Klim Mount Kinabalu 2015/2016
Stoot jou liggaam en gees te hul grense: Klim Mount Kinabalu in Maleisië
Toe my ex-boyfriend het voorgestel dat ons mix aan ons lui somer van slap op strande en genot cocktails op die pragtige strande van Asië verlede jaar met 'n paar avonture, ek was al vir dit. "Ons kon 'n tempel besoek", het ek gesê, "Dit kan pret wees." Nie heeltemal wat hy in gedagte gehad het. Voordat ek dit geweet het, was ons bunked aan met 'n toer groep in Kota Kinabalu, dikwels eenvoudig na verwys as "KK", die hoofstad van die Maleisiese provinsie Sabah en die beginpunt vir enige potensiële klimmers. Ons geëet met ons mede-toer lede wat aand by 'n tradisionele Indiese restaurant, waar die plate was eenvoudig reuse blare en daar was geen eetgerei - alles was spooned uit en geëet met die hand. Die kos was heerlik en ons het geëet hungrily soos ons ons bekommernisse uitgespreek en opwinding vir die lang die avontuur wat voorlê: klim 4.095 m Mount Kinabalu! Gerugte gevlieg rondom die tafel van die mense ineenstortende uit die gebrek aan suurstof by die top en ek kan dit nie ontken dat ek begin om te kry senuweeagtig.
Die volgende dag, ons toer groep het 'n bus tot by Kinabalu Nasionale Park, wat' n 2 uur busrit van KK Soos ons gery na die park, kon ek sien die berg se graniet piek toring in die wolke bo die pragtige jungle hieronder. By aankoms, ons spandeer die middag besig met 'n mini-verhoging in die park, die leer oor die natuurlike skoonheid wat ons sou verwag om te sien op die klim. Na 'n vul dinee van pasta by die park hoofkwartier van' restaurant, het ons vroeg afgetree te tente 'n goeie nag se slaap voor die lang dag te voor ons kry.
Daar is twee verskillende roetes wat klimmers kan neem - Timpohon en Mesilau. Die Timpohon, hoewel ongeveer 2 kilometer korter, is byna heeltemal vertikaal, terwyl die Mesilau het baie vlaktes en rante te maak die klim makliker te maak. Dit verbaas het, is ons vertel dat ons sou wees om die Timpohon roete. Alhoewel die berg is 4095 m, die park beveel aan dat klimmers is oorgedra deur pad tot by 1800 m aan die Timpohon Gate, waar die trek na die top begin. Hier het ons 'n teken van die 2007-Mount Kinabalu International Climbathon - "die wêreld se taaiste Mountain Race". Die 1ste plek manne se wenner se tyd was 'n blote 2 uur, 39 minute en 10 sekondes om die 21km te voltooi aan en af in die berg. Peering aan op die hoogtepunt, my gedagtes boggled hoe iemand kan afloop van die berg in so 'n kort tyd, laat staan op en af!
Met net 'n klein rugsak vol van net die essentials - soet snacks, liter water,' n koplamp, sommige warmer klere en 'n reënjas, ons begin met die eerste 8 kilometer been van die klim. Ek beskou myself te wees in ordentlike vorm en alhoewel ek verwag dat dit taai wees, ek was totaal onvoorbereid vir hoe moeilik die steil klim sou wees nie. Ons gids het 'n vinnige tempo as ons deur' n digte tropiese agtermekaar plantegroei in die mistige reënwoud. Reuse varings, orgideë seldsame en unieke kruik plante het skoonheid aan die roete, wat verlig ons in die loop met stappe en leunings staan. Maar, soos ons groter hoogtes bereik het, was dit klipperig en ontroue in 'n smal en byna heeltemal vertikale pad. Die rotsagtige stappe was so steil en 'n groot dat ek gesukkel het in plekke my klein raam te dryf na die volgende vlak.
Die toer verdeel in 'n vinnige groep en' n stadige groep, met 'n gids aan beide kante, en ek het myself aan die agterkant van die vinnige groep. Ná ure se uitmergelende trekking op die berg, was ons spiere moeg en dit voel soos ons nog nooit ons doel, die Laban Rata resthouse op 3353m bereik. Inwoners, wat as poortwagters voorrade aan Laban Rata diens was, het ons heeltemal in die skande as hulle jaag verby ons dra 30kg vragte groot gegord op hul rug. Wat is ons kla oor? Na ses uur van wat voel soos marteling, ek is regtig gevoel asof ek sou dit nie maak nie. Die roete het selfs steiler en al wat ek wou doen, was spring in 'n warm bad en nooit sal uitkom. Die groep aangespoor my op en ek daarin geslaag om 'n laaste gulp van energie ons doel te bereik en gou Laban Rata was in die voorkant van my te vind. Sweet-geweek en honger, niemand van ons geweet het of die buffet aandete wat was vir ons wag of om te spring in 'n warm stort te verfris te sleep. Ons gidse bevraagteken ons oor ons fisiese toestand, navraag te doen oor hoe ons gevoel het asem in die dun lug en of ons die gevoel dat ons in staat sou wees om die top te bereik. Uitgeput, ons almal afgetree het aan ons dorms deur 07:00 aan die slaap vir 'n paar uur voor die stap sal dit weer begin. Selfs al was ek moeg, ek het met oë wyd oop in afwagting, bekommerd te wees oor of ek in staat sou wees om dit te maak na die top.
