Gotiese roman: wat is dit, wie was die eerste skrywer en kenmerke | Huidige literatuur
Skryf Arcoya in | | Terror
Die Gotiese roman hou nou verband met terreur. Vandag is dit een van die bekendstes wat nie net in die letterkunde voorkom nie, maar ook in die bioskoop. Ons het baie verwysings na romans van hierdie genre, waarvan die eerste The Castle of Otranto is.
Maar Wat is die gotiese roman? Watter eienskappe het dit? Hoe het dit ontwikkel? Ons gaan met u praat oor al hierdie dinge en nog baie meer hieronder.
1 Wat is die gotiese roman
1.1 Wie was die eerste Gotiese romanskrywer
2 Eienskappe van die Gotiese roman
2.1 'N Somber omgewing
2.2 Bonatuurlike elemente
2.3 Karakters met hartstogte
3 Hoe was u evolusie
Wat is die gotiese roman
Die Gotiese roman, ook genoem Gotiese verhaal, is 'n literêre genre. Sommige kenners beskou dit as 'n subgenre, omdat dit nou verwant is aan terreur en hulle meen dat albei moeilik is om te skei en selfs verward raak. In werklikheid is een van die mees beweerde bewerings dat die gruwelroman soos ons dit vandag ken nie sonder gotiese verskrikking sou bestaan ​​nie.
La Die geskiedenis van die Gotiese roman neem ons na Engeland en spesifiek aan die einde van die XNUMXde eeu waar verhale, verhale en romans begin ontstaan ​​het wat 'n eienaardige eienskap gehad het: die insluiting in dieselfde omgewing van magiese elemente, afgryse en spoke, waar dit gemaak het dat die leser nie regtig kon onderskei wat werklik was van wat nie.
Met inagneming dat die agtiende eeu gekenmerk word deur die feit dat die mens alles wat hy nie verstaan ​​nie, met behulp van rede kon verklaar, dat literatuur mense 'n uitdaging gegee het en met rede probeer verduidelik het wat gebeur het (en baie keer was dit onmoontlik ).
Presies die gotiese roman dit is van 1765 tot 1820 opgelê, jare waarin baie outeurs na hierdie literêre genre begin kyk en hul eerste treë gegee het (baie van die spookverhale wat bewaar word, is uit daardie tyd).
Wie was die eerste Gotiese romanskrywer
Wil u weet wie die eerste Gotiese roman geskryf het? Wel, dit was Horace Walpole, die skrywer van The Castle of Otranto, gepubliseer in 1764. Hierdie skrywer het besluit om die elemente van die Middeleeuse romanse te kombineer met die moderne roman, aangesien hy van mening was dat beide afsonderlik onderskeidelik te fantasievol en realisties was.
So het hy 'n roman geskep wat gebaseer is op 'n Middeleeuse Italiaanse romanse vol raaisels, dreigemente, vloeke, verborge gedeeltes en heldinne wat nie die omgewing kon verduur nie (daarom het hulle altyd flou geword, 'n ander kenmerk van die roman).
Natuurlik was hy die eerste, maar nie die enigste nie. Name soos Clara Reeve, Ann Radcliffe, Matthew Lewis ... hou ook verband met die Gotiese roman.
In Spanje is daar enkele verwysings oor hierdie genre in José de Urcullu, Agustín Pérez Zaragoza, Antonio Ros de Olano, Gustavo Adolfo Bécquer, Emilia Pardo Bazán of José Zorrilla.
Eienskappe van die Gotiese roman
Noudat u 'n bietjie meer oor die Gotiese roman weet, wil u sekerlik weet wat dit kenmerk. En dit is dat, die byvoeglike naamwoord "goties" is opgelê omdat die omgewing in die meeste gruwelverhale wat verskyn het, teruggegaan het na die Middeleeuse tyd, die protagoniste in 'n herehuis, of in 'n kasteel, ens. Gange, gapings, leë vertrekke, ens. hulle het die skrywers die perfekte instellings laat skep. Dit is waar die woord vir hierdie genre vandaan kom.
Maar wat kenmerk die Gotiese roman?
'N Somber omgewing
Soos ons al vantevore gesê het, praat ons oor Middeleeue of plekke soos kastele, herehuise, kloosters wat 'n verlate, verwoeste, somber, betowerde lug afgegee het ...
Maar dit is nie die enigste plekke nie. Woude, kerkers, donker strate, kripte ... Kortom, enige plek waarin die skrywer 'n atmosfeer kon skep wat vrees sou gee.
Nog 'n van die fundamentele kenmerke van die Gotiese literatuur is sonder twyfel daardie bonatuurlike elemente, soos spoke, dooies, zombies, monsters ... Dit sou fantastiese karakters wees, ja, maar altyd aan die kant van die skrik, dit is wanneer jy ontmoet hulle gee jou baie bang. In hierdie geval kan vampiere ook in die genre pas.
Karakters met hartstogte
Om die verhale beter op te stel, gebruik baie outeurs dit karakters wat intelligent, aantreklik, gerespekteer was ... Maar diep van binne, met 'n geheim wat hulle wegvreet, behep met hul passies, diegene wat hulle nie wil uitlaat nie, en wat deur die geskiedenis heen gebeur, laat hul ware gesig wys. Daarbenewens het hierdie karakters, om hulle daardie "eksotiese en elegante" nuanses te gee, vroeër vreemde en baie blomagtige name gehad.
In hierdie geval vind ons byna altyd in die romans 'n driehoek: 'n bose edelman, wat gevaar, skrik, vrees sou wees; die onskuldige meisie; en uiteindelik die held, wat haar van daardie vrees probeer red. En ja, daar is ook 'n stap vir liefde, van die sagste tot die meer ontwikkelde.
Tydreis, verhale waar antieke tye vertel is, die droomwêreld (van drome en nagmerries), ens. is enkele van die scenario's wat ook in die Gotiese roman gebruik word, wat die leser soms kan maak om van sy hede weg te kom en sodoende 'n dik sluier van enigma en spanning te laat loop, wat in sommige gevalle die persoon laat herbesin of dit regtig in werklikheid gebeur het.
Hoe was u evolusie
As ons nou aan 'n Gotiese roman van destyds dink, sal ons beslis nie baie ooreenkomste sien met wat ons u vertel het nie. En dit is iets normaal aangesien hierdie genre met verloop van tyd ontwikkel het.
Om die waarheid te sê, dit het begin om dit vanaf 1810 te doen, toe die Gotiek plek gemaak het vir moderne terreur, gekenmerk deur sielkundige terreur. Dit wil sê, dit het begin vorm aanneem, nie net die verskyning van spoke of spookagtige wesens nie, maar om in die gedagtes van die leser te kom om vrees direk in hom te genereer, om die "bangmaak" nie so voorspelbaar te maak nie, maar eerder dat die draaie , situasies, ens. Hulle sal 'n gevoel van angs, van oorweldiging tot stand bring ... tot op die punt dat hulle omhul word in die aura van misterie en ontsag.
Om hierdie rede is die Gotiese roman self die een wat in die laat XNUMXde en vroeë XNUMXde eeu geskryf is. Die verhale wat gelees kan word, hoewel dit tot die genre behoort, het vandag ontwikkel en het nie meer baie van die ou eienskappe wat hierdie literatuur gedefinieer het nie.