CAP-hervorming: 'n uiteensetting van die belangrikste elemente - EU Reporter
GLB-hervorming: 'n Verduideliking van die belangrikste elemente
onderhewig aan formele goedkeuring deur die Raad en die EP as 1st lees ooreenkoms - die Kommissie, die Raad en die Europese Parlement (EP) het 'n politieke ooreenkoms oor die hervorming van die gemeenskaplike Landbou Beleid bereik. Die meeste elemente in triloog ooreengekom op Junie 26, en die laaste oorblywende kwessies (gekoppel aan die Multi-Finansiële raamwerk pakket) is in September 24 gefinaliseer. Op grond van die voorstelle van die Commissie van Oktober 2011 (sien IP / 11 / 1181 en MEMO / 11 / 685), het die ooreenkoms betrekking op vier basiese regulasies van die Europese Parlement en die Raad vir die gemeenskaplike landboubeleid - i) oor direkte betalings, ii) die organisasie vir die gemeenskaplike gemeenskaplike mark (CMO), iii) landelike ontwikkeling en, iv) 'n horisontale regulasie vir finansiering, bestuur en monitering van die GLB. Die Kommissie berei nou al die relevante gedelegeerde en implementeringswette voor sodat die nuwe reëls volgende jaar in werking kan tree, of vanaf Januarie 2015 vir die meeste van die nuwe reëlings vir direkte betaling. Afsonderlike 'oorgangsreëls' vir 2014 word bespreek en moet voor die einde van die jaar deur die Raad en die Europese Parlement goedgekeur word,
Die belangrikste elemente van die politieke ooreenkoms kan soos volg opgesom word:
1. Direkte betalings
Om na 'n regverdiger verspreiding van ondersteuning te beweeg, sal die CAP-stelsel vir direkte betalings wegbeweeg van een waar toewysings per lidstaat - en per boer binne die lidstaat - gebaseer is op historiese verwysings. Dit beteken 'n duidelike en egte sameloop van betalings, nie net tussen lidlande nie, maar ook binne lidlande. Die instelling van 'n "vergroening-betaling" - waar 30% van die beskikbare nasionale koevert gekoppel is aan die verskaffing van sekere volhoubare boerderypraktyke - beteken dat 'n aansienlike deel van die subsidie ​​voortaan gekoppel sal word aan die beloning van boere vir die voorsiening van omgewings openbare goedere. Alle betalings sal steeds onderworpe wees aan die nakoming van sekere omgewings- en ander reëls [sien "kruisnakoming" punt 4 onder die horisontale regulasie].
Die basiese betalingskema (BPS): lidlande sal tot 70% van hul nasionale koevert vir direkte betalings aan die nuwe basiese betalingskema wy - minus enige bedrae wat vir addisionele betalings verbind is (aanvullings vir jongboere, en ander opsies soos minder gunstig) Top-ups in die gebied, die herverdelingsbetaling) en 'gekoppelde' betalings. Vir die betrokke EU-12 word die einddatum vir die eenvoudiger stelsel vir enkelareabetalings (SAPD) tot 2020 verleng.
Eksterne Konvergensie: Die nasionale koeverte vir direkte betalings vir elke lidstaat sal progressief so aangepas word dat daar nie so 'n wye gaping tussen lidlande in die gemiddelde betaling per hektaar. Dit sal beteken dat die lidlande waar die gemiddelde betaling (in € per hektaar) is tans onder 90% van die EU-gemiddelde 'n geleidelike toename in hul koevert sal sien (deur 1 / 3 van die verskil tussen die huidige koers en 90% van die EU-gemiddelde). Daarbenewens is daar is die waarborg dat elke lidstaat n minimum vlak deur 2019 sal bereik. Die bedrae wat beskikbaar is vir ander lidlande wat bogemiddelde bedrae ontvang sal dienooreenkomstig aangepas word.
