Onwaarskynlike Ster | South Africa
LOCAL TIME: 08:54 am | Tuesday, 31 March
Where am I? ShowMe™ » Lifestyle > Books, Film & Music > Onwaarskynlike Ster
Rooi Rose Tydskrif Junie 2015
Posted in Books, Film & Music | Lifestyle | Publications | rooi rose
Teks: Corlia Fourie. Artikel uit die Junie 2015 uitgawe van Rooi Rose Tydskrif.
Ons tegnologiese wereld het 'n nuwe soort ster geskep. Die onbekende Susan Boyle was letterlik binne dae wereldbekend na haar sangoudisie vir 'Britain's Got Talent' op YouTube verskyn het.
Toe die vaal, kort, oorgewig vroutjie met haar ongekamde bos grys hare, ongetemde wenkbroue en haar af-die-plaas-rok voor die mikrofoon op die verhoog in Glasgow staan, het die beoordelaars en die gehoor in die uitdunne van die 2009 realiteitsreeks Britain's got Talent hulle reggemaak om te lag.
Simon Cowell wat met sy vlymskerp tong al menige vlieggewigtalent by wyse van spreke in repies gesny het, het darem heel vriendelik vir haar gevra wat haar droom is. "OM soos Elaine Paige te kan sing," het die vroutjie gese, en die gehoor het gegiggel. Die arme vrou gaan nou werklik 'n spektakel van haarself maak. Toe sy dit se, het sy nog boonop haar heupe geswaai en 'n paar vreemde danspassies op die verhoog gemaak. Mense het hul oe in afwagting vir die groot lag gerol. (Elaine Paige is een van die grootste sterre in Brittanje.)
En toe maak die 47-jarige Susan Boyle van Blackburn, 'n klein dorpie in Skotland, haar mond oop en sing met 'n soet, volwasse mezzo-sopraanstem, "I dreamed a Dream". Sy het nog nie eens die eerste reel klaar gesing nie toe die mense in die ouditorium opstaan en haar toejuig.
En toe die opname van die oudisie op YouTube verskyn, was dit die beoordelaars se gesigte waarvoor almal gelag het. Simon se wenkbroue het verbaas gelig, Amanda Holden se mond het geskok oopgeval en Piers Morgan het begin lag.
Binne nege dae na haar oudisie is videos van die program, verskeie onderhoude met haar, en 'n vorige keer toe sy "Cry me a River" gesing het, meer as 'n miljoen keergekyk. En uiteindelik het minstens drie miljoen mense wereldwvd die opname gesien.
Na haar skielike bekendheid was die pad vorentoe nie vir Susan Boyle 'n maklike een nie. Die opgewondenheid oor die wedstryd, joernaliste wat mekaar op haar voorstoep verdring en die paparazzi wat haar heeltyd gevolg het, was stresvol.
Daarby was die oujongnooi wat gesê het dat sy nog nie gesoen is nie, nog nooit lank weg van haar huis op die Skotse dorpie waar sy gebore is nie.
Die ander finaliste wat saam met haar in die hotel gebly het, het gese dat die eienaardige vrou elke dag hul selfone geleen het om haar kat, Pebbles, te bel en dat sy lang gesprekke met hom oor die selfoon gevoer het.
Meer en meer stukke en brokke van haar oninteressante lewe en haar "vreemdheid" het hoofopskrifte in die Britse dagblaaie gehaal.
Susan Magdalene is die jongste van nege kinders van Patrick en Bridget Boyle. As kind het Susan gehoor dat die dokters na haar moeilike geboorte vir haar ouers gese het dat sy nie heeltemal "normaal" gaan grootword nie omdat haar brein te lank sonder suurstof was. Eers onlangs is vasgestel dat dit 'n verkeerde diagnose was en dat sy Asperger-sindroom en n bogemiddelde intelligensie het.
Sy het op skool gesukkel om te leer. Die ander kinders het haar "Simple Susan" genoem omdat sy so "stadig" was. Sy vertel dat die onderwysers haar byna elke dag geslaan het omdat sy so baie gepraat het. Blykbaar was die skoolboelies een rede waarom sy versigtig vir onbekende mense is en maklik aanstoot neem wanneer sy dink dat sy te na gekom word. In een van vele onderhoude het Susan met 'n groot glimlag gesê die kinders in haar klas sal nou nie meer vir haar lag nie.
