Hoe 'n vooroordeel teenoor die vreemde en wonderlike ons persepsie van dierebiologie skeeftrek - InnerSelf.com
Waarom die niere speel 'n belangrike rol in gesondheid en lang lewe
Kyk na die natuur as u gids om die beste van u energie te maak. Byvoorbeeld, vir 'n plant om te oorleef ...
Kom om te vang met ons chemiese Folly
Wat weet u van u endokriene stelsel? Miskien nie soveel as wat u moet nie, aangesien hoe ...
Hoe 'n gebed na die vreemde en wonderlike wenk Ons persepsie van dierbiologie
Oulik, ja, maar wat van die Afrika-waterrot? Sal Sowards / flickr, CC BY
Wat wil jy volgende jaar studeer? Die Bengaalse tier, of die Afrika-waterrat? Dit is 'n belangrike vraag, want dit lyk selde, is daar 'n impuls om spesies te ondersoek wat baie suksesvol is, talle of as "gewone" beskou word. Hierdie voortgesette momentum teenoor die vreemde, wonderlike en bedreigde kan dikwels gedryf word deur die bedreigde en eksotiese spesies wat befondsing, hoëjoernaal-impak en ewe belangrik raak, publisiteit. "Gewone", "minder oulike" spesies doen nie.
Uit die oogpunt van spesiebewaring en biodiversiteit is daar baie gesprek oor die voorkoms van die prioritisering van groot, hoogs sigbare en esteties aangename spesies oor kleiner, meer alledaagse diere. Habitatbewaring geniet tipies alle spesies wat binne 'n bewaarde gebied woon, en so vlagskip diere, wat dikwels gebruik word om voorste veldtogte en hoëprofiel navorsingsprojekte te help, help ander spesies ondersteun deur openbare steun - en geld - tot die rede te lok. Maar wetenskaplikes moet versigtig wees om nie ons planeet se ander, minder "glansryke" wesens te ignoreer nie. Hulle is noodsaaklik vir ons begrip van die biologie.
Met eindige tyd, geld en hulpbronne word voorkeur aan hierdie spesies gegee in 'n kritiese gevaar van vervolging of onmiddellike beskerming: pandas, tiere, renosters. Maar die impak hiervan op ons kennis van dierbiologie - hul fisiologie, energetika, ekologie en gedrag - is nog nie ten volle verstaan ​​nie. 'N Wetenskaplike studie oor die fisiologie van die Afrika-olifant (Loxodonta Africana), is dit onwaarskynlik dat dit grootliks inlig oor dié van die Afrika-waterrat (Dasymys incomtus) ten spyte van die feit dat hulle dikwels dieselfde habitat deel.
Inderdaad, daar is 'n kans dat ons fokus op hierdie eksotiese en bedreigde spesies ons kennis van dierbiologie vooroordeel. A onlangse hersiening onthul dat 42% van studies gepubliseer is in die geselekteerde joernale wat gefokus is op spesies wat as bedreig beskou word. Omgekeerd het slegs 4% navorsing gedoen oor diegene wat gekategoriseer is as nie bedreig nie.
Dit beteken dat ons geneig is om daardie diere te bestudeer wat sukkel om aan te pas en te verander onder die druk van menslike aktiwiteite wêreldwyd. En as gevolg daarvan spandeer ons minder tyd om te ontdek hoe meer algemene en "suksesvolle" spesies oënskynlik in staat is om hierdie druk aan te pas en te verander, asook die meganismes, eienskappe en eienskappe wat hulle in staat stel om dit te doen.
Waar moet ons kyk?
Fenotipiese plastisiteit, die vermoë van 'n organisme om sy waarneembare eienskappe te verander in reaksie op veranderinge in die omgewing, het baie verdien aandag In onlangse jare, veral in voëls.
It is voorgestel dat hierdie spesies beter kan hanteer met klimaats- en habitatverandering. Vroeë studies oor fenotipiese plastisiteit het, as miskien 'n logiese beginpunt, gefokus op die ekstremiste en atlete van die natuur, in lyn met die fassinasie om eksotiese en bedreigde spesies te bestudeer.
