Verder moet vertalers van Nederlandse boeke deur die Nederlandse en Vlaamse vertaalfondse goedgekeur word voordat ‘n produksie- en vertaalsubsidie toegestaan word. ‘n Neerlandistiese vertaler sal moeilik geakkrediteer word. Ten slotte kan verwys word na Luce Irigaray se term womanspeak. Veelvuldigheid is ook in hierdie geval die onderskeidende eienskap, maar Irigaray slaag daarin om dit konkreet te omskryf as ‘n skryfstyl wat gekenmerk word deur vloeibaarheid, sintuiglikheid en ‘n weerstand teen alle vasgestelde vorme en idees (Irigaray in Ruthven 1984 en Moi 1985). Wat nie in die bloemlesing weerspieël word nie, is die kruisbestuiwng tussen vers- en ander kunsvorme wat al kenmerkend deel van die fees geword het. ’n Boeiende skildery-uitstalling deur digters soos Heilna du Plooy, Andries Bezuidenhout, Sheila Cussons, Breyten Breytenbach, Trienke Laurie, Carina Stander en Rosa Smit was te sien. Nuwe gevolge ook. Starend na die opkomende jaar op die strand Op die oomblik vertaal ek gedigte van Joan Hambidge en lees ek Johann Lodewyk Marais se Aves, Johann de Lange se Weerlig van die ongeloof, T.T. Cloete se Onversadig, Ingrid de Kok se Seasonal Fires, die versamelde gedigte van Ted Hughes en ook Carol Ann Duffy.