DINSDAG 24 APRIL – `N SKEERMES SE SNYKANT
DINSDAG `N SKEERMES SE SNYKANT
LEES: Romeine 6: 22 – 23
"Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here (23)."
In die Gideon Magazine vertel Dr. Will H. Hough­ton, die insident van`n man wat Chicago besoek het om goedere vir `n New Yorkse sakekamer te ver­koop. Hy het geld van die onderming gesteel, totdat hy `n paar duisend dollars geskuld het. Hy het `n manier uitgedink om sy gewete stil te maak. Hy sou elke dag hard werk. In die aand dan plekke van vermaak, tot laat in die nag, besoek. Dit het gemaak dat hy nie saans wakkergelê het en aan sy oor­treding gedink het nie. Een oggend, in sy Chicago­hotel, slyp hy sy outydse skeermes, op die leer skeermesstroper, om dit skerp te kry. Hy soek `n stukkie papier om die skeermeslem aan af te vee. Al wat hy raaksien, is `n Gideonbybel wat op die kas lê. Hy skeur `n bladsy uit die Bybel en vee sy skeermes daaraan af. Op die spoor van die skeerseep lees hy `n sin op die Bybelbladsy. "Die loon van die sonde is die dood; maar die gawe van God is die ewige lewe deur ons Here Jesus Christus." Die ontnugterde verkoopsman sit die Bybel vir twee ure lank en lees. Hierna gaan hy op sy knieë langs die bed staan, met die Bybel oop voor hom en hy bely sy sonde en sy nood aan God en hy neem Christus aan as Verlosser. Hy kom onder die indruk van die nuwe lewe wat aan hom gegee is. Hy laat weet sy firma in New York hy keer terug. Aan die firmabestuurder bely hy die diefstal van die geld. Hy is nie vervolg nie, ook nie ontslaan nie, maar hy word toegelaat om maandeliks, soos hy dit kan bekostig, `n terugbetaling van die geld te doen.
Dr. Will Houghton sê, die laaste wat hy van die man gehoor het, is dat hy nou in New Jersey woon, sy Christenskap uitleef en getuig van die krag van die Bybel en die reddings­krag van sy Verlosser, Jesus Christus.
As`n skuldbewussyn die gewete kwel, of `n vrees van die ewigheid maak die hart onrustig, draai dadelik na Jesus toe en roep Hom aan, bely die probleem en vra sy redding. Hy neem almal aan wat met sondeskuld vir redding na Hom toe kom.
"Here, vandag vertrou ek in U as my Verlosser."
MAANDAG 23 APRIL – DIE TAS REG PAK
MAANDAG DIE TAS REG GEPAK
LEES: Psalm 25
"Here, maak my u weë bekend; leer my u paaie. Lei my in u waarheid en leer my, want U is die God van my heil. U verwag ek die hele dag (4,5)."
`n Reisiger is besig om sy tas vir `n reis te pak. Hy sê vir sy vriend. "Daar is nog `n hoe­kie oop, waarin ek graag `n gidsboek, `n lamp, `n spieël, `n teleskoop, `n boek oor ge­dig­te, `n aantal biografië, `n bondel ou briewe, `n liedboek en `n skerp swaard wil pak. Al hier­­die belangrike artikels moet in daardie hoek van die tas inpas." "Hoe op aarde wil jy dit regkry?" vra sy vriend verbaas. Hy ant­woord: "Maklik. Die Bybel bevat al hierdie dinge wat ek vir jou genoem het, en daar is net genoeg ruimte nog vir my Bybel." Walter Knight skryf: "The most wonderful, the most marvelous book in all the literature of the world is the Bible, because it is God's own Book!"
Jesus is vir ons ons Weg en Gids hemel toe, maar ons beleef aardse situasies wat hulp en raad uit ons hemelse bron nodig het. Ek iden­tifiseer net `n paar, probeer om self die ander raak te sien. Ons padkaart hemel toe, die lamp wat ge­durig lig moet bring waar dit in ons hart donker word, `n spieël, sodat ons ons­­self kan sien, en dit lei dikwels na be­ly­de­nis van sonde, en so kan ons prakties be­paal wat ons uit die Bybel vir ons reis hemel toe moet gebruik.
