Plaasaanvaller of rower: My naaste? [Archive] - AKSKA
AKSKA > Anoniem Geestelik > Plaasaanvaller of rower: My naaste?
View Full Version : Plaasaanvaller of rower: My naaste?
11-20-2014, 09:38 AM
Skrywes rakende die Bybel is somtyds baie kontroversieël. Eksegese rakende ‘n bepaalde onderwerp word meestal onderlê deur ‘n bepaalde dogma. Wanneeer eksegese van ‘n onderwerp ter sprake kom word dit gewoonlik gedoen binne ‘n bepaalde perikoop. ‘n Onderwerp wat van tyd tot tyd opduik is die vraag oor wie my naaste is?
In my lewe het ek na baie preke geluister wat handel oor wie jou naaste veronderstel is om te wees. Ook baie artikels oor dié onderwerp gelees. Geluister na mense se aanname oor wie nou jou naaste sou wees en wie is nie jou naaste nie.
Soos elke man sy vrou op sy eie manier soen, ook so het ek begin om my eie navorsing te doen oor ‘n mens se naaste soos wat die Bybel (AOV) dit aandui. My ondersoek het begin by ongeveer 4 duisend jaar gelede tot by die era van die Christus. Wat was Jesus se uitspraak/uitsprake hieroor.
Interessante gegewens het aan die lig gekom:
In die Ou Testament word die woord naaste gerbuik wat binne ‘n bepalde konteks, verskillende betekenisse aandui. Vir die doeleindes van die skrywe laat ek die Ou Testament dus buite rekening.
In die Nuwe Testament (AOV) word die woord naaste slegs sestien keer in sestien verse aangetref. In hierdie sestien verse word die woord naaste agt keer in agt verse as naaste liefde aangedui. Drie van die oorblywende agt verse gebruik naaste as enkelwoord (selfstandige naamwoord) maar wel binne die sinsverband (konteks) van liefde. Drie van die oorblywende 5 verse verwys na ‘n optrede teenoor jou naaste. Slegs twee van die sestien verse verwys na ‘n navraag rakende naaste. (Lukas 10:29) Trouens, dit is die enigste vraag en wedervraag (Lukas 10:36) oor naaste in die Bybel!
Dit spreek dus vanself dat hierdie gedeelte in die Bybel van naderby beskou moet word. Om naslaanwerk te vergemaklik plaas ek ‘n uitreksel uit Lukas 10 hieronder waarbinne die term naaste uitgelig word.
Luk 10:25 Daar was 'n wetgeleerde wat aan Jesus 'n strikvraag wou stel. Hy staan toe op en vra: “Meneer, wat moet ek doen om die ewige lewe te verkry?”
Luk 10:26 Jesus sê vir hom: “Wat staan in die wet van Moses geskrywe? Wat lees jy daar?”
Luk 10:27 Hy antwoord: “Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag en met jou hele verstand, en jou naaste soos jouself.”
Luk 10:28 “Jy het reg geantwoord,” sê Jesus vir hom. “Doen dit en jy sal die lewe verkry.”
Luk 10:29 Maar die wetgeleerde wou homself handhaaf en vra vir Jesus: “En wie is my naaste?”
Luk 10:30 Jesus gaan toe nader daarop in deur te sê: “Toe 'n man eenmaal op pad was van Jerusalem af na Jerigo toe, het rowers hom aangeval. Hulle het hom kaal uitgetrek en hom geslaan dat hy halfdood bly lê, en toe padgegee.
Luk 10:31 Dit gebeur toe dat daar 'n priester met daardie pad langs kom, en toe hy hom sien, gaan hy ver langs verby.
Luk 10:32 Net so het daar ook 'n Leviet by die plek gekom, en toe hy hom sien, gaan hy ook ver langs verby.
Luk 10:33 Maar 'n Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom, en toe hy hom sien, het hy hom innig jammer gekry.
Luk 10:34 Hy het na hom toe gegaan, sy wonde met olie en wyn behandel en hulle verbind. Toe het hy hom op sy rydier gehelp en hom na 'n herberg toe geneem en hom daar verder versorg.
Luk 10:35 Die volgende dag haal hy twee muntstukke uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sê: ‘Sorg vir hom, en as jy meer onkoste met hom het, sal ek jou betaal wanneer ek hierlangs terugkom.’
Luk 10:36 Wie van hierdie drie is volgens jou die naaste van hom wat onder die rowers verval het?”
