Troeteldiere-vennootskap - Gedragsopleiding - 2020
'N Gevangene, 'n verlate hondjie en 'n gestremde persoon - op die oppervlak lyk dit asof die drie nie veel gemeen het nie. Maar in gevangenisse regoor die Verenigde State word hulle verbind deur drade van vriendelikheid, harde werk en die begeerte na 'n produktiewe lewe.
Sedert 1981 lei die gevangenes opleiding- en begeleidhonde aan om blindes en gestremdes by te staan. Die program heet Prison Pet Partnerships, en dit is die breinkind van suster Pauline Quinn, 'n non wat die program die eerste keer in die Washington State Correctional Center for Woman geloods het.
Die sukses van die program - vir gevangenes, honde en gestremdes - is baie duidelik. Meer as 600 honde is geplaas sedert die program in die Washington-gevangenis begin het. Op dieselfde manier het vrygelate gevangenes wat in die program opgelei is, 'n buitengewone lae herhalingskoers. Slegs een gevangene van die program is ooit weer in die Washington-gevangenis (op parooloortreding) terugbesorg.
Die honde self word gered van moontlike genadedood. Alle honde word gekies uit plaaslike skuilings, en die meeste is in hul "voor-tienerjare" (6 maande tot 1 jaar). Hulle het gewoonlik hul punt van baba-soetheid geslaag, maar is nog steeds geneig om hiper te wees en word derhalwe dikwels oor die hoof gesien, verduidelik Beth Rivard, die koördineerder van die program.
Vir die gevangenes is die opleiding van die honde 'n praktiese oefening in die waardes van harde werk, vriendelikheid, konsekwentheid en liefde. "Dit is 'n manier om die lewensvaardighede te leer," sê Rivard. 'Hulle kan hierdie lesse toepas in hul eie lewens en gesinne as hulle hiervandaan kom.'
Benewens die plasing van dienshonde, bedryf gevangenes ook 'n losies- en versorgingsonderneming vir die publiek. Die geld wat verdien word, word in die program herbelê. "Dit is 'n wen-wen-wen-wen-situasie," sê Rivard.
Op die oomblik lei die program in die Washington Correction Centre honde op vir mense met mobiliteitsprobleme. Sommige is rolstoelgebonde, ander het hulp nodig om rond te kom. Die honde word opgelei om ligte aan en uit te skakel, om spesifieke voorwerpe op bevel te kry, onder meer deure oop en toe te maak.
Prison Pet Partnerships het sedert die ontstaan ​​daarvan na ander instellings in Florida, New York, Ohio, Oregon, Alaska, Kansas, Massachusetts en Wisconsin versprei. Suster Pauline is tans besig met 'n soortgelyke program in gevangenisse in Kalifornië.
Die program is nie vir elke gevangene nie. Gevangenes moet aan die vereiste kwalifikasies voldoen om selfs tot die program toegelaat te word. Enigiemand met 'n geskiedenis van mishandeling met kinders of diere word outomaties uitgesluit.
Gevangenes moet minstens een jaar dien voordat hulle vir die program oorweeg kan word. Dit is die gevangenisowerhede wat die gevangene se gedrag kan beoordeel terwyl hulle in die gevangenis is.
Kandidate moet minstens twee jaar oor hê om hul vonnis te voltooi, sodat hulle die program kan voltooi.
Kandidate moet gedurende 1 jaar vry wees van groot oortredings teen die gevangenisreëls - soos baklei.
Kandidate moet vir 90 dae vry wees van geringe oortredings. 'N Geringe oortreding sluit in dat u 'n afspraak in die gevangenis mis.
Kandidate mag nie 'n geskiedenis van dwelmmisbruik in die gevangenis hê nie.
Sodra dit aanvaar is, moet die gevangenes 'n 3-maand-klas tegnikus vir troeteldiere neem en dit slaag deur die American Boarding Kennels Association. Hulle leer vaardighede soos die fisiologie van honde, noodhulp vir troeteldiere (insluitend KPR), versorging, gesondheid en instandhouding van troeteldiere, kennelsorg, sowel as kundigheidsverhoudingvaardighede.
As hulle die kursus slaag, kry die gevangenes een, soms twee, honde. Die honde woon saam met die gevangenes in hul selle. (Rivard verduidelik dat daar gewoonlik vier mense in 'n sel is. In plaas daarvan word twee gevangenes en twee honde, of twee gevangenes en een hond, saam gehuisves.)
Enige ernstige oortreding van gevangenisreëls lei tot outomatiese uitsetting van die program. Nadat gevangenes geskors is, kan hulle nie weer saamtrek nie. Enige teken van mishandeling of verwaarlosing lei ook tot uitsetting.
Die Washington-gevangenisprogram lei nie honde vir blindes op nie, omdat sulke honde baie werk op straat van die stad benodig. Sommige instansies bied egter die aanvanklike versorging en opleiding wat 'n hond benodig voordat hulle leer hoe om blindes te lei.
Ander programme help om die voortdurende probleem van oorbevolking van troeteldiere te beveg deur skuilingdiere op te lei en te sosialiseer om hulle aanneemliker en 'onderhoubaar' te maak. Met ander woorde, die honde word geleer hoe om 'Goeie honde-burgers' te wees. Dit sluit in sit, bly, kom, hak, af, sowel as om te leer hoe om op te tree in skares en voor vreemdelinge en ander diere.
Suster Pauline het die program begin omdat sy besef het hoe honde haar gehelp het in moeilike tye. Die program was baie moeilik, want min mense het destyds gemaklik gevoel om gevangenes toe te laat om honde op te lei.
"Ek wou iets teruggee en mense wat in instellings is, help om deur die hond betekenis aan hul lewe te vind," sê suster Pauline. "Dit gee die gevangenes die geleentheid om 'ander' gesentreerd te word terwyl hulle iets aan die samelewing teruggee. Mense moet 'n doel hê in hul lewe en dit gee hulle die kans om vaardighede aan te leer, om onvoorwaardelik deur die hond liefgehad te word en liefde te gee. aan mense wat 'n spesiale hond nodig het om hulle te help. '
Kyk die video: Pet Therapy: Over 22 Hours of Soothing Music for - Music for Cats - Music for Dogs (Oktober 2020).