Ons is God se mense wat deur hierdie wê­reld van sonde op `n kort en sondebe­dreigde pelgrimstog reis en ons het nodig om een ding te weet, of ten minste daarna te vra: "Is ek nog op die regte weg hemel toe?" God het die koers en die weg hemel toe vir ons duidelik in sy Woord, ons Bybel, aangewys. Die artikels wat die man dus genoem het wat ingepak moet word, is die dinge wat ons ook op `n gewone, moeilike reis nodig sou hê. Hierdie Woord van God is daarom absoluut noodsaaklik as ons praktiese gids en voor­siening, vir ons geestelike behoeftes op ons, soms moeilike reis, hemel toe. Dit gee vir die gevalle mens die beste aanwysings wat hy op hierdie tog nodig het: die liefde, die genade, die ontferming van ons Drie-enige God.
Hoeveel keer, het ons nie in ons daaglikse lees van die Bybel, juis die raad en beloftes gevind wat ons daardie dag, of oomblik, nodig het nie? Kom ons raadpleeg daagliks God se Woord vir God se hulp op ons daaglikse reis ewigheid toe.
"Here, vandag soek ek raad in u Woord."
SATERDAG 21 APRIL – PADKOS
Hy sal vir sy volk sorg soos 'n herder vir sy ska­pe. Die klein lammertjies dra Hy in sy arms en hou hulle teen sy bors. (Jes.40:11). Ons Hoof­priester kan ons swakhede ver­staan want Hy het presies dieselfde versoe­kings as ons ge­had, maar Hy het nie daaraan toegegee en sonde gedoen nie" (Heb.4:15). Daarom moet julle nie bang wees nie… julle Vader het Hom reeds voor­geneem om julle in sy nuwe ryk in te neem (Luk.19:10). Laat elkeen wat moedeloos in die don­ker rond­soek op die Here vertrou en op Hom reken (Ps.37:24). Hy sal ons weer in die lig uitlei en ons sal sien hoe Hy ons red (Mig.7:9). As jy op die regte ma­nier na dinge kyk, sal jou lewe helder verlig wees." (Mat.6:23).
Posted by Manie on Apr 14th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 20 APRIL – DIE KRAGKAMER
VRYDAG DIE KRAGKAMER
Walter B. Knight vertel van twee manne wat `n groot fabriek besoek. Hulle word oral rondgewys. Die groot vertrekke waar die groot masjiene draai en werk en `n groot gedreun veroorsaak, met wiele wat teen groot spoed in die rondte draai, bewonder hulle. Die gids neem hulle toe na `n ander kamer toe. In hierdie vertrek is dit doodstil. Nie `n geluid word gehoor nie. "Hier gaan nie veel aan nie," sê die een man. Die gids gelimlag. "Hierdie is die fabriek se belangrikste kamer," sê die gids. "Dit is is van hierdie kamer af, waar die krag vandaan kom, om die fabriek se masjiene te laat draai. Ons noem dit die Stilkamer (Quiet Room) en dit is ook die Kragkamer (Power Room).
Walter Knight merk hieroor op: "Ek het gewonder waar kom ons krag vandaan om te doen wat ons moet doen. Het ons `n Stil­kamer. Het ons `n Stilkamer nodig? En `n Kragkamer? Ek is seker omtrent almal sal sê: Ons het `n Kragkeamer nodig. Ons het `n plek nodig waar ons die Here kan ontmoet en met Hom praat oor ons sake en behoeftes. Ja, ons het`n plek nodig waar ons die wil van die Here oor ons kan leer ken en dan die krag kry om dit te gaan doen soos ons dit kan vermag. Ons lewens sal vrugteloos en vol foute wees indien ons nie tyd deurbring in die Stilkamer, wat dan ook ons Kragkamer word, waar die Here ons ontmoet en in ons harte seën nie.
"Here, vandag wil ek in my stiltetyd krag vir my lewe vir U ontvang."
