Koning Ashurnasirpal II (illustrasie) - Inligting
Ek het al die owerstes wat in opstand gekom het en ek het die pilaar met hul velle bedek. Hulle jong manne en meisies het ek met vuur verteer. & quot - Dread Proklamation of Assyrian King Ashurnasirpal II
Die Assuriese koning Ashurnasirpal II Hy was bekend as een van die grootste konings van die Assiriese Ryk en het die grootte van die ryk aansienlik vergroot en was 'n groot beskermheer van die kunste wat uitbundige biblioteke en druiwetuine in die hoofstad van die ryk in Nineve gebou het. Soos baie van sy meedoënlose voorouers, was hy egter trots op die uitstuur van sy soms volksmoorddade op die groot monumente om die talle mense onder sy heerskappy te skrik. Die Assiriërs was wrede veroweraars en het gereeld drakoniese strawwe op hul onderwerpde volke uitgevoer, wat wissel van die verwydering van die hele bevolking tot die woestyne tot die grootmensmoord op hele stamme en stede.
Om Tela te straf- een van die groot stede wat teen hom in opstand gekom het. In sy inskripsies op een van die groot monumente Ashurnasirpal verklaar:
& quot Ek het 'n pilaar teen die stadspoort gebou, en ek het al die kapteins wat in opstand gekom het, afgewerp en ek het die pilaar met hul velle bedek. Sommige het ek op die pilaar op die paal getrap en ander het ek om die pilaar gebind. Ek het die ledemate afgesny van die offisiere wat in opstand gekom het. Ek het baie gevangenes met vuur verbrand, en baie het ek as lewende gevange geneem. Van sommige sny ek hulle neuse, hul ore en hul vingers af, van baie het ek hulle oë uitgehaal. Ek het 'n pilaar gemaak van die lewendes en 'n ander van die koppe, en ek het hulle koppe aan boomstamme rondom die stad vasgemaak. Ek het hulle jongmanne en meisies met vuur verteer. Die res van hul krygers het ek in die woestyn van die Eufraat met dors geëet.
Hierdie behandeling van verslane stede sou Ashurnasirpal II se handelsmerk word en sou insluit dat lewendige amptenare lewendig afgesny word en hul vlees aan die poorte van die stad vasgespyker was en "die meisies en seuns van die verowerde stede onteer" voordat hulle aan die brand gesteek word.
Die paleise, tempels en ander geboue wat deur hom opgerig is, getuig van 'n aansienlike ontwikkeling van rykdom en kuns. Hy was bekend vir sy brutaliteit en gebruik slawe van gevangenes om 'n nuwe Assiriese hoofstad te bou in Kalhu (Nimrud) in Mesopotamië, waar hy baie indrukwekkende monumente gebou het. Hy was ook 'n skrander administrateur, wat besef het dat hy groter beheer oor sy ryk kan verkry deur Assiriese goewerneurs te installeer, eerder as om afhanklik te wees van die plaaslike klientheersers wat hulde bring. [ aanhaling nodig ]
Net soos vorige Assiriese vorste, het Ashurnasirpal langs die Eufraat veldtog gevoer teen Arameërs en in die Diyala teen Babilon. Die wrede behandeling van rebelle deur Ashurnasirpal II het verseker dat selfs wanneer sy leër nie teenwoordig was nie, daar nie meer opstand sou kom nie. By verdere opstand sou die plaaslike monarg vervang word deur 'n goewerneur wat slegs getrou was aan die Assiriese monargie. As leier van sy leër, wat tipies bestaan ​​het uit infanterie (insluitend hulp- en buitelanders), swaar en ligte kavallerie en strydwaens, het Ashurnasirpal die Hetiete en Aramese state in Noord -Sirië verower. Α ]
Ashurnasirpal II het nie die Fenisiese/Kanaänitiese stede wat hy verower het, vernietig nie. Hy was onsuksesvol in sy beleg van Tirus, wat onder Ittobaal Kition op Ciprus gevestig het en handelsroetes deur die hele Egeïese See, op Rhodes en Milete, oopgemaak het. Deur huldeblyk het hulle bronne geword vir die grondstowwe van sy leërs en sy bouprogramme. Yster was nodig vir wapens, Libanese seder vir konstruksie en goud en silwer vir die betaling van troepe.
By die oorweging van die besette burgers van sy verowerde gebiede, skryf hy Β ]
Ek het hulle hervestig in hul verlate dorpe en huise. Ek het meer belasting en belasting op hulle gehef as ooit tevore: perde, muile, osse, skape, wyn en arbeid.
Konings in die Middeleeue
Die lewe van die konings van Engeland in die Middeleeue - dood van die konings van Engeland in die Middeleeue - kort biografie van die konings van Engeland in die Middeleeue - biografie van die konings van Engeland in die Middeleeue - genealogie - afstamming - bynaam - Gebore - Oorlede - Engels - Engeland - Monarg - Koninklik - Koninkryk - Beroemde Middeleeuse koning van die Middeleeue - Geskiedenis en interessante inligting oor die konings van Engeland in die Middeleeue - Feite - Info - Era - Lewe - Tye - Tydperk - Beroemd Prestasies - Engeland - Ouderdom - Middeleeue - Middeleeue - Koning van Engeland - Belangrike datums en gebeure - Engelse koning - die konings van Engeland in die Middeleeue Prestasies - die lewe van die konings van Engeland in die Middeleeue - dood van die konings van Engeland in die Middeleeue - Kort biografie van die konings van Engeland in die Middeleeue - biografie van die konings van Engeland in die Middeleeue - genealogie - afstamming - bynaam - gebore - oorlede - Engels - Engeland - monarg - koninklik - prestasies - Bekende Middeleeuse koning van t hy Middeleeue - Geskiedenis en interessante inligting oor die konings van Engeland in die Middeleeue - Feite - Info - Tydperk - Lewe - Familie - Vader - Moeder - Kinders - Tye - Periode - Engeland - Ouderdom - Middeleeue - Middeleeue - Koning van Engeland - Engelse koning - Bekende prestasies - die konings van Engeland in die Middeleeue - sleuteldatums en gebeurtenisse in die lewe van die konings van Engeland in die Middeleeue - Geskryf deur Linda Alchin
KONING VAN DIE VIER KWARTAAL: DIVERSITEIT AS 'N RETORIESE STRATEGIE VAN DIE NEO-ASSIRIESE RYK
Onlangse studies oor kulturele interaksie in die Assiriese ryk het gefokus op die proses van assimilasie en die vervaardiging van veranderlikheid. In hierdie artikel voer ek aan dat Assiriese koninklike retoriek verder gaan as die beklemtoning van eenvoudige verskil, in plaas daarvan om afbeeldings van kulturele diversiteit te gebruik om die werklik universele aard van die ryk aan te toon. Ek verduidelik hierdie retoriek in vergelyking met die wêreldbeurse van die 19de en vroeë 20ste eeu. Hierdie beurse het die Europese imperialisme gevorder deurdat besoekers die groot omvang van die ryk kon verken. Ek voer aan dat die opsomming van eksotiese huldeblyk in Assiriese tekste en die ikonografiese uitbeelding van buitelanders op reliëfs op dieselfde manier gedien het om die Assiriese mag te konkretiseer. Anders as die moderne Europese ryke, het Assiriërs egter nie die etnisiteit as burgerskap beskou nie. Alhoewel die Assiriese benadering tot diversiteit beslis instrumenteel was, was dit ook 'n kulturele verskil. In hierdie opsig deel die Assiriese begrip van menslike diversiteit baie gemeen met die manier waarop die ryk ander soorte verskille behandel het, wat wissel van topografiese variasie tot biodiversiteit. Vanuit die keiserlike uitkykpunt het elkeen van hierdie elemente die potensiaal om getem te word op 'n manier wat die beheer van die koning oor die vier kwartale van die wêreld beklemtoon.
Die Bybel en Argeologie
Met 'n UCG.org -rekening kan u items stoor om later te lees en te bestudeer!
In vroeëre uitgawes Die Goeie Nuus het verskeie argeologiese vondste bespreek wat die Bybelse verslag verlig en bevestig. In hierdie uitgawe fokus ons op die regering van Salomo, die opvolger van Dawid as koning van Israel.
Nadat Dawid die Israelitiese ryk gekonsolideer het, het hy onder leiding van God sy seun Salomo as sy opvolger gekies. Die bewind van hierdie jong man het werklik legendaries geword. Onder Salomo se heerskappy bereik Israel die hoogtepunt van rykdom en mag. Tragies genoeg het die heerlikheid van Salomo se koninkryk skaars sy eie leeftyd oorskry.
