Maak gereed vir harde kompetisie in 'n smaak van St. Croix - Ander - 2022
Sjef Frank Pugliese deel sy unieke perspektief op die St Croix Food & Wine Experience
Sjef Frank Pugliese van Zion Modern Kitchen en sy vrou, Katherine, wat in St. Croix woon, het verskeie restaurante op St. Croix geopen en bedryf.
Elke April het ek die afgelope vyftien jaar gesien hoe my vrou van 'n rustige, gesonde persoon na 'n totale moerse werk gaan. As een van die stigters van A Taste of St. Croix - wat organies gegroei het tot 'n week van fondsinsamelingsgeleenthede genaamd die St Croix Food & Wine Experience - is my vrou Katherine betrokke by alles, van die werwing van gaskokke tot die insameling van geld. Maar as 'n plaaslike sjef is die uitsig en die ervaring baie anders as uit 'n oogpunt van die organiseerders.
By die hoofgeleentheid - A Taste of St. Croix - plaaslike sjefs, soos my span van Zion Modern Kitchen, kan u 'n kenmerkende gereg en skemerkelkie wys. Vir 2015 sal ons kroegman Frank Robinson 'n geheimsinnige skemerkelkie maak met plaaslike bestanddele en my kookkuns, en ek sal 'n dekadente nagereg maak wat van u 'n driekamp vereis om die kalorieë te verbrand. Die kompetisie by A Taste of St. Croix is ​​taai. Met bekende sjefs as beoordelaars, lê almal op die eiland hul hart by die geleentheid. Die uitstallings is pragtig, die kos is heerlik en dit is onnodig om te sê dat die drank bedwelmend is. Om by te voeg tot die nag-dit word aan die strand gehou, daar is drie bands, 'n Moet & Chandon-na-partytjie en dan word die wenners van die aand aangekondig. Dit is soos om saam met die warmste persoon en almal wat saam partytjie hou te hou, insluitend die studente en die fakulteit.
Die ervaring eindig nie daar nie. As 'n 'straatopgeleide' sjef, is die geleentheid om saam met bekroonde sjefs saam te werk 'n wonderlike ervaring. En die sjefs wat hul tyd en talente aan die St. Croix Food & Wine Experience skenk, is regtig vrygewig met hul kennis, talente en tyd. Hulle werk saam met plaaslike studente, neem gedurende die week aan ten minste drie geleenthede deel en is 'n plesier om op die eiland te kuier. Hierdie sjefs help ons om fondse in te samel vir die St. Croix Foundation-'n gemeenskap sonder winsbejag wat wonderlike werk op die eiland verrig. Hulle deelname is baie betekenisvol vir die gemeenskap.
Hierdie jaar werk ek saam met James Beard, bekroonde sjef Sam Choy, ondersteun ek 'n geleentheid saam met die gebak koning Duff Goldman en doen alles wat ek kan om Tiffany Derry, Kevin Fonzo, Ray Lampe en die uitvoerende sjefs van Facebook te help op St. Croix. Dit is 'n redelike maklike plek-'n tropiese eiland met sondeurdrenkte, wit sandstrande, drankies met klein sambrele en al die plesier wat u op u bord kan kry.
Croix, Amerikaanse Maagde -eilande: Fort Frederik
Ek het vanmiddag op hierdie wonderlike foto's van Steve Simonsen afgekom terwyl ek deur plaaslike fotograwe gekyk het. Die historiese Fort Frederik het 'n briljante rooi geverf, en verwelkom passasiers sowel as toeriste om die geskiedenis van St. Croix te ontdek. Die baken is vernoem na koning Frederik V van Denemarke, wat die Deense Wes -Indiese Eilande in 1754 gekoop het.
Volgens die National Park Service is Fort Frederik in die middel van die 18de eeu deur die Deense regering gebou om sy belange in die Karibiese Eilande te beskerm en om die westelike punt van Saint Croix te verdedig teen die invalle van ander Europese moondhede. Fort Frederik was die fokuspunt van twee belangrike gebeurtenisse wat gelei het tot die ontbinding van die slawe-ekonomie van die Maagde-eilande. In 1848 het Emancipation Revolt slawerny in die Deense Wes-Indiese Eilande beëindig, maar 'n tydperk van 30 jaar diensbaarheid ingehuldig wat gebaseer was op kontrakarbeid wat die voortgesette beheer deur plantasie-eienaars verseker het. Later in 1878 breek toenemende spanning uit in die Labor Riot and Fireburn, wat die kontrakarbeidstelsel beëindig het.
