Kazuo Ishiguro (62) se voortreflike roman Remains of the day bly 'n leesplesier vir alle liefhebbers van sub-teks. Dit vertel die verhaal van 'n butler op die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog.
Hierdie roman, so het die skrywer self bely, het hy in vier weke geskryf onder toesig van sy vrou. Hy het hierdie periode die “Crash” genoem, ‘n tyd van ysere dissipline waarin hy navorsing gedoen het oor die klassesisteem van daardie tydperk.
Die pittige Sara Danius van die Sweedse Akademie beweer met die bekendmaking van die prys aan Ishiguro: "As jy Jane Austen met Franz Kafka versny en jy gooi 'n skeutjie Marcel Proust by, dan het jy hierdie skrywer. Jy moet roer, maar nie te veel nie!" En ‘n mens sou wou byvoeg: iets van ‘n moderne Boccacio wat met sy tekste subtiele sosiale kommentaar lewer.
Dit is 'n skrywer wat met sy fantasieryke verhale bekoor. In 2008 is hy deur die Times as een van die beste romansiers bestempel, en in 1989 verower hy die Booker vir Remains of the day. 'n Mens is egter - vir die soveelste keer - bewus van die feit dat Philip Roth nogmaals oorgesien is en Salman Rushdie weer geweeg en te lig bevind is. Beide skrywers het 'n enorme tekskorpus gelewer en Rushdie se jongste, A golden house, is 'n kragtoer. Hier word politieke kommentaar vermeng met mitologie op 'n skouspelagtige wyse. Margaret Atwood was eweneens gekortlys. Haar werk as digter en romanskrywer verdien eweneens akkolades.