Ongewone tydperk van vrede
Wat sê die Bybel oor die wyer internasionale toestand gedurende Salomo se tyd? God het vir Dawid gesê: "Kyk, vir jou sal 'n seun gebore word, 'n man van rus en Ek sal hom rus gee van al sy vyande rondom. Sy naam is Salomo [wat 'vreedsaam' beteken), want Ek sal vrede en stilte gee aan Israel in sy dae " (1 Kronieke 22: 9 1 Kronieke 22: 9 Kyk, 'n seun sal vir jou gebore word, 'n man van rus, en Ek sal hom rus gee van al sy vyande rondom; want sy naam sal Salomo wees, en Ek sal vrede en stilte gee aan Israel in sy dae.
Amerikaanse King James weergawe×, klem word deurgaans bygevoeg).
Was dit 'n tyd van vrede in Israel? Wat toon die argeologiese rekords? Uit hedendaagse Egiptiese, Assiriese en Babiloniese inskripsies vind ons hierdie eens magtige koninkryke geteister deur militêre swakheid.
Assirië was besig met voortdurende gevegte teen die Arameërs. Interne twis oor dinastiese geskille het die koninkryk verder verswak. "Hierdie Assiriese bekommernisse," sê Donald Wiseman, professor in assyriologie, "het David en Salomo vry gelaat om hul eie gebied na Suid -Sirië uit te brei. Die indringers uit die Siriese woestyn verarm Assirië onder die bejaarde Ashurnasirpal I." (Die International Standard Bible Encyclopedia, Eerdmans, Grand Rapids, 1979, Vol. 1, bl. 334). Intussen het die Assiriërs die Babiloniërs in toom gehou en enige ingryping van die Chaldee in Israelitiese gebied geblokkeer.
Op die suidelike flank van Israel ondervind die Egiptenare ook 'n algemene agteruitgang. Oor die begin van hierdie lang tydperk van swakheid sê een owerheid: "Na die ryk [van die vorige eeue] het Egipte nooit weer haar voormalige oorheersing in die oostelike Mediterreense wêreld herwin nie. Hierdie buitelandse swakheid het grotendeels uit binnelandse swakheid ontstaan. Egipte het voortgegaan om in kleiner state op te breek. Vanaf die tyd van Samuel tot die val van die koninkryk Israel was Egipte gewoonlik in 'n toestand van verdeelde swakheid "(Die tolkwoordeboek van die Bybel, Abingdon, Nashville, 1962, Vol. 2, bl. 52).
Hierdie internasionale agtergrond word getrou weerspieël in die Bybelse verslag. Trouens, die swak priesterlike dinastie wat oor Egipte regeer het, het toegewings aan Salomo gemaak vanweë sy toenemende mag en invloed.
Die menings onder geleerdes is verdeeld oor watter farao Salomo se tydgenoot was. Eugene Merrill glo dit was Siamun. ". Siamun het gou besef dat Salomo heerser sou wees van 'n koninkryk wat sy mag en invloed sou meeding of selfs oorskry. Daarom besluit hy dat dit tot sy beste voordeel was om vriendskaplike verhoudings met die jong monarg aan te knoop, selfs in die mate van dat dit die geval is, blyk duidelik uit sy bereidwilligheid om sy eie dogter as vrou vir Salomo te voorsien, 'n toegewing wat amper sonder gelyke in die Egiptiese geskiedenis was, aangesien dit 'n openhartige erkenning van die wêreld van Egipte se swakheid en versoening was. Normaalweg het Egiptiese konings buitelandse prinsesse geneem, maar hul eie dogters nie aan vreemde konings oorgegee nie "(Koninkryk van Priesters, Baker, Grand Rapids, 1987, p. 292. Vergelyk met David Rohl, 'N Toets van tyd: die Bybel-van mite tot geskiedenis, Arrow Books, Londen, 1996, pp. 173-185).
Dit is duidelik uit die geskiedenis van die buurlande dat 'n ongewone era van vrede Israel omhul het, wat Salomo in staat gestel het om sy land baie te ontwikkel en te verryk deur baie winsgewende kommersiële alliansies.
Voorspoedige alliansie met Fenisië
Salomo het nie net buitelandse vyande nie, hy het 'n kragtige bondgenoot gevind in koning Hiram, 'n getroue vriend van sy vader, David.
"En Hiram, die koning van Tirus, het sy dienaars na Salomo gestuur, omdat hy gehoor het dat hulle hom in die plek van sy vader tot koning gesalf het, want Hiram was nog altyd lief vir Dawid. Daarom het die HERE Salomo wysheid gegee soos Hy hom beloof het en daar was vrede tussen Hiram en Salomo, en hulle twee het saam 'n ooreenkoms gesluit " (1 Konings 5: 1 1 Konings 5: 1 En Hiram, die koning van Tirus, het sy dienaars na Salomo gestuur, want hy het gehoor dat hulle hom in die kamer van sy vader tot koning gesalf het, want Hiram was ooit 'n minnaar van Dawid.
