Featured profile - Blou10 - love2meet
40 - Port Elizabeth, Eastern Cape
Ek is 'n chilled persoon wat nie hou van drama en issues nie. Wat jy sien, is wat jy kry! Geen voorgee nie en ek...
42 - Boksburg (Oosrand), Gauteng, South Africa
Love is like farting... If you have to force it, it is probably shit Junie | 2008 | Kaalvoet ini reen
MC Mong is ‘n wel bekende Koreaanse kunstenaar en tot my kindertuinkindertjies sing uit volle bors saam. Ek hou nogal daarvan en dink ek is effe verslaaf aan die “tune” op die oomblik 😳
The Show goes on deur Monkey Circus
Hierdie is vir my nogal ‘n interessante video en hier vergelyk hy die liefde en die girl met roomys…weird…as ek alles kon verstaan sou dit seker meer sin gemaak het.
Icecream deur MC
My motto of iets in daai lyn…
Pikkie het my getag en ek weet dis laat, maar eerder laat as nooit!
Ek het meer as een motto (ek dink), maar die twee goed wat ek altyd doen is om te lag en om my kop hoog te hou. Die wat my ken weet ook, die dag as ek ophou lag en grappies maak, kan hulle my maar begrawe. Ek probeer om altyd die beste van ‘n slegte saak te maak en om die humor in alles te sien, al is dit hoe sleg. Om dit te doen is maar hoe ek cope met die dinge wat die lewe soms na ‘n mens se kant toe gooi. Almal verstaan dit nie altyd nie, maar wie gee om? Om die snaaks in iets slegs te sien maak die seer minder, maar dis net ek…nie altyd 10-4 nie, maar dis ek!
Naas om altyd te lag is die volgende dan nou maar seker die eintlike motto:
Life’s a journey, enjoy the ride…as die pad vol klippe is en moeilik raak, kry ‘n 4×4
en as die pad gelyk en langs ‘n mooi roete verbygaan, kry ‘n Porche.
Moet net NOOIT ophou reis nie!!!
By kaalvoetinireen 39 Kommentare
Vroeg vanmore is ons hier weg met ‘n spul opgewonde kindertjies en glo my, dit help nie as mens ‘n kloppende monster in jou kop het nie! Dit daar gelos…het ek ‘n heel aangename dag gehad.
Ek moes natuurlik na die terries omsien en daar het so 2 weke terug nog een bygekom, so dit gaan maar moeilik met die rooitaal. Hy reageer op sy Engelse naam en verder hoor hy niks!
Die waterpark (Aquana) is grotendeels onderdak, wat dit baie lekker maak as die weer so misluk was soos vandag. Natuurlik hoef mens dan ook nie te worry oor sonbrandroom en verbrande kinders nie. Ek moes net kyk dat die lot nie versuip nie, wat nogal moielik is as daar nog 300 ander kinders van ander skole rondskarrel.
Ek wou natuurlik nie die heeltyd in die vlak water rondplas nie en het die 4 mannetjies met BAIE moeite oortuig om die waterwurm saam met my aan te durf! Dit was vrek lekker en ek het myself amper versuip in ‘n poging om hulle almal bo te hou…
Die plek is regtig baie nice ingerig vir die kinders met allerhande speelplek. Vir die ouers is dit eintlik meer van ‘n spa met aromatiese borrelbaddens (Die rooie was “rose”, groen was appel en die blou ene was “tropical fruit”. Daar is ‘n rooiwyn en Jasmyn een ook, maar hulle het seker geweet ek gaan daar wees vandag) buite en maseringsgeriewe binne.
Daar is ook allerhande saunas en meridiaanse behandelingskamers en what have you not! Oooh! En dan was daar ook van daai “dr. fish” waarvan BiB so ruk terug gepraat het. Ek moes dit natuurlik probeer en dit was al te lekker!
In die groot swembad wat onderdak is is daar oral sulke “water massage jets” en ek het goed daarvan gebruik gemaak. Die twee Koreaanse kollegas wat saam was het gelyk of hulle alles onder beheer het en ek het toe so bietjie verdwyn met my terries daar na die aromatiese borrelbaddens. Die een het blou moord geskreeu vir die groen water wat soos ‘n heksebrousel lyk, maar hy het op die ou einde in die blou een gaan sit.
