Die Wetenskap van Hugs en waarom voel hulle so goed
Geskryf deur Robin Dunbar, Professor van Evolusionêre Sielkunde, Departement Eksperimentele Psigologie
"Om dit uit te knip" word dikwels aangewys as 'n goeie manier om 'n probleem op te los. Nou het 'n groep Europeërs besluit dat dit al die Britte nodig het om hulle te oortuig om in die EU te bly. Hul #hugabrit-veldtog, waarin mense foto's van hulself aan 'n Brit stuur, beoog om 'n liefdesbomb "oor die Kanaal te begin.
Natuurlik kan drukkies in baie situasies help, van waardering om eensaamheid en stres op die werk te slaan. Het jy 'n vriendelike knuffel nodig om jou te kalmeer, maar om nie te knuffel nie? Die Japannese kan die antwoord hê ... besoek a soineya. Letterlik 'n "geslapen spesialiteitswinkel" - of 'n knus kafee vir jou en my - bied hierdie inrigtings vir enigiets van 20-minute 'n hele aand met 'n rustige knuffel om te slaap of selfs te slaap. n vreemdeling. Miskien is die vooruitsig om 'n vreemdeling te knuffel, vullend met vreeslike horror? Maar vra jouself eers hoekom dit is wat ons graag wil knuffel.
Raak is inderdaad baie belangrik in ons verhoudings. My medewerkers by die Aalto-universiteit in Finland en ek onlangs bemonster mense in heel Europa en het oral dieselfde breë patroon gevind: hoe nader die verhouding wat ons met iemand het, hoe meer van ons liggaam mag hulle raak. Ek weet nie van die Japannese nie, maar die Europeërs (en geen verrassings, veral die Britte nie) is 'n bietjie verby oor waar 'n vreemdeling hulle toegelaat het. 'N beleefde handdruk is goed, skouers en arms net oor OK, maar nêrens anders is baie verboten.
Om te verstaan ​​wat aangaan as ons knuffel, moet ons terugkeer na ons primitiewe verlede. Ape en ape skep en onderhou hul vriendskappe deur sosiale versorging. Die bruikbaarheid van versorging vir die verwydering van puin van vel en pels is die werklike doeltreffendheid daarvan as gevolg van die stadige blaar deur die pels wat betrokke is terwyl die bruidegom na vreemde stowwe soek. Ons doen dit nog tot op 'n stadium, byvoorbeeld wanneer ouers deur die kinders se hare blaai. En dit is natuurlik waarom ons die aandag van ons haarkapper so ontspannend vind. Die stadige streel wat by versorging betrokke is, stimuleer 'n bepaalde stel senuwees - die afferente c-taktiele neurone Dit word slegs in harige vel aangetref en verskil heeltemal van die gewone senuwees wat inligting oor aanraking, pyn en druk oordra. Hierdie neurone reageer slegs op lig en stadig streel. Hulle het 'n direkte roete in die brein, waar hulle die vrylating van endorfiene veroorsaak.
Endorfiene is neuropeptiede, klein molekules wat deur neurone in die brein gebruik word om aan mekaar te sein. Endorfiene is deel van die pynbeheerstelsel en produseer 'n opiate-agtige analgetiese effek. Trouens, hulle is chemies nou verwant om dwelms soos morfien opiate te opiate, maar verskil in twee belangrike opsigte: op 'n gewig vir gewig basis is dit 30 keer meer effektief as pynstillers as morfien, en ons raak nie so vernietigend verslaaf aan hulle nie.
We gebruik 'n vorm van breinbeeldvorming bekend as positron-emissie-tomografie (PET vir kort) om aan te toon dat die liggaamslig van die bolyf 'n massiewe endorfienreaksie in die menslike brein veroorsaak, net soos versorging in ape en ape. Knuffel, met die gepaardgaande gedrag van streel, patting en selfs af en toe blaar deur die hare, is die menslike vorm van primaat versorging, en is ontwerp om ons verhoudings te skep en in stand te hou.
Omdat ons gevoelens van sielkundige pyn in dieselfde breinstreke verwerk word as ons gevoelens van fisiese pyn (veral die breinareas bekend as die anterior cingulêre korteks en die periaqueductale grys), verhoed endorfiene ons sielkundige pyn. Dis hoekom 'n drukkie troos wanneer iemand in trane is.
Endorfiene aktiveer ook streke van die brein geassosieer met beloning, soos die orbitofrontale korteks - net bokant die oë - en dit is dit wat ons laat voel om die ervaring te herhaal.
Dit is omdat morfien oordosis op dieselfde effekte het dat verslaafdes belangstelling in hul sosiale wêreld verloor: hulle kry hul kunsmatig kunsmatig en benodig nie menslike kontak om die treffer te verskaf nie. Hierdie opiate-agtige effekte van endorfiene word versterk deur oksitosien, 'n ander neuropeptide wat ook geneig is om deur drukkies gestimuleer te word en het ligte analgetiese eienskappe. Oksitosien se hooffunksie word geassosieer met laktasie (sy hoof taak is om die liggaam se waterbalans te bestuur) en daarom het evolusie dit aangepas by soogdiere om die gevoelens van warmte en aanhegting wat verband hou met suigling, en dus enige soort fisiese kontak te skep.
Knip 'n hoodie of #hugabrit dan? Wel, miskien nie, want die mate waarin die ervaring van knuffel ons plesier gee en verbandhoudings help, het 'n diep sielkundige komponent. Iewers in die brein se frontale lobbe is 'n meganisme wat kan wissel van aangenaam om onaangenaam te wees as die verkeerde persoon dit doen. Wat natuurlik is hoekom ons haat om saam in hysbakke saamgeplak te word. Al daardie menslike vlees in noue kontak - jy!
Robin Dunbar, Professor van Evolusionêre Sielkunde, Departement Eksperimentele Psigologie. Sy navorsing het betrekking op die verstaan ​​van die gedrags-, kognitiewe en neuroendokrinologiese meganismes wat sosiale binding in primate (in die algemeen) en die mens (in die besonder) ondersteun. Om hierdie meganismes te verstaan ​​en die funksies wat verhoudings dien, sal ons insig gee oor hoe mense daarin geslaag het om grootskaalse samelewings te skep deur middel van 'n vorm van sielkundige wat evolusionêr aangepas is vir baie kleinskaalse samelewings, en hoekom hierdie meganismes minder as volmaak in die moderne wêreld.