Interne konvergensie: Die lidlande wat tans toewysings op grond van historiese verwysings handhaaf, moet na meer soortgelyke vlakke van die basiese betaling per hektaar beweeg. Hulle kan uit verskillende opsies kies: om 'n nasionale benadering te volg, of 'n streeksbenadering (gebaseer op administratiewe of agronomiese kriteria); om teen 2019 'n streeks- / nasionale koers te behaal, of om te verseker dat die boerderye wat minder as 90% van die streeks- / nasionale gemiddelde koers kry, geleidelik sal styg (met een derde van die verskil tussen hul huidige koers en 90% van die nasionale streeksgemiddelde) - met die bykomende waarborg dat elke betalingstoelae teen 60 'n minimum waarde van 2019% van die nasionale / streeksgemiddelde bereik (tensy lidlande besluit om die daling in die waarde van regte te beperk). Die bedrae beskikbaar vir boere wat meer as die streeks- / nasionale gemiddelde ontvang, sal proporsioneel aangepas word, met 'n opsie vir lidlande om enige "verliese" tot 30% te beperk.
Lidstaten het ook die reg om 'n herverdelingsbetaling vir die eerste hektaar te gebruik, waardeur hulle tot 30% van die nasionale koevert kan optel en dit aan boere kan verdeel op hul eerste 30 hektaar (of tot die gemiddelde plaas grootte in 'n lidstaat indien Hoër as 30ha). Dit sal 'n beduidende herverdelingseffek hê.
Vermindering van die betaling vir groot plase: Daar is ooreengekom oor die verpligte vermindering van die betalings vir individuele boerderye bo 150 000 € ("degressiwiteit"). In die praktyk beteken dit dat die bedrag wat 'n individuele boerdery as basiese betaling ontvang, met minstens 5% verminder word vir die bedrae bo 150 000 €. Om die diens in aanmerking te neem, kan salarisskoste afgetrek word voordat die berekening gemaak word. Hierdie vermindering hoef nie van toepassing te wees op lidlande wat die 'herverdelingsbetaling' toepas waaronder minstens 5% van hul nasionale koevert terughou vir herverdeling op die eerste hektaar van alle plase nie. NB Die fondse wat onder hierdie meganisme "gespaar" is, bly in die betrokke lidstaat / streek en word oorgedra na die onderskeie koevert vir landelike ontwikkeling en kan sonder enige medefinansieringsvereistes gebruik word. Lidlande het ook die opsie om die bedrae wat 'n individuele boer kan ontvang, te beloop teen 300 000 €, ook met inagneming van salarisskoste.
Jong boere: Om die generasie hernuwing aan te moedig, moet die Basiese Betaling aan jongboere, jong boere (nie meer as 40-jariges), aangevul word deur 'n bykomende betaling beskikbaar vir 'n maksimum van 5-jaar (gekoppel aan die eerste installasie ). Dit sal befonds word deur tot en met 2% van die nasionale koevert en sal vir alle lidlande verpligtend wees. Dit is bykomend tot ander maatreëls wat beskikbaar is vir jong boere onder programme vir landelike ontwikkeling.
Kleinboere-skema: Opsioneel vir lidlande, elke boer wat steun eis, kan besluit om deel te neem aan die Kleinboere-skema en sodoende 'n jaarlikse betaling wat normaalweg tussen 500 € en 1 250 € deur die lidstaat vasgestel word, ongeag die plaasgrootte. Lidlande kan kies uit verskillende metodes om die jaarlikse betaling te bereken, insluitend 'n opsie waardeur boere bloot die bedrag sou ontvang wat hulle andersins sou ontvang. Dit sal 'n enorme vereenvoudiging vir die betrokke boere en vir nasionale administrasies wees. Deelnemers sal nie onderhewig wees aan kruisnakomingskontroles en -sanksies nie, en is nie vry van groen nie. (Die impakstudie het getoon dat ongeveer een derde van die boerderye wat aansoek doen vir GLB-finansiering, 'n oppervlakte van 3 ha of minder het - maar dit beslaan slegs 3% van die totale landbouarea in die EU-27.) Die totale koste van die kleinboere Die skema mag nie meer as 10% van die nasionale koevert wees nie, behalwe as 'n lidstaat kies om te verseker dat kleinboere sonder die skema ontvang het wat hulle sou betaal. Daar sal ook finansiering vir landelike ontwikkeling beskikbaar wees vir advies aan kleinboere vir ekonomiese ontwikkeling en herstruktureringstoelaes vir streke met baie sulke klein boerderye.
