Kritiek op die Julie-monargie, die teleurgestelde hoop van 1830 - Inligting
Tuis ›Studies› Kritiek op die Julie-monargie, die teleurgestelde hoop van 1830
Titel: Dit was regtig die moeite werd om ons dood te maak.
Afmetings: Hoogte 21 - Breedte 29
Tegniek en ander aanduidings: Illustrasie uit die koerant: "La Caricature", 27 Augustus 1835 litografie op wit
Prentverwysing: plche 254, caric.251, 27 Augustus 1835
Dit was regtig die moeite werd om ons dood te maak.
Na die aanval op die 'helfermasjien' wat op 28 Julie 1835 gepleeg is deur die samesweerder Giuseppe Fieschi teen Louis-Philippe en sy gevolg, wat die dag na die Bastille gegaan het vir die fees van die rewolusie van 1830, het die regering ingestel die beroemde 'perswette van September' wat 'n stelsel van sensuur en voorafgoedkeuring daarstel. Daar sal op 9 September oor hulle gestem word.
Nie in staat om 'n satiriese aktiwiteit voort te sit wat hoofsaaklik gerig is op die huidige regering, die koerant Die karikatuur hou op om na n te verskyno 251 van 27 Augustus waar hierdie plaat gepubliseer word. Deur Die Charivari, Daumier, wat nie meer politieke tekeninge sal teken tot aan die einde van die Julie-monargie nie, dit wil sê tot 1848, wend hom dus tot satire van die sedes van sy tydgenote wat hom inspireer tot reeks wat beslis sy gewildheid sal vestig.
In dieselfde uitgawe van 27 Augustus, Die karikatuur reproduseer die teks van die wet teen die pers deur sekere artikels saam te stel soos peervormige kalligramme, die uiteindelike provokasie teen die koninklike persoon.
"Dit was die moeite werd om ons dood te maak" is een van Daumier se grusaamste politieke tekenprente. Tematies kan die werk vergelyk word met een van die Grille deur Goya (no 39), maar is ook gekoppel aan die tradisie van middeleeuse makabere danse waarin die dooies uit hul grafte verskyn om die lewendes ironies te herinner aan die nietigheid van die dinge van hierdie wêreld.
Ontbloot van enige fantastiese dimensie, verteenwoordig dit egter op 'n realistiese wyse die helde van die Paryse rewolusie van 28, 29 en 30 Julie 1830 - die "Drie glorieryke jare" - soos aangedui deur die inskripsies op die begrafniskolom en kruis waarop kyk uit oor hul grafte. Hierdie karakters van gewilde soorte - die bewegende figuur van 'n werker wat in die middel van die komposisie geplant is, getuig van die grootsheid wat Daumier weet hoe om die nederigste te gee - help met 'n ontsettende of verlate lug by die triomf van godsdiens, gesimboliseer deur die skets van die plegtige optog. op die agtergrond aan die linkerkant, en die beleid van onderdrukking van demokratiese idees en sosiale bewegings, opgesom deur die ruitery wat die skare, sabel helder, in die agtergrond aan die regterkant laai.
Die boodskap wat deur hierdie beeld oorgedra word, is duidelik: die revolusie van 1830 is nie net van sy doel - die stigting van 'n ware Republiek - afgewyk nie, maar die monargie in Julie het geëindig aan die einde van die vryhede en die terugkeer na tradisionele morele orde.
Die organisasie van die komposisie herinner ook aan die sosiale model van die Ancien Régime, wat in 1789 in beginsel afgeskaf is: geestelikes, adel en derde landgoed ...
François FURET, Die Republiek 1770-1880: van Turgot na Jules Ferry, Parys, Hachette, 1988 riet. coll. "Meervoud", 1992.
Philippe RÉGNIER (reg.), Die karikatuur tussen Republiek en sensuur, Lyon, Universiteitspers van Lyon, 1996.