Posted by Manie on Apr 14th 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 19 APRIL – CHRISTUS SE HOUDING
DONDERDAG CHRISTUS SE HOUDING
LEES: Matteus 11: 25 – 30
"Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle en leer van My, want ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed. My juk is sag en my las is lig" (28-30).
Arthur Thorwalden, van Denemarke, het die Christusbeeld, "Kristus", gemaak. Dit staan nou in die Kopenhagen-katedraal. Helen E. Sprin­ger vertel in Charles L. Wallis se boek "A Treasu­ry of Sermon Illustrations", hoe 'n besoeker aan die Katedraal, die verhaal agter die standbeeld, aan­ge­hoor het.
Na Thorwalden die beeld, met koninklike, trots en op­ge­­he­we kop en uitgestrekte, oorwinnende hande, wat seënend uitgestrek is, met plastiekklei ge­giet het, het hy dit op die voetstuk buite laat staan om droog en hard te word, voor dit in die Katedraal in­gedra sou word. Daardie nag het 'n digte, vogti­ge mis van die see se kant af ingewaai. Thorwal­den het met skok besef dit gaan sy beeld geruï­neer. So gou hy kon het hy na sy beeld gaan kyk. Die vog het die beeld laat smelt. Die kop wat oorwinnend en trots opgehef was – volgens Thor­walden se denke oor Christus – het nou afgebuig en onder toe gekyk. Die hande wat in 'n seën­groet opgehef was, het gesak en was nou uit­no­di­gend vorentoe uitgestrek. Hy het 'n nuwe "Kris­tus" aanskou. Die natuurelemente wat deur God beheer word, het die trotse "Kristus", volgens Thorwalden se beskouing, die houding van 'n soekende, roe­pen­de Heiland gegee. Die beeld is net so in die Katedraal inge­neem. 'n Mens sou nou, in ant­woord op die uitgestrekte, uitnodigende hande, op jou knieë voor Christus moes kniel om in sy gesig op te kyk.
Die Here Jesus Christus ís die oorwinnende Ko­ning van die ganse wêreld, maar Hy bly steeds die roepende, liefdevolle Verlosser wat afkyk na die mens toe wat in nood na Hom toe kom.
"Here, vandag kom ek vrymoedig met my laste en behoeftes na U toe."
WOENSDAG 18 APRIL – `N OOP SAAK
WOENSDAG `N OOP SAAK
LEES Matthéús 10: 28 – 32
"Elkeen dan wat My sal bely voor die mense, hom sal Ek ook bely voor my Vader wat in die hemele is (32)."
`n Amerikaanse prokureur kom met groot opgewondenheid by sy huis aan. Toe hy sy vrou groet, sê hy vir haar: "Vroutjie, wees saam met my bly. Ek het vanaand by die diens, wat ek bygewoon het, tot bekering gekom. Kom ons hou sommer nou ons eerste aandgodsdiens," "My man, ek is so bly saam met jou, maar in die sikamr sit drie prokureurs vir jou en wag om `n saak te bespreek. Ons kan nou saambid, maar ons sal dit nou eers sommer in die kombuis moet doen." Haar man reageer baie beslis. "My vrou, ek het Jesus nog nooit in my huis ingenooi nie, en ek sal hierdie eerste keer, Hom regtig nie kombuis toe vat nie. Hiermee stap hy sitkamer toe. Sy vrou trippel onseker saam. Toe hy in die sit­kamer kom, groet hy sy kollegas met `n wuif van die hand en sê: "My vriende, heel eerste wil ek graag vir julle sê, ek het vanaand die Here Jesus Christus as my Verlosser en Here aanggeneem. Sal julle asb. nou ons saam laat bid. Ek wil die Here dank dat hy uiteindelik in my lewe en daarom ook in my huis ingekom het. " Die drie manne buig hulle koppe en sluit die oë en die nuwe volgeling van die Here Jesus dank eers die Here vir sy eie redding en bid toe vir vriende om hom spoedig te volg.
