Lucas Malan was, as ek vir die soveelste maal met M.E.R. se kalwers durf ploeg, ‘n gewer en ‘n aangewer; van goeie, ouderwetse menslikheid in die eerste plek, en van kennis in die tweede plek. Oor sy rol as opvoeder het ek iets gesê in die College-roubeklag van Die Burger van 16 April 2010, maar ek wil uitbrei op sy doodshantering wat maar net die keersy van sy lewenshantering was. Jy is na die verlede toe gedraai, na “’n enkele katastrofe wat onophoudelik soos wrakstukke voor [jou] voete neergesmyt word”, “downright monotonous[ly]” (Derrida 2001:3) dog elke keer in absolute unieke styl … Wat sou ‘n relevante vertaling hiervoor kon wees? ‘n Mens “sou graag wou verpoos, die dooies opwek en dit wat gebreek is, weer heelmaak. Deuteronomium 18:10-12 sê dat diegene wat met waarsêers ( bv. sterrewiggelaars en handpalmlesers) , die verklaring van voortekens of towery omgaan, ‘n gruwel vir die Here is en nie onder sy volk mag voorkom nie.