Volgende op die agenda globale ontwikkeling: die VN se Volhoubare Ontwikkeling Doelwitte (SGDs). Die VN hoop die doelwitte sal 'n raamwerk van reëls en ideale wat ontwikkelingsplanne en aksies regoor die wêreld kan beïnvloed te vorm. Tog is die idee van "kultuur" in ontwikkeling was grootliks afwesig is van die Millennium Ontwikkelingsdoelwitte dat die SDGs sal vervang en, te oordeel aan die "zero Konsep", Dieselfde fout gaan weer gemaak word.
Dit is nie vir praat nie - 'n groeiende konsensus vereis dat kultuur in die SDG's opgeneem word. Die VN se sekretaris-generaal, Ban Ki-moon, beklemtoon dat "kultuur bo-aan hierdie agenda is", wat die hoofde van UNESCO en die VN se ontwikkelingsprogram en verskeie burgerlike organisasies. Die VN het selfs 'n debat gehou oor kultuur en volhoubare ontwikkeling.
So baie praat oor kultuur. Maar daar is min kamer - en dit lyk min tyd om 'n stewige bewyse-gebaseerde argument op te bou. Sulke getuienis bestaan, insluitend a omvang van studies en verslae oor die onderwerp - en akademici van regoor die wêreld het saam gegroepeer ondersoek kulturele volhoubaarheid.
Die groot VN-besprekings is egter geneig om die bewyse rondom kultuur te ignoreer. En in elk geval is "kultuur" moeilik om na 'n handjievol aanwysers te verminder, op dieselfde wyse dat kindersterftes 'n goeie aanduiding van gesondheid is, of vroulike arbeidsmagdeelname is 'n nuttige proxy vir geslagsgelykheid - nie dat dit UNESCO gestop het om te probeer nie 'n stel van kulturele ontwikkelingsaanwysers.
Daarom wys ons hieraan hoe kultuur op ten minste drie maniere kan bydra tot volhoubare ontwikkelingsprosesse.
Eerstens kan kulturele uitdrukkings 'n manier bied om stemme en idees te verwoord om die oorgang van onvolhoubare tot volhoubare lewenspatrone te heroorweeg. NYU antropoloog Arjun Appadurai noem dit die "kapasiteit te streef".
In Kanada, hierdie is duidelik na vore. Geïntegreerde gemeenskaps volhoubaarheidsplanne uiteen te sit 'n breë en langtermyn strategiese visie vir stede en dorpe - een wat die volgende insluit kultuur. Honderde gemeenskappe het hul kulturele aspirasies opgeneem in die amptelike visie vir hul toekomstige ontwikkeling. Verder is kulturele uitdrukkings - van storievertelling tot fotografie - gebruik om hierdie visioene te verwoord en te deel. Hulle ontwikkel ook nuwe vertellings oor plaaslike kultuurresonante paaie na groter plaaslike volhoubaarheid en veerkragtigheid.
Volhoubaarheid as kulturele lewenswyse
Tweedens, kulturele "lewenswyses" vorm die basis van hoe mense interaksie het. 'N Gemeenskap sal nie suksesvol oorskakel na 'n volhoubare leefstyl sonder om die besondere van hierdie praktyke in ag te neem nie. Hierdie argument bou op dekades van ontwikkelingsantropologie, waar die kern van die lewenswyse in veranderingsbenaderings is.
Neem die stad Auckland. Nieu-Seeland se grootste stedelike gebied is omring deur hawens en baaie en is veral vatbaar vir waterbesoedeling. 'N Projek genaamd Vloeistofstad kunstenaars, wetenskaplikes, inheemse verhoudings en persoonlike storievertelling bymekaar gebring. Dit is om besoekers aan te moedig om water soveel meer as 'n fisiese hulpbron of kommoditeit te sien en hulself as "waterafhanklike burgers" te beskou.
Wetsontwerpe op die gebied van verontreiniging of skeepsvervoer is belangrik, maar hierdie vorm van kulturele verandering gaan direk na die wortels van Auckland se omgewingskwessies.
Derdens vorm kultuur ook die basis van die kreatiewe nywerhede. Dit is die kern van die debat oor die kreatiewe ekonomie wat deur VN-agentskappe bymekaar gebring is. UNCTAD voer aan dat hierdie bedrywe is 'n haalbare ontwikkelingsopsie. En Unesco beklemtoon dat hulle help ontwikkelingsweë uit te brei.
