Die Here roep sy volk op om Hom te aanbid as die enigste en lewende God. Die Here openbaar Homself in sy liefde aan sy volk, sodat hulle sy verlossingsbeloftes gelowig kan aanvaar.
Jesaja het hierdie preek gepreek aan mense wat so ver in ongeloof geval het, dat hulle lewe in 'n ketting van sondes ontaard het.
Al die sondes wat hulle gedoen het, was as gevolg daanvan dat hulle band met die Here so verswak het, dat hulle nie meer geweet het wie die Here is nie.
Die eerste naam waarmee Hy Hom openbaar is HERE (Jahwê). Hy is die HERE, die Verbondsgod wat van ewigheid tot ewigheid lewe.
Met hierdie naam openbaar die Here dat Hy van die skepping af sy genade aan die mense verkondig het.
Om die Goddelike oorsprong van die waarheid nog meer en sterker te beklemtoon, openbaar die Here Hom ook met 'n tweede Godsnaam. Hy is die Koning van Israel.
Israel was die man wat met God geworstel het, maar wat aan die einde van die worsteling deur God geseën is. Israel word die naam waarmee die HERE die verbondsvolk noem om aan te toon dat hulle sy uitverkore eiendom is. Die Here stel sy heerskappy oor hierdie uitverkorenes baie duidelik, daarom noem Hy Homself Koning: die Koning van Israel.
Die Bybel gebruik die woord Losser - maar daar is nie werklik 'n verskil tussen 'n Losser en 'n Verlosser nie.
Deur hulle sondes het hulle hulle land verloor. Hulle is met die ballingskap gestraf oor hulle sondes en hulle land is van hulle afgeneem.
Dit maak egter nie saak watter kant om dit gebeur het nie, want die simboliese betekenis bly dieselfde: deur hulle sondes het hulle die ewige lewe en die koninkryk van God verloor.
Al staan hierdie dinge in die Ou Testament geskryf, weet ons uit die volle openbaring van God, soos wat dit veral in die Nuwe Testament uitkom, dat hierdie verlossing kom deur Jesus Christus.
Daarmee word alle skepsele in die hemele en op die aarde bedoel. Almal van hulle staan onder die regering van die Here, en Hy alleen is God en heerser oor hulle almal.
Veral gesien teen die feit dat die Here Homself die Verlosser noem, moet ons hier dink aan Jesus se woorde aan Johannes: Ek is die Eerste en die Laaste en die Lewende...
Daarom sê die Here vir hom nog hierdie woorde ook: Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid Amen (Openb. 1: 17, 18).
So lyk die Verlosser aan die einde van die tyd, wanneer die profesie van Jesaja dat God in sy ewige regering sy volk verlos het, in vervulling gegaan het.
Hy openbaar aan hulle wat in die toekoms gaan gebeur, want uit hulleself kan hulle die toekoms nie ken en sien nie (v. 7).
Die gelowiges kan hulle bevryding in die Here tegemoetgaan, want die Here het van die ou tyd af sy verlossingsraad oor hulle bevestig.
Daarom die wekroep in vers 8 dat die volk mos self getuies is daarvan dat die Here hulle al die eeue deur beskerm het en dat daar geen God buiten die Here is nie.
Die Here wys daarop dat die mense die helfte van die boom verbrand wanneer hulle vuurmaak om self warm te word en hulle kos mee gaar te maak.
Maar as hulle met die ander helfte wat net so brandbaar en nietig is 'n beeld maak, dan dink hulle dat dit nou goddelike magte het.
Die nietigheid van die afgode word ook nog geskets teen die feit dat hierdie sterflike mense met liniale en passers en skawe meet en werk aan die beelde om hulle volgens menslike begrip vorm te gee. Wat vir 'n god is dit wat so tot bestaan kom?
Maar God het gedink dat dit ernstig is! Hy het hulle in 'n oorlog laat uitwis en hulle land weggevat daaroor!
Dit is waarom daar in ons teksvers geskryf staan dat die afgodsaanbidder is soos 'n bok/skaap wat verdwaald op die ashoop staan en dink dat hy daar kan oorleef. Sy hart en sy verstand bedrieg hom. Uiteindelik gaan hy verlore.
Wat alles wat deur die vuur verbrand word, kan jou siel nie red nie - dus ook nie jou afgode wat alles saam met hierdie wêreld verbrand gaan word nie.
Ons gaan die nodige troos en steun vir ons lewens net op een plek kry, en dit is by Hom. Hy sal ons verwagting nooit terleurstel nie.
Ons is sy knegte wat geskep is om Hom te aanbid, en om tot in ewigheid by Hom te lewe in sy koninkryk.
Kneg is nie 'n slegte benaming of 'n naam van minderwaardigheid nie. Die Here noem die Messias ook sy kneg. Dit wys hier op 'n baie besondere en baie baie intieme verhouding van aanbidding tussen ons en die Here waarin Hy nie net ons meerdere is nie, maar waarin Hy ons ook absoluut beskerm, soos wat 'n heer sy kneg beskerm.
Die Here gaan terug na die begin van hierdie rede toe, toe Hy Hom bekendgestel het. Hy het Homself Verlosser genoem.
Ook nie sommer net so 'n verlossing nie. Hy gaan die sondes uitdelg. Dis 'n baie sterk woord wat sê dat die Here die sondes totaal gaan vernietig.
Aan die einde van die vernietigingsproses sal daar geen teken van sondes wees nie, want dit sal wees soos 'n vlieswolkie wat deur die son weggebrand word totdat die lug helder is.
Laat ons dan nie die jaar 2002 ingaan soos mense wat as aanbid omdat hulle harte en hulle verstande hulle so bedrieg dat hulle op die ashoop staan nie.