Ching Chong Tjonkie: Archive
Ching Chong Tjonkie
May 7, 2013 Opwindende en ontwrigtende tydjie vir Danelle Kritzinger in Suid-Korea . | SARIE →
Danelle het saam met haar verloofde, Christo Bosch besluit om 'n jaarlange-avontuur saam aan te pak en klas in Engels te gee in Suid-Korea. Die onlangse dreigemente uit Noord-Korea het haar 'n hele paar benoude oomblikke verskaf. Sy skryf in 'n brief, 'n Benoude ma, 'n rustige verloofde of 'n dreigende Noord-Koreaan. Wie glo jy?, oor hierdie naelbyt-ervaring.
Die laaste maand as Suid-Afrikaanse onderwyser in Suid-Korea was nie altyd maklik nie. Dit het op 25 Februarie 2013 begin met die inhuldiging van me. Park Geun-hye as die nuwe president. Sy het haar ampseed afgelê en is met ope arms deur die Suid-Koreane as hul nuwe president toegejuig. Elke koerant, TV-kanaal en plakkaat teen 'n lamppaal het haar verwelkom. Omdat alles in Koreaans is, kon ons buitelanders geen berigte verstaan of die nuuskanale volg nie – maar dis niks nuuts nie. Ons het darem al elf maande se oefening gehad om aan hierdie "outsider-lewe" gewoond te raak.
En toe begin die dreigemente deur die nuwe, jong Noord-Koreaanse leier.
Met twee en 'n half weke van ons jaarkontrakte oor, word ons gedwing om besluite oor ons lewe en ons eie veiligheid te neem. Wat dit veral moeilik gemaak het, was die onsekerheid en die uiteenlopenede boodskappe wat ons uit verskillende oorde ontvang het.
Ons sien geen verandering in die Koreane se daaglikse roetine rondom ons nie. Die skole gaan voort. Alles verloop klopdisselboom soos voorheen. Die logiese redenasie is dat dit jou veilig moet laat voel. As hulle nie bang is nie, hoef jy ook nie bang te wees nie. Maar dan kry jy op jou selfoon waarskuwings via BBC dat alle buitelanders moet evacuate.
Die media het dit ook reggekry om my ma-hulle, wat 12 477 km van my af sit, paniekerig te maak. Met elke nuwe brokkie inligting is ek in die middernagtelike ure wakker gebel en aangeraai om huis toe te kom. Wat die hele tyd deur my kop warrel, is: "Dis my ouers, hoekom sal ek nie vir hulle luister nie?"
Dan vra jy rond: "Wat doen ons as Kim Jong-oen besluit om wel 'n kernoorlog te begin? Waarheen vlug ons as mense rondom ons begin skuiling soek? Sal ons die noodseine kan verstaan? Watter nuuskanale is akkuraat en betroubaar?" Ek het my Koreaanse kollega om raad gevra en elke keer 'n onbevredigende driewoord-antwoord ontvang: "Danny, we safe", "This is normal", "Sure, don't worry". Hulle antwoorde moes my eintlik kalmeer, maar het die teenoorgestelde uitwerking gehad. My Amerikaanse vriende se siening was: "We will wait for further instruction from our embassy. They haven't given us the green light to evacuate or seek shelter."
Ek slaap vir omtrent 'n week nie, want die Suid-Afrikaanse ambassade in Seoel se webwerf is nog nie opgedateer sedert 2009 nie. Daar is geen inligting rakende ons veiligheid of planne om Suid-Afrikaners te ontruim sou daar iets gebeur nie. Hulle weet nie eers ek sit in Suid-Korea nie. Terwyl my foon elke vier sekondes vibreer met 'n nuwe BBC-waarskuwing, word elke paar minute toere na die Demilitarized Zone tussen Noord- en Suid-Korea (DMZ) gereël. Groepe Koreane en buitelanders vertrek daagliks na die DMZ om foto's te neem en in die "oorlogstonnels" rond te loop. Ons agentskap laat weet dat ons veilig is (nadat ek 'n noodnavraag aan hulle deurgegee het). Dit maak net nie sin nie. Ek kry waarskuwings en benoude oproepe van my ouers, so wie glo ek? Ek ken hierdie omstandighede GLAD NIE!
