Library - Afrikaanse Boeke - Die Profeet: Hosea
Die Profeet: Hosea
Die verskil tussen die Huis van Israel en die Huis van Juda word duidelik beskryf en waarom God sy volk moes straf. Hoséa gee vir ons duidelike aanduidings dat die Anglo-Saksiese en Germaanse Nasies tesame met die suiwer element in die Jodedom die nakomelinge van die twee huise is. Hier sien ons ook waarom die Huis van Israel in Assiriese ballingskap moes gaan.
Die Noordelike Tien Stam Ryk van Israel word simbolies as ‘n ontroue vrou uitgebeeld wat deur God geskei en in ballingskap na Assirië weggestuur word. As getroue profeet het Hoséa die volk gewaarsku oor die oordeel wat as gevolg van hul sonde kom. Hy het dit duidelik uitgespel dat hulle nie hul straf sou vryspring as hulle aanhou om God se gebooie, insettinge en verordeninge te oortree en die afgodediens van die nasies rondom hulle na te volg nie. Maar nogtans kyk die profeet ook ver vooruit na die dag van glorieryke herstel van die ontroue vrou wanneer sy vergifnis sal ontvang en die skeibrief vernietig sal word.
Die profeet het hierdie agteruitgang, en verval van Israel, as ‘n begrafnis beskryf waarin sy in haar Assiriese ballingskap begrawe en vergete sou word. Nogtans kyk die profeet onder die inspirasie van die Heilige Gees uit na die dag wanneer sy verlos sal word uit die graf en weer voor God sal leef.
“Gaan heen, neem vir jou ‘n hoervrou en hoerkinders; want die land het grootliks owerspel bedrywe deur van die HERE afvallig te word”.
Op hierdie wyse het die HERE vir Hoséa ‘n rol laat speel wat ‘n weerspieëling was van wat Hy Self met sy owerspelige vrou Israel moes deurmaak. Dit was om by Israel die afskuwelikheid van haar sonde tuis te bring, want sy het self van die Lewende God afvallig geraak en agter vreemde gode aan gehoereer. Israel het so ver van die HERE afvallig geraak dat die tyd aangebreek het om vir haar ‘n skeibrief te gee en in ballingskap te laat gaan.
Hoséa se Huwelik:
Hoséa was gehoorsaam aan die Goddelike opdrag:
Toe het hy gegaan en Gomer, die dogter van Diblaim geneem; - - - - ” - (Hoséa 1:3).
Gomer beteken kompleet en Diblaim beteken twee saamgeperste vyekoeke, of dubbele omhelsing.
Hulle eerste kind was Jísreël, wat beteken: “God sal saai, of God sal verstrooi”.
En die HERE het vir hom gesê: Noem hom Jísreël, want nog ‘n klein tydjie, dan sal Ek die bloedskuld van Jísreël aan die huis van Jehu besoek en ‘n einde maak aan die koninkryk van die huis van Israel - (Hoséa 1:4).
Die HERE het vir Israel gewaarsku dat as hulle nie volgens sy wette, verordeninge en insettinge wandel nie, dan sal Hy:
En Ek sal julle onder die volke verstrooi en ‘n swaard agter julle uittrek; en julle land sal ‘n wildernis en julle stede puinhope word - (Lev. 26:33).
Vir Jakob sê die HERE:
- - - - jy sal uitbrei na die weste en ooste, en na die noorde en suide; en in jou en jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word - (Gén. 28:14).
Gomer het weer swanger geword en ‘n dogter gebaar en God het die profeet beveel om haar Lo-Rugáma te noem,
“- - - - want Ek sal My verder nie meer oor die huis van Israel ontferm deur hulle vergifnis te skenk nie - (Hoséa 1:6).
Lo-Rugáma beteken dus “onbegenadigd”.
Romeine 9:25 noem dit “onbeminde” en 1 Petrus 2:10 praat van haar as een aan wie “geen barmhartigheid” bewys is nie.
Maar vir die huis van Juda sê die HERE deur die profeet:
Maar oor die huis van Juda sal Ek My ontferm en hulle verlos deur die HERE hulle God - - - - -” - (Hoséa 1:7).
Hier sien ons ook duidelik die verskil tussen die Huis van Israel en die Huis van Juda. Hulle is tot vandag toe twee verskillende groepe van volkere.
Hulle derde kind was ‘n seun:
“En Hy het gesê: Noem hom Lo-Ammi, want julle is nie my volk nie, en Ek sal nie julle s’n wees nie - (Hoséa 1:9).
Lo-Ammi beteken “nie My volk nie”.
Na die val van Samaría is die Huis van Israel na Assirië in ballingskap weggevoer. Hulle het met die verloop van tyd heeltemal verheidens. Hulle het werklik geword asof hulle nooit die Volk van God was nie. Hulle het die besnydenis verloor, naderhand selfs enige besef van hulle identiteit. Maar in die tyd van Jesus se vleeswording en die bediening van die apostels het hulle nog geweet wie hulle was.
Kinders van die Lewende God:
Baie van hulle het die evangelie aangeneem en gelowiges geword. Hulle was die eerste Christene.
Dit is wat ons in Hoséa 1:10 lees:
Nogtans sal die getal van die kinders van Israel wees soos die sand van die see, wat nie gemeet en nie getel kan word nie; en in plaas dat aan hulle gesê word: Julle is nie my volk nie - sal aan hulle gesê word: Julle is kinders van die lewende God.
Daar is net een weg waarlangs ‘n mens ‘n seun van die lewende God kan word en dit is deur geloof in Jesus die Christus:
Maar almal wat Hom (Jesus) aangeneem het, aan hulle het Hy mag (outoriteit) gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo - (Joh. 1:12).
Volgens die groot profete soos Jesaja, Jeremia, Eségiël, Daniël, Joël, sal Israel en Juda in die benoudheid van Jakob tot ‘n ware wedergeboorte kom. Daardie tyd het nou aangebreek, kyk uit daarvoor en berei uself vir dit voor. Dan sal hulle herenig en vir Jesus Koning maak, lees maar Eségiël 37 en Hoséa 1:11.
“Dan sal die kinders van Juda en die kinders van Israel almal saam vergader en vir hulle een hoof aanstel (Jesus) en uit die land optrek; want groot is die dag van Jísreël! - (Hoséa 1:11).
Dit stem ooreen met: Daniël 2:36, 44; Dan. 7:14, 18, 22, 27; Lukas 1:31-33 en verwante Skrifte.
Die sinsnede “en uit die land optrek” in vers 11, lees:
Dan sal ons,
Sê aan julle broers: Ammi (My volk) en aan julle susters: Rugáma - (wat genade ontvang het) – (Hoséa 1:12).
Israel wat verlore geraak het is gevind en herstel en vervul die betekenis van haar naam: “Heersende met God!”