Amerikaanse King James weergawe× , 12).
Wat hierdie verdrag betref, het die Joodse historikus Josephus duisend jaar later opgemerk dat afskrifte van hierdie alliansie in die openbare argiewe in Tirus gelees kan word. 'Die afskrifte van hierdie sendbriewe', skryf Josephus, 'bly op hierdie dag en word nie net in ons boeke bewaar nie, maar ook onder die Tiere, dat as iemand die sekerheid daarvan sou weet, die bewaarders van die die openbare verslae van Tirus om dit aan hom te wys, en hy sal vind wat daar is om saam te stem met wat ons gesê het "(Oudhede van die Jode, Boek VIII, hoofstuk II, afdeling 7).
In Salomo se tyd het die Israeliete net begin om hul eie kultuur duidelik te definieer. Om sulke groot projekte soos die tempel te begin (sien G. Ernest Wright, "The Stevens 'Reconstruction of the Solomonic Temple," Bybelse argeoloog, Vol. 18, 1955, pp. 41-44), versterkte dorpe en maritieme handel, sou Salomo nie 'n meer ondernemende volk kon vind as die Feniciërs nie.
Een skrywer verduidelik: "Salomo was 'n deeglik progressiewe heerser. Hy het 'n aanvoeling om buitelandse breine en vreemde vaardighede te ontgin en dit tot sy eie voordeel te wend. Dit was die geheim, andersins skaars verstaanbaar, van hoe die [nasie]. Met spronge ontwikkel het. en grens tot 'n eersteklas ekonomiese organisme. Hier was ook die geheim van sy rykdom, wat die Bybel beklemtoon, te vind. 1 Konings 7:13 1 Konings 7:13 En koning Salomo het Hiram uit Tirus laat haal.
Amerikaanse King James weergawe×, 14). In Ezion-Geber het Salomo 'n belangrike onderneming vir handel in die buiteland gestig. Die Feniciërs het oor baie eeue praktiese ervaring opgebou. Salomo het daarom na Tirus gestuur vir spesialiste vir sy werwe en matrose vir sy skepe: 'En Hiram het sy dienaars, skeepsmanne wat kennis van die see gehad het, gestuur. '(1 Konings 9:27 1 Konings 9:27 En Hiram het sy dienaars, skeepsmanne met kennis van die see, saam met die dienaars van Salomo gestuur.
Amerikaanse King James weergawe×) "(Werner Keller, Die Bybel as geskiedenis, Bantam, New York, 1980, pp. 211-212. Op Ezion-Geber, sien Gary D. Pratico, "Waar is Ezion-Geber?", Bybelse argeologie -oorsig, September/Oktober 1986, pp. 24-35 Alexander Flinder, "Is This Solomon's Seaport?", Bybelse argeologie -oorsig, Julie/Augustus 1989, pp. 31-42).
Argeoloë wat die oorblyfsels van Salomo se tyd bestudeer het, sien duidelik die Fenisiese invloed wat die Bybel, pleks van die feite te verberg, openlik erken. 'Waar die Israeliete die Kanaänitiese dorpe vervang het, was die kwaliteit van die behuising merkbaar swakker,' sê Die Nuwe Bybelwoordeboek, "hoewel standaarde in die dae van Dawid en Salomo vinnig verbeter het, deels deur Fenisiese invloed. Die algemeenste huis. het algemeen bekend geword as die huis met vier kamers, wat blykbaar 'n oorspronklike Israelitiese konsep is" (Inter-Varsity Press, Downers Grove, Illinois, 1982, p. 490).
In Israel het Salomo die groot stede versterk: 'En dit is die rede vir die arbeidsmag wat koning Salomo opgerig het: om die huis van die HERE, sy eie huis, die Millo, die muur van Jerusalem, Hazor, Megiddo en Geser te bou "(1 Konings 9:15 1 Konings 9:15 En dit is die rede vir die heffing wat koning Salomo gehef het om die huis van die HERE en sy huis en Millo en die muur van Jerusalem en Hasor en Megiddo en Geser te bou.
Amerikaanse King James weergawe× ).
Wat Jerusalem betref, is daar geen opgrawings toegelaat in die onmiddellike omgewing waar Salomo se tempel bestaan ​​nie, solank die Tempelberg tussen Arabiere en Jode betwis word. Maar die Bybel noem drie ander stede wat Salomo uitgebrei en versterk het. Ondersteun enige argeologiese bewyse die Bybelse verslag?
Die eerste stad wat genoem word, is Hazor, 'n woonplek in die noorde van Israel wat tot 'n eeu gelede betyds verlore gegaan het. Die eerste uitgebreide opgrawings is in die vyftigerjare onder leiding van die argeoloog Yigael Yadin gedoen. Hy skryf oor Hazor: "Wat ek gaan sê, klink dalk na iets uit 'n speurverhaal, maar dit is waar. Ons wonderlike gids was die Bybel. As argeoloog kan ek my niks meer opwindends voorstel as om mee te werk nie die Bybel in die een hand en 'n graaf in die ander. Dit was die ware geheim van ons ontdekking van die Solomoniese tydperk "(Hazor, Random House, New York, 1975, p. 187).
Yadin het die uitgebreide en stewige hoofhek en 'n deel van die muur gevind, wat argeoloë nou die Solomoniese styl van argitektuur noem. Uiteindelik het hy dieselfde poort van die Solomonic-tipe gevind in al drie die stede wat in die Bybel genoem word.
By die mees onlangse opgrawing van Megiddo in 1993, berig argeoloë Israel Finkelstein en David Ussishkin: "Die grootsheid van Solomon's Megiddo is duidelik duidelik in die argeologiese vondste by Megiddo-in groot paleise, met fyn, gladde aselmuurwerk en uitgebreide dekoratiewe steenwerk "(" Terug na Megiddo, " Bybelse argeologie -oorsig, Januarie/Februarie 1994, p. 36).
Argeoloog Bryant Wood vat die ontdekkings saam: "Die bekendste van die argitektoniese vondste wat verband hou met die koninkryksperiode is waarskynlik die 'Solomoniese hekke' van die vroeë tiende eeu by Megiddo, Hazor en Gezer, gebou deur David se seun Salomo." ("Scholars Speak" Uit, " Bybelse argeologie -oorsig, Mei/Junie 1995, p. 34). Die Bybelse verslag stem dus goed ooreen met die argeologiese bewyse.
Gaan die koningin van Skeba binne
Een van die mees kleurryke verhale oor Salomo word deur sommige geleerdes tot 'n mite gedruk. Dit gaan oor die besoek van die koningin van Skeba.
"Toe die koningin van Skeba hoor van die roem van Salomo oor die Naam van die HERE, het sy hom met harde vrae kom toets. Sy het met 'n baie groot gevolg na Jerusalem gekom, met kamele wat speserye dra, baie goud en edelgesteentes en toe sy by Salomo kom, het sy met hom gepraat oor alles wat in haar hart was. So het Salomo al haar vrae beantwoord, daar was niks so moeilik vir die koning dat hy dit nie aan haar kon verduidelik nie.
'Toe sê sy vir die koning:' Dit was 'n ware berig wat ek in my eie land gehoor het oor u woorde en u wysheid. vir my gesê het: U wysheid en voorspoed is groter as die roem waarvan ek gehoor het. Gelukkig is u manne en gelukkig is u dienaars wat gedurig voor u staan ​​en u wysheid hoor! Geseënd is die HERE u God. 'Toe gee sy die koning een honderd en twintig talente goud, groot hoeveelhede speserye en edelgesteentes. Daar het nooit weer so baie speserye gekom soos die koningin van Skeba aan koning Salomo gegee het nie "(1 Konings 10: 1-10) 1 Konings 10: 1-10  En toe die koningin van Skeba hoor van die roem van Salomo oor die Naam van die HERE, kom sy hom met harde vrae bewys.  En sy kom na Jerusalem met 'n baie groot trein, met kamele wat speserye dra, en baie goud en edelgesteentes; en toe sy by Salomo kom, het sy met hom gepraat van alles wat in haar hart was.  En Salomo het haar al haar vrae vertel: niks het vir die koning weggesteek wat hy haar nie gesê het nie.  En toe die koningin van Skeba al die wysheid van Salomo en die huis wat hy gebou het, sien,  en die spys van sy tafel en die sitplek van sy dienaars en die bywoning van sy bedienaars en hulle klere en sy skinkers en sy styging waarmee hy opgegaan het na die huis van die HERE, was daar geen gees meer in haar nie.  En sy sê vir die koning: Dit was 'n ware berig wat ek in my eie land gehoor het van u dade en van u wysheid.  Maar ek het die woorde nie geglo totdat ek gekom het nie, en my oë het dit gesien;  Gelukkig is julle manne, gelukkig is hierdie diensknegte julle, wat gedurig voor julle staan ​​en wat julle wysheid hoor.  Geloofd sy die HERE jou God wat jou behaag het om jou op die troon van Israel te sit; omdat die HERE Israel vir ewig liefgehad het, daarom het Hy jou koning gemaak om reg en geregtigheid te doen.  En sy gee die koning honderd en twintig talente goud en baie groot speserye en edelgesteentes;
Hierdie verhaal was die inspirasie vir baie skilderye en films, maar het dit 'n historiese agtergrond? Waar was die koninkryk van Skeba? Tot hierdie eeu bedek die sand van die tyd heel waarskynlik 'n groot deel van hierdie groot koninkryk van die verlede.
