Hardenbergia - Fabaceae - Hoe om Hardenbergia-plante te versorg en te kweek - Versamelings
Daar Hardenbergia met sy klimgewoonte is dit 'n uitstekende bedekking vir heinings, pergola's en mure.
Die genre Hardenbergia van die familie van Fabaceae (voormalige Leguminosae) bevat verskeie spesies wat in Australië afkomstig is, waar dit in verskillende habitatte woon, van die kus tot by die berge, van die bos tot die bos en soms selfs op die heide.
Dit is immergroen klimplante, wat drie meter hoog kan wees, met 'n houtagtige stam wat geneig is om om die stam van ander plante te draai. Die blare is donkergroen, leeragtig, met duidelike are, smal en ovaalvormig. Die blomme, versamel in bloeiwyses van rasse of stekels, blom vroeg in die lente en kan verskillende kleure hê, afhangende van die spesie en verskeidenheid. Die vrugte is peule.
Daar is net drie spesies in die geslag Hardenbergia waaronder ons onthou:
Daar Hardenbergia violacea dit het die kenmerkende eienskappe van die geslag met klimgedrag, houtagtige stingel wat om die stamme van ander plante vou, selfs al word dit nie indringend beskou nie. Dit het heel, lansetvormige, donkergroen blare, helder en met duidelike are. Hulle is 75- 100 mm lank.
Die blomme met 'n pragtige pers kleur (maar daar is variëteite wat pienk of wit blomme produseer), wat in baie lang bloeiwyses versamel is, dra ongeveer dertig blomme per ras. Dit blom aan die einde van die winter-vroeë lente.
Daar Comptonian Hardenbergia is 'n meerjarige klim wat blou-pers blomme produseer met 'n groen middel van die blom. Dit blom vroeg in die lente.
Daar Hardenbergia dit is 'n baie eenvoudige plant om te groei wat nie spesiale sorg nodig het nie.
Dit is besonder robuust, klim en om hierdie rede kan die grondbedekking in die laaste geval beide in potte en in die grond opgelig word, as dit die klimaatstoestande toelaat, vrees dit die koue en hou dit van sonnige blootstelling, as die wintertemperature aansienlik daal, is dit nodig om die potplant wat gedurende die koue seisoen beskut moet word, te verhoog.
Om te groei, het die Hardenbergia ondersteuning nodig en is baie geskik vir die versiering van heinings en pergola's.
Daar Hardenbergia dit moet gereeld gedurende die lente-somerperiode natgemaak word, maar dit is verkieslik om te wag totdat die grond op die oppervlak droog is voordat u verder gaan met die natmaak. In die ander periodes moet die besproeiings aansienlik verminder word.
Daar Hardenbergia dit word elke 2 jaar verpak met 'n vaas wat effens groter is as die vorige. Gebruik 'n mengsel van tuingrond, turf en sand (om die dreinering van besproeiingswater te dreineer, aangesien die Hardenbergia die waterstagnasie nie verdra nie), alles in gelyke dele.
Ek beveel altyd aan om kleipotte te gebruik wat die asemhaling van die aarde bevoordeel.
Vanaf die begin van die lente en die hele somer daar Hardenbergia bemes een keer elke 2/3 week deur die kunsmis in die besproeiingswater te verdun en die dosisse te halveer in vergelyking met wat in die kunsmispakket aangedui word. In die ander tydperke moet die bemesting opgeskort word.
Dit is raadsaam om 'n kunsmis te gebruik wat, behalwe die makro-elemente soos stikstof (N), fosfor (P) en kalium (K) ook mikro-elemente soos yster (Fe), mangaan (Mn), koper (Cu), sink bevat. (Zn), boor (B), molibdeen (Mo), alles belangrik vir die regte plantgroei.
Dit is nodig om die Hardenbergia na blom aangesien dit geneig is om aan die basis te krimp. Met snoei word die plant versterk en gee dit nuwe lote.
Onthou dat u die gereedskap wat u gebruik, skoonmaak en ontsmet (moontlik met 'n vlam) om te voorkom dat dit 'n voertuig vir parasitiese siektes word.
Die tydvak van die blom van Hardenbergia dit is die begin van die lente. Die blomme is gegroepeer in bloeiwyses van rasse of aar, en die blomme is gewoonlik pers, lila, wit en pienk, afhangende van die spesie en verskeidenheid.
Die vermenigvuldiging vind plaas deur so 'n stam of deur saad.
In die laat somer word 10-15 cm lange steggies geneem, dadelik onder die knoop gesny sodat sommige blare oorbly. Dit word aanbeveel om in 'n skuins rigting te sny, aangesien dit 'n groter worteloppervlak moontlik maak en die ophoping van water op die snyoppervlak vermy.
Gebruik 'n goed geslypte lem om die materiaal nie te verswak nie en sorg dat die gereedskap wat u gebruik skoon is en ontsmet is (verkieslik met 'n vlam) om die materiaal nie te besmet nie.
