Kinders wat skool toe stap en fietsry, het die afgelope 20 jaar afgeneem. Shutter
Kinders regoor die wêreld was nog lank nie op skool nie, en hierdie lang afwesigheid van die daaglikse roetine het baie van ons die kans gegee om na te dink oor wat moet gebeur as skole weer oopmaak. Een manier om enkele van die voortslepende probleme van die pandemie aan te spreek en terselfdetyd 'n verskil aan die lewens van kinders en die gesondheid van die planeet te maak, sou wees om meer 'aktiewe pendelary' aan te neem. Dit is bloot stap, fietsry, fietsry of scooter skool toe, eerder as om gery of openbare vervoer te neem.
Nie so lank gelede nie was die stap van die skool af. Om op hierdie manier aktief te wees, is noodsaaklik as ons wil hê dat ons kinders gesond moet wees ten opsigte van fiksheid, welstand en liggaamsvetvlakke. Dit het ook verminder afhanklikheid van fossielbrandstowwe en lugbesoedeling deur verkeer, wat ons gesondheid en die omgewing bevoordeel. Nuwe studies het reeds aangetoon dat luggehalte in stede regoor die wêreld verbeter het, aangesien besoedeling deur motors aansienlik verminder het as gevolg van die pandemie.
Maar wat die media- en openbare beleid betref, is die neiging om te val volwassenes aktief te wees in hul daaglikse pendel. Byvoorbeeld, die Britse regering verlede week mense aangespoor om meer te fiets en te stap om, waar moontlik, weer openbare vervoer te vermy as hulle sou moes terugkeer werk toe.
As u jong mense oor die hoof sien, het die afgelope jare 'n onsigbare krisis van onaktiwiteit geskep. In baie lande neem aktiewe pendelary na skool aan die afneem. ons navorsingsnetwerk van 49 lande onlangs gevind dat slegs 'n minderheid van die kinders skool toe stap, fietsry of bromponie doen, en dinge word erger as beter.
Byvoorbeeld, in Skotland, wat tipies is van die meeste lande met 'n hoë inkomste, is daar ongeveer die helfte van die laerskool kinders doen deesdae iets aktiefs om skool toe te gaan. Hierdie getal val geleidelik met ouderdom onder hoërskoolleerlinge. Oor naweke is die vlakke van fisieke aktiwiteit selfs laer, wanneer dit selfs meer waarskynlik is om met die motor te reis.
Hierdie teleurstellende navorsingsbevindinge duur voort, ondanks 'n beleidsomgewing wat gewoonlik aktief is vir aktiewe pendel in Skotland. Soos in soveel lande met hoë inkomste, spruit die probleem uit a kombinasie van dinge: 'n gebrek aan implementering van beleid, 'n motorafhanklike kultuur en ouers wat huiwerig is om hul kinders toe te laat om skool toe te stap of te fiets.
'N Aktiewe pendel is 'n gesondheidsverbeterende aktiwiteit wat bestaan ​​uit fisiese aktiwiteit van matige tot sterk intensiteit (MVPA - aktiwiteit wat die hartklop verhoog). Kinders en jong mense op skoolgaande ouderdom benodig elke dag minstens 60 minute MVPA vir gesondheid en welstand, maar wêreldwyd klein minderheid bereik hierdie beskeie aanbeveling.
ons navorsing by meer as 6,000 kinders en adolessente wat skool toe gaan of fietsry, het bevind dat dit gemiddeld ongeveer 17 minute MVPA per dag vir primêre leerlinge en 13 minute MVPA per dag vir sekondêre leerlinge voorsien. Dit kan dus 'n reële bydrae lewer tot die bereiking van daardie minimum van 60 minute MVPA per dag.
Goeie gesondheidsgewoontes moet jonk begin. Shutter
Dividende vir gesondheid en omgewing
Daar is ander belangrike voordele vir 'n aktiewe skoolpendel. Die opgehoopte MVPA sal hê opvoedkundige voordele ook omdat matige tot lewenskragtige aktiwiteite soos hierdie 'n aantal kognitiewe prosesse stimuleer leer verbeter. Hierdie bewyse alleen behoort skole en gesinne 'n baie groter aansporing te gee om aktiewe pendelary by hul kinders aan te moedig.
Daar sou ook wees indirekte omgewingsvoordele. Meer kinders wat meer gereeld aktief pendel, sal die gebruik van motors en die gepaardgaande koolstofvrystellings verminder. Dit sal ook hul nuuskierigheid stimuleer en lei tot 'n groter waardering vir die buite-omgewing.
Hulle sou hul gemeenskap en die geografie van hul omgewing baie beter leer ken. Kinders moet weet hoe hulle kan kom as hulle nie op motors vertrou nie. Dit is belangrik vir hul onafhanklikheid en help om veerkragtigheid en selfvertroue op te bou.
ons navorsing in die Global Health Alliance vir aktiewe gesonde kinders het voorbeelde van goeie praktyke geïdentifiseer waaruit ander lande kan leer. Japan het die hoogste persentasie aktiewe jong pendelaars onder lande met hoë inkomste, by ongeveer 90% van die kinders. Dit is bereik deur die wetgewing van 1953 wat vereis dat kinders plaaslike skole moet bywoon, wat stap of fiets na skool die kulturele norm gemaak het.
Momentum wat ontwikkel is deur die onlangse protesoptrede oor klimaatsverandering en die COVID-19-pandemie, het ons 'n gulde geleentheid gegee om aktiewe gesonde gewoontes by ons kinders te vestig. Hulle kan sien stap, fietsry en ander maniere om skool toe te kom wat nie motors - of op die oomblik openbare vervoer - behels nie, is 'n nuttige manier om hul betogings en bekommernisse in praktiese daaglikse optrede te omskep.
Jongelinge moet ondersteun word deur wetgewing en belegging in eerste voetgangersbeleid, fietsryskemas en snelweë. En ouers moet hul kinders bevry van die versmorende tirannie om oral heen gery te word, in plaas daarvan om 'n meer aktiewe en interessante alternatief te kies om skool toe te gaan. Die lewe na hierdie virus moet nie gedagtes na 'normaal' terugkeer nie - ons moet beter doen vir ons kinders se gesondheid en ons planeet.
John J Reilly, professor in liggaamlike aktiwiteit en openbare gesondheidswetenskap, Universiteit van Strathclyde en Mark S. Tremblay, professor in pediatrie in die fakulteit geneeskunde, L'Université d'Ottawa / Universiteit van Ottawa