Wat sou gebeur as Guy Fieri in Brooklyn oopgemaak het? - Nuutste resepte - 2022
Dit sou 'fabriek van tafel tot tafel' wees en waarskynlik 'n nacho kaas foie gras hê
Onthou jy toe Brooklyn -hipsters op pad was Guy Fieri se mekka op Times Square ironies genoeg oor sy Dragon Chili Fries? Wel, Late Night Basement het gewonder wat sou gebeur as Fieri sy ryk uitbrei na die hipster-ville Williamsburg, en besluit om dit op straat te neem, met 'n onderhoud met Brooklyniete op straat oor die 'nuus'.
Die reaksies is redelik voorspelbaar. Daar is 'n baardige ou wat opgewonde is om die ramp te sien ("Dit gaan vreeslik wees, ek kan nie wag nie."), 'N ander man wat die anti-korporatiewe sentimente wat van die skare verwag word, aanhang ("Ek is nie regtig in die geheel nie" ekspletief] oorkommersialiseerde beroemdheidsjef "), en 'n ander wat liggaamlike leed bedreig (" ek sal hom uit eie hand wurg as hy dit ooit op hierdie gebied probeer doen. ")
Ander is 'n bietjie meer diplomaties, terwyl 'n ander meisie met 'n geniale sakeplan vorendag kom: 'Neem alles wat Guy Fieri doen, maak dit middernag oop en maak dit om 8 uur die oggend toe, en dit is 'n wenner.' Aan die blink kant: nacho kaas foie gras? Ja, ons hou ook daarvan.
Wie is meer irriterend: Guy Fieri of hipsters? (video)
Die kook -nar Guy Fieri se nuwe restaurant in New York lok hipsters uit Brooklyn, wat 'quironically' by die toeriste -aantreklikheid van Times Square eet.
verlede herfs het Guy 's American Kitchen + Bar geword
. Dit het ook 'n bestemming geword vir hipsters uit Brooklyn, wat na die restaurant gestroom het om ironies te eet. Hoe kosbaar is dit nie?
Maar wat sou gebeur as Fieri 'n tak van die restaurant in die nek van die bos oopmaak?
in die strate van Williamsburg getref het, en dit blyk dat nuwerwetse Brooklyniete hul gevoel vir ironiese humor verloor as dit kom by die vooruitsig dat Fieri 'n woonplek kan open. Sommige van hul reaksies is eintlik kriewelrig.
So wie is meer irriterend: Guy Fieri of Brooklyn hipsters?
Chicken Guy! 'n nuwe deur vir hoenderliefhebbers oopgemaak, en soos verwag het Guy Fieri die hoenderfandom na Suid -Florida uitgebrei met 'n eetplek in die Aventura Mall.
Fieri het egter aan die Sun Sentinel: "Ek het geleer ek moes nog ongeveer 4000 stukke hoender saamgebring het. Ek het gesien hoe mense die toebroodjie kry en in hul beursie sit. Ek het gesê: 'Wat doen jy?' En hulle sou sê: 'Ek moet hierdie huis na my man toe neem. Hy gaan van sy kop af wees'.
Guy Fieri op His Love Affair with America's & quot; Funky Places & quot
Het Guy Fieri bedoel om die hoof cheerleader te word vir die Amerikaanse ma-en-pop restaurante? Nie volgens hom nie. Maar vyftien jaar in sy weghol -ete en reisvertoning, Diners, inskrywings en duike, hy het geleer om die hoed te dra saam met ander wat sjef, pa en motorliefhebber insluit. 'Ek wou net funky plekke 'n bietjie erkenning gee,' sê hy. 'Ek het gedink dit sal 'n seisoen of twee duur.
Een-en-dertig seisoene later is "Triple D", soos Fieri dit noem, die Food Network se langste vertoning en Fieri die vrugbaarste gesig daarvan. Die oggend gesels ons, Fieri by sy huis in Santa Rosa, Kalifornië, drie uur voor en byna 3 000 myl daarvandaan in Brooklyn — en hy het 'n vlug om te haal. Die Fieris vertrek na Maui vir 'n vakansie wat verlede jaar uitgestel is, en hy probeer dokumente vind terwyl hy afskeid neem van sy honde Roxy, Smokey en Cowboy. Op 'n stadium hoor ek hoe sy vrou vir hom sê hy moet gou maak. 'Hoe snaaks sou dit nie wees as u my my vlug laat misloop het nie?' skerts hy.
