Fort St. Vrain, die HTR-voorloper in die VSA
Treffers: 38208 XNUMX
Fort St. Vrain - Die HTR-prototipe in die VSA was reeds 'n bankrotskapreaktor
Die Dokument van die mislukking van 1985 weer toeganklik:
Die operateurs van HTR se voorloper Fort St. Vrain in die VSA rapporteer probleme en onklaarrakings
Die VSA wil meer navorsing op die gebied van hoëtemperatuurreaktore doen. Ons gebruik dit as 'n geleentheid om die vorige slegte ervarings met die Amerikaanse voorloperreaktor van die HTR-lyn in Fort St. Vrain aan te spreek en dan 'n oorspronklike dokument van die destydse operateur uit 1985, wat voorheen ontoeganklik was vir die publiek, te dokumenteer wat wys baie probleme en ineenstortings tydens sy bedryfstyd kan bygevoeg word.
Vir twee jaar het dit al hoe duideliker geword dat die HTR nie meer 'n toekoms in Suid-Afrika het nie. Die Pebble Bed Modular Reactor-maatskappy moes in Maart 800 sowat 2010 van sy 600 werknemers afdank omdat die Suid-Afrikaanse staat geen toelaes meer vir die projek gegee het nie, wat in 'n warrelwind was. Die PBMR-bestuurders soek al maande lank intensief na nuwe skenkers.
Volskermweergawe van die kaart van die kernwêreld - Fort St Vrain, Colorado, VSA
Sal Obama die THTR red?
In Maart 2010 is aangekondig dat die Amerikaanse departement van energie $10 miljoen aan die PBMR-maatskappy skenk sodat dit die volgende paar maande kan oorleef en bedrywighede op datum kan hou.
Ten spyte van hierdie (relatief klein) inspuiting van fondse, is dit baie waarskynlik dat die PBMR onder hierdie omstandighede net verder ontwikkel kan word in die VSA. Reeds in Januarie 2009 is die radioaktiewe sferiese brandstofelemente wat in Suid-Afrika met die hulp van Duitse maatskappye vervaardig is, stilweg na die VSA verskeep. Volgens Suid-Afrikaanse mediaberigte kan verwag word dat 'n nuwe PBMR in 2024 in die VSA in werking sal tree. Die Amerikaanse regering het nou twee groepe met 'n totaal van 40 deelnemers goedgekeur om die onderwerp in meer besonderhede te hanteer (1).
Dit sal beslis gepas wees vir Amerikaanse energiebeleidmakers om uiteindelik te worstel met die rampspoedige ervarings van hul eie "argaïese" voorgangers van die PBMR, Peach Bottom-1 en Fort St. Vrain. Maar daarvan kan geen sprake wees nie. Op 16 Februarie 2010 het die Amerikaanse president Obama aangekondig dat hy na 'n lang tydperk weer staatslenings vir kernkragsentrales sal verskaf en in kernnavorsing sal optree.
Die VSA is vir baie jare 'n lid van die Generation IV International Forum (GIF) en is een van die dryfkragte agter die verdere ontwikkeling van die HTR-reaktorlyn. Hiervoor is baie geld deur die staat beskikbaar gestel. As gevolg van die agterstand in HTR-ontwikkeling, kan die konstruksie van HTR'e op sy beste slegs 'n mediumtermynperspektief hê. Selfs die sogenaamde progressiewe voormalige Amerikaanse vise-president en selfverklaarde klimaatbeskermingsghoeroe Al Gore het hom nie onvriendelik teenoor die THTR in sy jongste boek "We Have the Choice" uitgespreek nie.
Dit is duidelik dat Obama en Al Gore nie dom is nie. Natuurlik weet hulle van die energiebeleidsfloppe van die verlede in hul eie land. Maar hulle moet ook aan die korporasies se energiebeleidswense voldoen. Reeds 20 jaar voor (!) Die mislukking van die THTR in Hamm-Uentrop, is die katastrofiese mislukking van die hele reaktorlyn reeds op treffende wyse uitgeoefen deur die bou van die hoë-temperatuur reaktore! Met die navorsingsreaktor Peach Bottom-1 en die HTR-prototipe Fort St. Vrain.
