Ons gaan oor drie dae die nuwe jaar binne; 'n jaar wat vele dinge kan meebring. Dalk is dit die jaar waarin die Blanke volk in Suid-Afrika die geleentheid sal kry om sy doodse volksgees af te skud, sy regmatige plek in hierdie land terug te neem terwyl daar nog iets is om terug te neem. Hoe langer die herstelproses uitgestel word, hoe minder sal daar oorbly om terug te neem.
Hierdie diepdeurdenkte woorde van Jaap Marais moet 'n keer goed deur reggeaarde volksgenote oordink word: dan sal ons dalk die erns van ons huidige toestand begin besef en ophou om die doodsheid waarin ons volksgees verkeer as 'n vredestoestand te sien, en ons sal begin besef dat ons uit hierdie doodsheid moet uitbeur juis nie om sogenaamde vrede nie, maar om 'n weerstandsoorlog te voer wat weer vir ons lewe in hierdie land sal bring. Dan sal ons begin verstaan; en dan sal ons glo dat as ons dit nié doen nie, het ons reeds oorgegee, en het ons niks meer om voor te veg nie. En dán moet ons weet dat ons in geheel as 'n volk van hierdie aardbol afgevee gaan word – ons sal onthou word as die volk wat die kortste bestaan van alle volkere gehad het voordat hy verdwyn het.
Victor Frankl, een van die min oorlewendes uit 'n Russiese tronk het ná die tyd gesê as sy mense geweet het hoé erg dit sou wees, dit wat in die tronke vir hulle gewag het waar hulle een-een gesterf het van onmenslike marteling, dan sou hulle, toe hulle nog IETS gehad het om voor te veg voordat hulle gevange geneem is, selfs al het hulle nie meer wapens gehad nie, dit met stokke, grawe en vuurherdysters beskerm het – selfs tot die dood toe, wat baie genadiger sou wees as die verskriklike lyding in gevangeneskap.
Sal die Afrikanervolk nie maar die bietjie wat hy nog het nóú met stokke, grawe, vuurherdysters en selfs alles meer wat ons nog besit, in geloof beskerm en verdedig nie, in plaas daarvan om die laaste wat ons het ook voor die swyne te gooi en in lyding te sterf?