Die nuwe bekeerling wat Christus dadelik na sy sitkamer toe geneem het en Hom voor sy vriende bely het, het voortaan hierdie uitgesproke getuienis gehandhaaf. Ek haal die oorsproklike skryfwer aan: "This new convert made a clear-cut confession of Christ as his Lord and lived to witness for Him. He became Chief Justice of the United States Supreme Court, John McLean. Die Here Jesus moedig hierdie openlike getuienis vir Hom, en dan natuurlik ook die lewe wat daarby pas, aan deur te beloof: "Elkeen dan wat My sal bely voor die mense, hom sal Ek ook bely voor my Vader wat in die hemele is. God eer hierdie gesindheid ook, deur vir sy nuwe kinders weë vorentoe oop te maak.
"Here, vandag wil ek U openlik bely."
DINSDAG 17 APRIL – LIED EN MELODIE
LEES: 1 Petrus 1 : 3 – 9
"…al word julle nou – as dit nodig is – `n kort tydjie bedroef onder allerhande beproewinge, sodat die beproefdheid van julle geloof, wat baie kosbaarder is as goud, wat vergaan maar deur vuur gelouter word, bevind mag word, tot lof en eer en heerlikheid by die opbenbaring van Jesus Christus…" (6,7)
"Hier is `n nuwe melodie wat ek geskryf het; wat sê dit vir jou?" Mev. Joseph Knapp, die komponiste van van talle geestelike liedere, kuier by Fanny Crosby, skryfster van die woorde van talle van die liedere wat ons sing. Mev. Knapp het sopas `n nuwe liedmusiek gekomponeer, maar sy het nie die woorde vir haar musiek nie. Terwyl die blinde lied­skryfster, Fanny Crosby, luister speel mev. Knapp die wysie oor en oor op die kla­vier. Die volgende sinne wil ek in die oorspronklike Engels skryf. "Sud­denly, Fanny Crosby's face was lighted with inspriration. 'Why, that music says 'Blessed assu­rance, Jesus is mine!' she answered." Dit is hoe een van ons gewilde en geliefde Halleluja-liedere geskryf is.
Fanny Crosby kan nie onthou of sy sy ooit die lig van enige dag gesien het nie. Altyd, solank sy kan onthou, was sy blind. Ons moet haar bewonder vir die wonderlike manier waarop sy haar ge­brek omge­skakel het in `n seën. Sy het nooit toegelaat dat iemand haar oor haar blindheid bejammer nie. Op `n dag het `n predikant met haar gesels en hy noem haar blindheid. Die blinde digteres het hom verras toe sy sê, soms is sy bly sy is blind. "Verstaan," het sy verduidelik, "as ek in die Hemel kom, sal die eerste gesig wat ooit my sienvermoë gaan verheug, dié van my Verlosser wees."
Petrus skryf, geloof is kosbaarder as goud, en tog word goud met vuur gelouter. Hoe moet die vuur nie wees warmee die |Here ons geloof louter nie. Die loutering is ook altyd na ons krag. Fanny se loutering was baie diep, maar suiwer geloofsgoud het na vore gekom.
Háár verduideliking oor die oorsprong van Blye Versekering, na aanleiding van mev. Knapp se lied­melodie, is: "It seemed to me one of the swee­test tunes I had heard in a long time." Sy gaan voort: "Toe sy my vra om `n lied vir die melodie te skryf, het ek ge­voel, ter­wyl ek woorde en klanke bymekaar bring, die melo­die en die woorde is vir mekaar bedoel. In die hon­derde kere wat ek dit hoor sing het, het die ge­voel dat melodie en woorde bymekaar hoort, verdiep.
Blye verseekring, Jesus is myn'
O, watter vreugde heerlik en rein!
"Here, vandag dank ek U vir hierdie vreugdevolle versekering wat ek ook het."
