Maatskappye: Die mag van behoue verdienste | Netwerk24
Maatskappye: Die mag van behoue verdienste
Deur Simon Brown 16 Maart 2020 15:07
Warren Buffett Voorsitter en hoof van Berkshire Hathaway
Warren Buffett se jaarlikse brief aan aandeelhouers in Berkshire Hathaway is aanlyn beskikbaar en ’n lees werd vanweë die talle juweeltjies daarin. Die eerste juweeltjie vir my was ’n boek wat hy noem waarvan ek nog nooit gehoor het nie: Common Stocks as Long Term Investments deur Edgar Lawrence Smith.
Dis in 1924 gepubliseer en is steeds beskikbaar. Vir Buffett is die kerngedagte die mag van behoue verdienste. ’n Maatskappy maak ’n wins en die direksie besluit wat om met daardie wins te doen.
Dikwels word ’n deel daarvan as ’n dividend aan aandeelhouers uitgekeer. Afhangend van verskeie faktore kan die dividend ’n klein deeltjie van die wins of ’n beduidende persentasie daarvan wees.
Die deel wat deur die maatskappy teruggehou word, is dan “behoue verdienste”. Dit word aangewend om die maatskappy verder uit te bou en dit is die mag van dié teruggehoue deel wat Smith ontdek het. Behoue verdienste help nie alleen om die onderneming te laat groei nie, maar bied oor ’n tydperk ook saamgestelde groei om die verdienste selfs verder te versterk.
Dié saamgestelde werking kan gebruik word om ’n argument vir kleiner dividenduitkerings uit te maak, mits die bestuur nie die saamgestelde groei verbrou nie. Persoonlik dink ek egter die direksie moet ’n ewewig vind tussen behoue verdienste en dividenduitkerings aan aandeelhouers.
’n Maatskappy soos Berkshire Hathaway het nietemin nog nooit ’n dividend uitgekeer nie – Buffett meen as jy inkomste uit ’n aandelebelegging wil hê, verkoop jy party van jou aandele. Hy is nie verkeerd nie, maar soos ek al gesê het, kan die bestuur waarde vernietig, wat kan beteken geen behoue verdienste of dividende in die toekoms nie. Gee my dus nou ’n deel van daardie wins.
’n Belangrike argument is egter dat daardie behoue verdienste aanhou om vir aandeelhouers te werk terwyl dit die maatskappy van binne af laat groei. Buffett skryf ook daaroor dat ’n mens aandele in ’n maatskappy koop en dan voldoen party eenvoudig nie aan verwagtinge nie. Dit word volgens hom gedeeltelik reggestel deur die feit dat die suksesvolle maatskappye mettertyd sal groei en die teleurstellendes sal stagneer (of krimp), wat hul belangrikheid só laat afneem. Hy is nie verkeerd nie, maar ek sal dit haat om ’n aandeel te behou in ’n maatskappy waarin ek my vertroue verloor het (hetsy in die bestuur of die groeipotensiaal daarvan).
Ek is gevolglik heeltemal tevrede om ontslae te raak van aandele wat stagneer. Omdat ek net genoteerde aandele besit, is dit maklik om te verkoop. Buffett hou daarvan om maatskappye in hul geheel te koop, wat dit moeiliker maak om te verkoop. Ideaal gesproke wil ek steeds ’n hele portefeulje wenners hê, al wen hulle miskien nie op kort tot mediumtermyn nie. Dis die langtermynpotensiaal wat ek eintlik monitor.
Nog iets uit Buffett se brief is wat hy sê oor maatskappytransaksies en direkteure se gretigheid om transaksies te beklink. Hy sê direksies het selde ’n direkteur wat duiwelsadvokaat kan speel en iets teenoorgesteld van die transaksie kan sê en voeg droogweg by dat ’n mens nooit die barbier moet vra of jy ’n haarsny nodig het nie.
Dit sluit aan by die aanwending van behoue verdienste, soos vroeër genoem. ’n Direksie bestuur die aandeelhouers se maatskappy en moet dit met die beste belang van die maatskappy voorop doen. ’n Sterk uitvoerende hoof kan ’n voorstel egter só oortuigend voorlê dat dit die direksie sterre in die oë gee. Daarom is behoorlik onafhanklike direkteure allerbelangrik; ook waarom hulle ’n ampstermyn van hoogstens ’n dekade moet hê.
Laastens, Berkshire Hathaway se algemene jaarvergadering is op 2 Mei, met ’n webuitsending via Yahoo. Spandeer gerus die paar uur wat dit duur om te kyk en te leer. Vanjaar sal Ajit Jain en Greg Abel, “twee belangrike bedryfsbestuurders” by Berkshire Hathaway vrae beantwoord, wat aandui hoe geleidelik wegbeweeg word van Buffett, voorsitter van die maatskappy, en Charlie Munger, visevoorsitter, namate hul gesamentlike ouderdom ál nader kruip na 200.
’n Belangrike argument is egter dat daardie behoue verdienste aanhou om vir aandeelhouers te werk terwyl dit die maatskappy van binne af laat groei.
Meer oor: Maatskappye | Finweek | Warren Buffet