Die titel van "Wynkoning van Suid-Afrika" het waarskynlik verdere inslag by joernaliste en die breë publiek gevind toe John de Villiers se Zonnebloem Riesling en die Zonnebloem Cabernet Sauvignon gekies is vir die amptelike wynlys van die Wit Trein waarmee die Britse koninklike gesin in 1947 deur Suid-Afrika getoer het.61 Die keuse van sy wyn vir hierdie geleentheid was n groot eer vir John de Villiers en het vir hom n belangrike prestigewaarde binne die wynmakersgemeenskap ingehou.
Die rede vir hierdie nouer samewerking tussen Zonnebloem en SBW is nie bekend nie. n Ingeligte raaiskoot is dat n tekort aan bottels in die Wes-Kaap tydens en selfs ná die Tweede Wereldoorlog dit genoodsaak het. Die tekort aan bottels is vererger deurdat daar in daardie stadium nog nie n glasfabriek in die Wes-Kaap bestaan het nie. 'n Groot maatskappy soos SBW het leë bottels op 'n groot skaal verloor, wat in 1941 gedeeltelik opgelos is deur kontrakte te sluit met tweedehandse bottelhandelaars om weekliks leë bottels teen die maksimum pryse, soos deur die regering vasgestel, aan die maatskappy te lewer. Die skoonmaak van bottels was ook n arbeidsintensiewe bedryf wat waarskynlik tot die besluit kon bydra dat die wyn van Zonnebloem deur SBW gebottel moes word.68
Ek het hom (John), Francina, hulle kinders en hulle honde saam daar op dieplaasgekry. Dit was 'n gelukkige gesin op 'n gelukkige plaas. In sy kelder het John my van sy metodes vertel. Hy het veral lof gehad vir die gebruik van hout by wynbereiding. Ek onthou dat ek nog by myself gereken het: hierdie jong man is voorwaar besonderlik begenadig. Binne ses jaar nadat hy met die wynboerdery begin het, het talle artikels in koerante en tydskrifte hom al as die Wynkoning van die Boland beskryf. John de Villiers het homself as 'n natuurlik begaafde getoon. Hy was jonk en enorm ambisieus. Die wêreld het oop voor hom gele.76