Voorbeelde sluit in langafstand-trekvogels soos godwits, waarvan groepe tot 11,000km oor die oop see kan migreer sonder om te stop. Dat hierdie spesies so uitgebreide en indrukwekkende migrasies kan onderneem, dui op 'n natuurlike aanleg vir plastisiteit van die liggaam se organe gedurende die jaarlikse siklus, sodat hulle so energieke uitdagende en veeleisende gebeure kan hanteer. Inderdaad, hierdie spesies toon baie geneigdheid vir verandering in hul spysverteringskanale, spiere en vetwinkels.
Ander spesies het baie vinnige veranderinge in hul trekgewoontes en roetes getoon. Klassieke voorbeelde, wat baie aandag getrek het, is blackcaps (Sylvia Atricapilla) en chiffchaffs (Phylloscopus collybita) - beide passerine voëls wat oor die laaste 50 jaar geleidelik begin het vanaf Sentraal-Europa om in die VK te oorwinter, hul migrasie na-broei na Afrika suid van die Sahara, sommige 7,000km weg te hou. Waarom hierdie ongewone spesies hierdie eienskap sal wys terwyl ander soortgelyke, naby verwante voëls met soortgelyke diëte nie ten volle verstaan ​​word nie. Meer werk is nodig op minder "buitengewone" voëls.
Tans is die omvang van hierdie buigsaamheid en wat sulke veranderinge inisieer, onduidelik. Natuurlik kan plastisiteit net so ver gaan as gevolg van verandering. Byvoorbeeld, metaboliese tempo kan nie onbepaald verhoog of verminder nie, en op 'n sekere tydstip, anatomiese faktore sal 'n beperking op watter mate van verandering moontlik is. Hierdie plastisiteit is egter nie omvattend getoets in wat 'n meer 'tipiese' of 'gewone' spesie kan oorweeg nie, en veral nie in hul natuurlike omgewing nie.
Dit is moontlik dat hierdie "normale" spesies ewe bewonderenswaardige plastisiteit in hul eienskappe kan aantoon, maar die omgewingsverskil wat sy uitstalling vereis, het nog nie ontstaan ​​nie.
Evolusionêre ekoloog Massimo Pigliucci het 'n moontlike rede voorgestel waarom daar min studies hieroor is: "Hierdie veld steun dikwels op studies wat lae-tegnologie en vervelig is om uit te voer, maar vereis steeds hoë personeelkoste en lang tydperke, 'n kombinasie wat soms moeilik is om regverdig aan befondsingsagentskappe in vergelyking met meer 'hoë-tegnologie'-wetenskap. "Verstaan ​​die potensiaal en kapasiteit vir verandering in spesifieke spesies is noodsaaklik om die antwoorde van verskillende spesies te voorspel op verwagte veranderinge in die klimaat en algemene landskap.
'N Goeie basis vir die begrip van die kapasiteit van 'n spesie wat verander kan word, kom slegs uit 'n goeie platform van goeie algemene kennis van dierbiologie, veral van die talle voorspoedige spesies wat suksesvol in 'n veranderende omgewing funksioneer. Natuurlik moet belangrike en belangrike navorsing voortgaan met bedreigde spesies, maar 'n groter en groter vooruitsig is van kritieke belang om die omvang van verandering wat plaasvind as gevolg van verskuiwings in die klimaat, ten volle te herken. "Gewone" moet nie meer 'n vuil woord wees as dit kom by wat erken en onderskryf word deur befondsers en navorsers nie.
Steve Portugal, Dosent in Dierebiologie en Fisiologie, Royal Holloway
Maan- en Sonverduisterings Maak Diere Doen Strange Dinge
Vir die meeste diere hang die struktuur van hul dag - en inderdaad hul jaar - af van die lig-donker ...
Waar is al die dooie stadduwe?
Dit lyk miskien nie soos een van die grootste raaisels in die lewe nie, maar 'n vinnige internetsoektog laat blyk dat mense ...