Geroosterde spruitjies en bosbessies met gort - Ongewone resepte - 2020
My gunsteling term vir liefde in Frans was nog altyd mon petit chou chou, wat letterlik vertaal word as "my klein koolkool". Die Franse gebruik dit om iets soos "my geliefde" te beteken, en dit verwys moontlik na 'n gebak in plaas van kool. Ongeag, die letterlike vertaling het my laat giggel toe ek dit op hoërskool leer, en dit laat my vandag nog giggel. Bel iemand wat jy liefhet vandag 'n "koolkool" en wag op hul reaksie. As u dit in Frans wil sê, chou klink net soos "skoen". Ek daag jou uit.
Hoe dit ook al sy, my gunsteling Franse liefdestermyn het hierdie winter gereeld by my opgekom terwyl ek spruitjies opgesny het om vir aandete te braai. Aangesien ek nog nie spruite as kind geëet het nie, is ek geïntimideer deur die vreemde babakoolkool. Hierdie winter het ek belowe om oor my vrees te kom. Ek het geleer om van hulle te hou met my eerste poging: op die stoof gestoom en onder 'n laag Fontina-kaas in die oond gebraai. Soos verander na liefde toe ek geleer het om dit te braai, gehalveer, in 'n gietysterpan, en ek amptelik tombé amoureux (verlief geraak) toe ek 'n vinnige soet en braai-metode kry wat my klein "koolkoolkoekies" in minder as tien minute bak.
Sedert ek verlief geraak het op spruitjies, het ek minstens 10 pond geroosterde spruite weggesit. Ek hou van hul sout, bros buitekant en sagter, gestoomde binnekant. Tegnies gesproke is spruitkool nie babakool nie, maar 'n spesiale soort miniatuurkool. Die geur herinner 'n bietjie aan broccoli, wat sinvol is omdat hulle albei Brassicas is. Brassica's is berug op anti-kankeragtige, DNA-beskermende eienskappe.
Ek is lus vir Brussel elke paar dae, en ek het 'n vreemde gewoonte ontwikkel om na my weeklikse joga-klas 'n groot bak vol gebraaide Brussel te eet. Desolée, mes petits chou choux, Dink ek terwyl ek hul sterte afsny en dit middeldeur sny. Teen die tyd dat ek in skerp, geroosterde spruite byt, is ek glad nie spyt nie.
Benewens my nuutgevonde liefde vir spruitjies, het ek avontuurlustiger en kundiger geraak oor verskillende soorte volgraan. Elke keer as ek die nuwe gesondheidswinkelwinkel in die stad besoek, wil ek 'n nuwe variëteit koop. Tot dusver het ek koringbessies, farro, Kamut, staalbesnyde hawer en onlangs gars probeer. Ek hou daarvan om 'n groot hoeveelheid volgraan op te gaar en probeer om maniere te vind om die oorskot oor die week te gebruik. Ek dink dit is 'n goeie manier om met 'n korrel kennis te maak, en dit is 'n baie goedkoop manier om te eet.
Alhoewel ek geen direkte smaakvergelykings getref het nie, dink ek dat koringbessies, farro en Kamut almal in smaak en tekstuur baie dieselfde is, en dat hulle maklik mekaar kan vervang. Ek het verwag dat gars soos die ander sou wees, met 'n taai buitekant en sagte binnekant, maar ek was verbaas om te ontdek dat dit donsig en sag is. Gars lyk soos 'n kruising tussen bruinrys en hawermout. Dit is dus 'n bietjie romerig en amper risotto-agtig, wat dit die perfekte korrel maak om in hierdie resep aan te trek.
Nog iets wat ek geleer het oor die bereiding van volgraan, is dat die gaarmaaktyd daarvan wissel, soms selfs vanaf die tyd wat op die sak staan. Ek het net twee koppies ongekookte, geskropte gort gemeng met ses koppies water ('n verhouding van 1: 3), laat dit kook en laat dit toe, bedek, vir minder as 'n uur prut. Een koppie ongekookte gort lewer baie op vir hierdie resep, en twee koppies ongekookte gort laat u oorblyfsels. Ek moedig u aan om kreatief te wees en met nuwe maniere vorendag te kom om gars in u kookkuns te geniet.
Hierdie resep is een waaraan ek nou al 'n rukkie werk. Spruitjies gegooi in 'n ligte esdoringstroop en balsamiese kleedpaar wonderlik met soet, vars gekookte bosbessies, en 'n bed met romerige oorblywende gort is die perfekte laaste rusplek vir mes petits chou choux. Tangy Gorgonzola-kaas smelt in die gort en geroosterde pekanneute voeg 'n lekker knars by.
Hierdie gereg kan egter maklik gedekonstrueer word. Rooster gerus die spruitjies met hierdie metode en gooi dit met sout en 'n bietjie suurlemoensap vir 'n versnapering. Brussel, bosbessies en pekanneute sonder gort is 'n wonderlike bykos. As u nie vars bosbessies kan vind nie, kan u gedroogde bosbessies vervang (wat myns insiens jammer is, maar doen net soos u wil). Gooi die gedroogde bosbessies net saam met die spruite in nadat dit klaar gebraai is. Veganisties? Laat die kaas weg.
Knapperige geroosterde spruitjies ontmoet soet bosbessies, pekanneute en Gorgonzola-kaas op 'n bed gars. Hierdie heerlike wintermaal is binne twintig minute gereed!
