Tuis	Jy blaai in die argief vir fanie van wyk.
Januarie 27, 2016 in Uncategorized
Merkers:fanie van wyk, hennie van deventer, uit melkbos, versamelaar
Swaer Fanie van Wyk – ons groet hom Vrydag – was ‘n aartsversamelaar. ‘n Ware Versamel-Fanie. Bonsaiboompies was een van sy vele liefdes. As ek vandag vir hom ‘n simboliese bonsaiboompie kon kies, sou dit ‘n waardige boom moet wees, met ‘n enorme klomp takke. Dalk ‘n miniatuur-“wonderboom” – soos daardie gedugte wildevy van Pretoria wat sy takke oor ‘n gebied van 50m uitsprei. Die uitbeelding van Versamel-Fanie se uitgebreide voorliefdes, belangstellings en kundighede verg so ‘n omvangryke boom. Fanie se boeke was waarskynlik die naaste aan sy versamelaarshart, veral oor die Anglo-Boere-oorlog. Dalk sy waardevolle skilderye. Hy het o.m. ook seëls versamel – en wyn, en plate, en knipsels oor vele onderwerpe. Hy het selfs ‘n klomp outydse penpunte (daardie wat jy in die botteltjie ink gedoop het) in sy laai gehad. Trouens, wat het hy nie versamel nie? Maretha het maar altyd probeer om stilletjies die opgegaarde bates tot realistiese vlakke te reduseer. So skenk sy in ‘n stadium ‘n klompie ou boeke vir ‘n kerkbasaar of iets. Fanie val by die boektafel vas en vergaap hom aan al die waardevolle eksemplare waarvan replikas, so dag hy toe nog, ook in sy eie studeerkamer pryk. Tuisgekom, is hy dadelik tot barstens toe voldaan na sy boeke toe. Die gapings verklap dadelik dat Maretha ietwat uitgedun het. Hy was vurig ontstoke. Pure Vurige Fanie. Fanie het bowenal vriende versamel. Die Vriendelike Fanie het maklik nuwe maats gemaak maar ook die kuns geken om ou vriendskappe in stand te hou. Hy was iemand wat ‘n mens in ‘n goeie sin kan noem ‘n allemansvriend – ‘n mens-mens wat as storieverteller uitgeblink het, met ‘n aansteeklike geesdrif, humor, jovialiteit en lewensvreugde wat dit aktyd lekker gemaak het om in sy geselskap te wees. Met Fanie se heengaan is die aftree-oord Klaradyn se medisynekas van een van sy belangrikste tonikums beroof, glo ek. Sy opgeruimdheid, luimigheid, spitsvondigheid, sêgoed en stories kon sekerlik nie anders nie as om die mense rondom hom op te beur. En ‘n gesonde gees kweek mos ‘n gesonde liggaam. Soos Fanie vir Klaradyn goed was, was Klaradyn darem vir hom ook goed. Nuwe intrekkers het gedurig gesorg vir nuwe gehore wat ontvanklik aan sy lippe gehang het. In sulke omstandighede het swaer Fanie geblom. Hy was ‘n “performer” by uitstek. Versamel-Fanie. Vriendelike Fanie. Vurige Fanie. On-Vergeetlike Fanie.
Januarie 25, 2016 in Uncategorized
Merkers:fanie van wyk, hennie van deventer, melkbos
My swaer Fanie van Wyk se aardse wedloop is toe Sondagmiddag om 17:15 in die Panorama Medi-Clinic voltooi. Die woorde in 2 Timoteus 4 vers 7 is geskryf of dit vir Fanie bedoel is: “Ek het die goeie wedloop afgelê; ek het die wenstreep bereik; ek het gelowig enduit volgehou.” Op die foto is hy en my vrou, Tokkie, sy enigste suster, op ‘n besoek aan die Weskuspark. Van die drie Van Wyks van Hertzogstraat 4, Bultfontein, weduwee Marietjie, enigste seun, Fanie, en Tokkie – jare lank ‘n hegte eenheid na die vroeë dood van pa Kotie – is nou net sy oor. Die bos raak leeg.
‘n Jaar of vyf voordat ons paaie in die jare 60 gekruis het het, het my swaer Fanie van Wyk, Tokkie se broer, vir allerlei steratlete van stedelike spogskole weggehardloop om die Suid-Afrikaanse 440-tree-kampioen vir seuns onder negentien te word. Peter Carlstein van St. Andrews in Bloemfontein, latere krieket-Springbok, was een van die gunstelinge wat teen die onbekende Bultfonteiner in die stof gebyt het. Dat hy so vinnig kon hardloop is glo die plate duwweltjies op Bultfontein se atletiekbaan se skuld. Die geniepsige meneertjies het hom sy bene – en sy kaalvoete! – leer dra. Sic gloria transit mundi. Pas by die huis gekom van die Panorama Medi-Clinic af waar Fanie (77) weens gevorderde longversaking, ondanks die sterkste moontlike suurstof-toediening, swaar en met inspanning asemhaal. Hy sal nie weer ‘n 440 hardloop nie – trouens ook die wedloop van die lewe is sowat vir swaer Fanie verby. Maar met watter genoegdoening kan ek nie hier met alle oortuiging skryf nie: ook in daardie wedloop was hy ‘n kampioen. (‘n Stuk of ses van Fanie se atletiekrekords staan nou al amper sestig jaar ongeskonde by die Hoërskool Bultfontein. Hy het een keer die spies so ver geslinger dat dit tussen die gewigstoters aan die ander kant van die veld beland het. Die gewigstoot moes dringend gestaak word terwyl Fanie gooi! Op die foto is hy in sy Vrystaatbaadjie met sy atletiekbekers). Skep asseblief ’n rekening om te begin.
aktief 7 hours, 9 minutes gelede
aktief 7 hours, 30 minutes gelede