Die reëls oor navorsing oor koronavirus is verslap. angellodeco / Shutter
Die Lancet en die New England Journal of Medicine is een van die invloedrykste wetenskaplike tydskrifte ter wêreld. Albei moes onlangs onttrek studies oor die doeltreffendheid van COVID-19-behandelings nadat daar twyfel oor die onderliggende gegewens geopper is. Die skandaal onthul die gevare van “Vinnige wetenskap”.
In die lig van die virusnood, navorsingstandaarde is ontspanne om vinniger publikasie aan te moedig en foute onvermydelik word. Dit is riskant. Uiteindelik, as kundige advies oor die pandemie verkeerd blyk te wees, sal dit ernstige gevolge hê vir die betroubaarheid van wetenskaplike bewyse in ander beleidsterreine, soos klimaatsverandering.
Die pandemie het verpolitiseer geword, smokkel liberale teenoor roekelose konserwatiewes. Daar is ook 'n beweging om na te dink oor opsies in terme van wetenskap teenoor gesonde verstand. As ons hierdie raamwerk aanvaar, loop ons die risiko dat mense glo dat kundiges nie beter is as die res van ons om voorspellings te maak en verduidelikings te gee wat die beleid kan lei nie.
Sommige, byvoorbeeld,toesluit skeptici”Het gereageer op dalende sterftesyfers deur aan te voer dat die inskakeling nie in die eerste plek nodig was nie. Om argumente ter syde te stel in hoeverre lockdowns lewens gered het, is dit reg om bekommerd te wees oor die manier waarop dit meer kundigheid in die algemeen verkies.
Ons moet egter nie sien dat die epidemioloë regerings aanbeveel dat hulle dieselfde status het - wat die pandemie betref - soos ander kenners het rakende ander knoppie-kwessies met wetenskaplike konsensus nie. Dit is verkeerd om te dink dat, omdat epidemiologie 'n gevestigde wetenskap is, die leiding wat ons op hierdie oomblik bied noodwendig betroubaar is.
Daar is nog geen betroubare wetenskap oor die roman coronavirus nie. Omdat dit nuut is, moet die modelle wat die epidemioloë gebruik, aannames maak op grond van onvolledige data.
Ons het gesien dramatiese hersienings In hierdie modelle word gesien dat sommige van die aannames heeltemal buite die basis was. Daar is selfs 'n goeie rede om bekommerd te wees dat sommige van die modelle waarop regerings staatmaak, die sterftesyfer van infeksies kan oordryf. Die toetsing het op die meeste siekes gekonsentreer, maar as ander wat met geringe of geen simptome besmet is nie, by die berekeninge ingestel is, die sterftesyfer sou kleiner wees, teen 'n tans onbekende bedrag.
'N Deel van die onderliggende probleem is ingebou in die manier waarop epidemiologie georganiseer is om nuwe, ontvouende siektes in 'n vinnig bewegende omgewing te hanteer. Vooraanstaande epidemioloë sien hulself as sintese van “baie vertakkings van die wetenskap deur baie metodes, benaderings en vorms van bewyse te gebruik”. Maar dit neem tyd om sulke bewyse te versamel en te kombineer.
Leef teenoor die ekonomie
Epidemiologie is nie die enigste dissipline wat relevant is vir die reaksie op die pandemie nie. Sluitings self het koste van 'n onbekende grootte. Hierdie koste word te gereeld aangebied as ekonomiese koste, asof ons 'n keuse in die gesig staar tussen 'n gesonde ekonomie en gesonde mense. Maar mense sterf as gevolg van resessies.
Ons moet die kwessie as 'n klein porsie raam leef teen lewens, leef nie teen die ekonomie nie. Dit is nie net 'n saak vir epidemioloë nie, maar vir 'n verskeidenheid dissiplines - psigiaters, sosioloë, ekonome, opvoeders, openbare gesondheidskundiges en vele ander.
Die sluiting bedreig lewens en lewensonderhoud. Viacheslav Lopatin / Shutterstock
Om tot betroubare konsensus te kom, neem baie tyd en die insette van baie dissiplines in beslag, veral omdat die gevolge van enige beleid soveel lewensareas beïnvloed. Daar is eenvoudig nog nie genoeg tyd gehad nie sodat so 'n konsensus kan ontstaan.
Implikasies vir klimaatwetenskap
Klimaatwetenskap val oor die pandemiese debatte en bied 'n voorbeeld van die waarde van beproefde wetenskap in openbare beleidsdebatte. Sedert die begin van die krisis is baie mense bekommerd dat die toegewing van diegene wat voorbehou is om die wetenskaplike gesag te volg, in die hande van klimaatskeptici sal speel.
Daar is alle rede om te glo dat die sterk konsensus rakende klimaatwetenskap ten volle geregverdig is. 'N Sentrale deel van die rede waarom die konsensus betroubaar is, is dat dit soveel keer uit stres getoets is uit soveel hoeke.
Klimaatwetenskap word beproef. FloridaStock / Shutter
Wetenskaplike bewerings soos “koolstofvrystellings veroorsaak globale verhitting” is nie die provinsie van een dissipline nie. Inteendeel, die kundigheid van baie vakgebiede is nodig: fisici, paleoklimatoloë, wiskundiges, sterrekundiges en nog baie meer het daartoe bygedra om klimaatwetenskap robuus te maak. Al hierdie kundiges moet meganismes identifiseer, alternatiewe verduidelikings uitskakel en voorspellings maak.
Soos epidemiologie, bied klimaatwetenskap 'n betroubare gids tot beleid. Maar dit is betroubaar, veral omdat die voorspellings en aannames daarvan deur baie vakgebiede verder as getoets en beoordeel word.
Ons is ten sterkste voorstander om wetenskaplike insette in die beleid beduidend gewig te gee. Alhoewel, in hierdie geval, kan advies slegs 'n deel van die wetenskap weerspieël en bied 'n gedeeltelike beeld. As u advies gebruik, is dit 'n weddenskap, en ons moet nie verbaas wees as ons die weddenskap verloor op 'n manier wat ons net vooraf verstaan ​​nie. Die belang van hierdie weddenskap is veral hoog as die advies vereis word dat sommige burgerregte opgeskort moet word.
As ons wel die weddenskap verloor, sal die debat as een van kundiges teenoor skeptici tot 'n oorwinning vir laasgenoemde lei. Dit sal ons reaksie op kwessies wat op dekades vertrou op wetenskaplike sekerheid, veral klimaatsverandering, weerlê.
Die wetenskap is ons beste gids vir die wêreld. Maar betroubare wetenskap neem tyd en bydraes deur baie verskillende soorte mense in, insluitend die waardes van die publiek. Ons moet die prestasies van die wetenskap vier, maar besef dat nie alle wetenskap ewe groot is nie.
Neil Levy, Senior Navorsingsgenoot, Uehiro Sentrum vir Praktiese Etiek, Universiteit van Oxford; Eric Schliesser, professor in politieke wetenskap., Universiteit van Amsterdam, en Eric Winsberg, professor in wetenskapsfilosofie, Universiteit van Suid-Florida
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Waarom dit gevaarlik is om die mediese wetenskap blindelings te volg sonder konsensus