Johannes 13: 1-17 – Die geheim van vergifnis | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Johannes 13: 1-17 – Die geheim van vergifnis
Een van die kommentare op hierdie gedeelte beskryf Jesus se voetwassing van die dissipels op die volgende aangrypende wyse: `Om te sien hoe die hande van God mans se voete was en tone vryf is net nie reg nie. Die dissipels behoort mos eerder sy voete te was. Natanael behoort eintlik die water in te gooi. Andreas behoort die handdoek om te hê. Maar hulle doen dit nie. Niemand doen dit nie. Want in plaas daarvan om te dien, kibbel en stry hulle oor wie as die belangrikste beskou moet word’.
Watter teleurstelling, broers en susters, moes dit seker nie vir Jesus gewees het nie. Petrus wat sê: `Ek is die nommer een dissipel’. Jakobus wat antwoord: `Nee, ek is baie geesteliker as jy’. En Johannes wat reageer en sê: `Julle is laf. Ek het meer mense na Jesus toe gebring as enigeen van julle’.
‘n Mens wil sê: dis net nie reg nie. Want is dit nie erg genoeg dat hierdie hande die volgende oggend deurboor gaan word nie? Moet hulle vanaand nog stof en vuil ook afwas? Veral die vuil en stof van mense wat dit eintlik nie verdien nie? Want het die dissipels se liefde nie teen hierdie al begin afkoel en hulle lojaliteit al begin taan nie?
As ons daar was, broers en susters, sou ons seker wou sê: Maar Here, U kan mos nie Johannes se voete was nie! Onthou U nie dat hy ‘n rukkie vroeër vuur uit die hemel wou afroep om ‘n hele dorp te verteer wat U nie wou ontvang nie? En onthou U nie dat hy iemand wat by U groep wou aansluit, wou keer om dit te doen nie? U kan tog nie so iemand se voete was nie!
En Jakobus! Slaan hom liewers oor. Hy wou mos die ereplek aan U regterhand hê. Hy wou nie dien nie. Hy en sy broer het mos aangedring op spesiale behandeling. Laat hy daarom liewers sy eie voete was. Gee hom die handdoek. Leer hom liewers ‘n les.
Ook Fillipus. Slaan hom ook oor. Dit is mos hy wat gesê het dat daar te min kos is om die skare te voed. U het hom toe getoets en hy het gefaal. U het aan hom ‘n kans gebied, en hy het niks minder as ‘n gemors daarvan gemaak nie.
Nie een van hulle nie. Niemand van hulle nie. Inteendeel. ‘n Vreemdeling sal geroep word om dit te doen, want nie een van hulle sal eers in sig wees nie. Daarom Here, moet nie hulle voete was nie, hulle verdien dit nie. U verdien dit eerder, daarom, laat hulle U voete was.
Dit is, broers en susters, wat ek meen ons heel menslik miskien sou wou sê as ons daardie aand daar kon wees. Maar waarom? Hierdie meen ek, is die belangrike vraag. Waarom sou ons dit wou sê? Omdat ons meen dat dit onregverdig is? Omdat ons nie wil sien dat God soos ‘n dienskneg optree nie? God op sy knieë, met ‘n vuil handdoek om sy lyf? Of, broers en susters, maak ons beswaar omdat ons nie bereid is om dieselfde te doen nie?
Kom ons dink ‘n oomblik hieroor. Het ons nie ook mense soos die dissipels in ons wêreld nie? Tweegesigte wat beloftes verbreek. Mooiweersvriende. Want wat hulle sê en doen is nooit dieselfde nie. Wat liewers belangrik wil wees, of dan die belangrikste. Of wat meen dat ander se probleme nou nie eintlik my probleme is nie. Mense wat ons nou nie dalk alleen by die kruis gelaat het nie, maar wel alleen met ons vrae, ons probleme, ons siekte, bekommernis.
Ons sê: `Bal liewers jou vuiste vir sulke mense’. Maar Jesus sê: `Maak die skottel vol’. Ons sê: `Slaan hom bloedneus’. Maar Jesus sê: `Was sy voete’. Ons sê: `Maar sy verdien dit nie’. Maar Jesus sê: `Jy is reg, maar jy ook nie’.
Kom ons wees eerlik, broers en susters. Ons kan nie altyd verstaan hoekom God vir ons, met al ons gebreke en sonde, so goed kan wees nie. Maar Hy is. Hy kniel voor ons, neem ons voete in sy hande en was dit. En hier moet ons mooi begryp: wanneer Jesus hier sy dissipels se voete was, was Hy by implikasie ook ons s’n. U en ek is deel van hierdie verhaal. Ons is saam aan die tafel. Want ons is ook sy dissipels. Dit is egter nie ons voete wat hier deur Jesus gewas word nie, maar dit is by implikasie ons sonde wat Jesus hier afwas.
En hierdie reiniging, broers en susters, is nie maar net ‘n mooi gebaar van God se kant af nie. Nee. Dit is ‘n noodsaaklikheid. Luister wat Jesus in vers 8 sê: `As Ek jou nie was nie, het jy nie deel aan My nie’. Jesus sê nie: `as julle nie julle voete was nie. Waarom nie? Want ons kan nie. Ons kan nie ons eie sonde afwas nie. Ons kan nie ons eie sondevuil skoonmaak nie. Ons voete moet in sy hande kom. Dit kan nie anders nie.
Ja, ons is soms ook maar soos Petrus geneig om trots te wees en ons teen te sit: `Ek is nie vuil nie Jesus, sprinkel maar net ‘n paar druppels oor my, en ek is sommer gou piekfyn!’
En dit, broers en susters, saamgevat, is die totale geheim van vergifnis: ons sal nooit, maar nooit, in staat wees enigeen meer te vergewe as wat God ons reeds vergewe het nie. Net deur God toe te laat om ons voete te was, kan ons die krag kry om iemand anders s’n te was.
Indien u so voel, broers en susters — en kom ons wees maar eerlik, almal van ons voel soms so — gaan dan nog ‘n keer na die bovertrek. Hou Jesus dop hoe Hy van die een dissipel na die volgende beweeg. Kyk na die vuil handdoek. Hoor die water spat. En hoor dan wat Johannes in vers 12 sê: