Frans | Alexander skryf Afrikaans
Lesse oor tale
Onlangs het ek Duolingo se Duocon London bygewoon, wat ‘n dag vol presentasies en sosialisering was.
Duocon London 2019
So wat het ek geleer? Wel eers, ek het so veel oor die maatskappy en sy taalkursus prosesse uitgevind; oor die kursus struktuur, oor hoe om ‘n kursus te skep, oor hul toekomste planne ensovoorts. Ja, ek was baie beïndruk daarmee en ek het baie geniet om die presentasies te luister veral dié van Luis von Ahn, die stigter van die maatskappy, en van David J Peterson, wie die tale in Game of Thrones geskep het.
Daar was ook veel inligting oor programmering waaroor ek niks weet nie, maar dit laat my verstaan dat kursusse ‘n proses het wat deur baie intelligente mense geskryf word. Dis seker die tipe maatskappy waarby ek wil werk maar ongelukkig besit ek nie die vermoens en vaardighede dat hulle nodig het nie! En natuurlik het ek terugvoer gegee dat ons – of miskien net ek – ‘n Afrikaans kursus wil hê, maar noudat ek verstaan hoe hulle kursusse skep (die proses, die IT ensovoorts), verwag ek dat ons vir ‘n lang tyd sal moet wag. Ander kursse word nou ontwikkel vir tale wat ek leer studeer.
Praat Frans in Brussel
‘n Paar dae later het ek na Brussel toe gery, wat my tweede besoek hierdie jaar was. Ja, dis ook vir die gewone redes, om ‘n rock konsert in Ancienne Belgique by te woon en om saam met my maatjies te jol. Soos altyd wil ek nie soos ‘n tipiese reisiger wees nie – en veral nie soos ‘n tipiese Engelstalige reisiger wees nie! In cafés en bars wil ek Frans praat – okei ek praat ‘n bietjie Nederlands ook – en ek ervaar dieselfde probleem; ek weet wat ek wil sê, maar ek is nie bereid vir hul antwoorde nie.
Le Coq, Brussel
Ek voel soos ‘n domme toeris wat nie met die plaaslike mense maklik kan praat nie. Miskein vra hulle waar sit ek of wil melk saam met my tee hê maar ek het nie die tweede sin in die taagids gelees nie! ‘n Vriend sê, baie vriendelik, dat miskien glo hulle dat ek die taal goed ken en sal verstaan; dis moontlik hulle dink só maar ek glo nie. Wie weet?
Op retoer vier ons – as jy vier – die European Day of Languages en soos in 2018 het ek na Open House (wat die Teach Yourself reeks uitgee) vir ‘n aand vol gratis lesse en die geleentheid om met ander leerders en leraars te gesels, insluitend ‘n vriend wat die nuwe boek geskryf het oor die aanleer van Esperanto.
Ek gesels met die Frans leraar wat my herinner dat op die een kant jy taal oorsee wil oefen en op die ander kant vergeet jy hoe besig hulle in cafés of restaurnte is en het geen tyd om met jou te gesels nie. Soms moet jy aanvaar dat nie almal wil vir jou gratis lesse gee nie. Die Frans leraar het ook gesê dat ek Frans goed ken wat goeie nuus is en wat ek glo.
Ons het nou in Londen ‘n Afrikaans Speakers Club op Meetup. Dis fantastiese nuus nè? Wel begin ek twyfel of dit só is. Niemand skryf, niemand stel idees voor, niemand beantwoord my boodskap op die geselsblad nie en ek wag nou tot die bestuurders terug skryf. Ek is ‘n bietjie teleurgestel dat mense ‘n groep skep en sluit daaraan maar dan bly hulle stil. Ja ek weet, almal is baie besig. Dis ‘n jammerte dat niemand iets wil maak nie. Soos die Frans leraar gesê het, moenie dink dat die sprekers van vreemde tale wil vir jou gratis lesse gee nie. Dis die rol net vir Engels sprekers om só te doen.
Korrigeerings sal volg as nodig.
Posted on 29/01/2017 03/02/2017
Hierdie jaar se eerste nuwe taal
Nadat ek verlede jaar die Duolingo Esperanto kursus voltooi het, en waaroor ek op ‘n paar keer geskryf het, lees ek nou Frans op Duolingo.
Net een outjie uit 46.7 miljoen
Ek het Frans op skool op skool tussen die ouderdoms van agt tot sestien geleer en toe ek nooit weer gepraat nie. Dis snaakse ding is net hoeveel ek maklik onthou en reeds goed ken. Ek volg die lesse en alles kom terug – die uitspraak, woordeskat, grammatika ensovoorts, alles wat ek in honderde klasse moes leer en in talle toetse en oefeninge moes skryf.
Ek lag na myself dat ek al so lank gewag het om Frans weer te leer. Dis seker waar dat hoe jonger jy begin leer hoe beter jy ken. Onderwerpe en aktiwiteite wat jy op skool doen word dikwels vinnig weggegooi toe jy ouer raak en dan jare later besef jy dat jy nog steeds dit maklik kan doen. Ek voel ‘n bietjie dom dat ek hierdie so laat in my lewe begin weet. Miskien sal ek weer die klassieke kitaar speel.
Ek wag nou tot die Swahili kursus binne ‘n paar week vrygelaat word.