Wat begin as waak oor die suiwere leer en dalk selfs liefde vir die waarheid, ontaard a.g.v. die demone van verwydering, in `n liefdelose lasterveldtog. Ondervinding het al geleer dat n beduidende persentasie van NALN se "sigbare" aktiwiteite soos letterkundige programme, boekbekendstellings, e.d.m. algaande deur die loop van die jaar gemunt word. Regtig ‘n klompie vrolike mense wat hier kommentaar lewer. ;) Deur die eeue het Christene baie beskrywings van die hemel gegee. Die vroeë Christene het aan die hemel gedink as ‘n tuin, ‘n herstelde paradys, waar daar vrede en rustigheid sou wees. Toe die Middeleeue op sy hoogtepunt was, het Christene die hemel as ‘n stad beskryf, die nuwe Jerusalem. Daar sou mense nie dinge doen nie, maar net heeldag nadink oor God, en veral oor Christus se liefde. Die Renaissance, weer, het die hemel as ‘n plek van genieting gesien, waar ‘n mens jou vriende en familie weer sou ontmoet, en die vreugdes van die lewe sou geniet wat jy nie hier op aarde gehad het nie. Luther en Calvyn, tussen hakies, het glad nie oor die hemel geskryf nie. Hulle het hulle besig gehou met die koninkryk van God hier op aarde en sy uitdagings.