Fort St. Vrain: Meestal 'n stilstand
Soortgelyk aan die THTR in Hamm, was die konstruksietyd vir die Fort St. Vrain (FSV)-reaktor baie lank. Geen sferiese brandstofelemente is daarin gebruik nie, maar blokelemente. Die Ökoinstitut Freiburg het in 1986 berig: "Die FSV-HTR is in 1976 in werking gestel na 11 jaar van konstruksie en is sedertdien nie voortdurend teen volle lading bedryf nie. Weereens het ernstige foute voorgekom, bv. vir 'onbekende' redes. Boonop is spanningskorrosie krake gevind in die beheerstaafkabels, ens." (1985)
Die wetenskaplikes van Darmstadt het bygevoeg: "Die FSV is byna van die begin af nie toegelaat om meer as 70% van die volle kapasiteit te laat loop nie weens gasskommelings in die reaktorkern en probleme met die verkoelingswaaier asook onsekerhede met die gewaarborgde residuele hitte verwyderingskapasiteit. Boonop was daar 'n lekkasie in die stoomopwekker asook 'n hele reeks bykomende probleme. Byvoorbeeld, vanaf die begin van die werking tot 1981 het die stelsel slegs 'n gemiddelde werkbeskikbaarheid van 1988% behaal. " (14,5)
Selfs Werner von Lensa (visepresident van die Europese Hoëtemperatuur-reaktortegnologienetwerk) kan nie vermy om die probleme in Fort St. Vrain in sy aanbieding onder "Ervarings" vandag te erken nie:
"- Kavitasie ("uithol", HB) van die waterpompe = een jaar vertraging
- Lekke in Hy waaier laers = verdere vertragings
- Fout op (reserwe) afsluitstawe
- Omleiding van warm helium en korrosie op afsluitstaafaandrywings
- Fluktuasie van die kernvloei = 70% prestasie
- Voering lek op kernsteun "(4)
250 werknemers is ontruim ...
Dit alles is niks in vergelyking met wat Holger Strohm in sy blitsverkoper "Peaceful in the Catastrophe" nagevors het: "Die Amerikaners het hoë hoop en baie geld gehad in die ontwikkeling van hoë-temperatuur reaktors. Met die bou van die Fort St. Vrain demonstrasiereaktor Die Amerikaners het ook in 300 'n voorsprong van 1973 MWel gekry. Etlike tonne water het egter aan die begin van 1975 die kern binnegedring, sodat die reaktor vir etlike jare stilgestaan ​​het. Dit het 'n groot of medium lekkasie in die herverwarmer genoem en 'n onderbreking van die eksterne kragtoevoer as moontlike hoofoorsake van groot ongelukke.
In Januarie 1978 het nog 'n ongeluk met die Amerikaanse hoëtemperatuurreaktor plaasgevind. Op versoek van LP Zywietz (FDP) het die federale regering die Bundestag ingelig: "In die Fort St. Vrain-kernkragsentrale is die Staatsdiens van Colorado, wat toegerus is met 'n heliumverkoelde hoëtemperatuurreaktor, geopen op 23 Januarie 1978 omstreeks 11.30 vm. (US Ooskus Tyd) Mislukking van die spil seël van 'n klep Helium, wat deurtrek was met radioaktiewe jodium, is in die reaktorgebou vrygelaat ... As 'n voorsorgmaatreël is 250 werknemers ontruim na die inligtingsentrum oorkant die fasiliteit en die omliggende strate is verseël as gevolg van noodplanne in Jülich ... "(5)
Greenpeace het ook 'n ander voorval op 3 Oktober 1987 aangemeld: "Fort St. Vain-kernkragsentrale in Colorado: Lekkende olie veroorsaak 'n brand in die turbinegebied. Beheerkamerlyne, kleppe en instrumente is erg beskadig." (6ste)
Afname van 'n reaktorlyn
Ulrich Kirchner beskryf die agteruitgang van hierdie reaktorlyn in die VSA in sy standaardwerk "The High Temperature Reactor" soos volg: "In 1974 en 1975 het die energievoorsieningsmaatskappye in die VSA alle opsies vir hoëtemperatuurreaktore om verskeie redes onttrek. Tegniese besluite het 'n besondere rol in hierdie besluite gespeel Probleme en voorvalle met die Fort St. Vrain-reaktor, waarvan die suksesvolle ingebruikneming as 'n 'conditio sine qua non' (voorwaarde, HB) vir die Amerikaanse markbekendstelling beskou is.In die somer van 1989, die bedryfsmaatskappy het besluit dat die reaktor nie moet voortgaan om te werk nie, hoewel 'n bedryfstyd tot die jaar 2008 beplan is." (7)
Fort St. Vrain is teen 1992 gesloop en het dus tot 'n roemryke einde gekom. Die Amerikaanse kernindustrie het vir 'n volle 1 jaar tussen 1962 en 1992 gesukkel en homself in die verleentheid gestel met Peach Bottom-30 en FSV. Maar niks daarvan tel nie. Nywerheid het sy wense en die staatsamptenare wat daarvan afhanklik is, moet dit vervul. Dit is hoekom Barack Obama nou miljarde dollars bestee aan die voortsetting van 'n kernavontuur waarvan die uitkoms voorsienbaar is.
