Zizek sê jou skenkings aan liefdadigheid is skynheilig - Interessant
Zizek sê jou skenkings aan liefdadigheid is skynheilig
Daar is 'n verskil tussen die verandering van die stelsel en om dit aan die gang te hou.
Toe ek op pad was na universiteit, het my oom my baie ernstig laat sit en my gewaarsku om nie 'n kommunis te maak nie. As u hierdie artikel op 'n makboek skryf, beteken dit dat ek waarskynlik nie een geword het nie.
Dit gesê, universiteitskursusse kan jou dwing om die struktuur van die wêreld waarin jy leef regtig te konfronteer. Veral iets met sosiologie of politiek te doen. Of enige kursus wat Marx geleer het.
Slavoj Žižek is, soos filosowe dit doen, nie iemand wie se werk op partytjies uitgewis moet word nie - tensy die betrokke party vir nagraadse filosowe met 'n radikale neiging is. Maar sy idees oor veral kapitalisme en verbruikerisme is nogal fassinerend.
In sy lesing Eers as tragedie, dan as klug, wys hy op - met behulp van die sexy voorbeelde van Starbucks en Tom se skoene - hoe ons nou ons liefdadigheidsaflossing kan koop met min ekstra moeite as verbruikers. Die vermoë om 'n koffiewaaier te help om 'n beter loon te verdien, of skoene te stuur aan een of ander skaaklose kind in 'Afrika', verg nie meer daadwerklike nadenke en toewyding nie. Dit is deel van die prys van u latte.
Wat dit hiertoe versteek - en dit is wat my oom miskien gevrees het - was die feit dat die stelsel van moderne verbruikerswese wat u toelaat om hierdie maklike goed te doen, die stelsel is wat help om die ongelykheid en armoede in die eerste plek te produseer en te handhaaf. Om 'n paar sent ekstra vir koffie aan 'n abstrakte Colombiaanse produsent te gee, doen absoluut niks om hulle in staat te stel om 'n materiële en materiële lewe gelyk te stel aan u s'n nie. Daar is groter, strukturele redes waarom daardie produsent en mense soos hy vasgevang is in 'n landbou- / hulpbronekonomie, terwyl u die voordele pluk van 'n ekonomie met 'n hoër waarde, gesentreer op dienste, makboeke en latte.
Die daad van allesomvattende liefdadigheid, op die ou end doen weinig meer as om die koffiewaaier se ongelyke plek in die groot orde van die menslike ekonomie te behou. Dit is beter as niks, om seker te wees, maar dit is 'n lang entjie om iemand regtig te help in 'n lewe soos joune.