H.C.T. Müller (1982:35) wys egter op nog ’n onoortuigendheid in die beelding in hierdie verband: “Daar is ’n mate van inbreuk op die fyn, veelduidige balans van die parallel in [reëls 15 en 16]. Benewens my onsekerheid oor sy definisie van kuns (Zuman: “some racists use art as a form of expression”* – kan rassiste kuns maak?), verstaan President Zuma miskien nie die verskil tussen stereotipering en daardie handjie bysit “om daardie sisteme te verfyn tot in die grilligste detail” so mooi nie. Dit is ‘n vorm van selfinkering waarin daar tydens lang tydperke van stilte en afsluiting van die wêreld, na die sg. kreatiewe vlakke van die onderbewussyn afgedaal word om met die bonatuurlike, kosmiese wêreld in verbinding te tree. En as tannies oor hul Huisgenote loer onder die haardroërs deur met silwerfoelie in hul hare, lees hulle oor en oor. ‘n Gedig van Tannie Dorothea se seun. 2:4). ‘n Beeld van hom sal in die tempel geplaas word, en almal sal gedwing word om hom te aanbid (Op. 13:14-15).