Selenicereus - Koningin van die nag * Oor plante
Selenicereus - Koningin van die nag
Die geurige blomme van selenicereus kan nie wonderlik en indrukwekkend genoem word nie. Hierdie unieke kaktus met byna gladde lote het bekendheid verwerf onder die naam "Koningin van die nag" is geensins toevallig nie. Selfs op die agtergrond van ander mooi blomplante van die Cactus-familie, word selenicereus as 'n unieke plant beskou. Die wonderlike skoonheid van blom en die oorspronklike sterk aroma laat 'n toenemende aantal blomkwekers die koningin van die nag kies vir die rol van hul gunsteling eksotiese. En selfs as daar net een nag groot blomme blom, en dit baie moeilik is om 'n kaktus met 'n paar meter lange lote te plaas, is die selenicereus die moeite werd om so 'n skouspelagtige blomtyd te bewerkstellig. Dit is nie so moeilik om na hom om te sien nie, dit is baie moeiliker om optimale toestande vir hom te skep.
'N Nagtelike gesig om die hele jaar deur te kyk
Selenicereus kan met reg as 'n unieke kaktus beskou word. Kruipende of kruipende kaktusse van indrukwekkende groottes, wat tereg gerangskik is onder die mooiste, blomsterende binnenshuise kulture "vir die elite", word verenig in die geslag van hierdie skaars, eksotiese skoonhede. Sy gewilde name - die maan cereus, die maan kaktus, die prinses van die nag of die koningin van die nag, die maan kers - op een of ander manier 'n beroep op die teenwoordigheid in die spesienaam Selena - die Griekse godin van die maan.
Duisende toeriste besoek jaarliks ​​die blom van seleniteres in die botaniese tuine, en die instellings brei hul oornag spesiaal uit sodat soveel as moontlik toeskouers die kweekhuise besoek. Selenicereus is grootliks te danke aan sy besondere houding teenoor die plant in botaniese versamelings as gevolg van die status van "kaktus is nie vir almal nie." Maar die manjifieke koningin van die nag kan onafhanklik gekweek word, saam met ander soorte pragtige blomkaktusse.
Selenicereus (Selenicereus) kombineer in een geslag 25 spesies ongewone boskaktusse. Dit is groot epifiete met kragtige, lang en baie dun lote wat van die basis van die bos af strek, meestal plat. Hierdie kaktusse verskil na buite van disocacti en van ander soorte ampulêre vetplante. Die lote van hierdie kaktus is op die eerste oogopslag indrukwekkend met 'n deursnee van slegs 1-2 cm en nie eens 5 meter lank nie. Hul oppervlak is byna heeltemal kaal, met 'n glansryke glans. Stekels kom selde voor in areole, klein, dun, maar word gekenmerk deur 'n groter taaiheid. Om by die ongewone lang lote en blomme te pas, wat ooreenstem met hul grootte. Anders as enorme, komplekse struktuur, kan bloeiwyses van hierdie tipe kaktus nie genoem word nie. Uiterlik lyk hulle ietwat soos 'n waterlelie, in werklikheid is dit komplekse buisvormige bloeiwyses met talle blomdek, verdeel in honderde interne en eksterne blare. In hierdie geval kan die binneste blomblare albei 'n bak vorm en die binneste ruimte van 'n blom vul soos krisante. Naald- of filiforme, uitwendige lobbe beklemtoon 'n kelk van breër, taalkundige blomdekvormige lobbe, waardeur 'n dubbele blomstruktuur gewaar word. Dit is die moeite werd om die knoppe van selenicereus van nader te bekyk. Aan die begin van hul ontwikkeling lyk dit asof hulle 'n digte bal is, bestaande uit wit hare, waaruit 'n svezvidny digte knop geleidelik opkom. Versier blomme en luukse welige meeldrade.
Gewilde spesies van selenicereus
Tropiese kaktusse uit die genus selenicereus in kamerkultuur is basterplante of een van die 5 algemeenste spesies. Hierdie Amerikaans-gebore kaktusse kan met 'n aansienlike verskeidenheid spog, hoewel die naam "Koningin van die nag" gewoonlik geassosieer word met die naam van een enkele spesie - grootblom selenicereus.
