Mansjof sag: land en verlaat op 'n oop grond, foto - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Vandag kan nie elke bloemis wat op nuwighede hou nie spog dat daar in sy tuin so 'n plant soos 'n sagte manchet is. Plant en versorg vir hierdie meerjarige benodig geen spesiale vaardighede en kennis nie, maar dit het uitstekende dekoratiewe eienskappe. Die blaar van hierdie redelik beskeie plant het op verskeie tye die argitekte geïnspireer wat die atletiek-arena van die Moskou-instituut vir Liggaamlike Kultuur ontwerp het en die wagkamer van die Koersk-stasie in die hoofstad. Oor die botaniese eienskappe en eienskappe van die aanplant en versorging van 'n sagte manchet wanneer dit in oop grond groei, sal hierdie artikel vertel.
Die sagte manchet (Alchemilla mollis) is 'n meerjarige plant van die Rosaceae-familie (Rosaceae) met 'n taamlike kort risoom en 'n groot, kragtige wortelstelsel. Hierdie kruidagtige meerjarige is universeel: dit merkwaardig "voel" in die son, in die skaduwee van bome en in gedeeltelike skaduwee. Op bewerkte grond met goeie dreinering groei dit veral aktief, maar ook op ander soorte grond, met gereelde besproeiing en bemesting, ontwikkel dit goed.
Die verhewe grasagtige deel daarvan kan 40 cm bereik. Die waaiervormige blare wat met 'n golwende rand aan die basis vasklep, word in 'n afgeronde kompakte bos versamel. Van die begin van die somer tot aan die begin van die herfs blom die manchet sag. Om te plant en omgee vir haar is redelik eenvoudig, en selfs 'n beginner tuinier kan dit maklik hanteer. Die plant "gooi uit" blomstingels tot 70 cm lank, waarop daar baie klein groengeel blomme vorm wat lug en bloeiende bloeiwyses veroorsaak. Met groen blare gaan in die winter, is die manchet sag. Sorg vir hierdie plante is om die kern van die bos te besprinkel met humus of blare en spruit aarde. Sulke maatreëls sal help om die volgende seisoen die "uitval" of losmaak van die manchet te voorkom.
Hierdie plant propageer beide deur die risoom en saad te verdeel.
Hoekom word sy genoem?
Inderdaad, hoekom is die plant, eerder beskeie met die eerste oogopslag, Alchemilla genoem, wat in Arabies beteken "alchemie"? Die feit is dat Middeleeuse geleerdes hul aandag gegee het aan so 'n ongelooflike eienskap van die blare van 'n manchet - om dauwdruppels op die oppervlak te hou. Alchemiste kon nie verduidelik waarom die water nie vloei nie, en beskou die manchet as 'n mistieke plant. Hulle het die druppels van dou wat uit die blare van hierdie kruie in hul eksperimente versamel is, gebruik om die eliksir van die jeug en die produksie van die filosoof se klip te skep.
Die tweede woord in die wetenskaplike naam is mollis, wat vertaal word as "met 'n sagte, sagte rand." Versier met 'n kronkelende golwende rand, lyk die blare van hierdie plant regtig soos oulike manchetten met kant-sint-jakobsspringen. Daarom noem hulle dit 'n manchet.
In die XVIII eeu, wetenskaplikes toegeskryf aan die genus manchetten slegs een tipe - sag. Moderne wetenskaplikes aan die familie Rosaceae (Rosaceae) en die genus Alchemilla sluit meer as 350 spesies in. Op die grondgebied van ons land vind ons 170 soorte mansjasse, meer as 30 van hulle - in sy Europese deel. Die vernaamste verspreidingsgebied van plante van hierdie spesie is in gematigde klimaatstreke van Noord-Amerika en Eurasië. In Afrika, Suid-Amerika en Nieu-Seeland word sommige alpes spesies gevind. Dit is ook interessant dat dit vandag in die Europese en Noord-Amerikaanse tuine baie wyd gekweek word. Om dit te plant en te versorg, is eenvoudig, aangesien die plant baie onpretensieus is, sowel vir die grond as vir die beligtingstoestande. As gevolg van sulke eienskappe, blomme produsente is bly om te gebruik hierdie nogal dekoratiewe meerjarige wanneer blomme tuine en blombeddings in hul tuine.
Een van die maniere waarop die manchet vermenigvuldig is, is sagte saad. Vir jong plante word saadmateriaal in 'n houer geplant met vooraf voorbereide grond. Na plant word dit vir ontkieming in 'n koel kamer oorgedra. Tenks verlaat daar totdat die lote verskyn. Gekweekte saailinge moet in afsonderlike houers gesit word sodat 'n volwaardige wortelstelsel gevorm kan word. Vir normale groei en ontwikkeling van jong plante, moet individuele houers goed gedreineer word, byvoorbeeld perliet of klippies. Voortplanting deur sade word die beste gedoen in die herfs, dan sal die volgende lente die saailinge wat in 'n permanente plek geplant is, nie net wortel skiet nie, maar ook hul blom verheug.
Die vermoë om 'n paar nuwe plante te kry verskyn in die vroeë lente en herfs in tuiniers: jy kan die volgroeide en oorgroeide bos skei, wat 'n sagte manchet gevorm het. Plant en versorg vir geskei saailinge stel nie 'n probleem voor nie: die moeilikste ding is om 'n dik knop wortels uit die grond te onttrek en te verdeel. Die gevolglike deleki word geplant in die grond wat vooraf voorberei en verryk is met turf. As jy in die lente die manchetafdeling uitoefen, dan in die middel van die somer, kan die gegroeide en gegroeide saailinge na 'n permanente plek oorgeplant word en minstens 30 cm tussen hulle verlaat.
Variëteite en gebruik van plante in landskapontwerp
Die manchet groei in die vorm van 'n lae bos (maksimum hoogte bedraagt ​​nie meer as 30 cm) sferische afgeronde vorm.
Die mooiste plant lyk vroegoggend wanneer die druppels op die blare versamel. - 'n Groot druppel word in die middel gegooi, en klein druppels wat met al die kleure van die reënboog skyn, vul dit oor die blaar.
Die uniekheid van die plant lê in sy vermoë om waterdruppels onafhanklik van die porieë op die blare vry te laat, sodat hierdie foto op warm someraande gesien kan word.
In die genusmanchet is daar baie spesies, maar hulle is baie soortgelyk aan mekaar.
