Ervaring van plaaslike Kambodjaanse kultuur op Bamboo Island - Reisverhale - 2020
Ervaring van plaaslike Kambodjaanse kultuur op Bamboo Island
Verlede week het ek my eie raad gevra om nie tyd te mors nie en my laaste paar dae in Kambodja op die gesekuleerde Bamboo-eiland deurgebring. Ek is bly dat ek dit gedoen het - dit was die hoogtepunt van my reis en my eerste blik op die Khmer-kambodjaanse kultuur.
Bamboo Island is 'n uur buite die land se suidelike kus, naby die dorp Sihanoukville (waar ek die afgelope maand was). Dit is 'n klein eiland wat jy oor 10 minute kan oorsteek en net twee strande het. Daar is nie baie snorkel hier nie. Daar is geen internet nie. Geen krag behalwe van 18:00 tot 23:00. Geen warm water. Geen aanhangers nie. Dis net jy, die strand, 'n goeie boek en 'n handjievol ander mense (daar is net tien bungalows).
Ek het my dae op die strand deurgebring, 'n vryslag poësie nag, die limbo, en het op die laaste seisoen van die Family Guy. Na 'n paar stresvolle maande van skryf wat my boek deadline wou bereik, was dit net wat ek nodig gehad het.
Maar wat ek die meeste geniet het, was my nag saam met die Kambodjaërs op die eiland. Ek het met twee vriende na die eiland gekom omdat hulle die bestuurder van die hotel geken het en hy het 'n "bungalow warming party" gehad om sy nuutgeboude bungalow te vier. Dit sal hom, die plaaslike personeel en ons wees.
Na die kombuispersoneel het die ander gas gedien, hulle het vroeg gesluit en ons het almal oorgegaan na die nuwe bungalow vir kos en drank. Ek het geëet en geëet. Hulle het kos op my bord gehou en in my hand gedrink. Kerriegeregte is op my bord gegooi, my mond gevul met vuur, speserye en onbekende hoenderdele. Savory BBQ vis is aan my geslaag. Daar was ook gegrilde inkvis, garnale en groente.
Ek het getref hoe verskillende kulture buite die Weste altyd lyk om te eet. Soos die meeste van die wêreld, geniet die plaaslike bevolking in Kambodja gemeenskaplike eet. 'N Teer word neergesit, skottelgoed word uitgebring en in die middel geplaas, en almal sit kruisbene om die tafel en gryp wat hulle wil. Daar is nie my bord of jou bord nie. My gereg of jou gereg. Dit is 'n gedeelde gemeenskaplike ervaring.
Terug by die huis, ons bestel almal ons eie gereg. Daar is geen deel nie. Dit is 'n eensame manier vir elkeen, wat kenmerkend van ons eensame aard lyk. In die weste is daar myne. Hier was daar net ons s'n.
Ek is getref deur nie net hoe hulle geëet het nie, maar wat hulle ook geëet het. Soos baie landelike gemeenskappe wat ek besoek het, is niks hier vermors nie. Die inkvis word heeltemal gaar, die garnalekop word geëet, en geen deel van daardie hoender word ongebruik nie. Dit is nie uniek aan die Kambodjaanse kultuur nie; Dit gebeur dwarsdeur die wêreld en is in skrille kontras met die woesheid van die Weste. Alles wat ons eet, is supergroot en weggegooi. As dit nie perfek is of as "icky" beskou word nie, word dit weggegooi. Gegooi selfs al is dit perfek goed.
Ek kon poëties hieroor wakker word, en het groot betekenis oor die samelewing, kultuur en waardes uitgespreek van hoe mense eet. Ek sal dit nie doen nie; In plaas daarvan, sal ek net sê dat jy sit, kyk hoe die Khmer eet, praat, lag en my in hul gemeenskap bring, was 'n gelukkige en vreugdevolle ervaring.
Na die ete, toe die plate weggeruim is, het die musiek opgetrek, en die plaaslike bevolking het tradisionele dans verrig. Nie vir toeriste nie, maar vir die vreugde daarvan. Khmer dans behels baie stadige handbewegings, vingerdraai en genade. Almal is van die grond af gestoot, en my vriende en ek is gemaak (geleer) om te dans. Ons het die Kambodjaërs gevolg soos hulle ons instruksies gegee het; Ons kan nie Khmer praat nie, ons het eenvoudig geleer om deur te volg. Daar was niemand daar om te sê doen "links, regs, links nie" so ons het ons bes gedoen om op te hou. let wel: Ek is regtig sleg by Khmer-dans.
Soos die nag voortgegaan het, het ek 'n paar basiese Khmer-frases geleer, vriende geword met een van die bootman en 'n bietjie van 'n baie slegte Khmer-drank met een van die kokke gemaak.
As ek my oorspronklike planne gevolg het, sou ek weke gelede op die eiland gewees het, maar ek sou nie die bestuurder gewees het nie, omdat ek eers onlangs deur my vastelandsvennote aan hom bekend gestel is. Selfs as daar 'n ander party was, sou ek nie genooi word nie. Om vas te lê in Sihanoukville het my die kans gegun om tyd saam met die plaaslike mense te spandeer op 'n manier wat ek nie andersins kon gewees het nie.
My tyd op Bamboes het my herinner aan wat ek geleer het in Griekeland, Bangkok, Amsterdam, en talle ander plekke waar ek vasgekeer het: die kultuur wys eers oor tyd.
As reisigers beweeg ons baie rond. Ons krap oppervlaktes maar moenie die lae van die uie weer afskil nie. Daar is net soveel wat jy oor 'n paar dae kan doen. As jy regtig 'n plek op 'n dieper vlak wil verstaan, moet jy net ophou, bly sit en ontspan in jou omgewing.
Selfs as dit beteken dat jy ander plekke ontbreek wat jy wou besoek.
So ek dink in daardie opsig, die maand wat ek in my kamer toegesluit het, was nie 'n mors van tyd wat my my reis na Laos en Maleisië kos nie. Daardie maand was deel van die reis om Kambodja 'n bietjie meer diep te leer ken.
Bespreek jou reis na Kambodja: Logistieke wenke en truuks
Vind 'n goedkoop vlug na Kambodja met behulp van Skyscanner of Momondo. Hulle is my twee gunsteling soekenjins. Begin met Momondo.
U kan u koshuis in Kambodja met Hostelworld bespreek. As jy elders wil bly, gebruik Booking.com aangesien hulle die goedkoopste tariewe konsekwent terugbesorg. (Hier is die bewys.)