Nadat u die onderste blare verwyder het, rangskik u die steggies in gelyke dele in 'n kompot gevorm deur turf en sand deur gate met 'n potlood te maak.
Die boks of pot word dan bedek met 'n deursigtige plastiekvel of 'n kapsak nadat u stokke in die grond geplaas het om die plastiek van die steggies weg te hou en die sak met 'n rek vas te trek om vogverlies te voorkom. Die pot word in 'n effens skaduwee van die huis geplaas. Elke dag word die plastiek verwyder om die vogtigheid van die grond te kontroleer en die kondens wat uit die plastiek gevorm is, uit die weg te ruim.
Sodra die eerste lote begin verskyn, beteken dit dat die snywortel geskiet het, waarna die plastiek uiteindelik verwyder word en die pot in 'n helderder omgewing geplaas word en die steggies na verwagting sterker sal word. Sodra hulle groot genoeg is, word hulle in die finale pot oorgeplant en soos volwasse plante behandel.
As vermenigvuldiging met saad uitgevoer moet word, moet "littekens" voor die saai gedoen word, dws om die buitenste laag van die saadinhoud deurlaatbaar te maak vir water en gas. Om dit te doen, kan verskillende tegnieke gebruik word: dompel die sade in kookwater en laat dit week totdat die water afgekoel het; of u kan die oppervlak van die semek met fynkorrelige skuurpapier "krap" of die buitenste laag met 'n mes graveer (net vir die mees ervare) en sorg dat die "oog", die klein depressie wat gesien kan word, nie beskadig word nie .
Hulle is nie plante wat besonder geneig is tot siektes nie, en soms kan hulle onderhewig wees aan:
As u klein witterige mobiele insekte opmerk, is u byna seker in die teenwoordigheid van plantluise of soos dit luise genoem word. "
Kyk na hulle met 'n vergrootglas en vergelyk dit met die foto aan die kant, dit is onmiskenbaar, jy kan nie verkeerd gaan nie.
Remedies: behandel die plant met spesifieke plaagdoders wat maklik by 'n goeie kwekery beskikbaar is. Dit is gewoonlik sistemiese produkte, dit wil sê dit kom in die limfstelsel van die plant en word dus opgeneem tydens die voeding van die insekte.
As die blare geel begin word en nadat hierdie manifestasies verfrommel is, kry dit amper 'n stowwerige voorkoms en val. As hulle noukeurig let, merk hulle ook dun spinnerakke op, veral op die onderste bladsy van die blare. Met hierdie simptomatologie is ons heel waarskynlik in die teenwoordigheid van 'n rooispinmytaanval, 'n baie irriterende en skadelike myt.
Remedies: gebruik 'n spesifieke akariedoder wat by gespesialiseerde tuinsentrums beskikbaar is.
In sy land van herkoms staan ​​die plant bekend onder die algemene naam vals sarsaparilla(omdat dit lyk soos die plant wat algemeen bekend staan ​​as sarsaparilla, wat niemand anders is as die Smilax aspera) of pers ertjie.
Dit is 'n plant wat veral in die Verenigde State gebruik word vir straatversiering, waar dit gewoonlik 'lila wingerdstok' of 'lila Mexikaanse wingerdstok' genoem word.
Die naam van die genus Hardenbergia dit is opgedra aan gravin Franziska von Hardenberg, suster van baron Carl Hugel (1795-1870), Oostenrykse weermagoffisier, diplomaat, plantkundige en ontdekkingsreisiger.
Calla Lily Winter Care in warm klimaat
Calla lelies is nie koud gehard nie. Dit beteken dat die versorging van calla-lelies in sommige tuine anders sal wees as ander tuine. As u in USDA-planthardheidsone 8 of hoër woon, kan u calla-lelies in die winter buite in die grond buite oorleef en hoef dit nie gegrawe te word nie. Die versorging van die Calla-plante in die grond in warm klimaat is bloot om die plek waar die Calla-lelies in die winter groei, af te gooi en op te hou om die plek nat te maak vir die winter. Sodoende kan die plant hiberneer en homself verjong.
As u agterkom dat u in 'n baie warmer klimaat is en dit nie goed gaan met u calla-lelies nie, kan u die onderstaande instruksies volg vir die berging van calla-risoom vir die winter. Dit kan wees dat die calla-lelies nie genoeg slaap nie en dat hulle dit stoor.
Hoe om kalkbome te versorg
Limequat-plantversorging is relatief maklik, solank u u boom teen die koue beskerm. Die beste tyd om 'n kalk te plant, is vroeg in die lente. Plant u boom direk in die grond of in 'n houer en gee die eerste paar maande elke tweede dag diep water om goeie wortelontwikkeling te verseker.
