Kersfees deur Fikkels | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Datum gepubliseer: 26 Dec 2006
Ek kon nooit huil nie. Ek onthou ek het in standerd sewe gehuil. Kan nie onthou waaroor nie. Ek weet net ek het langs die kanaal gesit, alleen, en ek het gehuil. En opgedroog.
Hoe ouer mens word, hoe kleiner word jou hartjie. Toe my pa dood is kon ek nie huil nie. Toe twee kinders vir wie ek bitter lief was vermoor is deur hul pa kon ek nie huil nie. Ek het geskree van frustrasie en my bakkie se stuurwiel geslaan, maar ek kon nie huil nie. My keel het gebrand. Dit en my hart was seer, maar ddie trane wou nie kom nie.
Maandag tydens die Kersdiens het ons twee keer Stille Nag gesing en een keer is dit op blokfluite gespeel. Die tweede keer, aan die einde van die diens in 'n stampvol kerk waar elkeen uit volle bors sing het ek my dogtertjie styf teen my vasgedruk... en toe loop die trane.
Vanoggend, 'n dag na Kersdag, was ek besig om gras te sny toe 'n swartman by die hekkie vra:"Baas, kan ek nie asseblief twee snytjies droë brood kry nie? Ek is baie honger." Ek dink terug aan die Kersdiens toe Sakkie hartseer geraak het toe hy vertel van die blikkieskos wat vir die ou mense gegee is en hoe dankbaar hulle was. Ek verwonder my aan die swartman se versoek. Honger? 'n dag na Kersfees? Ek het meer as droë brood gegee.