Die kulturele bedrywe is byvoorbeeld 'n belangrike pilaar van die volhoubare ontwikkelingsplan van Burkina Faso soos handwerk en kultuur dra by tot toerisme. Trouens, die land het 'n verskeidenheid internasionaal gerespekteerde openbare en private kulturele gebeurtenisse ontwikkel (soos FESPACO, SIAO en Rendez-vous Chez Nous). Hierdie, sowel as die bevordering van erfenisterreine (soos die Opera Village en die beeldhouwerkpark by Laongo en die Ruïnes van Loropeni) lok toeriste en binnelandse besoekers en bring buitelandse valuta in die land in.
Die uitdaging met hierdie benadering is dat die rol van kultuur dikwels verminder word tot die kultuurbedryf alleen, terwyl die potensiaal vir volhoubare ontwikkeling daarvan afhang van die kombinasie daarvan met die erkenning van kultuurresonante aspirasies en lewenstylveranderinge. UNESCO blyk dit te erken - sy wêreldforum op Oktober 2-4 fokus op beide kultuur- en kultuurbedrywe.
Verandering deur kultuur
kultuur beslis bied nie 'n magiese oplossing nie aan volgehoue ​​ontwikkelingsuitdagings. Maar juis omdat volhoubare ontwikkeling gaan oor die toekoms wat ons wil, moet ons meer aandag skenk aan die kulturele "vermoë om te streef", die transformasiepotensiaal van samelewings - en die boeke, flieks en programme wat visioene van volhoubare geregtigheid verwoord.
Die huidige volhoubare ontwikkelingsdoelwitte probeer om 'n groot aantal kwessies en perspektiewe in 'n globale agenda op te neem om te verander hoe ons optree. Dit is sy sterkste punt en sy swakste punt.
Dit is 'n sterk, want die SDGs is meer inklusief, gebalanseerde en holistiese as vorige pogings om so 'n raamwerk te stel. Dit is egter ook swak juis omdat dit te veel mag insluit. En, soos alle komplekse beleid agendas, dit risiko's in duie te stort onder sy eie gewig. Dit is die rede waarom kultuur nie net 'n toevoeging tot die doelwitte kan wees - volhoubare verandering kultuur moet 'n doel self.
Kultuur in al sy fasette is 'n herinnering dat ons net soveel as 'n gesamentlike globale agenda nodig het om die verskillende idees, lewenswêrelde en kreatiewe uitdrukkings hierbo te toon wat die vorm gee aan die soort transformasies wat nie net nodigNie, maar ook moontlik.
Christiaan De Beukelaer is 'n PhD-navorser aan die Universiteit van Leeds se Skool vir Media en Kommunikasie oor 'n volledige departementele beurs onder toesig van David Hesmondhalgh en David Lee. Hy is tans besig om 'n navorser by die UNESCO-leerstoel "Kultuurbeleid vir die Kunste in Ontwikkeling" aan die Universiteit van Hildesheim te besoek.
Openbaringsverklaring: Christiaan De Beukelaer ontvang befondsing van die Europese Wetenskapstigting deur die COST-aksie "Ondersoek van kulturele volhoubaarheid" en van die Europese Kultuurstigting deur hul Kultuurbeleidnavorsingsprys. Hy is geaffilieer met die U40 Netwerk vir "Cultural Diversity 2030".
Nancy Duxbury is 'n Senior Navorser en Koördineerder van die Navorsingsgroep Stede, Kulture en Argitektuur van die Sentrum vir Sosiale Studies, Universiteit van Coimbra, Portugal. Haar navorsing fokus op kultuur in volhoubare ontwikkeling, en die integrasie van kulturele oorwegings binne volhoubaarheidsbeplanninginisiatiewe internasionaal.
Openbaringsverklaring: Nancy Duxbury ontvang befondsing van die Europese Science Foundation deur die koste Aksie "Ondersoek Kulturele Volhoubaarheid" en van die Portugese Stigting vir Wetenskap en Tegnologie vir die projek "Culturizing Volhoubare Stede".
Staat van die wêreld 2013: Is volhoubaarheid nog moontlik?
deur The Worldwatch Institute.
In die jongste uitgawe van Worldwatch Institute se Staat van die wêreld reeks, wetenskaplikes, beleidskundiges en gedagte leiers probeer om betekenis tot volhoubaarheid te herstel as meer as net 'n bemarkingsinstrument. Staat van die Wêreld 2013 sny deur die retoriek rondom volhoubaarheid, en bied 'n breë en realistiese blik op hoe naby ons aan die vervulling van dit vandag en wat praktyke en beleide sal ons stuur in die regte rigting. Hierdie boek sal veral nuttig wees vir beleidmakers, omgewingsgerigte organisasies en studente van omgewingsstudie, volhoubaarheid of ekonomie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Ware volhoubare ontwikkeling vereis verandering deur kultuur