1 Johannes 4:7-21 – die Opstanding van Jesus (Paassondag) » Somerstrand Gemeente
Tydens Paasfees dink ons weer oor Jesus se kruisiging, Sy dood en Sy opstanding. En ons herinner onsself daaraan dat dit die hartklop vorm van wat ons glo as navolgers van Jesus: dat God se Seun aarde toe gekom het om te sterf en op te staan. Als sodat ons ewig kan lewe. Ons moet dit natuurlik ook glo. Tydens Paasfees weet ons verder ook dat ons uitsien na ons grootste troos en hoop as gelowiges, naamlik die wete dat ons ook eendag sal opstaan uit die dood. Opstanding is ons hoop. Hierna sien ons met groot opgewondenheid uit en ons wag hartstogtelik daarop. Maar, wat doen ons intussen? Dis sekerlik nie genoeg of enigsins sinvol om maar net rond te sit totdat ons eendag uit die dode opgewek kan word nie? Daar moet meer wees in 'n lewe saam met God as net dit …
Volgens ons teks lê die antwoord op hierdie vraag in ons verstaan van die woord agape – die woord vir liefde wat Johannes gebruik in ons teksgedeelte. Om hierdie woord eng te verstaan en te vertaal, maak ons arm. As ons dit doen skop ons klippies in die gange van God se paleis rond, terwyl ons eintlik vrye toegang het tot die skatkamers van God. Agape-liefde is liefde wat verstaan dat God ons nie net vrymaak om ewig te lewe as ons eendag tot sterwe kom nie. Dit beteken juis dat ons in Jesus nou reeds voluit kan lewe. Lewe soos Hy dit droom. Jesus maak ons vry van sonde. Hy maak ons egter ook vry tot 'n nuwe, multidimensionele, ryk lewe wat kliphard skreeu dat Jesus opgestaan het, en dat ek self ook eendag weer sal opstaan! Jesus wil ons almal vrymaak van ons blindekolle: vry daarvan om altyd reg te wees, om altyd moedeloos te wees, om sonder vertroue in Hom te leef, om 'n blinde oog te draai vir die nood om ons. Vry van dood. Vry tot 'n lewe van liefde en geduld en omgee en vriendelikheid en sagmoedigheid. Dis agape-liefde.
Mag ons so nuut leef deur die krag van die opstanding van Christus, sodat dit waar is – elke dag. Volgens Johannes is dit wat ons moet glo en is dit wat ons moet doen. Help ons, Here, asseblief.
02/05/2014 at 08:15 | #
Dankie Chris vir hierdie opsomming van Wynand se preek – wat ons geneem het tot dáár, sodat ons kán sê: "Ja, ek was self dáár waar Jesus gekruisig is", n.a.v. Where you there where (when) they nailed Him to the cross?
Die afgelope Paasfees was 'n fees in die ware sin van die woord. Sondagoggend het 'n blommefees op die kansel die groot opkoms van mede-gelowiges verwelkom.
Wat het ons gehoor? Die boodskap – vars en nuut aangebied, het die ou, ou tyding weer gebring. Ja, Jesus het wáárlik opgestaan; die sonde én die dood ís oorwin, en Hy regeer! Hy sit aan die regterhand van God.
Die kern van sy Paasboodskap is een van die moeilikste dinge in jou geloof: om die wete van die houvas van die sonde af te lê, en te onthou jy sit nie meer in die gat nie. Die essensie bly, jy kan leef vanuit die nuwe werklikheid: jy was dan dáár, en jy hét saam met Jesus oorwin. Jy kan van nou af elke dag – in verbondenheid met Hom – in oorwinning leef. Elkeen kan in die gees saam met Hom aan die Vader se voete sit, en afkyk na die stukkende wêreld daaronder. En omdat sonde nie meer die mag en beheer oor jou het nie, is jy vrygemaak, en het vrygekom om vir Hom te leef. En vir mekaar.
Hierdie Paasfees kon geen Paasganger onaangeraak laat gaan. God het ons geseën. Mag ons elkeen 'n ander seën.