Spaghetti alla gricia resep - Nuwe resepte
Saam met ander berugte geregte, soos carbonara en amatriciana, word 'Spaghetti alla gricia' in elke restaurant in Rome bedien! Dit is 'n baie eenvoudige gereg pasta, varkvleis en kaas. Net soos ander plaaslike geregte, gebruik die tradisionele weergawe guanciale, 'n vleis in spekstyl van om die vark se wang. Dit is 'n baie ou resep - sommige sê dat dit die gereg was wat die Romeine gekook het voordat tamaties in Italië beskikbaar was.
150 g guanciale of pancetta, in blokkies gesny
160 g vars gerasperde Pecorino -kaas, plus nog meer vir opdiening
Kook spaghetti in volop gesoute water, volgens die pakkie se aanwysings of tot "al dente". Dreineer, behou ongeveer 1 lepel kookvloeistof.
Verhit 'n braaipan oor matige hitte; voeg guanciale (of pancetta) by. Kook tot bros. Voeg gereserveerde pasta -kookvloeistof by en roer spaghetti en gerasperde Pecorino -kaas by.
Gedeel in 4 warm bakke of een groot skottel; versier met vars gemaalde peper en ekstra gerasperde Pecorino en sit voor.
Sny intussen die guanciale in repies. Braai dit ongeveer 2 minute in 'n groot pan, sodat hulle vet vet word en 'n bietjie bros word.
Pasta alla Gricia Resep uit Rome
Pasta alla Gricia is 'n Romeinse resep van baie ou oorsprong. Volgens voedselgeskiedkundiges is hierdie resep eintlik uitgevind omstreeks 400 nC en was dit 'n tipiese gereg wat in die tavernes van antieke Rome bedien is. Dit word ook gereeld wit Amatriciana genoem!
Die vier pastageregte wat u waarskynlik in enige trattoria of osteria (taverne) in Rome vind, is Carbonara, Cacio e Pepe, Amatriciana en alla Gricia. Interessant genoeg het die eerste 3 ook baie bekend en gewild geword in ander lande. Die laaste resep, pasta alla Gricia, het op een of ander manier aan die kookkuns ontsnap.
Dit is verbasend, aangesien dit eintlik die oudste van hierdie Romeinse pasta -resepte is en beskou word as die oorspronklike resep waaruit die ander 3 resepte ontwikkel het. Dink daaroor! Voeg 'n paar eiers by hierdie gereg en jy het 'n carbonara. Voeg tamaties by en jy het amatriciana. Neem die guanciale weg en dit word cacio e pepe!
'N Bietjie pasta alla Gricia -geskiedenis.
Net soos ander klassieke Italiaanse resepte, is die presiese oorsprong van alle gricia onseker. Sommige meen dat die resep oorspronklik afkomstig was van 'n stad met die naam Griciano, waarvandaan die gewildheid daarvan na Rome en die res van Lazio versprei het. Baie meen dat hierdie gereg begin word as 'n maaltyd wat deur die herders in die omgewing geëet word, aangesien dit gemaak is van pasta, kaas en varkvleis. Dit was alles wat die herders dae lank saam met hulle kon dra terwyl hulle hul skape wei.
Interessant genoeg is Griciano nie ver van Amatrice af nie, 'n ander stad wat bekend geword het vir sy gewilde pasta-resepuitvinding, l'Amatriciana. Pasta alla gricia dateer egter al eeue lank uit L'Amatriciana omdat tamaties eers in die 1800's in die Italiaanse kombuis gebruik is.
Uitgedink deur bakkers!
'N Ander teorie oor die oorsprong van pasta alla gricia is dat hierdie gereg uitgevind is deur bakkers wat uit Duitsland of Switserland gekom het, veral uit die kanton Grisons. Die Romeine het hierdie mense 'grigioni' genoem. Die grigioni spesialiseer in broodmaak. Trouens, hulle was die enigste bakkers in Rome wat 'maestri dell'arte bianca' (wit kunsmeesters) genoem is. Die voedsellegende sê dat die Grigioni die meeste van hul tyd in die winkels deurgebring het waar hulle gewerk, geëet en geslaap het. Na verloop van tyd word daar vermoed dat hulle na varkvarkies oorgegaan het. En een van die maaltye wat hulle voorberei het, was 'alla gricia'.
