Dignity Health Careers | Job Search | RN OPENING SOON (San Tan Valley (Hunt Highway) 24/7 Emergency Room) in Laveen, Arizona | Careers at Arizona General Hospital
RN OPENING SOON (San Tan Valley (Hunt Highway) 24/7 Emergency Room) My Mapstieks – My Mapstieks
Author: My Mapstieks
Leer hoe om 'n wiel om te ruil
February 2, 2020 February 2, 2020 My Mapstieks 6 Comments
30 VOOR 30, Doen Macrame
“Crafting fills my life … and my kitchen table, closets, bedroom, living room…”
“A girl and a glue gun”
Macrame was so deel van ons almal se lewe sonder dat ons dit eintlik agtergekom het. Dit is een van daai dinge, soos vinyls, wat ons generasie oor mal is, net om te hoor hoe jou ma vir jou sê: “Dit was hoogmode in ons dae”. Dit is dan wanneer jy onthou van die snaakse tou goed wat in jou ma se badkamer gehang het, of die lampskerm in die sitkamer wat met tou versier is.
Dankie ma, hierdie is maar net nog iets wat so cool was in julle tyd, maar let wel, wat later as kommin gesien is, uitgefade het en nou weer herondek is. Dit laat my dink aan hoe baie dinge ons generasie weer van voor af ontdek en ‘n liefde voor kry.
Macrame het baie lank voor ons ouers dit in hulle huise gebruik het begin. ‘n Oulike “Meisiekind” waaroor ek julle netnou meer gaan vertel, het vir my bietjie van ‘n Macrame agtergrond gegee. Ek dink min mense weet dat Macrame eintlik heel eenvoudig is en dat almal wat al met ‘n tou gewerk het en ‘n knoop gemaak het, al ‘n stukkie Macrame gedoen het. Gedurende die 13de eeu het Arabiere die knope gebruik as versiering en as afwerking vir hulle “hand-woven textiles”. Dit is gewoonlik gebruik as matte/komberse wat hulle oor die kamele gegooi het en daarop gereis het. Die “Sailors” het die kuns aan die gang gehou, waar hulle moes knope maak om hulle seile te hys en stewig te hou. Die “Sailors” het dan ook Macrame kuns gemaak as tydsverdryf en dan op land verkoop. So het Macrame meer lande en kulture bereik.
Ek het nie baie van Macrame geweet voor my 30-voor-30 uitdaging nie. Ek moet eerlik sê dit was iets wat ek iewers raakgesien of raakgelees het en besluit het, dit wil ek doen. Macrame kom toe op my lys en toe eers gaan doen ek bietjie navorsing daaroor.
Wow, hoekom het ek nie lankal hierdie probeer nie? Dit lyk amazing, ek wil nou alles Macrame! Ek het toe ook meer begin oplet oor hoe groot trend Macrame is en hoe dit in alledaagse dinge voorkom. Oorbelle, tafeldoeke se randjies, serpe, sleutelhouers, armbande ens. Ek dink ek het ‘n nuwe “craft” liefde gevind.
Oky maar waar begin ek knoop…???
Google is your friend en ek glo mens kan enige ding op Youtube leer. Ek gaan snuffel toe so bietjie rond, kom op ‘n oulike paar websites en Youtube videos af wat my verseker genoeg sal kan leer van die kunsvorm.
Ek soek toe op die internet rond waar ek Macrame koord kan koop en vind toe ‘n baie oulike website “Meisiekind“, wat nie net Macrame koord en kuns verkoop nie, maar hiedie “Meisiekind” doen werkswinkels. Dadelik stuur ek ‘n enquiry want hoekom wil ek hierdie uitdaging alleen aanpak as ek dit saam met ‘n paar vriendinne kan doen.
Meisiekind doen toe workshops en ek bespreek haar vir ‘n dag waar ek ‘n paar vriendinne die kuns van Macrame kan leer.
Nou ja, ek glo nie in toeval nie en ek glo ook dat daar ‘n rede is dat ek op Meisiekind se website afgekom het. Ek en sy het sommer dadelik lekker gesels en glo en hoop ons paadjie gaan nie eindig by die workshop wat sy kom aanbied het nie. Sy is baie lieflike mens, met ‘n mooi hart. Haar storie is amazing en baie inspirerend. Dan natuurlik knoop sy baie mooi. Gaan loer gerus en book haar vir ‘n workshop of troue!!