Dinsdag 9 April om 16:35 ontvang ek die volgende ontstellende nuus: "North Korea: Foreigners should evacuate South Korea." Steeds sê my Koreaanse kollega geen woord oor hierdie hele affêre nie. Ek besluit om nie kanse te vat nie. Niemand anders kan my van my veiligheid verseker nie. Ek pak my tasse en besluit om die volgende oggend Goensan toe te ry. Ek bly in Intsjeon, reg langs Seoel en heeltemal te naby aan die grens tussen Noord- en Suid-Korea! Goensan is heel suid en ook waar my verloofde, Christo Bosch, bly en skoolhou. Daar's volgens News24 en BBC twee datums gegee wanneer Kim Jong-oen moontlik sal kan aanval: Woensdag 10 April en Maandag 15 April. Terwyl ek in die bus sit, siek van onsekerheid en benoudheid, stel ek my werkgewer in kennis ek gaan nie die volgende dag skool toe kom nie, en dat ek beplan om in Goensan te bly tot die volgende Maandag.
Woensdag gebeur daar niks, en nadat ek rustiger geraak het, pak ek die busrit terug aan en is 11 April terug by die skool. UITEINDELIK word ek ingeroep en word die hele situasie aan my verduidelik. Die Koreaanse onderwyser wat die vertaalwerk doen, verduidelik hoe die Noord-Koreane sy bure Suid-Korea al jare lank dreig. Hoekom hulle nie hierdie gesprek twee weke gelede met my kon hê nie, gaan my verstand te bowe.
Maar nou weet ek: Noord-Korea dreig – dis wat hulle doen. Elke vier jaar, wanneer Suid-Korea 'n presidentsverkiesing het, begin Noord-Korea met hul dreigemente. Nie 'n enkele Koreaan reageer of neem hierdie dreigemente ernstig op nie.
So, volgens my, sodra jy die nuuskanale se apps op jou foon verwyder, is daar geen gevaar vir enige Suid-Afrikaner of buitelander in Suid-Korea nie. En ek is verseker AS daar enigsins gevaar sou wees, sal die Suid-Koreane in elke taal moontlik ontruimingsplanne deurgee. Ons vlieg môre terug Suid-Afrika toe met vrede in ons hart en 'n opwindende amper-oorlogstorie om te vertel.
May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 May 6, 2013 Kobaai Korea, vaarwel (hoop nie julle word gebom nie.)Ek kry sommer 'n knop in my keel soos wat ek (een van my) my laaste bloginskrywing tik. Gewoonlik is ek 'n rakker as ek voor die rekenaar sit en skryf alles waaraan ek kan dink, maar ek weet wragies nie waar om te begin nie (dis soos om Wally op 'n double spread bladsy te probeer soek, jy weet jy moet iewers begin, maar aarde daar is net soooooooooooooooooooo baie mannetjies)
Hoe som mens 'n jaarlange crazy-ass adventure op? DIS HOE! (begin by die begin, en skryf tot jou vingers nie meer kan nie)
Ek begin met 'n aanhaling van die blog-begin; "So ek weet ek het (heel parmantig) in my vorige brief geskryf dat ek 'n blog gaan begin – wat wel my intensie was, maar toe duik daar 'n paar probleme op:
Eerstens ek het nog nie (#1)internet by my huis nie, maar DIS OKAY, dan kry ek internet, O WAG, ek kort 'n tellefoonnommer om vir internet aan te kan sluit so DIS OKAY dan kry ek 'n (#2)foon, O WAG, ek kort 'n (#3)ARC kaart, maar DIS OKAY ek kry dit oor 5 dae, O WAG dan kort ek iemand om saam te gaan sodat hulle die kontrak vir my kan lees en co-sign (want hulle het 'n foonnommer hehe) DIS PERFEK dan maak ek 'n (#4)koreaanse maatjie, O WAG ek kan nie koreaans praat nie en hulle verstaan my nie!! DIS OKAY ek het 'n nuwe plan, ek sal in my afperiodes by die skool 'n blog probeer begin, O WAG dis alles in koreaans en EK KAN NIE FLIPPEN KOREAANS LEES NIE!!!! Soos julle agterkom, is dit nie noodwendig ideaal om nie (#5)koreaans te kan praat nie! J"
#1 So na tien maande tjop ek vandag my onsettend-super-vinnige internet, (sad sad day.) Ek dink dit kan dalk die ding wees wat ek en Christo die meeste van Korea gaan mis. Ek weet nie hoe mens teruggaan na videos wat moet buffer of flieks wat jy nie kan aflaai nie. (Darem het ons die laaste paar maande die Koreaanse internet geeet en ALLES afgelaai waaraan ons kon dink. As jy aan 'n fliek dink, het ons hom tien teen een afgelaai. Hehe. Suid-Korea het die tweede vinnigste internet in die wêreld, net treëtjie agter Hong Kong China.
