Die moderne kulturele rewolusie in die Weste is uiteraard nie ’n nuwe verskynsel nie. Sedert die skeidingswette in die suide van Amerika deur die burgerregtebeweging in die 1960’s opgehef is, poog die VSA om deur regstellende aksie swart ongelykheid op te hef. Desnieteenstaande is baie swart Amerikaners steeds uitgelewer aan armoede, dwelmmisbruik en geweld, weliswaar meestal weens hul eie swak keuses. Ook Europa is die kulturele rewolusie nie gespaar nie. Europeërs moet steeds hul kollektiewe skuld oor kolonialisme bely deur ekonomiese vlugtelinge uit die Derde Wêreld burgerskap te gee, terwyl Europese state miljarde euros jaarliks in voormalige koloniale lande uitdeel.
In ’n groot mate kan die uitbreek van die histerie oor die dood van Floyd júís toegeskryf word aan die Amerikaanse presidentsverkiesing wat in November moet plaasvind. Trump moet klaarblyklik ten alle koste gekeer word om weer president word. Sy presidentskap is reeds ’n teken dat die kulturele rewolusie nog nie afgehandel is nie en is lynreg teen die nuwe orde.