Hurray! | Tales of Ore
← EoP – Part 92
EoP – Part 93 →
This entry was tagged news, online, quotidian, soar, soar vandergeid, update, vandergeid, webnovel, writer, writing. Bookmark the permalink. Telugu Nayagarh Sc Unmarried Grooms - Boys - Telugu Nayagarh Sc Unmarried Groom Matrimony - ScMatrimony.com
Sc Matrimony > Telugu > Nayagarh > Unmarried Matrimony
Sc Nayagarh Unmarried Grooms
No matches for Sc Grooms
Malayalam Grooms	Tamil Grooms	Hindi Grooms	Bengali Grooms	Kannada Grooms	Oriya Grooms	Gujarati Grooms Elfenbloem rose queen - Tuinadvies
Bistroset metaal - grijs
€ 94,95 €159,95
Bistroset rustiek metaal bruin
Perkhekje Engelse roos 60 x 50 cm
Peterselie Green Pearl Lafheid - wat dit is, konsep en voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Lafaards is 'n konsep wat 'n negatiewe sosiale assessering het, wat die gebrek aan geestelike krag in 'n persoon impliseer om die nodige aksies of besluite te neem, om 'n ferm houding in die situasie van emosionele vrees en uiterste voorvalle te onderhou. Lafhartigheid, as 'n mens se kwaliteit, is nie 'n konsep wat sinvol is vir vrees nie, aangesien vrees en afgryse as meganismes vir oorlewing en oriëntasie in die buitewêreld dien. Hulle is natuurlik en gereeld, terwyl die persoon die bewegingsrigting handhaaf. Vrees korrigeer aksies, dwing een om meer aandag te gee, om meer in gedagte te hou met verskeie funksies om die strategie van prestasie te verander. Lafheid ontneem die vermoë om die situasie objektief op te spoor en stop alle menslike aktiwiteite. Gewoonlik word vorentoe beweeg in mense met 'n oorheersing van lafheid, omdat hulle in baie situasies nie net hul eie vordering stop nie, maar ook die beweging van die hele span.
Almal wys lafheid, maar diegene wat hierdie eienskap het, word die leier, word lafaards genoem. Dit is nutteloos om met sulke reaksies te stry deur 'n wilskrag, dit is net moontlik om jou eie moed te ontwikkel, as die teenoorgestelde van lafheid.
Die definisie van lafheid in enige bronne impliseer die houding teenoor hierdie kwaliteit as 'n swakheid, en die swakheid van die veroordeelde, kriminele. Dit word verklaar deur die feit dat 'n persoon onder die invloed van emosies in staat is om enige optrede te voer, soms kan 'n hoë mate van lafheid ernstige misdade opdoen. Dit blyk dat vrees werklik 'n sterk stimulerende effek kan hê, maar as daar 'n eienskap van lafheid in 'n persoon is, neem dit vernietigende vorms in.
Naas die vernietigende vorme van lafheid staan ​​verraad dikwels, aangesien, sonder om interne krag te hê om buite druk te weerstaan, 'n persoon se opinie sal verander om omstandighede aan te pas met die uitsluitlike doel om persoonlike negatiewe gevolge te vermy. Lafheid sluit persoonlike verantwoordelikheid in; die vermoë om besluite oor enige optrede rasioneel te neem; alle menslike aktiwiteite is onderworpe aan vrees. Dit is opmerklik dat vrees kan voortspruit uit 'n werklike bedreiging of gekonfronteerde probleme, maar dit word gelyktydig deur 'n persoon ervaar.
Versigtig moet jy onderskei tussen lafheid en versigtigheid, aandag, akkuraatheid - 'n tydelike toevlug, wat op die regte oomblik wag, het niks te doen met die gestopte aktiwiteit nie, wat eerder taktiek impliseer. Lafhartigheid wil nie noukeurig kyk en oplossings soek nie, dit kan nie wag of oplettend wees nie - dit is 'n blink instinktiewe gevoel wat 'n mens in 'n draai laat draai wanneer die bron van vrees nader.
