Peterjasie Patriot #125
EK glo nie aan tokolossies óf dat swart katte ongeluk bring nie. Ek dra nie knoffel om my nek om die vampiere weg te hou nie. As die weer swaar is, gooi ek ook nie my spieëls met lakens toe nie. Oor die algemeen kan ek met 'n skoon gewete sê dat ek my min steur aan bygelowe en ouvroustories.
Tog sal ek nie sommer willens en wetens onder 'n leer deurloop nie, maar dis 'n ander saak, want die ou op die leer kan dalk 'n verfblik op jou kop laat val. Dus niks sinistêrs aan die leer-lopery nie, bloot praktiese redes.
Vrydae is nog altyd lekker want dit beteken die begin van die naweek, en nie eers as dié dag op die 13de van die maand val, sal dit my afsit nie.
Maar verlede week het die Vrydag-die-dertiende spook behoorlik geloop.
Dit begin met 'n aanvanklike oënskynlik mindere irritasie toe Boeta se motor se battery pap is toe hy moet ry. Dit vererger toe die motor ingesleep moet word vanweë 'n swetterjoel ander probleme en die tjêrrie op die koek is die astronomiese rekening wat die motorpetalje uiteindelik oplewer.
Maar, soos my Ouma sou sê, nog is het einde niet. Die groot hond is kruppel toe ek by die huis kom. Sy steun en kreun as sy moet opstaan en huppel pynlik op drie pote om te kom groet. Die veeartspille kos meer as 'n besoek aan die skoonheidstegnoloog en die haarkapper saam.
Na diè spulletjie Vrydag-die-dertiende wedervaringe, is ek bang om agter my lessenaar by die werk op te staan en vir my in die kombuis te gaan teemaak, want ek vrees dat ek die kookwater oor my hande gaan uitgooi of dat my voet aan my stoel sal vashaak en ek sal neerslaan. Ek skrik elke keer as die telefoon lui, want ek weet nie wie nou weer bel om watter slegte nuus oor te vertel nie.
Dis sulke tye wat 'n mens teen 20 kilometer 'n uur huis toe ry; by elke stopteken en robot baie seker maak van die aankomende verkeer; by voorbaat benoud is as jy die afstandbeheerdrukkertjie wat die garagedeur moet oopmaak, druk omdat jy nie weet of die wonderlike reënweer dalk meegebring het dat die motortjie nat geword het nie.
Tuis maak jy seker al die deure en vensters is toe en dat alles in orde is voor jy versigtig jou sit voor die TV kry, vas van voorneme om so min moontlik te doen om die reeds wankelrige ekwilibrium van die dag verder te treiter. En net as jy dink: nou sien ek diè vermeende ongeluksdag reg en niks kan verder skeefloop nie, begin die eerste sagte druppels op die dak val en ..... weg is die TV-sein.
Jy gooi handdoek in, sit die TV en die ligte af en stap sleepvoet kamer toe om jou kop te gaan neerlê en in die welverdiende vergetelheid van 'n droomlose slaap die laaste ure van die dag uit te sien.
Maar, die muses lag lekker en knipoog vir mekaar. Langs die bed, ongesiens deur jou vaak oë in die donker, het die kat 'n reuse dooie duisendpoot vir jou kom neersit waarop jy trap en dan soos 'n wafferse paalspinger die lug in seil om weg te kom van die krakerige gruwel onder jou voetsool.
Met 'n slaak van verligting trek jy uiteindelik die duvet oor jou kop en sê dankie dat Vrydag die dertiende net af en toe verbykom.
En voor jy aan die slaap raak, wonder jy oor swart katte en of jy maar tog in die toekoms 'n stringetjie knoffel om jou nek moet hang nie.
