Wat jy ook al gelees, gehoor of gekyk het oor renosters die afgelope jaar, het als gedraai rondom plaaslike handeldryf. Die hoofstroom media het bitter min berig oor die ander aspekte van die pogings op die grond. En selfs ek fokus hierdie jaar se meningstuk daarop. Maar ten spyte van al die dekking, bly dit ŉ tameletjie om te verstaan. Een groep in die renosterstryd glo dat dit die wilde renoster van uitwissing sal red, terwyl die ander weer glo dat dit presies die teenoorgestelde uitwerking sal hê en tot ŉ ongekende slagting van die spesie in die natuur sal lei, wat weer hulle bestaan net in dieretuine of op privaat renosterplase sal verseker. Ek is seker jy deel my liefde en passie vir hierdie grys reuse, dit is bowenal ons natuurlike erfenis wat hier ter sprake is. So as jy ’n paar minute kan afstaan, sal ek probeer om dit deeltjie vir deeltjie en so eenvoudig moontlik uiteen te sit.
Asiatiese burgers koop renosterhoring in Suid-Afrika in die vroeë 2000’s en voer dit onwettig uit die land uit;
Renosterboer Johan Kruger gaan in 2012 hof toe om die verbod op te hef met die wêreld se grootste privaat renostereienaar John Hume wat in 2015 ook tot die hofstryd toe tree;
Die minister van omgewingsake, dr. Edna Molewa, beveg die opheffing van die verbod en appelleer, maar die hooggeregshof wys dit van die hand. Sy wend haar tot die appèlhof, maar word in Mei 2016 ook daar die deur gewys. Haar laaste poging is in die grondwetlike hof in Junie 2016;
Die grondwetlike hof wys die poging in April 2017 van die hand en dit word weer wettig om in Suid-Afrika met renosterhoring handel te dryf;
Konsepwetgewing vir die plaaslike handeldryf in renosterhoring word in Februarie 2017 deur die departement van omgewingsake vir openbare kommentaar gepubliseer;
Die aanlyn veiling was die eerste van sy soort en het wêreldwyd die verbeelding aangegryp, ook van diereregte-aktiviste wat die webwerf binnegedring het, en dit vir ŉ paar uur ontwrig het. Daar was selfs bespiegeling van diegene wat teen handel gekant is, dat die toename in beslagleggings op renosterhoring by die OR Tambo Internasionale Lughawe toegeskryf kan word aan die wettiging van plaaslike handel.
Alhoewel die departement van omgewingsake vroeër die jaar konsepwetgewing vir plaaslike handel gepubliseer het en selfs die permit vir die aanlyn veiling uitgereik het, was daar ŉ vertraging in die oorhandiging van die permit aan die eienaar van al die horings wat te koop was – niemand anders nie as John Hume, die renosterboer wat hom by Johan Kruger se hofsaak aangesluit het en daarin geslaag het om die verbod opgehef te kry. Soos mnr. Hume vir my gesê het, die departement het “botweg geweier” om die permit vir die veiling te oorhandig, en hy is terug hof toe waar sy regspan die permit op die Sondag voor die aanlyn veiling gekry het.