So doen ons toe die workshop en ek love elke oomblik daarvan. Ons het ‘n verskeidenheid van knope geleer en ‘n paar van ons het Muurkuns gemaak waar die ander Planters gemaak het. Almal sin het baie mooi uitgekom. Dit was nie so moeilik soos wat ek gedink het nie en verseker baie relaxing. Ek het wel nie gedink dat mens se arms kan so moeg raak nie, maar mens raak gou gewoond daaraan. Moet ook nie dink jy gaan dit doen en dit gaan perfek uitkom nie – daar gaan verseker ‘n paar keer wees wat jy jou werk moet lostrek en weer begin. Op die ou end is jy bly want dit maak ‘n groot verskil in die eindproduk.
Die Makrame gier het nie daar gestop nie en ek het daarna weer terug gegaan na die websites en Youtube videos en verder geknoop.
Ek het nog nie naasteby al die knope en dinge geleer wat daar is nie, ek is seker dit sal ‘n 30 maande uitdaging op sy eie kan wees, maar ek moet eerlik sê ek is verseker nog nie klaar met Macrame nie.
Vir nou gaan ek verder knoop en die volgende uitdaging aanpak.
Dankie weereens aan my liewe kêrel vir die fotos
Dankie Charlotte van Meisiekind dat jy jou liefde vir die kuns en storie met ons kom deel het
Dankie Christine, Bianca, Corné, Andrea en Juanita dat julle die uitdaging saam met my gedoen het en gedeel het in die pret
December 27, 2019 My Mapstieks Leave a comment
Skuimpies, Fudge en Honeycomb
1. Kook kondensmelk en botter vir 2 minute in die mikrogolfoond
2. Voeg klapper en versiersuiker by
3. Sit in Mikrogolfoond vir min of meer 5min, kan bietjie korter
4. Klits tot dit styf is
5. Gooi in gesmeerde klasbak
December 4, 2019 December 5, 2019 My Mapstieks Leave a comment
1. Prepare trays with greaseproof paper and stencil rings
2. Whip the egg whites until medium peak forms then slowly add the castor sugar and make a stiff meringue
3. Sift the icing sugar and corn flour together and fold into meringue
4. Pipe into nests
5. Set the oven at 50°C for one hour. Cool the meringues in a wire rack for 30 minutes and store in an airtight container
6. Serve piped full with Chantilly cream and garnished with fresh summer fruits
4 ekstra groot eierwitte
240 g (285 ml) strooisuiker
1. Voorverhit oond tot 100 grade C.
2. Voer twee bakplate uit met bakpapier.
3. Klits eierwitte tot net skuimerig. Voeg kremetart by, dit stabiliseer eierwitte.
4. Klits verder totdat stywe punte vorm, maar die eierwitte nie droog is ne.
5. Voeg sowat 50 ml strooisuiker by en klits verder.
6. Klits daarna 50 ml strooisuiker op ‘n keer by eierwitte totdat al die suiker bygevoeg is en eierwitte glansend vertoon.
7. Klits vanieljegeursel by.
8. Vorm skuimpies met 2 teelepels op bereide bakplate.
9. Vir ‘n meer professionel afronding kan die mengsel ook in ‘n spuitsak, met ‘n nr 6 spuitkop van jou keuse geplaas en daarmee gevorm word.
10. Bak vir 2 – 2 ½ uur of tot heeltemal droog.
1 Groot blik kondensmelk
1 Kondensmelkblik met kookmelk
1. Smelt die botter en gouestroop saam in ‘n groot dikboomkastrol oor lae hitte.
2. Voeg die kondensmelk en kookmelk by en meng.
3. Meng die suiker en koekmeel goed saam, voeg dit by die melkmengsel en meng deeglik.
4. Roer die mengsel tot voor kookpunt aanhoudend met ‘n eierspaan om te verhoed dat dide boom van die pot aanbrand. Voeg die kremetart by sodra dit kook.