Maak pasta alla Gricia.
Die belangrikste stap om 'n outentieke Romeinse pasta alla gricia te kook, is om die regte bestanddele te gebruik, waarvan daar baie min is. Afgesien van guanciale (geneesde varkwang/jowl) en Pecorino Romano, benodig hierdie resep slegs spaghetti (of rigatoni) en swartpeper. Ja, dit is dit!
Die ding wat pasta alla Gricia spesiaal maak, is die guanciale. Tradisioneel word dit met sout, peper en speserye gevryf en dan vir ten minste drie weke opgehang voordat dit verkoop word. Dit het 'n sterker smaak as pancetta. Dit is ook redelik vetterig, en die vet wat dit gee, smaak die gereg. Trouens, guanciale eerder as pancetta is ook die voorkeurbestanddeel vir beide Amatriciana en Carbonara. In pasta alla gricia is dit regtig die sterbestanddeel.
Ondanks die eenvoud van die bestanddele, is pasta alla Gricia super lekker. U kan natuurlik eerder Parmigiano en pancetta gebruik. Maar dit sal nie dieselfde smaak nie! Guanciale het 'n unieke, intense geur, en Pecorino voeg 'n effens sout, skerp agterkant by. Die kombinasie van hierdie twee geure maak hierdie gereg.
Sommige Italianers maak pasta alla Gricia met 'n bietjie peperoncino (rooi chili peper). Aangesien chilipepers saam met die Spaanse ontdekkingsreisigers (soos tamaties) uit Suid -Amerika na Italië gekom het, is peperoncino nie in die oorspronklike resep nie. Ook nie uie, knoffel of enige kruie nie. Voordat ek in die versoeking kom om ander bestanddele by te voeg, stel ek voor dat u hierdie resep met net die outentieke bestanddele probeer. Ek is seker dat u net soveel van die Romeine sal hou!
As u hierdie pasta alla Gricia -resep maak, hoor ek graag hoe dit uitkom en of u daarvan hou. Laat 'n opmerking hier op die blog of op die Facebook -blad van The Pasta Project.
Het u al die ander drie klassieke Romeinse resepte hierbo genoem, gekook? As dit nie die geval is nie, kyk dan na die resepte.
Pasta alla Gricia is een van die vier beroemde pastageregte uit Rome - sommige sê dat dit 'n huwelik is van die belangrikste bestanddele wat in die meer bekende 3 voorkom: guanciale, pecorino romano, swartpeper. Die enigste manier om hierdie gereg te vervolmaak, is deur kwaliteit bestanddele te vind, want dit sal die verskil maak. Probeer my Pasta alla Gricia en laat weet my wat u gunsteling Romeinse pasta -resep is!
200 g Guanciale (varkwang) OF Pancetta
Pecorino kaas (gewenste hoeveelheid)
300 g/10 oz rigatoni -pasta
Spatel of houtlepel
Pasta alla Gricia gebruik guanciale as 'n belangrike bestanddeel, begin deur die vel te verwyder en die stuk in lang repe te sny en dan in kleiner stukkies.
Kook 5L water in 'n groot pot en voeg 1 eetlepel rotsout by, wag tot dit oplos en voeg dan die gewenste droë pasta by. Kook pasta 1 minuut minder as die pakkie -instruksies.
Sit 'n medium grootte pan op u stoof teen lae hitte en voeg die guanciale by. Laat prut en kook in sy eie olie vir ongeveer. 5 minute of tot dit bros begin raak met effens goue rande. Hierdie crunch is presies wat u van Pasta alla Gricia wil hê.
Meng intussen die pecorino -kaas met 3 eetlepels pastawater. Dit moet 'n dik, amper deegagtige pasta vorm.
