Mengelmoes | penpunt
Category Archives: Mengelmoes
Daar is net een woord om hierdie splinternuwe boek te beskryf: vrolik! Of wag, wat van prettig, kleurvol, innoverend, uniek, oorspronklik, aantreklik, waardevol. Ek dink dit is duidelik dat ek eintlik te veel woorde het waarvan elkeen maar een aspek uitlig van 'n baie besondere produk wat nou op die rakke is.
Alles omtrent Marinda Engelbrecht se kookboek vir jong kokke, maak my opgewonde. Die stilering van die kosse is puik, die fotografie uitstaande, die resepte klink watertand lekker. Hoewel dit gerig is op kinders, is dit in die meeste gevalle nie so kindergeoriënteerd dat pa en ma en oupa en ouma nie heerlik kan saameet nie. Ek weet my kleinkinders gaan dol wees hieroor, maar ek moet bieg dat ek 'n klein bietjie jaloers is om dit te laat gaan.
Die eksperimente van Prof Pretzel is so kleurvol dat mens sommer lus kry om te speel daarmee. Watter kind gaan nou nie hou daarvan om pienk, eetbare malvalekkerslym te maak nie? Of om Smartie reënboë te maak, of towermelk? Daar word telkens 'n wetenskaplike verklaring gegee vir die interessante verskynsels wanneer gespeel word met doodgewone items uit die kombuis.
Die skrywer wys daarop dat kinders leer deur te kook, op die gebied van wetenskap, wiskunde, aardrykskunde, kuns en nog 'n rits ander vaardighede. Ook word kookterapie kortliks genoem, waar die proses byvoorbeeld nuttig is vir sensoriese- en kleinspierontwikkeling.
Die boek word uitgegee deur Human & Rousseau. Kry dit gerus aanlyn of by boekwinkels. Dit is 'n pragtige en praktiese geskenkidee vir Kersfees, wat kinders (en grootmense!) sommer ure se genot kan verskaf.
Twee vlieë met een … boek
Ek het onlangs die verbasing van 'n lesersvriendin op die hals gehaal toe ek erken het dat ek nog nooit 'n boek van die befaamde Jeffrey Archer gelees het nie. Wat ek wel reggekry het was om, op een ná, die Lekkerleesboekrak se leesuitdaging vir 2021, te voltooi. Die uitstaande item was 'n boek met 'n kleur in die titel.
Loop ek toe 'n deurleefde kopie 'n Jeffrey Archer raak met 'n kleur in die titel, boonop teen 'n weggeeprys. Dit was net die begin van die vreugde. Elkeen van die twaalf kortverhale in die boek was puik, oud-Brits en 'n heel nuwe leeservaring. Daarmee is die leesuitdaging dus voltooi. Twee vlieë, of is dit nou twaalf harings?
Die voltooide leesuitdaging sien volg daar uit:
1. 'n Boek deur 'n skrywer wat jy nog nooit voorheen gelees het nie: Jaco Strydom – Leef lig
2. 'n Boek wat reeds 2 jaar of langer op jou rak wag om gelees te word: Liefde vir Lienke – Elaine Marais
3. 'n Boek waarvan jy hier op die Rak van gehoor/gelees het: Die waarde van stil bure – Zelda Bezuidenhout
4. 'n Boek wat deur 'n Rakker geskryf is: Stil vloei die Komati – Elize Parker
5. 'n Debuutwerk: Branderjaer – Joha van Dyk.
6. 'n Boek deur 'n skrywer wat reeds 10 of meer boeke gepubliseer het: Trompie die rugbyspeler – Topsy Smith
7. 'n Boek wat jy in 2020 wou gelees het: 24 Stories, Die Chris Barnard-prys – Zalman S. Davis Samesteller
8. 'n Memoir/Biografie/Outobiografie: Anton Goosen Liedjieboer – Hanlie Retief
9. 'n Nie-fiksie boek oor 'n onderwerp wat jou interesseer: Hekel en word heel 2 – Nadia de Kock, Hilda Steyn en Jessica Haasbroek
10. 'n Boek met 'n eenwoord-titel: Toekomsmens – Isa Konrad.
11. 'n Spanningsroman: 25 Trappe na benede – Madelein Rust
12. 'n Liefdesverhaal: Opaal vir die liefde – Rina Cilliers
13. 'n Boek met 'n kleur in die titel: Twelve red herrings – Jeffrey Archer
14. 'n Boek wat deel uitmaak van 'n reeks/trilogie: Die ompad terug – Helena Hugo
15. 'n Boek met meer as 500 bladsye: Marilyn – Chanette Paul
16. 'n 2021-publikasie: Jy kan die wêreld verander – Lucy Bell
17. 'n Boek met 'n pleknaam in die titel: Losprys in Parys – Nerine Ahlers.
