Septiese Ontladingsmonoloog deur Tertius Fourie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Septiese Ontladingsmonoloog
Tertius Fourie Premium+ Lid
Aantal woorde: 544
Datum gepubliseer: 18 Mar 2015
We are as forlorn as children lost in the woods. When you stand in front of me and look at me, what do you know of the griefs that are in me and what do I know of yours. And if I were to cast myself down before you and weep and tell you, what more would you know about me than you know about Hell when someone tells you it is hot and dreadful? For that reason alone we human beings ought to stand before one another as reverently, as reflectively, as lovingly, as we would before the entrance to Hell. (Franz Kafka)
Ek met my gekneusde ego. Koffie wat op die vloer mors. Elke vyf minute iemand. Swart, swart, swart, swart, swart…alles krake met gitswart gal en ’n paar ribbes op warm sement. Ek is fokol. Kyk net hoe hanteer hy dit. Ek laat hom glimlag. Ek bewe. Ek is fokol. My vingers was te vinnig. Die sleutelbord was ’n klawerbord waaruit ek ’n melodie van die Hel gewurg het.
God, slaan my dood… Neem my weg…
Elke paar minute ’n sigaret rook. Die fokken goed smaak soos hondekak.
My bors vol teer. My asem wat fluit. My hemp papnat gesweet. Ek teer-en-veer my siel vanwaar dit vanaf ’n vleishak in die motorhuis hang. Ek het nie meer asem nie… Geen energie…
Stop dit net! Fok! Hou net op! My broer het daai tyd altyd gehuil. Hulle put genot uit my angs en vrees. Toe ek vandag weer daai foto sien, het ek gewens dat ek ’n mes dwarsdeur sy keel kan steek. Ek val elke oomblik oor my verbrande lyk. Ek bliksem die spieël stukkend en soek my verstand tussen skerwe glas. As ek tog net nog my dienspistool gehad het, maar hulle het – nadat ek bosbefok geraak het – dit van my weggeneem. Dit is daar by hulle. Veilig in ’n kluis.
Ek met my gekneusde ego. Fok my ego. Fok dit! Gaan net weg jou vervloekte vuilgoed. Ek wil myself in die bad versuip. Die stoom wil my altyd smoor. Sny die medikasie. Laat ek fokol het in die oggende. Die nagtelike dosis is reeds weg. Maar die oggende; fok, dis ’n hele handvol. ’n Hele mondvol. ’n Hele gatvol. ’n Hele fokken lewe se pot kak wat gesmoor moet word…
Waarom het sy nie my nek omgedraai by geboorte nie?
My liggaamsdele vir die aasdiere gevoer nie?
Soggens val ek oor die Swart Hond se slagtande. Ek moet eers my bloed van die mat af lek voordat ek kan begin werk. Dan kom die spoke…
………….al die ure kom terug…………….die moegheid…………die geskel……………die vuur………….die lydende gesig van die pap babatjie wie se lewe ek gered het (die ouers wat natuurlik fokol dankbaarheid toon – ek sweer daai kind was gesteel, maar ek was nooit toegelaat om die saak op te volg nie)…………………..Mense in townships wat honde doodkap en eet……….Fokken honde……Onskuldige diere…………Jissus!
Ek wat moes slaan en skiet. My pose moes hou. En niemand is dankbaar nie. Almal tart jou uit en lag vir jou.
Ek is fokol. Ek is leeg.
Trek die vuurhoutjie.
Nader aan die letsel.
Waar is my………….
Stop dit net! Asseblief tog. Hou net fokken op!
© T. Fourie
E-pos Tertius Fourie
Lees ander kortverhale deur Tertius Fourie
ek wil byvoeg
Liewe Lucifer... jy ontvlam nog `n swaard, en eendag sal `n duisend swaarde uit die hemel reën en al die gemors emosieloos paalstraf. Hewige invoeling.
4 jaar 7 maande 4 weke 1 dag 3 ure oud
Ek weet nie hoe om dit te beskryf nie, maar hier is `n krag in jou woorde, `n vreemde wysheid wat op `n heeltemal andere breingolf lê.
4 jaar 7 maande 4 weke 1 dag 6 ure oud
Hartseer Pyn Sosiale kommentaar Gruwel Wanhoop
deur Francis Gillieron
Kroniek van die rol van Suid-Afrika in Eerste Wêreldoorlog. Gedenkuitgawe.
405 Nie-lede aanlyn