#Greland: IMF maak blisterende aanval op Europa se eise vir meer soberheid - EU-verslaggewer
In 'n IMF blog, Maurice Obstfeld, die IMF se hoof ekonomiese raadgewer en direkteur van navorsing, en Poul Thomsen, die direkteur van die IMF se Europese departement, het 'n skitterende aanval op Europese vennote gedoen en aangevoer dat hul huidige benadering teenproduktief is, skryf Catherine Feore.
Die outeurs sê dat hulle 'verkeerde inligting' wil betwis - in die besonder wil hulle die bewering dat die IMF vra vir meer fiskale soberheid as 'n voorwaarde vir wat hulle beskryf as 'dringend skuldverligting', uit die weg ruim. In die besonder word uiteengesit waarom die toename in die Griekse ekonomie tot 'n primêre fiskale surplus van 3.5% teen 2018 skade sal berokken vir enige ontluikende herstel.
Die skrywers voer aan dat hoewel die huidige maatreëls in die ESM-program 'n oorskot van slegs 1.5% van die BBP sal lewer, dit genoeg sal wees vir die IMF om 'n program te ondersteun. Hulle maak dit duidelik dat hulle 'nie addisionele maatreëls gevra het om 'n hoër oorskot te behaal nie' en stem nie saam met die Griekse regering se ooreenkoms met die Europese instellings om die uitgawes verder saam te pers as dit nodig is om te verseker dat die surplus 3.5% van die BBP sal bereik nie.
Waarna hulle wel vra, is 'n radikale herstrukturering van die openbare sektor 'wat volgens hulle nie oornag kan plaasvind nie. Op mediumtermyn wil hulle sien dat Griekeland twee hoofprobleme aanspreek: inkomstebelasting en pensioenhervorming.
"Die huidige inkomstebelasting regime vrystel meer as die helfte van huishoudings van enige verpligting (die gemiddelde vir die res van die eurosone is 8%) en 'n uiters ruim pensioen-stelsel dat die begroting byna 11 persent van die BBP per jaar kos (teenoor die gemiddeld vir die res van die eurosone van 2¼% van die BBP). "
Hulle bekla dat produktiewe belegging in krakende infrastruktuur en basiese openbare dienste, soos vervoer en gesondheidsorg word kompromie met die fokus op die sny van sogenaamde diskresionêre besteding.
Die outeurs erken dat sommige lande in die eurogebied huiwerig is om 'n meer buigsame benadering te volg wanneer hulle hoër primêre oorskotte moet hê as dié wat vir Griekeland voorgestel word, terwyl hulle minder belastingvrystelling aan hul eie burgers en minder ruim pensioenvoordele bied. Desondanks sê die skrywers dat dieselfde lande 'moet besef dat 'n langtermynverbintenis op lang termyn tot baie hoë surplusse eenvoudig nie geloofwaardig is nie.'