Abaktale tablette vir sistitis - Ginekologie - 2020
Die gebruik van tablette Abaktale sistitis
Urologen gebruik Abaktale tablette vir sistitis om patogene bakterieë wat op die oppervlak van die blaasepiteel leef, dood te maak. Die geneesmiddel behoort aan die fluorokinoloon antibiotika. Na inname word Abaktal vinnig geabsorbeer in die spysverteringskanaal en word gelokaliseer in die weefsels van die urogenitale stelsel, wat die replisering van die DNA van patogene bakterieë inhibeer en 'n nadelige effek op die sintese van hul proteïene uitoefen. Biobeskikbaarheid bereik 100%. Die uitskeiding van die liggaam word uitgevoer met ontlasting en urine.
Die besluit oor die haalbaarheid van die gebruik van pefloxasien in die behandeling van sistitis moet deur die dokter gemaak word, met inagneming van die resultate van die pasiënt se ontledings en sy algemene toestand. Om skadelike effekte op die maag te voorkom, word Abaktal aanbeveel om geneem te word terwyl jy kos eet en baie water drink.
Om die inflammatoriese proses te onderdruk in die geval van sistitis, is volwassenes voorgeskrewe medikasie teen 400 mg in die oggend en aand. In chroniese vorm van lewerversaking word die daaglikse dosis pefloxasien aanbeveel om tot 400 mg per dag te verminder.
Die gebruik van antibiotika Abaktal by die behandeling van blaasinfeksies kan lei tot die klagtes van die pasiënt met die volgende toestande:
versteurings van die spysverteringskanaal (belching, sooibrand, braking, aptytverlies, dermontsteking, pseudomembraneuse kolitis),
soute of bloed onsuiwerhede in die urine,
pyn in die gewrigte en spiere
inflammasie van die veneuse mure,
hipersensitiwiteitsreaksies (uitslag, jeuk en korwe op die vel, brongospasma, ultravioletallergie).
In 'n laboratorium ondersoek kan 'n pasiënt wat Abactal neem, patologiese veranderinge in die perifere bloedsamestelling hê, 'n toename in die inhoud van bilirubien, alkaliese fosfatase en lewerensieme.
Impak op ry: neem pille Abaktal kan die konsentrasie negatief beïnvloed, daarom moet dit nie deur bestuurders en mense gebruik word nie, waarvan die werk verband hou met werk by moontlike gevaarlike voorwerpe.
Abactal moet nie geneem word deur mense wat aan onverdraagsaamheid ly aan die komponente of dwelms van die kinoloongroep nie.
'N Antibiotika moet op ou ouderdom met omsigtigheid gebruik word, sowel as in die geval van verergering van chroniese patologieë van die spysverteringskanaal, epilepsie, swaar gestremde nierfunksie of lewer.
Die gelyktydige gebruik van Abaktal met chloramfenikol of tetrasiklien lei tot 'n onderlinge verswakking van hul terapeutiese werking.
Teensuurmiddels verminder die tempo van absorpsie van pefloxasien vanaf die spysverteringskanaal. Om die verwagte terapeutiese effek te bereik, moet die interval tussen die neem van hierdie middels minstens 2 uur wees.
Ranitidine en Zimetidin vertraag die eliminasie van Pefloxacin uit die liggaam. Abaktale verhoog die bloedvlakke van nie-ewekansige anti-inflammatoriese middels, Theophylline en Cyclosporin, verhoog die kliniese effek van indirekte antistolmiddels.
Pefloxacin is nie verenigbaar met alkohol nie. Alkohol verminder die terapeutiese effektiwiteit van die antibiotika en verhoog die negatiewe uitwerking op die liggaam.
Oorskryding van die voorgeskrewe dosis van die geneesmiddel kan lei tot verhoogde senuweeagtige opwinding, verwarring en drang om te braak. Met 'n sterk oordosis kan die pasiënt stuiptrekkings en sinkope ervaar.
In geval van toevallige gebruik van 'n groot dosis pefloxasien, word die pasiënt aanbeveel om braking op te wek en medisyne te neem met 'n absorberende effek (geaktiveerde koolstof, smektu, ens.). Daarna is hy voorgeskrewe terapie om die ontwikkelde simptome te elimineer.
