Die Onse Vader - aanroeping Ons Vader wat in die hemel is - PDF
Download "Die Onse Vader - aanroeping Ons Vader wat in die hemel is"
1 Die Onse Vader - aanroeping Ons Vader wat in die hemel is Teks: Matt 6:5-14; Heidelbergse Kategismus, Sondag 46 Fokus: Matt 6:9, Heidelbergse Kategismus, Sondag 46 TEMA: Ons intieme, verhewe Vader. Liturgie Vooraf: Lied 151:1,2 Lied 220:1,2 Lied 284:1,2 Diens Votum Seën Sing: Ps 100:1 (36) Ps 100:1 (2001) Ps 100:2 (36) Ps 100:2 (2001) Gebed Sing: Ps 18:1,20 (36) Skriflesing & prediking Teks: Matt 6:5-14; Heidelbergse Kategismus, Sondag 46 Fokus: Matt 6:9, Heidelbergse Kategismus, Sondag 46 Inleiding Geliefde gemeente, gebed, om met God te praat, is 'n wonderlike voorreg. n Heilige voorreg. Gebed is heilige terrein. Dis n terrein waar jy: Jy met die Here self praat. Jy jou diepste hartsgeheime voor Hom uitstort. Jy jou begeertes met Hom deel. Jy God aanbid en Hom dank en ook smeek en vra vir wat jy benodig. Ons is besig met n reeks prediking oor gebed. As ons vandag oor ons gebedslewe praat, dan is dit met groot huiwering en versigtigheid, juis omdat dit heilige grond is. 1
2 Maar dit is ook so dat u en ek in ons gebede die Here nie moet verkleineer of onderskat, nie met sy heiligheid en grootheid ligtelik moet omgaan nie. Hoe moet ons dan bid, ons moet reg bid, met ander woorde, ons moet bid soos die Skrif ons leer. Die Prediker waarsku sterk teen 'n sorglose gebed. Wees uiters versigtig as jy met die Here praat, want Hy is in die hemel en jy op die aarde. (Prediker 5) Ons kan, mag en moet bid, gebed is die belangrikste deel is van ons dankbaarheidslewe. Dit is immers die gebed wat Christus ons geleer het, en daarom ons modelgebed. Die Onse Vader leer ons wat en hoe ons kan bid. Die Onse Vader bestaan dan uit 5 dele, en kan as volg ingedeel word: 1. Die aanspraak, of die adres (Sondag 46) 2. Die eerste drietal bedes wat op God gerig is (Sondag 47-49) 3. Die tweede drietal bedes wat op ons nood gerig is (Sondag Vr. 127) 4. Die lofverheffing (Vr. 128) 5. Die slot (Vr. 129). Vandag kyk ons dan spesifiek na die adres van die gebed. Ons Vader... Ons Vader... wat in die hemel is. Kan u die tweeslag aanvoel waarmee die aanhef van ons gebed begin? Dit is n verhewe aanhef met n tweeslag van nabyheid en afstand. Ons Vader - so intiem, so naby, so persoonlik, hier by my op aarde. Maar dan volg: Wat in die hemel is - die balans word herstel. Ons Vader... maar in die hemel. So ver weg, so onbegryplik, so verhewe, so almagtig. In Jeremia 23:23 sê God ook vir sy volk: "Ek is nie 'n God wat net naby is nie, Ek is 'n God wat ook ver weg is" (Jer 23:23). Maar kom ons kyk eers na die intiemiteit van die aanspreek vorm, van die adres van ons gebede. Ons Vader... Die eerste sin van ons belydenis verklaar dit ook so mooi: Sodat Hy heel aan die begin van ons gebed in ons die kinderlike vrees en vertroue op God sal wek. 2
3 Dit is dus soos n kind wat aangehardloop kom na sy ouer wat met oop arms vir hom wag, hierdie kind maak n sprong in die volste vertroue dat sy ouer hom sal vang. Deur ons Vader in gebed te nader is geen sprong in die duisternis nie, maar n vaste wete en vertroue dat Hy sal luister. En as ons praat van kinderlike vrees, dan bedoel ons nie bang wees of verskrikking nie, maar soos wat die Spreukeskrywer sê, die vrees of dien van die Here, is die beginsel van die kennis. Kennis en vertroue is die eienskappe van geloof. In die geloof bid ons, want ons het die gewisse kennis en vaste vertroue dat ons Vader wat in die hemel is, vir ons die goeie sal gee. Soveel meer nog as ons aardse ouers. Deur Christus, in geloof, word