Met die eerste grendeltydperk verlede jaar het ek hier in Kaapstad al agtergekom: dié stilte is nie net ’n gebrek aan die bekende geluide en lawaai van ’n stad se strate en stemme, van wind en weer nie.
As boorling van die Klein-Karoo, die droë wêreld waar alles deurdrenk is van medemenslikheid, wou ek weet wat het dáár verander? Ek het dié wêreld lief, ek is deel van Kannaland.
Eensaamheid het oral “minstens gesond lewe” geword. Al dra jy ’n polshorlosie om jou te waarsku teen ’n wêreldwye dodelike virus.