Geluk is 'n illusie, hier is die rede waarom jy tevrede moet wees
Geskryf deur Sidney Bloch, Universiteit van Melbourne
Voel inhoud beteken 'n diepgewortelde, blywende aanvaarding van jouself en jou die moeite werd, tesame met 'n gevoel van selfverwesenliking, betekenis en doel. James Theophane / Flickr, CC BY-SA
Ek wil 'n persoonlike siening van wat dit is om gelukkig te wees deel en hoe dit verskil van gevoel inhoud. Laat my begin met 'n kliniese storie.
Hulle het by 'n partytjie ontmoet; Dit was liefde op die eerste gesig, net soos wat mens in romantiese romans lees. Hulle het getroud na 'n opwindende howe, en omdat hulle 'n gretigheid gehad het om 'n gesin op te rig, het Jennifer gou die vreugdevolle nuus van haar swangerskap aangekondig. Hulle het hul baba Annie genoem na Adam se ma.
Hulle het geseën; elke oomblik sedert hulle eerste ontmoeting niks anders as aangenaam was nie. Almal wat hulle geken het, het saamgestem dat hul lewens as 'n paartjie vol geluk was.
Dit was tragies om nie te verduur nie. Hul eerste terugslag het net dae na Annie se geboorte plaasgevind. Sy het fiks geslaap en haar koliek hardkoppig aangehou. Jennifer voel heeltemal gedemoraliseer as 'n nuwe ma. Haar toenemende gevoel van skuld en melancholie het gelei tot haar toegang tot 'n psigiatriese afdeling (haar eerste ontmoeting met psigiatrie); Die vrees vir haar besering, Annie of haarself, het deur die familie en vriendekring versprei.
En dan, skokkend, ten spyte van die mees ywerige mediese en verpleegsorg, het Jennifer haar dood ontmoet nadat sy op 'n tweede verdieping balkon gespring het. Haar familie en vriende het diep hartseer gestort; Die mediese beroepslui wat haar versorg het, was ook so beroof.
'N eksklusiewe doel
Hy het gewerk as 'n psigiater vir meer as vier dekades en het om dosyne mans, vroue en kinders van verskillende agtergronde en met 'n unieke lewensverhale weet, het ek gesien baie hartseer verhaal, hoewel selfmoord genadiglik 'n seldsame gebeurtenis is.
Hierdie ervarings, tesame met 'n lewenslange fassinasie met wat mense laat tik, het my die meeste onwillig tot die oordeel gelei dat hoewel ons geluk episodies mag geniet, sal dit altyd deur ongunstige negatiewe gevoelens ontwrig word. Tog sal die meeste van die mensdom voortgaan om die verwagting om gelukkig te leef en bly onbewus daarvan dat hierdie wenslike fantasie 'n onbewuste manier is om die bedreiging van psigiese pyn te bewaar.
Eerder as om diegene wat my hulp gesoek het, te konfronteer en demoraliseer, het ek saggies maar eerlik gereageer op hul eisende begeerte ("alles wat ek wil, is net om gelukkig te wees"), deur 'n inherente menslike sentiment te beklemtoon. Namens dat dit aan die fiksie vasklou om lyding te vermy en 'n voortdurende staat van plesier te geniet, is eintlik aan selfbedrog.
Ek het hulle aangebied om die hoop - maar nie 'n waarborg - dat hulle die potensiaal het om 'n meer vervullende lewe as tot nou toe lei deur deel te neem in 'n uitdagende, en by tye selfs ontstellend proses van self-eksplorasie wie se doel is om self begrip en aanvaarding te bevorder van die werklikheid gebind emosionele toestand ek noem tevredenheid.
Jy kan retort: ​​"Maar jy mense wat ongelukkig, pessimisties en self-geringskattende behandel, sekerlik moet jy hopeloos bevooroordeeld wees." Ek sou geredelik verstaan ​​jou reaksie, maar stel voor dat ons almal, nie net diegene in behandeling, smag na geluk en is herhaaldelik gefrustreerd deur sy elusiveness.
