Soos vreemdelinge en elke persoon in ons pad, raak ons ​​kennisse en vriende om 'n rede. Meer akkuraat trek ons ​​hulle. Soms verskyn die redes voor die hand liggend, soos wanneer 'n vreemdeling ons aanwysings in 'n onbekende omgewing of 'n vriend gee, help ons in 'n krisis. Ander kere is die redes glad nie duidelik nie en kan dit maande of jare aanbreek, soos wanneer 'n vreemdeling die straat oorsteek, vir ons oënskynlik geen rede het nie, of 'n vriend word beskaamd oor iets minuscule en hang aan ons vas.
Ons hoef nie skuldig te voel oor hoe mense in en uit ons ervaring weef nie. Soos Eva Bell Werber sê in Die Reis Met Die Meester, "Hulle is in u kringloop van ervaring en het u pad vir 'n doel oorgesteek."
Wat die onmiddellike of diepgaande redes betref, kan ons seker wees van een ding: ons lok verhoudings met kennisse en vriende, soos dié met almal, om te leer. As ons nie van een persoon leer nie, sal ander met soortgelyke eienskappe, eienskappe en selfs haarkleur tot gevolg hê. Hulle sal ons laat groei, ons gevoel van goed bevorder, ons liefde uitbrei en ons leer om te vergewe.
Ons moet ook weet dat slegs 'n paar mense regte vriende is. So weet ek: tyd verby tussen kontakte maak nie 'n spul van verskil nie. Nie een van julle hoef ooit verskonings te maak nie. Maak nie saak hoeveel tyd geslaag het nie, wanneer jy weer verbind is, kan jy skaars praat vinnig genoeg om alles wat jy wil deel te deel. 'N Vriend wat ek nie van ses maande gehoor het nie, het dit perfek opgesom. Sy het geskryf, "Geen verskonings nie. Tyd tussen e-posse maak nie saak nie. Vriende is vriende. Tyd tussen enigiets maak nie saak nie. '
Baie mense is kennisse. Ons het aangenaam, selfs nabyheid, maar nêrens naby die intimiteit en spoedige vreugde om met 'n vriend te wees nie. Bekendmakings duur nie so lank as vriende nie - daar is niks soliede wat aansluit en onderhou nie.
Op een dag roep niemand van julle terug nie. Dit is 'n sein: Wanneer die "gebruik" van 'n sekere persoon voltooi is, in ons leer, ontvang en gee, word daardie persoon uit ons lewens verdwyn.
Ons moet onseker wees oor of hierdie persoon ons voortgaan om te koester of nie.
Soos ons groei in begrip en bewussyn, val sommige mense af. As ons probeer om 'n ou vriendskap op te wek, is dit gewoonlik stil en ongemaklik. Op die vakansie, as jy nostalgies voel, het jy al ooit spontaan jou beste-vriend-in-die-wêreld se hoërskool gebel wat jy nie in 30-jare gesels het nie? Wat gebeur? Klein praatjies, uitruil van kinders se koptelling, te veel herhalings van "Hoe gaan dit met jou?" En "Hoe goed om jou stem te hoor!" Ongelukkig moet jy erken dat die magie verdwyn het, waarskynlik nie lank nadat die lockers gekry het nie. uitgesaai.
'N Vriend het my herinner aan die wysheid van die anonieme aanhaling: "Moenie bekommerd wees oor mense uit jou verlede nie. Daar is 'n rede waarom hulle dit nie vir jou toekoms gemaak het nie. '
Vergewe daardie voormalige vriend om nie meer jou maat te wees nie. Vergewe jouself vir die verbygaande gevoel van verraaite lojaliteit en jou onvermoë om die ou nabyheid en maklike pret te herwin. Jy het albei op verskillende maniere verander en gegroei, verskillende paaie gereis, verskillende keuses gemaak. Oorsig die foute en gememoriseerde onreg, wees dankbaar vir die voormalige kameraadskap en vreugde, en seën daardie vriend vir die hulp en liefde wat jy in die ou tye aan mekaar gegee het.
Ware vriende, aan die ander kant, kan meer soos familie voel en is vir baie van ons. Alhoewel sonder bloedbande, voel ons dikwels meer aan vriende op meer vlakke as aan familie. Trouens, ons lok gereeld vriende met eienskappe wat ons wens ons familielede het.
Vriende, natuurlik, is die mense waar ons 'n siel verband met voel. Ons is gemaklik, ontspanne, praat en onbeskaamd om ons mees geheime gedagtes te erken. Behalwe om hul maatskappy baie te geniet, help ons hulle onophoudelik, en hulle doen dieselfde, om ons in ons belaglike drome, doelwitte of planne aan te moedig. As ons kwaad vir hulle is, is ons nie net teleurgesteld nie, en soms ontstel ons hul gedrag, maar ook baie boos op hulle. In vergelding kan ons dinge doen of sê wat ons betreur. Daar is 'n beter manier om te reageer.