Susan het net een keer 'n "gewone" werk gehad toe sy ses maande lank 'n leerlingkok by die West Lothian-kollege was. Sy is Rooms-Katoliek en 'n getroue kerkganger en het ook liefdadig- heidswerk gedoen deur ouer mense te help versorg. Sy het sanglesse geneem, in die kerkkoor gesing en karaoke by klubs.
Haar eerste paar probeerslae om aan sangkompetisies deel te neem, het op niks uitgeloop nie. Sy het elke dag gesing wanneer sy huiswerk doen, bloot omdat sang haar soveel plesier verskaf het. Later het bure vertel dat hulle altyd haar mooi sang kon hoor.
Susan se ouers en sibbe het haar beskerm. Haar pa wat in die Britse weermag was en later opsigter by 'n pakhuis, is in die jare negentig oorlede en haar ma 'n paar jaar voor haar Britain s Got Talent-prestasie. Haar ma het in haar geglo en haar aangemoedig, het Susan vertel. In die tyd toe sy haar ma met die se lang siekbed versorg het, het sy vir Susan verseker dat sy ook soos Elaine Paige 'n sangloopbaan kan hê en ook CD's sal kan maak.
Die opgewondenheid, joernaliste wat mekaar op haar voorstoep vir 'n onderhoud verdring en die Paparazzi wat haar gevolg het, het sy tol begin eis.
Susan was na haar ma se dood twee jaar lank so swaarmoedig dat sy nie uitgegaan of selfs karaoke gesing het nie. Buiten die huiswerk, het net haar kat haar besig gehou.
Maar toe daar oudisies vir die derde Britain s Got Talent- kompetisie gehou is, het sy besluit dat sy tog die kans gaan waag. Sy moes ses verskillende busse haal om by die konferensiesentrum uit te kom waar die oudisies gehou is.
'N Nuwe voorkoms
Susan was skaars in die nuus toe sy besluit om haar voorkoms te verander. Dit was nie n dramatiese Hollywoodse oormaaksessie nie, net 'n "wee make over" soos Susan dit in die media beskryf het. Die is glo gedoen nadat Susan, haar familie en die haarstilis van die toe onbekende Miss Toner-salon in Whitburn, naby Blackburn, mekaar oor en weer geraadpleeg het. Haar hare is kastaiingbruin gekleur, gesny en reguit gemaak en haar wenkbroue netjies versorg. 'n Ruk later is sy ook opgemerk met 'n kort (nagemaakte) leerbaadjie, 'n serp in die Burberry-styl (natuurlik nie eg-Burberry nie), 'n beige langbroek en 'n modieuse bril.
Haar nuwe voorkoms is, nes haar oue, in groot berigte in die Britse koerante bespreek. Maar nie net in Brittanje nie – in Amerika, Australie en selfs in die Ooste is daaroor berig. Dis geen wonder nie dat Simon Cowell destyds gesê het hy is nou moeg om van Susan se bare, wenkbroue en kat te lees en dat sy nou op haar sang en die kompetisie moet fokus. Die spanning en die verwagting dat Susan die talent- kompetisie gaan wen, het sy tol begin eis. Toe een van die beoordelaars kort voor die laaste ronde van die kompetisie jong sanger prys, het Susan glo "f…off' voor sowat 150 verbaasde gaste gesê en kamer toe gestorm. Sy het weer die "f" woord gesê toe gaste in die hotel se voorportaal haar geterg het.
Dit was duidelik dat Susan (oftewel SuBo soos sy deur media gedoop is) die oorweldigende aandag van die publiek en journaliste nie meer kon hanteer nie. Twee dae voor die finale rondte van die kompetisie is sy na 'n geheime plek geneem waar sy kon rus.
Maar na die groot opgewondenheid oor "die grootste ster" Britain's Got Talent tot nog toe ontdek het, het die publiek in die finale rondte die Britse dansgroep Diversity bo haar gekies.
Gou het die res van die wereld gehoor dat Susan Boyle verloor nie dat Diversity gewen het nie. (Susan het nou wel nie verloor nie. Sy was tweede.)
