Hoekom hoor ek jou vra? Wel, laat my begin met 'n voorbeeld. Stel jou voor dat jy 'n doel het en dit moet slimmer word. Jy besluit om in 'n wetenskapsgraad en hoofvak in astrofisika in te skryf. As jy 'n astrofisikus is, gaan dit jou slimmer maak), jy spandeer elke spaarmomentjie wat Sudoku speel en die nuutste "vinnige vinnige" breinkraggimmick koop.
Met verloop van tyd sien jy dat jy inderdaad slimmer word. Jy wen meer dikwels by Scrabble en Trivial Pursuit en kan jou vriende verbaas met komplekse teorieë van swartgate en donker energie.
Tog wil jy nog slimmer wees. Jy voel effens teleurgesteld dat jy nie so slim is as wat jy gedink het jy mag wees nie. Hierdie gevoel van teleurstelling motiveer jou om meer te leer en harder te probeer totdat jy uiteindelik jou doel bereik.
Stel jou nou voor dat jou doel is om gelukkig te wees. Jy koop die nuutste boeke oor hoe om gelukkig te wees, herhaal positiewe gevoelens vir jouself elke oggend in die spieël en spandeer ten minste tien minute per dag 'n potlood tussen jou tande (dit is waar werk werklik).
By nadenke is jy egter nie so gelukkig soos jy graag wil wees nie. Nou, die gevoel van teleurstelling, eerder as om jou te motiveer om hard te probeer, is geneig om jou minder gelukkig te laat voel. As gevolg hiervan word jy nou verder verwyder van jou gewenste gelukstoestand.
Die aard van die doelwitstroop self voorspel hierdie ironiese uitkoms. Om na 'n doel te streef, behels dikwels gevoelens van teleurstelling onderweg, wat beteken dat probeer om gelukkig te wees, kan wees teenproduktief.
Die doel van hierdie illustrasie is om aan te toon dat die daad van blykbaar gelukkig ironies die geluk verder wegstoot. Die kragtigste strategie vir die bereiking van geluk is om op te gee om te probeer gelukkig te wees.
Lewe In 'n Wêreld Van Lachende Clowns
In ooreenstemming met die bogenoemde insigte, het huidige benaderings binne psigoterapie begin uitdaag hoe mense met hul eie emosies verband hou. Mense loop uit hierdie sessies meer aanvaarding van hul negatiewe emosies en hou minder aan die behoefte om gelukkig te wees.
Soos hulle egter uit die terapeut se deur loop, word hulle gekonfronteer met 'n wêreld wat gelukkig is. Van advertensies op advertensieborde en televisieskerms na nasionale veldtogte wat ontwerp is om nasionale vlakke van geluk te verhoog, is die waarde van geluk oral bevorder.
Aan die ander kant, ons Westerse wêreld waardeer hartseer baie anders. In sommige gevalle word selfs alledaagse malaise vinnig gepatologiseer en geneeskundige, en behandel met middels ontwerp om mense terug te keer na "normaliteit".
Inderdaad, daar is 'n verskriklike ooreenkoms tussen ons huidige benaderings tot ons emosionele wêrelde en die soort dystopiese samelewing wat Aldous Huxley in sy boek beoog het Brave New World.
Ons eie navorsing het begin om die moontlikheid uit te lig dat "gelukskulture" verantwoordelik kan wees die vermindering van lewensbevrediging en toenemende depressie. Dit is veral waar wanneer mense hoë vlakke van negatiewe emosie ervaar en voel dat hierdie emosionele toestande word sosiaal gedevalueer.
Ervaar hierdie wanverhouding tussen ons eie emosionele state en diegene wat waardevol beskou word deur die kulture waarin ons leef kan selfs laat ons voel eensaam en sosiaal ontkoppel.
Dus moet ons geluk haat?
Ek stel beslis nie voor dat ons almal in swart moet aantrek en in ons gedeelde wanhoop moet opkom nie. Om gelukkig te wees, is 'n goeie ding en dit is presies hierdie toestand wat ons almal so gretig is om te bereik.
Die punt is dat ons dit dikwels op die verkeerde manier doen. Ons ondervind negatiewe ervarings onderweg en dink dat strewe na meer en meer plesier en genot die beste manier is om ons gelukdoelwitte te bereik.
Die feit is dat eindelose plesier en eindelose geluk vinnig baie saai en selfs pynlik word. Vir ware welsyn benodig ons kontraste. Ons negatiewe ervarings en negatiewe gevoelens gee betekenis en konteks tot geluk: hulle maak ons ​​gelukkiger algeheel. soos ons eie navorsing dui daarop, pyn het baie positiewe gevolge en pyn ervaar is dikwels 'n kritiese pad na bloei in die lewe.
So kan ons geluk liefhê? Ek dink ons ​​kan. Dit is nie soveel ons liefde vir geluk nie, maar ons hou nie van hartseer nie, die neiging om weg te loop van pyn en lyding en om hierdie ervarings as 'n teken van mislukking te sien, wat lei tot die probleme wat ek hierbo beskryf.
Miskien kom ons probleem met geluk voor omdat ons in 'n wêreld leef waar ons glo ons kan alles in ons lewens beheer. Van ons temperatuur beheerde huise tot ons vermoë om te verseker teen elke moontlike risiko, glo ons dat ons dieselfde vlak van beheer oor ons emosionele lewens moet hê.
Daar is 'n dikwels aangehaalde woorde (gewoonlik op 'n muurkalender by jou ouma se huis), "As jy iets liefhet, stel dit dit vry". Miskien is dit hoe ons moet dink oor geluk?
Brock Bastian is LNR Toekomstige Genoot, Skool vir Sielkunde by UNSW Australië. Hy is 'n sosiale sielkundige wat by UNSW gebaseer is. My navorsing fokus op geluk, pyn en moraliteit.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Kan Ons Liefde Geluk of moet ons Risiko Toe Meer Hartseer?