Psalm 8 – ‘n Lied vir uitkoms uit ellende – 30 Oktober 2011 » Somerstrand Gemeente
Psalm 8 – ‘n Lied vir uitkoms uit ellende – 30 Oktober 2011
Die NG Gemeente Paterson hou Saterdag, 5 November 2011 hul jaarlikse offerfees en nooi alle gemeentelede uit om die dag saam te kom geniet en te ondersteun. Die formaat is ’n tradisionele basaar met pannekoeke, koektafels, plaasprodukte, heerlike etes en nog baie ander goed. Dit kan die begin wees van groter samewerking in die toekoms.
Hervormingsondag 30 Oktober 2011 – ons dink aan Maarten Luther en sy standpunt inname vir die 5 solas wat ons verstaan van die evangelie ingrypend beïnvloed het. Iets wat julle weer vandag in die blaadjie in die belydenis van die Algemene Sinode sal terugvind. Net die Bybel. Alleen deur genade. Slegs deur geloof . Uitsluitlik Christus. Aan God die eer.
Die Rabbi en sy seun
Die wonderlike storie word vertel van die kind van ’n Joodse rabbi wat die gebruik gehad het om in die woud te gaan rondloop. In die begin het die rabbi dit toegelaat, maar na ’n tyd was hy besorg daaroor, want die woud was regtig gevaarlik en hy het nie geweet wat daar vir sy kind lê en loer nie.
Hy het besluit om die saak met sy kind te bespreek en een dag het hy hom een kant toe geneem en gesê: “Jy weet, ek sien dat jy elke dag in die woud inloop. Waarom gaan jy daarheen?”
Die seun het aan sy pa gesê: “Ek gaan daarheen om God te vind.”
“Dis ’n baie goeie ding om te doen,” het die rabbi saggies geantwoord. “Ek is bly jy soek na God. Maar, my kind, weet jy nie dat God orals dieselfde is nie?”
“Ja” het die seun geantwoord, “maar ek is nie.”
Miskien is die kerk só ‘n plek vir jou …
Vonkk 85 (Ps 8) gemeente keervers; sanggroep vers 1-4 – sit
Here, ons Here, hoe wonderbaar is u Naam ﻿oor die hele aarde, ﻿hoe glansryk alles wat U ﻿in die hemelruim geplaas het! ﻿Kinders en suigelinge besing ﻿die magtige werk ﻿wat U tot stand gebring het. ﻿So word u teëstanders, ﻿die vyande en wraakgieriges, ﻿tot swye gebring.
Psalm 8 – (Lina Spies) gemeente vers 1,3,5,6; sanggroep vers 2,4 – staan
Vonkk 92 – gemeente keervers en vers 3,4; sanggroep vers 1,2 – sit
Psalm 8 sê vir ons – 2﻿Here, ons Here, hoe wonderbaar is u Naam ﻿oor die hele aarde, ﻿hoe glansryk alles wat U ﻿in die hemelruim geplaas het! 3﻿Kinders en suigelinge besing ﻿die magtige werk ﻿wat U tot stand gebring het. ﻿So word u teëstanders, ﻿die vyande en wraakgieriges, ﻿tot swye gebring.
Weet julle, op ‘n plek in die Bybel staan daar dat God alles wat Hy gemaak het, met sy hand kan meet!
Ek wil vir julle ‘n paar prentjies van die Heelal wys dat julle kan sien hoe groot God is. (Inligting en skyfies uit die Indescribable Tour van Louie Giglio)
Aarde – hoe lyk dit vir julle? (mpg)
Aarde is groot nê?
Son – hoe lyk dit vir julle?
Lig neem 8 min om op aarde te kom, 149 miljoen km ver.
Lig trek teen 300 000 km/u – elke sekonde kan lig 7 keer om die aarde trek!
Son – hoe groot dink julle is die son?
Son en aarde relatief – 100 x groter
Kom ons kyk weer na die aarde. Mooi nê?
Maar kyk hoe lyk die aarde dan nou hier!
Kan julle die aarde sien?