Hulp vir die mense by Coronation Park - Krugersdorp dam
Ek het ondersoek ingestel en het vasgestel dat hierdie nood werlik bestaan. -
Ek gaan sommer met die deur in die huis val, die belangstelling, die hulp, die oproepe en die e-posse was absoluut oorweldigend. Voordat ek verder gaan wil ek eerste ons Hemelse Vader dank vir sy wonderlike seeninge oor hierdie projek, en aan ieder en elk baie baie dankie. Ek het in my wildste drome nie gedink dat ek hierdie soort belangstelling sou ontlont nie, dit is met een woord wonderlik, en ek sal nooit genoeg dankie kan se vir julle mense wat so goedhartig en bedagsaam is wat my in hierdie reuse taak wil bystaan nie, nogmaals baie baie dankie.
Ek wil tweedens net omverskoning vra, omdat ek nou eers by julle kan uitkom, verstaan asseblief dat ek nie elke e-pos individueel kan beantwoord nie, ek sou dit baie graag wou doen, maar dit sal 'n onbegonne taak wees. Die meeste van my tyd spandeer ek fisies by die kamp, daar word baie donasies afgelewer, ek wil ek baie graag ieder en elk ontmoet… maar selfs dit word 'n onmoontlike taak, Hugo, sy vrou Irene, Thea en Simon, die twee kokke neem ontvangs van goedere, en elke skenker moet 'n boek teken.
Jammer ook vir die ongerief, ek kan ongelukkig nie altyd julle oproepe neem nie… al probeer ek hoe hard, daarom sal e-pos kommunikasie net maklike wees indien jy wel die fasiliteit besit. Huidiglik hanteer ek en vrywilligers, ongeveer 120 oproepe/navrae per dag tussen 3 fone, en ongeveer 150 tot 250 e-posse per dag. Ek sal op latere stadium vir elke skenker weer wil dankie se.
Net so ongelooflik soos die nuus oor hierdie kamp vir julle aanvanklik geklink het, het ons intussen van nog heelwat ander BLANKE kampe verneem, en is besig om hulle te besoek en alreeds voorsien ons van die oortollige klere, komberse en kos. Dan is daar ook 'n totaal van 26 sopkombuise in Krugersdorp alleen, en so voorsien ons ook aan hulle waar en wanneer ons kan. Die jongste is 'n klompie blankes in Nelspruit wat tussen die bosse woon, en geen heenkome het nie. Sodra ek meer inligting het, en sodra ek by al hierdie kampe besoeke afgele het, sal ek u meer inligting kan verskaf… Ek vertrou dat u my handeling sal goedkeur, en met my sal saamstem dat ons nie net aan Coronation/Kroningspark in Krugersdorp kan voorsien as daar soveel ander nood in ons midde is nie. Ek se weer ONS MOET ONS MENSE HELP.
Sedert my oorspronklike e-pos uitgestuur is, wil ek net meld dat daar intussen (veral die laaste 2 weke) nog sowat 30 mense by die kamp ingeneem is.
Die goeie nuus is dat daar al verskeie persone uitgeplaas is om te gaan werk op plase en elders, en dit gaan goed met hulle.
Die mees algemene inligting wat julle egter verlang gaan ek kortliks hieronder uit een sit.
Coronation Park/ Kronings Park
Aangesien spasie en stoorplek baie beperk is in 'n woonwa park, sal ons dit waardeer indien soveel en sover dit moontlik is, enige skenkings na die volgende depot gestuur en afgelewer kan word… So is dit dan ook net makliker om van hieraf die verspreiding te doen.
HOOF DEPO POSADRES
128 BOUNDERY RD cor. JUICE STREET POSBUS 5928
(JUST OFF BEYERS NAUDE DRIVE) CRESTA
DEPOT'S vir skenkings:
• KEMPTON PARK Stefni van Zyl -- 083 268 3330 (Laai donasies asb by haar af aangesien sy dit nie kan gaan optel nie)
• SASOLBURG Elsie Theunissen -- 084 555 4884 of 016 973 2813
• RANDFONTEIN –Paula Prinsloo - 011-821-3321 Botha Plotte, Randgate.
• ORANGE GROVE – Lori Richter – 082 459 1962 of 011 805 3080
• RUSTENBURG – Annelie/ Whitey Henning – 079 494 5020 /041 590 1552.
• RUSTENBURG - Andre en Annie de Jager 072 140 4771.
