'N Fantastiese kombinasie van welige trosse sneeuwit bloeiwyses, heldergroen somer- en bloedrooi herfskroon, asook groot robynbessies - daarom hou almal van viburnum. Maar hierdie kultuur is nie net bekend vir sy uiterlike prag nie, maar ook vir sy voedingswaarde, genesing en heuning. Om 'n pragtige en gesonde plant te laat groei, moet u eerstens die reëls van die plant, sowel as die versorging van viburnum, ken.
Die beginsels van die plant van viburnum in 'n oop grond in die land
Danksy telers se noukeurige pogings is dit vandag tuis moontlik om beide sierplante (sonder bessies) en vrugbare struike te plant, beide miniatuur- en lang, grondbedekking, sowel as boomagtige en tradisionele bosagtige plante van viburnum.
Ten spyte van die onpretensieusheid van hierdie kultuur, is daar steeds 'n paar beginsels om dit te plant en te versorg, wat belangrik is om te hou ten einde 'n plant te kry wat in alle opsigte vol is.
Het jy geweet? 'N Kenmerk van viburnum is dat dit net in vergelyking met alle ander plante 'n been in die vorm van 'n hart het. En die naam van die bessie kom van die feit dat groen vroeë herfsvrugte einde September rooi word, asof hulle 'onder die son' tot 'n bloedrooi kleur 'bekeer'.
By die keuse van viburnum-saailinge, is dit nodig om voorkeur te gee aan monsters met 'n hoogte van hoogstens 20 cm, verkoop met 'n geslote wortelstelsel (in 'n houer of pot met aarde of klei). 'N Oop wortelstelsel is ook geskik, maar dit moet vooraf verwerk word, wat later bespreek sal word.
In laasgenoemde geval is dit nodig om op die stingels en wortels van 'n jong plant te fokus:
op geen dele mag verrotting, vorm en vlekke wees nie;
gesonde wortels en lote lyk heel, glad en vars, het geen skade nie (ook nie meganies nie, en ook nie deur plae, insluitend bles, veroorsaak nie).
As u 'n saailing met 'n oop wortelstelsel gekoop het, maak seker dat die wortels onmiddellik na die aankoop in 'n klam lap toegedraai is.
Volgens kenners is die beste soorte plante, insluitend dekoratiewe plante:
Terreinkeuse: in die son of in die skaduwee, grondvereistes
Guelder-rose is baie aanloklik vir die verligting en openheid van die gebied, en ook vir 'n hoë vlak van grondvrugbaarheid en lugdeurlaatbaarheid:
'n ligte skaduwee / gedeeltelike skaduwee word op die landingsterrein toegelaat, maar oor die algemeen hou die plant van die son, en soos die praktyk toon, is die plant in die laaste groeitoestande minder vatbaar vir siektes;
viburnum verkies enige hoogs vrugbare en ligte grond met 'n swak of neutrale suurgehalte (pH 5.5-6.5);
die plant groei sleg en ontwikkel in moerige, sanderige en podzoliese grond (die vrugte verskyn heelwat later, en in sommige gevalle is die plant so swak en slaperig dat dit glad nie vrugte dra nie);
verpligtend is 'n diep vlak grondwater (ten minste 1 m van die aardoppervlak af; stagnasie van water het 'n nadelige uitwerking op die plant);
Goeie voorlopers vir die plant is groente peulgewasse (boontjies, lensies, ertjies), waarvan die wortelstelsels die gebied met stikstof gevoed het.
Belangrik! Kalina dra beter vrugte as dit op 'n groepmetode gekweek word (plant 3–4 bosse gelyktydig): dit bied kruisbestuiwing van die gewas.
in die lente (goeie wortels, aanpassing voor die aanvang van verkoeling);
in die herfsperiode (opbou van die wortelstelsel en groei versnel met die koms van hitte).
Verder, as die saailinge in die lente geplant word, is dit belangrik om tyd te hê om dit te doen voordat die knoppe oopgaan, en dan moet u die grond waarin die jong plantjie voortdurend gekweek word, konstant bevogtig. Die herfswortel word 'n paar weke voor die ryp gedoen (maar die vereiste lugtemperatuur moet op + 4 ° C wees), waarskynlik as die hele blare val.
