'N BIETJIE "EMBARRASSED" SOU EK SÊ (DAG9) – Attie se koffietafel.
Op hierdie dag was my ongemak meer as gewoonlik. Daar was hierdie man, sy naam was Jesus. Hy en die Fariseërs was dikwels in woordewisselings oor die interpretasie van die Skrif en selfs oor die dinge wat Hy gedoen het. My gebreklike hand het reeds genoeg aandag getrek, so ek het maar liewers nie probeer deelneem aan die bespiegeling oor hierdie man nie. Maar toe gebeur die ding wat ek so gehoop het nie gebeur nie.
Ek kon weereens die dag nie verstaan waarom my teenwoordigheid in die Sinagoge die Fariseërs se aandag trek nie. Toe hierdie man Jesus my vra om voor almal op te staan, toe weet ek… Ek het eintlik soos 'n stukkie aas gevoel wat uitgegooi word om die vis nader te lok. Ek het al gehoor dat Jesus mense gesond maak en dit sou regtig wonderlik wees indien Hy my van my gebreklike hand kan genees. Ek het al gehoor van die ander wonderwerke wat Hy gedoen het, maar in vergelyking met hulle was my gebreklike hand nie juis ernstig nie. Daar was die verlamde man wat deur sy vriende na Jesus toe gebring is. Jesus het hom gesond gemaak. Om verlam te wees is darem baie erger as om 'n gebreklike hand te hê. Dan was daar die genesing van die melaatse m,an. Foeitog, daardie man sou die res van sy lewe buite die dorp bly. Mense sou hom met klippe gooi as hy naby hulle kom. As hy mense gesien het, moes hy van ver af al geroep het dat hy melaats is sodat hulle nie per ongeluk aan hom sou raak en aangesteek word nie. Jesus se wonderwerk het natuurlik vir daardie man 'n heeltemal nuwe lewe moontlik gemaak. Dan was daar die skoonma van een van Jesus se volgelinge. Ek dink sy naam was Petrus. Maar ek ken niemand wat vir Jesus ken nie. Ek is maar net nog 'n mens met 'n klein probleempie in vergelyking met hulle.
Die wonderwerke wat ek al gehoor dat Jesus doen was net soveel meer as net 'n gebreklike hand. En daar was regtig nog baie mense wat baie groter probeleme as ek gehad het.
Natuurlik wou ek graag hê dat my gebreklike hand genees word. Ek het egter al gewoond geraak daaraan. Toe Jesus my laat opstaan, toe wens ek eintlik ek kan in die grond in wegsak. Bietjie "embarassed" sou ek sê. Die Fariseërs kyk my aan asof die kat my ingedra het en Jesus kyk na my met 'n uitdrukking in sy oë wat vir my sê: Moenie bekommerd wees nie.
Jesus se vraag het dit natuurlik nie maklker gemaak nie. Almal het geweet dat dit werk is om iemand te genees en ons as Jode mag nie op die Sabbatdag werk nie. As Jesus my op die Sabbat in die sinagoge genees, sal hy vir homself baie groot probleme veroorsaak. Maar op daardie stadium het daar iets binne in my losgekom wat nie omgegee het as elke denkbare reël oor die sabbat oortree word nie. As hy 'n verlamde man kan laat loop en 'n melaats kan genees dan kan Hy verseker ook my gebreklike hand genees. As my genesing dan 'n paar van die ou omies in die sinagoge omkrap dan is dit hoe dit moet wees. Hierdie man is anders.
Hy vra toe vir my om my hand uit te steek. Daardie gebreklike hand waarmee ek my hele lewe lank nog niks gedoen het nie. Daardie verdorde hand wat my al soveel keer frustreer het omdat ek nie alles kon doen wat die ander doen nie. My hand het my teruggehou en ingeperk. Ek het gedink: Wie weet, dalk is dit vandag die einde van hierdie ding wat my so terughou. Toe Hy sê ek moet my hand uitsteek, toe steek ek my hand uit. Ek (en niemand anders in die sinagoge) kon dit glo nie. My hand was gesond. Hy het nie 'n woord oor my hand gesê nie. Hy het nie aan my hand geraak nie. Hy het net van my hand geweet. My hand was gesond.
