Watter regeringsfunksies het die aarts kanselier van die HRE, indien enige, werklik uitgevoer? - Inligting - 2022
Watter regeringsfunksies het die aarts kanselier van die HRE, indien enige, werklik uitgevoer?
Alhoewel die Heilige Romeinse Ryk beroemd was omdat dit 'n los konfederasie van grootliks onafhanklike feodale here was, het dit nog steeds instellings gehad wat soortgelyk was aan 'n verenigde staat, selfs teen die einde van sy lewe.
Elke kerklike keurvors was ook kanselier van een van die koninkryke van die Ryk (Duitsland, Italië en Arles). Boonop was die aartsbiskop van Mainz ex-officio aartskanselier van die Ryk, die tweede hoogste pos van die Heilige Romeinse Ryk onder die keiser.
Wikipedia noem dat die aarts kanselier regeringsfunksies uitgeoefen het, soos die oproep van 'n keiserlike verkiesing, en merk op dat sy 'politieke rol' aansienlik is sonder om verder uit te werk. My vraag is: watter ander funksies het die aarts kanselier gehad, behalwe om 'n verkiesing uit te voer?
Watter de jure magte/pligte het die aarts kanselier in teorie gehad? En watter magte of rolle het die aartsbiskop van Mainz in werklikheid gespeel?
Ek het nou bymekaargekom dat die Aartskanselier nog 'n paar funksies in die keiserlike bestuur vervul:
die benoeming van die visekanselier, wat voorsitter is in die Reichshofrat (The Aulic Council)
die voorsitter van die plenêre sittings van die Reichstag
die formulering van die Reichstag se wetgewende agenda
afgevaardigdes van die Reichstag ontvang
die opstel van die voorstelle wat by die Reichstag ingedien is
akkreditering van buitelandse ambassadeurs in die Heilige Romeinse Ryk
Dit lyk asof dit die meeste formele funksies is wat die aarts kanselier gehad het, alhoewel ek seker is dat die kantoor meer formele of informele bevoegdhede gehad het wat ek nie ontdek het nie. Boonop is dit onduidelik hoe hierdie magte in die HRE in die algemeen uitgeoefen en geraak is, veral in die latere eeue.
Ek neem aan dat daar meer bronne in Duits beskikbaar sou wees, maar ek kan dit ongelukkig nie verstaan ​​nie.
Die aartsbiskop van Mainz het buitengewone sekulêre magte gehad sedert die skepping van die Heilige Romeinse Ryk, tot die agteruitgang van die bisdom in die 15de eeu. Mainz was die belangrikste bisdom, wat primas inter pares genoem word, eers onder gelyke van die Duitse biskoppe. Dit het ook gereeld die titel Primas Germanie, die belangrikste Duitse biskop, gehad. As prins het dit belasting op sy gebied ingesamel.
Dit het 'n deurslaggewende rol gespeel in die vorming van die Heilige Romeinse Ryk. Om die belangrikheid daarvan te verstaan, help dit om terug te keer na die einde van Oos -Francia en die skepping van die Koninkryk Duitsland. Die Koninkryk Duitsland word die kern van die Heilige Romeinse Ryk, wat die koninkryke van Italië, Bourgondië en Boheme insluit.
Liutbert was aartsbiskop van Mainz van 863-889. Hy was waarskynlik die eerste wat aarts kanselier genoem is. Hy het toesig gehou oor die voortgesette werke aan die Annals Fuldenses. Hy het 'n opstand van Morawiërs en Serwiërs in 871 neergelê. Hy het verdediging teen Viking -aanvalle in Oos -Francia gereël.
Hatto I was biskop van Mainz van 891-913. Hy maak kennis met die koning van Oos -Frankië, Arnulf, wat hom as aartsbiskop van Mainz aangestel het. Hy het so naby aan die koning gekom as 'n adviseur dat hy 'die hart van die koning' genoem is. Toe Arnulf in 899 sterf, word Hatto regent van sy seun, Louis die Blinde. Hy het gedurende Louis se bewind invloedryk gebly.
Hatto raak betrokke by die geskil tussen die Conradines en die Bambergs in die hertogdom Franconia. Henry Babenberg is deur Charles III (the Fat) aan die hertogdom Franconia toegestaan. Henry was die opperbevelhebber onder Louis III en Charles III. Hatto ondersteun die Conradines teen die Babenbergs. In 'n geveg in 906 is Conrad die Ouere dood, net soos twee van die drie Babenberg -seuns. Louis III tree toe in; veral sy ma was 'n Conradine, en die laaste Babenberg is gevange geneem. Hatto het 'n belofte van veilige gedrag geïgnoreer, die laaste Babenberg gevang en tereggestel. Conrad word hertog van Franconia. Hatto was prominent in die beveiliging van Conrad as koning na die dood van Louis the Child. Hatto ondersteun Conrad teen die Saks, Henry the Fowler. Die Sakse het Conrad as 'n uitbreiding van Hatto se belange beskou. Conrad was die eerste nie -Karolingiese koning, en die eerste wat nie deur die edeles verkies is nie. Dit is die einde van Oos -Francia en die begin van die koninkryk van Duitsland.
Die aartsbiskop Frederick het besluit om Otto I. te vermoor. Dit is dus nie verbasend dat die volgende een, Wiliam, die seun van Otto was nie. Willigis was aartsbiskop van 975-1011. Na die dood van die Bisantynse koningin Theophanu, neem hy Otto III aan en dien as regent, saam met Adelaide van Italië.
Aribo, (1021-31) het Thüringen ontwikkel deur muntstukke by Erfurt te slaan.
Siegfried II (1200-1230) het die reg gekry om die koning van Bohemen te kroon. Dit is deur die aartsbiskoppe van Mainz tot 1343 behou. Hierdie latere datum was die hoogtepunt van die bisdom. 'N Oorlog oor die posisie van aartsbiskop van 1461-63 het die stad en die bisdom verwoes, wat baie geld en grondgebied verloor het. Dit was die agteruitgang van die Bisdom.
Dit is hoogtepunte van wanneer dit groot invloed uitgeoefen het. Hierdie vroeë aartsbiskoppe was meer as nie 'n antagonis vir die Kroon nie. Hulle ondersteun gereeld ander stam (hertogdom) in opstand. U het die formaliteite wat die aartskanselier in die latere tydperk behou het, gelys, maar dit was verby sy hoogtepunt. Die voortgesette belangrikheid daarvan sou wees as 'n verteenwoordiger van die Kerk, nie as 'n magtige prins van sy eie gebied nie.
Ter verduideliking, die aartsbiskop van Mainz was slegs die aartsbiskop van Duitsland. Die aartsbiskop van Keulen was die aartsbiskop van Italië.
Frankryk in die Middeleeue
Die Koninkryk Frankryk in die Middeleeue (ongeveer, van die 10de eeu tot die middel van die 15de eeu) is gekenmerk deur die fragmentasie van die Karolingiese ryk en Wes -Francia (843–987) die uitbreiding van die koninklike beheer deur die House of Capet (987–1328), insluitend hul stryd met die feitlik onafhanklike owerhede (hertogdomme en graafskappe, soos die Normandiese en Angevin -streke) wat ontwikkel het na die invalle van die Viking en deur die stukkende aftakeling van die Karolingiese Ryk en die skepping en uitbreiding van administratiewe /staatsbeheer (veral onder Filips II Augustus en Lodewyk IX) in die 13de eeu en die opkoms van die Huis van Valois (1328–1589), insluitend die uitgerekte dinastiese krisis van die Honderdjarige Oorlog met die Koninkryk Engeland (1337– 1453) vererger deur die katastrofiese Swartdood -epidemie (1348), wat die saad gelê het vir 'n meer gesentraliseerde en uitgebreide toestand in die vroeë moderne tydperk en die skep van 'n gevoel van Franse identiteit.
Tot in die 12de eeu is die uitbreiding van die feodale stelsel van politieke regte en verpligtinge tussen here en vasale in die tydperk uitgebrei en uitgebrei (insluitend die aanhegting van kleinboere aan die land) feodale revolusie "van die 11de eeu waartydens al hoe kleiner here die beheer van plaaslike lande in baie streke oorgeneem het en die toewysing deur plaaslike/plaaslike besighede van verskillende administratiewe, fiskale en geregtelike regte vir hulself. Vanaf die 13de eeu het die staat stadig beheer oor 'n aantal van hierdie verlore magte teruggekry. Die krisisse van die 13de en 14de eeu het gelei tot die byeenroeping van 'n adviesvergadering, die Boedel -generaal, en ook tot 'n effektiewe einde van die diensbaarheid.
Vanaf die 12de en 13de eeu was Frankryk die middelpunt (en dikwels die oorsprong) van 'n lewendige kulturele produksie wat oor 'n groot deel van Wes-Europa strek, insluitend die oorgang van Romaanse argitektuur na Gotiese argitektuur (van Frankryk uit die 12de eeu) en Goties is die grondslag van middeleeuse universiteite (soos die universiteite van Parys (erken in 1150), Montpellier (1220), Toulouse (1229) en Orleans (1235)) en die sogenaamde "Renaissance van die 12de eeu" 'n groeiende liggaam sekulêre volksliteratuur (insluitend die chanson de geste, ridderlike romanse, troubadour en trouvère -poësie, ens.) en Middeleeuse musiek (soos die bloei van die Notre Dame -polifonie -skool van ongeveer 1150 tot 1250, wat die begin is van wat tradisioneel bekend staan ​​as Ars antiek).
Op 5 Julie 1821, Die tye berig:
So eindig in ballingskap en in die gevangenis die buitengewoonste lewe wat die politieke geskiedenis nog nie bekend was nie ... Buonaparte het met soveel (maar ons het geen rede om 'n groter deel van te dink nie) laks moraal en suiwer selfsug as ander van sy ouderdom en bel. Die openbare krisis waarin hy beland het, het aan diepgaande selfsug die vorm van onversadigbare ambisie gegee. Met talente en onderneming wat bo alle vergelykings groter is as enige teen wie hy moes stry, het hy alles wat sy vordering teëgestaan ​​het, omvergewerp ... Hoe was hierdie leerling van 'n militêre skool dan bereid om die funksies van soewereiniteit uit te oefen? 'N Beampte het as sodanig geen idee van verdeelde mag nie. Sy patriotisme is bloot liefde vir sy troepe en sy beroep. Hy sal bevele gehoorsaam - hy sal dit uitreik - maar in beide gevalle is die opdragte absoluut. Praat met hom oor beraadslaging, debat, vryheid van optrede, spraak, nee van mening; sy gevoel is dat die liggaam waartoe een van hierdie voorregte toeganklik is, in verwarring moet kom en vinnig vernietig moet word. Ongeag watter voorwendsel Buonaparte gebruik het - wat ook al Jacobin skreeu, waarby hy hom aangesluit het om sy eie bevordering tot mag te help - verseker elke daaropvolgende daad van sy lewe ons dat die militêre voorbesit waarin hy opgevoed is, dié is waarop hy beïnvloed is as staatsman: en ons is goed oortuig van sy oortuiging dat dit onmoontlik was vir enige land, veral Frankryk, om anders beheer te word as deur een enkele gesag - onverdeeld en onbeperk.
Ons kan erken dat dit vir die Franse nie 'n bevrediging is nie, en ook geen groot troos vir die res van Europa nie, om te weet deur watter middele dit was, of deur watter wrede opleiding, dat Buonaparte toegerus was, ja, byna bestem, plaag en vernietiger van die regte van nasies, in plaas van om 'n mag in te span ... vir die bevordering van kennis, vrede en vryheid regoor die wêreld …. Die faksies wat hy genoodsaak was om te verpletter, en wie se omverwerping hom die dankbaarheid van sy land omvergewerp het, bedreig steeds 'n opstanding …. Gevolglik is daar voorwendings gemaak ter wille van die despotisme, waarvan mans meer verlig en beter saamgestel is as wat Buonaparte moontlik nie gou die dwaling sou ontdek het nie. Sy ambisie, wat opgewek is tot 'n ryk by die huis, het vir homself gesoek na vars voedsel en buitelandse verowering was tegelyk aanloklik en maklik. Miskien sou hierdie buitengewone wese nie tot gevolg gehad het vir die geluk van die mensdom en vir sy eie ewige roem en grootsheid nie, as hy maar net 'n deel van die krag of volharding gebruik het in vrygewige pogings om die onderdruktes te verlig, wat hy gemors het deur homself die monopolis en beskermheer van onderdrukking. Maar hy het vir homself geen hulpmiddel gelaat nie. Hy het die vryheid in Frankryk uitgedoof en het geen houvas op sy onderdane gehad nie, behalwe hul liefde vir militêre heerlikheid. Verowering slaag dus daarin om te verower, totdat daar niks oorgelaat is om te onderwerp nie ...
Die gewaarwording wat deur die dood van Buonaparte veroorsaak word, sal in hierdie land baie beperk wees tot 'n gedeeltelike verligting vir ons finansies, en die koste van sy bewaring in St. Helena is minder as 400 000 £ per jaar. In Frankryk sal die sentiment dieper en ingewikkelder wees, en miskien nie heeltemal maklik om te definieer nie ... 'N Voorwendsel vir agterdog en erns in die bestuur van sake kan deur die dood van 'n pretender weggeneem word, maar dan word 'n motief tot matigheid ... terselfdertyd uit die gedagtes van regerende vorste verwyder. Buonaparte se seun leef nog, dit is waar, maar hoe ver hy ooit 'n voorwerp van belang kan word by enige groot party van die Franse nasie, is 'n punt waaroor ons nie sal bespiegel nie.
Detail van "The Death of Napoleon " deur Charles de Steuben
Die monargie in Spanje het sy wortels in die Visigotiese koninkryk en sy Christelike opvolgerstate Navarra, Asturië (later Leon en Castille) en Aragon, wat die stryd teen die Reconquista of Herowering van die Iberiese skiereiland na die inval van Umayyad in Hispania in die 8ste eeu. Een van die vroegste invloedryke dinastieë was die Huis van Jiménez wat 'n groot deel van Christian Iberia in die 11de eeu onder sy leiding verenig het. Van Sancho III van Navarra (r. 1000–1035) tot Urraca van León en Kastilië (r. 1106–1125) het lede van die Jiménez -familie die historiese Visigotiese titel geëis Imperator totius Hispaniae of Keiser van heel Spanje. Die heersers van Jiménez het probeer om hul koninkryke in die Europese hoofstroom te bring en was dikwels betrokke by alliansies en huwelike tussen die Pyreneë en het beskermelinge geword by Cluniac Reformes (ongeveer 950-1130). Urraca se seun en erfgenaam Alfonso VII van León en Castilië, die eerste van die Spaanse tak van die Bourgondiese familie, was die laaste wat die keiserstitel opeis van Spanje, maar het sy ryk onder sy seuns verdeel. Die Castiliaanse burgeroorlog (1366 tot 1369) eindig met die dood van koning Peter (r. 1334–1369) in die hande van sy buite-egtelike halfbroer Henry, 1ste graaf van Trastámara wat as Henry II regeer het (r. 1369–1379) . Henry II het die eerste van die House of Trastámara geword wat oor 'n Spaanse koninkryk regeer het. Koning Petrus se erfgenaam, sy kleindogter Catherine van Lancaster, trou met Henry III en herenig die dinastieë in die persoon van hul seun, koning John II.
Huweliksvereniging van die Katolieke Monarge Redigeer
In die 15de eeu het die huwelik tussen Isabella I van Kastilië en Ferdinand II van Aragon, albei lede van die House of Trastámara, bekend as die Katolieke monarge, twee belangrike koninkryke van die Iberiese skiereiland verenig. Elke koninkryk het sy basiese struktuur behou. In 1492 verower die Katolieke monarge die koninkryk Granada in die suide van Spanje, die laaste Moslem -gebied op die Iberiese skiereiland. Die eenwording van Spanje word vanaf hierdie datum gemerk, alhoewel die Spaanse koninkryke verby die datum voortgeduur het.
Die gebiede van die Spaanse ryk in die buiteland was afhanklik van die kroon van Kastilië, en Kastilië het 'n buitengewone invloed daar gehad.  Na die Spaanse verkennings en vestiging in die Karibiese Eilande, Spaanse verowering van Mexiko en die Spaanse verowering van Peru, het die kroon hoë howe (Audiencias) in belangrike streke en onderkoning (Mexiko, 1535 Peru, 1542) saam met die onderkoning gevestig -king) en die Audiencias die effektiewe bestuurders van die koninklike beleid.
Habsburgse monargie wysig
In die vroeë 16de eeu het die Spaanse monargie oorgegaan na die Huis van Habsburg onder koning Charles I (ook die Heilige Romeinse keiser as Karel V), seun van koningin Joanna van Kastilië. Die bewind van Filips II van Spanje was die hoogtepunt van die Spaanse Goue Eeu (1492–1659), 'n tydperk van groot koloniale uitbreiding en handel. In 1700 was Karel II die laaste van die Spaanse Habsburgers en sy dood het die oorlog van die Spaanse opvolging veroorsaak.
Met die dood van die kinderlose Karel II is die opvolging van die troon betwis. Karel II het sy suster Maria Theresa se kleinseun, Filippus van Frankryk, hertog van Anjou, as sy erfgenaam aangewys. Die moontlike eenwording van Spanje met Frankryk, die destydse twee groot Europese moondhede, het die Spaanse opvolgingsoorlog in die 18de eeu tot gevolg gehad, wat uitloop op die verdrae van Utrecht (1713) en Rastatt (1714), wat die Europese magsbalans behou het. .
In die middel van die agtiende eeu, veral onder Charles III van Spanje, het die Spaanse kroon 'n ambisieuse en verreikende projek begin om groot hervormings in die administrasie van Spanje en die Spaanse ryk te implementeer. Hierdie veranderinge, gesamentlik bekend as die Bourbon -hervormings, het gepoog om die administrasie te rasionaliseer en meer inkomste uit die oorsese ryk te genereer. 
Philip V was die eerste lid van die House of Bourbon (Spaans: Borbón) om Spanje te regeer. Daardie dinastie regeer vandag nog onder Felipe VI.
Tydens die Napoleontiese oorloë het die Franse keiser Napoleon Bonaparte in 1808 Ferdinand VII gedwing om te abdikeer, en die Bourbons het 'n fokus geword vir volksweerstand teen die Franse bewind. Ferdinand se verwerping van die liberale Spaanse Grondwet van 1812, sowel as sy ministeriële aanstellings, veral die uitsluiting van liberale, het egter geleidelik die steun van die Spaanse monargie ondermyn. Met die Pragmatiese Sanksie van 1830 het Ferdinand die Salic Law, wat deur Philip V ingestel is, tersyde gestel wat vroue verbied het om soewereine van Spanje te word. Daarmee, soos gebruiklik was voor die aankoms van die Bourbons, het die oudste dogter van Isabella, Ferdinand VII, sy erfgename geword. Teenstanders van die pragmatiese sanksie het aangevoer dat dit nooit amptelik afgekondig is nie en beweer Ferdinand VII se jonger broer, prins Carlos, die regmatige erfgenaam van die kroon volgens die salieke wet.
Eerste Spaanse Republiek Wysig
In September 1873 is die Eerste Spaanse Republiek gestig. 'N Staatsgreep het die Bourbon -dinastie in 1874 op die troon herstel.
Tweede Spaanse Republiek en regime van Francisco Franco Edit
In 1931 het plaaslike en munisipale verkiesings oorwinnings opgelewer (veral in stedelike gebiede) vir kandidate wat die einde van die monargie en die stigting van 'n republiek bevoordeel het. Gekonfronteer met onrus in die stede, het Alfonso XIII in ballingskap gegaan, maar het nie afstand gedoen nie. Die daaropvolgende voorlopige regering het ontwikkel tot die relatief kortstondige Tweede Spaanse Republiek. Die Spaanse Burgeroorlog het in 1936 begin en op 1 April 1939 geëindig met die oorwinning van generaal Francisco Franco en sy koalisie van geallieerde organisasies waarna die nasionaliste verwys. Fascistiese Italië en Nazi -Duitsland het Franco gehelp in die Spaanse burgeroorlog. 'N Britse MI6 Operative het Franco van die Kanariese Eilande na die Spaanse Noord -Afrika gevlieg om die Spaanse Legioen oor te neem. Die Sowjetunie het die Republikeinse regering gesteun, net soos Mexiko onder die regering van Lazaro Cardenas.
Na sestien jaar sonder monargie of koninkryk, in 1947, word Spanje weer 'n koninkryk gemaak deur generaal Franco, wat beweer dat hy Spanje as Staatshoof van die Koninkryk Spanje deur die Erfreg. Sonder 'n koning op die troon regeer hy egter deur 'n koalisie van geallieerde organisasies uit die Spaanse burgeroorlog, insluitend, maar nie beperk nie tot, die politieke party van Falange, die ondersteuners van die Bourbon -koninklike familie en die Carliste, tot sy dood in 1975.
Hervestiging van die Monarchy Edit
Ondanks Franco se alliansie met die Carliste, het Franco Juan Carlos I de Borbón as sy opvolger aangestel, wat erkenning kry vir die voorsitter van die Spanje se oorgang van diktatuur na demokrasie deur politieke hervormings ten volle te onderskryf.
Ongeduldig met die tempo van demokratiese hervormings, ontslaan die nuwe koning, bekend vir sy formidabele persoonlikheid, Carlos Arias Navarro en stel die hervormer Adolfo Suárez in 1977 as president van die regering aan.  
Die volgende jaar onderteken die koning die nuwe liberale demokratiese grondwet van Spanje, wat deur 88% van die kiesers goedgekeur is. Juan Carlos se "vinnige verstand en konstante senuwee" het die poging tot militêre staatsgreep in 1981 kortgeknip toe die koning 'n spesiaal ontwerpte kommando -kommunikasiesentrum in die Zarzuela -paleis gebruik het om die staatsgreep te veroordeel en die elf kapteins -generaal van die weermag beveel om op te staan. 
Volgens die gebeure van 1981 het Juan Carlos 'n minder bedrywige lewe gelei, volgens skrywer John Hooper.  Juan Carlos was nie voorsitter van seremonies soos die opening van hospitale en brûe so gereeld as monarge in ander nasies nie. In plaas daarvan het hy gewerk aan die vestiging van betroubare politieke gebruike by die oorgang van een regeringsadministrasie na 'n ander, met die klem op die konstitusionele wet en protokol, en om die Spaanse staat binne en internasionaal te verteenwoordig, terwyl hy ten doel het om 'n professioneel, nie-partydige, maar onafhanklike monargie te handhaaf.  
Die Kroon van Spanje (la Corona de España), met sy wortels in die Visigotiese koninkryk uit die 5de eeu en die daaropvolgende opvolgerstate, word erken in titel II Die kroon, Artikels 56 tot en met 65 van die Spaanse Grondwet van 1978.  Grondwetlik beliggaam en verpersoonlik die monarg die 'onoplosbare' eenheid en permanensie van die Spaanse Staat, en verteenwoordig die regspersoonlikheid van die staat en vervul by uitbreiding die rol van 'Vader' van die nasie ". As 'n verenigende figuur vir die land, het koning Juan Carlos in 2010 gewerk aan die "oorbrugging van die gaping" tussen Spanje se mededinger gepolariseerde politieke partye om 'n eenvormige strategie te ontwikkel in reaksie op die land se huidige ekonomiese krisis in die laat 2000's. 
Volgens die Spaanse Grondwet wat tydens 'n referendum gestem is, kom die soewereiniteitsmag uit die mense, dus is dit dieselfde mense wat die koning die mag gee om te regeer:  
Die nasionale soewereiniteit behoort aan die Spaanse volk, van wie alle staatsmagte voortspruit.
Die monarg "arbitreer en modereer die gereelde werking van die instellings" en aanvaar die hoogste verteenwoordiging van die Spaanse staat in internasionale betrekkinge.  Die monarg oefen die funksies uit wat hom uitdruklik verleen is deur die grondwet en die wette.  
Die koning is die staatshoof, die simbool van sy eenheid en permanensie. Hy arbitreer en modereer die gereelde werking van die instellings, aanvaar die hoogste verteenwoordiging van die Spaanse staat in internasionale betrekkinge, veral met die nasies van sy historiese gemeenskap, en oefen die funksies uit wat hom uitdruklik verleen is deur die Grondwet en die wette.
By die toetreding tot die kroon en geproklameer voor die Cortes Generales, sweer die koning 'n eed om sy grondwetlike pligte getrou uit te voer en die grondwet en wette van die staat na te kom. Boonop gee die grondwet die koning die ekstra verantwoordelikheid om te verseker dat die grondwet nagekom word. Laastens sweer die koning dat hy die regte van Spaanse burgers en van die selfregerende gemeenskappe respekteer. Die prins van Asturië sweer, by die bereiking van die meerderjarigheid, bykomend tot enige regent (e) by die aanvaarding van die amp, dieselfde eed as die van die koning, tesame met 'n verdere eed van lojaliteit aan die monarg.
