Padrón -rissies gevul met resep vir Tetilla -kaas - Tradisionele resepte - 2022
4 knoffelhuisies, geskil, in die lengte gehalveer, middelkiem verwyder
1 koppie plus 1 eetlepel ligte vrugtige olyfolie
24 Padrón -rissies of shishito -rissies*
2 onse (ongeveer) Tetillakaas **
Kap knoffel en sout in 'n medium metaalbak met 'n stamper of agterkant van die lepel tot pasta vorm. Klits eiergele, 3 eetlepels water, suurlemoensap en mosterd by. Plaas die bak op 'n kastrol met skaars water (moenie dat die bodem van die bak aan water raak nie) en klits konstant totdat die mengsel verdik en die termometer wat onmiddellik in die mengsel geplaas word, vir 3 minute by 'n temperatuur van 6 tot 7 minute registreer. Haal die bak uit die water. Verkoel die mengsel tot kamertemperatuur, roer af en toe, ongeveer 15 minute.
Klits 1 koppie olie geleidelik in die eiergeelmengsel in 'n baie dun, stadige stroompie, klits tot die sous dik is. Geur indien nodig met peper en nog meer sout. Bedek en verkoel.
Sny die sny in die lengte langs elke soetrissie. Sny kaas in klein reghoekige stukkies om binne -in soetrissies te pas. Voeg 1 stuk kaas in elke soetrissie; druk om in te sluit. DOE VOORUIT Sous en rissies kan 1 dag vooruit gemaak word. Bedek afsonderlik en laat afkoel.
Verhit 1 eetlepel olie in 'n groot, kleefvrye pan oor medium-hoë hitte. Voeg soetrissies by die pan; kook tot dit bruin is en kaas smelt (sommige kaas kan uit pepers uitloop), draai af en toe, 1 tot 2 minute. Rangskik soetrissies op skottel. Bedien met sous vir doop.
As jy nie Padrón- of shishito -rissies en Tetilla -kaas kan kry nie, gebruik mini -soetrissies en jalapeño Jack -kaas.
Verdejo, 'n witwyn uit die Rueda -streek (suidoos van Galicië), het genoeg suurgehalte en liggaam om die paprika en kaas te weerstaan. José beveel die Bodegas Naia 2006 Naiades ($ 29) aan. As u nie die bottel kan kry nie, probeer die 2008 Vidal Soblechero 'Viña Clavidor' Verdejo ($ 13).
1 porsie bevat die volgende: Kalorieë (kcal) 294,2 %Kalorieë uit vet 94,3 vet (g) 30,8 versadigde vet (g) 5,3 cholesterol (mg) 58,0 koolhidrate (g) 2,0 dieetvesel (g) 0,4 totale suikers (g) 0,7 netto Koolhidrate (g) 1.5 Proteïen (g) 2.5 Resensies -afdeling
Die gebruik van rissies in Spaanse kookkuns
Terwyl Christopher Columbus se verkeerde reis na Wes -Indië in 1492 die gevolg gehad het dat Spanje waarskynlik die eerste land in Europa geword het waar Chillies bekendgestel is, het die Spaanse mense nie onmiddellik ondersteuners geword nie. Aanvanklik is Chillies bloot as biologiese nuuskierighede uit die nuwe wêreld beskou en word dit in hul kloosters en botaniese tuine verbou vir hul ornamentele eienskappe, eerder as om dit as 'n kulinêre bestanddeel te gebruik.
Stadig maar seker het dinge egter begin verander. Die monnike het meer avontuurlustiges geword en begin eksperimenteer met die gebruik van Chillies in hul kookkuns. Spaanse boere het hulle ook as 'n huishoudelike gewas begin verbou - as 'n alternatief vir die (en baie duur) swartpeper, wat ons vandag ken. In die 15de /16de eeu, toe hierdie veranderinge plaasgevind het, was swartpeper slegs die eiendom van die superrykes, aangesien dit na bewering meer as sy gewig in goud gekos het. Om iets soortgelyks in die vorm van Chillies te hê, was vir die arme boere van destyds 'n voorsmakie van 'n leefstyl wat hulle nie kon bekostig nie
Namate die tyd dat Chillies (veral die mildere variëteite) toegeneem het, gewild geword het, het dit meer en meer in die Spaanse kookkuns veranker, maar selfs vandag word dit steeds nie gebruik in die mate waarin dit byvoorbeeld in Asiatiese en Afrikaanse kookkuns gebruik word nie.
