Plant bloubessies in 'n somerhuisie: wanneer is dit die beste om in die lente te plant, hoe lyk die plant en hoe om dit voor te berei, stap-vir-stap-instruksies * Tuin
As dit tyd is om wilde bessies te pluk, stel hulle belang in tuiniers wat somerhuise besit. Dit is nie verbasend nie, want sulke vrugte bevat baie nuttige spoorelemente en vitamiene. Aangesien die pluk van wilde bessies moeilik en noukeurig is, het telers variëteite geteel wat reg in die tuin kan groei. En bloubessies is op hul lys.
Bloubessie botaniese beskrywing
In die natuur word bloubessies in groot getalle naby dennebome aangetref. Hierdie ligging is te danke aan soortgelyke voorkeure in grond, omgewing en grondwater. Die mees algemene bessie in die noordelike streke van die wêreld. Dit kan gevind word in die taiga, Noord-Amerika en Europa.
Het jy geweet? Die mense noem die plant anders. Die gewildste woorde is bloubessie, chernega, bloubessie en bloubessie.
Bloubessies is 'n langtermyn ondergroeide struik. In plantkunde behoort dit tot die Vereskov-familie en die genus Vaccinium. Die Latynse naam van die genus, Vaccinium, beteken in vertaling "koei", van vacca - "koei". Daar word geglo dat die plant 'n soortgelyke naam gekry het as gevolg van die aktiewe oes van boere van sekere spesies vir veevoer.
Die spesifieke naam is mirtaberblaarbes, Vaccinium myrtillus. Dit is gegee as gevolg van die ooreenkoms met bloubessies met 'n ander plant - mirtle. Die naam "bloubessie" kom van die kleur van bessies en sap. Die violet-swart pigment is so stabiel dat dit vir weke nie afwas nie. Die naaste familielede van die bessie word beskou as veenbessies, bloubessies en bosbessies.
'N Baie groot oes word slegs geoes deur op 'n persoonlike stuk grond te groei, dus moet die tuinier die reëls ken vir die versorging van die struik en in die oop grond plant.
Die afgelope paar dekades is 'n groot aantal kunsmatige variëteite geteel. Dit verskil van bosbessiebessies deurdat hierdie bessie gekruis is, byvoorbeeld met bloubessies. Ten spyte van die verandering in gene, is die weergawe van die plant wat bedoel is om in die tuin te groei, op geen manier minderwaardig as dit nuttig is nie.
Bloubessies kan geïdentifiseer word deur die volgende beskrywing:
Hierdie struik is verdoof en neem die blare op vir die winter.
Die wortelstelsel is groot. Baie klein lote vertak vanaf die hoofstam. Die wortel dring hoogstens 15 cm die aarde binne en in hierdie geval bly die struik stewig in die grond vas.
Grondlote het 'n bruin tint. 'N Bos kan verskeie lote hê. Die oppervlak van die stam is dik, effens gerib. Hulle het klein geute wat help dat die water direk na die wortel dreineer.
Baie takke vertrek vanaf die hoofstam. Sommige van hulle is groen, dit is jong lote. En die ander is bruin. Dit is die takke wat gevoelloos is.
Die hoogte van die bloubessiebos kan 50 cm bereik. Die kleinste - 10 cm. Hierdie waarde hang af van die plantsoort.
Op kort blomblare word ovaalvormige blare aan die takke geheg.
In die herfs kry die blare 'n helderrooi kleur.
In die lente begin blomme verskyn. Hulle het 'n kenmerkende, nie-beskrywe, groen-pienk kleur. In 5 naeltjies verdeel. Elke blom het 10 meeldrade en 'n pistil. Dit word laat sak sodat die druppels tydens reën nie stuifmeel neerdaal nie. Bestuif deur hommels en bye.
Die bessie het 'n afgeronde vorm. Die deursnee is van 0,6 tot 1 cm. Dikwels is dit donkerblou, amper inkkleurig. Op die oppervlak is daar 'n klein blouerige deklaag wat maklik deur kontak verwyder kan word. Binne is die vrugte pers. Sap vlek die menslike vel vinnig en permanent.