Vergewe huidige vriende vir 'n aksie wat jy as dislojale, onaangenaam, onbedagsaam, dom of enige ander afwykende en teleurstellende byvoeglike naamwoord wat jou woede dikteer, gemerk het. Onthou dat hulle ook leer en groei - en albei is maniere vir mekaar se groei. U is vir 'n rede saamgebring - en waarskynlik meer as een.
Om te vergewe hoef jy nie 'n deurmat te word nie. Oefen die stappe hieronder. Hulle is van toepassing op enige verhouding en is veral effektief met vriende, want ons bring gewoonlik 'n bietjie minder bagasie hieraan as aan ons verhoudings met ouers of vennote.
Die eerste stap is uiters belangrik. Dit stel die toon vir die ander en verseker dat jy hulle in die regte gees sal voltooi.
1. Mediteer liefde, suiwer liefde, suiwer liefde. Vergeet jou seer, jou woede, jou ontnugtering. Vergeet jou vriend. Net bad in die liefde.
2. Vra jou innerlike stem (Ja, dit wag daar vir jou) wat jy gedoen het om te veroorsaak of by te dra tot die situasie. Miskien was dit iets wat jy nie gedoen het of sê of misluk het om dit duidelik te maak nie. Miskien het jy 'n gemengde boodskap gestuur. Soos jy oop word vir openhartige introspeksie, sal antwoorde kom. Skiet hulle neer om hulle te onthou.
3. Vra jou stem wat jy volgende moet doen, wat om te sê, watter stappe om te neem. Luister en gehoorsaam. Jy sal hoor.
4. Jy mag dalk oorweeg om die situasie te ontslaan of gedrag, maak nie 'n groot deel daarvan nie. Net jy weet of jy dit kan doen sonder om op jou te knik of as dit 'n plooi is om jou vriend te vermy. My liggaam vertel my altyd dat ek die episode moet konfronteer, van 'n swaar in my bors tot 'n grys gevoel wanneer ek aan my vriend of ons ruil dink. As jy eerlik in jouself geen woedende woede kan vind nie, selfs 'n bietjie geïrriteerdheid of swaarkry, en as jy regtig rustig voel om dit te laat gaan, laat die voorval jou met vrygewigheid en vriendelikheid rol.
5. As jy nie daardie punt kan bereik nie (en die meeste van ons kan nie), dan is dit tyd om dit met jou vriend uit te spreek. Ek beveel aan dat jy vooraf notas maak oor wat jy wil sê. Voorbereiding help jou om te blabbering, blathering of blasting.
Kies 'n rustige plek, verkieslik nie per sms-boodskap (ter wille van die hemel nie!) Of selfs oor die telefoon-te veel kans vir ontduiking en verswakking. Voorwoord wat jy gaan sê met die versekering van volgehoue ​​liefde en jou enigste doel om lugverruiming en versterking van die verhouding.
As jy nou die bogenoemde stappe gevolg het, moet jy jou woede ontbind. Skep jou grief slegs in terme van jou gevoelens. Moenie toelaat dat jy beskuldigings of eise vir verduidelikings gee nie. Laat jou vriend dan toe om te reageer.
Volgende, luister. Jou vriend se voorneme kan heeltemal teenoorgestelde wees van die aanname wat jy gemaak het en het jou woedend gemaak. Jou vriendin kan ook 'n paar greep oor jou uitspreek. Asem diep in en luister sonder om na jou eie verdediging te spring of om selfbeskermende rasionale te lewer.
Einde deur te pleeg vir nuwe aksies. Byvoorbeeld, jy kan beide belowe om nie met seer te reageer as die ander slegs met 'n derde vriend wil uitgaan nie; om beter op te tree in situasies wat misverstand veroorsaak het ("Goed, ek sal bel as ek laat gaan." "Ek sal jou dogter nie meer dissiplineer nie."); Om gevoelens dadelik te lug sodat jou griewe nie opbou en opbou nie. Uiteindelik, eet iets lekker saam, en as jy verskuif, knuffel.
'N Les in liefde: Vergeef My Vriend Jen
Soms eindig die storie nie so gelukkig nie. Soos ek vroeër gesê het, mag vriende se belange of groei dalk nie tred hou met ons s'n nie. Ten spyte van die duur van die vriendskap, ryk geskiedenis of bevrediging, moet jy soms die realiteit in die gesig staar dat die vriendskap nie meer werk nie, en óf jy of jou vriend doen iets om dit heeltemal te bevredig.
Ek het 'n pynlike les oor vriendskap en eerlikheid geleer met 'n vriend wat ek 'n paar jaar gelede deur 'n skryfkritiekgroep ontmoet het. Jen was belaglik, uiters intelligent, kwaadaardig snaaks, en op 'n oomblik se kennisgewing, altyd gereed vir nuwe avonture. Op baie Saterdae neem ons 'n bus in die middestad, stap af soos ons lompe gedikteer, roomys en etniese kos koop, en eet soos ons geloop het en verwonderd was oor die stad se veranderende argitektuur. Ons sal slegte opmerkings uitruil oor die mense wat verby gaan en kwaadwillige pontifikasies oor lewe, kuns, ons skryfwerk en die ander, natuurlik minderwaardige skrywers in ons groep, uitreik. Ons het so gelag dat ons gereeld moes ophou om te leun teen 'n lamppaal en vang ons asem.