En tog flikker hy deur ons gesprek met 'n gloed van energie en fokus wat ek goed ken, na jare se feitlik met haelgeweer in die '68 Camaro 'ry hy op die skou. Hy komplimenteer my vrae terwyl hy op anekdotiese ompaaie gaan oor Guns 'n Roses -konserte en reise na die Outer Banks. Hy gebruik vrygewig sy TV-beroemde slagspreuke-'Oh! My vriend !, 'sê hy en herinner hom aan 'n braaivleis wat hy eens' It's money 'geëet het - wat net so baie Fieri se flair is as sy helder gebleikte hare, Ed Hardy tees en 'n Oakley -sonbril. Om met hom te praat, is sy eie rit, en dit voel goed.
Mense soos hierdie laat goed voel, is die geldeenheid van Fieri. Oënskynlik 'n kosvertoning, het Triple D verder ontwikkel as om die bisonburger uit die kollig te lok uit 'n honk tonk in Suid -Dakota of die bokkerries van Little Haiti, om die hardwerkende spanne, dikwels immigrante of die kinders van immigrante, te vier wat hierdie borde die moeite werd maak om te ry uit jou pad uit vir. Gedurende 'n weeklikse episode van 30 minute, basuin hy hul verhale uit en verhef hulle kos met ekstase wat veroorsaak word deur oogrolle, vuishoue en dra drukkies. Dit kan alles die risiko loop om 'n bietjie verhoog te voel as u uself nie net 'n bietjie in sy teater sien nie. As ek op pad is en ek op 'n klein plek afkom wat fantasties blyk te wees, kan ek ook 'n vreemdeling omhels. 'As u binne 'n ander se heelal instap en hulle u alles daarvan vertel, is dit die beste ding in die wêreld wêreld! " hy sê.
Fieri was verlief op kook nadat hy 'n jaar as student in Frankryk was.
Die klein ondernemings wat hom gehelp het om 'n tipiese Amerikaanse eetkamer te maak, is dieselfde voorraad wat die swaarste deur die pandemie geraak word. Miskien omdat Fiery hom nie verloor het nie, of miskien omdat hy net 'n goeie ou was (of, sou ek redeneer, 'n bietjie van elkeen), het Fieri aan die begin van die pandemie oorgegaan toe die regering nie daarin geslaag het nie. doen so.
Slegs 'n paar weke na die sluiting van Kalifornië in Maart, het hy sy Restaurant Relief Fund geloods, wat meer as $ 22 miljoen dollar ingesamel het vir hardwerkende gasvryheidspersoneel. Die meerderheid van die 43,000 ontvangers was tot dusver vroulik, 'n demografie wat buite verhouding geraak is deur werkverlies wat deur COVID veroorsaak word. Op Vrydag bied hy die live-streamed Conscious Collection: A Virtual Fine Wine and Spirits-veiling aan waar groot kaartjie-items op die blok aandete vir tien saam met Sting en Trudie Styler by hul huis in Florence insluit en kelderbesoeke aan Louis Roederer in Reims , Frankryk, met die hele opbrengs aan Amerikaanse restaurantwerkers.
'N Leeftyd om die Verenigde State te verken, is moontlik die rede waarom Fieri die voorstander is van die plekke en mense wat jy dalk net teëkom - en waarom hy wil hê dat hulle daar in die toekoms moet wees. Hy het in al vyftig state in die pad gestruikel sedert hy en sy suster by die ouer se Ford -bakkie sou stapel en 'n kampeerder daaraan vasgemaak het terwyl hulle in Noord -Kalifornië grootgeword het. Dit is 'n jaarlikse tradisie wat hy met sy eie twee kinders voortgesit het.
50 state, 50 kookkuns: die kos wat die moeite werd is om na te reis in elke staat
'Die Verenigde State is so gereed vir ontdekking,' sê hy, 'dit is die mees uiteenlopende en eklektiese plek. En vir minder geld as wat dit kos om na Europa te gaan, kan u die reis van u leeftyd onderneem. " As hy oor die Verenigde State praat, pas sy stem hierdie verwondering aan, asof hy dit nie kan doen nie nogal glo dat hierdie land wat hy al 53 jaar lank ken, werklik bestaan.
Hy is deesdae opgegradeer van die gesinsbakkie na 'n motorwa van 48 voet wat 'n kommersiële vragmotorlisensie vereis. 'Twee uur se ry laat my nie aan die gang nie', sê Fieri, 'n toegewyde motorhoof, 'maar 12 uur? Ja! " Die motorhuis het die Fieris via Kalifornië na Kalifornië na Miami gebring en op die kampterrein gestop sodat Fieri kon kook (hoender parmigiana is 'n gunsteling). Tydens die pandemie het hulle deur Utah en Nevada gery en op plekke soos Area 51 stilgehou. "Ek het gevoel asof ek die maan ontdek het," sê hy. Hierdie gesinsuitstappies is soms nog steeds die bron vir vondste wat op Triple D sal eindig - soos die seekosgewrig Cravens, agter 'n vulstasie in Noord -Carolina, waar hy toevallig een aand stilgehou het om 'n hap te neem. ("Ek was nie op die punt om 'n maaltyd op 'n hotdog op 'n vulstasie te mors nie," sê hy.) Later hierdie somer ry die Fieris met die motor langs die weskus na Kanada, na die grens.