Luk 10:37 Die wetgeleerde antwoord: “Die man wat aan hom medelye bewys het.” Toe sê Jesus vir hom: “Gaan maak jy ook so.”
Daar is dus drie rolspelers in die verhaal van die Christus.
Die Leviet en
11-20-2014, 09:41 AM
OMSTANDIGHEDE WAARIN HIERDIE VERHAAL AFSPEEL – ONGEVEER 2 000 JAAR GELEDE
Om vas te stel wat met naaste bedoel word volgens die vertelling van Jesus (Lukas 10:25-37), moet daar eers na die omstandighede gekyk word toe Jesus hierdie gelykenis vertel het. Hierdie gelykenis is vertel in ongeveer 25 tot 30 n.C.
In die tyd van Jesus was die pad tussen Jerigo en Jerusalem (ongeveer 28 km) baie gevaarlik. Aanvalle op reisigers op hierdie pad was aan die orde van die dag, aangesien dit deur die vallei langs die Jordaanrivier geloop het. Dit was ‘n pad wat aan rowers (kan ook lees aanvallers) gulde geleenthede gebied het om weg te kruip vanweë die aantal grotte, te roof en weer net te verdwyn. Dat iemand wat op hierdie pad reis aangeval kon word deur rowers, was dus aan die gehoor van Jesus bekend.
Die aanloop na die vraag oor naaste het begin teen bogenoemde agtergrond en by ‘n wetgeleerde wat tussen al die mense opgestaan het en Jesus versoek (uitgedaag het) deur te vra: "Meneer, wat moet ek doen om die ewige lewe te verkry?" Hy spreek Jesus as Meneer of Meester aan. Hy wil wys dat hy respek het vir 'n ander wetgeleerde. Hierdie is ‘n strikvraag: Indien Jesus sou sê dat die een wet belangriker as `n ander wet was, sou Jesus die eenheid van die wet aangetas het. Indien Jesus sou sê dat alle wette ewe belangrik was, sou Hy God beledig het Die Christus antwoord Hom dan met 'n teenvraag wat die wind dadelik uit sy seile neem. "Wat staan in die wet van Moses geskrywe? Jy is mos 'n wetgeleerde. Jy weet mos wat is die wese van Moses se wet!” Jesus verwys hier na Levitikus 19:18 “Jy mag nie wraakgierig of haatdraend teenoor die kinders van jou volk wees nie, maar jy moet jou naaste liefhê soos jouself. Ek is die HERE.”
Wat kan die man dan antwoord? Hy het niks om verder oor te argumenteer nie. Hy moet nou maar die kern van die wet opsê, soos hulle Wetgeleerdes dit daagliks moes doen:
"Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag en met jou hele verstand, en jou naaste soos jouself"
Ja, sê Jesus dan vir hom, "Doen dit en jy sal die lewe verkry"
Dan staan die wetgeleerde weer op en vra 'n volgende vraag: "En wie is my naaste?" Hierdie vraag moet gesien word teen die agtergrond van die Joodse dogma van destyds: Hulle uitgangspunt was dat slegs hul volksgenote hul naastes is. (Die Israeliete: Slegs die verbondsvolk! Die Fariseërs: Slegs my mede fariseër) So vra die man dan vir Jesus: Wat is jou dogma oor wie 'n mens se naaste is. En Jesus? Hy antwoord hom nie direk nie… Hy vertel eerder die gelykenis van die Barmhartige Samaritaan.
11-20-2014, 09:48 AM
DIE ROLSPELERS IN HIERDIE GELYKENIS
Die rolspelers in hierdie gelykens is uiteenlopend van aard:
‘n Priester en ‘n Leviet van wie sekere van die mense in daardie tyd nie veel gehou het nie. Hulle was van die tempel en nie gewild nie omdat die belangrike tempelpersoneel soms kop in een mus was met die Romeine, en ook saam met die Romeine geweldige belastings van die doodgewone landmense/boermense gehef het.
Priesters en Leviete mag nie aan bloed vat nie. Indien ‘n persoon dood is, mag 'n priester nie aan die liggaam geraak het nie Hy mag nie nader as vier el (3 meter) daaraan kom nie, anders word hy onrein (want dan sou hy simbolies dood wees vir 'n tydperk, en nie die tempeldiens kon verrig nie, dit waarnatoe hy waarskynlik op pad was).
