Geskryf deur Ian Fouweather
Skok, horror, 'n nuwe studie wys die Britse publiek hou nie van hul werk nie. Gebruik slimfone navorsers het die geluk van mense gekarteer in reële tyd, terwyl hulle oor hul daaglikse lewens gegaan het. En hulle het ontdek dat mense nie rapporteer dat hulle baie gelukkig voel by die werk nie.
Trouens, behalwe om siek te wees, is werk getoon as die aktiwiteit wat mense gerapporteer het dat hulle die minste gelukkig was.
Sonder om die navorsing te devalueer, vermoed ek dat hierdie bevinding nie verbasend is nie - die meeste van ons haat werk toe. Of as "haat" 'n bietjie sterk is, is seker die meeste mense sal baie eerder hul tyd bestee om iets anders te doen.
My eerste werkervaring was 'n somer werk in 'n fabriek, en afgesien van die geraas en reuk, onthou ek dat ek getref is deur hoe ellendig die plek was. Werk was duidelik nie iets om te geniet nie, 'n boodskap dat almal wat ek ontmoet het, graag wou deel. Dan, soos nou, het mense blykbaar gehaat om werk te hanteer.
Die boodskap wat ek gegee het, was nie nuut nie. Die Engelse volksanger Ewan McColl het dit gesing na 'n vorige generasie in sy lied The Manchester Rambler:
Ek mag Maandag 'n loon slaaf wees, maar ek is Sondag vrye man.
'N Eeu voor, Dickens vertel sy lesers net hoe slegte werk was. Kyk terug en ons kan dieselfde ou storie sien.
Selfs Cinderella was gesluit in 'n nul-uur kontrak wat lang ure van verstandige lae betaalde werk gedoen het en aan die ontsnapping gedroom het. Intussen het Jack die harde werk van die plaas ruil vir 'n paar magieboontjies en 'n kans om met 'n beetalk te ontmoet. By sy terugkeer het Jack (soos Cinderella) nie nodig om te werk en gelukkig gelewe het nie. Die reus wat hy doodgemaak het, was werk. Die droom van die ontsnapping van hierdie ogre is algemeen vir ons almal.
Vandag vertrou ons nie meer op die bonatuurlike om te ontsnap nie. In plaas daarvan word onderwys bevorder deur ouers, onderwysers en politici as die teenmiddel vir die tirannie van werk. Toegegee hierdie moderne boodskap is minder romanties - ons kan nie werk vermy nie, eerder moet ons vandag hard werk vir 'n effens beter môre. Die beste wat ons kan hoop is tydelike pouse. Ons kan Sondag gratis wees, maar sonder die bonatuurlike is daar Maandag nie vermy nie.
Tog, ondanks onlangse navorsing wat die ongelukkigheid wat werk veroorsaak, blyk dit paradoksaal te wees, blyk dit dat werk ontneem word, net die dinge erger maak. Ons is vasgevang in 'n Faustiese Pact waar om gelukkig te wees (deur nie te werk nie) moet ons werk. En soos dr Faustus, dink ons ​​ons is slim genoeg om die duiwel te mislei.
Die vreugdes van harde ent
Miskien is dit dan vir werkgewers om werk meer pret te maak? Dit is duidelik dat daar meriete in hierdie is, maar Navorsing dui daarop dat dit nie net ons werksomstandighede is nie Dit maak ons ​​ongelukkig. Trouens, ondanks groot verbeterings in werksomstandighede en diensvoorwaardes oor die 150-jaar, bly mense ontevrede by die werk.
Navorsing het ook getoon dat fisieke veeleisende werk dikwels tot gevolg het groter werkstevredenheid - ongeag hoe goed dit betaal word.
Geluk toolkit? Pexels
Baie van diegene wat in moeilike omstandighede werk met harde handarbeid of glo onaangename werk, vind dit eintlik lonend. Selfs wanneer dit nie monetêr hoogs gewaardeer word nie. Dit gaan dan een of ander manier om te verduidelik hoekom brandweermanne en konstruksiewerkers Dit lyk of hulle werk meer as die meeste is.
Die skrywer Emma Jacobs het oor geskryf dit in haar boek wat na die beste van al die wêreld se ergste werk kyk. Sy illustreer hoe diegene wat met vuil werk betrokke is, positief dink oor hul lae betaalde en dikwels onherkenbare werk.
'N Nuwe soort arbeid
Maar met harde fisiese werk word al hoe meer skaars, vind baie mense nou maniere om dit gratis te doen. Die buitelug het 'n plek van uiterste werk en pyn geword - met marathon hardlopers, triatletters, yster mans en taai modders sit hul liggame op die lyn met geen verwagting om betaal te word nie.
Elders kan gimnasiums dieselfde werk doen en vir die voorreg betaal. Mense betaal selfs persoonlike afrigters om hulle harder te laat werk.
Wat een keer oorweeg is, is nou pret. Ons geniet dit om in ons huise en tuine te werk, om pragtige ruimtes te skep, of om te groei. Terwyl die herlewing van kunsvlyt en stokperdjies 'n weermag van onbetaalde werkers sien, maak klere en vind vreugde in bak en kook. In die winkel as kleinhandelsterapie is inkopies ook van 'n huishoudelike taak omskep in 'n vryetydsaktiwiteit.
Werk vir jouself. Pexels.
Ander werk in hul vrye tyd as skrywers, bloggers en vloggers wat dalk van 'n lewe vry van werk droom, maar uiteindelik geniet kreatiewe onbetaalde werk.
Uiteindelik blyk dit of ons van werk hou of nie, hang af van waarom ons dink ons ​​doen dit. Werk kan bevrydend wees, werk kan pret wees, maar net as ons ophou om te luister na die ekonome wat ons vertel, is die enigste rede waarom ons werk, omdat ons moet betaal word om dit te doen.
Vir honderde jare werk is iets wat ons gesamentlik gedroom het om te ontsnap, en dit is onwaarskynlik dat ons verhouding met betaalde werk oornag sal verander. Soos enige suksesvolle verhouding, neem dit tyd en moeite (of harde werk).
Maar aangesien ons almal sukkel om 'n balans tussen werk en lewe te handhaaf, kan kreatiewe denke oor ons disfunksionele liefdesverhouding met arbeid op die lang termyn werk.
Ian Fouweather, dosent in sakebedrywighede en -bestuur, Universiteit van Bradford
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Hoekom het ons so 'n liefde-haat verhouding met werk