Hoe om 'n alpiene skyfie met u eie hande te maak: stap vir stap instruksies, ontwerp, klippe en 'n tuin - Wenke - 2020
Alpine heuwel: skeppings- en ontwerpinstruksies
Alpiene skyfies, of rotstuin (sommige mense noem dit 'n Olimpiese skyfie om een ​​of ander rede), het relatief onlangs in Rusland gewild geword, hoewel so 'n element van landskapskuns ongeveer 'n duisend jaar bestaan ​​sedert sy ontstaan ​​in Oos-Asië.
Frans was lank beskou as die mees algemene manier om groen op ons grondgebied te plant, met gereelde stegies en blombeddings; Engels kon ook op 'n rowwe terrein gebruik word, maar dit het slegs betrekking op die ligging van paaie en groot argitektoniese elemente.
Die rotstuin het in die negentigerjare begin gewild raak en het sedertdien versprei van gebiede naby administratiewe geboue na die aangrensende gebiede van woonstelgeboue, kothuise en parke.
Die rotstuine van sy wortels gaan nie na die Alpe nie, maar na Japan. Daar, ongeveer duisend jaar gelede, is kliptuine naby die tempels geplaas, en toe word klippe bedek met mos, korstmos en yl plantegroei 'n ornament van nie-bewerkte gebiede.
Sedertdien bestaan ​​hierdie kuns nog steeds in Japan het ook godsdienstige betekenis (Zen-Boeddhisme). Die Japannese kultuur wat deur die natuur geskep word, word onder meer beskou as a priori mooier as mensgemaak; die mens moet daarna streef om die natuur na te boots, maar hy kan dit nooit oortref nie.
In Europa is die mode vir klip in die tuine kom in die 18de eeu, nadat Japan homself geleidelik vir buitelanders begin oopmaak het. Die klippe het perfek gewortel in Engeland, waar landskapstuine ontwikkel het, in teenstelling met die gewone Franse. Aanvanklik is kunsmatige strukture wat soos verlate lyk, gebou uit klippe in die parke: verskillende grotte, damme, boë, kunsmatige ruïnes, maar geen plante is daarop geplant nie.
Hierdie plesier was vir mense nie die armstes nie, en dit sou dus in die geskiedenis gebly het as dit nie was vir die toenemende gewildheid van plantkunde in die middel van die 19de eeu nie. Het begin skep botaniese versamelings, het plante begin groepeer volgens hul groeiplekke. Botaniese tuine, wat tot op daardie tydstip spesialiseer in medisinale plante, het hul take uitgebrei en begin om versamelings te skep om plante te bestudeer as 'n soort lewende organisme en deel van natuurlike gemeenskappe.
Een van die groepe plante wat destyds bestudeer is, was bergagtig. Hulle kom net betyds: die skeppers van landskapsparke beperk hulself nie tot broeivorme nie en probeer wilde plante op hul erwe plant. Bergplante is hiertoe geskik soos nog nooit tevore nie, want hulle groei natuurlik in 'n baie aggressiewe omgewing en in slegte lande.
Rotstuine het die eerste keer verskyn in die botaniese tuine van Edinburgh en Londen, versprei dan oor die hele wêreld, en meer as 'n halfeeu het verloop voordat rotstuine na privaat tuine verhuis het. Teen hierdie tyd het telers pogings aangewend om kultivars van bergplante te ontwikkel.
Baie jare het verloop, en die kombinasie van plante en klip het wydverspreid geraak. in 'n wye verskeidenheid vorms: dit is beide tradisionele skyfies en volledige komposisies wat 'n berglandskap naboots - rotse, sowel as hul verskillende kombinasies met tradisionele tuinplante, kunsmatige damme en watervalle, blombeddings en ander elemente van landskapontwerp.
Ondanks die feit dat die skepping van rotstuine so 'n lang geskiedenis en praktiese ervaring het, weet die inwoners nie hoe om 'n skyfie met hul eie hande te maak nie. In plaas van 'n glybaan kry hy dikwels 'n hoë blombedding met keien en in die ergste geval 'n stapel klippe en plante, meer soos 'n slordige graf.
Daarom sal ons vandag praat oor hoe u 'n skyfie in die land met u eie hande kan maak en u persoonlike erf kan versier.
'N Perseel met sand en 'n lae vlak van grondwater verwyder oortollige vog goed, maar kan wegkruip - en u moet nadink oor 'n soliede basis onder die heuwel.