Die rowers: Oor hierdie aanvallers word nie veel gesê nie. Die toehoorders tydens die Christus se vertelling was egter bewus van die omstandighede. (Net soos mense vandag bewus is van teenswoordige omstandighede).
‘n Samaritaan vir wie die Jode geen ooghare gehad het nie. Waarom? Na die eerste ballingskap in 722 v C het die Jode wat agtergebly het met onder andere die Assiriërs ondertrou, en so het die Samaritane ontstaan – ‘n basternasie. Hulle het egter nog steeds die Torah aanvaar. Alhoewel hulle die wet van Moses gebruik, het hulle volgens die Jode die wet verdraai. Hulle was eintlik deur die Jode meer verag as 'n ongelowige. ‘n Samaritaan kon nie 'n naaste wees nie, want die Jode se haat en wrewel en veragting het juis op die Samaritane gefokus. (dink baie van ons nie dieselfde oor swartmense nie?) Die Samaritane se plek van aanbidding was Geresim [digby die moderne Nablus]. Verder: hierdie tempel by Geresim is gebou terwyl daar nie 'n tempel in Jerusalem was nie. Hieroor was die Jode nie gelukkig nie. Nie alleen het hulle nie ‘n tempel gehad nie en die Samaritane wel. Die Judeërs en Samaritane het om hierdie, en nog baie ander redes, dus nie langs dieselfde vuur gesit nie. So groot was die vyandigheid dat Jode, as pelgrims op pad vanaf Galilea na Jerusalem, buite om Samaria moes beweeg, om te voorkom dat hul doodgemaak word.
Heel waarskynlik was hierdie Samaritaan 'n ryk handelaar. ‘n Moontlike bewys hiervan is die feit dat hy baie geld, asook olie en wyn by hom gehad het. Handelaars, wat baie welgesteld was, was as veragtelik beskou, omdat in die tyd van Jesus gereken is dat iemand wat ryk word, dit altyd ten koste van ander doen. Handelaars is dus as diewe gereken, maar tog verdra, omdat hulle ware gehad het om te verkoop wat nie plaaslik gevind kon word nie. Dit was dan ook eintlik die enigste rede hoekom ‘n Samaritaan welkom in die omgewing sou wees. Handelaars het ook gereeld herberge besoek, plekke wat slegs deur persone met geen sosiale status en sonder eie familie besoek is. Maar ook plekke waar die vroue van die nag hulle ware uitgestal het.
Die man langs die pad. Waarskynlik ‘n Judeër of dan Jood. As hy kon kies, sou hy nie deur 'n Samaritaan gehelp wou word nie. Meer nog: hy sou ook nie in 'n herberg wou land met al die konnotasies wat aan ‘n herberg gekoppel was nie. Maar hy kon niks doen nie. Hy was oor hulp verleë.
So het die priesters en Leviete waarskynlik ook gevoel. Ook hulle was in ‘n posisie waar hulle nie wou wees nie. Heel waarskynlik sou hulle wou help, maar omdat hulle op pad was na die tempel, kon hulle nie help nie. Want dan sou hulle onrein wees, en nie die tempeldiens kon lei nie.
Presies dieselfde het egter ook gegeld vir die Samaritaan in die vertelling. Hy was in ‘n posisie waarin hy nie wou wees nie. Hoekom? Want 'n Samaritaan met gesonde verstand sou nooit so iets doen nie. 'n Samaritaan sou nooit 'n Jood help nie.
Hierdie Samaritaan word nou die held in Jesus se verhaal. Hy sien ook die gewonde man. Hy pas die eerstehulp toe wat die Leviet nagelaat het. Hy gebruik olie en wyn soos die Priester en die Leviet by die tempel gebruik in hulle kultiese handelinge. Hy maak die man se wonde met olie sag, ontsmet dit met wyn en verbind dit. Hy help die man op sy rydier, soos die priester kon gedoen het. Hy bring die man na veiligheid (herberg). Hy gaan nie weg nie, maar versorg die man daar. Meer nog: “En toe hy die volgende môre weggaan, haal hy twee pennings uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sê vir hom: Sorg vir hom, en enige onkoste wat jy nog meer mag hê, sal ek jou betaal as ek terugkom.”
Na die vertelling van die gelykenis van die Barmhartige Samaritaan antwoord die Christus die wetgeleerde deur te vra: “Wie dan van hierdie drie, dink jy, was die naaste van hom wat onder die rowers verval het?” (Lukas 10:36).
