Vang toring - Miscellanea
Vang die groen aantreklike
Vir my is kennismaking (toe nog in absentia) met die nuuskierigste visse - toring - het plaasgevind in 'n verre kaalvoet kinderjare. Nou, 'n paar dekades later, onthou ek nie presies waar presies nie: óf in die Pionerskaya Pravda-koerant óf in die Pioneer-tydskrif. Ek het op 'n kwatryn-raaisel afgekom: "Wees slu en versigtig. En dan is sukses moontlik. Gooi jou visstok behendig. En hy sal die aas gryp ... ". Die antwoord is duidelik.
Natuurlik kon ek dan nie weet dat nie alles in hierdie kwatryn met die werklikheid ooreenstem nie. Die toring is byvoorbeeld glad nie bang vir die boot nie. U kan letterlik naby die grasveld kom, waar hierdie vis graag wil bly, en nadat u die pleister skoongemaak het, gooi u die mondstuk kalm.
En die woord 'gryp' is skaars geskik vir die reël. Omdat hierdie vis melankolies en baie besluiteloos is. Nader sy aan die aas neem sy dit gewoonlik nie dadelik nie, maar druk, trek effens, sleep uit, neem dit in haar mond en spoeg dit dadelik uit en speel soms selfs daarmee. Asof 'nadenke': 'Om te neem of nie te neem nie?'
... 'n Paar jaar later het ek hierdie vis weer ontmoet in die verhaal van KG Paustovsky "The Golden Line". Die skrywer het geskryf: "Ruben het 'n toring gedra. Dit hang swaar aan sy skouer. Water het van die tersel gedrup, en die skubbe het so skitterend geskyn soos die goue koepels van die voormalige klooster ... Ons het die toring stadig deur die hele dorp gedra. Die ou vrouens leun by die vensters uit en kyk na ons rug. Die seuns het agter hom aangehardloop. '
Na hierdie kleurryke lyne wou ek hierdie vis hartstogtelik leer ken, en bowenal - om dit te probeer vang. Dit blyk egter dat van 'wil' tot 'vang' 'n afstand van aansienlike tydelike grootte is ... En tog het my droom waar geword, maar baie, baie lank gelede.
Watter soort vis is dit dan? Kom ons begin met die naam. Hier is wat ons bekende jagter en visserman S.T. Aksakov hieroor skryf in die boek "Notes on fish eating": "Alhoewel u sy naam kan uitspreek uit die werkwoord klou, want die tier, bedek met klewerige slym, kleef aan die hande, maar ek glo sterk dat die naam van die werkwoord kom skuur: vir 'n seel wat gevang word, selfs in 'n emmer water of 'n beker, veral as dit krap daarvoor is, dit onmiddellik vergiet en groot, donker kolle oor die hele liggaam gaan, en selfs direk uit die water gehaal word, het 'n twee -gesig, gladder kleur. Die mense het ongetwyfeld hierdie eienaardigheid van die tier opgemerk en dit 'n kenmerkende naam gegee. '
Benewens hierdie vermoë, kan blare maklik onderskei word van ander visse van die kripiniede familie deur sy voorkoms ... 'n Vet, lomp vis met 'n kort, lae lyf, bedek met klein skubbe en 'n dik laag slym, en as dit was met 'n afgekapte stert. Alle vinne is grys-geel en is, anders as ander kripiniede, afgerond.
Die mond is vlesig, klein, en in sy hoeke is daar 'n kort antenna. Die oë is klein, helderrooi. In die reël is die rug donker of donkergroen, die sykante liggroen met 'n goue glans, die buik is grys of liggeel. Maar die kleur van die seil hang grootliks af van die kleur van die bodem, die water en die plantegroei waaronder dit leef.
Die tak word aangetref in rivierbaaie, in kanale met swak strome, in mere, in verlate steengroewe, osboë en groot damme wat toegegroei is met riete, riete, riet en perdestert. En selfs waar daar geen onbegaanbare ruigtes is nie, in die sogenaamde "vensters" tussen waterlelies.
Maar dit is die ruigtes van waterplante (en hoe dikker - hoe beter!) - die gunsteling woonplekke van die lyn. Dit is onder hierdie plante wat hulle stadig swem op soek na voedsel. Daarom is dit nie verniet dat die sip in gewone taal 'stil water' genoem word nie.
