Tog verskaf die stories wat hierdie meesterverteller steeds skep, nog deurgaans baie plesier aan televisiekykers. Paul gesels oor die pad wat hy as skrywer geloop het en vertel skalks hoe hy op skool reeds “professioneel” begin skryf het. Hy het gewaagde stories geskryf en aan sy klasmaats verkoop vir ŉ sjieling of twee. Jare later het hy een van die onderwysers wat vir hom skoolgehou het, raakgeloop. Dié het toe bely dat hy en van die ander jong onderwysers die stories onderskep het, om self te lees. Paul lag lekker hieroor. “Dit was ŉ skandelike begin van my loopbaan gewees,” sê hy en voeg by dat hy gelukkig nooit uitgevang is nie.
“In die tyd toe ek in Onrusrivier gewoon het, het ek en André P Brink soms by Jan Rabie gaan braai. André het op ŉ keer vir my gesê hy kry die gevoel die P agter sy naam is ŉ vreeslike gebrag en hy wou dit laat verwyder. Ek het dit egter nie as brag beskou nie, want dit was nie ek wat dit uitgedink het nie. Daar is selfs mense, veral in die bedryf, wat my sommer as Paul C aanspreek. “Hallo Paul C, hoe gaan dit?” Ek vind dit beslis nie verwaand nie, dit is maar net my naam, wat de hel!”
Paul se pad het met die van die Starks gekruis toe hulle hom gevra het om ŉ televisiereeks te skep. Dit was ná die verskyning van sy boek, In die mond van die Wolf. Hierdie kortverhaalbundel bevat 20 stories oor ŉ klein Karoodorpie en sy mense.
“Ons reis baie rond en dis vir my aangenaam om saam met hulle te gaan. Ek is bewus daarvan dat ek nie lank genoeg by Ruhan sal wees om hom volwasse te sien nie. Daarom is ek jaloers op die tyd by hom en sy ma. Ek pes dit om alleen op te gaan Johannesburg toe vir vergaderings en hulle alleen in Jeffreysbaai te los. Ek wil hulle oral saam met my hê. Saarkie is vir my heerlike geselskap. Sy is ŉ baie spitsvondige vrou wat my lekker kan laat lag. En ons seuntjie is magic. Ek het dit baie gelukkig getref.”
Terwyl hy een dag in Jeffreysbaai in die motor sit en wag het vir sy vrou, Saarkie, om geld by die OTM te trek, het hy ŉ sekuriteitswa dopgehou. Twee jong sekuriteitsmanne het uitgeklim met die tasse geld. Net daar het hy begin wonder oor wie die manne is wat hierdie gevaarlike werk, vir min geld, moet doen. Hy het by ŉ sekuriteitsmaatskappy aangeklop om navorsing te doen, en die vrou daar het na die sekuriteitswagte as Knapsekêrels verwys. Toe hy wou weet hoekom sy hulle so noem, het sy geantwoord dat hulle aan hulle geldkaste vashou soos iets wat aan ŉ wolkombers vasklou – pure knapsekêrel. Paul was dadelik mal oor hierdie beeld en net daar is die idee vir die nuwe televisiereeks gebore.
Paul trek sy skouers op vir diegene wat hulle mond uit te spoel het oor die groot ouderdomsgaping. Saarkie is 24 en hy is 70 jaar oud. ŉ Bietjie minder as ŉ jaar gelede het klein Ruhan in hulle lewe ingekom. Hulle het na talle onsuksesvolle fertiliteitsbehandelings besluit om ŉ baba aan te neem. Paul sê met Ruhan was dit liefde met die eerste oogopslag. Klein Peanut, soos sy ma hom noem, verskaf hulle oneindig baie vreugde. Dit bly ŉ wonderlike voorreg om te weet dat hulle aan hierdie seuntjie ŉ tuiste kon bied waar hulle hom kan oorlaai met liefde.