'N Versigtige en minagtende houding teenoor lafaards in die samelewing, aangesien daar geen rede is om te wag op betroubaarheid van 'n persoon nie. Hulle word eers gered, die swak en hulpeloos in die moeilikheid verlaat, aan leuens en sabotasie toegewys ter wille van hul eie veiligheid en wins. Dit gebeur as gevolg van die vrees om geheime te openbaar, is moorde gepleeg. 'N Lafaard is 'n onbetroubare persoon vir gesamentlike aktiwiteite of verhoudings. Daar is immers geen hoofvermoë nie - verwerking van interne vrees.
In 'n normale ontwikkelingsituasie en met 'n harmonieuse persoonlikheid kan 'n persoon sy eie ervarings verwerk, die hoofwaardes op grond van morele norme, etiese beginsels en nie instinktiewe direkte reaksies uitlig nie. In 'n lafaard is daar geen beperkende faktore van interne beginsels nie, sodat instinkte gedrag kan lei. Baie van hulle is van mening dat lafhartigheid die vreeslikste vang is wat 'n mens na die vlak van 'n dier neerdaal. Vergelykings van die diereryk is ook nie heeltemal vleiend nie, want onder leeus, wolwe, olifante is daar 'n neiging om hul familie te beskerm, en nie lafhartige ontsnapping nie.
Lafheid help 'n persoon om weg te beweeg van die belangrikheid van belangrike sosiale en lewensake. Uitstel, konstante vermaak, doellose tydverdryf, aktiwiteitsgereedskap, waarvan die gebruik 'n lafhartige ontsnapping van 'n botsing met onaangename, maar veeleisende deelnemende momente organiseer.
Die probleem van menslike lafhartigheid
Die probleem van sulke manifestasies soos lafheid het 'n lang geskiedenis van filosofiese en militêre geskille. Hierdie vraag is deur Sokrates opgewek. Ongelukkig is daar nie 'n duidelike begrip van wat lafheid is nie, ondanks die duidelike definisie van 'n gegewe woord. Nou in elke enkele sosiale groep is daar 'n sekere begrip van wie 'n lafaard is en dit is nie verbind met die vervanging van konsepte nie, maar vir sommige is dit die een wat nie vinnig besluite neem nie. Vir ander is dit 'n moeder wat nie vir haar seun gestaan ​​het nie, maar vir die derde is dit 'n verraaier vir die moederland. Verskillende kategorieë van waardes en die algemene kulturele vlak van die samelewing bepaal ook lafaards.
In oorlogstyd was die houding teenoor lafaards skerp - hulle kon uitgevoer of gevange geneem word vir die lewe. Die betekenis hiervan was om die grootste deel van die bevolking te verseker, want in die oorlogstoestande kan die onstabiliteit van die interne kragte van een persoon miljoene lewens en die vryheid van 'n hele volk kos. Minder akute strawwe, maar noodwendig in elke samelewing en te eniger tyd - dit is 'n noodsaaklikheid wat die beskerming van alle individue verseker. Dit is 'n kunsmatige meganisme wat ontwikkel is oor duisende jare wat daarop gemik is om die spesie te oorleef. Daar is 'n straf vir lafheid op alle vastelande, ongeag of die nasie hoë-tegnologie is in die ontwikkeling daarvan of hierdie stam is sonder verband met die beskawing.
Lafaards is 'n uitsluitlike menslike probleem, aangesien daar nie so iets in die manifestasie van die dierewêreld is nie. Die meganisme wat die bestaan ​​van die spesie reguleer, maak die diere, wanneer hulle die gevaar benader, eers hul familielede in kennis stel, ondanks die aandag op hulself en die risiko van hul lewens.
Hoe meer geleenthede 'n persoon kry vir 'n aparte bestaan, hoe groter is die waarskynlikheid om lafhartigheid in die samelewing te ontwikkel. Niemand gee om oor die algemene welsyn nie, aangesien dit nie die individu raak nie, en die betekenis is uitsluitlik om sy posisie te behou. Hierdie neiging maak die konsep van lafheid meer vaag, maar verontagsaam nie die gesindheid van die publiek vir manifestasies van geestelike swakheid nie. Aanvanklik is desertors en militêre verraaiers lafaards genoem, diegene wat nie wou jag nie en hul lewens waag om die stam te voed, dit wil sê lafaards is diegene wat die lewens van baie mense gelyktydig direk bedreig. Hierdie herinnering aan die ontoelaatbaarheid van lafhartige gedrag word vasgestel op die genetiese vlak, behalwe dat die manifestasies van hierdie gehalte heeltemal anders word in die moderne samelewing.