Om die risoom droog te maak, moet hierdie deel van die plantmateriaal onmiddellik na aankoop met 'n spesiaal voorbereide kleimassa behandel word. As die wortels in oplossing bly en dan goed droog word, sal hulle meer beskerm word teen beserings of skade tydens groei.
Het jy geweet? In die ou dae het hulle in Kievan Rus geglo dat viburnum vir meisies 'n gelukkige lot bring. Daarom is daar 'n antieke tradisie om viburnum-bloeiwyses in meisiekranse te verweef, en skottelgoed met bessies en ruikers met blomme van die plant is volgens die algemene oortuigings verpligtend vir 'n troue.
Die geselekteerde area moet skoongemaak word van puin en onkruid, die grond versigtig opgegrawe word en verrotte kompos inbring teen 'n hoeveelheid van 1 kg per 1 m².
Om te verstaan ​​of die suurgehalte op die werf normaal is, kan u die volgende eksperiment uitvoer: verwyder 'n klein deel van die aarde vanaf 'n diepte van 15 cm, en mors dan 'n paar druppels asyn daarop - as die grond sis en skuim, dan is dit 'n alkaliese omgewing.
In laasgenoemde geval is dit nodig om die pH-reaksie reg te stel deur die gebruik van pluimkalk, kryt of dolomietmeel.
Instruksies vir die direkte landing van viburnum bevat die volgende stappe:
Grawe 'n gat vir die saailing, wat minstens 50 cm diep en 50 cm in deursnee moet wees (met inagneming van die grootte van die wortelstelsel van die jong plant).
Dit is raadsaam om uitgebreide klei of krummels onderaan die baksteen te plaas en met 'n mengsel van humus en turf (in gelyke dele), sowel as komplekse kunsmisstowwe (60 g) bo-oor te sprinkel.
Dan is dit nodig om 40 liter water in die gevormde put te giet en te wag totdat die water goed opgeneem is.
Vul 2/3 van die totale grond wat uit die gat in die gat geneem is, en vorm 'n klein heuwel van 10-12 cm hoog.
Plaas die saailing op 'n heuwel, versprei die wortels versigtig en vul dit met vrugbare grond.
Om die vorming van leemtes tussen die wortels te voorkom, moet die stam maklik geskud word en naby die stam geprop word.
Die verdieping van die wortelnek moet op die hoogte van 0,5 cm wees, en die hoogte bo die grond - 5 cm.
As u meer as een frambosebos plant, of al plant ander plante naby, hou dan 'n afstand van 2-3 m tussen die aanplantings.
Besproeiing en deklaagbewerking na plant: turf, saagsels of kompos is goed soos deklaag. Naalde wat die substraat oksideer, is kategorieë nie geskik nie.
Benewens die na-aanplanting, moet hierdie proses verskeie kere per jaar uitgevoer word, verkieslik in April-Mei, wanneer die grond nog nat is, maar reeds goed opgewarm is. Hierdie proses help om die rakleeftyd van vog in die grond te verhoog, asook om die mikroflora van die grond te verhoog en die vrugbaarheid daarvan te verhoog.
Video: plant viburnum
Reëls vir die versorging van jong viburnum
Die volgende prosedures is belangrik vir die versorging van viburnum, waarvan die beskrywing elk in meer besonderhede bespreek word:
handhaaf 'n voldoende vlak van vog in die grond as die boonste laag droog word;
sistematiese onkruid en losmaak van grond;
tydige snoei van bosse;
voorkomende behandeling van die plant teen siekteskade en plaagaanvalle, asook gereelde inspeksie vir ontwikkelingsafwykings;
bemesting van die plant met kunsmisstowwe.
As u die plant behoorlik versorg, sal dit nie net aktief 'n bessiegewas ontwikkel nie, maar ook 'n wonderlike versiering vir u tuin of somerhuisie wees.Dit kan 'n wonderlike verskansing wees, of 'n element van landskapontwerp, of net 'n aparte, maar pragtige boomagtige struik.
