La Fontana dei Quattro Fiumi / Die fontein van die vier riviere, 1651 - Simboliek kunsbeweging - 2020
Quattro enormi allegorie sedute in pos contrastanti agli angoli delle rocce in marmo bianco che rappresentano ek maggiori fiumi di ciascuno diei quattro continenti noti, secondo le cognizioni geografische deel XVII secolo:
Il Danubio per l'Europa, die geskiedenis van Antonio Raggi;
Il Nilo per l'Africa van Antonio Fancelli.
Realizzata al centro di Piazza Navona di Roma da Gian Lorenzo Bernini, nel 1651, la fontana dei Quattro Fiumi, is die grootste deel van die wêreld se ondersteuning van alle mense in die wêreld. Opera di architettura, oltre che di scultura, Fontana het in meeste gevalle gespeel in 'n professionele kunswerke, en het nie 'n rolprent nie. La fontana, Corona dalla colomba dello Spirito Santo - emblema del Papa Innocenzo X, committente dell'opera - die interpretasie van die teks is simbolo del trionfo della Chiesa, wat deel uitmaak van die mondelinge. La fontana fu scoperta al pubblico il 12 giugno 1661.
La Fontana sorg vir al die sentrums van die piazza, maar dit is 'n goeie plek om te bereik en te bereik. "beveratore", 'N duidelike vasca kwadrata per l'abbeveraggio dei cavalli. Dit is 'n basiese vorm van 'n groot rolprent wat 'n lewende rol speel in die spel, waarby 'n groot groep van marmore is,Obelisco Agonale", 'n lys van die epoca romana, die Romeinse geskiedenis van 1647 en die Romeinse sirkel via die Appia. Die laaste plek is in die sentrum van die sentrum, en is die eerste plek in die Bernini-stadion, in 1643, met die grootste deel van die stad. Tritone, ek is 'n kontroles wat ek kan doen met 'n verskeidenheid van programme: jy kan nie 'n selfoon skep nie, maar ook 'n belangrike komponent, maar jy kan ook 'n paar dinge doen, en dit is 'n baie belangrike manier om jou selfoon te vertaal. 'obelisco.Le standbeeld in marmo bianco che kompongono la fontana hanno una dimensione maggiore di quella reale.
Ek het 'n rapresentano le allegorie van die hoofrolle van die Terra, wat deur die hele wêreld aan die hoofkantoor gegee word, en dit is nie die geval nie, maar dit is 'n belangrike rol in die tema van die sosiaal-en-sosiaal-geskiedenis van die drama in Travertino - die opera van Giovan Maria Franchi del 1648:
il Rio della Plata di Francesco Baratta, deel 1651.
Dit is nie die geval nie, aangesien dit 'n belangrike rol speel in die wêreld. Ek het Gian Lorenzo Bernini en muovono giganti in die gastronomie, en ek het 'n baie interessante espressiva. Sull'antico, però, prevale l'invenzione del capriccioso. Daar is ook 'n indrukwekkende indruk dat die Pamphilj presenti sul monumento 'n rappresentare is van die godsdienstige geloofwaardigheid van die wêreld, en daar is niks anders as 'n poging om die wêreld te beskerm nie. Deel XIX secolo, die Rio Della Plata, die Vino-al-die-wêreld-simbolegiano en die Argentynse Galery, en die Goue Goue Liedjie. Hier is die studio wat jy kan doen om die rolprent te deel, veral as jy 'n groot verskeidenheid is.
Fontein van die Vier Riviere is 'n fontein in die Piazza Navona in Rome, Italië. Dit is in 1651 deur Gian Lorenzo Bernini ontwerp vir Pous Innocent X wie se familiepaleis, die Palazzo Pamphili, op die piazza gekonfronteer het, net soos die kerk van Sant'Agnese in Agone, waarvan die onskuldige die borg was.
Die basis van die fontein is 'n wasbak van die middelpunt waarvan travertyngesteentes opstaan ​​om vier riviergode te ondersteun en bo hulle, 'n antieke Egiptiese obelisk wat by die Pamphili-familie se embleem van 'n duif met 'n olywe takkie is. Gesamentlik verteenwoordig hulle vier groot riviere van die vier vastelande waarvolgens die pouslike gesag versprei het: die Nyl wat Afrika verteenwoordig, die Donau verteenwoordig Europa, die Ganges wat Asië verteenwoordig en die Río de la Plata wat die Amerikas verteenwoordig.