Baie jare daarna het ek darem vir baie mense 'n storie gehad om te vertel. Jesus het die een ding wat my teruggehou het in die lewe uit die weg geruim. Ek het dikwels vertel hoe ek gedink het my probleempie is klein in vergelyking met ander mense sin, maar ek weet nou dat Jesus my raakgesien het en dat dit vir Hom belangrik was om my te genees sodat die Fariseërs en almal in die Sinagoge kon weet dat Hy die Seun van God is.
NS 1: Hierdie man se verhaal laat my besef dat ek soms myself inperk met dinge en gedagtes wat my laat voel: Ek kan nie iets doen nie. In gebed kan ek my eie inperkinge en grense na Jesus toe bring. Hy kan dit wegneem.
NS 2: Ongelukkig is dit waar dat ek ook soms omgekrap raak as mense die godsdienstige reëls breek of iets ongewoons of uitsonderliks doen. Ek wonder hoeveel keer het ek groot dinge wat die Here doen misgekyk en het ek 'n geleentheid om my geloof te versterk by verby laat gaan omdat ek dink ek verstaan hoe God se kop werk en vir my reëls en wette en beginsels geformuleer het om almal se idees van God binne die grense van my verstaan te hou. Een ding sien ek by hierdie Fariseërs en dit is dat Jesus hom nie laat afskrik deur wat mense dink hy behoort te doen of behorot nie te doen nie. Jesus doen die regte ding.
Ek wil meer soos die gebreklike man wees en my eie inperkinge na Jesus toe bring sodat Hy my kan vrymaak om met "altwee my hande" die lewe aan te pak. Ek wil meer soos Jesus wees en my nie steur aan mensgemaakte reëls oor wat God kan en wat God nie kan nie. Ek sien eerder kans om die teleurstelling te hanteer dat God nie my gebed gehoor het nie, as wat ek kans sien om my hele lewe lank te wonder of Hy dit nie dalk sou gedoen het as ek net gevra het nie.
26 thoughts on "'N BIETJIE "EMBARRASSED" SOU EK SÊ (DAG9)"
Februarie 11, 2013 om 11:38
My vraag is weereens: Gaan die gedeelte primê oor die man met die gebreklike hand, of dalk oor iets heel anders? Wat wil die Here ons leer met die genesing van die man met die gebreklike hand?
Ek lees in die laaste vers dat die Here die mense verbied het om Hom en Sy genesingsdade aan die mense bekend te maak. Hoekom?
Ek glo nie dat dit primêr gegaan het oor die dade wat Jesus gedoen het nie, maar oor dit wat Hy vir ons probeer leer uit die dade. Ek lees iets heeltemal anders in die gedeelte, maar sê nie daarmee dat Ds. Attie verkeerd is nie. Inteendeel, ek dink hy is heeltemal korrek en ek hoor wat hy sê in sy toepassing, maar ek lees ook iets anders daarin. Ek lees dat Jesus die mense vra of mens op 'n Sabagad goed of kwaad mag doen, mense mag red of mag dood maak. Vir my gaan dit nie oor die man met die gebreklike hand nie, maar oor die verhouding van mense teenoor mekaar. Ek lees dat Jesus diep bedroef was oor die Fariseërs se verhardheid. Jesus het die man met die gebreklike hand net gebruik om die mense iets te leer (soos met al Sy ander wonderwerke) en dit het nooit gegaan oor die man met die gebreklike hand nie. Sy naam word nie eers genoem nie en nêrens staan daar dat Jesus hom eers jammer gekry het nie. Dalk was die man met die gebreklike hand lank al deel van Jesus se groter plan om die mense iets te leer. Wat ek uit die gedeelte leer is dat mensgemaakte wette (jy mag nie werk op 'n sabbatdag nie) jou nie nie moet terughou om goed te doen aan ander nie. Jesus het baie goed geweet van die komplot van die Farieseërs om hom dop te hou en Hy het ook baie goed geweet van die verbod om op 'n sabbatdag te werk en tog het Hy presies gedoen wat hulle wou hê Hy moet doen. Hoekom? Dalk om ons te leer om onder alle omstandighede goed te doen aan ons naaste, ongeag die gevolge, maar miskien is my kennis te beperk om iets meer in die gedeelte te lees as net dit wat daarin staan.
