Psalm 27(2) - Vertroue in tye van beproewing
“As kwaaddoeners teen my nader kom om my vlees te eet - my teëstanders en my vyande, ja, myne - struikel hulle self en val. Al word ‘n laer teen my opgeslaan, my hart sal nie vrees nie; al staan ‘n oorlog teen my op, nogtans vertrou ek” – Psalm 27:2-3 OAV.
Wat Dawid in Psalm 27:2-3 sê, spreek van ervaring. Dit wys vir ons hoe die ondervindings uit die verlede, en spesifiek met betrekking tot God se verlossingsdade, vir ons kan help om ons geloof te versterk in tye van beproewing.
Laat ons gerus goed na die woorde in die verse hierbo kyk:
1) “As kwaaddoeners”- al dink ons nie altyd so nie, is dit ‘n hoopvolle teken as die goddelose ons haat. As Godvresende mense ons sou haat, sou dit ‘n ernstige aanklag teen ons gewees het. Die haat van die goddelose beteken vir ons meer as hulle liefde, want dit beteken dat ons op die regte weg is. Hulle haat immers die weg wat ons bewandel. 2) “My teëstanders en my vyande” - daar is duidelik baie van hulle, moontlik om verskillende redes, maar hulle is eensgesind in hul kwaad en intense haat. 3) “Teen my nader kom”- die vyande sluip nader soos leeus wat hul prooi bekruip en reg maak vir die aanval. 4) “Om my vlees te eet”- dit is om my te verslind, om my ledemaat vir ledemaat te verskeur en ‘n feesmaal van boosheid te vier. Die vyande van ons siel (en geloof) het nie ‘n tekort aan bloeddorstigheid nie, hulle deins vir niks terug nie, en verwag self ook nie genade nie.
5) “Struikel hulle self en val”- kyk in watter gevaar Dawid hom bevind het. In die greep van vele, magtige en wrede vyande. Maar let op na sy volkome gevoel van veiligheid en na die uiterste verwarring waarin sy vyande verkeer! God blaas hulle van hulle voete af. Die Here het vir hulle klippe op hul pad geplaas waaroor hulle skandelik gestruikel het. Dit was ook letterlik die geval met die gevangeneming van ons Here Jesus in Getsemane. Hulle wat gekom het om Hom gevange te neem het teruggediens en op die grond neergeval (Joh 18:6 NAV). Hierin was Hy ‘n profetiese verteenwoordiger vir alle worstelende gelowiges wat, as hulle van hul knieë opstaan, hulle deur die krag van die geloof, hulle teëstanders laat terugdeins.
6) “Al word ‘n laer teen my opgeslaan, my hart sal nie vrees nie”- ‘n krygsman se hart kan reeds van spanning begin sidder nog voordat die werklike konflik begin, nog voordat die stryd ‘n aanvang neem. Die intimiderende laer wat opgeslaan word, veroorsaak somtyds groter vrees as die werklike geveg self. Dit is ongetwyfeld so dat vrees vir ‘n gevaarlike of moeilike situasie soms meer ellende en verdriet kan veroorsaak, as die situasie self. Maar geloof versterk die rug van die persoon wat op God vertrou en keer die beker van wanhoop om.
7) “Al staan ‘n oorlog teen my op, nogtans vertrou ek”- wanneer dit by die uiteindelike aanslag kom, sal die skild van die geloof die slag afweer. En wanneer die eerste skermutseling die veldslag inlei, sal die vaandels van die geloof wapper ten spyte van die vyand. Alhoewel een geveg met ‘n volgende geveg opgevolg sal word, en een veldslag met ‘n ander, sal die aanhoudende konflik nie die gelowige in moedeloosheid laat verval nie.
Liewe leser, vertroue kom uit ervaring. Is jy al uit groot gevare verlos? Hys dan jou banier, wag by jou wagtersvuur en laat jou vyand voortgaan om met sy ergste aanslag te begin, want jy weet: “Die Here is my lig en my redder, vir wie sou ek bang wees? Die Here is my toevlug, vir wie sou ek vrees?” (Ps 27:1 NAV).
-Charles H Spurgeon (1834 - 1892)-