Verskille word gemanifesteer in die tyd van die begin en einde van die bloeiperiode, die grootte van die gevormde bos, die mate van geboorte van die lote en blare. Ook die vorm van die blare van die blaar en hul getal, die aantal tande op die blaar, sy buitelyne mag effens verskil.
In landskapontwerp word die volgende vier soorte maniere meestal gebruik:
Hoppe se manchet,
Die eerste drie spesies is minder gevra as gevolg van hul miniatuur (die hoogte bereik 'n maksimum van 20 cm), daarom is hul hoofdoel om die klei te versier en komposisies met inerte materiale te skep.
Byvoorbeeld, 'n alpiene manchet met elegante vingergesnyde blare word dikwels gekies as een van die hoofelemente van alpiene skyfies.
Wat die sagte mansjag betref, word dit veral deur ontwerpers liefgehad as gevolg van die vorming in 'n kort tyd van weelderige ondergroei, lang en volop blom. Die plant kan geplant word in skaduryke plekke, groot rabatki, grense, om die paaie of die kante van reservoirs te versier.
Kombinasies met ander plante
Mansjou sag word Skouspelagtige agtergrond vir ander planteDit lyk goed omring deur rustige groen. Gedurende die blomperiode lyk rose, pioene en delfinium besonder kleurvol teen die agtergrond van die manchet.
Ook kan jy interessante kombinasies maak met leërskare, korsblomme of naeltjies.
Benewens die agtergrond, kan hierdie onpretensieuse plant 'n aksent van die tuin wees wanneer hulle langs die paaie en naby plekke van ontspanning land. As daar na die blom van bolgewasse leë plekke in blombeddings is, word die manchet 'n skouspelagtige vulling van die ruimte.
Kies 'n plek vir landing
Die optimale plek vir die aanplant van manchetten is sagte, los grond met 'n hoë humus gehalte.
Wanneer plante in leemryke organiese materiaal op goedbevogde en onder die oop sonareas geplant word, word die behandeling van die manchet tot 'n minimum beperk. Vir beter groei kan die grond vooraf met kompos of humus gevul word.
In hierdie geval, vir 'n voldoende lang tydperk sal dit nie nodig wees om die plant te voed nie.
Somerplant astilba: plant en versorg, voortplanting deur steggies en sade, plae en siektes, die stryd waarmee hulle moet lei. Lees hieroor en meer hieroor.
Wanneer saailinge geplant moet word, moet die manchet Plaas die plante op 'n afstand van 30 cm van mekaar.
Die behoefte aan so 'n verwydering van die bosse van mekaar is geassosieer met die vinnige groei van die manchet en die kompleksiteit van sy oorplanting.
Gekweekte bosse is uiters problematies om na 'n ander plek te verskuif weens die eienaardighede van die wortelstelsel. Met 'n taamlike kort risoom van die manchet word verskeie laterale wortels ontwikkel wat die aarde dik maak en selfs in die paaie groei en die grondgebied van buurplante beset.
Op die foto merk vir die landing van die manchet
Mansjof sag is baie pretensieloos in die sorg. Dit kan in gedeeltelike skaduwee en in die oop son groei. Die plant sal veral aantreklik wees vir diegene wat nie grasse wil stuit nie, aangesien geen gras onder die oorgroeide bosse groei nie.
Om die manchet op een plek te verlaat sonder 'n oorplanting is moontlik vir 10 jaar.
Sorg vir die manchet snoei die peduncles en blare. Peduncles moet onmiddellik na blom verwyder word om 'n herhaalde siklus in September te verseker. Die blare van die manchet word in die herfs gesny, die plant voorberei vir die winterkoue.
Om te verseker dat die plant die winter goed verduur, volg die aanvang van die herfs tot deklaag. Die beste materiaal vir hierdie prosedure is turf. Ook kan die blare wat van bome afgeval word, gebruik word.
In die middelste laan kan 'n uitgebreide volwasse plant selfs in die oop vorm winterspring sonder om eers die blare wat na die eerste ryp af te snoei, in die natuurlike skuiling van die winterkoue te snoei.
Die beste teelopsies is sade.
Daar is twee variasies om 'n mannetjie te broei - deur 'n bos te deel of saad te saai:
Die eerste metode kan in die lente en in die herfs geïmplementeer word. Vir die plant van 'n bos voorheen heeltemal uitgegrawe. Gewoonlik is dit 'n baie moeisame en ongemaklike proses as gevolg van die digte verwering van plantwortels. In hierdie verband word meer dikwels die manchet gepropageer deur die saad van sade.
Die saad wat in die grond gesaai word, ontwikkel vinnig genoeg, na 'n jaar sal die plantmateriaal gereed wees om te plant. As gevolg van die goeie ontkieming van sade in die vroeë lente, wanneer die weer koel is, is die optimale tyd vir saai die einde van die herfs. 'N Eienskap van die manchet is die vermoë om sade te vorm, selfs sonder om die helmknoppe en bestuiwing van die blom deur insekte te open (hierdie verskynsel heet apomixis).
Waarvoor is die plant bang?
Hierdie kruidagtige meerjarige is voldoende weerstand teen siektes. In sommige gevalle, wanneer 'n manchet vir houtagtige plante geplant word, kan blare deur 'n swart been getref word (dit lyk soos roes).
Jy kan die probleem regmaak deur bloot 'n bos na 'n ander plek uit te plant.
Benewens die swart been, kan poeieragtige skimmel die manchet beïnvloed. Hierdie verskynsel word baie selde waargeneem en is slegs moontlik wanneer die plant in droë, arm grond geplant word.
In Latyn klink die naam van die plant soos "Alchemilla" (Alchemilla). Dit is te danke aan die feit dat die alchemiste op een slag die manchet as 'n komponent van die eliksir van die jeug gebruik.
Vandag vind die struik, in die blare waarvan tanniene, vitamiene en mikro-elemente in groot hoeveelhede teenwoordig is, ook gebruik in tradisionele medisyne.
Die plant word suksesvol gebruik om maagkoliek, enterokulitis, brongitis, longontsteking en tuberkulose te behandel ten einde intestinale motiliteit te verbeter. 'N Afkooksel van die blare help met diabetes en oedeem.
Nasale bloeding en loopneus, oogontsteking kan as 'n infusie behandel word. 'N Mansjof word ook gebruik om wonde met furunkulose en ander velontstekings te genees. (Kompresse word gemaak van blare wat gemaal word).
Mansjof sag - 'n unieke veelkleurige plant. Sy is nie net in staat om die tuin te versier nie, maar ook om 'n ware familie geneser te word.