Nadat die koning voor die Cortes Generales geproklameer is, sal hy sweer om sy pligte getrou uit te voer, die Grondwet en die wette te gehoorsaam en te verseker dat daaraan gehoor gegee word en die regte van die burgers en die selfregerende gemeenskappe te respekteer.
Die kroonprins, met die mondigwording, en die Regent of Regents, by die aanvaarding van die amp, sal dieselfde eed aflê sowel as die getrouheid aan die Koning.
Ek sweer getrou om my funksies uit te voer, om te sorg dat die Grondwet en die Wette gehandhaaf word, en om die regte van die burgers en die outonome gemeenskappe te respekteer.
Die Grondwet van 1978, titel II Die kroon, Artikel 62, omskryf die magte van die koning, terwyl titel IV Regering en administrasie, Artikel 99, definieer die rol van die koning in die aanstelling van die eerste minister en die vorming van die raad van ministers/regering.    Titel VI Regterlike mag, Artikel 117, artikels 122 tot en met 124, gee 'n uiteensetting van die rol van die koning in die land se onafhanklike regbank.  Volgens 'n grondwetlike konvensie wat deur Juan Carlos I ingestel is, oefen die koning egter sy prerogatiewe uit om advies van die regering in te win terwyl hy 'n polities onpartydige en onafhanklike monargie handhaaf. Die ontvangs van regeringsadvies verplig die monarg nie noodwendig tot die uitvoering van die advies nie, behalwe waar die grondwet dit voorskryf. Sy dade sal altyd met 'n ondertekening wees op die manier wat in artikel 64 bepaal word. 
Dit is die plig van die koning:
Om die wette te sanksioneer en bekend te maak
Om die Cortes Generales op te roep en te ontbind en om verkiesings uit te roep onder die bepalings van die Grondwet.
Om 'n referendum te vra in die gevalle waarvoor die Grondwet voorsiening maak.
Om 'n kandidaat vir die president van die regering voor te stel en, na gelang van die geval, hom of haar aan te stel of uit die amp te onthef, soos bepaal in die Grondwet.
Om lede van die regering aan te stel en te ontslaan op voorstel van die president van die regering.
Om die besluite uit te reik wat in die Ministerraad goedgekeur is, om burgerlike en militêre ampte, eerbewyse en onderskeidings in ooreenstemming met die wet toe te ken.
Om ingelig te word oor die staatsaangeleenthede en om die doel om die vergaderings van die Ministerraad op te lei, op die versoek van die president van die regering.
Om die opperbevel van die weermag uit te oefen
Om die reg van genade uit te oefen in ooreenstemming met die wet, wat nie algemene vergifnis mag toestaan ​​nie.
Om die hoë beskerming van die Royal Academies uit te oefen.
Styl, titels en die eerbetoon wysig
Die grondwet van 1978 bevestig dat die titel van die monarg die Koning van Spanje, maar dat hy ook ander titels mag gebruik wat histories verband hou met die Kroon.   
Volgens die koninklike besluit 1368/1987, wat die titels, behandelings en eerbewyse van die koninklike familie en die regente reguleer, word die koning en sy vrou, die koninginkonsort, formeel aangespreek as "Sy Majesteit en Haar Majesteit" (Hulle Majesteit, Spaans: Su Majestad, Su verteenwoordig Sy of haar) eerder as die tradisionele "Katolieke Majesteit" (Su Católica Majestad). 'N Prinsgemaal, die man van 'n koningin, sal die styl "Sy koninklike hoogheid" hê (Su Alteza Real).  Die weduwees en weduwees van monarge moet hierdie style behou totdat hulle weer trou.  Die erfgenaam van geboorte af het die titel van Prins van Asturië en die ander titels wat histories verband hou met die erfgenaam.   Hierdie bykomende titels sluit in Prins van Viana, wat histories verband hou met die erfgenaam van die Koninkryk Navarra met die titels Prins van Girona en Hertog van Montblanc wat histories verband hou met onder meer die erfgenaam van die Crown of Aragon. Ander kinders van die monarg, en die kinders van die erfgenaam, sal die titel en rang van Infante of Infanta (prins of prinses), en gestileer Sy of haar koninklike hoogheid (Su Alteza Real).  Kinders van 'n Infante of Infanta van Spanje "moet rekening hou met Spaanse grootes", en die adres van "U hoogheid".  Die koninklike besluit beperk verder die vermoë van enige regent om titels te gebruik of te skep tydens die minderheid of ongeskiktheid van 'n monarg.  Geen verdere grondwetlike taal skryf titels of aanspreekvorme voor aan die vierde geslag, of agterkleinkinders, van 'n regerende monarg nie.
Na sy abdikasie in 2014 behou Juan Carlos I en sy vrou Sofía die titel van koning en koningin van Spanje.   
Die posisie van die monarg as die bron van eer in Spanje word gekodifiseer in artikel 62 (f) Dit is die plig van die monarg om 'burgerlike en militêre posisies toe te ken en eerbewyse en onderskeidings toe te ken in ooreenstemming met die wet'.   Volgens die Spaanse ministerie van justisie word adel- en grande -titels geskep deur die "soewereine genade van die koning" en kan dit oorgedra word aan die erfgename van die ontvanger, wat die titel nie mag verkoop nie.  Titels kan na die kroon terugkeer as hul vakature waargeneem word.  Opeenvolging van titels kan een van die verskillende kursusse op die Titel van toegewing wanneer die titel geskep word.  As 'n algemene reël word die meeste titels nou geërf deur absolute Cognatic Primogeniture (vanaf 2006), waarin die eersgeborene alle titels erf, ongeag geslag. 'N Titelhouer kan egter sy opvolger aanwys, Opvolging deur opdrag, of versprei sy titels onder sy kinders-met die oudste wat die hoogste posisie kry, Opvolging deur verspreiding. 
Tydens sy bewind tussen 1975 en 2014 het koning Juan Carlos eweknie toegeken aan twee van sy voormalige eerste ministers wat uit die aktiewe politiek getree het: Adolfo Suárez, wat die eerste hertog van Suárez geskep is en Leopoldo Calvo-Sotelo wat die eerste markies van la Ría geskep is de Ribadeo.     Alle opeenvolgende politici bly aktief binne die politiek.
Die koning verleen nie net militêre en burgerlike bevele nie, maar verleen ook onderskeidings, gewoonlik op advies van die regering. Die mees vooraanstaande orde wat die koning kan toeken, is die Orde van Karel III aan "burgers wat met hul moeite, inisiatief en werk 'n uitstaande en buitengewone diens aan die nasie gelewer het".   Die Laureaatkruis van Saint Ferdinand is Spanje se hoogste militêre toekenning vir dapperheid. Ander historiese toekennings en onderskeidings sluit in die Spaanse Orde van die Goue Vlies, die Orde van Isabella die Katoliek, die Orde van Alfonso X, die Koninklike en Militêre Orde van Saint Hermenegild, die Orde van Saint Raimundo de Penafort, die Orde van Militêre Verdienste, die Orde van Vlootmeriete, die Orde van Lugmeriete, die Orde van Burgerlike Verdienste, die Orde van Kulturele Verdienste, die Orde van Calatrava, die Orde van die Ridders van Santiago, die Orde van Sant Jordi d'Alfama en die Orde van Onder andere Alcántara.
Onaantasbaarheid en lèse majesté Redigeer
Die Spaanse monarg is persoonlik immuun teen vervolging vir dade gepleeg deur ministers in die naam van die koning.   Alhoewel hy nominaal uitvoerende hoof is, is sy dade nie geldig nie, tensy dit onderteken is deur 'n minister, wat dan politieke verantwoordelikheid vir die betrokke handeling aanvaar. Hierdie regskonvensie weerspieël die konsep van soewereine immuniteit wat in soortgelyke grondwetlike monargieë ontwikkel het. Die regsbegrip van soewereine immuniteit het ontwikkel tot ander aspekte van immuniteitsreg in soortgelyke liberale demokrasieë, soos parlementêre immuniteit, geregtelike immuniteit en gekwalifiseerde immuniteit in die Verenigde State. Aangesien die heersende monarg die koning van Spanje absolute soewereine immuniteit het, kan hy in geen enkele hof in die Spaanse staat aangekla word nie. Hierdie immuniteit geld vir beide siviele en strafregtelike sake. Soewereine immuniteit is uitsluitlik voorbehou vir die huidige houer van die Kantoor van King. Dit is nie van toepassing op enige ander lid van die koninklike familie nie. Toe Juan Carlos I die troon abdikeer by sy opvolger Felipe VI, verbeur hy outomaties sy grondwetlike soewereine immuniteit en kan in 'n hof aangekla word. Spesiale wetgewing is egter voor die abdikasie deur die parlement goedgekeur wat lui dat hy slegs deur die Spaanse Hooggeregshof verhoor mag word en geen ander nie.
Die Persoon van die Koning van Spanje is onaantasbaar en word nie aanspreeklik gehou nie. Sy dade sal altyd op 'n ondertekening wees op die wyse soos uiteengesit in artikel 64. Sonder sodanige ondertekening is dit nie geldig nie, behalwe soos bepaal in artikel 65 (2).
Die konsep van lèse majesté (lees majestad) bestaan ​​in die Spaanse regspraak, wat die misdaad of oortreding is wat die waardigheid van die staatshoof of die staat self skend. Volgens artikel 56 van die Grondwet van 1978 is die monarg en die waardigheid van die Spaanse staat een en dieselfde: "Die koning is staatshoof, die simbool van sy eenheid en permanensie".   Oortreding van Spanje lèse majesté wette kan boetes en tot twee jaar gevangenisstraf opgelê word.  Die konsep is binne dieselfde regsgebied as wetgewing wat vlag ontheiliging in ander demokratiese lande verbied. Verder, lèse majesté geld vir alle buitelandse staatshoofde wat Spanje besoek, en ander lede van die koninklike familie, en tot die Spaanse president van die regering as die aangestelde offisier van die koning.
Die Spaanse satiriese tydskrif El Jueves is beboet vir die skending van Spanje s'n lèse majesté wette na die publikasie van 'n uitgawe met 'n karikatuur van die prins en prinses van Asturië wat in 2007 seksuele omgang op hul voorblad gehad het.  In 2008 verbrand 400 Katalonië -separatiste beelde van die koning en koningin in Madrid,  en in 2009 twee Galisiese separatiste is beboet vir die verbranding van beelde van die koning. 
Erfopvolging en regentskap Redigeer
Volgens artikel 57 word die kroon van Spanje geërf deur die opvolgers van koning Juan Carlos I de Borbón manlike voorkeur primogeniteit.   Artikel 57 is ook belangrik deurdat dit die benaming van die Franconistiese era van Juan Carlos as Franco se opvolger heeltemal weglaat.  Tydens die opstel van die nuwe grondwet het advokaat en liberale kongreslid Joaquín Satrústegui (1909–1992) daarop aangedring dat die frase "die wettige erfgenaam van die historiese dinastie" in die teks opgeneem word om te beklemtoon dat die monargie 'n historiese instelling is wat die grondwet voorafgaan of die vorige regime.  Daarbenewens was Satrústegui 'gretig om die idees te verwyder dat die konstitusionele monargie 'n Francoïstiese oorsprong het, volgens die skrywer Charles Powell. 
Die Kroon van Spanje word geërf deur die opvolgers van HM Juan Carlos I de Borbón, die wettige erfgenaam van die historiese dinastie. Die troonopvolging volg die gewone volgorde van primogeniteit en voorstelling, die eerste reël het voorkeur bo die volgende reëls en binne dieselfde lyn die nader graad bo die meer afgeleë en binne dieselfde graad die mannetjie bo die wyfie, en by dieselfde geslag, die oudste bo die jonger.
Kognatiese primogeniteit van manlike voorkeur word sedert die 11de eeu in Spanje in die verskillende Visigotiese opvolgstate beoefen en gekodifiseer in die Siete Partidas, met vroue wat in sekere omstandighede kan erf.  Met die opvolging van Philip V in 1700, die eerste van die Spaanse Bourbons, is vroue egter van die erfreg belet totdat Ferdinand VII die reg heringestel het en sy oudste dogter Isabella teen 1833 as sy erfgenaam aangewys het.
Die debat oor die wysiging van die opvolgingswet van die Kroon het op 31 Oktober 2005 op die voorgrond getree, toe Infanta Leonor gebore is aan die huidige koning en koningin van Spanje. Deur die wet te verander tot absolute primogeniteit, sou die eersgeborenes die troon kon erf, hetsy die erfgenaam manlik of vroulik is. Die Zapatero -administrasie het destyds sy voorneme om die opvolgingswet te wysig, verklaar, maar met die geboorte van die tweede dogter van die koning is die kwessie uitgestel. Om die weg te baan, het koning Juan Carlos in 2006 'n dekreet uitgevaardig om die opvolging van edele titels te hervorm van manlike voorkeurprominente tot absolute primogeniteit.  Aangesien die volgorde van opvolging van die Kroon in die Grondwet gekodeer is, vereis die hervorming daarvan 'n ingewikkelde proses wat 'n ontbinding van die parlement, 'n grondwetlike verkiesing en 'n referendum behels.
As alle reëls wat deur die wet aangewys is, uitsterf, behou die Grondwet die reg voor om die opvolging op die mees geskikte manier vir Spanje te bepaal.   Die grondwet van 1978 maak lede van die koninklike familie (sowel as hul afstammelinge) van die opvolging af as hulle trou teen die uitgesproke verbod van die monarg en die Cortes Generales.   Laastens bepaal artikel 57 verder dat "Abdikasies en afstanddoening en enige twyfel in werklikheid of in die wet wat mag ontstaan ​​in verband met die erfopvolging van die Kroon, deur 'n organiese handeling besleg word". 
Grondwetlik is die huidige erfgename van Felipe VI:   
, oudste dogter van die koning, jonger dogter van die koning, oudste dogter van koning Juan Carlos I., seun van Infanta Elena. , dogter van Infanta Elena. , jonger dogter van koning Juan Carlos I., oudste seun van Infanta Cristina. , middelste seun van Infanta Cristina. , jongste seun van Infanta Cristina. , dogter van Infanta Cristina.
Die grondwet skets die regentskap van die monargie en die voogdyskap van die persoon van die monarg in die geval van sy minderheid of ongeskiktheid.   Die amp van Regent (s) en die voogdyskap van die monarg (of die monarg in sy minderheid is of ongeskik is) is moontlik nie noodwendig dieselfde persoon nie. In die geval van die minderheid van die monarg, sou die oorlewende moeder of vader, of oudste familielid van die wettige ouderdom wat die naaste aan die troon is, onmiddellik die amp van Regent aanvaar, wat in elk geval Spaans moet wees.   As 'n monarg ongeskik raak en die onbevoegdheid deur die Cortes Generales erken word, word die prins van Asturië (die erfgenaam) onmiddellik regent, as hy volwasse is. As die Prins van Asturië self minderjarig is, dan stel die Cortes Generales 'n Regent aan wat uit een, drie of vyf persone kan bestaan.   Die persoon van die koning in sy minderheid val onder die voogdyskap van die persoon wat in die testament van die oorlede monarg aangewys is, mits hy of sy volwasse en van Spaanse nasionaliteit is.   As geen voog in die testament aangestel is nie, sal die vader of moeder dan die voogdyskap aanvaar, solank hulle weduwee bly. Anders stel die Cortes Generales beide die Regent (s) en die voog aan, wat in hierdie geval nie deur dieselfde persoon gehou kan word nie, behalwe deur die vader of moeder van die direkte verhouding van die koning.  
King, die regering en die Cortes Generales Edit
Die grondwet definieer die verantwoordelikhede van die regering.  Die regering bestaan ​​uit die president van die regering en ministers van die staat. Die regering voer binnelandse en buitelandse beleid, burgerlike en militêre administrasie, en die verdediging van die nasie alles in die naam van die koning. Boonop oefen die regering uitvoerende gesag en statutêre regulasies uit.  Die mees direkte prerogatief wat die monarg in die vorming van Spaanse regerings uitoefen, is in die benoemings- en aanstellingsproses van die president van die regering (Presidente del Gobierno de España).    Na die algemene verkiesing van die Cortes Generales (Cortes) en ander omstandighede waarvoor die grondwet voorsiening maak, vergader die koning met die politieke partyleiers wat in die Cortes verteenwoordig is, en onderhoude met hom, en konsulteer dan met die speaker van die kongres (wat in hierdie geval die hele van die Cortes Generales).
Na elke hernuwing van die Kongres en die ander sake waarvoor die Grondwet voorsiening maak, benoem die Koning, na oorleg met die verteenwoordigers wat deur die politieke groepe met parlementêre verteenwoordiging aangewys is, en deur die Speaker van die Kongres vir die Presidensie van die Regering.
Die kandidaat wat volgens die bepalings van die voorgaande subartikel benoem is, moet die politieke program van die Regering wat hy of sy beoog om aan die Kongres voor te lê aan die Kongres voorlê en die vertroue van die Huis soek.
Grondwetlik kan die monarg enigiemand wat hy goedvind, benoem, net soos sy voorreg. Dit bly egter pragmaties dat hy die persoon aanstel wat die meeste geneig is om die vertroue van die Cortes te geniet en 'n regering te vorm, gewoonlik die politieke leier wie se party die meeste setels in die Cortes het.  Vir die kroon om die politieke leier aan te wys wie se party die Cortes beheer, kan dit gesien word as 'n koninklike onderskrywing van die demokratiese proses, 'n fundamentele konsep wat in die grondwet van 1978 vervat is. Volgens politieke gebruik is die genomineerdes van die koning almal van partye wat die meeste setels in die Cortes beklee. Die koning kan normaalweg sy genomineerde aankondig die dag na 'n algemene verkiesing.
Die genomineerde van die koning word deur die speaker voor die Cortes voorgelê, waar die genomineerde en sy politieke agenda bespreek en voorgelê word vir 'n vertroue -stemming (Cuestión de confianza) deur die Cortes.  'n Gewone meerderheid bevestig die genomineerde en sy program.  Nadat die genomineerde deur die Speaker van die Kongres van Afgevaardigdes bevestig word, stel die koning hom aan as die nuwe president van die regering tydens 'n seremonie wat tydens die Salón de Audiencias in die la Zarzuela -paleis, die amptelike woning van die koning.  Tydens die inhuldigingseremonie neem die president van die regering 'n eed oor 'n oop Grondwet langs die Bybel. Die eed wat president Zapatero afgelê het tydens sy tweede ampstermyn op 17 April 2004 was: 
Ek sweer, onder my gewete en eer, om die pligte van die amp van president van die regering getrou uit te voer met lojaliteit aan die koning, die grondwet te gehoorsaam en toe te pas as die hoofwet van die staat, en die beraadslaging van die raad in die geheim te bewaar. van ministers.
As daar egter nie 'n algehele meerderheid by die eerste vertrouensstem verkry is nie, word dieselfde benoemde en dieselfde program binne agt-en-veertig uur weer ingedien.  Na die tweede stemming, as die vertroue van die Cortes nog steeds onbereikbaar is, vergader die monarg weer met politieke leiers en die speaker, en dien hy 'n nuwe genomineerde vir 'n vertroue in.  As daar binne twee maande geen kandidaat die vertroue van die Cortes gewen het nie, dan ontbind die koning die Cortes en vra vir 'n nuwe algemene verkiesing.  Die koninklike besluit van die koning word onderteken deur die Speaker van die Kongres. 
In die politieke lewe van Spanje sou die koning reeds professioneel, en miskien minder formeel in 'n meer sosiale hoedanigheid, kennis maak met die verskillende politieke leiers, wat die vergadering vergemaklik na 'n algemene verkiesing. Omgekeerd vergemaklik die benoeming van die partyleier wie se party 'n veelheid handhaaf en wat alreeds vertroud is met hul partymanifes. In die geval van koalisies sou die politieke leiers gewoonlik vooraf vergader het om 'n koalisie -ooreenkoms uit te maak voor hul ontmoeting met die koning. Nadat die president van die regering aangestel is, vorm hy 'n administrasie wie se ministers op advies van die president deur die koning aangestel en verwyder word. Geen minister mag sy aanstelling aanvaar nie, totdat hulle hul eed afgelê het om die grondwet met lojaliteit aan die koning te gehoorsaam. 
Reeds in 1975 het Juan Carlos sy mening uitgespreek dat sy rol in die regering van 'n 'bekroonde demokrasie' hom sou help om 'n administrasie se 'strewe na aksie' te raadpleeg en te oriënteer, maar dat die regering die inisiatief moes neem sonder dat dit om die koning onnodig by sy besluite te betrek.  Daarom het Juan Carlos onthouding van die voorsitter van kabinetsvergaderings behalwe onder spesiale geleenthede of omstandighede.  Oor die algemeen lei die koning een of twee keer per jaar kabinetsvergaderings (meer gereeld indien nodig) om direk deur ministers ingelig te word oor nie-partydige nasionale en internasionale kommer.  Die koning vergader egter wel weekliks met die president van die regering, gewoonlik op Dinsdagoggende.   Tydens die ekonomiese resessie van die laat 2000's wat die land aangegryp het, het die koning sy invloed diskreet gebruik om 'n tweeparty-reaksie op die krisis te vergemaklik. 
Regerings en die Cortes sit 'n termyn van hoogstens vier jaar in as die president sy bedanking aan die koning rig en die koning aanraai om die Cortes te ontbind, wat 'n algemene verkiesing tot gevolg het. Dit bly binne die bevoegdheid van die koning om die Cortes te ontbind as die president aan die einde van die vier jaar nie om ontbinding gevra het nie, volgens titel II artikel 56.  Die president kan vroeër verkiesings doen, maar nie gouer nie meer as 'n jaar na die vorige algemene verkiesing. As die regering die vertroue van die Cortes verloor, moet dit ook bedank. In die geval dat 'n president sterf of ongeskik raak tydens sy amp, bedank die regering in sy geheel en vind die proses van koninklike benoeming en aanstelling plaas. Die vise-president sal intussen die daaglikse bedrywighede oorneem, selfs al kan vise-president self deur die koning benoem word.
Koninklike instemming, regbank en bekendmaking van die wette
Die grondwet berus by die koning op die sanksie (koninklike instemming) en bekendmaking (publikasie) van die wette, terwyl titel III Die Cortes -generaals, Hoofstuk 2 Opstel van wetsontwerpe gee 'n uiteensetting van die metode waarmee rekeninge aangeneem word. Volgens artikel 91 sal die koning binne vyftien dae nadat 'n wetsontwerp deur die Cortes Generales aangeneem is, sy toestemming gee en die nuwe wet publiseer. Artikel 92 belê die koning met die reg om op advies van die president en die vorige magtiging van die kongres om referendum te vra. 
Geen bepaling in die grondwet belê die koning in staat om regstreeks veto te maak teen wetgewing nie; Toe die media vir koning Juan Carlos vra of hy die wetsontwerp van 2005 wat homoseksuele huwelike wettig maak, sal onderskryf (die implikasie is dat hy die wetsontwerp nie mag onderskryf nie), antwoord hy "Soy el Rey de España y no el de Bélgica" ("Ek is die koning van Spanje, nie van België nie") - 'n verwysing na koning Boudewijn I van België wat geweier het om die Belgiese wet te onderteken wat aborsie in België wettig. 
Volgens titel VI van die grondwet, kom die geregtigheid in Spanje "uit die mense en word dit namens die koning bestuur deur regters en landdroste van die regterlike mag".  Dit bly 'n koninklike prerogatief vir die koning om die twintig lede in die Algemene Raad van die Geregtelike Mag van Spanje (die Hooggeregshof van Spanje) aan te stel, en dan die President van die Hooggeregshof deur die Algemene Raad benoem, volgens Artikel 122, subartikel 3, van die grondwet.   Volgens konvensie was die benoemings van die koning egter volgens die advies van die destydse regering.
Die Algemene Raad van die Regterlike Mag bestaan ​​uit die President van die Hooggeregshof, wat dit sal voorsit, en uit twintig lede wat deur die Koning aangestel is vir 'n tydperk van vyf jaar, waarvan twaalf regters en landdroste van alle geregtelike kategorieë, ingevolge die bepalings van die organiese wet, vier deur die kongres benoem en vier deur die senaat, in beide gevalle deur drie-vyfdes van hul lede verkies onder advokate en ander juriste met erkende bevoegdheid met meer as vyftien jaar professionele praktyk.