Februarie 11, 2013 om 12:20
Johan: Dankie vir jou kommentaar. Ek wonder net of ek dalk tussen die lyne iets lees wat my bietjie bekommerd sou maak. Byvoorbeeld:
"… dit het nooit gegaan oor die man met die gebreklike hand nie. Sy naam word nie eers genoem nie en nêrens staan daar dat Jesus hom eers jammer gekry het nie."
EK is tog bekommerd oor so 'n ont-persoonliking van die evangelie. Ek lees tog van tyd tot tyd dat Jesus bv die skare jammer gekry het en oor die omstandighede rondom Lasarus se dood selfs gehuil het. Ek lees selfs dat Hy die ryk jong man (wat ook nie 'n naam gehad het nie) liefgekry het. Ek wonder juis of die klem nie anders om lê nie. Dat die individu vir Jesus baie saak maak en dat Jesus dan tog maar die individu gebruik in sy groter plan.
Ek is ongemaklik om 'n evangelie te verkondig waar die individu nie saak maak nie.
Februarie 11, 2013 om 13:29
Attie, dit is juis my punt. Dit is so dat Jesus in ander gevalke die mens jammer gekry het, maar die boodskap en omstandighede is anders. In die geval vsn die man met die gebreklike hand het dit nie oor die man self gegaan nie, maar oor die boofskap eat Jesus vir die mense wil bring. Ek het 'n probleem dat ons baie keer so konsentreer op die mens en wat goed is vir die mens, dat ons iets mis van die groter prentjie. Paulus wat srlf die gedeelte geskryf het, het "n gebrek gehad, wat na bewering deur die toedoen van God self was. Paulus se gebrek het nooit oor Paulus die mens gegaan nie, maar oor God. Ek
Is deesdae baie fyn ingestel op prediking en ek kom al meer en meer agter dat onx geneig is opcal die fokus op die mens te plaas nie nie 100% op God self nie. Paulus het selfveen of ander gebrek gehad, maar nêrens skryf hy eers presies wat dit was nie, wat sy bediening het nie oor Paulus gegaan nie, maar oor God. Daarom mak ek dalk die verkeerde stelling detr te sê dat die genesing van die man met die gebreklike arm nie oour die man gegaan het nie, maar oor die boodskap van Jesus asn die Fariseërs en Hy was kwaad oor hulle bybedoelings rn het dir geneding van dir man op ' n dabbatdag gebruik om 'n boodskap aan die Farieseêrs te bring wat deel gevorm het van Sy sterwe aan die kruis. Jesus joef nie, en het nie aarde toe grkom om wonderwerkte te kom doen nie. Hy doen dit somer vandag nog vanuit die hemel. Ons lê te veel klrm op Sy eonderwerke en te min oor die boodskap daar agter. Daatrom my beskeie mening dat die man met die gebreklike naan net 'n instrument in God se hand was om 'n boodskap aan die wêreld te bring. My sienning is nie onmenslik en onpersoonlik nie, maar ek probeer die klem wegvat van die mens en op God se boodskap te fokus en dit gaan nie oir die nan nie, maar oor iets anders. Dis maar soos ek dit sien, verskoon tog maar my onkunde.
