Bells op ys en Eersterivier-daisies | Die Joernaal van Kaalvoet
« 'n Babelse verwarring
Badshoek se vryheid »
Bells op ys en Eersterivier-daisies
Augustus 2, 2009 deur Kaalvoet
Tussen Burgersdorp en Aliwal Noord is daar kort op mekaar se hakke 'n bordjie vir "Paarl" en dan een vir "Wellington". Dis glo stasies, maar ek en die neef is laas te vinnig daar verby om te loop seker maak. Mens mag nie laat wees vir soundchecks nie.
Iewers in laasjaar word ek en die neef ontbied vir 'n set by die Sterrefees in Lady Grey. Ons moes 'n baskitaarspeler by Zinkplaat, en 'n drommer by die Sunrisetoffies leen omdat ons eie rhythm section nie beskikbaar was vir die lawwighede nie. Lady Grey is 'n beautiful plek, maar donners ver van orals af. Ek moes by 'n funksie vir my dayjob wees, en het toe daarna in ons lift se bakkie uitgepass en iewers naby Beaufort Wes wakker geword met 'n effense nadors. Gelukkig kan die neef veilig dryf.
Ek en die Oos Kaap het tot nou toe goed oor die weg gekom. Ek het 'n oom wat daar naby Jamestown boer. Oom Leon is volgens hom Afrikaans en hoe nie van die Engelse nie, maar hy praat sover ek kan kan agterkom Engels. Omtrent so twee jaar terug, kuier ons en hulle by die grootouers in Gordonsbaai. Toe ek uit die see uit kom na 'n suksesvolle duiktog is ek besonder lus vir 'n bier. Maar, bier 10uur in die oggend, as mens saam met die ouers op vakansie is, word nie noodwendig aangemoedig nie. Veral nie as 'n mens se Victoriaanse ouma op high tea is nie. Anyway, met my onkeerbare bierlus, bied ek toe vir Oom Leon 'n Castle light aan. Dis toe dat hy my betug: " No man Kaalvoet, you can't mos gee vir my 'n light beer. That's mos tydmors. You might as well drink 'n bietjie Oros!". Een van my gunsteling ooms. Mos.
Die ander herinnering is die familie ski-vakansie in Tiffendell. Omdat die oes daai jaar nie so goed was nie, gaan ons toe in tannie Hanna se gastehuis in Rhodes tuis. Toe ons die Sondagaand van die slopes af kom, en honger en dors is, toe is tannie Hanna se restaurant nie heeltemal oop nie. Gelukkig, ons Bolanders is mos voorvatters. Ek word barman, my pa braai steak, en my ma maak chips en slaai, soos 'n wafferse Porra. Ons bedien die aand kos vir die hele Rhodes en ek en my pa en die kliente raak uit die aard van die saak goeie vriende (ek het gedink dis oor my pa so lekker braai, maar hy het gereken dis oor my effense swaar hand, kom mos immers van van Stellenbosch af). Die volgende dag toe ek met die ski-lift oppad boontoe is, order een van my kliente oppad af 'n dubbel Bells op ys.
Met al die goeie herinneringe het ons nogal uitgesien na die Oos Kaap toer. Die fees was vir my baie lekker. My foon kon nie werk nie, en die reen kon nie rerig my gees demp nie. Ons het wonderlike jams gehad saam met die ander bands en in die rivier gebad en alles.
Die Sondag vroeg moes ons weer in die pad, verby Paarl en Wellington, om die huis te haal. Etienne en sy co-driver was voor in die bakkie en ek en ons toergenote le agter in die bakkie en wens die tyd om. Die ander manne in die die bakkie het so bietjie Eersterivier daisies gerook, in so mate dat ek later giggelrig was.Soos ek se, die pad was lank.
Toe ons egter die Hugenotetonnel slaan, toe duik die manne op die venstertjies toe te maak. Want sien, daai gasse is mos giftig.