doldaisy | Stories about life, love, community and being.
May 23, 2019 May 24, 2019 ~ doldaisy	~ Leave a comment
Snork is n ding. Ek het nog nie heeltemal n antwoord of n oplossing nie, maar dis n hengse ding!
Ek is vanoggend gou in vir n finale prosedure(tjie) en toe ek uit teater kom, seer en lus vir slaap, word ek in die saal begroet deur n aggressiewe harde gesnork van agter die gordyn langs my. Lastig. Slorderig. Luid.
So daar lê ek, wetend dat die arme vrou dit nie kan help nie en dat sy, volgens n veilige raaiskoot baie sieker is as ek. So ek gaan dit moet sluk vandag. Maar o wee, die geknater, gebrul en wat klink na doodsnikke, is onrusbarend om die minste te sê. Met die klem op rus.
Ek oordeel nie, ek hoor by Jan ek is deesdae self lid van die snorkerkorps.
My default-hantering van sulke ongemaklike situasies? Humor. En in die doodsnikke van narkose voor dit my lyf verlaat, maak ek grootoog vir die suster toe die skote langs my klap. Toe ek met die volgende dawerende uitlaat my gat af skrik, moet die verpleegsters hulle lag en hulle ‚pose‘ met mening hou. Plaas ek my grappies toe vir myself hou, want daar maak ek toe kennelik n grote fout: Toe buurvrou met n derde aanval kom wat klink of ek met klippe bestook word, sê ek laggend vir die suster: ek sal die suurstof moet toedraai…
Kyk, die diep slapende kanon is meteens wawyd wakker en laat hoor toe duidelik van haar van agter die gordyn:
Ek weet ek snork! Ek kan dit nie help nie! Ek kom uit teater en jou grappie oor die suurstof in n hospitaal is ongevraagd.
Hey! sê ek, skuus man! Ek weet jy kan dit nie help nie, ek snork (glo!) self. Maar kom ons lag bietjie! Hierdie ou plek is treurig genoeg dat mens mos maar so bietjie die swarigheid kan lig!
En net terloops, ek kom ook pas uit teater.
Die volgende oomblik verskyn haar geblomde
vriendin by my voetenent. Soos een wat uit die mis verrys, kom sy agter die gordyn uit: Ag verskoon tog, haar gesnork is onwillekeurig en sy is baie sensitief daaroor. Reken sy. En watse operasie het jy anyway gehad? Teen dié tyd is die narkose amper uitgewerk en al kan ek nie regop kom nie, weet ek om daai laaste vraag te ignoreer. Dit voel vir my as ek hom beantwoord, stuur ons af op n stryd vir die reg om inkonsidererend te wees.
Na wat voel soos n kwarteeu van oorlog, daag buurvrou se ondersteuningsnetwerk op. Tegnologies belaai. En Blom beantwoord die een na die ander oproep en praat in verkleinwoordjies terwyl Sussie die mobiele wi-fi se wagwoord vir Pa lees en die skote agter die gordyn voortklap. Geen rus vir n pasiënt nie – wel, beslis nie vir onsensitiewe grapjasse nie.
Net toe ek regtig bekommerd raak oor die vrou se suurstofinname (regtig, no jokes), daag haar dokter op en beveel die susters om haar in die suurstofeenheid te kry. Hiperbariese eenheid toe met haar. My besorgdheid is nou enersyds bevestig, maar my grappie van vroeër is andersyds nog meer onvanpas.
Ek raak gatvol want dis al namiddag en ek het nog nie kos gekry nie. En ek wil huis toe gaan. En badkamer toe, maar Familielid staan in die badkamer agter n toe deur en veg met die mediese fonds. Sy eie hospitaalkantoortjie. Knus. En as hy daar uitkom, stu hy stomend verby my bed met n rooi gesig want Mediese Fonds vra n bybetaling vir die suurstoftenk.
Teen vieruur begin ek op n leë maag my klere aantrek om vir my by die kafeteria n broodjie te loop koop, sodat die susters volgens die dokter se opdrag kan sien ek raak nie naar nie en ek kap nie om nie. Terwyl ek dikbek by die saal uitstap, kom ek tot die slotsom:
Niemand kan help as hy snork nie. Niemand doen dit met opset nie.
Maar as jy so sensitief daaroor is soos wat jy beweer, dan eien jy dit nie as jou reg toe nie.
As jy egter aandring daarop dat dit jou reg is, laat jy dit nie ten koste van ander geld nie en dan het jy allermins n uitdagende houding daaroor.
As jou familie en vriende nie jou medepasiënte in ag neem nie, steek jy n stokkie daarvoor.
So, ek verander my antwoord op Jaco Muller se vraag of selfbehepte mense eenvoudig nie bewus is van hulle selfsug nie, van nee na ja. Ja, hulle is bewus van hulle eiegeregtigheid. Maar hulle regverdig dit met n nare gesindheid, n arrogante houding, en n eng uitkyk.
Of wag, hier is n PS:
My suurstofgrappie was onsensitief, ek trek dit terug….
May 14, 2019 May 14, 2019 ~ doldaisy	~ Leave a comment
Loop jou loop
April 26, 2019 ~ doldaisy	~ Leave a comment
Vandag is my kankerbehandeling na 18 maande eindelik voltooi en ek is anderkant uit. Dit was n amazing journey. Regtig. Sal ek hom weer loop om dieselfde groei te groei? Nee. Maar hy het op my bord geland en ek kon emosioneel sy slagoffer raak, of nie. Ek het nie. Ek het my staan gestaan en nou loop ek my loop. Want dis hoe dit is.
Vir elke mens wat hierdie pad stap, chemo kry, weet wat Red Devil is en hoe hy met jou maak, onder die mes land en verinneweer word, bestraal word dat die velle waai en daarna elke liewe dag herinner word dat jy moet ligloop, vir jou wil ek sê:
Jy het nie n waarborg nie, maar jy het wel vandag.
Shed the shit – travel light.
Moenie na strooihalms gryp nie, kyk die monster in die oë.
Moenie te hard veg nie, journey eerder.
Wees braaf. Baie.
Bly getrou aan jouself.
Moet nooit toelaat dat iemand jou jammer kry nie.
Waardeer mense se pogings – hulle weet ook maar nie altyd hoe nie.
Maak seker dat n diepe dankbaarheid deel is van jou fondasie, want uit dankbare grond ontkiem sade wat groei tot lieflikhede.
Koester die mense wat jou belange op die hart dra. Return the favour.
Vergewe dies wat nie enduit kon saamstap nie.
Loop in jou eie waarheid met jou kop omhoog.
Leer dat daar inherent absoluut niks verkeerd is met jou nie.
En laastens, in Dan Brown se woorde:
The only way to triumph over death, is to have a masterpiece of a life!
(PS: My kaartjies is bespreek. Ek vlieg 7 Oktober om Everest base camp te loop klim. Vatso katvis!)
Skets: Jancke Geyer. Jancke het my journey gevolg en die skets is deel van haar matriek kunswerk. Dis kolletjies wat met n 0.05 dikte pen gedoen is. Dis my gesig binne n kankersel
April 10, 2019 April 10, 2019 ~ doldaisy	~ Leave a comment
April 7, 2019 April 7, 2019 ~ doldaisy	~ 1 Comment
March 26, 2019 ~ doldaisy	~ Leave a comment
March 13, 2019 ~ doldaisy	~ 2 Comments
March 10, 2019 March 11, 2019 ~ doldaisy	~ 1 Comment
December 29, 2018 ~ doldaisy	~ 1 Comment
November 25, 2018 November 25, 2018 ~ doldaisy	~ 1 Comment