Sy het die harte van so baie mense aangeraak met haar inspirerende optredes dwarsoor die wêreld. Sy laat ‘n groot leemte.
Al dié “inhoud” wat sy verskaf het, is gedra deur haar besondere menswees. Sy was iemand vol deernis, vol begrip, vol talent, vol omgee. Sy is, soos haar een liedjie sê, geseën om te seën. En dít het sy met oorgawe gedoen.
Sy was ‘n kampvegter vir Badisa se werk en sy het die ONE MORE konsep geskep om die organisasie se boodskap kreatief in die wêreld uit te dra. Annalise het die ONE MORE lied geskryf en getoonset, die ONE MORE video saamgestel en vele artikels geskryf oor hoe Badisa mense se lewens aanraak. Sy het haar ongelooflike skryf- en musiektalent tot voordeel van die organisasie aangewend.
Ons treur oor die groot verlies en die leemte wat sy laat. Haar omgee en liefde, haar vreugde oor die lewe en haar uitmuntende skryfwerk het soveel mense geraak en harte verander.
En met ’n LiG-lesersgehoor haar skryfsels. Dié lewer sy al sedert 2006. “My eerste rubriek se titel was: ‘Gordel vas!’ Ek het geskryf oor my besoek aan ’n versorgingsoord vir verswakte bejaardes, hoe ek hulle op ’n verbeeldingsreis geneem het – deur Ierland, Indië, Bosnië en Bulgarye.
“Adri-Louise het my nuusbriewe, wat ek so gereeld moontlik uitgestuur het, te siene gekry en my gevra: ‘Wil jy nie vir ons ’n rubriek skryf nie?’
“Natuurlik het ek teëgestribbel; dit was sommer sulke skryfseltjies, dit is nie ’n glanstydskrif waardig nie. Maar sy het my omgepraat, rustig, op haar manier …
“Dit is ook vir my lekker om iets in spanverband te doen. Ek werk met my musiek en vertonings meestal alleen. Maar by LiG voel ek deel van ’n groep wat ’n gesamentlike doelstelling het.
“En om dan, as ek moet, eerlik daaroor te skryf. Oor sowel die sweef- as die strompel-ervarings. Ek glo dit druk dan ook uiteindelik ’n outentieke stempel op my skryfwerk af.”
Die Franciskaan Richard Rohr skryf dat daar twee goed is wat ons help om God raak te sien in die lewe. Die een is verwondheid (“suffering”), die ander verwondering (wonder). Annalise het ‘n oog gehad vir beide. Sy het ‘n oog gehad vir die verwondheid en verwondes van die lewe (ek dink aan van haar stories soos die van Doesla en sy Petronella die dag met die geboorte van hulle laaitie, en die dag in die parkie toe sy by twee haweloses gestop het, en gedink het die man slaan die vrou in die gesig … en sy gesien het hoe hy haar troos en sy hande soos ‘n kelk haar gesig vashou), maar sy het ook ‘n oog gehad vir die skoonheid en prag in selfs die “kleinste” dingetjies – ‘n sonsopkoms en -ondergang, blomme, kleure, woorde, lekker kos en vriende, stilte … Annalise was iemand wat ons almal gehelp het om God in die lewe raak te sien.