November | 2016 | Mal, dis al...EkWasHier...
28 Maandag Nov 2016
Vandag weer ‘n traan of tien gepik. Die matrieks het vandag hul laaste vak geskryf…Afrikaans Skryfstukke. Nou, na ‘n volle 12 jaar is my seuntjie klaar met skool. Seuntjie? Nee, hy is ‘n jongman. Soms wens ek, ek kon hulle klein gehou het.
My kind het oneindig vinnig groot geword en betree nou ‘n wêreld waar hy self besluite sal moet maak, self kanse sal moet waag en self vorentoe moet beweeg. Vandag het sy vriende met my kom praat en vir my van hul vakansie in Margate vertel. Dis vanaf die 1ste tot die 9de Desember. Een van die matrieks se ouers het ‘n vakansiehuis en hulle gaan vakansie hou. My seun is groot en ek moet rokspante losmaak…hoe moeilik ookal, ek sal moet laat gaan.
Miskien vrees ek die leë, baie leë~…~nes…~…sindroom. I.p.v. dat Sipho die badkamer se plafon verf, dink ek, gaan ek dit doen, ook die sitkamer se mure ens. Spierwit, dit sal my dalk besig hou en my aandag van alles af weglei want hierdie vakansie gaan seker baie lank wees as M nie tuis is nie. Ek het al baie planne beraam om myself besig te hou…gedink om dalk weer te begin skilder en dalk klere weer begin maak, dalk die dek se kussings probeer self oortrek of dalk die dek vergroot. En ek wil sommer dalk ook die kombuiskaste wit verf. So maal alles deur my kop…soos ‘n sikloon die aarde tref en verwoesting saai, voel dit asof ek in ‘n verwoesting binne myself besig is, ek moet aanpassings binne myself begin maak. Ek glo darem nie hy sal die huis vinnig verlaat nie, maar mens weet nooit wat die toekoms inhou nie.
Die ouer-gebedsgroepie het vir elke matrikulant ‘n geskenkie met sjokolade in gegee met ‘n pragtige gebed daarby. Ek het M se sjokolade geëet, hy is nie juis ‘n soettand soos sy Mama nie. Die gebed wat daaraan vasgeheg was, sal ek seker bêre.
So het nog ‘n era in my lewe tot einde gekom. Ek gaan die gebrom soggens mis wanneer hy moet opstaan vir skool, die baklei om te leer, die gekla wanneer huiswerk gedoen moes word. Maar nou, nou begin die jongmense hul nuwe lewe, nuwe verantwoordelikhede, nuwe lewensbeskouiings…alles nuut…
Vir ‘n nuwe toekoms, slegs voorspoed, baie baie blessings en geluk, vrede en blydskap vorentoe…
Luv u 3 my kind…
Die 3 V’s VerSus die 3 G’s…
Soms wonder ek of liefde en ridders uit mites, feëverhale of dalk net sprokies kom. Dalk is ek Doringrosie wat vir ‘n 100 jaar innerlik slaap en nog nie uit die slaap wakker gesoen is nie. Of dalk moet ‘n Shrek kom en ridder speel, nee wag so ‘n bietjie, ek soek nie ‘n irriterende donkie wat agter ‘n Shrek staan en balk nie. (Hehehe) Wat van ‘n ridder wat, soos in Eragon, ‘n goeie hart het en die beste uit ‘n draak haal, en die wêreld dan aan sy voete het…ja, ja, dis stories, mites, sprokies wat mens gereeld hoor…maar waar kom al daardie verhaaltjies vandaan? Iewers moes dit tog ontstaan gehad het. Ek geniet die ou legendes soos Merlin en Koning Arthur en die geskiedenis oor Avalon…selfs mitologiese verhale…
My liewe vriendin, Wilma, wil natuurlik weet of ek al Mr. R (Right) ontmoet het want sy wil graag ‘n Kersfeesstrooimeisie wees. Ek natuurlik, neem alles soos dit kom. Sy’s haastig en ekke is so kalm soos ‘n oorlogskip op ‘n teerpad. Alles het ‘n tyd en ‘n plek. Wilma het my telkemale al gewaarsku teen mans wat 3 V’s is. So het ek al geleer om die 3 V’s te vermy. Vreet, Vrek en Vry…ja, dis goed om te lag en grappies te maak…en saam lag hieroor is netso goed, dis goed vir die siel om lekker te lag.
