Jagluiperd - Soogdiere - Suid Afrika
Jagluiperd [Acinonyx jubatus]
Die Jagluiperd word gekrediteer as die vinnigste landdier oor kort afstande, en kan tot 55 km / h hardloop wanneer dit sy prooi probeer vang. Hierdie kat word gekenmerk deur 'n slanke lyf, lang bene, en 'n duidelike afgeronde kop met klein geronde ore wat wyd uiteengesit is. Dit meet twee meter van die snoet na die punt van die stert, het 'n massa van 40 - 60kg, en staan ​​ongeveer 800mm hoog. Hulle het 'n rug wat ingehol is en n laer agterly as n voorlyf. Hierdie kat word gekenmerk deur 'n spesifiek gevlekte pels en deur 'n lang stert wat die helfte die lengte van sy kop en lyf is. Die stert het 'n unieke patroon van gestreepte merke.
Die Jagluiperd se hoof prooi is medium tot klein bokke soos die Steenbok en Duiker, Thomson's Gemsbok en Springbok, maar dit het al gebeur dat mannetjies saamwerk om groter prooi soos Wildebeeste te jag. Hulle vang ook bobbejane, voëls wat op die grond nes maak, poue, hase en ystervarke.
Jagluiperds het nie 'n vaste seisoenale teël siklus nie en is in hierdie opsig ook baie soortgelyk aan die luiperd. Jagluiperd-welpies word ná 'n dragtigheids periode van ongeveer drie maande gebore. Gewoonlik word twee welpies in die werpsel gebore, maar soms is daar tot ses welpies. Welpies bly sowat twee jaar by hul ma, maar ongelukkig leef die meeste van hulle nooit tot volwassenheid nie, omdat hulle op geprooi word deur Leeus, Luiperds, Hyenas, Jakkalse en Arende om maar 'n paar te noem. Die wyfie is n relatiewe swak kat en sy gee dikwels haar welpies op om haar eie lewe te spaar. In gebiede waar daar goeie dekking of min roofdiere is, is die moontlikheid van 'n Jagluiperd se oorlewing redelik goed.
Hulle woon in familiegroepe van twee tot ses, hoewel sommige individue soms 'n eensame bestaan ​​het. Die historiese verspreiding daarvan het aansienlik verander en verminder. Die Jagluiperd het verdwyn uit baie groot dele van die Afrika-vasteland weens die moderne kolonisasie. Die jagluiperd is oorwegend dagdiere, met die piek van aktiwiteit by sonsopkoms en sonsondergang. Hulle kies 'n verhewe rusplek en lê in die skaduwee gedurende die warmste ure van die dag. Diegene wat nog nooit 'n Jagluiperd se roep gehoor het nie, sal baie verbaas wees om te hoor dat dit maak 'n byna voëlagtige tjirp. Terwyl hulle ook soos huiskatte groei, snort en huil, brul hulle nie soos sommige mense van hulle verwag nie.
Verkies oop vlaktes, soos dikwels in rolprente uitgebeeld word, maar hulle is ook tuis in grasvlaktes wat bebos is.
Hierdie skaars en heeltemal beskermde spesies word slegs in die Kalahari en afgeleë gebiede van die Noordelike Provinsie en Mpumalanga aangetref, sowel as sporadies in die Noord-Kaap. Die Jagluiperd is uitgewis in die 1930's in die provinsie Kwazulu-Natal van Suid-Afrika. Namibiese jagluiperds is in 1965 in Hluhluwe-, Umfolozi- en Mkuze-wildreservate hervestig, en die oostelike oewers van Lake St. Lucia in 1978.
Die Koning Jagluiperd is nie 'n spesie op sigself nie, maar eerder 'n natuurlike verskynsel onder die Jagluiperd-familie, waar welpies soms natuurlik met hierdie kleur gebore word. Die Koning Jagluiperd word hoofsaaklik waargeneem in die Krugerwildtuin en Noord-Gauteng.
Latynse naam: Acinonyx Jubatus.
Gewig (Vroulik): 36 - 48 kg
Gewig (Manlik): 39 - 60 kg
Lengte (Vroulik): 2,0 m
Lengte (Manlik): 2,0 m
Gestasie periode: 3 maande
Hoeveelheid Kleintjies: 1 - 5 welpies
Seksuele volwassenheid: 2 jaar
Geboortegewig: 272 g
Die welpies word op verskillende tye van die jaar in verskillende gebiede gebore.
Alhoewel die kloue nie die grond raak wanneer hulle stabiel is nie, kom hulle uit met elke stap wat geneem word, en word die grond daarmee vasgegryp.