Actinidia - alles oor die groei van wonderbessies * Oor plante
Actinidia behoort tot die familie van boomagtige lianas en die familie van Actinidia. Onder natuurlike omstandighede kan hierdie liana in die Himalajas, Suidoos-Asië en die Verre Ooste voorkom. China word beskou as die geboorteplek van actinidia. Soos baie mense weet, is kiwi die naaste familielid van actinidia, maar ons kiwi groei nie, dit vries uit, wat nie oor actinidia gesê kan word nie. Op een slag, ongeveer 1910, het Ivan Vladimirovich Michurin letterlik verlief geraak op actinidia. Hy is sy hele lewe lank besig met hierdie kultuur en het actinidia so geprys dat hy kulture soos kruisbessies en druiwe as sekondêr beskou het en dat hy vervang moes word deur actinidia.
Tans word aktinidia hoofsaaklik in tuine in die privaatsektor gekweek. Daar is geen industriële aanplantings onder hierdie gewas in Rusland nie. In kultuur kan daar dikwels soorte actinidia gevind word - argumente, poligame, Giraldi en colomict, sowel as baster. Die grootste deel van die ruimte word spesifiek bewoon actinidia colomictOmdat hierdie spesie gekenmerk word deur 'n hoë winterhardheid en relatiewe ondeurdagte groeitoestande, word die aktinidia van die argument en poligame ook in die middel van Rusland gekweek.
Die belangrikste verskille tussen die tipes actinidia
Beskrywing van Actinidia
Seun of meisie?
Ondersteuning vir actinidia
Voorbereiding van winteraktinidia
Reproduksie van Actinidia
Actinidia colomictus (Actinidia kolomikta) - 'n Liana tot tien meter lank met 'n stam-deursnee van slegs 2-3 cm. Afwyking is duidelik opvallend: die punt van die blaar verander van sneeuwit aan die begin van die somer na helder framboos - aan die einde. Die blomme van hierdie spesie is baie geurig. Die massa vrugte is tot 6 g.
Actinidia is akuut, of Actinidia-argument (Actinidia arguta) - Dit is die kragtigste liana wat tot drie tien meter groot kan word. By meerjarige plante in die natuur bereik die deursnee van die stam 20 cm.Die plant is tweeslagtig (manlike en vroulike individue groei afsonderlik). Die vrugte bereik 'n massa van 6 g, ryp nader aan die einde van September.
Actinidia poligamies (Actinidia polygama) - bereik 'n lengte van vyf meter. Die deursnee van die stam is 2-3 cm. Die vrugtemassa is tot 3 g. Dikwels word dit verwar met actinidia colomict, maar die veelhoek is minder gehard.
Actinidia Giraldi (Actinidia arguta var. giraldii) - soortgelyk aan die actinidia-argument, maar het groter en smaakliker vrugte. Dit is baie moeilik om hierdie plante in die natuur te vind.
Actinidia pers (Actinidia arguta var. purpurea) - genoem na die pers kleur van die vrug. Die grootste nadeel is dat dit prakties winterhard is. Vrugte is bruin en weeg ongeveer 5,0 g.
Actinidia Hybrid Is 'n baster van arguta en pers aktinidia. Die resultaat was 'n winterharde gehout met groot vrugte.
Actinidia: Giraldi, pers en baster in planttaksonomie, word tans beskou as subspesies van die Actinidia-argument (Actinidia arguta)
Soos ons reeds weet, is actinidia 'n wingerdstok, dit het fyn blare, meestal dun en leeragtig, baie interessant. In die vroeë somer is ongeveer 'n derde van die blaar aan die punt wit, asof dit in wit verf gedompel is, en hierdie plek word pienk gedurende die seisoen. Wetenskaplikes het gevind dat actinidia op hierdie manier bestuiwers na hul blomme lok, wat terloops 'n unieke, eenvoudig magiese geur het (veral in Colomict actinidia), wat ietwat herinner aan die reuk van jasmyn, maar net 'n 'soet' smaak. Die stingels en lote van actinidia is taamlik dun, hulle benodig verpligte ondersteuning, anders sal hulle langs die grond versprei, verdik en hul dekoratiewe voorkoms verloor. Die niere is van belang vir actinidia, hulle is weggesteek in die littekens van die blaarblaaie en die punt word na onder gedraai.