Die fort het sedert die aankoop van die Maagde -eilande in 1917 as tronk, polisiekantoor, brandweerstasie en hofgebou gedien.
Dit is in 1976 as 'n bydraende eiendom in die Frederiksted Historic District gelys. Dit is in 1996 individueel op die National Register of Historic Places gelys.
Fort Frederick het 'n uitstalling wat verband hou met die Fredensborg, 'n skip wat deel was van die "Triangle Trade " uit Europa, na Afrika en St. Croix en terug na Europa. Die skip sak net voor die kus in Denemarke, en die eerste stuurman red die skip se boek. By die fort is rekords oor die verkoop van die slawe wat in St. Croix plaasgevind het.
Die Crucian Contessa
Ek is bedags 'n prokureur (nagte, naweke en selfs vakansiedae), maar in my oorblywende vrye tyd leer ek graag, studeer, skep, maak en deel kos!
As 'n huldeblyk aan my gunsteling Celebrity Chef Ina Garten the Barefoot Contessa, het my goeie vriende my die "Crucian Contessa " genoem (aangesien ek op St. Croix woon)! Hierdie blog is my kulinêre dagboek, 'n versameling beelde, kosse en 'n paar resepte wat vir my die meeste beteken het, wat spesiale oomblikke aandui, of bloot my nuuskierigheid laat opvlam!
Ek is geneig om premium bestanddele te gebruik om kos te maak wat eenvoudig onvergeetlik is. En soveel as moontlik maak ek staat op plaaslike eilandbestanddele. Ek hou ook van bestanddele soos regte Tahitiaanse en Mexikaanse vanieljebone, heel Dominikaanse neutmuskaat (noodsaaklik vir byna elke nagereg), en organiese verdampte rietsuiker of plaaslike crucian heuning as versoeters.
Alhoewel die eiland beslis beïnvloed wat ek skep, beperk dit dit geensins nie. Ek is so nuuskierig oor kos en die kreatiewe proses daarvan. Moenie verbaas wees om 'n resep vir pico de gallo onder hierdie resep vir Crucian Cocoa Tea te vind nie. Kos is fassinerend, of dit nou om die draai of om die wêreld is. Ons is letterlik nie eilande nie. Ons is almal verbind.
Ek hoop dat u die stories, beelde en resepte hier geniet. Deel gerus u gedagtes, terugvoer en ervarings. Ek is gretig om te hoor hoe u eie kookervarings gaan uitloop!
Ek is passievol oor kos, en glo eenvoudig dat dit die beste is om dit self te maak!
P.S. Hier is 'n paar foto's van my eilandhuis en#8211St. Croix, U.S.V.I. Dit is werklik 'n wonderlike plek.
Hoe kan u nie kreatief wees as u omring word deur hierdie soort kompromislose skoonheid nie? Wanneer laas het jy met 'n reënboog van oog tot oog gestaan? Slegs op St.Croix!
Ons het 'n braai op die strand gemaak van vis en kreef wat ons in die nabygeleë waters gevind het. Dit word nie vars (of beter) nie! Let op die verskil tussen hierdie kreef en die meer algemene Maine Kreef? Geen kloue nie. En BAIE soeter!
Gerookte spareribs wat letterlik uitmekaar val
Ek ontvang elke week e-posse met die vraag hoe om 'n super sagte ribbetjie in die roker te maak, en sommige sê selfs dat die metode 3-2-1 dit nog steeds nie so sag maak as wat hulle wil nie. Hierdie week gaan ek jou wys hoe om spareribs te maak wat so sag is dat jy net die bene kan uittrek asof dit in warm botter is.
Nie jou ding nie? U hoef nie vir my 'n e -pos te stuur om te sê dat dit nie so is dat spareribs gekook moet word nie. As dit u paradigma is, kan u hierdie resep ignoreer en geen harde gevoelens nie =)
Ek het 'n rukkie terug hierdie spareribs gemaak en ons het dit ontbeen (baie maklik kan ek byvoeg) en een van die beste ribbetjies wat ek nog ooit gehad het (en dit sê iets)!