18. 'n Boek met meer as een skrywer: Op die maat van Maya – Nerine Ahlers & Alet Steenkamp
19. Historiese fiksie: Noorman – SD Fourie
20. Fiksie gebaseer op 'n werklike gebeurtenis: Die lanternswaaier – SD Fourie (stranding van die Galera 1892)
21. 'n Boek oor 'n ongemaklike onderwerp: Soldaat – Reynardt Fourie
22. 'n Boek met 'n kaart in: Die dooies leef – SD Fourie.
23. 'n Boek met 'n boek op die voorblad: Seewier en sjampanje – Rosita Oberholster
24. 'n Boek met 'n besondere titel: Geraamtes dra nie klere nie – Jan Vermeulen
25. 'n Omnibus/bundel: Die avonture van Speurhond Willem Omnibus 2 – Elizabeth Wasserman
Dit was nogal 'n uitdaging van 'n ander aard om te besluit watter titels om te lys, want vir sommige items, anders as die kleur in die titel, was daar meerdere kandidate. Ek gaan volstaan die lys soos hierbo, en sien uit na die splinternuwe uitdagings wat vandag geplaas is vir 2022.
Ek het sommer uit die staanspoor gedink Louise van der Merwe se Liefde in letters tema is 'n gawe idee, en teen die derde aflewering verloor sy nog geensins stoom nie. Inteendeel, elkeen word 'n rapsie beter as die vorige. Indien jy Kiekies en koffie en Mode en motors misgeloop het, kan jy steeds gemaklik lees aan Potlode en pinotage.
Sonja is 'n baie selfstandige karakter met streng vooropgesette idees, die meeste waarvan gevorm is in verset teen die negatiewe voorbeeld van haar ma. Ethan kon krap haar voornemens lelik deurmekaar, want hy laat haar hart glimlag. Sy is egter baie versigtig om daardie eerste tree, soos Alice, te gee wat haar na Wonderland sal neem.
Die skrywer het nogal effektief daarin geslaag om die ontknoping van die verhaal nie voorspelbaar te maak nie. Die einde was al in sig, en steeds het ek gewonder presies hoe dit gaan uitspeel. Ek was byvoorbeeld aangenaam verras dat daar nie weke lank gewroeg is oor Ethan se ware identiteit wat aanvanklik verswyg is nie. Die enigste gegewe was die gelukkige einde, wat gesorg het vir die nodige glimlag by my, en sekerlik by elke romanseleser wat dit gaan optel.
Kristel Loots was dapper, by gebrek aan 'n beter woord, om 'n held én heldin te skep wat aanvanklik nie gemaklik punte gaan verdien by alle lesers nie. Mitzi is haar gesin se middelkind, "wat nie juis 'n duik in iemand se hart of lewe maak nie." (bl. 10) So 'n stelling behoort empatie uit te lok by die leser, maar sy hou so min van haarself dat ek moeite gehad het om haar as 'n romantiese heldin te eien. Sy beskou haarself as bars, 'n desperate dolla, needy en pateties.
Dan is daar De Wet, 'n held aan wie ek glad nie vat kon kry tot diep in die boek nie. Ek kon nie besluit of ek hom persoonlik, óf sy BonusBuys onderneming, ernstig kan opneem nie. Trouens, Mitzi self gebruik die term "fake".
'n Pluspunt was die skrywer se taalvaardigheid en haar skerp humorsin, tesame met haar ingeligte plasing van die storie midde sosiale media tendense wat lewens reguleer. Influencers met honderde, selfs duisende, navolgers wat hulle sosiale media plasings opslurp is 'n moderne realiteit. Verder het die skrywer die gevoelige kwessie van lewenslange stryd met gewig met sensitiwiteit hanteer en as 'n kanaal gebruik om iets van die mens agter De Wet se fasade, bloot te lê.
As jy lus het vir 'n Romanza met 'n nuwe aanslag, is hierdie Kristel Loots dalk net waarvoor jy gewag het.
Chris Venter is 'n onderwyseres in hart en siel. Hierdie omnibus is haar memoir oor baie jare in die onderwys. Sy was aanvanklik in 'n permanente afloshoedanigheid by verskeie skole betrokke, later by 'n skool vir minderbevoorregde kinders, en nog later as skoolhoof aangestel by 'n plaasskool. Daar het sy vir vyftien jaar gearbei, voordat die skool aan die einde van 2002 gesluit is.