ons vrees en ons vertroue, heel aan die begin van ons gebed, op God gewek. Daarom spring ons nie in die duisternis wanneer ons bid nie. Nee, ons het grond om op te staan. Die grond, die fondasie, van ons gebed, is dat God deur Christus ons Vader geword het. Jesus het ook op n stadium gesê: As julle wat sleg is, dan weet om die goeie vir julle kinders te gee... Ons is sleg. Die woord wat hier vir sleg gebruik word, is n baie sterk uitdrukking en dui daarop dat die mens van die begin af sleg is. Ons is van nature geneig om God en ons naaste te haat. Ons het dus geen reg of die wil om God uit ons eie ons Vader te noem nie. Maar God het in sy neerbuigende liefde naby ons gekom. Hy het Sy enigste Seun gestuur om vir ons sondes te betaal. Deur alles wat Christus vir ons kom doen het, het Hy vir ons die reg en die voorreg verwerf om kinders van God te word, sodat ons Hom ons Vader kan noem. Rom 8:15 leer ons ook: Die Gees wat aan julle gegee is, maak julle nie tot slawe nie en laat julle nie weer in vrees lewe nie; nee, julle het die Gees ontvang wat julle tot kinders van God maak en wat ons tot God laat roep: Abba! Dit beteken Vader. Ons het nou gehoor dat ons met kinderlike vrees en vertroue tot God moet nader, dat ons Hom kan aanspreek as ons Vader deur Christus se soenverdienste en dat Hy ons veel minder sal weier as wat ons vaders ons aardse dinge ons ontsê. In God se neerbuigende liefde het Hy so naby aan ons gekom dat ons Hom op die mees intieme wyse kan aanspreek nl. as ons Vader. Die gevaar is nou dat ons so maklik aards van Hom kan dink en dit bring ons by ons volgende belydenis: Waarom word hier bygevoeg: wat in die hemel is?...wat in die hemel is... Sodat ons van die hemelse majesteit van God nie aards moet dink nie en van sy almag alles verwag wat ons vir liggaam en siel nodig het. Word hierdie intimiteit van die Vadernaam nou weggevat deur hierdie byvoegsel: wat in die hemel is. Dit voel so ver verwyderd, so n ontsaglike afstand. Nee, inteendeel word die naam Onse Vader deur hierdie byvoeging juis ryker gemaak. Jer. 23:23 Ek is nie n God wat net naby is nie, sê die Here. Ek is n God wat ook ver weg is. 24 Niemand kan in n geheime plek wegkruip sonder dat Ek hom sien nie, sê die Here. Ek is oral in die hemel en op die aarde, sê die Here. 3
4 Daar bestaan twee gevare deur die aanspraak Onse Vader. Die eerste is dat ons die intimiteit van die Vadernaam kan misinterpreteer en dink dat God maar een van ons is. Dat ons kan dink soos wat Ps 50 dit stel: Julle dink God het soos julle geword. Die tweede is dat ons, omdat ons van God se majesteit begin aards dink, aan Sy almag sal begin twyfel. Ons as mense is nou een maal mense van uiterstes. Ons gaan deur die fases van die een uiterste na die ander 'n Dekade of wat gelede was ons so bewus van God se heiligheid/hoogheid dat ons God net as vér en hoog en baie formeel gereken het. Preke en gebede en eredienste was hoogdrawend en dikwels onverstaanbaar, en mense het gedink hoe groter woorde hulle gebruik hoe beter sal die Here hulle verstaan. Nou het die pendulum weer oorgeswaai na die anderkant. Alles moet so informeel moontlik wees. Jonges reken dat hulle "funky" God wil hê en Hy moet "cool" wees. Die Skrif-argument daarvoor is dan dat God immers tot NABY ons gekom het. Hy is in Christus nou Immanuel God by ons! En dink die mens dat Hy God kan aanbid op familiêre wyse. Die teks wat ons leer om vrymoedig te bid en Hom aan te roep as "Abba"- Vader, word misbruik. Gesprekke en preke oor God en gebede tot God loop uit op ONEERBIEDIGHEID. Dit word 'n toonbeeld daarvan dat ons nie meer soveel ONTSAG vir