Bernini se ontwerp is in kompetisie gekies. Die omstandighede van sy oorwinning word soos volg beskryf in Filippo Baldinucci se The life of Cavaliere Bernini (1682):
"So sterk was die sinistere invloed van die teenstanders van Bernini op die onheilspellende gedagte dat toe hy van plan was om op Piazza Navona op te rig, die groot obelisk na Rome gebring deur die keiser Caracalla, wat lankal by Capo di Bove begrawe is. die versiering van 'n wonderlike fontein, het die pous ontwerpe gemaak deur die voorste argitekte van Rome sonder 'n bevel vir een na Bernini. Prins Niccolò Ludovisi, wie se vrou niggie aan die paus was, het Bernini oorreed om 'n model voor te berei en te reël dat dit in die geheim in 'n kamer in die Palazzo Pamphili geïnstalleer moes word wat die Pous moes slaag. Toe die ete klaar was, sien hy so 'n edele skepping, het hy amper in ekstase gestop. As prins van die skerpste oordeel en die hoogsste idees, nadat hy dit bewonder het, het hy gesê: "Dit is 'n truuk. Dit sal nodig wees om Bernini in diens te neem, ten spyte van diegene wat dit nie wil hê nie, want hy wat nie Bernini se ontwerpe wil gebruik nie, moet versigtig wees om dit nie te sien nie".
Openbare fonteine ​​in Rome het verskeie doeleindes gedien: eerstens was hulle in die eeue hoogs benodigde bronne van water vir bure voor huishoudelike loodgieterswerk. Tweedens, hulle was monumente vir die pouslike beskermhere. Vroeër Bernini-fonteine ​​was die Fontein van die Triton in Piazza Barberini, die Fontein van die Moor in die suidelike einde van Piazza Navona wat tydens die Barberini-pausdom opgerig is. Die Neptunus en Triton vir Villa Peretti Montalto, wie se beeldhouer nou woonagtig is in Victoria en Albert Museum in Londen.
Elkeen het diere en plante wat verder identifikasie voortbring, en elkeen dra 'n sekere aantal allegories en metafore daarby. Die Ganges dra 'n lang roeier, wat die rivier se navigasie verteenwoordig. Die Nyl se kop word met 'n los lap gedrapeer, wat beteken dat niemand destyds presies geweet het waar die Nyl se bron was nie. Die Donau raak aan die Pous se persoonlike wapen, aangesien dit die groot rivier die naaste aan Rome is. En die Río de la Plata sit op 'n hoop muntstukke, 'n simbool van die rykdom wat Amerika aan Europa kan bied (die woord plata beteken "silwer" in Spaans). Ook lyk die Río de la Plata bang deur 'n slang, wat ryk mans se vrees laat sien dat hul geld gesteel kan word. Elkeen is 'n riviergod, halfpad, in ontsag van die sentrale toring, wat deur die slanke Egiptiese obelisk (epitomized)gebou vir die Romeinse Serapeum in AD 81), wat simboliseer deur die Pouslike mag wat deur die Pamphili-simbool oorgeneem word. Daarbenewens is die fontein 'n teater in die rondte, 'n skouspel van aksie, wat rondgestap kan word. Water vloei en spat uit 'n kronkelende en deurdringende bergstoornis van travertynmarmelk. 'N Leergedeelte, algemeen met toergidse, is dat Bernini die koeiende Rio de la Plata-rivier geplaas het asof die beeld die fasade van die Sant'Agnese-kerk vrees deur sy mededinger. Borromini kan teen hom krummel; Trouens, die fontein is 'n paar jaar voltooi voordat Borromini op die kerk begin werk het.
Die dinamiese samesmelting van argitektuur en beeldhoukuns het hierdie fontein revolusionêr gemaak in vergelyking met vorige Romeinse projekte, soos die gestileerde ontwerpe Acqua Felice en Paola deur Domenico Fontana in Piazza San Bernardo (1585-87) of die gewoonte-versierde geometriese blomme-vormige wasbak onder 'n waterstraal soos die Fontanina in Piazza Campitelli (1589) deur Giacomo della Porta.
