Voorbereid vir die Koninkryk (6)
"Salig is die wat rein van hart is, want hulle sal God sien" – Matteus 5:8 (53-vertaling).
Iemand wat sy brood aan albei kante gebotter wil hê, is 'n dubbelhartige mens. So 'n persoon het "twee harte" en dus twee monde. Die Bybel sê so iemand is "innerlik verdeeld" en "onbestendig in al sy weë" (Jak 1:8; 53-vertaling). Wanneer dit hom pas sal hy met God rekening hou. Maar dan gaan dit nie om God nie, maar alleen om sy eie voordeel wat hy daaruit kan kry. Dit is onreinheid van hart. Sy motiewe en doelstellings is nie suiwer nie. Hy hou altyd 'n uitweg na alle kante toe oop. Hy draai die mantel na die wind. Hy vertoon 'n geveinsde vroomheid.
Dit was dan ook die toestand van die Fariseërs. Die Fariseërs se hele vrome doen en late val onder God se oordeel vanweë hul godsdienstige onreinheid, dubbelhartigheid en dus geveinsdheid. Die Fariseërs het hulle besig gehou met die tallose uitwendige reinigingsgebruike eerder as om aandag aan die reinheid van hulle harte te skenk. Hulle het nie verstaan dat al hierdie seremoniële reiniging waardeloos was sonder die innerlike reinheid van hul harte nie. Jesus wys vir hulle op die noodsaaklikheid van die innerlike reinheid van hul harte (Matt 15:18). Hulle mis dit juis, en daardeur mis hulle alles. Hulle mis God self, want Jesus sê: "Salig is die wat rein van hart is, want hulle sal God sien".
Reinheid beteken egter nie om sonder sonde te wees nie. Maar dit verskil wel van die gedrag van die Fariseërs. Wanneer Jesus die Fariseërs ontmasker, dan word hulle woedend en rasend van haat. Hulle verhard hulle teenoor God en wil Jesus doodmaak. Hulle soek nie die skuld by hulself nie, maar by Jesus. Daarteenoor sal die navolgers van Christus die skuld by hulself soek, hulle sal hulle verootmoedig, en hulle sonde en geveinsdheid in skaamte bely. Wanneer Paulus in Romeine 7:13-26 oor die tweespalt in sy eie lewe skryf, doen hy dit met 'n bloeiende én opregte hart en kan hy uitroep: "Ek, ellendige mens! Wie sal my van hierdie doodsbestaan verlos?" (Rom 7:24).
Die Fariseërs se harte is so vol haat, dat hulle alleen weet hoe om hulle teen Christus te verset, al lei dit tot die dood. Hulle wil nie gereinig word deur die bad van die wedergeboorte - deur die Woord en die Gees van Christus - waardeur hulle rein kan word nie. Ons kan nie ons reinheid van hart vir selfs een oomblik losmaak van Hom wat self rein en volkome volmaak is nie. Christus het nie alleen die saligsprekinge op die berg gegee nie, maar ook op Golgota Homself as 'n rein offer aan ons almal gegee. Hy reinig ons sodat ons rein kan wees, soos ons dit lees in Hebreërs 9:14, "Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien!"
Dit is deel van die godsdienstige onreinheid van die Fariseërs, omdat hulle hul nie wou laat reinig van hul dooie werke nie. Hulle het immers krampagtig vasgeklou aan hulle eiewillige insettinge en dooie eiegeregtighede. Die mens wat hom laat reinig, het opreg en eerlik geword, deurdat hy hom as onreine sondaar voor God gestel het. Ons mag egter die verlossende werk van ons Koning nie verlaag tot alleen maar gereinig te wees van die skuld van die sonde nie. Hy verlos ons ook van die onreine magte van die sonde, want "elkeen wat hierdie verwagting in verband met Hom koester, hou homself rein soos Jesus rein is" (1 Joh 3:3).
Dit is vanuit hierdie "gereinig wees" deur die bloed van die smettelose offer van Christus, dat die apostels die gewetens van die gelowiges (hul nuwe mens) kon aanspreek in die gees van: "roep die Here aan uit 'n rein hart" (2 Tim 2:22). Dit is opreg, dit is nie verdeeld of dubbelhartig nie, dit is sonder 'n masker, sonder bybedoelings, sonder 'n mengsel van goeie en slegte motiewe. "Julle [moet] mekaar vurig liefhê uit 'n rein hart" (1 Pet 1:22; 53-vertaling). Alleen op hierdie weg sal ons God sien. Nou in geloof, hoop en liefde, maar eendag in die volle aanskouing van die liefde.