Preke Genesis 39:7,10,12
Teks: Genesis 39:
Na sy bevordering in sy eienaar se huis het dié se vrou na Josef gekyk en vir hom gesê: "Kom slaap by my."
Toe gryp Potifar se vrou hom aan sy klere en sê: "Kom lê by my." Maar Josef het buitentoe gevlug, terwyl sy 'n stuk van sy klere in haar hand bly hou.
Kom hou gemeenskap met my.
en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie,...
Toe gryp sy hom aan sy kleed en sê: Kom hou gemeenskap met my.
Die duiwel het met 'n knaende metode probeer om die kerk se toekoms in 'n krisis te kry. Hy het probeer om die man wat deur die Here beskik was om as mens vir die toekoms van sy kerk voorsiening te maak, se roeping en uitlewing van sy roeping in die spervuur te bring.
Ons kyk in hierdie preek na twee belangrike dinge:
1. Die Kerk in 'n krisis.
2. Die Here voorsien.
Ons het nie in die eerste plek in hierdie geskiedenis te doen met 'n seksverhaal van 'n wellustige vrou nie. Daar was iets baie groters op die spel: dit was 'n stryd tussen die gestuurde van die Here en die mag van die hel.
Die Here het sy verbond Abraham en met Isak en toe weer met Jakob opgerig.
Die gedeelte wat ons gelees het, is 'n deel van die stryd wat hierdie verbondsvolk teen die duiwel moes voer, en hoe die Here hulle bewaar het.
Kom ons kyk eers na die karakters in hierdie openbaring. Dan sal u die gebeurtenis self beter verstaan.
Josef is die hoofkarakter.
Opvallend in hierdie gedeelte is die refrein dat die HERE met Josef is en hom seën.
Die Here seën selfs vir Potifar ter wille van Josef.
Daaruit kom ons duidelik agter dat die Here 'n besondere band met Josef gehad het, en inderdaad is dit ook so.
Op hierdie stadium was die Here besig om Josef te gebruik om in 'n baie groter opset voorsiening te maak vir die gelowiges (die Kerk!) van die Here.
Om dit te kan verstaan, moet ons eers teruggaan op die spore waarmee Josef Egipte toe gekom het, en gaan kyk hoe dit op daardie stadium by sy ouerhuis gelyk het.
Die gevaar sy familie (die steeds groter wordende kerkvolk) gestaan het, was dat hulle so met die heidendom deurmekaar geraak het, dat hulle die Here kon vergeet en afsterf. Daarom het die Here voorsiening getref dat hulle bewaar kon bly.
Die probleme van hulle geloofsvoortbestaan het daarin na vore gekom dat die Bybel openbaar dat Jakob baie probleme met sy kinders gehad het.
Dina het met die heidene begin deurmekaar loop.
Die Bybel sê dat sy die dogters van die land wou leer ken.
Sy wou dus meer weet van hulle godsdiens en kultuur en het met hulle begin meng.
Die resultaat was dat een van die seuns van die heidene haar toe leer ken het (Genesis 10:17).
Die Here het toe die plan verhinder, maar in die optrede van Jakob se kinders leer ons hulle oneerlikheid ken.
Hulle was glad nie meer so gelowig as wat hulle behoort te gewees het nie.
Hulle sluit met hierdie heidene 'n verbond in die Naam van die Here, maar tog gaan Simeon en Levi en moor die hele stad uit.
As ons kyk na hulle motiewe vir die moord, het hulle hulle nie vir hulle agterbaksheid daarop beroep dat die Here hulle opdrag gegee het om nie met die Hewiete te meng nie (- as hulle dit maar gedoen het!).
Hulle motief vir die moord was die verkragting van hulle suster.
Dit het dus glad nie oor hulle geloof gegaan nie.
Dit het suiwer gegaan oor hulle persoonlike emosies.
Die ander broers is nie onskuldig nie, want hulle het toe ewe geweteloos die stad gaan plunder.
Ons lees verder dat Jakob se gesin afgode ook met hulle saamgedra het.
Voordat Jakob na Bet-el gegaan het, het hy eers sy gesin gesuiwer van die vreemde gode wat hulle by hulle gehad het.
Hy het dit begrawe onder die terpentynboom by Sigem (Genesis 6).
Die neiging na onsuiwer geloof en afval van die Here af het dus die hele tyd oor hierdie familie gehang.
Die grootste moeilikheid het toe gekom by geloofsvermenging.
Die seuns van Jakob was nie kieskeurig as dit by hulle huwelikke gekom het nie.
Die sonde van Ruben met Bilha was baie ernstiger as die een van Sigem met Dina (Genesis 22).
Van die ander broers het met heidense vroue getrou.
Die Bybel vertel dat Simeon (wat Hemor en sy mense uitgeroei het) self ook met 'n kanaänitiese vrou getrou het (Genesis 46:1).