Dit was dus die verwagting dat sy vertoning 'n kursus sou bevat wat 'n letterlike padkaart van Amerikaanse kos en storievertelling geword het. Ek het myself deur die Diners-, Drive-Ins- en Dives-webwerf blaai toe ek op die middelste ry, tussen Bradenton, Florida, beland het, waar Triple D die wêreld laat weet het dat dit 'n ware saak is 'Cubanos kan gevind word by Jose's Real Cuban.
Terwyl ek my eie somerreise beplan, is dit presies die soort ondernemings wat ek opgewonde sal maak om weer te leer ken. Deels omdat die pandemie ons gewys het dat selfs iets so ikonies soos 'n Amerikaanse eetplek langs die pad nie gewaarborg is om môre daar te wees nie (byvoorbeeld, Jose Cubes, nou permanent gesluit).
Een ding verseker - Fieri sal dit nooit as vanselfsprekend aanvaar nie. '' N Deel van Triple D herinner mense daaraan dat ons in hierdie ongelooflike land woon, 'sê Fieri. 'U moet net daar uitkom en dit sien.'
Kry die binnekant: Hoe het die Food Network versuur?
Verlede week het ek die plesier gehad om te gesels met Allen Salkin, nasionaal bekende ondersoekende joernalis en voedselkritikus wie se nuutste boek, "From Scratch: Inside the Food Network" hierdie week by die TC Jewish Book Series verskyn. Die boek bied 'n fassinerende en uitputtende geskiedenis van wat begin het as die "Television Food Network" en word nou as die 24-uur Guy-Fieri-Heart-Attackathon-netwerk geskud.
Baie mense sal 'n goue era onthou in programmering vir die netwerk in die laat 90's/vroeë 00's: Molto Mario, East Meets West, Lekker eet, Die naakte sjef, Emeril Live, en die skitterend mitiese Ysterkok (Japan.)
As u vanaf 18:00 inskakel by Food Network, is u opstelling vir 'n Woensdagaand: vier episodes van Gaste, inryke en duike (6-8pm), twee episodes van Mystery Diners (8-10), Restaurant: onmoontlik (10-10: 30), daarna nog twee uur se "Triple-D" en Mystery Diners om jou aand af te rond. Dit is baie Guy Fieri, inhoud wat verband hou met eetplekke en onsin van die werklikheidsprogram.
'Die hart van Food Network,' het Salkin duidelik vir my gesê, 'is dat daar geen hart is nie.'
Salkin se verhaal is van 'n netwerk wat vroeg in die negentigerjare begin het met goeie bedoelings: 'n 24-uur-televisiekanaal gewy aan lekker kos en kookkuns. Die programmering van daardie vroeë dae het die eerbiedwaardige ingesluit Besuinige fynproewers, gearchiveerde episodes van Julia Child, en 'n onbekende maar charismatiese jong sjef met die naam Emeril Lagasse. Namate die netwerk in gewildheid gegroei het, het ook die gewaagde persoonlikhede van Mario Batali, Bobby Flay, Jamie Oliver, Alton Brown en ander na vore gekom.
Met shows soos Lekker eet en Ysterkok, Food Network het kreatiewe risiko's geneem wat unieke programmering meegebring het vir wat die vae, "outomatiese" stylinhoud sou wees wat u waarskynlik in vyf minute segmente sou sien op Goeie môre Amerika.
Maar so vinnig as wat graderings toegeneem het, het die invloed van kommersiële belange ook toegeneem.
Vir my kan die verskuiwing vir die netwerk gesien word in die verhaal van Mario Batali. Molto Mario Dit is in 1997 van stapel gestuur, en u het 'n outentieke Italiaanse sjef gehad, vet en vrolik, wat heerlike Napolitaanse resepte vervaardig en duidelik elke laaste stukkie vrugte van sy arbeid geniet het.
Skielik was hy weg, en daar verskyn Giada De Laurentis, met Daaglikse Italiaans. Giada was pragtig, dun en elegant. Haar kombuis was ook Italiaans en het beslis heerlik gelyk. Maar ek het nie geglo dat sy eintlik geëet het van wat sy gekook het nie. Wat het met Mario gebeur?
'Mario se verhouding met die netwerk was baie warm en koud,' het Salkin vir my gesê. 'Die advertensie -afdeling het nooit van hom gehou nie, want hy het nie vroulike kykers gekry nie. En dit is vir wie hulle advertensies verkoop het. TV -besigheid gaan oor die verkoop van advertensies.
