95. Voetsek EGO! | twee kinders later
Partykeer hoor jy 'n sagte stemmetjie wat hier van jou skouer af vir jou fluister as jy verkeerd is, maar soms is mens se eie ego in die pad en jy hoor eers daai stemmetjie as dit 'n harde hou agter die kop is. En my kop is nou nog bietjie seer van die laaste hou wat ek ontvang het.
Ek maak so 'n week terug vir ons aandete en ek dink laat ek bietjie daardie "perfekte" pinterest ma wees. Ek verander Lisa se bord in 'n mini-meesterstuk. Haar kos is 'n klein Picasso-katjie met worsies vir snorbaarde en broodjies in perfekte driehoekies gesny as ore. Komkommer vir ogies met tamatiesous as neus. En toe MOET ek natuurlik 'n foto neem sodat ek vir ander ma's op Facebook en Instagram kan wys dat ek darem nie te sleg vaar met die ma ding nie. Dat ek ook "perfek" is en kan kompeteer op 'n sosiale vlak.
Ek kry gou my foon en nes ek die kameraknoppie druk, skakel my hele foon sommer af…so af dat ek die battery moet uithaal en weer moet reboot. Maar ek luister nie vir die stemmetjie wat vra hoekom ek werklik 'n foto wil neem nie. En ek probeer weer. DRIE keer maak my foon so. En dis eers na die derde keer wat ek my foon sommer neergooi en die kos voor Lisa neerplak, dat ek bietjie luister.
Hoekom op dees aarde sal ek my ego so wil streel om dit op sosiale media te deel?! Sal dit my vriende wie se kinders (soos myne die vorige aand) daardie aand Flings vir aandete gekry het, laat beter voel?! Sal die likes en comments wat so foto kry enigsins meer werd wees as die vreugde op Lisa se gesig terwyl sy 'n katjie kan opeet?!
En dis toe dat die hou my tref. Soos die vlieëplak as ma nie betyds die plakkie van haar voet af kon kry nie. Ek streef om my eie ego op te bou. In vandag se wêreld wat deur pinterest-ma's gebombardeer word, het die druk my ook gevang. En vir wat!? Ek is tog 'n goeie ma. Ek weet dit omdat my kind vir my lief is en omdat sy redelik aangepas in die samelewing funksioneer. Hoekom sal 'n paar comments en likes dit vir my moet sê? Sekerlik is die feit dat Lisa nog lewe en dat sy oulik is genoeg bewys dat sy 'n ma het wat omgee en wat vir haar lief is.
Vandag is my wens dat elke ma daar buite sal besef dat daardie perfekte ma nie bestaan nie. Dat daar 'n miljoen maniere is om 'n goeie ma te wees en dat 'n katjie uit kos jou nie 'n beter ma maak as 'n peanut butter toebie nie. Mag jou ego vandag gestreel word wanneer jou kind vir jou kom nagsê, of wanneer hulle voor ete wil bid. Mag jou hart warm raak wanneer hulle asseblief en dankie sê en mag jy soos die goeie ma wat jy is, voel!
« 94. Diep Donker PERS
96. 'n Briefie vir jou voor boeta kom. »
2 thoughts on "95. Voetsek EGO!"
Desember 4, 2017 at 4:59 nm
Soms is so spesiale brootjie darem ook 'n plesier om uit te dink
Desember 4, 2017 at 8:18 nm
Pragtig. Tog is ek seker dat jy dit geniet het om die katbord ook te maak. Soos jy sê, die peanutbotterbroodjie is net so goed en vol liefde.