Franse troepe vier die herowering van Fort Douaumont by Verdun - GESKIEDENIS - Inligting
Op 25 Oktober 1916 juig Franse troepe nadat hulle Fort Douaumont, die vooraanstaande vesting wat die stad Verdun bewaak het, herower het sedert die vorige Februarie onder beleg van die Duitse weermag.
In Februarie 1916 is die mure van Verdun verdedig deur ongeveer 500 000 man wat in twee hoofvestings, Fort Douaumont en Fort Vaux, gestasioneer was. Die Duitsers, onder bevel van stafhoof Erich von Falkenhayn, het 1 miljoen man teen die stad gestuur in die hoop op 'n beslissende oorwinning aan die Westelike Front wat die Geallieerdes na 'n wapenstilstand sou dryf. Die eerste skoot is die oggend van 21 Februarie afgevuur, en die Duitsers het vinnig daarvandaan voortgegaan en twee lyne Franse loopgrawe oorval en die verdedigers teruggestoot na die mure van die stad self. Fort Douaumont was 'n massiewe struktuur, beskerm deur twee lae beton van meer as 'n meter dik, en omring deur 'n sewe meter diep graaf en 30 meter doringdraad. Die val van die Duitsers op 25 Februarie het 'n vroeë keerpunt geword in die stryd by Verdun. Sedertdien het Verdun 'n simboliese oorsaak geword wat die Franse bevel nie kon laat vaar nie: openbare sentiment het vereis dat die vesting herower word.
As die Duitse weermag probeer om 'die Franse wit te laat bloei', in Falkenhayn se woorde, was die Franse leër onder Phillipe Petain ewe vasbeslote dat die vyand nie by Verdun sou verbygaan nie. Die geveg het spoedig tot 'n bloedige dooiepunt gekom, en in die volgende tien maande sou die stad 'n paar van die felste en duurste gevegte van die Eerste Wêreldoorlog beleef, met 'n totaal van meer as 700 000 slagoffers. Teen die somer van 1916 is die Duitse hulpbronne dunner gestrek deur beide 'n Britse geleide offensief aan die Somme-rivier en Rusland se Brusilov-offensief aan die Oosfront te konfronteer. In Julie het die keiser, gefrustreerd deur die toestand in Verdun, Falkenhayn verwyder en hom gestuur om die 9de leër in Transsilvanië te beveel; Paul von Hindenburg het sy plek ingeneem. Petain is in April vervang deur Robert Nivelle, wat 'n teenaanvalstrategie geïmplementeer het wat die Franse in staat gestel het om 'n groot deel van hul verlore gebied teen die laat val te herwin.
Die belangrikste van hierdie Franse winste was die herowering van Fort Douaumont op 24 Oktober 1916. Onder 'n dekmantel van die aanval het Franse magte die fort wat deur Duitsers beset was, bo-op die nabygeleë Souville-heuwel aangeval, neergesak en aan die einde daarvan ongeveer 6.000 Duitse gevangenes geneem. dag. 'Douaumont is ons s'n', het 'n Franse stafoffisier geskryf wat die dag aan die aksie deelgeneem het. "Die formidabele Douaumont, wat oorheers met sy massa, sy waarnemingspunte, die twee oewers van die Maas, is weer Frans." Fort Vaux het ook skaars 'n week later weer in Franse hande geval. Alhoewel Duitse bevelvoerders soos Erich Ludendorff die impak van sulke "plaaslike" Franse oorwinnings verminder het, was die Duitse momentum in Verdun inderdaad besig om af te neem. Op 18 Desember 1916 het Hindenburg uiteindelik die aanvalle van sy leër op Verdun tot stilstand gebring, nadat die Franse 11.000 Duitse soldate in die laaste drie dae van die geveg gevang het.
Franse troepe vier die herowering van Fort Douaumont by Verdun - GESKIEDENIS
Die verligting van Knobelsdorf en Falkenhayn
Die Duitse troepe word al hoe meer gedemoraliseer namate die druk deur die Franse aan die voorkant toeneem.
'N Duitse offisier: … die aantal afvalliges neem toe, die voorste soldate word gevoelloos deur die lyke sonder koppe, sonder bene, deur die maag te sien skiet, met weggeblaasde voorkoppe, met gate in hul bors, skaars herkenbare flake,#bleek en vuil die dik geelbruin modder, wat die slagveld dek …
Om die gees op te hef, is die algemene bevel van Lochow baie streng as lafhartigheid en insubordinasie meer as een keer plaasvind, en daar is onmiddellike teregstellings.