Hierdie naweek het ek iemand uit my lewe geblokeer. Sonder om te skroom…ek het die man ontmoet, voorgekom as baie dierbaar, aantreklik, kon goed kommunikeer…So kom dit dat my dogter kom kuier…en ons twee kuier letterlik die naweek om. Net om die foon op te tel en die aaklige boodskap te kry van hoe selfsugtig ek in die lewe is. Dat ek net aan myself dink en nie aan die man se gevoelens nie. Dit het my nogal ontstel, aangesien ek nie so iemand is nie. Inteendeel, ek en die man is, sover ek weet net Whatsapp vriende. Nog nooit die man, in persoon, ontmoet nie. Hoe moes ek nou weet dat ek al my aandag net aan hom moes gee. Eintlik behoort ek nie aan hom nie, ek is ‘n vry mens en doen wat ek graag wil…en om saam met my dogter te kuier was vir my eintlik baie belangriker as die selfoon…Verder ook dat ander vrouens in hom belangstel en een selfs vanuit Amerika na hom toe wil kom en alles vir hom wil prysgee…ek hoop sy doen dit, want toe wip ek my mos nou mooi. Ek het nooit geweet dat ons ‘in ‘n verhouding’ staan nie. Gits, my ander vriende gun my die tyd saam met my dogter.
Nou, toe ek my wip, toe vertel hy my ek moet hom maar vergeet…wharra…wharra…dis toe ek maar besluit, dis goed so vergewe en vergeet. Een, twee, drie en hy’s geblok. Nou nie soos in wegkruipertjie nie, soos in uit my lewe uit. Ek dink nie ek het negatiwiteit in my lewe nou nodig nie…ek soek lag, positiewe reaksies…
Maar ek moet bylas, ek het goeie vriende en daar is mense wat ek nogal as goeie vriende ag en dink hulle is ongelooflike goeie mense. Hopelik nie die 3 V’s nie…maar die 3 G’s…Geduld, Goedhartig en Getrou…mens weet nooit wat die toekoms inhou nie, mens weet nooit wat vir jou toekoms beplan is nie, maar wat ek wel weet is, dat ek steeds goeie vriende het en hulle bly deel van my vriendekring. Ek kan ook bylas dat ek dankbaar is vir wie ek ken…Dankbaar vir goeie mense en omgee mense.
21 Maandag Nov 2016
Vandag het ek besluit dat ek wil dig…nie vir enige iemand nie, sommer ma’net…en terwyl ek so op en af in die lokaal loop, op-en-af-op-en-af….begin my gedagtes vorm…’n gedig sonder naam…
In hierdie grashalm
se donkerste vou
lê my denke, ‘n kreet
opsoek na vryheid
smag na liefde
soeke na verstaan
soeke na ‘n spriet
wat net moet ontkiem.
dat in elk grashalm
iemand is wat wil
spruit en groei?
word ons so
die gekrenk deur
In ‘n grashalm
druppel van dou
is dit die
van ‘n heel nuwe
Dit voel soms of iets ontbreek, iets waarop ek nie my vinger kan plaas nie…is almal soekend en gryp grashalms maar gly stadig uit jou hand om maar net na die volgende een te gryp? Die een ding wat ek wel in die lewe gedoen het, was om twee kinders te kon baar…my kristalle wat skitter, my ligpunte in die lewe. Daar het die grashalm se druppel dou geskitter en die mooiste twee doudruppels uit God se tuin vir my geskenk. Daarvoor is ek dankbaar, en al wat ek dan kan uiter is ~ Dankie, dankie, dankie…
NS. Hierdie prentjie hieronder is so ekke…min ken my denkwyse en vir min sal ek oopmaak…en maak ek oop, vloei daar soveel uit dat ek veel eerder stilbly…
17 Donderdag Nov 2016
“The People of this world will never have peace
If the people of this world
Does not have INNER peace.”
