Media Mites beïnvloed hoe die publieke uitsigte Nuus Dekking
Mense in die nuusmedia word dikwels aangeval vir skelm verslagdoening, politieke vooroordeel of om stories wat nie aan die hype voldoen nie, te bevorder. Terwyl foute soms gebeur, kan gewone media-mites gewoonlik afgekap word sodra al die feite oorweeg word.
Verslaggewers en hulle Bosses is liberale
Reporters word soms daarvan beskuldig dat hulle 'n liberale media vooroordeel het . Die feit is dat verslaggewers gewoonlik die gemeenskappe waarin hulle werk, weerspieël.
Hulle is belastingbetalers, ouers en huiseienaars soos almal. Media bestuurders word gekonfronteer met dieselfde kwessies as dié in ander nywerhede - besturende beperkte begrotings, verwagtinge van aandeelhouers en die hantering van ekonomiese kragte buite hul beheer.
Nuus verslaggewers doen swaartekrag na stories oor verandering omdat verandering gelyk is aan nuus. So wanneer 'n verkose leier van een van die politieke partye 'n hersiening van die stelsel voorstel, maak dit nuus. Iemand anders wat die status quo ondersteun, sal waarskynlik nie dekking kry nie. Dit is nie 'n geval van liberale vooroordeel nie. Konserwatiewes wat die Amerikaanse belastingkode wil skraap, sal die dekking trek, net soos diegene wat universele gesondheidsorg ondersteun.
Alle Nuus Dekking Het 'n Onetiese Politieke Bias
Sommige van die kabelnieuwsnetwerke het bekend geword om nuus met 'n politieke skuins te dek. Fox News Channel word wyd beskou as konserwatief, terwyl mededinger MSNBC hom op die ander kant van die spektrum posisioneer.
Daar is niks oneties om nuus vanuit 'n politieke oogpunt te dek nie, solank die kykers daarvan bewus is. Joernalistiek etiek word verbreek wanneer 'n poging aangewend word om hierdie motivering van die gehoor weg te steek. Terwyl die onlangse fokus op televisie-nuusdekking was, het koerante al die afgelope jare redaksionele posisies gekry.
Die politieke posisies op die redaksionele bladsy belemmer nie akkurate rapportering van die bankrooftog op die voorblad nie.
Kykers moet 'n onderskeid tref tussen 'n nuusuitsending en nuusberig. Kommentators soos Bill O'Reilly of Rachel Maddow is gewoonlik vry om oor hul menings te praat, maar hul vertonings word nie as reguit nuusprogrammering beskou nie.
Verslaggewers moenie die hele storie vertel nie
Soms is die hele storie onmoontlik om te kry. Daar is nog steeds onbeantwoorde vrae oor die 9/11 terroriste aanvalle, wat baie veranderinge aan die nuusdekking gebring het. Maar dit moet nie verhoed dat 'n verslaggewer van 'n storie gedruk of uitgesaai word oor wat destyds bekend is nie. Nuusgebruikers verwag onmiddellike inligting.
In die afbreek van nuusituasies blyk dit dat sommige inligting verkeerd is. Dit is 'n ongelukkige byproduk om lewendige dekking te produseer, aangesien die gebeure ontvou. Kykers sien rou inligting wat uit 'n verskeidenheid bronne kom - ooggetuies kan verkeerd wees, ondersoeke kan hersien word om nuutgevonde feite te bevat en noodwerkers kan soms nie 'n duidelike beeld gee van wat in 'n krisis gebeur nie.
Verslaggewers word dikwels daarvan beskuldig dat hulle net een kant van 'n storie vertel. Dit gebeur wanneer die mense wat betrokke is aan die ander kant weier om te praat.
'N Verslaggewer moet die ander kant kry, maar sodra die poging aangewend word, kan sy gewoonlik met die kant wat sy het.
Dink terug na die Watergate-skandaal. As die Nixon-administrasie die verhaal kon vermoor deur eenvoudig te weier om te praat, sou die volk nooit geweet het wat in die Wit Huis gebeur het nie. Die Washington Post was korrek in die aanbieding van 'n goed-nagevorsde, eensydige storie gebaseer op inligting uit die bron genaamd "Deep Throat" wat bewys is die waarheid te wees.
'N Koerantopskrif wat "Tempers Flare at City Council" lees, gaan meer lesers lok as een wat sê: "Stadsraad hou sy gereelde vergadering". Dit is nie sensasioneel om die emosie wat in 'n storie betrokke is, akkuraat te rapporteer nie.
Waar verslaggewers soms oorboord gaan, maak die emosionele haak die middelpunt van die storie.
Feite word vinnig vervang deur die mees blomme byvoeglike naamwoorde wat in 'n Thesaurus gevind kan word.
Televisie is die gewone skuldige. Waarom is dit algemeen bekend dat televisie die kop deur die hart bereik, verslaggewers spring om die huilende familielede van 'n moordslagoffer in hul verhaal in te sluit. Alhoewel hul pyn ongemaklik kan wees om te kyk, is die alternatief 'n koue, steriele storie oor misdaadstatistieke wat nie die hartverskil toon wat geweld op gesinne het nie.
Verhale word as 'eksklusief' genoem wanneer hulle nie is nie
Hier is 'n tipiese scenario - die president bied 'n een-tot-een-onderhoud aan ABC, CBS, en NBC. Elke netwerk sal dan sy eksklusiewe onderhoud toespits, alhoewel die president met al drie gesit het.
Dit word 'n kwessie van semantiek of hierdie onderhoude eksklusief is. CBS het dalk gevra vrae oor buitelandse beleid wat die ander netwerke vergeet het om te doen. Hulle kan in plaas daarvan antwoorde kry oor opvoeding en gesondheidsorg.
In 'n perfekte wêreld sal die netwerke gaan sit en elkeen 'n onderwerp met die president neem, en bied dan hul onderhoude saam sodat die kykers elke aand een netwerk kan sien om verskillende inligting te kry. In 'n mededingende omgewing soos netwerknuus, sal dit waarskynlik nooit gebeur nie.
Verhale versuim om te lewe tot die Hype
Of jy nou 'n plaaslike TV- geaffilieerde of 'n uitsaaienetwerk kyk , en die rapportering en bevordering van nuusberigte sluit gewoonlik twee verskillende afdelings in. 'N Verslaggewer sal aan die promosie-afdeling die basiese feite van die storie vertel, terwyl die bevorderingprodusente aktuele advertensies skep wat ontwerp word om mense te laat sien.
Wanneer die kommunikasie tussen die departemente breek, kan die resultaat maklik 'n promo wees wat nie die storie korrek pas nie. Kykers sal gelok word om na 'n nuwe skerm te kyk om 'n blokverslag te sien, net om teleurgesteld te wees deur die donkerte wat hulle sien.
Elke nuusafdeling is verbrand deur hierdie probleem. Maar as dit te dikwels gebeur, sal kykers verstandig word vir die karnaval-barker-bevordering en dit ignoreer.
Om nuus vinnig en akkuraat te vervaardig, is nie maklik nie. Foute gebeur op die lug, aanlyn en in druk. Maar media mites oor vooroordeel en etiese vervalle is gewoonlik net daardie - mites, wat nie deur die feite ondersteun word nie.