Wilde lusern of jaagsiektebossie vergiftiging | Landbou
Wilde lusern of jaagsiektebossie vergiftiging
Watter soort vergiftiging veroorsaak wilde lusern?
Crotolaria spesies (wilde lusern, jaagsiektebossie – C. dura, C. globifera, C. juncea; Sunn-hennep – C. spartiodes, duinebos, besembos) word in Suid-Afrika geassosieer met ‘n kroniese asemhalingsiekte in perde en muile, wat jaagsiekte genoem word.
Die siekte word gekenmerk deur koors, vinnige asemhaling, onreëlmatige asemhaling , emfiseem en somyds leweraantasting. Wolverlies is in skape gerapporteer.
Dr. Arnold Theiler het wilde lusern vir ‘n os gevoer. Die os het opgehou vreet, ‘n swart waterige diarree ontwikkel en gewig verloor met geen asemhalingsprobleme nie. Die dier het koors ontwikkel en gevrek.
In ‘n proef wat Steyn en De Kock in skape gedoen het, het skape wat met die plante in saad gevoer is, tussen 10 en 135 dae gevrek met dieselfde asemhaling sietetekens as perde met jaagsiekte.
Omdat perde nou meestal met goeie kommersiële rantsoene en goeie kwaliteit hooi gevoer word, is vergiftiging met hierdie plante tans raar.