PressReader - Beeld: 2017-07-18 - Laat staan die swart­gal­lig­heid
Laat staan die swart­gal­lig­heid
Ons Suid-A­fri­ka­ners moet drin­gend uit die ver­lam­men­de greep van neer­slag­tig­heid en swart­gal­lig­heid ont­snap. Dit gaan net by­dra om ons erg­ste vre­se uit­ein­de­lik te be­waar­heid.
E­ko­no­me, po­li­tie­ke we­ten­skap­li­kes en sce­na­ri­o­be­plan­ners is baie traag om ’n na­sie se ge­moed­stem­ming te er­ken as iets wat ’n be­te­ke­nis­vol­le rol in die sa­ke van ’n land kan speel. Hul­le kyk net na sta­tis­tie­ke en be­leids­rig­tings en amp­te­li­ke be­slui­te.
Hul­le is ver­keerd. In­dek­se vir be­leg­gers- en ver­brui­kers­ver­troue is self deels aan­dui­din­ge van die na­si­o­na­le sen­ti­ment. Op­ti­mis­me, soos pes­si­mis­me, is aan­steek­lik en kan ’n be­dui­den­de in­vloed op die na­si­o­na­le po­li­tiek en e­ko­no­mie hê. Sa­ke­men­se en maat­skap­pye sit op hon­der­de mil­jar­de ran­de wat hul­le te ver­sig­tig is om te be­stee. ’n Nu­we gees­drif en po­si­ti­wi­teit kan dit ver­an­der.
(Dalk moet ons, soos B­hoe­tan en In­dië, ook ’n mi­nis­ter van wel­be­hae aan­stel wat na die psi­ge van die na­sie om­sien.)
As jy net na die Zu­ma-re­ge­ring, die vrot­si­ge staats­diens, kor­rup­sie en ek­stre­me re­to­riek kyk, gáán jy in sak en as sit. Maar in my heu­ge­nis was die re­ge­ring nog net één keer in har­mo­nie met die in­ge­steld­heid van die bur­gers.
Dit was nié die ge­val ty­dens die re­ge­rings van John Vor­ster, PW Bo­tha of FW de K­lerk nie, ook nie dié van T­ha­bo M­be­ki of Ja­cob Zu­ma nie. Die kort Praag­se Len­te on­der Nel­son Man­de­la tus­sen 1994 en 1999 was die naas­te wat ons nog daar­aan ge­kom het.
Kyk met ont­vank­li­ke oë om jou en jy sal sien daar is steeds meer Man­de­la as Zu­ma in die mees­te van ons Suid-A­fri­ka­ners.
Maar, so word ek ge­reeld ge­vra, wat staan ons wat nie e­ni­ge in­vloed in die bin­ne­krin­ge van die ANC het nie te doen?
Be­gin by jou­self. Kry jou huis in or­de. Her­nu jou ver­hou­ding met jou le­wens­maat, jou fa­mi­lie, jou vrien­de en jou kol­le­gas.
Kyk be­ter na jou ge­sond­heid, sweer die swak ge­woon­tes af, raak ak­tie­wer, her­ont­dek die na­tuur, be­stee meer geld aan weg­breek-na­we­ke en va­kan­sie as aan aard­se goed. Le­we in ver­draag­saam­heid, me­de­deel­saam­heid en lief­de. Maak jou wê­reld gro­ter eer­der as om in ’n be­nou­de la­er te skuil.
As jy ge­luk­kig en self­ver­se­kerd in jou eie vel en in jou on­mid­del­li­ke om­ge­wing is, lyk al die land se pro­ble­me som­mer baie min­der neer­druk­kend en is jy meer aan­pas­baar en e­ner­giek.
Ek het S­haun Pol­lock gis­ter hoor sê hy het in sy suk­ses­vol­le krie­ket­loop­baan ge­leer dat as hy teg­niek-fou­te wou uit­stryk, hy nie na vi­deo’s moes kyk waar­in hy vrot ge­speel het nie, maar na vi­deo’s van sy heel bes­te boul­beur­te om te sien wat hy rég ge­doen het.
Ons moet dit as ’n na­sie ook doen: Eer­der as om saam met die Zu­mas en die Gup­tas die­per in die mod­der te sink, moet ons ont­hou hoe ons was toe ons op ons bes­te was: 1994 se ver­kie­sing, 1995 se Wê­reld­be­ker-rug­by­toer­nooi, 2010 se Wê­reld­be­ker-sok­ker­toer­nooi, Man­de­la se be­graf­nis in 2013.
Ons be­leef tans weer ’n oom­blik waar ons as bur­gers meer op ons ge­meen­skap­lik­he­de as ons ver­skil­le fo­kus: Die mees­te van ons is gat­vol vir Ja­cob Zu­ma, die Gup­tas en die goed­koop po­pu­lis­te en wil ons na­si­o­na­le trots en self­re­spek te­rug­eis. Ons moet dié oom­blik reg ge­bruik.
Die re­ge­ren­de ANC gaan min­stens tot 2019 nog ver­lam wees. Ons ge­wo­ne bur­gers, elk­een op sy eie klein ma­nier, moet ons mag te­rug­vat en nie net weer be­gin droom nie, maar be­gin dóén. Groot droom en daad­werk­lik doen.
Ja­cob Zu­ma en sy spul de­fi­ni­eer nie wie en wat ons is nie.
Ons kan ’n sta­bie­le, reg­ver­di­ge wen­na­sie word ten spy­te van die po­li­ti­ci.