Ek weet dat die nuwe dorpsname heelwat verwarring kan veroorsaak, en ek wil graag ‘n ou poging van my voortsit om die name ‘n bietjie te verhelder.
Hier volg die opgedateerde lys:
Braemar: spraakterapeut gooi tou op
Hennenman: verwyfde persoon.
Kuruman: man met skroefagtige horing
Potjiesdorp, o Potjiesdorp…
Augustus 2, 2010 in Sonder kategorie
Potch. Vrot van my familie en van kinder-herinneringe. Min sou ek weet dat ek later, in my prettige jong werksjare, naby hierdie dorp toetse met springstowwe sou kom doen. Goed wat ek op skool ook gedoen het, maar nou word ek daarvoor betaal!
Ek wil van twee insidente vertel. Vir die een is dit nodig om te weet dat ‘n mens ‘n ballon vol xenongas as ‘n intense, maar kortstondige ligbron kan gebruik as ‘n mens ‘n skokgolf daardeur stuur. Dit het ‘n helder brein se insig geverg dat ‘n lang ballon die lig langer sou laat duur. Dit het ‘n ander brein se insig geverg om raak te sien dat ‘n kondoom ‘n lekker lang ballon maak.
So hou ons dan by die winkelsentrum naby die Mooirivier stil om by die apteek die nodige kondome aan te koop. En, so helder soos daglig onthou ek nog die respek in die bloesende dame wat bedien se oë toe ek haar vra of sy aan my ‘n gros van die goed kan verkoop.
By die toetsbaan wag ‘n ontnugtering vir ons
– die kondome blaas vanself af! Be afraid, be very afraid! So much vir “electronically tested”. Ou Danie reken dit beteken seker hulle skud ‘n transistor rond in die ding, en as hy nie uitval nie, slaag die toets…
Die ander insident het in die winter gebeur. Ons het geskiet, en soms het daar stukkies koper in die gras teen die heuwel langsaan beland. Dan het daar sommer gou ‘n rokie opgevlam.
Einste Danie het blitsig die brandblusser gegryp en soos ‘n wafferse Groenie die Drakie in ‘n wit stofwolk die brandjie geblus. Groot pret.
Laatmiddag, toe ons die laaste toets doen, draf Danie getrou berg-op en doen sy ding. Ongelukkig is die brandblusser teen die tyd leeg, en arme Danie probeer braaf met die tenkie die fyn vlammetjies doodslaan. Spoedig is die hele veld aan die brand, en die gwarriebostakke wat ons gebruik is ook nie meer genoeg nie.
So pak ons toe maar vinnig op en sluip skuldig-skuldig daar uit. Op pad uit sien ons hoe die terrein se mense die begin van hulle naweek kortknip en swetsend die brandweerwaens gereed kry.
Op hulle toontjies ry twee Kombi’s deur Potch en ses pare groot oë in rooigebrande gesigte sien op die horison die groot, grys rookwolk in die namiddagson wat ons daar agterlaat.
Aan my kind
Augustus 1, 2010 in Sonder kategorie
En hier het ek vir jou geplaas
(gans ongevraagd, helaas).
Waar lewe smelt in son se lig,
in gif, in plofslag uit die lug;
waar koolswart rotse lawa braak,
waar wolke dolwit kolke raak
en vlaktes knarsend knak tot krans
en water woes oor stede dans.
In kataklismiese spel byeen
bring oerkrag, roering, lig en steen
die aard se kors tot sterwe.
Ja, hier het ek vir jou geplaas
(gans ongevraagd, helaas) –
waar mens op mens afgunstig loer
en sinies heul en planne voer;
waar pyn en wee getuienis
van bloed en warm trane is –
waar seer soos ‘n verlate kraai
om grafte en stil strate draai.
In bitter, troebel lewenssop
breek woorde sin en deernis op
en laat die res in skerwe.
In hierdie waansin toegespin
en seer waarin jou wieg nog lê,
lyk my, is my vernaamste sin
om jou verskriklik lief te hê.