​om na die badkamer buite die huis te gaan. U moet ook agterkom of u bewus is van die noodsaaklikheid om badkamer toe te gaan, of as u nie die tekens van rektale distensie sien wat voorafgaan aan ontlasting nie.
Ons wil ook weet watter eetgewoontes u het sjokolade misbruik, cola, wat baie normaal is vir kinders om te neem en wat ontmoedig word in geval van hardlywigheid.
Dus, soos ons gesien het, Enkopresis kan primêr wees as die kind nog nooit volledige dermbeheer verkry het nie; sekondêr wanneer beheer 'n rukkie verkry is en dan verlore gaan. Ons moet nie die manipulerende encopresis vergeet nie; dit is minder gereeld, dit is encopréticos wat 'n effektiewe manipulasie van hul omgewing bewerkstellig, wat 'n reeks voordele bekom, soos om skool te vermy, ouers se oormatige aandag, ens. Daar is ook chroniese diarree of irritasiesindroom waarin ontlasting plaasvind as reaksie op omgewingsstres of emosionele probleme. Uiteindelik kan die chroniese hardlywigheid of die psigogeniese megacolon wat gewoonlik lei tot 'n oordrewe verbreding van die dikderm en hardlywigheid veroorsaak word deur organiese of neurologiese faktore wat uitgesluit moet word.
Sodra die tipe encopresis gedefinieër is, is dit nodig dat ons die probleem volgens die volgende gedragsparameters spesifiseer; frekwensie van enkopritiese episodes, konsekwentheid, hoeveelheid en grootte van ontlasting in onderklere, voorkoms van nagongelukke, waar die kind vuil raak (tuis, in die straat, op skool, ens.) en as hy, bo en behalwe klere, ook ander onkonvensionele plekke soos op die grond ontlont. Nagtelike episodes kom selde voor in funksionele encopresis; as hulle verskyn, gee hulle ons gewoonlik 'n idee dat ons 'n organiese probleem het en 'n slegter voorspelling het as bedags. In hierdie geval moet ons sorg dat die mediese ondersoek regtig goed verloop.
Uiteindelik moet ons dit weet as die episodes van encopresis toeneem in potensieel stresvolle situasies, soos gesinsbesprekings of eksamentye, terwyl dit gedurende vakansietye afneem en / of wanneer die kind 'n seisoen buite die huis woon (by grootouers en oupas). Ons vra ook oor die sosiale gevolge wat daaraan verbonde is om te weet of hulle 'n funksionele verhouding het met hul afname of onderhoud; Ouers sal waarskynlik die episodes baie spot en straf sonder om te besef dat hierdie houdings weinig invloed op die oplossing van die probleem het.
Aan die einde van hierdie afdeling van die evaluering sal ons voortgaan om higiëne-gewoontes te ondersoek. Die vrae is daarop gemik om die persoonlike en omgewingsbronne wat beskikbaar is om die aanvanklike fase van die behandeling te beplan, te evalueer. Ons sal die volgende vra:
Die kind se gedragsrepertorium rakende: wat is die huidige riglyne vir die gebruik van die badkamer, as u dit soms net spontaan gebruik, as u dit geheel of gedeeltelik vermy (slegs op skool) of as u 'n kort tydjie sit, as u skoonmaakgewoontes het om op te ruim ontlas, as u hande was, as u selfstandig is in u persoonlike higiëne, ens.
Die omgewingstoestande wat toegang tot die badkamer bevoordeel of versteur: badkamers beskikbaar in die huis, aantal mense wat dit terselfdertyd kan gebruik, maklike toegang tot die badkamer gedurende skoolure ...
Oggendgewoontes van die gesin: maak die kind groot met genoeg tyd om te reageer op hul fisiologiese behoeftes, die gewone volgorde wat die kind soggens uitvoer, eet hy eers ontbyt of laat dit vir laaste?
Die meerderheid van die sekondêre encopréticos en 'n goeie deel van die primêre kinders gaan sit en defekteer een of ander tyd in die toilet, wat daarop dui dat hulle die residuele derm sensasies waarneem. Ons moet uitvind watter faktore hierdie gedrag bepaal en waarom die frekwensie daarvan nie verhoog nie.
U moet die kind uitvra oor sy eie gewoontes, om te verduidelik wat hom daartoe lei om badkamer toe te gaan, wat hy voel voordat hy met hierdie gedrag begin, wat hy doen as hy in die toilet sit om te ontlas, hoe hy die pogings aanwend, hoe lank hy bly. sit ...