Die effektiwiteit van Abaktal in die behandeling van inflammatoriese prosesse in die blaas is te wyte aan die werking van sy hoofkomponent, pefloxasien, 'n antimikrobiese stof van sintetiese oorsprong, gekenmerk deur 'n wye spektrum van antibakteriese aktiwiteit. In die geneesmiddel word hierdie komponent aangebied in die vorm van die mesilaatdihidraat. Die massa fraksie van pefloxasien in elke tablet is 400 mg.
Die onaktiewe komponente van die geneesmiddel sluit in: povidoon, hipromellose, talk, natriumkarboxymetielstysel, titaandioksied, silikiedioksied, poliëtileenglikol 400, magnesiumstearaat, laktosemonohydraat, palmwax, aartappelstysel.
Abaktal word verkoop in die vorm van 'n vaartbelynde ovaal tablet bedek met 'n wit, enteriese bedekking. Die boks bevat 10 tablette wat in 'n enkele blisterverpakking geplaas word.
Om Abactal antibiotika te koop, moet die pasiënt 'n voorskrif van 'n dokter verkry.
Antibiotiese behandeling: Ceftriaxoon vir sistitis
Aanduidings en kontraindikasies vir die ontvangs van Nolicin in blaasartrose
Suspensie Zinnat vir sistitis
5-Nok tablette vir sistitis
Met sistitis het voorheen gesukkel met die hulp van folk remedies. Maar onlangs het die siekte soveel vererger dat die gewone behandelingsmetodes nie gehelp het nie. Uroloog gestuur vir toetse, en het dan die antibiotika Abaktal geskryf. Sy het die medisyne in die oggend en aand op 1 tablet vir 'n week geneem. Na afloop van die behandeling het die simptome van sistitis verdwyn, begin goed voel.
'N Paar maande gelede het ek versteur geraak deur pyn in die onderbuik, wat gereeld aan die toilet was, en erge krampe tydens urinering. Die dokter het siasitis gediagnoseer en Abactal voorgeskryf. Hierdie antibiotikum het vinnig blaasblaas verwyder, maar toe sy dit vat, het sy swak gevoel, hoofpyn, belching en naarheid gehad nadat sy geëet het. Ten spyte hiervan het sy nie opgehou om Abaktal te drink nie, aangesien dit baie makliker was om die newe-effekte daarvan te verduur as kystitis. Met die hulp van die dwelm het die siekte vir 'n week ontslae geraak. Newe-effekte na die einde van behandeling was hul eie.
Abaktal is 'n effektiewe antibiotika wat selfs gevorderde sistitis kan genees. Sy het dit met 'n sterk verergering, toe die fondse wat voorheen behandel is, nie wou help nie. Die dwelm begin 2 dae na die aanvang van behandeling. Teen die einde van die weeklikse kursus wat deur die dokter voorgeskryf is, het niks gelyk aan die simptome van sistitis nie. Die enigste ding wat my in pille Abaktal verleë maak, so is dit hul groot grootte. Om die pille te sluk, moenie kou nie, moes hard probeer.
Urologen gebruik antibiotika om die bakterieë wat op die slymvlies van die blaas leef, dood te maak. 'N Gereedskap soos Abaktal behoort aan die groep fluorokinole van die eerste generasie.
Die dwelm word in verskeie gevalle voorgeskryf:
met die chroniese vorm van die siekte,
met sterk pyn tydens urinering,
met die ontwikkeling van piëlonefritis,
gekombineer met sistitis met diabetes, urolithiasis,
met die voorkoms van bloed in die urine.
'N Antibakteriese middel word gebruik vir matige tot ernstige patologie.
tablette wat 20 of 40 mg aktiewe bestanddeel bevat (in die verpakking kan 4, 10, 20 of 50 stukke wees)
flessies (volume 100 ml) of ampules (volume 5 ml) wat 'n 8% oplossing vir inspuiting bevat.
1 tablet bevat 558.5 mg perfloxasienmesilaatdihidraat (dit stem ooreen met 400 mg "suiwer" perfloksasien),
1 ml van die oplossing bevat 80 mg perfloxasien.
Die geneesmiddel beïnvloed die geen-apparaat van mikrobes deur die replisering van DNA-molekules te onderdruk (blokkering van DNA-gyrase). Dit lei tot die feit dat die patogeen van 'n aansteeklike siekte sterf. Die uitgesproke bakteriedodende effek van die geneesmiddel word geassosieer met die teenwoordigheid van 'n fluoratoom in sy chemiese formule. 'N Belangrike aspek van die werking van die antibiotika is dat dit nie net die bakterieë wat in die dormante stadium is, kan doodmaak nie, maar ook diegene wat aktief prolifereer.
