God skep nag en dag. Foto deur Hulton Archive / Getty Images
President Trump het beweer onlangs dat die vooruitsig op 'n Biden-presidentskap 'God sou beseer'.
Meer spesifiek, het hy gesê, sou Biden wees: "om die radikale linkse agenda te volg, jou gewere weg te neem, jou Tweede Wysiging te vernietig, geen godsdiens, niks, die Bybel seermaak, God seergemaak. Hy is teen God. Hy is teen gewere. "
Met hierdie toespraak, wat op 6 Augustus in 'n toespraak op Cleveland, die lughawe in Ohio, aangebied is, het Trump gesê dat 'n stem vir Biden godsdiens in die openbare sfeer sou verswak en toegang tot gewere sal beperk en sodoende die angs van sy konserwatiewe Christelike basis.
As kenners in Christelike teologie en die godsdiensfilosofie, verduidelik ons ​​hoe dit in Christelike denke eintlik moontlik is om God seer te maak - net nie soos Trump beweer nie.
Klassiek meen Christene dat die God wat in die Bybel beskryf word, metafisies uiteindelik is - wat beteken dat alles wat nie God is nie, deur God geskape is en afhang van die bestaan ​​daarvan van God. Daar word geglo dat God 'n perfekte wese is sonder gebrek in gedagte of wil.
As, soos Christene veronderstel, God uiteindelik 'n perfekte wese is, dan behels God se perfekte persoonlikheid noodwendig 'n vervulde innerlike lewe, 'n volkome tevrede verstand en wil. God moet volmaakte saligheid, volmaakte geluk en perfekte welstand.
Daar word geglo dat God nie vatbaar is vir hartseer en ander sulke emosies wat 'n uitdrukking is van onvervulde begeertes nie.
Teoloë het die term "onaandoenlijkheid"Tot hierdie idee dat God se welstand deur enigiets of iemand, ten goede of ten kwade, nie beïnvloed moet word nie. Die oorsprong van hierdie term is die Latynse "passies", wat emosies of "passies" beteken.
Daar is baie voorstanders van hierdie siening. Biskop en vroeë Christelike skrywer Ignatius van Antiochië beskryf God as 'onaantasbaar en onbereikbaar', in 'n brief aan a Polycarpus, 'n ander biskop in die vroeë Christelike Kerk, wat dateer uit ongeveer 118 n.C.
'N Gedetailleerde verdediging van hierdie idee verskyn eeue later saam met die vyfde-eeuse teoloog Augustinus van Hippo. Later jare het Thomas Aquinas, 'n Italiaanse teoloog uit die 13de eeu met 'n enorme invloed in die Katolieke tradisie, ook hierdie siening ondersteun.
In die 16de eeu het die Switserse teoloog John Calvin en die Duitse hervormer en teoloog Martin Luther, wat die Protestantse Hervorming begin het, onmoontlikheid 'n standaardbeeld van die goddelike gemaak.
Maar Christelike denke laat wel die moontlikheid toe om God op ander maniere te beseer.
God se eer benadeel
Die Middeleeuse teoloog Anselm van Canterbury ondersoek hoe mense God kan beseer in sy boek "Cur Deus Homo'Of' Waarom God mens geword het. '
In daardie boek het hy daarop gemik om die volgende vraag te beantwoord: as Jesus versoening doen vir ons sondes, wat beteken dit dan?
Sonde, soos dit verstaan ​​word deur Anselm en ander Christene, is verkeerd teen God. Anselm het gedink dat God onbegaanbaar is; sonde kan dus nie beteken dat ons letterlik God se innerlike geluk benadeel nie. Anselm het egter gedink dat dit steeds moontlik is om God se eer te benadeel.
Oorweeg dit om te verstaan ​​wat dit sal beteken om die eer van God te benadeel analogie deur Katolieke godsdiensfilosoof Eleonore Stomp. Sy vra ons om 'n situasie voor te stel waarin u 'n vals, seer gerug oor u kollega Beth aan u vriendin Priya versprei. Priya weet dat jy lieg, en jy het Beth nie benadeel nie. Maar daar is nog steeds 'n gevoel dat u deur Beth verkeerd gedoen het - u het haar 'n onreg aangedoen.
Teoloë glo dat mense God op soortgelyke maniere kan berokken: hulle kan nie God skade berokken nie, maar kan steeds 'n onreg aan God doen. Maar anders as mense, kan God nie ontsteld of emosioneel ontevrede voel nie. Sulke emosionele ontevredenheid sou strydig wees met die vervulde innerlike lewe wat 'n perfekte goddelike persoon moet hê.
