Ek is soos jy. Ek is nie ŉ teoloog nie. Ek staan verstom vir twee dekades in wat voel soos God se volslae afwesigheid. Alles tuimel in mekaar. Ek bid. My wêreld kantel, my finansies faal, my kultuur is weg gesaboteer, my kerk skeur, my laaste Afrikaanse universiteit brand. Ek bid. Die telefoon lui. Ek antwoord om te hoor dat my kollega, twee plase links, wreed vermoor is. Ek bid weer. Ek vra God vir troos. 'n Bietjie verligting. Wat stuur Hy? 'n Droogte. Nie enige ou droogte nie. Die droogste droogte in 50 jaar.
Ek weet eintlik steeds nie wat om van 'n Almagtige te verwag op so 'n dag nie. Ek val op my knieë in hierdie tyd van nood. Ek glo u doen ook. Ek vertrou dat God goed is en in Sy eie tyd sal omsien op Sy eie manier. Ek het nie verwagtinge teen Sy wil in nie, en selfs al sou die Almagtige teen my kies vandag, kies ek Hom. Maar ek sê jou wat. Ek weet iets. Ek weet wat om van myself te verwag. Ek weet wat om van my mense te verwag. As man van my woord, uit 'n kultuur met beginsels en ŉ volk van aanbors. Daar, by hulle, lê my verwagtinge. Ek gee nie op op my God nie, omdat dit lyk of Bloedrivier se oorwinnings ons die afgelope 115 jaar nooit weer beskore was nie. Ons vergeet dat daar hoogsmoontlik nie ŉ enkele oorlog en enkele nood was waar ons voor die aanvang nie gebid het vir 'n goeie uitkomste nie. Ons het tog baie van daardie ook verloor. Hieroor het ek nie vreemde verwagtinge van my God nie en sal my skaar by Sy tyd en Sy wil, en sy uitkomste in hierdie uitmergelende tye waar dit voel of die wêreld weer draai teen hierdie klein dinamiese volkie.
Ek staan gereeld stil by monumente en standbeelde reg oor Suid Afrika. Ek vat ŉ knipmessie saam en trek die onkruid uit wat so aanhoudend deur die klipwerk breek. Soos ek binne biblioteke en boekwinkels die stemme van skrywers hoor, voel ek by monumente die asems van die slagoffers aan, meesal vroue en kinders. Ek het ŉ spesiale aanvoeling daarvoor as Boerkind. Dis soms ŉ las, soms ŉ straf. Weg is die voorreg om my op ŉ eiland weg te isoleer, want ek sweer hulle volg vir my soontoe. Dis ŉ ander asem, die laaste asem wat ŉ kindjie uitasem as ŉ assegaai deur haar nek skeur. Dis ŉ ander asem, die van die vrou wat se laaste blik op die lewe, so deur die buskruit en roet en stof, die van haar kinders is wat val en haar man wat sy dolk uittrek, want die kruitvat is leeg. Ek lewe met daardie spoke. Elke dag. Dis ons verhaal. Dis ons geselskap.
Nou hoekom doen ons nie wat Kruger, Joubert en De La Rey gedoen het nie. Vra jy my. Hoekom nie? Omdat niks meer dieselfde is nie, niks behalwe God nie. Jy sal jou metafore moet ken om die ANC in te pas in die plek van die Empire, die koningin in die plek van Zuma. En wat sal jy sê, waar is die slagveld en hoe lyk ons wapens en ons patrone. Dit vra ek my God af en dankie tog vir God, want lyk my daar is net een konstante, en dis Hy. Niks van die res lyk vir my dieselfde nie.
Om briek aan te slaan vir volke wat nie ŉ jota of tittel daarvan verstaan het nie, kon nooit ons verantwoordelik bo die aanspreeklikheid wees teenoor ons eie mense en kinders nie. Ons voorouers het aangeland, administrasies gevestig, hospitale en skole gebou en hulleself militêr gesterk. Die beste wat Afrika nasies kon doen was vra: wat de hel is dit, my kroon? Die derde wêreld agterstand kan nie op Apartheid blameer word nie. Apartheid het moontlik daardie agterstand besweer, maar wees eerlik en oorweeg die oorkoepelende agterstand van jou voorvaders wat nie op ander volkere blameer kan word nie; 'n agterstand wat voor kolonisering reeds daar was. Suid Afrika en Afrika kan nie genees voordat daar wedersydse boetedoening is nie. Daarmee saam wil ek in jou vandag weer wakkermaak die trots vir jou grootjies se presatsies. Hulle werk hard om jou dit te maak vergeet. Hoe ver kan jy jou bors uitsteek vir die kollektiewe gewoontes van jou voorvaders, die Weste, die Hollanders, die Franse en die Engelse. Het jy al ooit gehoor van 'n kort afstandatleet wat omdraai by die wenlint en die goue medalje vir die ou gee wat 5de, 10 de of heel laaste is.
Ek hou van wit wees. Ek moet trots mag wees daarop. Ek dink nie dis mooier as ander nie, maar ek kan nie my voorkeur hier voorgeskryf word nie. Ek kan dit wees sonder om een swart of bruin broer te verloën. En ek het baie. Ek heg miskien minder waarde aan bloedlyne en biologie as aan kultuur en kollektiewe gewoontes. Ja, miskien kan jy witwees nooit weer terugteel nie. As hy bont is, is dit dan tot daar. Hy kom nie terug nie. Maar, meer belangrik, kultuur en kollektiewe gewoontes ook nie. As hy weggeteel word, is hy weg. Dit en net dit verklaar my versigtigheid en behoudendheid. Maar die swart-wit denke, die pigmentasie en velkleur per se, is 'n strik, 'n RED HERRING, want mense wil hê ons moet dom lyk. Kyk hoe val daai Boere nou vas by die biologie, seg hulle. Hulle doen dit om ons weg te hou van die feit dat kleur nooit alleen kom nie, dat die uitwendige maar bloot merkers is vir daardie eintlike merkwaardige verskille tussen mense en rasse en geslagte, waar die meme nie onder die gene weggesteek kan word nie, dat die diverse kollektiewe gewoontes en enorme verskille in taal en kultuur bly, selfs al word ons almal ligpers.
Ek haal aan van Brugge en Schonees uit 1937: "Ons moes in ons eie vryheidsoorlog die onafhanklikheid vd Boererepublieke prysgee, in dieselfde stryd het ons egter die geestelike onafhanklikheidvan die hele Afrikanerdom gewen. Uit die skynbare nederlaag is die nuwe Afrikaner nasie gebore. My bede is nie 'n nuwe Afrikaner nasie nie. Net om dit wat ons het, n nietige klein solidariteit, te behou in hierdie stormagtige tyd."
Steve Hofmeyr het aan die begin van 2015 gesê dat as hy 'n miljoen stemme van sy mense kry, hy die politiek sal betree. Kom ons wys hom dat ons agter hom staan.
Kliek op die "Facebook like" skakel regs en gee jou stem. As jy lid word van die "Facebook" groep is dit automaties 'n stem.
Anders kan jy ons ook e-pos op miljoenvirsteve@gmail.com om 'n petiesie vorm te kry vir handtekeninge.