Mei | 2018 | Poerdezmerdez
Menz het vlugtig hierdie jong man raak geluister verlede week. Nou kyk, menz is ‘n closet country fan (al mag menz in sekere kringe dit nie hardop noem nie). ‘n Stem maak net helfte van die optrede, die wysie en woorde van die song die ander helfte. Menz word gewoonlik eers gegryp deur die melodie en dan die res.
Hierdie een se cd’s sal menz koop as hy true bly …
Vat aan menz …
Nee, nie jy nie; en ook nie jy nie. Jy ook nie.
Menz is nie groot gemaak met drukkies en soentjies nie, dis vreemd. menzseMan is dit ook nie gewoond nie. Die een kant van menzseMan se familie is so hartlik dat almal gedruk en gesoen word en menz mind dit glad nie. Die ander kant van beide families doen dit nie en menz gee glad nie om nie.
Tog wil menz gereelde lyflike kontak met hom hê (nee, haal julle se minds uit die gutter uit) en hou daarvan as hy aan menz vat. Daardie behoefte om aan hom te raak en deur hom geraak te word, kom natuurlik. Dit bou ‘n brug wanneer daar nie gepraat hoef te word nie, dit hou kontak wanneer dinge rof gaan.
I’m on fire over you
And i can’t let you go … (ok, sit julle se minds terug in die gutter …)
En soms, net soms, wil menz hom liggies aanraak met ‘n graaf of ‘n baksteen … 😉
Elke keer het jy menz iewers kom haal …
Kyk, elke mens glo wat hy/sy glo en dis fine. Menz glo wat menz glo wat nie is wat ander glo nie en dis ook fine. Gisteraand op pad huis toe het hierdie lied weer ‘n draai gemaak in die musiekfolder op die flashdrive en menz het hom as volg gesing:
(met verskoning aan Koos du Plessis)
Laat my in die skadu’s bly.
Elke keer het jy my iewers kom haal.
Maak dit dan die laaste maal.
Eintlik smag ek na die waters van rus.
Lei my dan vanaand daarheen.
Die weergawe van gisteraand was gesing deur Theuns Jordaan en maak nie saak watse lied dit is of wat jy glo nie, dis magical.
Die vibrasie van angs
Menz is angstig gebore. Menz is angstig gemaak. Menz is angstig gemoer. Menz is angstig geleer. Menz vibreer reeds amper 45 jaar lank teen die spoed van angs.
Menz is soms so angstig dat menz vibreer – nie opmerklik nie, maar menz voel die vibrasies binne menz. En menz weet dat die in die omtrek nie dieselfde vibrasies het nie, en dit maak menz angstig.
Menz ly aan performance anxiety, menz stres oor goed wat nog nie gebeur het nie. Menz worry. In kleinmenz se tyd het dit gevoel asof menz nooit goed genoeg was nie. Altyd alles verkeerd gedoen het. Was altyd bang dat menz gemoer gaan word. Menz het nie die lewe verstaan waarin menz groot geword het nie. Menz was nooit opstandig nie, want menz was te bang. Net nooit genoeg nie. Menz verstaan nog steeds nie die lewe nie.
Toe menzsepa die storie verlaat (wat grootliks die oorsaak van kleinmenz se gemoerdheid was) omdat menzsema uiteindelik besluit het dat sy genoeg gehad het, kon menz so ‘n bietjie makliker begin asem haal. So ‘n bietjie meer onder die bed uit loer. Begin besluit waarvan menz hou en dalk net kon begin bou aan wie menz is.
Soms kom daar so ‘n wille streep deur (daardie een wat kleinmensies gewoonlik het en so vrylik aan uiting gee) en menz besluit “fok hierdie liefde” in enige gegewe situasie en menz tree op sonder om die angs te wys. En partykeer werk dit en ander kere nie. Dus, of menz iewers stil in ‘n hoekie sit en of menz boisterous deelneem, menz vibreer altyd teen die spoed van angs.
Soms maak hierdie vibrasies dat mensz hormonal of homicidal optree … en die besluit oor watter een van die twee aan die ontvanger daarvan oorlaat.
Maar vir nou eers genoeg hieroor, menz voel die vibrasies vinniger word. Menz gaan nou eers loop en koffie maak. En ‘n mentholtjie op die werkstoep rook, want fok hierdie liefde. Menz kan.
Nagedagte: hierdie vibrasies teen die spoed van angs, is al wat menz ken. Menz sal moet ‘n daadwerklike poging aanwend om oor te skakel na ‘n ander rat wat ander vibrasies kan bring. En die oorsprong van vibrasies lê nie in ander mense nie.
PS: Urbanol help nie.
Die Spookbus van Pretoria …
Vanmore 4:45 haal ‘n bus menz in die straat in. Met spoed. Waar menz regs draai, draai die bus regs. Waar menz stop om links te draai, stop die bus en draai links. Maar die bus is donker. Net 2 klein liggies weerskante van sy gril skyn dofweg in die donker.
Op die straight oppad poort toe, bly die bus by. Naby. Menz gee toe pad sodat die bus kan verby kom, maar voor in die pad staan ‘n taxi op die skouer en menz gee toe maar weer spoed voor die bus in.
By die padwerke corner die bus soos ‘n drolkewer, swiep so links om die draai, swiep so regs om die draai. Heeltyd binne die lyne. Alles op menzsegat. Teen spoed. En die donker bus bly naby en menz RY. Ons haal toe verkeer van agter af in, die bus is nog naby. Hy besluit menz ry te stadig en swenk links om, maar sien toe daardie karre is nog nie op spoed nie, en slip toe weer agter menz in.
Maar daai bus is haastig en donker. Moer haastig. Menz sien net twee dowwe liggies in die kantspieëltjies en in die truspieël net grill. Menz sweer hy kon elke pixel van die Otter se nommerplaat sien.
By die verkeerslig waar die res van ons toe vasval, skiet die bus links verby – reguit oor die rooi lig en jaag voort. So in die verby gaan sien menz toe dis ‘n mislikepaliteitbus – City of Tshwane op die kant geplak.
Menz maak toe self spoed toe die lig groen word om te sien of menz weer die donker bus kon sien, maar die het soos mis in die donker verdwyn … oor elke rooi lig met sy dowwe liggies voor en geen ligte andersins nie, nie buite of binne nie.
Menz wonder nou of daar ooit ‘n busbestuurder in daardie bus was …