Woensdag - 23 Augustus Die Duitse hoofkwartier in Stenay ontvang die boodskap dat generaal Knobelsdorf van sy plig onthef gaan word. Hy word verantwoordelik gehou vir die mislukte Verdun -offensief, wat dreig om met 'n nederlaag te eindig. Kritiek op Falkenhayn neem ook toe. Hy word aanspreeklik gehou vir die feit dat die Verdun -geveg, wat bedoel was om die Franse dood te blaas, in 'n maalvleis verander het, wat ook die Duitse troepe en artillerie in sy masjien maal. Dit veroorsaak uiteindelik dat alle aanstootlike moontlikhede misluk.
As dit lyk asof Rumania op Sondag 27 Augustus by die geallieerde magte aansluit in plaas van neutraal te bly, ontstaan ​​daar 'n krisissituasie by die Duitse opperbevel in Charleville-Mesiers. Die Duitse keiser besluit dat Ludendorff en Von Hindenburg, wat hul waarde aan die Oosfront bewys het, die nuwe Opperkommandante moet word en dat Falkenhayn na Roemenië oorgeplaas sal word.
Nadat hy deur die kroonprins oortuig is, is die eerste maatreël wat generaal Ludendorff neem om die Duitse aktiwiteite in Verdun te beëindig, maar ongelukkig kan die kursus nie opgegee word nie. Die Franse oorweeg dit nie eens om die stryd te staak nie. Hulle gaan voort om Duitse vestings aan te val, wat gewoonlik moeilik is om te verdedig, en dit is die rede waarom die Duitsers meer verliese ly as die Franse.
Die Franse leërkommando is vasbeslote om die Duitsers vir die laaste keer te verslaan. Die groot aanval word in besonderhede voorberei. Die regteroewer van die Maas verander in 'n enorme konstruksieterrein: paaie en artillerie -vestings word gebou en groot voorraad ammunisie word geberg. Generaal Mangin beskik oor agt afdelings wat in die binneland opgelei is, op 'n spottige slagveld met forte.
Generaal Nivelle ontwikkel 'n nuwe artillerietaktiek: die kruipende spervuur. Hiermee marsjeer die infanterie reg agter die soliede artillerievuur, wat na die voorkant beweeg word, en spring 100 meter op 'n slag. Aanvalstroepe en skulpvure bereik byna gelyktydig die vyandelike lyne en die verdediging sal nie meer tyd hê om uit hul bunkers te verskyn nie. Hierdie nuwe metode vereis 'n perfekte koördinasie tussen artillerie en infanterie: hiervoor word 'n spesiaal ontwerpte ondergrondse telefoonnetwerk aangelê. Boonop kan Nivelle gebruik maak van die 400 mm Creusot-Schneider-gewere, wat 'n enorme deurdringingsvermoë het. Hulle word op relings 6 kilometer van Verdun geplaas en moet op die forte skiet.
Die val van Fort Douaumont en Fort Vaux
Saterdag - 21 Oktober Die Franse aanval begin 'n bombardement met 'n baie sterk kaliber op 'n frontale breedte van 7 kilometer. Terselfdertyd word Fort Douaumont met die nuwe 400 mm-gewere onder skoot geneem, die bombardement word gerig vanaf 'n verkenningsvliegtuig wat op daardie tydstip bo die fort draai.
'N Duitse soldaat: … in die trommelvuur bestaan ​​dapperheid nie meer nie: slegs senuwees, senuwees, senuwees. As iemand aan sulke beproewings blootgestel word, is hy nie meer van nut as aanvaller of verdediger nie.
Die volgende dag raak die Franse artillerie skielik stil.
Die Duitsers wag op die aanval en hul batterye begin skiet en gee dus hul posisie weg. Daar is egter geen aanval nie. Die Franse hervat die bombardement en kan 70 persent van die Duitse batterye beskadig.
Maandag - 23 Oktober Beide Creusot-Schneider-gewere begin weer by Fort Douamont afvuur. Twee perfekte treffers dring die kern van die fort binne en veroorsaak enorme skade. Die ligte hou op skyn en die tweede hou doodmaak alles wat in die militêre hospitaal voorkom. Daar ontstaan ​​ook 'n vuur. Ongelukkig maak granate talle slagoffers. Daar is baie gewondes en vergiftig met gas en die troepe begin paniekerig raak.
Die Duitse bevelvoerder besluit om die fort te ontruim. 'N Klein besettingsmag bly agter in die fort, onder bevel van kaptein Soltau. Op sy versoek om versterkings te stuur, ontvang hy geen reaksie nie en omdat hy die fort nie met slegs 'n paar soldate kan verdedig nie, besluit hy om die fort te ontruim. Onder die eerste groep wat die fort verlaat het, was kaptein Prollius wat die besluit neem om na die fort terug te keer omdat hy dit verkeerd ag om die fort sonder 'n geveg aan die Franse te oorhandig. Na deeglike inspeksie lyk dit of die fort vry is van gas en dit lyk asof die brande onder beheer is. Met nie meer as twintig haastig vergaderde mans besluit hy om Fort Douaumont weer te beset.