Dit is hierdie nuwe bedeling wat in 2003 aangebreek het, wat aanleiding gegee het tot haar briewe aan Gesie, wat die eerste van drie boeke uitmaak waaruit die omnibus bestaan. Met absolute eerlikheid, dikwels ten koste van haarself en haar vooropgesette idees, beskryf sy die oorgang vanaf 'n plaasskool na 'n Engelse hoërskool vir leerders wat Zoeloesprekend is en waarvan baie nie Engels gehoorlik magtig is nie. Dit het groot eise aan haar gestel om waar te neem as skoolhoof totdat 'n nuwe aanstelling gemaak kon word. Botsende kulture en temperamente was aan die orde van die dag. Tog was die afskeid van daardie skool, sy leerders en personeel, 'n emosionele ervaring wat sy saam sou dra na haar volgende aanstelling.
Die tweede boek in die omnibus handel oor haar tyd as hoof van die kleuterafdeling van 'n Afrikaanse skool. Dit is dan ook haar laaste skof in die onderwys voordat sy aftree. Die skrywer deel haar belewenis van hierdie fase van haar lewe weereens met Gesie, haar sielsgenoot, in die derde, en kortste, boek wat in die omnibus opgeneem is.
Ek vermoed hierdie bundel kan interessante leesstof uitmaak vir onderwysers, veral diegene wat die transito uit die ou onderwysbedeling na 'n nuwe werkswyse, meegemaak het. Die boek is uitgegee deur Marleo Publiseerders. Vir bestellings en navrae, kontak die skrywer by chrisventer34@gmail.com
Die titel vir hierdie uitsonderlike roman is ontleen aan 'n aanhaling uit Elsa Joubert se Water en woestyn: "Veral wou ek alleen gaan, omdat mens soveel meer afhanklik en soveel meer ontvanklik is as jy alleen gaan." Skrywer Nicole Jaekol Strauss is meer as een maal bekroon vir haar kortverhaalbundels. Hierdie is haar eerste vollengte werk en hoewel sy in 'n onderhoud erken dat die oorgang na 'n langer werk vir haar moeilik was, het sy haar uitstekend van die taak gekwyt.
Hoofkarakters Cato, geskeide ma van twee, uit Suid-Afrika, en Da'oud, 'n jong Egiptenaar, se paaie loop saam op 'n bootreis op die Nyl. Hoewel hulle deel is van 'n toergroep, is hulle elkeen op sy afsonderlike alleentog met 'n duidelike doel wat hulle dryf. Daar ontstaan 'n interessante wisselwerking tussen hulle, byna soos 'n onwaarskynlike vriendskap. Sy herken baie van haar afsydige seun in Da'oud, en op sy beurt voel hy dat sy dieper kyk as wat hy sou wou toelaat.
Die sterkste tema in die verhaal is dié van verlies in vele vorme, beide by die hoofkarakters as by die newekarakters, wat almal ook baie sterk ontwikkel is. Dit is 'n komplekse storielyn, met baie ander elemente soos onteiening, ontnugtering, woede, rasse-en geloofskonflik, politieke oproer, ouderdom en siekte wat aan die verhaal diepte verleen en vir my as leser, nie onaangeraak gelaat het nie.
Ek het aanvanklik gesukkel om my stryk te kry omdat Egipte, met sy ryk geskiedenis van Farao's, gode, die Nyl en tradisies vir my grootliks onbekend is. Ek moes vrede maak dat ek nie alles kon naslaan nie, want die karakters het my aandag gevra. Ek was onbewus van die handige notas oor name en terme agter in die boek, want ek het 'n doelbewuste besluit geneem om nooit agter in 'n boek rond te blaai voordat ek klaar is daarmee nie, uit vrees dat ek iets van die slot per ongeluk raaksien. Ek dink ek sal hierdie boek dalk eendag wil herlees, en sal dan meer paraat wees wat betref die Egiptiese milieu.
Die boek is uitgegee deur Queillerie, 'n druknaam van NB Uitgewers, en is beskikbaar in boekwinkels of aanlyn.
Die treffende omslag van hierdie boek spreek van groei. Die geil gras se groen en die glans reliëfdruk van die boom vol blare is in die kol.
In 'n voorwoord stel die skrywer dit dat hy nie "geestelike kitskosresepte" of sedelesse wou skryf nie. 'n Gedissiplineerde wandel met God is 'n voorvereiste vir vrede. Daarom dat hy planmatig, oor die verloop van twaalf maande se dagstukke, twaalf geestelike dissiplines hanteer wat die boustene vorm vir geestelike groei. Dit begin, heel gepas, met 'n wandel Op God se pad, loop deur ander onderwerpe soos byvoorbeeld Nuwe denke, Wag, wees stil en 'n Lewe van wysheid, om uiteindelik af te sluit met 'n Lewe van oorvloed.
Ek kan getuig dat die afgelope tyd van inperking en pandemie tot gevolg gehad het dat baie van my persoonlike geestelike roetines in die slag gebly het. Daarom is ek besonder begerig om hierdie program te volg in die nuwe jaar. Daar is alreeds 'n ryke aanbod van dagstudieboeke vrygestel oor die afgelope paar maande, maar ek vermoed dat hierdie een van Stephan Joubert 'n unieke aanbieding het wat baie relevant is vir die huidige tydsgleuf.
