Koue land, warm hart | SARIE
Soos met een van die land se bekendste ikone – die matriosjka-pop – kan jy Rusland laag vir laag afskil. Ook nie vreemd nie dat dié land bekend is vir die fabelagtig versierde Fabergé-eiers wat dié ontwerper op bestelling vir Europese koninklikes gemaak het, en wat elkeen 'n geheim binne-in bewaar. "It is a riddle, wrapped in a mystery inside an enigma," het Winston Churchill eenkeer oor die grootste land op aarde gesê.
Die liggies laat my besef dat dit reeds donker is. Vieruur, sê die groot elektroniese horlosie naby ons hotel – die Dostoyevsky, genoem na een van Rusland se grootste skrywers. Ondanks sy naam is die hotel heel Westers, maar dit het wel 'n interessante kenmerk: dis in 'n winkelsentrum geleë en ek het my gereed gemaak vir 'n paar middernagtelike inkopie-avonture. Wat my veral beïndruk het, is die elegante skerppunt-hoëhakstewels in die vertoonvensters. Russiese vroue het die kuns vervolmaak om in hierdie spykerhak-skoene op die gladde ys te loop! Pelsjasse is 'n gewilde mode-item hier, want daar's min kledingstukke só warm. Jy kan 'n goeie een, wat jou 'n leeftyd kan hou, vir sowat R4 000 koop. Die meeste Russe is arm. Veral pensioenarisse se inkomste het nie tred gehou met inflasie nie. By ons besoek het pensioenarisse groot optogte gehou omdat pres. Wladimir Poetin nuwe wetgewing ingestel het wat Sowjet-voordele vir pensioentrekkers (bv. gratis openbare vervoer en medisyne) afskaf.
Moskou is heeltemal anders as Sint Petersburg. Alles is kolossaal. Die paaie is groot, maar so ook die verkeersknope. Ons hotel – die Ukraina – is 'n reusagtige gebou uit die jare vyftig. Die Kremlin oorheers alles in die middestad, die administrasiegebou van die Universiteit van Moskou lyk soos 'n kasteel en selfs die voormalige KGB-gebou steek soos 'n seer vinger uit. Dis egter die kerke in Moskou wat my fassineer. In die Kommunistiese tydperk was alle godsdiens verbode en godsdiensleiers is om die lewe gebring. Die grootste Ortodokse kerk in die wêreld, die Katedraal van Christus die Verlosser, in Moskou, is 'n unieke simbool van hoe Kommunisme selfs mense se siel probeer beheer het. Stalin het dié kerk heeltemal verwoes en 'n swembad in die plek daarvan gebou. (Die Sint Isak-katedraal in St. Petersburg is byvoorbeeld verander in 'n ateïsme-museum.) Die kerk, oorspronklik gebou om Rusland se grootste oorlogsoorwinning – dié teen Napoleon – te vier, is in die 1990's herbou en met milde hand met goud en marmer versier. Die religieuse fasades neem Bybelse proporsies aan en oral staan ikone in goue rame met kersies wat voor hulle brand. Tienduisend gemeentelede kan op een slag in dié Russies-Ortodokse katedraal aanbid. Waar kerkdienste swak bygewoon word in ander Europese stede, sien dié kerk maklik 5 000 tot 7 000 mense by religieuse feeste, vertel vader Gregori, 'n priester in die kerk. As jou vryheid om jou geloof te beoefen vir so lank van jou weerhou is, sal jy dit seker met groter toewyding en ywer aanhang.
Terug in 'n meer aardse omgewing – die hoofstraat van Moskou – sien jy hoe vinnig dinge verander het ná die Kommunisme. Oral sien jy flitsende casino-liggies. Die stad het meer as 50 McDonalds-eetplekke. Oral is moderne winkels en restaurante tot laat oop. In die Kommunistiese tydperk was daar geen vermaak of naglewe nie; nou is baie restaurante, nagklubs en casino's 24 uur per dag oop. Moskou is fabelagtig in die aand. Die kleurryke Sint Basiliuskerk lyk magies en met die uitstekende beligting herinner dit aan iets uit 'n kind se inkleurboek. Die ses sterre op die twintig Kremlin-torings gloei robynrooi in die aandlig.
Uiteindelik, op die lughawe, gee ek die nors doeanebeampte 'n breë glimlag – met die wete dat ek ander gesigte van Rusland (en 'n paar matriosjka-poppies) saamneem huis toe . . .
Pleks van reistjeks saam te neem: Plaas jou geld in 'n Cash Passport-kaart. Die tellermasjiene waar jy jou geld kan trek, is oral – in hotelle, museums, ens. Jy hoef dus nie kommissie te betaal soos wanneer jy reistjeks wissel nie.