Die geur is ook ongelooflik, aangesien ons dit sal toepas my oorspronklike vryf (Koop formule hier | Koop gebottelde vryf) daarop die vorige aand en gee hulle die hele nag skoonheid om die goeie dinge te geniet. Ek kon nie die smaak sowel as die teerheid hieroor oorkom nie, en almal aan die tafel was dit eens dat hulle daarvoor moes sterf.
Rook temperatuur: 225-240 ° F
Vleisafwerkingstemperatuur: 195-200 ° F
Aanbevole hout: Pekanneut-/kersiemengsel
2-4 rakke spaarribbetjies in St. Louis-styl
Foelie (Heavy Duty)
Volpapierpan in volle grootte (ongeveer 12 x 20 werk die beste)
Haal die ribbes uit die verpakking en spoel onder koue water.
Ek het my ribbes reeds in die St. Louis -styl gekoop, en om hierdie rede wou ek seker maak dat daar geen beenfragmente was nie. Die spoel sorg hiervoor.
Die ribbes word dan met 'n skoon papierhanddoek drooggemaak en eenkant gesit.
Dit het by my opgekom dat sommige van u dalk nie weet wat die ribbes in die St. Louis -styl is nie. 'n rak baba rug.
Die onderstaande foto wys u 'n basiese patroon vir die sny van die volledige ribbes in St. Louis stye:
As die ribbes die beenkant na bo lê, sien u 'n blink, plastiekagtige membraan wat die bene bedek.
Werk u vinger, 'n lepel of 'n ander werktuig onder die membraan, werk dit los en gryp dit met 'n papierhanddoek om dit skoon te maak.
Dit verg oefening, maar in 'n japtrap sal jy dit kry.
Moenie daarmee baklei nie. As u probleme ondervind, kry net wat u kan en laat dit staan. Dit is nie die einde van die wêreld as dit bly nie.
Terwyl die ribbes nog beenkant na bo lê, bedek die vleisagtige gedeelte van die beenkant met baie oorspronklike vryf (Koopformule hier | Koop bottelvryf). Wees uiters vrygewig, want dit sal die heerlike kors skep waaroor u later sal waai.
Gee ook 'n ligte besprinkeling oor die beenarea.
Laat hulle ongeveer 10 minute in hierdie opset sit, of totdat hulle die '8220wet' voorkoms kry.
Draai die ribbetjies om na die vleisagtige kant na bo en strooi dit mildelik my oorspronklike vryf (Koopformule hier | Koop bottelvryf) en maak seker dat u ook die kante en punte raak.
U kan dit op die oomblik in die yskas plaas, maar na net 'n uur kan u sien hoe die vryf die vog na bo trek en 'n lekker pasta vorm. Die geure smelt saam, en sommige daarvan word teruggetrek in die ribbes. Dis 'n mooi ding!
Stel u roker in vir kook op ongeveer 230 ° F met indirekte hitte. As jou roker 'n waterpan het, vul dit met water.
Jy benodig genoeg rookhout om ongeveer 4 uur te hou. Ek beveel 'n mengsel van pekanneut en kersie aan, maar enige rookhout sal goed werk.
Sodra die roker gereed is, plaas die ribbes aan die rokerrooster met die beenkant na onder, met 'n sentimeter tussen elkeen sodat die rook en hitte toegang tot alle kante van die vleis kan hê.
Die ribbes bly vir 4 uur in hierdie opset.
Gedurende hierdie tyd verander die vryf in 'n kors ('n goeie ding), die hitte kook die vleis en die rook sal die vleis smaak.
Verwyder die ribbes versigtig uit die roker en draai die ribbes afsonderlik toe met 'n swaar foelie. Ek het nie foto's van hierdie proses gekry nie, maar ek wens ek het dit gehad, sodat ek u kan wys hoe ek dit kan toedraai.
Ek skeur soveel stukke 18-duim-foelie van ongeveer 30-36 duim lank af as ek ribbes het. Ek het 2 ribbebene gehad, so ek het 2 stukke foelie van hierdie grootte op mekaar gelê.
Die eerste rek is afgehaal en in die middel van die boonste stuk foelie gelê.
Let op: tydens hierdie toedraaistadium voeg ons 'n soort vloeistof by, maar ek beveel dit nie aan nie, aangesien dit so lank in die foelie sal bly. Ons wil hê hulle moet sag word, maar as daar te veel klam stoom is, kan dit die vryfkors sag maak en in sommige gevalle selfs oplos, en ons wil hê dat dit ongeskonde en knapperig moet bly.