5. Kook die mengsel sowat 25 tot 30 minute lank oor lae hiite (tot die sagtebal-stadium) en roer aanhoudend met ‘n eierspaan om te verhoed dat dit aanbrand.
6. Haal die mengsel van die stoof af en roer die vanieljegeursel by. Klop dit met ‘n houtlepe totdat dit begin styf word.
7. Gooi die fudge in ‘n gesmeerde bakplaat. Sny in blokkies voordat dit heeltemal hard is (na omtrent 1 uur).
8. Laat die fudge heeltemal koud word en set in die pan voordat jy dit uithaal (na sowat 4uur).
December 4, 2019 December 5, 2019 My Mapstieks Aside Leave a comment
Maak klere op die regte manier
As ek aan naalwerk dink kan ek nie help om terug te delf in my kinderjare nie.
Soos wat mens by my ouma se huis, wat net ‘n kilometer van ons af was, ingestap het, is dit asof jy die naaldwerk geruik het. Ek hoor nou nog die klanke van die masjiene wat haar huis elke dag gevul het.
Ek en my boetie was baie gelukkig om nie na ‘n naskool te moes gaan nie. Ons was baie geseënd dat my ouma so naby ons gebly het, dat sy in die middae na ons kon kyk. My ouma se werk was om verstellings aan klere te maak, of soos die 5 jaar oue Mareli sou sê, om ander tannies se stukkende klere reg te maak of om die vet tannies wat maer word se klere kleiner te maak.
Soos ek en my boetie na skool op die mat met die klein stukkies afval garing en materiaal gespeel het, was tannie Bettie en tannie Anna ook deel van ons dag. Hulle was ouma se helpers. Elkeen soms op haar eie masjien en die getjir trjir van die masjiene het deel geword van ons lewe. So het ons vakansie ook by ouma se huis deurgebring en saam met die niggies en nefies wat van die plaas af kom kuier het, het ons gedurig vermaak gevind in Ouma se boks met afval lap. Ons het die lappe gebruik, natuurlik om huisies te bou soos dit in enige kind se wese is en dan ook om onsself te drapeer vir klere.
Ek dink my liefde vir naaldwerk moes daar al begin het. Ouma het ons leer stik op haar masjien, maar ons kon nie die masjien voetjie trap nie, ander shjirtz die lap weg en jy stik skeef. Ons het maar die wiel langs die kant gedraai, stukkie vir stukkie, het ek en boetie vir onsself Bybelsakkies gemaak. My hele eerste naaldwerk stuk.
Daarna het ‘n paar klein handsakkies gevolg. Ek het selfs op ‘n stadium gedink om in my vrye tyd meer handsakke te maak en dit te begin verkoop, by Mr Price nogal. Die onskuld van ‘n kind, my handsakke het nie great gelyk nie!
Soos ek nou maar ‘n creative soul is, raak ek ook maar baie maklik en vinnig verveeld.
My arme poppe het deurgeloop en die klere wat hulle gehad het, was ook net vir so lank exciting. Ek het op ‘n dag besluit die Barbies moet NOU nuwe klere kry. Ou sokkies wat hulle maats verloor het was perfek. Ek het die arme ou sokkies nuwe lewe gegee en dit in popklere omskep. Dit het my absoluut niks gekos nie en niemand het omgegee dat ek die verlore sokkies gebruik het nie.
So het Mareli se kunstalent ontwikkel en enige iets kreatief het haar aandag getrek. Ek het saam in materiaal winkels gaan rondloop en die mooi lap gesien wat altyd in my gedagtes in iets moois omskep kan word. Oud genoeg om self materiaal winkel toe te gaan, het ek die mooi blou en wit blokkies materiaal met rooi cherries gaan koop, ‘n patroon gekry en self die ding begin maak. Hoe moeilik kan dit nou wees!
Uhm, toe nou nie so maklik soos wat ek gedink het nie. Alhoewel ek die rokkie nogsteeds het en al baie gedra het, is dit nou nie een van daai rokkies wat mens geld voor kan vra nie, vir die eenvoudige rede dat hy nie op die regte manier gemaak is nie. Op die oog af lyk hy fine, maar soos my ouma altyd gesê het “dit was nou ‘n hoereerdery”! Ja my ouma!! Basies, jy is besig om kortpaaie te gebruik, die ding is GLAD nie reg volgens patroon nie, jy het dit gekonkel, maar jy het hom maak werk, op die verkeerde gekonkelde / hoereerder / kortpad manier!!