Boonop stel die koning die staatsaanklaer aan op advies van die regering, ooreenkomstig artikel 124.  Die koning kan in ooreenstemming met die wet genade verleen, maar die koning mag nie 'n algemene kwytskelding van regeringsministers toestaan ​​nie krimineel aanspreeklik of skuldig bevind aan verraad deur die Strafartikel van die Hooggeregshof, volgens artikels 62 en 102. 
Koning en internasionale diplomasie Redigeer
Konstitusioneel erken die koning Spaanse ambassadeurs by internasionale state en regerings, en buitelandse verteenwoordigers in Spanje word voor hom geakkrediteer. Die regering van die dag bestuur egter diplomatieke beleid namens die monarg.   Boonop bly dit die verantwoordelikheid van die monarg om die staat se toestemming te gee vir internasionale verbintenisse en verdragte, wat in ooreenstemming is met die Spaanse grondwet.  
Gedurende sy bewind het Juan Carlos 'n buitelandse beleid gevolg gedurende die eerste dekade van sy koningskap Herontmoeting en versoening, wat die status van Spanje op die wêreldverhoog aansienlik verbeter het.  Die koning versoen jarelange historiese spanning met Nederland en kweek verhoudings met Frankryk en Duitsland wat direk gelei het tot Spanje se toetrede tot die Europese Gemeenskap en tot die NAVO.  Na die spanning tussen Franco en die pousdom oor die hervormings van die Tweede Vatikaanse Raad, het Juan Carlos se persoonlike betrekkinge met opeenvolgende pouse die diplomatieke betrekkinge tussen die Heilige Stoel en Spanje baie verbeter, en met pous Paulus VI wat die demokratiese hervormings van Juan Carlos geseën het .   Volgens historikus Charles Powell was dit die koning se doel om Spanje se volle aanvaarding deur ander Europese moondhede te wen.  Die koning, 'n selfbeskrywe Europeër, is in 1982 met die gesogte Karel die Grote bekroon vir sy standvastige werk in die rigting van demokrasie en vir die ondersteuning van Europese eenheid.  Die grondwet gee aan die monarg spesiale verantwoordelikheid by die bevordering van Spaanse betrekkinge met lede van sy historiese gemeenskap, die nasies wat voorheen deel was van die Spaanse Ryk en ook die betrekkinge met Portugal en Brasilië.   Om hierdie verantwoordelikheid na te kom, dien die koning van Spanje as president van die Ibero-American States Organization van die vier en twintig lede. Met sy steun aan demokrasie het verskillende elemente in die politieke samelewing van Ibero-Amerika advies van die koning ingewin oor hoe om van 'n diktatuur na 'n demokrasie oor te gaan.  Vir sy pogings is die koning teen 2008 as die gewildste leier in die hele Ibero-Amerikaanse gemeenskap aangewys. 
Die monarg word bygestaan ​​in sy diplomatieke missies deur die ministerie van buitelandse sake, en hooggeplaaste lede van die ministerie van buitelandse sake word aan die koning beskikbaar gestel wanneer hy in die buiteland is wat Spanje verteenwoordig.  Die koninklike huishouding koördineer met die ministerie van buitelandse sake om suksesvolle diplomatieke verbintenisse te verseker. Boonop kan ander lede van die koninklike familie, veral die Prins van Asturië, die Spaanse staat internasionaal verteenwoordig. Alhoewel die Spaanse monargie onafhanklik van die regering is, is dit belangrik dat koninklike toesprake verenigbaar is met die buitelandse beleid van die regering om 'n verenigde diplomatieke poging te bewerkstellig. Om balans te bewerkstellig, spreek koninklike huishoudelike spraakskrywers met die ministerie van buitelandse sake om te verseker dat die amptelike toesprake die gewenste diplomatieke toon toon tussen die standpunte van die koning en die regeringsbeleid.    As dit nodig en gepas is, kan die koning en sy regering op twee verskillende aspekte fokus in 'n diplomatieke verbintenis. Die koning kan een aspek beklemtoon, soos die bevordering van demokrasie en historiese betrekkinge, terwyl die regering fokus op die besonderhede van strategiese beplanning en bilaterale koördinering.
Die koning en lede van die koninklike familie het Spanje verteenwoordig in Europa, Latyns -Amerika, in die Verenigde State en in Kanada, nasies in die Midde -Ooste en Noord -Afrika, in China, Japan, die Filippyne, Australië, Nieu -Seeland en baie lande in Afrika suid van die Sahara. Die koning en prins van Asturië het baie internasionale organisasies toegespreek, waaronder die Verenigde Nasies, die instellings van die Europese Unie, die Raad van Europa, die Organisasie van Amerikaanse State, UNESCO, die Internasionale Arbeidsorganisasie en die Arabiese Liga. Sedert 2000 verteenwoordig Felipe Spanje in die helfte van alle diplomatieke verbintenisse.
King as Hoofkommandant Redigeer
Die rol van die kroon in die Spaanse weermag is gewortel in tradisie en patriotisme, soos aangetoon in die simbole en die geskiedenis van die weermag. Die rol van die Spaanse monarg in die bevelketting van die magte word bepaal deur die grondwet van 1978 en ander statutêre wetgewing - parlementswette, koninklike besluite, ens. 
Dit is die plig van die koning. om die opperbevel van die gewapende magte uit te oefen.
Die koning oefen die opperbevel van die gewapende magte en ander magte uit rakende nasionale verdediging wat in die grondwet en ander wette bepaal word.
Titel IV van die grondwet berus egter by die administrasie van die weermag en die formulering van die nasionale verdedigingsbeleid met die president van die regering, 'n burgerlike amptenaar wat deur die koning benoem en aangestel word, bevestig deur die verkose kongres van adjunkte en as sodanig , is verteenwoordigend van die Spaanse volk.
Koninklike Besluit 1310 van 5 Oktober 2007  [ onvolledige kort aanhaling ] vereis dat die Nasionale Verdedigingsraad aan die monarg verslag moet doen en dat die koning die voorsitter van die raad moet wees wanneer hy die sittings bywoon. Die National Defense Council is Spanje se hoogste adviesliggaam oor veiligheids- en verdedigingsaangeleenthede en vervul dieselfde basiese funksie as die Amerikaanse National Security Council. Koning Juan Carlos was die voorsitter van die eerste volledige vergadering van die raad op 10 November 2007, waarop die nuut voorgestelde Nasionale Verdedigingsrichtlijn hersien is saam met die voortslepende oorlogsmissies in Afghanistan, Kosovo, Bosnië en Libanon.  [ onvolledige kort aanhaling ]
As opperbevelhebber van die gewapende magte beklee die koning die hoogste posisie in die militêre bevelsketting. Die koning se geledere sluit in kaptein -generaal van die weermag, die vloot en die lugmag.  [ onvolledige kort aanhaling ] Die koning is die enigste offisier in die weermag wat hierdie 5-ster Algemene rang beklee. Die koning stel baie belang in alle aspekte van militêre beleid, soos blyk uit "sy direkte deelname aan die lewe van die Spaanse weermag".  [ onvolledige kort aanhaling ] Die deelname van die koning aan die Spaanse militêre lewe spruit voort uit sy grondwetlike plig om die gereelde werking van staatsinstellings te "arbitreer en te modereer". Die diens in die gewapende magte word beskou as 'n verwagting van die erfgenaam, Juan Carlos en Felipe VI het in die verskillende takke van die gewapende magte gedien voordat hulle konings geword het. Die monarg het sy begeerte vir 'n sterk verhouding met die weermag duidelik gemaak in toesprake aan sy offisierskorps:
Ek voel nie 'n vreemdeling in u geselskap nie, en my funksies is nie beperk tot u koning nie en tot die opperhoof van die gewapende magte. Ek is ook jou metgesel. Ek voel nog een onder julle. omdat my jeug, soos die uwe en met baie van u, gevorm is in militêre akademies waar deugde geprys word en eienskappe toegedien word wat nie deur die tyd verander word nie of deur die veranderinge wat in die samelewing kan plaasvind. In my hart, in my hele wese, langs my liefde vir die land, kry ek die militêre gees, en ek voel altyd geïdentifiseer met my metgeselle in die weermag, met u bekommernisse, u smarte, u tevredenheid en u hoop. So as ek jou blymoedig sien, is ek bly. As ek U hartseer voel, is ek hartseer. En alles, absoluut al u bekommernisse, al u probleme trek hoofsaaklik op u koning en kaptein-generaal-u metgesel-met dieselfde intensiteit wat u voel. [ Hierdie aanhaling benodig 'n aanhaling ]
Gewildheid en kritiek Redigeer
Voor die Spaanse finansiële krisis vanaf 2008, geniet die monargie tradisioneel wye steun en gewildheid onder Spaanse burgers sedert sy grondwetlike herstel in 1978, volgens Fernando Villespin,  president van die Centro de Investigaciones Sociológicas (GOS, Afrikaans: Sosiologiese Navorsingsentrum) in 2008.    Volgens Villespin het die koning se tradisionele goedkeuringsgradering van meer as 70% deur die jare konsekwent die prestasies van verkose politieke leiers behaal, met 'n soortgelyke persentasie respondente wat van mening was dat die koning gespeel het 'n belangrike rol in die handhawing van die Spaanse demokrasie.  Openbare vertroue in die koningskap van Juan Carlos "kom slegs agter die van die nasionale ombudsman", het Villespin voortgegaan.  Lede van die koninklike familie is gereeld onder die mees gerespekteerde openbare figure in Spanje gestem,  en in 2010 het 75% van die Spaanse burgers die monargie as "bo enige ander openbare instelling in die land" beskou, volgens aan dr Juan Díez-Nicolás, 'n voormalige president van die GOS en stigter van die private konsultasiefirma ASEP (Análisis Sociológicos Económicos y Políticos).   Die GOS, 'n onafhanklike navorsingsinstelling wat deur die regering gefinansier is, ondersoek sedert 1984 die openbare mening van die monargie en volg drie basiese ondersoeklyne. wat is die vertroue van die publiek in die monargie, wat is die rol van die monargie in 'n demokratiese stelsel, en in watter mate het die koning bygedra tot die demokratiese proses? 
Die koning word gereeld beskou as een van die tien gewildste figure in Spanje, , met soveel as 80% van die Spaanse oortuigings dat Spanje se oorgang na demokrasie nie moontlik sou gewees het sonder die persoonlike ingryping van die koning nie.  Historikus en koninklike biograaf Charles Powell het in 2008 aan BBC News gesê dat 'daar 'n diepgewortelde gevoel van dankbaarheid is vir die rol van die koning in die oorgang na demokrasie [en] Polls toon dat hy die persoon is aan wie demokratisering die naaste toegeskryf word , en die gevoel van dankbaarheid strek oor klas- en ideologiese lyne. " 
Voor die ekonomiese krisis kan 'n deel van die monargie se aantrekkingskrag lê in die persoonlike eienskappe van Juan Carlos, wie se filosofie oor sy familie, persoonlike integriteit en 'n onbaatsugtige werksetiek in intieme privaatbriewe van vaderlike advies aan sy seun Felipe geopenbaar is. , Prins van Asturië, tussen 1984 en 1985, toe Felipe toe aan die universiteit in Kanada studeer.   Volgens Juan Carlos moet 'n monarg nie sy standpunt as vanselfsprekend aanvaar nie, maar vir die welsyn van die mense werk, vriendelik, oplettend en behulpsaam wees en 'geanimeer verskyn, selfs as jy moeg is, selfs al voel jy nie hou daarvan om aandag te gee, selfs as u nie daarin belangstel nie, dit is nuttig, selfs as dit 'n poging verg. [.]  
Diegene wat God gekies het om konings te wees en aan die hoof van die lot van 'n land te staan, het geen ander keuse as om die belangrikheid en die spesiale kenmerke van die posisie te begryp nie, want 'n mens kan sê dat hulle begin word volwassenes lank voor ander seuns van hul ouderdom. As dit in hierdie lewe net so belangrik is om karakter te vorm en te versterk sodat ons kan lei, is dit nie minder belangrik om te weet hoe ons gehoorsaam moet wees nie. Ondanks die hoë posisies wat ons in die lewe beklee, is dit altyd noodsaaklik om te weet dat ons ook pligte het om te vervul en gehoorsaamheid behels altyd ware eer [. ] Ons moet 'n ten nouste verenigde gesin bou, sonder splete of teenstrydighede; ons moet nie vergeet dat op almal en op elkeen van ons die oë van die Spanjaarde gevestig is wat ons met liggaam en siel moet dien nie. Ek wil nie my eerste brief meer verleng om u nie moeg te maak nie, maar ek hoop dat hierdie sowel as die daaropvolgende wat ek u stuur 'n diepgaande indruk op u laat en dat u rustig gelees word en ernstig daaroor nagedink word.
'Ek moes struikelblokke en minagting, onbegrip en ergernisse verduur wat u, dank God, nie ken nie', het die koning in 'n brief aan sy seun herinner.   Die private briewe van vader tot seun bly binne die koninklike huishouding, maar is gekopieer en in die openbare domein vrygelaat sonder toestemming of voorafkennis, volgens 'n amptenaar van die Zarzuela -paleis wat die egtheid van die brief bevestig het.  
Die monargie het egter die fokus geword van akute kritiek van 'n deel van links en regs van die Spaanse politieke spektrum en deur streekseparatiste. Sowat 22% van die Spaanse burgers meen dat 'n republiek die beter regeringsvorm vir Spanje sou wees, terwyl separatiste en onafhanklikheidsondersteuners in Baskeland en Katalonië gereeld teen die monargie protesteer as die lewende simbool van 'n verenig Spanje.     'n Deel van die linkerkant kritiseer die instelling van die monargie as anachronisties, terwyl die heel regs koning Juan Carlos persoonlik kritiseer omdat hy sy koninklike instemming en stilswyende goedkeuring verleen het aan wat hulle beskou as 'n liberale agenda in Spanje en 'n sekularisme van die Spaanse lewe.   
Die monargie het tydens die finansiële krisis skerp kritiek ondergaan, veral 2012, wat 'n soort 'annus horribilis' vir die monargie geword het,  namate lede van die koninklike familie toenemend as out-of-step met die Spaanse hoofstroom beskou word. in skandaal getrek.   Koningin Sofía is in 2008 gekritiseer omdat sy haar privaat opinies oor gay -huwelike openbaar gemaak het in 'n biografie wat daardie jaar in die openbaar gepubliseer is. In 2011 word die skoonseun van die koning, Iñaki Urdangarin, hertog van Palma de Mallorca, beskuldig van geldwassery en onbehoorlikheid omdat hy sy verbintenis met die koninklike familie gebruik het vir persoonlike finansiële gewin.       In April 2012 skiet die kleinseun van die koning, die 13-jarige Froilán, homself in die voet tydens die doeloefening op sy vader se landgoed, wat 'n soortgelyke maar verre weergalm ernstiger geweerongeluk waarby die koning betrokke was in 1956.  Volgens historici was die destydse 18-jarige Juan Carlos besig om 'n rewolwer skoon te maak toe hy per ongeluk sy 14-jarige broer Alfonso doodgeskiet het.  Ook in 2012 word die monargie tydens die finansiële krisis as buite kontak beskou, terwyl die koning op 'n jag-safari in Botswana gegaan het terwyl Spaanse burgers tuis verlammende werkloosheid en besparingsmaatreëls opgedoen het.  Voorts is 'n jagbaadjie en geweer wat die koning aangehad het, afgeneem oor 'n dooie olifant wat teen 'n boom gestut is.  Ondanks die algemene kennis van die koning se belangstelling in jag,      het die beeld hierdie keer skerp kontrasteer met sy beskerming van die Spaanse tak van die bewaringsgroep World Wildlife Fund. Hoewel olifantjag wettig is op die wildtuin in Botswana, noem die Wêreldnatuurfonds olifante as 'n bedreigde spesie, en die openbare oproer het daartoe gelei dat die WWF in Julie 2012 die koning van sy ere -beskerming beskerm het.    Met die vermeende onderbreking het die openbare steun van die monargie tot 'n nuwe laagtepunt van slegs 49%gedaal, volgens 'n ondersoek van Metroscopia in Desember 2011. 
Die koning het maatreëls getref om die vertroue van die publiek in die monargie te versoen.   In die nasleep van die skandaal rondom die hertog van Palma de Mallorca, het die koning in sy nasionale toespraak op Oukersaand 2011 gesê dat niemand bo die wet verhewe is nie.  Boonop het die koning die meerjarige kritiek op die monargie aangespreek deur die begroting wat aan die monargie en koninklike huishouding bestee is, te publiseer.  In 2012 het die koning en prins van Asturië 'n bykomende loonverlaging van 7% vrygestel in samewerking met regeringsamptenare, wat die koning se belasbare inkomste vir 2012 op ongeveer 270.000 euro te staan ​​bring, en die van die prins op 131.000 euro.  Van die gebeure rondom die safari het die berouvolle koning 'n seldsame verskoning afgelê en gesê: "Ek is baie jammer. Ek het 'n fout gemaak. Dit sal nie weer gebeur nie."  Verder het die koning en die prins van Asturië openbare verbintenisse, veral sake -ondernemings, versterk in 'n poging om 'Brand Spain' te bevorder, soos die koning dit gestel het toe hy skriftelike vrae beantwoord het.  Die koning se mantra vir die Spaanse onderneming "Uitvoer, uitvoer, uitvoer!"  Spaanse sakemagnaat het tot die koninklike saak gekom "Uit 'n korporatiewe oogpunt is [koning Juan Carlos] die eerste ambassadeur van Spanje," het César Alierta, voorsitter van die Spaanse telekommunikasiereus Telefónica, gesê.  Die koning word ook toegeskryf aan die bemiddeling van 'n transaksie ter waarde van $ 9,9 miljard vir 'n Spaanse konsortium in Saoedi-Arabië om 'n spoedlyn te bou deur sy persoonlike verhouding met die Saoedi-koning Abdullah te benut en 'n Franse bod uit te oefen.    "Sonder die koning sou hierdie kontrak nie voortgegaan het nie," volgens die voormalige Spaanse minister van buitelandse sake, Miguel Angel Moratinos.  Die rol van die koning as 'n besigheidsdiplomaat en transaksiemaker vir sy land se belang is tydens die safari -skandaal aan die lig gebring, aangesien die safari betaal is deur Mohamed Eyad Kayali, 'n Siriese konstruksiemagnaat en jarelange vriend van die koning. Die twee werk saam aan die ooreenkoms wat die Haramain High Speed ​​Rail -projek aan die Spaanse konsortium toegeken het.  Vir ondersteuners van die monargie is die koning 'n 'onvervangbare hulpbron' met ongeëwenaarde verhoudings met ander wêreldleiers.  Waarnemers erken die koning met die versagting van die spanning tussen die voormalige regering van Spanje, José Zapatero, en die George W. Bush -administrasie, terwyl dit ook help om geskille in Latyns -Amerika op te los. 
Meningspeilings wat in April 2012 gepubliseer is, het aan die lig gebring dat die Spaanse publiek oor die algemeen die koning vergewe het oor die onlangse skandale, maar wou groter deursigtigheid van die monargie hê.  Kritiek word egter toenemend skerper teenoor baie senior lede van die koninklike familie, aangesien ondersoeke steeds die hoofopskrifte oorheers het in 2013. In 'n daad om die Spaanse grondwetlike stabiliteit te behou, het Juan Carlos I op 19 Junie 2014 die troon afgelê ten gunste van sy gewilde seun, wat tans as koning Felipe VI regeer.  
Ten tyde van sy abdikasie het La Razon bevind dat meer as 77 persent van die respondente die leierskap van koning Juan Carlos as 'goed' of 'baie goed' beskou het. Twee-en-sewentig persent het gedink die monargie is 'n belangrike faktor vir politieke stabiliteit.  Die Spaanse publiek het ook 'n groot positiewe mening gegee, nie net oor die abdikasie nie, maar ook oor sy regering as geheel. Volgens 'n peiling wat El Mundo gedoen het, was die koningskap goed of baie goed, teenoor 41,3 persent. In die algemeen ondersteun 55,7 persent van die respondente in die opname van 3-5 Junie deur Sigma Dos die instelling van die monargie in Spanje, teenoor 49,9 persent toe dieselfde vraag ses maande tevore gestel is. 57,5 persent het geglo dat die Felipe VI die verlore aansien van die koninklike familie kon herstel. 'N Oorweldigende meerderheid Spanjaarde glo dat Felipe VI 'n goeie monarg sou wees en meer as driekwart glo dat Juan Carlos die troon aan sy seun sou oorhandig. 
In onlangse jare het die openbare mening oor die organisasievorm van die staatshoof egter al hoe meer verdeeld geraak, met peilings wat 'n tegniese band tussen monargiste en republikeine bevestig het sedert 2018.   
Ondanks die lof vir sy rol in die oorgang van Spanje na demokrasie, het koning Juan Carlos I en die reputasie van die monargie begin swaarkry nadat kontroversies rondom sy familie ontstaan ​​het, vererger deur die openbare polemiek wat fokus op 'n reis na olifante wat hy onderneem het tydens 'n finansiële krisis in Spanje. Sedert Augustus 2020 woon Juan Carlos in self-ballingskap uit Spanje weens beweerde onbehoorlike bande met saketransaksies in Saoedi-Arabië.  
Tydens die COVID-19-pandemie in Spanje, het dit op 2 Maart 2021 bekend geword dat die twee susters van koning Felipe, die Infantas Cristina en Elena, na die Verenigde Arabiese Emirate gereis het om die entstof te ontvang en die wag van die Spaanse te vermy. protokol. 
Liefdadige, kulturele en godsdienstige beskerming Bewerk
Lede van die koninklike familie word gereeld deur liefdadigheids-, kulturele of godsdienstige organisasies in Spanje of internasionaal genooi om hul beskermhere te word, 'n rol wat die Spaanse grondwet erken.  Koninklike beskerming bied 'n gevoel van amptelike geloofwaardigheid, aangesien die organisasie op geskiktheid gekontroleer word. 'N Koninklike teenwoordigheid verhoog dikwels die profiel van die organisasie en lok openbare belangstelling en mediadekking wat die organisasie moontlik nie andersins behaal het nie, wat 'n bydrae tot die liefdadigheidsdoeleindes of kulturele geleenthede lewer. Koninklikes gebruik hul aansienlike bekendheid om die organisasie te help om geld in te samel of om die regering se beleid te beïnvloed of te bevorder.
Lede van die koninklike familie streef ook na liefdadigheids- en kulturele oorsake van spesiale belang vir hulself. As prins was koning Felipe voorsitter van die Prince of Asturias Foundation (Fundación Príncipe de Asturias), wat daarop gemik is om 'wetenskaplike, kulturele en humanistiese waardes wat deel uitmaak van die menslike universele erfenis' te bevorder.  Die Prince of Asturias -stigting hou jaarliks ​​toekenningsgeleenthede waarin erkenning gegee word aan die bydraes van individue, entiteite en organisasies wat noemenswaardige prestasies in die wetenskappe, geesteswetenskappe of openbare aangeleenthede behaal. Felipe dien as president van die Codespa-stigting, wat spesifieke ekonomiese en sosiale ontwikkelingsaktiwiteite in Ibero-Amerika en ander lande finansier, en dien as president van die Spaanse tak van die Association of European Journalists, wat bestaan ​​uit die bereiking van kommunikasie-professionele persone.   Felipe dien ook as erevoorsitter van die Ministerie van Kultuur se nasionale prysuitdelings. 
Koningin Sofía bestee baie van haar tyd aan die Queen Sofía Foundation (Fundación Reina Sofía).  Die nie-winsgewende organisasie, wat in 1977 gestig is uit die private fondse van die koningin, is daarop gemik om die geestelike en fisiese behoeftes van mans en vroue uit verskillende agtergronde te help, te bevorder en te ontwikkel, met 'n spesifieke fokus op vooruitgang, welsyn en geregtigheid.  Infanta Elena, hertogin van Lugo, die oudste dogter van die koning, is die direkteur van kulturele en sosiale projekte van Mapfre Foundation,  terwyl Infanta Cristina, hertogin van Palma de Mallorca, die koning se jongste dogter, dien as die welwillendheidsambassadeur aan die Verenigde Nasies vir die 2de Wêreldvergadering oor veroudering, en is lid van die kuratorium van die Dalí Foundation, president van die International Foundation for Disabled Sailing, en direkteur van sosiale welsyn by die La Caixa Foundation in Barcelona waar sy saam met haar woon gesin. 
Die koning, koningin en Infanta Cristina is almal lede van die Bilderberg Group, 'n informele dinkskrum wat gesentreer is oor die Verenigde State en Europese betrekkinge, en ander wêreldkwessies.   
