Die aansluiting by die vorige Sondag se fokusteks is steeds die sekerheid en moedhou ondanks die verganklikheid van die tentbestaan (2 Kor 5). Daarom moet ons ons heil nie in verganklike prinse soek nie, maar in die Here wat oor almal beskik (Eseg 17). Inderdaad is alles wat Hy doen groots, en daarom vind ons ons krag in Hom en groei in sy teenwoordigheid op (Ps 92). Kan (sal) ons deur die gelykenis van die saad wat groei sonder ons toedoen, juis die mosterdsaadjie, rustig en eenvoudig glo en Hom vertrou? (Mark 4).
Esegiël 17:22-24 – God is almagtig
22So sê die Here my God: "Ek vat die top van die hoë seder weg en plant hom, Ek pluk die sagte boonste takkie af en plant hom op 'n hoë berg. 23Ek plant hom hoog op die bergland van Israel waar hy takke sal maak en saad sal skiet. Hy sal 'n pragtige seder word, en in hom sal al die voëls woon; al wat vlerke het, sal in die skaduwee van sy takke nes maak. 24Al die bome in die veld sal weet dat Ek die Here is. Ek maak groot bome klein en klein boompies groot, Ek laat groen bome verdroog en droë bome bot. Ek, die Here, het dit gesê en Ek sal dit doen."
Psalm 92:1-4, 12-15 – Alles wat die Here doen is groot. Hy is ons krag, daarom loof en prys ons Hom
Groots is alles wat U doen, Here
92 'n Psalm. 'n Lied vir die sabbatdag.
2Dit is goed om die Here te loof,
3om elke môre van u liefde te getuig,
en elke aand van u trou,
4om dit te doen met snaarinstrumente,
met harp en lier.
5U groot dade, Here,
het my baie bly gemaak,
ek wil juig oor wat U gedoen het.
6Groots is alles wat U doen, Here,
ondeurgrondelik u gedagtes.
7Wie dit nie besef nie, is 'n dom mens,
wie dit nie insien nie,
is sonder verstand.
8Al is die goddelose voorspoedig,
al floreer almal wat onreg doen,
hulle sal vir goed uitgewis word.
9U regeer vir ewig, Here,
10en dit staan vas:
u vyande sal uitgedelg word, Here,
almal wat onreg doen,
sal vernietig word.
11Maar vir my gee U krag
soos dié van 'n buffel,
U laat my 'n oorwinningsfees vier.
12Ek kyk op my teëstanders neer,
ek luister sonder vrees na die mense
wat niks ontsien nie,
wat in opstand teen my is.
13Die regverdiges sal sterk wees
soos hoë seders op die Libanon.
14Hulle vind hulle krag
en groei op in die tempel van ons God.
15Selfs in hulle ouderdom
sal hulle nog toeneem in krag.
Hulle sal fris en lewenskragtig wees.
16So sal blyk dat die Here regverdig is,
dat daar by Hom geen onreg is nie.
Hy is my rots.
Markus 4:26-34 – God sien om na die koninkryk en sorg dat dit groei.
5 Ons weet dat, wanneer ons aardse woning wat maar 'n tent is, afgebreek word, ons 'n vaste gebou in die hemel het. Dit is 'n woning wat nie deur mense gemaak is nie maar deur God, en dit bly ewig staan. 2Terwyl ons in die tentwoning leef, sug ons, want ons verlang daarna dat ons woning uit die hemel ons sal oordek. 3Ons wil nie ontklee wees en naak voor God staan nie. 4Ons wat nog in die tentwoning is, sug en voel bedruk omdat ons nie van die aardse liggaam afstand wil doen nie; ons wil die hemelse bo-oor die aardse aantrek, sodat wat sterflik is, verteer kan word deur die lewe. 5Hy wat ons vir hierdie oorgang voorberei het, is God. As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee.
Paulus was besig om te skryf oor die verandering in sy reisplanne. In hoofstuk 2:14 het hy homself egter onderbreek om eers oor die evangelie self te skryf. In hoofstuk 7:5 sal hy weer terugkom na sy reisplanne.
Met die derde metafoor van die gebou in die hemel, dié deel waarin ons teksverse val, spel Paulus die hoop en verwagting uit wat ons in ons omdra. Die swaarkry van hierdie lewe gaan verby, en ons wag vir dít wat God gaan bring en wat vir ewig sal staan. Dit het 'n tweërlei uitwerking op ons:
aan die een kant sug ons dat ons die oorgang na die hemelse werklikheid kan beleef,
en aan die ander kant het ons die Gees wat ons moed gee om te wag op God se tyd.
