Communitas » Besoeker
Written by Besoeker on July 1, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
In reaksie op Martin se kommentaar: Brueggemann skryf 'n briljante artikel genaamd "The City in Biblical Perspective: Failed and Possible", (http://www.luthersem.edu/word&world/Archives/19-3_Politics/19-3_Brueggemann.pdf) waarin hy die verhaal van die Dawidstad vertel.
"Old Testament Jerusalem is a metaphor for the concentration of power and meaning that marks our own cities. Jerusalem failed, committed to a false ideology, just as our cities are failing. The prophets provide a voice and a program of hope."
Gaan lees dit gerus – dis inspirerend en spreek die waardes onderliggend aan die "stad" aan.
Tweede gedagtes 2 Sam 1
Written by Besoeker on June 26, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
Vir iemand wat dalk saam met my na die God-storie uit 2 Sam 1 die week luister.
Die volgende het my uit die verhaal aangespreek:
* Die Amalekiet in die verhaal maak die pad vir Dawid oop die koningskap waarvoor hy deur die Here gesalf was, te vat. Die kroon en ander koningsimbole was in sy hande. Dis net die Here wat die pad só vir hom kon oopmaak. Die Here het self sy 'vyand' [Saul] uit die pad gevat. Wat 'n bestiering, sou mens kon sê. Kyk net hoe werk die Here.
* Dawid het dus saam met manskappe goeie rede gehad om te 'celebrate'!
* Die nuwe Koers in die Dawid verhaal [God se Koninkrykspad] maak Dawid egter anders na God. luister:
— In plaas van na die mag in sy hande gryp, sien Dawid God [die enigste Mag] se eer is op die spel. God en sy gesalfde is aangetas en diep "verneder".
— Dit laat Dawid en sy manskappe in sak en as rou! Rou ipv 'celebrate'! Dawid die eintlike gesalfde, verneder homself en sy manskappe magteloos in die openbaar; alles ter wille van God se eer.
— Die erns van sy hartsgesindheid, sit hy dan om in dade, deur die deur die Amalekiet dan en daar te laat doodmaak. Die instrument wat God se eer aantas moet uit die pad van God se koers kom.
— En dan skryf Dawid 'n grafgedig [lied] wat almal moet aanleer [akrosties] om sy vyand [Saul] en sy vriend [Jonatan] in opregte liefde te besing. In die gees van die "ou koers" klink dit vals; ten minste sy lied oor Saul. Maar op God se nuwe Koers met ons is respek vir God onafskeidbaar van respek selfs vir jou grootste vyand. Hierdie vyandsliefde is natuurlik in Jesus van Nasaret, de Opgewekte Here, in ons glashelder verwerklik. Maar God het sy gesalfde, Dawid, ook al op die Koers gevat in die eerste Testament.
* Oor hoe die Opgewekte Heer prakties in ons lewe werk en doen, is dit dalk net goed om "Living the Resurrection" van Eugene Peterson [NAVPRESS] te lees. Inderdaad Dawid kon die ander Koers in 2 Sam 1 nie uit homself loop nie. Dalk daar in Betlehem toe hy so onverwags gesalf is; of toe hy die beer en die leeu ter wille van die skape se oorlewing, vreemd kon oorwin, het die wonder van God, as die Lewende Teenwoordige Een, Dawid oormeester. Maar verseker, net hierdie verwondering oor wie God is, kon hom op die Nuwe Koers agter God aan vat. Die Evangelie is regtig 'n goeie Boodskap!
Written by Besoeker on June 17, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
Tweede gedagtes 1 Sam 16
Written by Besoeker on June 11, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
'n Storie oor die Nuwe Koers wat God met sy mense lank gelede ingeslaan het—die Koers [Koninkryk] waarin Hy nog altyd regeer en die enigste Een in beheer is; die Koers wat op die ou einde, hoewel baie vreemd, die enigste sin is.
* Ons hoor onder meer dis 'n Nuwe Lewe waarin God altyd weer die inisiatief neem. Net soos Hy met sy Skepping en met sy Herskepping na die sondeval in die paradys gedoen het. Mense is net in staat om vir Hom en vir hulleself [staties] weg te kruip/weg te hol of vasgeloop te sit en 'sulk", soos Samuel in hierdie verhaal. Dankie tog. Hy ons enigste vaste Hoop!
* Maar nou sê die verhaal: God se inisiatiewe om ons te laat lewe, sit ongelukkig heeltemal dwars op ons sieninge van wat lewe is. God vat ons op só 'n vreemde, nuwe pad, hierdie enigste ware lewenskoers! Dis só heeltemal vreemd, dat Samuel doodbang daarvan wou terugdeins. Ja, dis inderdaad soms gevaarlik om agter God aan te gaan! Dit lyk my om in God se teenwoordigheid, naby agter Hom, aan te loop, is meestal erg ongemaklik. Dis nie so 'cosy' soos ons dit soms graag vir onsself voorstel nie.
