Luitenant-generaal James L. Terry, bevelvoerder van Amerikaanse troepe in Irak en Sirië, onlangs toegelaat hy het geen idee gehad hoeveel burgerlikes gesterf het as gevolg van koalisie-airstrikes in die streek nie.
In 'n inligtingsessie eerily herinner aan die berugte "Ons doen nie liggaamsyfers nie" opmerking van Algemene Tommy Franks (die bevelvoerder van die Amerikaanse bedrywighede in Afghanistan en Irak), Terry aan verslaggewers gesê in Desember 2014 hy "dop geen burgerlike ongevalle" alhoewel nie-vegters is bekend om dood te gewees het in ten minste twee afsonderlike voorvalle.
Die huidige versuim om burgerlikes vermoor mag lyk monitor unsurprising gegewe die vorige Bush-administrasie se eerder glad houding. Toe-verdediging was Sekretaris Donald Rumsfeld baie goed in deflecting kritiek van die Amerikaanse magte. hy beweer:
Verantwoordelikheid vir elke enkele ongevalle in hierdie oorlog, of hulle onskuldige Afghanen of onskuldige Amerikaners is, rus aan die voete van die Taliban en Al-Qaeda.
Net so, George W. Bush aangevoer:
Saddam Hussein beskou die Irakse mense as menslike skilde, heeltemal verpligtend wanneer hul lyding sy doel dien.
Meer kommerwekkend, is hierdie houding teenoor nie-vegters weerspieël in die soorte bedrywighede onderneem en die tipes wapens wat gebruik word, insluitend cluster bomme.
Die Slag Vir Harte En Mense
Sedert 2007 egter 'n groeiende liggaam van literatuur na vore gekom het van die binnekant van die VSA se militêre magte wat die belangrikheid van die dop burgerlike ongevalle op strategiese eerder as morele gronde beklemtoon.
'N belangrike komponent van die teeninsurgency leerstelling (COIN) ontwikkel onder generaal David Petraeus' beskerming was dat die VSA wat nodig is om teen die vyand-sentriese bedrywighede wegbeweeg en omhels 'n meer bevolking-sentriese benadering.
Deur te konsentreer op die harte en gedagtes van gewone mense, is aangevoer dat die opstand se ondersteuningsstruktuur verwyder kan word sonder om hulle hoofsaaklik te konfronteer. Die algemene doelwit is nie om beheer van grondgebied te kry soos jy sou in 'n konvensionele oorlog nie, maar om die ondersteuning van die plaaslike bevolking te wen deur hulle te oortuig wat jy kan beskerm en voorsien.
Binne hierdie raamwerk word burgerlike sterftes 'n strategiese oorweging, eerder as 'n suiwer wettige een. Die vermy van burgerlike ongevalle was nie bloot 'n kwessie van die nakoming van die internasionale reg nie, maar 'n noodsaaklike deel van die oorwinning van die oorlog. Sarah Sewall, 'n belangrike argitek van Muntstuk, aangevoer:
... Doodmaak van die burgerlike is nie meer net kollaterale skade ... [dit] ondermyn doelwitte die counterinsurgent se.
Luitenant-generaal Curtis M. Scaparrotti ook beweer:
... enige burgerlike verlies van die lewe is nadelig vir die koalisie se oorsaak. Om burgerlike ongevalle te vermy, moet 'n topprioriteit wees en dit moet aan die voorpunt wees van alle missiebeplanning en uitvoering.
Die Amerikaanse Departement van die weermag het selfs 'n verslag fokus op maniere om die skade wat aan burgerlikes veroorsaak word te beperk en die skade wat burgerlike ongevalle veroorsaak, te veroorsaak. Een belangrike aanbeveling van hierdie verslag, en ander, is dat alle nie-strydende sterftes "geaggregeer moet word in 'n gestandaardiseerde databasis" sodat hulle opgespoor, gemonitor en ondersoek kan word.
Die rasionaal hiervoor is duidelik. 'N gedetailleerde "slag skade assessering" stel die weermag in staat om op 'n vinnige en deeglike manier te beweer dat die negatiewe gevolge daarvan op openbare persepsies sal wees.
Deur die dop en monitering van die dood van burgerlikes kan die weermag ook lesse identifiseer wat aangeleer moet word en die militêre operasies dienooreenkomstig aan te pas. Terry se onlangse weiering om burgerlike ongevalle te hou, verteenwoordig in hierdie opsig 'n radikale afwyking van die gevestigde militêre protokol.
Framing burgerlike ongevalle as "strategiese terugslae" is nog steeds duidelik problematies. Dit mag dalk voorkom asof die lewens van gewone mense saak, maar dit is belangrik om te besef dat hulle net n kwessie in die mate waarin hulle kan inbreuk maak op die sukses van militêre operasies. Burgerlike ongevalle is net getel omdat hulle teenproduktief beskou.
Deur hulle so te beswaar, is die burgerbevolking eenvoudig gekoöpteer in 'n strategiese ekonomie wat daarop gemik is om die oorlog te wen eerder as om dit meer menslik te voer. Hulle sterftes was nie treur omdat hulle erken is as ware verliese, Maar betreur omdat hulle die sukses van militêre operasies ondermyn. Ook, die idee dat oorloë kan veg in 'n meer menslike en minder gewelddadige wyse het die paradoksale effek van wegkruip baie van die pyn en lyding veroorsaak.
Tog is dit waar dat as die reëls van betrokkenheid verskerp en nie-strydende sterftes nader gemonitor word, het burgerlike ongevalle afgeneem.
In hierdie verband, die aankondiging dat die VSA in die stryd teen is nie die dood is toe 'n stap agteruit. Nie net het dit versterk die siening dat die lewens van gewone Irak en Arameërs nie getel word omdat hulle nie saak nie, dit vlieg in die gesig van eie aanbevelings van die weermag se oor die strategiese belangrikheid van die dop burgerlike ongevalle.
Behalwe om morele gronde te betwyfel, kan die weiering om burgerlike ongevalle te tel, beskou word as 'n strategiese fout op die militêre se eie terme - wat die vlamme van wrok in 'n streek wat reeds in die gewelddadige oorlog is, vonkel.
Tom Gregory is 'n dosent in Politiek en Internasionale Betrekkinge aan die Universiteit van Auckland. Sy navorsingsbelange val op die gebied van kontemporêre konflik, kritiese veiligheidstudies en die etiek van oorlog.
Alex Edney-Browne is 'n honneursstudent in Film-, TV- en Media Studies, en 'n navorsingsassistent, aan die Universiteit van Auckland. Haar belangstellings sluit in die "oorlog teen terreur", drone oorlogvoering, biopolitiek, intimiteits tegnologie, en die teorie beïnvloed.