In vredestyd word toenemend klem gelê op die morele kant van die lafhartigheidsproses, dit is nie meer die afwesigheid van aktiewe aksies nie, maar 'n afwyking van die gesprek, die onvermoë om verantwoordelikheid te aanvaar, 'n verandering in die lewe op 'n fundamentele manier. Selfs 'n eenvoudige ontmoeting kan byvoorbeeld 'n lafaard manifesteer deurdat hy nie na haar sal kom nie, omdat hy geleer het dat belangrike sake bespreek sal word. Persoonlikheidsvermoeidheid word die oorsaak van 'n toenemende manifestasie van morele lafheid in 'n persoon. Mense verlaat kinders, verlaat gesinne uit vrees vir verantwoordelikheid, maak kritiese foute, of slaan voornemende werk uit, en vrees vir 'n verdere toename in verantwoordelikheid.
Die probleem van menslike lafheid bly relevant en word aangepas saam met die sosiale herstrukturering van die belangrikste sosiale modelle van interaksie en die onmiddellike werklike siviele situasie. 'N Mens kan nie as 'n verwysingspunt gebruik maak van die voorbeelde wat 'n paar eeue gelede van lafhartigheid gepraat het nie, want miskien is daar eenvoudig geen voorwaardes vir manifestasie nie, maar ander het verskyn en daar is nuwe kriteria nodig.
'N Lafaard manifesteer hom om passief te wees, en enige aktiewe optrede is slegs gerig op die vermyding van enige ander wat nodig is, maar waargeneem word, as gevaarlik. Levendige en onvergeeflike voorbeelde van lafhartig gedrag manifesteer hulself in oorlogstyd, wanneer 'n ten volle bekwame persoon uit diens ontsnap. Dit kan ook verlate wees van die slagveld, selfbeseerde wonde vir spoedige gestuur na die hospitaal, oorgawe aan die vyand van hul mede-soldate in ruil vir beloftes om lewens te red.
In krisissituasies word lafheid geopenbaar deur die gebrek aan menslike deelname aan die oplossing van 'n algemene oorsaak of ongeluk. So 'n lafaard kan verwys na 'n skielike swakheid in die geval van 'n vuur, onthou skielik oor die onvoltooide besigheid by die huis wanneer 'n vriend hulp nodig het om te verdedig teen oortreders.
Weiering van risiko's kan beide 'n manifestasie van omsigtigheid en lafheid wees. Die belangrikste is om die konteks van die situasie in ag te neem. As 'n persoon verlam is van vrees en hy weier om op 'n tou van 'n brug te spring, kan dit 'n logiese besluit wees. Maar die weiering om met 'n valskerm uit 'n brandende vliegtuig te spring, word nie geregverdig deur die lewe te red of deur 'n besluit wat gesond is nie, en 'n persoon wat weier om 'n sprong te maak, vertraag die lyn en stel die ander in gevaar.
Die lafaard gaan nie na die owerheid om die probleme wat verband hou met betaling te vind nie, uit vrees om sy werk te verloor. Die man sal nie vir sy vriendin ingryp nie, met die vrees van 'n geveg met boors of antisosiale groepe. 'N Vriend sal nie woorde van ondersteuning aan sy vriend sê in die teenwoordigheid van 'n groot aantal veroordelende of selfs een belangrike persoon nie.
Almal het swakhede, waarop menslike gedrag afhanklik is. In elk geval vind verraad van 'n soort van universele of sosiale waardes plaas ten gunste van vrese en sy eie illusoriese welstand. Die illusie is dat voortdurend weghardloop van probleme, 'n lafaard nie net die situasie ten gunste van verandering oplos nie, maar ook bydra tot verergering.
Kyk na die video: Selfbeheersing is ŉ geskenk. Daaglikse Oordenking - 3 Augustus 2018 (Oktober 2019).