Tog kom daar 'n legkaart: die Skrif praat gereeld oor God se emosies. Byvoorbeeld, God word dikwels uitgebeeld as kwaad of as plesier in dinge wat wesens doen.
Aquinas help ons om goddelike emosies met onmoontlikheid as godsdiensgeleerde te versoen Anastasia Scrutton, verduidelik. Aquinas tref 'n onderskeid tussen "passies", emosies wat nie onder ons vrywillige beheer is nie, en "toegeneentheid," wat vrywillig en rasioneel is. Dit vorm maniere waarop God situasies evalueer.
By mense is affeksies en passies altyd bymekaar. Byvoorbeeld, as 'n mens kwaad is - as sy byvoorbeeld 'n onregverdige situasie sien, sal sy ook ontsteld voel. Daarteenoor veronderstel teoloë dat God kwaad kan word sonder om ontsteld te raak.
Volgens Aquinas se siening, wanneer ons karakter en optrede die negatiewe toegeneentheid van God veroorsaak, benadeel ons nie God se innerlike welstand nie, maar God se verhouding met ons.
Onder hierdie interpretasie ontstaan ​​die vraag: Watter soorte karakter en optrede oneer God, maak God ongelukkig en doen God daarom 'n onreg?
In die Bybel, die Profeet Jesaja sê dat die tyd wanneer die Messias terugkeer, 'n tyd is waarin die mense van alle nasies "hul swaarde in ploegskare sal slaan en hul spiese in snoeihokke. Nasie sal nie teen die nasie swaard optrek nie, en ook nie vir oorlog veg nie. "
In die konteks van vandag is Jesaja se visie van die sosiale orde wat God wil vestig, een waarin oorlogsinstrumente verruil word vir werktuie van landbou en ekologiese versorging.
Die Bybel toon dat God die reg verkies. alex.ch/Flickr.com, BK BY-NK-SA
Vir diegene wat Jesaja se woorde neem om hier en nou goddelike bedoelings vir mense uit te spreek - diegene wat Jesaja godsdienstig lees as die Skrif waardeur God ons aanspreek - roep hierdie visie lesers op om hul werktuie soos oorlogsgewere in die hedendaagse wêreld te verbeur. As Jesaja "teen kanonne" is, beteken dit nie dat dit "teen God is nie". In werklikheid is dit presies die teendeel.
On die uitwissing van godsdiens uit die openbare sfeer, God praat deur die mond van die Hebreeuse Bybelse profeet: "Ek haat, ek verag u godsdienstige feeste; u vergaderings is 'n stank vir my. " God verag hierdie feeste, omdat die mense volgens God se siening onregverdig is. Dus sê die profeet: "Alhoewel u vir my brandoffers en graanoffer bring, sal ek dit nie aanvaar nie." In plaas van godsdienstige feeste, God vermaan mense om 'geregtigheid soos 'n rivier te laat rol, geregtigheid soos 'n stroom wat nooit faal nie.'
Vir lesers wat hierdie woorde in Jesaja ter harte neem, blyk dit dat die skade aan God nie dieselfde is as om godsdiens uit die openbare sfeer te verwyder nie. Om onregverdig te wees sou 'n groter skade berokken.
Niemand verpersoonlik hierdie afkeur van geweld en 'n stem vir die onderklas beter as Jesus self nie.
Volgens die tradisionele Christelike leer is Jesus 'n manifistiese God. Die Evangelies stel dit duidelik hoe hy voorgestaan ​​het 'Wees lief vir jou vyande en bid vir diegene wat jou vervolg.' hy het die godsdienstige skynheiligheid veroordeel om die plek van eer en openbare respek te soek terwyl hulle armes, onderdruktes en sosiaal gemarginaliseerdes verwaarloos.
As Jesus hierdie standpunt in ag neem, God in die vlees, sou dit dan ook skade berokken het. As godsdiensgeleerdes argumenteer ons dan dat die Christelike tradisie waartoe Trump aanklank vind wanneer hy beweer dat 'n Biden-presidentskap God sou 'seermaak' nie daardie eis ondersteun nie.
Sameer Yadav, assistent-professor in godsdiensstudies, Westmont College en Helen De Cruz, Danforth voorsitter in die geesteswetenskappe, Saint Louis Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Die praktyk van Islam: Wat beteken dit om Moslem te wees?