Versindaba » zandra bezuidenhout
Later studeer sy verder aan die Universiteite van Stellenbosch en Leiden en in 2005 behaal sy ’n doktorsgraad in eietydse poësie van Afrikaans- en Nederlandstalige vroue. Sy publiseer ook kortverhale, artikels, rubrieke en resensies. Haar debuutbundel dansmusieke (2000) is met die Ingrid Jonkerprys bekroon en die tweede bundel Aardling verskyn in 2006 by Protea Boekhuis.
Ek het nie reg gemaak met jou nie Pa
wou nie dat jy by my in-kyk nie
het weggeskram van alle praat
en aan-raak met `n stywe rug vermy
die wig wat tussen ons sou bly
tot met jou sterwe vroeg in Mei
toe jou gesig so naby was
wou ek verduidelik
in die halflig van `n dodekamer
dat ek bang was
dat jy my drif sou ken.
Ek het gesien hoe jy al-wetend kyk
jou oë tergerig as jy my toevallig teëkom
hoe ek in die gang jou blik ontduik
wanneer `n kêrel aanklop voor die dans
jy het geweet hoe ek al vroegaand liggies sweet
en dat die polsing van die trom en basviool
die glytoon van saksofoon
my oor die rand sou stoot
tot in die nag `n warm hand
die bandjies van my flambojante rok
laat glip oor die sonbruin skulp
van skouers en hals
tot alles kartelend oop was
hoe ek en hy uitasem
die ritme van die nag sou ry –
want jy was self `n sater van `n Pa
die tekens het jy immers
op jou vingerpunte saamgedra
voortaal en spel was vir jou mooi
ja jy het geweet
alles was uitgeknip om te verlei
ek het jou skrams gegroet
die geur van Worth-parfuum
het in die gang bly hang
toe jy so skuinskop
in die voordeur agterbly.
Ek het nie reg gemaak nie Pa
omdat jy naby was
en uit dieselfde seebamboes gesny.
© Zandra Bezuidenhout. Mei 2011
`n fluitjie en `n vlag
`n kruppel kondukteur
wat met die wa se eerste ruk
kaartjies met troebel oë knip.
Firgrove Faure flits die borde
Parow Goodwood Mutual Maitland
`n graftegordel vang die vroeë lig
die krematorium sal aanstons rook
fabrieke met gebreekte ruite
brokkel die dag
dan moer die stad jou sag
as treindeure by Woodstock klap
hyskrane kopspeel aan die hawekant
en `n klipkolos se onderbuik
hom aanvlei teen `n sissende perron.
Klein Babel van die Kaap kry lyf
die stasie ruik na kom en gaan
kruiers spreek in tale
smouse en predikers bedien die woord
aan reisdronk passasiers
wat desondanks die spoor kwytraak
voëlvry aanland op die breë weg
beur teen die wind
verby die twaalfuurknal
`n laan van luste vind
skaduryk vir dié wat ingaan
tussen duiwepare in `n tuin.
© Zandra Bezuidenhout. Jan. 2011
Teen laatlig tel iemand skulpe op
herken in perlemoer
die glans van oesters en alikruk
wat aanspoel uit `n voortyd
vol bloublasies en maalgate en wier.
Hoogwater stoot `n amber vrag
tot in die baai se skoot
verby die spleet
waar anemone soos loperige mane
swel agter glas.
In die omslag van die branding
saai ‘n vuurtoring by Simonstad
sy dobberspoor van lig;
kuslangs hou duin op duin
die nagloed vas.
© Zandra Bezuidenhout. Maart 2010
proe ek pruime
proe ek Pêrel
droom ek `n oupa
met `n somerhoed
voel ek die middag
sagsuis deur die blare
hoor ek hoe pit na pit
klik teen die bodem
van `n warm blik
© Zandra Bezuidenhout. Feb. 2010
Wanneer jy praat, hoor ek
iets subtieler as jou woorde;
ek hoor die mikrotone
wat bewe tussen sillabes
en die ritmes wat skuil
tussen jou sinne.
Intiem soos asem
raak jy my aan
wanneer jy praat.
© Zandra Bezuidenhout. Feb.2010
Weer probeer ek jou skryf
bultige een met die lang wit bene
voor wie ek my klein moes dink.
Al jare swerf jy oor toendras
waar spikkels klank
mekaar met dowe asems roep.
Kom nou, Pa,
laat die poollig jou oopspieël
voor jou ongepoetse kind
tot ys versplinter om die murg
wat ons albei vermoed.
Staan nader, dat ek jou hartlik kan groet.
In die legitieme niemandsland
van tussentyds vertoef
leef liminales sans plot en plan
op soek na nuwe narratiewe
tot anderkant inisiasie
hom grensend aankaart:
kreool op ‘n alternatiewe stasie.
© Zandra Bezuidenhout. Julie 2009
BRIEF AAN OOSTENDE
O wintergloed van gesteelde son
en sagte branding aan die kus;
verslawende loomheid van meeue
en mense met musse,
wandelende bene in rye
al skaduweënde op die promenade.
O lug, o flikkerende dag!
Oostende, in jou naam klink `n gedig
langs die boë en pilare van gaanderye
tussen skimme van vroue met pelse en brille
naas waardige here met wandelstok en hoed
genietende van vis en die vonkel van wyn
in geselskap van digters, musikante en skilders.
O dag van tintelende sfeer
aan ‘n hemelse hawe –
gebaai in perlemoerlig van Vlaandere,
ek sien jou nog terug!
© Zandra Bezuidenhout. Junie 2009
Veegsels wind wat blaai
in lokke van `n wilger
voel deur die langgras
vou die middag om uitgestrekte bene
van `n stoel en in die wingerd
skroei die somer tot aan die einder
waar in singtaal van sigeuners
stemme styg en draal
maar ingeskemer agter klip en vaalgroen luike
dryf die droom van kronkelmuurtjies, boorde
en `n pad wat swaai na Nîmes, Uzès of Avignon.
Sipresse klad die dag. Skadu’s staan
soos naalde na die noorde
tot vroegaand seelug oor die heuwels
die dagdroom blus.
`n Bries gaan teen die donker lê.
Die toppe van `n rankplant roer
as op `n klein terras by wyn en brood
ons aan mekaar se sagte lag vergaan
aan bonhomie en swaar aromas
lui soos die landskap lui is
hoe sinnelik verloop `n somer
in die hart van die Midi.
© Zandra Bezuidenhout, Maart 2009
dit was die jaar van Cliff Richard
seven singles jukebox die Beach Boys
en ons Kaliforniese klone almal seventeen
meisies draairoomysies in wit swembroeke
jongmans pronkvoëls op ‘n melkwit strand
bries van Brylcream en kokosolie
skouers dye twaalfuurblink gesmeer
lippe koraal-oranje langs flikkerwaters
dieper in die deining ons twee
wat skommel op ‘n binneband
met druppels son en water in ons wimpers
ons hare plaksels gladde seegras
bruingebrand en lieflik vir mekaar
tot ná die springgety
as in die aand die wind
ons afkoel in die duinesand