Mens kan jou nou indink in hierdie wetgeleerde se posisie. Om te moet antwoord dat dit nie die priester of Leviet was nie maar ‘n Samaritaan van alle mense. Daarom antwoord die wetgeleerde as volg: “Hy wat barmhartigheid aan hom bewys het.” Die sleutelwoorde hier is HY……aan HOM…. "Toe sê Jesus vir hom: Gaan en doen jy net so.” Hier kry ons die antwoord op naaste. Die wetgeleerde beantwoord sy eie vraag na aanleiding van die Christus se vertelling. Dit gaan dus oor ‘n persoon (Samaritaan) wat uit eie wil in interaksie gaan met ‘n ander persoon (beseerde Jood). Dit gaan nie oor die daad (baramhartigheid) wat gedoen is nie. Dit is iets anders.
Ten spyte van die Samaritaan se afkeer in Jode, die feit dat hulle as Samaritane minderwaardig geag is deur die Jode, die gevare vir homself tydens die proses van hulpverlening, het hy uit eie keuse fisies (waarskynlik ook verbaal) positief betrokke geraak by die beseerde Jood. Mens kan sê dat die priester en die Leviet oor die potensiaal beskik het om betrokke te raak maar vanweë redes hierbo genoem of vanweë geen belangstelling nie, het hulle bloot verby gegaan en was dus slegs die beseerde Jood se naaste in afstand. Die rowers het fisies en verbaal betrokke geraak by die Jood op reis maar hulle interaksie was negatief. In beide die rowers en die Samaritaan se geval was die Jood die naaste aan hulle, maar word ook hul naaste deur hul betrokkenheid.
11-20-2014, 09:51 AM
Omstandighede in Suid Afrika is baie soortgelyk aan die tydens die Christus se vertelling van die gelykenis van die Barmhartige Samaritaan. Ons beleef ook geweld, roof en moord op die pad, by ons huise en op plase. Ons ken ook Samaritane, Fariseërs, Priesters en Leviete. Ook die herberge met hul bepaalde omstandighede. Al die toneelspelers is daar, net die verhoog is anders opgemaaak.
Ons beleef die eeu van die elektronika. Vinniger kommunikasie, beeldsendings, vervoer ensomeer. Het die toneel van ‘n naaste verander? Ja. Ja, omdat ons in ‘n nuwe dispensasie ons geloof beoefen.
Die konsep van naaste het met die vertelling van die Barmhartige Samaritaan verander vanaf ‘n geslote siening van eksklusiwiteit na ‘n inklusiewe siening van wie jou naaste is. Uit die voorafgaande inligting kan die vraag wie jou naaste is as volg saamgevat word:
Dit is enige persoon (mens) met wie jy vrywillig (kan ook gedwonge wees) betrokke raak op ‘n positiewe of negatiewe wyse, fisies, verbaal, geskrewe woord, elektronies of deur middel van jou gedagtes (geestelik). Die “afstand” sal nou wissel van naby (fisies) tot ver, afhangende van die medium (elektronies en gedagtes) waardeur jy betrokke raak.
‘n Plaasaanvaller of rower kan dus jou naaste word deur sy negatiewe gedwonge interaksie met jou. Die antwoord is eenvoudig. Probeer om soos die Priester en die Leviet nie betrokke te raak nie en verby te hou.
Ek stem saam met meeste van wat jy se, maar ek dink nie 'n huisrower, plaasaanvaller of ander barbaar kan jou naaste word deur 'n negatiewe interaksie nie. Ek verstaan negatiewe gedwonge interaksie as roof, aanval, ens. verstaan ek verkeerd? Ek glo daar moet 'n wedersydse behoefte of handeling aan 'n verhouding wees, voor iemand jou naaste is.
"Die antwoord is eenvoudig. Probeer om soos die Priester en die Leviet nie betrokke te raak nie en verby te hou."
Bedoel jy nou ons moet nie betrokke raak by ons naaste wat 'n probleem het nie?
Jou naaste is presies wat dit se. Dis die naaste persoon aan jou waar jy ookal beweeg - dis regtig eenvoudig!
Dit som die hele wet van Moses op in een wet - LIEFDE!
Maar jou laaste opmerking om nie betrokke te raak nie is nie reg nie, want anders toon jy NIE naasteliefde nie, maar opgemaakte afstand-liefde..
Goeie môre Chris.
