Posted in Gedigte | Comments Off on Susan Smith. nagmusiek vir ’n slaaplose “Alhoewel die interaksie tussen die hiper- en hipoteks miskien nie as eksplisiet beskryf kan word nie, is die gedig tog deeglik gegrond in die skildery (wat terloops ook vir my ’n besonder treffende keuse was – weer eens onderspeel en sonder pretensie of cliché). Die skildery funksioneer in hierdie geval as die vertrekpunt of groeibodem, en die gedig slaag daarin om betekenismatig heelwat tot die skildery toe te voeg. Die styl van die gedig is onderbeklemtoon maar tog besonder beeldend, terwyl die sosiale komponent in die gedig ook waarde toevoeg. Nêrens is daar sprake van ’n oordaad van woorde nie, en metafore word vernuftig ingespan (en deurgevoer): “ (…) elke bladsy bros / noteer in oumens-skriffie”; ook “die tonneltjies van haar miershoopbrein” wat resoneer in “die mierkoningin se eksodus”. Die digter moet myns insiens geloof word vir die geslaagde realistiese portret in woorde wat uit die visuele teks groei.”