Na inname in tabletvorm, Abaktal ondergaan vinnig absorpsie en gaan die sistemiese sirkulasie in (biobeskikbaarheidsvlak is 100%). Die maksimum konsentrasie van die geneesmiddel in die bloed word aangeteken in 1,5 - 2 uur na inname. Die mate van binding van antibiotiese molekules met proteïene is ongeveer 30%. Abaktal penetreer goed in sulke interne media soos speeksel, sputum, brongiale sekresies en vrugwater. 'N Hoë konsentrasie van die geneesmiddel word ook in die prostaatklier en bene van die skelet aangetref.
Die belangrikste chemiese reaksies wat met die metabolisme van Abaktal geassosieer word, slaag in die lewer. Die dwelm word hoofsaaklik deur die niere uitgeskei.
Na 'n enkele inname van die liggaam is die halfleeftyd van die antibiotikum 8 uur, na herhaalde - 12 uur.
In die urine word die spore Abaktale konsentrasies aangeteken 3-4 dae na die laaste toediening van die geneesmiddel.
Met simptome van nierversaking, verander die halfleeftyd en plasmakonsentrasie van die geneesmiddel nie beduidend nie.
In die geval van lewerversaking, kan die halfleeftyd van Abaktal vanaf sistemiese bloedvloei twee of meer keer toeneem, wat 'n gepaste regstelling van die frekwensie van toediening van die antibiotika vereis.
Die spektrum van antimikrobiese aktiwiteit:
Beide Gram-positiewe en Gram-negatiewe mikroörganismes is sensitief vir die geneesmiddel (hulle is meer sensitief) onder hulle:
Proteus spp. (slegs indool-positiewe stamme).
Die volgende tipes mikroörganismes het 'n gemiddelde vlak van sensitiwiteit vir Abacal:
Streptokokkus spp. (insluitend patogeen van lobar longontsteking - Streptococcus pneumoniae)
Mycobacterium tuberculosis, Gram-negatiewe anaërobiese mikroörganismes, en spirochetes het 'n hoë vlak van weerstand teen Abactal.
Interaksie met ander farmakologiese middels
Dit is nodig om mede-toediening van Abaktal te vermy met dwelmmiddels wat aan die klas van teensuurmiddels (Maalox, Almagel, ens.) Behoort. Indien nodig, moet die interval tussen gebruik binne die gespesifiseerde medisyne minstens 2 ure wees.
In die geval van kombinasie van Pefloxacin met antihistamiene (ranitidien, cimetidine), verhoog die frekwensie van die antibiotika as gevolg van 'n toename in die tyd van die sirkulasie in bloedplasma.
As Abaktal gebruik word met indirekte antistolmiddels, kan daar bloeddoriese toestande voorkom.
Die kombinasie van pefloxasien met chloramfenikol en tetrasikliene (antagoniste) is onaanvaarbaar.
Die aktiewe bestanddeel is 'n antimikrobiese geneesmiddel uit die groep fluorokinolone met 'n bakteriedodende effek. Die werkingsmeganisme is om die ensiem-DNA-gyra te inhibeer, die replisering van bakteriële DNA en die ribonukleïensuur A-subeenheid te benadeel, wat lei tot ontwrigting van proteïensintese in bakterieselle. Dit tree op die selle van gram-negatiewe bakterieë in die fases van rus en deling op die selle van gram-positiewe bakterieë slegs in die fase van mitotiese verdeling.
Abaktal het 'n wye verskeidenheid antimikrobieseaksies.
Gram-positiewe bakterieë is sensitief daarvoor. Staphylococcus aureus, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus epidermidis. Minder sensitief Enterococcus spp. Streptococcus spp. en Streptokokkus pneumoniae.
Van gram-negatiewe kokkies en bakterieë is sensitief daarvoor. Escherichia coli, Serratia spp. Klebsiella spp., Enterobacter spp., Proteus mirabilis, Haemophilus influenzae, Proteus vulgaris, Salmonella spp., Citrobacter spp., Neisseria gonorrhoeae, Shigella spp., Campylobacter spp... Intrasellulêre parasiete Legionella spp., Chlamydia spp., Ureaplasma urealyticum, Chlamydophila pneumoniae. Minder sensitief Mycoplasma spp., Gardnerella vaginalis, Clostridium perfringens.
