Die surfer leer om die golwe te ry - nie deur die oseaan te beheer nie, maar om as een met hul helmteken en hul val te wees - in total mindfulness.
My eie lyding het nie net die grootste dryfkrag op my geestelike reis verskaf nie, maar ook my grootste onderwyser geword. Die lewe het my geleer dat die enigste een wat ons pad kan verander, is die een wat dit betree. Ons kan geseënd wees met mense wat ons liefhet en ondersteun, maar dit is vir ons voete om die terrein te ervaar, alleenlik - so gewillig as wat hulle mag wees, of soveel as wat ons wil hê hulle moet dit deel.
Baie van my reis en sy lesse is geleer deur die dekmantel van swak gesondheid en gestremdheid. Dit alleen het my geleer waarna ons net leer lewende lewe, eerder as - weerstaan ​​dit. Ons het almal gestremdhede in die lewe, beide groot en klein. Van al die probleme wat my oënskynlik afgeskakel het - nie almal is vir ander sigbaar.
Aanvaarding van die keuse wat ons maak
My reis is 'n eensame een, maar hoewel geen twee refleksies ooit dieselfde kan wees nie, weet ek dat ek nie alleen is in my strewe om sy waarheid te ontdek nie, of om sommige van sy foute te spyt nie. Die grootste wysheid van my reis word geopenbaar deur my aanvaarding van sy waarheid, maar so moet ek ook, sonder spyt, die keuses aanvaar wat my daardeur gelei het. My geloof dat ons voor die geboorte kies, 'n pad wat die perfekte uitdagings vir ons geestelike vooruitgang bied, het moontlik die pyn op die pad verlig.
Diep in ons is almal 'n gevoel van om te weet wat altyd wag in die 'vlerke', gereed om geroep te word. Ongelukkig is dit net te dikwels ons ego Dit neem weer die middelste stadium toe die krag van sy eie misleidendheid ons almal oorweldig.
Die meeste van ons is huiwerig om te glo dat enigiets anders as ons self stuur ons skip, maar min van ons is gereed om te bevraagteken - wie is daardie self? Terwyl ons dalk gereed kan wees om te aanvaar dat ons ongeruste gedagtes soms in overdrive is, is ons huiwerig om die bedrieër agter die stuur te erken.
Soos iemand wat haarself geglo het om so 'n entiteit te wees, was dit die moeilikste deel van die berg om te klim, want my vergetelheid het herhaaldelik sy oorlewing gevoed. As ons werklik daartoe verbind is om ons waarheid te openbaar, moet ons ons voorberei om sy eie naaktheid geheel en al te ervaar, soos deur die krummelende mure van ons illusionêre kasteel geopenbaar sal word. Die mure van illusie kan slegs gesloop word deur die ontwaking van ons droom; Sodra ons wakker geword het, word die waarheid van ons slaap ure maar 'n vervaagende herinnering.
Lesse geleer en waarhede onthul
Wanneer ons ernstig 'n gedeelte van ons lewe hersien, sal ons begin om te verstaan ​​en te verwonder oor die lesse wat geleer is en die waarhede wat deur sommige van ons mees uitdagende ervarings geopenbaar word. Ons sal begin om, soos ek so dikwels, die goddelike beplanning van sommige van hierdie ervarings en hul rol in ons ontwaking te bevraagteken.
Maar miskien vir my is een van die wonderbaarste lesse van almal om te weet dat verligting nie 'n staat is wat deur die paar bereik word nie, maar selde in 'n leeftyd bereik word. Verligting is 'n voortdurende proses van blootstelling aan die waarheid se eie verligting, waarvan die intensiteit ons oë sal seer, tensy ons dit in sterkte absorbeer, in ooreenstemming met ons eie vordering en dus die verdraagsaamheid van sy balk.
Refleksie oor 'n mens se lewe kan net deur die oë van die kêrel ervaar word, maar in sy vertelling - kan die vonkelende wakkerheid in ander op hul reis aanstoot. Toe ek 'n kind was, het my pa my na 'Speakers' Corner 'in Londen se Hyde Park geneem. Daardie geleenthede het iets in my geroer, want ek het myself in die mees onwaarskynlike situasie vir 'n skaam kind gesien - op 'n seepkis. Ek het 'n goeie deel van my vroeë lewe gespandeer deur hierdie herhaalde visie, maar dit is eers nou dat ek beide sy betekenis en die aard van my seepkas verstaan.
