Die kunstenaar Karl Bryullov: biografie, persoonlike lewe, werk
Karl Pavlovich Bryullov (1799 - 1852) - Velikiy Karl - so selfs tydens sy leeftyd was tydgenote die skilder se geroep. Sy naam is op 'n gelyke voet met die name van die beste portretskilders van Vlaandere sit. En die Keiser Nicholas Ek het gekom om so 'n bewondering van een van sy werke, wat hom 'n ring gegee met 'n diamant.
Beroep kunstenaars Bryullo familie was oorerflik: sy oupagrootjie, oupa en pa - al in die werkswinkel bestaan uit kunstenaars. Vader, Academie en professor, was die eerste onderwyser van hul kinders. Moeder van die toekoms skilder was haar nooiensvan Schröder, kom uit 'n Russified Duitse gesin.
Studiejare (1809 - 1821)
Twaalf jaar lank studeer hy aan die Akademie Karl Bryullov. Biografie van hom in hierdie jaar, te danke aan 'n unieke talent en 'n ernstige huis studie, ontwikkel meer as goed: hy uitgestaan onder klasmaats. Onderwys gebaseer op die beginsels van die klassisisme. Die volgorde van studie, nou verlore, was onwrikbaar. Deur die tekening gekom live modelle ná 'n reeks van 'n lang fase van opleiding: kopieer oorspronklike (stillewes en figuur komposisies), teken van gips gooi, dan - mannekyne gedrapeer in 'n volk ".
Karl voortdurend loop in die voorkant van hul eweknieë. Die jong man waarlik liefgehad klassisisme, wat ondergeskik aan die werklike ideale, waar daar was geen plek onrus en gejaagde wêreld. Maar 'n lewe van sy politieke passies en die skoonheid van die lewende natuur het die wêreld van 'n idealis binnegeval. En in sy eerste film "Narcissus" (1819) het hy vir die voorwaardelike raamwerk wat deur die Akademie het '. En vir die kompetisie prentjie wat hy verrig in ooreenstemming met al die kanonne, Bryullov ontvang 'n goue medalje.
Reis na Italië
Onlangs geskep Vereniging vir die bevordering van Kunstenaars stuur twee broers, Charles en Alexander, in Rome. Hier is 'n portret van Aleksandra Bryullova gedurende daardie jare. Hy was nie net mooi nie, maar het 'n groter vermoë om tekening en argitektuur. In St Petersburg, het hy 'n gebou van die Pulkovo Observatory en verder. Hierdie eerste besoek aan 'n land waar die hele atmosfeer versadig met kuns en skoonheid, sal afgaan in die siel broers. Op die oomblik, die resolusie van die Keiser Russified hul naam en nou word Bryullo en Meester. In die tussentyd, op die pad, Karl Bryullov, biografie wat hom 'n vergadering met Gotiese kuns, en die werke van Titiaan gee, is verbaas en bewonder hulle. Maar geleidelik die idee van romantiek, waarmee Russiese nog nie bekend is nie, begin om te bekommer oor dit.
Florence en uiteindelik Rome heeltemal verstom en betower die jong kunstenaar. Bowenal is hy bewonder deur Raphael en Leonardo, maar merk ook op dat die onrus in die land. Dit ryp bevrydingsbeweging. Vryheid - dit is wat die hele volk van die land lok. Nie een prentjie op hierdie tyd Bryullov kon nie klaar - in die kop pas nie in 'n samehangende sisteem van alles wat hy sien. Maar maak ongeveer 120 portrette. Al sy modelle, sonder uitsondering, 'n pragtige. Byvoorbeeld, die "Portret van EP Gagarina seuns Eugene, Leo en Theophilus "(1824). Reeds in hierdie vroeë werk kan gesien word en 'n briljante colo geskenk en vaardigheid, wat hom die Akademie het. Hierdie intieme familie portret van die gesin waarmee die kunstenaar was 'n vriend, wek dadelik simpatie. Gedurende hierdie jaar, besig om 'n gewilde skilder, ontvang baie bestellings, Karl Bryullov, wie se biografie maak 'n nuwe wending, breek met die Vereniging vir die bevordering van kunstenaars en begin om selfstudie te skryf. Hy is vry om die tyd kies, kan hy 'n nuwe produk te skep en verkoop dit. Meesterstukke onafhanklik geword het.