• CARLTONVILLE: Robbie Black – 082 655 8822 – Silverton Radiators se perseel, Bothastraat 29, Carltonville.
• RANDBURG – Mara Scholtz 083 309 1154 (Na ure asb. 17h00 tot 19h00)
• NELSPRUIT – Jaco en Debbie 082 560 3036 of 013 741 1734
• NABOOMSPRUIT – Niek Botha 083 271 7019 -- Plot 20 Woodlands
• PIETERSBURG – Corrie Willemse 015 297 0946
• RANDPARK RIF – Petra Swiegers (woning) 35 Adelaar Crescent, Randparkrif. 083 267 7707
'n Laaste versoek, wees asseblief net bietjie verdraagsaam indien ons nie gou genoeg by julle kan uitkom nie. Dit is 'n enorme projek, die Here is net so goed vir ons, en te dankie aan julle natuurlik. Dit verg groot organisasie, beheer uit oefen, moed, genade en baie geduld. Vervoer is tans 'n groot probleem, daarom sal dit ons lewens baie maklike maak indien die goedere afgelewer kan word (net 'n versoek, nie 'n vereiste nie.)
Nogmaals baie baie dankie,
083 267 7707. (8vm tot 4nm)
Die volgende storie wat ek geskryf het, het sopas ook in Huisgenoot verskyn, vir die van julle wat nie Huisgenoot kry nie, hier is dit:
Ek sal mooi kyk, Pa.
My ma se voorliefde vir 'n spesifieke lied van Neil Diamond was vir my opvallend en dit het my altyd verstom. Veral as ek sien hoe sy die trane probeer wegsteek telkens as sy dit hoor. Die lirieke gaan oor 'n ou man wat alleen sonder kinders sterf, maar 'n geskenk nalaat:
Morningside, the old man died
And with his hands he carved these words inside:
My ma se sterk emosies oor die lied het my diep geraak, maar ek het nie geweet hoekom nie. Dit sou ek eers veel later uitvind…
My storie begin toe ek op vierjarige ouderdom 'n stiefpa kry: 'n lang, lenige, saggeaarde "oom" met sielvolle oë. Hy het vinnig "pa" geword en ek en hy het goed oor die weg gekom . Hy het nooit veel emosie gewys nie, sy emosie was in sy oë. Daar kon jy agterkom of hy onder andere opgewek of treurig was. Ek kan nie onthou dat ek hom ooit kwaad gesien het nie. Dis die besonderse mens wat hy was.
Ek kon nooit verstaan hoekom my ma sy van aangeneem het, maar aangedring het dat ek my van behou nie. Dit was nie vir my reg nie. Dis dalk die rede hoekom dit soms vir my gevoel het iets skort so 'n bietjie met ons pa-seun-verhouding. Dié ding met die van wat dan nou anders was.
Hy het goed vir ons gesorg. Een keer per jaar het hy vir my en my ma vir twee weke Margate toe gestuur vir 'n sorgelose alsbetaalde vakansie. Hy self het nooit vakansie gehou nie; was te besig om dag in en dag uit sy winkel aan die gang te hou.
Sy passie was sy houtwerk. In sy kamertjie, in die agterplaas. Hy het die mooiste goed gemaak: leeslampe, staanlampe, tafeltjies, kombuisornamente. Vra maar en hy kon dit maak. 'n Mens kon ook die liefde waarmee hy elke item spesiaal vir jou gemaak en met trots oorhandig het, duidelik aanvoel.
Dis om en by die tyd dat my ma my vertel het hoekom die liedjie Morningside haar so bewoë maak. Dit het haar aan my pa herinner. Net soos in die liedjie, maak hy hierdie mooi goed, en net soos in die liedjie het hy niemand om dit aan na te laat nie. Hy het geen kinders van sy eie nie en ek is mos sy stiefkind. Min het ek geweet…
Ek was veertien toe ons een nag kennis kry dat die winkel besig was om af te brand. Teen dagbreek het my pa tuisgekom en nie veel gepraat nie, maar, aan die verslae uitdrukking in sy oë, kon ons sien dat alles tot niet was. Die versekering het verval en Pa, toe al in sy vyftigs, moes van vooraf begin. Die verskaffers was hom goedgesind en vasberade het hy weer die besigheid op die been gebring, die keer op 'n baie kleiner skaal.