Tog was dit bekend by sommige van die klassieke Griekse en Romeinse skrywers. 'In gelukkige Arabië', skryf Dionysius die Griek in 90 nC, 'kan u altyd die soet geur van wonderlike speserye ruik, of dit wierook of wonderlike mirre is. verre eilande wat blare van suiwer kaneel bring. "
'N Ander Griekse historikus, Diodorus (100 vC), skryf: "Hierdie mense oortref nie net hul Arabiese bure nie, maar ook die res van die wêreld in rykdom en luukshede. Hulle drink uit bekers van goud en silwer. Die Sabeane geniet hierdie luukse omdat hulle oortuig is dat rykdom wat van die aarde af kom, die guns van die gode is en aan ander bewys moet word. "
Die Romeinse keiser Augustus het eintlik 'n leër van 10 000 man na Suid -Arabië gestuur om hierdie rykdom te plunder. Maar die verwoestende woestyn en gereelde plae het die leër gedompel voordat hulle in die hoofstad kon aankom. Hulle het nooit hul missie vervul nie.
Geleerdes is dit algemeen eens dat die koninkryk Sheba in die suidelike punt van die Arabiese skiereiland geleë is, wat nou Jemen genoem word. Die gebied is nou redelik geïsoleerd en verlate, maar dit was nie altyd die geval nie. "Die prominentste van die Arabiese state. Gedurende die eerste helfte van die 1ste millennium v.C.," sê kommentaar Die Nuwe Bybelwoordeboek, "Sheba is regeer deur mukarribs, priester-konings, wat toesig gehou het oor die politieke aangeleenthede en die politeïstiese aanbidding van die son, maan en sterre. Verkennings [in 1950-1953]. 'N paar uitstekende voorbeelde van kuns en argitektuur uit Sabees, veral die tempel van die maangod in Marib, die hoofstad, wat uit die 7de eeu vC dateer. "(p. 1087).
Tot hierdie eeu was hierdie gebied van Jemen grotendeels buite grense vir argeoloë. Tot nou toe het tot 4 000 inskripsies van hierdie antieke koninkryk aan die lig gekom wat bevestig dat een van die vier nasies in die gebied Sheba genoem word en dat die bevolking van ten minste een van sy stede 'n miljoen beloop het.
Hierdie deel van die wêreld was nie altyd droog en onvrugbaar nie. Dit het eens oorvloedige water gehad wat die kosbare speserygewasse besproei het. Die twee gewildste speserye wat verbou is, was wierook ('n hars van wierook) en mirre. Die geurige reukwerk van wierook is in tempels en huise van die rykes gebruik om guns van die gode te vra. Mirre was 'n onontbeerlike olie wat gebruik word as 'n skoonheidshulpmiddel om die vel glad en sag te hou, en is ook gebruik om die dooies te balsem. Die towenaars het hierdie twee waardevolle speserye aan die baba Jesus gegee as geskenke wat geskik was vir 'n pasgebore koning (Matteus 2:11 Matteus 2:11 En toe hulle in die huis kom, sien hulle die jong kindjie saam met sy moeder Maria en val neer en aanbid hom;
Die bewyse van oorvloedige water in Sheba kom uit die oorblyfsels van 'n groot dam wat in die gebied gevind is, en verduidelik hoe dit deur die ou mense 'Happy Arabia' genoem kan word.
"'N Reuse dam het die rivier Adhanat in Sheba versper," skryf dr. Keller, "terwyl die reënval uit 'n wye gebied opgevang word. Die water is dan vir besproeiingsdoeleindes in kanale afgevoer, wat die land vrugbaarheid gegee het. tegniese wonder in die vorm van mure wat meer as 60 voet hoog is, trotseer nog steeds die sandduine van die woestyn. Net soos Holland in die moderne tyd die land van tulpe is, was Sheba toe die land van speserye, 'n uitgestrekte sprokiesagtige tuin van die duurste speserye ter wêreld. Te midde daarvan lê die hoofstad, wat Marib genoem is. Dit was tot 542 vC, toe bars die dam.Die Bybel as geskiedenis, bl. 225). Dit is die huidige toestand van die grootste deel van die land. Dit het baie vrugbaarheid verloor weens 'n gebrek aan water.