En op hierdie foto?
Kom ek sit vir julle ‘n pyl by!
Kan julle die aarde nou sien?
Aarde van die ruimtetuig Voyager in 1990 (1977 gelanseer) geneem, vasgevang in ‘n sonstraal wat van Voyager af weerkaats. Van 5.92 biljoen km (reis teen 64 000 km/u) geneem.
Kom ons gaan nog ‘n bietjie verder uit
Melkweg – 100 000 ligjare breed
Aarde in Melkweg – soos ‘n vyfrandstuk op die vasteland Afrika.
Baie mooi, baie groot, baie slim. Want Hy het dit alles gemaak!
En wat sê dit van ons?
Ons is maar baie klein, nê!
Maar weet julle, dié God is lief vir ons!
Hy het Jesus aarde toe gestuur om vir ons lief te wees.
En Jesus het dit vir ons moontlik gemaak om vir God lief te wees!
Ons nooi Hom in ons hart in en dan kom bly God in ons hart!
Ons kan sê: ongelooflik, “awesome”, “wow” – dít is wat God gemaak het. Hy is ongelooflik!
En ons kan sê: Hy is ons God!
Die Psalmboek moedig ons aan om persoonlike (Psalm 1) en publieke (Psalm 2) betekenis in ons lewe saam met God te soek. Dit is wanneer jy jou op Hom verlaat, dat jy ook Hom kan vertrou in die konflik met vyande, selfs al is dit so aan jou as jou eie familie (Psalm 3,5,7), die dilemma van droogte (Psalm 4) en die uitdaging van siekte (Psalm 6).
Die grootste motivering om aan God vas te hou, lê egter in Psalm 8 se boodskap. Die Psalm sê kort en kragtig dat ons wel nietig is, maar in God se oë waardig:
Nietig maar waardig
Die Fliek Contact handel oor die debat tussen geloof en wetenskap – is God betrokke of het alles toevallig ontstaan? En dit gee eintlik ’n baie interessante perspektief daarop.
Ellie Arroway (die navorser) vra op ‘n punt: “So, wat is meer waarskynlik: dat ’n almagtige, misterieuse God die heelal geskep en toe besluit het om geen bewyse van sy bestaan te los vir ons nie, of dat Hy eenvoudig nie bestaan nie en dat ons Hom eintlik geskep het sodat ons nie so klein en alleen sal voel nie?”
Palmer Joss (die predikant): “Ek weet nie. Ek kan my eintlik nie indink in ’n wêreld waar God nie bestaan nie. Ek sal nie in só ’n wêreld wou woon nie.”
Ellie :”Hoe weet jy dat jy nie jouself mislei nie?” En verklaar sy, “Ek soek bewyse.”
Palmer stop só ’n oomblik en antwoord dan, “Bewyse. Het jy jou pa lief gehad?”
Verras met die persoonlike vraag, sê Ellie, “Wat?”
Palmer herhaal, “Jou pa, het jy hom lief gehad?”
Ellie antwoord dan, “Ja, baie.”
Palmer kyk dan diep in haar oë en sê, “Bewys dit.”
Waarop sy nie ’n antwoord gehad het nie.
Sy raak dan betrokke by ’n ruimtereis waar sy wonderlike ervaringe het, selfs haar pa raakloop, maar toe sy terug is op aarde, niemand kon oortuig dat dit regtig gebeur het nie.
Teen die einde van die fliek, nadat Ellie voor die Amerikaanse Kongres getuig het oor haar ruimtereis en wat sy ervaar het, sê Ellie vir Palmer:
“Ek het ’n ervaring gehad wat ek nie kan bewys nie. Ek kan dit nie eers verduidelik nie. Maar alles wat ek weet as ’n mens, sê vir my dat dit werklik was. Ek was deel van iets wonderliks, iets wat my vir altyd verander het, ’n visie op die heelal wat vir my gesê het: ‘how tiny and insignificant, and how rare and precious we all are.’ (hoe klein en onbelangrik, en hoe spesiaal en kosbaar ons almal is). ’n Visie wat my vertel dat ons aan iets behoort wat groter is as onsself. Dat niemand van ons alleen is nie. Ek wens ek kon dit deel met almal. Ek wens dat almal, selfs net vir ’n oomblik, daardie gevoel van ontsag, en nederigheid, en hoop kon ervaar.”