Hoe rissies in Spaanse kookkuns gebruik word
Alhoewel die neiging in die Spaanse kookkuns beslis na mildere rissies soos die Padron- en Gernika -soetrissie (uit die Baskiese streek) is, het Spanje 'n wonderlike klimaat vir die verbouing van rissies. 'N Verskeidenheid van die superwarm Naga-familie (soortgelyk aan Dorset Naga) word suksesvol in Spanje verbou in die vorm van die Spaanse Naga (oftewel Gibraltar Naga).
Die Gernika Chilli (ook bekend as die Choricero Chilli) word op verskillende maniere op verskillende stadiums van volwassenheid gebruik. As dit jonk en nog groen is, word dit gebraai en word dit gewoonlik as tapas bedien, of as dit toegelaat word om volwasse te word en rooi te word, word dit gedroog en as smaakmiddel en kleurstof in Chorizo ​​-worsies gebruik. Die Choricero is die familie van die beroemde Espelette Chilli, wat aan die Franse kant van die Baskiese streek verbou word. Albei het 'n spesiale beskermde status en verklaar dat hulle spesifiek uniek is vir hul streke en dat hulle geproduseer en verpak moes word in die gebied om onder hierdie name kommersieel verkoop te word (Cookapedia)
Ander gebruike vir die rissie in Spanje is vir gebruik in rysgeregte, gebraai of gestop met kaas, beits, in rissiesouse soos dié wat gebruik word vir Albondigas (Spaanse gehaktballetjies) en soos wanneer dit as poeier gebruik word, Patatas Bravas (pittige aartappels).
Padrón. 'N Chilli met 'n Scoville -gradering van 500 -2500 SHU uit Padrón, Galicië, Spanje. Alhoewel die meeste sag is, kan 'n sekere persentasie aan die bokant van die Scoville -graderingskaal redelik warm wees. Padróns word ongeveer 2 sentimeter lank en ongeveer 1 duim dik en kan gevind word in kleure wat wissel van groen, geel en soms rooi. Word gebruik in resepte soos Pimientos de Padrón (rissies in olyfolie) en Pimientos de Padrón Rellenos de queso Tetilla (rissies gevul met Tetilla -kaas)
Pimiento Choricero (aka Gernika) 'n Matige soetrissie met 'n Scoville -telling van 0 tot 1000 SHU van die Baskiese stad Gernika, Biskaje, in die outonome gemeenskap van Baskeland, Spanje. Hulle word geoes terwyl hulle nog jonk en groen is op 'n lengte van tussen 2 en 3 duim lank met 'n breedte van ongeveer 1 duim. In hierdie formaat word dit in 'n soortgelyke styl voorberei as Pimentos de Padron (gebars in warm olyfolie en bedien as tapas). 'N Ander manier om hierdie rissies te gebruik, is om hulle te laat ryp word en rooi te word voordat hulle gedroog word vir gebruik soos 'n bestanddeel in die bereiding van Chorizo ​​-worsies en geurgeregte soos Bacalao a la vizcaína (sout kabeljou in Biscay -sous)
Pimiento Ñora. 'N Ligte balvormige rissie met 'n Scoville -telling van 0 -1000 SHU uit Murcia, Suid -Spanje. Dit word 'n helderrooi kleur as dit volwasse is en word dan gedroog. Dit word wyd gebruik in Spaanse kombuise in die vorm van Paprika. In die kombuis van die Valenciaanse gemeenskap (Alicante) van Murcia word dit gebraai as dit vars is om rys te kleur en te smaak. In Katalonië word dit algemeen gebruik as 'n bestanddeel in Romesco -sous wat gebruik word om Katalaanse resepte vir rys, geroosterde vleis, groente en vis te smaak. 'N Tipiese resep in hierdie streek is Arroz Negro (swart rys met inkvis en garnale)
Padron Peppers: Hoe om pittige, Spaanse Tapas Roulette te speel
Op soek na 'n vinnige partytjiehappie? Wat van 'n vinnige partytjie -truuk? Om veilig te wees, het ons albei tegelyk. Padronpepers, of pimientos de padrón, is 'n dun vel Spaanse peper uit Galicië. Dit is toevallig ook een van ons gunsteling -eetgoed op aarde, nie net omdat dit heerlik is nie, maar ook omdat dit opwindend is.
