Nuuskommentaar: Israel saam met badwater weggegooi, muishondlande ingedraMinister Lindiwe Sisulu (Foto: Verskaf/Departement van internasionale betrekkinge en samewerking/Katlholo Maifadi) Minister Lindiwe Sisulu is lid van die ANC se Xhosa-adel, soos ook haar broer, die gerespekteerde Max Sisulu wat by die vorige president die trekpas as speaker gekry het omdat hy dinge reg probeer doen het. Tog het Lindiwe nog nie daarin geslaag om as minister in enige van die kabinetsportefeuljes wat sy beklee het, te beïndruk nie. Ook as minister van internasionale betrekkinge en samewerking styg sy nie bo haar so-so en rampspoedige ANC-voorgangers uit nie. Konsekwentheid is beslis nie een van haar sterkste eienskappe nie. Vroeër vanjaar het sy ’n ondiplomatiese vloermoer gegooi oor vyf Westerse lande glo diplomatieke protokol sou verbreek het deur saam ’n brief waarin oor korrupsie gewaarsku is, regstreeks aan pres. Cyril Ramaphosa sou gestuur het. Hulle moes deur die diplomatieke kanale gewerk het, wat insluit dat dit deur haar departement gevoer moes gewees het. Sy het, heel ondiplomaties, die vyf ambassadeurs op die rooi tapyt gedaag, en dit het geblyk dat sy haar optrede gebaseer het op sterkte van ’n berig waar die betrokke koerant die kat behoorlik aan die stert beetgekry het. Nou het Sisulu aangekondig dat die SA ambassadeur in Israel permanent onttrek word, en die voormalige ambassade in effek ook nie meer ’n belangekantoor kan wees nie, maar slegs konsulêre funksies sal hê. Die Vryheidsfront Plus se reaksie via die leier, dr. Pieter Groenewald, som die posisie soos volg op: “Die VF Plus is gekant teen die ANC-regering se eskalerende en eensydige boikot teen Israel terwyl hy terselfdertyd moeite doen om bande te smee met lande soos Venezuela, Noord-Korea en Kuba wat internasionaal ŉ swak aansien het.” Die regering onder die ANC se bewind het uit die staanspoor sekere bedenklike keuses gemaak. Die destydse president Nelson Mandela het die Libiese diktator, Ghaddafi, as vriend geag. Suid-Afrika het ’n teenstem uitgebring toe die destydse diktatoriale regering van Mianmar teenspoed by die VN gekry het. Selfs in ’n mosie teen Isis het Suid-Afrika buite stemming gebly. Sisulu probeer die indruk wek dat Suid-Afrika se jongste optrede in pas met die tendens in die VN is, waar “vordering” bloot deur die Amerikaanse vetomag (in die Veiligheidsraad) in die wiele gery word. Wat egter nié in die wiele gery word nie, is die feit dat Israel geleidelik diplomatieke betrekkinge op ambassadeursvlak met al hoe meer lande aanknoop. Die totaal staan nou op sowat 73. Dit is nie so maklik om die totaal te bereken nie, omdat sommige ambassadeurs ook as nie-residensiële ambassadeurs in buurlande optree. Israel se ambassadeur in Suid-Afrika is/was byvoorbeeld ook die nie-residensiële ambassadeur in Lesotho en Swaziland, en geen melding word gemaak hoe Suid-Afrika se optrede dié posisie raak nie. Onder die lande wat op ambassadeursvlak diplomatieke betrekkinge met Israel het, sluit verskeie Islamitiese state, waaronder Egipte, Turkye, Albanië, Oesbekistan, Eritrea, en lande met groot Moslembevolkings soos Nigerië en die Ivoorkus in. Dit sluit kommunistiese lande soos China en Viëtnam in, Afrikalande soos Senegal en Suid-Soedan in, en ook lande soos Rusland en Meksiko. En natuurlik die VSA en Brittanje. Wie het die ANC nou eintlik probeer paai, en hoe bevorder dit SA se buitelandse belange? Soos die Joodse Raad sê, dit maak SA irrelevant in die Midde-Ooste. In die politieke wetenskap word graag gesê lande het nie vriende nie, net belange. Die ANC werk egter andersom, en ongelukkig tel ’n fris spannetjie muishondlande onder dié vriende. Maar het Sisulu