Soos eintlik verwag kan word van ’n bloemlesing van hierdie aard, bevat NS 4 heelwat wat minder indrukwekkend is, selfs studentikoos aandoen. Vergelyk onderstaande vers van Hunter Kennedy, wat (bedoeld of nie) tog ’n bietjie tam aandoen, sosiale kommentaar ten spyt: (Uit: Woorde soos Pluimsaad: Duitse gedigte uit agt eeue (1990), vert. deur Gunther Pakendorf) Na die voorlesing het een soldaat gesê hy voel asof hy weer vir die eerste keer in ŉ baie lang tyd, kan asemhaal. ŉ Ander het gesê dat hy baie beter gevoel het toe hy besef het dat sy pyn al 2500 jaar gelede deur soldate beleef was. T.T. Cloete het oor God as die groot Digter gedig. Moet ek Komrij se bloemlesing eerder sien as ŉ oorsig? Sal daar later een verskyn met ŉ afdeling vir kuber digkuns? Gee voldoening vir die wonde wat die Hart van my Seun toegedien is: Dit Hart is deur allerlei sondes gewond. ”