Vrywillige gekoppelde ondersteuning: Om die huidige produksievlakke te handhaaf in sektore of streke waar spesifieke soorte boerderye of sektore probleme ondervind en om ekonomiese en / of sosiale en / of omgewingsredes belangrik is, sal lidlande die opsie hê om beperkte bedrae te verskaf van "gekoppelde" betalings, dws 'n betaling gekoppel aan 'n spesifieke produk. Dit sal beperk word tot 8% van die nasionale koevert, of tot 13% as die huidige gekoppelde steun in 'n lidstaat hoër is as 5%. Die Kommissie het die geleentheid om 'n hoër koers goed te keur waar dit geregverdig is. Daar is 'n moontlikheid om 'n ekstra hoeveelheid (tot 2%) "gekoppelde" ondersteuning vir proteïengewasse te bied.
Gebiede met natuurlike beperkings (ANC-) / Minder Favoured gebiede (LFAs): lidlande (of streke) kan 'n bykomende betaling vir gebiede met natuurlike beperkings toe te staan ​​(soos omskryf onder Landelike reëls Ontwikkeling) van tot 5% van die nasionale koevert. Dit is opsioneel en het geen invloed op die ANC / VVO opsies beskikbaar onder Landelike Ontwikkeling.
Vergroening: Benewens die Basiese Betalingskema / SAPD, sal elke hoewe 'n betaling per hektaar ontvang vir die basiese betaling vir die respek vir sekere landboupraktyke wat voordelig is vir die klimaat en die omgewing. Lidlande sal 30% van hul nasionale koevert gebruik om hiervoor te betaal. Dit is verpligtend en as die Greening-vereistes nie nagekom word nie, sal dit verlagings en boetes tot gevolg hê, wat in sommige gevalle verder kan gaan as die Greening-betaling. In die jaar 1 en 2 mag die boete vir vergroening nie meer wees as 0% nie, 20% in die derde jaar en vanaf die vierde jaar sal die maksimum boete 25% wees. Natuurlik word die groen betaling slegs toegestaan ​​vir die gebiede wat aan die voorwaardes voldoen (dws om in aanmerking te kom vir BPS of SAPS, met inagneming van vergroeningverpligtinge).
Gebiede onder organiese produksie, wat is 'n produksie stelsel met erkende voordele vir die omgewing, sal beskou word as die vervulling van die voorwaardes vir die ontvangs van die vergroening betaling, sonder enige bykomende vereistes.
Die drie basiese praktyke voorsien is:
Die handhawing van permanente grasveld;
gewas diversifikasie ( 'n boer moet ten minste 2 gewasse te kweek toe sy landbougrond oorskry 10 hektaar en ten minste 3 gewasse toe sy landbougrond 30 hektaar oorskry. Die belangrikste gewas kan dek in die meeste 75% van landbougrond, en die twee belangrikste gewasse op mees 95% van die bewerkbare area), en;
verseker 'n "ekologiese fokusarea" van ten minste 5% van die bewerkbare oppervlakte van die hou vir die meeste plase met 'n bewerkbare oppervlakte groter as 15 hektaar - dit wil sê veld marges, heinings, bome, braak land, landskap funksies, biotope, buffer stroke, beboste gebied. Hierdie syfer kan styg tot 7% nadat 'n verslag Kommissie in 2017 en onderhewig aan 'n wetsvoorstel.