Selenicereus grootblom (Selenicereus grandiflorus) is geensins die mees verteenwoordigende verteenwoordiger van die geslag met die oog op die skoonheid van blomme nie, en die bloeiwyses is ver van die grootste. Maar die koningin van die nag het beroemd geword as een van die eerste selenicereusse wat in die binnenshuise kultuur bekendgestel is en beslis as een van die betroubaarste spesies. Plante lewer baie spesifieke lang lote wat nie altyd baie dekoratief lyk nie. Die groen van hierdie kaktus moet aan draers vasgemaak word; selfs op 'n jong ouderdom vorm dit baie lukraak geleë, direk groeiende, hangende, klimlote wat tot 5 m lank en 1 tot 3 cm in deursnee is. 3-4 ribbes word op die lote duidelik onderskei, en are van klein stekels is selde geleë en val mettertyd. Hierdie kaktus stel lugwortels vry wat die plant help om aan sy steun vas te klou. 'N Groen-grys kleur, soms met 'n gewelddadige glans, en 'n glansryke glans beklemtoon die subtiliteit van die lote. Maar as die groenigheid van die plant nie uiters versier kan word nie, is die pragtige groot blomme wat snags blom, baie indrukwekkend.
Enkel, wit geverf, bereik 'n deursnee en 'n lengte van tot 30 cm, blom slegs teen skemer en duur slegs 'n paar uur tot die oggend. Dun, naaldvormige, talle blare van die blomdek vorm 'n soort halo rondom die binnetregter van 'n blom met linguale 'kroonblare'. Die buitenste blomblare is smal en lank, die binneste is baie breër en korter. Die goudgeel kleur van die blomblare beklemtoon slegs die stralende wit middel van die blom. Een van die voordele van hierdie spesie is die vorming van 'n groot aantal knoppe waarvan die blomme letterlik een na die ander in die lente en vroeë somer blom. Die fyn aroma van vanielje met ligte note van jasmyn behoort tot die kenmerkende kenmerke van grootblom selenicereus, wat verbasend sterk manifesteer in die naglug. Na blomvorming vorm die kaktus groot bolvormige vrugte tot 9 cm lank in geel, oranje, rooi en pienk kleure.
Selenicereus vlerkblom (Selenicereus pteranthus), of die prinses van die nag is net effens minderwaardig in die gewildste soort. Dit is ook 'n redelike groot plant met lote wat 'n paar meter bereik, gerib, kruipend, kragtig. Die blomme het 'n effens ander, 'lugige' struktuur en 'n volledige gebrek aan aroma.
Nog minder algemeen in kamerkultuur:
1. Haakvormige selenicereus (Selenicereus hamatus) - in staat om wimpers tot 12 m lang kaktusse te produseer met 'n helder groen kleur, talle ribbes, eienaardige haakvormige prosesse en stekelrige setae. Die bloeiwyses bereik 40 cm lank en 20 cm in deursnee, verskil in redelike wye eksterne en byna ovaal interne blomdekbome. Blomme van hierdie spesie herinner meer aan kelk; hulle word onderskei deur liggeel meeldrade en liggroen kleur.
2. Selenitereus Anthony (Selenicereus anthonyanus) het ook bekendheid verwerf danksy die gewilde naam "visbeen". Hierdie klimkaktus met 'n pragtige blaarvormige, vlesige stingels tot 15 cm breed en 'n paar meter lank en lyk regtig in die vorm van lote. Plat stingels met 'n taamlike helder kleur word diep in die rande gesny soos eikehout- of paardebloemblare, maar die blaarlobbe is nie gepaar nie, en die kort are in die are is amper onsigbaar. Die blomme van hierdie kaktus is verbasend elegant en het 'n helderder kleur as mededingers. Selfs al bereik hulle 'n deursnee van slegs 20 cm en is beperk tot slegs 12 cm lank, lyk die oorgang van die kleur van die blomdek van helderpienk na buite na oranje in die middel en fyn, romerige pienk in die kroon, verrassend waterverf. Die buitenste en innerlike blare is byna identies in breedte en verskil slegs in die groter lengte van die buitenste blomblare. In hierdie selenicereus vul die blomdekke die kelk eweredig, en lyk baie soos dahlia's en krisante van die tuin. Hierdie spesie word gereeld in uitmuntende kulture verbou.