Deur verskillende komposisies te skep, is dit moontlik om elke keer 'n struik in 'n nuwe leeswerk aan te bied - as 'n onafhanklike element van die landskap of 'n elegante onopvallende agtergrond.
Mansjof sag: rasse en variëteite
Meerjarige sagte mansjasse het 'n groot wortelstelsel en die hoogte van die kultuur bereik 35-40 cm. Die blare van die plant is eenvoudig pragtig: hulle het 'n waaiervormige vorm en taps na die basis. Na die reën kan jy sien hoe klein druppels hulle buitengewoon pragtig versamel. Daarbenewens gee die blare van die sagtemou die oortollige vog deur die stoma, wat in druppels langs die rand van die blaarplaat geleë is. Die blomme van die plant is klein, versamel in pluizige, bloeiende bloeiwyses. Die bloeiperiode duur van Junie tot Augustus, maar soms kan dit in September weer bloei.
Hierdie genus van plante het 'n groot aantal spesies, maar hulle is baie soortgelyk aan mekaar. Daar is sulke basiese soorte manchetten:
Mansjof sag. Die blomme van hierdie spesie is taamlik klein, hulle het 'n groen-geel kleur. Die bekendste variëteit is Robusta (vinnig groeiend, soortgelyk aan 'n wilde spesie).
As gevolg van sy pragtige voorkoms, word hulle almal aktief in moderne landskapontwerp gebruik.
Plant manchetten in die oop grond
Fantasties pragtige blare sal jou verras met 'n sagte manchet. Om dit te plant en te versorg, is redelik eenvoudig, want dit is 'n pretensieuse en groeiende kultuur.
Die verbouing van hierdie meerjariges word die beste uitgevoer met sagte diffuse sonlig en middagskadu. Los, sagte grond wat ryk is aan humus sal gunstig wees vir plant.
Landing word gemaak in 'n klam buitemuur. Om die plant meer aktief te ontwikkel, kan humus en kompos in die grond ingevoer word. Die afstand tussen die saailinge moet ongeveer 30 cm wees, omdat die sagte manchet baie vinnig groei en die proses om dit te oorplant, is taamlik ingewikkeld (weens die eienskappe van die wortelstelsel).
Om sagte mansjasse te laat groei, het goeie resultate behaal, en jy moet 'n paar eenvoudige reëls en wenke vir sorg volg:
Aan die einde van die blomperiode behels die versorging van hierdie plante die geel blare en bloeiwyses,
In die herfs word plante met turf of blare verduister (dit sal help om die manchetten die koue winterseisoen maklik oor te dra).
Waarskuwing! Oormatige water van die plant kan wortelvrot veroorsaak. Voorsien 'n sagte manchet vir goeie dreinering.
Reproduksie Mansjof sag kan op twee maniere gedoen word:
Die herplanting van hierdie meerjarige plante deur die bos te verdeel, word in die lente of herfs uitgevoer. Die bos word noukeurig gegrawe, verdeel en oorgeplant na nuwe plekke.
Saad word gesaai in 'n goed bevochtigde grond. Reeds 'n jaar later kan die saailinge na die oop grond verskuif word en daar voortgaan om daar te groei. Die optimale tyd vir aanplanting sal laat herfs wees.
Gelukkig is hierdie plant redelik siektebestand. Onbehoorlike sorg vir 'n sagte manchet lei dikwels tot poeieragtige skimmel. Wanneer dit onder die bome geplant word, kan dit swart roes tref. Die blare van die plant kan ook slakke of slakke beskadig.
Verhoogde humiditeit en gebrek aan son veroorsaak dikwels vorm op die stingels en blare van die sagte manchet. Plantoorplanting na 'n geskikte plek en behandeling met swamdoders sal help om hiervan ontslae te raak.
Mansjof sag: kombinasie met ander plante
In landskapontwerp gebruik dit dikwels 'n manchet sagte in kombinasie met ander plante. Baie kulture stem volkome daarmee saam. Byvoorbeeld, pragtige kombinasies word gevorm uit 'n manchet van sagte en wit madeliefies, blou koringblomme, rooi geyer, blou delphiniums, ens. Hulle skep 'n baie helder dekoratiewe dekking wat bykans geen onderhoud benodig nie.
Mansjof sag in landskapontwerp
Dit is moeilik om selfs moderne landskapontwerp voor te stel sonder die gebruik van verskillende soorte manchetten.
In blombeddings maak dit die skerp oorgange tussen verskillende helder kleure perfek en is dit 'n "welkome gas" in die plantasies van die pastellepalet van skakerings. Dit word nie aanbeveel om dit rondom die kontoere van die grasperk te plaas nie. Dit is die beste om 'n sagte mansjag op die voorgrond van blombeddings te plant, wat langs die paaie of damme grens. Daarbenewens word dit dikwels gebruik in seremoniële komposisies. Hierdie plant kan maklik rockeries, alpiene skyfies, rabatki versier.
Die sagte manchet is nie so lank gelede as 'n onkruidplant beskou nie. Sy is uit geskeur en met haar hele krag probeer hulle haar van die tuin af verwyder. Nou is die waarde daarvan in tuinmaak verander. Dit word aanbeveel om te plant vir die versiering van die tuin en verskillende blombeddings, sowel as mixborders. Daarom, voordat jy 'n pretensieuse struik plant, moet jy vertroud wees met sy voortplanting, plantmetodes en versorgingswenke.
Beskrywing van die plant en 'n oorsig van die beste rasse
Sagte manchet in die natuur dien as 'n meerjarige plant, grasagtige tipe. Die bos behoort aan die genus Rosaceae. Die wortelsisteem gaan diep in die grond. Наземный рост кустарника составляет не более 40 см. Незначительный рост компенсируется оригинальным внешним видом.
Листва у манжетки выделяет веерообразной формой, но к центру несколько сужается. После дождя в центре листочка собирается капелька воды и отдает ярким блеском. Своим внешним видом листовая пластинка представлена в виде воронки. Die mees oorspronklike en pragtige soort sierplante - vroeg in die oggend. Op die oomblik val die dou wat oorloop in die strale van die opkomende son. 'N kenmerkende kenmerk van die manchet is dat dit geneig is om waterdruppels onafhanklik van die oppervlak van die blaarplaat af te skei. Daarom kan jy dikwels in warm somer nagte sien dat blare bedek is met klein druppels vog.
Die bloei van die manchet kom van begin Junie en duur 'n lang tydperk tot einde Augustus.