#2 Darem hoef ons nie vir ons galaxy's 'n farewell partytjie te reel nie. Hulle kom saam. Dit sal my Galaxy se eerste keer in Suid-Afrika wees, so begin maar vroegtydig met die maak van banners en verwelkomkaartjies hehe. Ek weet nie of ek happy is en of ek swaar gaan kry nie, maar soos wat ons op die vliegtuig sit, delete ek en Christo sowat 19 Apps op die foon wat ons sekerlik nie weer in SA gaan gebruik nie (eerstens omdat ons nie WiFi orals het nie, seker nou net weer in Mug&Bean, en tweedens (dis seker meer belangrik) hoekom ons nie treine het nie hehe.
Ek het ook nog nie lekker uitgefigure of dit die Weather App is wat goed is nie, en of is Korea se weervoorspelling net so bleddie goed nie, maar die feit van die saak is, dat as my foon se dit reen oor 7 min, dan reen dit oor 7minute.
#3 Ek en my ARC (alien card) word geskei van mekaar, so tragies en onpersoonlik. Ek hoop maar hy kry 'n goeie gesin L Dit is vir my nog steeds 'n bietjie snaaks dat hulle dit 'n ALIEN kaart noem, REGTIG KOREA, 'n ALIEN KAART??!! Die koreane het 'n Identity card en ons foreigners het freakin Alien cards, nice hehe. Laat ek eers reflect op my en my alien kaart se verhouding. Hierdie outjie was 'n trooper, hy was die oorsaak van VELE afslag kopies, ons het halfprys geski, geswem, ge-merry-go-round en alles te danke aan my Alien Kaart. Hy het ook gemaak dat ek en Christo aan caviar en duur sjampanje smaak in 'n besigheids seat op die vliegtuig vanaf Hong Kong terug Korea toe. Thanks buddy!!
#4 En toe het ek op die ou end 'n paar maats gemaak. Van die 28 foreign teachers waarmee saam ek orienteering gehad het, bly 26 van hulle vir 'n tweede jaar (of langer) in Korea. Yup 26!!! Ek kry hulle jammer, want dit beteken net een ding HULLE HET NIE SULKE FANTASIESE FAMILIES EN VRIENDE WAT HULLE UIT HULLE BREIN UIT MIS NIE!! Net 'n vinnige her-aanhaling van my vriend Colm "Is African the same as Afrikaans? "Yup, exactly like England is the same as English" idiot. Hehe. Ek gaan dit mis om mense van Suid-Afrika te vertel (of wag, ek gaan dit mis om goed op te maak oor Suid-Afrika wat ek vir die mense kan vertel!) Maar die ding wat ek die meeste sal mis, is hoe ek Suid-Afrika mis. Dit klink dalk vreem, maar terwyl ons hier gebly het, verlang ons na al die goeie goed van Suid-Afrika. Ons verlang na die "pannekoek as dit reen", "SOKKIE en afrikaanse musiek" en "rugby met biltong, peanuts en rosyntjies" en mens vergeet van die dinge wat partykeer mens se vrede en veiligheid in Suid-Afrika steel. Ek wens my liefde vir Suid-Afrika bly vir altyd in my hart.