Daarna moet jy net water gee as die bodem duim droog is - elke week of so. Verminder die water nog meer tot een keer elke twee weke in die winter.
Limequat-vrugte is gewoonlik gereed vir oes van November tot Maart. Die vrugte word gewoonlik groen geoes en word dan geel op die toonbank. Die geur daarvan is soortgelyk aan 'n kalk, maar met 'n bitter smaak. Die hele vrugte is eetbaar, insluitende die skil, maar baie tuiniers kies slegs om limoenbome sier te kweek.
Lorenzo van Pescara vra:
om u vraag te beantwoord, sal ek moet weet wat u met "klein land" bedoel.
As riglyn is 'n struik wat 'n goeie hoeveelheid blare kan waarborg (soos Liggaam, Eleagnus, Lourier, Nandina, Eugenia, Photinia) benodig 'n vaas met 'n minimum grootte van 50x50 cm. Onder hierdie grootte kan hy kies vir kruidagtige plante, Byvoorbeeld grasse is sierwalle.
Die plant van Julie maand: Lagerstroemia
Lagerstroemia, afkomstig van Oos-Asië en Japan, is 'n bladwisselende struik wat deel uitmaak van die Lagerstroemia-geslag van die familie van Lythraceae. Dit het sy naam te danke aan die plantkundige Linné, wat 'n dierbare vriend van hom wou huldig, L. Magnus von Lagerstroem.
Sierplant wat verskillende groottes kan bereik, het 'n regop en dun stam, terwyl die kroon afgerond is, nie baie dig nie. Die ovaal blare is langwerpig en donkergroen, en is geneig tot oranje in die herfs voordat dit val. Gedurende die somer seisoen, aan die toppunt van die takke, spruit lang blare van blomme uit wat wit, pienk of lila kan wees. In Asië word dit veral vir die vervaardiging van hout gebruik, maar laasgenoemde het die voordeel dat dit baie kompak is en gekenmerk word deur 'n baie gewilde ligkleur.
Waar om Lagerstroemia te kweek
Vir 'n optimale opbrengs van Lagerstroemia, dit moet op plekke met volle blootstelling aan die son geplaas word of in gedeeltelike skaduwee. Dit is 'n plant wat gematigde klimaat verkies en weerstaan ​​die temperatuur tot -6 ° C, maar verdra nie die soutgehalte nie. Dit kan op enige terrein groei, mits dit goed gedreineer is, aangesien dit waterstagnasie vrees.
Lagerstroemia kan gekweek word as 'n bos en as 'n boom as 'n geïsoleerde monster, of in kombinasie met ander spesies vir die skepping van heinings. Hierdie spesie dit groei ook goed in potte, waar dit raadsaam is om dit elke drie / vier jaar in groter potte te plaas om die groei daarvan aan te moedig. Dit is belangrik dat u gedurende die lente seisoen gaan dekanteer om die wortels nie te skok nie.
Nodige versorging: natmaak, snoei, vermeerder
Vermenigvuldiging vind plaas deur saad of deur te sny. Aan die einde van die somer word die saad geoes, in ligte druk in ses dele verdeel en in die herfs of lente gesaai. Die steggies, ongeveer 20 cm lank, word tussen Julie en Augustus geneem en in 'n klam grond gevorm deur turf en sand.
Lagerstroemia verkies egter kleierige of kalkagtige gronde, ryk aan organiese materiaal en goed gedreineer. Dit is raadsaam om in die lente te bemes, om blom te bevoordeel, of om volwasse mis in die herfs te lewer.
In dieselfde tydperk van die jaar is dit moontlik om te snoei, om die blomtoppe die vorige jaar te verwyder en die tak met ongeveer 20 cm te verkort om nuwe lote te bevoordeel. As die plant in die tuin geplant word, hoef dit nie natgemaak te word nie, aangesien die reën vir voeding sorg, terwyl gereelde besproeiing vir diegene wat in potte verbou word, nodig is om die grond klam te hou en aandag te gee aan waterstagnasie.
Die knoppe van die plant kan deur plantluise aangeval word, wat deur hul sap gevoer word, en laat hulle uitdroog en vrek, maar die blare is onderhewig aan die aanval van skimmel, ook bekend as wit siekte. Om die plant teen sulke aanvalle te beskerm, is dit raadsaam om spesifieke plaagdoders en swamdoders te gebruik.
Hoe om Juniper te plant
Die vermeerdering van Juniper vind plaas met sade of deur steggies. Aarding kan dwarsdeur die jaar gedoen word. Die gat moet groot wees (ten minste dubbel die brood van die aarde) en moet sonder die vaas in die woning geplaas word. Nadat u die wortels bedek het, is dit belangrik om oorvloedig te water. In die geval van kleigrond is dit goed om universele grond te gebruik.
As u 'n heining wil skep, moet die afstand tussen die een gat en die ander vir aarding minstens 50 cm wees.