Padron -soetrissies word "Spaanse roulette" genoem. Moenie bekommerd wees nie, hulle sal u nie liggaamlike skade aandoen nie, maar u sal u mond waarskynlik verbrand. Die wonderlike van Padron -soetrissies is dat sommige van hulle soet, tertig en groen is sonder enige hitte, en dat sommige van hulle die vuur van die hel bevat. U weet nooit watter een u kry nie, wat dit baie lekker maak om tydens 'n partytjie te eet. Elkeen van u gaste sal afwisselend ooh en aah oor hul geur, tekstuur en algemene heerlikheid wees - maar af en toe verander een van hul gesigte in paniek, hulle swaai hul hand oor hul mond en almal kan die show geniet. Klink dit na 'n gemene manier om pret te hê? U moet dan nie lief wees vir soetrissies nie.
Die beste manier om Padron-soetrissies te eet, is om dit vinnig in 'n bietjie warm olyfolie te blaas totdat die vel donkerbruin begin word. Bestrooi dan mildelik met growwe sout. Dis dit. Soms druk ons ​​graag 'n bietjie suurlemoen oor, of strooi 'n bietjie gerookte paprika oor. As u die rissies net 'n bietjie wil versag met 'n bietjie romerige kaas uit hul geboortedorp, kyk gerus na ons Spaanse voedingsgids, Jose Andres, en vul Padron-pepers met Tetilla-kaas.
Luister na Jose. Vir die liefde vir alles wat heilig is, moenie hierdie dinge probeer ontketen nie. Jy sal mal word. As u nie op 'n plek woon waar u Padron -soetrissies kan kry nie (dit verskyn in die laat somer in die boeremarkte - warm peperseisoen), kan u 'n bietjie op die La Tienda, 'n spesiale spesery, gaan haal.
Die kombuis van Galicië
Die kombuis is een van die belangrikste toeriste -aantreklikhede van Galicië: die uitstekende lekkernye van hierdie streek is gebaseer op die hoë kwaliteit en verskeidenheid van die plaaslike produkte wat gebruik word vir die bereiding van geregte. Land-, plaas- en see -produkte is uniek in hul eienskappe en kwaliteit. Verder kan nie vergeet word dat die professionaliteit van sy kundiges een van die belangrikste pilare van die Galisiese kookkuns is nie. Galisiese sjefs word wêreldwyd aangetref.
Die belangrikheid van sy gastronomie word gemanifesteer by die meer as 300 gastronomiese feeste wat die hele jaar in Galicië gehou word. Die oorsprong van hierdie verheffings vir plaaslike produkte, wat groot belangstelling by besoekers wek, lê in die vele plaaslike en plaaslike tradisionele feeste wat tydens oestyd of godsdienstige vakansiedae gehou word, soos die "romerías", waar beloftes aan die beskermheilige gemaak word en dan afgesluit met 'n tradisionele ete. Sommige van hierdie feeste lok 'n groot skare en word erken as van nasionale toeristebelang.
Tradisioneel was Galicië, met sy kuslyn van 1 200 kilometer en talle hawens en hawens, altyd 'n gebied waar die see belangrik is, en een van die belangrikste aktiwiteite van sy inwoners is die visvangs. Vandag is Vigo die belangrikste vissershawe in Europa en die galiese rias is die belangrikste produsente van mossels ter wêreld. Die besonderse kuslyn, gevorm uit die hoogste kranse in Europa, en die rustige waters van die rias, tesame met die ryk voedingstowwe wat in hierdie deel van die Atlantiese Oseaan gevind word, het aanleiding gegee tot 'n unieke ekosisteem wat die beste kulinêre produkte lewer. Kossies aan die kus wat deur die sterk Atlantiese golwe, krewe, sint -jakobsspinne, spinnekoppe, "nécoras" (klein krappe), garnale, "bueyes de mar" (groot krappe) en kreef uit die rias gekombineer is, saam met die oesters , mossels, kokkels, mossels, seekat, inktvis, tarbot, rooi brasem, sardientjies, sargo (soortgelyk aan bonito), seebaars en vele ander soorte visse wat die Galisiese waters bevolk. Die eeue oue visvangtradisie van Galicië het gelei tot vismarkte wat die beste verskeidenheid diepseevisse bied, soos tuna, stokvis, kabeljou, steenbok en die heerlike makreel. Eenvoudige resepte vir produkte van topgehalte. Dit is die tradisionele kookkuns van Galicië: wat regtig tel, is die grondstof.