Die vrugte van die bos begin in Julie en duur tot September.
Bloubessiesade kan gedra word deur voëls wat daarvan hou om bessies te eet.
Die sade is baie klein. Hulle is in die bessies geleë en word nie verteer nie.
Dit is nie moeilik om kultivars te verbou nie, maar om 'n goeie oes te kry, moet u die vasgestelde reëls volg.
Die plant verdra maklik koue en droogte. Dit groei goed in bykans enige grond. Feitlik nie beïnvloed deur siektes nie en word nie deur plae beïnvloed nie.
Die versamelde bessies word gereeld gevries vir die winter, gedroogde, gemaakte konfyt en ander voorbereidings. Saam met blare word dit dikwels in volksgeneeskunde gebruik. Bloubessies word gereeld in ontwerpgroepe aangetref, wat die rol van 'n sierplant speel.
In die meeste gevalle is die tyd om bloubessies te plant, afsonderlik vir elke streek van die land. Aangesien bloubessies van die koelte hou, word dit aanbeveel om 'n droë herfs- of lentedag te kies.
Waarom is dit beter om in die lente te plant?
Daar is 'n mening, en dit is nie onredelik dat u in die lente moet weier om bloubessies in die land te plant nie. Dit is egter slegs relevant vir inwoners van die suidelike dele van die land.
Belangrik! In die eerste maande na plant word dit aanbeveel om die bosse kunsmatig in te kleur. Andersins kan die son se strale fyn blare verbrand.
Die beste lente vir die aanplant van bloubessies in die sentrale en noordelike streke is die laat lente. Dit is op hierdie tydstip van die jaar dat ryp nie sal terugkeer nie. Oor die somer sal nuwe saailinge sterker word en hulle onafhanklik voorberei vir die komende oorwintering.
As u bosse plant in die herfs, is daar 'n groot waarskynlikheid van plantdood, want gedurende hierdie periode begin die eerste ryp op die grond al verskyn, en die temperatuur daal met 'n hoë spoed.
Die keuse van 'n land om te land
Volgens die beskrywing is die kulturele bessie feitlik nie anders as die bos nie, maar die prosedure vir die plant, vertrek en die keuse van 'n plek is heeltemal anders. As die bos in die bos voortdurend in die skaduwee is, dan is dit in die tuin die beste vir hom op 'n sonnige plek. As daar nie genoeg lig is nie, sal die hoeveelheid opbrengs daal, en die bessies afneem.
'N Sterk wind, veral koud in die winter, word beskou as een van die vyande van kultivars. Daarom word die suidelike dele van die tuin, wat feitlik nie geblaas word nie, gekies. Dit kan 'n klein tuin agter 'n gebou of 'n heining wees. Hier word dikwels 'n spesiale mikroklimaat geskep. En sneeu wat lank lê, beskerm plante teen dodelike ryp. In hierdie gevalle is die kothuis 'n ideale plek om 'n plant te laat groei.
Van watter grond hou bloubessie
Bosbessiebosse is baie veeleisend vir die samestelling van die grond. Dit moet ook 'n spesifieke suurvlak hê. Grondwater moet ook op 'n afstand van 40-60 cm van die oppervlak af geleë wees. As hulle dieper lê, sal die plante meer gereeld moet natgemaak word.
Dit moet die plant van bessies in die laaglande of op kleigrond laat vaar. Vog wat hier opgehoop word, beïnvloed die ontwikkeling van die plant sleg. As gevolg van die oormaat daarvan, kan wortels begin vrot. As daar naas leem geen ander grond is nie, kan u dit los en sand byvoeg. Vir elke 1 m² word 'n emmer met hierdie materiaal bygevoeg.