Aangesien rotstuine die plant van bergplante behels, hulle moet toestande skepvergelykbaar met dié in hul vaderland. Bergtoestande word gekenmerk deur die volgende:
'n klein vrugbare laag;
'n groot hoeveelheid minerale (wat nie verbasend is nie; daar is slegs rotse in die vorm van klippe);
die water loop net; daar is geen stagnasie van water in die berge nie;
Vergelyk dit alles met die kenmerke van u webwerf en bepaal die hoeveelheid werk. Intussen sal ons u vertel hoe u 'n alpien-glybaan in die land kan maak, afhangende van die omstandighede op u webwerf.
Dus, as u werf in 'n laagland is en dit moerasagtig is, sal u van die opgrawings en die skepping van 'n kunsmatige reservoir. As u dit in u gedagtes gehad het, juig dan: die probleem van waar u water kan kry, is opgelos.
Stap-vir-stap-instruksies vir die bou van 'n skyfie
Nou sal ons die struktuur van die heuwel verstaan. Die volgorde van die werk sal presies hiermee gekoppel word - sonder om die struktuur van die glybaan van binne te ken, kry u 'n blombedding.
Ons sal in die drie mees algemene gevalle in Rusland die proses om 'n fondament vir 'n rotstuin te skep, in detail bespreek:
Klei en leem.
Fyn, stowwerige sand, wat die eienskap het om te erodeer en maksimum konstruksieprobleme te veroorsaak.
Waarom so Maar omdat mense in rotsagtige grond in bergagtige gebiede woon, is dit nie van belang nie: hulle het 'n ander probleem: hoe om 'n tuin op die terrein te maak.
Die eerste ding wat u in elk geval moet doen, is om te produseer uitgrawing tot in die diepte van die vrugbare laag. Dit is ongeveer 20 cm. Waarom? Alles is eenvoudig. Hierdie laag bevat onkruide, eenjariges en meerjariges, en dit is beter om nou daarvan ontslae te raak as om dit elke jaar te onkruid. As u jammer voel vir die land, dan is daar 'n uitweg. Die skietgras moet gestempel word. Dit is beter om dit aan die einde van die somer te produseer.
Om dit te doen, sluit u die terrein in 'n hoek van die terrein tot 'n meterhoogte, lê die bakkie met lae gras neer. Tussen die lae kan u blare, vullis lê, en om die proses vinniger te laat verloop - mis. Van bo af moet dit alles minder as 'n halwe meter sand, vullis en ander onnodige vullis opvang, wat onkruide nie kan laat ontkiem nie.
Tydens kompos met mis word die tenk baie warm en teen die lente sal beide sade en onkruidwortels daar sterf. U hoef nie bekommerd te wees oor hoekom dit so lank duur nie: u sal ook die belangrikste werk vir die volgende jaar doen. Werk in daardie geval beter in faseseerder as om dit alles op een dag te probeer doen. Terselfdertyd sal daar tyd wees om na te dink, na die goeddunke van u planne, en in welke geval, om dit reg te stel.
Na die uitgrawing van die vrugbare laag ons versterk die basis. As u werf in nat leem is, moet u groot klippe in die gaatjie lê. Hulle sal nie die hele skyfie volgende seisoen laat afneem nie. Die klippe word gelê volgens die vorm van die toekomstige rotstuin, dit wil sê net onder die geprojekteerde oppervlakte en hoogte. As u skuif nie hoog is nie of 'n onreëlmatige vorm het, kan u uself beperk om die onderkant uit te lê.
In die sand moet jy 'n deel van die sand uithaal en die plek met puin lê, en dan eers vorm 'n basis van groot klippe. As die sand baie los is, moet u een laag geotekstiel onder die puin lê - dit sal die hele struktuur bespaar.
Laastens, as u die eienaar van 'n kwiksand is, dan moet 'n betonkussing maak. Ons verstaan ​​dat nie almal van hierdie idee hou nie, maar in hierdie geval is die stoof die enigste manier om die verspreiding van die skyfie volgende jaar te vermy. Maar u moet nie bekommerd wees nie: dit is dikwels betonend (en nie net in die vorm van 'n plaat nie) waarmee u die interessantste en bisarre vorms kan opbou.
Met beton kan u 'n kunsmatige dam langs die skuif maak. Dus, die vorm van die baai, kan u dit vir die winter agterlaat, en nadat die sneeu gesmelt het, gaan u verder met verdere werk.
