In 1999 ontvang Prinsloo saam met Patrick Mynhardt die Erepenning vir Toneelkuns van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
"Ek was 'n ballet danser van kleins af en ek onthou dat ek met geleenthede gewerk het by die Breytenbach Teater in Pretoria toe ek in die hoërskool was. Dit was die eerste keer wat ek in aanraking gekom het met professionele toneelspel, maar nooit het ek gedink dat ek 'n aktrise sou wees nie. Ek dink ek was te skaam in daardie tyd om 'n aktrise te kon wees. Dit was nie dat ek 'n brandende passie gehad het om 'n aktrise te word nie, glad nie. Ek het 'n akademiese lewe verkies. Toe ek universiteit toe is, het ek gedink dat dit is wat ek gaan doen."
"Een aand tydens 'n opvoering was dit of iets betowerend gebeur het. Dit was asof 'n goue doek neergesak het. Alles was toweragtig omtrent die aand en almal in die toneelgroep kon dit voel...daar was 'n wonderlike energie tussen die gehoor en die akteurs."
Prinsloo was in die oorspronklike groep van die M-Net televisiereeks, Egoli: Plek van Goud, Suid-Afrika se eerste sepie. Vir baie jare het sy die geselsprogram, RaakPraat met Sandra, aangebied. Sy was ook die aanbieder van, Sandra Op 'n Drafstap, 'n reeks wat fokus op bekende persoonlikhede se doen en late. Prinsloo was in 'n hele aantal televisiereekse en films, insluitende: Erfsondes (2012), Hartland (2011), Known Gods (2005), Saints, Sinners and Settlers (1999) en Konings (1991), om 'n paar uit te lig.
Prinsloo het in meer as 100 verhoogproduksies opgetree, waarin sy in meeste gevalle die hoofrol vertolk het, in tekste geskryf deur Suid-Afrikaners en internasionale dramaturge. In 1985 het Prinsloo en haar mede-akteur, John Kani, in die toneelstuk Miss Julie, geskryf deur August Strindberg, die gehoor laat uitstap en warm onder die kraag gelaat. Prinsloo het die rol van 'n wit vrou vertolk wat 'n swart man verlei het. Die toneelstuk is geken as die eerste soentoneel tussen 'n swart man en 'n wit vrou in die Apartheidsera.
Die produksie se vervaardiger, Bobby Heany, het verwag dat die gehoor opstandig sou reageer. Kani en Prinsloo moes daardie aand begelei word na hul motors aan die einde van die vertoning van Miss Julie om die ontstoke gehoor vry te spring. Prinsloo het na die vertoning verskeie dreigemente ontvang. Toe sy in 'n onderhoud in 2014 vir die 21 Icons-Projek, 'n reeks van kortfilms van Suid-Afrikaners wat hul omgewing beïnvloed het, gesels het, het sy genoem dat sy gedink het dat die Miss Julie-produksie reaksie sou ontlok, maar dat sy nie gedink het dat dit in 'n mini-rewolusie sou ontaard nie.