Actinidia is 'n tweeslagtige plant, dit wil sê op een plant kan daar so gou as manlike blomme voorkom, dus slegs vroulike blomme, soos blomme van die seedoringboom. Daarom moet verteenwoordigers van beide geslagte van actinidia op die werf beland om 'n gewas te kry. Daar is egter individue wat blomme van sowel manlike as vroulike blomme het, maar dit is nie die moeite werd om die risiko te neem nie; dit is beter om die professionele persone te vertrou as u plantmateriaal kies. Om te verstaan ​​watter geslag die aktinidia-saaier voor u het, kan u slegs gedurende die blomperiode deur die blomme noukeurig te ondersoek: vroulike monsters het gewoonlik nie meeldrade nie, en manlike monsters het 'n pistool. Daar is egter vroulike blomme met meeldrade, maar hulle is swak ontwikkel, het steriele (nie-lewensvatbare) stuifmeel, terwyl die stamper baie beter ontwikkel is.
Actinidia blomme vorm in die sinusse van blaarblaaie. Gedurende die blomperiode is dit nie altyd moontlik om die blomme op te let nie, dit is asof dit onder die blare versteek is. Soms moet u 'n deel van die wingerdstok oprig om 'n blom of 'n skouspelagtige blik te maak. Actinidia blom nogal lank, maar hang af van die weer: as dit warm is, moet die blomme die oog nie langer as 'n week behaag nie. As dit koel is, is die blomster helderder, die aroma is sterk, en dit duur 10-12 dae. Na bestuiwing begin die eierstok ontwikkel, wat uiteindelik verander in klein vrugte van langwerpige actinidia en meestal 'n diepgroen kleur.
Die vrugte van actinidia ryp nader aan die einde van die somer - die begin van die herfs, wanneer dit heeltemal ryp word, word dit sag en kan dit geëet word. Die smaak lyk soos iets tussen 'n kiwi en wilde aarbeie, soms is daar 'n uitgesproke aarbei aroma. Elke bessie is 'n pakhuis met vitamiene en minerale, maar veral in die vrugte van actinidia askorbiensuur - tot 3000 mg%, wat 'n aanduiding is van die heupe.
Dit is moontlik om aktinidia in die lente en in die herfs te plant, maar as dit suidelike wortels van hierdie plant is, is dit verkieslik om dit steeds in die lente te doen. Ons beveel aan dat u ten minste twee jaar aktinidia-saailinge in die kwekery kies vir plant, omdat eenjariges redelik wortel skiet en hoe ouer die saailing is, hoe beter. Ideaal gesproke is dit beter om 'n saailing met 'n geslote wortelstelsel van drie of vier jaar oud te koop, die kans dat dit wortel skiet, in hierdie geval die maksimum.
Nadat u 'n aktinidia-saailing gekoop het, moet u 'n goeie plek kies om daarvoor te plant. Dit is beter om die oopste en goed beligte plek te kies, plat, sonder onderdrukkings en onderdrukkings, met 'n grondwatervlak nie nader as een en 'n half meter aan die grondoppervlak nie. Ideaal gesproke, as die muur van die huis of die heining die actinidia-plant teen die noordekant sal beskerm. Natuurlik moet u 'n plek kies met die vermoë om ondersteunings in die toekoms te installeer, dit wil sê, daar moet baie vrye ruimte wees. Gegewe advies van professionele persone, moet u nie aktinidia naby groot bome, byvoorbeeld appelbome, plant nie, omdat die kragtige wortelstelsel van die boom die meeste vog en voedingstowwe uit die grond verteer en die wingerdstok belemmer. Actinidia kan goed langs struike geplant word; dit sal niemand skade berokken nie.
Wat die tipe grond betref, is die ideale opsie natuurlik dat die grond los, voedsaam is, met baie vog en 'n neutrale reaksie.
Actinidia lente plant
Die lente is dus die beste tyd om aktinidia te plant. Doen dit voordat u die knoppe oopmaak, anders kan die saailing nie wortel skiet nie. Voordat die plant geplant word, moet die grond in die geselekteerde gebied opgegrawe word tot 'n volledige bajonet met skoppe met 'n seleksie van onkruid en die aanplant van 2-3 kg goed verrotte mis of humus, 250-300 g houtas en 'n eetlepel nitroammophoska in die grond. As die grond gereed is, kan jy begin om kuipe te grawe. U moet dit grawe volgens die plantskema, en dit word bepaal deur die tipe plant wat u plant.