Hierdie fontein was die inspirasie vir Francesco Robba (1698-1757) vir die Robba-fontein, wat staan ​​(sedert 2006 as 'n replika) op die stadsplein in Ljubljana, die hoofstad van Slowenië. Dit is een van die stad se mees herkenbare simbole.
Die Fontana dei Quattro Fiumi is op 12 Junie 1651 aan die bevolking van Rome onthul. Volgens 'n verslag van die tyd is 'n gebeurtenis georganiseer om mense na die Piazza Navona te trek. Vroeger het houtraamwerk, met gordyne oorgetrek, die fontein weggesteek, maar waarskynlik nie die obelisk nie, wat mense die idee sou gegee het dat daar iets gebou is, maar die presiese besonderhede was onbekend.
Sodra onthul is, sou die volle majesteit van die fontein duidelik wees, wat die vieringe ontwerp is om te adverteer. Die fees is deur die familie Pamphili betaal, spesifiek, Innocent X, wat die oprigting van die fontein geborg het. Die opvallendste item op die Pamphili-kruin, 'n olyftak, is deur die kunstenaars wat deelgeneem het, gebrandmerk.
Die skrywer van die verslag, Antonio Bernal, neem sy lesers deur die ure wat tot die onthulling lei. Die vieringe is aangekondig deur 'n vrou, geklee as die allegoriese karakter van Fame, wat in die strate van Rome op 'n kar of vlot geparadiseer word. Sy was oulik geklee, met vlerke aan haar rug vasgebind en 'n lang basuin in haar hand. Bernal wys daarop dat "Sy het grasieus gegaan deur al die strate en al die distrikte wat onder die sewe heuwels van Rome aangetref word, wat dikwels die ronde brons blaas, en almal aanmoedig om hul pad na die bekende Piazza te maak.'N Tweede wa het haar gevolg, hierdie keer is 'n ander vrou geklee as die allegoriese figuur van nuuskierigheid. Volgens die verslag het sy voortgegaan om die mense te vermaan om na die piazza te gaan. Bernal beskryf die klam en geraas van die mense soos hulle die komende gebeurtenis.
Die verslag is eintlik minder gedetailleerd oor die proses van openbare onthulling van die fontein. Dit gee egter ruim beskrywings van die antwoorde van die toeskouers wat in die Piazza bymekaar gekom het. Eenmaal daar, het Bernal aantekeninge, die burgers van die stad is oorweldig deur die massiewe fontein, met sy groot lewensgetroue figure.
Die verslag noem die "verrukte siele"van die bevolking, die fontein, wat 'n rykdom van silwer skatte uitstoot" veroorsaak "geen wonder nie"In die toeskouers. Bernal gaan voort om die fontein te beskryf, deurlopend te verwys na die skynbare naturalisme van die figure en die verstommende effek op dié in die piazza.
Die maak van die fontein is om verskeie redes deur opposisie deur die mense van Rome ontmoet. Eerstens, onskuldige X het die fontein gebou op openbare koste tydens die intense hongersnood van 1646-48. Gedurende die konstruksie van die fontein was die stad gemompel en praat van oproer in die lug. Pasquinade skrywers protesteer die konstruksie van die fontein in September 1648 deur handgeskrewe invektiewe op die klipblokke wat gebruik word om die obelisk te maak, te heg. Hierdie pasquinades lees, "Ons wil nie Obelisks en Fountains hê nie, dit is brood wat ons wil hê. Brood, Brood, Brood!"
Onskuldig, het die skrywers vinnig gearresteer, en versierde spioene het die Pasquino-standbeeld en Piazza Navona
Die straatkwartiere van die mark het ook die konstruksie van die fontein gekant, aangesien onskuldige X hulle van die piazza verdryf het. Die Pamphilijpous het geglo dat hulle afbreuk doen aan die prag van die vierkant. Die verkopers het geweier om te beweeg, en die pouslike polisie moes hulle van die piazza verjaag. In die besonder, het Romeinse Jode die navolging van die Navona beklaag, aangesien hulle die gebruik van gebruikte klere daar op die Woensdagmark verkoop het.