Louise van Niekerk is in Parys in die Vrystaat gebore. Haar pa is ’n ingenieur en die gesin trek baie rond vir sy werk, wat meebring dat sy in twaalf laerskole is. Plekke waar sy skoolgaan sluit in Ulco, Welkom, Bethulie, Kroonstad en KrugersdorpHaar ma word matrone by die Trans-Oranje Skool vir Dowes, waar sy vir die eerste keer eerstehands met die wêreld van die dowes kennis maak. Na skool studeer sy deeltyds verder deur die Universiteit van Suid-Afrika, terwyl sy voltyds werk om vir haar studies te kan betaalHaar opleiding is in Sielkunde en Drama. Vir baie jare werk sy met kinders met minimale breindisfunksies. Sy gee ook klas vir studente van die Universiteit van die Witwatersrand en die Johannesburg College of Education. Hierbenewens het sy haar eie dramaskool en lei verskeie bekende akteurs en aktrises op. Deurgaans skryf sy ook op vryskutbasis vir radio, tydskrifte en die televisie en het ’n aandeel in televisiereekse soos “Teater-Teater”, “Mazondi's Shop”, “Thingaling family” en “Bart Bakoor”. Sy is televisievervaardiger wat die televisieprogram “Dtv” (Deaf TV) vir SABC3 vervaardig. Dit is ’n baanbrekersprojek wat in 1996 begin is om ’n eie televisieprogram vir dowes te vervaardig en sy lei onder andere dowe persone as regisseurs op. Sy is getroud en het twee seuns. Die gesin bly in Blairgowrie in Randburg in Gauteng.
Sy skryf veral jeuglektuur. Sy is oorhoofs verantwoordelik vir die skepping van die “Reënboogrant”-reeks, wat as ’n soort “boeksepie” beskryf kan word. Die reeks word vir drie ouderdomsgroepe uitgegee, naamlik ’n “Maats”-reeks vir jonger dogters (laerskool), ’n “Tiener”-reeks vir ouer dogters (hoërskool) en ’n “Studente”-reeks vir jong volwassenes. Dit volg die lewens van die hoofkarakters (Shani en Sunette Brink) en hulle gesin in die verskillende stadia van grootword naamlik laerskool, hoërskool en as studente. Louise van Niekerk is hoofsaaklik verantwoordelik vir die boeke in die “Tiener”-reeks, maar help ook met die skryf van boeke in die ander reekse, terwyl die “Maats”-reeks en “Studente”-reeks hoofsaaklik deur ander skrywers geskryf word en sy verantwoordelik is vir die skepping.
In die “Maats”-reeks is die dogters nog op laerskool en handel die avonture meer oor die dinge wat hier gebeur en minder oor die eerste liefdesverhoudings. In “Die balletkonsert” (wat sy saam met Maritha Snyman skryf) sit Liz en Shani vas oor ballet en moderne danse, want Liz dink ballet is nie cool genoeg nie. Shani wil nes sy die styfpassende klere dra, maar haar ma sit haar voet neer. Die aand van die balletkonsert reën dit en Rachelle het haar rave pakkie aan en sy het besluit om vir Shani ’n les te leer. In “Die ontvoering” (wat sy saam met Loraine Hattingh skryf) is almal dol oor die blinknuwe gimnasium. Shani se partytjie lê voor en sy wil ’n beroemde model word en baie mooi lyk en wil daarom aansluit. Toe gebeur daar egter ’n verskriklike ding wat die dorp skud. In “Die huismoles” (wat sy saam met Ansonet Kruger skryf) is Rachelle nie daaraan gewoon om verneder te word nie en sy sweer wraak omdat almal gelag het toe sy met Shani se partytjie in die swembad geval het. Shani is te besig om haar vir ’n oudisie voor te berei om agter te kom dat Rachelle se skielike vriendelikheid eintlik groot moeilikheid voorspel.