Koning Juan Carlos het 'n tradisie opgebou om die jaarlikse nasionale toespraak op Oukersaand met die titel "Mensaje de S.M. Juan Carlos I" aan te bied, persoonlike boodskappe van homself as koning aan die land wat deur radio en televisie deur verskillende media uitgesaai word.  Koning Juan Carlos het gewoonlik verwys na sosiale of ekonomiese uitdagings wat die land in die gesig staar, asook positiewe boodskappe van liefdadigheid, goeie wil en godsdienstige geloof. In 2004 het die toespraak sterk verband gehou met die treinbomaanvalle in Madrid in 2004, wat hy oor die noodsaaklikheid van 'n verenigde nasie teen terrorisme (in implisiete ondersteuning van Zapatero se anti-terroristebeleid) bespreek het, en hy noem die toenemende mag van immigrante in Spanje en waardeer hul bydrae tot die ekonomie.
Die koninklike huishoudelike organisasie, grondwetlik La Casa de Su Majestad el Rey,  ondersteun en fasiliteer die monarg en lede van die koninklike familie om hul grondwetlik oorerflike verantwoordelikhede en verpligtinge na te kom.   Die koninklike huishouding word befonds deur jaarlikse begrotings wat deur die regering van die dag opgestel is in oorleg met die monarg, en voor goedkeuring aan die Cortes gebring, en word dan direk aan die monarg betaal. Die koninklike huishouding koördineer met verskillende ministeries van die regering, en ontvang hul advies en ondersteuning waar nodig, hoewel die koninklike huishouding op geen manier deel uitmaak van die regeringsadministrasie nie.  Koninklike huishoudelike personeellede dien in die plesier van die monarg en bedank nie wanneer die Spaanse regering tydens verkiesingsiklusse bedank nie. Die koninklike huis word bestuur deur die Hoof van die huishouding wat alle huishoudelike bedrywighede inspekteer en toesig hou deur verskillende buro's of kantore van die Algemene Sekretariaat. Die hoof van die huishouding word bygestaan ​​deur 'n sekretaris -generaal.  Die Algemene Sekretariaat is verdeel in verskillende afdelings wat die sekretariaat (buro) van koning Juan Carlos (sedert 2014) insluit wat die sekretariaat (buro) van H.M. die kommunikasieprotokol van die Queen -sekuriteitsdienste en administrasie, infrastruktuur en dienste.  Voor sy vader se abdikasie, het Felipe VI sy eie sekretariaat gehad as prins van Asturië.
Die Spaanse weermag word verteenwoordig deur die Hoof van die Militêre Kamer, wat die koning nie adviseer oor aangeleenthede van nasionale verdediging nie, wat die portefeulje is van die minister van verdediging en president van die regering om die koning te adviseer. Inteendeel, die Hoof van die Militêre Kamer koördineer koninklike militêre operasies en seremonies en berei die koninklike familie voor op enige militêre aktiwiteite.  Die Militêre Kamer word gelei deur 'n bevelvoerder wat 'n aktiewe luitenant-generaal of 'n generaal binne die Spaanse weermag moet wees, en onder direkte bevel van die koning is.  Die bevelvoerder het 'n kantoor met 'n militêre regsadviseur, 'n ouditeur en afdelingshoofde vir personeel, protokol, operasies en logistiek.  Die koning word persoonlike hulpverleners opgedra vir sy hulp, en by uitbreiding aan sy vrou, die koningin en aan prinses Sofía.  Aides-de-camp is afkomstig van al die dienste, van die weermag, van die vloot, van die lugmag en van die burgerwag.  Die prinses van Asturië is in die toekoms geregtig op persoonlike hulpverleners, afkomstig van die weermag, die vloot en die lugmag. 
Die hoof van die huishouding, die sekretaris -generaal en die hoof van die militêre kamer word as senior bestuurspersoneel beskou en word vergoed op die vlak van senior amptenare van die regering.  In 2004 het die koninklike huishouding 100 personeellede in diens gehad.
Die departement van openbare betrekkinge van die koninklike huis bestuur en onderhou 'n amptelike webwerf namens die koninklike familie, bekend as Casa de S.M. El Rey. Die webwerf bevat biografiese inligting oor lede van die onmiddellike koninklike familie, gee 'n lys van hul aktiwiteite, teken toesprake tydens geleenthede op en publiseer hul verwagte dagboek van komende geleenthede, onder andere. Boonop publiseer die departement van openbare betrekkinge die koning se dagboek van sy privaat vergaderings en die vergaderingsnotules, solank die ander party instem. 
Koshuise en koninklike plekke Redigeer
Die koning en koningin is voorsitter van baie amptelike funksies in die Oriente -paleis in Madrid.  Koning Felipe en koningin Letizia en hul gesin woon egter by die Pawiljoen, 'n beskeie huis op die landgoed El Pardo, naby sy ouerhuis in La Zarzuela.   Koning Juan Carlos en koningin Sofía het die grootste deel van hul tyd deurgebring in die La Zarzuela -paleis, 'n voormalige jaglodge op die landgoed El Pardo aan die buitewyke van Madrid. Die El Pardo -paleis self dien sedert die 1980's as die 'gastehuis' vir besoekende staatshoofde.
Die Oriente -paleis en die paleise van die landgoed El Pardo maak deel uit van die 'Spaanse koninklike plekke', 'n versamelnaam wat gebruik word om die stel paleise, kloosters en kloosters wat deur die geskiedenis gebou is, onder koninklike beskerming aan te dui. Koninklike terreine word besit deur die staat en word bestuur deur die Patrimonio Nacional (Nasionale Erfenis) namens die regering van die dag, en beskikbaar gestel vir die koning as staatshoof.As 'n lid van die koninklike familie nie woonagtig is nie, word die koninklike terrein vir openbare besoeke beskikbaar gestel. Die koninklike huishouding koördineer direk met die Nasionale Erfenisraad en relevante regeringsministeries of ander belange by die beplanning en opvoering van staatsgebeurtenisse, en koninklike plekke bied dikwels die raamwerk.
Juan Carlos het 'n tradisie begin om sy gesin op 'n jaarlikse vakansie na die eiland Palma de Mallorca te neem en sedert die 1960's daar in die Marivent -paleis te bly.  Juan Carlos, bekend as 'n ywerige seiljagvaarder, is in 2001 deur 'n seiljag deur die Baleariese Eilande en 'n konsortium van plaaslike sakeleiers aangebied as deel van 'n poging om die koninklike familie verder met die eilande te assosieer en die eilande te bevorder. as toeristebestemming.  Die seiljag, bekend as die Fortuna, is ook in besit van die staat en bestuur deur die Patrimonio Nacional. 
Jaarlikse begroting en belasting Redigeer
Grondwetlik is die monarg geregtig op vergoeding uit die jaarlikse staatsbegroting vir die onderhoud van sy gesin en huishoudelike administrasie, en versprei hierdie fondse vrylik in ooreenstemming met die wette.   Volgens die Royal Household, "[Die doel van hierdie hulpbronne is om te verseker dat die staatshoof sy take kan uitvoer met die onafhanklikheid wat inherent is aan sy grondwetlike funksies, sowel as met die nodige doeltreffendheid en waardigheid ".  Die jaarlikse begroting betaal die vergoedings vir senior bestuurspersoneel, bestuurspersoneel en loopbaan -staatsamptenare, ander minderjarige personeelposte en vir algemene kantooruitgawes.  Die salarisse van die hoof van die huishouding, die sekretaris -generaal en ander bestuurspersoneel moet vergelykbaar wees met ander administratiewe ministers binne die regering, hoewel hulle op geen manier deel uitmaak van die regering of administrasie nie.  As sodanig ervaar die bestuurspersoneel hul salarisse in ooreenstemming met die skommelinge van die salarisse van die minister.  Boonop betaal die jaarlikse begroting die onderhoud en uitgawes van senior lede van die koninklike familie wat koninklike pligte verrig, insluitend kruideniersware, klere en toiletware.  Die begroting wat deur die Cortes vir 2010 goedgekeur is, was net minder as 7,4 miljoen euro, 'n begroting wat net effens groter was as die wat aan die Luxemburgse monargie bestee is.  In 2011 het die koning die meerjarige kritiek op die monargie aangespreek oor hoe die jaarlikse begroting wat aan die monargie en koninklike huishouding toegeken word, bestee word.  Uit die verslag blyk dat slegs 9,6% van die 8,4 miljoen euro wat daardie jaar vir die monargie begroot is, as 'salarisse en verteenwoordigende pligte' aan die koninklike gesinslede betaal word, met die verskil gemerk vir die bedryfsuitgawes van die koninklike huishouding, soos salarisse vir huishoudelike personeel, verskillende versekeringspremies en -verpligtinge, -dienste en 'aanvullings' soos bokoste.  In 2012 het die monargie 'n bykomende loonverlaging van 7% vrygestel in solidariteit met regeringsamptenare. 
Die instandhouding en instandhouding van die Spaanse koninklike terreine, wat deur die staat besit word, word nie ingesluit by die jaarlikse begroting nie, maar word namens die regering van die dag deur Patrimonio Nacional bestuur. Spaanse koninklike plekke is oop vir die publiek wanneer lede van die koninklike familie nie woonagtig is nie. Onderhoud en instandhouding sluit in versorging, huishoudelike personeel en spyseniering.  Die begroting word geadministreer volgens professionele rekenkundige prosedures van die openbare administrasie en word deur die regering se ouditeure geoudit.  Alle lede van die koninklike familie is onderhewig aan belasting en dien jaarliks ​​inkomstebelasting- en welvaartbelastingopgawes in en voer die betrokke betalings uit. 
^ abcdefghekjklmnoblqrs Powell, Charles, Juan Carlos van Spanje Self Made Monarch, St. Martin's Press, INC
^ abcdefghekjklmnoblqrstuvwxyZaaabacadvertensieaeafagahaiajakTitel II. De la Corona, Wikisource
^ Grondwet van Spanje 1978, titel II, artikel 56, subartikel 2 en gewysig by koninklike besluit 1368/1987, gedateer 6 November
^ Volgens historikus Charles Powell het die term hervestig, eerder as herstelwas 'n bewuste keuse om 'n middelgrond te vind wat aanvaarbaar was deur monargiste, wat die monargie van 1975 as 'n herstel beskou het, en Franconiste wat van mening was dat generaal Franco in wese 'n nuut monargie afgesien van die vorige historiese amp.
^ abcdefg Titel II, artikel 56, subartikel 1
"Spaanse koning hermerk vir resessie". Die Onafhanklike. Londen. 26 Februarie 2010. Besoek op 13 Oktober 2010.
"Uribe es el líder iberoamericano mejor valorado por los ciudadanos de su país". El Mundo (in Spaans). 7 Oktober 2008. Besoek op 1 Desember 2009.
^ 19. P.K. Enepekides, `Das Wiener Testament des Andreas Palaiologos vom 7 April 1502 ', Akten des XI Internationalen Byzantinisten Kongresses, München 1958, red. F. Dölger en H.G. Beck (München, 1960) 138-43, esp. 138.
^ Norwich, John Julius, Bisantium - Die agteruitgang en val, bl. 446.
"Die presupuesto de la Casa del Rey crece un 0,9% para 2018". eldiario.es (in Spaans) . Ontsluit 11 September 2018.
^ James Lockhart en Stuart Schwartz, Vroeë Latyns -Amerika. New York: Cambridge University Press 1983, p. 19.
^ James Lockhart en Stuart Schwartz, Vroeë Latyns -Amerika. New York: Cambridge University Press 1983, pp. 346–52, 359–68.
^ John Hooper, Die Nuwe Spanjaarde, 2001, Van diktatuur tot demokrasie
"Die vinnig lewende koning van Spanje word 70". BBC News. 4 Januarie 2008. Besoek op 18 Junie 2009.
^ abcde John Hooper, Die Nuwe Spanjaarde, 2001, 'N Betrokke monargie
"Spaanse Grondwet van 1978" (PDF). Boletin Oficial del Estado (BOE). Besoek op 5 Januarie 2016.
^ Spaanse Grondwet van 1978 (in Engels):
"Gearchiveerde kopie". Gearchiveer van die oorspronklike op 4 September 2010. Besoek op 10 Oktober 2010. CS1 -onderhoude: argiefkopie as titel (skakel)
^El Rey es el Jefe del Estado, símbolo de su unidad y permanentencia, arbitra y modera el funcionamiento regular de las instituciones, asume la más alta representación del Estado español en las relaciones internacionales, specialmente with las naciones de su comunidad histórica funciones que le atribuyen expresamente la Constitución y las leyes
^ abcdefghekjklmDeel IV Regering en administrasie
^ abcdeTitel VI. Del Poder Geregtelik
^ Afdeling 56.3
^ abcdefgReal Decreto 1368/1987, 6 novembre, sobre régimen de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Regentes. Boletin Oficial del Estado (BOE) nr. 271, 12 November 1987, p. 33717. (Verwysing: BOE-A-1987-25284)
^ Die Koning van Spanje mag ook die formele toespraak van Sy Katolieke Majesteit gebruik, volgens Almanach de Gotha bladsy 336 (2000). Volgens die koninklike besluit wat in 1987 gepubliseer is, is die formele adres wat gebruik word egterSy Majesteit.
Goodman, Al Mullen, Jethro Levs, Josh (2 Junie 2014). "Spanje se koning Juan Carlos I moet abdikeer". CNN. Besoek op 2 Junie 2014.
"Spanje sal twee konings en twee koninginne hê". Besoek op 14 Junie 2014.
^Real Decreto 470/2014, de 13 de junio, por el que se modifica el Real Decreto 1368/1987, de 6 de noviembre, sobre régimen de títulos, tratamientos y honores de la Familia Real y de los Regentes. Boletin Oficial del Estado (BOE) nr. 149, 19 Junie 2014, p. 46399-46400. (Verwysing: BOE-A-2014-6477)
"Adel en Grandee titels". Spaanse ministerie van justisie. 4 Januarie 2008. Gearchiveer uit die oorspronklike op 3 Augustus 2009. Besoek op 31 Mei 2009.
"No deben tolerarse las recompensas a torturadores (Hulle moet nie belonings aan martelaars duld nie)". Amnestie internasionaal. 30 Januarie 2001.
^ "Asnar pagó con dinero público a un 'lobby' by Washington para conseguir la medalla del Congreso de EEUU" (Cadena SER)
'Aznar:' Moslems moet om verskoning vra dat hulle Spanje al 800 jaar beset het '. YouTube. Besoek op 3 Januarie 2008.
"Asnar se pregunta por qué los musulmanes no se disculpan 'por haber ocupado España ocho siglos'". El Mundo . Besoek op 3 Januarie 2008.
^Royal Decreet 1051/2002, 11 October, by which the Regulation of the Royal and Distinguished Spanish Order of Carlos III. Boletin Oficial del Estado (BOE) nr. 245, 12 Oktober 2002, bl. 36085-36094. (Verwysing: BOE-A-2002-19803)
^(Spaans) Bevel van 8 Mei 2000 waardeur die regulasie van die Royal and Very Distinguished Order van Carlos III aangepas is by die huidige omstandighede en voorwaardes.
^La persona del Rey de España is onaantasbaar en kan nie verantwoordelik gehou word nie. Sus actos estarán siempre refrendados en la forma establecida en el artículo 64, careciendo de validez sin dicho refrendo, salvo lo dispuesto en el artículo 65,2.
Govan, Fiona (4 Oktober 2007). "Die Spaanse koning Juan Carlos verdedig die monargie". Die Daily Telegraph. Londen. Besoek op 27 Mei 2009.
"Spaanse tekenaars van koninklike seks beboet". BBC News. 13 November 2007. Besoek op 13 November 2007.
"Betogers verbrand foto's van koning Juan Carlos in Spanje". Europa Nuus. 14 September 2007. Gearchiveer uit die oorspronklike op 8 November 2010. Besoek op 1 Junie 2009.
"Twee beboet vir die aansteker van die Spaanse koning". Expatica. 1 Junie 2009. Gearchiveer uit die oorspronklike op 15 Julie 2014. Besoek op 2 Desember 2009.
^La Corona de España es hereditaria en los sucesores de S. M. Don Juan Carlos I de Borbón, legítimo heredero de la dinastía histórica. La sucesión en el trono seguirá el orden regular de primogenitura y representación, siendo preferida siempre la línea anterior a las posteriores en la misma línea, el grado más próximo al más remoto en el mismo grado, el varón a la mujer, en en el mismo sexo, la persona de más edad a la de menos.
^ Klapisch-Zuber, Christine (1992). 'N Geskiedenis van vroue: Boek II: "Stilte van die Middeleeue". Cambridge, Massachusetts en Londen, Engeland: The Belknap Press van Harvard University Press. 1992, 2000 (5de druk). Hoofstuk 6, "Vroue in die vyfde tot die tiende eeu" deur Suzanne Fonay Wemple, p. 74. Volgens Wemple kan Visigotiese vroue van Spanje en Aquitanië grond en eiendomsreg erf en onafhanklik van hul mans beërwe en dit na goeddunke wegdoen as hulle geen erfgename het nie, en hulself in die hof verteenwoordig, as getuies verskyn (meer as die ouderdom van 14), en reël hul eie huwelike ouer as twintig.
^ "Die Kroon van Spanje word geërf deur die opvolgers van Juan Carlos I de Borbón, die wettige erfgenaam van die historiese dinastie. Die opvolging van die troon volg die gewone volgorde van primogeniteit en voorstelling, die eerste reël het voorkeur bo latere reëls en binne dieselfde lyn, hoe nader graad oor die meer afgeleë en binne dieselfde graad die man bo vrou, en in dieselfde geslag, die ouer as die jonger. "
"The English Style Guide (Vyfde uitgawe: 2005 hersien: Maart 2009)" (PDF). Direktoraat-generaal van die Europese Kommissie vir Vertaling. 1 Maart 2009. Besoek op 13 November 2007.
^ Die president van die regering staan ​​gewoonlik bekend as die eerste minister in baie Engelse publikasies as die titel president, buite akademiese en sakekringe, het 'n republikeinse konnotasie wat in die Spaans afwesig is presidente.
Artikel 99. # Después de cada renovación del Congreso de los Diputados, en ons kan die prosedures van die reëls, die reëls, die raad van die presidente van die parlementêre lede, die reis van die president, raadpleeg un candidato a la Presidencia del Gobierno. # Die kandidatuur kan ooreenstem met 'n voormalige en afsonderlike uitgangspunt van die kongreso van die politieke programme van die Gobierno.
Louis XIV is gebore op 5 September 1638 in die Château de Saint-Germain-en-Laye, aan Louis XIII en Anne van Oostenryk. Hy het die naam Louis Dieudonné (Louis die Godgegewe)  gehad en die tradisionele titel van Franse erfgename gedra: Dauphin.  Ten tyde van sy geboorte was sy ouers 23 jaar getroud. Sy ma het tussen 1619 en 1631 vier doodgeboortes beleef. Vooraanstaande tydgenote het hom dus as 'n goddelike gawe beskou en sy geboorte was 'n wonderwerk van God.
Lodewyk XIII het die dreigende dood in die lente van 1643, toe Lodewyk XIV vier jaar oud was, besluit om sy sake reg te ruk. In stryd met die gewoonte, wat koningin Anne die enigste regent van Frankryk sou gemaak het, het die koning besluit dat 'n regentsraad namens sy seun sou beslis. Sy gebrek aan geloof in koningin Anne se politieke vermoëns was sy primêre rede. Hy het wel toegegee om haar hoof van die raad aan te stel.
Louis se verhouding met sy ma was destyds ongewoon liefdevol. Tydgenote en ooggetuies beweer dat die koningin al haar tyd saam met Louis sou deurbring. Albei was baie geïnteresseerd in kos en teater, en dit is baie waarskynlik dat Louis hierdie belange ontwikkel het deur sy noue verhouding met sy ma. Hierdie langdurige en liefdevolle verhouding kan bewys word deur uittreksels in Louis se joernaalinskrywings, soos:
"Die natuur was verantwoordelik vir die eerste knope wat my aan my ma vasgemaak het. Maar aanhangsels wat later gevorm word deur gedeelde eienskappe van die gees, is baie moeiliker om te breek as dié wat bloot deur bloed gevorm word." 
Dit was sy moeder wat Louis sy geloof in die absolute en goddelike mag van sy monargiese bewind gegee het. 
Gedurende sy kinderjare is die goewerneurs Françoise de Lansac en Marie-Catherine de Senecey vir hom versorg. In 1646 word Nicolas V de Villeroy die tutor van die jong koning. Louis XIV raak bevriend met die jong kinders van Villeroy, veral François de Villeroy, en verdeel sy tyd tussen die Palais-Royal en die nabygeleë Hotel de Villeroy.
Op 14 Mei 1643, met Louis XIII dood, het koningin Anne die testament van haar man deur die Parlement de Paris ('n geregtelike liggaam wat meestal edeles en hoë predikante bestaan).  Hierdie aksie het die regentsraad afgeskaf en Anne die enigste regent van Frankryk gemaak. Anne het sommige van die ministers van haar man (Chavigny, Bouthilier) verban, en sy het Brienne aangewys as haar minister van buitelandse sake. 
Anne het die rigting van godsdiensbeleid sterk in haar hand gehou tot 1661, haar belangrikste politieke besluite was om kardinaal Mazarin as haar hoofminister aan te wys en die voortsetting van haar oorlede man en kardinaal Richelieu se beleid, ondanks hulle vervolging, ter wille van haar seun. Anne wou haar seun absolute gesag en 'n oorwinnende koninkryk gee. Haar redes vir die keuse van Mazarin was hoofsaaklik sy vermoë en sy totale afhanklikheid van haar, ten minste tot 1653 toe sy nie meer regent was nie. Anne beskerm Mazarin deur haar volgelinge wat in 1643 teen hom saamgesweer het, in hegtenis te neem en in ballingskap te bring: die hertog van Beaufort en Marie de Rohan.  Sy het die rigting van die daaglikse administrasie van beleid aan kardinaal Mazarin oorgelaat.
Die beste voorbeeld van Anne se staatsmanskap en die gedeeltelike verandering in haar hart in die rigting van haar geboorteland Spanje, word gesien in die bewaring van een van Richelieu se manne, die kanselier van Frankryk Pierre Séguier, in sy pos. Séguier was die persoon wat Anne in 1637 ondervra het en haar as 'n 'gewone misdadiger' behandel het, soos sy haar behandeling beskryf het na die ontdekking dat sy militêre geheime en inligting aan Spanje gee. Anne was vir 'n aantal jare feitlik onder huisarres tydens haar man se bewind. Deur hom in sy pos te hou, gee Anne 'n teken dat die belange van Frankryk en haar seun Louis die leidende gees van al haar politieke en regsaksies was. Alhoewel sy nie noodwendig teen Spanje gekant was nie, wou sy die oorlog beëindig met 'n Franse oorwinning om 'n blywende vrede tussen die Katolieke nasies te bewerkstellig.
Die koningin het ook 'n gedeeltelike Katolieke oriëntasie aan die Franse buitelandse beleid gegee. Dit voel Nederland, Frankryk se Protestantse bondgenoot, wat in 1648 'n aparte vrede met Spanje beding het. 
In 1648 het Anne en Mazarin suksesvol onderhandel oor die Vrede van Westfalen, wat die Dertigjarige Oorlog beëindig het. Die bepalings daarvan verseker die Nederlandse onafhanklikheid van Spanje, verleen 'n mate van outonomie aan die verskillende Duitse vorste van die Heilige Romeinse Ryk en verleen Swede sitplekke op die keiserlike dieet en gebiede om die monding van die riviere Oder, Elbe en Weser te beheer. Frankryk het egter die meeste baat by die skikking. Oostenryk, onder leiding van die Habsburgse keiser Ferdinand III, het alle Habsburgse lande en eise in die Elsas aan Frankryk afgestaan ​​en haar erken de facto soewereiniteit oor die drie bisdom Metz, Verdun en Toul. Boonop wou klein Duitse state, om hulself te bevry van die Habsburgse oorheersing, Franse beskerming soek. Dit het die vorming van die Liga van die Ryn in 1658 verwag, wat gelei het tot verdere vermindering van die keiserlike mag.
Namate die Dertigjarige Oorlog tot 'n einde gekom het, het 'n burgeroorlog bekend as die Fronde (nadat die slings gebruik is om vensters te breek) in Frankryk uitgebars het. Dit het effektief die vermoë van Frankryk nagegaan om die Vrede van Westfalen te benut. Anne en Mazarin het die beleid van kardinaal Richelieu grootliks gevolg en die mag van die kroon vergroot ten koste van die adel en die Parlemente. Anne het veel meer ingemeng in die interne beleid as buitelandse sake, sy was 'n baie trotse koningin wat aangedring het op die goddelike regte van die koning van Frankryk. 
