Jy moet die lewe deur die cojones neem en dit in sy buitensporigheid laat opvee. Daar is oor die algemeen te veel "ek" - te veel ego - probeer om die lewe te neem en dit te kou. Ontspan en laat die lewe jou vermoor. Die lewe sal jou verteer as jy dit loslaat. Jy is die ring op die karrousel en die lewe kom om jou te gryp. Moet nie skaam wees nie. Wanneer die lewe kom om jou te gryp, gooi jouself daar buite. Net die kleure in 'n kamer en mense se gesigte, wat al die skattehuise van indrukke is, kan jou verhef tot state van mistieke duidelikheid. Kyk selfs die nastiest persoon versigtig genoeg, een of twee keer 'n week, en jy moet met medelye en teerheid verskuif word.
Jy kan nie die lewe verteer deur 'n spierpoging van wil nie. Ek het 'n redelike mate van ervaring en ek kan dit nie deur 'n poging van wil doen nie. Ek is gewoond daaraan om by verstek in te val. Jy weet hoe dit in motorongelukke is. Gewoonlik word die mense wat dronk is, nie seergemaak nie, want hulle is slap, sag. Die motor gaan oor die krans en hulle dink, "ver uit." Hulle weiering wanneer hulle getref word, want hulle is so ontspanne. Wanneer jy gespanne is, is dit wanneer jy 'n arm of 'n been breek. So koel uit. Wees sag, gemaklik, smelt in die lewe. Laat dit oor en deur jou soos 'n soet sagte briesie was.
'N Deurlopende Romantiek met die Lewe
Die lewe is groter as al die beperkinge wat ons geneig is om dit aan te pak, en jy moet in 'n voortgesette romanse met die lewe wees, anders is dit maklik om deur jou eie besondere omstandighede begrawe te word.
Dit is maklik om 'n outo te word wat opstaan, hard werk, selfs geestelike praktyke, maar alles net as 'n meganiese gewoonte. Jy kan maklik die idee kry dat jou geestelike werk, of wat jy ook al doen, van groot belang is en dat jy jou lewe daaraan moet gee, terwyl jy terselfdertyd vergeet wat "jou lewe daaraan gee" eintlik beteken. Dan kan jy selfs meer meganies word as wat jy alreeds is (indien so iets moontlik is), maar in 'n ander vorm.
Die werk [wat in baie geestelike tradisies gebruik word om na die werk van God te verwys] wil jou lewe hê - maar net wanneer jy in 'n liefdesverhouding met die lewe self is, net wanneer jy helder, sterk, selfversekerd, bekwaam is, kortliks: ALIVE . Die Werk wil nie 'n soort dowwe, oneerbiedige, sukkelende, pynlike humanoïde hê nie. Om jou lewe aan die werk te gee, is om elke dag asem te gee asem en aktiwiteit aan die werk; Om elke dag passie vir die werk te gee. Jy moet 'n kinderlike, ewige beginner se gedagtes hê [nader elke oomblik as nuweling], 'n geloof in wonderwerke soos: 'Enige dag kan enigiets gebeur!'
Die lewe is en sal altyd wees
Om te oorweeg om 'n intieme verhouding te voer wat vir die res van jou lewe kan wees, en waarskynlik kinders sal insluit (of jy dit wil hê of nie), moet jy hierdie passievolle verhouding met die lewe hê. In 'n diep en hopelik sinvolle verbintenis met 'n ander mens, wanneer jy jou lewens aan mekaar gee, moet jy besef dat die lewe groter is as jou eie intense kleinkamer.
Daar sal tye wees waarin jy regtig vir mekaar sal wil skeur, of selfs 'n paar verbeelde geringe. Daar sal oomblikke wees waarin jy dink: "My God, ek is net veertig. Ek het nog dertig jaar van hierdie ellende." Jy mag dink dat dit absoluut onmoontlik is om jou verhouding te laat werk. Dit is wanneer jy die meeste van hierdie ongesteldheid moet hê - die oortuiging dat enigiets kan gebeur. Jy moet onthou wat LEWE is en sal altyd wees, maak nie saak wat jou persoonlike omstandighede is nie.
U kan altyd toegang tot die larheid, die onbeperkte lewe, maak nie saak hoe hopeloos dinge verskyn nie. Jy kry dit nie deur jou maat te romanseer nie. Jy kry dit as jy 'n liefdesverhouding met die lewe self het - 'n passievolle lewe. Dan sal jou verhoudings passievol en sappig wees.
Altyd Vrolijk en Helder
Ek het onlangs na 'n radio-onderhoud met Henry Miller, een van my voorste helde, geluister. Hy was vyf en tagtig jaar oud, met kreupelende artritis, en hy kon nie sonder 'n wandelaar loop of selfs sonder die hulp uit die bed klim nie. Tog was die man se stem net soos sy leuse: "Altyd vrolik en helder." Hy het gesê, "As jy my ouderdom het, moet jy siekte oorweeg," en toe lag hy. Feitlik elke ander klank uit sy mond was 'n lag.
Nou, hier was Miller, wat nie die tikmasjien kon gebruik nie, skaars meer kon sien (hy was blind in een oog en halfblind in die ander), so vol pyn dat hy die hele nag nie kon slaap nie was voortdurend vol passie, vol "spoeg en asyn", soos hulle sê.
