Honde Parvovirus: 7 dinge om te weet | Troeteldiere Huishouding
hondjie met parvovirus kry behandeling
Deur dr. Nicole Vumbaco
Hondsparvovirus, ook bekend as CPV of parvo, is 'n algemene siekte by hondjies en ongetwonde honde. In 'n veeartsenykundige noodomgewing is dit 'n diagnose wat gereeld gemaak word en kan dodelike uitkomste daarmee hou. Terwyl puppies die meeste geraak word, kan dit op enige ouderdom gebeur.
Hier is sewe dinge wat jy oor die siekte moet weet:
Parvo is 'n baie besmetlike en geharde virus.
Honde wat met die siekte besmet is, kan dit versprei deur hul ontlasting en braking. Nadat die hond blootgestel is, mag 'n hond nie vir drie tot sewe dae kliniese tekens toon nie (bekend as die inkubasietydperk). Dit beteken dat 'n hond besmet en aansteeklik kan wees, alhoewel dit nie siek is nie.
Parvo word alomteenwoordig in die omgewing en kan oor sewe maande in die elemente oorleef. Daarbenewens, selfs nadat 'n dier van Parvo herstel het, kan hulle ontlasting sowat ses weke besmet wees. Die kombinasie van hierdie faktore dra by tot die hoë verspreidingsgraad.
Parvo kan 'n menigte kliniese tekens veroorsaak.
Aanvanklik kan daar 'n vae maar merkbare verandering in persoonlikheid of afname in energievlak wees. Soos die virus vorder, kan braking, naarheid, hipersalivering, diarree (bloed bevat), maagpierheid en anorexia (gebrek aan aptyt) tipies gesien word. Besmette honde ontwikkel vinnig ernstige dehidrasie, wat tot skok kan vorder.
Honde kan parvo kry terwyl hulle hul eerste entstofreeks ondergaan.
As gevolg van hul onderontwikkelde immuunsisteme, is onvrugbare honde en hondjies die meeste vatbaar vir die siekte. Parvo word verkry deur virale deeltjies van besmette ontlasting in te neem, en jong honde kan veral nuuskierig wees om sekere smake en reuke te verken.
Inleiding tot die virus is makliker as wat jy dalk besef. 'N Hond kan sy of haar pote lek nadat hy deur besmette gras gegaan het, 'n voorheen besmette gebied gesnuif het, met 'n besmette hond inmeng of blootgestel is aan verskeie besmette voorwerpe (insluitend hondebakkies, leibande, hondebeddens, hul menseskoene of 'n gesamentlike speelding) . As gevolg hiervan word die ouers van die troeteldier aangeraai om buite-puppy-avonture en ander hoëverkeersgebiede (soos die hondepark of jou plaaslike troeteldier) te beperk tot inentings voltooi is.
Parvo in honde kan fataal wees.
As siekte nie vroeg erken word nie of gepaste behandeling is vertraag, kan die gevolge dodelik wees. Parvo raak verskeie stelsels en kan die liggaam vinnig oorweldig. Die virus is hoofsaaklik gerig op die gastro-intestinale (GI) kanaal en beenmurg. Dit vernietig die binnekant van die GI-kanaal, wat die opname van voeding benadeel en die GI se beskermende laag (bekend as die mukosale versperring) ontwrig. Aangesien die virus geleidelik die liggaam van witbloedselle afbreek, word die immuunstelsel uiteindelik ondoeltreffend gelewer. Kan nie infeksie beveg nie, bakterieë van die beseerde GI-kanaal kan in die bloedstroom lek, wat lei tot sepsis.
Effektiewe behandeling behels vinnige erkenning van die siekte en tydige mediese ingryping.
Parvo word gediagnoseer deur 'n SNAP toets, en as jou hond met parvo gediagnoseer word, word hospitalisasie sterk aanbeveel. Hospitalisasie, wat van twee tot sewe dae kan wissel, behels intensiewe ondersteunende sorg. Aangesien daar geen behandeling is vir die doodmaak van die virus nie, moet dit loop terwyl u troeteldier noukeurig gemonitor word. Die veearts sal fokus op die beskerming van jou troeteldier teen bakteriële infeksie, wat die GI-kanaal en bloedsomloop ondersteun.
Behandeling sluit tipies intraveneuse vloeistowwe in wat elektrolytes, antibiotika, anti-missemiddels en dermbeskermings bevat. As hulle GI besering ongemak veroorsaak, sal pynmedikasie voorgeskryf word. Voeding is van die allergrootste belang vir intestinale genesing, dus kan 'n eetlusstimulant of geskeduleerde (spuit- of buisvoeding) benodig word totdat jy troeteldier goed genoeg voel om op hul eie te eet. In ernstige gevalle sal 'n meer aggressiewe benadering nodig wees.
Met toepaslike veeartsenykundige behandeling sal die meeste honde wat parvo het, oorleef.
Honde wat intensiewe sorg en vroeë diagnose ontvang, het 'n hoë oorlewingsyfer. En terwyl dit belangrik is om jou besmette hond van ander honde te kwarantineer, kan hulle nie die infeksie vir jou of jou kat oordra nie. Dekontamineer en ontsmet binneoppervlakke met verdunde bleikmiddel, aangesien dit die enigste produk is wat bekend is om die virus dood te maak. Sodra dit ontsmet is, is dit algemeen veilig dat 'n volwasse hond in die omgewing volwasse is. As jy 'n hond in die huis het wat ly aan immuunonderdrukking (dws ondergaan terapie vir immuungemedieerde siekte of chemoterapie), sal dit belangrik wees om jou veearts te vertel. Hou in gedagte, hondjies kan besmet raak terwyl hulle hul eerste entstofreeks ondergaan. Probeer om hul toegang tot hoë verkeer gebiede te beperk tot hul entstowwe voltooi is.
Die beste manier om jou troeteldier van parvo te beskerm, is deur effektiewe inenting.
Vanaf so 6 weke oud, kry die hondjies gewoonlik drie reeks skote (toegedien in tussenposes van twee tot vier weke). Elke opeenvolgende booster help jou troeteldier om 'n hartseer immuunstelsel te ontwikkel. Die mees kritieke skoot word gegee wanneer 'n hond tussen 16 en 20 weke oud is. Daarom benodig voldoende beskerming teen parvo 'n finale booster rondom hierdie ouderdom, veral vir honde in 'n hoërisiko-omgewing. Die volgende stel entstowwe sal gegee word op die ouderdom van 1, dan weer elke drie tot drie jaar in afwagting van die entstof tipe. Honde van alle ouderdomme is kwesbaar as hulle entstowwe onvolledig is.