In Mt. 22:31 sê Jesus van gelowiges in die opstanding dat hulle nie in die huwelik uitgegee word nie, want hulle is soos die engele. Laasgenoemde is geeste en het nie geslag nie.
Dit lei tot die derde gebod dat ons die Naam van die Here nie ydellik mag gebruik nie. Sy Naam is die enigste persoonlike iets van God wat die mens kan gebruik. Dit staan vir Sy Persoon, vir wie en wat Hy is. Dit ken ons nie anders as deur openbaring nie. Sy Naam is Here. Hy is heilig en daarom is Sy Naam baie heilig en moet dit met die grootste respek genoem word. Een van die maniere om Sy Naam te eer is om aan Hom te dink en Hom te noem soos wat Hy wil hê. Dít weet ons net uit die Woord van God. Wat dit betref is die derde gebod ’n beklemtoning van die tweede gebod.
Dat Jesus van God as Sy Vader gepraat het, is ’n feit. Het Sy verhouding met God as Sy Vader egter eers met sy menswording ontstaan of het Hy met Sy menswording dit wat reeds van ewigheid bestaan het, geopenbaar? Is dit nie juis in die verhouding tussen Vader en Seun dat die openbaring van God as liefde in Sy hoogste inhoud getoon word nie? Liefde veronderstel tog ’n verhouding tussen ten minste twee persone. By die doop van Jesus sê die Vader dat hierdie Sy geliefde Seun is. Soos alle gesproke woorde word dit vir ’n oomblik gehoor en dan verdwyn die klank weer. So kan die Vader se liefde vir Sy Seun egter nooit wees nie. Daarom daal die Gees terselfdertyd op die Seun neer as die ewige vergestalting in Sy Persoon van hierdie liefde van die Vader wat tot die Seun uitgaan. Dit sou tog verregaande wees om te beweer dat God toe eers hierdie verhouding geskep het. Wat van ewigheid af tussen Vader en Seun en Heilige Gees bestaan het, word by hierdie geleentheid geopenbaar.
Om Sy Naam as Vader toe te skryf aan die skrywers van die Bybel se beperkte ervaring en leefwêreld is om ’n wesentlike aspek van God weg te verklaar en van menslike beperking afhanklik te maak.
* Vanuit die troon gesien watter groter oomblik is daar in die geskiedenis van engele en die mensheid as dit waarvan ons in 1 Kor. 15:24 lees: Daarna kom die einde wanneer Hy die koninkryk aan God die Vader oorgee, as Hy alle heerskappy en alle gesag en mag vernietig het.
Van ewigheid af, in die tyd en tot in ewigheid eer die Seun, die Heilige Gees, engele en mense Hom as Vader. As dit sou inhou dat ons in hierdie bedeling dit verstaan as dat Hy manlik is, is dit nie vergesog nie omdat vader ’n manlike woord is en Sy Seun toe Hy by ons was, ’n man was. Sy Seun is immers die volledige uitdrukking en openbaring van wie die Vader is (Jh. 14:9; Hebr. 1:3). Laat niemand dit egter verstaan as ’n vernedering vir die vrou nie, want Hy het in die wêreld gekom as saad van die vrou, in ’n maagd ontvang sonder die tussenkoms van ’n man.
1 Hierdie invoeging van die Seun se Name kom in later Griekse tekse voor, en nie in die heel vroegste nie. Die gedagte is egter nie onseker nie. Hy is in die eerste plek Vader van Sy Seun wat een Wese met Hom is. Dit is seker die hoogste eer wat die Almagtige kan ontvang dat Hy die Vader is van hierdie Seun. En van die Seun aan wie die Vader alle mag in hemel en op aarde gegee het, dat Hy die Seun is van so ’n Vader! Ons kan nie ’n idee vorm van hoe dit die Vader se hart versadig om in Sy Godheid bekend te staan as die Vader van hierdie Seun nie. Kan ons ooit verstaan wat dit vir die Seun beteken om Hom Vader te noem? In die hele Bybel is daar net drie keer dat die Vader as Vader vanuit die hemel direk spreek en twee keer uit die drie getuig Hy van Sy liefde vir die Seun Mt. 3:17, 17:5; Jh. 12:27-28.
Na net 'n vlugtige deurlees, kan ek nie in diepte kommentaar lewer nie, maar ek wil opreg dankie sê vir die e-pos aan my gestuur, ek sal dit met aandag lees en aanstuur aan ander wat belang sal stel.