Dit het my nie gekeer om nog klere te wil maak nie en ek het ook ‘n paar keer daarna nog klere gemaak, nog steeds nie op die regte manier nie, met ‘n “hoereerdery’ maar dis gedoen. My tannie, wat op ‘n stadium vir ‘n boutique klere gemaak het, het ek altyd gekry om my “hoereerdery” te help fix. Shame, sy het ook maar elke keer met geduld gehelp, maar aanhou sê ons moet eendag vir my ‘n patroon en lap gaan koop dan maak ons dit stap vir stap reg van die begin af. Volgende keer wat ek weer ‘n stuk lap wat ek ‘n rokkie noem by haar aanbring, het sy maar net weer gesê ons moet ‘n patroon en lap gaan koop.
Met die 30 voor 30 uitdaging, het die geleentheid sommer vanself opgeduik, ons moet klere maak, op die REGTE manier. Dadelik dink ek aan die Dungaree waarvan ek die patroon nou al ‘n hele rukkie het, maar nog nie gemaak het nie, want ek wil dit reg doen. Ons gaan materiaal winkel toe, besluit om ‘n rokkie en romp ook te maak, want hoekom wil ek nou net 1 ding maak, as ek 3 kan maak!!
Ek was vas oortuig hierdie gaan maklik en vinnig wees, ek gaan dit in ‘n naweek gedoen kry. Hahahaha!! Eye opener ahead, 3 items gaan NIE in ‘n naweek klaar wees nie! Ek het verseker onderskat watse harde werk en hoeveel tyd in naaldwerk ingaan. Daar is verseker items wat makliker en vinniger is, maar daar is ook bietjie moeilike patrone en dan kry mens vir Mareli wat ‘n patroon weer wil verander soos die prentjie in haar kop.
Ek het wel nie die 3 items klaar gekry soos ek gehoop het nie en toe die tyd aangebreek het om my blog op die 27ste Okt te moet post, het ek 1 en ‘n halwe item gehad. Met ‘n 70ste en 27ste verjaarsdag wat elk afsonderlike naweke opgeneem het en die ander naweek ‘n doop, het ek verseker nie by die ander 1 en ‘n halwe item uitgekom nie. Ek het een crazy maand gekies om hierdie eenvoudige uitdaging te voltooi.
Sondag, 27 Okt breek toe aan en ek is op een groot wiplank, wat moet ek doen? Post ek oor dit wat ek gemaak het en is dan teleurgesteld in myself omdat ek nie die 3 items, waarvan 1 die Dungaree is wat ek die graagste wou maak, klaar gemaak het nie of moet ek net besluit, nee ek compromise nie en ek vat nog ‘n week of so en maak als klaar. Die besluit is seker maar vanselfsprekend siende dat dit nou al die 10de Nov is en ek nou eers die post maak.
Ek het wel weer ‘n paar dingetjie geleer in hierdie hele proses:
Ek het net weer agtergekom dat ek baie hard op myself is. Wanneer ek my kop op iets sit, wil ek dit perfek doen. Dit is nie noodwendig ‘n slegte ding nie, maar ek het net besef dat ek net bietjie moet chill en nie altyd als perfek gaan kan doen nie.
Ek twyfel in myself en of dit wat ek gemaak het mooi is.
Ek het confirmation nodig. Sodra ek die romp of rok of whatever gemaak het, het ek nodig om te hoor dit lyk mooi.
Moenie ‘n verwagting skep van reaksies wat jy wil hê nie en dan kwaad wees as jy nie daardie reaksie gekry het nie. Jy gaan jouself net teleurstel en dan konflik veroorsaak. Hierdie is iets waaraan ek baie hard werk om nie te doen nie.
Glo wat mense vir jou sê, as jou kerel vir jou sê die rokkie is mooi, glo hom en sê dankie!