korrekte diplomatieke protokol ingespan soos sy van ander vereis? Volgens die Suid-Afrikaanse Joodse Raad nie. Die ANC se besluit in 2017 om diplomatieke betrekkinge met Israel te verbreek moes volgens die Joodse Raad eers deur die parlement gevoer word, en deur die kabinet goedgekeur gewees het. Volgens Sisulu het die regering dit ’n jaar na die ANC se besluit goedgekeur. Maar is dit so, of is dit op die regte manier gedoen? ’n Mens sou verwag dat die Israelse ambassadeur in Suid-Afrika daarvan ingelig sou gewees het, en dat die Joodse Raad ook op ’n manier daarvan sou kennis geneem het, sou dit volgens protokol verloop het. Sommige waarnemers meen dit was bloot nou ’n impulsiewe stap na aanleiding van Israel se formele anneksasie van die Golan-hoogland. Pres. Donald Trump het die anneksasie formeel namens die VSA erken. Israel het die gebied in 1967 reeds by Sirië verower, omdat ’n groot deel van Israel van die hoogland af onder kanonkoeëls en missiele gesteek kan word. Die gebied is hierna goed ontwikkel. Lande wat Israel se besetting van verowerde gebiede kritiseer, laat dikwels na om die geskiedkundige agtergrond van besetting in die oorspronklike Palestina in berekening te bring. ’n Palestynse betoger gebruik ’n kettie om Israeliese troepe met klippe te bestook gedurende ’n skermutseling digby die grens met Israel, in die noordelike Gasa-strook (Januarie 2019). (Foto: Stringer, Xinhua) Ja, die Volkebond, voorganger van die VN, hét die gebied destyds tussen ’n Joodse staat en ’n Palestynse staat (Wes-Oewer en Gasa) verdeel. Die feit is egter dat Jordanië hierna die Wes-Oewer verower het, en later formeel geannekseer het. Ook die ou Oos-Jerusalem, wat volgens die oorspronklike bepalings later ’n referendum oor sy toekoms sou hou, is verower en geannekseer. Egipte het die Gasa-strook verower en daarna geannekseer. Daar was dus geen Palestynse staat nie tot Israel dit weer by Jordanië en Egipte afgeneem en ingevolge die Camp David-ooreenkoms selfregering toegestaan het. Nie dat Israel altyd soos engeltjies optree nie, en Joodse nedersettings op die Wes-Oewer bly ’n netelige kwessie. Die doktrine van die gebruik van die nodige geweld om ’n lewensbedreigende gevaar af te weer, is voortdurend onder skoot omdat baie glo Israel gebruik oormatige geweld. Volgens sekere SA koerante het Israelse soldate oproerige Palestyne wat doodgeskiet is, “vermoor”. Dit is dan ook een van die sake wat Sisulu as motivering genoem het. Terwyl Suid-Afrika nou ’n verkiesing nader, is dit stellig relevant om te bespiegel hoe dié stap die verkiesing gaan raak. Sowat een en ’n half persent van die SA bevolking is Moslems, of te wel sowat ’n half miljoen. Hulle sal in alle waarskynlikheid meestal die stap teen Israel steun. Die Joodse bevolking in Suid-Afrika het van ’n hoogtepunt van 120 000 tot sowat 75 000 afgeneem. Dit lyk dus of dit vir die ANC oor getallepolitiek gaan. Baie, veral fundamentalistiese Christene, neig om uit ’n Bybelse perspektief Israel blindelings te steun. Daar is ook ander oorwegings waarom Israel uit ander oorde steun kry, soos die standaard van demokrasie en menseregte in die moderne staat Israel, waarteen die Arabiese bure meestal sleg afsteek. Israel het ook tegnologies baie te bied aan ander lande, soos met ontsoutingsaanlegte. Dié week, as alles goed verloop, word Israel slegs die vierde land wat naas die VSA, Rusland en China’n tuig op die maan geland het. Daar is ’n baie sterk moontlikheid dat Israel oor ’n aantal kernbomme beskik wat in effek sy voortbestaan waarborg. Israel gaan dus nie verdwyn soos baie van sy vyande dit wil hê nie. Suid-Afrika soek buitelandse beleggings. Baie Amerikaanse nyweraars is Joods.