Die Jagter | SkalkSkryf
Taxi to Soweto »
Augustus 17, 2010 deur Louwie
Marli die grootwild jagter by haar eerste trofee. Springbok is bokveld toe gestuur met `n kopskoot op 100 meters.
Slagoffer nommer twee. Kopskoot op 150 meter met skoonpa se 30.06 iewers in die Karoo. Met pyl en boog is sy ewe bedrewe. Gevaarlik, die kind van ons.
Posted in Louwie | Tagged Jag, Jagter, Wilmarli | 4 Kommentaar
op Augustus 17, 2010 at 12:51 nm Bertus!
Die foto’s maak my verskriklik hartseer.
op Augustus 18, 2010 at 8:53 vm demoerin
Die foto’s maak my weer lus vir biltong.
op Augustus 19, 2010 at 9:09 vm Louwie
Is so Bertus. Ek het een maal in my lewe `n bok geskiet. Bloed en stukke van die hart en longe het teen die miershoop reg agter die bok gesit. Dit was hartseer. Ek het my geweer gaan wegsit en nooit weer gaan jag nie.
Maar soos jy sê DM, biltong bly maar lekker. Self verkies ek beesbiltong met so `n knertsie vet aan. Dus, solank ek self `n vleisvreter is kan ek niemand veroordeel wat diere doodmaak nie. Bowendien verdien ek my brood en botter deur skaap, beeste, selfs volstruis en hier en daar `n paar varke te laat vermoor, kamtig in die naam van wetenskap maar eintlik maar net sodat ander ouens miljoene Rande kan maak uit die verkoop van presies dieselfde produk wat die opposisie reeds jare verkoop.
Gelukkig vertel Die Groot Boek vir ons dat die reuk van die brandoffers (van diere) lieflik was vir God. Hy gee dus nie om dat ons diere doodmaak nie, lyk dit my.
Ek dink die gode (Anunnaki) was maar net so lief vir braaivleis as wat ons is, en daarom het hulle die praktyk aangemoedig.
op Augustus 19, 2010 at 8:42 nm Bertus!
Dit was nie die Groot Boek se beste oomblik nie. Maar daar is natuurlik in die profete ‘n teenstem. “Ek het geen meer erg aan die reuk van jul brandoffers nie,” verklaar die Here aan Hosea op een stadium.