As u 'n actinidia van die argument op die plot plaas, is 'n baie lewenskragtige wingerdstok geensins beskeie in grootte nie, dan kan u 'n half en 'n half beter vrye ruimtes tussen die kuile ​​laat, en as u die colomict actinidia (veelhoek, Giraldi, baster) plant, wat minder aktief groei as die argument, dan U kan 'n meter verlaat. As u besluit om die prieel met die wingerdstok, die muur van die huis of die heining te omsingel, kan u die plante 'n bietjie meer gereeld plant, maar 75-80 cm tussen hulle laat. U hoef nie meer gereeld te plant nie, want dit sal moeilik wees om die plante te versorg, maar die wingerde kan verweef word, sodat u mekaar skaduwee vriend.
Voor te berei, berei aktinidia-saailinge voor, inspekteer dit versigtig, as u gebreekte lote sien, verwyder dit dan. Doop die wortels in 'n mengsel van klei en voedingsgrond in gelyke verhoudings. Verder, as plekke van toekomstige kuile ​​gemerk is, kan hulle begin grawe. Die grootte van die kuiltjies hang gewoonlik af van die volume van die wortelstelsel van die saailing, as die aktinidia-saailing klein is en die wortels daarvan klein is, hoef u nie 'n groot gat te grawe nie. Die belangrikste ding is om dit met 'n grootte te grawe, sodat die wortels vrylik in die gat pas, daar is plek vir dreinering van uitgebreide klei, klippies of gebreekte baksteen aan die basis, 'n laag van 'n paar sentimeter, en vir 'n paar kilogram van 'n mengsel van voedingsgrond en humus in gelyke verhoudings, met die toevoeging van 45-50 g ammoniumnitraat, 120-130 g superfosfaat en 50-100 g houtas.
Daarna kan ongeveer 'n halwe emmer water in die gat gegooi word en 'n saailing kan op voedende en klam grond geplaas word, en die wortels versigtig versprei. Dit bly om die gat met grond te vul, sodat die actinidia-saailing (of eerder die wortelhals) op dieselfde diepte is as wat dit voorheen in die kwekery gegroei het, die grond saamgeprop het, 'n emmer water uitgegooi word en die oppervlak met 'n 1 cm-laag humus bedek word.
Nadat u ongeveer 'n maand lank geplant het, moet u die saailing uit direkte sonlig beskadig en dit teen katte beskerm. Hulle hou van die geur van actinidia en kan letterlik 'n saailing eet.
Die subtiliteite van die plant van actinidia is dieselfde as in die lente. Die belangrikste ding is om 'n saaiboerdery op die werf te plaas voordat die ryp vir 15-20 dae begin word.
As die aktinidia-saailing vir twee of drie seisoene op die terrein woon, sal hy beslis 'n ondersteuning benodig, natuurlik kan u dit dadelik installeer of 'n saailing plant met die verwagting dat die wingerdstok aan 'n bestaande steun sal vasklou in die vorm van 'n huismuur, 'n heining en ander dinge. As ons oor kunsmatige ondersteuning praat, kan dit absoluut enige vorm wees - soos 'n boog of pergola, of net 'n paar pilare met drie of vier rye draad tussenin, waarop rankplante geleidelik met 'n gewone tou sal vasstaan.
Die versorging van actinidia is nie baie ingewikkeld nie. In die kern daarvan is dit standaardprosesse: die losmaak van die grond, verwydering van onkruid, natmaak, bemesting, snoei, beskutting, oes.
Dit is raadsaam om die grond in die eerste 3-4 jaar na die plant van 'n saailing onder aktinidia te los, dan sal die liana groei en die behoefte aan losheid verdwyn vanself. In die beginfase is dit nodig om die grond ná elke hewige reën of natmaak te los, om die vorming van kors te voorkom.
Onkruide moet vier of vyf jaar na planttyd behandel word, en later kan onkruid eenvoudig in die nabymond sone gesny word.
Actinidia is lief vir vog, maar matig; dit is in elk geval onmoontlik om die grond te bevogtig. Moenie toelaat dat die grond oormatig droog word nie. Dit is raadsaam om natgemaak te word in 'n droogte, met 2-3 emmers water onder die plant. Hy hou van aktinidia en bad, ongeveer een keer per week in die aand kan jy dit goed natmaak deur te besprinkel en die maksimum van die blaaroppervlak te bevogtig. Die belangrikste ding is om te probeer om nie gedurende die blomperiode water te gee nie, dit kan die bestuiwing vererger.