As die kus ryk is aan produkte, is die binneland van Galicië nie slegter nie Peppers with Denomination, soos dié van Padrón, aartappels van Bergantiños, pastinaakblare in die hele streek "Pan de carballo" en "cea" en koring. Neute soos kastaiings, okkerneute, haselneute en amandels en ons moet nie die wilde en lekker sampioene, die bloubessies en bosheuning vergeet nie. Groentegeregte sluit in Galiciese sous, gemaak van groenbone, chard, Franse boontjies, kool- en pastinaakblare, aartappels en haricotbone. Die belangrikste vleis in Galicië is beesvleis. Dit word baie jonk as kalfsvleis geëet, en die beste diere dra 'n kwaliteit seël van 'ternera gallega'. Hierdie vleis word gebruik om honderde resepte voor te berei, soos die uitstekende lendesteak, die gewilde "caldeiro" (tipe bredie) en "Galiciese cocido", gemaak met aartappel en kekerertjies. Die besoeker wat sy vleis deeglik verkies, moet 'n Galiciese os probeer, wat die grense oorskry het en opgeneem is in die kombuis van ander Spaanse streke, soos die Baskenland. 'N Ander spesialiteit is gebraaide suigkind, wat altyd op die beste tafels en by vierings voorkom. Boonop bevat die pluimvee-reeks die vrylopende haan en natuurlik die beroemde kapoen, 'n kastriese haan wat uiters uitgestrek is en 'n spesialiteit is tydens Kersfees. Wat die kaas betref, word die meerderheid berei met koeimelk. Galicië hou denominasies vir kase soos Tetilla, Ulloa, San Simón en O Cebreiro. Die gaar ham word gebruik om die tipiese ham met pastinaakblare voor te berei. Die binneland van Galicië hou van sy worsies, die belangrikste met betrekking tot oorspronklikheid is die "androlla" wors en "botelo", wat gerook en dan gekook word. Die "chorizos" en "salchichones" (salami-tipe wors) is van hoogstaande gehalte. Verder word ander dele van die vark gebruik om Galiciese bredies te maak, soos spek, snoet, die vleis rondom die werwels, drawe, ens. Galicië verbou ook sy eie wyn en spog met vyf verskillende denominasies van oorsprong. Die bekendste van sy likeurs is die "aguardiente gallego", 'n hoëdigte distillaat wat gebruik word om die tradisionele glühdrank bekend te maak as 'queimada' (versuikerde 'aguardiente' wat gevlam word). Koffielikeur, kersielikeur en kruie likeur.
EMPANADA: Die gereg, wat seker een van die veelsydigste is wat ooit bestaan ​​het, wat die binneland van Galicië met sy kus verenig, word 'empanada' (gevulde gebak) genoem. 'Empanada' kan gevul word met varkrib, vleis, varkhaas, beesvleis, sardientjies, seekat, kabeljou met rosyne, bonito ... byna alles wat u kan voorstel.
Kersete in Galicië
Die seekos is 'n moet, in die vorm van 'n seekosbord of in geregte soos seekat 'n feira, gevulde sint -jakobsschelpe of mossels voorbereide matroostyl. Vir hoofgereg stel ons 'n visklassieker voor (kabeljou met blomkool) of 'n tipiese Galisiese gereg op vleis, lacón con grelos (varkskouer met raapblare). Die mees tradisionele kersnageregte is die Santiago -tert en die filloas (pannekoeke), asook 'n seleksie van marsepein en seisoenale koeke gemaak met kastaiings of appel.
Amerikaners het die afgelope jaar verlief geraak op Spaanse kos, en niemand het meer gedoen om pasmaats te speel as die bekroonde sjef Jose Andres nie.
In hierdie onweerstaanbare metgeselbundel van sy openbare televisieprogram Made in Spain, herinner Jose ons-op die mees aanloklike en heerlike manier-dat die kos van sy geboorteland, Spanje, so uiteenlopend en vindingryk is as enige van die wêreld se wonderlike kookkuns. Om dit te bewys, neem Jose ons op 'n heerlike toer deur sy geliefde vaderland, van Andalusië tot Aragón. Onderweg deel hy resepte wat nie net plaaslike tradisies weerspieël nie, maar ook die hart en siel van die kenmerkende kookkuns van Spanje.
