Kernapokalips - Inligting - 2022
Die mens besef al lankal die broosheid van sy lewe. Wêreldwye rampe wat van tyd tot tyd op die planeet voorkom, het talle lewende spesies doodgemaak. Die idees van die komende apokalips het altyd met ons beskawing gepaard gegaan. Aanvanklik het mense geglo dat die gode die hele mensdom kan doodmaak vir hul sondes, toe begin ons vrees vir tsoenami's, asteroïdes en epidemies.
Maar met die ontwikkeling van tegnologie het dit geblyk dat die mensdom homself kan vernietig. Kernwapens was so kragtig dat dit die hele stede kan vernietig. In daardie jare het mense bunkers gebou, pakhuise gebou in die geval van 'n ramp en geleer hoe om te oorleef in die aangesig van 'n moontlike kernoorlog.
Vandag lyk dit asof haar bedreiging verby is. Mense, aan die ander kant, voed myte oor 'n moontlike kernapokalips, oordryf soms die gevaar daarvan, en verminder dit soms.
Gedurende die einde van die wêreld sal almal onvermydelik sterf. Dink hoe waarskynlik is dit dat jy jouself in die middel van 'n kernontploffing sal bevind? Van die oomblik dat die vuurpyl gelanseer word, het die ander kant oorsee ongeveer 40 minute om te reageer. Moenie vergeet van die teen-missiel-maatreëls wat 'n bakhoof kan neerwerp nie. En op die oomblik toe alle kommunikasiemiddele skielik afgeskakel is, is die belangrikste ding nie om paniekerig te raak nie, maar om oor te dink. As dit moontlik is, moet u die naaste winkel besoek en u voorraad beskikbaar maak. Terselfdertyd moet daar verstaan ​​word dat dit met elektrisiteit kook waarskynlik nie sal slaag nie. Dit is die moeite werd om te oorweeg dat as hierdie plek die teiken vir die volgende hou is, dit die moeite werd is om dit te verlaat. As u tussen berge wegstap of wegkruip, verhoog dit u kans op oorlewing. Baie mense sterf bloot aan beserings wat deur glas gebreek is. As u nie die betrokke gebied kan verlaat nie, moet u aandag gee aan 'n betroubare huis waar u kan wegkruip van radioaktiewe uitval. Dit is waar dat die verlossing van 'n verdrinkende man die werk van die verdrinkende man is. Diegene wat regtig wil oorleef in die gesig van 'n kernkatastrofe wat ontvou, moet dit oppas en nie ledig sit nie.
Die meeste mense sal sterf in 'n ontploffing, hitte of radioaktiewe bestraling. Hierdie faktore sal ongeveer 35% van alle mense wat hulself in die aangetaste gebied bevind, vinnig vernietig. Straling en beserings sal ongeveer 40% van die mense oor die volgende vyf jaar eis. Dus het wetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat vyf na die "einde van die wêreld" ongeveer 20% van die bevolking sal oorleef. Die helfte sal glad nie sterf as gevolg van die direkte gevolge van 'n atoomkatastrofe nie. Die oorsake van die dood van die grootste deel van die bevolking word genoem as honger, siekte en anargie. Ten tyde van die apokalips sal baie mense buite die vernietiging van wapens leef, terwyl ander hulle meestal in gebiede onaangeraak deur gevaarlike bestraling sal bevind. Daar sal dus altyd 'n klein groepie mense wees wat die lewe op die planeet kan herstel.
U kan 'n geskikte skuiling reg in u kelder bou. Om verskillende redes kan kelders nie altyd die nodige beskermingsvlak bied nie. Hierdie plekke kan vergelyk word met 'n boord op die water, wat duidelik minderwaardig is as 'n reddingsboot. Bo die kelder is daar 'n paar planke, 'n laag verf, mat, plafonbedekking en teëls. Dit sal nie die beskermingsvlak bied wat 'n diep erdekelder of betonbunker kan bied nie. As u u eie skuiling bou in die geval van 'n ramp, moet u dit minstens drie meter onder die grond skep, sodat daar minstens 'n meter grond bo u kop is. Een van die mees oor die hoof gesien probleme is ventilasie - daar is 'n risiko vir koolstofdioksiedvergiftiging. Kenners adviseer om kelders te bou naby gaspypleidings of vlambare plekke. Die hittegolf van die ontploffing kan 'n brand veroorsaak, wat moeilik sal wees om te blus in 'n beknopte kelder. Kelders het hul voordele - van hier af is dit maklik om toegang te kry tot die nodige kos en klere wat in die huis geberg word. Dit is makliker om sielkundig te wees om naby aan die huis te wees. Maar al hierdie voordele skort nie by 'n goed toegeruste oorlewingsentrum nie.