Volumetriese eienskappe van besproeiing: Na planttyd moet 'n jong struik elke week natgemaak word en die grond tot 30–40 cm diep (3-4 emmers) bevogtig word, en die frekwensie van natmaak kan verminder word. Onthou dat alles afhang van die weerstoestande: as daar hitte en droogte is, moet viburnum nie lank sonder water gelaat word nie. Inteendeel, die weer is reënerig en klam, dan word die water volgens hierdie toestande gereguleer.
Daar moet ook in gedagte gehou word dat die plant nie van stagnasie van water hou nie, en daarom moet u nie die gebied van naby vat in moerasmis maak nie, wat die kultuur sal vernietig. Wat die volwasse plant betref, is dit voldoende om dit slegs gedurende die groeiseisoen en vrugvorming te bevogtig.
Om die grond van onkruid te los en skoon te maak, word uitgevoer om die plant te beskerm teen aanvalle deur patogene bakterieë en skadelike insekte, waarvan die gunsteling habitat presies onkruid wilde plante en ou grond is.
Daarbenewens dra grondlugting by tot die versterking en beter groei van die wortelstelsel van die kultuur. Losgemaak word noodwendig aan die einde van Maart-begin April, nadat die blare en ou deklaag van verlede jaar geoes en verbrand is.
Belangrik! Tuiniers wat natuurlike, eerder as chemiese metodes van voorkomende behandeling verkies, spuit die plant met infusies van aartappeltoppe, klandien en tabak vanaf Junie tot oes. En knoffelbesprinkelings voorkom moontlike skade aan viburnum deur poeieragtige skimmel en vrugtevrot (as die weer nat en koud is).
Snoei en verwerking van bosse, ontsmetting van die grond
Die snoei van struike viburnum word in die lente (voor die sapvloei in die plant) met 'n skerp sekatuur uitgevoer, met die verpligte daaropvolgende verwerking van die gesnyde persele met tuinsoorte. Dit is nodig om alle droë en beskadigde lote, stingels wat binne groei, te verwyder, en ook die kroon te sny.
Fig. 1. 1 vlak - Sekurante sny die hangende takke van die onderste vlak by die vertakkingspunte af, dra die takke na 'n horisontale posisie of na 'n posisie wat effens bokant die horisontale lig; Fig. 1. 2 en 1 vlak - die takke van die tweede vlak word ook na 'n horisontale en effens skuins posisie verskuif. Snoei word uitgevoer op takke wat nader aan die stam geleë is, sodat die lengte van die oorblywende takke van die tweede laag effens minder is as die lengte van die takke van die onderste vlak. Fig 1. 3 en 2 vlak - Die takke van die derde vlak word van 'n vertikale posisie na 'n skuins en gedeeltelik na 'n horisontale vlak oorgedra. Die lengte van die oorblywende takke moet korter wees as die lengte van die takke in die tweede vlak.
Wat die apikale prosesse betref, moet dit met 2-3 knope ingekort word om die voortplanting van insekte wat op die plantsap voed (plantluise, pamflette, scabies, ruspes en soortgelyke plae) te voorkom.
Fig. 2 - In een seisoen word 'n swak tak 'n goed ontwikkelde tak, binne 2-3 jaar word die derde vlak herstel. Fig. 3 - Nou kan die takke van die boonste vlak nie die meeste voedingstowwe optel nie. Alle voedsel sal eweredig oor alle takke versprei word, veral as die toppunt na die sytak oorgedra word. 4 - As dit nodig is, kan u dit eenvoudig na die kant buig en dit vir een seisoen in hierdie posisie vasmaak. 5 - Met verkorte snoei word lang takke onproportioneel gesny. Die sny word gedoen oor 'n paar knoppe of oor 'n tak wat nader aan die stam geleë is.
'N Belangrike rol in die verbouing van viburnum word gespeel deur voorkomende behandeling en gereelde inspeksie van die plant vir die teenwoordigheid van ontwikkelingsafwykings, siektes of skade deur plae.
Die siektes wat die viburnum meestal beïnvloed:
vrugte en grys verrotting;
Algemene gevaarlike insekte wat 'n plant kan vernietig:
galbult en viburnum;
pamflet en blaarkewer viburnum.
