Andries Botha - Mule Head
Home The work Andries Botha - Mule head
While creating artworks for a horse exhibition, sculptor Andries Botha began reflecting on that ‘obstinate, persistent, reliable work animal, the mule’. He was fascinated by the fact that this significant character in the history of the horse, this cornerstone of early colonial economies, stands off the main stage, underplayed. A sterile cross between a donkey and a horse, the mule cannot replace itself and seems to exist for a single lifetime merely to serve as ergonomic assistant to humans – yet it remains sidelined.
This grand head is a fragment of a whole: if the artist completed the mule on the same scale, it would truly become a magnificent beast. Therefore, the work speaks about repositioning throwaway ideas in the framework of the heroic. The re-use of discarded material – old, flawed truck tyres – is as much a statement on environmentalism and the creative possibilities for recycling as a conceptual metaphor about the re-enchantment of the disposable.
Terwyl hy aan ’n werk vir ’n perde-uitstalling gewerk het, het beeldhouer Andries Botha begin mymer oor daardie ‘koppige, immer voortstuwende werkdier, die muil’. Dit het hom geboei dat so min gemaak word van hierdie belangrike karakter in die geskiedenis van die perd – die hoeksteen van vroeë koloniale ekonomieë. As die steriele kruising tussen ’n perd en ’n donkie kan die muil homself nie reproduseer nie en kan hy vir sy enkele leeftyd net dien as ’n landbouwerktuig vir die mens.
Hierdie groot kop is maar deel van die geheel: sou die kunstenaar die hele dier uitbeeld sou dit werklik na ’n indrukwekkende dier lyk. Nou dui die werk eintlik op die raaksien van weggooi-idees binne ’n raamwerk van die heroïese en daarom die hergebruik van afvalmateriaal – ou, stukkende trokbande – wat sigself ’n omgewingsuitdrukking is met die moontlikhede van hergebruik as ’n konseptuele metafoor vir ’n nuwe besinning oor weggooigoed.