Formele portret (1832)
Hierdie metgesel portret-skildery, wat die Giovannini en Amatsiliyu Pachchini uitbeeld. Dit staan bekend as die skildery "ruiter". Die Italianers dadelik begin praat oor 'n jong Russiese skilder. Entoesiastiese Italiaanse kritici beskou in die film al - die virtuositeit waarmee daar is geskrywe: delikate en ryk palet. Hulle was getref deur die natuurlike grasie van bewegings en posisies, plastiek perfeksie. Baie van hulle het geglo dat die skildery "ruiter" gemerk is genie. Bewegingspatrone op 'n swart perd vinnige, maar hulle is gebalanseerde en plegtige te danke aan die komposisionele struktuur. Figuur Giovannini, selfvertroue sit in 'n Side Saddle, is die fokus van die kunstenaar wat sy koninklike prag, die vermoë om te gaan met steeks perd wat nie oor dit kan kry nadat 'n loop en staan op op sy agterpote betower. Kraai satyn perd en 'n wit sagte rok lug model, wat bepaal elegante plooie, kontrasterende. Sagte en dapper klere kleur Giovannini en Amalitsii wat op die balkon met bewondering ontmoet grasieuse ruiter.
Die hele wêreld is pragtig onder die meester borsel. Little Amalitsiya ontwerp om te verreken die selfbeheersing en kalmeer die perd suster. Amalitsiya kyk na die pragtige Amazon vertrouend, teer, in verwondering. Twee klein honde het ook 'n pragtige jong ruiter. Op ruig doggie kraag met die inskripsie "Samoilova", geskryf in Latyn. Die sjarme van die jeug, haar dapper liefde en vertroue sien ons in hierdie portret. Dit is onmoontlik om nie te volgende te sit om 'n portret van zakazschitsy Y. Samoilova, wat altyd die skilder geïnspireer het. Hy is ongelooflik en waardig is van die hoogste lof Bryullova vaardigheid.
In parallel met die skepping van portrette, waterverf, klein Italiaanse landskappe Bryullov Karl, wie se werke kombineer elemente van klassieke, barok en realisme, swanger in 1827 'n groot, groot historiese skildery en in 1830 begin om dit te implementeer. Die feit is, die kunstenaar het die opgrawings in Pompeii. Hy was stomgeslaan deur die mate waarin die oorblyfsels van die antieke stad bewaar. Pompeii was lewendig, daar was geen net verkopers in die winkels, mense wat gaan oor hul besigheid op die strate, rus die huis of sit in kroeë.
Die idee van die skildery "Die Laaste Dae van Pompeii" Bryullov Karl uitgebroei drie jaar. Gedurende hierdie tyd het hy 'n baie briewe aan getuies. Estetika van die Romantiek, wat nou is vervul met die kunstenaar, die betroubaarheid geëis. Tot 'n mate dit is wat geraak word en vriendskap met die komponis Pachchini, wat die opera geskryf "Die Laaste Dae van Pompeii." Bryullov Karl hoor haar, en sy aangebied hom ook stof tot nadenke en verbeelding. Daarbenewens was hy verafgod Raphael is geïnspireer deur sy multi-figuur fresco in die Vatikaan. Plastiek van sy karakters, die ritme van die organisasie van beweging en verskeie gebare - 'n skool van Raphael. Maar die kleur wat dit sal gebruik, die skilder podcherpnet in die rykdom van kleur van Titiaan. Dit produseer 'n spesiale tipe van vroue - sterk, taai, passievol en buitengewoon mooi. Sy muse was die Gravin Samoilova Yu, wie se voorkoms in die prentjie hy drie keer geskryf.