Dit is nodig om die lug in die skuiling te filter om ongewenste elemente te verwyder. Hierdie mite kom oor kernskuilings voor. Mense is bang dat die lug self radioaktief sal word. In werklikheid is dit nie waar nie. Daar sal wel besmette deeltjies in die lug wees, maar 'n noukeurig ontwerpte luginname, selfs vir 'n onbeskermde huis, sal die meeste probleme verwyder voordat die lug die kamer binnedring. As die probleem so erg is, is dit raadsaam om 'n filter op die luginname te plaas. Die maklikste opsie is om 'n klam stuk papier te gebruik. Daar is luginnames met outomatiese kleppe wat reageer op 'n ontploffing. Andersins moet die vars lugtoevoer 'n paar minute na die helder flits van die ontploffing afgeskakel word. Ventilasiekanale moet gesluit wees as daar iets in die omgewing brand - dit sal die kamer teen koolstofoksiede beskerm. Die meeste skuilings het weliswaar nie die voorsorgmaatreëls nie. Die grootste gevaar hier is koolstofmonoksiedvergiftiging. Daarom beveel oorlewingsdeskundiges aan om nie bekommerd te wees oor "bestralingsdeeltjies" in die lug nie, maar om die kelder betroubaar te maak en weg te hou van moontlike brande.
Die water sal radioaktief word. Daar is duidelike instruksies om die skuiling toe te rus. U het nie net 'n lugpomp en stralingsdetektor nodig nie, maar ook 'n watertoevoer. Dit word aanbeveel om ongeveer 60 liter water te berg vir elke persoon wat opgeneem word. Daar is 'n mite dat water radioaktief sal word, soos lug. In werklikheid word gelaaide deeltjies in die water gesuspendeer, en daarom is dit die moeite werd om in die skuiling te bly en die vloeistofvoorraad gedurende hierdie periode te gebruik. Nadat u die bestralingsvlak verlaag het, is dit moontlik om gewone water te gebruik, sedimente daaruit te verwyder deur te distilleer en seker te maak dat dit veilig is. In die eerste fase is dit egter nodig om die gebergte vloeistof lewenslank te gebruik.
Die radioaktiwiteit sal vinnig verdwyn. Om die volle reeks veiligheidskwessies na 'n kernramp te waardeer, moet u 'n professionele persoon wees. Desondanks kan die eenvoudigste gevolgtrekkings gemaak word. Sommige mense sal waarskynlik besluit om na 'n paar dae in 'n beknopte toestand uit te klim, omdat die dosimeters 'n lae bestraling toon. Die fout kan egter lê in die feit dat die lewensorgane van 'n persoon hoër is as die stralingsbron. Dit is bekend dat kinders minder straling ontvang bloot vanweë hul hoogte. Gesonde mense kan toelaat dat babas op die grond speel. Dit is belaai met siekte en vinnige dood. Maar volwassenes sal gesond bly. Dit is net dat die lewensorgane van kinders 'n geruime tyd langer sal wees en nader aan swak bronne van bestraling as die organe van volwassenes.
Stralingsiekte is nie aansteeklik nie. Volgens hierdie mite moet u nie bang wees om die slagoffers te help nie. Aan die een kant is dit regtig onmoontlik om met stralingsiekte besmet te raak. Maar aan die ander kant is dit regtig gevaarlik om naby sulke pasiënte te wees - bestraling maak nie virusse dood nie. Die bestraling val die witbloedselle aan wat die liggaam teen infeksies beskerm. Siek mense begin siek word met dinge wat hulle in die regte lewe maklik kon verdra. Die nederlaag van stralingsiekte verander dus in die gevaar van epidemies. Gedurende so 'n periode moet u dus versigtig wees vir sanitêre maatreëls en die kwarantyn in ag neem.