Een nag het die telefoon gebel. Ek het daarvoor gegryp en op die klok geklim: 2 ek was Jen. Ek het gedink, my God, wat het gebeur? Sy het vrolik gesê: "Hi! Ek wou hallo sê. Kan jy praat? 'Sy het nooit daardie uur geroep nie, en ek was geskok, maar het voorgehou dat ek nie omgee nie. Nadat sy haar dag se aktiwiteite en haar kat se bedrog vertel het, het ons goeie nag gesê. Ek was so kwaad, ek het skaars geslaap.
Drie dae later het ons middagete bymekaar gesit in 'n plaaslike restaurant. Toe ons ons koffie klaar gemaak het, het ek die oproep gebring en haar gevra om nie meer te bel nie. Ek het van haar verwag om te knik, skouer en sê: "Seker, ek verstaan." In plaas daarvan is ek boul oor wat gebeur het.
Sy het begin met 'n skreeu van woorde in 'n hoë stem wat ek nog nooit gehoor het nie, soos 'n kind vas met 'n mes. Mense het gestaar en ek het probeer om haar te kalmeer, maar toe ons die restaurant verlaat het en na ons omgewing geloop het, het sy die spruit aangehou en skaars geag en nie omgee wie gehoor het of wat hulle gedink het nie. Ek kon nie 'n woord kry nie, want sy het voortgegaan met die skreeuende vloed van beskuldigings van my en vloeke en beskuldigings van die res van die wêreld omdat sy haar nie verstaan ​​nie.
Daarna het Jen my telefoonboodskappe nooit beantwoord of my weer gebel nie. Uiteindelik het ek opgehou om boodskappe te verlaat.
Vir 'n lang tyd het ek my gevra wat ek anders kon doen. Nadat ek uitgevind het dat haar laat-nag-oproep nie 'n noodgeval was nie, kon ek haar dadelik gevra het om dit nie weer na 10 te doen nie. Ek kon vir myself erken het dat sy ongevoelig en onbedagsaam was. Ek kon haar die volgende oggend gebel het en haar vertel hoe ek gevoel het. Haar reaksie was dalk soortgelyk, maar dit was waarskynlik slegter omdat ek drie dae later dit opgedoen het, 'n mate van my eie gebrek aan moed.
Natuurlik was dit ook Jen se keuse om te reageer soos sy gedoen het. Sy het my enkel versoek (nie onredelik) beskou as 'n negasie van alles wat goed is oor ons vriendskap, 'n totale uitwissing van my liefde vir haar en 'n uitwissing van haar baie waarde as 'n persoon.
Ek het later besef ek het Jen nog nooit geken nie, maar ek het gedink. Dit was duidelik dat sy baie versteur was oor iets wat baie naby aan haar vivaciteit onder die oppervlak gebrou het. As ek terugkyk, sien ek nou dat sy groot emosionele probleme gehad het, en my kritiek moes 'n traumatiese vroeë kinderjare van verwerping veroorsaak het.
Alhoewel ek nooit weer die kans gehad het om weer regstreeks met Jen te praat nie, het ek haar vergewe omdat ek haar sielkundige probleme en myself geglo het asof sy meer volwasse was as wat sy gedemonstreer het. Ek het myself ook vergewe dat ek nie meer regop en onmiddellik optree nie.
Ek is gehelp deur die stappe wat ek vroeër aan jou gegee het, te gebruik, veral omdat Jen omring is deur 'n aanvaarbare, lewendige lig, alle emosionele littekens genees, alle onsekerhede vermink. Ek beeld myself in dieselfde lig, wat liefdevol uitbrei om ons albei te omhels, en ek sien ons hou hande en glimlag op mekaar.
Liefde, uiteindelik, is waaroor vergifnis gaan. Liefde werk wanneer ons iemand daarvoor bedink en dit aan hulle voorstel. Dit werk selfs vir diegene wat ons regverdig verwag, van ons moet liefhê, ons aanvaar ons liefde, en van wie ons 5,328-redes kan noem wat wys hoe hulle ons nie liefhet nie.
Dus, met kennisse, voormalige vriende, huidige vriende, en selfs vriende om te kom, projek net liefde, dink net liefde. Ken jou en hulle word op die regte tyd na jou regte vergadering gelei. Jy kan nie "foute" maak nie, want alles is vir leer. Weet dat u uitruil en onderlinge leer slegs geseën kan word.
Aangepas van Noelle Sterne, Vertrou jou lewe: vergewe jouself
en gaan na jou drome (Unity Books, 2011).
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Bekendmakings en Vriende: Aanvaarding en Vergifnis