Elke middag na hy tuisgekom het, is hy na sy werkskamer waar hy ontvlugting gesoek het en wonderlike houtwerk opgetower het.
Na skool het ek my ouerhuis verlaat en die lewe het sy gang gegaan. Ek het maar selde gaan kuier. Soms het selfs maande verby gegaan. Maar elke keer, na 'n besoek, is ek met 'n stukkie unieke houtwerk van hom daar weg; 'n lamp, 'n tafel of iets besonders vir die huis.
My ma is 'n paar jaar later oorlede en ek is intussen getroud. My pa het baie lief geraak vir ons dogtertjie. Sommer gou het hy vir haar die pragtigste handgemaakte popmeubels opgetower.
Hy was al diep in sy tagtigs toe 'n niggie hom oorreed om by hulle te gaan woon. Ek was die dag daar toe hy sy meubels, wat hy nie kon saamneem nie, verkoop het. 'n Boer van die omgewing het sy geliefde houtwerkmasjiene kom oplaai en ek het 'n treurige uitdrukking in sy oë gesien asof hy besef het dat daar nou 'n einde aan sy passie gekom het. Sy skouers het vir my sommer ewe skielik baie meer geboë gelyk, daardie dag.
Ons het probeer om so dikwels moontlik te gaan kuier. Hy het nou meestal maar gesit en lees om die dae om te kry. Tog het sy oë dadelik liefdevol geglinster elke keer as hy ons sien.
'n Jaar later kry ons tyding van 'n beroerte-aanval. Sy voltydse tuiste was nou die siekeboeg van 'n ouetehuis. Toe ons weer gaan kuier, is hy in 'n rystoel en net een kant van sy gesig praat met ons. Met ons vertrek het daardie emosievolle oë het ons stil agterna gekyk.
Toe kom die tyding van die tweede beroerte. Hierdie keer was hy in die hoësorg afdeling en permanent bedlêend. Geskok het ons na die eens lang man gekyk waar hy klein en in 'n patetiese bondeltjie onder die komberse gelê het. Hy kon nie praat nie. Ek het stil by hom gaan sit en sy hand vasgehou.
Toe dit tyd was om te vertrek het ek sy hand 'n drukkie gegee en net gesê: "Dankie, Pa, dankie vir alles wat Pa vir my gedoen het."
Hy het my hand saggies terug gedruk en sy oë het warm en opreg na my gekyk. Sy liefde was voelbaar en ek het gesukkel om my emosie vir hom te verberg. 'n Traan het oor sy wang gerol en op die kussing geval.
Skielik het ek geweet wat hy probeer sê. Ek het in sy oë gelees dat hy my van die eerste dag af as sy eie seun beskou het! Ek het gewens my ma was daar om die liefde en emosie in sy oë te sien toe hy my probeer laat verstaan dat hy graag al sy houtwerkgoed aan my nalaat.
Toe ons terugry was my hart baie seer, maar ook vol onverklaarde emosies. Emosies wat 'n seun vir sy eie pa voel. En ek, ek het 'n eie pa gehad!
Ek het geweet dat ek hom nie weer lewend sou sien nie. Dit was ook so. Ons was net vier mense by sy verassingsdiens wat in die eetkamer van die ouetehuis plaasgevind het.
Die woorde van die liedjie Morningside het weer by my opgekom:
By die huis aangekom, het ek van vertrek na vertrek gestap en al die goed wat hy oor die jare gemaak het, met deernis aangeraak.
"Dankie, Pa, ek sal mooi na jou goed kyk, Pa"
Hier is die brief wat Lize my die dood voor die oë gesweer as ek dit sou publiseer, sy het toe maar ingestem dat ek dit plaas, hier is dit nou, ongesensor! Baie dankie, Lize!