Die onderkant van die foelie is oor die ribbes gebring, en die bokant is daaroor gevou. Elke kant word dan versigtig omgevou.
Ek sê versigtig, want 'n tyd sal 'n been uitsteek en dit kan die foelie maklik deurboor. Die foelie hoef nie lugdig te wees nie, maar dit is die beste as dit nie gate het wat stoom en sappe laat ontsnap nie.
Die toegedraaide ribbes word in 'n volgrootte stoompan (ongeveer 12 x 20) geplaas. Vir wat dit werd is, kan ek ongeveer 4-5 rakke toegedraaide ribbes in een hiervan pas.
Die doel van die pan is om lekkasies op te vang. Die gefoude ribbes gaan heel waarskynlik lek .. dit sal beslis gebeur, en na my mening is dit 'n maklike manier om dit te bevat. Minder skoonmaak is altyd 'n goeie ding!
As u 'n elektriese roker of een het wat maklik is om 'n goeie temperatuur te handhaaf, kan die pan met toegedraaide ribbes net by dieselfde temperatuur (230 ° F) terug in die roker gaan.
As dit makliker is, kan u ook die pan met toegedraaide ribbes in u kombuisoond op 230 ° F plaas.
Hou hulle vir 2 uur by hierdie temperatuur.
Op hierdie stadium is die ribbes gaar en effens sag, maar ons wil dit baie sag maak, onthou jy?
Verlaag die roker of oond tot ongeveer 200 ° F, want ons wil dit nie meer kook nie, maar laat dit sag word
Hierdie super versagende stap duur ongeveer 2 uur.
Ek beveel aan dat u die ribbes aan die einde van hierdie stap met die Thermapen Mk4, een van my gunsteling handtermometers wat 'n baie klein punt het en baie maklik tussen die bene kan kom.
Maak die een kant van die foelie baie versigtig oop en kyk na een van die rakke om te sien of dit is waar dit moet wees.
Die temperatuur moet op hierdie stadium ongeveer 195-200 ° F wees.
Nou wil ons net die ribbetjies laat rus op 'n baie lae hitte, terwyl die vleis sag word, die vet sal voortgaan om te word en die bene van die vleis loskom.
Vir die laaste stap in die kook-/tenderproses, draai die roker of oond nog 30 grade tot 170 ° F.
Hierdie stap het slegs ongeveer 1,5 uur geneem, maar wees gereed om buigsaam te wees. Maak 1,5 uur een van die pakkies oop, gryp 'n been en probeer om dit te draai. As die ribbes gereed is, moet u die been kan draai en selfs met min of geen weerstand uit die vleis kan trek.
As u die bene kan draai/verwyder, dan is dit goed. As daar weerstand is, draai dit dan terug en gee dit nog 30 minute.
Draai die ribbes om, draai die rek oor na die beenkant na bo sodat jy by die bene kan kom. As hulle gedurende hierdie stap (heel waarskynlik) half inbreek, is dit goed. Hulle sal so sag wees dat hulle uitmekaar val .. dit is wat ons hierop wou hê.
Gryp elke been en draai om om seker te maak dat dit los is, trek dit dan uit die vleis en gooi dit weg.
Sodra die bene uit die hele rak verwyder is, sny die vleis in stukke van ongeveer 1 duim breed en hulle is gereed om te bedien.
Hier is 'n close -up om u te wys hoe sag en sappig dit uiteindelik is:
Omdat daar soveel stappe is, kan hierdie een ingewikkeld lyk, sodat ek dit in agt maklike stappe vir u kan opdeel:
Stillwater se eerste Log Jam -fees is gereed om te begin
'N Beeld van Julie 2006 toon Jenny Atkinson, links agter, en oefenmaat Tanya Fischer, regs agter, oefen op 'n houthuis, terwyl Mandy Erdmann, links voor, en Jason Peterson, regs voor, 'n blaaskans neem en kyk na 'n dam naby Hudson, Wis. Atkinson was besig om die naweek voor te berei om aan die Wêreldkampioenskappe vir lang rolle op Stillwater 's Lumberjack Days deel te neem. (Foto van Pioneer Press -lêer: Sherri LaRose)
Die gebied waar die volksanger Greg Brown van Iowa die volgende naweek die eerste keer op die verhoog sou staan, was 'n voet onder die water.