Vergroeningsekwivalensie: Om te voorkom dat diegene wat reeds omgewings- en volhoubaarheidskwessies bestraf, gestraf word, word daar in die ooreenkoms 'n "vergroening-ekwivalensie" -stelsel bepaal waarvolgens die toepassing van omgewingsvoordele wat reeds bestaan, beskou word as vervanging van hierdie basiese vereistes. Skemas vir landbou-omgewing kan byvoorbeeld praktyke insluit wat as gelykwaardig beskou word. Die nuwe regulasie bevat 'n lys van sulke ekwivalente praktyke. Om 'dubbele finansiering' van sulke maatreëls (en enige landbou-omgewingskemas in die algemeen) te vermy, moet die betalings deur middel van RD-programme die basiese vergroeningvereistes in ag neem [sien die afdeling vir RD hieronder].
Finansiële dissipline: ongeag die afsonderlike besluit vir die 2014-begrotingsjaar, is ooreengekom dat enige toekomstige vermindering van die finansiële dissipline in jaarlikse regstreekse betalings (dws wanneer die betalingsramings hoër is as die beskikbare begroting vir die eerste pilaar), 'n drempel van € 1 2 moet toepas Met ander woorde, die vermindering is NIE van toepassing op die eerste € 000 2 van die boer se direkte betalings nie. Dit sal ook die markkrisisreserwe waar nodig voed [sien horisontale regulasie].
Oordrag van fondse tussen pilare: Lidlande sal die moontlikheid hê om hul tot-XVXX% van hul nasionale koevert vir Direkte Betalings (15ste Pilaar) na hul Landelike Ontwikkelings-koevert oor te dra. Hierdie bedrae hoef nie mede befonds te word nie. Lidstaten sal ook die opsie hê om na hul direkte betalingsverskaffer tot 1% van hul nasionale koevert vir Landelike Ontwikkeling oor te dra, of tot 15% vir daardie lidlande wat minder as 25% van die EU-gemiddelde vir direkte betalings kry.
Aktiewe boere: Om 'n aantal wettige skuiwergate uit te stryk wat 'n beperkte aantal maatskappye in staat gestel het om direkte betalings te eis, alhoewel hul primêre sakebedrywighede nie landbou is nie, verskerp die hervorming die reël vir aktiewe boere. 'N Nuwe negatiewe lys van professionele besigheidsaktiwiteite wat uitgesluit moet word van die ontvangs van direkte betalings (wat lughawens, spoorwegdienste, waterwerke, vaste eiendomsdienste en permanente sport- en ontspanningsgronde dek) is verpligtend vir lidlande, tensy die betrokke ondernemings kan wys dat hulle egte boerdery-aktiwiteite het. Lidlande sal die negatiewe lys kan uitbrei om verdere sakebedrywighede in te sluit.
Kwalifiserende hektaar - Die reëls bepaal die instelling van 2015 as 'n nuwe verwysingsjaar vir die gebied wat reg op toekenning van betalingsregte verleen, maar daar sal 'n skakel wees na begunstigdes van die direkte betalingsstelsel in 2013 om spekulasie te vermy. Lidstaten wat 'n groot toename in verklaarde kwalifiserende gebiede mag sien, kan die aantal betalingsregte wat in 2015 toegeken word, beperk.
2. markmeganismes bestuur
Met melk kwotas verval in 2015, die hervorming wapen in die einde van die suiker kwota regime op September 30, 2017, bevestiging van die aanduiding van die hervorming 2005 suiker tot 'n einde datum sit vir die kwota regime terwyl toelaat vir bykomende tyd vir die sektor aan te pas . Dit sal verseker verbeterde mededingendheid vir EU produsente op die plaaslike en internasionale mark gelyk (soos die EU uitvoer word beperk deur die WHO-reëls onder kwotas). Dit sal ook die sektor met 'n langtermyn-perspektief. Ruim aanbod op binnelandse markte EU teen billike pryse sal ook tot voordeel van die intermediêre en finale gebruikers van suiker. Ten einde bykomende sekuriteit te verskaf, sal standaard bepalings vir ooreenkomste tussen suiker fabrieke en produsente in stand gehou word. Vir die tydperk ná kwotas, sal wit suiker bly in aanmerking kom vir hulp private stoor. Die meeste ontwikkelende lande sal voortgaan om te geniet onbeperkte belasting vrye toegang tot die EU-mark.
