Hoe kreatiewe skrywers sin kan gebruik
Sentimentaliteit in Skryfkuns
Sentimentaliteit vs Sentiment-'n Wêreld van Verskil
Sentimentaliteit verskyn op 'n stadium as 'n probleem vir byna elke skrywer . As jy probeer om sterk emosies oor te dra, is dit maklik om te ver te gaan en jou leser te laat voel gemanipuleer in plaas van beweeg. Oor-die-top emosie loop die risiko van gerolde oë en die ergste van alles - van die leser wat jou meesterstuk opsy sit en nooit terugkom om dit te lees nie.
Sentiment is 'n goeie ding. Ons wil hê ons lesers moet emosies ervaar terwyl hulle ons werk lees.
Sentimentaliteit verwys daarenteen na oormatige of onvanpaste emosie, en dit moet ten alle koste in fiksie vermy word.
Dink aan die laaste goeie boek wat jy gelees het, die een wat jy nie kon neerlê nie, die een wat jou in die kuier by die bedklok gekyk het en gedink het: "Ek moet gou opstaan ​​en gou werk toe gaan. bladsy en lig uit, ek sweer. " In alle waarskynlikheid was jy in daardie storie reg saam met die held of heldin. Jy ervaar wat hy of sy ervaar. Dis sentiment.
Sentimentaliteit is die skrywer wat jou vertel wat hy of sy wil hê jy moet voel, dikwels deur jou te vertel wat die held of heldin voel.
"Die gesig was skrikwekkend" is 'n kaalbene-voorbeeld van sentimentaliteit. "Bloed drup van die mes in stadige, verstrooiende bolle" is sentiment. Dit inspireer 'n gevoel. Dit vertel ook aan die leser dat die bloed nie meer warm is nie. Jy plaas 'n toneel, en nie net die leser vertel wat gebeur nie.
Bereiking van sentiment
Een van die mees produktiewe maniere om sentiment oor sentimentaliteit te bereik, is om jouself letterlik in die helde van jou held of heldin te plaas terwyl jy skryf. Kyk wat hy of sy sien. Vertel jou lesers wat dit is. Moenie probeer om jou lesers te vertel hoe jou karakter voel of reageer op wat hy of sy ervaar nie.
Wys hulle. Die oordrag van 'n storie in die eerste persoon is 'n goeie oefenveld om vaardighede te vernuwe wat jy in ander werke kan deurvoer.
Die gebruik van dialoog kan ook baie help met die bereiking van sentiment. "'Begin, hardloop, hardloop!' sy het geskreeu "kry die punt daaroor dat die bloed glad nie goed is nie, al is dit lank genoeg om van die mes af te druppel om 'n bietjie af te koel.
En gooi clichés uit die venster. "Haar hart het gestop" is so neerhalend vir 'n leser as "Die oë was skrikwekkend."
Doen 'n paar navorsing
Die beste manier om te leer oor sentimentaliteit is om wyd te lees, beide literatuur en pulp. Gee aandag aan jou eie reaksies op boeke terwyl jy lees, en bestudeer hoekom hulle slaag of misluk in uitdagende emosies in jou.
Ten slotte, dit is die moeite werd om te wys dat dit moontlik is om te sentimenteer vir sentimentaliteit, soos John Irving ons herinner in sy New York Times-opstel, "In Defence of Sentimentality."
Maar as skrywer is dit lafaardig om so sentimentaliteit te vrees dat jy dit heeltemal vermy. Dit is tipies - en vergeeflik - onder studente skrywers om te verhoed dat hulle gemoedsrus is deur bloot te weier om oor mense te skryf, of deur te weier om karakters aan emosionele uiterstes te onderwerp. 'N Kort storie oor 'n viergang-ete uit die oogpunt van 'n vurk sal nooit sentimenteel wees nie; Dit mag ook nooit vir ons baie saak maak nie. 'N Vrees vir besoedeling deur die sepie-operasie spook die opgevoede skrywer - en leser - alhoewel ons albei vergeet dat 'n klomp in die hande van 'n klomp "Madame Bovary" perfekte materiaal was vir dagtydse televisie en 'n kontemporêre behandeling van "The Brothers Karamazov" kon vas met 'n kampus omgewing.