Image deur Gerhard Gellinger
Ons het almal op een of ander tydstip 'n krisis in die gesig gestaar. Soos u weet, kom hulle in alle vorme en vorms voor. As 'n krisis ontstaan ​​as gevolg van 'n natuurwetenskap, soos 'n tornado, aardbewing of orkaan, sal die impak daarvan duidelik wees. Hopelik het u u fisiese veiligheid verseker, die luike afgebyt en daarna die stukke van u lewe opgetel.
Nie-fisieke en minder sigbare krisisse
Maar die meerderheid van die krisisse is nie so voor die hand liggend nie en kan ons lewens nie bedreig of ons basiese voortbestaan ​​beïnvloed nie. Baie neem hul tol op 'n meer intieme vlak. Die gevolge daarvan is minder fisies sigbaar en moeilik vir ander om te waardeer, tensy hulle soortgelyke lewenservarings gehad het.
Krisisme wat meer intiem en minder fisies waarneembaar is, kan voortspruit uit die dood van 'n geliefde, skielike werkloosheid, regstryd, persoonlike isolasie, verlies aan selfrigting, die beëindiging van 'n verhouding of die onvermoë om betekenis te vind in wat ons doen. .
Ander krisisse spruit uit nog minder sigbare oorsake. Dit spruit uit ons eie interne persepsies. Hierdie subjektiewe ervarings kan vreemd of bedreigend voel, en omdat dit ook strydig kan wees met wat kultuur as werklik aanvaar op grond van gedeelde ervarings, kan dit ons lei om ons gesonde verstand te bevraagteken.
Ons vermoë om met 'n krisis te werk
Elkeen van ons het verskillende vlakke van vermoë om aan te pas by krisis. As ons byvoorbeeld gekonfronteer word met die dood van 'n geliefde, kan ons verskillende vermoëns hê om die verlies emosioneel te hanteer. Party kan moontlik nie die vele gevoelens wat ontroer word, versoen nie.
Maar die versoening van gevoelens wat tydens 'n krisis ontstaan, is slegs een funksioneringsgebied waar ons uitgedaag kan word om te genees. Ons kan byvoorbeeld fisies, intellektueel of geestelik uitgedaag word.
Ons vermoë om 'n bepaalde krisis die hoof te bied, sal afhang van hoe goed hierdie gebiede funksioneer voor die krisis. As sommige vroeër ontbreek, en dat daar 'n gebrekkige area nodig is om te genees, sal dit veel meer van 'n stryd wees om aan te pas by die impak daarvan. maar daar is 'n onderstebo van die stryd.
As ons byvoorbeeld skielik iemand verloor wat ons liefgehad het, sal ons heel waarskynlik verskillende gevoelens hê. Dit kan gevoelens van hartseer, vrees, woede of 'n kombinasie van alles wees. As ons vermoë om een ​​of al ons gevoelens te identifiseer en uit te druk voor die verlies beperk is, en ons moet leer hoe om dit te ervaar om te genees, dan sal die lyding wat deur die krisis veroorsaak word, ons genoodsaak hê om die nodige emosionele groei te verkry. .
As ons egter in die nasleep van 'n krisis die geleentheid, hulpbronne en die geneigdheid het om sulke groei na te streef, sal die inspanning nie net bydra tot ons algehele aanpassing nie, maar dit sal ook noodsaaklike persoonlike ontwikkeling meebring wat ons daarna kan bevoordeel. Dit is hoe 'n krisis kan dien as 'n Chrysalis-krisis.
Ek gebruik die analogie van die chrysalis om die soorte krisisse wat vir groei en transformasie gebruik kan word, te beskryf, want ek glo dat die chrysalis-fase van die transformasie van 'n ruspe in 'n vlinder die beste voorwaardes en vereistes vir die bereiking van sulke potensiaal uit krisisse bevat.
Die transformasie van die ruspe na 'n vlinder het 'n lang geskiedenis om gebruik te word om die opwekking van ons sielkundige en geestelike potensiaal te verteenwoordig. Christene gebruik dit al eeue. St. Teresa het die syworm se stadige transformasie uit die donkerte van sy kokon parallel gebring met die oog op die menslike reis uit wat haar protégé, St John of the Cross, '' Dark Night of the Soul '' genoem het. Sy het daardie reis uit die duisternis gesien. as 'n noodsaaklike stadium op pad om die siel verder te ontwaak.
Die vroeë Grieke het ook 'n verband getrek tussen persoonlike transformasie en geestelike evolusie. Hulle het selfs dieselfde woord gebruik om siel en vlinder aan te dui.