Op wynproduksie, die beweging respekteer die besluit van die hervorming 2006 wyn om die stelsel van wyn plant regte eindig aan die einde van 2015, met die bekendstelling van 'n stelsel van die toelating van nuwe wingerdstok plant van 2016 - soos aanbeveel deur die Groep op hoë vlak wyn in Desember verlede jaar (sien IP / 13 / 1378) - Met groei beperk tot 1% per jaar.
Ander wysigings aan die Singe Common Market Organization (CMO) -reëls is daarop gemik om die markgerigtheid van die EU-landbou te verbeter in die lig van verhoogde mededinging op wêreldmarkte, terwyl dit 'n effektiewe veiligheidsnet vir boere bied in die konteks van eksterne onsekerhede (tesame met direkte betalings en opsies vir risikobestuur onder landelike ontwikkeling). Die bestaande stelsels van openbare ingryping en hulp vir privaat stoor word hersien om meer reageer en doeltreffender te wees, byvoorbeeld met tegniese aanpassings vir bees- en suiwelprodukte. Vir suiwelprodukte is hierdie veranderinge - die inkooptydperk wat met 1 maand verleng word, die outomatiese tender vir botter en SMP buite die plafonne, die verhoging van die botterplafon tot 50 000 ton en moontlike privaat opberging van SMP en sekere BOB / BGA-kaas - bo en behalwe die 'Melkpakket' van 2012 wat in die Regulasie opgeneem is en die bedingingsmag van boere versterk.
Daarbenewens is nuwe beskerming klousules ingestel vir alle sektore van die Kommissie in staat stel om noodmaatreëls te neem om te reageer op algemene mark versteurings - soos die wat tydens die e-coli krisis in Mei-Julie 2011 maatreëls. Hierdie maatreëls sal befonds word uit 'n Krisis Reserve deur jaarliks ​​direkte betalings verminder gefinansier. Fondse nie gebruik word vir krisis maatreëls sal in die volgende jaar teruggekeer na die boere. In die geval van 'n ernstige wanbalans in die mark, kan die Kommissie ook magtig produsente-organisasies of inter-tak organisasies, respek vir spesifieke voorsorgmaatreëls, om sekere tydelike maatreëls gesamentlik neem (byvoorbeeld mark onttrekking of stoor deur private operateurs) aan die betrokke sektor te stabiliseer.
Die Skoolvrugte-skema en die Skoolmelkskema moet uitgebrei word, en die jaarlikse begroting vir die skoolvrugte-skema word verhoog van EUR 90 tot EUR 150 miljoen per jaar.
Ten einde boere se onderhandelingsposisie in die voedselketting te verbeter, is die Kommissie op soek na 'n beter organisasie van die sektore met enkele beperkte afwykings van die EU-mededingingswetgewing. Reëls wat verband hou met die erkenning van produsente-organisasies (PO's) en organisasies tussen takke, dek nou alle sektore - met verdere opsies om sulke organisasies tot stand te bring, word nou oorgedra aan befondsing vir landelike ontwikkeling (sien hieronder). Verder word die moontlikheid vir boere om kollektief te onderhandel oor die verskaffing van olyfolie, beesvleis, graan en sekere ander akkerbougewasse onder sekere voorwaardes en waarborge voorsien. Die Kommissie sal riglyne verskaf oor potensiële kwessies rakende mededingingswetgewing. Produsente van hamme wat deur 'n beskermde geografiese aanduiding of 'n benaming van oorsprong gedek word, kan onder sekere voorwaardes die verskaffing van die produk aan die mark reguleer.
In die belang van vereenvoudiging en markoriëntering word 'n aantal klein of ongebruikte skemas afgeskaf (steun vir die gebruik van afgeroomde melk en afgeroomde melkpoeier in veevoer en kaseïen, gekoppelde hulp vir sywurms!)