Die bloeiwyses is op 'n hoë stam geleë, versamel in klein bloeiwyses, verteenwoordig deur 'n interessante groengeel skaduwee. Soos die blomme bloei, begin hulle geleidelik na die grond leun, en nuwe knoppies groei vinnig in hul plek. In die natuur is daar ongeveer 350 verskillende soorte. Hulle is feitlik nie verskillend van mekaar nie. Die enigste kenmerk is die blomperiode.
Die volgende grade manchet word onderskei:
Sagte - die bekendste en gebruik word in die versiering van tuine en tuin erwe. Die interessantste spesies word onderskei: Thriller, Golden Bouquet, Robustika, Senor, Gold Strike.
Alpe miniatuur - lae struike, bereik 20 cm. Die blare word verdeel in klein blare, en die onderste gedeelte van die blaar word aangevul met 'n sagte paal. Dit begin bloei vanaf die tweede dekade van Mei tot middel Junie.
Siberiese is 'n miniatuurstruik van hoogstens 25 cm.
Hoppe - soos die alpiene spesies het interessante blare, groei nie meer as 20 cm in hoogte nie.
Gewone - het geblase loof. Blomme klein, onopvallende knoppe, 'n kort tydjie. Uiters selde gebruik in versiering.
Krasnochereshkovaya - die naam kom van die feit dat die plant rooi op die steggies, blare en op die stingels geverf is. Die bos groei nie meer as 15 cm nie. Die blare is kroesig met 'n effens merkbare blou af.
Glinsterend - uiterlik soortgelyk aan 'n gewone manchet, maar verskillende netjiese struike en regop blomme. Dit blom twee keer in die tydperk van Mei tot Junie, en na 'n onderbreking onder goeie toestande van Augustus tot einde September.
So, die plant word nie toegeken huilende kleure, en lok die oorspronklike vorm van die plaat en onpretensieuse voorwaardes van aanhouding.
Groeiende toestande manchet sag
Baie tuiniers glo dat vir die verbouing van mansjied sagte spesiale sorg nie nodig is nie. Moenie oordeel en gooi die plant tot die genade van die lot nie. Die struik kan groei, soos in die skemering van die bome, en in die ope son. Voor planting word aanbeveel om vrugbare, los, voedingsryke grond- en minerale kunsmis te kies. Beste geskik vir vars grond, bevrug met rottende humus. As daar 'n klein persentasie klei in die grond is, sal die bos daarby baat.
Die aanbevole suurvlak vir die manchet is pH-6.
Die plant kan in direkte sonlig groei, maar in hierdie geval sal dit 'n groot hoeveelheid vog benodig vir normale voorkoms. 'N Ideale plek vir elegante groei en ontwikkeling is 'n plot met diffunde lig in die oggend- en aandmomente, en in die middagshitte met goeie skaduwee.
As jy 'n penumbra kies, dan kan natmaak amper klaar wees. Die manchet sal genoeg vog hê wat na neerslag verkry is. Andersins, in 'n sonnige plek, moet jy elke dag water drink soos die grond onder die warm strale van die son droog. Mansjang is nie bang vir ernstige ryp nie, en verdra hulle duld. Maar om die wortelstelsel beter te beskerm, word strooi deklaag aanbeveel vir die winter.
Dus, 'n bietjie sorg vir die plant is direk nodig. Die belangrikste ding is om in 'n gunstige plek te plaas en te plant voordat dit geplant word. Na periodiek monitor die behoefte aan voedingstowwe vog en minerale bemestingstowwe.
Voorbereiding van 'n terrein vir landing
Vir die aanplant van geskikte plek met neutrale suurheid, met hoë versadiging van humus. Dit is noodsaaklik dat die grond los is. Dit is nodig om die wortels vinniger te ontwikkel, wortel te skiet, 'n voldoende hoeveelheid voedingstowwe en nodige suurstof te ontvang.
Tydens die voorbereiding van die terrein vir aanplanting moet lugpermeeerbaarheid en grondvog gemoniteer word.
Die belangrikste ding is om nie oormatige vog toe te laat nie, van watter swam-tipe patogene bakterieë in die grond ontwikkel. By die aanplant van saailinge van die manchet, moet elkeen op 'n afstand van minstens 30-35 cm van mekaar geplaas word. So 'n gaping is nodig omdat die struik vinnig groei en met die aangrensende plant begin inmeng. Daarbenewens kan die plant nie suksesvol oorplant word na 'n nuwe woonplek nie.
By wortelwortels is dit problematies om na 'n ander plek te beweeg. 'N Effens ontwikkelde wortelstelsel het laterale hulpwortels gespuit. Hulle strek oor redelik groot afstande, weef in naburige wortelstokke en vul die gebied naby die plante geleë. Daarom word aanbeveel om gelyktydig op een plot te land sonder om die woonplek in die toekoms te verander.
Manchet word op verskillende maniere geteeld. Dit is nodig om te besluit voor die plant wat die beste manier is om te plant. Sommige tuiniers is geneig om te saad, terwyl ander aangeraai word om te groei deur die struik of steggies te verdeel. Elke tuinier moet self die toepaslike manier vir hom bepaal.
Daar is die volgende soorte broeibande sag:
Saad - op twee maniere geproduseer. Met behulp van die eerste metode - in oop grond plant, saai die boer die vroeë lente die saad op die plaasgrond. Wanneer dit vir saailinge gegroei word, word saailinge vroeg in November in voorbereide houers geplant. Die potte moet 'n nat substraat hê en 'n sekere lugtemperatuur wat deur die bedekte film op die pot geskep word. Ná net 2 weke moet die pot met saailinge in die oop lug geneem word, maar dit moet ook met 'n film bedek wees. Maak 'n houer met plantmateriaal moet net vroeg in die lente wees. Dit is nodig dat die saad 'n natuurlike stratifikasie ondergaan, dan sal die jong lote 'n hoë immuniteit hê en die weerstand teen siektes verhoog. Nadat potte ingebring is met sade wat in die straat volgehou word, begin jong spruite baie vinnig uitbroei. Na 3 weke kan saailinge in groter blompotte duik. Transplantasie in oop grond word uitgevoer op die oomblik wanneer die wortelstelsel goed ontwikkel.
Steggies - op die struik na blom in Junie, kan jy die spruite van die hoofstam met 'n roset skei. Om jong wortels vry te laat, word aanbeveel om die einde van die plantsting in nat grond te grawe en in 'n kamer met diffuse lig te plaas. Na 14 dae kan die bos na 'n permanente woonplek oorgeplant word, die wortelsisteem moet reeds voldoende ontwikkel word om die tyd van oorplanting te weerstaan.
