Parys - Wiki Afrikaans 2022 - Study in China
Hierdie artikel handel oor Parys in Frankryk. Vir die dorp in die Vrystaat, sien Parys, Vrystaat.
Arrondissement Paris -
Burgemeester (2020–2026) Anne Hidalgo (PS)
Uitsig oor Parys in 'n noordelike rigting vanaf die tuin van die Tuileries
Palais du Louvre met pirateen sononder
Argitektoniese kontraste – die historiese middestad en La Défense
Parys is – ná Brussel – die stad waar die meeste hoofkantore van internasionale organisasies gesetel is, soos Unesco, OESO, die Internasionale Handelskamer (ICC/CCI), die Internasionale Energie-agentskap (IEA), die Europese afdeling van Interpol en die Europese Ruimtevaartorganisasie (ESA). Dit is verreweg die grootste Franssprekende metropool ter wêreld en die kulturele spilpunt vir die internasionale gemeenskap van Franssprekendes (die sogenaamde Frankofonie).
14 Internasionale verhoudings
Parys het 'n gematigde oseaniese klimaat wat deur die Noord-Atlantiese Stroom beïnvloed word. Daar is dus gewoonlik geen ekstreme weerstoestande wat met buitengewoon hoë of lae temperature gepaardgaan nie. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 10,9 °C. Die gemiddelde jaarlikse hoogste temperatuur is sowat 15 °C, die gemiddelde laagste jaarlikse temperatuur sowat 7 °C.
Die hoogste temperatuur wat nog aangeteken is, was 40,4 °C op 28 Julie 1948, en die laagste –23,9 °C op 10 Desember 1879. In die laaste jare is die gebied van Parys met die Europese hittegolf van 2003 en die baie koue winter van 2006 deur twee ekstreme weerverskynsels getref.
Reënval kom dwarsdeur die jaar voor, en Parys is bekend vir sy skielike reënbuie. Die gemiddelde jaarlikse neerslae is 641,6 millimeter. Sneeuvalle word in Parys nouliks aangeteken; gewoonlik is dit 'n baie kortstondige dun sneeulaag wat in Januarie en Februarie kan voorkom.
Die vroegste Keltiese nedersettings het verrys op twee klein eilande in die rivier Seine, wat deur die stad vloei. In daardie tyd het die nedersetting bekend gestaan as Louk-teih (Plek van die Moeras) of Lutu-hezi (Waterwoning). Hoewel dit net uit 'n klompie houthutte bestaan het, was dit 'n plek van strategiese belang.
Gaius Julius Caesar, wat Gallië in die 1ste eeu v.C. verower en onder Romeinse bewind gebring het, was die eerste wat na die oppidum of Keltiese nedersetting as Lutetia verwys het. Ander antieke bronne gee die naam as Lucotecia. In elk geval is die nedersetting met die plaaslike Galliese stam verbind wat in Latyns Parisii genoem is – as Lutetia Parisiorum. Topografies is die nedersetting, meer nog as vandag, deur die Seinerivier oorheers. Die rivierbedding, wat in die stadsgebied vandag 'n maksimum breedte van tweehonderd meter bereik, was in die Kelties-Romeinse tydperk op plekke moontlik 'n halwe kilometer breed. Aangesien winters indertyd redelik koud was, was die Seine gedurende die koudste maande met 'n yslaag bedek wat die bou van brûe bemoeilik het. Die ys kon geweldige druk daarteen uitoefen en die brûe meesleur. Daarnaas kon voedselvoorrade gedurende lang koue periodes opgebruik wees sodat bewoners deur hongersnode geteister is.
