As bio-indikatore (biologiese aanduiders) in hierdie konteks in ’n stelsel geïdentifiseer en gebruik kan word om veranderings in ’n grondomgewing aan te dui, kan dit ’n betekenisvolle invloed hê.
Grond is die grondgebruiker se “stille vennoot”. ’n Benadering om hierdie vennootskap ten gunste van goeie grondgehalte te ontwikkel, is om die biologiese komponente van die grond te verstaan.
Hoewel daar tans talle maniere bestaan om gesonder gronde te vestig, is die sentrale doelwit om ’n voordeliger habitat vir die bestaan van grondgekoppelde voedselwebbe te skep. Met dit as vertrekpunt kan vier faktore, wat in die praktyk as ’n eenheid optree, veral in ag geneem word.
Om oesreste as ’n grondbedekker op landerye oor te hou, is ’n hulpmiddel vir grondeienaars om grondgesondheid te bevorder.
Of dit ’n verhoging in organiese materiaal in die grond is wat mikrobiese aktiwiteit verhoog en of dit gewasrotasieboerdery is wat grond teen uitputting beskerm, alles sal gesamentlik tot ’n gesonder grond-ekostelsel bydra. Die omgewing sal dus gesonder wees, wat uiteraard mens en dier sal bevoordeel.
Prof. Schalk Louw is ’n insek-ekoloog verbonde aan die departement dierkunde en entomologie, Universiteit van die Vrystaat. In die laaste artikel in die reeks van drie artikels word die bedreigings vir en toekoms van grondgesondheid bespreek, met die klem op die invloed van klimaatsverandering.