Win the Battle In Your Head: Perspective Matters (Video)
Die meeste van ons almal ken die Rolling Stones-lyn: 'Jy kan nie altyd kry wat jy wil hê nie.' Dit is beslis waar oor ons verhouding.
Ongeag of ons alleen is, of ons saam met kinders is, met of sonder kinders, ons moet ons situasie aanvaar en dit aanvaar. Om te kla, sal dit nie verander nie. Hulle sal ook nie hopeloos of hulpeloos voel nie. Hierdie kragtige houdings hou ons gewaarborg in die emosies van hartseer, woede en vrees. Ons beste strategie is om plesier in ons status te vind en die oomblik te geniet, want soos dit duidelik blyk, is die lewe broos en vlugtig.
Going It Enkellopend
U weet die spreekwoord "tye verander." Dit kan nie waar wees as dit by ons lewensgewoontes kom nie. Volgens 'n onlangse verslag van die Amerikaanse bevolkingsverwysingsburo, is 28% van volwassenes in 2020 huishoudings vir enkel persone. In 1960 - 60 jaar gelede - was slegs 13 persent.
Dit is omdat meer mense wag totdat hulle ouer is om te trou en dat daar meer bejaardes gesond genoeg is om in hul eie huise te bly. Daar is ook meer middeljarige mense wat die keuse maak om alleen te gaan. Terwyl eenpersoonshuishoudings van 13% in 1960 tot 28% in 2020 gegaan het, maak getroude paartjies met kinders nou net 19% van die huishoudings uit, af van 44% in 1970. Nie-gesinshuishoudings het van 15% in 1960 tot 35% in 2020.
Nadeel en onderkant, om alleen te leef
Daar is 'n paar nadele aan alleen woon: dit is makliker om verveeld of alleen te voel, 'n gebrek aan veiligheid te ervaar en niemand het om te help nie. Boonop is dit duurder. Mense rapporteer egter dat hulle die vryheid wat dit meebring verkies, veral as dit kom by die vlak van netheid in gemeenskaplike ruimtes, die geraasfaktor, privaatheid.
"Die opkoms van alleen woon is die grootste sosiale verandering van die afgelope 50 jaar," het Eric Klinenberg, skrywer van Gaan alleen: die buitengewone opkoms en verrassende beroep van alleen woon. Hy bespiegel dat, net soos die vryheid en buigsaamheid om alleen te bly, mense ook nie so eensaam voel nie. Dit lyk asof hulle ook meer tyd het om aangename aktiwiteite te doen, soos om saam met vriende te kuier, vrywilligers te doen of buite stokperdjies te beoefen.
Natuurlik kan dit 'n ongelukkige persoon wees om nie iemand te hê om gebeure tydens en daarna te deel nie. Daarbenewens het dinge ten opsigte van persepsies en konvensie nie so radikaal verander oor die feit dat hulle solo is nie en dat dit gekoppel is. 'N Tabel vir een bring 'n etiket van' Hy of sy moet eensaam 'wees. En 'Ek voel soos 'n vis wat uit die water alleen gaan na 'n restaurant.'
Dit sal 'n rukkie duur voordat die mentaliteit van die samelewing verander, maar as ons na die paartjies kyk met hul swanger pouses en geen oogkontak of albei mense wat tydens die aandete in hul telefone en ander elektroniese toestelle vasgevang is nie, is dit die beste om die vele voordele van onafhanklikheid.
Die moraal van hierdie veranderende neigings is dat as u alleen woon, u bes doen om gesonde aktiwiteite en ander mense te vind om u lewenstyl te ondersteun. As u nie van u status hou nie, vind opbouende en kreatiewe maniere om u lewensituasie te verander.
Pet Peeves ... en wat jy daaraan kan doen
As huweliks- en gesinsterapeut vir byna veertig jaar het ek die geleentheid gehad om die volledige klagtes van paartjies oor hul lewensmaats te hoor. Ek praat nie van groot probleme soos seks, geld of kinderopvoedingstrategieë nie. Ek praat van klein dingetjies wat die fokus kan word van wat nie werk nie en tot gevoelens van woede, isolasie, skeiding en ontkoppeling kan lei.
Hier is 'n gedeeltelike lys:
• praat nie baie nie en maak nie sy behoeftes en sienings bekend nie. Hy het die fantasie dat ek 'n gedagtesleser moet wees en magies sal weet wat hy dink.