Die grootheid van die noodlottige oomblik van weerspieël op die doek. Hierdie laaste verskriklike swart-rooi dag. Dit was al in vlamme van vuur, rollende in swart ash, rammel geboue wat val, roep om hulp ongeluk gedruis mense wat hul gode nie gestuur om te beskerm. Ja hulself hulle gode val, nie in staat is om die toorn van die aarde en die woedende vulkaan dra. In die voorgrond, 'n ma drukkies twee dogters en is met afgryse vervul om te sien dat die beskerming van nêrens om langer te wag. Hulle gode in duie gestort. Naby seuns is tussen die ouderdomme vader, en die seun het ondersteun bruid gedaal. Toe die verskrikte perd wou nie sy ruiter te luister. Alles is in onstuimige beweging. Net 'n kunstenaar kalm. Hy wil vir ewig onthou hierdie kleure en bewegings. Skepper - getuie, in wie se geheue sal bloedige einde van die nag bly.
Syfers net gebeeldhouwde. Nog glo niemand dat dit hul laaste noodlottige oomblikke. Maar luisterryke gode het hulle hierdie hoë, onheilspellend oë. Mense drink 'n volle beker van lyding wat hulle gestuur. Meesterstukke geklee in die klassieke vorm van gevoelens wat ervaar word deur mense in die prentjie. Alle skakerings van sentimente deur die kunstenaar uitgespreek - dit is pure romantiek.
Sukses in Italië was buitengewoon groot. Maar Parys het nie waardeer dit werk nie, maar Rusland het met vlieënde vaandels hierdie skildery. Dit gereageer en Pushkin en E. Baratynsky. Gogol, Zhukovsky, Lermontov, Belinsky, Kiichelbecker - al hoogs waardeer dit werk. En die uitstalling na die mense - die dorpsmense, ambagsmanne, vakmanne, handelaars. En die Keiser Nicholas Ek op 'n persoonlike gehoor, om later gehou word, die skilder se kop kroon van lourierkrans.
Na die skep van pragtige skilderye op versoek van keiser Nicholas Ek, die kunstenaar Karl Bryullov, besoek Griekeland, Konstantinopl en Moskou, het hy teruggekeer na St Petersburg. Maar die pad hy siek geword het, en die terugkeer van gesleep op vir byna drie jaar. Die manier waarop die kunstenaar gewerk. So skryf hy in 'n 1835 portret van die vise-admiraal VA Kornilov, die toekoms held van die Krimoorlog. Bryullov was in staat om die aard van hul modelle voel. Nou is hy instinktief besluit het om die heldhaftige persoon. In elk geval, in Moskou was hy in 1835. Daar het hy sy persoonlike kennismaking met AS Pushkin en V. Tropinin, ons uitstaande portrettist, wat uit die vesting gekom. Twee kunstenaars waardeer mekaar se talente en sterk vriende.
In St Petersburg (1836 - 1849)
Gedurende hierdie tyd het hy geleer by die Akademie en skryf baie portrette. Ons weet hy werk NV Poppespeler, VA Zhukovsky, IA Krylov - al tydgenote Karla Bryullova. Hul portrette die kunstenaar skryf. Het illustrasies vir "Svetlana" VA Zhukovsky. Groot historiese skilderye skep nie meer Bryullov Karl. Werk en prestasies van die afgelope tydperk van die lewe lê in die veld van portretkuns. Nestor Kukolnik - 'n man aan wie die kunstenaar liefgehad en beskou haar 'n goeie vriend, selfs in die portret nie wys sy beste kwaliteite so diep die kunstenaar sal in staat wees om te kyk na sy innerlike wêreld wees. Sy model is geweef van teenstrydighede en refleksies. Romantiese Meester oorgeplaas na die atmosfeer van twyfel en ontnugtering doek - die zeitgeist. Lewe-bevestigende vakansie Bryullova gegaan. In die portret, sien ons dat dit moeilik is om te dra in woorde, dit is teenstrydig, wat inherent in die aard van die poppespeler. Dit en bedeesd, en windmakerig, en 'n paar sinisme. Die model lyk direk by die kyker, maar die syfer is gebuig onder die gewig van stagnasie. Lewe sluit sy muur. Samestelling kalm, net die speler maak dinamiese lig reflekse en spanning.