Gewoonlik lei tier 'n eensame sittende leefstyl. Die vermoë om voort te plant, begin in die 3-4de jaar, met 'n lengte van meer as 20 sentimeter. Giet vind plaas in Junie-Julie, baie later as baie visse, by 'n watertemperatuur van + 19 ... + 20 grade Celsius. Dit lê eiers op die onderwaterdele van plante. Ten spyte van die hoë vrugbaarheid ('n volwasse wyfie kan tot 400 duisend eiers kuit), is bors nie oral in die Noordwes-water baie nie.
Die belangrikste redes vir hierdie verskynsel is waarskynlik die voortdurend verslegtende habitat en die feit dat daar te veel mense in die reservoirs waar die tak broei, wil smul aan die laat gelê eiers en dat die braai daaruit uitgebroei het.
Die tier voed op inseklarwes, wurms, skaaldiere, klein weekdiere wat dit in die onderste slik prooi. Daarom is daar baie slik in sy maag. Ervare vissers beweer dat die tak die grawe in die slik verraai deur kettings van gasborrels wat na die oppervlak opstyg. Dit is veral opvallend onder digte ruigtes.
Aangesien die tier in baie spesifieke toestande leef wat dit baie moeilik maak om dit te vang, is daar min mense wat bereid is (kom ons noem dit heersers) om na hierdie vis te hengel. Daarbenewens kan 'n swaar, depressief, vaag byt selfs die geduldigste hengelaar in balans bring. Daarom hengel min vissers doelbewus tert, meestal kom hulle byvangste voor, dit wil sê met ander visse (karp, brasem, kruiskarp).
Waarmee en waarmee om teel te vang
Hierdie vis word hoofsaaklik gevang met 'n vlotterstaaf en 'n jig. Baie minder gereeld - op die donkie. Maar die wydverspreidste was natuurlik vlotterstaaf... En sonder enige spesiale fieterjasies. Gereelde vlotterstaaf met blinde tuigwerk. Die staaf vir haar moet minstens vyf meter wees, matig styf. Hooflyn 0,3 mm, leier 0,25 mm. Dit is raadsaam om die lyn liggroen en die leiband donkergroen te verf. Hake - # 5-7.
Let veral op die vlotter. Dit moet baie sensitief wees, want die baie spesifieke byt van die tier is 'n soort toets van uithouvermoë en geduld. Om dit te doen, moet u twee korrels of 'n ander gewig optel sodat slegs 'n helderkleurige punt by die gelaaide vlotter uit die water steek.
Vir die vang van baars, 'n verskeidenheid van spuitpunte: bloedwurms, maaiers, kaddisvlieë, wurms, brood, pap, peulgewasse, graankorrels (veral mielies), stukke vars vis en selfs snye kaas. Egter 'n ware koninklike "gereg" vir bier, wat hy nooit sal weier nie - 'n geskilde kreefnek. Daar word opgemerk dat die wurm hoofsaaklik 'n klein seil vang. Alhoewel daar, soos hulle sê, geen reëls sonder uitsondering is nie.
Sowel onder hengelaars as onder outeurs van publikasies oor lynvisvangs is daar nie eenstemmigheid oor waar die aas moet wees om die belangstelling van die vis te maksimeer nie, wat veroorsaak dat dit byt. In die boek "Hengelaars" word dit byvoorbeeld aanbeveel: "... Die aas moet aan die onderkant lê - die lyn wat aan die haak hang, raak nie." In die tydskrif Rybolov beweer die skrywer die teenoorgestelde: "Uit my eie ervaring weet ek dat die seel selde van onder af byt. Terwyl ek in 'n masker onder water geswem het, het ek gereeld gesien hoe lyne meestal in die boonste lae van die water voed. ' In die nou uitgestorwe tydskrif "Visvang en visteel" is 'n sekere middelvariant voorgestel: "Dit word aanbeveel om die spuitkop 10-15 sentimeter van die bodem af te hou." In 'n woord blyk dit dat hulle, soos hulle sê, vang wie vir wat gaan.
As ek die ervaring van vissers saamvat, raai ek u aan om hierdie eenvoudige reël na te kom: as die bodem modderig is, moet die aas daarbo wees. As die bodem hard is, kan die aas daarop lê.
Maar as u 'n lyn gaan haal, moet u weet dat vang die suksesvolste is. op 'n lokplek... In hierdie geval is dit wenslik dat die aas gegeur is. U moet egter vaardig voer. U moet dit in geen geval direk doen tydens visvang nie. Omdat die aas naas die lyn ook ander visse lok - karp, brasem, kruiskarp, silwerbrasem, wat baie beweegliker is as melankoliese, stadige lyne en hulle altyd voor is. Vandaar die gevolgtrekking: om die plek van die vislyn te voer, moet vooraf wees. Vir aas kan u fyn gekapte wurms gebruik (sodat dit nie in die slik kruip nie), verskillende koeke, graankosies, gestoomde graankorrels.
