RS-virus (RSV): infeksieroete, simptome, terapie
RS-virus (respiratoriese sincytiale virus, RSV) veroorsaak asemhalingsiektes. Veral babas word aangetas, maar volwassenes kan ook siek word. Die simptome kan skadeloos wees en lyk soos 'n eenvoudige verkoue. Ernstige kursusse kan dodelik wees. In die meeste gevalle genees die siekte egter binne enkele dae vanself. Lees alle belangrike inligting oor die RS-virus hier.
Die term RS-virus (of RSV) staan ​​vir die Engelse term respiratoriese sincytiale virus: Dit is 'n virus wat in die respiratoriese kanaal (respiratoriese kanaal) lei tot die versmelting van selle (syncytia). Die patogeen is soortgelyk aan die griepvirus en kom wêreldwyd voor. Daar is 'n seisoenale opeenhoping van uitbrake: in Europa word die meeste mense tussen November en April met RS-virus siek, meestal in Januarie en Februarie.
RS-virus: baba en kleuter word gereeld aangetas
In beginsel kan mense van enige ouderdom siek word deur die RS-virus. Maar dit is meer gereeld vir kleuters. Besmetting met die RS-virus is die grootste oorsaak van behandeling in die hospitaal vir asemhalingsiektes by babas en kleuters. Veral by vroeggebore babas en babas kan die siekte 'n moeilike loop volg. By vroeggebore babas met longskade of kinders met hartafwykings is RSV-infeksie in enige van die 100 gevalle selfs dodelik.
Ongeveer 50 tot 70 persent van alle kinders ontwikkel ten minste een keer gedurende hul eerste lewensjaar van 'n RS-virusinfeksie. Na die tweede lewensjaar het byna alle kinders reeds 'n RS-virusinfeksie ondergaan. Meisies en seuns word net so aangetas. Die risiko vir 'n ernstige kursus is egter twee keer so groot vir seuns as vir meisies.
RS-virus: hoogs aansteeklik
Die RS-virus word as baie aansteeklik beskou. Dit beteken dat dit baie maklik is om met pasiënte besmet te word. As die RS-virus die hospitaal binnekom, is die risiko vir infeksie by pasiënte en personeel by die afdeling groot. Daarom moet pasiënte met RS-virus geïsoleer word om die verspreiding van die siekte te voorkom. Die RS-virus word beskou as die algemeenste infeksie wat deur die kind gedra word in die hospitaal.
Die simptome van RSV-infeksie kan baie verskil van pasiënt tot pasiënt. Volwassenes wat andersins gesond is, het dikwels geen klagtes nie. Dan praat dokters van asimptomatiese of klinies stille RSV-infeksie. Boonop kan RS-virussiekte lig wees. Dan het pasiënte koudagtige simptome soos
Veral by babas kan RSV-infeksie die boonste asemhalingskanaal (neus, mond, keel) sowel as die onderste asemhalingskanaal (bronchi en longe) beïnvloed. Dit word RSV bronchiolitis genoem. Dikwels verskyn hul simptome een tot drie dae na die aanvang van die siekte: Benewens koors kom dit by asemhalingsprobleme, wat soos volg uitgedruk kan word:
Rammel geluide en piep terwyl jy hoorbaar asemhaal
Hoes met slak
swaar asemhaling met asemhalingspiere (die arms ondersteun)
Die kliniese prentjie herinner miskien aan kinkhoes. Daarbenewens is daar 'n groot vloeistofverlies. Hy spreek homself uit deur:
droë, koue en ligte vel
gesink fontanelle by kinders jonger as 18 maande
Daarbenewens kan algemene tekens van siekte waargeneem word, soos swakheid, malaise, gebrek aan eetlus en weiering om te drink. Die simptome van RSV-infeksie kan binne enkele ure erger word. By vroeggebore babas kan asemhalingsarres (apnee) herhaaldelik voorkom.
