Ek is verbaas en verheug oor hoe die heelal werk. Ek leer meer en meer oor hoe om te lewe in wat ek "die vloei van genade" noem. Vir my leer dit om eerder toe te laat as om te druk; om te aanvaar en te ontvang, eerder as om myself uit vrees te hou; uit te brei, eerder as kontrak; en om oop te bly vir die wonderwerke wat my omring, elke oomblik van elke dag.
Ek het 'n ongelooflike voorbeeld hiervan gehad wat ek met jou wil deel.
Ek het 'n diep en diepgaande verhouding met die walvisse, en 'n besondere liefde vir die Atlantiese Bokke. Die eerste keer dat ek met die walvisse persoonlik was, was in Ysland, in 2006, en ek het gehoor hulle sê so duidelik asof dit op 'n banier in die lug opgerol is: "Welkom tuis ... welkom by die familie."
Vir drie jaar agtereenvolgens het ek die groot voorreg gehad om by die walvisse in hul oseaan-huis in die Karibiese Eilande by die Silver Bank Sanctuary for Marine Mammals in die Dominikaanse Republiek aan te sluit. Dit is die winterkalf en teelareas vir die Atlantiese Hompbolletjies, hul jaarlikse migrasiebestemming. Dit is een van die min plekke in die wêreld waar dit wettig is dat mense onder die streng regulasie by wilde walvisse in die water aansluit. Om in hierdie water met hierdie ongelooflike wesens te wees, is 'n ervaring wat heeltemal onbeskryflik is in die menslike taal. Dit is lewensverandering op die diepste vlakke.
Toe ek laaste met die walvisse in 2009 was, het hulle vir my gesê: "Jy is nou klaar ... jy hoef nie terug te kom nie. Gaan in die wêreld, en wees ons stem. As ons wil hê jy moet terugkom, sal ons jou bel. "
En so het ek gedoen. Ek het kommunikasie van die walvisse vertaal, vir hulle gepraat wanneer ek geroep word (jy kan sommige van die kommunikasie in die Cetaceans kategorie van my blog), en bly in noue, daaglikse telepatiese verband met hulle. Hulle lei my werk, hulle lei my lewe, en daar is 'n spesifieke Mama Humpback wat haar as Kaiya genoem het wat 'n besondere vriend en onderwyser was.
Evolusionêre Leiers, Onderwysers en Gidse
Die walvisse is ons evolusionêre leiers, ons onderwysers, ons gidse. Hulle het gekies om hier vir baie redes hier op hierdie aarde te bly, insluitend mense by die oordrag van hul groot, welwillende wysheid en liefde. Die walvisse is die rekordbewakers van die planeet. Hulle behou die balans in die middel van die chaos ... en hulle open hul groot harte vir ons so gewillig as ons eenvoudig hulle gawes vra en wil ontvang. Die walvisse se liefde herrangskik die struktuur van ons liggame en versnel die evolusie van ons siele.
Om in die volle telepatiese verband met die walvisse te bly, voel my dat ek die hele tyd by hulle is. Om eerlik te wees, het ek nie te veel gedink om terug te gaan na die DR nie. Toe my vriend en kollega my vertel het dat sy 'n groep bymekaar gekry het om in Maart 2013 te gaan, het ek gesê, "klink goed, maar ek het ' Ek is geroep. "
Tot daardie week. Die walvisse het my geroep - so duidelik en hard en dringend dat dit my reguit uit 'n diep slaap geskiet het. Hul oproep is onmiskenbaar. Ek sê nie nee wanneer die walvisse my noem nie. Ek weet dat ek volgende seisoen daar moet wees.
Ek is egter nog steeds menslik ... en soms moet ek dinge dubbel kontroleer, net om seker te wees dat ek duidelik gehoor het. Daardie Vrydag het ek klaar werk en na die kreek gegaan vir 'n swem. Toe ek op die woestynpaadjie getrek het wat na die "swemgat" lei - 'n magiese sprokie van welige groen en watervalle - het ek na die wolke gekyk en die walvisse gevra: "Het ek jou akkuraat gehoor? Moet ek regtig fisies kom ..? Ons is die hele tyd bymekaar ... "En die antwoord het net so duidelik en hardop gekom soos 'n donderbol:" Ja. "
So het ek gesê, "OK, ek sal daar wees. Ek vertrou jou. "Toe ek begin loop, het ek na die grond gekyk. En daar, in die middel van die roete, was 'n SEASHELL. Dit het my 'n oomblik geneem om te besef - en toe het ek uitgebars en gelag, my hart was so vol vreugde en ek het gesê: "OK, OK, ek het dit, ek het dit!" En die walvisse het gesê: "Kyk weer "En in die nabye omgewing was 'n pragtige kleinkristal-groep.
Wat is selfs meer wonderbaarlik oor hierdie ... is dat ek in die WOESTYD leef. Ja, daar was een keer 'n see hier, 'n paar jaar gelede. Die Cetacea-energie hier rondom Sedona en die Verde-vallei is baie sterk, en ek het nog altyd geweet dat dit een van die redes is waarom ek hier gestuur is. Dit is nie heeltemal ongehoord om 'n seeskil hier in die woestyn te vind nie, maar dit is nie presies roetine nie.
Ek het die dop en die kristal na die kreek gedra, ingeskop en weer hardop gelag, met die libellen, vis en groot blou reiers gespeel wat dit hul huis maak, voel my hart so dankbaar vir hierdie gawe, hierdie genade .
Lewe in die vloei van genade
Om in die vloei van genade te leef, bly oop en beskikbaar vir sulke wonderwerke, hierdie diepgaande kommunikasie van die "onsigbare" wêrelde, en bereid om verbaas te wees, verbaas en nederig te wees deur die Goddelike binne en buite en besef dat dit voortdurend is. teenwoordig, altyd beskikbaar vir ons.
Soms mis ons die wonderwerke omdat ons so besig is met ons geestelike gesprekke dat ons nie ons oë oopmaak en na die roete kyk nie.
Om in die vloei van genade te leef beteken om in die stroom te trap en dit te dra, sonder om aan die takke aan die kant te hang vir veiligheid en sekuriteit. Soms word ons oor die stroomversnellings gedra ... Ons het geen idee van wat om die volgende draai is nie, maar as ons in die vloei bly, laat ons Grace ons dra.