Lewenslange gehoorsaamheid – Boodskap vir Vandag
Posted on Oktober 5, 2020 Oktober 2, 2020 by Jeanette Boock
En nou doen ek 'n beroep op julle … op grond van die groot ontferming van God: Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is. Dit is die wesenlike van die godsdiens wat julle moet beoefen. Julle moenie aan hierdie sondige wêreld gelyk word nie, maar laat God julle verander deur julle denke te vernuwe. Dan sal julle ook kan onderskei wat die wil van God is, wat vir Hom goed en aanneemlik en volmaak is (Romeine 12:1-2).
John Newton, die skrywer van die lied "Amazing grace", het lank sy eie pad gestap. Sy eie wil was die kompas vir sy lewe. Hy was betrokke by slawehandel en later die kaptein van 'n skip wat slawe vervoer het. Vroeër in sy lewe was hy self 'n slaaf in Wes-Afrika en is erg mishandel deur 'n slawehandelaar se vrou, prinses Peye van die Sherbo-stam. In 1748 is hy bevry.
As kaptein van 'n slaweskip was hulle eenkeer op terug na Engeland toe die skip naby Donegal in Ierland in 'n geweldige storm beland. Daar was 'n gat in die skip en water het die skip begin binnestroom. Die skip sou duidelik sink. Newton het na God geroep en die gat in die boot is toegedruk deur vrag wat onverklaarbaar geskuif het. Só het hulle veiligheid bereik.
Dit was die begin van Newton se pad na bekering. Hy het sy lewe lank 10 Maart 1748 as sy bekeringsdag gevier. Dit was egter nie die einde van sy pad nie, maar die begin van 'n lang proses van verandering in sy lewe.
Soos baie van ons bly in die werk wat ons doen wanneer ons tot bekering kom, het Newton nie opgehou om slawe te vervoer nie, maar sy gesindheid teenoor die slawe het verander. Verskeie gebeure in sy lewe het sy geloof verdiep, soos toe hy in Wes-Afrika baie siek was, maar uiteindelik gesond geword het.
Dit was eers 34 jaar ná sy bekering, nadat hy 'n geruime tyd predikant in die Anglikaanse Kerk was, dat Newton openlik begin praat het oor sy betrokkenheid by die slawehandel. In 'n boek Thoughts Upon the Slave Trade wat aan elke parlementslid gestuur is, het hy geskryf oor sy hartseer omdat sy belydenis te laat is. Hy was 'n instrument van iets wat sy hart nou bedroef.
Terwyl die oortuiging dat slawerny verkeerd is in hom gegroei het, het Newton ander mense na die Here gelei. Sy lewe is 'n getuienis van iemand wat op die Here vertrou het, maar jare lank bly worstel het om rigting en totale oorgawe aan God te vind. Later in sy lewe skryf hy: "Wat U wil, wanneer U dit wil, en hoe U dit wil. Ek wil liewer hierdie drie sinne uit my hart in my moedertaal sê as wat ek al die ander tale in Europa bemeester."
Dit behoort ook ons diepste begeerte te wees wanneer ons in ons gebrokenheid bid: "Laat u koninkryk kom; laat u wil geskied."