Smuts het soveel vertroue in Jaap gehad, dat toe hy sy waghalsige inval in die Kaapkolonie ingemaak het, nader aan die einde van die oorlog, hy die helfte van die manskappe onder Jaap se bevel geplaas het. Die kommando het vanaf Vereeniging vertrek, en vir byna tweeduisend myl, 35,000 Britse troepe besig gehou en is eers in sig van Tafelberg gestop. Jaap is egter naby Vanrhynsdorp erg gewond met ‘n Britse koeël deur die keel. Jaap was ‘n fikse, sterk man en het ten volle herstel, behalwe vir ‘n spraakprobleem wat hy oorgehou het. Vir die res van sy lewe kon hy net met ‘n rowwe geroggel praat.
Mnr Tom Prinsloo skryf die volgende u soos oorvertel deur tant Anna Aucamp van Hoopstad - oor sy grootouma.
Die eerste nege maande het sy met 'n groot trop skape, ryperd, saal en toom, asook 'n Statebybel, wat agter op haar rug vasgemaak was, gevlug. Die Engelse wou haar een dag vaskeer, maar sy het die perd afgesaal en die saal tussen die garingbome ingegooi. Sy het self ook in die laning weggekruip. Laat die aand, nadat die wêreld snuif getrap was, het die Engelse moed opgegee.
Ouma het toe 25 myl na haar oom Joon Maartens in die distrik Bloemfontein gehardloop. Hy het vir haar 'n tweesitplek-karretjie en twee perde gegee. Sy het eers haar ma en die ander kinders gaan soek, waarna hulle verder met die karretjie gevlug het. Die jongste van die gesin was nog 'n klein babatjie. In die nagte het almal om ouma Hendriena en die babatjie geslaap om haar warm te hou.
Op 'n dag het die karretjie gebreek, waarna ouma Mollie weer na oom Joon toe is. Hy gee toe vir haar 'n skotskar en twee osse. Hulle het met die skotskar voortgevlug totdat die Engelse hulle op 'n dag in 'n hoek vasgekeer het. Hulle is na die konsentrasiekamp in Bloemfontein gebring. Ongelukkig het die Statebybel in die slag gebly toe hulle met die skotskar gevlug het. Die Engelse het dit saamgevat Ierland toe.
Ouma Hendriena het op 'n dag in die kamp vuur gemaak. 'n Engelsman het gekom en sy keteltjie met water op haar vuurtjie gesit. Ouma vererg haar en skop die keteltjie (soos hulle gesê het: dat hy vandag nog trek), gryp hom aan die hemp en gooi hom dwarsdeur die tent dat hy sonder klere anderkant uitkom.
Tant Anna Aucamp vertel in die kamp het 'n mev Breda 15 Kakies van haar weggeslaan. Die 16de een het haar van agter bekruip nadat sy al baie moeg geslaan was. Die Engelse laai haar toe op 'n molwaentjie om haar weg te vat. Die vroue het op die perde se rûe en op die waentjie geklim, waarop die Engelse vir die vroue sê: Ons gaan julle skiet".
Die Engelse het vir die mense in die kamp vleis gegee wat vol blou vitrioel was. Die vroue loop toe na die tent waar die vleis uitgedeel is en gooi die vleis na die tent dat dit rooi van die vleis lê. Die Engelsman in die tent moes dit ook ontgeld.
Hulle het hom Edenburg toe aangejaag en op 'n oop treintrok gelaai. Hy is vermoedelik Durban toe gestuur en is per boot na Bermuda. Oupa Jan het eers twee jaar ná die vrede teruggekom. By sy terugkoms moes hy vind dat sy vrou en vyf van sy kinders dood is, die babatjie eerste.