Om Reseptief te wees vir die Lesse se Lesse
Meer as vyf en twintig jaar het verloop sedert die groot operasie die begin van 'n nuwe lewe vir my bekend gemaak het. U kan vergewe word om aannames te maak oor my interpretasie van die woord nuwe En ek haastig om te sê, dit was nie die begin van moeiteloos lewe en liefste drome waar geword nie. Nee - vir my was dit 'n era van ontwaking, aangevuur deur die moeilikste lesse wat herhaaldelik herhaal sal word totdat ek die boodskap ter harte geneem het en die leringe onthou het.
So dikwels hoor ek mense wat graag voorstel dat die sogenaamde negatiewe gebeurtenisse in ons lewens maar lesse aangebied word. Wat 'n wonderlike gedagte dit is; so wonderlik in werklikheid, dat as ek dit al voorheen geweet het, sou ek nou 'n heel ander storie aan die dag lê.
Die lewe het die potensiaal om ons grootste onderwyser te wees, maar leer vind slegs in die ontvanklike student plaas. Sonder eerlike en ywerige hartsoektog leer ons lesse niks en ons herhaal hulle keer op keer, saam met ons lyding. Ons leer nie meer as die nasie wat herhaaldelik glo dat die enigste manier van vryheid is om na die oorlog te gaan nie - uiteindelik om hom in die proses te vernietig. Waarheid kom uit ons hart - nie soos woorde uit ons mond nie.
Op soek na bewys of soek waarheid?
Wanneer ons die waarheid op enige gebied in die lewe soek, kan die akademikus 'n baie meer gesofistikeerde benadering tot die res van ons aanvaar om dit te vind - of doen hulle dit? As 'n dokter probeer om sy pasiënt se toestand te diagnoseer, is die algemene benadering deur eliminasie. 'N Wetenskaplike wat probeer om die doeltreffendheid van 'n geneesmiddel te bewys of die genetiese invloede op sekere siektes, gebruik ook gesofistikeerde prosesse van eliminasie. Hierdie prosesse bestaan ​​daarin om een ​​vir een al die ongewenste, oorbodige data te verwyder wat die bewyse wat hulle soek, wolk.
Wanneer ons geestelike waarheid soek - moet ons nie 'n soortgelyke proses gebruik nie? Dit lyk alles so bekend nie, maar as ons voortgaan om ons ondersoek uitsluitlik op die pad van die wetenskaplike te neem, kan ons nooit tevrede wees met ons bevindinge nie. So, wat verskil van die wetenskaplike en die geestelike soeker?
Inderdaad, die wetenskaplike mag 'n geestelike soeker wees en hy kan dieselfde wetenskaplike metodologie aan sy ondersoek toepas, maar die een ding wat hy nie mag oorweeg nie, is of hy op soek is na waarheid of bewys. Daar is baie maniere om 'n teorie of hipotese te bewys en dat die bewys ook sy waarheid sal vorm (wat die wetenskaplike sal bevredig), maar ons sal nooit geestelike waarheid bewys nie.
Ons kan mense aanpak om toerusting uit te brei en allerhande data op te spoor, terwyl hulle dalk genesing ontvang; ervaar psigiese verskynsels; betree 'n meditatiewe staat en so meer. Ons kan dalk 'n dokter of wetenskaplike oorreed om die effekte van enige soort 'energie genesing' op die menslike liggaam te staaf; Hierdie veranderinge is waargeneem en gedokumenteer in verskillende dele van die wêreld deur gebruik te maak van tegniese beelde.
As geneesheer weet ek net te goed hoe bevredigend dit is wanneer 'n persoon se herstel van 'n lewensgevaarlike kanker aan genesing toegeskryf word. Ek ken ook die twyfel wat in die gedagtes van sommige mense val sonder die relevante bewys. Dit is waar dat die verdwyning van 'n kanker (of enige ander siekte) in kombinasie met genesing niks bewys nie, maar die verdwyning van hierdie kanker toon nie die natuurlike vermoë van ons liggaam om homself te genees nie - tensy dit natuurlik was verkeerd gediagnoseer in die eerste plek?
