Stories uit Rondebosch – Ek sê maar net …..
Ek sê maar net …..
Posted on May 26, 2018 by johminna	· 5 Comments
Posted on April 13, 2018 by johminna	· 3 Comments
Posted on April 13, 2018 by johminna	· 6 Comments
Posted on April 12, 2018 April 13, 2018 by johminna	· 2 Comments
Posted on February 9, 2018 February 10, 2018 by johminna	· 4 Comments
Posted on January 2, 2018 by johminna	· 1 Comment
Posted on December 7, 2017 by johminna	· 5 Comments
Posted on October 1, 2017 by johminna	· 7 Comments
Posted on May 27, 2017 by johminna	· 4 Comments
Biskoppe, Poenskoppe en Tobies
Wêreldwyd op land is Mielies, Koring en Rys stapelvoedsel ( en volgens die Suid-Amerikaners selfs ook Quinoa ).
Kuslangs hier by ons lyk dit my vervul Mossels oor n wye spektrum dieselfde rol.
Volgens die Kenners kom daar 5 soorte Mossels aan die SA kus voor, maar die Bruin Mossel ken ek glad nie en die Wit Mossel en Perdemossel is “sandkruipers” ( maw hulle lewe in die sandbanke tussen die hoog- en laagwatermerke waar hulle hoofsaaklik deur Hengelaars uitgehaal word om as aas te gebruik ).
Maar Boeta! Kom jy op die rotse dan sien jy hoe geil sit die Swart- en Europese- of Bloumossels ingepak
En bykans almal smul aan hierdie “oes van die see” bv die Wit Mosselkraker ( in die volksmond bekend as die Witbiskop ) en sy nefie die Swart Mosselkraker ( ook bekend as die Poenskop )
Maar kort op voormelde se hakke smul die Weskus Krewe ook heerlik aan n Mosseltjie of twee – en so ook daai “Outjie” met die groot oog, papegaaibek en sy 6 arms nl Oom Seekat.
Om nie te vergeet van die pragtige Swart Tobie wat ten spyte van sy Engelse naam nl Black Oystercatcher ook n besondere voorliefde het vir n sappige mosseltjie
En nadat al voormelde “aangesit” het vir n Feesmaal – lyk dit so
Maar nog is dit het einde niet! Homo Sapiens het spoedig ook deel geword van hierdie voedselketting van Seekos Connoisseurs
( Red : Dit kan wel bevestig word dat hierdie MosselPlukker heel getrou jaarliks haar permit by die plaaslike Poskantoor gaan hernu. Teen net onder R100 per jaar reken sy dit bly n winskopie ).
Om egter die Mossels te “pluk” is een ding – maar om hulle reg te kry vir die pot is n annerlike ding! Daai baarde moet gepluk word – en glo my vry dis harde werk
Maar met doelgerigdheid en deursettingsvermoë kom mens wel daar, en nou is die mossels reg om in die spreekwoordelike Pot gedompel te word
Griki het al vir ons n heerlike tradisionele Mosselpot op die stoof gemaak – die sg Moules marniére waar jy die Mossels “flash fry” in n bietjie botter, seldery, uie en witwyn.
Ons loop egter nou die anderdag n deurwinterde Visserman raak daar op die rotse, en gee hy ons toe die wenk om die vars skoongemaakte Mossels sommer in die mikrogolf te druk vir 2.5 minute – en siedaar! Dis n Wenner!
Op dié manier is die Mossels gaar, maar daardie onmiskenbare smaak van die See is steeds daar
Na hierdie smaaklike Mosselslaai – afgespoel met n koel droë Chenin – debatteer ons wanneer doen ons dit weer?
En die MosselPlukker neffens my sê : Wat’s fout met môre?! Die Getye is reg – met laagwater kom jy makliker by die grotes uit – en ons is besig om in die Wintermaande in te beweeg.
Want sien – die MosselPlukker se ervaring oor n paar jaar het haar tot die slotsom laat kom dat in die Somermaande is die vleis van die Mossels veel kleiner. Maar kom die laat Herfs en Wintermaande – dan is hulle beslis groter en so lekker plomp soos in ons Slaai.
Toegegee – beslis nie so groot soos daai wat jy soms in n “Seafood Platter” by n Reataurant kry nie – maar dan proe hulle minstens nog soos See en hoef jy hulle nie toe te gooi onder een of ander roomsous ten einde die kartonsmaak te verdoesel nie.
Gee my enige tyd n “wilde” Mossel pas van die rotse gepluk en net skrikgemaak in die Mikrogolf – Soos my sussie Marieta sou sê : HjuRRlik!
En dit is dan hierdie keer se storie.
Posted on May 16, 2017 May 17, 2017 by johminna	· 3 Comments
Kanonne,Trekkers en BellaDonna #2
Die Trekker se remme het toe wel gehou, die blou Hoed het nie afgewaai nie en so vat ons toe die langer pad terug Swellendam toe nl via Barrydale waar ons stop vir n Koffie of iets dergeliks
Gelukkig is Kobus se voertuig se tenk vol genoeg want ek wonder hoe vêr ons op Paraffien sou kom?!
En genadiglik is daar geen nodigheid vir meganiese verstelling – want die eindresultaat blyk onseker te wees
Onsself was egter bereid om die Diesel en Crème Bistro uit te probeer – waar Marinda egter die oordadige gasvryheid van die Platteland oorskat het
… en moes ek hand ( of eintlik mond ) bysit om haar te help met hierdie konkoksie.
Gelukkig was die strooitjie ekstra dik – en die eindresultaat was heel smaaklik.
Tussen Barrydale en Swellendam is seker ( altans vir my ) een van die mooiste Bergpasse in ons Land nl die Tradouwpas deur die Langeberge.
Wat ek egter nie geweet het nie, is dat bykans halfpad deur die Pas syfer helder onbesoedelde bergwater tussen die varings deur die veenmos – en hier het Iemand per geleentheid n paar lengtes PVC geutpyp in die berghang gedruk en siedaar : Water om ons dors te les!
Op links het Iemand n modifikasie gedoen van die oorspronklike model – n stukkie plastiese pyp is eweneens in die berghang ingedruk en Marinda se botteltjie was binne oomblikke vol met heerlike koel soet bergwater.
Ongelukkig ( soos Einstein eenmaal versug het ) is tyd relatief – en ons moes weer n slag ons belange gaan beskerm daar waar ons bly by die Platberg wat met sy een voet in Tafelbaai staan.
Ons ry egter anderkant om en verkyk ons op pad na Robertson aan die rye rooi Kannas wat langs die pad die wingerde omsoom
Ankers! Gooi anker Johannes!!!
Kort anderkant Robertson word ons afgetrek – maar gelukkig nie deur n Verkeersman nie
maar wel die VerwelkomingsKomitee van die Affie Plaas Padstal
en hier koop ons pragtige vars Waterblommetjies
en belê ek in n paar interressante wyne wat ek uitsnuffel in die rakke van die baie besondere klein WynBoetiek – o.a.
Die BellaDonna is versny uit vier rooiwyn kultivars en vernoem na die Maartlelie ( Amaryllis Belladonna ) wat ( ja – reg geraai! ) in Maart n algemene gesig in die WesKaap is – selfs op die middelman van die M3 tussen UK en Kirstenbosch.
Terug aan Huis herkou ons al die interressante dinge wat ons gesien en goed wat ons ervaar het – maar wat op die ou einde wat uitstaan is
die waarde van kwaliteit Vriendskap.
Dankie Kobus en Brenda : Ons kom beslis weer kuier!
En dit is vir nou my storie.