JY LEES NOU Die ry
Ek staan by ’n verkeerslig en kyk na ’n ry klein kindertjies wat twee-twee loop en mekaar se hande vat onder die wakende oog van die onderwyseres. Ewe bedees stap hulle in hul uniformpies, privaatskool-opgewonde omdat hulle saam fliek toe gaan.
Skielik het ek myself gesien, net so, toe ek sewe jaar oud was in die Paarl. Ons aardrykskunde-“projek” was om al die Paarlse plekke te leer ken en dit dan te gaan teken, kaart en al. Op sulke togte “ter plaatse” is ons hele klas hand aan hand deur die strate na die stadsaal, die park, die hof, die taalmuseum, die kerke. Ernstige sake, want vir die meeste gebore, ware Paarliete is die Paarl en die Boland eintlik hul lewe lank die hele wêreld - ook nog steeds vir hierdie seuntjie wat nou in Johannesburg woon.
Maar die kleintjies wat hande vat: Ek onthou een baie opwindende dag in my skoolry - dit was die keer toe ek langs die mooiste meisie in ons klas gestap het en ons ewe liefderik handjies gehou en nooit gelos het nie. ‘n Dag lank was ek smoorverlief op haar. Daarna was ek verlief op juffrou Robertson, toe op die drama-juffrou en later op my musiek-juffrou. Dis nogal hemels: Sy ruik so lekker en sy sit langs jou voor die klavier ...