Maar voordat die vyandelikhede weer begin en ons almal verdwaal in pueriele politiek en klein tactiek, is dit nuttig om te oorweeg wat regtig op die spel is vir ons ekonomie en demokrasie.
Vir baie van die afgelope eeu was die basiese winskoop in die hart van Amerika dat werkgewers hul werkers genoeg betaal het om te koop wat Amerikaanse werkgewers verkoop het. Die regering se rol was om hierdie winskoop aan te moedig en af ​​te dwing. Ons het daardeur 'n deugsame siklus van hoër lewensstandaarde, meer werksgeleenthede en beter lone geskep. En 'n demokrasie wat redelik goed gewerk het.
Maar die winskoop is gebreek. En totdat dit weer aangepak word, kan die ekonomie nie herstel nie en ons demokrasie sal nie op die meerderheid reageer nie.
Eerstens, 'n bietjie geskiedenis. Terug in 1914 het Henry Ford aangekondig dat hy werkers op sy Model T-monteerlyn $ 5 per dag betaal het - drie keer wat die tipiese fabriekswerknemer destyds verdien het. Die Wall Street Journal het sy aksie "'n ekonomiese misdaad" genoem.
Maar Ford het geweet dit was 'n slinkse sakeskuif. Die hoër loon het Ford se motorwerkers in kliënte verander wat kon bekostig om Model T's te koop. Oor twee jaar het Ford se winste meer as verdubbel.
In die jare wat tot die Groot Crash van 1929 gelei het, het werkgewers egter Henry Ford se voorbeeld vergeet. Die lone van die meeste Amerikaanse werkers het gestagneer, selfs al het die ekonomie gestyg. Winste het hoofsaaklik gegaan in korporatiewe winste en in die sakke van die baie ryk. Amerikaanse gesinne het hul lewenstandaard behou deur dieper in die skuld te gaan, en die rykes het met hul reuse-winste gegaan. In 1929 het die skuldborrel gespring.
Klink bekend? Dit behoort. Dieselfde ding het gebeur in die jare wat tot die ongeluk van 2008 gelei het. Die les moet voor die hand liggend wees. Wanneer die ekonomie te skuins raak - onbehoorlike bevoordeel korporatiewe eienaars en topbestuurders eerder as gemiddelde werkers - wen dit oor.
Dit is nog skuins. Ons kom uit die diepte van die ergste afswaai sedert die Groot Depressie, maar niks het fundamenteel verander nie. Korporatiewe winste styg hoofsaaklik omdat salarisse afneem. Selfs Ford Motor Company betaal nou sy nuwe huurgeld half wat dit 'n paar jaar gelede aan nuwe werknemers betaal het.
Werknemersvergoeding is nou tot die kleinste deel van die ekonomie sedert die regering sestig jaar gelede begin met die insamel van loon- en salarisdata; en korporatiewe winste, die grootste aandeel.
Dit is 'n verlore spel vir korporasies oor die lang termyn. Sonder genoeg Amerikaanse verbruikers word hulle winsgewende dae genommer. Europeërs is nie in die bui om te koop nie. Indië en China vertraag dramaties. Ontwikkelende lande is in die moeilikheid.
Republikeine beweer ryk mense en groot korporasies is werkskeppers, so hul belasting moet nie verhoog word nie. Dit is baloney. Om werk te skep, benodig besighede kliënte. Maar die rykes spandeer net 'n klein fraksie van wat hulle verdien. Hulle parkeer die meeste daarvan, oral in die wêreld kan hulle die hoogste opbrengs kry.
Die werklike werkskeppers is die groot middelklas - wie se besteding dryf die ekonomie en skep werk. Maar aangesien die middelklas se deel van die totale inkomste steeds daal, kan dit nie soveel spandeer as voorheen nie. Die meeste Amerikaners kan ook nie leen soos hulle gedoen het voor die ineenstorting van 2008 - lenings wat hul dalende koopkrag tydelik gemasker het nie.
As gevolg hiervan, besighede is nog steeds onwillig om ordentlike lone te huur en te betaal. Daarom is die herstel steeds so anemies.
Aangesien rykdom en inkomste tot die toppunt kom, doen dit ook politieke mag. Korporasies en die rykes kan hulself verskans deur lae belastingkoerse en spesiale belastingverdelings te handhaaf (soos die "lopende belang" -gatgat wat steeds privaatekwiteit en verskansingsfondsbestuurders toelaat om hul inkomste as kapitaalwins te behandel) en om 'n bestendige vloei te verseker. van korporatiewe welsyn na hul besighede (spesiale pouses vir olie en gas, groot landbou, groot versekering, Big Pharma, en natuurlik Wall Street).
Al hierdie dinge gaan voort om openbare begrotings, korrupte regering te druk en ons demokrasie te ondermyn. Die probleem is nie en was nog nooit die grootte van ons regering nie; dis wie die regering is. Die regering het minder reageer op die behoeftes van die meeste burgers en meer reageer op die eise van die belange.
Die Republikeinse reaksie is om belasting te verminder op die rykes, fondse vir die armes, strydunies, die mediane loon om voort te gaan val en enige perke teen veldtogbydraes of uitgawes te weerstaan. Dit neem nie baie breinkrag om te verstaan ​​dat hierdie strategie sal lei tot 'n selfs meer lomp ekonomie, meer verskansde rykdom en 'n meer korrupte demokrasie nie.
Dus, soos die Kongres herbou en die gevegte hervat, wees duidelik oor wat daar op die spel is. Die enigste manier om terug te keer na 'n lewendige ekonomie is deur middel van 'n produktiewe stelsel waarvan die winste wyer gedeel word. Die enigste manier om terug te keer na 'n responsiewe demokrasie is deur middel van 'n politieke stelsel wie se geliefde belange doeltreffender word.
Ons moet die basiese winskopie in die hart van Amerika herleef.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Voordat die gevegte in Washington hervat word: 'n herinnering aan wat werklik op die spel is