3. Goue blomme Selenicereus, of Golden Heart Selenicereus (Selenicereus chrysocardium) op sy digte lote wat 'n paar meter lank is, flaunts dit nie eens uitsparings en onderdrukkings nie, maar blaarvormige lobbe, wat 15 cm lank en 4 cm breed is. Van 'n afstand af lyk dit asof die lote cirrusblare is, en dit is slegs sigbaar in die buurt dat dit slegs 'n afgeplatte vetplantstam is. Die blomme van hierdie spesie is groot, tregtervormig, tot 25 cm in deursnee, baie geurig, met 'n romerige rooierige kleur van die buitenste en 'n sneeuwit kleur van die blomblare van die binneste blom. Die helderste deel van die plant is die ryk geel meeldrade wat regtig soos 'n goue middelpunt lyk.
Selenicereus versorg tuis
Die koningin van die nag word nie gereeld in die versameling van selfs groot liefhebbers van kaktusse aangetref nie. Lae gewildheid en buitengewoon lae verspreiding tuis hou hoofsaaklik verband met die mites wat die plant in 'n byna uitsluitlike kweekhuiskultuur maak. In werklikheid is dit nie moeiliker om selenicereus te kweek as enige ander blomkaktus wat 'n koel winter benodig nie. Dit is maklik genoeg om die voorwaardes daarvoor te vind, en sorgvuldige versorging verskil nie van die versorging wat 'n pragtige blomplant in die huis moet bied nie. Boonop is hierdie kaktus taamlik onpretensieus, vinnig ontwikkelend, aangenaam aangenaam met 'n oorvloed blomme, wat ten volle vergoed vir die probleme om die regte dormansie te skep.
Beligting vir selenicereus
Koningin van die nag kan nie net as die fotofielste binnenshuise plante gereken word nie, maar ook as sonliefhebbende kulture. Hierdie kaktus kan op die suidelike rigting van die suidelike rigting geplaas word; dit is absoluut nie bang vir direkte sonlig nie en blom baie beter op 'n sonnige plek. Selfs die middagstrale beïnvloed nie die aantreklikheid van die plant nie. In die stadium van aktiewe ontwikkeling kan selenicereus beide penumbra en diffuse beligting aanvaar: die kaktus behou sy liefde vir die son, maar helder beligting word noodsaaklik nie in die aktiewe ontwikkelingsfase nie, maar tydens die rusfase. Om 'n sonnige ligging te verseker, is een van die belangrikste voorwaardes vir die stimulering van die blom in hierdie kaktus, is dit nodig vir die ontwikkeling van 'n groot aantal sterk knoppe. Selenitereus hou nie van kunsmatige verligting nie en reageer ook nie baie goed nie, selfs op geringe skommelings in die beligting gedurende die blom- of slapende stadium.
Gedurende die winter moet selenicereuse in koel toestande gehou word. Die lugtemperatuur mag nie onder 5 grade val nie, terwyl die reeks optimale temperature 10-12 grade is. Die maksimum toelaatbare temperatuur gedurende die rusfase is 18 grade, maar dit is beter as dit so na as moontlik aan 10 grade bly.
Gedurende die periode van aktiewe groei kan hierdie kaktus slegs by kamertemperature groei. Koel toestande in die stadium van ontkieming en blom is onaanvaarbaar; kaktusse word die beste in warm toestande geplaas, want hulle is in werklikheid tydens blomvorming hitte-afhanklik, en as gevolg van die oortreding van 'n gemaklike temperatuurreeks, kan die knoppe smul. Gedurende die lente en somer is enige temperatuur van 18 tot 25 grade of warmer geskik vir selenicereus.
