Fiksie | SARIE
Fiksie	deur Izak de Villiers
Min of meer in die trant van: 'n Knap speurder – met groot persoonlikheidsgebreke – word gekonfronteer met 'n reeks geheimsinnige moorde op 'n klein dorpie. Die dorp se mooi jong dokter help hom. Sy is ook 'n teiken vir die reeksmoordenaar, maar die speurder red haar net betyds voordat sy geboei in 'n diep ou kelder in ellende sterf. Hulle val in mekaar se arms terwyl polisiesirenes rondom hulle loei. Die speurder se probleme verdwyn ook sommer in die niet.
Aan die ander kant: Jy wórd self die held of heldin. Jy word ook soms die skurk of die verontregte. Een van my groot fiksiehelde is 'n gewese Amerikaanse militêre polisie-offisier wat sy "pakket gevat" het, van plek tot plek ryloop waar hy los werkies doen en gewoonlik by die oplossing van een of ander geheimsinnige misdaad betrek word. Hy koop vir hom klere by die goedkoopste winkels en het selde meer as 'n paar dollar kontant by hom. Die man kan skiet, die skurke se plan raai, hulle nekke inslaan, en af en toe 'n vrou liefkry. Maar aan die einde van elke storie gaan staan hy maar weer langs die pad en gooi duim na vreemde plekke …
Maar die liefde, al word dit gemaklik in rillers ingevleg, werk natuurlik nie so nie. Dit is eerder: "… Ragel was mooi gebou. Sy was beeldskoon. Jakob het haar liefgehad en hy het vir Laban gesê: 'Ek sal sewe jaar vir u werk vir u jongste dogter Ragel.'" (Gen. 29:17-18) Jakob was gebind aan hierdie pragtige vrou en het met haar op die hoogtes van die liefde gedans en in die laagtes van smart oor haar dood getreur.
Dis nie die fiksie van 'n nonchalante held op die grootpad nie. Dis die realisme van die liefde en die lewe. Dis ook die misterie, want deur dit alles weef God 'n plan: Vanaf die oomblik toe Jakob in 'n oogwink op Ragel verlief raak by die waterput, tot op die dag toe Hy sy volk – Jakob se nageslag – na vryheid deur die woestyn gelei het en verder. So is ons ook deel van 'n plan wat soms vér reik, met liefde en al die hoogtes en hartseer wat daarmee saamgaan.