Voedende aktinidia laat die lote nie net groei en normaal ontwikkel nie, maar verhoog ook produktiwiteit, sowel as droogteverdraagsaamheid en winterhardheid van die plant. In die lente word actinidia verkieslik met stikstof-, fosfor- en kaliumbemesting gevoer. U kan beide nitroammophoskos ('n eetlepel vir elke plant) en individuele elemente gebruik - 25-30 g stikstof, 18-25 g fosfor en 12-20 g kalium. Dit is wenslik om die tweede bo-band uit te voer sodra die eierstokke begin vorm; stikstof kunsmisstowwe is in minimale hoeveelhede nodig, 16-19 g is genoeg, maar fosfor en kalium kan meer wees - 20-22 g vir elke plant.
Die laaste tyd in 'n seisoen kan aktinidia na die oes gevoer word, dit is ongeveer middel September. Stikstofkunsmisstowwe kan nie gedurende hierdie periode toegedien word nie, u kan 'n eetlepel superfosfaat en kaliumsout onder elke bos voeg. Kunsmisstowwe word die beste toegedien in die vorm opgelos in water, indien dit droog toegedien word, maak die grond eers los en gooi dit met water, en dan met 'n humuslaag van 1 sentimeter.
Actinidia groei baie aktief, veral op voedingsgrond, sodat dit kan begin verdik. Om te voorkom dat dit gebeur, is dit nodig om die actinidia, wat vanaf die vierde lewensjaar van die saailing op die terrein moet begin, periodiek te snoei. Die snoei van actinidia word die beste gedoen in die herfs, na die val van die blaar. Daar is geen duidelike instruksies nie; u moet net die traliewerk visueel inspekteer, uitvind watter lote met mekaar meeding, mekaar inmeng, verdik. As u droë lote opmerk, moet hulle dadelik gesny word. As u onryp lote met groen punte sien, is dit beter om dit te knyp, sodat hulle tyd het om ryp te word.
Sodra die liana 12-13 jaar oud is, kan u voortgaan met die anti-verouderingstrokies. Om dit te kan doen, is dit wenslik om die actinidia sterk te snoei en slegs 'n deel van die groeisels van 30-40 cm van die grond af te laat. Anti-veroudering snoei van so 'n mate van krag moet eers in die laat herfs uitgevoer word.
As u alles reg doen, sal actinidia al vanaf die ouderdom van drie begin gewasse produseer, soms kan dit 'n jaar later vermeerder. Natuurlik sal dit aanvanklik slegs 'n paar bessies wees, dan sal die opbrengste begin groei en hul maksimum bereik teen die ouderdom van ses of sewe jaar, en tydens stelselmatige anti-veroudering kan die wingerdstok 'n paar dekades vrugte dra.
Op goeie, voedsame grond, met baie vog en goeie versorging, sal actinidia van een struik tot ses tien kilogram heerlike vrugte produseer. Vrugte word terselfdertyd ryp, soms is dit nodig om tot vyf oeste uit te voer om die hele gewas in te samel. Moenie haas en die eerste ryp bessies van actinidia pluk nie, jy kan 'n bietjie wag en in twee of drie dosisse oes, maar dit is nie nodig om te veel vas te maak nie; die oorryp bessies kan begin krummel. Die eerste vrugte in die vroeë variëteite van actinidia word gewoonlik ryp in die middel van Augustus, laasgenoemde kan op wingerde en einde September gevind word. Onmiddellik na die versameling van die hele gewas, kan die liana gevoer word, óf houtas in die hoeveelheid 250-300 g per bos, óf 'n eetlepel kaliumsout en superfosfaat onder die bos is hiervoor geskik.
Colomict actinidia is 'n winterharde kultuur, in die suidelike streke verdra dit winters sonder probleme, maar as u 'n ander spesie kweek of in meer noordelike streke woon, sal u actinidia moet wegsteek. Om dit te kan doen, moet die wingerdstok ongeveer einde Oktober, wanneer stabiele koel weer gevestig is, van sy steun verwyder word en versigtig op die grond gelê word. Hierna moet die wingerde met droë blare of spar takke bedek word. Om actinidia te bedek, kan u enige bedekkingsmateriaal gebruik, soos lutrasil.
Die belangrikste ding is om beskerming teen muise te bied, vir hierdie doeleindes is dit nodig om vergiftigde lokaas onder die skuiling of langs dit te plaas. Dit is moontlik om in die lente, wanneer 'n stabiele plus temperatuur gevestig is, die skuiling in die middel van Rusland te verwyder, dit is die maand April.