Daar is baie om te verken in hierdie gebied van die ou Sheba, en dit is nog steeds 'n gevaarlike plek om te gaan, maar daar is baie wetenskaplike vordering gemaak. Ondersoeke duur tot vandag toe voort. Wat die beroemde argeoloog W.F. Albright het opgemerk dat hierdie opgrawings in 1953 nog steeds waar is: "Hulle is besig om 'n revolusie te maak in ons kennis van die kultuurgeskiedenis en chronologie van Suid -Arabië. Tot dusver toon die resultate wat tot dusver die politieke en kulturele voorrang van Sheba in die eerste eeue na 1000 vC was. " (Keller, bl. 227).
Met verloop van tyd dui meer argeologiese bewyse aan dat Salomo se heerskappy eintlik so wonderlik was as wat die Bybel getrou toon. GN
Palassene, sjablone en ander geboue wat ons kan herbou, kan 'n groot ontwikkeling van rykdom en kuns gee. Hy was bekend vir sy brutaliteit om slaweriske fanger te gebruik om 'n nuwe hoofstad in Kalhu (Nimrud) in Mesopotamië te bou, waar hy baie indrukwekkende monitors kan bou. Hy was ook 'n slim administrateur, en hy kan meer beheer kry oor die noodsaaklike installering van assyriske bestuurders, in plaas daarvan om dit by plaaslike klienthersker -huise te gebruik.
Ek laaik met vorige assiriske monarker kjempet Ashurnasirpal til Eufrat mot arameere og i Diyala mot Babylon. Ashurnasirpal IIs het 'n brutale behandeling vir ander soorte sorg vir wanneer homself nie meer in die verlede sou plaasvind nie, maar dit sou nie meer moontlik wees nie. U kan ook die plaaslike monarken in die eerste plek met 'n bestuurder sien as dit 'n assiriese monarkiet kan wees. Hy kan ook verskillende vorme van infanterie (insluitend hulpaanbiedings en uitverkoop), en ook eenvoudige kavalerier en vogner, en erobret Ashurnasirpal hetittene en de arameiske delene in Noord-Sirië.
Ashurnasirpal II kan nie die fiksheid / kanaanittiese vernietig nie. Hy lyktes ikke i beleiringen av Tyrus, som under Ittobaal bosatte Kition på Kypros og åpnet handelsruter over hele Egeerhavet, på Rhodos og Milet. Dit is 'n uitstekende manier om die grondstof vir sy materiaal en sy bouprogrammeer te gebruik. Jern was nodig vir wapens, libanesiese sedertre vir konstruksie og gull og sølv for betaling av tropper.
Da han vurderte de okkuperte innbyggerne i hans erobrede territorier, skrev han
Jeg bosatte dem i deres forlatte byer og hus. Ek het meer as een van die mees gebruikte gawes oor die gang voor: hester, moer, okser, sauer, vin en arbeidskraft.
Die Casablanca -konferensie, 1943
Die Casablanca -konferensie was 'n ontmoeting tussen die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt en die Britse premier Winston Churchill in die stad Casablanca, Marokko, wat van 14 tot 24 Januarie 1943 plaasgevind het. Terwyl die Sowjet -premier Joseph Stalin 'n uitnodiging ontvang het, kon hy nie kom by omdat die Rooi Leër destyds in 'n groot offensief teen die Duitse leër betrokke was. Die mees opvallende verwikkelinge tydens die konferensie was die afhandeling van die geallieerde strategiese planne teen die asmagte in 1943 en die bekendmaking van die beleid van 'onvoorwaardelike oorgawe'.