Die transformatiewe potensiaal van 'n krisis
Ek het besluit om die chrysalis-metafoor te gebruik om die transformerende potensiaal van 'n krisis om drie spesifieke redes te beskryf. Eerstens, soos die ruspe in die chrysalis-stadium, is ons kwesbaar as ons deur 'n krisis gaan. Sodra die ruspe homself in 'n kokon omring, is dit weerloos. Dit kan deur insekte binnegedring en verslind word. Dit kan afgeblaas word van die hangende hou, of as dit gereed is om oop te maak, kan dit deur 'n voorwerp geblokkeer word. Helaas, sou een van hierdie situasies voorkom, kan dit lei tot tragiese uitkomste waaruit dit nie kan herstel nie.
Ons kan ook met onoorkomelike gevolge van sekere soorte krisisse te make kry, en as dit die geval is, sal ons moontlik nie herstel nie. Maar as ons dit doen, dan is daar 'n tweede rede waarom ek glo dat die chrysalis-metafoor van toepassing is.
Tydens die chrysalis-fase ondergaan die ruspes die interne proses van metamorfose, 'n fase waar dit vloeibaar word en letterlik smelt. Hierdie fase weerspieël 'n proses wat ons kan volg na 'n krisis. Nadat ons die aanvanklike impak daarvan oorleef en oorkom het, sal ons aanpassing ook 'n sekere mate van interne veranderinge behels. Maar ook gedurende daardie periode voel dit asof ons ons weergawe van 'n ineenstorting gaan.
'N Bykomende poging is om die potensiaal vir groei en transformasie wat buite die aanpassing lê, na te streef. Dit vereis die bereidwilligheid om deel te neem in die stryd om groei. Laat ek u 'n ander voorbeeld gee.
Onthou daardie vroeë tienerjare toe u of iemand na aan u deur was wat Anna Freud genoem het, "die storm en die spanning van adolessensie." Aangesien vroeë adolessensie aangespoor word deur die woedende hormone, is dit 'n uitdagende tyd in ons ontwikkeling, terwyl ons leer om te identifiseer, die uitdrukking van ons emosies te verstaan ​​en te bestuur.
Stel u voor dat die stadium van emosionele ontwikkeling nooit voldoende bemeester is nie. Stel u voor dat in plaas daarvan dat u gehelp word om die uitdrukking van u gevoelens te identifiseer, te verstaan ​​en te moduleer, aan u gesê word dat u dit nie moet hê nie, dat sommige sleg was, of dat u bespot word oor hul uitdrukking. Kan u u ook voorstel hoe u mettertyd kan leer om hulle onbewustelik uit u eie bewustheid te hou, selfs as sekere omstandighede hul ervaring kan regverdig?
As dit die geval was, hoe sou u die gevoelens wat deur 'n krisis veroorsaak kan word, hanteer? Soos die vlinder wat probeer om van die kokon te ontsnap, sal jy beslis 'n stryd op jou hande hê. Maar ook soos die vlinder, sodra jy daardie emosionele groei gekry het, sal dit jou dien vir die res van jou vlug deur die lewe.
Op hierdie manier kan 'n Chrysalis-krisis soos 'n strestoets uit die heelal wees. Dit kan lei tot die ontwikkeling van sleutelareas van funksionering wat in die toekoms beskikbaar sal wees vir soortgelyke krisisse. Buiten die versekering dat u voldoende voorbereid is op 'n soortgelyke toekomstige krisis, kan die ontwikkeling van kritieke gebiede van benodigde groei ander geleenthede bied as u deur die lewe beweeg. Dit kan gebruik word om bewustheid te wek en uit te brei.
'N Krisis kan aanbreek Gevaar en Geleentheid
Soos 'n dubbele betekenis wat die Chinese aan hul woord vir krisis toeskryf, kan 'n Chrysalis-krisis voorkom gevaar en Geleentheid. In 'n Chrysalis-krisis kom die gevaar uit die aanvanklike bedreiging van die krisis; die geleentheid lê in die potensiaal om groei en ontwikkeling te bevorder.
As u met 'n krisis te kampe het, kan dit ook sulke moontlikhede inhou. Maar om vas te stel of dit die potensiaal is om 'n Chrysalis-krisis te wees, moet u dit verder ondersoek. Op 'n stadium dat u voel dat die aanvanklike skok en impak geabsorbeer is, wil u begin met 'n paar self-reflektiewe vrae.
Eerstens, as ons by hierdie krisis aanpas, het ek gebiede van my persoonlike ontwikkeling ontdek wat blykbaar ekstra groei of begrip nodig het? As sekere gebiede uitstaan, sou ek 'n tweede vraag vra: Hoe kan ek hierdie verhoogde ontwikkeling kry? En uiteindelik, 'n derde: Kan hierdie soort groei onafhanklik bewerkstellig word, of sou dit meer suksesvol wees as ek hulp en hulp van buite soek?
