Immigrasie van werkers in Frankryk - Nuut
Immigrasie van werkers in Frankryk
Die immigrasie van werkers na Frankryk van 1850 tot 1914
Paul Lancrenon (1857-1922), 'n loopbaansoldaat, het van sy missies gebruik gemaak om reis- en ekskursiedagboeke te skryf wat bestaan ​​uit tekste en foto's wat hy as 'amateur' geneem het. Ons is veral aan hom verskuldig Drie duisend ligas om te roei, van die Seine tot by die Wolga gepubliseer in 1898 en Winterindrukke in die Alpe. Dit is in hierdie konteks dat hy, met sy talente as stapper en klimmer, die lewe van Spaanse migrante vang terwyl hulle die hawe van Vénasque oorsteek, en die Pireneë op 'n hoogte van 2,444 meter op die grens verbygaan. Frans-Spaans naby Luchon (Haute-Garonne).
Portret van Spaanse migrante
Die foto stel ses Spaanse migrante voor wat op 31 Julie 1907 kortstondig hul loop onderbreek en poseer vir die fotograaf, hul bondeltjies en hul stokkies op die grond. Hulle stop op 'n steil helling op 'n rotsagtige "paadjie" en neem 'n ry, sodat almal sigbaar is. Die groep bestaan ​​uit vyf mans en 'n kind waaragter 'n muil of 'n muil met sy pak verskyn. Soos een van die mans, is die jong seun in 'n lang "boerenhemp" geklee, terwyl die ander klere dra wat tipies is vir die Pyreneense streke in Noord-Spanje, sowel as hul barette. Almal stel die doel ernstig en waardig, hoewel die kind ook ietwat geïntrigeerd lyk.
Die klere en gesigte wys behoeftige werkers wat gedwing word om werk in Frankryk te kom soek. Die 'eenvoud' van die bagasie gaan in hierdie rigting, net soveel as wat dit weer die idee gee dat hierdie mans vir die somerplaaswerk gekom het. Ten spyte van alles en behalwe die omstandighede, dui die waardigheid van hierdie manne wat regop staan ​​voor die doel, dat hierdie proletariërs trots is om 'n bestaan ​​te maak uit hul werk.
Die syfers in hierdie gebied is dikwels twyfelagtig (as gevolg van onwettige immigrante, terugkeer en seisoenale immigrasie), maar daar kan geskat word dat die immigrantebevolking in Frankryk van 1851 tot 188 vinnig toegeneem het, van ongeveer vier honderdduisend tot byna 'n miljoen mense. Van 1881 tot 1911 was die groei 'n bietjie meer gemeet (150,000 tot 200,000 addisionele buitelanders), hoewel dit ook verklaar is deur 'n buigsamer naturalisasiebeleid. Die oorgrote meerderheid hiervan is immigrasie van buitelandse en arm werkers. Inderdaad, die industriële oplewing wat die land van die Tweede Ryk ervaar het, sowel as die ontwikkeling van 'n meer intensiewe marklandbou, wat self gekoppel was aan die groeiende verskynsel van landelike uittog, het 'n sterk vraag na arbeid in Frankryk veroorsaak. lae-vaardige werk. Tydelik, seisoenaal of permanent, is die installasie van nuwelinge dus nou gekoppel aan die arbeidsmark. Van 1850 tot 1914 het hierdie immigrasie ook grotendeels 'grens' gebly; migrante kom uit buurlande en vestig hulle, afhangende van die moontlikhede van indiensneming, in naburige streke. Al is Parys ook buitelandse werkers, is daar baie Belge in die Noord- en Noord-Ooste (werkers in tekstielfabrieke, dan steenkool en swaar nywerheid), Italianers in die Suid-Ooste en van die Spanjaarde in Suidwes (landbouwerkers, konstruksie, hantering en vervoer).
Dit lyk asof Paul Lancrenon hierdie mans ontmoet het terwyl hy die Pyreneense pas geloop en gefotografeer het, soos hy 'n paar maande tevore in die Alpe gedoen het. As hy hulle vra om te poseer, is dit nie om 'n feit te openbaar nie - die migrasie van hierdie werkers uit Spanje is 'n verskynsel wat destyds algemeen bekend was - en ook geen boodskap oor te dra nie, maar eerder objektief sekere realiteite van die trekproses aan die begin van die eeu.
Enersyds die toestroming van Spaanse migrante in Suidwes. Hulle was 30.000 in 1850 en 80.000 in 1886, en tussen 90.000 en 100.000 in 1914 (vir 110.000 in die hele vasteland van Frankryk in 1911, sonder die Spanjaarde van Noord-Afrika,) om in die departemente te werk en te woon. grenswerkers asook in Gironde, Dordogne, Lot, Lot-et-Garonne, Gers, Tarn en Tarn-et-Garonne. In hierdie groot Suidweste het hulle in 1906 meer as 5% van die bevolking verteenwoordig, teen skaars 1% in 1890. Hulle is werksaam in die industrie, vervoer, visvang en konstruksie, en as landbouwerkers. Die tyd van die jaar (Julie) kan ook voorstel dat dit seisoenale migrante is, wat soos baie ander vir die pluk- of druiwe-oes gekom het. Aan die ander kant is die feit dat die nuwe aankomelinge, nog meer as dit kom by tydelike migrasies, byna uitsluitlik mans. As daar in 1907 ongeveer 50.000 Spaanse mans en 40.000 vroue was (dus 'n goeie koers van "ondersteuning" wat ooreenstem met die feit dat hierdie soort immigrasie redelik oud is), word daar slegs een keer besluit dat 'hulle bring vroue en kinders in, wat nie die geval is met die karakters op die foto nie. Die teenwoordigheid van 'n kind, baie skaars (slegs 7% van die nuwe migrante is so jonk), kan die hipotese van seisoenale migrasie bevestig.
Guy HERMET, Die Spanjaarde in Frankryk. Immigrasie en kultuur, Parys, Éditions Ouvrières, 1967. Guy HERMET en Jacqueline MARQUET, Spaanse seisoenale emigrante in Frankryk, Parys, F.N.S.P., 1961.
Gérard NOIRIEL, Werkers in die Franse samelewing (19de-20ste eeu), Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1986.
Gérard NOIRIEL, Franse Le Creuset. Geskiedenis van immigrasie (19de-20ste eeu), Parys, Le Seuil, coll. "Die historiese heelal", 1988.