Let op dat anders as met die Grieke, wat net aan 'n voortbestaan van die siel gedink het, Paulus steeds aan 'n gebou dink, dws aan 'n liggaam wat voortbestaan, soos ook in 1 Kor 15.
In dit alles, sê Paulus, het ons net een begeerte, om te lewe soos Hy dit wil (let weer op die ooreenkomste met die brief aan die Filippense, hierdie keer hfst
Lied 156 "Loof, loof die Here" of
Votum: Psalm 92:2-6
Wet: Jesus het vir almal gesterwe sodat dié wat lewe, nie meer vir hulleself moet lewe nie, maar vir Hom wat vir hulle gesterf het en uit die dood opgewek is. . . Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom. (2 Kor 5:15 & 17)
Lied 200 "U goedheid, Heer, kan ons nie peil nie" of
Flam 129 "Hier is my lewe"
Genadeverkondiging: 2 Kor 5:18-20
Flam129. "Hier Is My Lewe"
VONKK 116 "Laat Jou Lewe Aan Die Here Oor"
Flam 228. "Waarom Is Ek Hier? (Nuwe Mens)"
Leesrooster se Kindertyd storie:
'n Priester hoor eendag van 'n vrou wat beweer dat God persoonlik aan haar verskyn. Hy was baie skepties en besluit om die vrou se aanspraak te toets.
Hy gaan na haar toe en sê: "Wanneer God weer aan jou verskyn, vra Hom om my geheime sonde, waarvan net Hy weet, aan jou te openbaar." Só, dink die priester, sal ek vir seker kan bewys dat die ou vrou jok.
'n Maand later gaan die priester terug na die vrou om te hoor wat sy te sê het.
"Mevrou," vra hy half smalend, "het jy toe vir God gevra om jou van my geheime sonde te vertel?"
Die priester skrik. "En wat het Hy toe gesê?" vra hy versigtig.
"Hy het net gesê: 'Watter sonde? Sê vir die priester sonde wat Ek vergewe het, vergeet Ek.'"
(Piet Naudé, Stories vir die lewe, Lux Verbi, 2002, bl 310)
Ween manier om dié storie te gebruik:
Dit is nie 'n eenvoudige teks om met kinders te hanteer nie. Selfs grootmense sukkel hiermee. Fokus daarom op een gedagte en probeer dit vir die kinders prakties maak. Byvoorbeeld: "ons het net een wens, en dit is om te lewe soos Hy dit wil" (5:9).
Werk met die volgende skema:
1. God weet wie ons regtig is, en weet wat in ons hart aangaan. Dit is eintlik al wat belangrik is wanneer ons eendag in sy teenwoordigheid gaan kom. Daar ontvang elkeen wat hy tydens sy aardse lewe gedoen het, of dit nou goed was of kwaad.
2. Die wonder van die evangelie van Jesus Christus is egter dat Jesus vir ons gesterf het, sodat ons nuwe mense geword het. Hy het ons vergewe (vertel miskien hier die verhaal van die priester hierbo). Nou hoef ons nie bang te wees om eendag voor God te verskyn nie.
3. Uit dankbaarheid wil ons nou doen wat God wil: "ons het net een wens, en dit is om te lewe soos Hy dit wil". Nie omdat ons bang is vir wat eendag gaan gebeur nie. Maar omdat ons nuwe mense is en nou van binne af kan doen wat God graag wil hê.
Voor die film vrygestel is, het Parade-tydskrif 'n onderhoud met Jack Nicholson gevoer. Oor sy persoonlike lewe sê hy: "Ek het altyd so vry gelewe. Die mantra vir my generasie was; 'Wees jouself, wees jou eie man!' Ek het altyd gesê mense kan hulle eie reëls hê, wat hulle ook al wil. Ek sal ook my reëls hê. Ek sal verantwoordelikheid daarvoor aanvaar. Ek sal vir my keuses betaal en die skuld daarvoor dra. Ek het my eie kop gevolg. Dit was my lewensfilosofie tot diep in my vyftigs. Maar soos ek ouer geword het, moes ek aanpassings maak."
Jack Nicholson se sug na 'n vol lewe, baie ervarings, en die vryheid om te doen wat jou hart begeer, het 'n plek in die lewe. Blootstelling, vreugde en ervaring is nie noodwendig sleg nie. Maar dit is nie 'n goeie bron van moed om die lewe aan te pak nie. Op 'n dag besef jy jy speel die rol van die dapper muis. Jy is net tot op 'n punt in beheer van jou lewe.
Egter moed kom van buite. Vir Paulus kom dit van God af. God is in hierdie lewe aan die werk. God is in my lewe aan die werk. God is besig om my innerlik te vernuwe. God is besig om my te lei na die vaste gebou, die onomstootlike heerlike bestemming wat God vir my weggelê het. Dit is die egte bron van moed vir die lewe. Dit spoor hom aan. Dit vuur sy lewe en sy bediening aan.
