3rac001 - 3 Racing Sakura D3 CS Stainless Steel Screw Kit | RCScrewZ & Hobbies
Stainless Screw Kits Cars/Trucks, 3 Racing Screw Kits, 3 Racing 1/10th Onroad
Availability: 99999983 in stock SKU: 3rac001 Category: 3 Racing 1/10th Onroad Brand: RCScrewZ
3rac006 – 3 Racing Sakura FF Stainless Steel Screw Kit
3rac008 – 3 Racing Sakura Xi Stainless Steel Screw Kit
3rac007 – 3 Racing Sakura Ultimate Stainless Steel Screw Kit Gepersonaliseerde Custom 13.56 Mhz 125 Khz Rfid Polsband Met Aangepaste Logo - Buy Smart Rfid Polsband Voor Event,Nfc Geweven Polsband Met Plastic Slide Lock,Rfid Stof Festival Polsbandjes Product on Alibaba.com
toegang op maat rfid 125 kHz smart card 13 56 mhz 125 khz
chipkaart rfid rfid reader 125 khz 13 56 mhz 125 kHz polsband tag
125 khz 13 56 mhz card 13 56 mhz rfid id-kaart 125 kHz siliconen polsbandje PressReader - Finweek Afrikaanse Uitgawe: 2017-10-19 - Fi­nan­si­ë­le af­rig­ting: Les­se van my ne­gen­tig­ja­ri­ge ma
Fi­nan­si­ë­le af­rig­ting: Les­se van my ne­gen­tig­ja­ri­ge ma
An­ne Ca­bot-al­let­z­hau­ser het ver­le­de jaar ’n maand saam met haar ma be­stee en waar­de­vol­le insig ver­kry in hoe die fi­nan­si­ë­le­diens­te­be­dryf pro­ble­me wat vroue, be­jaar­des en fi­nan­si­eel on­in­ge­lig­tes in die ge­sig staar, moet ta­kel.
Finweek Afrikaanse Uitgawe - 2017-10-19 - Inhoud -
ver­le­de No­vem­ber het ek ’n drin­gen­de op­roep ge­kry om te­rug te keer “huis toe”. “Huis” is in hier­die ge­val ’n plek waar ek in werk­lik­heid nog nooit ge­leef het nie en in ’n land waar ek in werk­lik­heid vir am­per 40 jaar nie ge­bly het nie. Nie­te­min, dit is waar my ma bly, en waar mens se ma bly is by wyse van spre­ke op ’n spe­si­a­le ma­nier maar al­tyd “huis”.
Ná ’n week in die hos­pi­taal, wat in­sluit ’n koors van 40 gra­de wat vier dae ge­duur het, was haar ge­heue heel­te­mal in sy peet­jie in. Om al­les te kroon, op die jeug­di­ge ou­der­dom van 90 jaar oud, het sy die dras­tie­se stap ge­doen om haar saam­leef­maat van die af­ge­lo­pe 15 jaar die trek­pas te gee. Voor die koors het sy al be­sluit dat die le­we te kort is om met ’n man (hy was 10 jaar jon­ger as sy) op­ge­skeep te sit wat een­vou­dig “te af­hank­lik van haar was, te chau­vi­nis­ties en te dik­ta­to­ri­aal wat haar le­wen­styl be­tref”.
Die po­bleem was eg­ter dat dit die­self­de man was wat die af­ge­lo­pe 15 jaar haar geld­sa­ke han­teer het. Met hom weg en my ma se ge­heue ook, moes ie­mand gaan sit en haar fi­nan­si­ë­le le­we heel­te­mal her­bou om te ver­staan pre­sies wat nou moet ge­beur.
In die vier we­ke wat dit ge­neem het om hier­die on­ge­loof­li­ke kraai­nes te ont­ra­fel, was ek die een wat die mees kri­tie­ke les­se ge­leer het. Hoe goed ver­staan die wê­reld fi­nan­si­ë­le ad­vies wat die kwes­baar­ste seg­men­te van die mark die mees­te be­no­dig, ten spy­te van die ont­sag­li­ke kos­te van uit­ge­brei­de fi­nan­si­ë­le sorg?