Soos reeds aangedui, hou 'n krisis die potensiaal om 'n Chrysalis-krisis te wees, al dan nie. Maar as dit wel gebeur, en die geleentheid om aansienlike ontwikkelingsgroei te bewerkstellig, tot gevolg kan hê, kan die voordeel van my mening, volgens my mening, minder geviktimiseer voel deur die beproewing. Alhoewel dit 'n klein troos kan wees, sou u ten minste 'n mate van tevredenheid kry as dit u wakker maak tot sekere gebiede van benodigde groei. Dan, as dit bereik word, sal die beproewing nie voel asof dit een of ander willekeurige pynlike gebeurtenis was wat tot geen oënskynlike goed gelei het nie.
As u te kampe het met die lyding van 'n krisis, waarom dan nie dit dien as 'n Chrysalis-krisis nie? Laat sy vuur die staal van u ontwikkeling temper. Laat dit jou aanspoor om sterker te word as wat jy voorheen was. As u die onvermydelikheid moet aanvaar van die verandering wat dit op u plaas, moet u die momentum daarvan benut. Laat dit jou vordering kataliseer op 'n pad van groei en transformasie.
Die maak van hemelse limonade uit die helse suurlemoene
Ja, ek is bewus dat dit vir sommige van u 'n bietjie te veel klink soos om te probeer om hemelse limonade uit die helse suurlemoene van die lewe te maak. U dink miskien dat dit te optimisties is om aan te dui dat die verandering en lyding wat met 'n krisis gepaard gaan, 'geleenthede' kan bied vir positiewe transformasie.
Ek erken dat persoonlike ontwikkeling nie u eerste prioriteit is as u 'n krisis ondervind nie. En ek is nie naïef van die vele soorte verwoestende krisisse wat in mense se lewens kan voorkom nie. Maar as ek as kliniese sielkundige 'n groot deel van die lyding in my kantoor sien, is ek voortdurend verbaas oor die veerkragtigheid van die mense wat daardie pyn met my deel: hoe hulle nie net daarin slaag om die angel te verminder nie, maar gebruik dit om hul groei te bevorder.
Selfs as my optimistiese aanmoediging jou motiveer om die moontlikhede vir groei in u krisisse te oorweeg, kan u steeds vra: Waarom pla? Waarheen lei al hierdie ontwikkeling en transformasie? Moet ek hierdie krisis gebruik as 'n onstuimigheid vir my groeimolen? Waarom nie net deur die beproewing gaan en dit so vinnig as moontlik agter my sit nie?
Dit is wettige vrae en dit is beslis die moeite werd om na te dink. Hul antwoorde is van kritieke belang om die poging te regverdig, want die gebruik van 'n krisis as 'n Chrysalis-krisis is duidelik nie 'n poging wat almal sal kies om aan te gaan nie, en ook nie dat hulle moet voel nie. Daar is geen regte manier waarop 'n mens by 'n krisis moet aanpas nie. Die strewe na persoonlike groei is te eniger tyd 'n keuse. En hoewel dit 'n beroepsvooroordeel kan wees wat daartoe lei dat ek die keuse aanmoedig, glo ek dat dit die moeite werd is om te maak.
Goeie dinge Kan Kom uit krisissituasies
Ek het getalle kliënte vergemaklik en getoon dat hulle aansienlike voordele trek uit die pogings om krisisse aan te pas. Ek het gesien hoe hulle daarna dramatiese veranderinge aanbring. As gevolg hiervan het hulle nie net 'n gevoel van balans en harmonie in hul lewens herstel nie, maar het hulle persoonlik en geestelik verdiep deur die ervaring.
Sekerlik, die meeste sou nie weer hul beproewing wou deurmaak nie, maar so ondenkbaar dit ook mag klink, sal baie mense erken dat as dit nie die krisis was nie, en die keuse wat hulle gemaak het om dit as 'n Chrysalis-krisis te gebruik, baie van wat hulle moes leer, sou miskien nooit onder hul aandag gekom het nie.
Ek het gevind dat wanneer 'n spesifieke gebied van persoonlike groei nodig is om 'n krisis op te los, die begrip van daardie groei en wat daarmee gepaard gaan, effektief belig kan word in die konteks van 'n krisis. Verskillende soorte krisisse fokus en dramatiseer bepaalde groeigebiede. Een soort krisis kan onthul hoe 'n gebrek aan 'n sekere ontwikkelingsarea dit kon veroorsaak het, terwyl die ander 'n aantoon hoe die afwesigheid van 'n spesifieke ontwikkelingsarea die aanpassing van die individu ondermyn het.
Soms goeie dinge kan kom uit krisissituasies.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Hoe lewensordeninge gebruik kan word as Chrysalis-krisisse