Die sistematiese vernietiging van die Christendom as hoekpilaar en draende krag van ons Westerse beskawing word beskou as voorvereiste vir die daarstelling van 'n nuwe wêreldorde wat afpyl op sinkretisme (godsdiensvermenging) en die skepping van 'n wêreldkerk waarin alle godsdienste van die wêreld hulle plek sal vind. Daarom is dit ook goed te verstane dat die "dialoog-gewilligheid" in die afgelope jare altyd meer dikwels gelei het tot ekumeniese gesprekke met Jode, Moslems, Hindoes, Boeddhiste en ander, insluitend Vrymesselaars en Kommuniste. Opmerkenswaardig is in hierdie verband ook die huidige Pous se uitnodiging na die sinkretistiese gebed in Assisi.
Die groot Rockefeller-Stigtings in Amerika lei nie net veelbelowende "Nuwe-Wêreld-teoloë" uit die hele wêreld op in hulle Union Theolog­ical Seminary te New York waar hulle met die "God-is-dood"-filosofie ("lank lewe die sinkretisme!") besmet word nie, maar hulle het ook aan die wêreld die grootste aborsie-kliniek geskenk, waarvan die doel (1976) was om, saam met ander klinieke in Amerika, jaarliks tot een miljoen ongebore babas te vermoor, soos die destydse president van die Rockefeller-Stigting, John H. Knowles, dit met ietwat meer menslike woorde bekend gemaak het. Kan 'n mens dit "Rocky" en sy genote kwalik neem dat hulle die 6de gebod nie ernstig opneem nie, maar in plaas daarvan meer waarde heg aan geboortebeperking en bevolkings­kontrole?
Die Christo-Kommuniste van die teologiese Rockefeller-instituut sorg vandag op die kansels van baie kerke in die Westelike wêreld daarvoor dat die basiese leerstellings van die oorgelewerde Christen­dom vervals en met politieke eise uitgehol word, sodat meer en meer mense hulle kerke verlaat en selfs op die Christelike leer die rug draai. Maar 'n volk wat van sy geestelike waardes beroof word en van wie die geloof aan vaste morele grondbeginsels en gedragsreëls weggeneem word, word 'n speelbal van ideologieë en kragte wat dit in elke gewenste rigting kan dryf.
Suid-Afrika kon dit tot onlangs regkry om aan hierdie skadelike invloede en tendense van die Westerse wêreld te ontkom, seker hoofsaaklik as gevolg van sy afgeleë geografiese ligging maar sekerlik ook omdat dit teen die ontbindende invloed van 'n "televisiekultuur" beskerm was wat maar eers 15 jaar gelede hier op dreef gekom het en vandag die land oorspoel met immorele, hoofsaaklik Amerikaanse smeerfilms en propagandauitsendings. Televisie en koerante goël vir die Suid-Afrikaners 'n gesonde Amerikaanse wêreld voor die oë, 'n wêreld vol rasseharmonie wat egter in werklikheid glad nie bestaan nie, soos elkeen weet wat net eenmaal sulke stede soos New-York, Washing­ton of Miami besoek het.
Volledige vermenging en rasse-integrasie is skynbaar die gebod van die uur. Daarna sou alles glo regkom en Suid-Afrika sou weer in die skoot van die "ordentlike" nasies kon terugkeer soos dit op 'n byna onmerkbare wyse vir ons toegefluister word. Hoe dit egter gebeur dat daar, ofskoon daar net 10 persent ten volle geïntegreerde Swart Amerikaners is, tog altyd weer bloedige on: opvlam en straatgevegte tussen die rasse plaasvind, word nie aan Suid-Afrikaners verduidelik nie.
Die trouhartige nakomelinge van die Boere, waarvan verreweg meeste diepgelowige Christene is, vind hulle blootgestel aan 'n vuur van vyandige propaganda, leuens, bedrog en verraad, waarteen hulle hulpeloos is. Hulle kan die "wêreld van leuens" nie maklik uitken nie, word altyd meer en meer deur skuldgevoelens gepla, wat daar hulle ingepraat word en gaan dan maklik oor van die een uiterste na ander.