Die skepping van 'n wêreldstad
Laat 19de eeu
Anne Hidalgo, burgemeesteres van Parys, is in 2020 herverkies vir die ampstermyn 2020–2026
Parys as regeringsetel
Parys is die vernaamste ekonomiese sentrum van Frankryk, wat met sy reusagtige afsetgebied nog steeds aantreklik is vir die vervaardigers van verbruikersgoedere. Meer as 'n kwart van alle Franse nywerhede het hulle hoofkwartiere in die metropolitaanse gebied van Parys, en altesaam 593 000 ondernemings is in die hoofstadgewes Île-de-France gesetel. Tans is die farmaseutiese nywerheid, die telekommunikasiebedryf, die uitgewersbedryf en navorsing die suksesvolste sektore van die Paryse ekonomie. Ten opsigte van navorsing en ontwikkeling het Parys nou die belangrikste stad in Europa geword, en vyf van die twaalf grootste banke het hulle hoofkwartiere in die stad, net soos talle versekeringsmaatskappye en 'n groot aantal ondernemings uit die mediabedryf. Parys is tradisioneel die sentrum van die Franse uitgewers- en drukkerybedryf.
Die meeste ondernemings van die Franse dienstesektor, veral finansiële instellings soos banke, opereer eweneens vanuit die hoofstad. Die finansiële sektor met die multinasionale banke BNP Paribas, Société Générale en Crédit Agricole bied tans werksgeleenthede aan sowat 270 000 mense.
Sy rol as een van die belangrikste handelsmetropole in Europa verseker ook dat groot multinasionale ondernemings soos Sony, IBM, Hewlett-Packard France, Siemens en Motorola hulle Franse hoofkwartiere hier het. 38 multinasionale ondernemings het hulle internasionale hoofkwartier in die stad. Parys is ook die setel van die Europese beurs Euronext.
Ondanks die feit dat Parys een van die welvarendste gebiede in die Europese Unie is, bly die werkloosheidsyfer met sowat tien persent (7,5 persent in die metropolitaanse gebied) steeds sorgwekkend. Na raming is daar meer as 50 000 dakloses wat skuiling in die metrostasies en ander plekke moet vind.
Parys se posisie in die globale ekonomie
Desondanks bly die verskaffing van dienste met toegevoegde waarde die belangrikste groeisektor van die Paryse ekonomie. Ten spyte van Frankryk en Parys se gewildheid as die vernaamste toeristebestemmings ter wêreld verskaf die toerismebedryf minder as vier persent van die werksgeleenthede.
Die Panthéon is 'n indrukwekkende kerk wat in 1758 deur die argitek Jacques-Germain Soufflot (1713–1780) opgerig is. Dit verrys bo die stadswyk Quartier Latin op die hoogtes van die Montagne Sainte-Geneviève. In 1791 neem die Assemblée Nationale die besluit om van die Panthéon die begraafplaas van die groot persoonlikhede van Frankryk te maak.
Uitsig oor La Défense met die Eiffeltoring in die voorgrond
Sestig persent van jaarliks meer as dertig miljoen toeriste, wat 'n besoek aan die Frane hoofstad bring, noem inkopiebesoeke as die hoofrede vir hul reis. Met sowat 62 000 winkels – waarvan sowat 5 500 binne die prêt-à-porter-segment val – maak Parys daarop aanspraak om Europa se hoofstad van handel, mode en kreatiwiteit te wees.
Die groot afdelingswinkels van Parys is tydens die 19de eeu gestig – die oudste van hulle is Le Bon Marché – en bied 'n oordaad van artikels vir elke smaak. Die indrukwekkendstes is Les Galeries Lafayette en Le Printemps met sy opvallende koepel op die Boulevard Haussmann. Le Bon Marché en La Samaritaine bekoor bowendien deur hulle argitektuur. Tati bied die laagste pryse. Die internasionale winkelsentrum Val d'Europe is 'n voorbeeld van 'n hipermoderne inkopiesentrum.
Parys beskik daarnaas oor 'n aantal passages (winkelsentra met 'n oordekte wandellaan as middelpunt) wat as die voorlopers van moderne afdelingswinkels beskou word. Tydens hul bloeityd in die 19de eeu was daar 'n honderdtal passages in die Franse hoofstad, en by drie van hulle wat vandag nog bestaan moet die toeris 'n besoek aflê. Die Passage Jouffroy huisves die wasbeeldemuseum Musée Grévin, terwyl die elegante neoklassisistiese Galerie Vivienne met sy spieëldekorasies en skilderye in die Pompejaanse styl onder meer 'n winkel van die bekende mode-ontwerper Jean-Paul Gaultier huisves. Die Passage des Panoramas is die oudste in Parys.