Bestraling maak baie kosse oneetbaar. Post-kern voedsel kan regtig 'n probleem wees. Maar die meeste produkte in die huis sal nie met skadelike bestraling besmet wees nie. Alfa- en beta-deeltjies is te klein om te sien. Dit kan eenvoudig van die oppervlak van voedselprodukte afgewas word - eiers, piesangs, vakuumverpakking, blikkieskos, aartappels. Voedsel soos graan in oop flesse of sakke kan regtig ly. Dit is beter om iets uit 'n geslote houer of met 'n natuurlike bedekking te eet. Dit is beter om die produk onder lopende water te spoel en op 'n skoon oppervlak te plaas. Maak seker dat u hande en naels deeglik gewas is voordat u voedsel hanteer. Die bestraling van hierdie deeltjies is so swak dat hulle nie die sellofaan kan binnedring nie. Dit is die moeite werd om bang te wees om die kleinste deeltjies in die biologiese stelsel te kry, waar dit baie probleme sal veroorsaak.
U kan uself beskerm teen bestraling met 'n spesiale pak. Flieks wys gereeld hoe u in besmette gebiede in spesiale stralingsdragte kan stap. So 'n pak is eintlik 'n vals, selfs vullissakke wat om die bene en kop toegedraai is, sal meer effektief wees. Ten minste is hierdie klere weggooigoed. Die hoofdoel van die dra van 'n pak buite is om die huis te beskerm teen besmette deeltjies. As u egter die kleed binne trek, is die taak nie voltooi nie. Daar is metodes om 'n pak skoon te maak, maar wat in vredestyd van toepassing is, verloor die betekenis daarvan in oorlogstyd. Gamma-strale is 'n ander saak. Hulle dring deur alles en geen stralingspak sal teen hulle beskerm nie. Ons het so 'n dik saak nodig dat dit moeilik sal wees om dit op te lig, nie net daarin te loop nie. Daarom is dit beter om die skuiling glad nie te verlaat gedurende die periode van intense bestraling nie.
In die komende jaar sal nuwe voedselkulture opduik wat nie radioaktief sal wees nie. Voedsel wat op besmette grond gekweek word of aan radioaktiewe uitbarsting blootgestel word, absorbeer ongewenste deeltjies en word gevaarlik. Die biologiese voedselketting is 'n uitstekende filter en konsentrator van radioaktiewe isotope. In Almagordo, New Mexico, het besmette stowwe byvoorbeeld die natuur binnegekom. En spore daarvan is spoedig in Utah gevind. En dit gaan oor klein volumes. En 'n atoomoorlog of 'n kernontploffing gooi nie net 'n groot hoeveelheid energie uit nie, maar lewer ook wesenlike nuwe materie, onstabiele isotope. Sommige van hulle stel hul energie binne sekondes en minute vry, terwyl ander ure, dae, maande of selfs eeue neem. Die helfte van die leeftyd is vir die meeste te kort, daarom is dit onmoontlik om te oorleef in die episentrum van 'n atoomontploffing. Die isotoop van jodium-131 ​​wat in Utah blyk te wees, is deur die bakterieë opgeneem en deur hulle gekonsentreer. Toe begin die stof oor die biologiese ketting versprei, selfs in melk. Die isotoop beland uiteindelik in die tiroïedkliere van kinders in 'n ander toestand.
U moet 'n radio-aktiewe pil hê. Elke noodpakket wat aan Rusland, Denemarke en Swede voorsien word, bevat 'n eenvoudige tablet. Maar in Amerika is dit nie te koop nie. Dit is eintlik maklik om te maak. Dit is nodig om kaliumjodied by die naaste apteek te koop en dit stadig in 'n kwart glas water te gooi. Moenie bang wees om te skink nie. Na 'n rukkie sal dit duidelik word dat die stof in die water nie meer oplos nie, maar aan die onderkant ophoop. Dit dui daarop dat die water versadig geword het. 'N Paar druppels van so 'n oplossing moet aan 'n kind gegee word, en die dosis vir 'n volwassene moet twee keer soveel wees. Die aanvulling moet een maal per dag vir drie maande na 'n kernontploffing geneem word. Dit is 'n goeie verdediging gedurende hierdie moeilike periode. Die skildklier sal die jodium ontvang wat dit benodig en sal skadelike isotope prysgee.
Daar is pille vir enige bestraling. Ek wil graag in die bestaan ​​van so 'n nuttige produk glo, maar dit bestaan ​​eenvoudig nie. Die bogenoemde pil blokkeer eenvoudig die tiroïed om beskadig te word. Dit is die moeite werd om te onthou dat vervalprodukte na 'n kernontploffing dae en weke aktief sal wees, en geen medisyne op sigself sal u teen gevaar beskerm nie.
