Hy dui hierin byvoorbeeld op Opperman wat juis filosofies/metafisies was in sy waarskuwing teen die gebruik van/steun op filosofie (lees ook teorie, soos bv. psigoanalise, ens.) in skepping van gedigte, en hoe sy kennis van filosofie hom bepaald gehelp het om gedigte met diep insig te kan lees/kritiseer/waardeer. Trouens, in een so ‘n titellose (plek-plek ietwat troebel geformuleerde) gedig uit Nagelate verse identifiseer Knobel hom uitgesproke met die gevoelsuitstorting en belydeniskuns van die Dertigers (in opposisie tot die objektiverende beeldingsvers wat deur die werk van byvoorbeeld D.J. Opperman en die ietwat latere Ernst van Heerden gangbare munt in die Afrikaanse digkuns geword het): (2) Met sy verwysing na “brood” en “stroop” aktiveer Van der Merwe ‘n klassieke gediggie in die Afrikaanse letterkunde van die digter T.T. Cloete. Die salon is ’n ontmoetings- en werksessie vir kollegadigters en daarom nie oop vir die algemene publiek nie. ‘n Vonk ontstaan nie altyd nie.