Hoe voedselbedrog in 'n duidelike gesig versteek is Mighty Natural
Geskryf deur John G. Keogh
In 2018 word 'n toonbank vir seekos by 'n winkel in Toronto gewys. 'N Studie het bevind dat 61 persent van die seekosprodukte wat in Montréal-kruidenierswinkels en restaurante getoets is, verkeerd gemerk is. Vis is 'n algemene slagoffer van voedselbedrog. DIE KANADIESE PERS / Nathan Denette
Die globalisering van die voedselketting het gelei tot 'n verhoogde kompleksiteit en 'n afname in deursigtigheid en vertroue in hoe en waar ons voedsel gekweek, geoes, verwerk word en deur wie.
Voorts herhalende voorvalle van kos bedrog herinner ons daaraan dat sommige van die betrokkenes in die voedselketting hierdie kompleksiteit benut. Verbruikers is deesdae op 'n verhoogde risiko om kos van laer gehalte te koop as waarvoor hulle betaal het, of erger, kos met onveilige bestanddele of ongekende allergene.
Die melkman het voorheen plaaslike melk by u huis afgelewer. Shutter
Histories is deursigtigheid en vertroue in voedselketting tussen die koper en die boer of viswinkel, groentewinkel, slagter, melkman en bakker gevestig. Nederlandse geleerde Arthur Mol het aangevoer dat hierdie persoonlike interaksie van aangesig tot aangesig deursigtigheid moontlik maak, wat vertroue opgebou het.
Voordat moderne supermarkte bestaan, het 'n plaaslike kruidenierswinkel in die dorp of dorp 'n voorraad van 300 items gekweek of verwerk binne 'n radius van 240 kilometer. In vergelyking, het ons post-moderne supermarkte 'n gemiddelde van 33,000 items wat 2,400 kilometer of meer reis. Die Kanadese regering is gereed om die probleem aan te pak deur aan te kondig a Koop Kanadese kosveldtog.
Hoewel die omvang van wêreldwye voedselbedrog moeilik is om te kwantifiseer, stel die Kanadese voedselinspeksieagentskap (CFIA) voor kos bedrog beïnvloed 10 persent van kommersieel verkoopte voedsel. Verskeie bronne in die akademiese en nywerheid stel voor dat voedselbedrog wêreldwyd van US $ 10 miljard tot $ 49 miljard wissel. Dit is waarskynlik 'n konserwatiewe reeks as ons skat van vals Australiese vleis alleen en wêreldwyd verkoop word dit tot $ 4 miljard dollar, of meer as $ 2.5 miljard.
As u die verkope van vals wyne en alkohol, vervalste heuning en speserye, verkeerde etikette en vals bewerings van organiese produkte, wilde gevang vis of vleis met graan gevoeg het, neem die getalle en risiko's aansienlik toe.
Is regulasies voldoende?
Regulasies is in plek om Kanadese te beskerm. Die Wet op Veilige Voedsel vir Kanadese (bekend as die SFCR) En die Wet op Voedsel- en dwelmmiddels werk saam om Kanadese verbruikers teen voedselveiligheid en voedselbedrogrisiko's te beskerm.
Die SFCR noem dat voedselondernemings voorkomende beheermaatreëls moet hê, sowel as rekords van die produk se naspeurbaarheid om te verseker dat ingevoerde produkte aan Kanadese wette voldoen. 'N Bepaling van die voedsel- en dwelmwet lui:
'Niemand mag 'n voedselartikel verkoop wat (a) giftige of skadelike stowwe in het, of daarop het nie; (b) ongeskik is vir menslike verbruik; (c) bestaan ​​in geheel of gedeeltelik uit enige vuil, verlepte, walglike, vrot, ontbind of siek dierlike of plantaardige stof; (d) is vervals; of (e) onder onhigiëniese toestande vervaardig, voorberei, bewaar, verpak of geberg is. "
'N Ander gedeelte van die wet verklaar:
'Niemand mag voedsel etiketteer, verpak, behandel, verwerk, verkoop of adverteer op 'n vals, misleidende of misleidende manier of waarskynlik 'n foutiewe indruk op die aard, waarde, hoeveelheid, samestelling, verdienste of veiligheid daarvan sal skep nie.