God het nie. Geliefdes, die beginsel (dat God naby ons is) is reg maar die toepassing is verkeerd. Die Here se liefde vir sy volk hef nie sy hoogheid op nie. Christus wat onder ons kom woon het, het ook weer na die hemel opgevaar en Koning/Kurios is Hy daar. Here van die here en Koning van die konings. En die Vader woon steeds in die hoogste hemel. Hy woon deur sy heilige Gees in ons en is self in sy ALOMTEENWOORDIGHEID altyd by ons Naby dit is die Here God beslis. Nader as die Here gaan jy nie kry nie! Maar jou speelmaat is Hy nie. Hy is nie maar net 'n tipe 'Liewe Jesus' tot wie jy bid nie. Volgens die Kategismus het Christus ons geleer en BEVEEL om in die gebed God aan te spreek as "ONS VADER"! Geliefdes, wat sê ons dus alles vandag? Eerstens, ons kan, mag en moet mag God aanspreek, ons het nie meer n offerdier nodig nie. Dis nie net die dominee wat behoorlik kan of mag bid nie. Die Here is deur die werk van Christus BY en NABY ons! Tweedens, ons bid tot die Vader, Jesus leer ons bid om God as ons Vader aan te roep. Ons gebed is tot die Vader gerig nie engele nie. Daarom bid ons tot die Vader, deur die Seun, in die Heilige Gees, en dan meer spesifiek ook tot ons Hemelse Vader. Gebed is n aksie wat die hele Drie-eenheid betrek. Tot die Vader, deur die Seun, in die Heilige Gees. God is dus ons Vader wat naby is en ver! Ver en hoog verhewe en wil in ons gebede ook so erken en verheerlik word. 'n Kinderlike vrees en vertroue dat God ons nie sal weier as ons dinge van Hom vra nie. En dit kan jy net doen as jy reg verstaan wat Christus vir ons gedoen het. Dat Hy wat selfs die Seun van God is, met sy dood vir ons betaal het. Hy het ons vir God gekoop uit alle volke en tale. Ons word dan deur Christus weer KIND kinders van die Almagtige Vader. 4
5 Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het dat Hy ons sy kinders noem. En ons is dit ook (I Joh 3) God het met reg deur Christus tot NABY, tot by ons gekom! En ons mag bid. Ons moet bid. So word sy Vaderskap geëer en geprys. As ons nie meer bid nie, eer ons Hom nie vir sy genade in Christus nie. Maar as ons gebed in 'n oneerbiedigheid ontaard, soos baie kinders deesdae met en van hulle eie ouers praat, dan grens die gebed aan laster en wie wil so van God praat? En partykeer stammel ons as ons bid. Niks fout daarmee nie, jy praat met die Almagtige, dan is dit mos logies dat jy sal stamel... Slot Ons Vader wat in die hemel is: so intiem maar tog so verhewe. Wat se voorreg is dit nie om die Almagtige God wat in die hemel is, aan te spreek op die mees intieme wyse, ons Vader. Ons het alleen die reg om dit te kan doen deur die soenverdienste van sy Seun, Jesus Christus. Met kinderlike vrees en vertroue kan ons tot ons Vader wat in die hemel is bid, wat vir ons alles sal gee wat ons na liggaam en siel nodig het, op n veel heerliker wyse as wat ons hier op aarde maar kan dink. Met elke gebed klop ons aan die Vaderhuis waar ons met ope arms ontvang word en waar ons vir ewig saam met Christus sal bly met Sy wederkoms. Daarna verlang ek, daar is my sekerheid. Daar is my Vader. Geliefdes, en daarom, terwyl en wanneer jy bid mag jy onthou daar is niks nader as God nie, en niks groter as jou Vader nie. En mag ons gebede getuig van God se grootheid, en God se nabyheid. Amen. Gebed Onse Vader wat in die hemel is, laat u Naam geheilig word; laat u koninkryk kom; laat u wil geskied, soos in die hemel net so ook op aarde; gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe; en lei ons nie in versoeking nie maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen. Sing: Psalm 16:1,2 (2001) Wegstuurseën 5