'Hy was in Rome en wou 'n skottel maak met bedekking (koei -ingewande.)' Nee, nee nee ', het die netwerk gesê. 'Jy moet hoender maak.' Dit was die teken van die einde. Giada was 'alledaagse Italiaan' in die post -Rachael Ray -era. Al wat hulle van Mario wou hê, was om 'n ysterkok te bly.
En so begin die stadige agteruitgang wat ons daartoe gelei het dat ons eintlik by 'n venster uit wil duik as ons moet kyk hoe Guy 'n ander Diner of Drive-in lok. Daar was beslis ligpunte: die televisiegeboorte van Anthony Bourdain, die verrassend prettige realiteitskompetisie Gekap, en 'n paar ander.
Maar die bastardisering van Iron Chef America, die bottergasma's van Paula Deen, en iets wat 'n 'Kwanzaa Cake' deur Sandra Lee genoem word, is slegs 'n paar voorbeelde van hoe laag Food Network neergebuig het om die aptyt van adverteerders in plaas van kykers te bevredig.
Is Food Network self die skuld? Of is dit 'n slagoffer van die 'reality-show-ificiation' van televisie in sy geheel? Die dae van MTV en VH1 om musiek te speel, is immers allesbehalwe vergeet, die laaste spore wat vinnig weggewaai word deur die Axe Body Spray seewind van Trui strand.
"From Scratch" -skrywer Allen Salkin.
Die obsessie van ons samelewing oor die voedselbedryf was egter nog nooit so sterk nie. Die 'voedselkultuur' en 'n sterk gees van eksperimentering is inderdaad volop. Die verkryging van skare, veral in die vorm van restaurantbeoordelingsprogramme soos Yelp en Open Table, het die landskap demokraties gemaak, en nuwe oorspronklike programmering behoort ryp te wees vir 'n netwerk wat sy tyd vooruit was.
"Food Network het eenvoudig opgehou om kanse te waag," het Salkin gekla. 'As iemand nou daar instap met die moderne ekwivalent van 'n kruising tussen 'n Japannese spelprogram en American Gladiator (dit wil sê die oorspronklike Iron Chef), hulle sou nee sê. "
Met die toename in aanlynmedia -inhoud, kan Food binnekort sy dag van afrekening in die gesig staar. Verbruikers kry toenemend direk toegang tot die inhoud wat hulle wil hê, en verbygaan tradisionele advertensie-ondersteunde inhoud van kabelverskaffers.
Sal hierdie verandering van see die Food Network dwing om letterlik met die ingewande te gaan?
Sal dit, om Salkin te parafraseer, met bakleiery baklei, of besluit om die hoender te wees wat dit dink die wêreld wil hê?
Die Twin Cities Jewish Book Series bied 'Inside Dish: Get Juicy with Allen Salkin en Andrew Zimmern aan', Donderdag 26 Februarie om 19:30 in die St. Paul JCC. Kaartjies kos $ 25 en bevat 'n gratis kopie van "From Scratch: Inside the Food Network." Ek beveel die boek sterk aan, nie net as 'n geskiedenis van die netwerk nie, maar as 'n dokument van die evolusie van die televisiebedryf. En hoe kan u die kans om Andrew te sien misloop? Zimmern?
Hierdie plasing is geskryf deur Max Leibowitz en oorspronklik gepubliseer op TC Jewfolk. Volg TC Jewfolk op Twitter: @tcjewfolk.
As u 'n blog skryf en u werk vir Minnesota Blog Cabin wil oorweeg, dien ons registrasievorm in.
Max is 'n skrywer en komediant in Minneapolis, MN. Dinge wat hy liefhet: toebroodjies, improvisasie, weeksdae en popmusiek uit die 90's. Dinge wat hy haat: onbeantwoorde sms'e, twizzlers, onnodige vakansiedae en empatie. Dinge wat hy skaars lewendig gemaak het: kinderjare in New York, Spider-man 3 en Carleton College. Probeer sy posbus vul!
'Triple D' is die geskenk wat aanhou gee
Vir restaurateurs, verskyn op Triple-D is soos om die boerpot te slaan. Deur op die program te verskyn, gee hul ondernemings 'n positiewe publisiteitsvlak wat byna onmoontlik is om by enige advertensieveldtog te pas. Dit lyk asof almal dieselfde ervaring het. 'N Paar getuigskrifte:
Paul Malvone, wie se restaurant Boston Burger Co. Restaurant gasvryheid tydskrif verlede jaar. 'Hulle het gevra' Is dit die plek wat hulle so pas gesien het? Wat is ons ure? Wat is ons adres? '"
"Die dag nadat ons episode uitgesaai is, het ons 'n klap gekry," het Robert Fleming, sjef-eienaar van Magnolia Pancake Haus in San Antonio, ook gesê Restaurant gasvryheid.
