Augustus | 2017 | Mal, dis al...EkWasHier...
‘n Pragdeel van ons land. ‘n Deel van ons land wat so ongeskonde is…Namakwaland se prag en glorie, droogte en gevlek van blomme…ryk aan koper.
Ek onthou dat ons so in 1969 in O’kiep se motel vir ‘n ruk gewoon het. Oe, dit was lekker ou dae. Soggens, smiddae en saans het ons in die eetsaal van die motel gaan eet totdat ons, ons huis in Carolusberg gekry het. Ons het in twee huise daar gewoon. Wat ek onthou van die plek is, is die sorgvrye dae, die oop vlaktes en die blou lug. Wanneer dit gereën het, het water gestroom en daarna die tapyt van gekleurde Namakwalandse blomme wat sover strek soos die oog kan sien…die mooiste geel-, oranje- en persblommetjies wat juigend hulle koppies bo die droë Namakwalandse grond uitsteek.
Moet nie die beiroes vergeet nie. Dit was ‘n stingel wat op die grond gegroei het, maklik ‘n meter lank en ons het die aartappel opgegrawe, skoongemaak en geraspe, daarna die melk van die groente gedrink. Soms uintjies geëet. en ek onthou die suursmakie daarvan. Soms ‘n blikkie geneem, lepel botter gekry met suiker en melk…en tameletjie op ‘n vuurtjie gemaak. Dae wat mens nie maklik sal vergeet nie.
Die skooltjie was maar klein en het slegs 5 klaskamers gehad. Sub A, Sub B en St. 1 saam, St. 2, St. 3 en 4 saam en St. 5. Ek was daar in Sub B en St. 1. Dwergtennis gespeel met spane (dubbel die grootte van tafeltennisspane). Ons speelplek was tussen die klippe en koppies en kokerbome, die veld ons rykdom.
Nie veel het by die skooltjie verander nie, lyk maar steeds so. Geen mooi velde soos hier in Gauteng nie…maar daar het ons die oopte en vryheid gehad.
Die vryheid gedurende daardie goeie ou tye was so waardevol. Ons kon vry in die veld gespeel het. Ek onthou dat ons bokmelk gedrink het. Daar was soveel bokke in die veld en ek het gereeld op ‘n koppie gesit en die diere dopgehou. Wonder bo wonder is ons nooit deur slange gepik nie. Nooit eens daaraan gedink nie.
Namakwaland, ‘n ongekunstelde deel van ons land met die mooiste Afrikaans. Ek sal nie vergeet dat ek pak gekry het in die goeie ou Tvl. omdat ek ‘êk’ gesê het i.p.v. EK nie… mens leer maar die dialek aan…die juffie in St. 2 het my reg gefoeter…ek het nooit verstaan waarom dit so verkeerd was nie. Ja, die ou Transvaalse aksentjie het ingeskop en is hier om te bly.
Hoop om eendag weer daar ‘n draai te gaan gooi…miskien staan die pampoen groentewinkel dalk nog daar, wie weet?
Ek voel soos ‘n Ragel…
Ek voel soms soos die Bybelse vrou, Ragel…7 jaar vir Jakob gewag en toe nog 7 jaar, dus 14 jaar. Ek is nou 7 jaar op my eie en ek gaan aan…2017 het goed begin maar Julie het sleg geëindig…my pa se afsterwe was moeilik en nou is moeder in ICU kardio afdeling. Op Michael se verjaarsdag word sy geopereer. Vandag mooi duidelikheid ontvang…Angriogram…haar are om haar hart het verkalk en die hartspesialis, Dr. Mogogane gaan opereer. Sy glo vas in hom aangesien hy my pa se lewe 3/4 jaar gelede gered het. Verder gaan hy ook stents in die are plaas.
Ek vra vir moeder wat alles seer is…sy antwoord haar been en kyk vir my en sê dat haar hart ook baie pyn. Hoe kan mens van iemand vergeet saam met wie jy ‘n leeftyd van ongeveer 65 jaar saam gelewe het? Ek verstaan het ek haar gesê…sy het ook vir my gesê sy weet nou hoe ek gevoel het toe my man ons gelos het…seer wat sy nie kon verstaan nie.
Om vir moeder sterk te wees is moeilik, ek mag nie voor haar huil nie…dis alles tuis en ek is maar ook broos. Soms wens ek, ek het iemand gehad wat my net bietjie kon vashou…maar God het planne met alles in die lewe. Ek weet nou net nie wat Sy planne met ons is nie…maar ek sal geduldig bly wag. God se tyd is beslis nie my tyd nie.
Ek bid en glo die operasie sal môre ‘n sukses wees…ek hou vas aan hoop en geloof. Dis al wat ek kan doen.
3 Augustus ’17
3 Augustus 1998, 19 jaar gelede het die mooiste seuntjie sy eerste skreeu gegee. En nou is hy ‘n aantreklike jong man. ‘n Saggeaarde, stil jongman. Introvert met ‘n skalkse glimlag. Hy en Alicea is my grootste geskenke. Ek kon nie beter geskenke ontvang het nie. Michael, ‘wie kan soos God wees’, wat ‘n mooi naam, is dit nie?
Deurgaans het ons baie kere gelag vir sy snaaksighede en hy het baie vreugde vir my verskaf, veral met sy droë sin vir humor. Ek is trots op my seun. Sy kyk, sy speelsheid en sy glimlag maak my hart altyd warm.
Ja, hy het my goed gemanipuleer want Mama se hart was sag met hom. Hy vertel my vandag hoe ek hom met my pantoffel geslaan het…hy het niks gevoel nie, daarna keel opgesit sodat ek hom jammer moet kry. Wel, lyk my dit het gewerk.
My seun wat ‘n katliefhebber is. My moeder sê altyd: ‘n man wat lief vir ‘n kat is, is lief vir sy vrou. Wel, sy vrou gaan eendag ‘n juweel vind. Poppie-Lief is sy kat en sy lê in sy arms vir ure terwyl hy PS4 speel of TV kyk. Hy vryf net sy vingers teen mekaar en sy spring op sy skoot. Orion sal oor my klim en ook hom tuis maak op Michael se skoot. Sy eerste kat was ‘n swart kat en geweldig lief vir hom. Hy kon nie huiswerk gedoen het nie, die kat het altyd op sy boeke gaan lê.
My seun met die sagste oë, ‘n hart van goud en reguit met woorde…’n denker, ‘n glimlag altyd. Die man in my lewe…en hy gaan binnekort begin om sy eie potjie te krap, sy eie rigting inslaan…sonder my, maar ek sal altyd daar wees…staan mama’s se deure nie maar altyd oop vir hul kinders nie?
Geluk met met jou verjaarsdag my kind, ek is baie lief vir jou en hoop dat jy ‘n jaar van geluk, liefde, voorspoed en sukses sal ervaar…vir jou my kind, mag jy geblessed wees in alles wat jy doen.