HIER VOLG DIE OP­VOE­DING VAN AN­NE:
hê. Uit die aard van die saak het sy, die oom­blik toe ek haar pro­beer dwing het om my a­gen­da te volg, af­ge­sluit. Wat reg­tig van my ver­eis is, was een­vou­dig om te luis­ter, son­der om te oor­deel, so­dat ek dui­de­lik kon ver­staan waar­aan sy die mees­te waar­de ge­heg het, on­ge­ag hoe nie­tig dit ge­klink het.
Waar ek die klem ge­lê het op vei­lig­heid en se­ku­ri­teit, het sy le­wens­ge­hal­te be­klem­toon, en om die i­tems op haar wens­ly­sie af te tik. Waar ek ’n een­vou­di­ge le­wens­wy­se en be­sker­ming be­klem­toon het, het sy be­na­druk waar­om dit vir haar ’n nood­saak­li­ke le­wens­waar­de was om te gee, maak nie saak hoe klein nie. Waar ek klem op ge­skik­te ver­sor­ging ge­lê het, het sy die klem laat val op vrien­de vir steun. As ons dit reg wou kry, sou ek moes ver­staan dat my ant­woor­de nie nood­wen­dig al­tyd reg was nie.
Vir men­se wat be­jaard word, pas ’n we­du­wee of we­we­naar ge­word het, of ge­skei is, is dit ’n moei­li­ke en sta­di­ge pro­ses om te leer hoe om hul­le fi­nan­sies on­der ver­an­de­ren­de om­stan­dig­he­de te be­stuur en ver­eis die ge­duld van ’n hei­li­ge van die­ge­ne rond­om hul­le. En tog, in die ge­jaag­de le­we van fi­nan­si­ë­le ad­vies waar tyd geld is, is so iets moont­lik? Mis­luk jy om ’n in­di­vi­du te help om daar­die grond­slag van ver­troue en insig te bou – ge­grond op hul­le waar­de­stel­sels – en e­ni­ge ver­de­re po­ging in dié ver­band is waar­skyn­lik ’n mors van tyd. Pro­beer om die mo­tor­sleu­tels van so ie­mand af weg te neem son­der om die grond­slag daar­voor te lê en jy kan jou maar reg­maak vir ’n oor­log.
Nou hoe kan ek dan van waar­de wees? Ek het vin­nig be­sef dat vir ons slegs vor­de­ring sal maak in­dien ons haar van ge­noeg kon­teks voor­sien so­dat sy self by die ant­woord kan uit­kom – maak nie saak hoe lank dit haar neem om die in­lig­ting be­hoor­lik te ver­werk nie.
En die bes­te ma­nier om on­ge­skaad deur dié be­sluit­ne­ming­s­myn­vel­de te kom, was om die kri­tie­ke be­spre­kings as gee-en-neem te struk­tu­reer: In­dien jy, by­voor­beeld, ab­so­luut daar­op aan­dring dat jy op 90-ja­ri­ge ou­der­dom ’n perd wil koop so­dat jy el­ke dag kan perd­ry met die wind wat deur jou ha­re waai (ja, dit was ’n spesifieke ver­soek), waar­op sal jy dan be­snoei om daar­die uit­ga­we te be­fonds? Ons het vir haar ’n le­wenstei­ken van 100 jaar oud ge­gee en toe ge­sê: “Hier is die on­on­der­han­del­ba­re kos­te. Nou kan jy die i­tems uit­werk wat waar­de aan jou dae sal gee en wat ba­lan­seer.” Sy het uit­ein­de­lik ge­had wat sy wou hê; die ver­moë om die skry­wer van haar eie laas­te hoof­stuk te wees.
Waar ek die klem ge­lê het op vei­lig­heid en se­ku­ri­teit, het sy le­wens­ge­hal­te be­klem­toon, en om die i­tems op haar wens­ly­sie af te tik.