MOENIE KRAAK NIE! - KLEINTJIES - 2019
WAAR IS dit moontlik om 'n raamwerk uit HERPES 'n volwassene te gee
Ons leer hoe om skoene vir swanger vroue in elke trimester te kies
Cashews: die voordele en nadelig vir menslike gesondheid, voordelige eienskappe en kontraindikasies
Karakters Kar-Karych van Smeshariki
Hoekom is dit beter om kinders in die somer te maak?
Roep: gesondheidsvoordele en skade
Cystitis - huis behandeling
Sterre wat gewig verloor het: foto's van bekende persoonlikhede, geskiedenis van gewigsverlies, interessante feite
: Ten spyte van die afname in die erns van brongopulmonêre displasie in onlangse jare, bly die sterftes hoog - tot 30%. Vir 'n aantal jare, verminderde longuitstotbaarheid, verhoogde risiko vir die ontwikkeling van brongospasma en herhaalde respiratoriese siektes bly voort. Met 'n gunstige kursus vind die normalisering van longfunksionele parameters slegs 7-10 jaar plaas.
Bronchopulmonêre displasie is 'n chroniese longsiekte wat veroorsaak word deur die gebruik van meganiese ventilasie van die longe en hoë suurstofkonsentrasies by premature babas met SDR.
Inhalasie van stikstofoksied is 'n belowende metode en word tans ondersoek.
Metodes vir die voorkoming van brongopulmonêre displasie sluit in:
Radiografie van die bors openbaar eerstens diffuse veranderinge as gevolg van die ophoping van ekssudatiewe vloeistof, dan word die manifestasies multikiristies of sponsig met afwisselende areas van emfiseem, pulmonale littekens en atelektase. Alveolêre epiteel kan nekrotiese massas en makrofage verwerp, neutrofiele en inflammatoriese mediators kan gevind word in die trageale aspiraat.
Kriteria van die Nasionale Instituut vir Kinders se Gesondheid en Menslike Ontwikkeling (NICHD).
Premature babas wat nie ander toestande het wat O vereis nie
Diagnose van brongopulmonêre displasie by premature babas
As 'n reël ontwikkel bronchopulmonêre displasie in diep premature babas (met 'n liggaamsmassa van minder as 1000 g). Longskade kan voorkom as gevolg van 'n tekort aan oppervlakaktiewe stof (ineenstorting van die alveoli met ongelyke ventilasie, veroorsaak 'n direkte skadelike uitwerking op die longweefsel), longmassa, langdurige gebruik van hoë suurstofkonsentrasies (verswakte siliêre motiliteit, skade deur suurstof vrye radikale, ens.), Meganiese ventilasie druk, onvoldoende verhitte en bevochtigde lug, ens.), ontsteking, ens. As gevolg van bogenoemde faktore is amper al die strukturele komponente van die onvolwasse l beskadig. van pulmonale weefsel, wat lei tot chroniese versteuring in longfunksie.
Behandeling van brongopulmonêre displasie is daarop gemik om voldoende oksigenasie te handhaaf. Wanneer die toestand van die kind verbeter word, moet dit vir 'n paar weke of maande na die toevoer van verhitte suurstof oorgedra word deur die nasale kanula te gebruik. 'N Belangrike rol word ook gespeel deur die verbetering van die metodes om verouderde premature babas te verpleeg, wat daarop gemik is om voeding (met 'n toename in kalorie-inhoud) en temperatuurtoestande te optimaliseer.
Bronchopulmonêre displasie kom voor as gevolg van die behandeling van kinders met die sindroom van respiratoriese afwykings, veral met prematuriteit as gevolg van meganiese ventilasie met 'n ventilator en die gebruik van hoë suurstofkonsentrasies in die mengsel.Profylaktiese gebruik van eksogene oppervlakaktiewe middel in geselekteerde babas teen hoër risiko (byvoorbeeld 21% O
Verhoogde druk in die longslagader,
Fisiese aktiwiteit gedurende.
Behandeling van brongopulmonêre displasie by kinders
Dwelmbehandeling behels die langdurige gebruik van diuretika, hormone en antibiotika, middels om die bronchi, vitamienterapie en dwelms uit te brei om die funksies van die hart te ondersteun.
Profylaktiese gebruik van vitamien A (5,000 eenhede binne 3 weke per week met 'n totaal van 12 dosisse) vir kinders met 'n geboortegewig van 88%. Met die beëindiging van meganiese ventilasie kan respiratoriese acidose voorkom, wat aanvaarbaar is solank die pH by> 7.25 bly en die kind nie ernstige respiratoriese versaking ontwikkel nie.
Monoklonale teenliggaampies vir respiratoriese sincytiale virus (RSV).
Manlike geslag.Daar word geglo dat bronchopulmonêre displasie teenwoordig is wanneer daar 'n behoefte is om O te voeg
Oorsake van brongopulmonêre displasie by kinders
Swangerskap lyk soos 'n goeie rede om te gaan sit en niks.
As die metodes van passiewe behandeling nie sal help nie, sal ouers chirurgie aanbeveel. Bedrywighede kan ietwat afhang van die kompleksiteit van die toestand van die situasie. Dit is nodig om te verstaan ​​dat selfs na die operasies baie hang van 'n bevoegde herstellende verloop van behandeling. Slegs as al die reëls nagekom word, sal die kind heeltemal vry van die gebrek wees.
Hipdysplasie by kinders
Vitamiene A en E.
Alhoewel daar in die afgelope jaar groot vordering gemaak is met die behandeling van diep preterm- en brongopulmonêre displasie, het dit minder algemeen geword, maar die sterftesyfer is steeds hoog - tot 30%. As verpleegkunde vir baie jare by kinders voorkom, kan daar 'n afname in rekbaarheid van die longweefsel, brongospasma en gereelde verkoues wees. Herstel duur ongeveer sewe tot tien jaar.
