Lewenskompasse – Roekeloos
Gepubliseer deurAlexander Carte	 18/03/2017 14/03/2017 Los kommentaar op Lewenskompasse
Ek wonder, sou ons nie ons eie koppe volg waarheen is ons op pad en waar gaan ons opeindig sonder genade?
Want ons staan soms en vra verontwaardig oor hoe ons tot hier gekom het, hoekom ons hier geëindig het, waarom sekere dinge met my gebeur, wat het ek dan verkeerd gedoen? Hoekom, waarom, wonder hoe en hoekom nou? Hoe gaan dit in my geestelike lewe?
Eva het nie 'n oomblik spandeer om in haar suinige smaakgedrewe, gulsige oomblik tot die besef te kom dat die hele wêreld se bevolkings uit haar skoot gebore sal word nie en dat sy haar volmaaktheid sal verruil vir 'n kortstondige oomblik van ekstase nie. Opeens tot die besef gekom dat sy nie alleen in hierdie skande sal staan nie en haar man wat die asem van sy skepper persoonlik in sy wese gevoel het ook aan haar skande sou proe. Satan sou hulle in 'n oogwink soveel skande laat voel het dat hulle moes wegkruip van hom wie se belofte hulle verbreek het deur aan die lippe te hang van 'n reptiel wat se asem na gif proe en Satan se glimlag verbreed.
Kain, uit jaloesie, volg sy eie kop oor 'n ego wat seer kry en die eerste moord pleeg a.g.v. ouers wat in 'n oogwink God se belofte verpand het vir die dood en Satan se grynslag al breër maak – om die saad van Jesus te vernietig in Abel.
Simson, sterk en fors gebou, nog 'n man wat sekerlik die slagoffer was van die eerste goedbeplande lokval waarin 'n geheime agent gebruik is en nog 'n man wat toegee aan sy grootste swakheid vir verbode vrugte en daardeur sy eie vernedering en blindheid in bespotting verander en God se belofte ruil vir 'n goedkoop nag in die bed van 'n gewetenlose vrou met net een doel voor oë, om God se plan in die wiele te ry en 'n kortstondige glimlag op Satan se gesig sien
Van lustige vrou en terugkyk en wonder hoe het hy blind tussen die ja en nee pilare geëindig het en Satan met 'n grynslag laat.
Paulus met die verskoning dat hy vir God werk en 'n massa moordenaar word en onder die indruk verkeer dat hy vir hom 'n plek in die hemel kan los moor. Maar tot stilstand geruk word en sy wroeginge met bloed op sy hande begin siele red in 'n poging om reg te maak waar hy verbrou het en Satan se grynslag laat verstar – en die grootste teologiese kennis in profetiese boeke gebind het
Job, voorspoedige kind van die Here wat geen benul het dat sy geloof vir 40 jaar in 'n hel sal verander en net aan die enigste grashalm sal kan vasklou wat sy waarborg is om nie in 'n oomblik op 'n vrou en beste vriende se oningeligte raad te reageer nie. Wat uit uitgeputte moedeloosheid sy God onder kruisverhoor neem en stil gemaak word nadat sy kennis bevraag teken is maar die versekering gekry dat God wel gereageer het en Hy wel 'n wakende oog oor Job hou en Satan ook nie die rondte kan wen nie.
Jona, so eiewys en hardkoppig dat hy deur die maagsappe van 'n vis skoon gewas moes word en met sy geknakte ego die enigste boom wat hom koelte bied vervloek en steeds nie sy roeping kan begryp nie nadat 'n hele stad wat glo dat hy die god vanuit die see is na hom luister waar hy hulle halfhartig inlig oor hulle lot – selfs dan sou hulle nie bekeer word nie. God gebruik hulle eie afgod tot sy eie voordeel om sy doel te bereik en Jona is nukkerig en kwaad vir homself want hy wou die stad sien tot niet gaan – nooit tot die besef kom dat dit eintlik sy eie hart is wat moet verander en nie bevooroordeeld wees teenoor ander wat in sy opinie geen kans staan om gered te word nie.