Dinsdag - 24 Oktober om 12:00 Die Franse aanvallers kom in aksie, ondanks die feit dat die slagveld bedek is met 'n dik mis. Die stelsel van kruipende spervuur ​​werk perfek, die koördinasie tussen infanterie en artillerie blyk foutloos te wees en die Duitse front word teruggedruk. Fleury en die Bois de Chapitre word geneem deur die Thiaumont-vesting en Fort Douaumont word bereik.
Op sommige plekke staan ​​die Duitsers vas, byvoorbeeld by Haudromont, hoofsaaklik as gevolg van die strategies geplaasde masjiengeweerneste. Die inname van Fort Douaumont word onder die bevel van Nicola in die hande van die Regiment d 'Infantery Coloniale du Maroc gelê. Na 'n kort ontmoeting besluit kaptein Prollius om die fort aan majoor Nicola te oorhandig . Die Duitsers verloor hul belangrikste basis aan die Verdun -front.
(Let op: gedurende hierdie dae voor die Franse aanval word 240,000 granate per dag op 'n gemiddelde dag afgevuur, dit is 100,000. In die vorige sewe maande het die Franse na raming 23 000 000 granate gebruik.)
Die Duitse linkervleuel bied baie weerstand in die lyn tussen Fort Vaux en die Bois de Fumin, waar die Franse regimente baie verliese gely het.
Eers laat in die aand word die verset prysgegee. Baie Duitsers gee oor en verdwyn in ballingskap. Fort Vaux is die volgende aanvalsdoel vir die Franse.
Woensdag - 25 Oktober Fort Vaux word aangeval. Die eerste Franse golf van aanvalle word deur die Duitse masjiengeweervuur ​​doodgeskiet. Sonder genade organiseer die Franse bevelvoerders nog twee aanvalle sonder artillerieondersteuning en weer die Franse ineenstorting onder die moordende vuurwapen.
Die hele slagveld is bedek met 'n geskatte 800 tot 1 000 dood, die aantal gewondes is ontelbaar. Alhoewel dit 'n uitsondering is, neem beide partye 'n blaaskans van die geveg om die dooies te begrawe en om die gewondes te versorg (Bron: Werth, bl. 342). Die aanvalle op Fort Vaux word hierna gestaak.
Dit blyk dat die fort met 'n nuwe Franse aanval van die Bois de la Caillette afgesny sal word van die Duitse frontlyn, wat by Hardoumont aangelê word. Aan Duitse kant word die konsep van strategiese nadeel vir die eerste keer genoem, 'n konsep wat nie voorheen genoem kon word nie.
Generaal Ludendorff is sterk ten gunste daarvan om die troepe uit voorste situasies, wat nie meer 'n strategiese doel het nie, te onttrek om onnodige verliese te vermy. Daar word besluit om Fort Vaux te ontruim en dit te vernietig.
Op Donderdag 2 November om 12:00. begin die garnisoen en om 13:30. die plofstof word ontplof.
(Let op: Slegs op 3 November betree die Franse die res van die fort nadat hulle gehoor het dat die fort ontruim is, oor die Duitse radio. Bron: Werth p. 344).
Die laaste Franse offensief
Na die val van Fort Vaux bly dit 'n paar weke stil aan die voorkant. Intussen is generaal Nivelle aangestel as opperbevelhebber van die Franse leër en generaal Mangin tot opperbevelvoerder van die Verdun -front. Mangin besluit om nog een keer aan te val om die Duitsers terug te dwing na hul oorspronklike posisie van Februarie 1916.
'N Franse soldaat: … almal wat dekking soek in 'n skulpgat, struikel oor gladde, ontbindende lywe en moet met stinkende hande en stinkende klere aangaan …
Maandag - 11 Desember Die Franse beskieting begin weer in alle intensiteit en op Woensdag 13 Desember word die kruipende spervuur ​​weer in werking. Tog gee die Duitsers nie oor nie.
Die verliese aan die Franse kant is enorm, maar uiteindelik breek die voorkant oop: Bezonvaux, die Bois de Hassoule, die Bois de Chauffour en Louvemont word deur die Franse troepe herower.
'N Duitse soldaat skryf aan sy ouers:. 'N Aaklige woord, Verdun. Talle mense, nog jonk en vervul met hoop, moes hul lewens hier aflê en hul sterflike oorblyfsels ontbind êrens, tussen loopgrawe, in massagrafte, by begraafplase.
