Afrikaans: Hierdie artikel ondersoek ’n alternatiewe modelwoord in die vorm van sisteemdenke wat afgelei is van ’n kritiek oor die teorie van bestuurswese wat ’n invloed op projekbestuur gehad het. Die bekende multidissiplinêre bruikbaarheid van sisteemdenke is voorgestel as ’n manier om projekbeplanning, implementering en beheer te heroorweeg, wat kan lei tot potensiële implikasies vir die opleiding van projekbestuurders. Die toepaslike seleksie van stelselsbenaderings vir gebruik in die beplanning en beheer van komplekse projekte in enige sektor van ontwikkeling, insluitende konstruksie, word oorweeg. Alhoewel dit nie die aanbieding van die spesifike besonderhede van enige spesifieke ‘proses-gebaseerde’ stelsels voorstel nie, word die konseptuele rasionaal vir sulke benaderings aan die projekbeplanning en beheer voorgestel. Dit word gedoen binne ’n raamwerk van kritiese oorweging van die faktore wat aangevoer word om by te dra tot versuim om te voldoen aan die belangrikste projek-uitkomste, veral in die komplekse projekte. Kontemporêre literatuur (volledig uitgebrei en na verwys in hierdie artikel) dui toenemend daarop dat daar grense is aan die gevestigde ‘rasionele-georiënteerde’ benaderings tot die projekbestuur. Die huidige liggaam van die praktykkennis vereis die byvoeging van addisionele ‘proses-gebaseerde’ benaderings vir ’n nuwe generasie van strategiese projekbestuurders. Spesifieke aanbevelings vir die opvoedkundige ontwikkeling word in hierdie verband gemaak. Hierdie artikel ondersoek die invloed van eietydse organisatoriese teorie op projekbestuur en vandaar die nodigheid om krities nodige sagte vaardighede-kapasiteit tot die huidige liggaam van kennis toe te voeg.