Chimarrao | coetzeeblog
Eintlik, lyk dit baie gemoedelik en rustig. Die familie of saam met vriende, rondom daardie waterkan en die ronde houer, met die groen binne in. Vroegoggend of laatmiddag, as die dag se normale take, afgehandel is. Al in die rondte gaan, die kalbas, uitgevoer met silwer. Die kalbas, is veral vir chimarrao, die Brasiliaanse en Argentynse weergawe, van die warm drankie. Andersins, staan die houer bekend as 'n "guampa" of afgesnyde beeshoring, maar deesdae word verkseie ander metale of hout gebruik.
Die klimaat, veral in die somer, van dié wêreld, noodsaak die inname, van baie vloeistof. Dít is ´n hele tradisionele okkasie. Sommige verkies dit koud, ander, vir my, teenstrydig met die hitte, verkies dit warm, weer soos, in Brasilië. In Paraguay, vroeg oggend, as dit koel is, maté, dit is dan met warm water. Deur die warm dae, met koue water en is dit tereré. Of hulle oor die algemeen gesonder is, dít weet ek nie. Dat hulle skraler is, lyk dit vir my, maar daarvoor het ek geen bewys nie. Ek kan net dink, dat dit gesonder as gaskoeldrank of aanmaakkoeldrank is.
´n Hele ritueel om daardie kalbas (porongo), vir die geleentheid, voor te berei. Dit is nou vir chimarrao. Eers ´n klompie kookwater onder in. Dan word suigpyp of bombilla, daarin geplaas en word die kalbas verder gevul met die groen, droeë materiaal en ´n opgening aan die een kant gelaat, om verder met water te vul. Half, binne in daardie opening, is daar dan plek, vir allerhande natuurlike kruie en speserye. Van die gewildste is oa anyssaad en gedroogde kamille, volgens hulle medisinale waarde.
Die Brasiliaanse chimarrao, word bedien SONDER enige suiker, dus is dit meer bitter as die ander. Dit is ook baie groener, omdat daar baie min stokkies in is. Die reël is ook, vir iemand wat meemaak, om glad nie aan die suigpypie (bomba – Portugees en bombilla – Spaans) te karring nie, dít, is baie swak maniere en jy beledig die een wat dit voorberei het. Die volgorde, waarin dit gedrink word, moet ook gehou word. Onthou, almal drink saam, heeltemal teen die higiëne, wat ons van ons moeders geleer het. Sover ek weet, het niemand van ons, een of ander ongeneeslike of ernstige siekte opgedoen nie. Nog iets vreemd. As jy sou dankie sê, nadat jy jou drinkbeurt gehad het, beteken dit, dat jy genoeg gehad het. Aanvanklik, was hier van ons dorstiges, wat baie verontwaardig was, want hulle is uitgesluit om verder te drink. Een of ander tyd, het hulle toe besef, solank jy wil verder drink, bly net doodstil en suig daardie blink pypie, met die siffie onderaan. Persoonlik, is daardie water vir my, net te warm. Die oningewyde, kan maklik, soos die haastige hond, sy bek verbrand.
Ek wou nog sê, hierdie "tee", word berei, van die plant Ilex paraguariensis, maar daaroor het ek al geskryf. Verder, moet daar, hierdie strepie, wat op die ñ voorkom, op die laaste a van chamarrao, wees, maar ek weet nie hoe nie.
5 thoughts on "Chimarrao"
September 16, 2016 om 10:28 vm
'n Mens kan seker maar in slegte slaggate trap met "swak maniere" so in die vreemde. Ek drink eintlik niks behalwe water nie en het altyd 'n bottel by my – ek verduidelik gewoonlik dit is vir mediese redes, want selfs in ons eie land moet jy baie versigtig wees om nie aanstoot te gee aan ander kulture nie. Maar hoe nou gemaak as van jou verwag word om uit dieselfde kalbas te drink – stuur ek my bottel water om? 😀 ã = alt+0227
September 16, 2016 om 2:41 nm
Ja, daar is nog 'n paar ander dinge, wat kan sorg vir groot verleentheid, bv ons gebruik om op die mond te soen. Hier is dit groot taboe. Glo nog nie polities korrektheid het soooo ver gevorder, dat jy jou waterbottel hoef te deel nie. Dankie vir die ã. Op die tablet is dit maklik.
September 16, 2016 om 2:51 nm
O daardie gesoenery, dit grief my ook. Ek wil maak soos die Rooi Indiane in die ou cowboys & crooks flieks – ek wil my hand omhoog hou en sê "hau!". 😀