Op die Kaapse Vlakte waar sy woon, is talle soos hy. Hulle dwaal daar rond, jong mans met daardie wilde kyk in hul oë en ’n onblusbare honger na die dwelm wat gewone seuns gevaarlik maak.
Oral is ma’s soos sy, vroue wat huil oor ’n kind; wat bang is vir hul kind. En nou word haar storie op die silwerdoek vertel. Die verhaal van Ellen Pakkies (nou 56) boei mense al langer as ’n dekade.
In 2007 het sy haar seun Abie (21), ’n tikverslaafde, verwurg nadat hy haar lewe jare lank hel gemaak het. Sy is ’n vonnis van drie jaar opgeskorte tronkstraf opgelê, en haar verhaal het mense landwyd geruk.
Dis net ’n paar straatblokke van Lavender Hill af, waar sy steeds in dieselfde tweeslaapkamerhuis woon waar haar seun sy laaste asem uitgeblaas het.
So het Ellen voorheen in ’n video vertel van die dag toe sy haar seun Abie verwurg het. Ellen sê sy voel hom steeds in die huis aan waar hulle gewoon het.
“Ek wil nooit trek nie,” sê sy. “Ek voel hy is nog in die huis. Ek besoek nooit sy graf nie, want ek glo sy gees is by die huis.”
Soms wanneer ’n deur in die huis oopgaan, sal sy vir haar seun sê om te gaan rus, vertel Ellen en glimlag wrang.
Haar stem is kalm ondanks die traumatiese herinnerings wat sy vandag opdiep. Háár verhaal is destyds op die spits gedryf, maar dit is eintlik ook die storie van soveel ander gesinne.
Toe sy vier jaar gelede by die vervaardiger hoor haar lewensverhaal word in ’n fliek omskep, het sy besef dit kan ’n doel dien: “Al verander dit net een mens se lewe, sal ek dankbaar daarvoor wees.”
Ellen het by die Silwerskermfees haar steun aan die fliek betoon, maar het dit nie weer daar gekyk nie. Sy het dit verlede November die enigste keer tydens ’n voorskou gesien.
“Ek hoop wanneer mense die prent kyk, sal hulle my vergewe vir wat ek gedoen het. Ek weet baie dra my nog in die hart, maar ek vra vergifnis.”