Februarie 11, 2013 om 14:31
Ek het onlangs lidmaat geword van Waverley gemeente. Doom (Ek sien Ding noem hom so) is my dominee. Ons het nog nie ontmoet nie. Ek doen ook die 40 Dae in die Woord veldtog. Ek verstaan dat ons hierdie week oor die Skrif moet mediteer deur onsself in die posisie in te dink van een van die karakters in die verhaal.
Nou probeer ek my indink in die skoene van die man met die gebreklike hand en sê/vra: "Dit gaan nie oor my nie. Ek is nie belangrik nie. Dit gaan net oor die punt wat Jesus die Fariseërs wil wys."
Dit werk nie vir my nie. Daai kite wil nie lekker vlieg nie.
Maar as ek dink dat ek, wat Div is, vir Jesus belangrik genoeg was dat Hy my gebreklike hand raakgesien het en my van daardie belemeering genees het, dan gebeur hier iets binne in my. Ek voel ek wil vlieg.
Dit werk vir my. Ek lees die Bybel weer dat die Here mense by die naam roep en aan inidvidue verskyn – en deur hulle doen Hy, wat God is, groot dinge. Kyk nou maar hoe belangrik was Paulus in God se plan. Jesus verskyn as die opgestane Here aan hom persoonlikeop die pad na Damaskus nadat Hy eintlik al opgevaar het na die hemel. Paulus het dalk die regte gesindheid gehad om te sê dat dit nie oor hom gaan nie. Maar, vir God was Paulus 'n belangrike rolspeler en ek dink op 'n manier is Div in al sy eenvoud en onvolmaaktheid ook vir die Here 'n belangrike rolspeler.
Februarie 11, 2013 om 15:46
Of dit kanker is, 'n stukkende huwelik, kinders wat op 'n dwaalweg beland het, haat en moord wat skynbaar hoogty vier rondom ons – die wonderwerkende genadegawe van die Heilige Gee is steeds daar om die wonder van 'n uitkoms en oplossing te bied! Ons moet dit net glo. Net soos hierdie man met die gebreklike hand wat Jesus duisende jare terug genees het. Elke mens wat GOD geskape het is spesiaal en wat ook al die gebrek of terkortkoming as jy glo is jy gered en genees. Is dit nie genade nie?
Februarie 11, 2013 om 17:02
Attie, Ek sien ek word nie reg verstaan nie. Ek stem 100% saam met wat jy rn Div sê. Miskien probeer ek te hart verduidelik, daarom gaan ek weer probeer:
1. Natuurlik is Jesus lief vir ons almal en natuurlik gaan dit ook oor die mens in nood.
2. Ek sê eenvoudig dat daar dalk ook 'n ander kant van Markus 3 is.
3. Ek probeer sê dat die gedeelte nie primêr handel oor die man met die gebrekkig hand nie, maar ook goeddoen op 'n sabbat.
Februarie 11, 2013 om 17:17
Daar bom my Galaxy toe uit op my. Kom ek probeer weer:
4. Matteus 12 verduidelik dit beter. Dit gaan oor goed doen op 'n sabbatdag en hier gebruik Jesus ook 'n skaap wat in 'n sloot val op 'n sabbatdag. Die Farisiseërs het die man gebruik om 'n lokval vir Jesus te stel deur Hom te vra of mens iemand op 'n sabbat mag gesond maak.
5. Die boodskap is dat mens ook op 'n sabbat mag goed doen, of dit nou 'n mens met 'n gebrekkige hand is, of 'n skaap.
Jammer as ek dalk gevoelloos voorkom. Ek probeer net mediteer oor die dinge en mag ook mar verkeerd wees.
Februarie 12, 2013 om 15:48
Ontspan Johan, jy verduidelik dit so in detail dat my kop eintlik draai. As jy sin vir humor het sal jy nie vir my kwaad raak.
