Van die oomblik af dat die mens van homself bewus geraak het, het hy begin vrae vra oor die natuur en homself, onder andere oor die sin van sy bestaan.
Soos bekend, was die wetenskap in die Weste in n lang stryd met die kerk gewikkel. Copernicus het die gedagte dat die aarde die iddelpunt van die heelal is, verwerp. Galileo Galilei is onder huisarres geplaas vir sy idees hieroor. So is die hoeksteen gel� vir n stryd waarin die kerk nie meer die alleenseggenskap oor die waarheid gehad het of kon waarborg nie.
Die onnodigheid vir die voortgesette ingryping van n god in die gang van sake, aangesien die selforganiseringsbeginsel in die natuur dit onnodig maak. Evolusie verloop toevallig en lukraak met seleksieprosesse en oorlewing as rigtinggewer. Toeval deur baie veranderinge oor n lang tydperk het beslag gegee aan die kosmos soos hy vandag daar uitsien. Daar is dan nie die nodigheid van n plan (bloudruk) of intervensie nie.
Hoe verweer die tradisionaliste hulle hierteen? Sommige glo dat antropiese toeval, waar die natuurlike omstandighede so radikaal fyn ingestem is vir die ontstaan van byvoorbeeld lewe, bonatuurlike ingryping nodig maak.
Vir my gaan dit in essensie oor geloof wat deur die liefde tot dade oorgaan. Daarom glo ek die wetenskap sal nie die godsdiens vervang nie.