Mens kan nie almal altyd happy hou nie. Soms gaan jy moet vergeet van almal anders en eerder jouself happy hou en soms gaan jy terugstaan en iemand anders bo jouself sit. Altwee is meer as fine.
As jy besluit op iets en jy wil dit bereik, moenie compromise nie! Nooit nie, vir niemand nie! Dis oky om soms selfsugtig te wees.
Vra vir raad, luister daarna en maak dan jou besluit.
Wees dankbaar vir die mense in jou lewe wat jou ondersteun en sê dit vir hulle!
Naaldwerk is nie so maklik nie en ook nie so vinnig nie, maar ek het dit so baie geniet.
Sommige materiale moet eers gewas en in water geweek word voor jy iets daarmee kan maak anders krimp dit
Die patroon help BAIE!! Lees dit, lees dit weer en pas dit toe.
Sny volgens die patroon se instruksies, dit help baie.
Jy gaan foute maak, jy gaan op plekke stik en dan is dit verkeerd.
Jy gaan lostrek en vaswerk en weer lostrek en weer voor jy dit reg gestik het.
Dis baie stresvol! Om ‘n idee in jou kop te hê en nie 100% seker te wees dat dit so gaan uitdraai nie, is stresvol!
Geniet dit en wees trots op jouself.
Ek het die hele proses vreeslik baie geniet en weet dit gaan nie sommer hier stop nie. Wie weet dalk begin ek nog eendag ‘n klerereeks!! Wink wink…!
Vir nou eers gaan ek vinniger moet begin werk aan die volgende uitdaging om nie weer die 27ste se deadline te mis nie. ‘n Maand gaan baie vinniger as wat ek ooit gedink het.
My Mapstieks … ek sê nou totsiens!!
Dankie vir my liewe other mother (my tannie) vir al haar geduld en hulp! We did it!
Dankie weereens liewe kerel vir die fotos!!
November 10, 2019 November 10, 2019 My Mapstieks 6 Comments
Bak ‘n brood
30 VOOR 30, Bak 'n brood
“The best thing since sliced bread….”
Die beste ding since sliced bread is… wel sliced bread!! Daar is darem maar baie min dinge so lekker soos ‘n warm stuk gesnyde brood met regte botter op, of kaas, of konfyt of quite frankly whatever jy op jou brood eet.
Brood bak was die een ding wat ek dadelik op my lys van 30 goed geskryf het. Ek hoef nie eers 2 keer daaroor gedink het nie. Ek kan net onthou dat ek al so baie gesê, eendag wil ek nog brood bak. Regte egte brood, nie piesangbrood of brood waar jy sommer die deeg by die winkel koop nie, nee ek wil brood bak, van scratch af, wat geknie moet word, laat rus om te rys, sag hanteer moet word en dan nog na dit uit die oond kom met botter gesmeer word. So toe ek die lys van 30 uitdagings vir myself opgestel het, was broodbak seker een van die eerste dinge, indien nie die heel eerste ding, wat sy plek op die lys gekry het.
Ek het wel gedink om ‘n brood te bak is baie moeiliker as wat ek dit toe nou op die ou end beleef het. Ek weet nie of ek net dalk nie die regte instense proses gevolg het nie en of dit dalk net rerig so eenvoudig was nie, maar hier sit ek en dink, pleks jy dit al lankal gedoen het. Ja ek sê nou nie, dat my brood perfek uitgekom het nie, inteendeel, ek dink ek gaan nog ‘n hele paar brode moet bak om heel tevrede met myself te wees. Maar brood bak het ek gebak, of laat ek eerder sê BRODE is daar gebak.
Ek het eendag iemand hoor sê dat as jy ‘n resep kan lees, kan jy bak en kosmaak. Hierdie “iemand” het wel nie gesê dat ‘n goeie resep deur baie liefde van die kok en lewenservaring aangepas word nie. Nee daai stukkie moet jy maar self uitfigure soos jy weer en weer die resep aanpak en probeer. Gelukkig het ek toe nou my 91 jarige ouma aan my kant om te help met hierdie hele brood bak ekspidisie. ‘n Ouma wat nie meer so lekker sien of hoor nie, maar ‘n ouma wat glad nie skrik vir ‘n uitdaging nie en verseker al ‘n paar resepte haar eie gemaak het.