Dawid, witbroodjie van God wat ook nie die verbode vrugte se versoeking kon weerstaan nie en met bloed op sy hande en gewete wat pla, bloot omdat hy daarop attent gemaak is, in berou om vergiffenis smeek en die Satan se grynslag laat verdwyn.
Moses, uitgekose leier van 'n nasie wat hulle eie verval telkemale self bewerkstellig.
En Moses in 'n oomblik van moedelose woede die rots slaan en homself die kans op die beloofde land ontneem waarvoor hy veertig jaar opgeoffer het in die stof van 'n dorre woestyn met 'n afvallige ondankbare nasie wat veronderstel is om die uitverkore volk te wees met naamlys van sondaars en Satan wat steeds aanspraak probeer maak het op sy moeë liggaam en weereens nie oorwinning smaak nie – lankal getrek uit Egipte maar nooit die Egipte in die hart ontsnap nie.
Noag, dronk, en die held wat die voorbestaan van toekomstige vallende helde waarborg. Esau, in 'n oomblik alles insluitend sy eerbaarheid en toekoms opoffer vir fisiese honger wat gestil moet word nes sy voorouers in 'n tuin waar God gewandel het maar verkies het om die pad met distels te loop met sweet en innerlike wroeging.
Die helde val een vir een langs die pad wat vir ons uitgestippel is en moedeloos op ons knieë met ons ego's teen die grond het God bitterlik klein geskryf my genade is genoeg, hou jou oë op my gerig
Jesus aan die kruis, smetteloos, rein van hart, sy lyf vermink en in 'n oomblik 'n keuse maak of ek en jy, wat nie in staat is om vir ons 'n plek in sy koninkryk te kan verseker nie, 'n onverdiende ewige plek in die nuwe Jerusalem verseker kan wees. Hy wat daar hang a.g.v. ons vervalle en versoekings – goed en kwaad links en regs van hom hang-en een gered word.
In dankbaarheid kan ons lewenswyse bewys dat dit alles net sy genade is en sy voorspraak by sy vader ons kans op die ewige lewe vir ons bevestig.
Afgode het kinders geoffer in die tyd toe Abraham 'n opdrag gekry het om sy eie kind te gaan offer.
As al die nasies en stamme hulle eie bloed offer vir 'n sigbare god uit hout, goud of klip gemaak, moes hulle geloof ongelooflik sterk gewees het om te glo dat 'n kind se offer genoegsame voordeel inhou. Abraham het sonder enige wroeging so 'n band met God gehad dat hy geen twyfel gehad het dat hy sy kind as offer vir die lewende skepper God sou bring nie en Isak soveel in sy pa vertrou het deur gedwee saam te stap en hout vir sy eie stapel vuur bymekaar gemaak en gaan lê het sodat sy pa hom kon slag soos 'n dier.
Hoe groot moes Isak se geloof nie wees deur te glo dat sy pa se Here 'n groter doel het om hom as brandoffer aan te bied en met nabetragting besef watse enorme emosionele uiterstes beleef is en in
totale nederige oorgawe besef hoe getrou en groot ons vader in die hemel is en in getrouheid sy kinders spaar en net geloof en nederige liefde in ruil vra en dan besef, Isak se lewe gespaar is en dat die kruisdood nie gestop kon word nie en Jesus se vader hom die dood moes laat sterf en hom laat uitroep het "My God! My God! Waarom het u my verlaat?" en in die oomblik die wêreld se sonde op sy skouers moes voel en van sy Vader af weggeskeur word net om 'n Vader se liefde vir n mens soos ek en jy te bevestig.
Nou vra ek my self af-waar staan ek en hoe lou of warm is ek, of is ek maar 'n albaster wat weerskante toe rol?
Gepubliseer deurAlexander Carte 18/03/2017 14/03/2017 Gepubliseer inVerhaleSleutelwoorde: Alexander Carte