Vleis bevat hoër vlakke van swaelaminosure as plantproteïene. Natalia Lisovskaya
Plante-gebaseerde diëte was die afgelope tyd baie gewild in die media, maar navorsing toon dat vegetariërs of veganismes nie net so is nie goed vir die omgewingNie, maar vir ons gesondheid, ook. Vleisryke diëte hou verband met 'n verskeidenheid gesondheidsprobleme, vanaf hartsiektes en beroertes om tipe twee diabetes en 'n paar kanker. Mense wat dieet baie vleis eet, het ook gevind om leef korter lewens.
A onlangse Amerikaanse studie het weer bewys dat volwassenes wat diëte eet wat hoog is in dierlike proteïene, 'n groter risiko loop om 'n wye verskeidenheid chroniese siektes te ontwikkel. Die skrywers beveel 'n plantaardige proteïen dieet aan om hierdie risiko's te verminder.
Wat belangrik is, is dat die studie die eerste is wat ondersoek het na die invloed van dieet wat swaar aminosure op ons gesondheid het. Dit word in baie voedselsoorte aangetref, maar word meestal in groot hoeveelhede eiers, vis, rooivleis en hoender aangetref. As dit op aanbevole vlakke verbruik word, swaelaminosure speel 'n belangrike rol in ons liggaam. Dit help ons metabolisme, beskerm selle teen skade, bou proteïene, reguleer hormone en neurotransmitters, en help ook om ons lewers gesond te hou.
Maar om te veel kosse met swawel aminosure te eet, kan baie negatiewe gesondheidseffekte hê. Hulle is gekoppel aan 'n hoër risiko van hartsiektes, beroerte, diabetes en vetterige lewersiekte sonder alkohol. En u hou 'n groter risiko as u hoë vlakke van twee spesifieke soorte swawelaminosure eet, sisteïen en metionienwat albei in voedsel met 'n hoë proteïen voorkom. Hulle word beskou as die giftigste aminosure, alhoewel ons liggaam albei nodig het.
Proteïen en hartgesondheid
Oor die algemeen word aanbeveel dat volwassenes slegs verbruik 15 mg swaelaminosure per kilogram liggaamsgewig n dag. Maar bewyse toon dat die meeste ouer volwassenes diëte het oorskry hierdie aanbevelings.
Die navorsers in die Amerikaanse studie kyk na 'n groot steekproefgrootte van 11,576 volwassenes oor 'n tydperk van ses jaar. Om die beste beeld te kry van die effek van swawelaminosure, het die outeurs almal wat dit in lae vlakke verteer het, uitgesluit, en diegene wat hul inname van vleis of eiers weens gesondheidskomplikasies kon verminder het. Navorsers het dieet van deelnemers gemeet, sowel as cholesterol-, insulien- en bloedglukosevlakke.
Dit is opmerklik dat deelnemers van 1988 tot 1994 gewerf is. Dieetpatrone en gewoontes het waarskynlik sedertdien verander. Maar die rede waarom navorsers spesifiek na hierdie periode gekyk het, is omdat die voedingsopnames hulle het hul gegewens ontneem van die versameling van inligting oor die inname van swaelaminosuur na 1994.
Die navorsers het bevind dat die gemiddelde deelnemer 2.5 keer die aanbevole hoeveelheid swawelaminosure verbruik. Nadat hulle soveel moontlik veranderlikes gekontroleer het, soos liggaamsgewig, ras en geslag, het hulle gevind dat die eet van 'n dieet hoog in hierdie aminosure, veral cysteïne en metionien, geassosieer word met hoë cholesterol, insulienweerstandigheid en hoë bloedglukose - alles van watter oorsaak kardiometaboliese siektes soos hartaanvalle, beroertes, diabetes en vetterige lewersiekte sonder alkohol.
Interessant genoeg is dit waar, ongeag die persoon se totale proteïeninname. Dit dui daarop dat die gesondheidsrisiko's nie net oor proteïenverbruik mag gaan nie, maar ook die hoeveelheid en verhouding van swawelaminosure wat 'n persoon eet. Aangesien diereprodukte tipies hoër vlakke hiervan bevat, stel die navorsers voor dat 'n dieet van plantaardige proteïene die beste manier is om swawelinaminosuurverbruik nader aan die aanbevole vlakke te hou.
Sommige plantaardige proteïene bevat peulgewasse, tofu, neute, sade en selfs ertjies. bitt24 / Shutterstock
Die studie het ook getoon dat deelnemers wat die laagste vlakke van swawelaminosure (15 kg-24 kg per dag) verteer het, aansienlik laer vlakke van cholesterol, glukose en insulien gehad het - en 'n laer risiko vir kardiometaboliese siektes het.
Hierdie bevindings beklemtoon die belangrikheid van swawelaminosure in die ontwikkeling van belangrike chroniese siektes. Dit ondersteun ook die teorie dat die inname van swawel-aminosuur vir goeie langtermyngesondheid naby aan die minimum vereistes moet wees - en dit is ver onder die vlakke wat tans deur die meeste volwassenes in hierdie studie verbruik word.
Dit dui daarop dat die vermindering van die inname van hierdie aminosure, deels, sommige van die gesondheidsvoordele waargeneem van plantaardige diëte. Om diere-proteïenbronne vir plantaardige bronne uit te ruil, kan dus 'n goeie gesondheidsvoorsprong wees.
Navorsing toon dat voeding 'n belangrike komponent is om ons risiko's vir chroniese siekte en voortydige dood. Swaelaminosure kom natuurlik meer voor in vleis as groente, dus moet u oorskakel na plantgebaseerde proteïenbronne soos volgraan, boontjies, lensies, neute en sade, en die eet van aanbevole inname van swawelaminosure, sou dit minder waarskynlik wees dat u in die toekoms hartsiektes of suikersiekte sal opdoen.
Laura Brown, senior lektor in voeding, voedsel en gesondheidswetenskappe, Teesside Universiteit en Kelly Rose, PhD-navorser aan die Skool vir Wetenskap, Ingenieurswese en Ontwerp, Teesside Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Vleis eet: skakel met chroniese siektes kan verband hou met aminosure