In 1838, Karl Pavlovich Bryullov ontmoet en 'n jaar later getroud Emily Timm. 'N Maand later die gesamentlike lewe van die gades was nie moontlik nie. Gevolg deur 'n lang egskeiding verrigtinge. Karl Bryullov, wie se biografie is so skerp gewissel, is verwerp deur die samelewing. Troos vir hom was die ontmoeting met Yuliey Samoylovoy, wat in gevalle wat verband hou met erfenis van Italië gekom het. Vir homself, het hy vir haar 'n formele portret. Weer sien hy die ideale vrou, waardig van 'n plek op die podium. Karl Pavlovich Bryullov weer laat herleef, sing 'n wonderlike mens. Die krag van die gees van die Gravin verskyn en eksterne monumentale kolomme en gordyne, die meeste gevorm stukke Samoilova, wat voor die gehoor lyk, soos 'n pragtige antieke beeldhouwerk. Die kunstenaar sien weereens 'n skoonheid en geestelike krag. In die wêreld van maskers laat val Samoilova die masker en wys die wêreld 'n vrye persoon.
Karl Bryullov: 'n selfportret (1848)
Werk op die skilderye van Cathedral St Isak se, wat is nog onder konstruksie, Bryullov ernstig siek. Hy het rumatiek, wat hart komplikasies het. Hy is voorgeskryf bedrus en 'n volledige rus. Kommunikasie is verminder tot 'n minimum - dit is net deur dokters besoek. En nou, 'n middeljarige skilder, hy gou vyftig, nadat 'n siekte, toe hy Otlezhal alleen meer as ses maande, kyk na haarself in die spieël met 'n bitter teleurstelling. Hy is swak, dit sê sy ontspanne postuur, arm, waarop die are bult, hang bewegingloos. Maar die res is hier nie. Die skildery som lewe. Wenkbroue is in tussen show werk exacerbaties gedagtes verminder, plooie en rimpels. Die politieke veranderinge wat geraak het die land, hulle mis, en die kunstenaar, dink jy dit gaan die verkeerde pad. Hy is oneindig moeg van hierdie edele en 'n hoë-minded mense. Hoë sterkte van sy gees, is hy gedwing om nederig. Al die frustrasie weerspieël in die selfportret. Hy het in die spieël, nie net homself nie, maar sy hele geslag.
Kreatiwiteit Karl Briullov
Die laaste jare van sy lewe (1849 - 1852) op die aanbevelings van dokters Brullov buiteland hou. Hy is behandel op die eiland Madeira, en dan verskuif na Italië. Hy woon in 'n gesin assosieer Garibaldi. Die idee van die vryheidstryd van die kunstenaar opgetel. Hy weer, ten spyte van die hartversaking, 'n baie werk. Akademiese kanonne langs die kantlyn. Entoesiasme dat die land gevee, gemanifesteer in die portret van Juliette Tittoni, wat getoon word in wapens. Dit Italyanskaya Zhanna van Arc.
Die kunstenaar skep 'n gallery van beelde van gevegte in Italië. Hy het weer geloof in hulself en hul krag. Maar hy mag nie weet hoe min tyd wat dit vrygestel word. Na gaan 'n lang pad om te Akademisisme sleep in sy jeug deur te gaan na 'n romantiese persepsie van die wêreld en vreugdevolle sing van skoonheid, en in later jare, nader die realisme, Karl Bryullov, in kort, maak vir Russiese kuns buitengewoon hoog is, veral op die gebied van portretkuns, het hy nie hul kreatiewe openbaar potensiaal.
Hy het geweier om hart, sodat hy gesterf het in die nag verstikking. Russiese genie begrawe in Italië, in 'n klein dorpie naby Rome, in die Protestantse begraafplaas. In hierdie 1852, Rusland verloor VA Zhukovsky, NV Gogol, die beste student Bryullova Fedotov.
Waar moontlik, die artikel beskryf die skilderye Karla Bryullova. Sy skeppings praat met ons helder en toeganklike taal. Voer 'n wêreld wat deur 'n skilder, en betower jy lief is en skoonheid, wat die meester geprys.