Nelson Mandela: Aftrede — Google Arts & Culture
Nelson Mandela: Aftrede
Die Nelson Mandela Stigting het alles aangepak waarvoor Mandela fondse kon insamel en wat nie inbreuk gemaak het op die werk van sy ander twee erfenisorganisasies nie. Die hoof-fokusgebiede was onderwys (van die bou van skole tot navorsing van die spesiale uitdagings van onderwys in landelike Suid-Afrika), MIV/vigs (van voorspraakwerk tot die uitreik van toelaes ter ondersteuning van navorsing), en "vrede en versoening" (van ondersteuning van die vredesproses in Burundi tot navorsing van demokratisering in Afrika).
In 2004 het Mandela aangekondig dat hy uit die openbare lewe sou uittree, en het die omskepping van sy napresidensiële kantoor as die Nelson Mandela Centre of Memory and Dialogue ingehuldig. Dit sou 'n verdere ses jaar neem voor hy ten volle kon onttrek en die res van die lewe wat hy so ryklik verdien, kon geniet.
Nelson Mandela het meer as een keer afgetree.
Twintig jaar nadat in London se Wembley-stadion 'n konsert gehou is wat 'n oproep gedoen het vir Nelson Mandela se vryheid, het hy op 'n ander verhoog in die stad gestaan en 'n nuwe generasie opgeroep om hul deel te doen om die wêreld te help.
Die Nelson Mandela Stigting is opgestel as 'n kantoor vir Nelson Mandela toe hy in 1999 as president van Suid-Afrika uitgetree het.
Toe mnr Mandela aan die einde van 2010 heeltemal uitgetree het, het die Nelson Mandela Stigting die Nelson Mandela Centre of Memory and Dialogue geword.
Nelson Mandela se tweede groot boek na sy aftrede het vinnig 'n internasionale topverkoper geword.
Kort voor die wêreldwye bekendstelling van die boek het mnr Kathrada en sy jongste dogter Zindzi Mandela aan hom 'n vooruitkopie oorhandig. Die Nelson Mandela Centre of Memory and Dialogue was in staat om 'n video-opname van hierdie oomblikke te maak.
Hy het Nyerere se dialoogmodel gevolg en daarop voortgebou, en sy ingryping het gelei tot die ondertekening van die Arusha Vrede-en-versoening-ooreenkoms op 28 Augustus 2000. Nadat president Jacob Zuma in Oktober 2001 by hom oorgeneem het, het mnr Mandela steeds ondersteuning en advies verskaf.
In Maart 2001, na drie Afrika-regerings ingestem het om vredesmagte na Burundi te stuur, het mnr Mandela aan Kofi Annan, sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies, geskryf. Hy het aangedui dat, alhoewel België ingestem het om die koste te dra, hy dankbaar sal wees as die VN enige tekort sal dek.
Hy het geskryf dat sterftes voortduur ondanks vordering om die onderhandelingstafel: "Ons het gereël dat troepe [van Suid-Afrika, Ghana en Nigerië] na Burundi gestuur word om 'n einde te maak aan die slagting van onskuldige burgerlikes."
Hy was dalk 'n vryheidsvegter, 'n politieke gevangene, 'n Nobelvredespryswenner, 'n voormalige president en 'n rateltaai taktikus . Maar Nelson Mandela is ook bekend vir sy sin vir humor.
In 2002 terwyl hy op sy jaarlikse vakansie was, het hy die tyd geneem om 'n humoristiese brief aan 'n kameraad te skryf. Mnr. Mandela het die brief aan Kgalema Motlanthe, 'n voormalige politieke gevangene, en toe sekretaris-generaal van die African National Congress, gerig.
Hy het opgemerk dat hy die ANC se 90ste verjaarsdagviering op televisie gekyk het en gesien hoe "twee bekende swaargewigte" van die organisasie se hoofkantoor "vrolik met die skare dans".
"Ek is seker diegene wat gesien hoe rats hulle met hul passies was, was geweldig beïndruk. Hulle sou verwag het, soos sommige van ons het, dat hulle lomp sou beweeg in pas met waardigheid en konvensie.