Dit alles het daartoe gelei dat sy 'n kragtige beleid aangepak het in alle aangeleenthede rakende die gesag van die koning, op 'n manier wat baie radikaler was as die van Mazarin. Die kardinaal was heeltemal afhanklik van Anne se steun en moes al sy invloed op die koningin gebruik om te voorkom dat dit vernietig word, maar om sommige van haar radikale optrede te beperk. Anne sit 'n aristokraat of parlementslid in die gevangenis wat haar wil uitdaag, haar hoofdoel was om 'n absolute gesag oor finansies en geregtigheid aan haar seun oor te dra. Een van die leiers van die Parlement van Parys, wat sy tronk toe gestuur het, is in die tronk dood. 
Die Frondeurs, politieke erfgename van die ontevrede feodale aristokrasie, wou hul tradisionele feodale voorregte beskerm teen die toenemend gesentraliseerde koninklike regering.Verder het hulle geglo dat hul tradisionele invloed en gesag deur die onlangs veredelde burokrate (die Noblesse de Robe, of "adel van die kleed"), wat die koninkryk bestuur het en op wie die monargie toenemend begin vertrou het. Hierdie oortuiging het die edeles se wrok versterk. [ aanhaling nodig ]
In 1648 het Anne en Mazarin probeer om lede van die Parlement de Paris. Die lede weier om daaraan te voldoen en beveel dat al die vorige finansiële bevele van die koning verbrand word. Gedryf deur die oorwinning van Louis, duc d'Enghien (later bekend as le Grand Condé) in die Slag van Lens het Mazarin, op aandrang van koningin Anne, sekere lede in hegtenis geneem.  Volgens Anne se oogpunt was die belangrikste arrestasie Pierre Broussel, een van die belangrikste leiers in die Parlement de Paris.
Mense in Frankryk kla oor die uitbreiding van die koninklike gesag, die hoë belastingkoers en die vermindering van die gesag van die Parlement de Paris en ander streeksverteenwoordigers. Parys het as gevolg hiervan oproerig geword, en Anne is onder intense druk gedwing om Broussel te bevry. Boonop het 'n skare woedende Parysenaars by die koninklike paleis ingebreek en geëis om hul koning te sien. In die koninklike bedkamer het hulle na Louis gekyk, wat bedags geslaap het, was rustig en het daarna rustig vertrek. Die bedreiging vir die koninklike familie het Anne aangespoor om saam met die koning en sy hofdienaars uit Parys te vlug.
Kort daarna het die sluiting van die Vrede van Westfalen die leër van Condé toegelaat om terug te keer om Louis en sy hof te help. Condé se familie was op daardie stadium naby Anne, en hy het ingestem om haar te help om die gesag van die koning te herstel.  Die leër van die koningin, onder leiding van Condé, val die rebelle in Parys aan, die rebelle was onder die politieke beheer van Anne se ou vriend Marie de Rohan. Beaufort, wat ontsnap het uit die gevangenis waar Anne hom vyf jaar tevore opgesluit het, was die militêre leier in Parys, onder die nominale beheer van Conti. Na 'n paar gevegte is 'n politieke kompromie bereik, die Vrede van Rueil is onderteken en die hof keer terug na Parys.
Ongelukkig vir Anne was haar gedeeltelike oorwinning afhanklik van Condé, wat die koningin wou beheer en die invloed van Mazarin wou vernietig. Dit was Condé se suster wat hom gedwing het om teen die koningin te draai. Nadat sy 'n ooreenkoms met haar ou vriend Marie de Rohan gesluit het, wat die benoeming van Charles de l'Aubespine, markies de Châteauneuf as minister van justisie het Anne Condé, sy broer Armand de Bourbon, prins van Conti, en die man van hul suster Anne Genevieve de Bourbon, hertogin van Longueville, gearresteer. Hierdie situasie het nie lank geduur nie, en die ongewildheid van Mazarin het gelei tot die stigting van 'n koalisie onder leiding van hoofsaaklik Marie de Rohan en die hertogin van Longueville. Hierdie aristokratiese koalisie was sterk genoeg om die vorste te bevry, Mazarin te verban en koningin Anne 'n voorwaarde vir virtuele huisarres op te lê.
Al hierdie gebeure is deur Louis getuig en verklaar grotendeels sy latere wantroue in Parys en die hoër aristokrasie.  "In 'n sekere sin het die kinderjare van Louis tot 'n einde gekom met die uitbreek van die Fronde. Dit was nie net dat die lewe onseker en onaangenaam geword het nie - 'n lot wat vir baie kinders in alle ouderdomme voorgekom het - maar wat Louis moes wees geneem in die vertroue van sy ma en Mazarin en politieke en militêre aangeleenthede waarvan hy geen diepgaande begrip kon hê nie ".  "Die gesinshuis het soms 'n byna gevangenis geword toe Parys verlaat moes word, nie in sorgelose uitstappies na ander kastele nie, maar in vernederende vlugte".  Die koninklike familie is op hierdie manier twee keer uit Parys verdryf, en op 'n stadium is Louis XIV en Anne in die koninklike paleis in Parys in hegtenis geneem. Die Fronde -jare het in Louis 'n haat teenoor Parys geplaas en 'n gevolglike vasberadenheid om so gou as moontlik uit die antieke hoofstad te trek, om nooit weer terug te keer nie. 
Net soos die eerste Fronde (die Fronde parlementaire van 1648–1649) geëindig, 'n tweede een (die Fronde des princes van 1650–1653) begin. Anders as dit wat dit voorafgegaan het, het verhale oor vieslike intrige en halfhartige oorlogvoering hierdie tweede fase van die opstand van die hoër klas gekenmerk. Vir die aristokrasie verteenwoordig hierdie opstand 'n protes teen die omkering van hul politieke degradering van vasale na hofdienaars. Dit was onder leiding van die hoogste Franse edeles, onder wie die oom van Louis, Gaston, hertog van Orléans en eerste neef Anne Marie Louise d'Orléans, hertogin van Montpensier, bekend as la Grande Mademoiselle Prinses van die bloed soos Condé, sy broer Armand de Bourbon, prins van Conti, en hul suster, die hertogin van Longueville-hertogte van gelegitimeerde koninklike afkoms, soos Henri, hertog van Longueville, en François, hertog van Beaufort, sogenaamde "vreemde" vorste "soos Frédéric Maurice, hertog van Bouillon, sy broer, maarskalk Turenne, en Marie de Rohan, hertogin van Chevreuse en bondgenote van Frankryk se oudste gesinne, soos François de La Rochefoucauld.
Koningin Anne het die belangrikste rol gespeel om die Fronde te verslaan omdat sy absolute gesag aan haar seun wou oordra. Boonop het die meeste vorste geweier om met Mazarin te doen, wat 'n aantal jare in ballingskap gegaan het. Die Frondeurs beweer dat hy namens Louis optree, en in sy werklike belang teen sy ma en Mazarin.
Koningin Anne het 'n baie noue verhouding met die kardinaal gehad, en baie waarnemers het geglo dat Mazarin stiefpa van Lodewyk XIV geword het deur 'n geheime huwelik met koningin Anne.  Louis se mondigwording en daaropvolgende kroning het hulle egter van die Frondeurs 'voorwendsel vir opstand. Die Fronde verloor dus geleidelik stoom en eindig in 1653, toe Mazarin triomfantelik uit ballingskap terugkeer. Van daardie tyd tot sy dood was Mazarin in beheer van die buitelandse en finansiële beleid sonder die daaglikse toesig van Anne, wat nie meer regent was nie. 
Gedurende hierdie tydperk het Louis verlief geraak op Mazarin se niggie Marie Mancini, maar Anne en Mazarin het die verliefdheid van die koning beëindig deur Mancini uit die hof te stuur om in Italië te trou. Alhoewel Mazarin vir 'n kort tydjie versoek kon word om met sy niggie met die koning van Frankryk te trou, was koningin Anne absoluut daarteen gekant, sy wou haar seun trou met die dogter van haar broer, Philip IV van Spanje, vir beide dinastiese en politieke redes. Mazarin het spoedig die standpunt van die koningin ondersteun omdat hy geweet het dat haar steun vir sy mag en sy buitelandse beleid afhang van die sluiting van vrede met Spanje vanuit 'n sterk posisie en die Spaanse huwelik. Boonop was die betrekkinge van Mazarin met Marie Mancini nie goed nie, en hy het haar nie vertrou om sy standpunt te ondersteun nie. Al Louis se trane en sy smekinge tot sy ma het haar nie van gedagte laat verander nie. Die Spaanse huwelik sou baie belangrik wees vir sy rol in die beëindiging van die oorlog tussen Frankryk en Spanje, omdat baie van die aansprake en doelwitte van Louis se buitelandse beleid vir die volgende 50 jaar op hierdie huwelik sou berus, en omdat dit hierdeur was huwelik dat die Spaanse troon uiteindelik by die House of Bourbon sou afgelewer word (wat dit tot vandag toe behou). 
Volwassenheid en vroeë hervormings
Lodewyk XIV word verklaar dat hy op 7 September 1651 die meerderjarige ouderdom bereik het. By die dood van Mazarin, in Maart 1661, het Louis persoonlike beheer oor die teuels van die regering oorgeneem en sy hof verstom deur te verklaar dat hy sonder 'n hoofminister sou regeer: "Tot op hierdie oomblik was ek bly om die regering van my sake aan wyle kardinaal toe te vertrou. Dit is nou tyd dat ek dit self bestuur. U [hy het met die sekretarisse en ministers van die staat gepraat] sal my bystaan ​​met u advies as ek hulle vra. Ek versoek en beveel u om geen bevele te seël nie, behalwe deur my bevel... gun niemand nie ".  Louis kon voordeel trek uit die wydverspreide openbare hunkering na wet en orde, wat voortspruit uit langdurige buitelandse oorloë en binnelandse burgerstryd, om die sentrale politieke gesag en hervorming verder te konsolideer ten koste van die feodale aristokrasie. Die historikus Chateaubriand prys sy vermoë om talentvolle mense te kies en aan te moedig, en merk op: "dit is die stem van genie van alle soorte wat uit die graf van Louis klink". 
Louis het sy persoonlike regering begin met administratiewe en fiskale hervormings. In 1661 was die tesourie bankrot. Om die situasie reg te stel, het Louis Jean-Baptiste Colbert gekies as beheerder-generaal van finansies in 1665. Louis moes egter eers Nicolas Fouquet, die superintendent van finansies, neutraliseer om Colbert 'n vrye hand te gee. Alhoewel Fouquet se finansiële indiskresies nie baie verskil van Mazarin voor hom of Colbert se na hom nie, was sy ambisie vir Louis kommerwekkend. Hy het byvoorbeeld 'n weelderige kasteel in Vaux-le-Vicomte gebou waar hy Louis en sy hof opvallend vermaak het asof hy ryker was as die koning self. Die hof het die indruk gelaat dat die groot bedrae geld wat hy nodig gehad het om sy leefstyl te onderhou, slegs verkry kon word deur verduistering van regeringsfondse.
Fouquet was gretig om Mazarin en Richelieu op te volg om die mag oor te neem, en hy het die afgeleë eiland Belle Île op 'n diskrete wyse gekoop en versterk. Hierdie dade verseël sy ondergang. Fouquet is aangekla van verduistering. Die Parlement het hom skuldig bevind en tot ballingskap gevonnis. Louis het die vonnis egter tot lewenslange gevangenisstraf verander en Fouquet se pos afgeskaf.
Met die ontslag van Fouquet het Colbert die staatskuld verminder deur doeltreffender belasting. Die hoofbelasting het die hulpverleners en douanes (beide doeaneregte), die gabelle ('n belasting op sout), en die stert (belasting op grond). Die stert Dit is aanvanklik verlaag, en finansiële amptenare moes noodgedwonge gereeld boekhou, sekere belasting opgeveil in plaas daarvan om dit privaat aan 'n paar gunstelinge te verkoop, voorraad te hersien en ongemagtigde vrystellings te verwyder (byvoorbeeld, in 1661 bereik slegs 10 persent van die koninklike domein die koning) . Hervorming was moeilik omdat die stert is gehef deur offisiere van die kroon wat hul pos teen 'n hoë prys gekoop het: straf van misbruik het noodwendig die waarde van die pos verlaag. Nietemin is uitstekende resultate behaal: die tekort van 1661 het in 1666 'n oorskot geword. Die rente op die skuld is verminder van 52 miljoen tot 24 miljoen livres. Die stert is verminder tot 42 miljoen in 1661 en 35 miljoen in 1665 uiteindelik het die inkomste uit indirekte belasting van 26 miljoen tot 55 miljoen gestyg. Die inkomste van die koninklike domein is verhoog van 80 000 livres in 1661 tot 5,5 miljoen livres in 1671. In 1661 was die ontvangste gelykstaande aan 26 miljoen Britse pond, waarvan 10 miljoen die tesourie bereik het. Die uitgawes was ongeveer 18 miljoen pond, wat 'n tekort van 8 miljoen laat. In 1667 het die netto ontvangste gestyg tot 20 miljoen pond sterling, terwyl uitgawes tot 11 miljoen gedaal het, wat 'n oorskot van 9 miljoen pond laat.
Om die herorganiseerde en vergrote weermag, die paneel van Versailles en die groeiende burgerlike administrasie te ondersteun, het die koning baie geld nodig gehad. Finansies was nog altyd die swak plek in die Franse monargie: metodes om belasting in te vorder, was duur en ondoeltreffende direkte belastings het deur baie intermediaire amptenare oorgedra en indirekte belasting is ingevorder deur private konsessiehouers, genaamd belastingboere, wat aansienlike wins gemaak het. Gevolglik het die staat altyd baie minder ontvang as wat die belastingbetalers werklik betaal het.
Die grootste swakheid het ontstaan ​​as gevolg van 'n ou onderhandeling tussen die Franse kroon en adel: die koning kan sonder toestemming belasting verhoog, as hy hom slegs daarvan weerhou om die edeles te belas. Slegs die "onbevoorregte" klasse het direkte belasting betaal, en hierdie term het slegs die boere beteken, aangesien baie burgerlikes op een of ander manier vrystellings verkry het.
Die stelsel was verregaande onregverdig om 'n swaar belastinglas op die armes en hulpeloses te werp. Later, na 1700, kon die Franse ministers wat deur Louis se geheime vrou Madame De Maintenon gesteun is, die koning oortuig om sy fiskale beleid te verander. Louis was gewillig genoeg om die edeles te belas, maar was nie bereid om onder hulle beheer te val nie, en eers teen die einde van sy bewind, onder uiterste oorlogspanning, kon hy vir die eerste keer in die Franse geskiedenis direkte belasting op die aristokratiese elemente van die bevolking. Dit was 'n stap in die rigting van gelykheid voor die wet en in die rigting van gesonde openbare finansies, maar soveel toegewings en vrystellings is deur edeles en bourgeois gewen dat die hervorming baie van sy waarde verloor het. 
Louis en Colbert het ook uitgebreide planne gehad om die Franse handel en handel te versterk. Colbert se merkantilistiese administrasie het nuwe nywerhede gestig en vervaardigers en uitvinders aangemoedig, soos die syfabrikate in Lyon en die fabriek Gobelins, 'n vervaardiger van tapisserieë. Hy het vervaardigers en ambagsmanne uit die hele Europa na Frankryk genooi, soos Murano -glasmakers, Sweedse ysterwerkers en Nederlandse skeepsbouers. Op hierdie manier wou hy buitelandse invoer verminder terwyl die Franse uitvoer verhoog word, en sodoende die netto uitvloei van edelmetale uit Frankryk verminder.
Louis het hervormings in die militêre administrasie ingestel deur middel van Michel le Tellier en laasgenoemde se seun François-Michel le Tellier, Marquis de Louvois. Hulle het gehelp om die onafhanklike gees van die adel hok te slaan en hulle bevel opgelê by die hof en in die weermag. Die dae was verby toe generaals oorlog aan die grense uitgeroer het, terwyl hulle gekibbel het oor die voorrang en die bevele van die hoofstad en die groter politiek-diplomatieke prentjie geïgnoreer het. Die ou militêre aristokrasie (die Noblesse d'épée, of "adel van die swaard") het nie meer 'n monopolie op senior militêre posisies en rang nie. In die besonder het Louvois belowe om die weermag te moderniseer en te herorganiseer tot 'n professionele, gedissiplineerde, goed opgeleide mag. Hy was toegewy aan die materiële welstand en moraal van die soldate, en het selfs probeer om veldtogte te rig.
Verhoudings met die belangrikste kolonies
Regsaangeleenthede het Louis se aandag nie ontgaan nie, soos weerspieël word in die talle 'groot verordeninge' wat hy uitgevaardig het. Pre-revolusionêre Frankryk was 'n lappie van regstelsels, met soveel regsgebruike as wat daar was, en twee saam bestaande regstradisies-gewoontereg in die noorde en Romeinse burgerlike reg in die suide.  Die Grande Ordonnance de Procédure Civile van 1667, ook bekend as die Kode Louis, was 'n omvattende regskode wat probeer om 'n eenvormige regulering van siviele prosedure in wettig onreëlmatige Frankryk. Dit het onder meer doop-, huweliks- en sterfrekords in die staatsregisters voorgeskryf, nie die van die kerk nie, en dit het die reg van die Parlemente te demonstreer.  Die Kode Louis speel 'n belangrike rol in die Franse regsgeskiedenis as die basis vir die Napoleontiese kode, waaruit baie moderne regskodes op hul beurt afgelei is.
Een van Louis se meer berugte bevele was die Grande Ordonnance sur les Colonies van 1685, ook bekend as die Kode Noir ("swart kode"). Alhoewel dit slawerny goedgekeur het, het dit probeer om die praktyk te vermenslik deur die skeiding van gesinne te verbied. Boonop kon slegs Rooms -Katolieke in die kolonies slawe besit, en hulle moes gedoop word.
Die mite van die 'Turkish Empire '
In die video van vandag bespreek ons ​​'n gemeenskaplike groep slegte geskiedenis wat ek gereeld sien herhaal in historiese diskoers, die meeste deur Turkse en Balkan -nasionaliste. Dit is die neiging om die militêre en administratiewe instellings van die Ottomaanse Ryk uitsluitlik te verstaan ​​en te interpreteer in terme daarvan dat dit deur Turkse invloed gedomineer word. Dit word dikwels gedoen deur die multi-etniese erfenis wat die ryk eintlik met betrekking tot hierdie instellings gehad het, te verwerp.
Ons sal 'n paar van die redes waarom dit die geval is, polities en apolitiek, ondersoek en hoe dit dikwels 'n gesprek rondom die nalatenskap van die Ottomaanse Ryk moeiliker maak vir diegene wat geskiedenis bestudeer.
Disclaimer: Ek het wikipedia in die beskrywing van die video aangehaal, maar dit was uitsluitlik vir 'n lys van etnisiteite van die Ottomaanse Grand Viziers en die Valide Sultans en niks anders nie.
Soos gewoonlik sal enige terugvoer baie waardeer word.
Goeie video, 'n mooi bondige aftakeling van die oplegging van nasionalisme deur die Ottomaanse geskiedenis.
Een ding wat ek wil byvoeg, is hoe die Ottomaanse administrasie vereis nie-Turkse Moslems om so suksesvol as moontlik te funksioneer. Die devshirme het die werwing van Christelike minderhede in die administratiewe liggame van die Ryk toegelaat sonder enige (of later, so min as moontlik) patrimoniale verbintenisse buite hul amp. Net soos die Mamluke -regime in Egipte ingevoerde slawesoldate as hul elite -weermag gebruik het om te keer dat plaaslike sterkmanne hul mag in hul familie vestig, het die wettige en godsdienstige beperkings waarmee die Ottomaanse Christen -administrateurs te kampe gehad het, die burokrasie weerstaan ​​om politieke korrupsie te weerstaan ​​en lojaliteit direk aan die Sultan, ten minste totdat die doeltreffendheid van hierdie stelsels afgeneem het.
Fukuyama se oorsprong van politieke orde beskryf hierdie stelsel in die hoofstuk "Die funksionering en agteruitgang van die Ottomaanse staat", maar as iemand 'n boek het wat hoofsaaklik oor hierdie onderwerp handel, sou ek dit graag wou sien!
Om politieke korrupsie te weerstaan ​​en slegs lojaliteit teenoor Sultan te hê, was meestal wensdenkery van die staat, devshirme -soldate en staatsmanne was baie betrokke by politiek en paleisintrige tot die punt om van staatsgrepe van sekere sultans ontslae te raak. .
Die werklike rede agter die stelsel was om die opkoms van enige ander Moslem -heersende gesin wat die Osmanoglu -dinastie kan teenstaan, toe te laat. Die Ottomaanse stelsel lyk soos 'n soort feodalisme as 'n gebrek aan 'n beter term. Dit was in sy wese nog steeds feodaal (grondgebaseerd), maar sonder desentralisasie, en het nie instellings gehad om moontlike opkomende adellike gesinne in die ry te hou nie. Toe die stelsel swakker word en die plaaslike Moslem -nobels begin toeneem, word die vrees vir mededingende Moslem -gesinne onmiddellik bewus, vanaf die 18de eeu af is die belangrikste voorbeelde die opstandings van Kavalali Mehmed Ali Pasa in Egipte en Tepedelenli Ali Pasa in die Balkan. Die stelsel was te sentraal om enige plaaslike mag te kan verdra.
Die nalatenskap van politieke sentraliseringsfetisj is ook baie invloedryk in moderne Turkse politieke kwessies, maar dit is 'n heel ander saak wat ek hier nie sal bespreek nie.
Watter regeringsfunksies het die aarts kanselier van die HRE, indien enige, werklik uitgevoer? - Geskiedenis
Die Europese adel, die hoogste burgers van 'n land behalwe die koninklike familie, het bestaan ​​uit almal wat na die parlement ontbied is. Gewoonlik was hulle die eienaars van 'n vasalage, grond wat aan hulle gegee is vir hul trou en diens aan die regerende monarg. Alhoewel titels in verskillende lande verskillende name gekry het, is die stelsel om die adel te rangskik, ongeveer dieselfde in Europa.
Verskeie geledere is wyd gebruik, vir meer as duisend jaar alleen in Europa, vir beide soewereine heersers en nie-soewereine. Bykomende kennis oor die gebied (en tydperk in die geskiedenis) is nodig om te weet of die ranghouer 'n soewerein of nie-soewerein was. Die gesamentlike voorrang onder ranghouers hang egter dikwels daarvan af of 'n ranghouer soewerein is, of dit van dieselfde rang is of nie. Hierdie situasie is die algemeenste voorbeeld van die Heilige Romeinse Ryk (HRE) in Europa
Die grade van die adel het almal verskillende krone. In die praktyk word krone vandag selde gedra, behalwe by kroning. Hulle word egter uitgebeeld op die meerderheid edele wapens.
Nobile (Untitled Adelman). Nobile of Uomo is 'n Italiaanse titel van adel in algemene ekwivalent aan 'n baron. Soos die ander adelstitels, soos baron of graaf, word adel ook onmiddellik voor die familienaam gebruik, gewoonlik in die verkorte vorm: Nob. of NU.
Barone, Baronessa. (Baron, Barones). Baron is 'n titel van adel. Die woord baron kom van Oud -Fransbaron, self uit Oud -Hoogduits en Latyn (liber) baro Dit beteken "(gratis) man, (gratis) vegter" en het saamgesmelt met verwante Ou -Engels gebore Baronne onder die viscounts staan, en vorm die laagste rang in die peerage. Normaalweg verwys 'n mens na of spreek Baron [X] aan as Here [X] en sy vrou as Dame [X]. In die geval van vroue wat uit eie reg barones hou, kan daar na hulle verwys word Barones [X] sowel as Dame [X]. wat "edelman" beteken.
Die standaard heraldiese kroon van 'n baron is 'n juweliersring van goud met sewe pêrels
Conte, Contessa. (Graaf, Gravin). A tel is 'n edelman in Europese lande en sy vrou is 'n gravin. Die woord tel het in Engels uit die Frans gekom comte, self uit Latynkom- in sy beskuldiging komitem- wat beteken "metgesel", en later "metgesel van die keiser, afgevaardigde van die keiser". Die Britse ekwivalent is 'n graaf (wie se vrou ook 'n 'gravin' is, by gebrek aan 'n Angelsaksiese term). Alternatiewe name vir die "graaf" -rang in die adelstruktuur word in ander lande gebruik, soos die HakushakuJapanese keiserlike era. gedurende die keiserlike era.
Die heraldiese kroon van 'n graaf is 'n juweliersring van goud met nege sigbare pêrels, ondersteun deur stingels of direk op die rand.
