Meillassoux is 'n student van die filosoof Alain Badiou, wat ook die voorwoord vir Meilassoux se eerste werk Après la finitude (2006) geskryf het. Hy was ook 'n student aan die Lycée Louis-le-Grand. Badiou voer aan dat Meilassoux in hierdie werk 'n hele nuwe pad vir kontemporêre filosofie uitlê, anders as Immanuel Kant se drie alternatiewe van kritiek, skeptisisme en dogmatisme.
Meillassoux verklaar in hierdie boek dat die filosofie na Kant oorheers word deur wat Meillassoux noem "korrelasie-isme", wat die idee beskryf dat die mens nie kan bestaan sonder die wêreld of die wêreld sonder die mens nie. Meillassoux argumenteer egter dat dit 'n onregverdige stap is, waardeur die filosofie die probleem van hoe om die wêreld te beskryf soos dit regtig is, opsy kan sit. Na aanleiding van Badiou en sy belangstelling in wiskunde, meen Meillassoux dat dit juis met wiskunde is dat ons die primêre eienskappe (soos ekstensiwiteit, massa, ...) van die wêreld kan bereik, in teenstelling met persepsie, wat slegs die sekondêre eienskappe (soos kleur, reuk, ...) behaal.
Om hierdie redes verwerp Meillassoux die klassieke metafoor van Kant se Koperniese-revolusie in die filosofie. Dit is immers Kant wat die wêreld laat afhang van hoe mense dit waarneem, wat tot die Duitse idealisme gelei het. Meillassoux praat van sy eie werk as 'n "Ptolemaïese- teenrevolusie".