Wat is die Versekeringsdienstekantoor (ISO)?
Die Versekeringsdienstekantoor, of ISO vir kort, verskaf statistiese inligting en advies aan versekeringsmaatskappye . ISO fokus op eiendom / ongevalleversekering, insluitende beide persoonlike en kommersiële lyne. Sy kliënte sluit versekeraars, aktuarisse, agente en makelaars , en regeringsentiteite in, soos brand- en boukode departemente.
ISO het sedert sy ontstaan ​​aansienlik ontwikkel.
ISO is in 1971 geskep toe verskeie graderingsburo's 'n vereniging sonder winsoogmerk van versekeraars gekonsolideer het. Teen 1993 het ISO herorganiseer as 'n onafhanklike korporasie vir wins. In 2008 het dit 'n nuwe maatskappy genaamd Verisk geskep. ISO het die volgende jaar die publiek geword en het 'n volfiliaal van Verisk geword. As 'n filiaal van 'n publieke maatskappy word ISO nie meer deur versekeraars beheer nie.
Behoefte aan ISO
Versekeraars ontwikkel tariewe gebaseer op vooruitskattings van toekomstige verliese. Hulle kry data oor verliese in die verlede, en gebruik waarskynlikhede om te voorspel of toekomstige verliese hoër, laer of dieselfde sal wees as dié wat voorheen plaasgevind het. Verliese word meer voorspelbaar aangesien die hoeveelheid data toeneem. Dit is, versekeraars kan toekomstige verliese meer akkuraat voorspel wanneer hulle 'n groot hoeveelheid verliesdata het om mee te werk.
Terwyl sommige versekeraars in staat sal wees om verliese akkuraat te voorspel met behulp van hul eie verliesdata, kan die meeste nie.
'N meerderheid van versekeraars is relatief klein. Hulle kan nie genoeg data op hul eie genereer om akkurate voorspellings oor toekomstige eise te maak nie. So, baie versekeraars staatmaak op ISO vir data.
ISO versamel verlies data van die versekeraars wat sy produkte en dienste koop. Hierdie versekeraars word ISO- intekenare genoem .
Elke jaar rapporteer intekenare hul premies, verliese en uitgawes aan ISO. Die versekeraars kategoriseer die data volgens besigheidslyn (tipe dekking). Byvoorbeeld, 'n versekeraar kan aparte data verskaf vir kommersiële eiendom , motoriese fisiese skade en algemene aanspreeklikheid .
ISO verwerk al die data wat dit versamel en verkoop dit dan weer aan versekeraars. Versekeraars gebruik hierdie data om die winsgewendheid van elke tipe versekering te bepaal. Hulle soek ook na verlies tendense. Verliese kan toeneem vir sekere soorte versekering en afneem vir ander.
In die verlede het ISO die premie- en verliesdata wat dit by versekeringsversamelaars ingesamel het, gebruik om tariewe te publiseer. ISO se intekenaars het dié tariewe gebruik om premies te bereken. Vandag publiseer ISO meestal verlieskoste eerder as tariewe. Versekeraars bepaal hul eie tariewe deur die verlies koste data as 'n beginpunt te gebruik. 'N Versekeraar kan 'n koers bereken deur te begin met die verlieskoste en koste vir administratiewe uitgawes, belasting en wins by te voeg.
Een belangrike diens ISO maak voorsiening vir versekeraars is beleidskrywing. Die skep van nuwe beleidsvorme is 'n duur, tydrowende taak. Versekeraars kan hierdie taak vermy deur gebruik te maak van voorafgedrukte ISO-vorms. Hulle kan ook sommige van die risiko's verbonde aan beleidskrywing vermy.
Beleid wat deur versekeraars opgestel word, kan anders deur die howe as die versekeraars bedoel word. ISO-vorms bied gewoonlik minder risiko's aan aangesien baie van die beleidstaal reeds deur die howe ontleed is.
Baie van ISO se beleidsvorms word as die bedryfstandaard gebruik. Hierdie vorms dien as maatstawwe vir die ontleding en vergelyking van beleide wat deur individuele versekeraars ontwikkel is. Byvoorbeeld, die ISO-kommersiële algemene aanspreeklikheidsdekkingvorm is die bedryfstandaard vir algemene aanspreeklikheidsdekking. Sommige versekeraars het beleidsvorms ontwikkel wat wyer as die ISO-vorm is. In bemarkingsmateriaal beklemtoon hierdie versekeraars dikwels gebiede waar hul vorm wyer is as die ISO-standaardvorm.
Sommige versekeraars reik versekeringspolisse uit met behulp van ISO-vorms en endossemente "soos dit is" (sonder enige veranderinge).
Ander versekeraars gebruik ISO-taal as 'n beginpunt vir die ontwikkeling van hul eie beleidsvorms. Baie vorms en endossemente wat in die mark voorkom, bevat 'n kombinasie van standaard ISO-taal en versekeraars se eie bewoording.
Beoordeling en onderskrywingsreëls
Een noodsaaklike produk ISO verskaf aan versekeraars is die Commercial Lines Manual. Hierdie publikasie gee 'n uiteensetting van reëls en instruksies vir die onderskrywing en gradering van die dekkings wat deur ISO-beleidsvorms verskaf word. Dit bevat afsonderlike afdelings vir kommersiële motor-, algemene aanspreeklikheids- en kommersiële eiendomsversekering .
Die Commercial Lines Manual word gebruik deur beide versekeringsondernemings , versekeringsagente en makelaars . Dit verduidelik hoe die verskillende ISO-vorms gebruik gaan word. Byvoorbeeld, die Commercial Auto-afdeling beskryf die tipes voertuie wat onder 'n besigheids-motorbeleid gedek kan word. Die handleiding bevat klassifikasietabelle, graderingsreëls , grondbeskrywings en instruksies vir die berekening van premies. Dit dui ook aan wanneer spesifieke endossemente aan 'n beleid geheg moet word om dekking by te voeg, te verwyder of te verander.
ISO bied baie dienste buiten die bogenoemde. Hier is voorbeelde.
Finansiële Verslagdoening ISO bied produkte wat versekeraars kan gebruik om hul jaarlikse finansiële verslae in te dien om versekeringsreguleerders te stel.
Werknemersvergoedingsverslagdoening ISO bied gereedskap wat die proses van die indiening van tariewe , reëls en vorms fasiliteer om werknemersvergoedingsowerhede te stel.
Eiendomsinspeksies ISO voer fisiese inspeksies uit van geboue wat onderhewig is aan spesifieke gradering .
Bedrogdeteksie ISO versamel eisdata van baie versekeraars en stoor dit in 'n sentrale databasis. ISO-intekenare kan die databasis gebruik om versekeringsbedrog op te spoor wat in die bedryf voorkom.