Marchese, Marchesa. (Marquess, Marchioness). 'N Markies of markies (van die Franse "markies") is 'n edelman van oorerflike rang in verskillende Europese monargieë en sommige van hul kolonies. In die Britse eweknie is dit onder 'n hertog en bo 'n graaf. 'N Vrou met die rang van markies, of die vrou van 'n markies, is 'n optogvrou (in Britse gebruik), of 'n markies (in Europa). In Italië is die ekwivalente moderne rang (in teenstelling met margravio) dié van marchese, van wie die vrou 'n marchesa is.
Alhoewel die oorgrote meerderheid markwinkels na plekke vernoem is, en die houers daarvan dus bekend staan ​​as die "Markies van X", is 'n paar van hulle vernoem na vanne (selfs al is dit nie die eienaar van die draer nie), en daarom staan ​​hul houers bekend as die "Markies X". In beide gevalle staan ​​hy nog steeds informeel bekend as 'Lord X', ongeag of daar 'n van in sy titel is, en dit is altyd veilig om hom so te styl.
Duca, Duchessa. (Hertog, hertogin). 'N Hertog is 'n lid van die adel, histories van die hoogste rang onder die monarg, en het histories 'n hertogdom. Die titel kom uit die Latyn Dux Bellorum, wat die gevoel van 'militêre bevelvoerder' gehad het en deur beide die Germaanse volke in diens was. hulself en deur die
In die Middeleeue was die titel eers onder die Germaanse monargieë. Hertogte was die heersers van die provinsies en die owerstes van die grawe in die stede en later, in die feodale monargieë, die hoogste eweknieë van die koning. 'N Vrou wat uit eie reg die titel van so 'n hertogdom of hertogdom besit, of die vrou van 'n hertog is, word gewoonlik as hertogin beskou.
In Italië, Duitsland en Oostenryk was die titel "hertog" ("duca" in Italiaans en "Herzog" in Duits) redelik algemeen. As die titel van die Heilige Romeinse Empirecourtesy. totdat die ontbinding 'n feodale struktuur was, het die meeste van die hertogte eintlik in hul lande geheers. Aangesien die titels van die HRE oorgeneem is na die ontbinding daarvan, of in Italië nadat hul gebiede onafhanklik geword het van die Ryk, het beide lande ook 'n aandeel gehad in volledig soewereine hertogte.
Principe, Principessa. (Prins, prinses). Prins, van die Franse "Prins" (self van die Latynse wortel princeps), is 'n algemene term vir 'n monarg, vir 'n lid van die familie van 'n vorste of voormalige monarg, en is 'n oorerflike titel in sommige lede van die hoogste adel in Europa. Die vroulike ekwivalent is 'n prinses.
Oor die algemeen, prins verwys na lede van 'n gesin wat deur oorerflike reg beheer word, en die titel word gebruik om na soewereine of na kadette van 'n soewereine familie te verwys. Die term kan wyd gebruik word van persone in verskillende kulture, kontinente of tydperke. In Europa is dit die titel wat wettiglik deur dinastiese kadette gedra word
in monargieë, en gedra deur hoflikheid deur lede van voorheen regerende dinastieë.
In dele van die Heilige Romeinse Ryk waarin die oorspronklikheid nie heers nie (dws Duitsland), het alle wettige agnate gelyke reg op die erflike titels van die gesin. Alhoewel dit beteken dat ampte, soos keiser, koning en keurvorst, slegs wettiglik deur een dinastie op 'n slag beset kon word, kon houers van ander titels soos hertog, grafgraaf, landgraaf, graaf Palatine en prins hulself slegs onderskei deur die die naam van hul naam na die oorspronklike gesin van die gesin.
PRINS AS RIGNING MONARCH
'N Prins of prinses wat die staatshoof is van 'n gebied met 'n monargie as regeringsvorm, is 'n heersende prins.
Frankryk en die Heilige Romeinse Ryk
In verskeie lande van die Europese vasteland, bv. in Frankryk kan prins 'n aristokratiese titel wees van iemand met 'n hoë adellike koninklike familie, wat dit vergelyk met bv. die Britse stelsel van koninklike prinse moeilik. hoof van 'n geografiese plek, maar geen werklike gebied en sonder die nodige skakel na die
Die konings van Frankryk het vanaf die 16de eeu die styl van die prins, as 'n titel onder die adel, begin toeken. Hierdie titels is geskep deur die verhoging van a seigneurie tot die nominale status van 'n prinsdom - hoewel prerogatiewe van soewereiniteit nooit in die briewe patent toegegee is nie. Hierdie titels beklee geen amptelike plek in die hiërargie van die adel nie, maar word dikwels behandel as 'n posisie net onder die hertogdomme, aangesien dit dikwels deur hertoglike erfgename geërf (of aangeneem is).
A koning is 'n staatshoof, wat al dan nie, afhangende van die regering se styl van 'n nasie, monargale magte uitoefen oor 'n nasie, gewoonlik 'n koninkryk of 'n koninkryk genoem. 'N Koning is die tweede hoogste soewereine titel, en kyk net op na 'n keiser.
Die vroulike ekwivalent van koning is koningin, hoewel die term "koningin" kan verwys na een uitspraak as 'n monarg in haar eie reg, 'n koningin, of na die vrou van 'n koning, 'n koningin -gemengde. 'N Koningin wat die heersende monarg word omdat die koning gesterf het, verswak is of minderjarig is, staan ​​bekend as aqueen -regent. Die man van 'n koningin word soms as die koning gemeng, maar word meer gereeld as die prins gemaal beskou. 'N Koning of koningin mag 'n kroon dra of ander sieraad dra.
Die terme vir konings kan wissel (Sumeries lugaal, Semities meleg, Kelties rix, Latyn rex, Grieks basileus, Sanskritraja, Germaans kuningaz) en kan in sommige gevalle 'n stamleier of hoof wees, of die tiran van 'n stadstaat. In die moderne tydperk word daar steeds na stamleiers as koning verwys, bv. Maquinna, koning van miskien 2000 Nootka -mense in die vroeë 20ste eeu.
Die koning het dikwels nie net 'n politieke funksie nie, maar ook 'n godsdienstige funksie, wat as hoëpriester of goddelike koning optree.
In seldsame gevalle is vroue as konings gekroon in plaas van koninginne, soos Jadwiga van Pole en Christina van Swede.
'N Regering wat heeltemal onder die heerskappy van 'n koning of koningin staan, word 'n absolute monargie genoem (sulke lande sluit Saoedi -Arabië en die Verenigde Arabiese Emirate in). 'N Regering wat 'n koning of koningin met beperkte mag het, word 'n konstitusionele monargie genoem (sulke lande sluit Kanada, die Verenigde Koninkryk en Japan in).
TITELS EN ADRESVORME
Adres: Sy Majesteit die Koning
Groet: U waardige Majesteit:
Slot: ek het die eer om te bly, heer, die nederigste en gehoorsaamste onderwerp van u majesteit
Adres: Haar Majesteit die Koningin
Groet: Mevrou: of Mag dit u Majesteit behaag:
Afsluiting: Ek het die eer om te bly, mevrou, die nederigste en gehoorsaamste onderwerp van u majesteit
Adres: Sy koninklike hoogheid The Prince of ……
Afsluiting: Ek het die eer om te bly, heer, die nederigste en gehoorsaamste onderwerp van U Hoogheid
Adres: haar koninklike hoogheid, die prinses van ……
Afsluiting: Ek het die eer om te bly, mevrou, U Hoogheid se nederigste en gehoorsaamste onderwerp
Adres: His Grace The Duke of ....
Groet: My Lord Duke:
Afsluiting: Die uwe,
Adres: Her Grace The Duchess of ....
Groet: Geagte Mevrou:
Afsluiting: Die uwe getrou,
Adres: The Rt Hon. Die Here …..
Groet: My Meester:
Barones (vrou van 'n baron)
Adres: The Rt Hon. Die vrou …..
Adres: Die Eerste. Die markie van ....
Marchioness (vrou van 'n Markies)
Adres: Die Eerste. Die optogster van ....
Adres: The Rt Hon. Die graaf van ....
Groet: My Meester
Gravin (vrou van 'n graaf)
Adres: The Rt Hon. Die gravin van ....
Adres: The Rt Hon. Die Burggraaf van ....
Viscountess (vrou van 'n Viscount)
Adres: The Rt Hon. Die Viscountess ....
Adres: Meneer (voornaam en van), Bt
Groet: Geagte Meneer:
Baronet se vrou
Adres: Lady (slegs van)
Adres: Meneer (voornaam en van), gevolg deur die toepaslike letters wat relevant is vir die bevel
Ridder se vrou
Adres: Sy heiligheid (naam en Romeinse syfers)
Groet: U Heiligheid:
Slot: ek het die eer om die gehoorsame dienskneg van u heiligheid te bly,
Adres: His Eminence (voor- en achternaam)
Groetnis: U Hoogheid: of Geagte kardinaal (van):
Adres: Eerwaarde (voor- en vannaam), aartsbiskop van (naam van bisdom)
Groet: Geagte Aartsbiskop (Van)
Adres: Die eerwaarde (voor- en vannaam), biskop van (naam van bisdom)
Groet: Beste biskop (van)
Adres: The Very Reverend (voor- en vannaam), abt van… ..
Groet: Eerwaarde Eerwaarde Vader: of Beste Abt (Van)
Adres: The Very Reverend (voor- en van)
Groetnis: Beste Canon (van)
Adres: Dominee (voor- en van)
Groet: Liewe Vader:
Non - Mother Superior
Adres: Eerwaarde Moeder (Voor- en Van)
Groet: Liewe dominee:
Non - Suster
Adres: Suster (Voor- en Van)
Groet: Liewe Suster (Van):
Adres: Die Eerwaarde (Voor- en Van), Dekaan van (Naam van Katedraal)
Groet: Beste Dean (van):
Adres: Die eerbiedwaardige (voornaam en van)
Groetnis: Beste aartsdiaken (van):
Groet: Geagte Dr./Mr./Mevrou/Mevrou/Mevrou (Van):
Adres: Rabbi (voornaam en van)
Groet: Geagte Rabbi:
Die reg op onderwys in die Universele Verklaring van Menseregte
In die nasleep van die Tweede Wêreldoorlog lê die aardbol in skerwe, geskeur deur internasionale geweld van Pole na die Filippyne, van die toendra tot die trope. Bespreking oor die belangrikheid van onderwys as onontbeerlik vir die heropbou na die Tweede Wêreldoorlog het ontstaan ​​in die vroegste werk van die Verenigde Nasies se Menseregtekommissie. Die liggaam is in 1946 deur die Ekonomiese Sosiale en Kulturele Raad van die VN opgerig om aanbevelings te maak vir die bevordering van respek en die nakoming van menseregte oor die ongetoetste teorie dat regerings wat respek vir menseregte nie oorlog voer teen ander sulke regimes nie.
Om vrede in die wêreld te bewerkstellig, het lede in 1947 met hul werk begin, en mev. Eleanor Roosevelt is verkies tot voorsitter van die kommissie. Die rapporteur van die kommissie, dr. Charles Malik (Libanon) het gesê dat al die lede van die kommissie van die begin af geweet het dat hul taak om 'n verklaring van menseregte op te stel, op sigself 'n opvoedkundige onderneming is. Hy het gesê: 'Ons moet 'n algemene verklaring van menseregte opstel wat in kort opsomming die fundamentele regte en vryhede van [almal] definieer wat die Verenigde Nasies volgens die Handves moet bevorder. … Hierdie verantwoordelike uiteensetting van fundamentele regte sal 'n kragtige leerstellige en morele en opvoedkundige invloed op die gedagtes en gedrag van mense oral uitoefen. " 1
Malik se verklaring weerspieël die aanhef tot die Universele Verklaring waarin die instrument as 'n algemene prestasiestandaard vir alle mense en alle nasies wat "deur onderrig en opvoeding moet streef om respek vir hierdie regte en vryhede te bevorder ...". Hierdie heeltemal nuwe wêreldwye 'bottom-up'-program om mense op te voed oor hul menseregte, was 'n uitdaging vir die' top-down 'strategieë van diplomatieke staatswerk, manipulasie van mag en Realpolitik wat onvoldoende was om die rampspoed van twee wêreldoorloë te voorkom .
Die formulering van die reg op onderwys
Die Universele Verklaring toon dat sy opstellers besef het dat onderwys nie waarde-neutraal is nie, en by die opstel van die dokument was die Sowjets, wat die ideologies sensitiefste was, die eerste wat hieroor gepraat het. Mnr. Alexandr Pavlov vir die USSR het aangevoer dat "die opvoeding van jongmense in 'n gees van haat en onverdraagsaamheid" een van die belangrikste faktore in die ontwikkeling van fascisme en nazisme is. 2 Soos dit uiteindelik blyk, het artikel 26 Pavlov se standpunt ingeneem dat onderwys onvermydelik politieke doelwitte het, maar ignoreer sy ideologies rigiede idees wat verskeie doelwitte in positiewe terme vervang. Artikel 26, in sy mees omstrede afdeling, sê dus dat die reg op onderwys gekoppel moet word aan drie spesifieke opvoedingsdoelwitte: (1) die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid en die versterking van respek vir menseregte en fundamentele vryhede (2) die bevordering van begrip, verdraagsaamheid en vriendskap tussen alle nasies, rasse- of godsdienstige groepe en, (3) die bevordering van die aktiwiteite van die Verenigde Nasies vir die handhawing van vrede.
Die eerste doel
Hierdie verstommende idee van die ontwikkeling van die mens se volle persoonlikheid, hoewel dit abstrak is, is belangrik as 'n tematiese draad deur die UDHR. Die betekenis daarvan om 'n holistiese konsep van die menslike natuur uit te beeld as in wese vry, sosiaal, moontlik opgevoed en geregtig op deelname aan kritiese besluitneming, word op verskeie punte versterk deur herhaling:
• Artikel 22 sê almal se regte op sosiale, ekonomiese en kulturele regte is "onontbeerlik" … vir die "vrye ontwikkeling van sy persoonlikheid".
• Artikel 26 het 'n reg op opvoeding en lui: "Onderwys is gerig op die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid".
• Artikel 29 herhaal die holistiese visie van menseregte en sê: "Elkeen het pligte teenoor die gemeenskap waarin alleen die vrye en volle ontwikkeling van sy persoonlikheid moontlik is".
Die taal wat hierdie bepalings in terme van 'volle ontwikkeling' verbind, illustreer die organiese aard van die Verklaring waardeur verskillende regte voortspruit uit 'n geloof in die gelykheid van alle mense en die fundamentele eenheid van alle menseregte. Die dikwels herhaalde reg op "die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid" is deur die meeste raamwerkers beskou as 'n reg wat versterk word deur gemeenskaps- en sosiale interaksie. Dit het alle sosiale, ekonomiese en kulturele regte in die Verklaring verbind en opgesom. Gegewe die doel van die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid in die konteks van die samelewing - die enigste konteks waarin dit kan gebeur - volg dit dat die reg op opvoeding 'n sosiale reg, 'n sosiale goed en 'n verantwoordelikheid van die samelewing as geheel is .
Latyns -Amerikaners het 'n leidende rol gespeel in die ontwerp van die reg op onderwys. Belarmino Austregésilo de Athayde vir Brasilië het 'n hoofverklaring gelewer oor die belangrikheid van waardegebaseerde opvoeding en was die eerste om aan te voer dat opvoeding die individu die middele bied om 'sy persoonlikheid te ontwikkel, wat die doel van die menslike lewe en die sterkste grondslag is van die samelewing ". 3 'n Argentynse voorstel bevat inhoud op hierdie abstraksies wat artikel 12 van die Amerikaanse verklaring van die regte en pligte van die mens naboots."Die eenjarige verklaring van Bogotá het gesê:" Elke persoon het die reg op 'n opleiding wat hom sal voorberei om 'n ordentlike lewe te lei, sy lewenstandaard te verhoog en 'n nuttige lid van die samelewing te wees ". 4 Mevrou Roosevelt het 'n groter bondigheid gevra en gewaarsku teen taal wat die reg op opvoeding oorlaai. In hierdie gees het die raamwerkers besluit oor alternatiewe eenvoudiger taal - "Onderwys sal gerig wees op die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid". 5
Die doel van 'volle ontwikkeling' was om die bekwame kwaliteite van die reg op onderwys en opvoeding oor menseregte vas te lê om mense tot hul potensiële fakulteite te bekwaam om menswaardigheid te verseker. Hierdie siening volg uit 'n noukeurige lees van die kernfrase - "volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid" - wat onmiddellik sonder 'n komma gevolg word deur die frase: "en tot die versterking van menseregte en fundamentele vryhede". Deur 'n standaardbenadering tot statutêre konstruksie te gebruik, kan 'n mens redelik tot die gevolgtrekking kom dat die samesmelting van die twee elemente doelbewus en betekenisvol was, veral in die lig van die opdrag van mev. Roosevelt om bondigheid te soek.
Die logika van die twee idees in kombinasie vertel ons dat opvoeding wat die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid bevorder en die waardigheid wat dit behels, ook menseregte bevorder. En vir so 'n volle ontwikkeling moet opvoeding vir waardigheid die totale spyskaart van menseregte, persoonlike regte soos privaatheid, politieke regte soos deelname en die reg om inligting te verkry en te versprei burgerlike regte soos gelykheid en nie-diskriminasie ekonomiese regte in ag neem, soos 'n ordentlike lewenstandaard en die reg om deel te neem aan die kulturele lewe van die gemeenskap. Hierdie analise dui vooraf die standpunte van die Brasiliaan Paulo Freire aan in sy boek, The Pedagogy of the Oppressed. 6 Freire beklemtoon die verband tussen populêre bemagtiging en selfverwesenliking as gevolg van mense wat hul menseregte leer en uitoefen.
Die tweede doel
Artikel 26 vra dat opvoeding 'begrip, verdraagsaamheid en vriendskap tussen alle nasies, rasse- of godsdienstige groepe' bevorder. Hierdie idee het begin onder die dekmantel van verskillende tale. Professor René Cassin, die invloedryke Franse afgevaardigde en vise -president van die Menseregtekommissie, het steun getrek vir die bewering dat 'n opvoedingsdoelwit moet wees "die bestryding van die gees van onverdraagsaamheid en haat teenoor ander nasies en teen rasse- en godsdienstige groepe oral". 7 Maar weereens het die Latyns -Amerikaanse afvaardigings die laaste woord, wat hul stemkrag toon om die siening van mnr. Campos Ortiz van Mexiko te ondersteun dat opvoedingsdoelwitte in positiewe terme omskep moet word in plaas van negatiewe doelwitte, soos 'bestryding van haat'. Hy het oortuigend gesê dat artikel 26 die reg op onderwys moet verbind met die positiewe doel van "die bevordering van begrip, verdraagsaamheid en vriendskap tussen alle nasies en rasse- en godsdienstige groepe en#8230". 8
Die derde doel
Artikel 26 lui dat onderwys die aktiwiteite van die Verenigde Nasies vir die handhawing van vrede moet bevorder. In die finale oorweging van die verklaring voor die Algemene Vergadering het die Mexikaanse afgevaardigde gesê dat die reg op onderwys verband moet hou met die vreedsame doelwitte van die Verenigde Nasies se aktiwiteite. Mnr. Watt uit Australië het onmiddellik beswaar aangeteken en dringend steun gevra vir 'n breër verwysing na al die "doelstellings en beginsels van die Verenigde Nasies". 9 Mevrou Roosevelt het weereens sy afkeer uitgespreek vir enige formulering wat nie bondig en spesifiek is nie, en daarom het sy haar vereenselwig met die eenvoudiger Mexikaanse voorstel. Sy het gedink dat die Verenigde Nasies se aktiwiteite vir die handhawing van vrede vir opvoedkundige doeleindes erken moet word as "die hoofdoel van die Verenigde Nasies". 10 Volgens die patroon het ander Latyns -Amerikaanse stemme ingeskakel om die Mexikaanse inisiatief te ondersteun. Mnr. Carrera Andrade van Ecuador het liries tot die gevolgtrekking gekom dat wanneer die wêreld se jeug deurdring raak van 'die leidende beginsels van die Verenigde Nasies, die toekoms' '' '' '' '' ''#8230 groter hoop vir alle nasies in vrede ''. 11
Uiteindelik is die verwysing na VN se vredesaktiwiteite aanvaar en alle meningsverskille is meegesleur met die finale weergawe van artikel 26 wat eenparig 36 stemme met 2 onthoudings behaal het. Gevolglik lui artikel 26, met drie afsonderlike afdelings, nou:
1. Elkeen het die reg op onderwys. Onderwys moet gratis wees, ten minste in die elementêre en fundamentele stadiums. Laerskoolonderrig is verpligtend. Tegniese en professionele opleiding word algemeen beskikbaar gestel en hoër onderwys is op grond van verdienste vir almal ewe toeganklik.
2. Onderwys is gerig op die volle ontwikkeling van die menslike persoonlikheid en die versterking van respek vir menseregte en fundamentele vryhede. Dit bevorder begrip, verdraagsaamheid en vriendskap tussen alle nasies, rasse- of godsdienstige groepe en bevorder die aktiwiteite van die Verenigde Nasies vir die handhawing van vrede.
3. Ouers het vooraf die reg om die opvoeding te kies wat aan hul kinders gegee sal word.
Op 10 Desember 1948 het die Algemene Vergadering die Universele Verklaring van Menseregte plegtig aanvaar en geproklameer. Die liggaam het getoon dat dit besef dat so 'n dokument min effek kan hê, tensy mense oral daarvan weet en die waarde daarvan vir elke mens waardeer. Daarom het die Vergadering ook resolusie nommer 217 aangeneem waarin hy dring daarop aan dat die verklaring so wyd moontlik bekend gemaak word en die sekretaris-generaal en gespesialiseerde agentskappe van die VN en nie-regeringsorganisasies uitgenooi word om hul bes te doen om die verklaring onder hul lede se aandag te bring. Een van die huidige resultate is dat die Universele Verklaring by die Verenigde Nasies in enige van die 300 tale verkry kan word: http://www.unhchr.ch/udhr/index.htm.
Soos opgemerk, dui die opvoedingsvoorskrifte van artikel 26 op drie onderskeibare doelwitte. Die gebruik van hierdie drieledige raamwerk bied 'n blik op die huidige voorbeelde van opvoeding oor menseregte wat gerig is op elk van die drie doelwitte.
Wêreldwye mediese tirannie in Finland onder Covid-19-regulasies
Hoogverraad het plaasgevind in Finland en die meerderheid ander nasies wêreldwyd met die bekendstelling van Gebeurtenis 201 " Corona -pandemie se voorbereidingsoefening " geïnisieer deur die Bill and Melinda Gates Foundation, die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO), Wêreld Ekonomiese Forum, John Hopkins Universiteit, en meer.
In Finland het verraad begin met die voormalige premier Juha Sipilä tydens sy termyn in 2015 – 2019. Hy verkoop die Finse mense langs die rivier in 'n massa -uitroeiingsprogram wat erger was as enigiets wat ons tydens die Tweede Wêreldoorlog gesien het as gevolg van die gevorderde tegnologie gebruik. Op die oomblik staan ​​Sipilä tereg vir volksmoord by die Natural Common Tribunal for International Justice, waar hy 'n minimum vonnis van tien jaar gevangenisstraf en beslaglegging op al sy bates opgelê word. Sien die video hier (Begin om 4:50 minute).
Die huidige ministers van Swede, Denemarke, Noorweë en Ysland staan ​​ook tereg omdat hulle volksmoord na Skandinawië gebring het. Bill en Melinda Gates word lewenslange tronkstraf opgelê sonder parool. 'N Hele paar regerings-, VN- en hoofmedia -agente sowel as bedryfsleiers wêreldwyd staan ​​ook tereg op 'n aanklag van volksmoord by die internasionale tribunaal. Die grootste Neurenberg van alle tye is reeds op pad.
Juha Sipilä het die COVID-19-ontvoligingsprogram na Finland genooi deur " inentings " en 5G. As u nie daarvan bewus is nie, word 5G -tegnologie geklassifiseer as 'n Amerikaanse militêre graad biologiese wapens stelsel. Die uitroeiingsprogram is UN Agenda 21 en UN Agenda 2030 vir wêreldwye ontvolking. As hierdie bepalings vir u nuut is, beveel ek aan dat u Rosa Koire volg, 'n voorste kenner op Agenda 21. Ek beveel ook aan om Deborah Tavares op StopTheCrime.org te volg en na haar onderhoud (35 minute) met Trevor Coppola te luister oor die NASA -oorlogsdokument oor ontvolking.