Later moet ons kyk of daar probleme ondervind word tydens encopresis. Ons moet ook weet wat die gevolge is wat die samesmelting in gesinsverband in die skoolomgewing en die kind self veroorsaak en veroorsaak, asook die middele wat gebruik word om die probleem aan te spreek. Dit is ook belangrik hoe die kind optree as hy vuil raak, as hy die klere wegsteek, of hy verander as hy gevra word, of hy onverskilligheid toon en vies bly totdat hy gedwing word om homself skoon te maak, of as hy homself koöperatief wys en die voorval probeer oplos. so gou as moontlik Vra ten slotte oor die impak van encopresis op die skool, wat normaalweg nie eers daarvan bewus is nie.
Ons sal inligting oor vorige behandelings kry en probeer uitvind waarom dit misluk het. Ons vermy die gebruik van tegnieke wat ondoeltreffend geblyk het en die faktore wat die sukses belemmer het, sal beheer.
Ons moet ondersoek die mate van motivering van ouers en kinders om omvattende gedrag reg te stel en moontlike positiewe versterkers te identifiseer wat gebruik kan word om objektiewe gedrag te verhoog of te handhaaf. Soos met enurese, is een van die gereeldste redes vir versuim in die behandeling dat die terapeutiese instruksies nie gevolg word nie. Die ondersteuning, noukeurige toesig en toeganklikheid van die terapeut in tye van ontmoediging sal help om 'n beter samewerking te handhaaf.
Ondersoekgebiede in Encopresis
1. Geskiedenis van encopresis
a) Identifiseer die tipe omvang:
Begin van encopresis
Leergestremdhede in ontlasting en higiëne
Vertraging in ander ontwikkelingsareas
Neerslaggebeurtenisse en instandhoudingsfaktore
Frekwensie-afsettings en ander data wat hardlywigheid onthul.
Stimulêre toestande wat retensiepatrone genereer
Dieet en liggaamlike oefening
b) Beperk die probleemgedrag:
Frekwensie-episodes van encopresis
Konsekwentheid, hoeveelheid en grootte van die ontlasting
Dag- en nag-episodes
Vervuil uit onderklere
Waar ongelukke plaasvind
Bewusmaking van vuilgoed
Omstandighede wat die frekwensie verander
2. Higiëniese gewoontes: gedragsrepertorium en omgewingstoestande
Spontane ontlasting in die toilet:
Frekwensie, konsekwentheid, hoeveelheid en grootte van die ontlasting.
Tyd wat u aan hierdie aktiwiteit wy
Totale of gedeeltelike vermyding van toiletgebruik
Omgewingsomstandighede vir toegang tot die badkamer
Oggroetine voordat u skool toe gaan
Gewoontes van persoonlike higiëne en mate van outonomie
3. Gelyktydige probleme
Tekens van angs of depressie (hartseer, isolasie)
Aandag tekort / hiperaktiwiteit
Teenstand en ongehoorsaamheid
Probleme met akademiese prestasie
4. Gesins-, persoonlike en skoolimpak: maniere om te hanteer
Ouerlike reaksie op die probleem
Reaksie van die kind; vuil klere wegsteek, werk saam
Portuurreaksie: verwerping, bespotting, marginalisering
5. Vorige behandelings
6. Motiverende faktore
As 'n verduideliking vir beddegoed kan ons sê dat hardlywigheid 'n primêre rol speel. As konstipasie voortduur en 'n ontruiming nie plaasvind nie, druk die verharde en verstopte ontlasting die ingewande tot die punt dat dit groter word in die dikderm en verlies van spiertonus, Die vloeibare materiaal wat uit die dunderm kom, bereik die grootste deel en het weens die obstruksie geen ruimte om opgeneem te word nie, dit lek deur die behoue ​​ontlasting en vlek die klere, sodat kinders nie bewus is van die behoefte om te ontlont nie. .
Ten slotte om die funksionele analise te kan uitvoer ons sal rekords maak van die episodes waar ons moet insluit, datum, plek waar dit val, tyd, tipe ontlasting, hoeveelheid, grootte, wat ander doen of sê en wat die kind doen of sê.
Vir die evaluering registreer ons vir 'n week of indien moontlik vir twee. As ons hiermee nie duidelik is oor die inligting nie, sal ons u steeds versoek om die rekords in te vul.