Die volgende stowwe word toegelaat vir 'n jaar voordat hulle bosbessiebosse plant:
ammoniumsulfaat en ammoniumnitraat 20 g elk;
nitroammophosk en kaliumsulfaat van 10 g per 1 m².
Wat moet die suurheid van die grond wees?
Grondsuurheid is baie belangrik vir bloubessies. Dit moet effens oorskat word: gewoonlik wissel hierdie aanwyser van 3,8 tot 5 pH. Aangesien hierdie vlak in die meeste gevalle nie in swart grond aangetref kan word nie, moet dit kunsmatig versuur word.
Hoe om die aarde te versuur
Daar is verskillende maniere om suurheid by te voeg in die omgewing waar hierdie gewas groei. Die eerste is deklaag. Vir hierdie proses word 'n suur materiaal gekies; meestal is dit afval van die verwerking van konifere of struike. Die gevalle naalde en boombas is volop in bors, en is ook ideaal om deklaag te vorm. U kan saagsels van spar of denne gebruik.
Tweedens het kunsmatige hoë suurgehalte tydens natmaak geskep. Hiervoor word enige voedselsuur bygevoeg tot 10 liter water: sitroon- of tafelasyn. Derdens word chemikalieë bekendgestel.
Tuin swael is 'n uitstekende manier om die suurinhoud in die grond te verhoog. Hierdie poeier kan albei deklaag verwerk en die aarde se oppervlak onder 'n bos uitspoel. Terselfdertyd word die aanwysings oor die hoeveelheid chemikalieë wat gebruik word streng nagekom.
'N Paar dae voor plant word toegelaat om die terrein met 'n oplossing van oksaalsuur of sitroensuur teen 15 g per 10 liter te giet. As appelasynasyn gebruik word, benodig dit 100 ml per 10 liter water. Gepoeierde swael los ook op in vloeistowwe. Sy benodig 60 g per 1 m².
Om 'n nuwe plek op die bosse te laat wortel, kan u 'n stof genaamd hydrogel gebruik. Om 'n mengsel op een bos te skep, benodig u slegs 10 g stof en 3 water. Die stof moet swel, dan word dit met die aarde gemeng. Die eienskappe van 'n hydrogel is dat dit 'n lang tyd vog kan behou, maar dat dit terselfdertyd die wortelstelsel teen die oormaat daarvan kan beskerm. En dit is baie belangrik vir 'n jong bloubessie-saailing.
Belangrik! Hydrogel verhoog die plant se weerstand teen spanning, het 'n gunstige effek daarop, voorkom droog en verhoog die opbrengs.
Om 'n bosbessiebos korrek te plant, moet u 'n gedetailleerde stap-vir-stap prosedure volg:
Pitte moet 1 m van mekaar af geleë wees. Hul diepte moet gelyk wees aan 80 cm en 'n breedte van 60 cm.
Dreinering word onderaan die uitsparing gelê. Dit kan klippies, uitgebreide klei en voorbereide substraat wees.
Die grond is gevul met water. Dit is belangrik om te wag vir die volledige opname daarvan.
Die erdklont word effens warm, die wortels van die plant word reguit gemaak en op die bodem van die kuil gesit.
Die aarde giet sodat die saailinge daarin nie diep gaan nie.
Weereens word 'n gewone seestraat gehou.
Nadat vog opgeneem is, word 'n laag deklaag gelê. Gebruikte bas, naalde of saagsels.
Video: hoe om bosbessies te plant
U moet weet dat die voortplanting van die bloubessiebos moontlik is deur die moederplant, steggies, saailinge of sade te verdeel.
Om 'n bed met bloubessie-saailinge te plant, moet u twee of drie jaar oue plante koop. Die aankoop word in gespesialiseerde winkels of kwekerye gedoen - slegs in hierdie geval ontvang die tuinier plantmateriaal in houers. As u 'n bos daarsonder koop, kan die blote wortels vinnig uitdroog en die plant sal nie wortel skiet nie.
Net voor planttyd word die saailing verwyder en 30 minute lank in water gesit. Die volgende proses word hierbo beskryf.
