‘n Sonneblomstorie | Goed Wat Vir My Mooi
Posted by: schabbers | Augustus 1, 2013
“Wie is jy?” wil ek behoedsaam weet. “Jy lyk nie soos die appelliefie of die wynruit of verlede jaar se viooltjies nie.” Die kleintjie swyg, maar vou tog sy twee blaartjies vol vertroue verder oop. Die stammetjie rek ook en kry mettertyd lyf.
“Jy gaan hom nog uit die grond kyk,” terg Manlief, wat saam deur die inventaris van die afgelope paar seisoene begin kuier. “Dis nie ‘n pronkertjie nie, ook nie ‘n roosmalva of ‘n tamatie nie,” stel hy tong-in-die-kies sy nuwe tuinkennis ten toon. “Kan dit een van die Weskussaadjies wees wat jy jare lank in flessies in die buitekamer gebêre en uiteindelik hier kom strooi het?”
Tot een oggend toe ek oudergewoonte die broodplank teen sy voete afskud en die harige blare, wat toe al kniehoogte staan, as dié van ‘n Sonneblom herken. ‘n Sonneblom wie se saadjie na ‘n bak-en-brou-sessie van die einste broodplank afkomstig moes gewees het.
Toe die Sonneblom sy ken laat sak, los ek hom aan sy stingel tot ek hom uiteindelik met die hand kan afdraai. Hy word met die nodige ontsag in ‘n sonkolletjie op ‘n spesiale Sederbergrots gebêre. ‘n Paar maande later vryf ek die swart pitte los en strooi hulle deur die tuin.
Posted in Mooi blomme, Mooi woorde
« The walls of the world
John Lennon het gesê »