Op ’n trein op pad na die Poolse hoofstad; Warsaw sit ek en wieg heen-en-weer terwyl ek by die venster uit staar en soos die woude verby flits, probeer inkyk. Soos wat ’n eerste blog oor Pole sou wees om die ‘siel van die volk’ soos die Pole daarna verwys, te beskryf – in te kyk. Want al kan ek niks sien nie, voel ek hierdie woude, hierdie velde, hierdie landskap, hierdie volk se fluistering in spore, wat daagliks getrap word en spore wat lank reeds vergaan het. Maar helaas drie maande is onvoldoende. Nuwe plekke is wel besoek, anders as om dit te google, is daar die aanraking, die reuk, die sien, maar ook die gevoel wat ervaar word. En so ook die ontmoeting van iets binne jouself wat nooit ontdek was nie, of dalk vergete was. Pous John Paul II, die Poolse Pous het in 1979 aan ’n besoek aan Warsaw gesê; “I wish to kneel before this tomb to venerate every seed that falls into the earth and dies and thus bears fruit. It may be the seed of the blood of a soldier shed on the battlefield, or the sacrifice of martyrdom in concentration camps or in prisons. It may be the seed of hard daily toil, with the sweat of one’s brow, in the fields, the workshop, the mine, the foundries and the factories. It may be the seed of the love of parents who do not refuse to give life to a new human being and undertake the whole of the task of bringing him up. It may be the seed of creative work in the universities, the higher institutes, the libraries and the places where the national culture is built. It may be the seed of prayer, of service of the sick, the suffering, the abandoned—‘all that of which Poland is made’.” Al hierdie aspekte wat Pole vorm lei my na die digters, om hul te ontmoet, om na hul fluistering te luister, om dalk iets van die land se gees te ontmoet.
(Vertaal deur Joanna Trzeciak) Met die objektiewe blik op oorlog, wat tog so brutaal ironies is, herinner die digter lesers aan spore wat neergelê is. Al stap die tyd aan. En die ‘siel van ’n volk?’ Szymborska se gedig: “Few words on the soul” eindig met die strofes:
Drie maande in Pole is maar net genoeg om te weet waar om toiletpapier en wodka te koop. Daar is tog ’n herwaardering vir dit wat my bekend is: boerewors op die spyskaart by die Suid-Afrikaanse Nasionale dag wat deur die SA ambassade gereël is. En nou en dan is daar al in die spoor getrap en ingekyk, vlietend: ’n vrou wat met trane in haar oë langs my op die trein inskuif, en haar hande die rosekrans vashou en aan krale vaskleef, soos sy ’n geliefde op die stasie laat gaan. Die gretigheid van eerstejaar Poolse studente wat lag soos hulle ‘g’ in Afrikaans probeer uitspreek. Die trane van die sterk man na Pole uitgeskakel is in die Euro 2012 voetbal toernooi. Die geduld van die ou dame as ek Poolse worsies bestel en verleë probeer dziękuję (dankie) sê, die ou plein in Poznań met klipstegies wat soos are uitvloei en spore van geboue wat die oorlog oorleef het, grou geboue wat spore van kommunisme dra en die kerkklokke stiptelik saans om nege.
Some – thus not all. Not even the majority of all but the minority. Not counting schools, where one has to, and the poets themselves, there might be two people per thousand. Like – but one also likes chicken soup with noodles, one likes compliments and the color blue, one likes an old scarf, one likes having the upper hand, one likes stroking a dog. Poetry – but what is poetry. Many shaky answers have been given to this question. But I don’t know and don’t know and hold on to it like to a sustaining railing. (Vertaal deur Regina Grol)
Tags: Wislawa Szymborska	Monday, June 18th, 2012 |
June 18th, 2012 at 2:07 pm Stunning Karen! Ek sien jou Desember! Dan gaan koop ons Wodka iewers en klim by die verkeerde stasie af. Liefde uit die Koue Kaap. x
June 18th, 2012 at 5:36 pm Karen, dit klink vir my of jy besig is om diep spore in Pole te trap saam met al die ander spore! Jou skrywe is baie mooi.
June 18th, 2012 at 11:56 pm Interessante blog Karen. Ewe interessant om te sien dat die boerewors deur die Amerikaanse Marriot hotelketting gemaak is!
June 19th, 2012 at 4:43 pm Dankie Leon. Dit is interessant, ek verneem die eienaar van die Marriot in Warsaw is met ‘n Suid-Afrikaner getroud, die dat die SA ambassade hulle genader het vir die funksie.
June 30th, 2012 at 12:08 pm Sterkte Karen! Twee kuiers in Posnan verlede jaar (drie maande elk) was ‘n belewenis – eerste gedurende die somer en laaste gedurende November/Desember/Januarie. Fantasties. Die anderkant van die gordyn met ander oë bekyk. Maak seker dat jy gerat is vir al die konsentrasiekampe – jy sal hulle MOET besoek!!! My lewe sal nooooit weer dieselfde wees na besoeke aan die meeste nie … Groete aan Tertius, Jo, Robert, mis die lekker Afrikaans praat daar met hulle, tussen die soms onuitspreeklike Poolse klanke!
July 2nd, 2012 at 2:28 pm Dankie Antoinette, ek sal verseker jou advies volg en sal vir almal hier groete stuur!
July 10th, 2012 at 1:07 pm Jimmel Karen, maar jy skryf goed! Dit voel sommer asof ek self op daai trein tussen Warskou en Poznan sit! Natuurlik met die behulpsame en vriendelike Pole!
July 11th, 2012 at 12:17 am @ Rasheeda, dankie jy ken Pole en kyk mooi na ons Suid-Afrikaners!