RS-virus: oorsake en risikofaktore
Die RS-virus bestaan ​​uit 'n proteïenomhulsel wat die genetiese inligting (RNA) omsluit. Dit vermenigvuldig in die oppervlakkige selle van die slymvliese wat die asemhalingskanaal belyn. In die virusomhulsel is 'n spesiale proteïen, die fusieproteïne, geanker. Dit veroorsaak 'n samesmelting van selle (syncytiumvorming) in die aangetaste slymvliese. Hierdie sincytia en indringende immuunselle beskadig die slymvliese. Die dooie selle beweeg dan die lugweë.
Die RS-virus kom slegs by mense voor. Dit word oorgedra via druppelbesmetting, byvoorbeeld deur te nies of te hoes, wanneer die virus die neus- of konjunktivale membrane binnedring. Selfs 'n smeerinfeksie, byvoorbeeld, oor besmette speelgoed of klere is moontlik. Die tyd tussen infeksie en die aanvang van die siekte (inkubasietydperk) is gemiddeld vyf tot agt dae. 'N Pasiënt is aansteeklik (aansteeklik) vir ongeveer drie tot agt dae vanaf die eerste dag na die RSV-infeksie.
In sommige gevalle is infeksie met RS-virusse moeilik. Dit beïnvloed veral alle mense wat tot die volgende risikogroepe behoort:
Premature babas (het geen nesbeskerming teen teenliggaampies van die moeder nie)
Kinders met sistiese fibrose, longsiekte (brongopulmonale displasie) of aangebore hartsiektes
Volwassenes wat aan hart- of longsiektes ly
Mense wie se immuunstelsel deur siekte of medikasie verswak is (soos VIGS-pasiënte, skenkerorgaanontvangers, pasiënte met kwaadaardige bloedsiektes)
Mense met trisomie 21 ("Down-sindroom")
RS-virus: ondersoeke en diagnose
As u kind griepagtige simptome, kortasemheid of hoë koors het, besoek die pediater saam met hom. Dit vra u eers breedvoerig oor die geskiedenis van die siekte (anamnese). Hy sal die volgende vrae aan u stel:
Wanneer kry u kind koors?
Het u kind asemhalingsprobleme gehad sedert hy siek was?
Drink en eet u kind genoeg?
Ly u kind aan 'n onderliggende toestand, soos hartsiektes of sistiese fibrose?
RS-virus: fisiese ondersoek
Die dokter ondersoek dan sy pasiënt deeglik. Hy lig op met 'n lamp in die mond en in die ore om die rooiheid van die keel of ore te bepaal. Dan skandeer hy die limfknope op die nek vir moontlike vergrotings en hoor hy dan die longe met 'n stetoskoop. 'N RSV-bronchiolitis kan in die stetoskoop gehoor word as gekraak en piep. Dan kyk die dokter of die pasiënt se vingernaels of lippe blouerig verkleur is (sianose) – 'n aanduiding van onvoldoende suurstof in die bloed (hipoksemie).
Dit is nie maklik om 'n RS-virussiekte te onderskei van ander virussiektes in die lugweg nie. Benewens die kliniese ondersoek, help die dokter die presiese beskrywing van die simptome en die ouderdom van die pasiënt. In 'n smeer van nasofaryngeale sekresies kan die RS-virusse in die laboratorium opgespoor word. Teenliggaampies in die bloed is selde moontlik omdat die liggaam min teenliggaampies teen die RS-virus produseer.
Daar is geen oorsaaklike (oorsaaklike) terapie vir RSV-infeksie nie. Slegs die simptome kan behandel word (simptomatiese terapie). Dit sluit in:
ekspektorant maatreëls soos stoombad
antipiretiese maatreëls soos kalfverpakking of die toediening van ibuprofen of asetaminofen
Hou nasofarinks vry van spoel of neusdruppels
Ondersteuning van asemhaling
RS-virus: respiratoriese ondersteuning
Afhangend van hoe moeilik die asemhaling van die pasiënt is, kan verskillende metodes gebruik word om asemhaling te vergemaklik en om te verseker dat die pasiënt genoeg suurstof ontvang. As u kind tuis is, kan u u bolyf optrek met kussings. Boonop kan sekere medisyne (brongodilatore), soos salbutamol, die lugweë verwater. Die pasiënt inasem deur 'n inhaleerder.
