Die geheim van ‘n boek | Rosalind Franklin
Februarie 6, 2009 at 07:45
Ek kan jou passie vir die onderwerp en persoon aanvoel in jou weergee van die inligting. Hopelik kry jy die antwoorde op jou vrae en die rigting van jou soeke lei nog na meer verstommende feite.
Is dit nie dalk beter om NIE te weet nie? Ek bedoel; wat as dit wat jy uitvind afbreek aan die romantiek gaan maak?
Dan weer, wat is dit nie doen nie en jy kom af op die allerwonderlikste inligting!?
Sjoe…Laat weet wie sy was!
Februarie 6, 2009 at 08:40
En daar dog ek, ek is die enigste een ….
As jy my op my gelukkigste wil sien is dit in ‘n tweedehandse boekwinkeltjie!! Ek snuif en bekyk die inskrywings voorin!
Jy is gelukkig om so “skat” te besit!
Hoe bewaar mens die ou boeke? Ek het een wat nou al erg verniel is deur die jare, nie so oud soos hierdie een van jou nie! Dit is ‘n kookboek so jy kan dink dat hy goed gebruik was deur mense!!!
Februarie 6, 2009 at 09:17
Ek het een jaar met ‘n kongres in Grahamstad baie lesings gemis oor ek die beste en stowwerigste boekwinkels opgespoor het. Sal maar nie se wat die uiteinde daarvan was nie…
Ek sal so hele winkel opkoop!
Hoop jy kry die inligting waarna jy soek en deel dit asb!
Februarie 6, 2009 at 09:56
Oe, dis interessant! Hou aan soek, Rosa, solank jy dit met ons deel. En ek stem saam met Wip: dis regtig ‘n skat daardie.
Februarie 6, 2009 at 12:42
Hoe bewaar ‘n mens so boek? Weg-weg vir altyd van die son, enige ou foto, boek, koerant, dokument kan binne maande vergaan weens die son.
Verkieslik toegedraai in iets wat nie motte lok nie, dus suurvrye papier.(ekself het dit nie, en moet ‘n plan maak) Mens se hande is vol natuurlijke olie al is dit gewas – dus met handskoene. Mens kan kamfer-blokkies by apteke koop om goggas weg te hou en dit hou langer, ruik beter as mottegif.
Daar is mense wat boeke wat verniel is restoureer en herbind.
Ek is iemand wat wil weet, so die die mistieke sal nie vir my verdwyn as ek haar lewe ontrafel nie, dit sal toeneem.
Ek sal beslis laat weet as ek nog uitvind.
Jinne, die ware mooi ou boeke kom op veiligs, maar nouja…dream on Rosalind…
Februarie 6, 2009 at 19:15
Dankie Rosie ek gaan so gou moontlik plan maak. Ek het nog ‘n ou familie bybel ook!
Hou ons asb op hoogte met hierdie soektog van jou!
Februarie 6, 2009 at 20:37
Ou boeke is soos skatkissies. Soms wens ek boeke kon praat, al was dit net saggies fluister. Oor waar hulle al oral was en wie hulle vasgehou en gelees het.
Vind uit en vertel vir ons meer van Emily. Asseblief, Rooskind.
Februarie 6, 2009 at 21:23
en ekke comment… en ekke comment… en woeps!!! daar’s NIKS!! 🙄 (wip ek my sommer!! 👿 ) Suffice to say – the short of it: awesome storie Rosie – en ek… ek snuif mos ook so lekker aan ‘n ou boek – met elke liewe omblaai druk ek eers die neus so tussen die bladsye in – daar’s lewe in daai reuk!!
Februarie 6, 2009 at 21:50
Rooskindjie, hierdie inskrywing is so ‘JY’ Ek sien jou my gedagtes; duime wat liggies oor die omslag streel, terwyl jy na voetpaadjies soek wat na die kern van haar wese lei. Ek hoop jy vind waarna jy soek.
Februarie 7, 2009 at 19:42
Wat ek ook nog wou se Rosie: as die meisiekind (vrou) ‘n Methodist was, is sy baie makliker opspoorbaar – hulle hou actually records van die early 1700’s af (stigting was net so na die begin van daardie eeu) – nie net geboortes en sterftes nie, maar ook kerkbywoning is well-documented. Die meeste van die hymns is geskryf deur die stigter van die Methodists,ou oom John Wesley. (Ek kan nie die hymn uitmaak nie (pic is te klein)…
Februarie 9, 2009 at 11:42
Sonkind: Dit is so waar, skatkissies! Ek wens ook hulle kon praat, met ‘n mens gesels en hul geheime fluister.
BB: baie dankie vir die tip!
Februarie 9, 2009 at 12:32
Jy is geTAG.
Lekker post, by the way. Skryftafel…. is dit nie net die sexieste meubelstuk nie!
Februarie 9, 2009 at 13:39
Ja ‘n skryftafel is in pragtige ding
Ek het die tag nou loop kyk, okay…maar dit gaan met ‘n storie kom, jy weet.
Rosa, dis lekker om mede-boekgeeste te ervaar. Hierdie is werklik ‘n unieke en seldsame versamelstuk. Ek bind aanklank by daardie “reuk” – dit is so deel van ou boeke en gee dit ‘n bekoorlikheid waarmee geen moderne werk kan kompenteer nie. Trap net liggies met die kameraflits hoe ouer dit word.
Februarie 10, 2009 at 11:19
Rosa, ek het eendag so staan en ruik aan die boeke in ‘n boekwinkel, toe haak die baas af: ons laat hulle so ruik!
Neva! Nou se dae se boeke ruik nie soos gister s’n nie. Nog nie. Ek twyfel ook of hulle sal…
Ek gaan eendag nog ‘n mooi antieke skryftafel koop. Ek voel dit aan my water. En ek gaan al daai penne van my kan file, ek vrek oor penne, al skryf ek soos ‘n krap – moes seker maar dokter geword het, as mens kan bepaal volgens skrif!
Februarie 10, 2009 at 12:47
/me maak note om ‘n foto van haar se ma se skryftafel te blog… disse awesome piece of furniture… especially since hy nog gebruik word! Jip die ‘ou vrou’ 😉 (sy gaan my dinder ja…) skryf actually nog briewe, maak verjaarsdagkaartjies self en in die laaitjies en rakkies is daar nog goeters soos briewemesse en tonglek-seëls en koeverte en ‘n ou poskode boek van 1956 en en en… ‘n absolute meesterstuk van nostalgie daai… (My broer het hom klaar gedêps – ek hoop my ma word 120!!!! )
Februarie 11, 2009 at 17:50
Emil: “bekoor” en “boekgees”…dis die regte woorde.
Skoor: tja die reuke is lekker. dalk het die baas van die winkel net met jou gegrap.
BB: wonder ons wag vir daai post. ai ek sou hou van so skryftafel!
1 Ek wil my boek ook wys « Bashing innie Boendoes Teruglui on Feb 8th, 2009 om 23:17
[…] By boendoe Categories: sommer Rosa het nou die dag oor haar besondere boek geskryf. Dit het my lus gemaak om mý boek te wys. Nie naastenby so oud soos Rosa s’n nie, en […]
2 Ek wil my boek ook wys « Boendoe se blog argief Teruglui on Okt 19th, 2009 om 08:27
[…] het nou die dag oor haar besondere boek geskryf. Dit het my lus gemaak om mý boek te wys. Nie naastenby so oud soos Rosa s’n nie, en baie, […]
« Die Vinke en ons
Die verpesting van musiek »