Tydlose wysheid vir die spesiale verhouding tussen 'n pa en sy dogter.
Dr. James Dobson, ervare berader en kenner van gesinsake, vier die geskenk en seën van die unieke verhouding tussen jou en jou dogters met hierdie inspirerende sakpas-boekie.
Die volkleur-geskenkboekie is 'n huldeblyk aan die rol wat jy in jou dogter se lewe speel. 'n Pa en sy dogter bied uittreksels uit die topverkoper Om dogters groot te maak.
Hierdie boekie sal jou help om die spesiale verhouding met jou dogter te ontwikkel, te handhaaf en te koester.
Ook beskikbaar in Engels onder die titel Dads and Daughters
Dr. James Dobson is die stigter van Focus on the Family, 'n nie-winsgewende organisasie wat fokus op die instandhouding van die gesin. Dr. Dobson is ook bekend vir sy radioprogramme wat daagliks oor meer as 4200 stasies uitgesaai word en meer as 200 miljoen luisteraars het. Hy is 'n gekwalifiseerde sielkundige en het ook 'n Ph.D. in kinderontwikkeling aan die University of Southern California School for Medicine verwerf. Hy is ook die outeur van meer as 50 boeke wat gerig is op die behoud van die gesin. Dr. Dobson en sy vrou, Shirley, is die ouers van twee volwasse kinders en woon in Colorado Springs, Colorado.
Van een pa se hart
AAN 'N ANDER PA
Die passie wat ek vir die betrokke onderwerp het, is te danke aan die dogter wat my nog steeds Pa noem. Danae is nou 'n volwassene, maar ek het haar nog net so lief soos toe ons met haar geboorte ontmoet het. Op daardie aand het 'n spesiale band tussen ons ontstaan, en dit is vandag nog so. Ek dank God vir die voorreg om hierdie merkwaardige vrou se pa te wees!
Aangesien ek self 'n pa met 'n tipe A-persoonlikheid is, kyk ek terug na my ervarings as ouer en onthou gevalle waar ek my beter van my taak kon gekwyt het. Ek wens ek was soms minder besig, maar niemand van ons kry die geleentheid om dinge oor te doen nie. Wanneer ons rekord uiteindelik in die boeke is, kan niks daaraan verander word nie.
Sou dit selfsugtig wees om jou te vertel dat ek ook sommige dinge reg gedoen het in my vroeë dae as pa, en dat die herinneringe aan werklik spesiale tye saam met my kinders vandag heel bo-aan my lys prestasies staan? Onder my gunstelinge is herinneringe aan Danae van toe sy vyf jaar oud was. Ons het gereeld op Saterdagoggende saam fiets gery tot by 'n park naby ons huis. Daar het ons met grafies en emmertjies in 'n sandput gespeel. Ek het haar sandkastele leer bou, verduidelik wat 'n grag en valbrug is, en oor enigiets anders gesels wat haar geïnteresseer het. Dan het ons middagete geëet voordat ons huis toe gery het. Op pad terug het ons elke week op 'n klein Craig-bandopnemer na 'n gunsteling opname van Rodgers en Hammerstein se "Cinderella" geluister en die liedjies saamgesing. Danae was mal oor daardie uitstappies, en sy kan jou vandag tot in die fynste besonderhede daarvan vertel. En raai wat? Ek was ook mal daaroor.
As ek vandag daaroor nadink, kan ek niks noem nie – en ek bedoel regtig niks – van daardie
era wat meer betekenisvol was as die tyd wat ek saam met my gesin deurgebring het. Die
verhoudings wat ons vandag geniet, is in daardie jare vertroetel in 'n tyd toe dit vir my baie
maklik sou wees om elke moontlike professionele prys na te jaag terwyl ek dít sou ignoreer
wat regtig tuis saak maak.
Ek het 'n paar jaar gelede ons radioluisteraars gevra om ons organisasie te bel en vir hulle pa's 'n boodskap op te neem. Meer as 600 mense het deelgeneem. Nie een van hierdie boodskappe het gefokus op wat die pa vir 'n lewe doen nie. Nie een van die inbellers het gesê: "Dankie dat Pa baie geld verdien het," of: "Dankie vir die groot huis waarin ons kon bly" nie. In plaas daarvan het die een inbeller ná die ander gesê: "Dankie dat Pa lief is vir my en nog altyd daar was vir my." Party het met sterk emosies gesê: "Dankie dat Pa my toegelaat het om Pa te pla wanneer Pa besig was." Byna al die oproepe wat van vroue af gekom het, het gegaan oor van die teerheid wat hulle verhouding met hulle pa kenmerk.
Dit is hoekom hierdie boek se boodskap spesifiek bedoel is vir dié pa's wat nog kinders grootmaak en hulle graag die begeertes van hul hart wil gee. My raad is ook relevant vir pa's wie se dogters reeds groot is. Die vrou wat eens op 'n tyd "Pappa se klein dogtertjie" was, smag dalk steeds na wat jy nie vir haar gegee het toe sy klein was nie. Selfs al kan jy nie meer saam met jou vyfjarige in die sandput speel nie, is dit nooit te laat om te sê nie:
Wat ek hierin met julle deel, het my obsessie geword. Ek kry 'n knop in my keel wanneer ek aan die kosbare kinders dink wat so min van die lewe weet, en ek bekommer my oor hoe ons hulle onskuld kan beskerm en die vreugde van kind-wees kan bewaar.
Dit is ons taak. So gaan kry 'n koppie warm koffie of tee en sit op 'n gemaklike stoel sodat ons lekker hieroor kan gesels.