Maar word die regulasies afgedwing?
Word die heuning wat jy elke oggend op jou roosterbrood geniet, gesny met goedkoper mieliestroop? Pixabay, EAT
Die CFIA is baie aktief in die voorkoming en opsporing van voedselbedrog. In Julie 2019 het die agentskap $ 24.4 miljoen nuut ontvang befondsing van voedselbedrog nadat hulle aangekondig het dat 12,800 XNUMX kilogram vervalste heuning die Kanadese mark betree het. Heuningbederf is die proses om suiwer heuning met vullers en goedkoper versoeters, insluitend mieliestroop, te sny.
Die CFIA het verskillende handhawingsinstrumente wat dit kan toepas op oortreders, insluitend administratiewe geldboetes, lisensie opskorting of kansellasie en strafregtelike vervolging.
Is voedselbedrog dieselfde as verbruikersbedrog?
Nee. Kanada herstel van 'n beduidende voorval van verbruikersbedrog waar sommige van die mees betroubare handelsmerke vir meer as 'n dekade saamgeval het om die prys van brood vas te stel in word ook broodgate genoem. Dit was 'n oortreding van die Kanadese mededingingswet.
Kanada was een van die eerste lande ter wêreld met 'n formele mededingingswet wat in 1889 geïnisieer is. Terwyl broodgate se onheilspellende vertrouensbreuk Kanadese geskok het, is dit bekend dat verbruikers kort herinneringe het en vinnig vergewe het.
Die beskerming van insiders wat as fluitjieblasers in die voedselbedryf optree, is van kritieke belang om sowel verbruikersbedrog as voedselbedrog bloot te lê. Die meeste opsporing van voedselbedrog vereis egter die gebruik van gevorderde hoë-tegnologie metodes.
In 2017 het die Universiteit van Guelph se biodiversiteitsinstituut, in vennootskap met die CFIA, $ 320,000 in ontvangs federale befondsing om beter genomika en DNA-strepieskoderingsinstrumente te ontwikkel, insluitend draagbare toestelle. Met DNA-strepieskodering kan navorsers diere- en plant-DNA met 'n verwysingsdatabasis ooreenstem om 'n spesie te identifiseer.
Mismerkte vis, wors
Die vennootskap het 'n aantal navorsingsartikels gepubliseer waarin voedselbedrog en onthulling van die verkeerde etiket van vis spesies in Kanadese restaurante en kruidenierswinkels, 'n gebied van die instituut se navorsing wat nou meer as 'n dekade strek.
In Januarie 2019, die instituut het 'n referaat gepubliseer getiteld "Opnuut besoek aan die voorkoms van onverklaarde spesies in worsprodukte wat in Kanada verkoop word" as 'n opvolg na 'n vorige studie wat getoon het dat Die misplaatstempo van 20 persent vir wors.
Die oorspronklike studie het bevind dat 20 persent van die wors wat in kruidenierswinkels in Kanada gemonster word, vleis bevat wat nie op die etiket was nie. DIE Kanadese pers / AP-foto / Tom Lynn
Die opvolging het aangedui dat 14 persent van die 100 worsies wat getoets is, steeds vleis-DNA bevat wat nie op die etiket vermeld is nie. Die kwessie van die publiek is nog meer beduidend dat baie soorte voedselbedrog en verkeerde etikette onopgemerk geraak het. Nuwe tegnologie en toetsmetodes moet nog inhaal.
Aangesien sosiale media herhalende hoëprofielvoorvalle van voedselbedrog versterk, bly vertroue in ons wêreldwye voedselverskaffingskettings 'n bron van kommer. In die afsienbare toekoms bly 'n groot deel van Kanada se voedselbedrog sigbaar in die sigbaar, en sit daar op ons winkelrakke.
John G. Keogh, navorser, voedselkettingdeursigtigheid, tegnologie en voorsieningskettings, Universiteit van Reading