Die verdeling van die bos - voortplanting op hierdie manier kan te eniger tyd uitgevoer word. Die nadeel van die metode is skade aan die wortelstelsel van die manchet, wat lei tot langdurige pynlike wortels.
Dit is dus die beste om sade te gebruik om 'n nuwe monster te kry. Die voortplantingsproses, hoewel ietwat langer, lei tot gesonde, goed-immuun plante wat oral in die agterplaas geplant kan word.
Ten einde die plant vinnig te ontwikkel en te verheug in versadigde vorms, word dit aanbeveel om betyds plantkundige sorg betyds uit te voer. Behoorlike instandhouding van plante word verminder tot die toepassing van die volgende reëls:
Gieter word aanbeveel op grond van weerstoestande. As die somer nat word, is bykomende besproeiing nie nodig nie, anders, as dit meestal warm is, is dit nodig om te water.
Top dressing - uitgevoer in die lente, deur die bekendstelling van humus aan die basis van die plant. Ander minerale sal nie benodig word vir verdere groei van die struik nie.
Snoei - dit word aangeraai om byna konstant uit te voer, aangesien die bloeiwyses blom. Sulke knoppe moet verwyder word sodat nuwes in hul plek sal groei.
Voorbereiding vir die winter - die plant word aanbeveel om te bedek deur deklaag onder die struik te plaas.
Swaar in die versorging van die manchet is nie dus, plant en groei sal geen spesiale probleme veroorsaak nie. Die belangrikste ding is om al die prosedures betyds en konsekwent uit te voer, en nie almal op een dag nie.
Alhoewel die manchet word beskou as 'n rypbestande plant, word dit steeds aanbeveel om voorbereid te wees vir die winter.
Om te verseker dat die struik 'n sterk verlaging van die temperatuur verdra, is dit aanvanklik nodig om die gebreekte turf op die basis van die wortelstelsel te ontbind. Vir beter opwarming, moet jy die hele oppervlak van die aarde heeltemal bedek.
Daarbenewens is dit nodig om die bokant van die plant te bedek met gevalle blare of as jy nie die dooie blare van die struik self afsny nie, dan sal dit die wortelstelsel op sy eie bedek. Wanneer sneeu val op die gebied waar die struik groei, hoop baie sneeu. In hierdie geval sal die plant veilig in die sneeumassa gehul word en sal dit nie tydens erge rype vries nie.
Benewens dekoratiewe doeleindes word manchet gebruik as 'n voerplant wat nodig is om huisdiere te voed. Sulke diere sluit byvoorbeeld bokke, koeie, konyne in. Sy het ook heuningkwaliteit en medisinale eienskappe.
Tradisionele medisyne gebruik 'n manchet as medisinale kruie. Dit word vir verskeie doeleindes gebruik vir die voorbereiding van afkooksels en tinkture:
Die afkooksel word aanbeveel vir die behandeling van vroulike ginekologiese siektes. Dit word gebruik as 'n behandeling vir siektes van die niere en die urogenitale stelsel. Werk effektief met siektes wat verband hou met die boonste respiratoriese kanaal, nasofarynks en brongi. Sous veroorsaak onstuimige eienskappe, het 'n anti-inflammatoriese effek op die liggaam. Veral effektiewe behandeling word onthul in gevalle van dermafwykings, hardlywigheid of diarree, sowel as verhoogde winderigheid.
Baden met afkooksels, lotions en kompressies bied wondgenesende eienskappe, veroorsaak die wedergeboorte van die boonste lae van die epidermis met aknee, ulkusse van verskillende etiologieë en ontsteekte siektes.
Die gebreekte blare van die manchet wat aan die geaffekteerde area geheg is, kan die bloeding stop, en stimuleer ook die vinnige genesing van ingewande wonde.
Tee met blare van die struik het 'n voordelige uitwerking op pasiënte met diabetes.
Die gebruik van verpletterde plante in die vorm van druppels help in die behandeling van rinitis, sowel as inflammasie van die oë.
Benewens terapeutiese doeleindes word die manchet aktief in kook gebruik. Varsgesnyde blare word gemaal en bygevoeg tot slaaie, souse of souse. As jy die blaarborde droog, en dan maal hulle, kry jy 'n geurige en lekker geur. As die plant behoorlik voorberei en gedroog is, sal die struktuur versadig wees met vitamien C, wat 'n positiewe uitwerking op die liggaam as geheel het.
Die plant behoort aan die Rosaceae familie, is 'n meerjarige kultuur. Dit het sy naam gekry van die 2 woorde "Alchemilla", wat as "alchemie" en "mollis" vertaal word, wat "sagte kante" beteken. Die volledige vertaling van die plant klink soos die "gras van die alchemiste" of "alchemiese gras." Sy naam word verklaar deur die feit dat selfs in antieke name die wetenskaplikes - alchemiste die vermoë van hierdie kultuur gesien het om dauwdruppels op die oppervlak van hul blare te hou.
In eienaardige mense het hierdie eiendom baie vrae veroorsaak, want in teorie is die water verplig om te dreineer. In daardie dae is sulke eienskappe van die plant as misties beskou, en daarom is die kultuur so 'n naam gegee.
Met betrekking tot die tweede deel van die term - "mollis", dui die benaming "sagte rande" die voorkoms van hierdie plant aan. En dit is eintlik die geval, aangesien die blare van hierdie kultuur begrens word met sagte kant, wat die plant 'n unieke voorkoms gee. Daarom kies blomme produsente hierdie oes as 'n versieringsmateriaal vir blombeddings.
Kenmerkende kenmerke van kultuur is:
Dit het 'n taamlike kort wortel, maar terselfdertyd is dit nogal massief en kragtig. Die wortelstelsel van die manchet het baie takke.
Dit is nogal onverbiddelik. Dit beteken dat dit in gedeeltelike skaduwee en in sonnige oop ruimtes geplant kan word.
Ondersoek na die aard van die grond. Daar is egter een toestand: die grond moet goeie dreinering hê.
Bereik 'n hoogte van ongeveer 40-45 cm. Die blare vorm soos 'n waaier.
Die blom van hierdie kruidagtige kultuur vind in die somer plaas, vanaf die eerste dae van Junie. Soms kan jy vroeg in September die herbloeiende plante sien.
Tydens die blom, die heldin van ons artikel, "gooi uit" blomstingels en bereik 'n hoogte van ongeveer 60-75 cm.
Die plant het 'n rasemose bloeiwyses. Bloei geelgroen blomme.