≈ 5 Kommentaar
Confucius het die stelling gemaak: A friend in need is a pest! Wel, ek het vriendinne en vriendinne…meeste van my vriendinne is eintlik die sout van die aarde. Ek het redelik min vriendinne, maar ek wil oor die pests en non-pests gesels…
…♫♪♫…my hart is soos ‘n blommetuin…♫♫♪…’n blommetuin vol rose…♫♪♫…
My vygie-vriendin…ai, Brenda, jy is my vygie-vriendin! Jy wat nooit verwelk nie, wat nooit uitdroog nie, wat nooit vergaan nie. Deur al die storms in my lewe was jy altyd daar. En soms die mooiste blommetjie voortbring…Hoe lank ken ek jou nie al nie? Sedert 1991? Dis 25 jaar. Ek dink, al sien ons mekaar nooit meer nie, sal ons altyd in kontak bly. Hulle bly nou doer ver oor die wye oseaan, daar waar dit sneeu gedurende die Winter…VSA. So kan ek vir Lettie ook noem, al sien ek haar selde, weet ek sy sal altyd ‘n vriendin bly.
My pragtige roosknop-vriendin…sy was vir lank ‘n toe knoppie en nou blom sy aaneen…Aldo. Hoe lief is ek nie vir hierdie vriendin nie! Sy het so mooi geword deur al die jare heen en bly net blom.
My ‘klitsgras’jasmyn-vriendin…nee, daar sit julle die pot skeef, klitsgras hier beteken wat vasaan my hart is! Hierdie is my liefste dogter en sy kan aan my vasklou soos sy wil. Vir my is sy die mooiste blom in my tuin. Sy oorskadu al die ander en rank bo al die ander uit. Sy wat die mooiste reuk in my lewe afgee. Vir haar sal ek al die ander blomme afknip sodat sy net kan blom. Sy wat my siel en gedagtes so vol maak. Sy wat my laat glimlag en my bors laat swel van trots. Sy wat die mooiste innerlike het…vir haar sal ek ‘n woestyn as tuin maak solank sy deel daarvan is.
My sonneblom-vriendin…haar gesiggie is altyd gedraai na die son. ‘n Glimlag vir almal en sien net die mooie in alles raak. Al gaan dit soms hoe sleg, sal sy die een wees wat glimlag, sal sy die een wees wat die positiewe en ‘n Mnr. R soek – en dit vir my…Wilma…sy wat die sprankel in die lewe plaas, wat die swaar in die lewe ken, en wat die negatiewe so mooi na positiewe kan swaai.
My kosmos-vriendin…my ma. Vir my is sy altyd daar. Sy sal altyd daar wees, tussen tye van nood, seer, winters van die lewe, tye van soeke…ek kan met haar praat, sy was nog altyd die oor wat geluister het…
My aster-vriendin...geen opgesmuktheid nie, geen tierlantyntjies nie. Asters is een van my favrite blomme…en sy is een van my favrite vriendinne. Soms kan een afpak en die ander een luister…Estelle, ‘n vriendin wat net verstaan…
My gesiggie-vriendin…Chanelle, ek kan soms net by jou sit en afpak, en jy luister. Jy wat my aanvaar nes ek is. Jy wat altyd verstaan…
Dan is daar my Iris-vriendin…’n blom wat altyd so stadig maar seker blom en altyd mooi is…pers, ‘n koningskleur…maak die siel warm en verryk die gees. Helend en so mooi…Elize, my vriendin met die helende hande en soms my hart ook genees…
So kan ek baie van my vriendinne beskryf…maar dan kry jy die kakiebos-vriendin. Kakiebos is eintlik nog ‘n mooi onkruid…miskien duwweltjie-vriendin. Geen name nie, want dit het my seker die seerste seer gekos so 2 jaar gelede. Soms moet mens seker ‘n vriendin ontmoet wat jou niks in die lewe gun nie. Wat dieselfde goed aanskaf as ek, wat selfs dieselfde selfoon aangeskaf het…wat selfs ‘n gebedsvriendin wou wees. Toe die skok, sy het alle inligting opgeslurp en alles verdraai…soms moet mens seker so iemand in jou lewe kry sodat jou oë se skille kan afval en jy weer die lewe met ander oë kan waarneem en aanpak. Sy het wel die meeste verwoesting in my lewe gesaai. So iemand moet geblok word, sommer die onkruidweermiddel onverdun oor hul gooi en uitskoffel uit die tuin. Geen mens verdien so iets nie.
Ja, ek is dankbaar vir elke blommetjie in my tuin. Daar is ander blommetjies ook, netso mooi en sprankelend en ek waardeer ieder en elke blommetjie. Soms gooi ek nie almal ewe veel nat nie, maar gelukkig is sommige blommetjies so droogte bestand dat hulle al die moeilike tye weerstaan en steeds blom. Hoe dankbaar is ek nie vir die liefde wat ek van almal ontvang nie.