Nietig, maar waardig – spesiaal!
Dit is die gevoel wat Psalm 8 in ons wakker maak.
Aan die een kant is ons nietig – want God is groter as ons. Net vir ’n oomblik terug in die heelal:
Son se oppervlak is baie warm – 5500 ° C – dit is 55 keer warmer as kookwater!
En daar is biljoene sulke sterre. Om die waarheid te sê, elke sekonde word ‘n nuwe ster gebore.
Die deeltjie van die heelal waar ons woon, die Melkweg is opgebou uit biljoene sterre. Dit neem lig om van die een kant tot die ander kant te trek teen 300 000 km/u ’n hele 100 000 ligjare!
En dan is daar biljoene sulke sterrestelsels …
Dit is ontsaglik groot. En … God is groter as dit, want Hy het dit gemaak.
Het julle al ooit gedink waarom so ’n groot heelal gemaak is, terwyl ons nie weet of daar op enige ander plek in die heelal nog mense lewe nie? Dit klink net te groot vir een aarde wat bewoon word. En niemand weet hoe groot die heelal is nie. Elke keer wat ons ’n groter teleskoop kry, dan sien ons verder. Maar ons het nog nie tot die einde kon sien nie. Ons het nie ’n groot genoeg teleskoop nie!
Hoekom is dit so groot? Want dit wil vir ons sê hoe groot God is. Dit wil ons oortuig van die wonder en die grootheid van God wat dit alles gemaak het.
Dink dan net hoe klein is ons!
En elkeen van ons is een van 7 biljoen mense op hierdie aarde.
Klein, onbenullig, nietig.
Maar – die Psalm sê, ja, ons is nietig, klein, maar tog baie werd. Ons is spesiaal.
Dit wil sê dat, hoewel ons klein is, en hoewel ons nietig is, dink God die wêreld van ons.
Daar is ’n storie wat dit baie mooi verduidelik – ons nietigheid, en ons waarde, dat ons spesiaal is:
STRYD TUSSEN DIE DIERE
Lank, lank gelede toe al die diere, rotse, wind, waters, bome, voëls, visse en al die wesens van die aarde nog kon praat en mekaar kon verstaan, breek daar op ’n dag ’n hewige argument tussen hulle uit.
“Hoe is God?” wou hulle weet.
’n Ligte briesie fluister toe saggies: “God is soos ’n wind wat nooit gaan lê nie.”
“Nee,” antwoord die klip. “Hy is soos ’n groot, onbeweeglike rots!”
Die berg tree tussenbeide en sê: “God is ’n sneeupiek hoog bo die aarde.”
Skielik roep die vis in die see uit: “God is so onmeetlik soos die see!”
“Julle almal is verkeerd,” sê die ster. “God is soos ’n lig wat nooit ophou skyn nie.”
Mier gaan aan die lag en maak die ster stil. “God is ’n harde werker soos ’n mier. Hy is nooit van diens af nie.”
“God is vir seker soos ’n groot boom,” gee die eikeboom sy opinie. “Hy is altyd daar vir almal wat skuiling soek.”
“God is sterk!” brul die leeu, en al die ander koes weg.
“Nee, God is sagmoedig,” fluit ’n dapper voëltjie.
“God is almagtig!” trompetter die olifant so hard dat almal se ore tuit.
Die argumente raak al heftiger, totdat ’n stem skielik vanuit die eikeboom met hulle praat. Dit is ou Uil. Almal kyk hom verbaas aan, want ou Uil praat selde ’n woord met hulle. Toe Uil begin praat, bly hulle almal tjoepstil. “God is inderdaad so onmeetbaar soos die see,” sê Uil vir Vis. “En al die ander dinge wat julle van God gesê het, is waar. God is eintlik onbeskryflik … God is.” Almal kyk Uil verwonderd aan en wag dat hy verder moet praat.