'N Pookplant is nie geskik vir sorg nie, dit bestaan ​​slegs in tydige toedoen, grondhelling en water.
Daar is meer as 150 spesies kultivars. Oor die algemeen behoort meer as 300 verskillende plante aan die genus Rosaceae.
Die plante van die Rosaceae-groep word meestal op die grondgebied van Eurasië, Noord-en Suid-Amerika en Rusland aangetref.
Graad manchet sag
Hierdie plantkultuur het sy gewildheid verkry as gevolg van die interessante vorm van sy blare. Hulle is redelik groot en bereik 'n deursnee van meer as 11-12 cm. Die blomme van ons plant is egter nie besonder groot nie, veral in vergelyking met die blare. Bloeiwyses word in klein panikulasie borsels versamel. Wanneer vog die oppervlak van die blare tref, versamel dit in klein druppels, wat 'n wonderlike gesig skep wanneer hulle in die strale van die son skyn.
In teenstelling met die feit dat die manchet 'n groot spesiediversiteit het, kan die verskille tussen die grootste deel slegs deur 'n professionele bloemis gevind word. Daar is sekere rasse wat visueel onderskeibaar is, is soos volg:
Siberiese manchet. Die gevolglike naam word geassosieer met die streek van groei. Die mees omvattende gebied van groei van hierdie plant - Siberiese wei. Dit word gekenmerk deur nogal massiewe wortels. Die hoogte van sommige van hierdie plante kan 30 cm bereik. Die blare by die Siberiese manchet het 'n rand van die voorkant en van die binnekant.
Alpine manchet. Dit is 'n betreklik klein plant met lobbe-blare, wat in die vorm van spesifieke hummocks geleë is. In die somer verskyn geel blare op sy blare. Die bloeiwyses van hierdie kultuur is egter nie die waardevolste nie. Die belangrikste ding in dit is nie so nie. Die mooiste blare in hierdie kruidagtige plant.
Manzhetka Hoppe. Dit is baie soortgelyk aan die Alpe, verskil slegs in grootte - dit is 'n bietjie kleiner.
Krasnozhereshkovaya manchet. Die naam van hierdie spesie het ontstaan ​​as gevolg van die rooierige kleur op die stingels en op die blaarblare. Die bosse het 'n relatief klein hoogte, meestal nie meer as 15 cm nie. Hierdie kruie het baie pragtige blare. Hulle het 'n heldergroen kleur, en op die voor- en naatige sye lyk dit of hulle in 'n sagte blou kleur gestig word. Die plant begin bloei vanaf die eerste dae van Mei tot die eerste van Julie. Teen die einde van die bloeiperiode verander die bloeiwyses van die rooi-radikulêre manchet 'n ligte rooi kleur. As gevolg van sy skoonheid word hierdie plant dikwels in landskapontwerp gebruik. Dit word gebruik as 'n lewendige rand, sowel as in alpiene skyfies en gemengde blombeddings.
Gevulde manchet. Dit staan ​​uit subspesies deur groot geelgroen blare en groot blomme. Die mees algemene variëteite is Robusta. Hierdie spesie staan ​​bekend as vinniggroeiende, onder al die ander rasse wat die meeste soortgelyk aan wildgroeiende gras, Manzhetka Auslese, Manzhetka Señor.
Die blare van die plant is toegerus met die vermoeiendheid, vog word deur die stomata van die blare vrygelaat. Dit word versprei in klein druppels langs die rand van die blaarplaat. En wat interessant is, dreineer hulle nie, danksy die onthouding en die spesiale struktuur van die blaar, bly dit soos krale.
Alchemiste beskou hierdie verskynsel as 'n wonderwerk en gebruik dou om die eliksir van lewe en jeug te maak. En diegene wat passievol was oor magie, het 'n liefdesdrank uit die wortels van 'n plant voorberei.
Die vorm van die blad het baie argitekte en kunstenaars geïnspireer om meesterstukke te skep. Die buitelyne was die basis van die ornamente van die Gotiese styl.
Manchet: rasse en tipes
Die manchet is eienaardig, dit kan nie verwar word met enige ander plant nie. In die lente is dit een van die eerste wat onder die sneeu uitkyk en tot einde Oktober as dekorasie vir die tuin dien.
Sommige spesies blom lank en oorvloed, ander word onderskei deur die kleur van stingels en blare. Terloops, die palmaat, afgeronde of lobbe, blare bedek met klein hoop, is die hoof dekoratiewe voordeel van die manchet.
Die plant het sy Russiese naam gekry as gevolg van die eksterne ooreenkomste van die blaar met die ou gestyfte kantmoue. En in Europa, met die koms van die Christendom, vir die een of ander ooreenkoms in die vorm van blare met die klere van die heiliges, is die manchet die mantel van die Maagd Maria genoem.
Данный вид манжетки вырастает до 40 см в высоту, куст в диаметре тоже около 40 см, очень быстро разрастается, особенно на богатых, умеренно влажных, хорошо дренированных почвах. Die sagte manchet hou nie van droogte, dit kan slegs kort droë periodes weerstaan.
Die meeste bronne sê dat hierdie spesie van vroeg Junie tot Julie bloei, en uit ervaring kan opgemerk word dat die plant in goeie toestande so vroeg in Mei sal blus, dan sal die volgende bloeiperiode plaasvind, tot die einde van Augustus.
Variëteite: Senor, Goue Bouquet, Gold Strike, Thriller (Thriller). Robusta verskeidenheid (Robustika) verskil meer akkurate vorm van 'n bos en groot bloeiwyses. Hierdie spesie sluit in gevlekte plantvorms wat as grondbedekkings gebruik word om boomstamme te versier.
Die lengte van die peduncles kan 70 cm bereik, maar gedurende die tydperk van aktiewe blom sal hulle wankel en lyk nie so lank nie. In bloeiwekkende bloeiwyses het baie elegante, klein groengeel blomme versamel. Die blare van die manchet is sagte waaiervormige, tregtervormige taps aan die basis.
Wintergroen uitsig van die manchet, wat nie snoei nodig het nie, kan meer gesê word. Herfsbeskerming kan tot gevolg hê dat die blom nie meer blom nie. Die sagte manchet word gedurende die groeiseisoen gepropageer deur die bos, steggies of sade te verdeel.
Hierdie spesie groei goed beide in die son en in die skaduwee, sodat jy vryelik kan fantasieer om die plek te bepaal vir die plant en die keuse van metgeselle. Goeie bure vir die sagte manchet is gasheer, varings, lupiene, blou delphiniums en klokke, rose, daglelies, ens. Voel vry om te dink aan jou opsies, maar let op dat die manchet klein, lae-groeiende plante kan onderdruk.