Ek wil my tuin steeds groter en helderkleurig maak, sodat die blomme wat daar geplant word, met soveel sorg en liefde kan groei. Met soveel genade van bo gevoed kan word en elke glimlag werd is. Ek is bevoorreg om vriendinne te kan hê wat soveel mooiheid in my na vore bring. Ek het meer vriendinne, elkeen met ‘n unieke groei in my lewe…en elkeen is besonders…ek is lief vir elkeen!!
Julle blom beslis waar julle geplant is ~ diep, diep in my hart…
Boeretroue op sy beste…
14 Maandag Nov 2016
Ek was die afgelope naweek by ‘n boeretroue…’n regte egte een. Daar was geen fieterjasies nie, geen opgesmuktheid nie…net ‘n rustige klein trouetjie. My kollega, Channel, het getrou met een van die kids vir wie ek sedert 1999 (Gr 4) skool voor gehou het…Ruan. Jy kan my maar Channel se skoolmama noem…
Die huweliksonthaal is gehou in ‘n klein, en ek bedoek KLEIN dorpie met die naam van Vierfontein. Dis in ‘n NGK tipe van ‘settlement’, baie baie klein, seker so 200 mense daar – ek dink…en om alles te kroon, verdwaal ons daar. Nee, net 1 straatjie te laat afgedraai. Die plekkie is omhein met bome wat die wind afkeer. Mens gaan deur boomgates en die plek is baie veilig. Dis die spreekwoordelike ‘one horse town’ waarvan gepraat word…maar het twee perde daar gesien…Langsaan is ook ‘n baie ou kerkie, nog die tipe wat langwerpig gebou was met die kruis voor…so mooi eintlik…en die stilte – ongelooflik!!
Nou C en R, is ‘n pragtige paartjie, pas so mooi bymekaar en lyk vir my nogal na mekaar ook. Ek voel geëerd om daar te kon wees…Channel en Ruan, wat vir my mooi was, was dat julle nie net by julle vriende gesit het nie, maar met almal gekuier het. Bietjie hier en bietjie daar. Jy, Channel, was ‘n pragtige bruid en Ruan, ‘n handsome jongman.
Die saal was pragtig opgemaak…die vroutjie wat die saal opgemaak het, het ‘n ongelooflike werk gedoen. Die ou fietsies, bankies, die klippies en sand om dit was net ongelooflik mooi, boonop was dit ‘n plankvloer ook en die saal was ‘n…ja, jy’s reg, boeresaal.
Dit was ‘n bring-en-braai. Die formaliteite was ongelooflik vinnig afgehandel en die mense kon kuier. Dit was so ‘n verassing om soveel ou gesigte te kon sien alhoewel daar min mense was. Ek stem saam…net die wat werklik daar wou wees, was daar.
Gelukkig het mense nie vir Channel en Ruan opgeeis nie en die gekuier was net ‘n fees. Ek het ook die geleentheid gehad om sommer met elkeen op die troue ‘n woord of twee te wissel. Ken van geen kant af nie, maar dit was aangenaam.
Aldo en Theo, dankie dat ek saam met julle kon ry. Aldo en Ruan was saam in Gr 4 – 7, in my klasse. Dit was ‘n eer om die tydjie saam te kon deurbring.
Troukoek? Die mooiste koppiekoekies met sonneblommetjies daarop. Sjokolade en vanilla…Corné, jy kan maar koekbak. Yummm…dié idee om bietjie af te wyk van die tradisionele vrugtekoek was ‘n goeie idee, almal hou nie van vrugtekoek nie…maar sjokoladekoek…altyd ‘n wenner…
Ruan en Channel, mag julle huweliksbootjie net van krag na krag gaan. Mag jule slegs liefde, blessings, vrede en vreugde ervaar…en natuurlik, kinders – nou nie by die dosyne nie asb.
Praat Afrikaans of hou jou bek…
11 Vrydag Nov 2016
Kyk, tale kan baie interessant wees. Eintlik ‘n tong-lek-lekker taal, klink en voel so glad…maar as mens ietsie begin letterlik opneem, begin die gegiggel. Of as komma’s geskuif word, dan kan mens nogal lekker lag.