Alhoewel ek nog nooit verwag dat die volgende been sou wees om enige makliker, ek het nie verwag hoeveel erger dit kon kry op die laaste been van die klim na die top van die berg, Lae's Peak, op 4.095 m. Op 2:00, is ons gedagvaar die volgende been van die klim om te begin in die dood van die nag. Een meisie in ons toer groep het besluit dit was al te veel vir haar en besluit om te bly by Laban Rata, maar die res van ons besluit om krag deur na die top. 'N skrille kontras met ons begin vroeër die dag, in sonnige 30 + grade, was ons gekonfronteer met gietende reën en slegs 6 of 7 grade buite. Gebondel in elke laag wat ons met ons gebring het en gewapen met ons kop flitse die pad na die lig, het ons begin die 3 kilometer vertikale stryd tot aan die beraad in die duisternis. Die eerste kilometer was nie te sleg op die hout stappe maar dan moet hulle verdwyn en ons moes klou aan gladde toue op die naakte graniet aangesig van die berg. Die reën het uiteindelik gestop, maar die nat rots oppervlak van die kronkelende berg klimmers bedoel was gevaarlik gly en gly. En natuurlik, die bereik van 4.000 m in die lug, die lug is baie dun en hard om asem te haal. Ek het gevoel asof ek eintlik was gesnak soos ons bereik die 4000 m merk en dit my bang, maar ek was vasbeslote om die piek te bereik!
Ons het daarin geslaag om die top te bereik, net betyds vir sonop, wat was asemrowend soos wat ons gekyk het bo die mistige baars jungle vlaktes. Die uitsig was skouspelagtige en dit was werklik lonend om neer te kyk oor die berg, uit die piek en kyk net hoe ver ons geklim het. Maar ons was sopnat en bibber in die vries temperature op die top en na 'n vinnige foto met die teken op die top, het ons besluit om ons ras om terug te sit begin. Om af te gaan was 'n veel moeiliker as wat opkom en ons basies moes abseil. Ek voel bang in die plekke wat ek sal tuimel na my dood as ek laat gaan op sekere punte. Sonder wil hê jy moet bekommerd wees nie, daar is geen manier om hierdie berg sou geslaag het gesondheid en veiligheid regulasies in Kanada!
By die bereiking van Laban Rata, ons het 'n groot ontbyt ons voor te berei vir die dag voor slinge af in die res van die berg, wat plaasgevind ongeveer 4 uur of so. Ons was almal desperaat is om te word van die berg en 'n vinnige tempo gehou. Elke spier in my liggaam gepyn met stres en moegheid en ons almal egged mekaar te hou soos ons het elke kilometer merk, herinner ons dat ons vinnig nader kom ons doel. Soos ek is die laaste kilometer, wat plateaued, ek een of ander manier optrek na 'n draf en gejaag na die eindstreep. Ek het amper ineengestort as ek gekruis en dit het gevoel asof ek net 'n marathon voltooi. Ek voel vrese van geluk en trots die lente na my oë, maar ek was eerlik te moeg om te vier. Ek ly dikwels imsomnia, maar daardie aand het ek geslaap soos 'n baba!
Ek gaan nie hier sit en jy sê dit is 'n ontspannende vakansie. Dit was nie maklik nie en as jy nie aan by 'n uitdaging, dan Kinabalu is nie vir jou. Mount Kinabalu klim was die mees fisies veeleisende waarskynlik twee dae van my lewe tot dusver - en ek het rugby gespeel op uitmergelende nasionale toernooi! Met tye het ek gevoel asof ek nooit gaan om dit te maak. Elke spier in my liggaam het my vertel om te stop en dit was 'n konstante stryd van die gees oor om saak te dwing my voete die trek om voort te gaan. Ek voel soos huil in die laaste paar uur op die trek na Laban Rata, en weer soos ons gesukkel ons af te Low's Peak in die dood van die nag. Om dit na die top van die berg was een van die mees lonende oomblikke van my lewe en ek is nou terug kyk op dit as een van my trotsste prestasies. Dit is soos enige iets in die lewe - die dinge wat ons werk hardste vir is dié van wat ons is die mees trots. So as jy aan vir 'n uitdaging in tussen die lekker van die pragtige strande en die natuurskoon in Asië, dan sal ek raai klim Mount Kinabalu. Dit sal nie maklik wees nie, maar ek belowe jy sal nie spyt wees nie!