Een van die kenmerke van hierdie kaktus met lang en willekeurig groeiende lote, kan veilig onverdraagsaamheid teenoor trekkings en skerp temperatuurskommelings genoem word. Dit is waar, konsepte kan slegs tydens die ontkieming en blomstadium spesiale skade aan die plant veroorsaak, waartydens 'n temperatuur daling van meer as 3-4 grade die knoppe kan laat val en selfs blomme begin blom. Selenicereuses moet op plekke geplaas word wat beskerm is teen lugskommelings, veral teen koue lugstrome. Maar hierdie kaktus groei goed met kunsmatige verhitting (alhoewel as daar geen kontras tussen die trek en die lug van die batterye is nie).
In die somer kan selenitereus op beskutte balkonne geplaas word. As gevolg van helderder beligting, sal die lote 'n rooierige kleur kry, maar dan weer hul natuurlike kleur herstel. Maar die kaktus sal volgende jaar baie meer blom.
Om die optimale besproeiingsstrategie vir selenicereus te vind, is dit altyd nodig om die toestand van die grond te kontroleer, met die mate van uitdroging daarvan te kontroleer. Tydens elke daaropvolgende prosedure moet u seker maak dat die substraat heeltemal droog is in die boonste laag en gedeeltelik gemiddeld. Soos die meeste van sy mooi blommende eweknieë, is hierdie kaktus baie bang vir versuiping. En enige oormatige of te gereelde water kan nie net tot verval lei nie, maar ook tot die dood van die plant. Selenicereus moet gedurende amper droë toestande gedurende die winter wees om blom te stimuleer; dit word baie selde natgemaak, net om die lote te laat verdwyn. Maar in die lente en somer, wanneer hulle sulke prosedures uitvoer, fokus hulle altyd op die droging van die substraat. Hierdie kaktus behoort aan die soort binnenshuise plante wat harde water baie sleg verdra. Vir hom kan u verweerde sagte water afhaal of dit spesiaal versag met die gewone byvoeging van enige natuurlike suur. Maar dit is belangrik om dit nie te versuur met versuring nie.
Oor die algemeen voel hierdie kaktus geweldig onder normale omstandighede en het dit geen lugbevochtigingsprosedures nodig nie. Vir 'n luukse blom van selenicereus is dit nietemin nodig om voldoende lugvog te verseker. Anders as sy eweknieë, hou hierdie kaktus bloot gereeld spuit- en blaarbemesting in. Terselfdertyd is verhoogde humiditeit net belangrik vir selenicereus gedurende die blomknopseisoen, terwyl in die winter enige toename in lugvogtigheid kan lei tot probleme met verrotting en gebrek aan blom.
Spoel- of wasmetodes kan gebruik word om stof te verwyder. In hierdie geval is dit baie belangrik om die temperatuur van die water te monitor, wat gelykstaande is aan die lugtemperatuur of effens hoër, as dit bespuit, en natgemaak word en die stof verwyder word.
Baie groot lote van hierdie kaktus, wat aktief groei, benodig 'n ietwat aktiewer voeding as vir die res van die gesin. Selenitereus word nie een keer per maand nie, maar een keer elke 10-14 dae gevoer. Topbemesting word slegs toegepas tydens die aktiewe ontwikkeling van Maart tot November, wat die prosedures tydens die rusfase heeltemal laat vaar.
Vir hierdie kaktus is spesiale kunsmismengsels wat ontwerp is vir verteenwoordigers van die Cactus-familie, die beste. Benewens wortelbedekking hou selenicereus ook blaarbehandeling met 'n swak gekonsentreerde waterige oplossing van kunsmisstowwe. Terselfdertyd kan bespuitings met kunsmis meer gereeld voorkom as wat deur die vervaardiger aangedui word.
Snoei en selenicereusvorming
Die vorming van selenicereus is verreweg die moeilikste oomblik in hul verbouing. Willekeurig groeiende stamme, soms dig vertak, versprei in verskillende rigtings, hangend, groot, maar terselfdertyd, soos alle kaktusse, bang vir beserings, veroorsaak dit probleme met die plasing van die plant. Selenicereus benodig konstante vorming en aandag aan band. Die werk word altyd bemoeilik deur baie hardnekkige, hoewel klein, yl stekels.