Die hoofweg wat na die stad lei, Minnesota 362, is geskeur en word herbou om met die nuwe brug aan die St. Croixrivier te verbind.
En meer as 20 000 deelnemers en toeskouers kan Saterdag en Sondag na die uiterste atletiekkompetisie van Tough Mudder in die Game Unlimited Hunting Club op die platteland van Hudson, Wis.
Ondanks die trio van moontlike probleme, sê die organiseerders van Log Jam dat hulle gereed is vir die duisende mense wat na verwagting Vrydag tot Sondag in die middestad sal afklim. Hulle het 'n aantal voorsorgmaatreëls getref, van die verskuiwing van die musiekverhoog na die binneland om die meeste konsertkaartjiekoste te vermy en om die sukses van die fees te verseker.
Hulle het selfs 'n snitlys geskep vir feesgangers om te speel terwyl hulle in die verkeer sit: "Slow Ride " deur Foghat, "I Feel Good " deur James Brown, "Long and Winding Road " by The Beatles, "I Get Around " by the Beach Boys, "Midnight Rider " by the Allman Brothers Band and "The Passenger " by Iggy Pop.
Die musiekverhoog is na Mulberry- en Waterstraat verskuif omdat dit oorspronklik naby P.D. Pappy 's was verlede week onder 'n goeie 12 duim water, het Erin McQuay, een van The Locals, gesê.
Die konserte is gratis en 'n verandering as gevolg van die oorstromings, want daar is geen manier om die hele gebied af te weer nie, het McQuay gesê. In plaas daarvan sal ongeveer 500 kaartjies elke dag/nag verkoop word vir 'n spesiale area met 'n waardering vir die musiek direk voor die verhoog. Kaartjies kos $ 10 by die hek, of twee vir $ 10 vooruit, en elke kaartjie het 'n koeponboek vir 'n jaar met 'n kaartjie na Stillwater ", sê sy.
Brown is Saterdagaand die hoofrol en Sonny Knight & amp the Lakers tree Vrydagaand op.
GEMEENSKAP, NIE MENINGE NIE
Die organiseerders van die fees het doelbewus musikale optredes gekies wat die teenoorgestelde is van groepe soos Lynyrd Skynyrd, Chicago en Creedence Clearwater Revival, wat die hoofopskrifte van Lumberjack Days-feeste was, wat plaaslike skares gelok het wat soms die stad oorweldig het.
Die laaste Houthakkerdae is in 2011 gehou. Die stadsraad van Stillwater beëindig daarna sy kontrak met die Lumberjack Days Festival Association, met verwysing na onbetaalde rekeninge, hangende litigasie en openbare afkeuring. Die stad het in 2012 of 2013 geen somerfees gehad nie.
Die organiseerder van Lumberjack Days, Dave Eckberg, het later skuld beken op die uitreiking van 'n oneerlike tjek en is in April tot 240 uur gemeenskapsdiens en een jaar proeftydperk gevonnis.
Cassie McLemore, een van die plaaslike inwoners, het gesê dat sy en ander hard daaraan werk om 'n fees te skep wat die geskiedenis van die stad sal vier en 'n gevoel van gemeenskap sal skep. Hierdie jaar is die 80ste herdenking van die jaarlikse somerviering.
"Ons wil teruggaan na die manier waarop die fees was toe dit die eerste keer begin het," het McLemore gesê. Ons probeer 'n geleentheid terugbring waarop die gemeenskap trots kan wees om deel van te wees. "
Hiertoe roep Stillwater Log Jam die hulp in van honderde vrywilligers in die gemeenskap en bied hy gesinsvriendelike geleenthede aan, soos joga, ballonritte, 'n hengelkompetisie, houtkappery, vintage bofbalwedstryde, seepboks-derby, bingo en 'n parade, het sy gesê.
Die stadsraadslid Mike Polehna, wat hard probeer het om 'n somerfees terug te bring, het gesê hy dink Log Jam kan aansienlike skare lok.
