Januarie | 2010 | Kaalvoet ini reen
Rondte nommer 3
By kaalvoetinireen 7 Kommentare
Ek weet ek was vir lank baie stil hier op my blog en ek het my redes, maar ek gaan julle nie met die detail verveel nie.
Ek is alweer by ‘n nuwe skool (dank Vader) en so ook ‘n heel nuwe provinsie en stad. Ek het in Desember hier begin en was dus nie SA toe nie, maar ek sal oorleef. Ek bly tans op ‘n eiland, Geoje-do, maar die is darem verbind aan die vaste land op een plek met ‘n brug en hulle is besig met die konstruksie van ‘n baie groter en langer pa na die groot hawestad Busan. Hulle beweer dat die 8.2 km lange brug in 2010 gaan klaar wees, maar intussen maak ek gebruik van ‘n bootrit van 45 min om tot in Busan te kom. Om padlangs te ry op die stadium sal amper 4 ure neem, so ek trotseer eerder die water en maak my seebene sterk 😉
Geoje-do het omtrent so 200 000 inwoners waarvan hier heelwat buitelanders is as gevolg van die skepe wat hier gebou word. Ek bly in Okpo wat dan ook die tuiste vir die Daewoo skeepswerf is en dit is groter as wat dit op die oogaf lyk. Die Samsung skeepswerf is so 15 min van my af met die taxi en die is nog groter. Dis vreemd om heeltyd in buitelanders vas te loop, maar die meeste dink ek is maar Russe en hier is ook heelwat uit Frankryk.
Wat dit so lekker maak met al die uitlanders is dat mens hier produkte kry wat mens nie sommer of soms glad nie op ander plekke in Korea kry nie, soos fetakaas en blokke regte kaas, nie hierdie aaklige plastiek lappies nie. Hier is ook oats en speserye wat ek nie eers geweet het bestaan nie. Ek probeer maar uit die winkels bly wat dit verkoop, want natuurlik kom dit ook teen ‘n prys en ek sal so blok kaas in ‘n dag opeet!
Met die koue wat ons sover hier beleef het was ek nog nie rerig veel verder as Okpo nie, maar hier is heelwat strande en ander eilande wat deel uitmaak van Geoje. Daar is ook bootritte om die eiland, maar die sal ek waag na Februarie as dit weer warmer word. Ek sien veral uit om die eiland Oedo te besoek, want dit is ‘n baie bekende botaniese tuin met ‘n interessante geskiedenis, maar ek sal vertel as ek daar was.
Vir nou probeer ek net die winter oorleef en ek herstel nog van al die stres wat gelei het tot Japan. Ek sal volgende keer daaroor ietsie skryf en ‘n paar bevrore foto’s van Fukuoka ingooi.
Vrydag-song 32 (op 'n Donderdagaand)
Cutlery drawer organ… on Wat ek toe, nou en nog wil…