Radioaktiwiteit sal duisende jare duur. As ons praat van isotope wat al duisende en honderde duisende jare aktief is, moet u verstaan ​​dat dit nie baie skadelik is nie. U kan byvoorbeeld 'n analogie met hitte teken. As dit gevra word om die getal miljoen kalorieë te oorleef, lyk dit dodelik. En die impak van een kalorie per jaar vir 'n miljoen jaar, sal ons nie agterkom nie. Die situasie is soortgelyk aan bestraling. Die meeste isotope raak ontslae van straling soos 'n opvlam; dit gebeur naby die episentrum. Ander gloei soos 'n gloeilamp. Hulle het tyd nodig om te brand, en 'n persoon het beskerming nodig as hy daar is. Nog ander is soos nagligte in 'n woonstel - hulle kan skaars opgemerk word en kan vir 'n lang tyd skyn sonder om die mens baie skade aan te doen.
Die radioaktiwiteit sal oor 'n paar jaar verdwyn. Daar is 'n paar isotope wat nie in die genoemde kategorieë pas nie. 'N Persoon weet hoe om hierdie probleem te hanteer, maar hierdie oplossings is nie maklik nie. Die gevaar van sulke isotope lê nie in direkte blootstelling aan mense nie, maar in hul vermoë om die voedselketting binne te gaan. En hulle het 'n relatiewe kort halfleeftyd van vyf tot dertig jaar. Dit beteken dat hierdie isotope veral aktief sal wees. Gelukkig is hulle redelik skaars en verspreid oor die planeet, sodat die gevolge geïgnoreer kan word. U kan uself beskerm teen die versadiging van sesium-137 en strontium-90. Dus, as u plante plant, moet u kalk, gips of organiese materiaal saam met kalsium gebruik. En dit is nodig om gewasse te verbou wat presies kalsium en nie strontium sal opneem nie. Daar is bekende metodes om melk te verwerk en te suiwer, maar die wêreld stel nog nie daarin belang nie.
'N Voedingsvoorraad van twee weke dui op die paraatheid vir 'n kernramp. Dit is baie belangrik om te weet watter maatreëls vooraf getref moet word. Wat moet u doen na die twee weke? Die oes sal binnekort misluk as gevolg van klimaatsverandering, die osoonlaag, gewasaanpassing, gewasonderbrekings en sosiale ontwrigting. Die mens ken twee hoofvoedingsoorte wat geen vervaldatum het nie: koring en heuning. Die sade wat in die piramides voorkom, kon ontkiem. Om babas te versorg, moet u poeiermelk bymekaarmaak - dit moet verstaan ​​word dat dit moeilik is vir moeders om te voed. Sout moet ook nie as 'n belangrike preserveermiddel onderskat word nie. Benewens koring, heuning, melkpoeier en sout, is dit beter om 'n verskeidenheid sade in te vul. Dit is ewe belangrik om sekere vaardighede te ontwikkel, veral tuinmaak en hidroponika. Dit sal nuttig wees om te leer hoe om kos te droog en te vries. Dus moet die voorbereiding op 'n moontlike apokalips baie dieper gaan as om slegs willekeurige produkte op te slaan.
Om te oorleef, moet u selfonderhoudend wees. Die beste ding wat 'n persoon kan oorleef om te oorleef, is om saam te werk met ander bekwame mense. Geen mens kan alles ter wêreld weet nie. Iemand is 'n spesialis in die landbou, 'n ander is in medisyne, en die derde is in tegnologie. Die toerusting wat in organisasies is, is nie vir individue beskikbaar nie. En tydens die konstruksie van 'n skuiling is die ekstra uitgawes vir 'n ekstra persoon klein. In 'n klein groepie verminder die dood van een persoon die totale kans op oorlewing aansienlik, en in 'n groot groep kan daar altyd ondersteuning gevind word. Hoe meer suksesvol die span is, hoe meer homogeen is dit vanuit die oogpunt van individuele sienings oor godsdiens, samelewing en ekonomie. Maar 'n mens moet nie demokrasie van die toevlug verwag nie, maar die ouderling moet sonder twyfel gehoorsaam wees. Die toestande sal moeilik wees, maar dit is hoe die span kan oorleef, wat waarskynlik nie alleen moontlik sal wees nie.
Die res van u lewe moet ondergronds deurgebring word. Daar is geen duidelike mening oor hoe lank u in die skuiling sal moet woon nie. As dit 'n dugout is, is dit onwaarskynlik dat dit moontlik sal wees om langer daarin te bly as wat absoluut nodig is. As ons hier van 'n ondergrondse bunker in die stad praat, kan u die res van u lewe daar woon - die situasie hier is soortgelyk aan die gewone. Iemand sal verkies om 'n jaar of twee in 'n skuiling te woon totdat normale huise elders gebou word. Jong kinders en swanger vroue word aangeraai om nie uit die skuiling te kom nie.