Ek dink ek dink baie mense sal terugkom om te sien hoe dit weer lyk, het Polehna gesê. Ek verwag dat ons 'n baie goeie skare sal hê. … Mense vra my steeds, 'Wanneer dit terugkom? ' en 'Wat gaan dit wees? '
Ek is opgewonde om dit terug te kry. Ek het dit die afgelope paar jaar gemis. "
Polehna beplan om deel te neem aan die hengelkompetisie, sy vrou, Joni, wil vrywillig by bingo deelneem. Dit herinner my aan hoe dit 30 jaar gelede was — met almal wat vrywillig was, " het hy gesê. Ek het gehoor dat hulle 245 vrywilligers aangemeld het. Ek bedoel, dit is wonderlik. "
The Locals —, wat ook Paul Creager van Square Lake Productions, Brad Glynn van Lift Bridge Brewery en Shawn Smalley van Smalley's Caribbean Barbeque en Pirate Bar — insluit, bied vrywillig tyd en geld aan om op die fees te sit.
Groot borge sluit in die Freight House Bar and Restaurant, die Stillwater Convention and Visitors Bureau, Andersen Corp. en die Stillwater Gazette. Die groep het $ 100,000 ingesamel van die $ 140,000 wat dit hoop om in te samel.
Polisiehoof, John Gannaway, het gesê hy verwag 'n baie meer rustige skare vir Log Jam as sommige van die skare wat Lumberjack Days gelok het. Die Stillwater -polisiedepartement is die enigste jurisdiksie wat die geleentheid beman. In die verlede is polisiebeamptes van Bayport, Oak Park Heights, Cottage Grove, Woodbury, Forest Lake, Washington County en Oakdale aangestel om te help met skarebeheer.
Twintig lede van die plaaslike National Guard, 'n militêre-polisie-eenheid by die Stillwater Armory, bied vrywillig hul tyd aan om te help met verkeersbeheer as 'n oefeningsoefening.
" Ek twyfel regtig of dit op die hoogtepunt van Lumberjack Days — met 25 000 mense per nag sou wees, het Gannaway gesê.
Bestuurders het verskeie opsies om stop-en-gaan-verkeer op Minnesota 95 en Minnesota 36 te vermy. Burgemeester Ken Harycki stel hierdie alternatief voor: Neem uit die Twin Cities Minnesota 36 oos na Manninglaan. Gaan noord na Manning, draai oos op Washington County 12 en neem dit in die middestad. Draai noordwaarts in North Second Street en parkeer in die parkeerhelling in besit van die stad, wat drie vlakke en 285 ruimtes het.
Harycki het gesê hy is opgewonde oor die terugkeer van 'n somerfees in Stillwater.
Dit is soort van een van daardie stilwater -steunpilare, " het hy gesê. Jy merk die somer daarmee. "
Mary Divine kan bereik word by 651-228-5443. Volg haar op twitter.com/MaryEDivine.
Stillwater se nuwe somerfees, Stillwater Log Jam, begin Donderdag en duur tot 20 Julie.
Island Dreaming: Twintig suidelike ontsnappings
Die byna 150 hektaar groot Chokoloskee lê bo-op 'n ou Calusa-Indiese middel van oesterskulp. Met miskien vierhonderd inwoners op sy hoogste vloed, het dit nie die naglewe of winkelsentrums nie (alhoewel besoek Smallwood Store, 'n voormalige handelspos wat in 1906 gestig is en nou 'n museum). Wat die eiland in grawe bied, is uitstekende toegang tot 'n paar van die wêreld se beste soutwatervisse ter wêreld. Sekondes van die beskuldigdebank af is die Everglades se wonderlike labirint van mangroves en oesterbeddings, wat wemel van snoek, rooivissies, forel en die koning van hulle almal, tarpon.
Die vuurtoring op Assateague -eiland.
Waar die ponies speel
Die Eastern Shore -dorpie Chincoteague kry al die fanfare vir sy jaarlikse "ponieswem" in Julie wat plaaslike wilde perde afrond. Steek enige tyd die volgende brug oor na die eiland Assateague om te sien waar die kudde woon en skeur tussen dennebome, soutmoerasse en sand. Kronkelpaadjies bied 'n skilderagtige uitsig, of as u 'n kans wil kry om wilde perde aan die water te sien, kan u 'n pontontoer saam met 'n plaaslike kaptein stap. Beter nog, roei in 'n kajak.
Isla Holbox se Casa Las Tortugas -hotel.