Duitse versterkings wat haastig aangekom het, staan ​​vas in 'n lyn wat bestaan ​​uit onderling gekoppelde dopgate waarin die Duitsers staan, en bibber in ysige koue water wat tot op hul knieë kom.
Dinsdag - 19 Desember Die Duitse leërkommando kom tot die gevolgtrekking dat daar by Verdun 'n volledige nederlaag gely is. Meer as 11 000 Duitse soldate en offisiere het oorgegee dat hulle dikwels nie eers uit hul skuilings gekom het om te veg nie. Op daardie datum word die Duitse weermag definitief teruggegooi in sy oorspronklike posisies. Die Slag van Verdun het tot 'n einde gekom.
Francouzsk á vojska slav í znovuz ísk án í Fort Douaumont ve Verdunu
25. ř íjna 1916 se francouzsk é jednotky raduj í po opětovn ém zajet í Fort Douaumont, předn í pevnosti střež íc í město Verdun, kter á#225#225#225#225#225#225#225 předchoz ího února.
V únoru 1916 obhajovaly zdi Verdunu asi 500 000 muzy rozm ístěn ých ve dvou hlavn ích pevnostech, Fort Douaumont en Fort Vaux. Němci, velen í n áčeln íkem št ábu Erichem von Falkenhaynem, poslali proti městu 1 milion mužů a doufali v rozhoduj íc í v ítězstv í na z ápadn & p k př íměř í. Prvn í v ýstřel byl odp álen r áno 21. února a Němci odtamtud rychle postupovali, překonali dvě řady francouzsk ých z ákopů a tlačili obr ánce zpět na zdi. Fort Douaumont byla masivn í konstrukce chr áněn á dvěma vrstvami betonu přes metr tlustou a obklopen á sedmimetrovou hloubkou př íkopu a 30 metrů ostnat ého dr átu. Jeho p ád Němcům 25. února se stal poč átkem obratu v boji na Verdunu. Ons kan ook die Verdun stal symbolickou př íčinou francouzsk ého př íkazu, kter ý nemohl opustit: veřejn ý sentiment požadoval znovuobnoven í page.
Pokud se německ á arm áda snažila "krv ácet francouzskou b ílou", podle Falkenhaynov ých slov byla francouzsk á arm áda pod Phillipe Petainem stejně určena, že nepř ítel nepř. Bitva se brzy ust álila v krvav ém patu a během př íšt ích 10 měs íců by město vidělo nejkrutějš í a nejn ákladnějš í boje z prvn í svět í svět í svět sien í. V l étě roku 1916 byly německ é zdroje nataženy t ím, že musely čelit jak britsk é ofenzivě na řece Somme, tak rusk é brusilovsk é ofenzivě na v āchodě. V červenci odstranil Kaiser frustrovan ý stavem věc í en Verdunu Falkenhayna a poslal ho, aby velel 9. arm ádě v Sedmihradsku Nahradil ho Paul von Hindenburg. Petaina v dubnu vystř ídal Robert Nivelle, kter ý implementoval strategii proti útoku, kter á umožnila Francouzům, aby se pozdn ím p ádem znovu zmocnili většiny sv ého ztrho ého ztrhoen
Hlavn & # 237 z těchto francouzsk & # 253ch zisků bylo znovuz & # 237sk & # 225n & # 237 Fort Douaumont dne 24. R & # 237jna 1916. Francouzsk & # 233 s & # 237ly pod z & # 225štitou mlhy za & # 250točily na německou okupovanou pevnost na vrcholu nedalek & # 233ho kopce Souville, dit is 'n goeie idee om 6 000 huise en#253 te gebruik. & quotDouaumont je n áš, & quot napsal francouzsk ý št ábn í důstojn ík, kter ý se toho dne z účastnil akce. & quot Úžasn ý Douaumont, kter ý dominuje svou hmotou, jeho pozorovac í body, dva břehy řeky Meuse, jsou opět Francouzi. & quot Fort Vaux se tak é o t ýden později vr á Přestože němečt í velitel é, jako je Erich Ludendorff, snižovali dopad takov ých "m ístn ích" francouzsk ých v ítězstv í, německ á dynamica ve Verdna 18. prosince 1916 Hindenburg konečně zastavil útoky sv é arm ády na Verdun, pot é, co Francouzi během posledn ích tř í dnů bitvy zajali 11 000 německ ých voj áků.