Insekdoders word gebruik om skadelike insekte dood te maak, en swamdoders word behandel om die plant teen swaminfeksies te beskerm.
As die eerste middels is Arrivo, Decis, Inta-Vir en dies meer geskik, maar wel beproefde swamdoders is Bayleton, Skor, Topaz, Bordeaux vloeistof, ens.
Met die oog op voorkoming, word dit toegedien voor blom en voor oorwintering, en as struikbehandeling uitgevoer word, is die sperdatum drie weke voor oes, nie later nie.
In die lente is dit ook nodig om die boonste lae van die grond en takke van die struik met swamdoders te behandel om oorwinterde plae of bewaar bakterieë te vernietig.
U kan hiervoor 'n ureumoplossing (7%) gebruik, maar u moet dit doen totdat die knoppe oopgaan om laasgenoemde nie te verbrand nie.
Soos die praktyk toon, is bakteriese en virussiektes dodelik vir viburnum, maar tydige voorkoming van die voorkoms en vernietiging van bestaande plaaglarwes wat siektes kan uitlok, sal dit help om dit te vermy.
Bemesting met kunsmisstowwe en voorbereiding vir oorwintering
Wat die voeding van viburnum betref, moet enige organiese kunsmis een keer per jaar op die naby-stam-plekke toegedien word (verkieslik in die herfs as u die gebied ploeg). Stikstofbevattende stowwe in kombinasie met superfosfaat en kaliumsout (30 g / 50 g / 12 g, onderskeidelik verdun in 10 l water, per 1 struik) het ook hulself goed bewys in hierdie verband.
In plaas daarvan kan u ammoniumnitraat, kaliumsout, gewone en dubbele superfosfaat neem (30 g / 25 g / 30 g / 30 g, verdun in onderskeidelik 1 emmer, vir 1 plant). 'N Kompleks minerale kunsmisstowwe word toegedien in die lente, voor of na blom, teen 75-80 g van die kompleks per 10 liter water vir elke put.
Het jy geweet? Daar is voorheen ook geglo dat viburnum magiese eienskappe het en teen bose oog en skade beskerm. Clusters met viburnumbessies is in 'n opvallende plek in een van die hoeke in huise opgehang, wat 'die beskerming' van die behuising veroorsaak.
Kalina verdra die winter redelik goed, maar nietemin beveel tuiniers aan om die jong plant te beskerm: hiervoor word die takke van saailinge bedek met 'n laag digte jute en bind die lote met 'n lint stof vas.
Grondbeskerming word gevorm deur die stamgedeeltes met 'n 10 cm laag turf of humus te bedek. Gevolglik is dit nodig om die gevalle blare en ou deklaag uit die naby-vat-gebied te verwyder voordat u bogenoemde aksies doen, en dit dan ook te voorkom met siektes en plae.
Dit is ook die moeite werd om te onthou dat die vrugte van hierdie wonderlike plant op die takke kan pryk, nie net totdat die eerste swaar sneeu val nie, maar ook die hele winter tot die lente, dus dit is beter om die borsels bessies versigtig te sny en weg te bêre, anders word hulle maklike prooi vir voëls. En as gevolg van die feit dat ryp die bessies 'n tikkie soetheid gee as gevolg van die vernietiging van 'n deel van die glikosiede, kan u wag totdat die koue knak.
Wanneer viburnum na plant begin vrugte dra
Viburnum begin meestal vrugte dra op die 4de - 5de jaar na plant, maar as ons twee of drie jaar oue saailinge neem wat verkry is volgens die vegetatiewe voortplantingsmetode, sal sulke monsters reeds in die tweede jaar na plant vrugte dra.
Belangrik! Om seker te maak dat die plantmateriaal vars is, moet u die bodem van die risoom effens krap: as groen jong hout op die krapplek verskyn, is hierdie saailing geskik om dit in die grond te laat wortel.
Dus kan ons aflei dat iemand, 'n ervare sowel as 'n beginner-tuinier, onderworpe aan al die bogenoemde reëls van landboutegnologie, in staat sal wees om so 'n viburnum te plant en te groei wat aan al sy verwagtinge in die voorkoms, sowel in kwaliteit as in volume, sal voldoen. die gewas.