Isla Holbox is moontlik die beste plek op die planeet om op 'n somersdag kaalvoet te loop. Hierdie motorvrye wegkruipplek, wat noordwaarts oor die Yucatán-skiereiland in Mexiko sweef, lok swerfaars met marshmallow-sand en strande met skulpe. As u met die veerboot van Chiquilá afstap, ongeveer veertig kilometer van Cancún af, jaag 'n verre gevoel soos 'n gety oor. Spring op 'n boot om met migrerende walvishaaie te snorkel, of ontspan onder grasdakpalpa's voordat u deur die sanderige strate stap. Stop vir vars ceviche, yskoue bier en pizza bedek met sagte kreef.
'N wenteltrap op Isla Holbox, Mexiko.
Klein dorpie heiligdom
Of u nou met die veerboot aankom of die brug van drie myl wat oor Mississippi Sound en Mobile Bay loop, Dauphin-eiland laat u terug in die tyd, bekoorlike besoekers met sy Mayberry-atmosfeer. Dit wil sê, as Mayberry 'n Audubon -voëlreservaat gehad het wat honderde spesies bied wat vanaf 'n kronkelende promenade gesien kan word. En seekoshutte bedien die oorvloed van die omliggende Golfwaters. O, en kilometers se strande. Die versperringseiland staan ​​bekend as die sonsonderganghoofstad van Alabama, en as u die glorieryke uitsig op die horison vanaf die smal westelike kant geniet, is dit moeilik om te argumenteer.
Dit kan nie met sekerheid gesê word of die kolonis en ontdekkingsreisiger John Smith in 1614 hierheen seil om die suide van die stoombad-somers te ontsnap nie. Tog nie 'n slegte idee nie. Monhegan is geseënd met 'n opwindende see-ontmoeting-kranse, maar is nog steeds rustiek (geen straatligte nie), maar die afgelope vier eeue het 'n paar geriewe gebring. Kombineer vars gevangde kreef met handwerkbier van byvoorbeeld klein Monhegan Brewing Company. Die somerkunstenaarskolonie bied toevallige ateljeebesoeke. Vereiste vuurtoring? Jip. Maar die mooiste struktuur is die Island Inn uit 1816, met 'n wye voorstoep wat so uitnodigend is dat selfs weggegooide Suidlanders hulle op hul gemak laat voel.
foto: Thayer Allyson Gowdy (2) Mikey DeTemple (middel)
'N Isla Holbox -bord land by 'n onbewoonde kaai Mezcal in die hand op Holbox.
Tien kilometer van die minigolf-koninkryk Garden City Beach lê 'n ander wêreld heeltemal. Sandy Island, geleë tussen die teekleurige Waccamaw- en Great Pee Dee-riviere agter Brookgreen Gardens, is die tuiste van een van die suidste ongeskonde langblare-dennewoude, sowel as swartbere, kruikplante en bedreigde rooi kakkerlakke. Die grootste deel van die eiland se twaalfduisend hektaar word bestuur as 'n natuurreservaat met daggebruik toegelaat (per boot of kajak), terwyl aan die suidekant 'n klein historiese Afro -Amerikaanse gemeenskap met die naam Mount Rena geleë is, wie se kinders steeds met 'n veerboot na die skool ry. . Bespreek 'n reis met die plaaslike Rommy Pyatt's Tours de Sandy Island om meer te leer oor die geskiedenis van die eiland, van slawerny tot die hede, besoek die New Bethel Baptist Church (gestig in 1880) en ry deur die oorspronklike sandheuwels van die eiland.
Op hierdie afgeleë, noordelike eiland van Cape Lookout National Seashore, slegs toegang tot die boot, waai sandpaadjies deur ou duine, eindelose moeras en die merkwaardige spookdorp Portsmouth Village. Dit was die tuiste van byna sewehonderd siele in 1860, en is lankal verlaat en word nou as 'n historiese plek bestuur. 'N Staptoer neem eeue-oue kothuise tussen die duine, 'n poskantoor van 1840 en die Amerikaanse lewensreddingsstasie uit 1894. Dit is 'n wilde land, so pak water, goggas en 'n gevoel van avontuur.
Die Virginia Coast Reserve
Veertien onontwikkelde versperrings- en moeras -eilande vorm 'n verstommende argipel aan die suidelike punt van die Delmarva -skiereiland, die langste uitgestrekte kuswoestyn aan die ooskus. Dagbesoekers word toegelaat op die meeste eilande, wat die Natuurbewaring besit en bestuur. Die paar geharde branders en voëlkykers wat hierdie kus bereik, word getrakteer op 'n wilde kuslyn wat 'n paar van die vroegste Europese ontdekkingsreisigers begroet het - en jaarliks ​​meer as 250 voëlspesies verwelkom.
