Laringeale konsonant - Wikipedia
Laringeale konsonante, ’n term wat dikwels as ’n sinoniem van keelklank gebruik word, is konsonante wat hoofsaaklik in die larinks geartikuleer word: die faringeale (ook epiglottale) en glottale konsonante, en vir party tale uvulêre (of party uvulêre) konsonante.
Die term laringeaal word dikwels beskou as sinoniem met glottaal, maar die larinks bestaan uit meer as net die glottis (stemvoue): dit sluit ook die epiglottis en ariëpiglottiese voue in. In breë sin sluit laringeale artikulasies gevolglik die radikale konsonante in, wat die wortel van die tong betrek. Die verskeidenheid klanke wat in die larinks geproduseer word, is die onderwerp van voortgesette navorsing, en die terminologie word nog gevorm.
Die term laringeale konsonant word ook gebruik vir gelaringealiseerde konsonante wat in die boonste deel van die stemkanaal geartikuleer word, soos die Arabiese 'klemme' en Koreaanse 'gespanne' konsonante.
↑ John Esling (2010) "Phonetic Notation", in Hardcastle, Laver & Gibbon (eds) The Handbook of Phonetic Sciences, 2nd ed.
↑ Note that Esling (2010) has abandoned epiglotto-pharyngeal as a distinct articulation.
Miller, Amanda (2005), "Guttural vowels and guttural co-articulation in Ju|’hoansi". Journal of Phonetics, dl. 35, Nommer 1, Januarie 2007, pp 56–84.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Laringeale_konsonant&oldid=1697169"
Die bladsy is laas op 23 Julie 2018 om 04:52 bygewerk.