Posted in Gedigte | Comments Off on Christine Barkhuizen le Roux. vir B – 1999 Byvoorbeeld, die gevoel wat normaalweg by die individue voorkom as hy seer, as gevolg van afsondering – weg van sy geliefdes – ervaar, word sieklik ŉ gevoel wat eenders deur almal gedeel word, maar dan óók die vrees, wat seker die grootste beproewing in hierdie lang periode van ballingskap, wat voorlê, is. ” -A.C. Dirk Human & Danie Veldsman, reds.), maar in hierdie bundel slaag die digter kwalik om oortuigend aan die liminale staat beslag te gee. Hier geld ander redes: spesifieke persoonlikhede, gevestigde belange, oorvleuelende rolle (beide skrywer en resensent), die feit dat die gemeenskap klein is (amper almal ken mekaar op ŉ manier) maar terselfdertyd ook oorbevolk (min forums, klein mark, slegs enkele uitgewers, 98% woon in een land en waarskynlik 80% in slegs twee of drie stede, ens.). Die laaste keer toe ek hier sketse gemaak het, het ‘n jong sangeres in die arkade van die poort begin sing. ‘n Aria uit Romeo en Juiliette: Je veux vivre dans le rêve…’n laslaphoedjie waarin munte glim aan haar voete.