'Dit was mal,' het Fred Guerrero van die Oinkster in Eagle Rock, Kalifornië, in 2011 aan Grubstraat gesê.
"Ons besigheid het net gek geword, het Sarah Sanneh, mede-eienaar van Pies 'n 'Thighs in Brooklyn, New York, in 2016 aan Thrillist gesê." En dit het soveel nuwe mense ingebring wat ons nooit andersins sou besoek het nie. "
'Mense het tougestaan ​​en wag dat ons oopmaak', het Ann Kim van Pizzeria Lola in Minneapolis gesê Twin Cities Business tydskrif in 2015. "Die eerste naweek was kranksinnig. Ons was 11 tot 11 oop en nooit vol nie. "
As u 'n restaurateur is en Guy Fieri op u beller -ID verskyn, moet u natuurlik die telefoon neem. Sommige sjefs en eienaars wat deur die jare aangehaal is, betreur die verlies van hul rustige woonbuurt en die koms van toeriste van oraloor, maar hulle erken redelik vinnig dat dit dwaas sou wees om te kla oor 'n baie suksesvolle onderneming. Die Triple-D effek is ook nie 'n eenmalige ding nie. Onthou: Food Network wys deurgaans ou episodes.
'Ons kan altyd weet die dag nadat ons episode weer uitgevoer is,' het Sanneh aan Thrillist gesê. 'Net soos ons ewe skielik op 'n willekeurige Dinsdag geklap word, dan besef ons:' O, hulle het ons program net weer gespeel. dit maak sin.'"
Dit was uiteindelik tyd om Fieri se uiteindelike toebroodjie met gegrilde kaas te probeer
"Nou, ek wil hê dat u die kampioenskapsbyt moet neem, ek wil hê dat u my moet wys hoe die hap regtig gedoen word," sê Fieri terwyl ek die gegrilde kaas in my hande neem.
"Goed, groete," het ek vir hom gesê voordat ek ingegrawe het.
"Dit is 'n goeie hap!" het hy gesê. "Daar is daardie kaas wat werk."
En die kaas werk beslis. Fieri se toebroodjie is sonder twyfel een van die romerigste gegrilde kaasbroodjies wat ek ooit gehad het. Die mac en kaas ontplof in jou mond, en daar is soveel diepte van geur danksy die vyf verskillende soorte kaas wat almal saam met die wors werk. Daar is ook 'n lekker sweem van soetigheid van die brood. Voeg 'n bietjie warm sous by en alles is perfek.
"Dit is so goed," het ek vir Fieri gesê en nog 'n happie gaan drink.
& quot Weet ons hoe om te partytjie of wat? & quot, het Fieri gesê. & quot En op die agtergrond van die melodiese energie en musiek van die brandalarm! & quot
"Dit was 'n eenmalige ervaring," het ek vir hom gesê.
En dit was beslis. Maar gelukkig sal ek steeds die uiteindelike gegrilde kaasbroodjie van Fieri kan maak soveel keer as wat ek wil.
Watter restaurante besit Gordon Ramsay in NYC?
Dit werk meer as 700 mense in Londen, waar dit 'n versameling van 15 restaurante. Gordon Ramsay Restaurants het meer as 35 restaurante wêreldwyd en 7 Michelin -sterre, met internasionale restaurante van Europa tot die VSA en die Midde -Ooste.
Gordon Ramsay Pub & amp Grill. Las Vegas.
Gordon Ramsay Fish & amp Chips. Las Vegas.
Het Gordon Ramsay 'n restaurant hieroor in Ierland?
& ldquoSilk Restaurant .. voorheen Gordon Ramsay by Powerscourt & rdquo Review van Sika Restaurant. Beskrywing: Met die klem op plaaslike uitnemendheid en seisoenaliteit, Sika Restaurant by Powerscourt Hotel bied die beste van Iers kontemporêre kookkuns teen 'n skouspelagtige agtergrond van Wicklow se heuwels en berge.
Werk Gordon Ramsay in enige van sy restaurante?
Ramsay is 'n vennoot in sy restaurante en doen niks nie van hierdie dinge. Hy kom nie by sjefs in nie, help nie met spesiale aanbiedinge nie, of sorteer nie enige tipes kwessies. Daar is 'n volledige bestuurspan doen hierdie dinge elke dag. Daar is eenvoudig geen moontlike manier nie Ramsay kan, of wil, doen sulke dinge.
By James Harden's Thirteen neem die sjef oor
Sjef Tobias Dorzon is gereed vir die kollig by Thirteen.