Onlangs het dit wyer geword lynvis met 'n jig... Jigs is geskik (sien fig. een). Boonop is die vorm daarvan nie deurslaggewend nie, aangesien die aas self die spuitkop is en die jig eintlik as sinker dien. Die optimale gewig van die mees pakkende jigs is 0,8-1,5 gram.
Die spesifieke gewig van die jigs word bepaal deur die vistoestande. In swaar begroeide gebiede, sowel as in gebiede bedek met 'n digte laag alge, is dit verkieslik om swaarder jigs te gebruik.
'N Noodsaaklike (indien nie deurslaggewende!) Rol in die legkaart word gespeel deur knik... Dit is hy wat die spel van die aas bepaal en die byt aandui. Dit is die beste om te knik met 'n lengte van minstens 150 millimeter. Ervare vissermanne (gedeeltelik molotniks) voer aan dat ritmiese en gladde ossillasies die doeltreffendste is. Een van die moontlike opsies lyk soos volg: sonder skielike bewegings moet die jig na onder laat sak word. En sodra dit daaraan raak, moet jy dit met 5-10 sentimeter verhoog en dit liggies skud. Soms is 5-6 houe genoeg om 'n tout te lok. As daar binne 'n minuut geen byt is nie, moet u die jig oplig en na die kant skuif.
As daar geen natuurlike openings is nie, is dit nodig om 'n gebied met radiaal uiteenlopende "gange" in die grasstroke skoon te maak. Vanaf 'n boot moet u visvang aan die grens van ruigtes.
Daar is verskillende menings oor watter weer die gunstigste is om vis te hengel. Die meeste hengelaars vind die biet die beste byt op 'n warm, bewolkte dag met motreën. Daar is weliswaar geen reëls sonder uitsondering nie: soms vang hulle biesies op 'n sonnige dag, in die hitte. En wat is verbasend: soms is dit groter as op 'n bewolkte dag.
In die strewe na 'n groen aantreklike man ...
Die vermoë om 'n lyn te hengel word al lank beskou as die toppunt van visvaardigheid. Dit is baie, baie moeilik om 'n groot, versigtige, geheimsinnige "stil water" te lok om te lok. En dit is onder die onontbeerlike voorwaarde dat die plek van visvang korrek bepaal word, die plek van visvang gelok word, 'n geskikte pak gebruik word.
Selfs onder die ys, wanneer die sneeu net in die kalmte begin smelt, en strome smeltwater van die oewer af in die reservoere gorrel, begin die seep beweeg. Alhoewel hierdie vis tot die termofiliese spesie behoort, vertoon hy voeraktiwiteit teen 'n watertemperatuur van +6 grade Celsius.
Op die oomblik probeer die tier nader aan die oewer bly - die water word daar vinniger warm. Van daardie oomblik af kan dit vasgevat word, ondanks die feit dat daar 'n aanhoudende spreekwoord onder hengelaars is: "Sering blom - die seil neem."
Gestel jy het 'n geskikte plek gekry waar die lyne kan staan, hom 2-3 dae voor die visvang gevoed, en nou, nadat jy die aas gegooi het, wag jy op 'n hap met verstaanbare opgewondenheid. En toe, uiteindelik, het dit plaasgevind ... Dit is 'n beslissende oomblik: die byt van die tier is oorspronklik en heeltemal onvoorspelbaar, dus laat of haastig met die haak lei byna altyd tot 'n vis uit!