In die Baskeland ontdek ons ​​wonderlike visgeregte en die haute cuisine van sommige van die beste restaurante ter wêreld. In Cantabrië, bekend vir sy suiwelprodukte, vind ons wonderlike ambagshase. In Valencia leer ons waarom die geheim van onvergeetlike paella alles in die rys is. En in Castilla La Mancha wys José ons die land van die groot Don Quichote, waar 'n magiese blom kosbare saffraan produseer.
Die geregte van Gemaak in Spanje toon die diversiteit van die Spaanse kookkuns aan soos dit in huise en restaurante van noord tot suid berei word-van gemaklike sop en toebroodjies tot sielverwarmende geregte van langboontjies en kunstig saamgestelde slaaie. Baie geregte toon die uitstekende Spaanse produkte wat nou oral in Amerika beskikbaar is. Baie meer word voorberei met die gewone bestanddele wat in enige goeie supermark beskikbaar is.
Met meer as honderd eenvoudige, eenvoudige resepte wat die geure en essensie van Spaanse kookkuns pragtig vasvang, Gemaak in Spanje is 'n onontbeerlike toevoeging tot enige versameling kookboeke.
Webwerwe vir Spaanse bestanddele
Kleurvolle foto's deur Thomas Schauer beeld Spaanse bestanddele uit, soos Pasamontes Oro -kaas. Ander beelde toon hoe Jos & eacute Andr & eacutes Spaanse geregte kook, soos paella, heerlike geregte, soos garnale, en tonele uit Spanje (markte, wingerde, vissers, ens.).
Die afdeling Hulpbronne bied webwerwe vir bronne van outentieke Spaanse produkte, soos tuna en sjerrieasyn (The Spanish Table), sowel as chorizo- en morcillawors (Despana).
Gastronomie is een van die belangrikste besienswaardighede van Galicië: die kwaliteit en verskeidenheid van plaaslike produkte, die blywende tradisies en evolusie, met respek vir die verlede, vorm die basis van die Galisiese kombuis. Plaaslike produkte, of dit nou gewasse of vee is, veral uit die see, het hul eie spesiale eienskappe en word gekook op tradisionele en bedagsame, tuisgemaakte, haastige, oorvloedige en gevarieerde maniere, wat aanleiding gee tot 'n spesiale, baie bekende en baie gewaardeerde kookkuns.
Die belangrikheid van gastronomie vir Galiciërs kan gesien word op meer as 300 kosbeurse wat regdeur die jaar in die outonome streek gehou word. Hierdie vieringe van produkte uit die land, wat soveel belangstelling onder besoekers wek, is afkomstig van plaaslike of streeksvieringe ter herdenking van tipiese tradisies, vriende en#8217 vergaderings, of word saamgeval met oeste of godsdienstige feeste, soos die pelgrimstogte, waar die vervulling van 'n Die belofte aan die Heilige word voltooi met 'n tradisionele maaltyd.
Van die see af
Tradisioneel was Galicië, met 1300 kilometer kuslyn en 'n groot aantal vissershawe, 'n streek wat geleef het van die see en van visvang, een van die belangrikste aktiwiteite van die inwoners. Gevolglik is Vigo nou die belangrikste vissershawe in Europa, en die rias in Galicië is die grootste mosselprodusente ter wêreld.
Die buitengewone toestande aan die kuslyn, wat die hoogste kranse in Europa afwissel met die kalm waters van die rias, asook oorvloedige voedingstowwe uit die Atlantiese Oseaan op hierdie breedtegrade, het 'n unieke ekosisteem gevorm wat die beste kulinêre markte bied. Gansboomwortels van die kus wat deur die Atlantiese golwe geteister word, kreef, mossels, spinnekoppe, seekrabbe, garnale en krewe uit die rias, saam met oesters, mossels en kokkels, onder andere, vorm deel van die skat van die Galisiese kus saam met seekat, inkvis, tarbot, rooi en wit seebrasem, sardien, wolfvis en vele ander spesies wat die kus van Galicië bevolk.