Juda het dit ook gedoen (Genesis 38).
Miskien mag ons daaruit aflei dat die ander broers dit ook gedoen het.
Meestal sien ons Jakob se seuns in mekaar se geselsskap, maar een keer het Juda 'n tyd lank die familie verlaat en 'n vriendskap gesluit met Hira 'n man van Adullam.
In die tyd toe hy daar gebly het, het hy met 'n kanaänitiese vrou getrou. Maar luister hoe die Here dit beskryf:
Daar het Juda vir Bat Sua, 'n Kanaänitiese meisie, raakgeloop en met haar getrou. Hy het met haar gemeenskap gehad,... (Genesis 38:2).
Hoe geslaagd was hierdie huwelik met die heidense vrou? Juda het drie kinders by haar gehad: Er, Onan en Sela.
Er en Onan is altwee deur die Here doodgemaak omdat hulle Hom mishaag het.
Om hierdie volk te red het die Here Josef as plekbereider vooruit gestuur.
In hierdie geskiedenis het ons iets van 'n voorspel van Jesus Christus se werk waar hy plek gereedmaak om sy volk in ewigheid te kan ontvang in sy koninkryk.
Daarom is Josef se werk (roeping) inderdaad 'n styltipe van van Jesus Christus se werk as Plekbereider.
Meteens is die gebeurtenis rondom Potifar se vrou nie meer net die optrede van 'n wellustige vrou wat 'n man probeer vang nie.
Dit is inderdaad 'n stryd tussen twee magte wat baie groter is as ons: die magte van die hel wat sy swaard kruis met 'n onderdaan van die koninkryk van God.
Ons verstaan dat die Here in hierdie geskiedenis openbaar dat elke ware gelowige se roeping deur die duiwel in die spervuur gebring gaan word.
Josef se roeping word in hierdie gebeurtenis getoets. Dit is 'n gebeurtenis wat baie dieselfde is as die versoeking wat die Here Jesus na sy doop in die woestyn deurgemaak het.
Die beginsel in altwee gevalle is dieselfde: as die duiwel die een wat deur God gestuur is se koningsbeeld kan knak, verloor daardie mens sy posisie as middelaar vir God se volk.
Daarom het die duiwel probeer om Jesus te verlei om die gemak van wêreldheerser te kies eerder as om te sterf aan die kruis.
Die duiwel se versoeking in die Paradys was dieselfde:
Kom hou gemeenskap met my. Waarom wil julle so diep en laag voor God buig? Kom hou gemeenskap met my en geniet die lewe. Eet van die vrugte wat vir julle verbied is en word soos God, want julle sal baie kennis en vreugde hê.
Die versoeking vir Josef was dieselfde: kom hou gemeenskap met my. Waarom sal jy die streng reëls van die geloof toepas en die lewe by jou laat verbygaan? Kom geniet die lewe, dit het baie vreugde wat dit jou kan bied.
Dit bring ons by die werklike diepte van die saak waaroor dit gaan. Wat is "gemeenskap" en wat beteken dit vir die Here?
Vir God beteken dit: "een word met," en "totaal deel word van".
Daarom is hierdie daad vir God die simbool van die omgang tussen Hom en sy kerk. Dit is in 'n sekere sin profeties en 'n voorspel van ons omgang met God in die hiernamaals. Daarom gebruik die Here hierdie woord om die verhouding tussen Hom en mense uit te beeld.
As Potifar se vrou Josef probeer nader lok, probeer sy om hom uit sy verhouding met God uit te lok in 'n ander verhouding in waar hy nie met God omgaan nie.
Baie oorvereenvoudig gestel: die wêreld probeer die kerk (gelowiges) uit hulle roeping uittrek in 'n nuwe baan in waar hulle hulle roeping mis en in die skande by God kom.
Wat is ons roeping as kerk vandag?
Die Here verwag dat ons alle bande met verkeerde dinge moet breek.
As ons dit nie doen nie, gaan Hy ons saam met mense wat sonde doen straf.
Hy stel dit baie skerp in die boek Openbaring:
En ek het 'n ander stem uit die hemel hoor sê: Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie (...nie aan haar sondes deel kry...) (18:4).
Dieselfde ding staan in Efesiërs 5:11 geskryf:
... en hou nie gemeenskap met die onvrugbare werke van die duisternis nie, maar bestraf dit liewer.
Ons moet ook nie ewe mooi bely dat ons die Here ken, en dan in ons daaglikse lewe losgespeek raak nie:
As ons sê dat ons met Hom gemeenskap het en in die duisternis wandel, dan lieg ons en doen nie die waarheid nie. Maar as ons in die lig wandel soos Hy in die lig is, dan het ons gemeenskap met mekaar; en die bloed van Jesus Christus, sy Seun, reinig ons van alle sonde (1 Johannes 1:6, 7).
Hou gemeenskap met God - maar weet dan wat dit beteken.
