Die Tagghjate - Versamelings
KOM ons gesels oor die ou geologiese terreine om hul geheue te bewaar
In al ons stede en in al ons lande is daar terreine waar ons ou vrouens, ons voorouers, hul aktiwiteite gedoen het, soms met 'n groot inspanning, om 'n bestaan ​​te vind in omstandighede nader aan slawerny as aan 'n waardige werk.
Tipies van hierdie terreine is die steengroewe vir die onttrekking van boumateriaal, wat met die uitsluitlike krag van die arms uitgevoer is, deur middel van primitiewe gereedskap, aangesien masjiene om selfs groot blokke te grawe, te sny en glad te maak nog nie uitgevind is nie.
Tagghjate: naguitsig (Nota 1)
Tot enkele jare gelede is die ou verlate steengroewe ... herevalueer as openbare stortingsterreine, met al die maklik denkbare gevolge met betrekking tot die besoedeling van die ondergrond, veral die waterdraers, maar die ernstigste misdaad is die verlating van terreine. wat die trots van die bevolking van baie lande moet verteenwoordig, om nie die geheue te verloor van diegene wat met vaardigheid en baie opofferings die gebied kon verbeter en 'n ekonomiese basis kon skep nie, tot voordeel van die geslagte wat het hulle gevolg.
Wie weet hoeveel lewens en hoeveel invalides die prys is wat hulle betaal het! Ons probeer ons dank betoon deur die terreine in waardige gedenkparke te omskep waar burgers 'n paar uur rustigheid kan deurbring.
Onder die inisiatiewe wat tans aan die gang is, kan ons graag aan ons lesers vertel wat sedertdien gedoen is Gemeente S.GiorgioJonico, 'n paar kilometer van Taranto af, om 'n groot gebied op sy tyd te vergroot wat gebruik word as steengroewe van "geel tuff", 'n materiaal wat bestaan ​​uit kalkareniete, waarmee die huise van die naburige dorpies gebou is, plaaslik bekend met die dialektiese naam "LE TAGGHJATE".
Tagghjate - Grot 1950
(interne panoramiese aansig van onder)
Dit is 'n webwerf wat ons veral beïndruk het, nie net vir hoe en hoeveel dit gebou is nie, maar vir die uitgestrektheid van die gebied wat dit beplan om uit te brei, om dit ook 'n argeologiese en naturalistiese park te maak wat wydverspreide prehistoriese, artistieke en voorbeeldige herstel. bevindinge van die publiek, botaniese en fauna, wat die verskillende terreine verbind met reisroetes waarlangs dit moontlik is om deur middel van gedetailleerde en akkurate illustrasies die verlede te herleef en met die hede te identifiseer.
Maar 'n ander interessante aspek van die Tagghiate is die natuurlike aanleg om dag en nag skoue en kulturele geleenthede op te stel.
Die voorstelling van die Mysteries of the Passion word al jare gehou in 'n suggestiewe nagtelike atmosfeer, wat tussen die mure en trappe van die steengroef kronkel, asof dit die opofferinge en die passie van diegene wat hul energie en hul lewens daar versprei het, herinner. .
Hoe vermoeiend die werk moet wees, is maklik denkbaar. Dit is genoeg om net te sien hoe die delwers moes afdaal en teen die steil mure op en af ​​moes klim, nadat hulle klein nisse in die tuff gemaak het en slegs die fisiese krag van die arms en bene gebruik het.
Die klim van die steil mure, dikwels met slegte weersomstandighede, na 'n lang en uitputtende dag van werk, moes die brood wat hulle daarin geslaag het, nog bitterder en harder maak.
"Na aanleiding van die herstel- en herontwikkelingsintervensies wat deur die munisipaliteit van San Giorgio Jonico in samewerking met die GAL CSAJ srl (Konsortium vir plaaslike aksiegroep vir die ontwikkeling van die Ioniese boog) uitgevoer is en danksy die befondsing wat deur die Europese Gemeenskap, as deel van die Leader-projek II, die eerste fase van die "Tagghjate", is gebou, 'n groot verlate steengroef in die buitelug van kalkarenietmateriaal wat sedert die vroegste tye gebruik is vir die bou van geboue.
Die ontginning is met die hand gedoen, met die werk van 'zuccatori', die kwaliteit van die klipblokke een vir een wat dan aan die agterkant van 'n muil vervoer word.
Die klip is gesny, van bo na onder, volg die korrel van die beste materiaal en laat staande klipkruike, toppies en "seile" agter, waaronder 'n spontane plantegroei van die "Mediterreense makietie" groei.
Die Tagghjate het 'n lang tyd aan hulself oorgelaat, en het ongelukkig 'n onwettige stortingsterrein vir alle soorte afval geword.
Die munisipale administrasie was van plan om hulle te herwin deur dit in 'n openbare park te omskep en het sodoende teruggekeer na die vrye gebruik van burgers, natuurlike ruimtes ryk aan sjarme en kleure, wat veral teen sononder op die rotsagtige mure in duisend skakerings van rooi geprojekteer word. geel en groen op die agtergrond van 'n wonderlike blou lug.
Die ingrypings wat tot dusver uitgevoer is, het gekonsentreer op die herwinning van die gebied en in die rangskikking van die bodem (gelykmaak van gate en ontkoppelings); in die rangskikking van gazebo's in die wydste ruimtes, die afbakening en beveiliging van paaie vir voetgangers en 'n baan vir bergfietse.
Die aanbring van tekens en houtlesers met onderskrifte wat die flora en die kenmerke van die plekke illustreer, sal die reisplan voltooi en dit verryk met kulturele en opvoedkundige inligting.
Enigiemand wat meer inligting wil hê, kan die munisipaliteit van San Giorgio Jonico direk kontak (Tel. 099-5915111- Faks 099-5915258) en die fotoalbum met 70 foto's "Le Tagghjate" wat deur Ciro Nigro gemaak is, kan aanvra.
Die burgemeester van San Giorgio Jonico
Gem. Danilo Leo "
Die projek van die munisipaliteit van S. Giorgio Jonico, sodra dit voltooi is, beoog om toerusse toe te rus wat die bewegings van toeriste oor die hele gebied vergemaklik, en wat hulle in staat stel om plekke van argeologiese, historiese, sosiale belang, bosse en parke met reservate te besoek. , gebruik te maak van die rus- en verversingsareas, soos dié by die ingang van die Tagghjate.
Die Tagghjate di S.Giorgio Jonico-projek is deel van 'n baie breër kulturele toeristeprogram wat deur die konsortium van die GAL C.S.A.J.T. beoog word, wat die munisipaliteite van Palagiano en Massafra omvat.
Grawe in die rots en jaag die beste kwaliteit tuffstrome, waar die vlak see eers oorheers het, om grotte te skep en die ervaring en intuïsie van die mens te benut.
1) Postume integrasie deur die redaksie van Elicriso
2) «Parallelle vierhoekige gate, ergonomies gevat, om enige klimwerk aan die kaal en steil tuffmure te help." Postume integrasie deur prof. G.nni Carafa