"Ek het nooit veel illusies gehad oor wat skrywers kan doen om die wêreld te verander nie. Ek dink ek was in die jare sestig nog meer ambisieus daaroor. Maar ek dink steeds skrywers kan help om mense se insigte in die wêreld te verander, hul persepsies - daarsonder kan jy nie polities verander nie. As ek dink hoe my eie persepsies van die wêreld verander het deur boeke".
"Die wonderlike ding van skryf is dat dit jou hele verlede vir jouself toeganklik maak. Dit bring jou in kontak met dinge wat jy vergeet het. Ek skryf om uit te kom by iets wat ek weet ek nie by sal uitkom nie. Maar ek moet aanhou probeer. Om te skryf, is om vermetel te wees. Die skrywer matig hom voorregte aan, hy dink hom in iemand anders se lewe in. Hy loop 'n risiko, waag met elke boek meer, want elke karakter is 'n sprong die vermetelheid in. Dit mag werk, maar jy het géén waarborg dat dit sál nie. Daarom moet 'n skrywer maar bid vir die geloof van 'n apostel Paulus."
Brink was wel ontgoocheld dat de afschaffing van de apartheid niet voor de verhoopte ommekeer heeft gezorgd. Al in 2000 noteerde Stephanie Nieuwoudt (Litnet.co.za): "Ek is meer ontnugter as voorheen. Dis 'n vreemde ervaring om vir jare vir iets te baklei en dan wanneer dit gebeur, die wonderlike gevoel te kry dat jy vir die eerste keer in jou lewe aan die regte kant is. Maar dan besef jy dat die onregverdighede van die verlede net in 'n nuwe gedaante steeds saam met jou is. ... Dis egter nie nét ontgogeling nie. Want jy onthou die wonderlike momente en jy weet jy sal deur werk daardie blêddie klip aanhou uitrol teen die berg."