By die dokter of in die hospitaal kan die pasiënt suurstof gegee word via 'n asemhalingsmasker wanneer die suurstofvlak in die bloed gevaarlik daal (onder 94 persent). Dit kan ook nodig wees om deur 'n CPAP-masker (deurlopende positiewe lugwegdruk) of 'n buis te ventileer. As respiratoriese arrestasie (apnee) by babas voorkom, moet dit in die hospitaal gemonitor word.
RS-virus: help medikasie?
Kinders met 'n ernstige RSV-infeksie het tot 'n paar jaar gelede die antivirale middel ribavirien ontvang. Studies het egter getoon dat dit nie effektief is nie. Dit word ook as ondoeltreffend beskou as kortisoon (glukokortikoïede, steroïede) as dit ingeasem word. Maar as dit sistemies gegee word, in die vorm van tablette, kan dit die akute simptome verbeter en die duur van die siekte verkort. Antibiotika is nie effektief teen die RS-virus nie, want dit help slegs teen bakterieë en nie teen virusse nie. U kan voorgeskryf word as 'n bakteriële infeksie bykomend tot die RS-virusinfeksie voorkom.
Die beste manier om RS-virusinfeksie te voorkom, is higiëne:
Nies en hoes in die elmboog en nie in die hande nie.
Maak kinderspeletjies gereeld skoon.
Sieke mense moenie gemeenskapsfasiliteite besoek nie.
Borsvoeding is ook voordelig vir babas: kinders wat borsvoed, ly minder asemhalingsiektes as bottelkinders.
Daar is geen aktiewe RSV-entstof nie. Daar is 'n passiewe entstof vir kinders met risikofaktore soos premature babas met aangebore hartsiektes. Gedurende die RSV-seisoen (November tot April) word maandelikse voltooide teenliggaampies (palivizumab) in 'n spier ingespuit wat teen die omhulsel van die RS-virus gerig is.
RS-virus: siekteverloop en prognose
Oor die algemeen is die prognose goed vir 'n infeksie met die RS-virus. Die duur en erns van die siekte is kort en matig by andersins gesonde pasiënte. Die RS-virussiekte genees gereeld binne enkele dae vanself. Die slymvliese van die asemhalingskanaal neem ongeveer vier tot agt weke om te regenereer.
Ernstige kursusse raak veral kleuters. In die eerste ses maande van die lewe het veral babas 'n groot risiko om ernstige RSV-infeksie op te doen. Dit eindig in ongeveer een persent van die gevalle dodelik ten spyte van intensiewe sorg.
'N Komplikasie van 'n RS-virusinfeksie is die middeloorinfeksie (akute otitis media). Ongeveer 75 persent van alle middeloorinfeksies by kinders jonger as drie word deur RS-virusse veroorsaak.
Daarbenewens kan die RS-virus lei tot hipersensitiwiteit (hiperreaktiwiteit) van die asemhalingskanaal, wat asma van die vroeë kinderjare kan veroorsaak. Nie die minste kan die infeksie met die RS-virus bestaande siektes soos asma vererger nie.
RS-virus: herinfeksie moontlik
Die volgehoue ​​infeksie met RS-virusse bied geen langdurige beskerming teen herbesmetting nie. Hierdie gebrek aan immuniteit is te wyte aan die feit dat die liggaam skaars teenliggaampies teen die RS-virus produseer. Herhaling, wat algemeen voorkom by volwassenes met noue kontak met babas, is gewoonlik minder ernstig as dit RS virus-Erstinfektion. Dikwels druk sy haarself uit deur te hoes, wat 'n paar weke duur.