Besinnings by die Virginia Coast Reserve.
Aan die een kant is Bald Head 'n privaat enklave van manjifieke herehuise aan die strand, 'n toevlugsoord van twaalfduisend hektaar met 'n pragtige gholfbaan, 'n jachthaven en 'n spa, met tienduisend hektaar opgesluit as 'n ongerepte natuurreservaat. Aan die ander kant is daar baie geleenthede om kothuise en meenthuise te huur en op te tree asof u die plek besit. Die eiland en sy moerasse van Cape Fear het die geliefde skrywer Robert Ruark geïnspireer-sy oupa het in Southport gewoon, die wegspringplek vir Bald Head-en sy somers hier het sy meesterstuk beïnvloed, Die ou man en die seuntjie.
Fietsry op Jekyll Island in Georgia.
Ontspan soos 'n Rockefeller
Die Goue Eilande
Aan Jekyll -eiland, die mees suidelike van hierdie vierkantige versperringseilande langs Brunswick, Georgia, staan ​​die Jekyll Island Club Resort as 'n lewende monument vir die buitensporige geskiedenis van die streek. Die eertydse jagklub vir die Rockefeller-, Vanderbilt- en Pulitzer-gesinne het verlede jaar 'n opknapping van $ 25 miljoen ondergaan, wat 'n nuwe hotel aan die strand en 'n oop restaurant aan die rivier bygevoeg het, en die klubhuis omstreeks 1886 opgerig het. Noord oor die klank sit St Simons Island, waar droë gevryfde ribbes by Southern Soul Barbeque, bordgrootte T-bene by Bennie's Red Barn, en stapels bloubessie pannekoeke by Palmer's Village Café voed sonmoeg vakansiegangers. Steek die paadjie oor na See -eiland, wat die vyfster-klooster-oord bied, met valke-lesse, tee-tye op sy drie gholfbane en ure se swem by die strandklub. Die wildste van die klomp is Klein St. Simons, die tuiste van 'n lodge met vyf afgesonderde kothuise en duisende hektaar gety moeraslande om te verken.
Wie het 'n swembad nodig as u in die Exumas is? Die water rondom hierdie groep 365 Bahamiese eilande is net so kalm en helder. Boonop huisves dit reuse seeskilpaaie en 'n bekende swemvarke. Land op die lughawe op Great Exuma voordat u met die motor verken (aan die linkerkant!) waai die turkoois vlak, en piekniek in perfekte privaatheid.
Nadat u op die 167 kronkelende trappe van die vuurtoring van Hunting Island geklim het, kan u die uitsig neem: myl se strand langs grenspaadjies en kampeerplekke wat in maritieme woude vasgesteek is. By die enigste openbaar toeganklike vuurtoring in die staat, wat in 1859 gebou is en in 1875 herbou is nadat dit in die burgeroorlog vernietig is, het Hunting Island verander van 'n elite-jagveld in die negentiende eeu na 'n geliefde staatspark in Suid-Carolina. Vanaf Hunting kan u 'n veerboot vaar met Coastal Expeditions om die ruwe paadjies en ongerepte strande van die nabygeleë St. Phillips -eiland te besoek, tot onlangs 'n privaat toevlugsoord vir die miljardêrbewaarder Ted Turner en 'n toevlugsoord vir jakkalseekhorings, houthakkies en geverfde buntings.
Stap op die strand op die Hunting Island van Suid -Carolina.
'N Dag aan die rand
'N Oggend se ry oor moeras van New Orleans, op die plek waar die kontinent uiteindelik na die Golf wyk, waarsku 'n bord: No Diving From Pier. Onder gly gly bot in vlak water. 'N Eeu gelede, voordat orkane die groot hotel en lewende eike van Grand Isle verken het, het Kate Chopin se tragiese heldin Edna Pontellier vanaf hierdie strand in die oneindigheid geswem. Maar nie alles is eksistensieel op die versperringseiland nie: spandeer dae lank op skulpe terwyl rugvin langs die onbewoonde kus gly, of vis die binnemoeras uit 'n stand van Baccharis. Wees eenstemmig met die roseate -lepelbek, die loerige krokodil, die visarend op die top van 'n koninklike boom.