Miller het gesê, "Amerikaners hou nie van my nie, maar die Europeërs is lief vir my. Ek is nie gewild in Amerika nie." Dit is geen wonder nie. Amerikaners het geen smaak nie, een van die rede is dat ons oënskynlike probleme laat ons stemmings en ons opinies bepaal. Ons laat omstandighede ons verhoudings omskryf. As ons nie presies kry wat ons wil hê nie, as ons dit nie kry nie, as ons nie presies die kos kry wat ons wil hê nie, as mense nie presies soos ons verwag dat hulle word nie, word ons depressief of kwaad of beledigend. Jy moet 'n passievolle flirt met die lewe hê om groter te wees as sulke pettiness.
'N Wilde Passievolle verhouding met die lewe
Ek het dikwels ander alternatiewe bespreek, maar dit is my volkome denkbaar dat ons net een skoot op die lewe kan kry. So maak dit 'n wilde, passievolle fling! Maak dit werklik, totaal, ryk en vol van moontlikheid. Die lewe moet 'n groot, majestueuse verhouding wees - die goeie, die slegte en die onverskillige. As een dag 'n ellende is, wees ongelukkig. As jy eendag in die putte is, moenie dit op almal anders uitneem nie. Voel dit, proe dit, steek dit uit. Moenie teef by jou vriende nie. As die lewe eendag lekker is, sal dit weer 'n goeie dag wees. Dit is beginner se verstand. Enigiets kan môre gebeur. As dit vir twintig jaar jou houding is, en as dit vir twintig jaar niks gebeur nie, maak dit nie saak nie. Daardie houding is genoeg!
As jy nie elke dag 'n liefdesverhouding met die lewe het nie, as jy nie elke dag 'n wonderwerk verwag nie, gaan jy altyd God net soek in wat goed lyk - in die aantreklike, gemaklike, voorspelbaar. Die meeste van julle wat hierdie lees, is oud genoeg en volwasse en het genoeg ondervinding om te weet dat jy nie moet verwag dat optredes alles moet oordra nie. Voorkoms is heeltemal subjektief.
In plaas daarvan moet jy na die hart van dinge kyk; voel deur verskyning van die Essensie. Nie net kan jy dit doen nie, jy doen dit natuurlik in elk geval. Jy moet net daarvan bewus wees dat jy dit doen, vertrou, en maak hierdie bewustheid meer werklik as die illusies van jou opgeleide oortuigings en menings. Maar jy is geneig om dit nie te doen as die omstandighede die lewe effens grys laat lyk nie. "Wat gaan gebeur as die rekeningversamelaars begin om aan die deur te klop ...?" Vra jy. En op en aan.
Jy sal altyd passie hê as jy beginner se gedagtes het. As jou passie begin sterf, sal dit nie wees as gevolg van jou geestelike werk, jou vriende, jou minnaar of as gevolg van die tye van die lewe nie. Jou passie gaan doodgaan omdat jy gekoop het - haak, lyn en sinker - 'n houding wat deur jou ouers, jou skoolonderwysers en hierdie samelewing aan jou verkoop is.
Jy het die houding gekoop dat jy soos die Playgirl-man moet lyk (as jy 'n man is) of daardie Playboy-vrou (as jy 'n vrou is). Jy dink jy moet cool en gekweek word, dat jy reg moet aantrek en ruik soos die korporatiewe wêreld jou wil ruik. As jou passie sterf, sal dit wees omdat jy gekoop het dat optredes alles is, insluitend die voorkoms van jou wêreldbeskouing, politiek, menings en oortuigings.
Om dit uiteindelik te "maak" in hierdie Ontwakingwerk, van Transformasie, moet jy die wonderwerk altyd omhels - altyd. En daardie wonderwerk is dat jy soveel met vrede in vrede is dat jy jou energie kan verwelkom en die geleenthede gebruik wat altyd in jou skoot val. Om hierdie geleenthede te omhels en verslind, sal jou vry, gelukkig, vol lewe, vol passie. Dan sal jou omstandighede jou nie so dramaties beïnvloed nie.
Dit is die aard van hierdie werk dat 'n openbaring, 'n deurbraak te eniger tyd kan plaasvind en dat dit baie kere het!
Lee Lozowick se teks wat oopmaak vir die oog, bespreek sulke tasbare kwessies soos om passie te hê vir alle aspekte van die lewe, die elemente van 'n waarlik heilige huwelik en die balans tussen manlik en vroulik in elke individu, onder andere. Maar wees voorbereid: die skrywer volg gewone Westerse opvattings van seksualiteit met 'n byl! U kan van hierdie boek hou, of dit haat, dit uitdaag of uitgedaag word, maar in elk geval kyk u na die ou verhaal van liefde.
Lee Lozowick was 'n Amerikaanse geestelike onderwyser wat duisende mense sedert 1975, beide in die VSA en Europa, geleer het. Hy was ook 'n digter, liedjieskrywer en skrywer van vyftien boeke van nie-fiksie, insluitend: Bewuste Ouerskap; Die Alchemie van TransformasieEn Die Alchemie van Liefde en Seks. Baie van sy boeke is vertaal. Sy poësie wissel van rocktekste tot bhakti (gewyde) mistiek. Lee was in Noord-Arizona gebaseer en reis jaarliks ​​na Indië, Frankryk en Duitsland, waar hy seminare aangebied het oor die geestelike lewe. Lee is oorlede op 16 November 2010.