Die volgende fase van die werk is 'n dreineringstoestel. Dit bestaan ​​uit die vul van u toekomstige rotstuin met 'n laag klein krummels of gruis, en in die algemeen met enige klein klip.
Daar is wel een belangrike punt: vermy korrels (klippies) - hulle sal nie in vorm bly nie. Klippies kan later as 'n dekorelement gebruik word.
As u van plan is om 'n waterval op die heuwel te rangskik, waarvan die water na 'n kunsmatige dam gaan, is dit beter om nou die installering van 'n watervoorsieningstelsel, elektrisiteit en 'n geut vir die watervloei te laat instroom. Moenie vergeet om die bedrading korrek te isoleer nie. Om 'n geut te skep, word film en geotekstiele gebruik - tydens die daaropvolgende werk sal hulle onder die buitenste elemente versteek word.
Nadat ons die dreinering gelê het, gaan ons voort na die ontwerp van die rotstuin. Om dit te kan doen, benodig ons klippe met die gewenste vorm, sand en vrugbare land. Sand dien as 'n behoudslag vir klippe.
Die proses begin van onder af en eindig met die bokant - As u natuurlik nie 'n baie groot rotse het wat u heel bo wil plaas nie. In die tussenposes tussen die klippe waar u beplan om die plante te plant, vul ons die aarde, steentjies, krummels, uitgebreide klei en ander grootmaatmateriale in ander krake. Nou kan u voortgaan met die landing.
Watter plante kan in rotstuine gekweek word?
In beginsel, enige. Maar om dit soos 'n rotstuin te laat lyk, is dit beter om gelei te word deur hoe die plante in die natuur leef. Dus, fotofiele plante word die beste van bo geplant, en diegene wat vog verkies, word beter van onder af geplant.
Die beste vooraf stel 'n landingpatroon in die vorm van drie vlakke op - bo, middel en voet. Nou bied ons 'n paar blomme aan wat goed lyk in hierdie vorm van blomtuine.
Die lys is natuurlik nie net tot hulle beperk nie. En die belangrikste: al hierdie plante het verskillende variëteite, geskik vir rotstuine en rotstuine, sowel as om in blombeddings te plant - byvoorbeeld flox. Lees dus die beskrywing van die plant sorgvuldig deur die keuse van plantmateriaal - die grootte, versorgingsbehoeftes en meer.
In beginsel het bergplante nie baie sorg nodig nie. Hulle het byvoorbeeld nie intensiewe natmaak nodig nie: waar hulle in die natuur woon, haal hulle byna niks uit nie. Die enigste ding wat hulle altyd nodig het, is lig. Daarom is dit beter om u skyfie te plaas aan die sonnige kant van die erfsodat die skaduwee van die heining, die huis en die bome nie daar val nie.
Sommige spesies, byvoorbeeld edelweiss, weier om sonder lig te groei. Moet ook nie baie vrugbare grond onder hierdie plante maak nie, dit kan hulle beskadig. Ook hier is dit egter beter om gelei te word deur die kenmerke van 'n spesifieke variëteit.
Skyfieontwerp en meer
Op 'n tyd het die rotstuin in Rusland 'n soort kenmerk van vooruitgang geword. Stel net vir show; die eienaar het geglo dat hy mode volg.
Die resultaat was soms nie baie indrukwekkend nie: tussen die gesnyde grasperk onder 'n hoë heining was daar 'n kookpunt of, as dit sleg uitgevoer is, die graf van 'n familielid.
Dit is deur almal geplaas en uiteenlopend en waar moontlik, ongeag kwessies soos:
Pas hierdie element in die landskap?
En is die vorm suksesvol gekies?
Intussen benodig die rotstuin nie net behoorlike konstruksie nie, maar ook goed gekose omgewing. Dus, 'n enkele skuif kombineer goed met die baan om dit, en as u die saak met entoesiasme benader en twee keer dink, kan u 'n verskeidenheid komposisies uit klippe, water en plante skep. Ons sal 'n aantal daarvan aan u voorstel.
Hierdie opsie verg groot oppervlaktes en is geskik vir diegene wat nie 'n tuin, 'n pakhuis en 'n motorwerkswinkel op die terrein beplan nie. Dit is 'n aangelegde tuin wat die natuurlike gemeenskap van die voetheuwels naboots.
