Seksuele immoraliteit in vandag se wêreldDr. Isak Burger (Foto: Facebook) Ons wêreld het heeltemal oorboord gegaan met seks. Die sosiale en elektroniese media het die laaste paar dekades grootliks daartoe bygedra. Groot gewag word ook deur sekere resensente gemaak oor die “oplewing” van veral Afrikaanse erotiese literatuur. Laat ek enkele dinge as Christen duidelik stel: Die Bybel is nie anti-seks nie. Seks is ŉ Godgegewe geskenk aan ŉ man en ŉ vrou wat mekaar liefhet en hulle lewens aan mekaar verbind het – die Bybel noem laasgenoemde die “huwelik”. Daar is deesdae ŉ ernstige misbruik van die woord “volwasse”. Om promiskuïteit, erotiek en pornografie met die woord “volwasse” te assosieer en te sanksioneer, is ŉ blatante wanbenaming – asof mense met Bybelse morele waardes “onvolwasse” is. Miskien is hierdie assosiasies tóg korrek – Paulus sê immers in 1 Korintiërs 14:20 dat gelowiges “kinders in die boosheid” behoort te wees. Ek is bewus van die vryhede wat ons sterk humanisties-gefundeerde grondwet aan mense gee. In die lig daarvan, is dit seker elke mens se reg om self verantwoording vir sy/ haar lewe en dade te neem – solank ander nie daardeur benadeel word nie. Ek besef ook dat mense wat hulleself nie gebonde voel om God se wil in hulle lewens na te volg nie, die reg het om met hulle lewens te doen wat hulle wil. Die Skrif sê immers dat elkeen vir hom/ haarself rekenskap sal moet gee. Die noodwendige gevolge van seksuele immoraliteit is egter onmiskenbaar. Die geskiedenis bevestig ondubbelsinnig dat immoraliteit oor die eeue heen een van die primêre aanleidende faktore was wat tot die verbrokkeling en ineenstorting van beskawings en volkere gelei het. Sommiges mag uit die hoogte en neerhalend verwys na “Victoriaanse” of “Calvinistiese” waardes, of na “verkrampte” Christene. Hulle mag hulle promiskue lewensingesteldheid as “volwasse” beskryf, maar die verwoestende effekte van pornografie en seksuele losbandigheid in ons moderne samelewing kan nie misgekyk word nie. Dit is ŉ bewese feit dat pornografie verslawend is. Daar is ook weinig verkragters, molesteerders en pedofiele wat nie vooraf aan pornografie blootgestel was nie. Eweneens sukkel diegene wat aan enige vorm van pornografie verslaaf is dikwels om normale en gesonde verhoudings te hê. Een van die redes vir die toename in gebroke huwelike en gevolglike disfunksionele gesinne, kan sonder twyfel gesoek word in die aftakeling van seksuele moraliteit. Dis ook onmoontlik om, benewens die sosiale en emosionele implikasies, die fisiese gevolge van seksuele losbandigheid en ŉ immorele leefstyl mis te kyk. Sou seksueel oordraagbare siektes ooit sulke epidemiese afmetings aangeneem het as mense by die Bybelse beginsels van seksualiteit gebly het? Dit is ŉ tragedie dat daar mense is wat na Bybelse moraliteit in ŉ neerhalende en afwysende manier verwys. Feit is dat die Bybel seksuele sondes as’t ware in ŉ kategorie van sy eie plaas. Luister net na Paulus in 1 Korintiërs 6:18+19 (NLV): “Vlug dus weg van seksuele losbandigheid. Geen ander sonde beïnvloed ŉ mens se liggaam so direk soos hierdie een nie. Want as jy seksuele losbandigheid bedryf, sondig jy teen jou eie liggaam. Of verstaan julle nie dat julle liggame ŉ tempel van die Heilige Gees is nie?” Dis nie sonder baie goeie rede dat God sulke duidelike riglyne ten opsigte van die seksuele gegee het nie. Hy is immers die Een wat die mens ook as ŉ seksuele wese gemaak het. Trouens, al die morele wette en voorskrifte wat God aan ons gegee het, is uiteindelik tot ons beswil en voordeel. God is nie ŉ pretbederwer nie – ook nie wat seksualiteit betref nie. Die riglyne en lewensbeginsels van die Bybel het hulle oorsprong by Hóm wat ons oneindig liefhet en wat vir ons net die beste wil gee. Die grense wat Hy vir ons stel, is nie om ons van die vreugdes van die lewe te beroof nie, maar juis om ons die beste van die lewe te laat geniet.