3. Landelike ontwikkeling
Beleid vir plattelandse ontwikkeling sal sy huidige, suksesvolle grondslagkonsep behou: lidlande of streke sal voortgaan om hul eie meerjarige programme te ontwerp aan die hand van die menu van maatreëls wat op EU-vlak beskikbaar is - in antwoord op die behoeftes van hul eie landelike gebiede. Hierdie programme word mede-gefinansier uit die nasionale koeverte - waar die bedrae en tariewe van medebefondsing binne die konteks van die MFK hanteer sal word. Die nuwe reëls vir die 2de pilaar bied 'n meer buigsame benadering as tans. Maatreëls sal nie meer op EU-vlak in 'asse' geklassifiseer word met gepaardgaande minimum bestedingsvereistes per as nie. In plaas daarvan is dit aan die lidlande / streke om te besluit watter maatreëls hulle gebruik (en hoe) om doelwitte te bereik wat teen ses breë "prioriteite" en hul meer gedetailleerde "fokusareas" (subprioriteite) gestel word, op die basis van klankanalise. Die ses prioriteite sal dek: die bevordering van kennisoordrag en innovasie; Verbetering van mededingendheid van alle soorte landbou en die volhoubare bestuur van woude; Bevordering van voedselkettingorganisasie, insluitend verwerking en bemarking, en risikobestuur; Die herstel, bewaring en verbetering van ekosisteme; Bevordering van hulpbrondoeltreffendheid en die oorgang na 'n koolstofarme ekonomie; en die bevordering van sosiale insluiting, armoedevermindering en ekonomiese ontwikkeling in landelike gebiede. Lidlande sal minstens 30% van hul befondsing vir landelike ontwikkeling uit die EU-begroting moet bestee aan sekere maatreëls wat verband hou met grondbestuur en die stryd teen klimaatsverandering, en minstens 5% aan die LEADER-benadering. [Vir die 30% dek dit die volgende maatreëls: Beleggings in fisiese bates (slegs omgewings- / klimaatverwante beleggings); alle bosbouspesifieke maatreëls; Landbou-omgewing-klimaat; Organiese boerdery; Natura 2000-betalings (nie betalings vir die Waterraamwerkrichtlijn nie); en betalings aan gebiede met natuurlike of ander spesifieke beperkings.]
beleid Landelike Ontwikkeling sal ook werk in nader koördinering met ander beleide deur 'n EU-vlak gemeenskaplike strategiese raamwerk en deur vennootskap ooreenkomste op nasionale vlak wat alle steun van die Europese struktuur en Belegging (ESI) fondse (uit die ELFPO, EFRO, Cohesie Fonds, ESF en EMFF) in die betrokke lidstaat.
Nasionale toekennings: Landelike Ontwikkeling toekennings per lidstaat is opgeneem in die basis verordening, maar met die moontlikheid van aanpassing hierdie bedrae deur 'n gedelegeerde Wet as tegnies nodig of voorsiening gemaak deur 'n wetgewende handeling.
Mede-finansiering tariewe: Die maksimum EU mede-finansiering tariewe sal wees tot% 85 in minder ontwikkelde streke, die buitenste streke en die kleiner eilande, 75% in oorgang streke, 63% in ander oorgang streke en 53% in ander streke vir die meeste betalings, maar kan hoër vir die maatreëls ondersteun die oordrag van kennis, samewerking, die vestiging van die produsent groepe en organisasies en jong boer installasie toekennings wees, asook vir LEIER projekte en vir die besteding met betrekking tot die omgewing en klimaatsverandering onder verskeie maatreëls.
In die nuwe tydperk sal lidstate / streke ook die moontlikheid hê om tematiese subprogramme te ontwerp om besondere aandag te skenk aan kwessies soos jong boere, klein plase, berg gebiede, vroue in landelike gebiede, versagting / aanpassing van klimaatsverandering, biodiversiteit En kort toevoerkettings. Hoër ondersteunings tariewe sal in sommige gevalle binne subprogramme beskikbaar wees.