Besigheidsdag vanaf 30 Maart 3
Ökoinstitut Freiburg (Frey, Fritsche, Herbert, Kohler): "Die torium-hoëtemperatuurreaktor in Hamm en die beplande hoëtemperatuurreaktorvariante", bladsy 19
Ökoinstitut Darmstadt, sien onder 2, bladsye 2 - 4
Werner Lensa, "Internasionale Ontwikkelingsprogramme vir Hoë-Temperature Reactors", blad 33
Holger Strohm: "Peaceful in the catastrophe", 1981, bladsy 789; Klein regstelling tot die boekinskrywing: Die watertoevoer het in 1975 plaasgevind, nie 1973 nie.
Ulrich Kirchner: "Die hoë-temperatuur reaktor. Konflikte, belange, besluite", 1991, bladsy 120
FORT ST. VRAIN-OPDATERING
Aangebied deur 0. R. Lee
1985 Nut / Gebruikerskonferensie op die HTGR
Verlede jaar toe ek met jou gepraat het, het ek 'n aanleg-ontwrigting beskryf wat in Junie plaasgevind het, en het behels dat ses pare beheerstawe nie outomaties deur swaartekrag in die kern insteek soos vereis by ontvangs van 'n reaktor-afskakelsein nie.
Ons het aksies begin om die oorsaak van die gebeurtenis te identifiseer, die ses beheerstaafaandrywingsamestellings skoon te maak en het verwag om die aanleg in September weer in werking te stel.
Die ontdekking van spanningskorrosie-krake in die beheerstaafaandrywingkabels en boorsuurkristallisasie op die reserwe-afskakelmateriaal, asook die gebrek aan 'n definitiewe mislukkingsmeganisme wat geïdentifiseer is vir die ses beheerstawe wat nie in die kern ingesit het nie, het gelei tot die besluit om al die beheerstangaandrywing-eenhede op te knap en dit na 'n "soos nuut" toestand te herstel.
Hierdie groot onderneming, tesame met die ontdekking van 'n lekkasie van water na tussenruimte op een van die vier heliumsirkulatore en die daaropvolgende onthulling van spanningskorrosie wat krake in die vasbouting van daardie sirkulator, het die stilstand verleng, en gelei tot 'n herwerkpoging ongekend in die geskiedenis van Fort St. Vrain. Gevolglik het die kragopwekker vir die afgelope twaalf maande vanlyn gebly, wat die opwaartse neiging wat ons verlede jaar gesien het, omgekeer het.
(Plaas Fort St. Vrain Electric Generation Grafiek op die skerm en bespreek "Trend")
Toe ons 'n jaar gelede ontmoet het, het ek aan u gerapporteer dat Fort St. Vrain sy derde hervulling voltooi het, en die aanleg is gedurende die tweede week van Junie herbegin en tot ongeveer 60% krag gebring totdat 'n aanleg wat op 23 Junie ontsteld is, bedrywighede beëindig het.
Ek sal uitbrei oor die beheerstaafaandrywing-herwerkpoging, en beskryf ander probleme wat ons tydens hierdie unieke tydperk ondervind en opgelos het.
Na afloop van die 23ste Junie-geleentheid het ons aksies begin om die hoofoorsaak van die mislukking te identifiseer en die gebrekkige beheerstawe tot 'n werkbare status te herstel. Die ses beheerstawe wat nie kon insit nie, was die eerste wat ondersoek en herbou is met bykomende beheerstawe wat ondersoek en daarna herbou is. Geen definitiewe oorsaak van die mislukking kon geïdentifiseer word nie, maar aanduidings was dat slytasie van shim-motorlagers en puin opbou, wat die primêre bydraer was.
In die loop van ons pogings is verskeie ander probleme wat nie verband hou met die beheerstaafmislukking nie, ook geïdentifiseer.