Ontlasting van die vaartuie is die laaste skakel in 'n komplekse gedragsketting: diskriminerende fisiologiese seine wat voorafgaan aan ontlasting, behoud van ontlasting in reaksie op hierdie stimulasie totdat die regte plek gevind word, uittrek, in die toilet sit en een keer sit ontspan die eksterne sfinkter sodat ontlasting buite kan gaan. Dit is dus nodig om te bepaal of die kind die volledige volgorde geleer het om te kan besluit watter gedrag vasgelê moet word, watter moet hul frekwensie verhoog en watter moet verminder. Selfs al word die hele ketting aangeleer, is dit steeds moontlik dat die begroeiing van die onderklere bloot is omdat dit nie weet hoe om behoorlik skoon te maak nie. Die oorskot of tekort aan enige van die antwoorde wat die gedragsrepertorium uitmaak, kan tot episodes van encopresis lei; die reaksie op die sfinkter die tyd wat nodig is om die badkamer te bereik, is die toepaslike reaksie, maar hierdie aksie is verleng. indien nodig, word die ontlastingvolgorde onderbreek en kan dit lei tot 'n reeks bekende probleme: fekale retensie, hardlywigheid, spier- of sensoriese agteruitgang en uiteindelik fouing.
Voordat ons met die behandeling begin, as ons probleme ondervind het soos 'n fobie of 'n skande om die skoolbadkamer te gebruik, moet ons dit eers behandel en eers die eksklusiewe behandeling van encopresis begin.
Ons begin met die behandeling waarin die kind tydens die eerste terapiesessie verduidelik waaruit die funksionering van die spysverteringstelsel bestaan. Hiervoor gebruik ons ​​tekeninge (tipe skoolboek) en ons gaan die dele van die stelsel onderrig, dan slaag ons om vir hom te verduidelik wat encopresis is, wat met hom gebeur en dat daar baie kinders is wat dieselfde is en dat daar miskien in sy klas iemand anders is wat dieselfde is, maar dat mense gewoonlik stilbly En hy vertel niemand daarvan nie. Ons moet ook probeer om persoonlike belang uit die probleem te neem, vergewe hom en vertel hom dat wat met hom gebeur, 'n oplossing het en dat hy dit tot nou toe nie kon vermy nie, omdat hy nie besef het wat hy doen nie en nie weet hoe om dit te bereik nie. Ons vertel u dat ons hier is om u te help met hierdie kwessie, maar dat ons dit nie alleen kan doen nie en dat u al u samewerking nodig het om dit te bereik. Ons vra hom of hy wil ophou om klere te vlek en ons vra dat hy ons moet vertel hoe hy voel as hy vlek of as sy ouers vir hom sê dat dit sleg ruik, dat hy 'n varkie is en dat hy gaan verander. Dit gee ons 'n idee van hoe ver hy gemotiveer kan word noudat hy die besonderhede van die probleem ken en reeds 'n evaluasie geslaag het. Ons probeer dit verwoord u begeerte om gesond te wees en sê die goeie dinge wat u sou kry deur op te hou om klere te vlek. Ons gaan die hele sessie daaraan wy om haar fisiologiese reaksies oor ontlasting te leer, haar te leer wat die probleem is en haar aan te moedig om verandering te bewerkstellig deur ons as bemiddelaars te gebruik.
In die tweede intervensiesessie sal ons verduidelik dat u moet let op die sensasies voor ontlasting, dat u bewus moet wees daarvan, dat u die gevoelens wat u tydens die evalueringsproses beskryf het (pyn in die derm, tinteling in die maag, druk op die gevoelens om dit nie meer vas te hou nie.) U moet mooi na hulle kyk as u dit weer het, en u moet op 'n papier skryf wat u in u liggaam opmerk (dit moet u die volgende dag saambring) sien jou later) Dan sal ons verduidelik hoe die gedragsketting wat hulle moet voorkom as hulle die "begeertes" voel: ons sê dat hulle die anale sfinkter moet saamtrek (hiervoor moet hulle in hierdie sessie voor ons oefen, bevestig ons dat dit goed gaan met hulle as hulle in die stoel sit) , as u die sfinkter opdoen, styg dit 'n bietjie op die sitplek) en soek die naaste badkamer, as u eenmaal daar sit en ontlont, moet u uself skoonmaak en seker maak dat daar nie rus is nie en u hande daarna was.
Ons sal eers die anale sfinkter-spanningstoetse doen, en dan oefen ons in ander posisies soos staan ​​of hardloop. Ons sal dit doen in al die situasies wat die evaluering aan ons gee, en dat ons gesien het dat die kind nie self beheer kan kry nie en dat die vuilwerk plaasvind.
Ons sal u aanmoedig om die probleem op te los en u pogings om dit te bereik, prys.. Ons sal hierdie sessie beëindig deur u daaraan te herinner dat u die volgende dag die gewaarwordinge wat u voel voordat u na die badkamer (die 'begeerte') gaan, met groot detail moet bring.