Die fyn lyn trek gewoonlik die spuitkop een of twee keer en sleep dit na onder of kant toe. Hier moet u nie huiwer met 'n vee nie. 'N Bytjie van 'n groot seil is 'n ander saak. Aangesien ek eerlikwaar nog nooit 'n groot lyn gehaal het nie, sal ek weer na S.T. Aksakov verwys, wat die byt en speel van hierdie vis baie kleurvol beskryf in die boek "Notes on the Snacking of Fish":
"…hulle is (lyne) hulle neem dit rustig en waarlik aan: meestal dryf die vlotter, sonder die geringste skud, onmerkbaar vir die oë, van sy plek na die een kant, selfs terug na die oewer - dit is 'n toring; hy neem 'n haak met 'n mondstuk in sy mond en vertrek stilweg daarmee; jy gryp die staaf, haak en die angel van die haak steek 'n deel van sy sagte, styf, asof in die mond geswel; die voet rus sy kop af, lig sy stert op en beweeg in hierdie posisie baie stadig langs die modderige bodem, en dan, as jy begin sleep; anders kan hy 'n paar keer op dieselfde plek soos 'n klip lê. As u voel dat die tier baie groot is, is dit onnodig om te hard te jaag en te sleep: u kan die haak breek as dit in die skaambeen van sy mond vassteek en val vir breek; hou die lyn effens styf en wag tot die lyn besluit om te loop; begin dan ry en ry lank, want hy is baie sterk en word nie gou moeg nie; pasop vir die gras: hy sal nou daarin jaag, verstrengel raak en gereed wees om 'n paar uur daar te bly. Doen dan wat u met 'n groot vis moet doen. '
Byna al die outeurs van publikasies oor hierdie vis skryf dat die tier 'n lengte van 60 cm en 'n gewig van 6-7,5 kg kan bereik (die maksimum gewig word meestal genoem - 7 kg). Ek glo dat die primêre bron van net so 'n figuur uit die hoofuitgawe "Animal Life" geneem is. Ek haal letterlik aan: "Lin bereik 'n lengte van 60 sentimeter en 'n massa van 7,5 kilogram."
Ek is nie 'n baie groot voering nie, en daarom onderneem ek nie om sulke afmetings van die lyn te bevestig of te ontken nie. Daarom stel ek voor om terug te keer na die reeds genoemde boek van S. T. Aksakov "Notes on the Eating of Fish." Dit is wat die mees gesaghebbende visserman oor die grootte van die lyn skryf ... "Daar moet gesê word dat ek nie heeltemal glo in die groot grootte en gewig van baie visse waaroor vissers praat nie; Hier, byvoorbeeld, die leuning: hoeveel van hulle het ek in my lewe oortref, hoeveel het ek gesien wat deur ander uitgevang of met verskillende visgereedskap gevang is; hoe kan ek nie ten minste een, indien nie teen veertien, dan ten minste tien of twaalf pond ontmoet nie? Die lyn van agt pond wat ek op die staalhof gesien en geweeg het, was twee kwartiere lank met 'n duim ... '(Ter inligting: 'n pond - 409,5 gram, 'n kwart - 17,8 sentimeter, 'n duim - 4,45 sentimeter).
Met behulp van eenvoudige berekeninge bepaal ons dat die lyn wat Sergey Timofeevich geweeg het, die lengte was veertig sentimeter en weeg 3 kilogram 276 gram... Daar moet in gedagte gehou word dat dit lank gelede was, ons sal dit figuurlik oorweeg selfs onder die "Tsaarwortel" (die jare van Aksakov se lewe 1791-1859) Destyds was vis (insluitend die lyn) "grootmaat ", en die hengelaars was nie donker en donker soos nou nie. Ja, en toe vang hulle nie so gesofistikeerd soos vandag nie, tackle.
Is dit dus moontlik om in 'n skrale hengeltyd 'n toring van 7,5 kilogram te vang? Ek dink nie so nie. Ter ondersteuning van hierdie feit sal ek verwys na die All-Russian Society of Fishermen, wat jaarliks ​​die Rekordvis van die Jaar-kompetisie hou. Daar is dus lyne van ongeveer twee kilogram. En nog een ding: selfs toe ek professionele vissermanne gevra het wat vis met nette vir 'n visverwerkingsaanleg gevang het, het niemand 'n toring van meer as 2 kilogram onthou nie.
Daarom raai ek my lesers, vissermanne, wat 'n lyn gaan vis aan, sterk aan om hulself nie te verlekker met die illusieuse hoop om baie lyne te vang of ten minste een wat 7,5 kilogram weeg nie. Vang minstens twee kilogram een ​​en verheug jou, want 4-5 gevange lyne is al 'n groot sukses. Tenkvleis is baie lekker, in die oor is dit ryk, goed en gebraai. En hy het ook 'n buitengewone voordeel bo ander visse: dit is nie nodig om klontjies van hom te verwyder nie. Derm dit, was die klewerige slym af en gooi dit in die ketel - die skubbe sal vinnig in kokende water oplos.
As u aan tafel sit, geniet u nie net 'n skottel tier nie, maar ook die herinnering dat u so 'n versigtige en taamlik seldsame vis kon uitoorlê.
Die seil, met sy olyfgroen en goue bronslyf aan die sykante en klein blink goudrooi oë, is 'n uiters mooi vis.
Tench woon in vlak, warm mere en damme met helder water, verkies kalm water.
In riviere kom dit voor in stil agterwater en rustige baaie. 'N Digte laag slym op die weegskaal dui aan dat die bors in die reël op skadelike, modderige plekke woon.