Moenie met die wêreld gemeenskap hou nie, want dit beteken doodgewoon ewige vernietiging.
Die Bybel spel die pad van gemeenskap met die Here vir ons uit:
Ons moet in die eredienste en as gelowiges saamkom en saam bid.
Dan het ons gemeenskap met die Vader en met sy Seun, Jesus Christus (1 Johannes 1:3).
Natuurlik is 'n lewe waarin ons gemeenskap met die Drie-Enige God het, nie 'n maklike lewe nie.
Dit is 'n lewe waarin ons die volle geweld van die duiwel in hierdie lewe sal ervaar.
Hy het ons Here Jesus laat ly.
Hy het Hom versoek.
Hy het Hom baie skande en skade in hierdie lewe aangedoen.
En dit was alles die wraak van die Satan omdat hy nie die Here Jesus ooit kon beweeg om sonde te doen nie.
Die Bybel is daaroor baie duidelik dat ons daarop voorbereid moet wees dat dit presies die styl van die Satan met ons is.
Hy roep ons om met hom gemeenskap te hê. As ons dit nie doen nie, probeer hy ons vernietig - soos dit met Josef gebeur het.
Toe hy nie wou nie, het Potifar se vrou hom belieg en het Josef in die tronk beland.
Ons moet pasop dat ons nie as gelowiges aan die roepstem van die wêreld toegee nie.
Die wêreld bied 'n oënskynlike vreugde aan 'n mens, maar die vreugde is baie vlak en dun.
Die groot saak wat mens moet onthou is dat daar 'n probleem is wanneer hierdie kortstondige vreugde verby is.
Dink nou mooi wat van Josef sou geword het as hy wel met Potifar se vrou gemeenskap gehad het. Die vreugde van die oomblik sou maar gou verby gewees het.
Maar dan sou Josef enersyds die seën van die Here verloor het,
want die Here sou hom gestraf het.
Andersyds sou hy die seën van die wêreld ook verloor het.
Iewers sou Potifar die saak agtergekom het, en dan sou hy Josef tereggestel het.
Baie prakties: As Josef die vreugde wat hom aangebied is, sou gebruik, sou hy daarna vasgevang gewees het in die greep van die dood en die ewige dood.
Die Here Jesus is deur presies hierdie oefening.
Hy kon aan die versoeking van die duiwel toegegee het en koning van die aarde geword het, maar dan was ons steeds verlore, en dan moes die duiwel die plek van God inneem.
Jesus kon baie populêr en roemryk gewees het as Hy wou, want Hy het die mag gehad om dit te doen.
Hy kon maklik die engele opgeroep het, en die wagte wat Hom kom arresteer het, laat doodmaak het. Hy het ook glad nie nodig gehad om aan die kruis te gaan sterf nie.
Tog kies Hy die pad van lyding. Dit is 'n pad van eensaamheid en 'n pad waar Hy die haat van ander mense op sy hals haal. Maar dit is 'n pad wat reguit is en eerlik en wat die guns van God wegdra. Dit is ons pad ook.
Die roepstem van die wêreld is daar:
Laat vaar jou beginsels.
Laat vaar jou strengheid en kom leef loslyf saam met ons. Dis lekker om jou lewe te geniet en alles daaruit te haal.
Maar dan moet u 'n paar dinge onthou:
Die lewe saam met die Here is nie sonder vreugde en vrede nie. Dit is net 'n anderssoortige vreugde, want dit hou vir altyd en dit dra die seën en blydskap van God weg.
Die vreugde wat die wêreld bied, is altyd met sonde deurmekaar.
Dit is 'n soort van vreugde wat kort-kort onklaar trap, want die skepper daarvan is te kortsienig om iets blywends tot stand te bring.
Die dinge wat hy aanbied is altyd 'n alternatief op die waarheid - soos Potifar se vrou met Josef: Kom hou gemeenskap met my!
Die Here verwag van ons om deur die soort van ding te kan sien, want die Heilige Gees bewerk juis inderdaad hierdie soort van insig in ons. En Hy dra ons wanneer ons deur verwerping deur ander mense en alleenheid gaan. Hy laat ons hoor wat die Here sê:
... moet ook nie met die sondes van ander gemeenskap hê nie. Hou jou rein (1 Timoteus 5:22).
Dit is nodig dat ons deur al hierdie soort van lyding gaan, want as ons nie gemeenskap met die lyding van die Here Jesus het nie, sal ons nooit blydskap kan verstaan nie, en sal ons ook nie kan jubel wanneer die Here sy heerlikheid openbaar nie (1 Petrus 4:13)
Dit is waarom die Here ons aan die einde van elke erediens verseker dat Hy steeds met ons gemeenskap het deur die Heilige Gees wat by ons bly:
Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees sal by julle almal wees (2 Korintiërs 13:13).
Datum: 11 Augustus 2002