In die derde sessie gaan ons u vra om terug te keer na die ouers, die drie sal na die kantoor toe kom en ons sal verduidelik dat dit nodig is om te weet wat ons as versterking in terapie kan gebruik. Ons verduidelik dat ons 'n stelsel gaan gebruik waarin die kind 'n plakker in sy register sal plaas elke keer as hy in die toilet spring, hoe meer kere per dag hy dit doen, hoe meer plakkers sal hy kry. Hierdie plakkers het 'n waarde (punte) wat later sal verruil word vir die versterkings wat ons gekies het en waaraan ons 'n waarde sal gee. Om 'n hupstoot te gee, benodig u 'n reeks punte. Dit is baie belangrik om die lys versterkings saam met die ouers en die kind te ontwikkel, en dat dit ons help om die telling te bepaal. Ons moet nooit dinge versterk wat die kind gewoonlik verniet kry nie. As ons dit doen in plaas van versterking, sal ons straf. As die kind byvoorbeeld die Simpsons altyd sien, kan ons nie "sien die Simpsons" in die lys insluit nie; ons sal klein verrassingsgeskenke moet sit, eendag in die bioskoop kan gaan kyk, 'n snuistery in 'n winkel kies, eendag na die pretpark gaan, die film kies wat die hele gesin daardie aand sal sien en in die algemeen al die dinge wat hy wil die kind hê en kan vir hom die ouers gee, maar altyd van min waarde en met 'n toegewydheid deur die ouers om dit uit te ruil as die kind dit benodig. Die punte word in 'n notaboek of in dieselfde register neergeskryf, en die ouer wat volgens ons beter in staat is om die encopresis te dra, sal die punte en hul daaropvolgende verlossing gee.
Ons sal die Ouers wat die kind met lof prys telkens wanneer u in die toilet spring, en ignoreer as u u klere vlek, moet u net aanraai om u klere aan te trek en te was, maar moenie smaadbewegings maak of frases gebruik wat u ongemak met die situasie kan toon nie, dit gaan oor Dat die kind verstaan ​​dat as hy in die toilet spring, sy ouers baie gelukkig sal wees en indien niks.
By die registrasie van plakkers of kolletjies sal u op geen tydstip gepenaliseer word vir bevlekte klere nie; dit wil sê, as die kind nie die hele dag in die toilet kom en dit verskeie kere doen nie, sal hy eenvoudig geen plakker op sy plaat plaas nie; maar as hy een keer in die toilet spring, verdien hy reeds 'n plakker met sy ooreenstemmende punte.
As ons die versterkers en die waardes het, sal ons u daaraan herinner om alles wat ons u gevra het vir hierdie sessie te begin en die volgende dag die registrasie aan ons te bring.
In die volgende sessie moet die ouers ook inskakel, ons gesels met hulle oor hoe punte verkry is en ons verduidelik dat dit nodig is om 'n roetine met 'n goed gestruktureerde volgorde te vestig. Ons sal vra dat u elke oggend 'n halfuur voor die tyd wat u besig was met die kind wakker maak, dat die kind moet was, aantrek en ontbyt eet, en dan in die toilet moet sit om te probeer ontlas, as hy dit regkry, sal hy twee keer soveel punte verdien as wat hy doen. op enige ander tyd van die dag. Maar gedurende die dag, as u weer lus het, selfs as u soggens ontmasker het, moet u voortgaan om badkamer toe te gaan en die praktyk toe te pas wat ons getoets het vir anale sfinkterkontraksie. Middag na middagete moet u ook in die badkamer sit en saans moet u 'n ander roetine uitvoer wat bestaan ​​uit die optel van die studieboeke, die rugsak vir die volgende dag (op skooldae) voorberei, klere voorberei Die volgende dag, trek jou pyjamas aan en eet aandete, dan moet jy badkamer toe gaan en probeer poep, as jy dit regkry, soos voorheen, verdien jy twee keer soveel punte as op enige ander tyd van die dag.
hierdie roetine moet vervul word. Die tyd wat die kind in die toilet moet bly om te probeer poep, moet ongeveer 20 minute duur, en dit kan nie afkeer of 'n straf wees nie. U kan ook musiek luister as u wil; Lees strokiesprente, teken of wat ook al. Voordat u aan die ketting trek, moet u die bestuurder in kennis stel om te sien wat u gedoen het, nie om te bepaal of u dit gedoen het al dan nie; so nie, dan kan u voortdurend versterk.
Dit wat ons sal die nodige tyd hou totdat die verandering plaasvind. Ons moet veral veral op die versterkers let, aangesien dit diegene is wat ons in die eerste oomblikke help om die nuwe gedrag te vestig; Maar daar kan 'n tyd kom wanneer hulle hul versterkende karakter verloor, en ons moet die lys weekliks hersien om versterkings te verwyder en in te sit indien nodig.
Die behandeling word beëindig deur twee opeenvolgende weke te bereik waarin daar ten minste een daaglikse afsetting in die toilet is en geen afsetting in die klere is nie.