Posted by: frustreerd | 2008/07/24
Ons sukkel verskriklik met ons 17 maande oue dogtertjie Juvé y.
Sy was al die afgelope jaar 6 keer in die hospitaal die laaste is 3 weke terug.
Van omtrent Februarie maand sukkel ons omtrent met haar.
Ek loop die meeste deur wat sy niks met my te doen wil he nie, of skreeu, of sy krap of wil my byt.
As haar pa uit die vertrek loop dan skreeu of huil sy.
Soms in die dag soek sy my aandag maar sodra dit donker word dan is dit net pappa.
Op haar manier baklei sy ook met my en dit maak my verskriklik seer.
Dit voel asof ek net goed genoeg vir haar is vir doek skoonmaak, bottel en kos.
Ja ek is streng met haar en haar pa ook maar soms laat hy haar met meer wegkom as ek.
Op ‘ n stadium moes een van ons by haar in die kamer slaap.
Vandat sy nou weer uit die hospitaal is het sy ook in haar kamer geslaap maar vir so 2 ure dan begin sy onophoudelik huil. Sodra my man by haar is dan is sy stil.
Ons het nou die afgelope week, haar as sy so huil by ons in die bed gesit en die afgelope 2 aande as sy moet gaan slaap in die bed by ons gesit.
Ek is raad op ek weet nie meer nie.
Kan u dalk raad gee?
You don't mention what medical problem has had her at the hospital so often, or what happened to her in hospital. If it was you who had to take her to the hospital most times, who had to leave her there at times, maybe even to hold her or even just be present when she had unpleasant procedures like needles, she may associate you with those unpleasant things. And if dad was not associated with them, and maybe helped to take her home, or just was only at home where the nasty things weren't happening, she may feel more safe with him around.
Om so baie in die hospitaal te wees is seker baie ontwrigtend vir haar. Kinders gaan maar deur stadiums waar hulle een ouer bo die ander verkies, dis normaal. Ek stel voor jy sit ook jou vraag op die Parenting Forum vir kommentaar.