Vermy die verbruik van groot volumes vloeistof
Passiewe immunoprofiellaxis met palivizumab, monokonale anti-RSV-teenliggaampies verminder die voorkoms van RSV-verwante hospitalisasie en intensiewe sorg, maar is duur en word hoofsaaklik aangedui vir babas met hoë risiko (indien aangedui). Gedurende die seisoen van RSV-infeksies (van November tot April) word die geneesmiddel elke 30 dae tot 6 maande na die behandeling van 'n akute siekte toegedien. Babas> 6 maande moet ook teen griep ingeënt word.
Behandeling is ondersteunend en sluit borsvoeding, vloeistofbeperking, diuretika, en moontlik inbrenging van brongodilator in. Respiratoriese infeksies moet betyds gediagnoseer word, en in hierdie geval moet aggressiewe behandeling toegedien word. Uitleg van meganiese ventilasie en addisionele O
. Spesifieke bykomende diagnostiese kriteria is ontwikkel deur die NICHD.
Longe in premature babas is meer vatbaar vir inflammatoriese veranderinge as gevolg van kunsmatige ventilasie. Die ontwikkeling van normale longarkononika word versteur, minder alveoli ontwikkel, hulle is groter, en die interstisiële weefsel groei.
Braking in 'n kind, simptome, met.
Dit is beter dat jy nooit moet leer hoe om dysplasie in 'n kind deur jou eie ervaring te behandel nie. Maar as hierdie probleem jou oorval, dan sal dit nodig wees om dit te beveg, met alle beskikbare middele, en die normale ontwikkeling en lewe van die kind sal daarvan afhang.
Displasie word behandel met 'n verskeidenheid fisioterapiemetodes. Dit is allerhande termiese manipulasie, die effek op weefsel deur ultraklank, magnetiese velde en elektriese ontladings van lae krag. Moderne toestelle is uiteenlopend en kan die situasie in hierdie gebied aansienlik verbeter.
Skrywer: Alena Paretskaya, Pediater
Vroeëaktiewe behandeling van die oop arteriële kanaal.
Die gebruik van sistemiese of ingeasemde kortikosteroïede word nie aanbeveel nie, met die uitsondering van ernstige brongopulmonêre displasie met 'n vinnige agteruitgang en 'n risiko vir noodlottige uitkoms. Ingeligte ouerlike toestemming is nie nodig nie.
Aanvanklik is brongopulmonêre displasie as gevolg van die toksiese effekte van hoë suurstofkonsentrasies op die longweefsel van die pasgeborene tydens meganiese ventilasie (ALV) beskou. Tans beskou die meeste kenners hierdie patologie as 'n polietiologiese siekte, waarvan die ontwikkeling kan lei tot:
die onvolwassenheid van ligte premature babas,
toksiese effekte van hoë suurstofkonsentrasies op longweefsel,
barotrauma van die longe (skade aan die longweefsel tydens IVL onder hoë bloeddruk),
respiratoriese siektes, die regstelling van wat vereis meganiese ventilasie (luglekkasiesiekte, atelektase, hiasienmembraansiekte),
infeksie van die respiratoriese kanaal van premature babas (sitomegalovirus, mycoplasma, ureaplasma, chlamydia),
chroniese gastroësofageale refluks,
hipovitaminose A en E,
Afhangende van die gestasie ouderdom van die pasgeborene, kan brongopulmonêre displasie van twee vorme wees:
Klassiek - in premature babas.
Nuut - raak kinders gebore na die 38ste week van swangerskap, dit wil sê voltydse pasgeborenes.
Die erns van brongopulmonêre displasie word verdeel in ligte, matige en erge.
Simptome van brongopulmonêre displasie verskyn in 'n pasgeborene met respiratoriese noodsindroom, wat meer as 5 dae op kunsmatige asemhaling is. As hy probeer om 'n kind uit die ventilator te ontkoppel, ontwikkel hy vinnig respiratoriese versaking. Klinies word dit gemanifesteer deur die volgende simptome:
stridor (asemhaling word vergesel van geraas, fluitjie)
deelname aan die daad van asemhaling hulpspiere,
sianose (sianose) van die nasolabiale driehoek, en later van die hele liggaam.
Met auskultasie van die longe, harde of verswakte asemhaling, word klam rale gehoor.
Bronchopulmonêre displasie is 'n chroniese siekte wat voorkom met periodes van verergering en remissie.
Met ernstige siekte by siek kinders ontwikkel komplikasies:
massiewe interstisiële fibrose,
Hierdie veranderinge lei tot die vorming van chroniese ontoereikendheid van die respiratoriese organe, sowel as regter ventrikulêre hartversaking.
Mortaliteit in brongopulmonêre displasie is hoog en bereik 30%. Met 'n gunstige verloop van die siekte vind die herstel van funksionele parameters van respirasie slegs plaas op die 10-jarige kind. Terselfdertyd is hierdie kinders 4 keer meer geneig as kinders wat nie aan brongopulmonêre displasie ly nie, aangesien geestelike en fisiese ontwikkeling vertraag word.
Voorkoming van brongopulmonêre displasie sluit die volgende aktiwiteite in:
voorkoming van premature arbeid,
teen die huidige hoë risiko van preterm arbeid - die voorskrif van 'n swanger vrou om die volwassenheid van die fetus te stimuleer,
opdrag aan pasgeborenes met lae geboortegewig surfaktant,
met die waarskynlikheid om brongopulmonêre displasie te ontwikkel - vroeë gebruik van aminofillien,
die uitvoer van kunsmatige ventilasie van die longe met die minimum parameters.
BPD in premature babas - wat is dit?
Babas wat effens vroeër as die toegestane tyd gebore is, word blootgestel aan verskeie siektes as gevolg van onvoldoende ontwikkeling van die interne organe. Byna elke sodanige kind het ernstige afwykings in die werk van die respiratoriese stelsel. Om die vereiste vlak van suurstof te handhaaf, is die baba aan 'n ventilator gekoppel. Dit is 'n moderne toerusting wat die humiditeit, temperatuur en voer snelheid van die gasmengsel vir asemhaling beheer. 'N Gereelde komplikasie na hierdie prosedure is brongopulmonêre displasie.