So het die hoofkerk van die land, die groot Nederduits-Gereformeerde Kerk, in 'n skielike ingewing van teologiese wysheid besluit om apartheid tot sonde te verklaar, "omdat dit nie uit die Bybel geregverdig kan word nie." Die hoë here van die Sinode, wat hierdie heldhaftige besluite geneem het, het blykbaar daarby nie agtergekom dat hulle ewe gedwee uitvoer wat hulle vyande hulle al vir jare in mond lê nie. Hoe kon hulle tog so gou vergeet het dat hulle teologiese voorgangers byna 40 jaar lank presies die teenoorgestelde verkondig het, naamlik dat "aparte ontwikkeling" van die volkere volgens God se wil Bybels wel geregverdig was? Hulle het gestaan op die standpunt dat God sy volk in die ou verbond om goeie redes gewaarsku het teen vermenging, wat tot 'n verdwyning in vreemde volkere sou lei. Hulle het verwys na die geskrifte van die Ou Testament en na die feit dat Jesus nie "gekom het om die wet of die profete te ontbind nie". (Matt 5, vers 17)
Wat 'n mens se standpunt ook al mag wees teenoor "apartheid", die geskeide ontwikkeling van volkere: wie die regte begrip daarvan het met agting vir die enkeling se menswaardigheid en die gelykheid van alle mense voor God, dié sal dit sekerlik teologies beter kan regverdig as die ekumeniese eenheidsplanne en die sinkretistiese gebedsbyeenkomste van ons Christelike kerkleiers met onchristelike godsdiensgemeenskappe.
Bybelgetroue Suid-Afrikaners behoort hulle kerkleiers te vra of dit volgens die wil van God en sy kerk kan wees om geloofsoortuigings wat tot nou toe bestaan het, oorboord te gooi net om die guns te wen van 'n gemanipuleerde wêreldopinie of om susterskerke en organisasies in die buiteland agterna te loop wie se godsdiens meer die stem dra van die anti-Christelike gees van die Wêreldraad van Kerke as van die Woord van God.
"'n Leuen reis reg rondom die wêreld, terwyl die waarheid sy stewels se veters vasbind," skryf C.H. Spurgeon in sy boek "Truth and Falsehood". Suid-Afrika se Wit en Swart burgers is blootgestel aan 'n propaganda-aanslag wat hulle daarvan wil oortuig dat hulle geen ander keuse het nie as om agter die "wêreldmening" aan te loop en "hervor­mings" deur te voer wat deur hulle vyande ontwerp is en gedikteer word.
Deurdat hulle jarelank, ja, dekadeslank onder skoot gekom het van die VVO, van "bevriende" Westerse state, van internasionale kerkor­ganisasies en van 'n voortdurende, onvermoeide en onophoudelike rits van beskuldigings, mites en halfwaarhede van die kant van 'n gema­nipuleerde binnelandse en buitelandse pers is daar in hulle 'n skuldlas en 'n sogenaamde onontwykbare situasie "ingepraat" dat hulle ten einde laaste sou moet kapituleer. Dat hierdie onontwykbaarheid glad nie bestaan nie en dat die eise ontoelaatbare inmenging in hulle land se binnelandse sake is, wil hulle vir die Suid-Afrikaners nie toegee nie. Soos 'n paddakoor styg hulle uitroepe orals op: "Dit is onvermybaar!"; "Dit is te laat!"; "Dinge het te ver gegaan, om weer te kan omdraai!" ensovoorts, ensovoorts. Met alle middele probeer hulle om die sterkte en die besluitnemingskrag van die Blankes te verswak. Vanaf kerkkan­sels en uit die massamedia word die gif van ontbinding uitgestrooi.
Buitelandse kerkdelegasies en politieke "insamelaars van feitemate­riaal" kom in steeds nuwe skares om hulle wyshede aan die man te bring en om in twee weke die land se probleme onder die knie te kry, probleme met 'n ingewikkeldheid waarvan hulle nie die vaagste benul het nie. Daarby weet die Afrikaners self die beste dat die meeste van hierdie "probleme" eers sedert die begin van die propaganda-aanslag en die inmenging van buite ontstaan het. Hierby kom dan nog Christelike en wêreldse groepe, vriendskapsverenigings en skrywers wat in goedbedoelde naïwiteit oproep tot "hervorming" en "anti-­apartheid-appèlle" uitvaardig, waarvan die uitwerking meer skadelik as nuttig is. In Duitsland, Engeland en ander lande word seminare en kerkdae gehou, waarop daar dan hoofsaaklik oor Suid-Afrika gedebat­teer word asof daardie mense nie genoeg probleme van hulle eie het om op te los nie.
Die "Organisasie van Afrika-eenheid" (OAU) wat op hulle jaarlikse samekomste nie daartoe in staat is om die probleme en twiste van een enkele van hulle ekonomies geruïneerde en verarmde ledelande op te los nie, is net oor een saak eensgesind: die verdoeming van die Blanke Boererepubliek, wat vir hulle almal as voorbeeld sou kon dien.
Hulle is almal deur die trekkrag van die propagandagolf wat om die hele wêreld spoel en deur die vyande van Suid-Afrika in beweging gebring is, meegesleur.
Die internasionale bankiers trek intussen al die registers van de propaganda-orrel oop om Suid-Afrika tot 'n val te bring. Met kunsmatig uitgelokte en kommunisties bestuurde opstande en terreurdade in die hele land stook hulle die rewolusievuur, wil hulle die Blankes moeg maak en tussen die Moskouse hamer en New York se aambeeld verpletter.