VINCENZO se bordwenk: U benodig effens min of meer water, afhangend van die hoeveelheid pecorino -kaas wat u gebruik.
As die pasta 2 minute gereed is, skep 'n beker vol pastawater en laat eenkant.
Sodra die pasta gaar is, sif dit met 'n hand sif en plaas dit in die pan met die guanciale. Voeg dan ½ koppie pastawater by en meng liggies met 'n houtlepel.
Laat prut vir 'n minuut, terwyl die water tot 4-5 eetlepels verminder.
Verwyder die pan van die hitte en voeg die pecorino -pasta by wat jy vroeër vir jou pasta alla gricia gemaak het. Roer deur tot dit smelt en eweredig versprei word, tot 'n ligte, romerige sous.
VINCENZO se bordwenk: Moenie vergeet om die stoof af te sit voordat u die kaas byvoeg nie, anders plak dit saam en verdik.
Sodra die pasta in sous versmoor is en die guanciale tussen die pasta en bo -oor versprei het, is dit tyd om te bedien!
Noudat die pasta alla gricia gereed is, kan u u porsies bedien en die belangrikste bestanddeel byvoeg: swartpeper! Wees vrygewig ..
Dit is die ander 3 Romeinse pasta's wat u moet probeer:
Foute om te voorkom dat pasta alla gricia gemaak word
As u pasta alla gricia maak, het u 'n paar vyande wat u kan weerhou van die beste en mees tradisionele resultaat, maar dit is maklik om te vermy.
Gebruik olie – pasta alla gricia het nie olie nodig nie. U kan die guanciale maklik daarsonder kook, en as u iets anders wil byvoeg, voeg dan vet by, nie groente of olyfolie nie, as u by die tradisie wil bly.
Vervang swartpeper met rissie Gricia word slegs met swartpeper gemaak. As u agterkom dat u ekstra hitte nodig het, voeg ekstra swartpeper by, maar bly weg van die baie verskillende hitte van die chili.
Voeg knoffel, ui of kruie by – die skoonheid van pasta alla gricia is die eenvoud daarvan, hoef niks by te voeg nie!
Moenie die pecorino vooraf voorberei nie – pecorino is 'n temperamentvolle kaas wat slegs 'n lekker sous kan word as dit versigtig met pasta -kookwater gemeng word (nie water nie; dit werk nie! Jy benodig die stysel van die pastawater vir die magiese sous). Jou grootste vyand by die bereiding van gricia is om die pecorino by die pasta te voeg in plaas van die pasta by die pecorino. Maak seker dat u eers u pecorinosous maak vir 'n wonderlike resultaat.
Verhit olie in 'n groot pan oor medium-laag. Kook guanciale, roer gereeld, totdat dit begin bruin en bros word, 10–15 minute krimp drasties namate die vet versmelt. Plaas dit oor in 'n klein bak met 'n oop lepelreservepan (moenie dit uitvee nie).
Dit was die tweede keer dat ek hierdie gereg gemaak het. Die eerste keer, uit 'n ander resep, was 'n bietjie vetterig. Dit was perfek! Ek het pancetta gebruik, aangesien guanciale nie beskikbaar was nie. Verder het ek spaghetti gebruik, want ek was klaar met rigatoni en hou in elk geval nie so baie daarvan nie. Dit is so eenvoudig en die bestanddele kom bymekaar om iets SO lekker te maak. Ek sal dit weer maak! Dankie, lekker eet.
Dit was so eenvoudig en heeltemal heerlik! Ek het 'n bietjie knoffel bygevoeg sodra die guanciale gaar was, maar afgesien daarvan was die resep maklik om te volg, met goeie resultate.
Kan nie tussen besluit nie pancetta en guanciale? Weet dat in Lazio, resepte met guanciale altyd wen - vir pasta alla gricia soveel as vir pasta amatriciana of carbonara!