Gaan jou bietjie later antwoord. Wil net eers aan Hein ‘n vraag vra.
Goeie môre Hein.
‘n Kort vraag. Ek mag waarskynlik etlike honderde kilometer van jou af woon. Sou jy sê (volgens jou verstaan van naaste) dat ek jou naaste is – afstand ten spyt?
Jou naaste is soos ek her verstaan is die been teenoor wie jy barmhartigeid bewys. Dus as iemand baie ver van jou af bly en jy stuur geld elektronies omrede by honger het Dan is dit ook jou naaste
11-25-2014, 05:41 AM
Goeie môre Chris en Hein.
Die eerste aspek wat ons ingedagte moet hou is dat hier nie naasteliefde ter sprake is nie. Slegs die vraag “of ‘n plaasaanvaller of rower my naaste is?” Dit na aanleiding van die vraag: “wie is my naaste?” soos deur ‘n wetgeleerde aan die Christus gevra. Die Christus het hom nie direk geantwoord nie om redes soos die onderstaande aanhaling uit my skrywe toon.
Dan staan die wetgeleerde weer op en vra 'n volgende vraag: "En wie is my naaste?" Hierdie vraag moet gesien word teen die agtergrond van die Joodse dogma van destyds: Hulle uitgangspunt was dat slegs hul volksgenote hul naastes is. (Die Israeliete: Slegs die verbondsvolk! Die Fariseërs: Slegs my mede fariseër) So vra die man dan vir Jesus: Wat is jou dogma oor wie 'n mens se naaste is.
Kan ons nou 2000+ jaar later vra of my naaste slegs die boerevolk is? Die Christus het juis indirek daarop gewys dat dit nie die geval is nie. Lees hieronder die aanhaling uit my gevolgtrekking.
Die konsep van naaste het met die vertelling van die Barmhartige Samaritaan verander vanaf ‘n geslote siening van eksklusiwiteit na ‘n inklusiewe siening van wie jou naaste is.
Die betekenis van naaste as ‘n inklusiewe siening word mooi beskryf in Nasionale Woordeboek Afrikaanse woordverklaring van De Villiers et.al. wat dit as volg stel:
Naaste I (s.nw.) medemens
Hiervolgens is enige mens my naaste ongeag afstand, ras, geloofs denominasie en so meer. Om jou medemens as jou naaste te sien impliseer egter geen handeling of beskrywing nie. Dit is bloot “ ‘n selfstandige naamwoord”.
Daar is egter ook ander betekenisse van naaste soos hieronder aangedui.
Naaste II (b.nw.)  wat die digsteby is. My ______dorp. My ______buurman. Die _____ aan iemand staan. Tot die ____ honderd.  mees vertroude, intiemste
Die Christus verduidelik (om verstaanbare redes) nie wie die wetgeleerde se naaste is nie maar lê die klem op ‘n optrede, ‘n besluit wat geneem is deur die Samaritaan en dit is om betrokke te raak by die slagoffer en naasteliefde te bewys deur sy daad van barmhartigheid.
Waar die Samaritaan se interaksie met sy naaste positief was, is dit egter nie noodwendig altyd die geval nie. So was die interaksie van die rowers met hul naaste negatief en gedwonge. Die Christus se vertelling van die gelykenis laat nie die klem daarop val nie.
Plaasaanvallers en rowers is vandag nog daar, trouens hulle gaan meer word. Wanneer ek sê dat ‘n mens soos die Priester en die Leviet nie betrokke moet raak nie, dan bedoel ek dat ‘n mens liefs moet probeer om plaasaanvalle te voorkom/vermy. Om kapings te voorkom deur o.a. meer oplettend te bestuur. Tye wanneer roetes gery word af te wissel ensomeer.
Dit laat my dink aan ‘n vertelling wat ek gehoor het. Of dit waar is weet ek nie maar dit mag wees. ‘n Vrou in ‘n 4X4 nader ‘n padkruising wat bekend was as ‘n gebied waar kapings heel dikwels plaasvind. So ‘n ent voor die kruising gewaar sy ‘n persoon wat aan die linkerkant dwars oor die pad lê. Wetende dat dit ‘n kapingsgebied is besluit sy om verby te hou en swaai sy links om die man en ry deur die veld. In die proses ry sy oor drie ander mans wat in die gras gelê en wag het dat sy stilhou om die man in die pad te help en dan haar voertuig te skaak.