Hoe was dit moontlik? Sy was op die Oprah Winfrey- en Larry King Live Show. Haar gesig was een van die mees herkenbare ter wêreld. Selfs haar kat was bekend. Meer kameraspanne was in haar geboortedorp as wat hulle oorlogsones besoek het. Sterre het oor haar getwiet – baie wou saam met haar optree. Dalk het die SuBo-kultus teen haar getel. Of anders het die jonger mense besluit om vir Diversity te stem. Daar was gerugte van 'n geknoeiery met die stemme, wat later as onwaar afgemaak is.
So onverwags was Diversify se eerste plek dat dit selfs hoof- opskrifte in plekke soos Azerbeidjan, 'n Oos-Europese land teen die Kaspiese see, gehaal het. Gelukkig het Susan op die verhoog die groep met heelwat grasie geluk gewens.
Die Maandag na die kompetisie het die koerante aangekondig: SuBo taken to Priory." (Die klinieke in die Priory-groep is bekend om die beroemdes, soos Kate Moss, wat daar opgeneem word.) oewel sy later verduidelik het dat sy net moeg was, was daar word. Sy het nie aan al die konserte deel- geneem nie, maar wanneer sy opgetree het, is sy staande toegejuig.
Hoewel sy later verduidelik het dat sy net moeg was, was daar baie mense wat bekommerd was oor haar geestesgesondheid. "Is dit nie wreed om 'n onbekende mens, iemand wat nog nooit aandag getrek het, aan soveel media-aandag bloot te stel nie? is daar gevra. Haar familie het veral gesê dat Susan die beroomdheid nie sonder hulp kan hanteer nie.
Tien dae na haar ineenstorting was Susan weer in Londen om vir die BGT-konserte voor te berei wat in verskeie groot senta in Brittanje gehou sou word. Sy het nie aan al die konserte deelgeneem nie, maar wanneer sy opgetree het, is sy staande toegejuig.
'n Maand later het Susan haar"prime time"-debuut op NBC gemaak. Dit is as so belangrik geag dat president Obama se nuuskonferensie oor veranderinge in die land se gesondheidsorgbeleid uitgestel is sodat dit nie met Susan se optrede saamval nie.
Meredith Vieira, 'n bekende persoonlikheid op Amerikaanse televisie, het die onderhoud via 'n videoskakel in Susan se Londense blyplek gevoer. Net soos die res van Amerika grens Meredith se bewondering vir Susan aan verering. (Die Amerikaners was byna dadelik verlief op die Britse sanger. Vir die gemiddelde Amerikaner is Susan die verpersoonliking van die Amerikaanse droom: iemand wat arm grootgeword het, nie sukses behaal het nie, maar nogtans aangehou het om haar droom na te jaag.)
Agt maande na Susan se debuut op die Britse verhoog, het die wereldwye voorafbestellings van haar eerste CD, I Dreamed a Dream, alle rekords oortref. In Brittanje is in die eerste week na die bekendstelling daarvan, 410 000 albums verkoop, die beste tot nog toe. In Amerika is 701 000 CD's binne die eerste week verkoop – meer as drie keer soveel soos die album van haar grootste mededinger, die Italiaanse tenoor Andrea Bocelli. Susan het voortgegaan om nog CD's te maak en haar jongste, Hope, was teen verlede Kerstees in die winkels.
"Hoop" is 'n goeie woord waarmee die vrolike ster beskryf kan word, want in haar geval het die hoop beslis nie beskaam nie.
Susan En Die Beroemdes
Van haar eerste optrede af was bekende sterre gek na Susan. Demi Moore het bemoedigende woorde getwiet en Donny Osmond – oor wie Susan in haar tienerjare gedweep het – het 'n duet saam met haar gesing. Donny se suster, Marie Osmond, het Susan 'n fenomeen genoem. Die Amerikaanse presidentsvrou, Michelle Obama, het in die Britain's Got Talent-kompetisie vir Susan duim vasgehou. Die beroemde Elaine Paige het in 2010 in 'n Kersvertoning 'n duet ("I Know Him so Well") saam met Susan gesing. Elaine het haar later in 'n onderhoud met die Mail beskryf as "'n Virus wat in 'n nanosekonde deur die wereld versprei het." Sy het Susan later om verskoning gevra en gese sy het bedoel dat dit vir iemand met Susan se agtergrond baie moeilik moet wees om sukses in die vermaaklikheidswereld te behaai.
Bronne: * "Susan Boyle Living the Dream. The Biography of Britain's Incredible Singing Sensation" deur John McShane (John Blake). Verskeie webwerwe.