Die hele broodbakkery moes toe nou in 2 sessies opgedeel word. Ek wou graag 4 verskillende soorte brode wou bak, ja jy het reg gelees, 4 brode. Alhoewel ek ‘n hele dag daarvoor uitgesit het, het Murphy gou ‘n eiertjie kom lê en my bederf met ‘n fisio afspraak. Dit het natuurlik veroorsaak dat ek die brood knieëry moes los vir ‘n ander dag.
Ons het toe nou maar besluit op ouma se driehoek broodjie en ‘n “maklike” broodjie in my ma se resepteboek. Die maklike broodjie was op die ou end toe nie so malik nie en die resep moes bietjie aangepas word, natuurlik en ons het ook besluit om ‘n ekstra geur by te voeg
Erfenis dag was darem om die draai wat toe nou die perfekte geleentheid was vir die ander 2 brode. Die regte egte boerbrood en my tannie se gewilde caramel broodjies.
Nou ja, ek kan nou elke stap uitspel en verduidelik, maar ek het besluit om ons nie almal daarmee te verveel nie. Die 4 brode is gebak, met so klein bietjie frustrasie, baie lag, ‘n paar aanpassings, heelwat sukses, groot lesse, baie groot lesse en ook ‘n besef dat als nie altyd met die eerste probeerslag perfek gaan wees nie. Ek wil wel ‘n paar goedjies deel wat ek in die proses geleer het.
Dis rerig nie so moeilik soos wat mens dink nie.
Mens gaan nie met die eerste probeerslag dit perfek reg kry nie.
Wysheid kom toe wel met die grysheid en daar word baie anders na resepte gekyk, as mens ooit dan nog na resepte kyk.
Gooi bietjie meel of olie op die oppervlak waarop jy werk en aan jou hande om seker te maak die deeg klou nie vas nie.
‘n Stukkie bakpapier onder in die pan, wat gesmeer is, help dat die brood nie in die pan vasplak nie.
As jy ekstra bestandele soos ham, kaas in die brood wil sit, meng dit saam met die droeë bestandele.
Die deeg moet rys, natuurlik, dubbeld sy aanvanklike grootte.
Die deeg moet nie koud of warm wees nie, kamertemperatuur.
Ouma het sommer die pannetjies met die deeg in, in ‘n plastieksak gesit, en toe in lou warm water, wat maak dat dit makliker rys.
Sodra die deeg begin borreltjies bo op maak, is dit reg om oond toe te gaan
Hanteer die deeg in die pannetjies versigtig en met omgee, anders val dit plat.
As jy aan die gebakte broodjie klop en dit klink hol binne, is die brood reg.
Lag vir jouself
Kry meel op jou gesig
Proe en deel
Geniet die hele proses
So kom ek toe nou by die groot les en die uiteinde an die dag.
Geniet die proses. Ja ek weet dit klink cliche, “dit gaan nie oor wen nie, solank mens dit net geniet…blah blah blah”, maar hierdie het so groot werklikheid geword op die dag. Dit was die eerste ding van die 30 goed wat ek aangepak het, iets wat rerig opwindend is, wat ek veronderstel is om te geniet, maar ek moet bieg dis die een ding waarmee ek gesukkel het. .
Ek het dit alles so oordink, die dag moet glad verloop, die brood moet perfek uitkom, die foto’s moet tydskrif mooi wees en en en…. en ja, so vergeet ek om die hele proses te geniet.
Ek het met my fotograaf a.k.a my kêrel baklei want hoekom is hy nie die heeltyd daar om elke beweging af te neem nie en waar is al sy toerusting om hierdie broodbak proses soos iets uit ‘n kos tydskrif te laat lyk. Kan jy glo? Ek het selfs in die proses vir my ouma gesê, dit maak nie saak hoe ons dit doen nie, dit moet net reg lyk op die fotos. Oh my, do you hear yourself Mareli, (rolling eyes emoji). I mean, jy is nie besig met ‘n food blog waar chefs resepte vooraf uittoets en oefen, met ‘n hele filmspan wat als afneem, voor daar oor die regte een geblog word nie, nee jy is besig met ‘n challenge van goed wat jy WIL doen, met jou onderwyser kêrel as fotograaf en 91jarige ouma wat resepte sommer reg ruk as sy dink dit werk nie so lekker nie. ‘n Uitdaging wat jy aanpak en WIL geniet, maar op hierdie stadium net jouself en almal om jou uitstres.
