Geskryf deur Anna Filipi
Daar is die afgelope tyd baie gepraat. In inligtingsessies, toesprake en videovergaderings. In die komende weke word daar vieringe en heildronke aangebied. Dit is geleenthede om by te woon om te praat.
In gesprek is dit nie net woorde wat betekenis skep nie.
Nie-verbale aanwysings, insluitend spanning op sleutelwoorde, saam met die gebruik van blik en gebare, help ons om ander te praat of te verstaan. Verbale aanwysings soos "diskoersmerkers" (byvoorbeeld "okei", "so", "um", "uh") verrig ook belangrike werk in interaksie.
Luisteraars assosieer gewoonlik ums en uhs met gebroke spraak (in die kommunikasiestudies 'disfluency' genoem) wanneer sprekers selfherstel deur onderbreek hulself tot selfkorrigering. Hulle kan dit doen om hulself duideliker uit te druk of om 'n woordsoektog te doen. Ons almal doen dit van tyd tot tyd.
Tog dui navorsing daarop ums en uhs bedien ook 'n verskeidenheid ander funksies in gesprek. Ons weet dit waar hulle in gesprekke voorkom, en hoe dit verwoord word bydra tot betekenis.
Behalwe dat dit geassosieer word met die herstel van alledaagse spraakstruikels of woordgapings, is dit 'n opsomming van praatjies, nuwe onderwerpe of 'n terugkeer na die onderwerp.
In uitgebreide toespraak, soos 'n openbare aanbieding of toespraak, is sulke merke belangrik vir die luisterende gehoor sodat hulle die betekenis van wat gesê word, kan volg. Die uhs werk soos koeëlpunte.
In die gesprek speel hulle ook 'n belangrike rol in beleefdheid. Aan die begin van die beurt van 'n spreker word 'n bewustheid geïdentifiseer dat dit wat gesê gaan word, 'uitgestel' word; dit is delikaat of nie wat 'n luisteraar verwag of wil hoor nie, of iets waarna die luisteraar geneig is verwerp.
En nou 'n heildronk op die einde van 2020! Unsplash, CC BY
Praat in aksie
Die beste manier om mondelinge leidrade te bestudeer, is om praatjies in mikro-detail oor te skryf. Hierdie oefening kan aantoon waarom aanbiedings met meer ums en uhs waarskynlik frustrerender is om na te luister.
Die transkripsie van die diskoers is tydrowend, dit word in kort segmente gedoen. 'N getranskribeerde monster van die eerste twee minute en 40 sekondes van a mediese inligtingsessie deur Victoria se adjunkhoofbeampte, Allen Cheng, het 'n totaal van 34 gevalle van "um" en 21 van "uh" gegenereer.
Elf ums het die onderwerp verander. Soos per vorige navorsing, tydens die nasien van 'n begin of nuwe onderwerp, is dit luidkeels vervaardig, en gevolg deur pouses soos hieronder aangedui wat die opening van die toespraak aangedui het:
um [pouse] Ek kan net van die geleentheid gebruik maak om te verduidelik hoe ...
Dit is 'n klassieke gebruik van um om die begin van die praatjie aan te dui. Dit is ook gevind in akademiese lesings of seminare en in telefoonopeninge om die rede vir die oproep aan te dui.
Talk-back radio bied voorbeelde van um wat na die groet voorkom, soos geïllustreer in hierdie voorbeeld van ABC Melbourne radio met gasheer Virginia Trioli.
Beller: Hoe gaan dit?
Virginia: Baie dankie.
Oproeper: Ummm, ek is opgetel vir te vinnig ...
Intussen het baie van die ums en uhs (71%) in professor Cheng se inligtingsessies in herstelomgewings plaasgevind, insluitend 'n woordsoektog, soos in die volgende waar die um gerek word:
... dit is nie 'n presiese um [pauze] kwantifisering nie, maar dit is um uh - dit is 'n aanduiding ...
Hier word die eerste um gevolg deur 'n pouse, terwyl die tweede saam met uh voor die herhaling van dit is. Hierdie kenmerke skep onvloeiende spraak. In albei gevalle is daar egter 'n suksesvolle uitkoms en na 'n kortstondige onderbreking word daar teruggekeer na die onderwerp.
Drie voorbeelde van politici - Victoriaanse tesourier, Tim Pallas, NSW-premier Gladys Berejiklian, en Victoriaanse premier Dan Andrews - wys ervare openbare kommunikators.
Daar was 'n groter aantal uhs en ums in Tim Pallas se toespraak (45) as in die premiers (onderskeidelik 25 en 10). Pallas berig oor 'n reeks finansiële ondersteuningsmaatreëls, en net soos dié van professor Cheng, wie se praatjies baie tegnies was, was hierdie inhoud dig in terme van woordeskat. Daar was dus 'n groter aantal woordsoektogte omdat albei sprekers gewerk het om hul toespraak toeganklik te maak.
Um en uh was gevind om begrip te vergemaklik. hulle lei die luisteraar deur die algemene formaat van die toespraak. Navorsing dui egter ook daarop dat te veel ums en uhs kan die persepsie van luisteraars oor die geloofwaardigheid van sprekers beïnvloed of hoe voorbereid hulle is.
Op hierdie basis is Daniel Andrews die doeltreffendste kommunikeerder, hoewel toeganklike inhoud in sy inligtingsessie 'n faktor was.
Praat is ingewikkeld en moeilik onder druk
Sprekers kan die effektiwiteit van hul kommunikasie verbeter; byvoorbeeld deur bewustheid van hul ums en uhs, of deur stadiger.
Uitsprake soos um en uh kan tydens 'n aanbieding soos 'n kolpunt wees. Unsplash, CC BY
Maar ons moet onthou dat spontane uitgebreide praatjies met 'n gehoor - soos in 'n toespraak - uiters ingewikkeld is.
Sprekers moet beplan wat hulle gaan sê, die gehoor dophou en hul toespraak onder tydsdruk hou. In 'n uitdagende openbare en televisieruimte moet hulle ook akkuraat wees en woorde noukeurig kies.
Praat u nie onder die soort druk nie? Uh, ek ... ek sal daarop rooster.
Anna Filipi, senior lektor, Monash Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Waarom vra kinders sulke groot vrae tydens die pandemie?