Ek het vandag 'n hele paar antwoorde gekry waaroor ek gewonder het as ek in 'n publieke toilet kom. Ek weet nou waarvoor die spesiale troggie daar is waarin mense hulle voete was as hulle uit die toilet kom. Ek weet ook hoekom die plakate agter toiletdeure geplak is wat jou waarsku dat jou voet kan gly as jy op die toiletsitplek probeer staan en hoekom die Chinese eintlik hul skoene voor die deur uittrek voordat hul die huis binnegaan en hoekom die vloere altyd papnat is.
Gewoonlik werk die knypers baie goed, goed genoeg sodat daar genoeg tyd is om eers die toilet skoon te maak voordat ek dit gebruik of om te kan uithou totdat ek by die huis is. Vandag was egter anders, ek moes toilet toe. Ek snol die trappe op in die winkelsentrum en ek bid stilletjies dat daar tog nie 'n lang tou mense moet staan nie.........daar gekom en ek sê dankie tog daar is nie 'n tou nie, maar die enigste twee toilette is beset. Ek wag, begin naderhand op en af loop in die toilet en skree hardop in my binneste : "maak tog net gou, die nood is hoog". "n Deur gaan oop en ek storm binne, steek vas en wil net omdraai om liewer vir die ander toilet te wag maar besef ek kan nie langer wag nie .......en gaan maar binne. Voor my is die gat in die grond, maar voordat ek by daardie gat kan uitkom is daar eers twee trappies wat ek moet op. Lankal is my omgewing ge "scan" .........geen toiletpapier, vloer papnat en uit my handsak ruk ek my pakkie natlappies in dieselfde beweging wat ek hom oor die hak agter die deur hang. ( Natlappies moet ek hê want ek sien nie kans om die waterpyp wat spesiaal vir afspuit is te gebruik nie..........vandaar die papnat vloere en die afwesigheid van toiletpapier. )
Ouma..........waar is jy nou !!! jy het my nooit geleer van hierdie gate in die grond nie, en hier staan ek vandag voor een helse toets. Ouma het my geleer dat dogtertjies baie saggies moet piepie, so sag dat jy jouself nie kan hoor nie..............geen probleem tot nou toe nie, maar het Ouma nie van hierdie gate in die grond geweet nie of hoekom het sy my nie geleer hoe om hierdie affêre te gebruik nie, of was gate in die grond te fênsie in haar tyd? .......... Kom suster, daar is nie tyd vir dink nie, af met daai broek............nee o hel........die vloer is nat en my broekspype gaan natword.
Skielik het ek te min hande want ek het nie neersitplek vir natlappies nie!! Die lappies word onder my ken vasgeknyp, die broekspype word tot amper hier bo in my lieste getrek, ook maar goed ek het nie 'n stywe kniebroek aangetrek vanoggend nie. Nou is dit die optog met die twee trappies om mooi netjies wydsbeen te gaan staan op die spesiale voetjies wat vir jou op die grond gemerk is. Dankie, nou weet ek ook ek moet muur toe kyk en nie deur se kant toe soos met 'n gewone toilet nie. Ek het laaaankal gedurende hierdie paar vlietende oomblike gewonder watter kant toe 'n mens nou eintlik moet gaan sit. Dankie tog bid ek verder dat ek nie 'n lang top of oorhemp aan het nie want ek sou nie genoeg hande hê om dit óók nog vas te hou nie.
Nou moet hierdie vyftigjarige bene wydsbeen sak............ag hel, ek is nie 'n gimnas nie en ek kan verdomp nie sien nie want ek moet die natlappies onder my ken vasknyp en ek skeur omtrent my oogspiere om vorentoe te kan sien. Ek kan nie behoorlik sien nie maar probeer my bes tussen die gespat en geraas en woeps..........daar het ek dit nou!!! Nou weet ek hoekom hulle voete was as hul uit die toilet kom en hoekom skoene voor die deur uitgetrek word !! Wonder wat Ouma van die petalje sou sê. En dankie tog die deur kon sluit want ek wou nie die iemand wees wat per ongeluk die deur oopmaak met die lomp vrou daarbinne nie.