Eeue lank was Parys vir besoekers 'n doolhof met nou en vuil straatjies wat geen name gedra het nie en huise wat nie genommer was nie. In die 15de eeu is daarmee begin om winkels met betreklik groot metaalborde te merk wat aan metaalstange opgehang is. Teen die middel van die 18de eeu is winkels van kleiner plakkette voorsien wat oor hul deure of teen hul fasades aangebring is en waarvan historiese voorbeelde in die Musée Carnavelet besigtig kan word.
Straatname, soos hulle vandag bekend is, het eers vanaf 1728 verpligtend geword – aanvanklik net vir straatkruisings, maar kort voor lank is borde met straatname dwarsoor die stadsgebied aangebring. Parys se befaamde blou emaljeborde het hul verskyning in 1844 gemaak. In enkele historiese kwartiere soos Le Marais is oor die blou borde nog die ou straatname te sien wat in die klip van huisfasades gebeitel is. Baie Paryse strate is verskeie kere hernoem. So is in die tyd van die Franse Rewolusie alle straatname met godsdienstige of monargistiese agtergrond verwyder. Die Rue de Berlin is om politieke redes ná die Eerste Wêreldoorlog hernoem tot Rue de Liège. Soms het ook plaaslike bewoners op naamwysigings aangedring – soos in die rooiligbuurt rondom die Rue Poil-au-Coin ('n straatnaam wat opsigself as aanstootlik ervaar is omdat dit as "Straat van die Harige Agterste" vertaal kan word), tans bekend as Rue Pélicain.
Lig in die «Stad van Ligte»
In 1318 kon daar nog nouliks sprake wees van 'n "Stad van Ligte" nie – tenminste nie gemeet aan die aantal openbare lanterne. In totaal was daar drie – een voor die vesting Grand Châtelet (wat destyds as gevangenis gedien het), een by die Nesle-toring (geleë langs die Seine by die mees westelike punt van die stadsmuur vir die oriëntasie van skepe) en een by die begraafplaas Cimetière des Innocents – die "Lantern van oorledenes".
Hoe meer straatrowers en moordenaars die duisternis die duisternis hul skuilplek gemak het, hoe meer het 'n behoefte aan een of ander vorm van straatbeligting ontstaan. In die eerste helfte van die 16de eeu – tydens die regentskap van die konings Lodewyk XII, Frans I en Hendrik II – is Parysenaars verplig om tenminste een venster straatkant toe met 'n kers te verlig. Desondanks is elke nag 'n gemiddeld van vyftien mense op Paryse strate vermoor. So is in 1662 'n mobiele beligtingstelsel ingevoer waarvoor nagwagters aangestel is om nagtelike voetpatrollies te hou. Waar moontlik, is Parysenaars op pad huis toe van wagters met fakkels of olielampe begelei. Vir hierdie diens moes betaal word na gelang van die brandstof wat verbruik is.
Die mees onlangse tegniese innovasie is halogeenlampe wat onder meer gebruik word om die beeldhouwerke en ander argitektoniese besonderhede en versierings van brûe kunsvol te belig. Die Eiffeltoring is 'n uitsondering – dit word nie volgens die tradisionele manier met vloedligte van buite belig nie, maar van binne.
Le Ciel de Paris – die "Hemel van Parys" – is 'n treffende naam vir 'n restaurant in die wolkekrabber Tour Montparnasse, tans die tweede hoogste gebou in Frankryk
Parys en die omliggende Île-de-France beskik oor drie internasionale lughawens met jaarliks meer as 100 miljoen passasiers – Roissy-Charles de Gaulle (sowat 25 km noord van Parys, met 61,6 miljoen passasiers in 2012), Orly (14 km suid van Parys, met 27,2 miljoen passasiers in 2012) en Parys-Beauvais (84 km noord van Parys naby Beauvais in Pikardië, met 3,9 miljoen passasiers in 2012). Die lughawe Charles de Gaulle is die derde grootste en Orly die negende grootste in Europa.
