Die eerste vlerktuie wat tot vlug in staat was, is in Frankryk gebou in die 1870's. Hulle was aangedryf deur rekkies en in een geval deur buskruit wat 'n baspyp geaktiveer het wat die vlerke laat klap het (Gustav Trouvé, 1870).
Die hoofkenmerk wat 'n klapvliegtuig onderskei van 'n vaste vlerk vliegtuig is dat dit beide styging en dryfkrag genereer deur gebruik te maak van 'n klappende vlerk. Dit word gewoonlik gedoen deur 'n vlerk te roteer tydens 'n klapsiklus op so 'n manier dat die krag vektor wat gegenereer word 'n krag voorwaarts uitoefen wat sterk genoeg is om die sleepweerstand van die vliegtuig te oorkom.
Vanuit 'n algemene aërodinamiese oogpunt blyk dit dat vlerktuie meer doeltreffend gebruik maak van krag as die roterende skroef of spuitenjin. Die probleme wat die grootskaalse gebruik van die kaptuig nie moontlik maak nie, is probleme om die nodige komponente en strukture te kostrueer sowel as die gemak van pasasiers. Die gebruik van dieselfde oppervlakte vir styging en dryfrag het die voordeel dat sleepweerstand strukture geminimaliseer word terwyl die volume van lug beskikbaar vir drykgrag gemaksimaliseer word.
Die "retro" film Sky Captain and the World of Tomorrow vertoon ook klapvlietuie in luggevegte met vegvliegtuie.
In die fantasieromans Airborn en Skybreaker deur Kenneth Oppel word kapvliegtuie as kort afstand vervoermiddels gebruik.
Klapvlietuie word ook vertoon in Star Wars: Revenge of the Sith, as 'n vervoermiddel op die Wookiee planeet Kashyyyk.