Hoe het 'n Australiese swaai hotel in Noord-Korea beland? - Reis - 2022
Sou u ooit in 'n drywende hotel tuisgaan? Geen? Wat as dit reg langs die Great Barrier Reef vasgemeer is?
Glo dit of nie, dit was eens iets in die 1980's. Ongelukkig het die onderneming probleme ondervind en uiteindelik na Noord-Korea gewond.
Het ons u belangstelling gewek? Lees dan verder.
VERWANTE: 7 VLOEIDE HUISE OM JOU TE HELP OM DIE VAKANSIE RUSH TE ONTSLAP
Dryf wat nou?
Ja, u het die opskrif korrek gelees. Daar was eens 'n drywende Australiese hotel wat inderdaad in Noord-Korea beland het.
Die betrokke hotel het The Four Seasons Barrier Reef Resort genoem, en dit was oorspronklik 'n baie unieke Australiese vakansiebestemming. Dit was 'n vyfsterhotel met sewe verdiepings wat oorspronklik beplan is om oor die John Brewer Reef te dryf 70 km aan die kus van Townsville, Queensland, Australië.
Dit het tweehonderd kamers, diskoteke, kroeë, 'n gimnasium, 'n sauna en twee topgehalte restaurante gehad. Buite die hotel was dit ook toegerus met 'n werklike drywende tennisbaan.
Soos u kan voorstel was dit 'n ongelooflike nuwe vakansiebestemming en word dit met liefde onthou deur plaaslike inwoners en voormalige personeel.
Waarom is The Four Seasons Barrier Reef Resort gebou?
Die hotel was oorspronklik die geesteskind van 'n baie vereerde, en het die Townsville-ontwikkelaar met die naam Doug Tarca met liefde onthou. Hy wou 'n hotel op die Great Barrier Reef sit om toeriste van regoor die wêreld te lok.
As dit naby die rif geleë is, moet dit in teorie dadelik en maklike toegang tot hierdie ongelooflike natuurwonder van die wêreld moontlik maak.
Daar is oorspronklik beplan om drie cruiseskepe permanent aan te lê, maar dit is later verwerp as te onuitvoerbaar. Na 'n toevallige ontmoeting met 'n Sweedse maatskappy wat drywende slaapsale vir oliebore gebou het, is 'n nuwe plan beraam om eerder 'n drywende hotel te bou.
Nadat die ontwerpe afgehandel is, het 'n onderneming in Singapoer met die bou van die nuwe hotel begin. Vanweë die sensitiewe aard van die voorgestelde ligging, moes die hotel aan baie streng omgewingsbeperkings op die ontwerp voldoen.
Nie-giftige verf moes op die romp gebruik word en geen afvoer van die hotel in die see is toegelaat nie. Riool en vloeibare afval moes ter plaatse behandel word en enige afvalwater moes kilometers van die rif af gestort word.
Enige vaste afval moes verbrand word en ander vullis moes na die vasteland vervoer word vir verwerking of wegdoening.
Die hotel is uiteindelik in 1987 voltooi en het 'n opruiende kos gekos $ 40 miljoen. 'N Geskil oor betalingsvoorwaardes het egter beteken dat die voltooide swaai hotel eers in Januarie 1988 afgelewer is.
Maar dit was net die begin van die hotel se ellende. Na aflewering is die hotel deur 'n sikloon getref en kon dit nog nie twee maande vir gaste oopmaak nie.
Toe dit uiteindelik in Maart 1988 sy deure vir sake oopmaak, het hy die winsgewende wintertoerismark in die Noordelike Halfrond in Australië misgeloop. Dit het die finansiële ondersteuners miljoene inkomste verloor - nie 'n goeie begin nie!
Was die drywende hotel 'n sukses?
U het dit miskien al uit die titel uitgewerk, maar dit was ongelukkig nie. Die hotel het probleme ondervind, ondanks sy unieke eienskappe as toeriste-aantreklikheid.
Afgesien van die probleme wat ons reeds genoem het, was dit nie die maklikste hotel om by te kom nie. Dit vereis 'n 70 km ry op watertaxi's om eintlik in die eerste plek daar te kom.
Enige rowwe waters sal die vervoer van toeriste na die terrein ernstig belemmer. Erger nog, gaste voel dikwels seesiek tydens woelige see.
Een van die hotel se katamarans het voorrade vervoer en gaste van die vasteland het selfs aan die brand geslaan. Gelukkig was daar geen slagoffers nie, maar die hotel se PR is ernstig beskadig.