Onlangs is ek na Thirteen, die nuwe restaurant van James Harden aan die rand van die vierde wyk. Die restaurant het 'n klein, sosiaal distansieerde proe aangebied. Bedieners het behulpsaam rondgehardloop, televisiekamera -spanne het 'n afstandsbediening in 'n hoek van die eetkamer opgestel, en borde klaargemaakte kos was op 'n uitstallingstafel en etenstafels. Ek het 'n baie goeie reeks verhewe suidergerigte kroeggeregte gehad, soos Thaise pynappelvlerke en 'n lekker eierrolletjie gevul met langvis, seekos en macaroni en kaas.
Terwyl dit alles gebeur het, wys die televisie in die kroeg - wat nog meer - basketbal. O! Die eienaar was self op TV! Daar was Harden wat instruksies uitroep terwyl hy 'n trui van Brooklyn Nets aangehad het. Nette en knippers. Goeie spel! Harden het 'n triple-double en 23 punte behaal! Maar. reg.
Die proe was egter nie oor Harden nie. Hy was nêrens te sien nie - oké, behalwe op televisie - en die enigste ander duidelike herinnering dat hy bestaan, was dat sy handtekening 'n lig oor sommige van die tafels in die eetkamer is. In plaas daarvan lyk dit of dertien handel oor die bedieners wat in alles swart geklee is en die sjef wat die aanklag lei. Tobias Dorzon maak dit duidelik dat die kollig nou op hom gerig is.
'Dit gee my 'n kans om te wys dat dit oor die kos gaan,' sê Dorzon. "Hy het my hierheen laat skyn, so dit is presies wat ek gaan doen. Ek leef vir sulke oomblikke."
Dorzon is egter nie 'n vreemdeling vir kolligte nie. Dorzon, wat grootgeword het in die restaurant van sy pa in Wes-Afrika in Washington, DC, het in sokker belang gestel. Hy het twee jaar as agterlangs aan die Jackson State University (onder sy voornaam Bloi-Dei) deurgebring en daarin geslaag om in NFL-oefenkampe te spring, maar het nooit in 'n wedstryd gespeel nie (hy het egter 'n geruime tyd by die CFL's beland) Winnipeg Blue Bombers).
Hy vind sy roeping in die kombuis, studeer in DC en reis na Italië voordat hy vir mede -atlete begin kook. Kliënte was Santana Moss, DeSean Jackson, Trent Williams en die NBA -spelers Jeff Green en Jameer Nelson.
Hy het sy onderneming Victory Chefs genoem, en sy sukses het gelei tot 'n loopbaan in restaurante. Meer onlangs het hy Victory na 'n vinnige, gemaklike plek in Bowie, Maryland, gebring. Vinnig het hy weer 'n oorwinning in Miami en nog een in Washington, DC gehad. vertoon.
Maar Dorzon doen iets anders aan die kant. Toe die NBA aan die einde van die veldtog 2019-2020 in Orlando, Florida, 'n borrel gehad het, het die 36-jarige sjef die rol van Harden se persoonlike sjef aangeneem. Hy het elke maaltyd vir die destydse Rockets-wag gekook.
"Ons het pas 'n verhouding opgebou, en James is 'n fenomenale ou. Hy het die sukses wat ek in my eie restaurante gehad het, gesien, en ons style pas baie by mekaar," sê Dorzon. "Ons het net op soveel verskillende maniere verbind. En hy het gesê: 'Ek maak 'n restaurant oop en ek wil hê dat jy 'n uitvoerende sjef moet wees, ek wil hê jy moet die konsep skep'."
Dus slegs in die afgelope paar maande het Dorzon die handelsmerk Victory verlaat en na Houston verhuis. Hy het restaurant-spyskaarte bestudeer en gedink dat hy vleisgeregte in groot formaat moet na vore bring (32-ounce Hawaiiaanse ribeye, 22-on ribbee, 14-ounce New York-strook, 12-ounce strip steak met chimichurri ) en vars seekos (Maine kreef, gebraaide snapper). Hy wil ook die stad se vraatspel verhoog met 'n diepgebraaide lasagne bedien met 'n warm marinara-sous en, vir brunch, gebraaide aarbei-Franse roosterbrood.
Diepgebraaide snapper by Thirteen.
Hy het nog baie meer idees vir die nabye toekoms van Thirteen. Vir hulp kan hy gesels met die beroemde sjef Guy Fieri, wat hy as 'n mentor beskou. Dorzon het meegeding (en gewen) Guy's kruideniersware speletjies verskeie kere.
Hy kan natuurlik ook met die baas gesels. Sy doel: maak dertien die plek om te wees.