Een probleem het betrekking op beheerstaaf-instrumentasie-afwykings wat begin manifesteer het, blykbaar veroorsaak deur die hoë voginhoud in die primêre koelmiddel.
Nog een het bestaan ​​uit 'n fout van 'n beheerstaaf-absorbeerder-snaar-ophangkabel. 'Die kabel is geëvalueer, en spanningskorrosie-krake is geïdentifiseer as die mislukkingsmeganisme.
Die derde probleem is ontdek tydens 'n toets van 'n beheerstaafaandrywing-reserwe-afsluitbak. Toetsresultate het aan die lig gebring dat slegs 30 tot 40 van die 80 pond (nominale) reserwe-afskakelmateriaal uitgegooi is toe die hopper aangedryf is. Inspeksie en chemiese ontleding van die materiaal wat in die bak oorgebly het, het booroksiedkristallisasie aan die lig gebring wat die oorbrugging van die boorballetjies binne-in die hopper vergemaklik het.
Ten einde 'n oplossing te implementeer wat 'n herhaling van die foute en probleme wat teëgekom het sou voorkom, het die streng beheerstaafaandrywing-opknappingsprogram op 22 Februarie 1985 begin, en het ingesluit:
- Opknapping van alle shim-motors, openingsaandrywings, en ratstelsels en vervanging van alle motorlaers met nuwe laers,
- Vervanging van alle beheerstaaf instrumentasie met nuwe komponente, alle vlekvrye staal ophangkabels met Inconel kabels, en diverse komponente met soortgelyke komponente gemaak van materiale wat nie so vatbaar is vir chloriedspanningskorrosie nie.
- Vervanging van alle reserwe-afsluitmateriaal met materiaal wat die hoeveelheid onsuiwerhede wat beskikbaar is vir omskakeling na boorsuurkristalle aansienlik verminder,
- Installasie van temperatuurmoniteringstoestelle, en suiwerseëls wat ontwerp is om te verhoed dat primêre koelmiddel die ratstelsel en motorarea binnedring.
Die beheerstaafaandrywing-opknappingsprogram is op 24 Junie 1985 voltooi. Sewe-en-dertig beheerstaafaandrywings is heeltemal opgeknap en is in die reaktor.
In September, 1984, is vog gevind in 'n sirkulatorpenetrasie-tussenruimte. Daar is vasgestel dat die draer 'n waterlek van een van die heliumsirkulatore na die tussenruimte is. Dit het die verwydering van die sirkulator genoodsaak vir herstel.
Tydens die opknapping van die sirkulator is spanningskorrosie-krake op die vasbout ontdek. Die vlekvrye staalbout is vervang met inconel-boutwerk, en voorbereidings is getref vir die verwydering van die oorblywende drie sirkulators om die bout-uitruiling te bewerkstellig.
Teen Junie 1985 het al vier heliumsirkulators die nodige boutuitruiling ondergaan en is hulle weer in die reaktor geïnstalleer.
In Julie het die NRC ons aangeraai dat Fort St. Vrain herbegin kan word. Alhoewel ons beperk is tot kragvlakke minder as 15 persent van gegradeerde termiese krag, streef ons na NRC-magtiging om teen volle aangeslane krag te werk.
Verlede jaar het ek opgemerk dat daar 'n duidelike toename in regulatoriese betrokkenheid op beide staats- en federale vlak was. Daardie betrokkenheid is vanjaar selfs meer uitgesproke, en ek wil graag ons inisiatiewe in die hantering van geselekteerde kwessies met jou deel.
- Verlede Oktober het ons 'n NRC-evalueringsverslag ontvang wat 'n vereiste bevat dat ons 'n derdeparty-konsultasiegroep gebruik om ons bestuurstruktuur en -praktyke te hersien. Om aan hierdie vereiste te voldoen, is 'n konsultant gehuur om 'n ontleding te doen van die algehele uitvoering van bedrywighede by Fort St. Vrain. Nadat ons die konsultant se evaluering en aanbevelings ontvang het, het ons 'n aantal belangrike aksies geneem om die kwessies wat in die konsultant se verslag en in die vroeëre NRC-evalueringsverslag geopper is, te hanteer. Eerstens het ons 'n groot herorganisasie uitgevoer waarvolgens ek nou direk aan die President van ons Maatskappy rapporteer. Om te help om my tyd te bespaar, het ons alle fossielproduksie-aktiwiteite gekonsolideer onder 'n nuwe hoofbestuurderpos wat direk aan my rapporteer. Om ons interaksie met die NRC te verbeter, het ons 'n kommunikasieskakel vir senior bestuur na die NRC gevestig.