BPD in premature babas ontwikkel vir lang tyd aan hoë suurstofkonsentrasies blootgestel. As die kind langer as 28 dae op 'n ventilator is, verhoog die risiko van patologie se voorkoms aansienlik. Seldsinnig ontstaan ​​siektes by kinders wat betyds gebore is nadat hulle ernstige siektes van die brongi en longe gehad het.
Tans word meer en meer gevalle van 'n nuwe tipe BPD aangeteken, waar die baba se longe minimale alveolarisering het, minder uitgesproke skade aan die asemhalingstelsel en longvate. In vergelyking met die "klassieke" brongopulmonêre displasie, is die "ligte" vorm van die siekte baie makliker om te verdra.
Oorsake van BPD
Gevalle van brongopulmonêre displasie word aangeteken nadat die kind ontkoppel is van meganiese ventilasie. Kenners sê dat 'n patologiese verskynsel voorkom as gevolg van die impak van suiwer suurstof op die onvoldoende ontwikkelde strukture van die longe. Die volgende is ook die belangrikste risikofaktore vir die ontwikkeling van BPD:
penetrasie in die brongopulmonêre stelsel van aansteeklike middels,
verkeerde toediening van oppervlakaktiewe middel,
pulmonale hipertensie veroorsaak deur hartafwykings
skade aan die longweefsel wanneer dit aan 'n ventilator gekoppel is,
Veral algemene BPD in baie voortydige babas. Hierdie kategorie bevat babas wat voor die 29ste week gebore is en weeg minder as 1500 g. Die oppervlakaktiewe stelsel is nie ten volle ontwikkel nie. Dit lei tot die feit dat tydens uitaseming die alveoli van die longe begin bymekaar bly en beskadig word, wat 'n verswakking in die uitruiling van gas veroorsaak. Om ongewenste gevolge te voorkom, is die kind aan 'n ventilator gekoppel.
Die eerste manifestasie van die siekte word aangeteken nadat die baba van die respirator afgesluit is. Dit kan dadelik lyk asof die kind positiewe dinamika ervaar, maar na 'n rukkie is daar gevaarlike seine. Eerstens moet ouers aandag skenk aan vinnige asemhaling. As die baba meer as 60 asemhalings per minuut maak, swel die vlerke van die neus sterk op en die bors het 'n vatvormige voorkoms. Dit is nodig om so gou as moontlik mediese hulp te soek.
Ruisagtige asemhaling, sputum in die longe, langdurige uitaseming, blou vel is algemene simptome van BPD by premature babas. Watter soort siekte en hoe om die kind te verlig? Terapie word slegs deur 'n dokter gekies, afhangend van die erns van die baba se toestand. Voorlopige diagnostiese maatreëls: eksterne ondersoek, ultraklank van die hart, x-straal van die longe. Daarbenewens kan laboratoriumtoetse, 'n pulmonoloog se konsultasie toegeken word.
By voortydige babas word die patologie simptomaties behandel. Die hoofdoel van hierdie terapie is om die tekens van die siekte te stop en asemhaling te normaliseer. Die duur van behandeling is van 'n paar weke tot 2-3 maande.
Daar is 'n ligte, matige en ernstige vorm van brongopulmonêre displasie. Tydens die siekte is daar stadiums van verergering en remissie. Dwelmterapie behels die gebruik van glukokortikoïede, diuretika, antibiotika (indien nodig), brongodilators, oppervlakaktiewe middels.
Antibakteriese middels is nodig om die ontwikkeling van die inflammatoriese proses te onderdruk. Aangesien dit optimaal is, is dwelms uit die groep makroliede wat 'n wye reeks patogene patogene bestry.
Ten spyte van die feit dat die siekte veroorsaak word deur kunsmatige ventilasie van die longe, is suurstofterapie ook benodig gedurende die behandelingsproses. Om die baba aan die toestel te verbind is nodig om die asemhalingstelsel en alle weefsels genoeg suurstof te gee. Terselfdertyd word die konsentrasie van die gasmengsel en die druk in die toerusting maksimaal verminder. Deurlopende monitering van die hoeveelheid suurstof in die baba se bloed sal ook benodig word.
Wanneer BPD in premature babas nodig is om by 'n dieet te hou. Dit is belangrik om die kind se liggaam genoeg proteïen te verskaf en terselfdertyd om oortollige vloeistof te voorkom. As die toestand van die baba ernstig is, word die voedingstofmengsel deur die sonde ingespuit. Die volume vloeistof word tot 110 ml per kg gewig per dag verminder om die ontwikkeling van pulmonale edeem te voorkom.
Die gebruik van hormonale middels
Hormoonterapie is nodig om die inflammatoriese proses in die respiratoriese kanaal uit te skakel, wat voorkom teen die agtergrond van brongopulmonêre displasie. Sistemiese glukokortikoïede word voorgeskryf vanaf die eerste dae van die lewe wanneer die kind in kunsmatige asemhaling verkeer. Dit verminder die risiko om ernstige patologieë van die respiratoriese stelsel te ontwikkel.
Daar moet in gedagte gehou word dat hormonale terapie verskeie nadele het, waarvan die belangrikste newe-effekte is in die vorm van hiperglisemie, hipertensie, hipertrofiese kardiomyopatie.
Voorkeur word dikwels gegee aan ingeasemde steroïede. Hulle benodig aansienlik laer dosisse en raak slegs die onderste dele van die respiratoriese kanaal. Terselfdertyd het sulke terapie slegs 'n tydelike positiewe effek in ernstige gevalle.
Dexamethason is een van die mees effektiewe en vinnige werkende middels uit die groep glukokortikoïede. Dit word in noodgevalle voorgeskryf om akute manifestasies van patologie te verlig. Ook die dwelm verhoed die voorkoms van nuwe aanvalle.
Behandeling van BPD by premature babas "Dexamethasone" laat jou toe om die werking van interleukien, 'n biologies aktiewe stof wat die bronchus binnedring, te onderdruk en deel te neem aan inflammatoriese prosesse. Die dwelm verhoed die ontwikkeling van respiratoriese versaking en is heeltemal veilig vir die kind.