As u 'n kultivar wil plant, terwyl u al sy kulturele eienskappe behou, moet u slegs vegetatiewe voortplantingsmetodes gebruik. Dit kan voortplanting wees deur gelaagdheid (gewoonlik boog), sowel as groen of gelignifiseerde steggies.
Reproduksie van actinidia deur boogvormige lae
Hierdie voortplantingsmetode van actinidia is redelik eenvoudig en waarborg die ontvangs van 'n klein hoeveelheid, maar hoë kwaliteit plantmateriaal. Hulle begin op die manier voortplant in die lente, onmiddellik nadat die blaarblaaie oop is. Dit is nodig om die langste, jongste en goed ontwikkelde lepel aktinidia te kies, dit dan met sy kroon op die grond te kantel en met 'n hout- of metaalhoek vas te pen. Die aanhegtingsplek self moet met grond bedek word, 'n laag van 12-14 cm, waarna dit oorvloedig moet natgemaak word (3-5 liter water), die heuwel wat gevorm word uit die lote moet gesny wees, dit kan saagsels wees, of dit kan humus wees.
Die belangrikste ding is dat die bokant van die lap self nie met grond bedek moet wees nie. Verder moet u gedurende die groeiseisoen die grond naby die actinidia-bos natmaak en die deklaag bevogtig, sowel as om onkruid te bestry. Die gelaagdheid, wat noodwendig uit die skiet van die moeder sal blyk, afgeweeg moet word, moet van mekaar geskei word om te probeer om nie die jong wortels te beskadig nie en op 'n permanente plek geplant word. Dit word die beste gedoen in die lente.
Voortplanting van actinidia deur groen steggies
Hierdie voortplantingsmetode van actinidia is die beste vir die verkryging van plantmateriaal, maar dit verg die teenwoordigheid van 'n kweekhuis bedek met 'n film. Gewoonlik word jong groeisels gesny en in die middel van Junie ongeveer 12-15 cm lank in steggies gesny, hoewel die terme, afhangend van die streek, in die een of ander rigting kan skuif. Steggies van actinidia moet in bewolkte weer en soggens gesny word as hulle versadig is met vog. Probeer die steggies sny sodat elkeen drie niere en 'n paar internodes het. Die ideaal is dat die onderste gedeelte direk onder die nier gaan en skuins moet wees, in 'n hoek van 45 grade, maar die boonste gedeelte is beter om 'n paar sentimeter bokant die nier te doen. Dit kan plat en skuins wees.
Daarna moet u al die blare verwyder, behalwe vir 'n paar bo-op of een as hulle baie groot is. U kan nie die blare uitvee nie, maar sny dit in die helfte. As die steggies van die actinidia gereed is vir plant, kan hulle óf in 'n oplossing van enige groeistimulant (wortel en dergelike) geweek word, óf in 'n kweekhuis geplant word sonder om te week. In die kweekhuis is dit teen daardie tyd ook nodig om die grond voor te berei, wat uit gelyke dele humus, nat grond en riviersand moet bestaan. Aan die basis van hierdie mengsel moet u dreinering plaas, in die vorm van uitgebreide klei, 'n paar sentimeter dik.
Bo-op die mengsel moet jy riviersand met 'n dikte van 2-3 cm giet en dit goed klam. In hierdie mengsel sal aktinidia-steggies binnedring. Dit bly slegs om die grond goed nat te maak en die steggies te plant, met 2-2,5 cm verdiep volgens die skema van 5x5 cm. Volgende, moet u die vog in die kweekhuis monitor, moet dit gereeld natgemaak word: in die hitte 6-7 keer per dag, en in bewolkte weer - 4-5 keer per dag. Dit is wonderlik as u die geleentheid het om outomatiese gieter in die kweekhuis te installeer, indien nie, is dit raadsaam om uit 'n gieter met 'n spuitstuk met die kleinste openings te water en die afgekoelde water by kamertemperatuur te gebruik.
Teen die herfs vorm gewoonlik 'n volwaardige wortelstelsel op die steggies van die actinidia, maar dit is nie raadsaam om dit in die herfs uit die kweekhuis te grawe nie. Die kweekhuis moet oopgemaak word, onafhanklike plante wat reeds met droë blare geïsoleer is en dus tot die lente gelaat word. In die lente moet actinidia-steggies met wortels versigtig gegrawe word en op 'n bed met los en voedende grond geplant word volgens 'n patroon van 10x10 cm vir 'n ander seisoen, waarna twee jaar oue aktinidia-saailinge op 'n permanente plek geplant kan word.
