Elke woensdagaand het Ouma vir Ruth vroeg in die bed gesit, en daarna gestap na die huis van Mevrou Henderson om die biduur by te woon. Behalwe die paar maal wat siekte, of slegte weer Ouma tuisgehou het, het sy oor die afgelope twintig jaar nooit 'n biduur gemis nie. Hoewel sy nou al baie oud was, het sy niks toegelaat om haar van die biduur weg te hou nie.
Een aand, terwyl Ruth en Ouma weer lekker gesit en praat het, het Ruth 'n vraag gevra wat Ouma 'n bietjie uit die veld geslaan het.
"Ek het seker nog nooit daaraan gedink nie," het Ouma met 'n glimlag gesê. "Een rede is natuurlik die feit dat Mevrou Henderson 'n klavier het, en ek het nie een nie. Sien jy nou, daar is die rede."
Maar as Ouma gedink het dat sy Ruth tevrede gestel het, het sy dit mis gehad. "Ouma," het Ruth na 'n rukkie weer gevra, "waarom het Ouma nie 'n klavier nie?"