Miniatuur Alpine Manchet (A. Alpin)
Netjiese sferiese bosse, nie meer as 20 cm nie. Die alpe-manchet word onderskei deur diep dissekteerde blare, met 'n silweragtige paal aan die teenoorgestelde kant, dit lyk of hulle met 'n wit grens geraam is. Die plant bloei vanaf middel Mei tot die tweede helfte van Junie met klein groengeel blomme, dit is moontlik om die alpiene manchet vegetatief en met sade te propageer.
Hierdie spesie is nie sleg in vullis, gruis storting of in houers langs uieplante nie - narcisse, tulpe, hiasintes, ens. In die natuur groei die alpiene manchet ryk in humus en kalkgrond.
Vanuit die miniatuur plantspesies kan daar bykomend tot die alpine twee interessante opsies wees - Siberiese manchet (A. sibirica) en Hoppe (A. hoppeana)hul maksimum hoogte is 20 cm.
Manchet gewone (A. vulgaris)
Hierdie spesie het blare gevou, bloei nie baie van die tweede helfte van Mei tot middel Junie nie. As gevolg van die vervalle bloeiwyses, is die dekoratiewe van die hele bos verlore, dit lyk slordig. 'N Gewone manchet word beskadig deur slakke en is 'n taamlik aggressiewe plant, daarom word dit baie selde gebruik vir landscaping.
Rooiblaar manchet (A. erytropoda)
Die naam van die spesie was te danke aan die rooi kleur van die pedikels, blare en steggies. Die plant is tot 15 cm lank, die blare is groen met 'n skaars merkbare blou fuzz. Dit bloei vanaf middel Mei en byna die hele Junie. Gegroeid deur die wortels en steggies te verdeel. Hierdie spesie kan in gemengde samestellings geplant word, as 'n randsteen en in die rotties.
Manchet sparkling (A. splendens)
Hierdie voorkoms is soortgelyk aan 'n gewone manchet, maar in teenstelling tot dit groei dit in 'n netjiese bos met regop pedikels. Blom twee keer - van Mei tot Junie en van Augustus tot September. Dit lyk goed in gemengde beddens en as 'n randsteen.
Ons let op verskeie ander spesies in terme van plantvoorkeure en habitat:
skaduwee en klam habitatgebiede vir sekel (A. semilunaris) en bulwarde (A. cymatophylla) manchetten,
vleilande soos manchetten holocaust (A. glabricaulis) en klein dorpie (A. subcrenata),
blouagtig (A. glaucescens), berg (A. Monticola) en bolvormige-oorvol (A. Conglobata) manchetten hou van oop ruimtes en is bestand teen droë, grindige grond,
cuff klonterig (A. gibberulosa) verskillende benydenswaardige toleransie vir droogte en sanderige gronde,
onpretensieuse tipes word oorweeg skraal (A. substrigosa) en naby (A. propinqua) manchetten, maar dit is opmerklik dat die stingels van die plante met 'n kritieke gebrek aan vogtigheid wil hê,
berg, borselagtige en grasieus (A. gracilis) Mansboeie is taamlik stabiele spesies, hulle het feitlik nie vertrap nie, daarom is hulle ideaal vir 'n grasperk.
Verbouing, voortplanting en versorging
Daar is 'n mening dat dit nie nodig is om vir 'n manchet te sorg nie, dit groei goed op sigself. Maar ons ervaring toon dat u steeds aan sekere reëls van plantonderhoud moet voldoen.
Vir 'n goeie ontwikkeling van die manchet is los, vrugbare grond en gereelde matige water nodig. 'N plek vir 'n plant is beter om die son te kies, gedeeltelike skaduwee is moontlik. Die manchet is 'n winterharde plant, maar wintermoerzen sal nie oorbodig wees nie, want dit sal die blare van grootblaarbome doen.
Enige van al die spesies wat aangebied word, kan 'n aggressor word, daarom moet vervaagde bloeiwyses verwyder word, dus sal jy nie self saai toelaat nie. Terloops stimuleer tydige snoei die volgende vloei van blom.
Nuttige eienskappe van die manchet
Die manchet word ook beskou as 'n voer, heuningdraende en medisinale plant. In volksgeneeskunde word die manchet in baie gebiede gebruik:
ontkieming van die plant help met die behandeling van vroulike siektes, is nuttig in siektes van die niere en urinêre stelsel, dit word ook gebruik vir brongitis en siektes van die boonste lugweg, die afkooksel het 'n samentrekkende en anti-inflammatoriese effek vir probleme met ingewande, winderigheid en diarree,
kompressies, lotions en geboë badte verlig sere, swartkoppies en kook,
die verpletterde vars blare van die plant stop die bloeding en versnel die genesing van wonde met snye,
Tee met manchetblare is nuttig vir diabetes.
Die manchet word gebruik in die kombuis, jong blare (soms lote) gaan na sop en slaaie. Gedroogde gebakte blare is 'n uitstekende spesery vir verskeie geregte. Behoorlik geoes, die plant is ryk aan vitamien C.
Manchet in landskap ontwerp (foto)
Die manchet pas perfect in die landskap natuurlike styl, en is ook 'n goeie opsie vir 'n skaduryke tuin. Soos vroeër genoem, hanteer die plant die dekor van verskillende klipstrukture.
Verrassend, die manchet het selfs 'n plek in seremoniële komposisies, sy halfrondvormige vorm gee 'n ritme en ondersteun die voorpunt van 'n blombedding.
Manchet werk suksesvol as 'n retinue, dit is goed in enige kombinasie, danksy sy kleur, verlig die plant veral helder kontraste. Veral mooi manchet lyk op die voorgrond van lang lyn composities en naby reservoirs. Danksy die dekoratiewe blare en sagte golwe van bloeiwyses, verberg die plant die onooglike stamme van lang blomme suksesvol.
Dit is egter die moeite werd om te onthou dat dit raadsaam is om die manchet in 'n oop veld te plant in 'n plek waar geen veranderinge beplan word nie, en jy moet dit nie te naby aan ander plante plant nie. Dit sal dit moeilik maak om vir hulle te sorg. Die optimale afstand is 40 cm.
'N Benydenswaardige lys word bruikbare en dekoratiewe eienskappe van die meerjarige verkry, wat al lankal as 'n onkruid beskou word, is dit nie? Hier is 'n pragtige plantkraag sag en, soos jy kan sien, plant en versorg dit is absoluut nie die moeite werd nie!
