Ons glo daaraan dat kinders leer deur te speel. Hierdie spel word gestruktureer deur die omgewing wat deur Prof Lorus Malaguzzi, die derde onderwyser genoem word. Hierdie geloof van ons word gesteun deur die nuutste breinontwikkeling-navorsing en word daagliks bevestig
Ek het onlangs kaste reggepak en afgekom op lêers waarin elkeen van my kinders se herinneringe in geliaseer was. Een van hierdie briewe was gerig aan my oudste seun, Louis, wat nou alreeds 14 jaar in Amerika bly. Hy is ‘n begaafde elektroniese ingenieur, iemand wat nog steeds besig is om teen onreg en onregverdigheid in die samelewing te baklei. Hy het ook ‘n passie vir goeie onderwys en veral onderwys wat uit private inisiatief gegroei het. Die artikel waarna verwys word is André P Brink se artikel wat hy geskryf het vir sy seuntjie wat vir die eerste keer skool toe gegaan het. Ek het gedink dat hierdie brief wat ek aan hom geskryf het toe hy 20 jaar oud was en ek ‘n paar in die veertig dalk iets kan beteken vir ander ouers.
Jy is besig om jou vlerke te sprei, binnekort sal jy heeltemal onafhanklik wees. Dit is eers as jy jou eie gesin het dat jy weer ‘n herwaardering maak van die gesin waaruit jy gekom het. Ek sou so graag vir jou ‘n “gevleuelde woord” wou gee om saam te neem, maar synde net ‘n ma is nie een van my woorde gevleueld nie, net ma-woorde. Wat gee ek dan vir jou? “ ‘n Houtswaardjie en jou brood en melk …? Ouers is dikwels soos blinde mense in ‘n doolhof, sonder ‘n aanwysingsboek. Ons kry die mees kosbare pakkie om saam te dra deur die doolhof. Ouers het gewoonlik ‘n goeie idee waarnatoe hulle wil gaan, maar die pad en die aanwysings word maar stuk-stuk duidelik. In hierdie hele proses van “soek-en-vind” is dit nie net die kind wat opgevoed word nie, maar ook die ouer.