Die punt wat ek wil maak is dat ‘n mens baie seker moet maak van die omstandighede voordat jy hulp verleen.
Die storie van die vrou, is waar
Ek verwonderd my altyd hoe ons as mense mislei word om nie te glo wat in die Bybel staan nie. Hoe ons eie slimmigheid en vooropgestelde idees maak dat ons die antwoord in die Bybel mislees.
Ek het so bietjie gaan dink oor die situasie en kon nie vrede kry nie. Toe lees ek weer in die Bybel.
Die wetsgeleerde vra vir Jesus wie is my naaste. Jesus vertel hom die vergelyking en vra hom daarna om self die vraag te beantwoord.
Luk 10:37 En hy antwoord: Hy wat barmhartigheid aan hom bewys het. Toe sê Jesus vir hom: Gaan en doen jy net so.
Maak dit nie eenvoudige, perfekte sin nie??
So, nee, 'n plaasaanvaller, rower of enige ander haatdraende barbaar is nie jou naaste nie, hy bewys nie aan jou barmhartigheid nie. Maklik ne?
.... 'n plaasaanvaller, rower of enige ander haatdraende barbaar is nie jou naaste nie,....
Die aanhaling uit jou skrywe is ter sprake: Sou jy sê dat 'n plaasaanvaller, rower of enige ander haatdraende barbaar jou medemens is?
Chris, jy weet goed wat die antwoord gaan wees al probeer jy jakkelsdraaie gooi. Terwille van onpartydigheid gee ek die woordverklaring van medemens soos gevind in die bron alreeds vermeld.
Medemens (-e) s.nw. enige ander mens behalwe jouself; naaste.
Dit sluit dan in 'n plaasaanvaller, rower of enige ander haatdraende barbaar. Binne jou sintaksis aanwending beskou jy 'n barbaar as 'n mens en gevolglik 'n medemens wat dan ook jou naaste is volgens dié woordverklaring.
11-29-2014, 03:02 PM
Carel. Ek dink jy rest jou case bietjie vinnig. Ek gooi nie jakkelsdraaie nie ek se jou wat ek in die Bybel lees.
Jou def van medemens is alle mense behalwe jouself. Volgens Jesus is nie alle mense ons naaste nie, Jesus sluit dan die Liviet en Priester wat nie wou help nie uit.
Luk 10:36 Wie dan van hierdie drie, dink jy, was die naaste van hom wat onder die rowers verval het?
Dink jy nie Jesus sou die wetsgeleerde reggehelp het as die Liviet en Priester wat verseker medemense is ook as naaste gekwailfiseer het nie?
Mense julle gaan teengronde asgevolg van n gebrek van kennis
Kry die feite reg moet nie die bybel of skrif agterstevoor om lees nie, lees die konteks verwys na die konteks met verse en aanhalongs die world wide web is beskikbaar asook jou eie naslaan bybel, so manne en manninne
Kom ons begin by die tien gebooie
Daarna trek julle mekaar se siele uit oor wie is jou naaste, ek kan nie een van jul skrywe op die onderwerp gebruik nie want julle begin iewers en eindig nerens.
Dit is presies soos n akska reeks wat jy moet ontleed daar is n begin punt en dan baie huiswerk en n slotsom.
Lekker aand verder
11-30-2014, 08:50 AM
Jy is welkom om by Genesis te begin en jou standpunt aan ons te kom verduidelik. Jy sal egter jou woorde beter moet kies. Dit is nie goeie maniere om naamloos kommentaar te lewer nie. Hier sit ons maar name by want ons is nie skaam vir wat ons se nie. Verder beskuldig jy ons dat ons feite nie reg is nie en dat ons skrif agterstevoor en buite konteks lees. Niemand hier het 'n skeidregter nodig nie, ons doen almal verantwoording aan ons Vader, so los maar daai houdintjie, as ek jou nou mag raad gee.
Nou ja toe, ons wag vir jou opinie. Wie is jou naaste?
11-30-2014, 12:25 PM
Wel dit is barry aan die kant waar die son opkom.
My naaste is my mense eg afrikaans engels plus ander taale wat my jaloerse God dien en net my God dien Vader seun en heiligegees.
Daar is nie plek vir ander gelowe of begeertes of houdingjies nie, daar is net een woord dit is geskryf met mense kennis oor n ongelooflike lang tydperk, king james het dit vir ons in n bundel geplaas om die soortvan hekel oor die woord uit te skakel.