Binnekant van die Stade de France in Saint-Denis, net noord van Parys
Binnekant van Parc des Princes in Parys
Die Roland Garros-stadion, waar jaarliks die Franse Ope gehou word
Parys is een van min stede wat reeds twee keer die Olimpiese Somerspele aangebied het: 1900 en 1924. Die komende Olimpiese Somerspele 2024 sal weer in Parys gehou word, waarmee dit net ná Londen die tweede stad wêreldwyd sal word om drie Olimpiese Somerspele te huisves.
Die Tour de France, die bekendste en belangrikste fietswedren ter wêreld, begin en eindig tradisioneel in Parys. Net tydens spesiale geleenthede begin of eindig dit elders.
Van Parys se bekende rugbyspanne sluit in Racing 92 en Stade Français. Internasionale wedstryde word op die Stade de France in Saint-Denis, net noord van Parys, gespeel. Die eindstryd van die Rugbywêreldbeker 2007 tussen die Springbokke van Suid-Afrika en die Engelse nasionale rugbyspan is op 20 Oktober 2007 hier beslis, en deur die Springbokke met 15–6 gewen. Tydens die Rugbywêreldbeker 2023 sal die eindstryd weer hier gespeel word, dié keer op 28 Oktober. Die Stade de France word tydens die Sesnasies-toernooi as Frankryk se tuisstadion ingespan.
Die Paryse Paris Saint-Germain is een van die Ligue 1 se suksesvolste sokkerspanne. Hulle het die liga reeds nege keer gewen en agt keer as naaswenner geëindig. Hul tuisstadion is die Parc des Princes. Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 se eindstryd is op die Paryse Stade Olympique de Colombes gespeel, terwyl die eindstryd van beide die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 en Europese Sokkerkampioenskap 2016 op die Stade de France gehou is.
Tussen middel-Mei en vroeg-Junie word vir twee weke een van die mees prestigeryke kampioenskappe in tennis aangebied: Die Franse Ope. Dit vorm saam met die Australiese Ope, Wimbledon-kampioenskap en VSA Ope die vier "Grand Slam"-toernooie van elke jaar.
Die Italiaanse hoofstad Rome is tans die enigste amptelike susterstad van Parys. Met ander metropole en stede is nogtans ooreenkomste oor samewerking en vriendskaplike verhoudinge onderteken.
↑ (fr) insee.fr: Statistiques. Besoek op 27 Februarie 2019
↑ (en) "Olympic Games: Paris & LA to host 2024 & 2028 respectively". BBC. 13 September 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Maart 2020. Besoek op 15 September 2017.
↑ (fr) "Données climatiques de la station de Paris". Meteo France. 15 September 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 April 2020. Besoek op 15 September 2017.
↑ (en) www.catholic-saints.net: St Genevieve Catholic Church Biography, Patron Saint Life Prayers. Besoek op 20 Februarie 2019
↑ (en) Demographia – Ville de Paris Population History: Analysis and Data. Besoek op 3 Maart 2019
↑ (en) Paris Convention and Visitors Bureau: Paris Shopping. Besoek op 12 Maart 2019
↑ (de) Lisa Davidson & Elizabeth Ayre: Der National Geographic Traveler Paris. Tweede hersiene uitgawe. Hamburg: National Geographic Deutschland 2004, bl. 108
(en) Bonjour Paris – The Insider's Guide
(en) Karl Lagerfeld's Paris: Where To Visit, Shop and Eat in the French Capital
(fr) YouTube.com: Des Racines et des Ailes – Quand Paris s'appelait Lutèce (Toe Parys nog as Lutetia bekendgestaan het)