U kan self die sade kry - hiervoor benodig u slegs bessies wat op u webwerf gekoop of gekweek word.
Geoes ryp bessies word uit die bos gepluk.
Met behulp van geïmproviseerde middele word hulle fyn gemaal en met water gevul.
Die vloeistof word verskeie kere gedreineer om ontslae te raak van sap en gedrewe ongeskikte materiaal.
Die sade wat op die bodem gevestig is, word gedroog en in turf geplant, wat in 'n houer geplaas word.
Daarna word die houer in die kas geplaas. Die kweekhuis word gereeld geventileer, en plantmateriaal word natgemaak.
Vir die winter word die tenk in 'n kamer gebring waar 'n konstante temperatuur van +5 ... + 10 ° С gehandhaaf sal word. As u dit in die tuin agterlaat, is die oppervlak bedek met agrovesel, wat in verskillende lae gevou is.
In die lente, wanneer die grond heeltemal van permafrost ontslae is, moet die bedekkingsmateriaal verwyder word, en die saad wat ontkiem het, moet in aparte potte geplant word. Hier groei die saailinge steeds. Vir hierdie doel is 'n skaduwee en beskut teen die winderige plek geskik. Na 'n jaar kan bosse in die oop grond geplant word.
Jong lote wat geskik is vir die steggies, word vroeg in Julie gesny. Hulle lengte moet van 5 tot 7 cm wees. Die resulterende materiaal word afgewerk en in 'n spesiale oplossing geplaas wat die groei van wortels stimuleer.Onder die moderne medisyne word 'Kornevin' en 'Heteroauxin' onderskei. Net so 'n uur se steggies in so 'n samestelling.
Turf word in die pot gegooi. 1 houer word in elke houer geplant. Onmiddellik na plant word die materiaal natgemaak en met 'n film bedek.
Binne een maand word die lote en ventilasie konstant besproei. Sodra die wortels verskyn, moet bloubessiebosse in die oop grond geplant word om te groei. In hierdie toestand ontwikkel hulle tot aan die begin van die herfs of tot volgende jaar.
Verdeling van die moederbos
In die herfs, voor die koue weer begin, word een van die dikste bosbessiebosse heeltemal van die grond gegrawe. Dit word deur 'n skerp voorwerp geskei sodat twee verskillende plante verkry word, elk met volledig gevormde wortels en knoppe.
Die proses, wat uit die moederbos geneem word, word gedeeltelik genoem. Dit kan as 'n volledig gevormde saailing gebruik word om in oop grond te plant. Die optimale aantal gesonde knoppe op die loot is ten minste 5 stuk. Die plantprosedure is soortgelyk aan bogenoemde. Dit word toegelaat om 'n gedeeltelike lote in 'n pot oor te plant, maar dit moet binnenshuis gelaat word vir die winter.
Tuinbosbessiebos benodig konstante, maar eenvoudige versorging. Die nakoming van landbouregulasies is verpligtend vir elke tuinier wat 'n goeie en ryk oes wil kry. Vir elke prosedure word gedetailleerde reëls hieronder aangebied.
voorbereiding vir die winter;
plaag- en siektebeheer.
Hierdie prosedure word beskou as een van die belangrikste en tydrowend. Elke bos benodig oorvloedig, maar nie konstant nie, maar afhangende van die omstandighede wat natmaak. As die weer warm is, word die water meer gereeld as 2 keer in 30 dae uitgevoer. Andersins is 'n maksimum van 3 besproeiings per maand voldoende.
Die hoeveelheid water wat ingevoer word, sal elke keer verskil. Die kern van die prosedure is om te verseker dat daar voortdurend klam aarde onder die bos bly, maar dat water nie ophoop nie. In geen geval mag vogtigheid toegelaat word nie. Vog moet eweredig versprei word tot 'n diepte van 15-25 cm.