#5 As jy Koreaans kan praat beteken dit een van vyf dinge – 1. jy is ONSAGLIK honger en is uitgeeet aan die drie restuarante wat prentjie-menu's het, so jy leer koreaans om kos (wat eetbaar is) te kan bestel. Dit vat darem vrek vinnig om vir hierdie rede Koreaans te leer want daar is ook net soveel kosse wat "naam-leer-waardig" is. 2. Jy wil begin shop, en dit irriteer die wit waks uit jou uit dat daar NERENS 'n flippen prys op ENIGE iets is nie, so jy wil net vra uhl-ma-hye-jo? (hoeveel kos dit?) net sodat jy weer in Koreaans "Nee dankie" kan se. Hehe. 3. Die derde rede is 'n tricky ene – jy leer koreaans om genoeg te weet van die taal vir wanneer jy huis toe gaan en mense vra of jy darem die taal geleer het, dat jy 'n paar sinne kan gooi totdat julle na die volgende gesprek beweeg hehe. 4. CLASSROOM MANAGEMENT need I say more. Ek dink nie jy kan eintlik sonder koreaans klas gee nie. "sit, sit stil, moenie op die bank staan nie, bere jou spieel, don't fight, asb moenie huil nie (daai sin leer jy sommer al op die vliegtuig Korea toe, want jy gebruik dit BAIE,) moenie mekaar byt nie, asb moenie jou hare kam nie… oja en dan leer jy ook die taal sodat jy weet wat die kids van jou se terwyl jy klas gee – hulle freak uit as jy reageer IN KOREAANS op wat hulle nou net vir die maat gese het. 5. Dan leer jy Koreaans vir die enkele doel om vir die volgende jaar vir almal wat in Suid-Afrika verjaar Veels Geluk Liewe Maatjie in Koreaans te kan sing!!!!!! As jy Christo is, geld hierdie 5 redes natuurlik nie vir jou jou, want as Christo flex dan verstaan ALMAL. Heheh
Ek het 'n paar "useful tips" in 'n boek begin skryf vir die volgende foreigner wat by my oorneem - Ek het sopas uitgevind die man se naam is Tom. Hallo Tom. Ek het goed neergeskryf soos hoe om by die skool te kom (hoe jy nie moet dink hulle sê rabbit i.p.v rapid nie) waar 'n Homeplus is, hoe die water en elektriesiteit werk, met watter onderwysers moet hy maatjies maak en dat hy nie moet verwag dat iemand met hom gaan praat vir die eerste 6/7 maande nie…maar die beste sin staan heel onder aan die laaste bladsy en al wat dit is se is: "GOODLUCK" (in 'n russiese aksent!)
SKYPE SKYPE SKYPE – dankie vir elke siel wat my en Christo ge-entertain het oor skype, dankie vir my sussie wat ELKE LIEWE keer iets lekkers moes eet as ons met haar skype (jy't ons onwillekeurig sterk gemaak hehe) Dankie vir my ma wat so nou en dan die honde opgetel het sodat ons hulle verwarde gevrete kon sien as ons vir hulle hallo se. Dankie vir die HELE Bosch familie wat omtrent elke naweek saam geeet het en dan 'n tydtjie ingewikkel het om ons voor in die TV kamer op die ipad uit te stal. Ek gaan dit mis om so hard as moontlik "hallo oom Mike" in my Koreaanse kamertjie te skree. Dankie vir my ongeloooooflike crazy monkey maats wat na ons huis gery het om daar met my (3uur die oggend) te skype. Dankie pappa vir elke middag se inloer en hallo-se oor skype. Thanks aan Chirtso se buddies wat ons oor naweke geskype het, sonder julle oproepe weet ek nie of die man dit sou maak nie. Rupert dankie vir die inpop en hartsgesprekke (horie ons het diep dinge gepraat oor skype hehe) Dankie aan my liewe moeder wie se hart die nie sou hou as dit nie vir skype was nie (nie asof myne sou nie) Ek weet nie wat ons sou doen as dit nie vir julle almal se gesiggies aan die anderkant van ons rekenaarskerms was nie. Ek het oor skype kosgemaak (dankie mamma en pappa) ek het oor skype troue gereel, ons het oor skype tupper gekoop, so eintlik wat ek wil sê is dat skype baie na aan ons harte lê! Dankie dankie dankie (en n