Nou die aftog..........klere regrek sodat ek die lappies onder my ken kan uitkry om my voete droog te maak. "Like hell" sal ek my voete in daardie trog gaan was...........sodat almal kan weet wat gebeur het !!! Not even, not me!! Beurtelings balanseer ek my op een been sodat ek elke voet kan droogmaak met my lappies.............sjoe en nog 'n dankie dat ek genoeg lappies by my gehad het.
Ek stap daar uit soos 'n kat met 'n piering room want ek het vandag iets reggekry waarvoor ek nog altyd bang was. Buite wag Dolf ewe geduldig soos altyd en ons begin aanstap. Na 'n paar minute kon ek hierdie oorwinning nie langer vir myself hou nie en sê vir hom : Pappa.............vandag het ek ge squad...........gewat..... vra hy. Ge "squad" man......... op daardie simpel gate van hulle in die grond. Ek kon nie sy kommentaar hoor nie want toe tref die werklikheid my en ek lag sonder ophou, ek dink hy het saam begin lag.
Hoekom moet dit nou so moeilik wees !! Die lekkerste en maklikste 'squad' bly maar in die veld in die droë grond toe ons kinders was. Eers slaan die stoffies op en daarna kom die warm stoom so lui-lui uit die grond gekruip en daar was geen geraas waaroor Ouma kon baklei nie.
Die man van die Baai. Soos oorlede Nic Potgieter altyd gesê het: "Hy het te gou gegroet." Neels was die eerste wenner in die 1980-94 TV Boeremusiek kompetisiereeks. Hy het 'n nuwe dimensie aan Boeremusiek gegee wat slaafs deur baie orkeste later in die kompetisie nagevolg is. Neels was 'n fyn kenner van musiek en dit het ten volle in sy konsertinaspel tot uiting gekom. Hy was ook 'n goeie organiseerder en het wonderlike Boeremusiekfeeste vir die Gilde in die Baai georganiseer.
Regs klik hier om 'n resepte eBoek met allerlei resepte af te laai
Gaan kyk gerus hier, jy gaan lank hier besig bly! Lekker Afrikaans en alles Afrikaans.
Hier is iets wat op die internet rondswerf:
Uit Hemelhout Is Ons Gesny
Uit hemelhout is ons gesny,
'n klein ou skippie ek-en-jy.
Met liefde is ons neergesit,
Op golwe groot en kruine wit.
Dit is 'n onbekende see,
Waar HY vir ons die rigting gee.
Met toringsliefde langs die pad,
Sal HY ons om die rotse vat.
HY het vir ons ook vis gevang.
Ons vasgehou in die stormbang.
HY het 'n hawe voorberei,
Waar al SY skippies veilig bly.
Skippies ek skippies jy...
Uit hemelhout is ons gesny!
Maak daardie foute reg
GEOLOGIE in die toerismebedryf
Danie Barnardo is 'n geoloog wat op ons Vredefort-Koepel gesels van 23 September gereageer en 'n hele klomp interessante inligting aangestuur het. Hy skryf, "Daar is so baie geologiese interessante plekke in ons mooi land. Dis iets waaroor ek passievol is.
As ons SA se grootte in ag neem, bevat ons land 'n feitlik volledige geologiese geskiedenis van die aardkors, van 3500 miljoen jaar gelede (die Baberton area) tot die mees onlangse (die duine langs ons kus). Daar is ook die Bosveldkompleks (waar al die chroom en platinum gemyn word en wat die grootste sg. gelaagde stollingskompleks in die wêreld is), en die Witwatersrand se goudafsettings (by verre die grootste ter wereld), die Karookom met sy ongelooflike fossielrekord, die Kaapse plooiberge en Tafelberg, en nog baie meer. Ons behoort baie meer te maak van ons land se ongelooflike geologie, want dit kan toerisme geweldig bevorder."