Ek was sommer ‘n op stadium heel emosioneel en geïrriteerd omdat alles nie verloop soos ek dit voorgestel het nie.
Dis maar ongelukkig nie hoe die lewe werk nie, ja weer cliche. Jy kan beplan soos jy wil, maar jy het nie altyd beheer oor hoe jou dag en uitdaging verloop nie. Jy het nie beheer oor ander mense se doen en late nie en as kêrel nie die foto so geneem het nie en die oomblik is verby, dan is die oomblik verby. Jy kan wel besluit hoe jy die situasie gaan hanteer en of jy dit onaangenaam gaan maak vir almal om jou oor dit nie volgens jou beplanning loop nie, of jy kan besluit om dit te geniet en die beste daarvan te maak!
So as jy weer vir my vra, wat is die beste ding since sliced bread… die lesse wat jy daaruit leer en beter doen. Ek besluit dan nou, vir al die uitdagings voorentoe, my eerste doel sal wees, om dit te geniet.
Ons gesels dan weer, tot volgende keer.
DANKIE aan my amazing fotograaf
a.k.a kêrel wat eintlik ‘n onderwyser is
September 27, 2019 October 10, 2019 My Mapstieks 4 Comments
Toe tref my quater life crisis!
“Your later may be late. Never postpone your salvation HOURS to tomorrow. If it’s not now, it may be never. The days are not OURS!”
– Isrealmore Ayivor
“Someday”, you said you’d do it yesterday; Yesterday, you said you’ll do it today. Today, if you push it to tomorrow, it’s likely tomorrow, you’ll shift it to “Someday”! Do it now!”
Noem dit seker maar ‘n “quarter life crisis” of dalk ‘n “eye opener” ek weet nie, noem dit eintlik maar net wat jy wil, maar hier is ek nou, aan die begin van my eerste blog post waar ek al klaar nie die beste taal gebruik toepas nie en net skryf uit die hart uit. Ja dit is heel moontlik hoe die volgende 30 posts, en die klomp daarna gaan volg, sommer net so uit die hart uit, sonder enige fancy woorde, en verseker taal wat gemeng word.
In elk geval, kom ek verduidelik.
My kêrel het onlangs die groot 30 mylpaal in sy lewe bereik en daar kom ek met ‘n skok agter, dat die ouderdom 30 nie meer so ver vir my is nie. Ja dit is seker nie so erg soos mens dit altyd maak en wat ek op die oomblik voel nie, ouderdom is mos maar net ‘n getal, maar ja ek het geskrik!!
Dis asof mens van kleins af dink, sjoe 30 is oud. Ek is amper seker almal van ons het al op ‘n stadium in ons lewe so gedink. Jou exciting lewe is verby die oomblik wanneer jy die groot drie-nul tref.
Moet my nou nie verkeerd verstaan nie, ek dink glad nie 30 is oud nie. Inteendeel, ek sien soveel mense wat in hulle 30tigs die tyd van hulle lewe het, en meer exciting leef en dinge doen as wat ek op 27 doen. Die realiteit van 30 het net ‘n bietjie vinniger gekom as wat ek verwag en gehoop het.
‘n Mens sê so baie, ek sal eendag graag dit nog wil doen, en ek sal graag dat nog wil doen. Doen mens ooit al die dinge wat jy “so graag” eendag wil doen? Ek het verseker nog nie die oorsese vakansie gevat wat ek nou al so lankal “graag” wil doen nie. Ek het ook nog nie daai painting klaar gemaak wat ek eendag nog graag wil klaarmaak, raam en ophang nie. Maar ek het wel die woord “EENDAG” heeltemal te veel gebruik.