Die uitgebreide ervaring van vissers in Galicië het ook daartoe gelei dat die vismarkte in die outonome streek goed voorsien is van diepseespesies, soos onder meer tonyn, stokvis, kabeljou, pampak of lekker makriel.
Hierdie vis is opgeneem in die kookresepte van Galicië en het 'n naam gekry vir die produkte van die see. Wie het nog nooit van stokvis of kabeljou a la Gallega gehoor nie? Of seekat á feira, of a la mugardesa?
Eenvoudige resepte vir produkte van topgehalte. Dit is tradisionele Galiciese kookkuns, waar die belangrikste bestanddele eintlik belangrik is.
Uit die land
En as die kus ryk is aan kookprodukte, is die binneland van Galicië nie minder nie. Die uiteenlopende klimaat van Galicië, waar, hoewel die oseaanklimaat heers, Mediterreense en kontinentale klimate kan voorkom, wat die oes van 'n wye verskeidenheid pulse, groente en ander produkte van die land moontlik maak.
Rissies met oorsprongsbenaming, soos dié van Herbón (Padrón-A Coruña), aartappels van Bergantiños, grelos ('n soort kool) oral in die outonome streekbrood van Carballo en Cea-mielie gedroogde vrugte soos kastaiings, okkerneute, hazelnoten en amandels, nie te vergeet van wilde spesies soos sampioene, bloubessies of bosheuning nie, is almal 'n bewonderenswaardige vetkas. Die gewaslande in Galicië skep geregte soos caldo gallego (Galiciese sous), gebaseer op groente, beet, kool of grelo's, aartappels en boontjies.
Hierdie klimaat is ook daarvoor verantwoordelik dat Galicia permanent groen is, waarvan 'n groot deel ooreenstem met 'n groot uitgestrektheid weidings wat die troppe koeie, skape en bokke in die streek voed.
In Galicië is beesvleis die sterproduk. Dit word baie jonk as kalfsvleis gekook, en die maksimum kwaliteitsvlak word bereik met die merk Ternera Gallega. Hierdie vleis gee aanleiding tot honderde resepte, of dit nou die heerlike entrecote, die gewilde carne of caldeiro of as deel van cocido gallego (Galiciese bredie) is. As u egter verkies dat u beesvleis goed gedoen is, moet u nie die Galisiese os mis nie, wat grense oorskry en die resepteboeke van ander Spaanse streke, soos Baskenland, binnegaan.
Wat die kase betref, waarvan die meeste met koeimelk gemaak word, beskerm Galicië sy denominasies of oorsprong, insluitend wonderwerke soos Tetilla, San Simón en O Cebreiro -kaas.
Onder die vleis word bokkie, die vleis van 'n jong, ongespeende bok, gebraai en vorm deel van die beste eetkamertafels en word gebruik vir vieringe.
Onder die voëls is hoogtepunte ook plaashane en natuurlik kaponne, hoenders uit die vrye variëteit en streng voer vir die beste maaltye, veral tydens Kersfees.
Varkvleis word daarenteen op verskillende maniere in Galicië voorberei en geen deel van die vark word ongebruik nie. Lacón (gekookte ham) word gebruik om die tipiese lacón con grelos (gekookte ham met kool) te maak. In die binnelandse provinsies word wors baie gewaardeer, waaronder androlla en botelo bekend is vir hul oorspronklikheid, gevulde vleis gemaak van gekapte varkribbetjies, gemarineer met paprika en speserye, gekook nadat dit gerook is. Chorizos en salchichones bied uitstekende gehalte. Ander dele van die vark word ook gebruik vir Galiciese bredies (spek, wang, vleis rondom die werwels, draf…)
Die dieet van Galicië, 'n Atlantiese, pragtige en raaiselagtige land, is 'n bron van plesier met 'n smaak van die see, wat nou aandag trek uit die voedingswêreld danksy sy gesondheidsverwante eienskappe.
Galiciërs is saam met ander mense aan die Atlantiese kus, soos Yslanders, een van die langstes met 'n laer cholesterolvlak en 'n laer risiko vir kardiovaskulêre siektes.
Wat hierdie mense gemeen het, is omring deur die see en hul besondere eetgewoontes wat hulle van kleins af geleer het, gebaseer op 'n hoë visverbruik.
Sulke voedingsgewoontes word die Atlantiese dieet genoem. In die Spaanse staat as geheel is Galicië die gebied wat die meeste vis verbruik.
