Lesersbrief: Hoe ernstig is die regering met die bekamping van korrupsie?Argieffoto Adamus P. Stemmet, die woordvoerder van AMAGP, skryf van Durbanville: ’n Mens wonder soms of die owerhede ernstig is met die bekamping van korrupsie. Oor die jare waarin die Wet op die Voorkoming en Bekamping van Korrupsie No. 12 van 2004 op die wetboek is, is dit nog nooit toegepas nie. Daar was nog nie ‘n enkele hofsaak hieroor nie. ’n Mens kan net wonder waarom nie. Reg toegepas, kan hierdie Wet ŉ magtige en goedkoop wapen teen korrupsie wees. Artikel 34 van die Wet bepaal dat iemand in ŉ posisie van gesag wat weet van korrupsie, ensovoorts, of dit selfs net vermoed, dit aan die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) moet rapporteer. Gebeur dit ooit ? Die AMAGP, ŉ organisasie wat bestaan uit vrywilligers wat die pensioenfonds vir staatsamptenare (GEPF) en die Openbare Beleggingskorporasie (OBK) monitor, vra al vir jare dat hierdie bepaling in die geval van die GEPF en OBK toegepas moet word. Stadigaan begin ander instansies ook vrae oor die toepassing van hierdie wet vra. Op 12 Maart 2019 het dit, byvoorbeeld, by die Zondo-kommissie ter sprake gekom. Die AMAGP is van mening dat die gebeure by die VBS bank ’n gulde geleentheid vir die GEPF geskep het om hierdie wet toegepas te kry. Die OBK het miljoene daar verloor en moes sekerlik van die ongerymdhede bewus gewees of dit vermoed het. Die uitvoerende hoof van die GEPF is al ingelig van die bepalings van die wet en is versoek om op te tree, maar hy en die Raad van Trustees swyg, soos gewoonlik, soos die graf. Die versuim om op te tree bring natuurlik die GEPF self in die gedrang. As hulle geweet het en nie gerapporteer het nie, het hulle die wet oortree en kan hulle aangekla word van oortreding van die wet. Iemand moet hulle net verkla. Indien hulle nie geweet het nie, het hulle nie hul moniteringsfunksie uitgevoer nie en kan hulle aangespreek word vir die verlies wat die pensioenfonds gely het. Is dit ŉ kan-nie-wen-nie-dilemma?