Op Faceboek lees ek nou: Dit sou heurlik gewees het as ons kon bywoon…en, die toets was lekker. Nou wonder ek maar net, hoe proe dit om iets by te woon en hoe het die toets geproe…
Die een vraag in die toets was; gee die intensiewe vorm van jonk…kry ek mos nou spoegjonk, hondjonk, varsjonk…ai, dit maak soms my dag as ek so sit en giggel. Ook vertel ek die Pikkewyne om asseblief nie te antwoord dat die “tempo van die gedig vertraag is nie, maar dit vertraag die tempo” en steeds is die tempo vertraag, shame, arme tempo…
Hier volg ‘n paar neologisme
Of wat van: Kom ons eet, Ouma…en dan verval die komma: Kom ons eet Ouma! Yummm…bietjie taai, maar eet gaan ons haar eet…hehe
En die een lag ek ook oor. Die omie laat ‘n grafsteen vir sy vrou maak, maar die arme grafsteenkapper het die komma’s verskuif…: Rus sag Liewe Mimi, in die hemel is jy nie, in die hel, dit weet ek wel…i.p.v. Rus sag Liewe Mimi, in die hemel is jy, nie in die hel, dit weet ek wel…oulik né!
Een Poppelop het verlede jaar voor my geloop en gesê…ek hou niks van Anglisisme nie. Net om die volgende woorde te uiter: Ek laaik dit nie, okay!
Taal is nou werklik iets wat mens so deurmekaar kan maak, of laat skater. Idiome is netso oulik…Varkies vreet wasgoed of wat van, die draak met iemand steek, of dalk sak Sarel, pa wil ‘n bok skiet…idiome is stadig maar seker besig om ‘n stille dood te sterf, indien ons nie iets daaromtrent doen nie. Ek gaan volgende jaar ‘n week daaraan spandeer, dis ten minste ‘n begin.
Ek sien ook dat soveel Engelse woorde al erken is in die HAT. Pikkewyne, grootmense, almal gebruik hierdie woorde en tog haat ek die woorde okay? Okay, daai woorde maak my moet en die spelling raak soos MXit taal. Male, pale, hule = ma-hulle, pa-hulle, hulle en dis nie ON verskoning nie maar vra OM verskoning. Ek raak soos die Pikkies, sit met die HAT langs my en slaan deesdae woorde na, want met sekere spelfoute wil ek self eers seker maak voordat ek verkeerd merk. HAT is basies die enigste boek wat ek nog geniet om te lees…soms wanneer ek skryfstukke merk moet ek sinne oor en oor lees voordat ek die konsep snap. Ek merk 100 keer veel eerder Taal en Begrip voordat ek Skryfstukke merk. Skryfstukke is goeie terapie wanneer ek wil slaap…
Afrikaans bly maar ‘n mooi taal, sag op die tong en woorde wat so rol oor die lippe, Afrikaans raal al hoe ougatter al word daar so af en toe ‘n Engelse woord gebruik…awesome of hoe?
Whaaatttt…dit gaan sneeu!!!
09 Woensdag Nov 2016
Kom ek vanmiddag tuis en hoor hoe rammel die grassnyer…o, ok, Sipho is nie snaaks nie, hy moet gesuip wees om eers na 2 te kom…Dit is toe M binnekom en sy trui, ja trui in die dodelike hitte, bietjie op en af ruk. Hy vat my aan die arm en wys my die tuin…wragtig! Daar staan die grassnyer en hy sny gras…tot die weedeater staan gereed…nee kyk, ek is seker ek droom. Knyp my gou, want hierdie droom kan veel erger raak.
Die weer rammel, blitse blits en die gerammel word al hoe harder. Reëndruppels plof neer, die wind ruk vensters en vinnig maak ek ‘n paar vensters toe. Dit raak al hoe donkerder en donkerder namate die weer swaarder en swaarder raak…sjoe, net in tyd tuis gekom…Ek is seker die heelal het gestaan en toekyk hoe M sy, jy weer wat, in rat kry…die heelal en wolke het seker ook begin gejuig en hande begin klap en trane van vreugde het oor hul wange gerol…(so sien ek die reën vanmiddag) M het nog nooit gras gesny nie. My tuinjong werk al jare vir my…Ek dink hier is ietsie aan die broei, weet nog net nie wat nie…waarvoor moet ek myself gereed maak?
Ek is steeds in skok…grassny? Weedeater gebruik? Leer nou IGO??? As dit nie sneeu nie, weet ek nie wat gaan gebeur nie??
