Daar is sekere onderwerpe in poësie wat my langdurig interesseer, Cas, bv. gedigte oor ikone soos Marilyn Monroe. · As gevolg van hulle besondere koninkryksbeskouing kan antichiliaste nie aanvaar dat die kerkbedeling in n Laodicése toestand van mislukking en afvalligheid sal eindig nie (Op. 3:15-17), gevolg deur die openbaring van die Antichris en sy wêreldregering (Op.13:3-7). Toe ek Kobus Lombard se vierde bundel, Skadu oor die sonwyser lees, het dit my met die illusie van Bonsaikuns gelaat. ŉ Bonsai is ŉ boom wat klein genoeg gehou word om in ŉ houer te groei. By Hugo is dit ‘n eenvoudiger woordhomografie: dood-sweet / doods-weet (d.w.s. kennis van die dood). 5. ’n register van die dooies, in die spore van die palms Laasgenoemde minireekse spog met ’n IMDb-gradering van 9.3 / 10. Alhoewel die produksies enkele brandpunte binne die ekologiese wêreldagenda aanspreek, is dit dokumentêre reekse wat nie die liriese inboet ter wille van ’n saakliker wetenskaplike beskouing nie – dit is films waarvan die inhoud lank ná die kyk daarvan steeds op die silwerdoek van die verbeelding bly uitspeel.