Die vaartbelynde spyskaart van maatreëls sal voortbou op die sterk punte van maatreëls wat in die huidige tydperk. Onder andere, sal dit dek:
Innovasie: hierdie sleuteltema (en meer spesifiek die beplande Europese innovasievennootskap vir landbouproduktiwiteit en volhoubaarheid - die "EIP") word bedien deur verskillende landelike ontwikkelingsmaatreëls soos "kennisoordrag", "samewerking" en "beleggings in fisieke bates" . Die EIP sal hulpbroneffektiwiteit, produktiwiteit en die lae emissie en klimaatvriendelike / veerkragtige ontwikkeling van landbou en bosbou bevorder. Dit moet onder andere bereik word deur groter samewerking tussen landbou en navorsing om tegnologiese oordrag aan boere te versnel;
Kennis - " 'n kennisgebaseerde landbou": Versterk maatreëls vir Farm Advisory Services (ook gekoppel aan klimaatsverandering versagting en aanpassing, om omgewingsuitdagings en om ekonomiese ontwikkeling en opleiding);
Herstrukturering van boerdery / belegging / modernisering: Toekennings wat nog beskikbaar is - soms met hoër steunkoerse wanneer dit gekoppel is aan die EIP of gesamentlike projekte;
Jongboere - 'n kombinasie van maatreëls kan die begin van toelaes vir ondernemings (tot € 70,000), algemene beleggings in fisieke bates, opleiding en adviesdienste insluit;
Kleinboere: Besigheid aanloop steun tot € 15,000 per plasie;
Hulpprogram vir risikobestuur: Versekering en onderlinge fondse - vir oes- en weerversekering, dieresiektes [tans beskikbaar onder artikel 68 in die 1ste pilaar] - uitgebrei om die inkomstestabiliseringsopsie in te sluit (wat 'n uitbetaling moontlik maak (tot 70% van die verliese ) uit 'n onderlinge fonds as die inkomste met 30% daal);
Produsent groepe / organisasies: Steun vir die oprigting van groepe / organisasies op grond van 'n sakeplan en beperk tot entiteite gedefinieer as MKB,
Landbou-omgewing - klimaatbetalings: gesamentlike kontrakte, skakel na voldoende opleiding / inligting, groter buigsaamheid by die verlenging van aanvanklike kontrakte;
Organiese boerdery: Nuwe aparte maatstaf vir 'n groter sigbaarheid;
Bosbou: Versterk / vaartbelynde ondersteuning deur skenkings en jaarlikse betalings;
Berg gebiede: Vir die berg gebiede en landbougrond bo 62º N, kan bedrae hulp wees tot 450 € / ha (verhoog vanaf 250 € / ha);
Ander gebiede met natuurlike en ander spesifieke beperkings: nuwe afbakening vir gebiede met natuurlike beperkings (ANC) - met ingang van 2018 - gebaseer op agt biofisiese kriteria; lidlande behou die buigsaamheid om tot 8% van hul landbouarea te definieer vir spesifieke beperkings om die omgewing te bewaar of te verbeter;
Samewerking: Uitgebreide moontlikhede om tegnologiese, omgewings- en kommersiële samewerking te ondersteun (bv loodsprojekte, gesamentlike omgewing skemas, ontwikkeling van 'n tekort kettings en plaaslike markte);
Nie-landbou-aktiwiteite: Toelaes vir die aanvang en ontwikkeling van mikro- en kleinbesighede;
Basiese dienste en dorp hernuwing: Investments in breëband-infrastruktuur en hernubare energie kan verder gaan as kleinskaalse, hervestiging van aktiwiteite / omskepping van geboue nou gedek;
LEIER: Groter klem op bewusmaking en ander voorbereidende ondersteuning vir strategieë; bevordering van buigsaamheid vir werk met ander fondse in plaaslike gebiede, dws landelik-stedelike samewerking; NB leier sal nou gebruik word as die algemene benadering vir gemeenskapsgebaseerde gelei plaaslike ontwikkeling deur die volgende ESI Fondse: die EFRO, ESF, EMFF en ELFP.
4. horisontale regulasie
Beheer: Beheer vereistes sal verlaag word in gebiede waar vorige tjeks het getoon goeie resultate, dit wil sê die reëls behoorlik gerespekteer. Dit sal egter tjeks moet in gebiede waar daar probleme verhoog.
