pp. 199-211 Drieluik: Die tuin van aardse luste (by ‘n skildery van Jeroen Bosch) Hy durf hom nie volledig aan die ideologieë van een bepaalde tyd oorlewer nie; want hy moet weet: idees, verskille, twispunte, ja, oënskynlik onversoenbare teenstellings – dié vergaan almal. Ook hy, as mens, sal vergaan; maar biddend hoop hy dat die volk sal voortbestaan: anders word sy hy lewe en werk sinledig. [HG 2.92.16] Was dit nie Hy, wat nou nog so liefdevol en seënend onder ons wyl?! Die wenners van hierdie kompetisie kan uitsien na onsaglike blootstelling, met hul gedigte wat op plakkate uitgestal word in die hoof straat en kopieë wat aan kliente in verskeie restaurante uitgegee word. ‘n Nuwe wêreld word oopgemaak met die afskop van die Letterkunde Fees in Franschoek, wat die gedagtes van jonk en oud, nuweling en gesoute skrywers vermaak. Leer om goed te doen en streef na geregtigheid; help die onderdruktes, verskaf vir die weeskinders regverdigheid en help die saak van die weduwees! - Kom dan en laat ons met mekaar die saak besleg, spreek die Here.