"Dexamethason": 'n beskrywing van die geneesmiddel
Die dwelm is 'n kragtige sintetiese middel van die glukokortikoïed-reeks. Die werking van "Dexamethason" is gemik op die normalisering van proteïen-, minerale- en koolhidraatmetabolisme in die liggaam. Dit het sterk anti-inflammatoriese, antiallergiese, anti-giftige en anti-skok eienskappe. Die inflammatoriese proses kan gestop word deur die sintese van mast selle en eosinofiele, wat inflammatoriese mediators veroorsaak, aansienlik te verminder.
Vir die behandeling van brongopulmonêre displasie by babas word 'n oplossing in ampules gebruik. Die dosering word uitsluitlik op individuele basis gekies. Следует учитывать, что кратковременное применение лекарства оказывает иммунодепрессивное воздействие, а при длительной терапии повышается риск присоединения вторичной инфекции.
Ten spyte van die afname in daaglikse vloeistofinname in premature babas met BPD, word diuretika voorgeskryf om edeem te voorkom. Hul terapeutiese effek is daarop gemik om die suur-basis balans te normaliseer en die hoeveelheid vloeistof in die weefsels te verminder.
Onder die sistemiese diuretika word furosemied die meeste gebruik. Die doel van hierdie middel is om die herabsorpsie van vloeistof in die longe te versnel en die longmeganika in edeem te verbeter.
Voorspellings en gevolge
Bronchopulmonêre displasie is 'n taamlik ernstige en gevaarlike siekte. Ernstige siekte lei tot die dood in 20% van die gevalle. Met ligte en matige patologie kan 'n verbetering in die toestand van die baba bereik word gedurende die eerste maande van die lewe. Hoe dikwels ontwikkel negatiewe gevolge na BPD by premature babas? Getuigskrifte sê dat sulke babas ly aan aansteeklike siektes van die respiratoriese stelsel, hoë bloeddruk, anemie en fisiese ontwikkeling.
Stadiums van BPD
Die eerste fase van die siekte begin op die tweede of derde dag van die baba se lewe. Dit word gemanifesteer deur kortasem, tagikardie, blou vel, droë hoes, vinnige asemhaling.
Van die vierde tot die tiende dag van die lewe ontwikkel die tweede stadium van die siekte, waarteen die epitheel van die alveoli in duie stort, verskyn edeem in die longweefsel.
Die derde fase van die siekte begin met 10 dae van die lewe en duur gemiddeld tot 20 dae. Wanneer dit voorkom, beskadig die brongiole
Van 21 dae van die lewe ontwikkel die vierde stadium, waartydens in die longe gebiede van ingevoude longweefsel sowel as emfiseem ontwikkel. As gevolg daarvan ontwikkel die kind 'n chroniese obstruktiewe siekte.
In die behandeling van BPD word gebruik:
Suurstofterapie. Alhoewel die siekte deur meganiese ventilasie veroorsaak word, maar 'n kind met displasie benodig dikwels langtermyn suurstofvoorsiening. Met hierdie behandeling verminder die suurstofkonsentrasie en druk in die apparaat so veel as moontlik. Daarbenewens moet jy die hoeveelheid suurstof in die baba se bloed beheer.
Dieetterapie. Die baba moet kos ontvang op die vlak van 120-140 kcal vir elke kilogram van sy gewig per dag. As die toestand van die baba ernstig is, word voedingstowwe (vetemulsies en aminosure) intraveneus of deur 'n sonde toegedien. Vloeistof word in moderering gegee (tot 120 ml per kilogram liggaamsgewig per dag) om die risiko van pulmonale edeem uit te skakel.
Modus. Die baba word voorsien van vrede en optimale lugtemperatuur.
Medikasie. Babas met BPD word gegee diuretika (hulle voorkom pulmonale edeem), antibiotika (voorkom of elimineer infeksie), glukokortikoïede (ontsteking verlig), brongodilators (verbeter die bronchiale patency), hartprodukte, vitamiene E en A.
Moontlike gevolge en komplikasies
Met matige en ligte siekte verbeter die toestand van babas stadig (binne 6-12 maande), hoewel BPD voorkom met redelik gereelde episodes van verergering. Erge dysplasie in 20% van die gevalle lei tot die dood van die baba. By oorlewende babas duur die siekte vir baie maande en kan dit kliniese verbetering tot gevolg hê.
In 'n deel van voortydig gebore kinders bly die diagnose vir die lewe en veroorsaak ongeskiktheid.
Gereelde komplikasies van BPD is:
Vorming van atelasis, wat gevalle van longweefsel val.
Die voorkoms van die pulmonale hart. So genoem veranderinge in die vate van die long veroorsaak deur veranderinge in die regter ventrikel.
Die ontwikkeling van hartversaking wat verband hou met 'n vergrote hart.
Vorming van chroniese respiratoriese versaking, waarin die kind addisioneel suurstof moet voorsien na ontslag by die huis.
Die ontwikkeling van infeksies van die brongi en longontsteking. Hulle is veral gevaarlik vir kinders jonger as 5-6 jaar, wat dikwels tot die dood lei.
Die voorkoms van brongiale asma.
Verhoogde risiko van skielike kindersterftesindroom as gevolg van gereelde en langdurige apnee.
Verhoogde bloeddruk. Gewoonlik gediagnoseer in 'n kind van die eerste jaar van die lewe en word dikwels suksesvol behandel met antihipertensiewe middels.
Vertraagde ontwikkeling. By babas word 'n lae gewigstoename, groeivertraging, en 'n vertraging in neuropsigiese ontwikkeling wat veroorsaak word deur breinskade tydens periodes van hipoksie, aangeteken.
Die voorkoms van bloedarmoede.
Bronchopulmonêre displasie is 'n chroniese siekte wat gekenmerk deur longskade.
Dit gebeur in premature babas. Veroorsaak deur suurstof en lang meganiese ventilasie.