1 pond spruitjies, punte afgesny, verkleurde blare verwyder en in die helfte gesny (kleiner spruite is beter as groot spruite)
⅔ koppie vars bosbessies (of ⅓ koppie gedroogde bosbessies)
⅓ koppie gekrummelde Gorgonzola of bokkaas
⅓ koppie vars geroosterde pekanneute
1 ½ koppies gaar gaar, weer verhit (sien die instruksies hierbo)
1 eetlepel esdoringstroop, of meer na smaak
Voorverhit u braaikuiken.
Sit 'n 12-inch gietysterpan op medium hoë hitte op die stoof. Laat dit twee tot drie minute warm word. Dit moet so warm wees dat 'n paar druppels water sis en vinnig verdwyn na kontak.
Gooi die voorbereide spruitjies in 'n medium bak met olyfolie en sout. Gooi dit goed, sodat die spruite eweredig in 'n dun lagie olie bedek is.
Sodra die pan warm is, gooi die spruite in die pan en rangskik dit vinnig sodat die plat kante na onder wys. Laat hulle twee minute kook.
Gooi die vars bosbessies in die pan en plaas die pan oor na u braaikuiken. Die pan sal swaar en warm wees, so gebruik oondhandskoene en wees versigtig! Laat die Brussel ongeveer drie minute braai. Kyk na die spruite vir donasie - die toppe moet effens bruin wees en die onderkant gekaramelliseer. Hoe lank u hulle daar moet laat hang, hang af van u voorkeure en u oond. Die bosbessies moes nou al begin knal; sit die warm pan op u stoofplaat vir 'n paar minute terwyl u die gort weer verhit.
Gooi die warm gort, spruite, bosbessies, kaas en pekanneute in 'n bak en bedruip met balsemieke asyn en esdoringstroop. Geur met sout, verdeel in kleiner bakkies, en geniet!
Resep aangepas uit Love and Lemons se esdoorn- en balsamiese geroosterde spruitkoolresep en een van Mark Bittman se resepte in The Food Matters Cookbook. Die vinnige geroosterde spruitmetode is aangepas uit The Kitchn.
Maak dit vegan: Laat die kaas weg.
Maak dit neutvry: Laat die pekanneute weg, of as u lus het om te eksperimenteer, probeer eerder om pampoenpitte by te voeg!
Aanbevole toerusting: Ek beveel dit sterk aan om 'n 12-duim-gietysterpan te gebruik, eerder as 'n groot, oondvaste, kleefvrye pan, want tipiese kleefvrye koekies laat gifstowwe vry by hoë temperature.
Voorbereidingswenke: Spruitjies word die beste met die plat kant na onder gekook omdat die hitte in die spruit vasgevang word en dit in werklikheid gestoom word. Dit is die beste manier om bros plat sykante en gekookte binnekante te kry.
'N Opmerking oor die pekanneute: As u pekanneute byvoeg, beveel ek aan om die pekanneute oor matige hitte in 'n aparte pan te rooster. Hulle sal oor hoë hitte brand.
Laastens, maar beslis nie die minste nie, moet ek 'n opwindende aankondiging maak! Sarah van 20something cupcakes en ek begin 'n gemeenskapskookprojek genaamd The Food Matters Project. Sarah gebring The Food Matters Cookbook onder my aandag 'n paar maande gelede omdat sy van die resepte hou, maar meestal omdat dit haar 'n nuwe siening oor kos gegee het. Ek het die kookboek gekoop en nadat ek die inleiding deurgelees het, besef ek dat Mark en ek dieselfde kookfilosofie het - dat dit beter is vir ons gesondheid en die omgewing om meer plante en volgraan en minder vleis en verwerkte voedsel te eet. Toe het ek al 500 resepte deurgegee, en baie van hulle was honde-erger om later te probeer. Ek is mal oor die resepte, want dit is gesond, eenvoudig en veelsydig, wat in my gedagtes noodsaaklike resepte is. Waarlik, as ek een kookboek moes kies om bo alle ander aan te beveel, sou dit hierdie een wees.
Sarah en ek is so verlief op Mark Bittman se resepte in The Food Matters Cookbook dat ons 'n gemeenskap daar rondom wil bou en saam die boek wil deurkook. As u wil leer hoe om gesonde kos te kook, nuwe bestanddele te probeer of jouself kreatief uit te daag, is hierdie projek iets vir u. Ons kan nie wag om te sien hoe u sy resepte interpreteer nie!
Net soos Mark Bittman, wil ons hê dat hierdie projek so ongemaklik en toeganklik as moontlik moet wees. Bloggers en nie-bloggers is welkom om aan te sluit, en u besluit of u die geselekteerde resep elke week wil kook. En net sodat ons duidelik is, het ons geen verbintenis met Mark Bittman nie; ons voel net dat sy kookboek perfek geskik is vir 'n groepkookprojek.
Kom meer te wete oor die projek op ons nuwe webwerf, thefoodmattersproject.com, en volg ons facebook-bladsy vir opdaterings! U kan die boek hier koop. Ek hoop dat u net so opgewonde is oor die projek en ek hoop dat u daaraan sal deelneem. Ons begin op 6 Februarie, so maak gereed!
Kyk die video: Marokkaanse bloemkoolsalade met quinoa, kikkererwten en citroendressing (Oktober 2020).