Vir hierdie resep, die guanciale moet peperig wees, en as die peper ontbreek, moet jy dit byvoeg, want dit is 'n fundamentele bestanddeel vir die klassieke griekeland geur. Die guanciale moet in 'n baie warm pan gaargemaak word en moet nie brand nie, kook dit stadig sonder om olie by te voeg om al sy geur en vet vry te laat, wat die pasta so lekkerder maak. Moenie vergeet om die vel wat vir ander resepte gebruik kan word, te verwyder nie (byvoorbeeld om sop te smaak).
Cacio e Pepe, wat letterlik vertaal word na "Cheese and Pepper ", word presies gegeur deur daardie … Pecorino -kaas en swartpeper! Dit word tradisioneel gemaak met handgemaakte tonnarelli-pasta, wat ongeveer dubbel die dikte van klassieke spaghetti is. Die gereg bestaan ​​eenvoudig uit pecorino, swartpeper, olyfolie en styselagtige pastawater om die romerige sous bymekaar te bring. Dit moet geen klonte kaas hê nie, maar die noedels moet eweredig bedek wees met die dik, romerige sous en met die vars gebarste swartpeper bestrooi word. Sommige variasies van die resep gebruik botter in plaas van olyfolie, en sommige in Parmigiano of Grana Padano vir sommige van die Pecorino.
In die bogenoemde weergawe van Giada voeg sy 'n bietjie pittige met pancetta en arugula by om dit 'n stewiger hoofgereg te maak. Kry die resep hier!
Een groot troospannetjie kom regop. Pasta alla Gricia is een van die belangrikste pastageregte van Rome, en wat dit so fantasties maak, is hoe eenvoudig dit is. Net 5 bestanddele in totaal, en een daarvan is net swartpeper! Omdat die bestanddele so beperk is, vind hierdie gereg baie baat by die verkryging van goeie gehalte.
Tradisioneel gebruik ons ​​in Italië guanciale, 'n geneesde Italiaanse varkproduk. Dit is 'n spesiale item, en u kan dit dikwels net in fynproewerswinkels of Italiaanse markte vind. Ek het besluit om dit ekstra maklik te maak met 'n baie meer toeganklike bestanddeel in die state … spek! Ek dink spek werk wonderlik as 'n alternatief hier, en pancetta sou selfs die truuk ook doen.
Die magie met hierdie pasta kom uit die manier waarop die Pecorino en Parmesan emulgeer met die styselagtige pastawater, dus bespaar die pasta! Dit skep 'n heerlike romerige sous wat net onverbeterlik is. Maak seker dat u dit gereeld roer sodra u die kaas byvoeg, en moenie bang wees om ekstra pasta water in te gooi as dit nodig is nie!
Rigatoni Alla Gricia-resep in Romeinse styl
'N Ander gereg wat jy in Romeinse restaurante vind, behalwe spaghetti alla carbonara, is rigatoni alla gricia, wat die voorvader is van die meer bekende "Amatriciana" en gemaak is met guanciale, pecorino romano en swartpeper. Daar is verskillende weergawes van die oorsprong daarvan: sommige sê dit kom van Grisciano, 'n klein dorpie naby Amatrice wat grens aan die streke Lazio, Umbria, Marche en Abruzzo. Ander dink dat dit afkomstig was van 'n groep Switserse immigrante wat in daardie gebied gewoon het en oorspronklik afkomstig was van die alpynse kanton Grigioni ("Grischuna" in hul oorspronklike taal), waar hulle al eeue lank spek in hul resepte gebruik het.
Omdat ek Switserland was en self 'n patriot was, hou ek van hierdie weergawe beter, en ek ken die naam van die stad Grisciano heel moontlik dieselfde as die resep.
My variasie (en baie mense sal my hiervoor doodmaak) is om 'n paar gekapte uie by die braaimengsel te voeg, soms selfs met 'n halwe glas droë witwyn besprinkel en dit laat verdamp vir 'n ekstra geur. U kan probeer om te sien wat u die beste hou.
Alibaba is ons geheimsinnige sjef-fotograaf in Rome, Italië. U kan sy vorige rubrieke en resepte hier lees.