Dit word aanbeveel om een ​​keer nat te maak met die byvoeging van sitroensuur. Dit sal dien as 'n uitstekende manier om die grond verder te oksideer.
Baie tuiniers beweer dat gekweekte variëteite van bloubessies feitlik nie die bekendstelling van organiese kunsmis duld nie, daarom moet hulle 'n spesiale komplekse mengsel van minerale verbindings kies. Dit word aanbeveel om dit een keer per jaar te maak met die begin van die eerste warm lentedae. Op dieselfde tyd van die jaar kan u die grond addisioneel bemes met 'n klein hoeveelheid saagsels, ou naalde of bome.
Het jy geweet? In Krasnovishersk (Rusland) word daar jaarliks ​​'n bloubessiefees gehou. In 2012 is 'n taart met hierdie bessie van meer as 70 m lank hier gebak en beland in die Guinness Book of Records.
Die eerste snoeiprosedure moet uitgevoer word as die struik minstens drie jaar oud is. Na die implementering daarvan moet die plant met minstens sewe gesonde lote bly. Die takke wat ouer as 4 jaar is, word tot 'n lengte van 20 cm geknip, en dit word geglo dat so 'n tegnologie volgende jaar 'n groter oes moontlik sal maak.
Snoei word ook gedoen om ouer bosse te verjong. Hul ouderdom moet langer as 15 jaar wees. In hierdie geval word absoluut alle takke tot 20 cm lank gesny.
In twee gevalle is 'n bosoorplanting gewoonlik nodig: dit moet verjong word, of die plant het 'n nuwe plek nodig. Afwisselende plante verdra dit vinnig om na 'n ander plek te beweeg. Om hierdie prosedure uit te voer, hoef u net 'n struik vanaf die oorspronklike ligging te grawe terwyl u 'n klont aarde om die wortel hou. Op die nuwe werf word 'n gat gegrawe deur die tegnologie wat tydens landing gedoen word.Die ideale tyd, afhangend van die streek, is laat herfs of vroeë lente.
Het jy geweet? Die meeste bloubessies word in die Verenigde State, Maine, verbou.
Al die bloubessies, selfs die soort wat kunsmatig geteel word, is winterhard, dus u moet geen spesiale en verpligte aksies uitvoer om dit teen koue te beskerm nie. Indien verkies, kan die tuinier die takke van die plant met 'n film of ander materiaal wikkel. In hierdie vorm is hy nie bang vir selfs ernstige ryp nie.
Tuinbloubessies, soos wilde bessies, is bestand teen siektes en plae. Maar in sommige gevalle sal sy ook 'n stel voorkomende maatreëls nodig hê.
As 'n voorkomende maatreël, kan u aanplantings met insekdoders en swamdoders in die vroeë lente behandel. Dit is ook nodig om voortdurend 'n visuele inspeksie van elke individuele struik te doen.
As klein insekte tydens die waarneming opgemerk word, is onmiddellike bespuiting nodig. Die meeste bloubessies word deur plantluise en skaalinsekte aangetas. U kan van hulle ontslae raak met behulp van moderne medisyne "Actara" of "Actellik."
Van die siektes word struike die meeste aangetas deur roes en grysvorm. In albei gevalle is hul patogeen 'n swam. Om dit te bestry word enige van die gewilde preparate wat gebruik word vir swamdoders gebruik. soos Fundazole. Hulle kan in winkels in oorvloed gevind word. Bordeaux vloeistof sal ook hier help. Die gevaarlikste siekte is spotting. In hierdie geval word die aangetaste bos opgegrawe en verbrand, die aarde rondom opgegrawe.
Alhoewel bloubessies en onpretensieuse plante, moet die saak toevallig nie gebeur nie. Met sorgvuldige sorg, sal dit u verbly met 'n oorvloed groot sappige bessies, daarom word aanbeveel om die bogenoemde reëls na te kom. Dit waarborg die veiligheid van u plantasie vir baie jare. Die belangrikste ding is om lief te hê vir tuinmaak, en dan sal jy slaag.