Die boek genaamd Im Kampf um Südafrika: Lebenserinnerungen des Präsidenten Paul Krüger het in 1902 verskyn, as deel van ‘n klein reeks boeke onder die titel “Im Kampf um Südafrika” wat destyds in Duits gedruk is. Hierdie boek verskyn nog in dieselfde jaar as wat die Tweede Anglo-Boereoorlog amptelik beëindig is, wat sig ook in die verteltrant van die boek weerspieël: daar word naamlik na die “huidige oorlog” verwys.
Soos wat mens van die titel van die boek kan aflei, gaan dit oor die lewensherinneringe van oudpresident Paul Kruger. Die boek is dus ‘n biografie, en byna ‘n autobiografie omdat skynbaar alle inhoud van die boek deur Kruger self weergegee is, wat dan deur die skrywers of medearbeiders van die boek opgeteken is. In die inleiding word daar oor Kruger se aard en persoonlikheid melding gemaak, ‘n man wat dade ver bo woorde geskat het, en wat sy lewensregverdiging en -lot so vanselfsprekend alleen in God se hande beskou het, dat hy hom oor die skriftelike behoud van sy nalatenskap weinig bekommer het. En was dit nie vir die bemoeiinge van die skrywers om Kruger se woorde te boek te stel nie, dan sou ons waarskynlik hierdie ryke geskiedkundige bron armer gewees het.
Die boek begin by Kruger se vroegste herinneringe as negejarige knaap, wat saam met sy ouers en ooms sy geboorteland verlaat. Hy vertel van sy beskeie herkoms en die lewenswyse van sy gesin (hy is met geen silwer lepel in die mond gebore nie). Interessant is die volgende stelling: