Seropositive Vera Blog - Een van my eerste ware liefde
Por Claudio Souza3004
Eerste en ware liefdes! Dwase is diegene wat dink hulle is onvergeetlik! ... Daar is dinge in my lewe waarvan ek nie aktiewe geheue hou nie.
Daardie tye, selfs in die strate, het ek tot dusver maniere gevind
1 Daardie tye, selfs in die strate, het ek tot dusver maniere gevind
1.1 'N Slegte Sinado Boek!
1.2 Die vakatures van die Pensioene, Mense, São Ratoeiras
1.3 Die Derde Distrik Vera, jy het geen idee nie !!!
1.3.1 'N Toco, 'n heelal vir jag
1.3.2 Ses honderdduisend duiwels!
1.3.3 Net ek het self geen idee gehad nie.
1.3.4 Totdat die noodlottige dag gekom het:
1.3.5 "Ek is hier, ek hou van jou."
1.3.6 Vergewe my vir die gebroke droom.
1.3.7 Ek kan net vra.
1.3.8 Die lewe, soms Vera, is 'n tronk, 'n akwarium! Of 'n handel, huh?
1.3.8.1 Maar moontlik sou hy gelukkig gewees het met Vera. Want ek was gelukkig met haar! Net, lag ek, weet ek nie. Ja, ek was gelukkig met haar! Of nie ...!
1.3.8.1.1 Immuun Window, kom terug, ek, na die tema van die blog
1.4 Vertel jou vriende! As jy nie daarvan hou nie ... Sê dit vir vyande 😉
1.5 Soos hierdie:
Veral van die tye wat ek op die strate van São Paulo gewoon het.
Wel, dit was 'n moeilike tyd en volgens 'n voormalige psigiater is dit natuurlik dat blokkade op dinge vorm ons kon nie bestuur nie.
Maar nou en dan, 'n 'sneller' veroorsaak iets en ek begin om besonderhede, herinneringe en selfs hele gebeure te onthou ...
Dis Vera, jy weet hoeveel hierdie soen kos, reg?
So, selfs toe ek daaroor skryf, het dit by my opgekom waarom hierdie litteken aan my regterhand….
Ja, niemand kan die toneel, die feite self, voorstel nie, maar dit is iets wat ek nie meer sal bespreek nie, aangesien dit my sou laat bloos.
Ek is besig met 'n stadige projek:
'N Slegte Sinado Boek!
Ja, my herinneringe, geskryf op vier hande met die ondersteuning van Marcelle, wat 'n droom moontlik maak!
En dit was in 'n telefoongesprek met haar dat hierdie sneller afgedank het en ek het aan Vera onthou
Vera en baie ander dinge.
Die feit is dat na ongeveer 4 jaar op die strate (12> 16) Ek het 'n hoë graad van sofistikasie bereik om 'n inwoner van die strate.
Die vakatures van die Pensioene, Mense, São Ratoeiras
Hy het 'n paar spuitpunte in die munisipale mark gemaak en sommige vragmotors afgelaai. Dit het my 'n goeie liggaam vir ouderdom gegee.
En ek oorgegee het 'n mate van verandering; Dit was nie veel nie, dit was nie genoeg om 'n pensioen kamer te huur nie. Ek sal dit op 'n plek gee.
Maar die vakatures vir dagarbeiders is soos muizeval, en ek sal liewer saam met my bende op straat slaap as om risiko's te neem waar die kleinste sou wakker word sonder skoene ... by die busstasie ingegooi het of vir die stort in 'n plaashuis betaal het; sommige meisies het altyd my wasgoed gedoen in ruil vir iets, en ek het redelik goed gewoon.
Die Derde Distrik Vera, jy het geen idee nie !!!
Daar is selfs 'n baie hartseer oomblik om in 'n ander teks te vertel. Hierdie ding om seks met die vrou van ander te hê, wanneer ander polisie-ondersoekers is, is 'n slegte gewoonte
Hy het 'n paar gevegte gehad, laaste nagte in distrikte (ek was 'n gewoonte in die derde distrik in Aurorastraat, altyd vir ondersoek of plundering .... 'n Eenmalige meganiese en alledaagse optrede, 'n menseregte-misbruik, deesdae ondenkbaar. U moes net gesien en erken word) om te ontleed. , het 'n paar probleme van naasbestaan ​​gehad en kon natuurlik nie die woede van die strate vryspring nie.
'N Toco, 'n heelal vir jag
Maar hy was amper altyd ongedeerd, en toe hy nie uitgegaan het nie, was die Heilige Huis baie nuttig, ten spyte van die vrae.
Dit was in hierdie tyd, in hierdie Fantastiese Heelal wat ek daarin geslaag het om te skep, geniet baie vryheid en 'n goeie voorkoms dat ek 'n diskotek genaamd Toco ontdek het.
Daar in Vila Matilde waar dit 'n parade-einde was van klein patris en klein maurices wat kon betaal om in te gaan.
Maar baie mense het uitgebly, vol huis, hoë kaartjie en geniet die aand daar.
Uitstekende jaggrond Ek bevestig.
En dit was daar dat ek Vera ontmoet het, wie is die omvang van hierdie stuk herinneringe.
Vera was vyf jaar ouer as ek en ek weet nie eerlik hoe ek haar gekry het nie. Eintlik moes sy oneindige geduld hê totdat ek dit verstaan ​​het, ja, ja, ja, ja, sy wou 'n soen hê!
Ses honderdduisend duiwels!
Al wat ek weet, is dat sy my die telefoonnommer, die skooladres en haar skedules gegee het.
In een week het ons 'n vurige romanse begin.
Basies seksueel. 'N Klein praatjie, baie aksie en om byna alles te sê, daar was nooit 'n penetrasie van die waarheid nie, alhoewel ek al die heiliges daarvoor uitgeroep het.
Maar dit was lekker om met Vera te wees.
Net ek het self geen idee gehad nie.
Hy het nie aan Vera die belangrikheid wat sy verdien het, toegeskryf nie.
Die waarheid is dat ek nie geweet het, het ek net verstaan ​​oor gevoelens, en wat 'n hartseer verklaring, 'n ongelukkige idee wat my gegee het om te verstaan ​​wat die plesier van 'n orgasme, maar dit het my nie gee nuus van ander gevoelens
Passie, liefde, begeerte, voluptuousness, lust, niks is vir my gesê nie, en natuurlik het ek die ergste gekies, want die ergste is altyd lekkerder.
Dis soos suiker vir mense met diabetes!
En ons het gemors. In daardie dae was die term "om 'n hamer te gee".
En ons het terloops goed uitgewerk ...
Ek sal van die begin van die derde klas tot by die laaste trein by haar bly. Dit is vir ongeveer 'n maand herhaal.
Totdat die noodlottige dag gekom het:
Skielik het sy my gevra:
"Claudio, wat is jou bedoelings met my? "
Wat kan ek, met 16 jaar oud, leef, reageer as niks wat hulle my geleer het nie!
Maar toe het ek nie geweet en gesê nie, eenvoudig:
"Ek is hier, ek hou van jou."
Jy weet dat jongmense wat hier is en van jou hou, nie sterk genoeg is om 'n verhouding te sement nie.
Dit neem baie meer en die volgende dag het Vera weggeraak van my om nooit terug te keer nie.
gister, Ek het aan haar gedroom.
Ek het gedroom dat sy in een van haar rompe geklee is, mooi, loop, vertrek, om nooit weer terug te keer nie ...
En in die droom het ek dit besef, dat sy nooit weer sou terugkom nie, dat ek haar nie sou sien nie, dat ek haar nie sou soen nie, dat ek haar nie sou aanraak nie, dat ek haar nooit sou besit nie ... En hierdie laatbewustheid, nuut opgedoen in die slaap, het my, in trane, na die waaksaamheid gebring.
Ek het opgestaan, het 'n glas wyn, Vera om drieuur in die oggend gerooster, en het haar gevra om my te vergewe.
Vergewe my vir die gebroke droom.
Ek hoop, Vera, met my hele hart, dat jy iets beter en wyser kon vind as ek en dat hy jou die regte antwoord gegee het, wat in my tyd dit sou wees:
"Vera, ek is jonk, en jy weet nie, maar ek woon op die straat.
Ek draai soos ek kan en 'n leeu per dag doodmaak, sodat ek hier by jou kan wees. Jy was vir my, verligting, hawe en steunpilaar, en op een of ander manier voel ek dat ek begin om van jou te hou.
Maar, Vera, verstaan, ek kan jou niks nog belowe nie, want ek het niks en ek het alles nie; Moenie my ook mis nie, ek smeek nederigheid.
Vera, ek kon en ek sou jou lewend gemaak het; en sou 'n gesin met kinders, kleinkinders en grootkleinkinders vorm as ons daarvoor moes lewe; Maar, Vera, ek kan jou niks belowe nie.
Ek kan net vra.
Ek vra u om nie nou te gaan nie, want u het my net vreugde en geluk gegee, alhoewel ek hierdie konsepte nog nie verstaan ​​nie ...
Dus, Vera, ek dring daarop aan dat u my nie moet laat vaar nie en my toelaat om te veg om alles te probeer doen! Ja, ja! Dit alles het ek gesê ek wil doen ...
Ja, Vera, ja, jy kan met jou eenvoudige teenwoordigheid hierdie straatkind 'n man en hierdie man maak! En hierdie man sal haar "as 't ware' weer as vrou optree."
Die lewe, soms Vera, is 'n tronk, 'n akwarium! Of 'n handel, huh?
As ek gesê het dat sy miskien sal verlaat, sal sy dalk bly.
As ek gebly het, sou my lewe anders gewees het en ek sou nie nou hier naby die Hortologiese Bos wees nie en skryf hierdie tyd van die nag. Sal iewers anders wees, nie concierge nie MIV, sou Gabi nie geweet het nie, Cecilia (Cecilia, ek sal jou vir die lewe hou, net soos ek jou 'n paar dae gelede oor die telefoon vertel het) e so baie ander.
Maar moontlik sou sy met Vera gelukkig gewees het. Selfs omdat ek tevrede was met haar! Net, lag lag, ek het nie geweet nie. Ja, ek was bly met haar! Of nie…!
Die toekoms-van-die-verlede-tot-God behoort en ons sal nooit weet hoe dit sou wees nie as dit nie was nie.
As jy my lees, Vera, en jy kan jouself herken in hierdie storie, weet dat ek jou in my onderbewussyn gehou het 24 jaar en onthou jou die sensasie is van verlies en rou, soos byna alles in my lewe.
En opreg, vergewe my.
Immuun Window, kom terug, ek, na die tema van die blog
Jy weet, dikwels hierdie ding van immuun venster en vrese dit is blote skuld en 'n groot skande!
Ek dink, is dit nou, en nou is dit dat ek die pyn van die ou verstaan, die ou man, nou, lag, dis ek!