Petrus Augustus de Génestet (21 November 1829, Amsterdam – 2 Julie 1861, Rozendaal) was 'n Nederlandse digter en teoloog.
2 Julie 1861
digter en teoloog
Petrus Augustus de Génestet het sy ouers op 'n jeugdige ouderdom verloor, waarna hy opgeneem is in die gesin van sy oom en voog, die skilder Jan Adam Kruseman. Hy het aan die Amsterdamse Atheneum en die Seminarium der Remonstrantse Broederschap as predikant gestudeer. In Maart 1852 is hy as dominee te Moordrecht aangestel en in Desember van dieselfde jaar te Delft, die stad waar die Genestetkerk staan wat na hom vernoem is. In dieselfde jaar het hy in Bloemendaal, Noord-Holland met Henriette Bienfait in die huwelik getree. Hulle het saam vier kinders gehad.
In 1859 het beide sy vrou en 'n kind aan tuberkulose beswyk en moes hy weens swak gesondheid ontslag neem as predikant. Hy het hom hierna in Amsterdam gevestig, maar somers grotendeels in Bloemendaal deurgebring. Hy sterf twee jaar later in 1861 te Rozendaal, ook as gevolg van tuberkulose.
Na sy dood het die dominee Bernard ter Haar, die treurlied "Op het Kerkhof in Roozendaal" geskryf. Dié digter is later ook daar begrawe, net soos Willem Hofdijk. Conrad Busken Huet was die spreker gewees tydens die onthulling van die gedenkteken in 1862.
De Génestet (deur Thérèse Schwartze)
De Génestet was uiters gewild gewees, wat veral te danke was aan sy humoristiese en ontroerende gedigte wat vir die breë publiek toeganklik was. Godsdiens was egter ook 'n belangrike tema in sy gedigte. De Génestet was 'n vrysinnig-protestant, maar het egter skerp stelling ingeneem teen wat hy beskou het as oppervlakkige vrysinnigheid; dieselfde geld buitensporige onverdraagsaamheid. Hy word saam met Nicolaas Beets as deel van die Nederlandse navolging van Lord Byron gesien, wat bekend staan as "Byronisme".
Tydens sy vlugtige lewe - De Génestet het slegs 31 geword - kon hy slegs 'n beperkte aantal gedigte skryf. Die gedigte is na sy dood gebundel onder die titel "Dichtwerken".