* Maar, dis duidelik uit God se verhaal: Daar is net een manier om agter Hom aan te gaan: Gehoorsaamheid. Onvoorwaardelik. Doodgewoon net doen wat God sê! Soos Samuel toe gedoen het.
* Die Nuwe Pad agter God aan, met Hom in beheer, gooi ons egter heeltemal uit beheer. Arme Samuel het die erediens daardie dag, nogal op God se bevel, so netjies in Betlehem beplan. Menslik gesproke het daar egter niks volgens plan geloop nie. Is dit regtig hoe God ons lei?
– In plaas daarvan dat die mense met vreugde "kerk" toe gekom het, was hulle aanvanklik agterdogtig en selfs ontsteld. Is dit ons verwagting van erediens toe gaan?
– En toe met die 'salwery' van die nuwe koning. God wat sy nuwe dienaar-leier vanuit die erediens, gestuur het. Kan ons dalk sê: uitgestuur vanuit die sakramentele deel van die diens, soos die gemeentes vandag nog? Hiervan het daardie dag niks vir Samuel in plek geval nie. Sewe [volmaakte] kandidate word voorgestel. Ek sien in my verbeelding: Die eerste een met die imponerend voorkoms,charisma en al –gebore leier; die ander een met uitstaande geleerdheid agter sy naam; die ander een met die uitstekende mense-verhoudinge; nog een, 'n fantastiese organiseerder – hy weet van delegeer; die volgende wat uitstekend met finansies kan werk; die voorlaaste is so 'n goeie familie-mens— 'n voorbeeld vir almal; die laaste een met die onkreukbare karakter. Maar God kies nie eers uit "sewe", dws sy eie volmaakte getal, nie! Kan dit regtig so werk as ons Hom volg? Dit kan mens net verwar?
– En toe die onverkwiklike lang wag. Daar is toe wel 'n agtste kandidaat. Maar hy was nie eers gereken om erediens toe te kom nie; te jonk vir die 'sakrament' dalk? Hy pas liewer, saam met die ander herders, skape buite in die veld op. Maar God sê hy móét kom. Eers moet hy ook nog deeglik gereinig word – mens kom nie sommer onvoorbereid, soos jy wil, voor God nie! Kan ons dink hoe lank was die gewag daardie dag? Party, so hoor ek in my verbeelding, sê: "Niemand sien my weer by dié 'kerk' nie. Ek soek 'n 'uur-kerk'; netjies, met 'powerpoint' en al, dit hou my wakker en dis hoe dit tog in die markplek werk!
– En toe kies God sowaar, in hierdie deurmekaar erediens, die onverwagte rooierige outjie. Die agste een. Dis die heel laaste wat ons sou doen. En God se Gees neem hom in besit. Hy is sy nuwe mens op Sy Nuwe Pad.
* En ek glo elkeen het daardie dag met die seë van die Here huis toe gegaan. Dis só anders, dis só vreemd dat jy bang kan word; dalk só verskriklik eenvoudig; só deurmekaar! Maar dis hoe in die storie op sy nuwe Koers met mense werk. En sy seën op die pad is eg. Mens kan nie daarsonder nie.
* Of ons wil weet of nie, dis ook ons storie. Ons wat God later in Jesus van Nasaret ook weer heeltemal nuut [wedergeboorte deur sy Gees] ontdek het. Hierdie Jesus was ook die laaste Een wat mense sou kies [Jes 53]. En om Hom te volg, is nog duideliker, net soos in Samuel se dae…
Written by Besoeker on June 9, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
Ek dink nie Harry Potter het enigiets met "towenaar goed" te doen nie, maar alles met fiksie. Ek dink ook nie die stemme in Etienne se kop het enigiets met die Heilige Gees of die duiwel te doen nie. Dit mag egter op iets ernstigs dui en ek sou hom aanraai om met 'n dokter of psigiater daaroor te praat. Dit is nie die soort goed wat 'n mens moet ignoreer nie, want dié stemme kan dalk eendag vir hom sê om iets te doen wat slegter gevolge kan hê as om vir mense briewe te stuur om van God se liefde te vertel.
Written by Besoeker on June 6, 2009 . Posted in Vorige kommentaar
Iemand het 'n ruk gelede aan TV Plus 'n brief geskryf om te se hoe gekant hy teen Harry Potter is. As 'n Christen wil ek net se dat ek saam stem met dit wat hy gese het oor hoe duidelik die Bybel se moet niks met towenaar goed te doen he nie.
Toe ek 14 jaar oud was het ek stemme gehoor wat oor en oor in my kop:'Harry moet weg' gese het. As 'n Christen wil ek baie graag vir almal wat mal is oor Harry Potter vertel dat hulle nie die selfde stemme wat 'Harry moet weg' se wil hoor as wat ek gehoor het nie.