Stel altyd ondersteuning vir selenicereus. Aangesien die plant self nie 'n indrukwekkende voorkoms het nie, is dit juis te danke aan die draers wat dit groter versierbaarheid kan gee. As u gewone penne of vervelige stutte gebruik, kan u die kaktus nog onmerkliker maak.Benewens die band aan 'n steun, is selenicereus nodig en snoei van onaantreklike of lang lote nodig. 'N Volwaardige formasie word nie uitgevoer nie, aangesien dit nie bydra tot verdikking of die skep van mooier bosse nie. Daarom is snoei die moeite werd slegs as die kaktus regtig nodig is (of raadsaam is uit die oogpunt van die gemaklike hantering van die plant). Na skade groei die selenicereuses goed genoeg. Maar dit is beter om net nie meer as drie lote op 'n slag af te sny nie, aangesien sterker snoei die vorming van lelike stompe sal veroorsaak. As die lote per ongeluk beseer is tydens die oorplanting of ander prosedures, moet die stam so gou as moontlik net onder die plek van skade beskadig word.
Anders as die meeste kaktusse, verkies selenicereus 'n taamlike voedsame, humusryke substraat. Maar met al die belangrikheid van voeding, moet u nie die twee belangrikste grondparameters - water en lugdeurlaatbaarheid - vergeet nie. Vir selenicereus kan u enige klaargemaakte mengsel vir vetplante en kaktusse gebruik. Maar om die beste dreineringsgraad te bereik, is dit wenslik om houtskool, fyn, uitgebreide klei, vermikuliet of agroperliet daarby te voeg. U kan self 'n substraat maak deur turfgrond met growwe sand in 'n verhouding van 2 tot 1 met dieselfde losmiddels te meng.
Plantoorplanting veroorsaak probleme net met die hantering van groot en "ongemaklike" lote. Jong kaktusse word jaarliks ​​oorgeplant, volwassenes - slegs indien nodig en moontlik. Die optimale tyd vir oorplanting word as die middel van die lente beskou. Tydens die prosedure is dit nodig om 'n hoë, kragtige dreinering onderaan die tenk te lê. In die jare wanneer die oorplanting nie uitgevoer word nie, word die bogrond vir die selenicereus heeltemal verwyder tot op die begin van die wortelstelsel en vervang met 'n vars substraat.
Onder plae is die mees kommerwekkende onder selenicereus veral insekte, vilt, skaal insekte, spinmyte, wat baie moeilik is om op 'n kaktus te beheer. Die enigste aanvaarbare beheermetode is die gebruik van 'n hoogs geteikende swamdoder. As gevolg van die verswakking van die stingels en die basis van die bos, versprei verskillende plante baie aktief. Hulle moet beveg word met die regstelling van die versorging en die snoei van beskadigde dele.
Onder die koninginne van die nag kom verskillende soorte spesifieke spotting voor, wat meestal slegs kenmerkend is vir basterplante. Dit is raadsaam om hulle met swamdoders te bestry, hoewel hierdie siektes baie moeilik is om te oorkom.
Reproduksie van die Koningin van die nag
Die optimale voortplantingsmetode vir selenicereus word as steggies beskou. Aangesien plante lang lote produseer, kan dit maklik in klein fragmente gesny word en wortels word nadat hulle die skywe gedroog het (in enige effense klam substraat of in 'n vogtige lug). Die lente word beskou as die beste tyd vir enting. Hoe jonger die ontsnapping, hoe vinniger en beter sal dit wortel skiet.
U kan selenicereus uit sade kry, maar onder kamertoestande ryp dit baie selde, maar word soms te koop aangebied. Sade ontkiem maklik in 'n effens bevogte grond, mits dit nie te diep verdiep word nie, met 'n film of glas bedek word en by kamertemperatuur gehou word. Jong selenicereuse wat volgens enige metode verkry word, ontwikkel baie aktief, groei 'n paar meter lote per jaar en kan teen die vyfde jaar knoppe produseer.