Die Casablanca-konferensie het slegs twee maande na die Anglo-Amerikaanse landings in Frans-Noord-Afrika in November 1942 plaasgevind. Tydens hierdie vergadering het Roosevelt en Churchill gefokus op die koördinering van die geallieerde militêre strategie teen die asmagte in die loop van die komende jaar. Hulle het besluit om hul pogings teen Duitsland te konsentreer in die hoop om Duitse magte van die Oosfront af weg te trek en die lewering van voorrade na die Sowjetunie te verhoog. Terwyl hulle sou begin om kragte in Engeland te konsentreer ter voorbereiding op 'n uiteindelike landing in Noord -Frankryk, besluit hulle dat hulle eers hul pogings in die Middellandse See sou konsentreer deur 'n inval in Sicilië en die Italiaanse vasteland te begin wat daarop gemik was om Italië uit die oorlog te slaan. Hulle het ook ingestem om hul strategiese bomaanval teen Duitsland te versterk. Laastens het die leiers ooreengekom op 'n militêre poging om Japan uit Papoea-Nieu-Guinee te verwyder en om nuwe toevoerlyne deur China deur die Japannese besette Birma oop te stel.
Op die laaste dag van die konferensie het president Roosevelt aangekondig dat hy en Churchill besluit het dat die enigste manier om naoorlogse vrede te verseker, 'n beleid van onvoorwaardelike oorgawe is. Die president verklaar egter duidelik dat die beleid van onvoorwaardelike oorgawe nie die vernietiging van die bevolkings van die asmagte meebring nie, maar eerder "die vernietiging van die filosofieë in die lande wat gebaseer is op verowering en onderwerping van ander mense."
Die beleid om onvoorwaardelike oorgawe te eis, was 'n uitvloeisel van die geallieerde oorlogsdoelwitte, veral die Atlantiese Handves van Augustus 1941, wat 'n einde gemaak het aan oorloë van aggressie en die bevordering van ontwapening en kollektiewe veiligheid. Roosevelt wou die situasie wat na die Eerste Wêreldoorlog gevolg het, vermy toe groot dele van die Duitse samelewing die standpunt ondersteun, so behendig deur die Nazi -party uitgebuit, dat Duitsland nie militêr verslaan is nie, maar eerder 'in die rug gesteek is' "Deur liberale, pasifiste, sosialiste, kommuniste en Jode. Roosevelt wou dit ook duidelik maak dat nie die Verenigde State of Groot -Brittanje 'n afsonderlike vrede met die asmagte sou soek nie.
Prins Philip is getroud met koningin Elizabeth. Waarom is hy dan nie 'n koning genoem nie?
Prins Philip se lewe het heeltemal verander toe koningin Elizabeth na die Britse troon opklim na haar pa se dood in 1952.
Oornag het die hertog van Edinburgh, wat Vrydag gesterf het, van 'n vlootbeampte en 'n jong man geword na 'n man wat na verwagting koninklike pligte sou verrig en sy vrou in die openbare oog sou uitstel onder die titel Prince Consort eerder as King of England.
Toe hy met die koningin trou, het prins Philip sy titel as prins van Griekeland en Denemarke laat val om die hertog van Edinburgh te word. Maar toe koningin Elizabeth die troon inneem, het Philip nie die koning van Engeland geword nie, danksy 'n jarelange heerskappy in die koninklike familie wat bepaal dat 'n man wat met 'n regerende koningin trou, slegs 'n prinsgemaal genoem word.
'N Regerende koningin se man word 'n prinsgemaal genoem, omdat die titel van koning slegs gegee word aan 'n monarg wat die troon erf en kan regeer. Daarom gaan die titel van koning aan prins Charles, wat koningin Elizabeth sal opvolg.
In 1957 word Philip, toe slegs bekend as die hertog van Edinburgh, amptelik 'n prins nadat koningin Elizabeth die titel aan hom geskenk het. Die besluit is beroemd uitgebeeld in die Netflix -trefferreeks The Crown & mdashkom na 'n geskil oor die belangrikheid van Philip en om in sy eie huis te staan.
Vroue wat in die koninklike familie trou, moet effens ander reëls volg. Die vrou van 'n regerende koning sou die titel van koningingemaal inneem, 'n simboliese rol wat haar sou verhinder om as monarg te regeer, maar na haar as koningin verwys. Byvoorbeeld, Kate Middleton word waarskynlik koningin Catherine wanneer prins William die troon oorneem, hoewel sy nie eintlik as koningin sou regeer nie.
Fokus op kleinhandel
Die ekonomiese afswaai van die 1980's het veroorsaak dat Hbc sy prioriteite heroorweeg en, soos baie ander ondernemings, terugkeer na sy kernbesigheid. Nie-kleinhandelondernemings is verkoop. The pace of retail acquisition increased with takeovers of Zellers (1978), Simpsons (1978), Fields (1978), Robinson's (1979), Towers/Bonimart (1990), Woodwards (1994), and K-Mart Canada (1998) following in the tradition of Cairns (1921), Morgan's (1960) and Freiman's (1971).