Bede se perspektief en doel in die kerklike geskiedenis van die Engelse volk - Artikels - 2021
Stanford Universiteit, Voorgraadse proefskrif (2011)
In 651 nC het 'n Keltiese Christenpriester met die naam Finan 'n beskeie kerk op die klein eiland Lindisfarne in die verre noorde van Engeland gebou. Hy het die kerk in 'n vroeë Ierse styl gebou, 'nie uit klip nie, maar uit gekapte eikehout en dit met riete bedek.' Later in die sewende eeu het Theodore van Tarsus, die aartsbiskop van Canterbury, wat die pous persoonlik na Brittanje gestuur het om die 'ware geloof' te bevorder, die kerk in Lindisfarne aan Sint Petrus die apostel opgedra en die dak en mure versterk deur plate lood.
Die verhaal van die versterkte kerk weerspieël die weergawe van Bede van die Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum, of Kerklike geskiedenis van die Engelse volk, voltooi in 731. Die boek van Bede kan in twee dele verdeel word, wat die stadiums van die gebou van die Lindisfarne-kerk weerspieël. Die eerste tema, wat in die eerste twee boeke van die vyf-boek Ecclesiastical History behandel word, is die Christendom se aankoms in Brittanje en verspreiding dwarsdeur die eiland. Hierdie gedeelte, wat strek vanaf die eerste eeu nC tot 633, kan gesien word as die aanvanklike konstruksie van die kerk. Bede baseer baie van die geskiedenis in die eerste twee boeke op sekondêre bronne wat geskryf is oor gebeure honderd of meer jaar voordat hy geleef het.
Die tweede gedeelte van Bede's History, soos die opknapping van die Lindisfarne-kerk, volg die tema van die poging van die Rooms-Katolieke Kerk om die praktyke van die Keltiese Christene reg te stel deur dit aan Romeinse gebruike te voldoen. Boeke III tot en met V volg hierdie eenwordingstema, wat 'n sleutelkwessie is in die Engelse kerklike geskiedenis vanaf 633 tot die tyd toe Bede die boek in die laat 720's skryf. As 'n lewenslange monnik in Northumbria was Bede persoonlik betrokke by die romanisering van Engelse kerke, wat sy partydigheid teenoor die Romeinse praktyk verklaar.
Nadat ons die onderskeid getref het tussen die twee gedeeltes van Bede's Kerklike Geskiedenis, dié van die aanvanklike konstruksie van die Kerk en die daaropvolgende romanisering, voer ek aan dat Bede se betrokkenheid by kerklike aangeleenthede dwarsdeur sy lewe sy perspektief op die geskiedenis van die Engelse kerk verlig en vertroebel. Sy beskrywing van die verspreiding van die Christendom is 'n mengsel van geskiedenis en hagiografie. In die tweede deel van die geskiedenis, wat die eeu van 633 tot 731 dek, vorm sy toewyding aan die Rooms-Katolieke praktyke sy siening van die geskiedenis en bring dit selfs die volledigheid van sy verslag in gevaar.
Kyk die video: Starscope Monocular Review Part 2 Zoom Test Full (Junie 2021).
MIDDELLIKE MONOLITIESE GRAFSTENE / STEĆCI OP DIE GREBINE-SITE VOLGENDE ČEVELJUŠA (PLINA) NABY PLOČ
Landelike nedersetting en kulturele identiteit in Gaelic Ierland, 1000-1500
Reconquista and convivencia: Valencia ná die verowering tydens die regering van Jaime I, el Conquistador: Interaksie tussen Christene en Moslems (1238-1276)
Blogprofiel: Ontsluit Wordhoard
Die manjifieke bankette vir die troue van Annibale II Bentivoglio en Lucrezia d'Este
Die persepsie van die Kroaties Middeleeuse geskiedenis deur Vladimir Nazor in 'Hrvatski kraljevi' (The Kings of the Croats)
Musikale kenmerke van die liedere wat toegeskryf word aan Petrus van Blois (1135-1211)
Copyright 2021 \ Waar begin die middeleeue \ Bede se perspektief en doel in die kerklike geskiedenis van die Engelse volk