Nuusbrief deel 1: Maar
'n Taalles dan: MAAR – 'n Voegwoord, of konjunksie, wat gebruik word om sinne saam te voeg; 'n samewerkende teenstelling; om twee konsepte teen mekaar te stel ten doel om dit uit te klaar, uit te brei of te konfronteer.
Dalk net, is daar in hierdie oënskynlik eenvoudige voegwoord hoop vir ons huidige surrealistiese realiteit. Om in verstikkende donker te kan sê MAAR, om in absolute hopeloosheid te onthou MAAR, in doodse angs te prewel MAAR – miskien is dit hoop?
MAAR, blyk iets te verklap van God se aard. Die status quo, dit wat is, word so dikwels opgevolg deur 'n MAAR ... 'n MAAR wat dit wat donker en verlore is transformeer deur genade en medelye. 'n MAAR wat uitklaar, uitbrei, konfronteer en transformeer ...
Dit was so vir Noag ... Gestrand op die donker en diep waters – vreesbevange, hopeloos, uitsigloos, bevrees, angstig – byvoeglike naamwoorde wat waarskynlik die mense aan boord die ark se emosies in die dop van 'n neut opsom; en dan – 'Maar God het vir Noag onthou ... en God het 'n wind oor die aarde laat waai, en die waters het teruggetrek.'
As Josef met sy broers herenig word kon hy met woede en haat gereageer het, maar dit – 'Julle wou my kwaad aandoen, MAAR God wou daarmee goed doen …'
Vir die verdwaalde Christene van Rome ... hul leer oor die loon van die sonde en dan – 'MAAR, die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here.' Vir die Efesiërs wat verdwaald is – 'MAAR God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief.'
Hoe nodig het ons nie om dit te hoor nie? MAAR God ...
Covid 19 – MAAR God ...; Wanhoop – MAAR God; Hartseer – MAAR God ... Waar u nou sit en hierdie skrywe lees is dit dit ook vir u: 'MAAR God ...'
Die skeepsindustrie is tans in die greep van wat beskryf word as die ergste humanitêre krisis wat dit nog ooit moes deurstaan. Alhoewel die skattings verskil, word geraam dat tussen 400 000 en 600 000 seevaarders se kontrakte verstryk het en hul geen manier het om huis toe te gaan nie. Hulle is gevangenes in 'n onwerklike realiteit. Die stories wat ons daagliks hoor is nie net hartseer nie, dis hartverskeurend ...
In hierdie oomblik is dit wat ons by CSO doen meer belangrik as ooit. Dis dringend dat seemanne, gestrand op die donker en diep waters – vreesbevange, hopeloos, uitsigloos, bevrees, angstig – byvoeglike naamwoorde wat waarskynlik hul emosies in die dop van 'n neut opsom; dit moet hoor:
In die volgende weke wil ons met u stories deel oor seemanne. Seemanne in die greep van 'n krisis. Seemanne wat hoop vind in dit wat na die komma gebeur, MAAR God ...