'Ek wil nooit hê dit moet 'n gemis wees nie,' sê Dorzon. "As ek en James praat, is dit net soos basketbal. Soos: 'hierdie was 'n 60-punt-aand'."
Met inagneming van die inhoud wat ongeveer dertien geskep is nadat Harden Houston na Brooklyn verlaat het, sal Dorzon die opnames moet maak. Dit sal egter lekker wees om te sien hoe die nuwe sjef in die stad aan die werk gaan.
Ons probeer om nie heeltemal snobberig te wees op Guy Fieri se Smokehouse nie
Guy Fieri het sy handelsmerk na die stad gebring, en die plaaslike voedselkenners is almal op die hoogte. Die grappe skryf net self, en u kan dit oral op sosiale media vind.
Ek het probeer om bo die stryd te bly deur dit te ignoreer. Ek het spyt gestuur op 'n uitnodiging na 'n ekstravaganza van openbare betrekkinge by die nuwe Guy Fieri's Smokehouse in Fourth Street Live. Blykbaar, as my kollega Michael Powell geglo moet word, het daardie geselligheid 'n jammerlike pakkie kosskrywers en bloggers aangetrek met 'n neus wat eweredig opgetrek en pienkies fyn uitgestrek is. Ek gaan nie na hierdie dinge nie, maak nie saak of dit Fieri of Bourdain is nie, of in sy fleur, Ferran Adria van die laat, betreur El Bulli. Goed, okay, miskien sou ek vir Adria gaan. Maar nie Fieri nie.
Ek hou daarvan om myself eerder as spesifiek as snobisties te beskou. Ek hou van egtheid en ek hou van eerlikheid, in my sjefs en in my bekendes. Ek het min verdraagsaamheid vir die nep. Sê ek dat Fieri 'n nep is? Wel, sy CV is wettig, van 'n kinderjare tot 'n Franse kookkuns, 'n graad in gasvryheidsbestuur van UNLV en 'n hele stal restaurante en televisieprogramme wat sy netto waarde tot $ 8,5 miljoen verhoog het, volgens die alwetende Internet. (gonetworth.com/guy-fieri-net-worth)
Maar daar is iets wat net nie heeltemal pas by 'n man van $ 8 miljoen uit Sonoma County wat 'n blouboordjie dra terwyl hy skerp gebleikte hare en Mephistophelian bokkie aantas nie, wat hom waarskynlik sou laat slaan deur die ouens wat bier drink agter die Sunoco-stasie in Santa Rosa.
Sy styl skreeu "Kyk na MEEEEEE" in die volksmond van die klassieke narsis, en sy benadering tot kos vind baie van ons 'n betreurenswaardige verdowing van 'n groeiende Amerikaanse gastronomie wat ons nasionale kookkuns sedert die 1980's opgehef het en miskien nie#8211 toevallig die ouderdom waarin die lofwaardige term "foodie" gebore is. Miskien is nie die skuld vir Fieri nie, maar hy is een van die mees sigbare gesigte van Food Network, 'n instelling wat oor twee dekades sigbaar afgekom het, van Sara Moulton en Ming Tsai (en ja, die oorspronklike Japanese Iron Chef). verby Emeril en Flay. Rachael Ray en uiteindelik Fieri en 'n eskader met mooi gesigte wie se name ons nie lank onthou nie.
Nou, tot sy eer, as ek na Fieri's D, D & D kyk, kan ek verby die flambojante buffel kyk en die nodige aandag toegejuig wat hy aan die fassinerende gesinsdiners, inrye en duike van Amerika gee in 'n tyd wat meer geneig is ter viering van hoogstaande, sjefgedrewe tempels van voedsel. Maar ek kan nog steeds nie vergeet dat ek, net soos sy landgenoot en moontlik die rolmodel Bobby Flay, by ons is nie.
Ek is ook selektief snobisties oor korporatiewe restaurantkettings wat deur boontjiebanke bestuur word vir wat dit werd is, dit lyk asof Guy se ketting baie boontjies byvoeg. Volgens sy eie webblad, guyfieri.com, bestuur hy ongeveer 50 eenhede oor sewe Fieri-gemerkte konsepte, en tel Louisville se Smokehouse, wat na bewering die eerste in 'n reeks is, en nog een kom binnekort na Norfolk, Virginia. Guy's Burger Joint alleen het byna 30 eiendomme, waarvan die meeste in musiek en vertoningsplekke geleë is, waarvan nege die honger massas op Carnival -vaartuie voed.
Kortom, terwyl Guy die ander aand in die stad opgedaag het om die bloggers en VIPS te verwonder, dink ek dat dit veilig is om te sê dat jy nie sy stekelrige hare gereeld in die oop kombuis van die Louisville -winkel sal sien rondbons nie. Ek is seker dat hy in die Derby -tyd sal inkom, en miskien 'n paar verse van Les Miserables se treffende treffer, "Master of the House", sing. Maar ek dink dat die res van die jaar nog te min nul is as hy in die huis is.