So om by genises te begin is goed daar is twee persoone gekies om die jaloerse God tedien.
Dit was net die begin van die sonde val van mensdom en ons naastes, spring ons na die kruisiging, daar is ons vergewe van al ons sondes indien ons die Almagtige drie eenheid God bedien.
So waar staan jou rower en naaste of plaas aanvaller nou,
Die onderwerp van my naaste as n barbaar dra geen gronde nie, my God en hoopelik ook die God wat jy dien het geen tyd vir barbaar op die aarde nie, daar is genoeg waarskuwings hiervoor.
Begin eerder n draad om mense aantespoor om weg tebreek van hul afgod bediening,
Groete en lekker dag
Die woordewisselkng gaan nou baie naastes van my en jou in die bek ruk
Barry liebenberg hazyview, mpumalanga daar waar die son opkom
N na gedagte bid eers voor jy n stelling maak
11-30-2014, 01:20 PM
Net weereens n klip in die bos.
As 'n barbaar, rower, of jou vyand in die pad le en besig is om dood te gaan en ek help hom as weergebore Christen, dan is hy mos my naaste. Maak dit nie sin nie? Alles gaan maar of jy die gebod van liefde leef. Jesus het alles kom saamvat in een gebod - Liefde!
Is ek reg of verkeerd?
11-30-2014, 01:24 PM
Dankie Barry, dan stem ons saam dat, alle mense nie ons naaste is nie.
God het dit op jou hart gele om mense aan te spoor om weg te breek van hul afgode, dan is jy die een met die kennis en insig en die een aan wie God dit openbaar, jy begin die draad.
Jy is verkeerd. Wanneer jy jou vyand liefde betoon doen jy dit uit gehoorsaamheid aan God. Dit kan lei tot 'n verhouding wat groei en dat die vyand met tyd en wedersydse barmhartigheid jou naaste word, maar tot dan bly hy jou vyand.
Jy is reg met die twee gebooie, ons moet God liefhe en ons naaste soos onsself. Daarmee saam het Jesus ons opdrag gegee om te evangeliseer. Daarom bewys ons ook liefde aan ons vyande en mense wat dit nie verdien nie. Net soos met vergifnis kan ons die liefde ook nie net onverskillig en onvoorwaardelik bewys nie. Mense wat nie liefde ken nie, sien dit as 'n swakheid en buit dit uit.
Hein en ander leesers, n universieele standpunt in engels ( pay it forward )
In enige taal om barmhartig te wees teenoor enige dier of mens, of baramhartigheid te toon teenoor n mens of dier is baie goed en lewensvatbaar, soos die bybel verwys doen aan andere goie dade soos wat jy aan jouself niks verskuldig hoev te wees nie. Maw is goed om baramhartig te wees daar is niks mee fout nie. Dit is n uitstekende goie eienskap.
So Hein n vraag bly net n vraag, maar gaan doen weereens bietjie huiswerk voor jy so n vraag vra
Daar is wel een belangrike aspek wat almal moet naslaan en leer. As jy nie die wapen uitrusting van ons Vader saam met jou neem 24 uur 365 dae in jou lewens tyd op aarde kan baramhartigheid jou verneder, jou lewe neem, jou blootstel aan satan
Hein. Laat ek nou vir jou goeie raad gee. Los die vyand waar hy lê en bloei. Sy maatjies sal hom self kom haal, en as hy vir hulle n risiko word, sal hulle hom self doodskiet. Ek het dit hierdie week weer gesien en dit werk elke keer.
Wanneer daardie lid by die vulstasie of die munisipaliteit of selfs by die sekuriteitsmaatskappy werk, sal ek hom menswaardig hanteer en waar ek kan, ook aan hom goeddoen. Maar wanneer hy vannag gaan probeer om my gesin seer te maak, het hy self gekies om my vyand te word.
Maar as ek hom om een of ander rede gemis het, sal ek môre wanneer ek hom by die werkplek kry, weer met hom vriendelik wees en met hom God se genade deel. Maar as hy gewes is, is hy verseker op sy eie.
Indien sy maatjies hom nie kom haal nie en hy ly baie, sal ek dit regtig baie sterk oorweeg om hom n genade skootjie te gee. Maar as hy een van my mense seergemaak het, sal ek rustig wag tot hy sy laaste asem uitblaas, voor ek die polisie bel.
Gaan ek nou hel toe ?