In 'n ligter noot. As ek koek wil bak op 'n Sondag omdat ek dit vir iemand spesiaal wil gee Maandag is dit nie sonde nie. Dit gaan oor die gesindheid waarin iets gedoen word. Dit is hoe ek dit verstaan Johan.
Februarie 12, 2013 om 17:02
Christelle, As mens 'n feite mens is sukkel mens bietjie met die goete, maar ons deel maar net gedagtes oor die dinge en ons mag maar ook verskil oor sake. Ds Attie het homself in die plek van die man met die gebreklike hand geplaas en sy gedagtes is mooi, reg en goed. Ek sien die gedeelte weer uit 'n totaal ander hoek en dalk mag ek ook maar reg wees.Soos die spreekwoord dsn ook sê: Mens kan reg wees ootb"n saak, maar dit is altyd beter om wys te wees. Lekker dag en lekkker blog.
Februarie 12, 2013 om 17:16
Hmmm, net omdat die padpredikant 'n vurk in die pad aankondig en manman dan by die vurk links gegaan het, beteken nie dat die padpredikant later gaan weg wees (behalwe in Suid-Afrika waar hy in elk geval 'n dak in blikkiesdorp gaan word of vol gate geskiet sal word nie) en die regterkantste been van die vurk gaan verdwyn nie.
Wat grom Ding?
Dierbare JOHAN: Wat jy in hierdie stuk raaksien en uitlig, is onfeilbaar korrek – uit die bewoording alleen is dit vooropstaande dat DIT die fokuspunt is.
DOOM: 'n Verfrissend anderse, nuwe invalshoek op hierdie spesifieke gedeelte. Juis OMDAT dit so duidelik is om presies agter te kom waaroor dit vir Jesus gegaan het hier, maak Doom se verpersoonliking van die "instrument" dit so interessant.
Na Ouding se beskeie mening is beide hierdie manne se perspektiewe korrek – ja, Johan het so 'n bietjie sterk oorgekom in sy aanvanklike betoog, maar dan, Johan is mos darem nou nie 'n man wat nie kan nie – hy sê sy sê hard en duidelik soos hy 'n bedryf verstaan.
Vir Ding is dit weer eens 'n bevestiging dat elke asem deur God geskape deur God alleen geoordeel sal word. Die Fariseërs kan hulle maar beroep op hulle aftik-lysie van "mag", "nie mag nie", "moet" en "moenie". Is mos hulle goeie reg. Is mos nie verkeerd om 'n aftik-lysie te hê nie. Dis wanneer jy daai regdoen-verkeerddoen begin misbruik om ANDER mee by te kom, dat daai misbruik vir jou siel se saligheid 'n sloot begin grawe. Die man met die hand … hmmm… het die perd nie vir Jesus in versoeking gelei deur Hom toe te laat om die hand reg te maak nie? Hoekom het hy nie vir Jesus gesê hy sal eerder te gelegener tyd by Jesus uitkom dat Jesus hom kan help nie? Dit laat vir Ding ook sê die tradisionele fokuspunt is maar dat Jesus vir die Fariseërs 'n les wou leer. Maar dit neem nie Doom se perspektief weg nie.
Laat vir Ding wonder: in Christelle se voorbeeld – jy wil nou vir Ding 'n koek bak Sondag, hmmm, kan jy nie maar Maandag vroeg opstaan en dit doen nie? MOET jy dit dan nou op Sondag doen en die wie jou dit sien doen, moet hulle jou nou net los omdat jou bedoeling goed is, al is wat jy DOEN, verkeerd? 😉
Nee wag, nou skud Ding al self verwoes kop soos 'n nat hond. Ding se wange klap al skoon! Christelle, bak eerder net die koek asseblieftog en bring dit koffietafel toe. Ding weet van Bybel verstaan duidelik NIKS, maar van hoe om koffie en koek te geniet, kan min mense vir Ding leer!
