Apartheid was ’n beleid van gedwonge verskuiwings. Dit is waar en apartheid moet daaroor gekritiseer word. Die ANC en die EFF se suggestie dat swart mense 100% van Suid-Afrika se grondoppervlak besit het en dat hulle ingevolge die 1913 Wet op Naturellegrond in reservate gestop is wat 13% van die grondoppervlak in beslag geneem het, is egter vals. Die Beaumont-kommissie het bevind dat swart mense slegs 9% van Suid-Afrika se grondoppervlak besit het – maar dit word nie gesê nie. Wat ook nie gesê word nie, is dat ’n mens vanweë Suid-Afrika se droë klimaat slegs op 30% van die land se grondoppervlak kan oorleef as jy nie oor die tegnologie beskik om ’n boorgat te sink nie. Verskuiwings gedurende apartheid kan tereg gekritiseer en selfs reggestel word. Maar die argument dat apartheid reggestel moet word deurdat grond “teruggegee” word sodat swart mense die meerderheid van die grondoppervlak kan besit, is bloot oneerlik en nie op historiese feite gegrond nie.
Daar is geen twyfel nie dat apartheid ’n politieke wapen geword het. Dit is ’n wapen wat aangewend word om minderhede stil te maak en teen hulle te diskrimineer. Terselfdertyd is dit ŉ wapen wat teen die ANC gebruik word wanneer hulle misluk. Ons kan ’n lys saamstel van anti-apartheidsaktiviste en politici wat in die afgelope paar jaar aangevoer het dat een of ander saak beter was onder apartheid as onder die ANC. Dit is natuurlik ’n manier om die ANC tot verantwoording te roep. Mamphela Ramphele het byvoorbeeld aangevoer dat onderwys tydens apartheid beter was as onderwys onder die ANC. Julius Malema het meer onlangs aangevoer dat die gesondheidstelsel onder apartheid beter was. Hy verwys na “apartheidsklinieke” wat mense versorg het, maar wat deur die ANC-regering gesluit word.
Indien die ou Suid-Afrikaanse vlag dus op grond van die aanstootlikheidswaarde daarvan tot haatspraak verklaar en verban moet word, kan ’n veel sterker argument aangevoer word dat die SAKP en selfs die ANC se vlag ook verban moet word. Dit is egter nie die aangewese manier om aanstootlikheid te beveg nie.
Daar is ’n nuwe tirannie in Suid-Afrika. Dit is ’n tirannie van politieke korrektheid, ŉ tirannie van verwronge politieke denke. Daar word vir ons voorgeskryf wat ons politieke denke moet wees en indien ons nie daaraan voldoen nie, word ons van bose sameswerings en onderdrukking beskuldig. Die probleem is dat daardie einste politieke ideologie wat vir ons voorgeskryf word niks anders as ŉ huis van kaarte is nie. Dit is ’n ideologie wat nie net op ’n verdraaiing van die verlede gebou is nie, maar wat vir sy voortbestaan van daardie verdraaiing afhanklik is. Dit is ŉ ideologie wat met gewone feite vernietig kan word. Daarom het dit nodig geword – in die belang van die voortbestaan van hierdie ideologie – dat die feite onder die mat gevee word en dat allerhande versinsels van die verlede in ons kele afgedruk word. Bied ons weerstand, dan word ons as apartheidsapologete uitgekryt. Om valslik as ŉ apartheidsapologeet uitgekryt te word – ten spyte van ons eie ondubbelsinnige kritiek op apartheid – is egter beter as gedienstigheid aan ’n leuenagtige politieke ideologie.