Die keuse van 'n Skotse terriër - Rasse - 2020
Die Skotse terriër is 'n nuuskierige en speelse hond. Baie Scotties is 'n klein geselskap vir die regte gesin en is albei waghonde en oppasser vir hul gesinne.
Skotland is die inheemse tuiste van baie klein, aktiewe terriërs, almal met sterk karakters, kort bene en harde ruige jasse. Eeue gelede het Skotse boere hierdie spieragtige hondjies gebruik om hul plase ongediertes te hou. Uiteindelik, deur selektiewe teling, het vyf verskillende terriërrasse ontstaan.
Een belangrike persoon in die geskiedenis van die Skotse terriër was koning James VI van Skotland. In die 17de eeu, toe koning James VI James I van Engeland geword het, het hy ses terriërs, wat as voorlopers van die Skotse terriër was, na Frankryk as geskenk gestuur. Sy liefde en aanbidding vir die ras het hul gewildheid oor die hele wêreld verhoog.
Soos met die meeste rasse, is daar 'n twis oor die geskiedenis van die Scottie. Sommige mense glo dat die Scottie die oudste van enige hooglandterriër is. Die ander terriërrasse het toe van die Scottie ontwikkel. Vir hierdie mense is die Skye-terriër wat in vroeë historiese verhale genoem word, nie die Skye-terriër wat ons vandag ken nie, maar is eintlik die voorloper van die Scottie. Alhoewel dit 'n goeie verhaal is, is dit moeilik om te bewys.
Wat wel bekend is, is dat die Scottie vir baie jare suiwer geteel is. In 1860 het 'n skou in Birmingham, Engeland, die eerste Skotse terriërklas gehad. Ondanks die feit dat die klas oop was, is ware Skotse terriërs nie gewys nie. Teen 1882 is die Scottish Terrier Club georganiseer.
Die Skotse terriër is 'n dik, gespierde hond wat krag, simmetrie en balans uitstraal. Die Scottie, klein en kompak, het 'n lang kop wat met trots gedra word. Die oë is diep onder die wenkbroue gesit. Die ore is gerig en regop gedra en sy kort stert is regop. Die volwasse Scottie is laag op die grond, maar 'n gebalde vuis van 'n man moet regop gehou word onder sy bors en die aarde.
Vir die beginnerhondpersoon word die West Highland-wit terriër en die Skotse terriër dikwels verwar. Alhoewel hul liggaamsvoorkoms soortgelyk is, gee hul haarjas hulle weg. Westies is altyd 'n skaduwee van wit. Die Scottie is nooit wit nie.
Die buitenste haarjas, draadig, hard en weerbestand, is ongeveer 2 duim lank. Die onderlaag is dig en sag. Borsel word twee keer per week aanbeveel om die rokvrye vry te hou. Die Scottie is meestal swart, maar ook bruin, grys, sanderig en geklitst.
Die haarkleed van die Scottie word versier tot 'n kenmerkende voorkoms. Die hare op die gesig word lank in die vorm van 'n baard gelaat. Die bene en onderlyf word lank gelaat en die bokant en sye is kort gesny.
Die volwasse Scottie staan ​​10 tot 12 duim by die skouer en weeg 18 tot 22 pond.
Die Skotse terriër is 'n vet en waardige hond. Die Scottie is gewillig om oral heen te gaan en iets te doen. Hy kan nie sy liefde vryelik gee nie. Hy sal gewoonlik terugsit en die toneel ondersoek voordat hy 'n besluit neem. Baie intelligent, maar met 'n streep van onafhanklikheid, kan die Scottie moeilik beheer word oor eekhorings, konyne en selfs sommige katte.
Die Scottie het wel 'n neiging om territoriaal te wees en sommige het dominante persoonlikhede. 'N Paar kan aggressief teenoor ander honde wees. Vroeë sosialisering sal die Scottie help om ander honde en selfs katte te aanvaar. Met 'n sterk ingebore jaginstinkt, kan die Scottie agter klein diertjies aanjaag, sodat 'n mens nooit van lood vertrou moet word nie.
Alhoewel dit nie 'n rasende ras is nie, is die Scottie sodra u 'n vriend is, lewenslank van u.
Die Skotse terriër is tuis in 'n huis, woonstel of selfs 'n landhuis, solank mense in die omgewing is. Ongeag waar hy woon, die Scottie moet ruimte hê om te hardloop, maar hy moet 'n omheinde tuin of 'n veilige patio hê.
Soos met ander terriërs, is die Scottie 'n goeie waghond en blaf gewoonlik nie sonder rede nie. Hul veiligheid is veral die gesin se veiligheid. As hy met kinders grootgemaak word, is die Scottie 'n wonderlike vriend, maar hulle is nie verdraagsaam oor die onbedagsame aktiwiteit van baie jong kinders nie.
Die Skotse terriër kan koppig wees en is miskien nie so maklik om op te lei as ander rasse nie. Maar as hy met baie liefde en lof opgelei word, kan die Scottie goed doen in opleiding vir gehoorsaamheid en selfs behendigheid.
Soos met ander terriërs, is die Scottie lief vir aktiwiteit en menslike kameraadskap. As dit ontneem word, kan die Scottie gedragsprobleme ontwikkel. Sommige geniet dit om in die tuin te grawe, en ander wil 'n oorweldigende klein klein dingetjie hê.
Oor die algemeen is die Scottish Terrier 'n gesonde hond met min mediese probleme. Die volgende siektes of afwykings is egter aangemeld:
Atopie is 'n velsiekte wat veroorsaak word deur verskillende allergieë.
Kutane histiocytoma - is 'n goedaardige gewas in die vel wat jong honde kan beïnvloed.
Von Willebrand Siekte is 'n bloedstollingsversteuring wat kan lei tot langdurige of oormatige bloeding.
Dystocia is die term wat gebruik word om moeilike geboorte te beskryf. As gevolg van hul groot koppe, is dit moeilik vir die moeder om die hondjies vaagweg deur te gee en die meeste bulhonde het keisersnee om hul babas te bevry.
Blaaskanker is ongelukkig betreklik algemeen. Van al die AKC-rasse het die Scottie die hoogste persentasie van hierdie soort kanker.