Woord: nurksArgieffoto (Foto: Pratico) Woord: nurks Betekenis: knorrig, nors Waar kom dit vandaan? Uit Nederlands nurks (1841), ŉ afleiding van die selfstandige naamwoord nurk (1620), wat ‘knorrige persoon’ beteken, of van die werkwoord nurken (1634), wat ‘knor, mor’ beteken. Nurken is die intensiewe vorm van norren vir ‘knor, grom’, oorspronklik klanknabootsend gevorm. Bronne: Etimologiewoordeboek van Afrikaans (EWA)