Mzwanele, ek sien uit na ons ontbyt by die Voortrekkermonument. Ek belowe ook koeksisters, een van die nuwe Afrikaanse rose asook ŉ pakkie biltong vir ons gesprek oor die Wêreldbekerrugby op pad na Vilakazistraat.
Al ons verhale saam voltooi die algehele, dinamiese Suid-Afrikaanse verhaal. Ons is immers verenig in ons verskeidenheid.
Niel die populasie verskil en die verskil in lewensbeskouing sal natuurlik veroorsaak dat jou eiland nie lank jou eie sal bly nie.
Ons ken en respekteer die beproewinge van die verlede, asook ons kultuur wat deur die jare heen ontwikkel het.
Dit is mos die politiek-korrekte ding om in skrywes en gesprekke apartheid af te kraak en so te demonstreer dat daar darem daaroor eensgesindheid is, so is die tafel dan gedek en kan ons nou verder praat oor die toekoms en hoe ons die nalatenskap van die ongelykhede van die verlede saam kan oplos en so op ‘n kruiperige basis vir ons ‘n plekkie in die son kan lospraat.