Hy skryf dan verder dat daar in Suid-Afrika verskeie meteoriet-impakkraters is. "Vredefort s'n is die grootste en, met 'n ouderdom van 2 020 miljoen jaar, die oudste daarvan ter wêreld. Dit was aanvanklik ongeveer 300 km in deursnit, maar vandag is die grootste deel van die oorspronklike krater wegverweer. Net die sentrale deel is nog redelik sigbaar, en dit is ongeveer 60km in deursnit. Hierdie oorblywende deel is te sien in die sirkelvormige randjies wat jy rondom Parys sien. Die Parysgraniet, wat in die sentrum van die koepel voorkom, is baie gesog as 'n graniet vir geboue, vloere en kombuisblaaie.
Sowat 50 km noord van Pretoria se middestad is die Tswaing krater. Dit is met 'n deursnee van net meer as 1 km baie kleiner, maar dit is baie meer indrukwekkend as die Vredefortkoepel, omdat jy met een oogopslag die hele krater kan sien. Hierdie krater is sowat 200 000 jaar oud en is veroorsaak deur 'n meteoriet van so 50 meter in deursnit (ongeveer so groot soos 'n halwe rugbyveld). Tswaing is een van die jongste en bes bewaarde meteorietkraters in die wereld. Daar is 'n wandelpaadtjie wat jou tot onder in die krater lei (dis sowat 50 meter diep) en waar jy ook soms van die wild wat daar is, kan sien Dit is geleë op 'n plaas van sowat 2 000 hektaar en word as 'n museum bestuur. Jy kom daar deur die Onderstepoortpad te volg en dan met die Soutpanpad deur Soshanguve tot by die krater aan te hou.
Naby Graaff-Reinet is nog 'n klein impakkrater, met die naam Kalkkop. Op die grens met Botswana in die Noord-Wes Provinsie is die Morokweng krater, wat ook 'n meteoriet-impakkrater is, maar wat minder bekend is en nie baie duidelik sigbaar is nie, omdat dit grootliks deur Kalaharisand bedek word."
Die publikasie Meteorite Impact! The danger from space and South Africa's mega-impact the Vredefort Structure deur Reimold & Gibson (2005) is 'n goeie bron van inligting oor sulke kraters. Kyk op die Raad vir Geowetenskap (Council for Geoscience) se webblad by www.geoscience.org.za of bel Thelma Swart by 012 841-1017 vir inligting oor nog meer soortgelyke publikasies van hierdie organisasie.
BOEKE OOR GEOLOGIE vir die leek.
Geoloog Danie Barnardo het twee interessante geologie boeke wat ook vir die leek verstaanbaar is, aanbeveel.
Die eerste het so pas verskyn en is Geological Journeys : A traveller's guide to South Africa's rocks and landforms, deur Norman & Whitfield. Dit is in 'n toerismestyl geskryf en gaan juis oor interessante landvorme wat die geskiedenis van die aardkors vertel, en waarvan die vindplekke boonop maklik langs ons toerisme roetes bereikbaar is.
Die tweede boek is The story of earth and life: A South African perspective on a 4.6 billion year journey" deur McCarthy & Rubidge wat op 'n bietjie meer ernstige geologie konsentreer, maar waarvan die inhoud tog ook deur 'n leek verstaan sal kan word.
Ek het hierdie twee boeke by Exclusive Books in die Tygervallei Sentrum raakgeloop. Dit kos R194 en R204 onderskeidelik.
Sooi-brand: 1 Mespunt magnesia in 'n halfkelki water 3 maal op 'n dag. Eet 4 of 5 amandels elke dag, dit is oek goed.
10 Praktiese dinge vir gelukkig-wees
Hoe kan 'n mens 'n hunkering na "om gelukkig te wees" bevredig? Hoe ervaar jy 'n gelukkige tevredenheid in jou lewe? Filosowe, sielkundiges, teoloë, dokters, motorwerktuigkundiges en karavaankampeerders het elkeen sy eie siening en filosofie hieromtrent.
Maar in hierdie artikel wil ek nou nie te diep filosofies raak nie, maar tien praktiese dinge kortliks bespreek wat ek glo gaan help om van jou 'n meer gelukkige mens te maak.