Kinders met so 'n siekte Meer aandag nodig van dokters en ouers. Die siekte manifesteer hom deur 'n toename in die volume van die bors en probleme met asemhaling.
Hoe allergies vir antibiotika manifesteer in 'n kind, lees hier.
Die hoofoorsake van die ontstaan ​​en ontwikkeling van die siekte is:
Skade aan longweefsel met kunsmatige longventilasie in 'n kind. Hierdie prosedure vind plaas in premature babas in die hospitaal in die eerste dae na geboorte.
infeksie in 'n vrou tydens swangerskap. Hulle lok die voorkoms van siektes in die fetus.
Hartafwykings van ma. Kan lei tot fetale afwykings en asemhalingsprobleme in 'n kind na geboorte.
Pulmonêre edeem in 'n kind. Dit gebeur in premature babas wanneer die organe van die respiratoriese stelsel nie ten volle ontwikkel is nie. Wanneer u met suurstof in die baba reageer, kan pulmonêre edeem voorkom.
Asfyksie in die kind by geboorte.
Gebrek aan vitamiene 'n vrou in die tydperk van 'n kind. Mag die vorming van die respiratoriese stelsel in 'n kind nadelig beïnvloed.
Op risiko sluit in voortydige babaswat vroegtydig gebore is.
Langweefsel in hulle is nie ten volle ontwikkel nie, so 'n siekte kom voor.
Die babas op 'n vroeë ouderdom is ook in gevaar. het 'n infeksie gely.
Dikwels kom dit voor in premature babas, aangesien hul liggame nie ten volle ontwikkel is nie. Respiratoriese stelsel gevormmaar longweefsel is nie ten volle ontwikkel nie.
Wanneer 'n baba gebore word, neem dit 'n eerste asem, suurstof kom in die longe en beskadig die longstelsel. Die baba se liggaam is nie gereed vir die gevolge van suurstof en sy komponente nie.
As die kind betyds gebore word, word die longweefsel heeltemal gevorm. By die inaseming van die baba se lyf absorbeer suurstof, die longstelsel is nie beskadig nie.
Bepaal die siekte hierdie simptome help:
Effens vergrote bors.
Aanvalle van brongospasma.
Die vel word blou.
Wat sluit die diagnose in?
Uitgevoer in die hospitaal. Eerstens, die dokters ondersoek die kind, dan pas hulle toe:
CT-skandering van die bors.
Ontleding van gasse in arteriële bloed.
Verskeie metodes word gebruik om die kind te behandel.
Op 'n baie vroeë ouderdom van toepassing intraveneuse inspuiting. By die hospitaal monitor dokters die kind noukeurig. Hulle voorskryf die optimale dosis ingespuitte middels. Mees dikwels aangestel:
Inspuitings word elke 8 uur toegedien. Dit is baie belangrik om liggaamstemperatuur te monitor. baba.
Dit moet in die reeks van 35-36.6 grade wees. In die hospitaal word die kleinste ingeasem, wat met behulp van spesiale toestelle uitgevoer word. Vir inaseming gebruik die geneesmiddel Berodual.
Dit is belangrik om te onthou dat dit onmoontlik is om selfmedikasie te maak, aangesien dit die lewe van die kind kan bedreig. Op 'n baie vroeë ouderdom word behandeling onder 'n hospitaal se toesig in 'n hospitaal uitgevoer.
Kinders vanaf een maand en ouer Terapeutiese massering word aanbeveel. Dit kan 'n rug- en borsmassage wees. Dit is nodig om saggies te masseer, om hierdie areas met die velle van die vingers te tik.
Die bewegings moet lig wees, die baba moet nie tydens die massage beseer word nie. Die prosedure duur agt minute, 2-3 keer per week toegepas.
Ingehou inaseming. Vir hierdie middels word gebruik Ipratropiumbromied en salbutamol. Hulle verbeter longfunksie, elimineer sputum en hoes. Die duur en dosering van hierdie middels wat deur die dokter voorgeskryf is nadat die pasiënt ondersoek is.
Ouer kind is voorgeskrewe medikasie Spironolaktoon en Furosemide. Hulle neem een ​​tablet 2-3 keer per dag.
Vir die res van sy lewe moet die kind gereeld na die hospitaal gaan, 'n gesonde dieet volg, en verhoogde inspanning vermy. Intensiewe oefening is uitgesluit.
Wat is die oorsake van proteïen-energie tekort by kinders? U sal die antwoord op ons webwerf vind.
Kenners gee enkele belangrike aanbevelings:
Wanneer 'n siekte in 'n kind gevind word, is dit nodig Raadpleeg onmiddellik 'n dokter.
As die kind versmoor, benodig jy dit bel 'n ambulans.
Terwyl die ambulans op reis is, is die kind se klere in die nek ongedaan om dit vir hom makliker te maak om asem te haal.
Indien 'n opname gedoen word, word medikasie voorgeskryf, Volg al die instruksies van die dokter, besoek dikwels die hospitaal en volg die toestand van die baba.
Moenie die dokter se aanbevelings vergeet nie, skend hulle nie, anders sal die kind komplikasies hê.
Kliniese aanbevelings vir die behandeling van brongopulmonêre displasie by premature babas.
Om die voorkoms van die siekte by 'n kind te voorkom, is dit nodig om 'n paar aanbevelings te volg:
Ontvangs van vitamiene. Dit is nodig vir die vorming en ontwikkeling van die fetus om gebreke te voorkom.
gereelde dokter besoek en die implementering van sy aanbevelings.
Stap in die vars lug. Hulle sal help om die liggaam met suurstof te versadig, wat nie net vir 'n vrou nodig is nie, maar ook vir die fetus.
Stres vermyding. Neurose kan lei tot voortydige arbeid, defekte, insluitende brongopulmonêre displasie.
Behoorlike voeding. Moet wees vanaf die begin van swangerskap. Dit is nodig vir die gesondheid van die moeder en die ongebore kind.
Weiering van slegte gewoontes. Voorkom die ontwikkeling van gebreke in die fetus.
