ToekomsVenster: Het jy al nagedink oor volgende generasies?(Foto: Joshua Earle/Unsplash) Vandag dink ons aan komende generasies. Die lewe is soos ŉ afloswedren. Iewers moet jy oorgee, dit is onafwendbaar. In die normale wedloop probeer jy die stokkie so oorgee dat die volgende atleet met volharding kan hardloop, weliswaar in die baan waarmee jy tot by die oorgee gekom het. Die vraag is wat gee ons oor, wat los ons vir toekomstige geslagte? Baie van ons het in ŉ tydsgewrig grootgeword waar dinge heeltemal anders gedoen is. Ons het daaraan gewoond geraak, asook die voorregte wat daarmee saamgekom het. Ek dink aan die teks van Deuteronomium 28 wat sê dat die geseëndes van die Here “bo en nie onder” is nie, die “kop en nie die stert” is nie. Dana Snyman skryf in onlangs onder die opskrif “wat van ons” oor die moeilike vrae waarmee baie mense worstel. Ons is nie tuis in gister nie, nie meer nie, maar ons kom nie tuis in vandag nie. Iewers tussenin bevind ons onsself en ons ervaar ŉ identiteitskrisis. Wie is ons en waartoe roep God ons? Meer nog, wat los ons vir ons kinders waarmee hulle kan werk? Die ruïnes van ons gister lê verlate. Min besoek dit nog. Ons het nog nie eintlik begin met die ontwerp van die nuwe nie want, ons weet nie hoe nie. Intussen stap die tyd aan. Ons kinders en kleinkinders word in ŉ splinternuwe wêreld groot. Hulle word met nuwe paradigmas konfronteer. Wat is standhoudend en wat is verbygaande? Hoe vorentoe? Ek het ŉ vermoede, na aanleiding van ŉ gesprek wat ek met Dana Snyman, dr. Braam Hanekom en Callie Roos gehad het, dat ons onsself sal moet herdefinieer. “Re-invent” is ŉ mooi, Engelse term waarmee ŉ mens kan werk. Aangaan soos wat ons altyd aangegaan het, gaan nie meer die ding kan doen nie. Wat los ons vir die kinders?