Maak seker jy bring warm genoeg klere. Ek dwaas luister na my ex-boyfriend se raad van "Ons is in Maleisië in die somer - dit kan tog nie dat die koue aan daar". Soos jy kan sien in die foto, het ek onder my broek op die broek, want hulle was die warmste dinge wat ek gehad het met my, en ek geleen 2 sweetpakke. En ek was nog koud! Ek het ook 'n paar handskoene te koop by Laban Rata, nie net vir die koue, maar ook vir die aangrypende die rotse en toue. Die meeste mense het thermals en warm waterdigte baadjies.
Jy kan nie klim die berg sonder 'n gids - park reëls. Selfs al was dit nie volgens die reëls, sou jy nie wil hê om dit te doen sonder 'n gids in elk geval. Dit is die ontroue, en die gidse hou jou veilig. Alhoewel ek het die klim met 'n toer-groep, kan jy dit op jou eie of met net jou vriende, maar ek verwag dat dit sou kos jou' n baie meer.
Alhoewel ek nie kan raai klim die berg genoeg is, moet jy dit nie doen nie, tensy jy in ordentlike fisiese toestand. Ek bedoel, jy hoef nie marathons of enigiets uit te voer, maar as jy baie oorgewig of ly aan asma, diabetes, hart voorwaardes, ens, is dit waarskynlik nie vir jou. Hou in gedagte dat baie mense ly aan hoogte siekte, so as dit is iets wat jy het 'n probleem met voor by laer hoogtes, dan miskien moet jy weer klim al die pad tot die top.
Maak seker dat jy die voorraad op water en snacks voordat jy daar - niks soet en chocolatey is 'n goeie idee! Jy sal nie 'n baie te eet terwyl jy klim, maar jy sal beslis moet snacks te hou gaan jou energie en baie van die gebottelde drinkwater. Daar is 'n winkel by Laban Rata, sodat jy kan vaccin daar.
Ek het sit die tydlyn as Februarie.-April. want dit is die droë seisoen, en dus seker die beste tyd om te klim! Maar, kan jy dit op enige tyd gedurende die jaar. Ek was daar in Julie, die reënseisoen, en hoewel ek het deurdrenk, is dit nog steeds heeltemal haalbaar is.
Kinabalu Park, Mt. KinabaluThe 754 vierkante kilometer Kinabalu is omskep in 'n Nasionale Park in 1964 vir sy geografiese en geologiese belang en die oorvloed ... 0 myl weg
Laban Rata is die akkommodasie naby die kruin van die berg. Kinabalu waar jy sal bly wanneer klim Mt Kinabalu. Laban Rata Rest House is die belangrikste ... 3 myl weg
Maak direkte Ramen noedels by die huis is nie té opwindend, maar besoek die Momofuku Ando Instant Ramen Museum in Osaka, Japan en die maak van hulle sal op 'n heel ander ervaring. Hier, kry jy 'n deel van die direkte noodle Ramen-up geword, reg van voor af. Klink interessant? Wel hier is jy jou eie kok, die ontwerp van jou nuwe gunsteling noodle en eksperimenteer met verskillende geure. Die Momofuku Ando Instant Ramen Museum huisves 'n wye versameling van die direkte Ramen verkoop oor die eeue heen. Van die verpakkingsmateriaal om die aard van die direkte Ramen noedels, alles is op mekaar. Hoewel die ...8052 myl weg.
In die noordelike punt van Borneo eiland lê die welige woude van Kabili-Sepilok Reserve, wat is die tuiste van die Sepilok Orang Utan Rehabilitasiesentrum. Geskep in 1964 vir die baba Orang oetangs gered uit onwettige jag en plantasies, een keer hier is hulle gerehabiliteer word en vrygestel terug in die wilde een keer in staat om hulself te onderhou. Hierdie pragtige primate trek baie toeriste elke jaar, sodat hulle 'n kans daaglikse voeding te geniet in die vertoning gallery en' n moontlike eerste hand ontmoeting as hulle dwaal die boardwalks paaie van die reservaat.56 myl weg.
Hoe gaan met tee in 'n plaaslike huis? Geniet die gasvryheid van die plaaslike Sea Bajau as jy hulle water dorpe besoek. Hier in Tuaran, ...47.92 myl weg via Sabah.
Reis na die Suide Klias vleiland vir 'n rivier cruise op soek na die ontwykende Neusaap, skaars Silver Leaf aap, ondeunde macaques en talle ...47.92 myl weg via Sabah.