Plaas adviesdiens: Die lys van kwessies waarop lidlande sal moet raad aan boere te bied is vergroot om te dek, buite kruis nakoming, die groen direkte betalings, die voorwaardes vir die instandhouding van die land in aanmerking kom vir direkte betalings, die Water Framework en Volhoubare gebruik van plaagdoders riglyne, asook sekere landelike ontwikkeling maatreëls.
Cross nakoming: Alle direkte betalings, sekere betalings landelike ontwikkeling en sekere wingerdstok betalings sal voortgaan om gekoppel word aan die aansien van 'n aantal statutêre vereistes wat verband hou met die omgewing, klimaatsverandering, goeie landbou toestand van die land, mense, diere en gesondheid van plante standaarde en dierewelsyn. Die lys is vereenvoudig om reëls waar daar nie 'n duidelike en beheerbaar verpligtinge vir boere uit te sluit. Die transaksie bevestig dat die water raamwerk en die volhoubare gebruik van plaagdoders riglyne in die kruis-nakoming stelsel sal opgeneem nadat hulle reeds gewys dat behoorlik toegepas word in alle lidlande, en verpligtinge teenoor boere is duidelik geïdentifiseer.
Krisisreserwe: 'n Krisisreserwe sal jaarliks ​​vir 'n bedrag van € 400 miljoen (in 2011-pryse) geskep word deur finansiële dissipline toe te pas. As die bedrag nie vir 'n krisis gebruik word nie, word dit die volgende jaar aan boere terugbetaal as direkte betalings.
Deursigtigheid: lidlande sal moet volle deursigtigheid van alle begunstigdes voorsien - met die uitsondering van daardie plase wat in aanmerking kom vir die Klein Boere Skema in hierdie lidstaat is. Vir hierdie plase, sal die data voorsien, maar sonder die naam of adres. Dit respekteer ten volle die beslissing Hof van Oktober 2010 wat verklaar dat die bestaande reëls nie data privaatheid reëls vir natuurlike persone respekteer het.
Monitering en evaluering van die GLB: Die Kommissie sal voor die einde van 2018 - en daarna elke vier jaar - 'n verslag aanbied oor die prestasie van die GLB ten opsigte van sy hoofdoelstellings - lewensvatbare voedselproduksie, volhoubare bestuur van natuurlike hulpbronne en gebalanseerde territoriale ontwikkeling.
5. verdere elemente
Belyning: In terme van verdere implementering is 'n aantal kwessies in die besonder met betrekking tot die GMO-regulasie aangewys as onderhewig aan goedkeuring ingevolge artikel 43 (3) en ander ingevolge artikel 43 (2).
Oorgangsmaatreëls: Die doel is dat al die nuwe regulasies in werking tree vanaf Januarie 1, 2014 - en die Kommissie kan nou begin werk aan die uitvoering voorwaardes van hierdie Regulasies Raad. Maar, gegewe die voorbereiding wat nodig is, is dit reeds duidelik dat die lidstaat Betaal Agencies het nie genoeg tyd om die nodige administrasie en beheer vir die nuwe stelsel van die direkte betalings in plek het aan die begin van volgende jaar (wanneer die GBCS vorms is uitgestuur om boere). As gevolg hiervan, het die Kommissie 'n aparte voorstel dat daar 'n oorgang jaar vir direkte betalings in 2014 gemaak moet word. Met ander woorde, sal die nuwe elemente soos Greening en die jong boere top-up slegs van toepassing vanaf 2015 af. Net so, is lidlande aangemoedig om te werk aan hul multi-jaarlikse Landelike Ontwikkeling programme, wat vroeg volgende jaar moet goedgekeur word. Maar vir sekere jaarlikse elemente, soos agri-omgewing betalings, oorgang reëls moet so pas dat daar geen onderbreking in hierdie tipe skema.
Verwante onderwerpe:direkte betalingsGewildefull-beeldHorisontale reguleringmarkmeganismes bestuurlandelike ontwikkeling