My seuntjie is seker besig om nou ‘n man te word, uiteindelik bietjie meer verantwoordelikheid begin neem, en seker besig om die lewe uit ‘n ander oogpunt te sien. Sonder ‘n pa wat hom die tou wysmaak, of hom wys hoe om dinge te doen, is hy besig om alles self uit te pluis…en ek moet byvoeg, verrassings stop net mooi nooit…
What if…God gave you a second chance?
05 Saterdag Nov 2016
What’s on my mind? Wil jy regtig weet of is jy net nuuskierig? Ek sal meer aan die positiewe dink dan die negatiewe…gedagtes altyd gevul met die mees snaakse en weirdste goed, ja…ja…ek weet ek het die verkeerde planeet gekies, maar tog, quantum fisika is en bly, interessant, is dit nie? My gedagtes bly maal oor parallel universes, oor CERN, die skade wat hul aanrig en niemand ken die instansie nie…miskien een of twee mense wat ek ken. Gedagtes wat hardloop van bakboord na stuurboord.
Waar vind ek iemand wat net kan sit en my belangstellings kan bevredig en vrae kan beantwoord. Ek weet dis vreemd, maar ek kan nie help om dié tipe van belangstelling te hê nie. Ek wonder soms of mense al agter gekom het dat die Mandela-effek al ingeskop het, dat veranderinge al voortgekom het en hulle besef dit nie, of wil dit nie besef nie…Jesaja 11:6 is nie meer die leeu en die lam soos ek dit onthou nie, maar die wolf en die lam…die Onse Vader soos ek dit geleer het, het verander…soveel veranderinge het al ingetree en niemand vra ‘hoekom’ nie, almal aanvaar dit soos skape wat na ‘n slagpale gelei word. Sê nou ons oë se skille val af en ons besef dat ons mislei word deur bv. satan. (kleinletter let wel) Ons volg blindelings en niemand vra vrae of query enige iets nie…wel, slagpale, hier kom die skape! Aanvaar…aanvaar…aanvaar net…ek wil weet HOEKOM!!!
Wie weet wat CERN is, wat hul logo is en wat hulle doen? Kortliks, dis ‘n nuclear research organisasie wat die hadron collider van 17 myl gebou het, wat sekere partikels vrystel wanneer dit teen geweldige spoed hardloop. Dis ondergrond en tussen Frankryk en Switserland (op die grens van die twee lande). Hulle dans ook die kali-dans, wat vir die Hindoe-god Shiva is, om die god van verwoesting op te roep. Ook is hierdie god se standbeeld voor die gebou geplaas. Met die opening van die langste tonnel in Switserland het hulle ‘n sataniese vertoning gehou. Die logo is 6’e wat oormekaar geskryf is… Die mens wil nie die goed weet nie, hul hou hul ore en oë toe, minwetend wat aangaan…CERN is die grootste oorsaak van die Mandela-effek. What if…God gave us a second chance…en ons sien dit nie…waar gaan ons dan land?
Woorde, denke en dade moet eintlik dan lei tot verbetering van die eie ek…positiewe denke en dade lei tog na ‘n beter menswees, of dink ek weer te vreemd vir baie…deur dankbaarheid aan die dag te lê en so te lewe, kan die heelal en mens net goed doen.
Flieks in die jare ’80, het dit al ‘voorspel’ en ons het dit beskou as fiksie. Fiksie wat realiteit geword het. Dan Cosset het in sy boek geskryf…What you say, is what you get. Wat jy die hele tyd dink, word bewaarheid. Dis hoekom ek deesdae my denke so bewaar en positief probeer hou.
Ek hou ook daarvan om die sterre te bestudeer en het al opgemerk dat die Suiderkruis nie meer so laag lê nie. Orion wat net so bo my was, soek ek nou. Nibiru volg ek naarstigtelik na, en die planeet het in die ou Testament sy draai om die son gemaak…3600 jaar later en dis weer die tyd…snaaks genoeg, nie ‘n sirkelvormige wentelbaan soos die ander 9 planete nie, maar elliptiese wentelbaan. En waar die sonnestelsel op die wentel’arm’ van Sagitaurius was, sit ons nou op die wentel’arm’ van Orion in die melkwegstelsel. 80 000 ligjare van mekaar af…
Ja…ja…ek weet dis vreemd vir jou, maar vir my is dit ongelooflik interessant en waar vind mens iemand wat dieselfde belangstelling as ekke het…dis hoekom ek my paadjie alleen sal voortsit totdat iemand hierdie leemte kan vul.