Beteken dit dat ek eendag eers die dinge gaan begin doen, eendag gaan ek eers begin leef, as ek dit nou so “dramaties” kan sê? Wanneer eendag? Eendag wanneer ek eers in my 30tigs is?
Ek het toe nou ‘n paar sommetjies gaan maak, gaan uitwerk wanneer my “eendag-as-ek-groot-is” ouderdom aanbreek. Op die oomblik is ek 27. Ek word 30 op 27 Februarie 2022. Dit wil sê oor 2 en ‘n half jaar is my groot 30… wat beteken ek het 30 maande voor ek 30 word. Bietjie toevallig. Ag maar ek love die significance van getalle!
So het ek nou maar ongelukkig bietjie van ‘n slegte gewoonte om dinge uit te stel en vir eendag te los. Selfs op skool het ek al my take tot op die laaste nippertjie gelos maar dan kry ek baie goed onder druk dinge gedoen. In elk geval, ek hou ook baie van uitdagings en moet bysê, sodra ek vir myself ‘n uitdaging stel, is ek doelgerig om dit te voltooi.
Ek het baie gesê, Eendag wil ek dit doen, maar na my effense skrik van 30-is-nie-meer-SO-ver-nie, het ek besluit my EENDAG is nou VANDAG! Ek gaan nou ‘n uitdaging vir myself gee en nou die dinge begin doen.
30 dinge voor ek 30 word in 30 maande.
Yes, there it is. 30 voor 30. Ek sal graag in die volgende 30 maande dinge wil doen wat ek nog altyd wou doen. Dis nou nie noodwendig te sê dit gaan 30 major, life changing dinge wees nie, maar iets soos om ‘n brood te bak of net tyd te maak om te lees, sal deel maak van die lysie. Daar is natuurlik meer extreme challenging dinge wat my langer gaan neem as ‘n maand, maar die lysie gaan ek nou nie meer langer los tot eendag nie!
Nou vir die lysie… Hier is die 30 dinge wat ek in volgende 30 maande wil aanpak voor die ouderdom van 30! Van die goed gaan ek verseker in ‘n dag gedoen kan kry, van dit gaan oor die tydperk van die volgende 30 maande gebeur en daar is selfs hier en daar iets wat nie noodwending, of selfs glad nie, in my hande is nie.
Hardloop ‘n wedloop
Bereik my “Health & Fitness” doelwitte
Maak ‘n painting klaar
Maak klere van “scratch” af op die regte manier
Gaan op ‘n staptoer
Lees 30 boeke
Leer ‘n nuwe taal
Leer die kuns van fotografie
Leer om macrame te doen
Leer om hand borduurwerk te doen
Eet by ‘n baie fancy en duur restaurant
Woon ‘n kookklas by
Skryf ‘n fliek
Gaan doen ziplining
Gaan doen power paragliding
Begin met kontemporere dansklasse
Kry ‘n agent
Maak honeycomb, skuimpies en fudge
DIY iets groot soos ‘n boekrak
Brei ‘n trui
Gaan op daardie koffie afspraak wat mens so lank uitstel
Maak jou verhoogstuk klaar
Raak verloof – HOPELIK!
Begin met “Bullet journal”
Doen ‘n ordentlike roadtrip met baie fotos
Sny jou hare
So hier het julle dit nou, my quater life crisis opgesom in my eerste blog post. Vir die volgende 30 maande beoog ek om elke maand op die 27ste, iets van die lysie af te tick en almal op hoogte te hou.
Ek neem aan nr 1 op die lysie kan ons so semi aftick, maar ek sal ‘n legit post daaroor maak wanneer die blog bietjie meer aan die gang is.
Lets do this! My 30 maande begin verlede week Dinsdag (shock emoji), of moet ek eerder sê moes verlede Dinsdag begin het. Ek is baie opgewonde vir die volgende 30 maande wat voorlê en die wat daarna volg. Laat weet my wat jy dink, of daar iets is wat ek by die lysie moet add, of as jy van ‘n cool plek weet waar ek die goed kan doen. Laat weet ook indien jy “keen” is om die lysie saam met my aan te pak!
Bye vir nou!
Bianca Potgieter vir my mooi fotos!!
September 1, 2019 September 1, 2019 My Mapstieks 10 Comments