En Hy het die Skelfsee gedreig, sodat dit opgedroog het, en hulle deur die watervloede laat gaan soos deur 'n woestyn.
Die verskil is dat die gebeurtenis by die uittog nie 'n oordeelsdaad was oor die skepping nie, terwyl dit hier in Nahum wel die geval is. Dit roep ook Openbaring 20: 11 by mens op. Daar staan geskryf dat die aangesig van die Here so is dat sowel die aarde en die hemel sal wegvlug as die Here verskyn met die wederkoms.
In die boek Openbaring staan dit in die verlede tyd geskryf, omdat Johannes die vervulling van die einde sien:
Die grondgedagte is dat daar niks is wat teen die Here se toorn bestand is nie. Dit gaan nou hier vir die aandag van die Here se vyande, en vir die volk wat sy uitverkorenes verdruk.
Die saak is dringend en ernstig. Die dag van die Here kom. Sy weg is in 'n warrelwind en storm, en die wolke is die stof van sy voete. In hierdie beskrywing word die onmeetbare majesteit van God geteken.
Die berge het rondgespring soos ramme en die heuwels soos lammers. Wat is dit met jou, o see, dat jy vlug?
Die hoofgedagte van Nahum se profesie sover is dat die koms van die Here gaan wees om te oordeel, en dat dit die grootste verskrikking van alle tye gaan wees. Die verskrikking vergroot as ons besef dat hierdie profesie leer dat die Here nie net buite die grense van sy land gaan skoonmaak nie.
Die betekenis vir ons is dat die Here met die wederkoms die hele wêreld met al sy volke gaan suiwer.
Dit gaan 'n oomblik van verskrikking wees in alle opsigte. Daardie dag kom beslis, al kan ons nou nog nie sien dat die wêreld en sy mag gebreek en in angs voor God staan nie.
Wat belangriker is vir ons is dat die Here ook 'n suiwering binne die kerk gaan laat plaasvind. Libanon is mos deel van die beloofde land!
Vers 9 vra die vraag wat deur die tyd staan: Wat beplan julle teen die Here? (NAV maak dit 'n stelling dat wat ookal teen die Here beplan word, tot niet gemaak sal word.)
As dit nie so is nie, dan verloor ons tred met die tyd. Die regte tyd is dat die Here aan die kom is, Nahum het al die stof om die Here se voete gesien.
Net soos vir Juda, is die profesie ook bedoel om ons tot bekering te vermaan op elke punt waar ons teen die Here oortree.
U hoef nie die oordeel te vrees nie, want die Here leer dat Hy 'n toevlug is in die dag van benoudheid.
God ken hulle nie net by die naam nie. Hy ken hulle ook omdat Hy hulle uitverkies het, soos dit in Efesiërs 1 staan.
Hy is geslaan en gekruisig. In die laaste oomblikke van sy lewe het Hy in dieper smaad en eensaamheid verval as wat ons ooit kan wees.
Sy kruisdood simboliseer dit ook, want Hy hang tussen hemel en aarde. 'n Totale verwerpte, want nie die aarde of die hemel ontvang Hom in daardie oomblikke nie.
Ons lewe in ‘n tyd waarin baie mense in oorloë hulle lewens verloor, terwyl dit deur 'n onregverdige mensdom as reg en billik beskou word.
Hierdie dinge is besig om ons ook in te maal. Geen mens kan oor hierdie dinge nugter dink en nie 'n gevoel van beklemming om sy hart beleef nie. Maar sodra ons in die geloof daarna kyk, besef ons dat die gelowige nie deur hierdie dinge die noute ingejaag kan word nie, want die Here versorg ons. In noodtye sorg Hy vir die wat Hom vrees.
Hy leer u ook dat sy oordeel geweldig en verskriklik gaan wees oor diegene wat Hom en die verlossing wat Hy bewerk het, nie gelowig aanvaar het nie.
Maar Hy verkondig ook aan u dat die oordeelsoomblik vir u 'n oomblik van genade gaan wees, omdat Hy u sondes volkome met God versoen het. Wanneer die ongelowiges in die geweld van God se toorn verdwyn, spreek God u vry en verklaar Hy u regverdig kragtens die verlossingsdaad van die Here Jesus Christus.
Die Nagmaal is dus 'n maaltyd waar die Here u van sy goedheid verseker. 'n Sakrament waar die Here weer aan ons bevestig dat Hy deur Jesus Christus vir ons 'n toevlug is. Omdat die Here die ken wat by Hom skuil, daarom roep Hy u na die Nagmaal toe. Berei uself biddend voor sodat ons as genadelinge aan die tafel van die lewende God sy genade vir elkeen van ons persoonlik mag proe.