Gedig: Bolandse eikArgieffoto (Foto: wolter_tom, Pixabay) Die eik is in die akker waar dit skielik val – diep in die somer as die laataand sonlig leen, hop dit en rol tot in ŉ slootjie langs die wal waar goud-gehelmde herfsbome wag op reën. Die eerste buie spoel dit toe in sagte slik van modder, blare, stukke bas en brokke mis. Tussen erdwurms en mieregate lewe dit, tót die gewassie uitbars uit sy dopbruin kis. Die boom groei stadig vol seisoene en die vrot slaan plek-plek gate uit van binne langs die pit. Groen en fluweelfyn aan die bas kleef wintermos, snoeiwonde sit swartoog by elke tak se lit. Die eik kyk mense, jare, eeue agterna terwyl hy aanhou uithol, blaar en akkers dra.