Gaan dit dalk bloot daaroor dat mense na maklik prosesseerbare meme soek – inhoude wat gerusstel of maklike oplossings bied? Maar wáárom sou ons juis na die maklike uitweg wou soek? Wat is dit in ons samelewing of samestelling wat veroorsaak dat ons so kopsku is om ons te laat uitdaag, om daardie ongelooflike 1011 neurone regtig te gebruik? En wat voorspel dit alles vir die toekoms van die letterkunde en die mensdom? steel.[‘n trekkerbattery om: ‘n ou motor aan()die gang te kry Die fragmente van onthou neem uiteindelik die vorm aan van ŉ narratiewe terapie-oefening om rou (nie net oor die moeder nie!) te verwerk. Foucault s’n (hoop jy lees dit voor die webmeester dalk ingryp!): “Crouching Foucault, Hidden Fist.” Ontsaglik trots op die beitelaars … Cordis Trust en Fanie Marais verdien applous! xxx En dan wonder jy waarom die maestro eerder Zappa as Beethoven dirigeer?! En alle eilande het gevlug, en berge is daar nie gevind nie” (Op. 16:17-20).