’n Soektog in die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (die HAT) se nuutste uitgawe van 2015 lewer niks op nie. Ook nie ’n voltekssoektog in die groot, omvattende Woordeboek van die Afrikaanse Taal (die WAT) se 14 dele (van A tot by skooier) nie. Van Pharos se aanlyn woordeboekversameling keer ’n mens ewe onverrigter sake terug. Afrikaanse woordeboeke weet duidelik nie alles nie.
Die megafter-gesprekslyn op Facebook bied ’n mooi illustrasie van die intydse wisselwerking wat die internet en die sosiale media tussen woordeboekmakers en taalgebruikers bewerkstellig. Naas korpusse van geskrewe taalgebruik is forums soos hierdie een – veral wat gesproke taal betref – vir praktiserende leksikograwe van groot waarde en deesdae eintlik onmisbaar. ’n Lewende taal is ’n lewende organisme wat heeltyd nuwe woorde baar. Daarom kom die werk aan ’n woordeboek van ’n lewende taal nooit klaar nie!
Die megafter-vraag nooi die woordeboekmaker uit om weer ’n slag te gaan kyk na daardie groep woorde wat in die taalkunde pantonieme heet – die woordgroep waartoe dingemalêrie, dinges, giefte-megafter, katoeter, megafter, megoudie en watsenaam behoort: woorde wat ’n mens soms in geselstaal gebruik om te verwys na ’n ding wat nog nie ’n naam het nie, waarvan jy die naam nie ken nie, of waarvan jy die naam vergeet het. Sulke woorde word pantonieme genoem. In Engels heet ’n pantoniem ’n “placeholder name”, en in Nederlands ’n “plekbekledende naam”.