“Daar sal binnekort ’n nuwe familie wesens hier op aarde verskyn – hulle sal vreemd maar wonderlik wees. Hulle sal ons herinner aan alles wat God is. Hulle sal in baie vorme en kleure kom, maar elkeen sal, soos God, uniek wees. Hulle sal kom om oor ons te heers en ons op te pas. Ja, hulle sal God se boodskap aan die aarde wees en ’n gebed van die aarde tot God.”
Op ’n dag verskyn dié nuwe wesens toe ook op die aarde. Almal noem hulle “mense”. Maar die mense vergeet gou dat hulle ’n boodskap van liefde aan die aarde en ’n gebed van die aarde tot God moet wees. Hulle begin stry … oor wie God is en hoe Hy nie is nie … oor waar God is en waar Hy nie is nie … of Hy bestaan of nie…
Al die ander wesens op aarde kyk die mense hartseer aan en treur, tot die dag toe daar weer ’n stem kom wat sê: “Hou op, asseblief!” Hy was anders; dit was asof Hy God self was … en Sy liefde het almal geraak. Maar die mense het nie lank verwonderd gebly nie, toe begin hulle hierdie Man haat. En op ’n dag maak hulle ’n kruis en spyker Hom daaraan vas.
Hulle het Sy lewelose liggaam in ’n klip graf gesit en ’n swaar klip voor die ingang gerol sodat niemand meer by Hom kon gaan huil nie. Maar ná ’n lang en eensame tyd het Hy skielik vanuit die klip graf verskyn …
En die wesens en die mense van die aarde het besef: God is soos ’n wind wat nooit gaan lê nie … Hy is soos ’n onbeweeglike rots … Hy is daar vir ander om by te skuil … Hy is almagtig, maar ook sagmoedig … Ja, God is!
Die mense kon weer vir God hoor, hulle kon Hom sien en beleef in ander mense en in die skoonheid van die aarde. Hulle het weer ’n boodskap van God se liefde en ’n gebed van die aarde tot God geword … Ou Uil het geglimlag. En God ook…
Dat ons moet leef uit ons nietigheid en ons waardigheid.
As ons spoggerig raak oor alles wat ons kan doen, moet ons dink aan ons nietigheid, dat ons baie kleiner is as God.
As ons alleen voel en dink ons is nie die moeite werd nie, moet ons dink aan ons waardigheid, dat ons in God se oë baie spesiaal is, net minder as God, is ons gemaak.
Dit is so mooi wat die Uil sê: ons is ’n boodskap aan die aarde – soos die sterre vir ons iets van God sê, dat Hy groot is, dat Hy geprys moet word – maar ons is ook ’n gebed van die aarde tot God – ons moet die belange van die aarde, en almal daarin, op die hart dra.
Die Psalm sê God het die mens ook konings gemaak, soos blyk uit die koningsterminologie wat gebruik word – “heers”, “kroon”, “onderwerp”. Alles wat God gemaak het, is onder die koninklike voete van die mens gestel (Loader). ‘n Mens hoor hier dus onmiskenbaar die parallel met Genesis 1:26 – God het ons as Imago Dei, as Sy beeld gemaak, as Sy gelykenis. Geen ander wese het daardie hoë status nie, nie die engele nie, nie die serafs nie, nie enige lewende wese nie.
Ons is dus ’n boodskap aan die aarde, en ons is ’n gebed van die aarde aan God.
Ons is klein en min in vergelyking met God. Ons het nie rede om hoogmoedig te wees nie.
2. Ons is vir God kosbaar – ons is na sy beeld geskape en hy dink baie van ons! Ons is God se boodskap aan die aarde.
God gebruik ons om sy goed op te pas. Ons is ’n gebed van die aarde aan God.
Ensemble lied 464
Liedboek 509: 1,2,3 – staan
Written by Chris van Wyk on 30/10/2011 . Posted in Chris van Wyk