Daar is geen skyfies in die klassieke sin nie, maar daar is damme, enkelstene van verskillende groottes, geboë paadjies en plante van verskillende vlakke - van bome en struike tot mos.
Boonop hoef die plante glad nie van bergagtige oorsprong te wees nie: 'n soortgelyke landskap kan gebou word uit toeganklike en bekende dennebome, dogrose en pansies met petunia.
Iemand sal tevrede wees met 'n heeltemal groen versiering, waar daar byna geen blomme is nie, maar aanplantings kan gevorm word met inagneming van die blomseisoenaliteit.
Dit is 'n kunsmatige struktuur wat "onder die ruïnes" gemaak is, of met 'n ongewone vorm, selfs glad nie natuurlik nie. Die voordeel daarvan is dat dit op 'n kompakte grondgebied geleë is. In sulke rotse is dit beter om rypbestande spesies te kweek, en hulle sal direk vanaf die "krake" groei. Die gewenste vorm kan onafhanklik gekies word of kontak die argitek.
Hierdie opsie is geskik vir eienaars van erwe met 'n helling. Die kern daarvan is dat die plek van die helling in aparte platforms - terrasse - verdeel is en dat hulle reeds direk versier is.
Basis word uitgevoer in die vorm van steunmure, en afhangende van u voorkeure, kan u dit maak om 'n natuurlike voorwerp na te boots (van groot rotse) en heeltemal kunsmatig (bejaarde messelwerk wat gate moet hê vir dreinering van water).
Die voordeel van hierdie tegniek is dat die mure hou dreinering beter, sand en grond, sowel as versieringselemente van verspreide. Baie geskik vir 'n waterval.
Nog 'n opsie vir die ontwerp van die helling op die werf. Indien verkies, kan dit ook kunsmatig gerangskik word met dieselfde steunmure. Die belangrikste is dat dit nie sigbaar is nie. Die ontwerp van so 'n helling word gemaak deur klippe van verskillende groottes (en groot rotsblokke is nodig), tussen wat daar 'n vlak bed en lae bergplante is. Plante met woestyn lyk ook goed - byvoorbeeld heide.
Dit is 'n plat plek, versier met ruwe klippe en bergplantegroei. Die klip in hierdie samestelling moet oorheers, dus vermy lang plante. Die voordeel van hierdie tipe landskap is dat dit moeiliker is om te bederf. Soos in vorige gevalle hoef u nie met proporsies te ly nie.
En dit is presies wat ons onder 'n rotstuin verstaan. Universeel, gemaklik neem dit nie ruimte in nie, maar ... dit lyk ordentlik in die regte omgewing en in optimale verhoudings. Dit is ongeveer die volgende: die basis moet nie rond wees nie, die breedte moet nie meer as 0,75 van die lengte wees nie. Hoogte sal nie 'n puisie uit u skuif maak as dit nie 0,2 van die lengte oorskry nie.
Die stene vir u samestelling moet van dieselfde tipe wees indien moontlik. Oorweeg dit vooraf - miskien kan nie elke ras in u omgewing gekoop word nie. Wat die grootte van die klippe betref, kan u tuis voor die rotstuintoestel 'n uitleg skep - dit sal u help om te besluit.
In die vorm van klippe kan gebruik word graniet, syeniet, kalksteen, sandsteen. In die vorm van 'teëls' - skulprots en leisteen. Kyk ook na die chemiese eienskappe daarvan: byvoorbeeld, graniet oksideer die grond, dus is dit die beste om plante te plant wat goed kombineer met naaldbome (hulle het dieselfde eienskap).
Groot klippe wenslik om in die grond te sink. Eerstens sal dit 'n goeie natuurlike effek hê (asof dit self uit die grond kom), en tweedens is dit veiliger, veral as u die klip vertikaal plaas.
Ek hoop dat ons u gehelp het om die probleem op te los en die nodige advies te gee. Sterkte
Kyk na die video: 5 Bedroom House for sale in Mpumalanga. Witbank. Witbank Central. 13 Alpine Street. . (Oktober 2020).
Byna intieme onderwerp ...)) Toilet! Hoe lyk jy?
Ashenilous maple flamingo: wenke vir die versorging van 'n oorsese aantreklike man in 'n somerhuis
Hoe om pioene en rooi esdoorn uit sade te kweek
Hoe om die stadium van volwassenheid en volwassenheid van tamaties in 'n kweekhuis en oop grond te bepaal