Dit is dus vanselfsprekend dat my redakteur Saterdag gebel het om te sê: 'Ek wil hê dat u Fieri's Smokehouse moet hersien en ek wil dit nou', maar ek was 'WTF?'
Maar ek het vinnig genoeg daaroor gekom. Oor baie jare as kosskrywer en nog meer jare as verslaggewer het ek geleer om my opinies op die rak te hou as ek uit my verslaggewer se notaboek kom. Selfs as ek 'n skielike opinie moet uitspreek, probeer ek om dit regverdig en gebalanseerd te hou, want dit is wat verslaggewers doen.
Daarom trek ek my groot kritikus se broek aan, en ons gaan met 'n oop gemoed, hart en maag na Guy toe. Terwyl dit gebeur het, het ek en Mary net betyds aangekom om die eerste afskop van U van L se vertoning in ESPN GameDay te sien. 'N Kleinerige menigte, wat almal op die groot skerms vasgeplak was, het met elke aanraking al hoe sagter geword. Dit het 'n goeie atmosfeer geskep en het waarskynlik my positiwiteit gehelp.
Die lokaal het my ook nie afgeskakel nie. Die voormalige Sully's Restaurant and Saloon is opgeknap met 'n gemaklike gevoel wat net effens verminder is deur handelsmerke van Fieri: 'n Reuse muurskildery van vlamme wat verspring, versier een muur. (Ek dink dit is veronderstel om 'n braai voor te stel, nie die hel nie.) 'N Groot chroom -arend met die naam van Guy, wat soos 'n bisarre kraag oor sy nek hang, hang aan 'n vaal houtmuur. Die gesellige donkerte van die hoë plafonne word verlig met baie glinsterende ligte wat 'n bietjie soos 'n spysenier in New Jersey of Long Island laat lyk, nie dat daar iets mee verkeerd is nie.
Byna 120 verrassend gemaklike sitplekke met leer-voorkoms is om swaar donker hout tafels gepak, aan 'n groot kroeg. Nog 80 sitplekke vul gemaklike patio's met vuurputte, 'n groot staalhok vol stukke hickory en 'n groot roker van vlekvrye staal.
Die spyskaart met meer as een bladsy bied natuurlik baie gerookte vleis, om nie eens te praat van 'n gerookte mieliegereg wat ek nie kon weerstaan ​​nie, maar meer oor die anon. As u terloops byhou met die kosgesprekke van LEO Weekly, sal u vermaaklik verneem dat Fieri se aanlyn -spyskaart nie pryse bevat nie. Trouens, daar is 'n redelike goeie mengsel van pryse, met 'n 'Knife n Fork' hoofgeregte wat wissel van die hoë tienerjare tot $ 35 vir 'n groot braaivleisbord, wat net 'n paar dollar onder die handgemaakte lamsrek by Butchertown Kruideniersware plaas, maar nie met soveel soveel. Snacks, toebroodjies en hamburgers kos meestal $ 10 tot $ 15.
Die lys van genade bied 'n matige keuse van bier en 'n kort wynlys, wat daarop dui dat vino nie die ding van Guy is nie. Daar is egter baie hardliker, maar cocktailpryse is vreemd, maar word nie op die interne spyskaart getoon nie. As jy moet vra. ... "Julep" word op jammerlike wyse "Julip" gespel, 'n hartseer mislukking in die Derby City.
Guy Fieri's Smokehouse se verkoolde okra en piekels. Dit is moontlik dat ons eerste gereg die beste gereg van ons maaltyd was: verkoolde okra en piekels ($ 4,50) kan okra-haters 'eeuuww' laat word, maar okra-haters moet hierdie gereg probeer. Ongeveer 20 heel peule was sag gebraai, rokerig en heeltemal ongegrond, geklee met knapperige seesout en bedien met delikate pienk ui en tuisgemaakte piekelskywe.
'N Triple Crown-gegrilde kaasbroodjie ($ 10,95) het 'n reuse-porsie gemaak. A three-decker built on thick Texas-style toast, it was filled with a wacky mix of pimento cheese, Cheddar, smoked Gouda, and macaroni-and-cheese – yes, on a sandwich – made with six cheeses. Served with french fries that were nicely hand-cut but limp and only just warm, it was a huge, calorific lunch-on-bread. But it fell short on the flavor symphony that I'd have wished for with that all-star array of cheese, and the elbow macaroni just made it heavy. A side of smoked corn ($3.95) was disappointing, pungently flavored with acrid smoke that reminded me of the time we accidentally got a pine log in the fireplace.