Aanbevelings vir die behandeling van Crohn se siekte by babas is op ons webwerf.
Dit is nodig om die volgende reëls te onthou:
Ons kan nie toelaat dat die kamer koud was nie. die liggaam hipotermie kind kan komplikasies veroorsaak. Die kind is warm geklee voordat hy buite gaan.
Besoek 'n dokter. Noodsaaklik vir toestand monitering kindergesondheid.
Gebruik van dwelms, vitamiene slegs deur 'n dokter voorgeskryf. As jy self 'n dwelm kies, kan jy die kind benadeel.
Dus, die siekte vorm 'n groot gevaar vir die liggaam van die kind.
Behandeling moet uitgevoer word onmiddellik, vir hierdie doel word medikasie, behoorlike voeding gebruik, ouers moet die aanbevelings van die behandelende dokter onthou.
Dan sal die kind genees word, die asemhalingstelsel sal reg werk, en komplikasies sal vermy word.
oor pasgebore sorg kind met brongopulmonêre displasie, kan jy uit die video leer:
Behandeling van brongopulmonêre displasie by pasgeborenes sonder dwelms
U kan 'n redelike objektiewe vraag vra: "Hoekom kan ek 'n voortydige baba van bronchopulmonêre displasie bespaar?". Ek is 'n myoloog en ek benader die behandeling van BPD vanuit die oogpunt van 'n spierspesialis. Wanneer 'n kind na my emendiese effek waai, kom brongitis op om te gebeur en begin hy herstel, dan word die korrektheid van my verduidelikings duidelik.
Kyk hoe die swelling in die interkostale spiere by kinders met brongopulmonêre displasie verminder gedurende emendiese edeem:
Op die eerste foto die edeem is baie sterk: die kind kan nie asemhaal nie en is op 'n kunsmatige longventilasie (ALV) toestel.
In die tweede foto het swelling minder geword as gevolg van my werk.. In hierdie toestand kan die interkostale spiere langer strek. Die alveoli is heeltemal gevul met lug, obstruktiewe brongitis kom nie meer voor nie. Apnee in 'n kind word nie waargeneem nie.
Dit is die gevolg van die behandeling van 'n pasgebore kind met brongopulmonêre displasie met emendiese effek.
Op die derde foto Die interkostale spierswelling het verder afgeneem. Emendiese prosedures gaan voort. Die kind het opgehou om te waai, asemhaling het duidelik en glad geword.
Oorsake van oedeem in die interkostale spiere
In hierdie gedeelte van die artikel sal ek praat oorsake van edeem tussenribspiere die spiere in premature babas in terme van kennis van die 21ste eeu.
Professor Kiyotoshi Sekiguchi, Universiteit van Osaka, Japan:
'N Primitiewe (tot 9 weke embrio-ontwikkeling) stop die limfstelsel groei en vertak nie omdat die bouerproteïen nie deur poliede deur endotheelcellen en mesenchiemcellen geproduseer word.
Spierselle groei en die limfatiese vate groei nie.
Limf verwyder die afval van selaktiwiteit en verwyder dit van die kind se liggaam. Maar aangesien die limfvate kleiner word in verhouding tot die spiervesels, word nie alle afval deur die limf verwyder nie. So begin swelling in die interkostale spiervesels.
In onvolwasse longe van voortydige babas is daar 'n tekort aan oppervlakaktiewe middel - 'n natuurlike oppervlakaktiewe middel wat die hechting van die alveoli op die uitaseming en die gekilileerde epiteel verhoed wat nodig is om slijm te verwyder. Surfaktant begin met 20-24 weke swangerskap gesintetiseer word, die vereiste vlak van oppervlakaktiewe middel word bereik met 35-36 weke.
Neuroloë vierdaardie BPD, d.w.z. brongopulmonêre displasie, het iatrogenie.
Kunsmatige ventilasie van die longe, veral in swaar regimes, lei tot barotrauma van brongiale en longweefsels; oor hierdie toksiese effek van hoë suurstofkonsentrasies van die ingeasemde mengsel lei ook tot skade aan die epiteel, die ontwikkeling van edeem van die longweefsel en die bevrugting daarvan met proteïene. As gevolg hiervan, beide faktore lei tot 'n afname in die afstandbaarheid van die alveoli.
My mening: In 'n voortydige baba, aan die een kant, strek die interkostale spiere nie, en aan die ander kant brand 'n hoë konsentrasie suurstof die mukosa in die alveoli. Sodra die kind nie meer suurstof kry nie, ontwikkel 'n infeksie in die alveoli in die plekke wat deur suurstof verbrand word.
Gevolge en komplikasies van brongopulmonêre displasie
Die oorheersende aantal kinders wat in die vroeë stadiums van die lewe BPD ondergaan het, ly aan 'n gestremde respiratoriese funksie op 'n ouer ouderdom wanneer hulle adolessensie bereik. Manifestasies van respiratoriese afwykings is die volgende simptome:
geleidingstoornisse van die brongi,
afname in diffusie vermoë
Dit alles lei tot die volgende siektes:
herhalende broncho-obstruktiewe sindroom (RHOS),
akute bronchiolitis, veral geassosieer met respiratoriese sincytiale virale infeksie,
chroniese respiratoriese versaking
chroniese mikroaspirasie sindroom,
Die beskrywende kombinasies van brongopulmonêre displasie met kruis sindroom, aangebore afwykings van die longe, transformasie in chroniese bronchiolitis met uitwissing (HBS), brongiale asma, herhalende obstruktiewe brongitis (ROB).
Oorsake van BPD by kinders
Bronchopulmonale displasie het 'n multifaktoriese etiologie.
Beduidende risikofaktore sluit in:
langdurige meganiese ventilasie,
hoë konsentrasies van respirabele O2,
graad van prematuriteit.