Voortplanting van actinidia deur verligte steggies
Hierdie metode word minder gereeld gebruik, omdat gelaagde steggies erger word, maar dit lewer ook 'n positiewe resultaat. Anders as groen, moet die gelaagde aktinidia-steggies geoes word, nie aan die begin van die somer nie, maar prakties aan die einde van die herfs. Na die oes van steggies wat 12-15 cm lank is, as groen, moet dit vertikaal in bokse geplaas word en met riviersand bedek word. Skenkels moet by 'n lae plus temperatuur + 2-4 grade geberg word.
As daar nie plek is om op te slaan nie, kan die steggies van die actinidia voor die aanplanting gesny word, dit wil sê in die vroeë lente, sodra die sneeu smelt, maar dit is absoluut noodsaaklik voordat die groeiseisoen begin. Vervolgens moet steggies in die lente in 'n kweekhuis geplant word met dieselfde mengsel as vir groen steggies, maar dit moet baie minder gereeld natgemaak word - gewoonlik een keer per dag. In die herfs moet steggies van aktinidia wortels vorm, dit is ook beter om dit uit te grawe en op 'n bed te plant om in die lente te groei.
Die Staatsregister het tans 44 variëteite van hierdie wonderlike kultuur. In die eerste plek moet u let op die nuus, dit is aktinidia-kultivars: Dachnaya (2016), Kivaldi (2016), Red Maiden (2017), Monti S (2016), Solnechny (2016), Hayward Russian (2016) en Allison (2016) .
Oorweeg hierdie variëteite in meer besonderhede.
Verskeidenheid van actinidia "Country" - ontvang uit die argument van actinidia, dit is baie winterharde en het geen skuiling in die middel van Rusland nodig nie. Blaarblaaie het geen afwyking nie. Die massa van die vrugte is ongeveer 9,7 g, die maksimum is 13,6 g. Die vrugte is groen van kleur, ellipties met 'n gemiddelde vel dikte. Die smaak is aangenaam, maar die suur voel, en die beoordelaars van die proeërs is dus 4,7 punte. Vrugte smul feitlik nie aan nie. Bestand teen plae en siektes.
Variety actinidia "Kivaldi» - meer geskik vir die Noord-Kaukasus-streek. Het geen verskeidenheid nie. Vereis bestuiwers. Die vrugte is baie groot, tot 101 gram, die kleur is donkerbruin, ellipties van vorm, dig pubescent en het 'n dun vel. Die smaak is aangenaam, smaakers het 4,8 punte. Helaas, dit het nie winterhardheid nie.
Verskeidenheid van Actinidia "Red Maiden" - verkry uit poligame aktinidia. Sterk variëring van blaarblaaie. Vrugte wat tot 5,7 g weeg, hul kleur is oranje, die vorm is silindries, die vel van die vrugte is dun. Die smaak is sonder tekens van suur, maar vars, dus is die proe-telling 4,6 punte. Die verskeidenheid het geen skuiling nodig nie, is bestand teen peste en siektes.
Monty S Actinidia Variety - Hierdie variëteit is effens winterbestand en is meer geskik vir die Noord-Kaukasus. Die vrugte het 'n massa van 85 g, hulle is bruin van kleur en is oormatig van vorm, met sterk openhartigheid en dun vel. Die werp van vrugte is afwesig. Die smaak is baie goed - tot 4,9 punte. Bestuiwende variëteite word benodig.
Variety Actinidia "Sunny" - 'n Verskeidenheid van aktinidia-argumente, dit is winterharde genoeg om sonder skuiling in die middel van Rusland te kom. Dit is 'n goeie bestuiwer; dit lewer nie vrugte nie. Daar is geen verskeidenheid nie. Pragtige winter gehard. Nie siek nie en nie deur plae geraak nie.
Actinidia variëteit "Russian Hayward" - Ontwerp vir warmer streke in die Noord-Kaukasus. Daar is geen verskeidenheid nie. Vrugte wat tot 135 g weeg, bruin van kleur is, ellipties van vorm, openbaar en het 'n dun vel. Die smaak is aangenaam, hoewel die suur gevoel word, beoordeel deur die proeërs op 4,7 punte. 'N Bestuiwer word benodig.
Allin Actinidia - geskik vir warm streke in die land. Vrugte wat tot 66 g weeg, bruin van kleur, kroonvormig en het 'n dun vel. Die smaak is aangenaam, met die geur van aarbeie, 'n proe-telling van 4,7 punte. 'N Bestuiwer word benodig.