Februarie 12, 2013 om 17:52
Ding, jy het 'n manier om 'n saak so mooi te stel dat ek sommer lus het en buig maar eerder in die toekoms voor julle wyse manne. Natuurlik is ds Attie reg in sy verpersoonliking en naturlik kkan koekbak vir my op 'n sabbat mooit sonde wees nie – dit is presies daai kalf in die put ding. Ek wil ook maar net sê dat my 23 jarige, 6de jaar teologiese studente seun, Ebert, môre vir die derde keer in een week geopereer word vir 'n dikderm wat 'n gat in het en lek nadat 80% van sy lewer in Oktober verwyder is agv kanker. Hoe bly mens volhard in die geloof onder sulke omstandighede en mag ons masr vra; hoekom Here, of wanneer hou dit op? Miskien verstaan julle nou beter hoekom ek dink soos ek dink.
Februarie 12, 2013 om 20:21
Johan, daar is nie trooswoorde vir jou oor jou seun nie. Daar IS nie trooswoorde nie. Klaar.
Maar laat my asb toe om vir jou te vertel: Ek het n baba seun van ses maande gehad en is gediagnoseer met kanker (Stage C4). Operasies het gevolg en chemo vir 9 maande. Dit was ellendig.
In daardie tyd het ek naarstiglik antwoorde gesoek van "Hoekom?" Ek het dan hierdie baba wie 'n ma gaan nodig hê…..en het soveel vrae gevra en by soveel antwoorde uitgekom deur my soeke. Ek sou nooit God se liefde en Sy genade kon verstaan as ek nie deur daardie moes lewe nie. Dit sou bloot van 'n afstand deel van my lewe wees.
My pa sal tot vandag toe daarna verwys as die moeilikste tydperk in sy lewe al is dit soveel jare later. Oor hoe 'n stuk van hom gesterf het toe ek hom moes vertel die eerste keer en hoe hy hulpeloos moes toestaan en kyk.
In die begin het die onkoloog vertel dat my kanse 50/50 is en na die tyd het hy erken dit was minder. Dat ek my hare sou verloor was 'n gegewe, en tog toe dit gebeur en dit my op my knieë gedwing het en ek biddend en huilend Hom gesmeek het, om my lewe vir my kind te red, was dit die laaste van my haarverlies. *ons vrouens is so effe meer ydel*
Miskien moet jou seun Hom regtig smeek Johan, ek dink ons wil partykeer TE braaf wees en wys nie aan Hom dat ons weerloos genoeg is nie?
Julle beide lê diep in my wense vir heling Johan…
Februarie 12, 2013 om 20:35
Dingetjie, Ek is waar jy toe was en my hart lê in skerwe. My seun se hart en kop is egter reg en hy hou vas aan sy Vader. Ek stoei met Habakuk op die stadium.
Februarie 12, 2013 om 20:31
Neef Johan, jy weet dit is vir my so vervullend om die voorreg te mag smaak om jou telkens hier om 'n kommetjie koffie raak te lees. Ek weet nie wat vir Ebert sou motiveer het om juis teologie te bestudeer nie, maar hoe besonders is dit nie dat hy juis sy tyd uitkoop deur met God se dinge besig te wees … en in die proses kry beide van julle 'n makliker manier juis om naby aan mekaar verenig te wees in God se dinge. Ding is in gewydheid stil, Johan. Niemand wie nog nie daardeur geleef het nie, kan vir jou raad of selfs riglyne bied nie. Dat jou kniee al diep holtes voor God gemaak het, blyk uit jou gesels. Jy weet, dis hoekom Job vir Ding nogal 'n gunsteling boek is. Ophou? Nnnaaa, Johan, ophou sal dit nie ophou nie. Word jou seun gesond, gaan julle vir die res van julle lewens onthou. Word hy vroeer teruggeroep as wat 'n mens graag wil sien gebeur, is dit 'n ander berg wat uitgeklim moet word. So, verander dalk, maar ophou? God sal nie ophou met jou of Ebert nie. Hoekom? Vir daardie hoekom-nommers in Ding se eie lewe, loop kyk Ding die antwoord altyd maar in Job. So, dis al wat Ding kan antwoord op die hoekom – Job. Maar die een bedryf wat so is, Johan, is dat julle nie vir God 'n naamlose terloopsheid is nie. Job was nie 'n terloopsheid nie.
