Resensie: Pippie Langkous
Die verhale van Pippie Langkous is nie onbekend in Afrikaans nie. Nerina Ferreira se vertaling van die drie Pippie Langkous-boeke het in 1974-1975 vir die eerste keer verskyn. Die heruitgawe van die boeke is egter goeie nuus.
Lindgren het byna onmiddellik in Swede sukses behaal met die eerste Pippie Langkous-boek in 1945. Vandag is Pippie steeds een van die gewildste kinderkarakters in jeugfiksie reg oor die wêreld.
Pippie, die dogtertjie met die rooi boksterte en die snaakse klere deurbreek alle norme en het daarom dikwels oor die jare haar grootmense se misnoeë op die hals gehaal. Maar Pippie het haar nooit daaraan gesteur nie en verower vandag nog kinders se harte.
Pippie is onafhanklik en onkonvensioneel. Haar troeteldiere is 'n perd en 'n kat. Haar ma is dood toe sy 'n baba was en haar pa is 'n "mensvreterkoning" wat op die see vaar. Daarom woon sy alleen in haar huis, Winderuis. Sy is ryk (sy het 'n groot tas vol goue munte), slordig en hoef na geen grootmens te luister nie. En sy is sterk: na liggaam en gees. As haar perd in haar pad is, tel sy hom sommer op en sit hom eenkant neer. Sy laat haar deur niks onderkry en ontbloot die skynheiligheid van sommige grootmense (al is hulle belangrike gesagsfigure) sonder skroom.
Lindgren het met die Pippie-stories doelbewus 'n bres geslaan vir die kind wat volgens haar dikwels in 'n ondemokratiese en onmenslike situasie verkeer. "I write to amuse the child in within me, and can only hope that other children may have some fun that way too," sê sy in 'n onderhoud. Dit kry sy steeds reg. My sestienjarige dogter het die drie Pippie-boeke verslind omdat Pippie "oorspronklik is, altyd nuwe idees het en pret is".
Geen kind, oud of jonk, mag die voorreg ontsê word om Pippie Langkous te leer ken nie.
Astrid Lindgren (vertaal deur Nerina Ferreira); Pippie Langkous (ISBN 0 7981 4292 8), Pippie Langkous in die Suidsee (ISBN 0 7981 4294 4) en Pippie Langkous gaan aan boord (ISBN 0 7981 4293 6); Human & Rousseau.