Moet nie die skoonheid van ons fisiese omhulsel en sy absolute perfeksie van ontwerp die kern van ons ondersoek wees nie? Hoe ernstiger ons soek, hoe meer effektief verwyder ons die ongewenste data wat ons pad wegskiet, totdat ons uiteindelik iets onthul wat net sy kyker kan herken - ons Waarheid.
U oë oopmaak vir u geestelike wese
Op soek na geestelike waarheid en probeer om sin te maak van die lewe en die wêreld daarin is 'n deurlopende ondersoek vir my so lank as wat ek kan onthou. Selfs as 'n jong kind het ek geweet daar was meer aan die lewe as wat ek rondom my gesien het; ons vordering na 'n lewe buite die fisiese liggaam was 'n natuurlike aanvaarding.
Sodra ons onsself verbind tot ons geestelike soeke, moet ons in ons entoesiasme waak teen kontak met die werklikheid wat ons hoop het om te ontdek. Dit lyk dalk 'n vreemde ding om te sê, maar die neiging om in alle dinge 'geestelik' te oorleef, misplaas die realiteit van ons geestelike, fisiese en geestelike balans in die lewe. Dit moet ons doel wees om die skoonheid van die balans te ontdek, selfs wanneer ons onder die moeilike uitdagings van die lewe blootgestel word. Dit is so maklik om die teenwoordigheid van ons eie geestelike wese te ervaar wanneer ons tye van vreugde ervaar, maar min van ons sal ophou om ons teenwoordigheid binne te erken; behalwe miskien as ons sy oënskynlike, veranderende bui bevraagteken.
Ons geestelike wese verander natuurlik nie. Dit is konstant en ondersteunend, maar sal ons altyd die vrye wil gee om sy voortdurende vreugde te ervaar, of - die dwaasheid van ons verstand. Dit is ons ongelukkigheid wat die laasgenoemde vergesel, en ons oorreed om meer diep te soek as ons probeer om ons te bevry van die lyding wat dit bring, en herinner ons dus aan die ewige wiel waarop ons voortgaan. Maar ons moet die veranderinge en uitdagings aanvaar eerder as om te glo dat 'n mens leef geestelike lewe sal al ons probleme oplos en ons in 'n permanente toestand van geluk plaas.
Ons hoef nie van onsself te praat as geestelik nie, dit is amper soos om te sê ons is om mens te wees. Ons wese is ons gees, ons lewensmag, en sy doel is om homself op die fisiese vlak te ervaar. Om die geleentheid te weier, is soos die kind wat desperaat wil leer swem. Na al die dapper opwinding is hy uiteindelik te bang om in te spring, en nie besef dat sy watervlerke hom van verdrinking sal red nie.
Ongelukkig begin so baie van ons met hierdie wanopvattings en dit neem ons jare van ondervinding, ondervraging en herhaalde teleurstellings voordat ons die waarheid ontwaak. Bywoning van meditasie klasse, lang geestelike retraites of enige ander soort geestelike onderrig sal nooit maak ons verlig, hoe pynlik of lank die proses mag wees.
Die verloop van die verligting is so eenvoudig en tog moeilik vir ons om te bereik. Al wat van ons gevra word om hierdie benydenswaardige staat te bereik, is om - maak ons ​​oë oop en word wakker.
© 2013 Susan Sosbe. Alle regte voorbehou.
Susan Sosbe is 'n geestelike geneser, berader en opgeleide verpleegkundige en onderwyser. Sy onderrig meditasie en fasiliteer selfondersoek. Deur haar genesingsklinieke, gesprekke en gasspreker aan ander geestelike groepe het Susan baie in Engeland en in die buiteland geïnspireer om hul eie potensiaal te besef en hul eie pad te ontdek. Nou woon in Eastleach, VK, haar toewyding aan die nederige rol as boodskapper van hoop en vrede gaan voort. Besoek haar webwerf by www.reflectionsbeyondthought.com
Beweeg Beyond Fear: Hoe oorheers vrees jou lewe?