Daar is soveel geheime in hierdie heelal opgesluit en slegs klein gedeeltetjies word aan ons bekend gemaak…ons, as mens, het soveel om te leer van God se grootheid, maar ons arrogansie maak ons blind. Dis tyd vir oë knip, weer knip en aanhou knip en die groot uitspansel erken vir wat dit is, die grootste wonderwerk en begin om onsself te verander en nie blind te staar teen ‘n muur nie. Nicola Tesla was heeltemal reg met al sy teorieë…hy was die een wat elektrisiteit vrylik en natuurlik wou vrystel, maar toe word Edison voor gestoot en die mens moet nou ten duurste vir alles betaal. Wanneer ek so na die weerlig, donker wolke en reën staar, kan ek myself indunk hoe Nicola Tesla gevoel het, toe hy alreed as kind, na weerlig gekyk het en die potensiaal van natuurlike energie raakgesien het. Einstein was intelligent, maar ek dink Tesla het hom ver oorskry. Einstein het aan die teorie van parallel universes gewerk toe hy oorlede is, Steven Hawkins, Michio Kaku ena ander wetenskaplikes het ook hierdie teorie bestudeer en daarin geglo…hulle het ook geglo dat wat jy dink, gebeur…create your reality by what you think…en dis hoekom ek my emosies en gedagtes meer positief wil instel. Indien enige negatiewe gedagtes my betree, wil ek dit verander…
Ek wil afsluit met die woorde: What if…God gave us all a second chance? Wat sal jy doen?
Toe…is jy ‘n man of muis…???
01 Dinsdag Nov 2016
En so jaag Faceboek my deur die verlede en ek kom op hierdie een af…en steeds het maar hierdie uitkyk op die lewe oor mans. Ek het so lekker gelag en tussen die merkery deur het ek besluit om bietjie te ontsnap en bietjie lag en wonder in die lewe te plaas…
Toe…toe…toe…is jy ‘n man of ‘n muis…???
Daar is vele fasette van mans en elkeen kom in alle dele van die lewe voor. Kyk bietjie in watter kategorie jy dalk sal val…
Die lafaard: Wek gevoelens op en hardloop weg. Vertel hoe pragtig jy is, hoe jy die enigste een is en intussen sit hy met nog ‘n poppie op die kantlyn…shame arme ding…
Die Edelman: Die gentleman maar het issues…en is so ingesteld op homself…
Die vaderfiguur: Vrouens sien hom as hul pa en soek net versorging
Die rokjagter: Wil jou aan sy sy hê, maar jaag ook ander vrouens na, het ‘n dwalende oog, en op elke dorp ‘n poppie om hom besig te hou.
Die grootprater: Hou van praat oor alles wat hy vermag het, maar geluk ontwyk om gereeld…liefde is van korte duur. En indien hy iemand vind, moet sy die minderwaardige ene wees. Arme vrou, hy sal nooit haar die mooie gun nie, want grootbek, dis hy.
Die jaagduiwel: Jaag om alles af te handel in die lewe en jaag verby die lewe.
Die terggees: hou van grappies maak maar nooit ernstig nie.
Die manipuleerder: Alles sy manier of jy is die een wat moet toegee nie. Alles draai slegs om hom.
Die agterbakse een: Voor jou die ene voorgee en agter is jy als wat sleg is.
Die held: Hou beloftes, werk aan dit wat belangrik tussen tussen hom en sy geliefde is, gun mekaar tyd saam, asook alleen tyd, en hy wil deel van haar lewe wees. Hy sal beslis berge wil verskuif en sal moeite doen om te bel, blomme te stuur en selfs onverwags te kuier. En so toets ekke ook maar die man…
Waar pas jy in? Dieselfde kan van die vrouegeslag gesê word, maar ander woorde sal ingevoeg word. Ek weet vir ‘n feit ek is die een wat beslis by haar man sal staan, maar verwag dat hy my ook sal respekteer soos ek hom en ons elke dag die lewe met nuwe uitdagings aanpak. Ek weet vir ‘n feit ek sal ‘n aanwins wees vir die regte man, regte tyd, regte omstandighede en van nou af sal ek my as waardevol beskou…
Eintlik is dit waar, die lewe gaan oor gee en neem, nie net neem en vat en vat en neem nie. Wees lief vir jou sielsgenoot…eendag sal ek ene vind en ek sal hom behandel soos wat hy behandel moet word…