Warm water en digte alge is noodsaaklik vir die suksesvolle visvang van die baars.
Sommige van die kenmerke van die basis is verbasend. Die vis het 'n ongelooflike sterk en dik vel. Maar dit is nie die enigste wat die navorsers veral verbaas het nie. Die visorganisme kan 'n unieke proteïenstof produseer wat ander visse nie het nie - dit het kragtige antiseptiese eienskappe. Eksperimente het bevestig dat hierdie stof baie effektief is teen baie virusse, bakterieë en velparasiete.
Die teenwoordigheid van hierdie stof beskerm die lyn teen baie siektes wat ander inwoners van die reservoirs aantas. Dit het Japannese wetenskaplikes so geïnteresseerd dat hulle 'n kragtige antibakteriese middel uit die slym van die tak wou skep. Maar 'n paar jaar se navorsing het getoon dat dit werklik is, maar baie moeilik en duur is.
Wetenskaplikes was verbaas oor wat die visbloedtoetse getoon het. Dit het geblyk dat dit ichthiotoksiene bevat - stowwe wat giftige eienskappe het. Soortgelyke verbindings is voorheen geïdentifiseer in die karkasse van rivierpaling, pelamidkarp, tonyn en ander varswater- en seelewe. Die gevaarlikste is die paling. 'N Eksperiment is uitgevoer waar laboratoriummuise gebruik is - na kontak met 'n giftige stof vind die dood in byna 85% van die gevalle plaas, en baie vinnig - binne 10-30 minute.
Die maksimum konsentrasie van die giftige stof in die liggame van visse word gedurende die kuitperiode waargeneem. Navorsers kon nog nie vasstel wat die rede vir hierdie funksie is nie. Die goeie nuus is dat bierkarkasse 'n klein hoeveelheid ichthiotoksiene bevat, en dit hoef nie op te hou om hierdie vis te eet nie. Gifstowwe word vernietig tydens hittebehandeling van vis. Die enigste gevaar vir mense is die binnedring van 'n giftige stof direk in die bloedstroom.
Tench is 'n vis uit die karpfamilie. Kenmerkende eienskappe van vis word beskou as 'n unieke voorkoms, uitstekende smaak, pretensieloosheid in voeding. Dit is voordelig om vis saam met karp te teel - dit verhoog die inkomste aansienlik.
Aas en aas vir silwer karp. Tegnoplankton
Verskeie plantaardige lokaas is geskik vir die vang van silwer karpe. Die mees gebruikte groen ertjies, mielies, gesnyde komkommer. Die aanhangsels is gegeur met anys of sonneblomolie. As lokaas vir silwer karpvisse word jong blare van plante, deeg gemeng met koek, pulp van jong katsterte, semels, klappers, fyn gekap. Die belangrikste ding is dat 'n geiser by die aas ingesluit moet word, dan sal die dele daarvan begin dryf, 'n wolk kos sal visse lok.
Maar die Hongaarse tegnoplankton werk die beste van alle tuisgemaakte lokaas - dit is 'n geperste poeier in die vorm van silinders. Wanneer tegnoplankton in die water kom, begin dit oplos en vorm 'n wolk soortgelyk aan lewende plankton. Tegnoplankton word vervaardig met verskillende aromatiese toevoegings, insluitend: anys, frambose, knoffel, karamel, vanielje, ens. Die oplossingstydperk van die silinder is van een uur tot twee. In die silwer karp-sportvisvangkompetisie het die spanne wat hierdie aas gebruik het, die beste resultate behaal.
Braai in 'n pan
Linh kan op verskillende maniere gekook word, maar die maklikste manier is om in 'n pan te braai. Daar is weliswaar verskeie interessante resepte wat u kan gebruik.
Ons verhit die pan met plantaardige olie. Braai die toring aan die een kant en aan die ander kant vir 5 minute oor hoë hitte. Dan verminder ons die hitte en kook die vis tot goudbruin.
Stukkies vis kan met sout en peper gerasper word, in meel gerol en aan albei kante gebraai word tot bros. Voeg dan uieringe by die visspasies, braai dit nog 5 minute in 'n pan en gooi dan 'n bietjie water en laat die skottel prut tot dit heeltemal gaar is.
Sout die voorbereide karkas, peper en laat dit vir 15 minute staan. Smelt die botter in 'n braaipan. Ons verdun die meel met water, voeg 'n lepel suurroom, peper en sout by. Gooi die mengsel in 'n braaipan, meng met gesmelte botter en sodra die sous kook, sit die vis en laat dit 20 - 30 minute prut.