Versvreugde hou makieties - B L O O T S
Die Facebook digwerf Versvreugde & Woordgenot was in Februarie een jaar oud en 'n viering moes bedink word.
Eerste aan die beurt was 'n rooi makietie in Februarie en toe sommer 'n bloue in Maartmaand. Een in Jozi taamlik vinnig opgevolg deur een inni allermooiste Kaap! Nella se hartland.
Nietemin, voor Nella van die makieties skinner, moet ek darem net bely: Versvreugde & Woordgenot is 'n lekker plek. 'n Digwerf met net so effe minder as 300 lede, maar waar die liefde vir digkuns en 'n gemeensaamheid hoogty vier. 'n Plek van woorde, warmte en vele talente.
Die rooi makietie is in Alberton gevier met dertien digters. Dit was alte genoeglik. Die drag was gekoppel aan ietsie roois en dan natuurlik 'n vers vir toelating. Tussen die digters het sommige mekaar geken, maar die meeste het mekaar eers hier “ontdek”. Ek meen Hendrik Neethling (die hippie) het almal se voete onder hulle uitgeslaan met sy sjarme en min kon hulle presies veronderstel hoe 'n perfekte dame Madeleine Spies Eilerd is. Lieze Stassen het die aand aan die brand gesing en almal se oë laat blink. Die versvoorlesings het almal ontroer en die photoshoot was 'n bonus. So iets moes net weer gebeur… Kuberdigters is koning! (Veral op Versvreugde & Woordgenot.)
Dié geleentheid tot nog 'n kleurvolle viering het hom kort voor lank aangemeld. Nella het in die Kaap gaan vakansie hou en vooraf die digters gepols oor 'n Kaapse makietie. Blou soos die see.
Francois Viljoen het die gebruik van sy strandwoning in Bettiesbaai aangebied as venue vir so 'n blou, digterlike kuier en die Kaapse vrinne wat dit kon meemaak, het gemaklik ingeval by die reëlings. Op 'n taamlik stormagtige dag - op 30 Maart 2013 - het almal voet aan wal gesit in Bettiesbaai in die mooiste blou gewade, gewapen met innerlike versterkings en die allermooiste gedigte. Nie die wind of die reën kon die vreugde demp nie. Veral nie voor 'n warm kaggelvuur nie!
Die gasheer en grote digter, Francois Viljoen, het seker gemaak die samesyn is knus en het self 'n Italiaanse pastagereg aanmekaar geslaan. Pierre Rossouw het sy eie ingelegde olywe voorgesit en dit was prima! Ook die koeksisters uit Tulbagh se wêreld het die monde gewater gehou, danksy Berdehan en Heidi. Hierdie keer was die genote 'n hele sewentien sterk.
Berdehan Brand en sy gesin moes seker die verste reis (van die Kapenaars natuurlik) vir die saamkuier, maar gelukkig was daar oorslaapplek. Nee, wag, Yvonne Topham Maritz het ons kom verras al die pad van Rayton af. Mias van Zyl het gewapen gekom met 'n kamera met 'n reuse lens om alles te kiek terwyl almal saam kliek en kloek. Self Nella se stopsels, kraaispore en mangels is gekiek. Sy lag mos so onbehoorlik… Hy was ook gewapen met 'n paar Kaatjie langnekke daar uit Boland Kelder se kontrei. En hulle was gewillig om gesoen te word, maar darem het niemand die aand meer as vier rye spore getrap nie, want daar was respekte vir tiermelk.
Nicolette die nimlike kon haarself net nie keer nie en moes eers 'n bord breek (seker gereken die paartie is Grieks!) en toe in southappies gaan sit. (Miskien wou sy net haar biscuit skud) Sy het gewis gesorg dat mense se lagspiere oefening kry.
Jo Fourie-Symmons met haar mooie vere het Nella bederf met 'n skildery van Tafelberg en die blou-blou see. Sy het so oop hart wat net wil gee.
Nog 'n genoeglike kuier is voltrek met die warmte van mense wat by kuber verby uitreik om poësie met mekaar te deel. Nie net in die gees nie, maar in die vlees. Die voorlesings was kosbaar. Die samesyn onthoubaar.
Ek is seker daar gaan nog vele makieties werklikheid word. Ek bedink reeds 'n perse vir die winter…