Hoe belangrik is IK vir diagnose?
In die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings weergawe 4 (DSM-IV) was daar 'n diagnostiese kategorie genaamd 'verstandelike vertraging'. In 2013, toe die nuwe DSM-5 uitgekom het, het verstandelike vertraging verdwyn; In sy plek was 'n nuwe wanorde "intellektuele ontwikkelingsversteuring" genoem.
Mense met 'n verstandelike gestremdheid is met DSM-IV gediagnoseer, en die diagnose is hoofsaaklik deur gestandaardiseerde IK-toetse gemaak .
As IK-tellings onder die 70-jarige ouderdom uitgekom het, is die individu beskou as 'n intellektuele gestremdheid.
Mense met 'n "intellektuele ontwikkelingsversteuring" word gediagnoseer met DSM-5, en terwyl IK-tellings steeds 'n belangrike rol speel, word ander probleme oorweeg. Volgens die Intellektuele Gestremdheid Fact Sheet van die American Psychiatric Association (wat die DSM publiseer):
In DSM-5 word intellektuele gestremdheid as ongeveer twee standaardafwykings of meer onder die bevolking beskou, wat gelykstaande is aan 'n IK-telling van ongeveer 70 of minder. Die beoordeling van intelligensie oor drie domeine (konseptuele, sosiale en praktiese) sal verseker dat klinici hul diagnose baseer op die impak van die tekort in algemene geestelike vermoëns op funksionering wat vir die alledaagse lewe nodig is. Dit is veral belangrik in die ontwikkeling van 'n behandelingsplan. Die opgedateerde kriteria sal klinieke help om 'n vollediger, meer akkurate prentjie van pasiënte te ontwikkel, 'n kritieke stap om hulle doeltreffende behandeling en dienste te bied.
Borderline Intellektuele Functioning
Borderline intellektuele funksionering verwys na geskatte intelligensie kwosiënt tellings binne die 70 tot 75 reeks op 'n intelligensietoets met 'n gemiddeld van 100 en standaard afwyking van 15. Die reeks word borderline genoem omdat dit op die grens van die kriteria vir die diagnose van intellektuele gestremdhede is (histories na verwys as verstandelike gestremdheid) in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (DSM).
Konsekwente tellings binne die 70- tot 75-reeks word beskou as 'n aanduiding van grens-intellektuele funksionering en kan 'n verstandelike gestremdheid aandui. Dit word egter aanbeveel dat verskeie toetsinstrumente toegedien word om 'n diagnose te bevestig. Geen diagnose moet gemaak word op grond van 'n enkele toets nie.
Kry Mense met Borderline Intellektuele Funksionering Staats- of Federale Dienste?
In die verlede, aangesien die gewig aan IK-tellings alleen gegee is, is mense met tellings tussen 70 en 75 oor die algemeen ontken dienste en ondersteun word voorsien aan mense met tellings onder 70. Vandag is daar egter meer klem op individue se vermoë om daaglikse lewensvaardighede te funksioneer en te bestuur. Dus, as 'n individu 'n grensverwante intellektuele gestremdheid het, mag hy of nie dienste ontvang nie. Die bepaling sal afhang van 'n aantal faktore; byvoorbeeld:
Watter ander diagnose gaan saam met grens-intellektuele gestremdheid? Byvoorbeeld, 'n individu met outisme en 'n IK van 75 kan aansienlik meer probleme hê met daaglikse lewensaktiwiteite as 'n individu met dieselfde IK en Downsindroom.
Waar woon die individu? Reëls rakende agentskapsdiens wissel van staat tot staat.
Watter soort ondersteunings is beskikbaar vir 'n individu in sy leefsituasie?
Het hierdie individu fisiese uitdagings wat dit vir hom moeilik maak om gewone lewensvaardighede uit te voer? Sekere genetiese afwykings wat verlaagde IK kan veroorsaak, kan ook laer spiertonus, swak koördinasie en ander probleme veroorsaak.