1. Kyk na die sterrehemel
Jy moet ten minste een maal 'n maand op die grasperk op jou rug gaan lê en vir 'n halfuur na die sterrehemel kyk. Nog beter as jy uit die stad kan kom en dit iewers op die platteland doen waar die sterrehemel meer helder en groots is. Hier in die stad verdof duisende liggies die sterre sodat jy die nagtelike hemelruim nie werklik in volle glorie kan ervaar nie.
2. Gee gereeld vir liefdadigheid
Maak 'n punt daarvan om op 'n gereelde basis vir 'n liefdadigheidsorganisasie van jou keuse geld (of wat benodig word) te skenk.
3. Gaan fliek
Lees resensies en hou jou ore oop vir 'n goeie fliek. Probeer een maal 'n maand 'n lekker fliek te gaan kyk. Sommige van die Hollywood flieks is prul en nie die moeite werd nie - indien jy geleentheid het - gaan kyk na van die skitterende kunsflilms wat vertoon word. 'n Fliek-geleentheid moet 'n lekkerkry ondervinding wees met springmielies en koeldrank en pret.
4. Besoek plekke
Besoek plekke wat jy nog nie voorheen besoek het nie. Indien jy vir nóú nie ver kan reis nie, gaan kyk in jou omgewing na plekke wat jy nog nie besoek het nie, soos museums, kunsgalerye, 'n rivier of berg, natuurreservaat, 'n dam, winkeltjies in die stil deel van die dorp. Hier is byvoorbeeld mense wat in Kaapstad hul lewe lank bly, en nog nooit voet op Tafelberg gesit het nie. Beplan en spaar geld vir jou oorsese reis na verre lande waarvan jy nog altyd net gedroom het.
5. Ontwikkel jou politieke siening
Dink na oor die geskiedenis en die lewe van mense en volkere en ontwikkel jou visie hieroor. Verkry 'n siening oor hóé die wêreld 'n beter plek gemaak kan word.
6. Gaan kerk toe
Daar is min dinge so goed as om op 'n aanbiddingsdag in 'n kerk te sit en deel van 'n gemeenskap van gelowiges te wees en die Skepper te lofprys en te aanbid.
7. Doen iets anders
Doen iets wat jy nog nooit voorheen gedoen het nie. Dit is sieldodend om altyd dieselfde dinge te doen jaar in en jaar uit. Doen iets anders, probeer iets anders - komaan, jy het net een lewe om die verskeidenheid van alles rondom jou te ervaar. Kry waardering vir die feit dat jy die geskenk van lewe ontvang het, en begin dinge doen.
8. Verbeter jou voorkoms
Skaf vir jou nuwe parfuum aan. Sny jou hare in 'n aantreklike styl wat jou mooier en pragtig laat lyk. Koop vir jou 'n kledingstuk wat jou op jou beste laat vertoon. Betaal eerder twee keer soveel vir dit wat jy regtig wil hê as vir iets wat nie eintlik in jou smaak is nie. Lyk goed, voel goed.
9. Luister na musiek
Luister gereeld na musiek waarvan jy hou. Speel - veral op 'n wintersaand voor die kaggel - jou ou gunsteling musiek. Onthou, 'n mens behoort ook ten minste een maal 'n jaar 'n popkonsert of musiekuitvoering by te woon.
10. Stap in die natuur
Dit is kos vir die siel om in die natuur wees. Pak 'n rugsak, trek jou stapskoene aan en tel daardie wandelstok op vir 'n dag in die berge en bosse en riviere. Of gaan hou piekniek onder die groot akkerbome. Gaan swem in die waterpoel onder die waterval. Ruik en leef en geniet die natuur.
As jy hierdie tien dinge gedoen het en jy voel nie meer positief en gelukkig nie, gaan terug na Mars waar jy vandaan kom.
Ek dink daaraan om 'n boekie saam te stel oor dinge wat jou gelukkig maak, en hoé om gelukkig te word. Stuur jou gedagtes, wenke en idees vir my aan en ek neem dit moontlik op en gee jou erkenning daarvoor.