Kan ons God se beloftes aan Israel vandag ook op ons van toepassing maak?
Vraag: Na aanleiding van die boek "Hatikvah - Land van Hoop" van Marzanne le Roux Ten Boon, wonder ek oor die geloftes en beloftes van God teenoor Israel. Ons sing in die Psalms, "al Sy beloftes bly van krag tot aan die duisendste geslag", tog "glo" ons dat van die geloftes eerder aan die gelowiges gemaak is eerder as aan die volk Israel. Wat moet ons as gelowiges se siening wees oor die gebeure in Israel, en is wat ons glo in verband met die geloftes nie maar net 'n verplasings-teologie nie?
Antwoord: Dit is belangrik om te weet dat God sy raadsplan in verskillende bedelinge uitvoer. Ons kan die tydperk in die paradys onderskei, die tydperk tussen die sondeval en die verbond met Abraham. Die tyd van Abraham tot by Sinai waar God die wetverbond met Israel gesluit het, en dan met die geboorte van Christus breek nog 'n nuwe tydperk aan, en met die uitstorting van die Heilige Gees breek die einde van die tye aan, die laaste dae. Dwarsdeur al hierdie tydperke is God se liefde vir die mens en sy beloftes van sorg en leiding vir die mens dieselfde. Ook sy eis dat die mens Hom moet vertrou vir sy versorging en dat die mens Hom moet gehoorsaam deur sy voorskrifte (leiding) na te volg. In die Paradys gee God aan Adam en Eva sy sorg in al die bome van die tuin en deur sy kontak met hulle. Hy gee ook aan hulle 'n opdrag om die aarde te bewerk en te bewaak en verbied hulle om van die bome in die middel van die tuin te eet. Ook na die sondeval is God se sorg en leiding duidelik. Kain verwerp God se sorg en raad en sorg vir homself deur sy broer dood te maak en te doen wat hy wil. So ook die mense van Noag se tyd. Noag gehoorsaam God egter en beleef God se versorging en redding. Die mense van Babel gaan weer hulle eie pad en wil vir hulle self sorg deur die toring wat hulle moet verenig. Hulle wil God nie gehoorsaam om te vermeerder en die aarde te vul nie.
God maak met Abraham 'n nuwe begin. Abraham word geroep om sy volk en land te verlaat en God te volg na die land waarheen Hy Hom sal lei (weer sorg en leiding of ook sorg deur leiding). Die verbond wat God met Abraham sluit word saamgevat in die woorde 'Ek sal vir jou 'n God wees (sorg en leiding) en jy moet my kind/volk wees (leef uit die sorg en volg die leiding)'(Gen 17). Hierdie verbond was van die begin af nie net bedoel vir Israel alleen nie, maar Abraham sal die vader van baie nasies wees (Gen.17:14; Galasiërs 3:7-9). Israel se opdrag is om 'n lig vir die nasies te wees (Jes 49:6; Luk 2:32). Die verbond is in die nageslag van Abraham oorgedra tot by Christus. Christus is die vervulling van die verbond saam met die Heilige Gees wat uitgestort is. Hy word ook genoem die een wat die Lig vir die nasies sal wees (Jes 42:6). God roep Israel dus om sy volk te wees en hulle ontvang die heerlike voorregte om deel te hê aan God se verbond (Ef 2). Maar Israel was ook God se wyse om ander nasies te roep, soos dit ook met die kerk vandag is. Dit het dus nooit bloot om Israel opsigself gegaan nie. Israel was God se instrument om al sy kinders, ook uit ander nasies, te red.
In Gal 3:16,17 word Jesus genoem 'die Nakomeling' aan wie die beloftes van die verbond toegesê is. Elkeen wat in Hom glo word deur die geloof met Hom een en kry so deel aan die verbond met Abraham (Gal 3:26-29). Die nuwe Israel (volk van God/kerk) is dus nou alle gelowiges uit elke volk en taal ook uit die Jode. Volgens Romeine 11:1-5 het God sy volk nie verstoot nie maar Hy red die Joodse volk in die wat glo, die wat Hy in hierdie tyd vir Hom laat oorbly: Rom 11:1-5: Ek vra dan: Het God miskien sy volk verstoot? Nee, stellig nie! Want ek is ook 'n Israeliet uit die nageslag van Abraham, van die stam van Benjamin. God het sy volk wat Hy vantevore geken het, nie verstoot nie. Of weet julle nie wat die Skrif in die gedeelte oor Elia sê nie? Hoe hy by God optree teen Israel en sê: Here, hulle het u profete gedood en u altare het hulle afgebreek, en ek het alleen oorgebly, en hulle soek my lewe! Maar wat sê die Godspraak aan hom? Ek het vir Myself sewe duisend manne laat oorbly wat die knie voor Baäl nie gebuig het nie. Net so is daar dan ook in die teenwoordige tyd 'n oorblyfsel, ooreenkomstig die verkiesing van die genade.
Daar is dus nie meer beloftes van God wat geld vir die Joodse volk buite die kerk nie. Die kerk is nou die volk van God en die Jode wat deel is van die kerk, het deel aan die beloftes van God. Ons sien dus dat daar verskeie bedelinge is in die koms van die koninkryk. Tydens die een bedeling was die verbond van God aan die volk Israel gegee en elkeen wat deel wou hê aan die verbond moes ook deel word van die volk Israel. Tydens die huidige bedeling het God sy verbond aan die liggaam van Christus, die kerk gegee, elkeen wat wil deel hê aan die verbond en beloftes, moet deel word van die kerk '“ deur die geloof in Christus. Israel as volk (die Joodse volk) se bevoorregte possisie het ten volle verbygegaan, hulle is nou gelyk met alle volke en kan net deur die geloof deel hê aan die beloftes.