Bestand teen die dwelm: Staphylococcus spp., Listeria spp., Mycobacterium tuberculosis, Clostridium spp. en gram negatiewe anaerobes.
Val nie onder die werking van beta-laktamase in nie, het 'n effek op weerstandbiedende stamme kefalosporiene, penisilliene en aminoglikosiede. Dit het 'n post-antibiotiese effek.
Na 20 minute Na 90% van die geneesmiddel word geabsorbeer in die spysverteringskanaal. Cmax word binne 1,5 uur bepaal. Met 'n daaglikse inname van 400 mg van die geneesmiddel, word die residuele konsentrasie in van bloed bepaal binne 48 uur. Na intraveneuse toediening verskil farmakokinetika nie na die toediening na toediening nie.
By 20 - 30% bind aan plasmaproteïene. Dit het 'n hoë volume eenvormige verspreiding en goeie penetrasie deur alle weefsels, organe en liggaamsvloeistowwe.
Terapeutiese konsentrasies in speeksel, sputum, peritoneale vloeistof, gal, seminale vloeistof, miokardium, dermmure en galblaas, beenweefsel, prostaatklier is hoër as bloedkonsentrasies.
Metaboliseer in die lewer. T1 / 2 na 'n enkele dosis - 10 uur, met veelvoudige dosisse - 12 uur. metaboliete uitgeskei deur die niere (31-59%) en gal (20-30%).
Abaktale instruksies vir gebruik (metode en dosering)
Abaktal tydens die etes deur die mond geneem. Gemiddelde diabetes is 800 mg, MD - 1200 mg.
Neem 400 mg twee keer per dag, met 'n interval van 12 uur tussen dosisse.
Vir infeksies van die genitourêre stelsel (byvoorbeeld, sistitis) 400 mg kan 1 keer per dag geneem word.
Wanneer ongekompliseerd gonorree neem 800 mg een keer.
In geval van abnormale lewerfunksie word abakale uitskeiding vertraag, dus is die daaglikse dosis 400 mg een keer per dag of twee keer per dag. Om die dosis te verminder in teenstelling met nierfunksie is nie nodig nie.
Instruksies vir gebruik Abactal in / in
Die inhoud van die ampul word opgelos in 250 ml glukose-oplossing. Die gevolglike oplossing word baie stadig in die drup ingespuit. In ernstige gevalle van aansteeklike siektes word 800 mg een keer ingespuit, met 'n oorgang na 400 mg elke 12 uur. Met ongekompliseerde siektes - 400 mg twee keer per dag. As grondvryhoogte kreatinien minder as 20 ml / min in teenstelling met nierfunksie, word dit aanbeveel om die dosis te halveer. Met gepaardgaande lewersiektes word 8 mg / kg liggaamsgewig voorgeskryf. Met geelsug word hierdie dosis een keer per dag toegedien, met ascites - een keer elke 36 uur, en met 'n kombinasie van ascites en geelsug - twee keer per dag. Na 'n kursus van infusie met positiewe dinamika en die behoefte om aan te gaan terapie, kan u oorskakel na behandeling in die vorm van tablette.
Fluoroquinolones is hoogs effektiewe middels wat ook optree op intracellulêr geleë mikroörganismes. Abaktale in organe en weefsels skep 'n konsentrasie van 2-7 keer die konsentrasie in die bloed. Met 'n lang tydperk van teling kan jy hulle twee keer per dag toewys.
Ontleding van resensies van Abaktal, kan ons aflei oor hul doeltreffendheid in piëlonefritis,prostatitis,sinusitis en ginekologiese siektes. Dit is 'n relatief lae-toksiese middel, maar daar kan newe-effekte wees wanneer hulle dit neem.
So, daar is resensies oor die voorkoms hoofpyn, angs, slapeloosheid, prikkelbaarheid en selfs hallusinasies. 3-6% van die pasiënte het sooibrand, naarheid, buikpyn. Verhoogde transaminase vlakke, wat dui op 'n skending van die lewer, normaliseer na die staking van die geneesmiddel. Ouer mense het verskyn tendinitis, tendovaginitis en gewrigspyn.
Hoë cholesterol tydens swangerskap
Postcoital sistitis by vroue: oorsake, risikofaktore, simptome, funksies van voorkoming en behandeling