Slag van Isandlwana - Wikipedia
Slag van Isandlwana
Deel van die Anglo-Zoeloe-oorlog
Die Slag van Isandlwana
Henry Pulleine (†)
Anthony Durnford (†)
Die Slag van Isandlwana was 'n militêre geveg wat plaasgevind het tydens die Anglo-Zoeloe-oorlog en wat gelei het tot die uitwissing van 'n Britse mag op 22 Januarie 1879. Die Britte was onder bevel van Frederick Augustus Thesiger, 2de Baron van Chelmsford.
Die Britte het 'n ultimatum aan die Zoeloekoning Cetshwayo gerig op 11 Desember 1878. Cetshwayo het die ultimatum van die hand gewys wat gelei het tot 'n oorlogsverklaring deur die Britte. Chelmsford het sy troepe vanaf Pietermaritzburg waar hulle gestasioneer was na 'n kamp by Helpmekaar, noord van Greytown verskuif. Op 9 Januarie 1879 het hulle verder na Rorke's Drift opgemars en vroeg op 11 Januarie 1879 het hulle die Buffelsrivier na Zoeloeland oorgesteek.
Die Britte het by Isandlwana kamp opgeslaan maar het om verskeie redes nie 'n laer getrek nie en ook nie behoorlik ingegrawe nie, skynbaar omdat hulle nie voldoende gereedskap gehad het nie. Hulle het staatgemaak op hulle Martini-Henry gewere en militêre organisasie. Die Britte het verkenners uitgestuur wat met 'n paar Zoeloes gevegte aangeknoop en 'n paar beeste afgeneem het. Desondanks het hulle die grootte van die Zoeloemag wat in opmars was, ver onderskat, 'n mag wat wel uit duisende impi's (Zoeloeregimente) kon bestaan he