Hierdie boek word uitgegee deur Luca, 'n druknaam van Lapa uitgewers.
Magriet is 'n hoender, maar nie sommer só 'n gewone hoender die. Sy is Nina se troetelhoender en hardloop so vinnig soos 'n klein geveerde T-Rex. So besluit Nina en haar maatjie, Billie, nadat Magriet hom in die erf rondgejaag het. Billie was aanvanklik skrikkerig vir Magriet, maar Nina het hom verseker dat sy nie kwaai is nie. Waarom tree sy dan so vreemd op? Jong lesertjies gaan beslis hou van die nuwe storie, weereens pragtig geillustreer deur Linki Brand.
Magriet is geskep na aanleiding van ware avonture wat hulle in Johannesburg afspeel, waar 'n dogtertjie so 'n oulike hoender as troeteldier het. Die vierde in die reeks is Magriet se eierbesigheid. Magriet lê haar eiers soggens in die wasgoedmandjie. Nina is oortuig dat dit die heel lekkerste eiers is. Wanneer Oupa en Ouma kom kuier, stel Oupa voor dat Nina 'n besigheid begin sodat ander ook kan proe hoe lekker Magriet se eiers smaak.
Daar is 'n oulike resep agter in die boek vir 'n omelet wat jong maats met die hulp van 'n grootmens kan maak.
Magriet se avonture word uitgegee deur Lapa, in gedrukte en E-boekformaat.
Koop Magriet en Billie se gedrukte boek hier
Koop Magriet se eierbesigheid hier in gedrukte formaat
Die beeldspraak van 'n gebonde valk in teenstelling met 'n valk in vryvlug, (bl. 28) sit 'n mens aan die dink. In die proses styg die storie vir my ietwat uit bo die standaard liefdesverhaalaanbieding. Dan is daar ook die ou bekende blinkvosperd wat knap ingespan word om nie net die titel van Annarie Linde se nuutste Romanza te verskaf nie, maar wat ook dui op die keerpunt in die storielyn. Hy het die perd (en die valk!), hy het die meisie (byna gehad), maar wil hy haar hê, genoeg om haar te gaan haal?
Hierdie storie het 'n besondere aanslag, grotendeels omdat dit afspeel in 'n plek waarvan die meeste van ons Suid-Afrikaners maar net lees. Terwyl Gabi verdwaal op 'n staproete in Hampshire, beland sy op 'n perdrypadjie, en kom byna onder die voete van 'n valkenier se perd. Boonop lyk die man na 'n Viking. Die skrywer verveel die leser glad nie met té veel beskrywings van die omgewing en die nabygeleë London nie.
Daar het ongelukkig een naamfout deurgeglip. Op bladsy 163 word verkeerdelik na Gabi verwys in plaas van Lindie. Gelukkig is die toneel van so 'n aard dat die leser nie verwar word nie.
'n Lieflike, lekkerlees romanse wat nogal die afstandelikheid, wat blykbaar kenmerkend is van die Britte, goed vasvat, in teenstelling met ons boerenasie se algemene openhartigheid. Lees dit gerus.
"In hierdie onvoorspelbare tyd soek mense 'n tikkie standvastigheid, selfs in iets so basies soos 'n koppie koffie of 'n lekker vetkoek." (bl. 115) Ek wil my verstout om te sê dat 'n lekker storie ook nie onderskat moet word nie. In die hand van 'n bekwame romanseskrywer soos Marilé Cloete, kry die harde werklikheid waarmee ons almal die afgelope jaar gekonfronteer is, 'n rosige randjie.
Oorbegin is geplaas in die tydvak waar besighede gevou het onder die effek van die pandemie. 'n Identiese drieling is werkloos en hulle vooruitsigte om ander werk te kry, is nul. Die droogte in die Karoo word ook behendig met die verhaal vervleg wanneer 'n jong boer sy plaas tydelik moet verlaat en op die dorp by sy knorrige pa kom intrek.
Ek het sommer baie gehou van die positiewe boodskap wat die storie oordra. Deur buite hulle gemaksones te beweeg en geleenthede te soek en te benut, oorleef die karakters, al is dit ook net-net. 'n Bietjie identiteitsverwarring bly natuurlik nie uit wanneer daar sprake is van drie jong dames wat op 'n druppel water na mekaar lyk nie, maar die skrywer het hiérdie aspek, die ontluikende liefde en die uitdagings van die karakters se maniere om inkomste te genereer, baie goed gebalanseer.
Met nog twee sussies sonder aanspraakmakers op hulle harte, kan ons seker hoop op nóg mooi liefdesverhale soos hierdie een. Ek sal dit bepaald graag wil lees.