Die hoofreferaat op die Unisa konferensie is deur prof. Krüger gelewer, onder die titel: Waarom multigodsdienstige onderwys? Hy het homself baie sterk teen die Christelik-nasionale onderwysstelsel van die verlede uitgespreek, omdat net een godsdiens daardeur bevoordeel is. Hy verwys daarna as ‘n monogodsdienstige model wat op dwang en die ontkenning van die plurale aard van die Suid-Afrikaanse samelewing gebaseer was. Hy definieer multigodsdienstige onderwys só:
Christelike jaartellings word nie gebruik nie. In plaas van BC (Before Christ) word BCE (Before the Common Era) gebruik, en in die plek van AD (Anno Domini – die jaar van onse Here) word slegs na CE (Common Era) verwys. Hierdeur word ook die geskiedenis van sy Christelike konnotasies en verwysingsraamwerk ‘bevry’.
Daar word nie na die skepping van die mens verwys nie, maar na sy menswording (hominisation) in ‘n evolusionistiese konteks: “Ons kan aanvaar dat [godsdiens] tussen 2 miljoen en 200000 jaar gelede met die proses van menswording begin het… Afrika is heelwaarskynlik die kontinent waar die mens, en dus ook godsdiens, sy ontstaan het” (bl. 15). Die Bybelse verwysing na die Midde-Ooste as die terrein van die mens se oorsprong, word geïgnoreer.
Die Boeddhiste koester die verwagting dat ná die stigter, Gautama, daar in die toekoms weer ‘n Boeddha as hoofleier van hulle godsdiens op die toneel sal verskyn. Sy naam is Maitreya (‘Die Vriendelike Een’). Hy is ‘n Bodhisattva (‘n toekomstige Boeddha).
Die bewering word in die handboek gemaak dat Judaïsme tydens die Babiloniese ballingskap deur die Zoroastrisme beïnvloed is. Vanuit die Judaïsme het hierdie invloede ook na die Christendom en Islam deurgewerk.
Prof. Krüger en sy kollegas beskryf Zoroaster as een van die grootste godsdienstige figure van alle tye. Hy het in die 6de of 7de eeu v.C. in Iran geleef. Op die ouderdom van 30 is hy glo in die teenwoordigheid van die Opperwese, Ahoera Mazda (die Wyse God), opgeneem. Hier is hy beveel om ‘n profeet te word en die waarheid te verkondig, o.a. ook dat die Opperwese sy wil deur sy Heilige Gees (Spenta Mainyu) bekend maak.
Zoroaster is daarna deur ‘n bose god versoek wat in opposisie teen Ahoera Mazda is. Die hele wêreld is die terrein vir die stryd tussen goed en kwaad, en elke mens het die vryheid om tussen hierdie twee magte te kies. Zoroaster het geleer dat Ahoera Mazda in die eindtyd die stryd teen boosheid sal wen. ‘n Opstanding van die dode sal plaasvind, asook ‘n oordeel deur vuur en gesmelte metaal. Alle siele sal geoordeel word. Die boosdoeners sal in die hel gestraf word en die regverdiges hemel toe gaan. In die eindtyd sal daar ook ‘n messiaanse verlosser na die aarde toe kom.
“Die redes vir die gebrek aan historiese sekerheid is dat daar geen duidelike argeologiese fondse is wat direk aan Jesus gekoppel kan word nie. Die verwysings na hom in die algemene geskrifte van die eerste eeu is baie skraps. Die stories oor sy lewe, soos deur sy volgelinge vertel, was nie historiese werke of biografieë in die moderne sin van die woord nie. Dit was deel van hulle eie geloofsopvattings dat Jesus die unieke redder van die wêreld is. Die Evangelies bied self uiteenlopende weergawes van Jesus se lewe en leerstellings aan… ‘n Algemeen aanvaarde weergawe van die vroeë Christendom is nog nie beskikbaar nie.” (bl. 177-8)
Die feit word nie aanvaar dat Jesus in Betlehem in Judéa gebore is nie. Sy maagdelike geboorte word aan ‘n populêre opinie van sy volgelinge toegeskryf (dus nie noodwendig feitlik korrek nie), en die idee van sy opstanding word as ‘n moontlike mitologiese voorstelling beskou:
“Jesus is, na alle waarskynlikheid, in die provinsie Galiléa gebore, wat deur Herodes Antipas regeer is… Uit die perspektief van hulle geloof verwys die vroeë skrywers na Jesus se maagdelike geboorte… Christene het deur die eeue hulle geloof uit die oogpunt van Jesus se opstanding uit die dood geïnterpreteer… Liberale Christene, aan die ander kant, sien dit as ‘n simboliese uitdrukking, in mitologiese vorm, van die moontlikheid van ‘n nuwe lewe vir die volgelinge van Christus.” (bl. 178-184)
Meditasie. Dit is die afdaling na die dieptes van ‘n persoon se eie bestaan om die sin van die lewe op ‘n mistiese vlak te verstaan.
Multigodsdienstige studies. Hierby inbegrepe is ‘n studie van alle menslike idees van die verlede én die hede oor die verstaan van die mens en sy wêreld.
Daar word in dié verband verwys na Charles Darwin wat in sy boek, The descent of man (Londen, 1871), die moontlikheid genoem het dat die mens sy oorsprong in Afrika het. Hy sê dat in elke belangrike streek van die wêreld die lewende soogdiere die naaste aan die uitgestorwe spesies van daardie streek verwant is. Omdat die mees primitiewe mense in Afrika aangetref word, word die gevolgtrekking gemaak dat die mens hier sy ontstaan het. Dit sluit ook sy godsdienssin in. Ten einde meer begrip hiervan te kry, asook van die oorsprong van religie, moet die oudste lewende godsdiens van Afrika bestudeer word, nl. dié van die Boesman. Die Christendom kan homself sodoende verryk: