Filantroop - wat beteken die woord? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
filantroop - Dit is 'n menslike vak, wat sorg vir die verbetering van die kwaliteit van die omliggende individue. Kortom, dit is 'n persoon wat haarself aan liefdadigheid toegewy het, wat diegene in nood nodig het. Die oudste variasie van liefdadigheid is die verspreiding van aalmoese in die kerke. Elke filantroop wys sy liefde vir die mensdom anders. Sommige skenk verskeie somme aan mediese instellings, ander help met dade. Gevolglik is 'n filantroop 'n persoon wat homself heeltemal gegee het om die kinders van die Aarde te dien, liefdadigheidswerk te doen, alles moontlik te doen om die lewenskwaliteit van die behoeftiges te verbeter.
Wat beteken die woord filantroop?
'N Filantroop kan 'n individu genoem word wat God se hoofskepping van die mens oorweeg. Die filantroop is daarvan oortuig dat die menslike ras die evolusiekroon is. Filantrope verkies om die negatiewe eienskappe van die mense rondom hulle te ignoreer. Hulle sien net deugde. Selfs die skrywers van die oudheid het opgemerk dat ryk mense 'n behoefte het om goed te doen. 'N Ryk persoon voel baie aangenaam om hulpbehoewendes te help. 'N Meer aardse filantroop is 'n persoon wat homself toewyd aan die lyding help. Verder, deur hulp te verleen, word die weldoener gewoonlik nie ten koste van mense nie, en hy sien hulle en ken die prys. Daarom doen dit goeie werke nie as gevolg van onvoorwaardelike liefde nie, maar as gevolg van eie persoonlike redes. Byvoorbeeld, hulle kan geregeer word deur trots, nietigheid of 'n gevoel van almag. Ook, "beskermhere" kan vir die verlede oortredings bid. Maar ongeag die faktore wat die individu aangemoedig het om in liefdadigheidswerk betrokke te raak, help ander om 'n noodsaaklike ding te wees.
In 'n noue interpretasie impliseer die betekenis van die woord filantroop die mensdom. Met ander woorde, 'n individu wat die beskermheer van die verdrukte is, 'n ondersteuner van liefdadigheidsaktiwiteite. Die klassieke vorm van patronage in antieke tye was die verspreiding van aalmoese en die versorging van bedelaars.
Ideaal gesien het 'n weldoener 'n liefde vir die menslike ras wat uitgedruk word in die aksies en manier om dieselfde te dink. Terselfdertyd, in die oudheid, sowel as tot vandag toe noem hulle iemand wat donasies 'n filantroop maak. Met ander woorde, dit maak nie saak hoe die individu die armes en ander omgewing behandel nie, sy morele riglyne is onbelangrik. Die belangrikste ding is dat hy materiële waardes aan die behoeftiges skenk. Dus, filantropie is die sogenaamde histories-gevestigde erfenis wat uitgedruk word om ondersteuning aan verteenwoordigers van die regerende klas vir mense van laer strata te bied.
Die moderne betekenis van die woord filantroop dui op 'n effens ander interpretasie. Vandag is die filantroop 'n onderwerp wat homself van die goeie kant openbaar. Die meeste moderne "weldoeners" doen goeie dade ter wille van verskeie voordele en advertensies.
Voorvereistes vir die vorming van filantropie vandag kan oorweeg word om veranderinge in belastingreëls, wat die voorregte vir ondernemings wat kontantskenkings maak, goedgekeur het. Daarbenewens is moderne liefdadigheid modieus. Baie vroue van bekende persoonlikhede of eenvoudig welgestelde mense skenk geld aan verskeie hospitale, fondamente of organiseer liefdadigheidsorganisasies self. As 'n reël, sulke dames trek voordeel uit verveling, en nie uit groot liefde vir die samelewing nie.
Daarbenewens dra openbare filantropie by tot die vorming van 'n positiewe beeld van die weldoener in die samelewing. Christelike postulate het op sy beurt een liefdadigheid van een graad opgerig met die versoening van oortredings. Ortodoksie versprei ook die kans van verlossing van slegte dade deur goeie dade. Liefdadigheid belowe die moontlikheid om genade in ewige wese te verkry deur dade van liefde in die wêreldse lewe.
Mense word filantrope vir die redes wat hieronder gegee word:
- as gevolg van die begeerte om sosiale ongelykheid te gelykstel;
- as gevolg van die begeerte om jou eie naam op die bladsye van die geskiedenis voort te sit;
- as gevolg van die rede om die Vaderland en sy mense te dien;
- by die oproep van die hart;
- as gevolg van die menslike ingesteldheid teenoor menslike vakke as skepsels van God.
Daarom lê die fundamentele sielkundige aspek van die mensdom in die begeerte om mense in nood te help. Hierdie aspirasie van die persoon kan óf aanvaar of afstoot, maar dit sal in alle aksies dieselfde wees. Met die onderdrukking van hulp aan ander word interne disharmonie, dissonansie gebore, wat die voorkoms van depressies, verhoogde senuweeagtigheid, die opkoms van skaampligsaamheid veroorsaak.
By kinders word filantropie aanvanklik uitgedruk in die versorging van verdwaalde katjies en buurhonde. Kleuters bring dikwels siek weeslose diere na die huis, selfs wanneer hulle teen ouers is. In puberteit word filantropie gevind in die skare van honger klasmaats en as gevolg van die leë yskas. Volwassenes is beperk tot eksklusiewe direkte liefdadigheid gebare: skenk geld, skenk onnodige dinge aan behoeftiges of bring hulle na 'n weeshuis.
Filantrope is volgens hul aard uitstekende kunstenaars, maar hulle vind dit moeilik om in 'n wanordelike kollektief te werk. Op die professionele gebied plaas 'n filantroop dikwels meer verantwoordelikhede op sy eie persoon as op sy kollegas.
Filantrope sal altyd 'n versoek vir hulp van 'n kollega beantwoord. Sulke gedrag veroorsaak dikwels verliese aan die onderneming. Daarbenewens gebruik kollegas eenvoudig 'n filantroop, aangesien dit moeilikheidsvry is.
In familieverhoudings word filantrope as wonderlike familie mans beskou. Hulle sal altyd van die tweede helfte kom, selfs wanneer hulle nie vra nie.
Wat beteken 'n filantroop?
Hierdie woord impliseer 'n onderwerp wat die mensdom liefhet - in 'n nou interpretasie. Daarom kan die konsep onder oorweging gekant word teen die term misanthrope, wat misantrope beteken. In hierdie sin is filantropie inherent in die aard van die persoonlikheid, aangesien die oorlewing daarvan slegs in die samelewing moontlik is, waar die beginsels van wedersydse hulp die oorhand kry.
Die spesifisiteit van filantropie lê in die afwesigheid van verwante bande of ander noue verhoudings tussen die persoon wat liefdadigheidsbystand bied en die onderwerp wat dit aanvaar. Eenvoudig gestel, individue wat betrokke is by filantropiese interaksie as gevolg van historiese omstandighede, is nie gebonde aan enige rigiede raamwerk wat die verpligting van wedersydse hulp met mense wat liefdadigheidsondersteuning ontvang, oplê nie. Die vakke wat gegee en ontvang word, verskil baie in sosiale status en materiële sekuriteit. Filantropie vorm moreel ongeïnteresseerde dade. Dit is daarop gemik om sosiale kontraste te verminder en sosiale tendense te verswak.
Vandag, as gevolg van die heersende atmosfeer van nie-ingryping, onverskilligheid, word die boosheid van filantrope dikwels beskou as freaks ('n onderwerp wat verskil van die meerderheid, 'n soort stedelike "gek").
Filantropie, sowel as enige ander verskynsel in die samelewing, is 'n dubbelsinnige verskynsel.
As ons hierdie konsep breër beskou, gebaseer op moderne sienings, dan is die vraag: wat beteken 'n filantrope, kan ons die volgende antwoord gee. Ten spyte van die feit dat die woord self uit twee Grieks kom en letterlik beteken om mense lief te hê, is dit vandag die gewoonte om enige persoon wat betrokke is in liefdadigheid te noem, ongeag die motiewe van diegene wat dit aangemoedig het.
Dit is onbetwisbaar dat liefdadigheidsorganisasies van die wêreld hul eie aansienlike magte gebruik ter wille van die ontwikkeling van die veld van openbare gesondheid, die maak van wetenskaplike ontdekkings en die bloei van kultuur. Maar hier is daar onsigbare klippe.
Byvoorbeeld, in die Verenigde State is die beroepsaktiwiteit van die fondamente feitlik nie anders as die politieke oriëntasie van die land nie. Die belangrikste taak is om universele welvaart te bereik. Politici saam met filantrope, wat die armes altyd help, het die land in 'n hoek gery. Hul pogings het meer as een generasie afhanklike vakke gegroei. Mense het liefdadigheidsbystand ontvang, om hierdie rede het hulle nie nodig om te werk nie en as gevolg daarvan - die begeerte om vir hulself te voorsien. Trouens, buitensporige filantropie het hierdie mense van hul onafhanklikheid ontneem, en dit het hulle afhanklik gemaak van deurlopende maatskaplike bystand. Die meeste van die vakke wat ten koste van die beskerming van die kunste leef, wil nie werk nie, hulle kan nie hul eie posisie op hul eie verander nie.
Sulke onverbiddelike liefdadigheid het 'n negatiewe uitwerking gehad op emigrante, aangesien hulle gelyktydig met beide sosiale en opvoedkundige hulp voorsien is. As gevolg hiervan het opvoedkundige programme gelei tot die vernietiging van etniese betekenis, die verlies van die nasionale uniekheid van nasionale minderhede. Ten spyte van al die negatiewe gevolge van buitensporige filantropie, los sosiaal-georiënteerde aktiwiteite van liefdadigheidsfondasies die probleme en dringende probleme van die armes op, wat die staat ook nie probeer oplos nie, of min geleenthede. Dit is die hoof voordeel en taak van filantropie.
Dus, 'n fundamentele kenmerk van filantropie is liefdadigheid, wat 'n spesifieke manifestasie van humanisme is. Ideaal gesproke moet filantropie 'n stel morele aksies en morele beginsels insluit wat daarop gemik is om hulp en behoeftige hulpbehoewendes (armes, gestremdes, swakes, rampe) te ondersteun en te lewer.
Liefdadigheid op sigself is belangrik, nie net ter wille van die hulp van die minste sosiaal beskermde groepe nie. Dit is een van die middele van sosiale aktiwiteit, die uitdrukking van vriendelikheid en morele en morele selfopvoeding.