'N Poging om DIE KULTURELE GESKIEDENIS VAN TRADISIONELE VIETNAMES MARITALE KUNSTE te bestudeer - Afdeling 1 - The Holy Land of Vietnam Studies
2097 Views Nguyen Manh Hung
Met die poging om die kultuurgeskiedenis van vegkuns, 'n ontasbare kulturele erfenis van ons land, te bestudeer, moet ons wag op die Historiese Navorsingsvereniging van Vietnam en baie historiese navorsingsverenigings van verskillende provinsies en stede, sowel as baie wetenskaplikes en meesters in vegkuns in Viëtnam en in die buiteland. As dit die geval is, is ons nie seker wanneer ons waardevolle materiaal sal kan gebruik vir 'n wetenskaplike studie van die geskiedenis van Viëtnamese vegkuns nie. As ons egter slegs beskikbare dokumente versamel wat in nasionale argiewe gestoor is, kan ons slegs tydelik tevrede wees. Boonop kom ons tydelike bevrediging hoofsaaklik uit die era van feodalisme met uitmuntende vegkunsmateriaal soos die Militêre handleiding onder die Tran-dinastie. Hierdie militêre handleiding is slegs vir militêre leiers en lede van die keiserlike gesin gereserveer om in die gevegskuns te oefen Giang Vo (Krygskunsskool) (sedert 1253).
Militêre leiers onder die Tran-dinastie soos Tran Quoc Tuan, Tran Quang Khai, Tran Khanh Du en Pham Ngu Lao, het in die geskiedenis afgeneem met baie strate in Saigon en ander na hulle vernoemde stede. Hierdie militêre leiers het die indringende voornemens van die Mongoolse troepe vernietig. Deur antieke bibliografieë en volksverhale kan ons egter slegs vegkunsbronne versamel van die Trieu-dinastie tot die bewind van Trung Nu Vuong (Keiserinne Trung) (40-43 AD). Hierdie twee vroulike militêre leiers het voorheen op olifante gery, swaarde gebruik en vroulike krygers gelei om teen Dinh-troepe te verslaan.
Onder die Dinh-dinastie (968-980), militêre leier Dinh Tien Hoang het die krygers geleer hoe om stokkies te gebruik - die latte van die gemiddelde grootte (volgens Toan Anh). Ook in die Le Thanh Ton-dinastie (1460-1496), het die keiserlike familie vegkunsondersoeke en gevegsopleidings opgestel. Daar moet op gelet word dat daar destyds 2,767 militêre mandarinne was, en waarvan 1,825 XNUMX vegkuns gehad het. Sedertdien is Le Thanh Ton vereer as die stigter van die studie van Viëtnamese gevegskunste danksy sy pogings om 'n stelsel vir opleiding in vechtkunste te bou.
Tydens die regering van Nguyen Hue (Quang Trung) word gesê dat hy geleer het Vo Tien (Gods vegkuns) Op Cha Diem-berg (Truong Son-bergreeks) in Binh Dinh-provinsie met 'n meester in vegkuns genaamd Hien (Giao Hien - onderwyser HieN). Later word hy 'n legendariese militêre leier wat die Chinese leër verslaan het. Sedertdien het sy tuisdorp, die provinsie Binh Dinh, die tuisland geword van 'n gerekende vegkunsvertakking (veral in An Vinh en An Thai Villages). In 1938 is die takkuns Vovinam - vegkuns van Viëtnam gevorm en bestaan ​​nog tot vandag toe in Viëtnam en baie lande regoor die wêreld.
Daar is 'n volkslied met baie variasies wat die rol van vroue in die tuisdorp met 'n kulturele erfenisagtergrond van gevegskuns onthul het:
(Kom ons gaan na Binh Dinh
Om die meisies wat stokke en vechtkunsten vorm, te bewonder)
Nadat die Franse leër egter beheer oor Vietnam gehad het, is vegkunsonderrig verbied om opstande te voorkom.
Danksy die vroeë bewusmaking van 'n langdurige volkstryd teen die land, was Vietnam vry van keiserlike beheer. Daarna het Vietnam daarop gefokus om die grondslag van vechtsportstudies onder die mense te bou, direk na die einde van die duisendjarige Chinese oorheersing. Van die tradisionele persepsie van die Oosterse filosofiese onderbou in die wêreld van China (volgens Vandermeersch1), is die ontwikkeling van Viëtnamese vegkunsstudie ook beïnvloed deur Confucianism.
Die wêreld van China het sy basis gevorm uit die abstrakte filosofie van Yi Ching. Yin en Yang en die vyf basiese elemente is die oorsprong as voorstelle om die reëls van die menslike samelewing te ontwikkel. Miskien is dit 'n klassieke en wonderlike boek oor die wêreldbeskouing en lewensfilosofie - as 'n onveranderlike reël vir die voortbestaan ​​van alle wesens.
Daarom is die lewens van ons volk, veral die geestelike lewe, ook beïnvloed deur daardie onveranderlike reël. Kultuur sowel as die bestudering van vegkuns kan nie bestaan ​​sonder hierdie ewige reël nie.
'N Deel van die publiek het veronderstel dat Chinese klassieke kunstenaars, veral die sewe klassieke tekste uit die geskiedenis van vegkuns, die sewe militêre klassieke genoem het2, is gebruik as handleidings om vegkuns te onderrig en te bestudeer. Waarom het ons, Viëtnam, nie ons eie vechtsporthandleidings saamgestel nie? Laat ons teruggaan na die krygsgeskiedenis van die land om hierdie vraag te beantwoord. Ons kan sien dat oorlogservarings in boeke genoem is Vo Kinh (Militêre klassieke) en Vo Ta (Vietnamese tradisionele gevegskuns). Vo Kinh is 'n Bybelstudie vir vegkunsstudies wat deur Hung Dao Vuong Tran Quoc Tuan om die krygers op te lei. Dit is die Binh thu yeu luoc (Samevatting van militêre taktiek) of Binh phap cac nha (Militêre taktiek) wat deur Tran Hung Dao in die "Proklamasie aan die beamptes" in die XIII eeu genoem is.
Boonop is hierdie argief van historiese boeke aangevul met die handleiding deur Dao Duy Tu (vanaf die 17de eeu) genaamd "Ho truong khu co" (Die oorlogshandleiding van Dao Duy Tu). Daarbenewens is daar ander boekargiewe geïnterpreteer as die kombinasie van vechtkunsteorie en -praktyk. Dit kan gevind word in Han-Nom (Chinese karakters en klassieke Viëtnamese karakters) boekwinkels, soos Vo nghe quoc ngu ca (geklassifiseer as AB 597) met nie net kommentaar nie, maar ook beelde, teksture, ens. vir interpretasie en versiering.
◊ Figuur se bron: vietcadao.com
◊ 'N Poging om DIE KULTURELE GESKIEDENIS VAN TRADISIONELE VIETNAMES KRAGTIGE KUNSTE te bestudeer - Afdeling 2.
(Besoek 1,489 keer, 1 besoeke vandag)
Pos Views: 1,875
← INLEIDING Deur Professor in Geskiedenis PHAN HUY LE - President van die Historiese Vereniging van Vietnam - Afdeling 2
'N Poging om DIE KULTURELE GESKIEDENIS VAN TRADISIONELE VIETNAMES KRAGTIGE KUNSTE te bestudeer - Afdeling 2 →