Korporatiewe media het hul joernalistieke integriteit na 9/11 laat vaar om ons wapens van massavernietiging te verkoop en#8221 wat nog nooit bestaan ​​het nie. Hierdie leuen het die Amerikaanse regering in staat gestel om die Midde -Ooste binne te val en gruweldade vir oorlogsmisdade die afgelope 18 jaar te pleeg, wat hele nasies tot niet gemaak het. Nou het die hoenders huis toe gekom om op ons drumpel te rus terwyl Westerse nasies, saam met die hele wêreld, die gesig staar genetiese slawerny en uitsterwing.
Korporatiewe, algemene media verberg die waarheid vir ons terwyl hulle in samewerking met Agenda 21. Selfs in Finland beskadig korporatiewe media die werklikheidsgevoel van mense wat blindelings vertrou wat die nuus hulle vertel, sonder om hul eie navorsing te doen. Ons word meegedeel dat die COVID-19 " entstowwe " ons van Coronavirus gaan red, terwyl ons nie ingelig word oor die dodelike newe-effekte van Big Pharma 's Biotech inspuitings nie.
A SAGE dokument vanaf Maart 2020 onthul hoe die korrupte hoofstroommedia die massas indoktrineer om openbare toestemming te verkry vir die sluiting deur sielkundige oorlogstaktieke te gebruik om mense te beheer deur irrasionele vrese aan te wakker. Onder 'n illusie kan 'n paniekerige individu nie helder dink of wyse besluite neem nie.
Eerstens mislei hulle jou, dan regeer hulle jou.
Die afsluitings het gesterf miljoene van mense wat lewensverlies baie keer groter is as diegene wat aan die coronavirus gesterf het. Regerings weet toesluitings maak dood. Die grap is op ons as ons te dom is om deur die illusie te kyk.
Coronavirus is nie dodeliker as die seisoenale griep nie. In werklikheid het griepsterftes verminder met 98% noudat hulle as COVID-19 bestempel word. Ons leef al millennia lank met koronavirus en al sy natuurlike mutante variante sonder paniek en afsluitings, net soos ons met tuberkulose geleef het. Triljoene virusse bestaan ​​in ons liggame, om ons aan die lewe te hou. U begin griep simptome toon as u liggaam te giftig is. Virusse help om u liggaam skoon te maak en weer balans te vind. Dit is Wetenskap 101.
U kan nie aansteeklik wees tydens 'n virusinfeksie nie, tensy u dit het simptome. Selfs dr Anthony Fauci, hoof van die Amerikaanse nasionale instituut vir allergie en aansteeklike siektes, erken in hierdie persverklaring dat 'n virale uitbraak nie sonder simptomatiese mense kan plaasvind nie.
"In die hele geskiedenis van respiratoriese virusse van enige tipe asimptomatiese oordrag was nog nooit die oorsaak van uitbrake nie. "
Laat dit asseblief insink. Algemene media vrees dat porno en pseudowetenskap in ons kele gedruk word in die mate dat mense hul kinders se gesigte bekruip en hulself suurstof ontneem terwyl hulle smeek om dodelike inspuitings.
A reuse -studie in Desember 2020, het die konsep van "asimptomatiese transmissie " deeglik ontbloot. Huazhong University of Science & amp Technology in Wuhan en hoogs gerespekteerde wetenskaplike instellings in die Verenigde Koninkryk en Australië het nukleïensuurondersoeke byna 10 miljoen mense gedoen. Daar is nie iets soos " asimptomatiese transmissie " van koronavirusse! Weereens, die grappies oor ons.
Die leuen van die asimptomatiese oordrag was die belangrikste dryfveer vir toesluitings en sosiale afstand. Sosiale isolasie is 'n CIA Martelingstaktiek ontwerp om die vyand te verswak.
Pfizer se eie Voorsitter het bevestig dat hul COVID " entstowwe " verhoed nie die oordrag van Coronavirus nie na inenting. Trouens, bewyse bewys dat die inspuitings mense vermink en tot oorweldigende sterftes lei. So, waarom loop u die risiko dat u dit neem?
Bill Gates en Eugenici
Die multi-miljardêr Bill Gates is 'n bekende eugenis saam met sy pa. Eers versprei Gates rekenaarvirusse met Microsoft en nou spuit hy laboratoriumgegenereerde virusse daarin gesond mense en mense wat geneties verander. Hy wil hê dat die hele wêreldbevolking sy biotegnologie moet inspuit. Gates besit die kunsmatig Patente op Coronavirus VS 7 222 851 B1 vanaf 22 Mei 2007 en Amerikaanse 2017/0216427 AI vanaf 3 Augustus 2017.
Gates finansier die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) wat die gebeurtenis 201 met valse wetenskap lei. Gates het eienaarskap in die Biotech " entstof " bedryf en hy 's eksponensieel wins maak, in die honderde miljarde met die COVID -agenda.
Hier is nog 'n ander uitstekende video in Finse ondertitels oor eugenetika.
'N Geheime miljardêrklub vergader al jare beplan hoe om hul rykdom te gebruik om die wêreld se bevolking tot 'n minimum te beperk. Baie van die name sal u herken. Die eugenici doen hul vuil beplanning onder die dekmantel van "philanthropy ". Ted Turner het op rekord gestel:
'' N Totale wêreldbevolking van 250-300 miljoen mense, 'n afname van 95% van die huidige vlak, sou ideaal wees.
In 'n onlangse onderhoud (50 sekondes), verwys Gates na die eksperimentele COVID -konkoksies as 'n " Finale oplossing " vir die mensdom. Herinner dit jou aan iets? Die finale oplossing was Hitler 's "Endlösung" 'n term wat gebruik word vir die beplande sistematiese volksmoord nie net van die Europese vasteland nie, maar ook van die hele wêreld.
Die geskiedenis herhaal. " Nooit weer nie " vir enigiemand is nou die nuwe normaal vir almal. Israel lei alle nasies in hierdie COVID-19-volksmoord. A video wat onlangs uitgelek is onthul dat die Israeliese owerhede vals video's opstel om die publiek te laat glo dat mense aan die dood sterf van die Coronavirus om hulle bang te maak om die dodelike inspuitings te neem. Dieselfde bedrog is gebruik deur korrupte media, wêreldwyd. Die werklike sterftes kom van die gedwonge Biotech -inspuitings. Sterftesyfers het die hoogte ingeskiet in Israel na die eksperimentele COVID -inspuitings van Pfizer '. Hier is 's a video in Fins oor hierdie.
Die Israeliese owerhede sensureer sy media met 'n volledige verduistering van wat daar gebeur. Onafhanklik burger verslae van Israel onthul dat kinders so jonk as 16-jarige die eksperimentele COVID-inspuitings moet kry, of dat daar ernstige strawwe is vir weiering. Die bevolking word geskei in wat 'n mediese apartheid genoem word. Die nuwe model "Green Card " laat slegs reis en geriewe toe vir " ingeëntes en#8221 individue. Die owerhede breek mediese rekords om op te spoor wie ingespuit is en wie nie. Mense word óf gedwing om in kwarantyn te gaan, óf dra biometriese armbande na reis. Die Israeliese weermag gaan ook van deur tot deur en dwing inspuitings op die bevolking.
"Dit is 'n nuwe Holocaust" - Haim Yativ en dr Seligmann
Sonder 'n mediese graad is Bill Gates se bedoeling om die wêreld te ontvolk " inentings " is 'n psigotiese nat droom wat hy bely. In 'n TED praatjie in 2010, Het Gates gesê dat bevolkingsvermindering nodig is omdat mense te veel suurstof inasem. Is dit nie interessant dat mense nou met hul gesigte bespot nie? Maskers is wetenskaplik bewys breinshipoksie, permanente breinskade, bakteriële longinfeksies en kanker veroorsaak. Dit verhoog die risiko om alle patogene op te doen, verswak u immuunstelsel en veroorsaak dit voortydige dood. Lees my verslag hier: BEWYS VAN GENOCIDE: The Mask Psyop
In die onderstaande onderhoud gee Gates toe dat die nuwe " entstowwe " bevat Geneties gemodifiseerde organismes (GMO). Gates beskryf vrolik hoe kunsmatige RNA reguit in die are van ons kinders geskiet word.
Die "fact-checkers " was almal hieroor, en het ons vertel dat dit uit die konteks gehaal is en dat Bill Gates natuurlik nie bedoel het dat hy GMO in klein kindertjies ingespuit het nie. Maar dit 's presies wat hy gesê het en dit is presies wat hy doen. Wie finansier in elk geval die "fact-checkers "? Bill Gates en George Soros doen dit!
Kinders is nie in gevaar is nie van die opdoen van koronavirus, so waarom word hulle as proefkonies gebruik in hierdie gevaarlike mediese eksperiment? Valse nuusberigte soos die onderstaande bewys dat daar 'n agenda is om ons kinders stadig te versmoor. Kyk na die video van dr Yves Obordörfer wat verduidelik dat kinders dit nodig het 3 keer die hoeveelheid suurstof as volwassenes.
"Kinders het dubbel tot drie keer die suurstofbehoefte van volwassenes" pic.twitter.com/jL9cbnmmSv
& mdash BEEHEMOTH ⏳ (@surveyorX) 2 Maart 2021
Eerstens moet u weet dat die COVID Biotech -inspuitings goedgekeur is nie deur enige regering. Hulle is gemagtig deur Wet op noodgebruik. Ingevolge die noodwet is Big Pharma nie verplig om sy COVID -bestanddele aan die publiek bekend te maak nie. U moet ook weet dat Pfizer en die hele Biotech -industrie as u beskadig word deur die inspuiting beskerm teen alle regsgedinge en aanspreeklikheid. Dit beteken dat u hulle nie vir vergoeding kan dagvaar nie.
Nou is ek nie 'n kenner van biologie, virologie of genetika nie. Ek is 'n eenvoudige holistiese dokter, maar ek sal my bes doen om die bestanddele waarvan ons weet in die COVID " inenting " -program te verduidelik.
Dit is 'n wêreldwye mediese eksperiment wat gebruik maak van sinteties mRNA, iets wat nog nooit op mense beproef of getoets is nie. Sintetiese mRNA word direk in mense se selle ingevoeg met 'n nanotegnologie afleweringstelsel (Naniete) in polimerkettings Hydrogel. Naniete is nano-grootte mediese toerusting geprogrammeer om die chemiese en sintetiese patogene wat direk in u selle ingevoeg word, af te lewer, wat die immuunrespons omseil. Die patogene is die siekte.
As daar enige vrae is, word 'n sintetiese laboratoriumgegenereerde koronavirus in u liggaam ingespuit. Dit is presies dieselfde gepatenteerde en gewapende koronavirus wat besit word deur Bill Gates wat voordeel trek uit hierdie menslike eksperiment. Die Corona waaroor mense is, is nou baie bang, is die " entstof ", Kill Gates se finale oplossing.
Dr Carrie Madej verduidelik in meer besonderhede oor Hydrogel en Nanites 'n dringende waarskuwing aan die mensdom gee oor die ernstige gevare van hierdie eksperiment.
Health Ranger van Natural News verduidelik in hierdie kragtige twee minute videogreep hoe die Naniete ontsteking en ernstige nadelige reaksies veroorsaak. Ek beklemtoon, hierdie mediese toerusting het nog nooit getoets nie op mense voorheen.
Luciferase Patent WO 2020 060606 (666), word die Merk van die dier. Dit gebruik 'n ensiem saam met Biohacking -tegnologieë om u liggaam 'n kunsmatige proteïen te produseer, sodat u 24/7 binne u eie liggaam gevolg kan word.
Ook in besit van Bill Gates, hier is wat Microsoft te sê het oor Luciferase:
"Chitosan ingekapselde kwantumpunte (CS-Qdots) vertoon fassinerende optiese eienskappe en kan gene effektief in selle in 'n gevisualiseerde proses lewer. Deur CS-Qdots as geen draers te gebruik, is spesifieke hepatosellulêre karsinoom (HCC) uitgedrukte vuurvlieg luciferase gene (p [HRE] AFP-luc) oorgedra na HCC selle vir hepatoom bioluminescentie beelding. Die resultate wat in hierdie studie verkry is, toon aan dat nanocarrier CS-Qdots opgewonde kan wees deur die luciferase wat gekodeer word in die gene wat in die selle gelewer word. Die maksimum emissiegolflengte van die bioluminescentie rooi verskuif van 560 nm tot 630 nm. Die opwekking van CS-Qdots deur bioluminescentie vind plaas op die makroskopiese skaal en is onafhanklik van kovalente binding. Die luciferase-gen-gelaaide CS-Qdots kan optree as golflengte-afstembare selfverligende probes en hou dus potensiaal in vir verbeterde optiese molekulêre beeldvorming van die tumor."
Onder die dekmantel van die bestryding van gewasse, word hierdie biotegnologie gebruik om u liggaam te dwing om bioluminescentie te produseer, sodat regerings u kan volg.
Cansino, Johnson & amp; Johnson, Oxford en AstraZeneca in China gebruik adenovirus -transfeksie terwyl Pfizer en Moderna mRNA -transfeksie gebruik. Transfeksie beteken dat 'n vreemde RNA in u selle ingevoeg word. Dit veroorsaak ook nadelige reaksies. Johnson en Johnson pas bekend gemaak dit gaan begin om die COVID -gif by babas te spuit. Niks is meer heilig nie. Hulle herkodeer die menslike genoom van ons babas in die kinderjare.
Elke mediese beroep en kundiges wat na vore kom om die gevare van Big Pharma 's COVID Biotech -eksperiment bloot te lê, word op Big Tech -platforms gesensor. 'N Hele paar kenners het die fluitjie blaas en onthul bewyse van 'n massiewe bedrog en#8220pandemiese en#8221 en dat die mRNA COVID -inspuitings nie entstofs hoegenaamd omdat hulle nie 'n immuunrespons, hulle omseil dit.
Daar is baie streng vereistes vir die etikettering van 'n entstof. Slegs regerings en media noem die COVID -inspuitings 'n " -entstof " omdat hulle weet dat as hulle die leuen lank genoeg herhaal, mense dit sal glo. Massa -mediagedrag en die irrasionele vrees vir 'n dodelike virus is genoeg om mense se vermoë om krities te dink en wyse besluite te neem, te benadeel. Dit is oorlogstaktieke wat deur regerings gebruik word om die vyand (ons) te verwar en ons meer vatbaar vir aanvalle te maak.
Kimmo Grönlund, professor in politieke wetenskap aan die Åbo Akademi -universiteit in Turku, het die Finse regering gekritiseer omdat hy sy burgers ingedryf het "Massiepigose " met pseudowetenskap en media vrees vir pornografie. Die artikel verskyn verlede week in die Turin Sanomat en is vinnig verwyder. Dit is presies hoe die sensuur in Nazi -Duitsland in die dertigerjare begin het.
Die wêreldbekende joernalis Naomi Wolf het pas 'n nuusberig uitgereik oor hoe die Biotech -ondernemings letterlik 'n nuwe inspuit " bedryfstelsel " in mense wat kan wees deurlopend opgedateer net soos Microsoft Windows vir rekenaarstelsels. Haar video was onmiddellik verwyder en sy is gesensor deur Youtube, Facebook, Twitter en Vimeo, gelyktydig. Dit is nou moontlik vir die globaliste om gesogte individue op verskeie platforms gelyktydig te kanselleer. Laat dit insink.
In reaksie op hierdie tiranniese sensuur het Naomi Wolf 12 minute lank gedoen Livestream op Facebook om die publiek in te lig wat gebeur het. Sy noem dit Biofacisme " en die " ontneem van al ons vryhede in die naam van 'n pandemie ". Sy beskryf die verskriklike gevoel dat sy nie met die 99,900 volgelinge wat sy op Twitter het, kan praat nie, wat die belangrike navorsing wil hoor wat sy rapporteer en wat haar vertrou om hulle op die hoogte te hou. Sy het verder gesê dat die stilmaak van haar stem 'n baie traumatiese ervaring was om in die Verenigde State van Amerika in 2021 te beleef.
CNN News -verslag oor mRNA -tegnologie
Moderna vergelyk sy mRNA Biotechnology as 'n "platform " en 'n " Bedryfstelsel " wat baie werk soos 'n bedryfstelsel vir 'n rekenaar. Dit is ontwerp om " koppel en speel uitruilbaar met verskillende programme ". Dit is op die webwerf van Moderna en die beskrywing word gelees, In ons geval is die " -program "of" app "ons mRNA -middel en die unieke mRNA -reeks wat vir 'n proteïen kodeer.. Hul tegnologie is ontwerp om kap ons biologiese funksies en nuwe proteïenvolgorde binne die genoom geneties te ontwerp. Dit is wat hulle ons vertel. Laat dit nou insink.
Big Pharma 's Biotech -fluitjieblasers
Big Pharma 's Biotech -ondernemings het almal die grootste oortredings van gesondheidsbedrog op rekord, wêreldwyd. Pfizer alleen het byna 5 miljard dollar uitbetaal in skikkings oor bedrog in gesondheidsorg. Dink u dat hierdie maatskappye omgee vir u gesondheid?
GlaxoSmithKline -sterilisasie -navorsing befonds deur Bill Gates
Verskeie Biotech-fluitjieblasers het ernstige waarskuwings teen die COVID-19-inspuitings na vore gekom. Dr Brian Hooker verduidelik in hierdie onderhoud (15 minute), hoe die inspuitings sal plaasvind geneties verander mense maak ons ​​'n baster spesies. Dit is soos 'n transhumanistiese wetenskapfilm wat baie erger is as wat George Orwell in sy roman van 1984 gedink het, behalwe dat dit baie werklik is en dat dit nou gebeur.
Nog 'n Biotech Fluitjieblaser van GlaxoSmithKline onthul dat die COVID -inspuitings steriliseer 97% van die vroue en steriliseer mans. Dit word nog meer sinister as dit as hy verduidelik dat die " ingeëntde " mannetjie dan smaak 'n vrugbare wyfie dood tydens coitus, met sy geneties gemodifiseerde sperm. Ons het te doen met eugenetiese biowapens. Dit is louter boosheid in die spel.
Ingetrekte artikel oor vroulike sterilisasie
Die voormalige uitvoerende hoof van Pfizer, dr Michael Yeadon, het in Desember alarm gemaak. Dr Yeadon en sy kollegas het in die openbaar gesê dat twee bymiddels in die samesmelting Pfizer COVID "vaccine ", poliëtileenglikol en mNeonGreen onvrugbaarheid by vroue kan veroorsaak as gevolg van die teenliggaampies teen "spike proteïene" wat die ontwikkeling van die plasenta kan ontwrig in " ingeënt " vroue. Dr Yeadon is onmiddellik gesensor en de-platform op Twitter en die artikel is nêrens te vinde nie. Gelukkig het ek 'n kiekie geneem. Belangrike inligting verdwyn op 'n kommerwekkende skaal van die internet.
Selfs die huidige uitvoerende hoof van Pfizer toegelaat in 'n onderhoud (1 minuut) en sê dat hy Pfizer ' se entstof en#8221 nie sal neem nie. Die video is herhaaldelik op Big Tech -platforms verwyder.
'N Genetikus en wetenskaplike uit Frankryk het na vore gekom hierdie onderhoud (2 minute) en vertel dat mRNA 'n vorm is van "Gene Therapy ". Sy bevestig hulle is "nie entstowwe nie " hoegenaamd en sê verder dat genterapie uitgevind is om kanker te genees en siektes te genees. Pfizer verwys ook na hul mRNA Biotech as gentherapie, op hul webwerf.
Big Pharma gebruik die sintetiese mRNA met Nanites (mediese toestelle) aan gesond mense om dele van die menslike genoom te vernietig en te vervang met kunsmatige rye. Aangesien dit nie gebruik word om siekes gesond te maak nie, kan dit ook nie gene en terapie genoem word nie. Dit is meer gepas om dit te noem gene-redigering tegnologie of in militêre taktiese terme, dit is biologies en tegnologies oorlogvoering. Biowarfare. Dit is Biowapens wat as lewensreddende entstowwe aan u verkoop word. Trouens, dit is 'n wêreldwye operasie om die kudde uit te skakel en te ontvolk. Ons staan ​​voor uitsterwing en die totale slawerny van die mensdom deur middel van genetiese ingenieurswese, vir totalitêre beheer, sodat psigopatiese globaliste aan bewind kan bly.
Dr Judy Mikovits en dr David Martin bevestig dit ook baie belangrike uitsending (3 minute) dat die mRNA COVID -inspuitings "mediese toestelle " is wat ontwerp is om die menslike sel te stimuleer om 'n skepper van patogene. Almal wat u vertel van die COVID -inspuitings, sal u gesond maak en u teen siektes beskerm lê. Daar is geen rede om perfek te spuit nie gesond mense en kinders met 'n sintetiese patogeen dit sal hulle verseker siek maak. Ons moet ons gedagtes hieroor wikkel.
Die hoofmolekulêre genetikus in Europa, dr. Doloris Cahill, het hierin vertel onlangse onderhoud dat mense wat die COVID -inspuitings geneem het, binne die volgende paar maande sal begin sterf namate hul liggame met 'n Cytokine Storm op die gif reageer. Lees gerus: Is 'n entstof teen koronavirus 'n tikkende tydbom?.
'N Ander kenner van Bioweapons en voormalige president van die Association of American Physicians and Surgeons (AAPS), dr Lee Merrit, verduidelik haar oortuiging dat ons tans te kampe het met wat blyk te wees biologiese oorlogvoering. Luister na haar onderhoud hier (30 minute).
Dokters het ook gewaarsku permanente skade en kardiovaskulêre gebeure na "COVID inenting " en Dokters is nou petisie vir die Europese Unie om alle studies oor COVID " entstof en#8221 te stop as gevolg van onvrugbaarheid veroorsaak dit vroue en oorweldigende sterftes. Ten spyte van die waarskuwings van regerings vir borsvoeding en aanstaande moeders om die Biotech -inspuitings te vermy, word dit steeds aan hulle toegedien.
Massa -sterilisasie van 'n bevolking is Volksmoord. Alle mediese en regeringsamptenare wat voortgaan met die uitrol van hierdie eksperimentele COVID-biowapens, verbind hulle oorlogsmisdade gruweldade en sal aanspreeklik gehou word. Tribunale is reeds aan die gang!
Daar is 179 lande uit 195 wat die ontvolking van Agenda 21 implementeer. Die Chinese Kommunistiese Party (KKP) het hierdie volksmoordmodel bekendgestel deur eers toesluitings, maskers, sosiale isolasie en pseudowetenskappe in Wuhan te demonstreer wat Westerse lande deur die hele wêreld aangeneem het Hoax Weereens riglyne van die Organisasie (WGO), befonds deur Bill Gates. Hierdie riglyne is deur die gesondheidsektore in lande regoor die wêreld aangeneem. Hierdie Nazi-Kommunistiese model is ontwerp en wetenskaplik bewys dat dit tot massa sterftes en ekonomiese ineenstorting kan lei. Prokureurs is dagvaar nou die WGO vir " lei die publiek oor die Covid-19-uitbraak ".
Regerings het geweet dat die COVID -inspuitings mense in oorweldigende getalle sou doodmaak en hulle het dit verwag. Die Britse MHRA het 'n advertensie gepubliseer waarin gevra word vir 'n nuwe AI-stelsel wat die vlaag van vrektes en#8221 sterftes en ongewenste reaksies wat verwag word, kan verwerk, voor die uitrol van COVID Biotech. Natural News het daaroor berig en hul artikel is natuurlik gesensor.
Die Verenigde Koninkryk het eers hierdie Nazi-Kommunistiese volksmoordmodel geïmplementeer. Onafhanklike mediaberigte van mediese personeellede in die Verenigde Koninkryk, soos Clare Wills en World Doctors Alliance, het bevestig dat bejaardes gedwing word om die gif te toets en dat hulle dae later sterf. Onder die dekmantel van " om ouma te beskerm, is bejaardes in versorgingshuise in die Verenigde Koninkryk opgesluit en vir dood agtergelaat. Die bejaardes het van honger gesterf toe vrywillige medici die Britse regering se bevele trotseer en by tientalle versorgingshuise ingebreek het om hulle te red en met familielede te herenig. Die bejaardes sterf steeds in versorgingshuise wêreldwyd hierin uitwissing.
U kan sien hoe die gewone media u dit probeer oortuig dood want 'n newe -effek van die COVID -inspuitings is 'n goeie ding! Dit is hoe hulle moord in die gedagtes van die massas desensibiliseer en normaliseer. En net so is die dood deur dodelike inspuiting terapeuties.