Die onderneming het ook gebuk gegaan onder swak bestuur, ongelukkige bemarking, en uiteindelik het besprekings begin opdroog. Onder sulke swaar finansiële druk het die hotel uiteindelik te duur geword om te bedryf.
Oor net meer as 'n jaar is die ambisieuse drywende hotel uitgesluit. Die hotel self is uiteindelik in 1989 aan 'n ander maatskappy in Vietnam verkoop.
Nadat die verkoop voltooi is, is die hotel na Saigon gesleep - amper 5 000 km weg. Dit is aan die Saigon-rivier vasgemeer en herdoop tot die Saigon Floating Hotel.
Destyds het Vietnam 'n toerisme-oplewing beleef, en die unieke eienskappe van die hotel sou voorsien in die groeiende behoefte aan luukse toeriste-akkommodasie. As 'n reeds verpakte, gereed-vir-gebruik-fasiliteit, het dit perfek gelyk.
En die gambit het vrugte afgewerp. Dit het 'n baie gewilde oord geword en het liefdevol bekend gestaan ​​as, ahem, 'The Floater'.
Ongelukkig het verdere finansiële probleme die hotel weer genoop om sy besigheid betyds te sluit.
Dit lyk asof die hotel vervloek is.
Waarom is The Four Seasons Barrier Reef Resort na Noord-Korea verskuif?
Die unieke eienskappe van die drywende hotel trek die aandag van 'n ander potensiële koper. Hierdie keer uit Noord-Korea.
Nadat sy weer van hande verwissel het, is sy gesleep en vasgemeer by die Mount Kumgang Tourist Region van Noord-Korea op die grens met Suid-Korea.
Dit is in 1998 vir sake geopen en was gemik op toeriste uit Suid-Korea. Haar naam verander weer na Sea Kumgang Hotel of Hotel Haegumgang.
Die hotel het weer eens 'n tydperk van sukses behaal en 'n gewilde toeristebestemming geword. Maar die hotel kon sy verlede nie afskud nie.
In Julie 2008 het 'n Noord-Koreaanse soldaat per ongeluk 'n Suid-Koreaanse vrou doodgeskiet. Sy het ongelukkig in die beperkte sone rondgedwaal en die beste prys betaal.
Toere is onmiddellik opgeskort.
Waar is die Four Seasons Barrier Reef Resort nou?
Na die jongste tragiese gebeurtenis in die hotel se geskiedenis het niemand aangebied om dit van Noord-Korea af te koop nie. Die hotel bly steeds vasgemeer en is sedert 2008 gesluit.
Die hotel het onlangs die nuus gemaak toe die Noord-Koreaanse leier 'n paar baie onvleiende opmerkings oor die fasiliteit gemaak het. Kim Jong-Un was baie ontevrede met stadig verroeste hulke en het dit vergelyk met 'tydelike tente in 'n rampgeteisterde gebied'.
Na sy besoek het die Jong-Un beveel dat alle "agterlike" en "armoedige" fasiliteite, soos die drywende hotel, onmiddellik van die toeriste-oord verwyder moet word. Dit bring baie ernstige twyfel oor die toekoms van die eens luukse hotel.
Dit sal waarskynlik ook so gou as moontlik herbou, geskrap of verkoop moet word.
Die hotel se onberispelike einde is 'n onregverdige afsluiting van die verhaal van hierdie ambisieuse projek. Baie van die inwoners in Townsville is tot vandag toe baie nostalgies daaroor.
'Dit was 'n indrukwekkende gesig. Ek onthou soveel ongelooflike dae wat ek op die hotel geleef het, visvang, bemanningspartytjies, onder die hotel duik, en pizzas met helikopter uitgevlieg het, "het Belinda O'Connor aan ABC gesê. O'Connor het vroeër gewerk aan die watertaxi's wat gaste na die hotel vervoer het.
'Dit was en is nog steeds die beste werk wat ek in my lewe gewerk het. Ek is betaal om te loop, te swem en in die son te wees. Ek kyk terug na daardie tye en dink: 'Het dit regtig gebeur? Droom ek? " het Luke Stein, 'n ander voormalige werknemer van die hotel, gesê.
Vandag word die hotel onthou in die Townsville Maritime Museum waar 'n skaalmodel van die fasiliteit uitgestal word. Die uitstalling bevat ook ander inligting en memorandums van hierdie wonderlike drywende hotel.