Die dokter kom vra of hy nog vir hom iets kan doen, maar hy weier enige verdowings- of kalmeermiddele. Christus het daarsonder gesterf, hoekom nie ook hy nie? Ds. Neethling stel voor dat hy in die sel agterbly en vir hom bid as hulle hom uitneem, maar hy vra dat Dominee as sy vriend moet saamgaan. Die wagte kom in om hom te haal. In 'n binnehof staan 'n stoel gereed. Met vaste tred stap Jopie daarheen en neem plaas. Die offisier in bevel kom om hom te blindoek. Hy weier, maar as aan hom verduidelik word dat hy sonder 'n blindoek die peleton se werk sal bemoeilik, willig hy in. Met 'n stukkie kryt word op sy bors oor sy hart 'n kring getrek. En toe begin Jopie met 'n vaste stem die gesang te sing: "Als wij de doodsvallei betreen, laat ons elke aardse vriend alleen..."
In die binnehof is 'n oorverdowerende lawaai. Jopie ruk agteruit en dan sak sy kop vooroor. Skielik is alles stil, aaglik stil. In Pretoria sing die volëls hulle oggendgesang, soos op Wildebeesthoek, waar Oupa, pa, Ma, Suzy en ander nog steeds bid. Aanvanklik is Jopie in die gevangeniswerf begrawe om twee dae later in die Nuwe kerkhof van Pretoria begrawe te word. Omdat daar by die familie groot twyfel was oor hy sy lyk behandel is, is herhaalde vertoë gerig om dit weer te besigtig. Eindelik stem Generaal Smuts in Oktober 1915 daartoe in. Die familie is tevrede en hy word in 'n nuwe kis in dieselfde graf weer begrawe. In 1923 word sy lyk nog 'n keer verskuif, die keer na die Ou kerkhof van Pretoria in die Helde-akker, waar ook President Paul Kruger ter ruste lê. Op sy grafsteen, soos op die monument wat in 1963 op Wildebeesthoek ter ere van Jopie opgerig is, staan, soos hy versoek het: Vir God en Vaderland.