Middagete was ‘n fees en die restaurant het alles reeds uitgesit vir ons…dit het soos vakansie gevoel. Na middagete het die kids nog bietjie gejol en ek het verder ontspan. Later is almal deur die stort gejaag en toe is ons weer terug skool toe.
Is hierdie nie die beste toestand om kinders in te sien nie???
Ongelukkig het ek ook so gevoel, maar moes klasgee vir die ouer kinders… Vanaand weet ek van nog iemand wat baie lekker gaan slaap…
Die reus en die vuurtoring op die tier se stert.
Ek was so paar weke terug weer in Homigot gewees, waar die bekende “Hands of Harmony” staan. Hierdie hande is in 1999 opgerig as ‘n simbool van die Koreane se aanhoudende strewe vir ‘n beter lewenskwaliteit. Die een hand is op land en die ander in die see en my eerste gedagte toe ek dit sien was dat dit soos ‘n reus lyk wat besig is om te verdrink. Hierdie hande is regtig groot en nogal iets om te aanskou.
Homigot (Homi Cape) is op die mees Oostelike punt van Gyeongsangbuk-do Pohang Yeongilmanbaai, en is een van die beste plekke waar die sonsopkoms, reg deur die jaar, eerste in Korea gesien kan word. Homigot is ‘n baie populere plek, veral die “Sunrise Park” waar daar elke nuwejaar ‘n groot fees gehou word. (Gaan kyk hier oor die fees)
Die Daebo area, waar die Homigot vuurtoring staan, het ‘n pragtige uitsig oor die see. Die naam is afkomstig van ho (tier), mi (stert), and got (klein hawe). Die Koreane glo dat die Koreaanse kaart soos ‘n tier lyk en die ligging van Homigot is reg op die tier se stert. Tydens die Japanese okkupasie (1910-45), het die Japanese die naam na Janggigot verander (jang beteken haas en gi beteken stert) in ‘n poging om die Koreane se waardigheid te vernietig. Die naam is egter terug verander na 1945, alhoewel baie kaarte en padtekens nog na die Japanese naam verwys.
Homigot se vuurtoring staan 26.4m hoog (Cultural Asset #39). Die argitektuur is Westers met ‘n oktagonale vorm en is opgerig na ‘n Japanese skip in 1901 naby die kus gesink het. Die vuurtoring is ontwerp deur Franse argitekte en is opgerig deur ‘n spul Sjinese en is voltooi in Desember 1903. Selfs kontemporere argitekte bewonder die struktuur, omdat die baksteenstruktuur gebou is sonder gewapende beton en dit is smal vanaf die basis, wat ongewoon is vir so hoe struktuur. Dit het 6 verdiepings en elkeen se plafon is versier met peerboombloeisels wat die koninklike familie van die Chosun-dinastie simboliseer.
Ek het dan ook die geleentheid gehad om die vuurtoring museum (die enigste in Korea) daar te besoek. Ek is mal oor vuurtorings en hawens en dit betower my heeltemal om daarna te kyk en om te wonder hoeveel skepe oor die jare heen al om die liggie gevaar het. Daar was allerhande interessanthede in die museum, maar natuurlik mag mens nou weer nie foto’s geneem het nie, maar ek het tog my luck getry 😉
Buite die museum is ‘n hele paar modelle van verkillende vuurtorings, in Korea, opgerig en ek wys hier ‘n paar interessantes.
Homigot (Hanggigot, Janggi Gab, Janggigot, Changgigot)
1903. Aktief; fokale vlak 31m; wit flits elke 12 s.
1994. Aktief, fokale vlak 49 m; flits elke 10 s. Die vuurtoring was oorsprinklik 30m hoog, maar ‘n dubbelverdieping platvorm is in 1997 aangebou en staan nou 44.5m hoog.
Udo (Jeju eiland)
1906. Die vuurtoring is 16 m hoog en die 6e oudste in Korea. Die vuurtoring is oorspronklik deur die Japanese opgerig, omdat dit vir hulle moeilik was om hul skepe veilig in Udo se hawe te kry. Dit was vir hulle ‘n belangrike hawe, omdat hulle wapens vir hul oorlog teen Rusland daarheen vervoer het.