MAANDAG 16 APRIL – DIE VOORDRAG
MAANDAG DIE VOORDRAG
"Die Here is my herder (1)"
Tydens `n geselligheid met `n salonfunk­sie, word een van Engeland se leidende ak­teurs gevra om `n voordrag te lewer vir die vermaak van die gaste, vertel The War Cry. Hy stem in en vra of daar iets besonders is waarna die gaste graag wil luister. Na `n paar oomblikke stilte, sê `n ou leraar wat teen­woor­dig is: "Kan jy, Meneer, vir ons Psalm 23 voordra, asb." Die akteur huiwer vir `n paar oomblike en antwoord dan: "Ek kan, en ek wil ook, maar op een voorwaarde. Na ek dit voor­gedra het, Dominee, sal u dieselfde doen?" "Ek?" vra die leraar verras, " maar ek is nie `n spraakkundige nie." Hy kug. "Maar goed as dit is soos jy dit wil hê, dan doen ek dit."
Die akteur begin die Psalm indrukwekkend voordra. Sy stem en stembuiginge is presies reg. Hy boei en behaag die gehoor en toe hy eindig breek `n hartlik applous van die kant van die gaste los.
Toe die applous bedaar, staan die ou le­raar op en begin die Psalm eerbiedig voordra. Sy stemtoon is nie waffers nie en sy stem­buiginge, is nie foutloos nie. Toe hy eindig verbreek geen applous die stilte wat oor almal gedaal het nie. Baie koppe is gebuig en talle oë is vol trane.
Die akteur kom op sy voete. Sy stem bewe toe hy sy hand op die ou dominee se skouer lê, en hy sê: "Ek het julle oë en julle ore be­reik, my vriende; hy het julle harte bereik. Die verskil is net dit – ék ken die Psalm, maar hy ken die Herder."
Die nederige aanvoeling van hierdie gevierde voordragkunsenaar, pas by 1 Korinthiërs 13 se erkenning van uiterlike bekwaamhede wat nie op­weeg teen geeslike krag nie: "Al sou ek die tale van mense en engele spreek, en ek het nie die liefde nie, dan het ek `n klinkende metaal en `n luidende simbaal geword (1)."
"Here, vandag wil ek nie anders as uit my hart U erken en bely nie."
SATERDAG 14 APRIL – PADKOS
Posted by Manie on Apr 8th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 13 APRIL – WAAR GOD IS
VRYDAG WAAR GOD IS
LEES: Lukas 18: 15 – 17
"Laat die kindertjies na My toe kom en verhinder hul­le nie, want aan sulkes behoort die koninkryk van God (16)."
In The Life Line word `n kinderlike hospitaal­storie vertel. Ek gebruik eers Life Line se woorde want dit kleur die storie vir my mooier.: "Doctor, I want you to get me well by Sunday!" said a dear little lad not yet five years old, stricken suddenly with a fatal disease.
Dié seuntjie, skaars vyf jaar oud, lê met `n nood­lottige kwaal in die hospitaal en nou dring hy by sy dokter aan om hom teen die Sondag gesond te hê. "Hoekom, my seuntjie?" vra die goedige dokter. Die seuntjie antwoord: "Ons juffrou by die kinderkerk het ons verlede Sondag gewys hoe lyk die tent waarin die mense God gedien het. Ons het net die buite­kant gesien, want daar was `n gordyn, en ons juffrou sê, net die priester gaan daarin om met God te praat. Maar hierdie Sondag wat kom gaan sy vir ons wys hoe dit daar binnekant lyk en wat gebeur. Ag, Dokter, sal ek kan gaan? Ek wil so graag sien hoe lyk dit daar binnekant waar God is." Die dokter loop na die venter toe terwyl klein Charlie praat. Hy kom nou terug na die kind se bed toe en lê `n strelende hand op die kind se koorsige voorkoppie. Sag antwoord die dokter: "Volgende Sondag, my kind, sal jy dalk by die regtige plek wees waar God is." Die volgende Sondag is sy bedjie leeg. Klein Charlie het oorgegaan van die aarde af na die plek waar God is.
In die grootheid van sy iefde het Jesus vir kinderhartjies wat na Hom verlang `n besondere liefde gehad. Ek wil dink klein Charlie is regtig hemel toe. Jesus het gesê: "Voorwaar Ek sê vir julle, elkeen wat die koninkryk van God nie soos `n kindjie ontvang nie, sal daar nooit ingaan nie (Luk.18:17)."