Sterkte, en onthou, ons is maar net hier.
Februarie 13, 2013 om 01:07
Ek voel ons is besig om koffie op ds Attie se tafeldoek te mors met ons praatjies, maar dit is omdat ek antwoorde soek in sy inskrywings en gesprekke rondom die tafel. Ek steek ook vannand my gebreklike hand uit na God. Ons het onlangs by ons kleingroep gesels oor hoekom gebeur slegte dinge met goeie mense, soos ons kind en ek gaan nou weer bietjie in Job stoei daarmee.
Februarie 13, 2013 om 05:42
Johan: Ek is bly jy praat hier oor Ebert. As mense rondom 'n koppie koffie kuier, dan steek jy nie altyd net by een onderwerp vas nie. Die gesprek neem mos maar sy eie loop. Ek dink Veerkie gee goeie raad. Jou situasie herinner my aan Jaïrus. Jy gaan namens jou kind by Jesus hulp soek. Ek wonder of jy nie ookal begin dink dat Jesus tyd mors deur by ander minder belangrike stil te staan nie 🙂
Maar, maak alles deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend.
As jy 'n kort stukkie vir my wil e-pos oor die verloop (Waar dit begin het en waar dit vandag staan) van Ebert se siekte, dan plaas ek dit graag as 'n "post" en dan kan jy elke dag byvoeg hoe dit gaan en die ouens wat belangstel kan elke dag daar kom lees. Ek dink die mense wat dit nou gelees het, sal graag nie net wil weet nie, maar ook saam met jou en Ebert en Annelize wil bid. Jy kan maar 'n foto ook stuur as jy wil.
Maar, as mens 'm koffie drink, dan is die koffie klaar as praat klaar is.
Februarie 13, 2013 om 07:37
Dankie Attie, laat ek net deur vandag kom dan sal ek ietsie skryf suiwer om mense te vra om net aan Ebert te dink voordat ons aansit vir meditasie en koffie om jou tafel. Die seerste seer is om in jou kind se hartseer oë te kyk en jy kan niks doen om te help nie.
Hy het 'n week laas geeet en is baie moeg en kwyn weg voor ons oë. Ons sal vandag weet wat die volgende stap sal wees, maar nog 'n nood operasie bkyk al uitweg te wees om die dikderm te seël en dit terwyl die lewer mooi herstel en gesond is. Hoekom die dikderm nou staan en gate in kry, is so onnodig en mens wonder maar net hoekom? Ebert kry baie swaar maar is steeds blymoedig.
Februarie 13, 2013 om 10:26
Ek kon omtrent nie laasnag rus nie – dis net te rou en seer waardeur julle gaan Johan… en Doom se tafel was nog altyd daar vir nie net om Sy Woord aan ons oor te dra nie, maar om seer ook te kan deel.
Doom en ons is hier vir jou … dis nie net woorde op 'n skerm nie. Dis mense wie self gelouter is en geworstel het om te probeer verstaan.
Waaroor gaan Sy Woord dan as ons duidelik gese word om ons naaste lief te he^ maar ons bly koud teenoor mekaar? Dit maak mos 'n bespotting van waaroor Hy is.
Dan se^ ek elke dag eerder "Dankie Vader, Jaweh, Skepper, Abba, Here God… dat ek so nietig en tog so belangrik vir U is, dat wanneer EK na U kom met my stukkende hart, U my hoor"
My innige wense dat julle altyd na aan Hom sal wees. Doen asb wat Doom vra, ons wil graag hoor.