- In reaksie op die konsultant se aanbevelings en om NRC-kwessies aan te spreek, het ons 'n Prestasieverbeteringsprogram ingestel. As deel van daardie program het ons ses groot projekte met baie sub-projekte geïdentifiseer waardeur ons van plan is om:
1) Los organisatoriese probleme op.
2) Vestig 'n meesterbeplannings- en skeduleringsfunksie vir beplande projekte.
3) Inkorporeer 'n beplannings- en skeduleringsfunksie binne die bestaande voorkomende instandhoudingsfunksie.
4) Gradeer kernbeleide en -prosedures op, insluitend die verbintenisbeheerprogram.
5) Verbeter bestuur en opleiding van kernpersoneel.
6) Verbeter die aanleg se uitvoering van bedrywighede, veral die NRC se waarneming oor ons versuim om prosedures te volg.
Hierdie projekte verteenwoordig 'n groot poging van ons kant om te verseker dat Fort St. Vrain 'n konsekwente standaard van uitnemendheid behaal.
- Sedert 1979 het ons omgewingskwalifikasie-inligting aan die NRC voorgelê. Ons het hierdie voorleggings gebaseer op ons begrip van 'hoe die regulasies wat handel oor die omgewingskwalifikasie van, veiligheidsverwante V-elektriese toerusting toegepas moet word op 'n hoë-temperatuur gasverkoelde reaktor. Gedurende hierdie tydperk het die NRC baie min terugvoer gegee. In Januarie 1985 het ons 'n brief van die NRC ontvang waarin ons bykomende inligting versoek het om die omvang van ons voldoening aan die regulasies te bepaal. Na talle besprekings, vergaderings en korrespondensie-uitruilings is ons deur die NRC in kennis gestel dat daar tekortkominge in ons program is en dat ons nie toegelaat sal word om na volle kragbedryf te gaan totdat ons voldoening aan die toepaslike regulasies kan demonstreer nie. Hierdie NRC-posisie kan in werklikheid die kwalifikasie van alle elektriese toerusting wat in 'n moeilike omgewing by Fort St. Vrain geïnstalleer is, verwerp. Ons het verskeie studies en toetse aan die gang, en streef kragtig na 'n oplossing vir hierdie saak.
- Verlede jaar het ek jou vertel van 'n Colorado PUC-besluit ingevolge waarvan ons gepenaliseer sal word vir onvoldoende Fort St. Vain-prestasie deur oortollige koste van kragproduksie by Fort St. Vrain van die belastingbetalers na ons aandeelhouers te verskuif. Die potensiële terugbetaling ingevolge hierdie bevel, wat nogal dramaties toeneem solank Fort St. Vrain nie-operasioneel is nie, was verantwoordelik vir 'n $ 10.9 miljoen aanklag teen voorbelaste inkomste vir die eerste ses maande van 1985. Alhoewel die Denver Distrikshof 'n bevel uitgereik het wat tersyde gestel is die Colorado PUC-besluit, is die aangeleentheid nou na die Hooggeregshof van die Staat geappelleer.
Weereens het Fort St. Vrain die res van die wêreldwye kernkragbedryf met sy buitengewone lae radiologiese blootstelling van personeel geklop. Die totale blootstelling wat Fort St. Vrain-personeel in 1984 ontvang het, was 3.11 persoon rem. Dit verteenwoordig 'n toename vanaf 0.95 persone rem wat in 1983 ontvang is, maar is steeds ver onder die bedryfsgemiddelde vir Ligwaterreaktore. Hierdie grafiek beeld die vergelyking van blootstellings vir PWR's, BWR's en Fort St. Vrain deur hierdie tydperk uit.
Die toename in 1984 by Fort St. Vrain is toe te skryf aan beheerstaafaandrywingonderhoud en vooropknappingswerk, met die erkenning dat die formele beheerstangaandrywingopknappingsprogram eers vroeg in 1985 begin is.
Ons het in die verlede teëspoed teëgekom. Hy is tans betrokke by 'n groot evolusie met betrekking tot omgewingskwalifikasies van toerusting. Ons sal ongetwyfeld in die toekoms met ander ewe uitdagende probleme gekonfronteer word. Nietemin bly die Staatsdiensmaatskappy verbind tot Fort St. Vrain en tot die tegnologie en ervaring wat dit tot die kernbedryf kan bydra.