Daarom stuur hy vanuit sy gevangeniskrot met van sy volgelinge die vraag na Jesus. Ja, hy het ook die berigte gehoor oor alles wat Jesus gesê en gedoen het, en hoe Hy aangesluit het by die profetiese woorde van Jesaja daar in die sinagoge in Nasaret (Luk 4: 16-21), maar was dit dan nou al wat moes gebeur? Die antwoord wat hy ontvang, bied ook niks nuuts wat hy nie reeds gehoor het en van geweet het nie. Trouens, dit moes vir Johannes soos ’n dubbele beproewing getref het: Waar is die kragtige oordeel oor al die onreg, en gaan dit net oor deernis met al die nood van mense, en wat nog verder oor die belofte van Jesaja dat daar vrylating uit die gevangenis sal kom? Moes hy maar in die tronk bly sit terwyl die goeie nuus (evangelie) aan die armes verkondig word? Was/is Hy die Een na wie se koms hulle so hartstogtelik uitgesien het, of moet daar op ’n ander een gewag word?
Ken ons ook besondere verwagtinge wat met God en sy beloofde Verlosser saamhang? Ons is weer in die feestyd waar die kerke ook elke jaar ’n besondere toespitsing beleef op die boodskap van die koms van Jesus na hierdie tranedal. Dit gaan gepaard met allerlei verwagtinge.
Maar Hy stel ook ’n eis: Ons kan geseënd en gelukkig wees indien ons nie aan Hom begin twyfel of aanstoot neem nie. Dan word ons deel van sy opdrag in die wêreld, die missie waarvoor God Hom gestuur het. Ons word geroep om die verskil te maak waarna ons so sterk verlang: om met deernis, sorg en liefde die nood rondom ons raak te sien en met woord en daad die blye Boodskap van God se verlossende, heelmakende liefde met elkeen op ons pad in die wêreld te deel.