'N Paneel advokate onder leiding van Reiner Fuellmich het onlangs hersien videomateriaal uitgelek van kwesbare bejaardes in versorgingshuise in Berlyn wat met geweld met Bio -wapens ingespuit word en vermoor word. Bejaardes word nie beskerm deur toesluitings nie, soos ons meegedeel is. Bejaardes word uitgeskakel as die grootste las vir die samelewing. Ons word meegedeel dat hulle 'n hoë risiko -groep is en dat hulle ingeënt moet word beskerm hulle teen die koronavirusgriep, maar hulle word eintlik dodelik ingespuit in Duitsland, die Verenigde Koninkryk, die VSA, Finland en nog vele meer lande wêreldwyd " Groot herstel ".
Finse premier, Sanna Marin saam met Claus Schwab in Davos, 2020
Regeringsamptenare word omgekoop met baie geld om hul kiesers uit veiligheid uit te skakel. Die Europese Unie het die Tanzaniese president, dr. John Magufuli, omgekoop met 27 miljoen euro Europese belastingbetalers se geld om die land te sluit. In plaas daarvan, hy het die bedrog blootgelê.
Die Wit -Russiese president, Alexander Lukashenko, openbaar gemaak dat die IMF en die Wêreldbank hom 'n Omkoopgeld van 940 miljoen dollar as hy sy land sou sluit en sosiale isolasie en uitgangspunt sou oplê. Hy het geweier en die bedrog blootgestel.
Ek wonder met hoeveel geld Finse politici omgekoop is?
Hierdie onderhoud (8 minute) onthul hoe 2,2 biljoen dollar in " stil geld " uitbetaal is aan hospitale en dokters wêreldwyd om sterftes as COVID-19 te bestempel om die getalle te verhoog en 'n pandemie te vervals om mense bang te maak om die dodelike Biotech-inspuitings te neem.
Neus depper toets
Finland het in November 2020 medies begin eksperimenteer op sy burgers met die Nasopharyngeal (nasale) "Corona -toets " in skole. Volmaakte gesonde minderjarige minderjarige kinders regoor die land kry mediese toestelle in hul neus na die fyn bloed/breinversperring in skole, sonder ouers se toestemming. Waarom is ouers nie in 'n herrie nie?
Daar is oorweldigende bewyse dat die nasale depper- of PCR -toets gebruik word om biowapens en Nanite mediese toestelle toe te dien sonder Ingeligte toestemming.
Coronavirus -toetsstelle wat na die Verenigde Koninkryk verwys is gevind besmetmet COVID-19 gif! In 'n federale ondersoek in die Verenigde State is bevind dat CDC's en toetsstelle in Februarie 2020 oor die hele land gestuur is. besmet met biowapens.
Die patent vir die COVID-19-toetsstel word gehou deur Richard A. Rothschild, #US2020279585 (AI). Dit is ingedien op die 13de Oktober, 2015, en gedateer vir 2020.
Onbetwiste plasing op sosiale media
Die amptenaar Verenigde State se lugmagwebwerf verklaar "Nanoweapons: A Growing Threat for Humanity " op 14 Januarie 2019.
Nanodeeltjies vir nasale inenting is in 2009 ontwikkel (PubMed). Nasale entstofinnovasie is in 2010 ontwerp (PubMed). Terapieërs maklik toegedien in toetsdeppers is ontwerp om die giftige vrag te dra. Hierdie mikrotegnologie kan vervoer enige dwelm en laat dit geleidelik in u liggaam los, en u weet nie eers iets daarvan nie. Lees meer oor Biohacking in hierdie belangrike artikel hier.
Naniete lewer die sintetiese mRNA in die selle van die liggaam, wat u liggaam geneties verander deur genetiese manipulasie. Hulle kan die brein binnedring deur middel van die "Corona -toets ". Die sogenaamde "test " is ook 'n mediese toestel wat die Nanite Hydrogel en Luciferase 24/7 kan aflewer dop. Volgens die maatskappy wat Luciferase verkoop, menslike selle is " getransfekteer met die Luciferase -geen " (kunsmatige RNA). Die Naniete is geprogrammeer om u menslike genoom te herkodeer, dit te redigeer en dele daarvan te vervang deur 'n kunsmatige volgorde wat permanent verander u DNA en verander wat dit beteken om mens te wees.
Die psigopatiese eugenici is selfs gerig op die VMAT2 -geen, ook bekend as die "God Gene ". Dit stel mense in staat om hul verbintenis met God te ervaar. Deur ons vermoë om Goddelike verbintenis met God te ervaar, te verbreek, sal mense makliker beheer word. Die Yummy Doctor verduidelik meer oor die VMAT2 mediese towery in haar hier uitgesaai (46 minute).
Mense het die toets Corona-toetspypies uitmekaar gehaal en verskillende dinge gevind, soos selfbewegende deeltjies, die Hydrogel Nanites. Sien die video hier (6 minute).
Selfs Bill Gates erken die COVID-19 inspuitings verander menslike DNA. Sien hierdie video hieronder waarin CRISPR-gene-redigeringstegnologie verduidelik word: (2 minute)
Sien dit ook twee minute video vir 'n ander verduideliking van die CRISPR -tegnologie.
Ek beveel sterk aan om hierdie video hieronder (1 uur 52 minute) te kyk as u tyd het. Dit dek wat die media u nie vertel oor die PCR -toetse en die COVID -biowapens wat dit bevat nie.
Finland implementeer, soos baie ander lande, 'n volksmoordmodel van uitroeiing in sy hospitale en versorgingshuise, wat eers op die ongewenste mense soos bejaardes, buitelanders, gestremdes en lae-inkomste-burgers gerig is. Die bejaardes, gestremdes en geestesongesteldes is nou vereis in Finland om die COVID -biowapens onder die dekmantel te neem om dit te beskerm. Dit herinner aan Nazi -Duitsland in die dertigerjare.
Dr Tenpenny plaas die beskrywing van die PCR -toets in die Australiese regering
As ongewenste Finse hospitale binnekom vir noodhulp, word hulle gedwing om die PCR -toets af te lê. Maar die PCR -toets is nie selfs 'n diagnostiese hulpmiddel vir virusinfeksies. Voorheen is virusinfeksies byna oorwegend bepaal op grond van simptome. Sonder simptome is u nie besmet nie. Soms is 'n bloed teenliggaamstoets gebruik om vas te stel of iemand met 'n virus besmet is of nie. Die PCR-nasale depper "test " kan nie onderskei tussen 'n "live " aansteeklike virus en 'n dooie of nie-infektiewe RNA.
'N EU -hof in Portugal het reeds die PCR -toets bepaal as onbetroubaar en het dit onwettig bevind om enigiemand wat dit gebruik, in kwarantyn te sit weens die feit dat dit geproduseer is 97% vals positiewe. Finland gebruik die PCR -toets egter om kwarantyn te plaas. Dit is onwettig.
Ek het alles gedokumenteer wat u moet weet oor die PCR -toets en hoe dit gebruik is om 'n valse pandemie te skep om die mensdom bang te maak om die inspuitings van COVID Bioweapons te neem. Lees my artikel hier: BEWYS VAN GENOCIDE: Bedrog met die toets van Coronavirus -PCR.
Ek moes asiel in Julie 2020 binnegaan, want ek is gemik op my joernalistiek. Regte joernaliste wat die waarheid rapporteer, word wêreldwyd aangeval. Die sensuur en tiranniese verwydering van aanlyn -stukkies data deur Big Tech -ondernemings vir regerings is getoets op grondvlakjoernaliste soos ek. Nou word dit gebruik op wêreldbekende joernaliste soos Naomi Wolf.
Toe ek in die asielkamp was, het 'n vrou baie siek geword met erge maagpyn.Na 'n week se lyding, is sy uiteindelik per ambulans na die hospitaal geneem, sonder om te loop. Sy was verplig om die PCR -toets te neem deur hospitaalpersoneel wat haar gedreig het en gesê het dat sy haar terugstuur na die kamp as sy nie instem tot die toets nie sonder behandeling. Dit vorm hier Mediese verwaarlosing in stryd met die Neurenbergkodes. Sien die Neurenbergkodes in Fins hier en in Engels hier. Hierdie arme ma in haar kwesbare toestand wou nie die Corona -toets aflê nie, maar sy het gevoel dat sy nie 'n keuse gehad het nie. 'N Vals positief is gemaak en die vrou is meegedeel dat sy 'n koronavirus het, maar sy het geen griepsimptome nie. Haar probleem was 'n deurdringende pyn in haar maag. Die verpleegster het haar meegedeel dat daar geen behandeling of genesing is vir koronavirus nie en dat sy sou wees in kwarantyn geplaas. Dit was 'n dodelike leuen.
Hulle het die ma in kwarantyn geplaas en haar geen behandeling gegee of die medisyne wat sy nodig gehad het vir haar maagpyn nie, wat die rede was waarom sy in die eerste plek die hospitaal binnegegaan het. Hierdie ma is letterlik in 'n hotelkamer geplaas vir dood agtergelaat. Terwyl sy medies gemartel is, is sy ook besoek van haar familie geweier. Die Asyl -kamp het elke drie dae vir haar koue etes gebring en dit buite haar deur gelos. Sy het net 'n mikrogolfoond gehad. Ek het haar op die videokamera gesien en sy was so siek en kreun van pyn dat ons nie seker was of sy sou lewe nie. Uiteindelik trek die ma deur en keer terug na die kamp na haar man en kinders. Sy was so verswak en het donker kringe onder haar oë en 'n spookagtige bleek gesig.
Ek het nog 'n getuienis om te deel. Die vader van 'n Finse vriend van my het die hospitaal binnegekom met 'n mediese toestand en is op dieselfde onmenslike manier behandel. Hy was 'n oupa. Die ouer man moes die PCR -toets aflê en toe 'n vals positiewe terugkeer, word hy in 'n hotelkamer in kwarantyn gedwing. Hy is medies gemartel om dood en het nooit behandel waarvoor hy in die eerste plek die hospitaal binnegekom het nie. Hy het nie die beproewing deurgemaak nie. 'N Stelsel van geïnstitusionaliseer uitwissing word in die gesondheidsektor in Finland ingestel.
Dokters regoor die wêreld is gesensor omdat hulle dit onthul het Hydroxychloroquine (HCQ) met sink, Ivermektien, en/of hoë dosisse binneaarse vitamien C het mense wat siek is aan Coronavirus suksesvol genees. U kan meer eweknie-geëvalueerde wetenskaplike navorsing oor HCQ lees wat koronavirus suksesvol genees hier.
Hierdie eenvoudige, maar hoogs effektiewe medisyne is in baie lande wêreldwyd onderdruk, sodat Big Pharma 's Biotech -ondernemings die Magtiging vir noodgevalle geslaag vir hul giftige mediese eksperiment. Big Tech, regerings en media onderdruk lewensreddende medisyne wat daartoe gelei het dat 'n aantal mense onnodig sterf. Hierdie is Misdade teen die mensdom.
Luister na dr Pierre Kory in 'n U.S. Senaat verhoor pleit by die huis om Ivermectin goed te keur vir behandeling van Coronavirus, wat volgens hom 100% is genees. Lees meer oor Ivermectin hier.
Die personeel in alle hospitale in Finland is tans daar gedwing deur die regering deur middel van THL, om die eksperimentele mRNA Bioweapons te neem. As hulle weier, sal hulle wees afgedank. In slegs een eenheid van die Keusote -hospitaal in Hyvinkää is daar tans 15 verpleegsters wat te siek is om te werk weens die Pfizer -inspuitings. Hierdie vroue is tussen 25 en 33 jaar oud. Volgens getuienis het hulle almal baie hoë koors gekry na die inspuiting. Hulle het tans soveel pyn dat as iets aan hul vel raak, dit voel asof hulle met 'n jagmes deurboor word.
200 000 NHS -personeel weier nou die "jab ". Wat weet hulle wat ons nie weet nie?
Die aantal beserings deur VAERS by die CDC aangemeld in die VSA na COVID -inspuitings, met byna 4 000 in gestyg net 'n week.
Die nuutste VAERS HHS kliniese nadelige reaksies en sterftes as gevolg van die eksperimentele COVID -inspuitings volgens persentasie kan gesien word hier. Wat almal duidelik in hierdie grafiek self kan sien, is dat die gemiddelde persentasie sterftes as gevolg van hierdie medisyne -eksperiment op die ranglys is 4.10%.
VAERS Covid-19 nadelige reaksies in persentasie
Enigste 64 500 sterftes As gevolg van die COVID -inspuitings is by VAERS in die Verenigde Koninkryk aangemeld.
As ek dit in eenvoudige wiskunde opdeel, sal u sien dat die oorgrote meerderheid van die nadelige reaksies en sterftes van die "COVID -entstowwe " nie aangeteken of aan VAERS gerapporteer word nie. 236 miljoen COVID Biotech -inspuitings is wêreldwyd toegedien. Dus, met die gemiddelde sterftes op 4,10%, beteken dit ongeveer 9,594,000 mense het wêreldwyd gesterf. Watter persentasie van hierdie sterftes het u deur die media gerapporteer? Ek kan dit antwoord. Miskien 'n breuk van 1%.
427 000 mense in Finland het die COVID -inspuitings toegedien. Dit beteken dat ongeveer 17,080 mense dood is. Hoeveel van die sterftes onthou u dat Finse media berig het? Wat hierdie data ons wys, is dit net 6.7% van alle nadelige reaksies en sterftes word by VAERS en 93.3% van sterftes is nie gerapporteer word.
Laat dit nou insink. Hierdie syfers is statistieke oor volksmoorde. Die COVID -biowapens veroorsaak dat miljoene mense wêreldwyd sterf en miljoene meer uitskakel. 4,36% van die mense het hipoestesie. Dit beteken dat 10,202,400 mense gedeeltelik of totaal verlies aan gevoel in hul liggame het. Miljoene is reeds vermink en binnekort val die menslike marmot soos vlieë dood, net soos dr Cahill voorspel het, veral na die tweede booster -skoot.
Op die oomblik word die sterftes van COVID -inspuiting vir almal weggesteek omdat Big Pharma en regerings wil hê dat soveel mense as moontlik hul gif moet neem. In die komende maande wanneer die ingeëntes in groot hoeveelhede begin sterf, sal die sterftes nie meer inhoubaar wees nie. Ons regerings wat omgekoop is, weet dit en hulle is voorbereid daarop. Mense se vrees sal tot terreur verander en chaos sal deur die weefsel van ons samelewings breek. Die korrupte media sal u vertel dat dit 'n nuwe virusstam is wat selfs dodeliker is as die koronavirusgriep, maar die sterftes is eintlik die gevolg van die biowapens waarmee mense met 'n spuit of depper ingespuit is. Die groot uitdunning is op pad. As dit aankom, sal die omgekoopte regerings in die meeste lande ingryp en krygswetbeperkings afdwing en begin om COVID -inspuitings op almal te dwing. Ek is nie seker hoe dit hier in Finland gaan afspeel nie, dit hang heeltemal af van die bewussynsvlak van mense en die aksies wat ons nou neem om ons leiers verantwoordelik te hou vir die volksmoord op die burgers van Finland.
Die Hof vir Menseregte van die Parlementêre Vergadering van die Raad van Europa het op 29 Januarie 2021 beslis Resolusie 2361 dat daar geen verpligte inentings in enige Europese land mag wees nie en dat daar geen diskriminasie is teen diegene wat nie die inenting neem nie 7.3, 7.3.1 en 7.3.2.
7.3.1 warmistiese, een kansalaisille ilmoitetaan, een rokottaminen EI ole pakollista ja että ketään ei painosteta poliittisesti, sosiaalisesti tai muutenkaan rokottamaan, but he eivät halua tehdä sitä itse
Boonop het 'n Duitse EU -hof beslis inperking ongrondwetlik in Januarie.
Die Finse regering wil nuwe wetgewing aanvaar wat dit moontlik maak verpligte mediese ondersoeke en gedwonge PCR -toetse met 'n boete en 'n gevangenisstraf van 3 maande as u dit nie nakom nie. Die gevolg sal 'n steeds groter wordende mediese tirannie wees weens irrasionaliteit wat deur paniek veroorsaak word, soos wat u hier sien:
Merike Sirelpuu is met boeie uit haar huis geneem en met 'n kappie bedek sodat sy nie kon waarheen sy geneem is nie. Die polisie het net ingelig dat sy in die hande van die gesondheidsowerhede is. Haar familie weet steeds nie waar sy nie vrygelaat word nie. Merike was 24 uur lank vasgemaak aan die hospitaalbed en die boeie het kneusplekke aan haar polse veroorsaak. Sy is ook verskeie kere verwurg omdat sy die "Corona -depperproef " geweier het. Hulle het 'n mediese toestel deur 'n neusdepper in haar neus gedwing en teen haar wil, wat mediese verkragting is.
Die Finse polisie gebruik Merike om 'n nuwe presedent in mediese tirannie in Finland te skep, deur middel van die Wet op Oordraagbare Siektes, waar 'n gesonde persoon met geweld in hegtenis geneem kan word en mediese verkragting kan ondergaan weens "verdagte blootstelling " aan Coronavirus.
Ek herinner u daaraan dat CORONAVIRUS die natuurlike vloei is en dat dit 'n 99,98% oorlewingsprys het !! STOP ASSEBLIEF die gekke en gebruik jou gedagtes!
Hierdie groot mediese eksperiment is in stryd met ons heiligste menseregte en is in stryd met die vereistes van Neurenberg Ingeligte toestemming van alle medisyne wat aan burgers van alle nasies toegedien word. Die COVID -biowapens is in stryd met die Finse grondwet. Hierdie nuwe optrede deur die Finse regering dui op 'n gevaarlike presedent van mediese tirannie in die Finse samelewing wat ons vinnig nader bring na 'n Nazi-kommunistiese regime. Hierdie stappe in die rigting van totalitarisme het 'n baie donker geskiedenis in Europa en in Finland en mag nooit weer in Finland geïmplementeer word nie, tensy u 'n toekoms van hongersnood en vernietiging wil aanneem. Moenie daaroor fouteer nie, dit is Volksmoord en ons nader vinnig die punt van geen terugkeer nie, waar die regering die oorhand sal hê om te doen wat hulle wil en spuit wat hulle wil in ons geweer. Die Finse polisie het bewys dat hulle dit sal doen weens die massapsychose en vrees dat hulle daarin geprogrammeer is. Die meeste Finse mense is nie ingelig oor die feitelike wetenskap nie.
Inheemse Finse Sami -kind
Mediese tirannie en die " Entstof paspoorte " in stryd is met die gees en oorspronklike doel van die Finse Grondwet wat universele en gelyke regte waarborg. Ons is almal gelyk volgens die wet. Implementering van 'n digitale " Entstofsertifikaat " skei die samelewing af, en gee slegs die voorreg om te reis en te koop aan diegene wat die Merk van die dier in 'n dodelike eksperiment wat permanent verander wat dit beteken om te wees mens. Alles wat die menslike genoom redigeer en herkodeer en ons oorspronklike DNA met iets kunsmatigs vervang, is ABSOLUUT GESKADE KWAAD.
Hierdie soort diskriminasie, wat sommige die voordeel gee bo ander, lei die samelewing na polarisasie en konfrontasie. Finland, dit is tyd om wakker te word! Voor die oë van God is ons almal gelyk! Onder die Finse grondwet is ons almal gelyk! Daar is nog tyd om praat harder terwyl ons monde nie toegeplak is nie! Almal moet opstaan nou teen hierdie korrupsie. Neem hierdie pragtige nasie terug van sy donker leiers. Hierdie regering is die ergste wat Finland nog ooit gehad het. Beëindig hierdie kommunisties-fascistiese-Nazi-stelsel nou, voordat dit te laat is om dit te doen. Ons het die mag om hul gulsige waansin te stop, maar nie as u ledig staan ​​en niks doen nie. Nakoming is die dood vir jou en jou kinders. Ons is op die punt om alle outonomie aan ons eie liggame te verloor! Is dit die toekoms wat u vir u kinders wil hê? Is dit die toekoms wat u vir hierdie nasie wil hê? Wil u die kosbare kinders van Finland opoffer op die duiwel se altaar, die mooiste en volmaakte skepping van God in 'n dodelike genetiese eksperiment? Hierdie kinders kan hulself nie verdedig nie. Hulle het ons nodig om vir hulle te veg.
Ons staar die totaal verslawing van die mensdom op die genetiese vlak deur middel van bioterrorisme. Dit is nou tyd om binne te kom en u te vind Sisu. Neem u swaard op en trek u skild en wapenrusting aan. Ons word geroep oorlog. Die toekoms van die mensdom is op die spel.
Koning George III praat met die parlement oor Amerikaanse opstand
Op 26 Oktober 1775 spreek koning George III voor albei huise van die Britse parlement om toenemende kommer te bespreek oor die opstand in Amerika, wat hy as 'n verraderlike optrede teen homself en Groot -Brittanje beskou het. Hy het sy toespraak begin met die lees van 'n "Proklamation of Rebellion " en het die parlement aangespoor om vinnig op te tree om die opstand te beëindig en orde in die kolonies te bring.
Die koning het gepraat oor sy oortuiging dat baie van hierdie ongelukkige mense steeds hul lojaliteit kan behou en te wys kan wees om nie die noodlottige gevolg van hierdie usurpasie te sien nie, en dit wil weerstaan, maar die stroom van geweld was sterk genoeg om hul toestemming te dwing, totdat daar genoegsame mag sal verskyn om hulle te ondersteun.
Net soos die kontinentale kongres sy begeerte uitgespreek het om in die Olive Branch Petition, wat op 1 September aan die monarg gelewer is, lojaal te bly aan die Britse kroon, het George III daarop aangedring dat hy met dieselfde humeur opgetree het, wat angstig was om te voorkom as dit was moontlik, die bloedvloei van my onderdane en die rampe wat onafskeidbaar is van 'n oorlogstoestand, en steeds hoop dat my mense in Amerika die verraaiende sienings van hul leiers sou onderskei het, en oortuig was dat dit 'n onderwerp van Groot was Brittanje, met al die gevolge daarvan, is om die vryste lid van enige burgerlike samelewing in die bekende wêreld te wees. King George het 'n bespotting gemaak van wat hy die koloniste genoem het. x201D omdat hulle hulle as onbedagsaam beskou het, terwyl hulle voorberei op 'n algemene opstand. "
Honolulu Civil Beat Inc. v. Departement van die Prokureur -generaal
In hierdie saak oor die weiering van die staat om die resultate van 'n ondersoek na die kantoor van die ouditeur te lewer, gedeeltelik gebaseer op die voorreg van advokaat-kliënt, het die Hooggeregshof beslis dat die staat nie 'n regeringsrekord mag uitsluit van openbaarmaking ingevolge die eenvormige inligting nie. Wet op Praktyke (UIPA) op grond van 'n advokaat-kliënt-verhouding tussen twee staatsentiteite wat beweer word, maar nie bewys word nie.
Honolulu Civil Beat Inc. (Civil Beat) het die departement van die prokureur -generaal (die departement) gekontak en versoek onder die UIPA toegang tot afskrifte van ondersoekverslae wat verband hou met die kantoor van die staatsouditeur. Die staat het geweier om enige dokumentasie voor te lê wat gedeeltelik gebaseer is op die voorreg van die advokaat-kliënt en die professionele reël wat vertroulike kommunikasie tussen advokate en klante beskerm. Civil Beat het 'n klag ingedien waarin beweer word dat die departement Civil Beat sy reg om toegang tot regeringsrekords ingevolge die UIPA te weier, ontken het. Die rondgaande hof het 'n summiere vonnis toegestaan ​​vir Civil Beat. Die hooggeregshof het die uitspraak van die rondgaande hof ontruim en bevind dat die rondgaande hof 'n fout gemaak het met die gevolgtrekking dat die versoekte rekord deur Hawip beskerm is teen openbaarmaking ingevolge die UIPA. Eerwaarde Stat. 92F-13 (4). Omdat die hof nie die twee ander openbaarmakingsuitsonderings aangespreek het wat deur die departement aangevoer is nie, het die Hooggeregshof die saak weer uitgestel.
Vrywaring: Justia Annotations is 'n forum vir prokureurs om regspraak wat op ons webwerf gepubliseer is, op te som, kommentaar daarop te lewer en te ontleed. Justia gee geen waarborge of waarborge dat die aantekeninge akkuraat is of die huidige regstoestand weerspieël nie, en dat geen aantekening bedoel is om regsadvies te wees nie, en dit moet ook nie opgevat word nie. Kontak Justia of enige prokureur via hierdie webwerf, via 'n webvorm, e-pos of andersins, skep nie 'n verhouding tussen prokureur en kliënt nie.
Copyright 2022 \ Watter regeringsfunksies het die aarts kanselier van die HRE, indien enige, werklik uitgevoer?...