Die Slag van Verdun tydens die Eerste Wêreldoorlog
Die Slag van Verdun, wat net drie dae minder as tien maande duur, was 'n ontsettende bloedverlies tussen die Duitse leër en die Franse leër in 1916. Meer as 300 000 mans aan beide kante sterf, gemiddeld 3 000 mense per maand. Vir die Franse was die stryd 'n oorwinning, want hulle het die Duitse aanvalle verslaan om die belangrikste in die voorste linies te verminder, wat geanker was deur die vestings wat Verdun omring, wat die Franse besluit het om te laat vaar en te vernietig voordat die Duitsers dit aanval. Dit was een van die duurste gevegte in die geskiedenis van die mens, sowel as een van die langste.
Franse troepe gaan vorentoe om aan te val tydens die byna jaar lange Slag van Verdun. Wikimedia
Verdun was 'n ou vesting in die Franse geskiedenis. Attila kon dit nie in die vyfde eeu vasvang nie. In die 1600's is 'n verdedigende vesting in die middel van die stad opgerig, en in die 19de eeu is bykomende versterkings rondom die stad gebou. Hulle het voortgegaan om die verdedigingsplase in die beginjare van die 20ste eeu te versterk. Toe vroeë gevegte in die Eerste Wêreldoorlog vestings onthul het wat nie in staat was om Duitse aanvalle te weerstaan ​​nie, het die Franse besluit om die swaar gewere wat by Verdun geplaas is, te verwyder en die forte te vernietig en dit aan die Duitsers te ontken. Hulle was besig om dit te doen toe die Duitsers aanval. Die Franse het besluit om vas te staan ​​omdat dit simbolies belangrik was.
Vestings en versterkte batterye op die heuwels aan weerskante van die Maasrivier het Verdun omring. Wikimedia
1. Verdun was 'n reeks forte en batterye wat mekaar verdedig het
Die forte waaruit die versterkte streek Verdun bestaan ​​(Region Fortifee de Verdun, of RFV) is deur die jare gebou, baie daarvan gemoderniseer voor die Eerste Wêreldoorlog. Gedurende die eerste jaar van die oorlog, voordat dit oorgegaan het na loopgraafoorlogvoering langs die Westelike Front, het die Franse erken dat hul vyand swaar gewere, sommige so groot soos dié op slagskepe, effektief was om versterkte posisies te verminder. Die Franse het baie van hul eie swaar gewere en veldartillerie uit die Verdun -forte onttrek. Die 18 forte en batterye is gestroop totdat slegs ongeveer 300 gewere en minimale ammunisie teen die einde van 1915 oor was.
Verskeie van die forte was beman met onderhoudspanne, en Forts Vaux en Douaumont het ontploffings gelaai om dit te vernietig as die Duitsers probeer vorder. Die ondersteunende forte en plase was op die heuwelagtige grond rondom Verdun sur Meuse, oos en wes van die Maasrivier. Behalwe die forte en versterkte batterye was daar 'n omringende doolhof van masjiengeweerplase. Vroeëre gevegte het die RFV alles behalwe geïsoleer, met slegs een ligte spoorlyn om ammunisie en voorrade aan die garnisoen te verskaf, wat voldoende voorraad vir ses maande gehad het. Die gebrek aan spoorwegvervoer het die verwydering van die oorblywende gewere binne die RFV vertraag.
22/5/1916 Verdun: die Franse poging om Fort Douaumont te herower
Sedert Fort Douaumont in 'n verleentheid aan die Duitsers te beurt geval het, was die Franse verdediger Verdun 'n doring in die sy. Die Franse wil dit graag weer neem, ondanks die groot verliese wat 'n aanval op die fort waarskynlik sal veroorsaak. Aangesien die onlangse inferno in die fort die verdedigers onrustig gemaak het, is dit dalk die tyd dat die Franse toeslaan.
Franse artillerie het die fort geteister en die Duitsers die afgelope paar dae onmiddellik daaroor. Nou beweeg die Franse infanterie vorentoe. Duitse artillerie kap die Franse af terwyl hulle hul eie loopgrawe verlaat. Meer word doodgemaak deur geweer- en masjiengeweervuur ​​terwyl hulle vorentoe beweeg. Maar op 'n manier haal die Franse die boonste gebou van die fort. Alhoewel hulle in staat is om 'n beskadigde masjiengeweerpaal te gryp, misluk hulle pogings om die fort binne te storm. Die Franse word op 'n gevaarlike manier geloer op en om die fort, terwyl die Duitsers op hulle vuur gooi en 'n teenaanval voorberei.
Geskiedenis en die mooiste beleg van 1017 feite oor die slag van Verdun wat u moontlik nie geken het
Die Duitse voorbereidings vir die geveg behels groot opbou van manne en toerusting. Nabygeleë dorpe is ontruim en aktiwiteite gekamoefleer. Langafstandgewere is opgestel om die Franse nie te versterk nie. Die soldate het nuwe paaie en spoorweë gebou, swaar betonbunkers bymekaargemaak en meer as 1200 artilleriestukke opgegaar. 1300 ammunisietreine het 'n verstommende hoeveelheid ammunisie van 2.500.000 skulpe gebring. Tien afdelings van 150 000 man in totaal is eers gebring. Die Duitsers het meer as 7 weke lank voorberei vir die Slag van Verdun en hulle het dit reg onder die neuse van die Franse gedoen.