In die “Tiener”-reeks is die verhale gemik op ouer dogters, met seuns wat ’n al hoe groter rol speel. In “Hunks en hamburgers” is Sunette baie ongelukkig omdat Pierre Rachelle se rug gekrap het toe sy hom gevra het. Daarna het hy haar kamtig in die saal kom soek. Na hulle bakleiery weet sy nie of hy haar ooit weer sal uitvra nie. In “Raves en rugstekers” het Shani gevra of sy by Liz kan gaan slaap, maar sy het nie gesê van die rave nie, want haar pa sal dan te veel vrae vra. Daar sal mos in elk geval niks verkeerds gaan nie en as dit nie goed is nie, sal sy mos nie weer gaan nie. Shani wil in “Drome en dramas” die gesig van die negentigs wees, want die tydskrif vertel hoe baie pryse jy kan wen. Dis egter nie so maklik om uit te vind presies wat hulle soek vir die gesig van die negentigs nie. In “Anderkant die reënboog” is daar ’n nuwe held in die hoërskool en toe kom die nuwe meisie van die Kaap, Monique, ook nog daar aan. Al die ouens swerm om haar en Shani en Sunette raak deeglik moeg hiervan. Dan word Monique se geheim bekend gemaak. In “Sandkastele” is Shani baie ingenome met haar vakansie op Hermanus, weg van al die dramas op Reënboogrant. Hier het sy ’n vakansieromanse met ’n student van Stellenbosch en dit lyk nie of enigiets haar geluk kan bederf nie. Dan gebeur die een nagmerrie op die ander. Sunette is in “Tiener tantrums” weer verlief. Sy kan haar nie altyd oor Pierre verknies nie en Jaco is in elk geval die wonderlikste ou wat sy nog ooit ontmoet het. Shani probeer haar bes om Dolf te kry om oor Monique se dood te kom, maar hy wil nie huil en van sy gevoelens ontslae raak nie. In stede daarvan vergryp hy hom aan sy pa se whisky.
Die probleme wat oorkom moes word om ’n televisieprogram vir dowes te vervaardig word beskryf in haar outobiografiese boek “In die land van Eenoor”, waarin sy ook die wêreld van dowes en hulle kultuur beskryf. Daar is talryke komiese situasies in die kommunikasiegaping wat tussen dowes en horendes kan ontstaan. Baie ernstiger gevolge word ook beskryf, soos die dood van ’n aanbieder aan wat almal gedink het net ’n verkoue was en die onvermoë van gekaapte dowes om hulle dilemma aan omstanders te kommunikeer. Sy beskryf ook die suksesse wat behaal is en drome wat waar geword het, soos die “Dtv”- dramareeks “Eve’s Cradle”, wat die derde plek in die Amerikaanse rolprent- en videofees verower het en aanbieders wat persoonlike loopbaansukses hier en oorsee behaal het. Die titel verwys na haar eie toestand, waar sy as eenoor iewers tussen die wêrelde van klank en stilte vasgevang is.
In 1989 wen sy die ATKV se C.R. Swart-prys vir jeugdrama met “Die onderstevoor, deurmekruis, agterstebo-dag”, waarin die generasiegaping op ’n vars manier benader word. “Daar’s ’n brein in die drinkwater” word in 1994 deur Linden Hoërskool by die ATKV-toneelkompetisie opgevoer en in 1995 word “Hello, my naam is Nina” by hierdie kompetisie opgevoer. Beide hierdie dramas wen die kompetisie. Die drama “Ouma wys angel”, waarin die lot van ’n ouma bekla word, debuteer in 2011 by die Aardklop Kunstefees. Haar kortverhaal “Die laaste maaltyd” word opgeneem in die versamelbundel “Sweef en ander verhale”.
Onder die skuilnaam Louis van Niekerk skryf sy ook verskeie boeke in die “Monstermaan”-reeks. “Wat borrel in die pot?”, verower in 1996 die ATKV Kinderboektoekenning vir ouderdomsgroep 8-9 jaar.