Mansjof sag - eienskappe van kultuur
Die sagte manchet (Alchemillamollis) behoort tot die meerjarige kulture van die Rosaceae-familie. Die plant het sy naam gekry van twee woorde "Alchemilla", wat "alchemie" en "mollis" beteken. En dit is nie verbasend nie, aangesien selfs antieke wetenskaplikes die vermoë van 'n kultuur gesien het om dauwdruppels op sy oppervlak te hou. Dit het hulle baie vrae veroorsaak, aangesien water gewoonlik moet dreineer. Soortgelyke eienskappe van die plant is as misties beskou, dus het die kultuur sy naam gekry. Wat die tweede deel van die naam betref - "mollis", word dit as "sagte kante" omskryf en kenmerk die voorkoms van die sagte manchet. En dit is waar, want die blare van kultuur is met sagte blou omhulsel, wat die plant 'n oorspronklike voorkoms gee. Daarom verkies bloemiste voorkeur om 'n sagte manchet te gebruik om blombeddings te versier.
Die onderskeidende eienskappe van die kultuur is soos volg:
Die sagte manchet het 'n baie kort wortel, maar terselfdertyd is dit baie kragtig en massief. Die wortelstelsel bevat baie takke.
Soos hierbo genoem, is die kultuur redelik pretensieloos. Daarom kan dit beide in sonnige glades en in gedeeltelike skaduwee geplant word.
Die plant is onbeskaamd vir die tipe grond. Die enigste voorwaarde is dat die grond goeie dreinering het.
In die hoogte bereik die plant 45 cm. Die blare is gevorm soos 'n waaier.
Blomkultuur vind in die somer plaas, wat in Junie begin. Soms is daar 'n herbloeiende sagte mansjag in die vroeë herfs.
Gedurende die bloeiperiode word die blomstingels van die kultuur uitgegooi, wat 'n hoogte van 65-75 cm bereik.
Die plant het rasse. Bloei blomme geelgroen tint.
Onbeskaamde plant en versorging, wat slegs in tydige voeding, natmaak en helling van die grond is.
Daar is meer as 150 spesies kultuur. In totaal, meer as 300 verskillende plante kan getel word onder die Rosaceae genus.
Meestal kan plante van die Rosaceae-genus gevind word in Noord- en Suid-Amerika, Eurasië en Rusland.
Sagte mansjas sorg
Mansjof sag verwys na onpretensieuse plante. Om die ontkieming van saailinge te verbeter, moet hulle egter 'n paar eenvoudige reëls vir die versorging van kultuur volg:
Die plant moet betyds natgemaak word. Terselfdertyd is dit onmoontlik om stagnasie van vog op die terrein toe te laat.
Nadat die kultuur vervaag het, bloeiwyses en geel blare gesny moet word.
Om die plant te beskerm teen die winterkoue, kan jy die grond op die perseel dek met droë blare of turf.
Kunsmis moet verskeie kere per seisoen toegedien word. So, na die plant van saailinge, word komplekse minerale bemestingstowwe by die grond gevoeg; in April word die aarde gevoed met die hulp van humus.
Peste en siektes van die manchet sag
Soos die meeste sierplante, is die sagte manchet blootgestel aan verskeie siektes en plae. Die meeste siektes ly aan die plant as gevolg van onbehoorlike sorg:
Mould. Die mees algemene siekte wat voorkom as gevolg van onbehoorlike sorg. Die hoofoorsaak daarvan is oormatige wateroorlog van die grond waarin siekte veroorsakende swamme ontwikkel. Gebrek aan hitte en sonlig kan ook siektes veroorsaak, wat swak droogte van die grond veroorsaak. Dit is baie maklik om die manchet sag te sien, wat deur die vorm geraak word. Op sy velle is sigbare groot grys kolle met 'n donker grens. As jy nie aksie neem nie, word die plant vinnig afgebreek en sterf. Die prosedure vir die bestryding van vorm sluit in die verbetering van gronddreinering, 'n meer optimale besproeiingsbeheer, en die behandeling van die grond en die wortelstelsel van 'n plant met antifungale preparate. Onder die laasgenoemde is die gewildste kopersulfaat. Om die grondlug te verbeter, is dit nodig om die minimum afstand tussen die plante se plante te sien wanneer dit geplant word.
Rust. Gekenmerk deur die voorkoms op die blare van die plantsplekke van rooi of geelbruin kleure. Met verdere veroudering van die blare van die blom word die kolle donkerder. Die stryd teen die siekte word uitgevoer met behulp van die voorbereidings "Kolloïdale Swael" of "Oxyh" wat met 'n interval van twee weke op die blare bespuit word.
Septoria blaarvlek. Gekenmerk deur die voorkoms op die blare van die manchet sagte ronde konvekse kolle van vuilgroen kleur. Aan die agterkant van die vel is die kolle effens beïndruk en het hulle 'n bruin-groen tint. Basies manifesteer die siekte in die tweede midsomer. Die stryd teen die siekte moet begin met die verwydering van besmette dele van die plant, waarna hulle verbrand word. Die betrokke plant self word met Bordeaux mengsel (1%) gespuit, of met 'n waterige oplossing van Chom teen 4 g / 1 liter water.
Ring mosaïek. Dit word gekenmerk deur die voorkoms van liggroen strepe op die blare van die plant. Later kan die strepe geel word en saamsmelt in groot kolle, wat gevolglik tot verval en dood van die kultuur lei. Siekbosmanchet sag moet verwyder word van die blombedding en weggegooi of verbrand word. Saailinge met siektes wat op 'n blombed geplant is, is onmoontlik.
Bykomend tot verskeie siektes, kan plaagboeie ook 'n bedreiging vir sagte mansbande wees, waarvan die meeste insekte is:
Plantluise. 'N klein plaag wat in staat is om die meeste van die plante in 'n kort tyd te vernietig. Die gevaar van plantluise lê in sy vinnige voortplanting. Om dit te bekamp, ​​gebruik dwelms "Karbofos", "Confidor" of "Iskra".
Spinnekop Dit word aan die agterkant van die blaar van die plant gesuig en suig al die sap daaruit. Bosluise is veral aktief in warm somers. Hulle veg met hulle met behulp van karbofos, kolloïdale swael of die geneesmiddel Agravertin.
Hoe om kamperfoelie capricole te ontwikkel vir landskapontwerp
Plant druiwe steggies in die lente
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Mansjof sag: onpretensieuse plant wat die tuin sal versier