Die Franse was grootliks onbewus van al die Duitse voorbereidings langs die voorste linies. Die swak weer en rowwe terrein het gehelp om die optrede van die Duitsers te verberg en die Franse is versterk deur die feit dat Verdun tot dusver in die oorlog tot dusver onaangeraak was. Baie van die wapens en bataljons wat bedoel was om Verdun te bewaak, is na ander gebiede gestuur, aangesien die versterkte stad alleen deur die Duitsers gelaat is. Die Franse hoëkommando het nie verwag dat die Duitsers die spesifieke deel van die front sou aanval nie. Hoof-bevelvoerder Joffre het selfs so ver gegaan as om te sê & ldquoVerdun is nie 'n moontlike teiken nie. & Rdquo Dus is die verdediging, wapens en troepe by Verdun verwaarloos. Toe dit duidelik word dat daar 'n geveg by Verdun gaan plaasvind, is die versoeke om versterkings traag beantwoord.
Op 25 Februarie nader Duitse magte Fort Douaumont, 5 myl weg van Verdun en die versterkte van die 40 Franse forte in die streek. Die fort is ontwerp om 635 soldate en baie swaar artillerie te huisves. Maar teen 1914 is die getal verminder tot slegs 'n enkele artillerie -onderneming en artillerie en ingenieurs, dus net minder as 500 man. Namate die oorlog vorder, het die Franse egter gesien hoe soortgelyke Belgiese forte die Duitse offensief nie kon uithou nie. Dit tesame met die noodsaaklikheid om soldate en artillerie na die hoofgeveg by Verdun te stuur, het die aantal soldate by Douaumont op ongeveer 56 bejaarde kanonniers gelaat.
'N Klein groepie Duitsers onder leiding van luitenant Eugen Radtke op 25 Februarie 1916 kon deur sy ondergrondse kamers dwaal en die Franse verdedigers een na die ander bymekaarbring. Hulle het gou die hele garnisoen gevange geneem sonder om 'n enkele skoot af te vuur en ly aan enige slagoffer of weerstand. Die nuus oor Douaumont & rsquos se val is nie in die plaaslike Paryse koerante gerapporteer nie (wat eintlik berig dat alles goed gaan), maar dit was 'n ernstige slag vir die moraal van die Franse soldate. Dit sou agt maande en tienduisende ongevalle duur voordat die Franse Douaumont in Oktober 1916 kon herower. Vandag staan ​​die fort nog en bevat 'n gedenkteken vir diegene wat tydens die Slag van Verdun verlore geraak het, insluitend die meer as 650 Duitse soldate wat sterf weens 'n ontploffing op 8 Mei 1916.
Entente -strategie om te wen is redelik eenvoudig - neem die kaserne -gedeelte van die fort. Daarna kan aanvalle op verskeie ander dele van die lyn aangebring word.
Aanval [wysig | wysig bron]
Kaserne [wysig | wysig bron]
Om die kaserne te neem is redelik eenvoudig. Aan die regterkant van die fort is daar 'n aantal kamers wat oop is vir Entente -aanval. Alhoewel hulle oor die algemeen deur Duitse troepe verdedig word, is dit nie heeltemal moeilik om te oorkom nie. As u 'n aantal troepe in hierdie kamers hou, wat feitlik triviaal is om te verdedig, sal dit die fort binne enkele minute oplewer. Dit is moeiliker om in die gang agter die kamers uit te breek.
Links, op die heuwels wat uitkyk op die groot tonnel in die middel-linkerkant, is dit byna triviaal vir sluipskutters van Entente om vyandelike soldate af te neem terwyl hulle die tonnel binnegaan, terwyl hulle lang afstand bied teen 'n vyand se flankaanval. links.
Duitse tweede reël [wysig | wysig bron]
Die Duitse tweede lyn, agter die kaserne, is moeiliker om aan te val. Die middelpunt van die kaart in daardie gebied is 'n valstrik, omring deur goeie snip -posisies wat die Duitsers op die flanke beklee. Entente magte moet probeer om deur die flanke te ry om hulle direk uit te haal, eers met granate en dan met oorweldigende krag.
Dit is oor die algemeen problematies om hierdie lyn vas te hou, aangesien Duitsers op die heuwel agter die lyn sal spaai, meestal buite sig, en vinnig die beheer oor gebiede kan terugneem voordat hulle gevestig word.