Februarie 13, 2013 om 11:46
Ek het reeds gedoen wat Doom (klink vir my 'n mooi woord om te gebruik danksy Ding) gevra het – dalk bietjie te lank, maar vergewe my maar daarvoor asb. As ek eers on a roll is ………
Ek dink Doom weet presies waardeur ons gaan. Hy het ook een keer voor sy eie kind se bed gestaan toe die storm ook gedreig het om sy bootjie om te slaan, maar Doom is 'n baie sterker mens as ek en ek glo hy het dit baie beter hanteer as ek.
Jammer ek kan nie verder praat nie, daar dreig 'n erge storm wat om en by 14h00 verwag word en ek moet gereed maak om die stuur van die bootjie in die storm stewig vas te hou om die bootjie op koers te hou. (As jy my stukkie op 'n vorige inskrywing gelees het, sal die ook sin maak.)
Februarie 13, 2013 om 08:51
Ai, en hier sit ek met trane in my oë oor jou groot hartseer Johan. Mag Onse Vader julle deur hierdie moeilike tyd dra.
Daardie "rus" wat GOD van praat op Sondag is om die verkeerde dinge wat ons deur die week doen met rus te laat en goed te doen vir eendag in die week wat hy geheilig het en dit is die Sabbat.
Februarie 13, 2013 om 11:47
Christelle, jou laaste paragraaf – mensig, DIS nou 'n stuk wysheid. Ek gaan dit vir die res van my lewe onthou. Merkwaardig. Dankie vir die deel daarvan.
Februarie 13, 2013 om 11:58
Ek moes al lankal weer op die dek van my boot gewees het om die stuur te gaan vas vat, maar dit is so lekker hier om Doom se koffie tafel. Ek wil ook darem net sê jy kry slim mense en dan kry jy wyse mense en ek dink julle almal val sommer in altwee kategorieë. Kyk nou Chrilstelle se groot wysheid hier bo. Doom moet dit gerus in een van sy preke sommer sy eie maak.
Februarie 13, 2013 om 12:50
Dankie, dankie jy verstaan my! Ek het altyd gedink dit is net my man wat verstaan. "Agter hierdie riete bly daar ook 'n mens is wat my man altyd vir my sê."
Februarie 13, 2013 om 11:54
Christelle, Dit is goed om te weet daar is mense in ander bootjies op dieselfde stormsee (Markus 4) wat so nou en dan hulle lig op die water skyn sodat ons nie teen die rotse vaar nie.
Moet net nie dat die storm jou spoed breek met die koek wat jy gedeig het om Sondag te bak vir die koffie tafel nie. Dit is baie beslis 'n geval van "die kalf in die put", en soos jy agtergekom het kry ek die tipe van uitsprake selde verkeerd – hahaha..
Dankie vir jou omgee. Ek sou jou, veertjie, Dinge and sommer al die mesne om Doom se koffie tafel graag wil ontmoed. Wie sê die "blog ding" is nuie goed nie? Ek dink dit is 'n uitstekende manier om te mediteer en gedagtes te ruil oor dinge wat werklik saak maak.
Dankie Doom en jammer ek trap so nou en dan op iemand se tone met my gedagtes. As ek net kan leer om ook so nou en dan net stil te bly, sal by bootjie ook minder skommel, selfs in stil water.
Februarie 13, 2013 om 14:02
Ek wil ook byvoeg oor die rus op 'n Sondag. As Nuwe Testamentiese gelowiges rus ons nie op 'n Sondag nie. Ons "party!". Ons gedenk nie die Sabaatdag nie. (Dit was in elk geval Saterdag – die laaste dag van die week) ons vier nou die opstanding – die eerste dag van die week. En hoe kan mens nou "party" hou as iemand nie 'n koek bak nie.
Februarie 13, 2013 om 12:54
Julle is almal dierbare, liewe vriende wat ek so op die rekenaar skerm ontmoet het. Ek sal julle ook graag eendag wil ontmoet, dit sal vir my spesiaal wees.