Na aanleiding van 2 Korintiërs 4:16 tot 5:17 kyk ons vandag na die diepste bronne van moed, die diepste dryfvere, vir Paulus se lewe van geloof en diens.
Die "vaste gebou by God" (5:1) is 'n belangrike sleutel om Paulus se lewe, diensbaarheid en selfprysgawe te verstaan. Hy weet – wat ook al gebeur – God berei vir hom 'n oorgang voor van die tydelike, sugtende, gebroke lewe na die heerlike, ewige bestemming in God se teenwoordigheid.
Hoe weet ons dit? "As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee." (5) God het reeds die deposito op die vaste gebou betaal. Die waarborg is gegee. Die Heilige Gees is die getuie van die vaste gebou wat die sekerheid op grond van die Skrifte in ons lewens werk.
Agter dit alles sit die liefde van Christus wat hom dring:
Om te leef vanuit die kennis van die vaste gebou in Christus, gedring deur die liefde van Christus, laat mens die hele lewe op 'n nuwe manier sien. Jy sien ook jou medemens deur 'n nuwe bril: "Ons beoordeel dus van nou af niemand meer volgens menslike maatstaf nie." (16) Ons beoordeel ander nie meer in terme van hulle swakhede en mislukkings nie, maar deur Christus se oë. Selfs het Paulus Jesus vroeër met menslike waardes beoordeel, maar vandat hy Hom as Here ontmoet het, het hy 'n nuwe besef van Jesus se identiteit ontvang. Dit help hom ander nuut sien.
In Bybel-Media se preekriglyne oor hierdie teks (2011-12) skryf Pieter van Niekerk aangrypend wat hierdie nuwe beoordeling beteken vir ons verhouding met jongmense. Dit het immers pas Jeugdag gevier. Van Niekerk skryf:
Ons kyk met Christus se oë na ander, en veral na ons jeug (kinders en jongmense). Ons steek nie vas by die destruktiewe dinge wat sommige jongmense aanvang nie, maar sien hulle potensiaal, die nuwe moontlikhede in hulle raak. Ons beoordeel ons kinders en jongmense nie volgens menslike maatstawwe nie. As "herskeptes" in Christus waardeer ons die jeug. Sy sterwe uit liefde inspireer ons om nie vir onsself te lewe nie. Ons is met Hom herenig, Christus se omgee-hart klop in ons.
Wanneer ons 'n persoon waardeer, dink jy aan die Engelse woorde "value"; "esteem"; "appreciate"; "appraise"; "cherish". Dít is prysenswaardig. Dit gee erkenning aan die waarde, kwaliteit, betekenis van mense – hy/sy word geag, erken en raakgesien. Dit voeg waarde toe tot die gemeenskap se welsyn. Christene en gemeentes word geroep om kinders en jongmense te waardeer. Dit dra vrug en bevorder 'n gesonde en heel gemeenskap.
Ons geloof dring ons om die gemeenskap waarin ons leef aan te moedig om sy kinders en jongmense gelykwaardig te behandel en te respekteer. So ontstaan as 't ware 'n kweekhuis van wedersydse respek, gebondenheid en kreatiwiteit. Indien ons kinders misken, ongeduldig en ongeskik teenoor hulle optree, hulle uitskel en uitsluit, bevorder ons 'n onbetrokke, onsensitiewe, destruktiewe en apatiese samelewing.
Dit is so jammer wanneer kinders net geprys en erken word as hulle presteer; Jesus wys aan ons dat dit juis die geringstes is wat agting kort en raakgesien behoort te word. Meer nog, alle kinders en jongmense se menswaardigheid behoort erken, in stand gehou en ontwikkel te word. Waar die gemeenskap hulle waardeer en belangstelling toon, is ons besig om tot hulle bemagtiging by te dra.
God het mens geword sodat die mens Godwaardig is (2 Pet 1:4). Dit dwing ons om alle mense te waardeer, veral diegene wat so anders en soveel jonger as ons is. So maak ons Christus se hart baie bly. "Die karakter van 'n nasie word gemeet aan die manier hoe hy sy kinders behandel" (Nelson Mandela).
Die diepste motiewe wat ons lewens dryf, moet ondersoek word. Ons moet onsself voortdurend afvra: Waarvoor en waartoe lewe ek? 'n Lewe waarin hierdie diep vrae nooit gevra word nie, is nie die moeite werd om te lewe nie.
Finansiële sekuriteit, gesondheid, 'n netjiese huis en betroubare motor is goeie oogmerke in die lewe. Maar dit kan nooit die diepste en finale motiewe van 'n mense se lewe wees nie.