Heel regs van die Duitse lyn en die heuwel voor die Duitse linkerkant bestaan ​​nuttige sniposisies. Dit kan handig wees om vyandskutskutters op die flanke uit te haal en dekking te bied vir die ongelukkige siele wat probeer om die middel met 'n frontale aanval te neem.
Verdedig [wysig | wysig bron]
Entente eerste reël [wysig | wysig bron]
As hy verdedig, sal die vyand effens regs van die middel-linker tonnel op die linker-middel krater kuit. Oor die algemeen vorder die Duitsers óf skuins in die middel van die kaart, waar hulle vernietig kan word deur vuur te blokkeer, óf heel links. Laasgenoemde is gevaarliker, aangesien daar genoeg dekking aan die linkerkant is. Entente-posisies is waarskynlik die beste gekonsentreer op die boonste verdieping, met troepe van nabye kant wat op die onderste vlakke rondbeweeg en die gebied van vastrapplek skoonmaak.
Die kaserne is redelik eenvoudig. Hou die ingang heel regs met ongeveer een span, hou die linker ingang met een span en hou die heel links met twee. Heel links is verreweg die swakste gedeelte van die lyn - Duitse troepe kan maklik infiltreer en dan die bunker aan die linkerkant van die lyn beheer neem, wat moeilik is om te neem sonder oorweldigende krag en granate.
Die Duitse vastrapplek sal byna altyd óf die linkerkantse bunker óf in die kamers in die middel van die fort wees. Die heel links bunker kan baie problematies wees deurdat Duitsers dan die troepe wat die middel-linker tonnel verdedig, kan kuit en flank. Die kamers is ook uiters verdedigbaar, wat 'n groot probleem is om verdedigers uit te spoel wanneer hulle nie herlaai word nie.
Fort Douaumont was die grootste van die forte rondom die stad Verdun. Gebou in die 1890's was dit ten tyde van die konstruksie die nuutste tegnologie. In 1916 Douaumont het een van die fokuspunte van die Slag van Verdun, een van die mees wrede gevegte van Eerste Wêreldoorlog wat gesien het hoe Franse en Duitse troepe bitter baklei oor die forte en die omliggende gebied.
Nadat hy in 1914 die bombardement van België en rsquos se verdedigende forte gesien het deur die kolossale Duitse 420 mm -houwitsers, wat kaste verbrysel en die forte nutteloos gemaak het, het die Franse opperbevel die Verdun -forte as onverdedigbaar beskou en beveel dat baie van hulle verlaat moet word. As gevolg hiervan in Februarie 1916, toe die Duitsers hul aanval by Verdun begin het Fort Douaumont was allesbehalwe verlate, verdedig deur slegs 'n teken Franse mag wat vinnig oorgegee het toe sy verdediging deur Duitse sappers geïnfiltreer is.
Dit was 'n ernstige verleentheid vir die Franse weermag en pogings om die fort te herower, het in Mei begin. Miljoene rondtes is op die fort afgevuur deur Franse artillerie wat uitgeloop het op 'n bombardement deur twee groot 12 duim spoorweggewere wat die fort & rsquos -verdediging stamp. Hierdie ongeëwenaarde kanonade het die fort en die omliggende omgewing vinnig omskep in 'n maanlandskap van dopkraters. Hierdie desimasie kan gesien word in die reeks opvallende lugfoto's wat gedurende die loop van die geveg in 1916 van die fort geneem is. Die bombardement het die Franse taak waarskynlik nog moeiliker gemaak; dit het uiteindelik drie Franse infanteriedivisies geneem om weer te herower Douaumont nege maande nadat dit geval het.
Die Franse het 'n groot hoeveelheid mans en materiaal vermors om 'n fort te herwin wat hulle op geldige strategiese gronde laat vaar het. As hulle die fort verdedig het soos oorspronklik bedoel, sou die Duitsers ongetwyfeld die fort gebombardeer het en dit uiteindelik ingeneem het, maar waarskynlik met groot verlies. In plaas daarvan was dit die Franse wat moes herhaal Douaumont wat die Duitsers as 'n sterk punt en 'n verhoogpos gebruik het.
Die Slag van Verdun was 'n groot nasionale trots vir die Franse, hulle het die Duitsers onderskat en diep in hul eie land teruggedruk. Daar was groot openbare druk op die Franse leër om 'n oorwinning te behaal en baie het gesien Verdun as die grens wat nie oorgesteek kon word nie. Die nasionale sentiment het & ldquo gewordil ne passeront pas& rdquo, & lsquothey sal nie slaag nie & rsquo. Uiteindelik het die Duitsers nie geslaag nie, maar nie voordat die Franse 'n halfmiljoen ongevalle opgedoen het nie en die Duitsers ongeveer 400 000 dood en gewond verloor het.
