Rome in die Middeleeue (kollektief) - Nuut
Rome in die Middeleeue (kollektief)
As antieke Rome beroemd en gevier word, as dit van die Renaissance erken word, is dit skaars die geval van Rome van die Middeleeueinteendeel. Asof, vir duisend jaar, die hoofstad vanRomeinse Ryk dan was die pousdom slegs 'n minderjarige stad in die Weste. Die verklarings is talryk, waaronder die rol - soos vir die Middeleeue in die algemeen - van die humaniste van die Renaissance, of die skaarsheid van middeleeuse oorblyfsels, veral as ons dit vergelyk met ou ruïnes. Die boek wat deur André Vauchez geredigeer is, is 'n goeie manier om dinge weer op koers te plaas.
Waarom so 'n min bekende Middeleeuse Rome?
In sy voorwoord vertel André Vauchez ons dat die laaste omvattende werk, in Frans, oor Middeleeuse Rome dateer uit ... 1934! dit is Middeleeuse Rome, 476-1420, deur Léon Homo. Daar is in werklikheid 'n gebrek aan belangstelling van navorsers en die publiek vir hierdie tydperk, veral met betrekking tot antieke Rome.
Een van die moontlike verklarings is die verwarring tussen die geskiedenis van die stad en die van die Kerk, wat daarop dui dat eersgenoemde geen eie identiteit het buite sy status as die hoofstad van die Katolisisme nie. Ons kan ook dink aan die skaarste aan spore van Rome uit die Middeleeue in die huidige Rome, in vergelyking met die keiserlike of moderne Rome. Hierdie tweede punt ontwikkel egter sedert die 1980's, danksy talle opgrawings, 'n bron van nuwe belangstelling vandag en wat die boek volgens André Vauchez regverdig.
Die boek Rome in die Middeleeue
Die (groot) bundel is verdeel in twaalf groot dele, sommige chronologies, vir ander temas. Dit gaan hier nie oor die opsomming van elkeen nie, maar om die hoek wat die outeurs gekies het om ons Middeleeuse Rome te laat herontdek, kortliks weergee.
Die eerste deel, Rome in die geheue en verbeelding van die Middeleeue, is waarskynlik een van die interessantste om hierdie Rome te benader, soos gesien deur tydgenote, om uit die beeld te kom wat gegee is deur diegene wat hulle onmiddellik opgevolg het, die humaniste van die Renaissance. Hier kom ons te wete oor die evolusie van 'n Rome wat met Konstantinopel meeding, leeggemaak van sy inwoners na die barbaarse invalle, wat as 'n "weduwee" beskou word, maar wat pelgrims steeds fassineer, ten minste tot die nuwe kompetisie van Avignon. 'N Kontrasterende visie tussen swart legende en aangetrokkenheid tot sy raaisels.
Die tweede deel is duideliker chronologies, aangesien dit ons bekendstel aan Rome tydens die verloop van die Oudheid tot die Middeleeue. Ons gaan dus deur probleme met die invalle, beide barbaar en Bisantynse (met Justinianus), dan Lombard. Dit is ook, indien nie bowenal nie, die tydperk toe die Kerk - onder Oosterse invloed - binne die stad belangrikheid begin kry, veral in die betrekkinge met Bisantium. Selfs meer as Gregorius die Grote, is dit pous Stefanus II wat 'n belangrike politieke rol speel, gevolg deur Adrianus I en Leo III (wat die keiser van Karel die Grote kroon). Ekonomies, ten spyte van 'n duik in die 8ste eeu, floreer Rome. Gedurende hierdie periode het die Romeinse samelewing ontwikkel en deels inspirasie gekry uit die keiserlike Rome, met 'n adel wat bedoel was om 'n voortsetting van die antieke Senaat te wees.
Die volgende hoofstuk kyk meer presies na die Romeinse aristokrasie vanaf die sesde tot die elfde eeu, hoe dit muteer en probeer om politieke beheer oor die stad te neem. Die hoofstuk Samelewing en ekonomie (1050-1420) plaas Rome in sy Italiaanse konteks, terwyl die gebrek aan bronne en die doodloopstraat van historici beklemtoon word, voordat die kritieke periode van Kerkhervorming gedurende die eerste eeu van hierdie tydperk aangepak word. Bowenal leer ons in hierdie gedeelte die groot aantal veranderinge, selfs omwentelinge, binne die Romeinse samelewing en sy ekonomie tot die 15de eeu, dinge wat ons vir ander stede soos Florence weet, maar dat ons die meer gereeld vir Rome. Dit ken dus ook byvoorbeeld die gemeenskaplike periode (wat in die hoofstuk in diepte bestudeer is) Romeinse kommune).
Die zoom op die stad gaan voort met die volgende hoofstukke. Ons sien eers hoe Rome gedurende die Middeleeue georganiseer is, hoe die verstedeliking daarvan op 'n unieke manier met demografiese en ekonomiese groei ontwikkel het. Dan kyk die boek na die inwoners, begin logies by die geestelikes, dan met die pelgrims, buitelanders en minderhede soos die Jode.
Die laaste hoofstukke is meer gerig op die artistieke en kulturele aspek, en ons kan hoofsaaklik die essensiële gedeelte oor kuns behou, maar ook die oorspronklike hoofstuk. Die kultuur van lag en bespotting. Ons kan egter spyt wees oor die afwesigheid van 'n gevolgtrekking, weliswaar moeilik gegewe die omvang van die onderwerp en die uiteenlopende temas wat aangespreek word, maar wat die voorwoord kon weerspieël.
Kompleks maar nuttig
Die boek is dus vol as 'n eier, want ons moet 'n welkome en ryk ikonografie (swart en wit en in kleur), twee kaarte ('n bietjie sketsmatig), 'n chronologie en 'n bibliografie wat op die noodsaaklik, selfs al is dit meestal werk in Italiaans.
Rome in die Middeleeue is 'n Franstalige boek, maar geskryf deur outeurs (dertien in getal), waarvan die helfte Italiaans is en wat die eerste keer in Italië gepubliseer is (in 2006). Dit verryk hom net. Hierdie rykdom kan egter een van die swakpunte daarvan wees, want deur so volledig as moontlik te wil wees oor 'n onderwerp wat effektief te verwaarloos word, gaan die outeurs soms in 'n sekere kompleksiteit wat die algemene Franse publiek kan afskrik.
Ons moet dus nie sien nie Rome in die Middeleeue as 'n algemene werk oor die Middeleeuse Rome, maar meer as 'n versameling wetenskaplike artikels oor die onderwerp. Dit maak dit nie minder opwindend nie; die leser moet net gewaarsku word. Aan die ander kant moet elke student wat van plan is om in die Middeleeuse Rome te werk, maar breër in die Middeleeuse Italië, dit weet en meer as net daardeur gereis het. Omdat dit moeilik is om nie 'n nuwe maatstaf te maak nie.