Bykomende risikofaktore sluit in:
groot einde gety volume
verhoogde druk in die pulmonêre arterie,
Aanvanklik is brongopulmonêre displasie van pasgeborenes beskou as gevolg van die vernietigende effek van suurstof en meganiese ventilasie op die longe. Op die oomblik word die siekte erken as 'n polietiologiese siekte. Daar is faktore wat bydra tot die ontwikkeling van brongopulmonêre displasie van pasgeborenes:
die onvolwassenheid van die longe is voortydig,
giftige effek van suurstof
hipovitaminose A en E
Onvolwasse long premature baba
Die erns en frekwensie van brongopulmonêre displasie hang direk af van die liggaamsgewig van die pasgebore en gestasie ouderdom. 73% van kinders weeg minder as 1000 g.
gediagnoseer met brongopulmonêre displasie. By kinders met 'n gewig van 1000 tot 1500
die voorkoms is 40%. Gegewe die swangerskap ouderdom, is hierdie diagnose gemaak vir alle pasgeborenes wat gebore is voor 28 weke van die swangerskap.
38% van pasgeborenes het 'n swangerskap ouderdom van 28-30 weke en 4% is ouer as 30 weke.
Dit is bewys dat suurstof betrokke is by die patogenese van letsels waargeneem word deur dokters in verskillende stadiums van brongopulmonêre displasie. Hipoksiedskade aan die longe lei tot nekrose van die lugwegepiteel, die endotheel van die longkolillêre, die transformasie van tipe 2-alveolositiete in tipe 1-alveolosiete.
Die gevolg van so 'n oksidatiewe aanval is die ontwikkeling van atelastase en pulmonale hipertensie by kinders, sowel as verswakte mukosiliêre klaring.
Barotrauma van die longe
Die toksiese effek van 'n hoë suurstofkonsentrasie in die mengsel wat tydens meganiese ventilasie ingeasem word, lei dikwels tot skade aan die epitheliale sel versperring en die ontwikkeling van proteïenbevattende edeem in die longe.
Afname in long-nakoming en groeiende versteurings van ventilasie- en perfusieverhoudings maak dit nodig om hoër parameters van kunsmatige ventilasie te gebruik.
So sluit die bose kringloop, wat die skade aan die longe verhoog. Die gebruik van kunsmatige ventilasie met konstante positiewe druk veroorsaak breuk van die alveoli met die vorming van pneumothorax en interstisiële emfiseem.
Dit is bewys dat beslaglegging op die respiratoriese kanaal van 'n voortydige baba deur skadelike mikroörganismes geassosieer word met 'n hoër risiko om brongopulmonêre displasie te ontwikkel in vergelyking met onbesmette kinders.
Sekere patogene kan chorionamnionitis veroorsaak, veroorsaak voortydige arbeid, sowel as pulmonale letsels (inflammasie, brongiale hiperreaktiwiteit, inaktivering van surfaktante).
Die hoofrede vir die ontwikkeling van 'n sekondêre infeksie is die penetrasie van die nosokomiale flora in die longe tydens tracheale intubasie.
Onder die oorsake van pulmonale edeem by pasgeborenes is 'n oormaat van die volume infusie-terapie, steurnisse in die verwydering van vloeistof, die teenwoordigheid van 'n oop arteriële kanaal.
Daar is getoon dat daar tydens die herstelperiode 'n negatiewe verband is tussen maksimum diuresis en die behoefte om die suurstofkonsentrasie in die lug te verhoog.
Volgens diuresis kan mens die ontwikkelings scenario van 'n kind se respiratoriese mislukking akkuraat voorspel.
As regurgitasie nie 'n onaangename proses vir 'n kind is nie, asof jy eet ... Die wag is verby - vir die afgelope 10 maande het jy eindelose ure spandeer ... Maak seker dat jy die ortodokundige met periodieke diagnose besoek om veranderinge te identifiseer. Ten tyde van die behandeling van die probleem word die dokter jou goeie vriend, dus wees gereed vir 'n lang samewerking.
Behandeling van brongopulmonêre displasie moet gerig word op voldoende suurstoflewering deur kunsmatige ventilasie, en die vinnigste moontlike oorgang na bevochtigde suurstof deur nasale kateters vir die nodige tyd. 'N Belangrike rol in die behandeling van brongopulmonêre displasie word toegeken aan die verbetering van die metodes om premature babas te verpleeg, veral die diepste graad - die rol van borsvoeding te verbeter en 'n voldoende sorgbehandeling te handhaaf.
Toestande hypercapnia en hipoksemie om lae druk en volume meganiese ventilasie te bereik, of albei,
Herhalende brongiese obstruksie by kinders met BPD word dikwels deur praktisyns geïnterpreteer as 'n manifestasie van brongiale asma (BA). 'N Paar keer gelede is daar geglo dat 'n ma se BA die geboorte van 'n voortydige baba kan veroorsaak, maar hierdie verband word vandag nie bevestig nie.
Hulle het ook nie 'n allergiese las op die oorerflike faktor by kinders gevind nie, met 'n geskiedenis van brongopulmonêre displasie.
Met BA, is daar 'n toename in stikstofoksied in die uitasemde lug. Dit dui op die teenwoordigheid van eosinofiele inflammasie.
Met so 'n siekte as brongopulmonêre displasie was hierdie merker op 'n konsekwent lae vlak, wat nie deur BA bevestig is nie. Terselfdertyd het pasiënte met BPD nie genoeg effektiwiteit as gevolg van die gebruik van brongodilators en ingeasemde steroïede nie. Die fibrerige patroon op die longe se röntgenfoto's is redelik stabiel, wat die nie-allergiese aard van die siekte aandui.
Tipiese X-straal data.
Bronchopulmonêre displasie word gewoonlik vermoed wanneer 'n baba wat 'n ventilator ontvang, nie die O2-terapie, meganiese ventilasie of albei kan kanselleer nie. Die toestand van kinders vererger gewoonlik: hipoksemie, hipercapnia verhoog, die behoefte aan suurstof verhoog.
Wanneer die kind versuim om die suurstoftoevoer te stop of die ventilasie te kanselleer, moet agtergrondsiektes uitgesluit word.