Die Slag om Fort Vaux
As die stryd om Verdun aan die begin van Maart stagneer, kom die Duitse leërkommando tot die gevolgtrekking dat eers die Franse artillerievuur vanaf die linkeroewer moet uitgeskakel word voordat 'n suksesvolle opmars na Verdun langs die regteroewer moontlik is. Die Slag om die Flanke is op die punt om te begin. Die aanval op die linkeroewer word uitgevoer deur die VIde Duitse Reserwe -leërkorps. Aan die linkeroeweroewer begin die geveg op Maandag 6 Maart.
Op die regteroewer begin die geveg op Woensdag 8 Maart, die mikpunt is Fort Vaux. Die aanval is vir twee dae uitgestel omdat die Duitsers groot probleme ondervind om hul artillerie in posisie te bring weens die haglike toestand van die terrein. Intussen het die Franse die oorblywende forte herbeset en hul verdedigingslinies versterk. Die lyne by Fort Vaux is op hierdie oomblik die sterkste voorste posisies.
(Let op: Van Duitse kant is die idee genoem om bergkanonne in deursnee te ontplooi. Hierdie idee word verwerp: vir die vervoer van 12 stukke was 1200 man nodig en meer as 900 perde. So 'n woonwa sou uiters broos wees onder ernstige omstandighede.)
Woensdag - 8 Maart Die aanval op die regteroewer begin soos gewoonlik: eers is daar 'n trommelvuur van die artillerie waar gasgranate gebruik word, daarna volg 'n massa -infanterie -aanval. Die leërkorps van die Vth -reservaat moet die aanval uitvoer onder bevel van generaal Von Guretzky en die IIId -leërkorps onder generaal Von Lochow. Fort Vaux blyk te wees, maar tussen Hardoumont en Fort Vaux loop 'n 100 meter diep kloof. Aan die onderkant van hierdie kloof is die dorpie Vaux, wat deur 'n klein rivier wat in 'n groot dam in die Weste eindig, gelei word. Die aanval stagneer onmiddellik weens die hewige vuur van die Franse, wat afkomstig is van die hoër verdediging van Fort Vaux. Tog ontvang die Vth reserwe weermag korps die bevel om weer aan te val. This nightly German attack has an unexpected success the French were not expecting another attack and were taken by surprise. The village of Vaux is now in German hands and the troops have reached the defence lines halfway on the slopes of the fort . The attack ends, however, in chaos on German side. In the inky darkness of the night the companies lose their way, officers disappear and there is no communication whatsoever. The German troops are forced to dig themselves in because of the brutal fire coming from the French lines.
Sunday - 19 March From this day on the German army on the right bank is reorganised. The three Army Forces are joined together into one Eastern Army Force [Angriffsgruppe Ost] commanded by General Von Mudra (a fortress specialist). The Battle of Fort Vaux continues. The Germans achieve small successes but the losses are enormous. In the front lines nobody is willing to attack any more. General Von Bahrfeldt reports to headquarters: 'an attack by the Xth division is out of the question. My men are totally apathetic and completely exhausted'. This message also reaches up to Commander-in-chief Von Knobelsdorf. He eventually has to give in to the pressure of his officers: the attack of Fort Vaux is postponed until fresh troops can be stationed at the front. (Let op: General Von Bahrfeldt is of course quickly replaced.)
This French counter attack is commanded by General Mangin, who halfway through the battle announces to the world that the fort has fallen into the hands of the French a message that has to be recalled later. This rash attack has not been well prepared for. Mangin moved his entire regiments forward into a very narrow frontline and put all of his reserves into action as well. During an attack this causes a 500-metre gap in the French line, which weakens the front considerably. The French troops are clobbered. Over 1,000 French are imprisoned and not a single reserve company is left. Mangin is relieved of his duties by his superior Commander P tain. (Let op: Mangin supposedly offered to serve as a common soldier again.) The failed attack has a demoralising effect on the French troops several cases of insubordination are reported at the side of the French.
(Let op: The Germans are also suffering from a lack of drinking water. The month of June starts off with high temperatures and drinking water is scarce on the battlefield every drop has to be brought in from elsewhere. Another factor is that the explosives contain the chemical substance lydite, which produces heavy thirst as well. There are stories circulating of Germans on the battlefield of Verdun trading cigarettes with the French for bottles of drinking water.)
(Let op: Raynal is, next to P tain and Driant, the most famous hero of Verdun. When Raynal died in 1939 he received a state funeral.)
(Let op: During periods of battle the soldiers receive special bags in which they can relieve themselves without having to leave their post. Source: Werth, p. 257.)