Een van die belangrikste voordele van hierdie tipe dieet, oftewel die Atlantiese dieet, lê in die groot verskeidenheid vis wat baie groot omega 3-sure met 'n lang ketting bevat en proteïene, vitamiene en minerale van hoë gehalte, soos yster, kalium en jodium.
Die Atlantiese dieet is een van die gesondste eetwyses, waar produkte van topgehalte gekombineer word met eenvoudige kulinêre tegnieke soos braai, kook of stoom kook.
Die basis lê in die see, die oesvelde en die veeplase, aangevul met 'n matige verbruik van uitstekende brood, wyn en aartappels.
Spanje is miskien die bekendste vir sy rooi kleur, maar die bekendste wyn van Galicië is wit. Albariñoword gemaak met die inheemse Albariño druiwe, verbou in die Rias Baixas, 'n reeks van vier Atlantiese inhamme suid van Santiago de Compostela. Die wyn is vrugtig en ongelooflik lig en vergesel die seekos geweldig.
Een van my gunsteling ontdekkings in Galicië was Nordés Gin. 'N Relatief nuwe gin, Nordés, is gemaak van 'n druiwe wat op Albariño-druiwe gebaseer is, wat dit 'n baie Galiciese drank maak. Botaniese produkte bevat suurlemoenskil en hibiskus, en die gevolglike geur is soet en blommig. Dit is 'n ligte, somerlike gin wat perfek is vir skemerkelkies.
Regoor Noord -Spanje, die plaaslike aguardiente(vuurwater) is 'n pomace-brandewyn wat bekend staan ​​as orujo. Dit is soortgelyk aan grappa en het waarskynlik sy oorsprong in Cantabria, maar Galicies orujo is geneig om beter bekend te wees. Baie Galisiese gesinne het hul eie geheime resep, en daar is ook verskeie kommersiële produsente in die streek.
Galicië het 'n sterk Keltiese wortel wat nog steeds sigbaar is in baie gebruike en feeste van die streek. 'N Goeie voorbeeld is die Galisiese drankie queimada, wat 'n vurige slag is. Orujo word gemeng met koffiebone, kaneel, suiker en suurlemoenskil terwyl 'n towery voorgehou word om die bose geeste af te weer, dan word die drank aan die brand gesteek. Hierdie tradisionele ritueel word beskou as 'n belangrike deel van die Galisiese identiteit.
Geroosterde padronpepers en chorizostokkies met heuningstrooi
Hierdie taai gegrilde padronpepers en chorizo ​​-spiesies met heuningstrooiery is die perfekte voorgereg of vingerhappie om saam met drankies gedurende die somermaande voor te sit. Boonop is dit baie vinnig en maklik om te maak.
Gepubliseer: 27 Mei 2015 om 09:32
padronrissies 150 g
gesnyde chorizo ​​of olyfolie
gevlokte seesout vir besprinkel
gerookte paprika 'n knippie
Week 12 houtspiesies vir 10 minute in water. Ryg die rissies en chorizo ​​op die spies, vou elke sny chorizo ​​op. Verhit 'n groot braaipan of 'n buitebraai. Verhit 1 eetlepel olyfolie as jy 'n braaipan gebruik. Braai of braai die spies ongeveer twee minute in twee groepe, of tot dit aan beide kante verkool is. Verwyder en sit dit op 'n skottel. Bedruip met heuning, sout en gerookte paprika as hulle almal gebraai is.
1 pak Sainsbury's Padron Peppers 135g
80 g chorizo ​​-wors, in ringe van 0,5 cm gesny
50g Sainsbury's Proe die verskil Marcona Blanched Almonds
Grof seesout na smaak
Plaas 'n groot, vlak pan oor medium hitte. As dit warm is, voeg die amandels by en kook vir 1 minuut aan elke kant tot ligbruin. Haal die amandels uit die pan en hou eenkant.
Voeg 1 eetlepel olie in die pan, en voeg die chorizo ​​-skywe by as dit warm is. Kook die snye vir 2 minute, draai halfpad deur.
Voeg die Padron -soetrissies in die pan en kook vir 5 minute. Draai die soetrissies soos nodig sodat alle kante donkerder en blaar word. Die chroizo -skywe word bruin en bros.
Plaas die bruin amandels terug in die pan en voeg na smaak seesout by. Roer die pan nog een keer en bedien.