Om 'n diagnose van BPD te maak, moet die pasiënt 'n behoefte hê aan> 21% O2 vir ten minste 28 dae. Spesifieke bykomende diagnostiese kriteria is ontwikkel deur die NICHD.
Radiografie van die bors openbaar eerstens diffuse veranderinge as gevolg van die ophoping van ekssudatiewe vloeistof, dan word die manifestasies multikiristies of sponsig met afwisselende areas van emfiseem, pulmonale littekens en atelektase.
Alveolêre epiteel kan nekrotiese massas en makrofage verwerp, neutrofiele en inflammatoriese mediators kan gevind word in die trageale aspiraat.
Op die radiografie van die bors kan 'n afname in longvolume, streeks atelektase en oor-uitbreiding, digtheid, infiltrasie en soms IEL opgespoor word. Dikwels op die radiografie van die bors, word 'n homogene verduistering opgespoor ("grys longe").
Om die onderwerpe van die ernstigste skade te verduidelik, word CT en MRI soms uitgevoer.
Differensiële diagnostiek word uitgevoer met atelasis, pulmonale hipertensie, OAP, emfiseem, nosokomiale longontsteking, stenose van die subglottiese ruimte, trageomalasie, sistiese fibrose, aspirasie, esofageale atresie met trageo-oesofageale fistel.
Om die teenwoordigheid van brongopulmonêre displasie in 'n voortydige baba te bepaal, is dit nodig om te oorweeg:
swangerskap ouderdom in premature arbeid,
baba gewig by geboorte,
gebruik van kunsmatige asemhaling na geboorte,
duur van ventilasie,
Nadat die dokter 'n geskiedenis maak en 'n eksamen doen, sal hy u vir verdere navorsing stuur:
Polsoksimetrie. In hierdie geval word 'n band met 'n suurstof sensor aan die baba se voet vasgemaak. Met hierdie studie word die longkapasiteit bepaal. Die bekendste diagnostiese hulpmiddel.
Berekende tomografie van die bors. Hierdie tipe X-straal met behulp van 'n rekenaar help om hoëgehalte beelde van die verlangde dele in die bors te maak.
X-straal van die bors. Gebruik X-strale om 'n momentopname van die interne strukture van die bors te neem.
Gasanalise word uitgevoer om die hoeveelheid suurstof in die bloed te bepaal, dus word dit vir navorsing geneem.
Gevolge van bronchopulmonêre displasie
Bronchopulmonêre displasie in premature babas kan komplikasies veroorsaak:
Bronchopulmonêre displasie kan bydra tot die ontwikkeling van akute brongitis in 'n kind, veroorsaak herhalende brongobstruksiesindroom, chroniese respiratoriese versaking en longontsteking.
Die kombinasies van hierdie siekte met kroesindroom, aangebore longsiekte, asma, herhalende obstruktiewe brongitis word beskryf.
By kinders met displasie is eetversteurings wat verband hou met langdurige intubasie algemeen.
Aanvanklike respiratoriese ondersteuning
'N Groot aantal premature babas na geboorte is stabiel op nSRAR en benodig nie ander tipes respiratoriese ondersteuning nie. Met 'n toename in DN en apnee, voordat u intubasie voer, moet u probeer om die pasiënt oor te dra na nie-indringende meganiese ventilasie. Dit kan die frekwensie van apnee verminder en bydra tot die verwydering van CO2.
As daar aanduidings is dat 'n pasiënt na 'n ventilator oorgedra word, is dit volgens moderne konsepte in premature babas beter om volumetriese meganiese ventilasie met DO in die reeks 4-6 ml / kg uit te voer.
Ongeag die tipe en strategie van ventilasie, kan die optimalisering van pulmonale volumes en die voorkoming van hipokapnia die risiko van BPD verminder. Die meeste neonatale riglyne verskaf die volgende riglyne:
Moet nie die kind intubeer solank die pH by> 7.25 of PaCO gehandhaaf word nie2 7,20.
Optimale oksigenasie by kinders met uiters lae geboortegewig
Sistematiese oorsig van instandhouding by kinders minder as 28 weke. swangerskap van 2 reekse perkutane versadiging - lae (85-89%) of hoog (91-95%) - het die volgende getoon: in die lae versadigingsgroep was die mortaliteit statisties hoër (19.3% vs 16.2%), maar die voorkoms van erge retinopatie was laer (10,7% teenoor 14,5%).
Daarom kan mens natuurlik nie roetine-instandhouding van versadiging in die reeks van 85-89% aanbeveel vir premature babas nie. Natuurlik is 'n ander reeks nie optimaal nie.
Miskien is die waarheid in die middel: 88-94%. Die jongste Europese konsensus oor RDS-terapie beveel aan dat SpO2-tariewe in die reeks van 90-94% behoue ​​bly.
Elke siekte word die beste voorkom as genees en behandel die gevolge en komplikasies daarvan.
Gedurende swangerskap is dit nodig om voorkoming van vroeggeboorte te verrig.
Die toekomstige ma behoort goed en goed te eet, alkohol te stop, rook en dwelms te gebruik.
Dit is ook nodig om alle kroniese siektes betyds te behandel.
Jy moet fisiese en emosionele stres vermy om jouself en jou baba die maksimum vrede te verseker. Dit is nie nodig om te voldoen aan die advies van die ouer geslag dat mammas en oumas in die lewe aktief was tot die baie gevegte nie. Dit is beter om na jou eie welsyn te kyk en na jou intuïsie te luister, om nie jouself te blameer nie.
Waarskuwing! As daar 'n vroeë geboorte van 'n swanger vrou is, dan voorskryf die dokter die gebruik van glukokortikosteroïede, wat die vorming van alveoli in die fetus versnel.
As 'n voortydige baba met brongopulmonêre displasie gediagnoseer word, moet alle resussitasiemaatreëls, sowel as respiratoriese terapie, korrek en korrek uitgevoer word. Behoorlike gebruik van surfaktantpreparate maak dit moontlik om jou baba se longe oop te hou, wat die toevoer van voldoende suurstof aan hulle sal fasiliteer. "alt =" ">