Pous Honorius IV - Wikipedia
Pous Honorius IV
Honorius IV was die 190ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1285 tot 1287.
2.1 Sisiliaanse Konflik
2.3 Die keiserryk
2.4 Kontak met die Mongole
Pous Honorius IV is gebore as Giacomo Savelli ongeveer in 1210 in Rome, Italië. Hy is die seun van ‘n Romeinse senator Luca Savelli en sy vrou Giovanna Aldobrandeschi en die kleinneef van Pous Honorius III. Hy is getroud en het minstens twee seuns. Een van hulle word podesta van Urbino en sterf voor 1279, die ander een was 'n senator in Rome en sterf in 1306. Na sy vrou se dood word hy 'n geestelike. Hy is die laaste pous wat getroud was. Hy het aan die Universiteit van Parys studeer en Pous Urbanus IV maak hom kardinaal-diaken van Santa Maria in Cosmedin. Kardinaal Savelli was 'n kerklike diplomaat. Pous Clemens IV stuur hom en drie ander kardinale om Karel van Anjou te kroon as koning van Sisilië in Rome op 28 Julie 1265. Hy was een van die ses kardinale wat Pous Gregorius X gekies na die drie jaar lange sedis vacatio na die dood van Pous Clemens IV.
In 1274 neem hy deel aan die konsilie van Lyon wat bepaal het dat daar slegs vier bedelordes mag wees i.e. die Dominikane, Franciskane, Augustyne en die Karmelite. Op bevel van Pous Adrianus V het hy met die Duitse koning Rudolf I van Habsburg onderhandel oor die betrekkinge met Karel van Anjou. Die dood van Adrianus het die onderhandelinge vrugteloos gemaak. Hy word die Eerste diaken van die Kollege van Kardinale in November 1277 en het Pous Nicolaas III en Pous Martinus IV gekroon. Sy graf is in die kerk van die Heilige Maria in Aracoeli in Rome. Die naam ‘Honorius’ beteken 'eerbare'.
Pous Honorius IV is onbestrede verkies in een van die kortste pousverkiesings in die geskiedenis op 2 April 1285 in Perugia. Hy is toe reeds 75 jaar oud en het so erg aan jig gely dat hy nie kon loop of staan nie. Op 19 Mei 1285 word hy priester gewy deur kardinaal Malabranca Orsini van Ostia en op 20 Mei 1285 biskop gewy en tot pous gekroon.
Die Sisiliaanse konflik het onmiddellik aandag vereis. Tydens die bewind van Pous Martinus IV het die Sisiliane Karel van Anjou as koning afgesit en Pedro III van Aragon as koning gekies sonder die pous se goedkeuring.
Die volksopstand en massamoord van 31 Maart 1282 wat bekend staan as die Sisiliaanse Vespers het versoening onmoontlik gemaak en pous Martinus het Sisilië en Pedro onder 'n interdik geplaas. Hy het ook Aragon van Pedro af weggevat en dit aan Karel van Valois die jonger seun van koning Philip III van Frankryk gegee. Die Sisiliane het egter die Franse en pouslike magte verslaan en die Anjou erfgenaam, Karel van Salerno, (die seun van Karel van Anjou) gevange geneem.
Honorius was meer vredeliewend as Martinus en het nie die tirannie van Karel van Anjou goedgekeur nie. In sy grondwet van 17 September 1285 "Constitutio ordinatione regni Siciliae" verklaar hy dat geen regering kan slaag sonder reg en geregtigheid nie. Hy maak vyf-en-veertig wette wat die Sisiliane teen hulle heersers en owerhede beskerm.
Toe Pedro III op 11 November 1285 sterf word sy koninkryk verdeel tussen sy twee seuns. Alfonso III word koning van Aragon en James II koning van Sisilië. Honorius het nie een van die twee erken nie en op 11 April 1286 ekskommunikeer hy James en die biskoppe wat aan sy kroning op 2 Februarie 1286 deelgeneem het.
Karel van Salerno het moeg geword vir sy lang gevangeskap en 'n kontrak geteken op 27 Februarie 1287 waarin hy sy koninkryk van Sisilië opgee. Honorius het egter die kontrak ongeldig verklaar.
Honorius het nie sy posisie ten opsigte van Sisilië verander nie, maar het meer toegeeflik geword tot Alfonso III van Aragon. Koning Edward I van Engeland het bemiddel, maar die pous het nie lank genoeg gelewe om die vrede te smaak nie. Die konflik met beide Aragon en Sisilië is bygelê in 1302 onder die bewind van Pous Bonifatius VIII.
Rome en die Pouslike Staat het rustigheid soos lanklaas belewe tydens die bewind van Honorius IV. Die pous het sy belangrikste teenstander graaf Guido van Montefelt