Nag van trane, môre van geluk
Waarlik, sy toorn duur net ‘n oomblik, maar sy goedheid lewenslank. Gisteraand was daar nog trane en vanmôre lag ek al weer. Ps 3:6 (NAV)
Die nag van twyfel - die môre van geloof
Dit is voorwaar 'n heuglike oomblik wanneer ‘n mens meteens tot die besef kom dat die Almagtige die liefdevol Vader is. Dat die geregtigheid van God nie 'n oorsaak van kommer en vrees hoef te wees nie, maar van versekerde hoop. Dat Hy geen behae het in die dood van 'n sondaar nie, maar eerder dat die sondaar hom van sy goddelose weë bekeer en lewe. Watter heuglike uur was dit nie vir Tomas nie toe hy na 'n week van stikdonkere geestelike duisternis, weer van aangesig tot aangesig voor Jesus kon staan en ontdek dat Sy hart nog vol medelye klop en Sy deurboorde hande na hom uitgestrek is. Glo dat die Liefde wat vir jou gesterf het, nou handelend optree teenoor die onverstaanbaarhede, mislukkings en donkere probleme van jou lewe. Daar mag trane wees terwyl jy in jouself opgesluit is. Dit is egter maar net tydelike van aard, want in die môre kom daar gejuig wanneer jy jou hart vir Christus oopstel.
Die nag van verwarring - die môre van helderheid
Ons kan die handelinge van God met die mens nie altyd verklaar nie, nog minder die geheimenis van die goddelike wese. “Die Here is omgewe van donker wolke; sy troon is gebou op reg en geregtigheid” (Ps 97:2). Van tyd tot tyd verkry ons egter 'n effense blik op Sy doel en Sy skepping. Dan klink daar ‘n stem van gejuig deur ons hart. Dan lag ons en is daar 'n lied op ons lippe! Mense sê ons is dromers, maar ons reken hulle is blind. Vroeër of later sal Christus kom! Die mag van Satan sal gebreek en sy heerskappy beëindig word. Dít wat profete en konings geprofeteer het sal werklikheid word al het hulle dit self nie gesien nie. Die kinders van die Lig sal dan in vreugde opkyk, want die tyd van verlossing het aangebreek. Kommer en gesug sal wegvlug en op daardie heerlike môre sal daar juigkrete wees!
Die nag van dood en verlies - die môre van hereniging
Hul verblyf met ons was maar te kort van duur! Ons het maar nog net begin om hul lieflikheid en samesyn te waardeer. Min het ons geweet dat ons maar so effens sou drink aan die beker van geluk wat hulle in ons lewens ingedra het. En toe hoor hulle 'n Stem wat roep, sien hulle 'n Hand wat wink - en hulle moes gaan! O, daardie nag van trane! Maar die môre van gejuig sal aanbreek, wanneer ons weer hul stralende gesigte sal sien soos wat hulle ons verwelkom van die ander kant af. Op daardie helder môre sal die vreugdebeker vol wees, om nooit weer weggeneem te word nie.