Geskryf deur Colin Rogers
Daar is 'n bekende frase wat 'n sekere siening van polisiebeamptes beskryf. Die woorde "alle cops is bastards" word dikwels in graffiti en op plakkate afgekort tot "ACAB". is wyd aangeneem as 'n reaksie op die manier waarop polisiemagte opereer.
Wat u ook al dink van die sentiment daaragter, die frase beklemtoon 'n belangrike aspek van die polisiëringsmodel wat oor die hele wêreld gebruik word - die idee van legitimiteit van die polisie.
Hierdie legitimiteit - 'n gevoel dat die publiek en die polisie "aan dieselfde kant"Ondersteun steun en vertroue in polisiëring en kan nie as vanselfsprekend aanvaar word nie. Dit is 'n sleutelbegrip en 'n grondsteen vir moderne demokratiese polisiëring wat byna 200 jaar duur.
Alhoewel die ontwikkeling van die polisie verskil het volgens die sosiale en politieke reis van individuele lande, kan 'n model vir baie in 'n stuk gevind word Engelse wetgewing vanaf die 19de eeu. Dit het die eerste moderne polisiemag in Londen gestig en was gebaseer op beginsels, vernoem na die politikus Robert Peel, die 'vader' van Britse polisiëring.
Peel se beginsels bied 'n insig in wat die polisie wettig maak in die oë van die publiek. In wese kom dit neer op 'n kombinasie van openbare toestemming en 'n regstelsel, wat beteken dat die polisie uiteindelik in die hof verantwoordelik is vir hul optrede.
Legitimiteit impliseer ook dat die polisie die mag kry om geweld te gebruik. Wettige magsmisbruik vereis dat dit noukeurig ondersoek word om seker te maak dat dit nodig, wettig en toepaslik is.
Die reaksie op die moord op George Floyd, en die vele Black Lives Matter demonstrasies, is 'n herinnering aan hoe broos die legitimiteit wat sommige polisie-agentskappe geniet, is. Misbruik van mag, korrupsie en 'n gebrek aan deursigtigheid en aanspreeklikheid is alles faktore wat bydra tot die erosie daarvan.
Maar daardie erosie hoef nie noodwendig tot 'n volledige ineenstorting van legitimiteit te lei nie. In 2015 het die polisie in Nieu-Seeland byvoorbeeld besef dat hulle meer openlik en eerliker moet word om hul verhouding met die publiek te verbeter. Dit is gedryf deur die ervarings van die nuut aangestelde polisiehoof, Mike Bush, en deels 'n groter fokus op misdaadvoorkoming eerder as suiwer wetstoepassing, en meer tyd om met verskillende plaaslike gemeenskappe saam te werk.
Die verandering het nie net tot gevolg gehad dat 'n waargenome toename in die legitimiteit van die polisie, maar is ook ten minste gedeeltelik daarvoor beskou vermindering in misdaad.
Hierdie herfokus, wat 'n verandering in die houding van 'n polisiekultuur behels wat dikwels aksie en opgewondenheid oor meer 'alledaagse' werk bevoordeel, is 'n moeilike een, maar dit kan bereik word.
Soos Bush Verduidelik :
Om die boodskappe reg te kry, beteken proef en fout, en ons boodskappe het mettertyd ontwikkel. Aan die begin het mense gedink ons ​​bedoel handhawing en ondersoeke is nou minder belangrik as voorkomingswerk. Ons moes van plan verander om hulle te laat verstaan ​​dat ons weet dat al die komponente van polisiëring belangrik is.
Hy het bygevoeg: "Dit is net die volgorde waarin u dink en optree wat die verskil maak, en voorkoming aan die voorkant en slagoffers in die sentrum plaas."
'N Soortgelyke ommekeer in die VSA is baie wat baie aandag en moeite sal verg. Net 'n paar statistieke illustreer die uitdaging, soos die feit dat 28% van die mense is deur die polisie dood sedert 2013 word dit beskryf as 'etnies swart', al is dit net 13% van die bevolking pas in daardie kategorie. Of dit 99% van die moorde deur die polisie van 2013 tot 2019 het nie daartoe gelei dat beamptes van so 'n misdaad aangekla is nie.
Daar was ook tot onlangs in die VSA geen statistieke oor die buitensporige gebruik van geweld deur polisiebeamptes beskikbaar nie. Selfs 'n onlangse besluit om dit te begin lei daartoe dat slegs 'n minderheid van die polisie instem om hul data te deel.
Dit is miskien geen verrassing dat daar 'n ontkoppeling is nie tussen die Amerikaanse publiek en die polisie wat hulle dien.
Legitimiteit behels die publiek se bereidwilligheid om gehoorsaam te wees en met die polisie saam te werk. Maar die vertroue op beleid ten opsigte van "orde-instandhouding", insluitend die wydverspreide gebruik van stop en deursoeking, en oormatige gebruik van geweld (wat so maklik op sosiale media vasgelê word), verminder die vlak van samewerking aansienlik.
Verantwoordelikheid vir polisie-aktiwiteite is ook uiters belangrik, en, soos my eie navorsing het getoon, was 'n probleem vir polisiëringsaktiwiteite wat in sommige lande deur private ondernemings gedoen word.
Maar regverdigheid en deursigtigheid en 'n bereidwilligheid om met gemeenskappe saam te werk - eerder as om daarteen te werk - sal die wettigheid van alle dele van die bevolking herstel.
En hoewel hulle erken dat polisiëring soms 'n gevaarlike beroep is en dat polisiebeamptes hul lewens waag om burgers te beskerm, moet daar besef word hoe belangrik legitimiteit vir moderne polisiëring is. Dit hou net van skoonheid in die oog van die kyker.