• praat in wêreldwye algemeenhede en is so dramaties dat ek niks kan uitbring nie, en nog minder oplossings vind sonder dat dinge handuit ruk.
• gee ongevraagde advies en vertel my wat ek moet doen, of dit nou gaan oor die kinders, die manier waarop ek ry, of hoe ek aantrek. Haar standaardinstelling is om my te probeer beheer, my ouer te gee of om my te doseer.
• luister nie na wat ek sê nie - hy word afgelei deur televisie, rekenaar, videospeletjies, sokker, 'n stokperdjie of lees of iets.
• is 'n naysayer / nat kombers. Sy gee my selde komplimente, waarderinge of die voordeel van die twyfel.
• val my in die rede as ek praat.
• is altyd laat of die teenoorgestelde - wil altyd vroeg wees vir enige gebeurtenis.
• erken nie my gevoelens as ek dit deel nie, maar stem my uit.
• maak nie self skoon nie, help nie met huiswerk of waardeer hoe hard ek werk om die huis in stand te hou nie.
• steun my nie as ek grense en gevolge met die kinders stel nie.
• sit nie die toiletsitplek neer nie.
• ry soos 'n ouma of 'n renjaer.
• stem in tot sosiale geleenthede sonder om my te raadpleeg.
Hoe om vrede te maak met u troeteldier Peeves
Ongeag die klagte, as psigoterapeut en die skrywer van Attitude Reconstruction, is my strategie gewoonlik dieselfde. Ek help mense om te verstaan ​​dat dit wat hulle doen nie die gevoelens van verbintenis aanwakker nie.
Daar is geen reg of verkeerd nie. Daar is net verskille. En as hulle liefde wil voel, moet hulle soms net dinge aanvaar en laat gaan. En soms moet hulle praat en probeer om dinge te laat verander.
Dikwels is die troeteldier nie regtig 'n ooreenkoms nie. Soms moet ons net 'n ruskans gee en 'n opregte houding aanvaar. Ja, aanvaar dat ons maat nie die toiletsitplek neersit nie, of bel presies wanneer hy of sy belowe nie.
Aanvaarding word die maklikste bewerkstellig deur dit te herhaal totdat jy regtig kan "kry", lag en dinge wat volgens jou behoeftes moet los. 'My vrou ry soos sy, nie soos ek dink sy moet bestuur nie."Of"My man sit nie sy vuil skottelgoed in die wasbak nie en so is dit ook."
Ware aanvaarding beteken dat ons nie snaaks kommentaar of grappies oor ons verskille lewer nie. Ons plaas die klag op die rak.
As u egter weet dat u moet praat, nadat u aanvaar het soos dit is, is dit noodsaaklik dat u u troeteldiere verwoord deur die Attitude Reconstruction Four Communications Rules te volg. Onthou dat dit moeilik is om oop en ontvanklik te wees as ons aangeval voel.
Reël # 1. - Dit is van kardinale belang dat u oor uself praat eerder as om vinger te wys. Praat oor hoe jy voel, waarom, wat jy wil hê.
Reël # 2 - U moet spesifiek bly sodat die ander persoon presies kan verstaan ​​wat vir u so moeilik is. Spreek net een onderwerp op 'n slag aan.
Reël # 3 - Konsentreer daarop om konstruktiewe wen-wen-oplossings te vind, en erken wat goed werk.
Reël # 4 - Luister goed, neem die tyd om die persoon se perspektief werklik te hoor en te verstaan.
Maak u toespraak 'n bespreking, nie 'n ultimatum nie, en kompromie om die beste oplossing te vind wat u albei die beste kan eer. Taktiek, oorgawe of liefdevolle praat, sal meer intimiteit meebring en is verkieslik bo beroering of staking.
Dit verg inspanning en vrymoedigheid om verandering aan te bring, maar dit is die moeite werd. Oorweeg dit om 'n eksemplaar van Houding Heropbou-: 'n bloudruk vir die bou van 'n beter lewe vir besonderhede oor hoe om die lonende taak van aanvaarding te doen, en hoe om eenvoudig, liefdevol en effektief te kommunikeer.
Hoe om 'n gebroke hart te genees met 'n 7-stap-herstelprogram vir hartseer
Ek het onlangs van 'n gebroke hart herstel. Die man op wie ek diep verlief was en wat ek geglo het, was ...