As die vader van psigoanalise Sigmund Freud beklemtoon in sy 1930-opstel, Beskawing en Sy Discontents, ons is baie meer kwesbaar vir ongelukkigheid as die teenoorgestelde. Dit is omdat ons voortdurend gedreig word deur drie kragte: die broosheid van ons fisiese self, "veroordeel" deur veroudering en siekte; die eksterne wêreld, met die potensiaal om ons te vernietig (byvoorbeeld deur vloede, brande, storms en aardbewings); en ons onvoorspelbaar ingewikkelde verhoudings met ander mense (wat deur Freud beskou word as die mees pynlike bron van ongelukkigheid).
Dus, is ek bloot 'n misantrop? Ek hoop nie, maar ek is geneig om saam te stem Elbert Hubbard, die Amerikaanse kunstenaar en filosoof, wat gesê het: "Die lewe is net een damn ding na die ander".
Ons moet net dink aan die 50 miljoen mense wat tans verplaas word en onwaarskynlik is om binnekort 'n veilige hawe te vind, of die 2.2 miljard mense - insluitende miljoene kinders - wie leef minder as US $ 2 per dag om die geldigheid van daardie opmerking te waardeer.
Gegewe die formidabele struikelblokke te jaag na geluk of die bevordering van die volhoubaarheid daarvan as ons gelukkig genoeg is om te kom deur dit, wat opsies hoef mens hê? Ek het nie gekom oor enige betekenisvolle benadering tot hierdie vraag, selfs van die onwrikbaar vertroue voorstanders van die kontemporêre skool van positiewe sielkunde.
Ek aanvaar dus die volgende: aangesien ons die middele het om tussen geluk en tevredenheid te onderskei, kan ons ondersoek hoe hulle verskil en sodoende 'n alternatief vir die nuttelose strewe na geluk identifiseer.
Geluk, afgelei van die Noorse woord gelukkig, beteken geluk of toeval; die frase gelukstreek illustreer die vereniging. Baie Indo-Europese tale vergelyk ook die gevoel van geluk en geluk. geluk In Duits kan byvoorbeeld vertaal word as geluk of kans, terwyl eftihia, die Griekse woord vir geluk, is afgelei van ef, wat goed beteken, en tixi, geluk of kans.
So, 'n ma kan die geluk hê om ekstase te voel wanneer sy op haar baba se speelsheid reageer, net om te sien dat dit 'n paar jaar later verdamp en vervang word deur die aanvanklike kenmerke van outisme. In die storie het ons hierdie artikel begin, het Jennifer volharding gehad as haar baba vreedsaam geslaap het en nie in haar eerste paar weke van die lewe seergemaak is nie.
Tevredenheid is afgelei van die Latyns contentus en gewoonlik vertaal as tevrede. Geen meervoudige betekenisse hier om ons te verwar nie. In my opinie verwys gevoel van inhoud na 'n diepgaande, blywende aanvaarding van 'n mens se self en die mens se waarde, tesame met 'n gevoel van selfvervulling, betekenis en doel.
En die meeste krities word hierdie bates gewaardeer en gekoester ongeag die omstandighede, of selfs veral wanneer hulle lastig of depressief is.
Ek het die voorreg gehad om mans en vroue te ken wat swaar gely het as kinders in die ghetto's en konsentrasiekampe van Nazi-Europa, maar het uit hul nagmerrie gekom om die uitdaging om sterk, emosioneel en geestelik binne hulself te soek, in die gesig. Met die verloop van tyd het baie daarin geslaag om 'n gevoel van diepgaande tevredenheid te verkry.
Wat hierdie oorlewendes duidelik getoon het, is dat die aanvaarding en respek van jouself, tesame met die bepaling van wat persoonlik betekenisvol is, 'n groter kans op vervulling bied, selfs al is dit nooit voltooi nie, as 'n meedoënlose en uiteindelik oneindige strewe na geluk. Daarbenewens het tevredenheid die potensiaal om as 'n stewige fondament te dien waarop episodes van vreugde en plesier ervaar en gekoester kan word.
Sidney Bloch is Emeritus Professor in Psigiatrie aan die Universiteit van Melbourne en ere-senior psigiater by St Vincent's Hospital, Melbourne. Hy is 'n genoot van die Royal College of Psychiatrists en van die Royal Australian and New Zealand College of Psychiatrists (RANZCP). Hy het drie jaar aan die Stanford Universiteit op 'n Harkness-genootskap gebly nadat hy 'n PhD aan die Universiteit van Melbourne toegeken het.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Geluk is 'n illusie, hier is die rede waarom jy tevrede moet wees