Dit is nie die moeite werd om na die atoomapokalips te leef nie. Sommige glo dat die wêreld baie sal verander as hulle dit wil sien. Ander glo dat niks meer sal oorbly nie en dat die lewe die betekenis daarvan sal verloor. Maar hoeveel ryk en beroemde mense in die lewe het al die moontlikhede, maar verkies om selfmoord te pleeg uit verveling? En iemand ly al hul lewens aan liggaamlike gestremdhede, maar vind dat hy hul bekoring het. Om die sin van die lewe en geluk daarin te vind, is elkeen se persoonlike besigheid. Miskien sal die katastrofe aanleiding gee tot 'n nuwe mens wat nie belangstel nie en sy ware aard besef? So hoekom nie betrokke raak nie?
Ons hoef nie voor te berei op 'n ramp nie - ons sal óf oorleef óf sterf. 'N Persoon se denke loop van die een uiterste na die ander. Óf ons glo dat alles in ons hande is, anders laat ons die noodlot aan die genade van buitekragte oor. Daar is eintlik iets tussenin. Niks kan alleenlik deur die wil van God bereik word nie. Hy stel eenvoudig enkele grense waarbinne ons die resultaat beïnvloed.
Moderne bomme is so kragtig dat dit die hele wêreld sal vernietig. In werklikheid is daar genoeg kernwapens in die wêreld om die hele mensdom te vernietig. Maar moenie verwag dat die volle potensiaal benut sal word nie. In elk geval sal raketverdediging, kragtige elektromagnetiese bestraling, en foute in satellietstelsels dit voorkom. Dit is moeilik om te dink wat in die toekoms op ons wag, maar die mensdom het die afgelope dekades tot sy reg gekom en doen alles om nie in 'n kernoorlog te vergaan nie. Dit geld ook vir die vermindering van die arsenaal van kernwapens.
Die regering voorsien die bevolking van voldoende opleiding. Selfs Amerikaners kla met hul begroting oor die gebrek aan optrede van die owerhede. Kolleges beperk kursusse in radiologiese verdediging, toerusting word nie meer vervaardig nie en planne vir grootskaalse ontruiming is vernietig. Die owerhede bestee baie meer geld aan militêre doeleindes, ek dink nie daaraan om die burgerlike bevolking te beskerm in geval van nederlaag nie. Selfs al vind die regering uit oor 'n dreigende kernstaking, sou hy verkies om stil te bly om nie paniek te skep nie. Vertrou dus nie op die land se owerhede in hierdie saak nie.
Daar sal geen waarskuwing wees nie. Die feit dat die regering nie sy burgers sal kan waarsku nie en hulle nie hulp kan gee nie, beteken nie dat mense in die duister gelaat word nie. Daar is baie tekens wat gesien en geïnterpreteer kan word. Die lees van hierdie artikel is reeds 'n waarskuwing. In 'n ontploffing sal diegene wat nie in die onmiddellike omgewing is nie genoeg tyd hê om hulself te red. U moet net voorbereid wees hiervoor.
Die eerste teikens vir die missiele is kernkragsentrales. Sommige mense het met hulself 'n groot verskoning gevra waarom hulle nie moet voorberei om te oorleef nie. Iemand dink dat daar soveel wapens in die wêreld is dat almal in elk geval sal sterf. Maar nie alles kan gebruik word nie. Iets sal deur die ander kant vernietig word, ander sal verkeerd gaan. En sommige glo dat hulle in 'n gebied onderworpe is aan die eerste aanvalgolf - naby kernkragsentrales. Maar 'n bom wat langs dit ontplof word, sal niks fundamenteel verander nie - die hoeveelheid radioaktiewe materiaal sal nie veral toeneem nie. En die stasie self sal eenvoudig vernietig word. As dit rekenaarbeheer verloor, sal 'n kettingreaksie eenvoudig begin en 'n ekstra vrystelling van besmette deeltjies in die atmosfeer plaasvind. Die mensdom het in elk geval geen spesialiste om 'n kernoorlog te oorleef nie. Almal dink dit sal eng wees, dit sal ses maande duur net om al die dooies te begrawe. Maar daar sal diegene oorbly wat dit sal doen!