Die verhoging van koolstof kan die kantelpunt van die wolk veroorsaak - Climate Impact News
Klimaat wetenskaplikes het bevestig 'n hoë-vlak gevaar, 'n wolk tippunt, wat kan stuur aardverwarming in 'n dramatiese opwaartse spiraal.
As die koolstofdioksiedkonsentrasies in die atmosfeer hoog genoeg word, kan die wolke wat sommige van die tropiese en subtropiese oseane skadu en afkoel, onstabiel raak en versprei. Meer straling sal in die oseaan en die kus inbeweeg, en oppervlaktemperature kan so hoog as 8 ° C bo die vlakke vir die meeste menslike geskiedenis styg.
En hierdie dramatiese spike sal onafhanklik wees van enige verwarming wat direk gekoppel is aan die bestendige styging in koolstofdioksiedkonsentrasies self, waarsku die wetenskaplikes.
In Parys in 2015 het 'n totaal van 195-lande beloof om stappe te doen om aardverwarming te bevat tot "goed onder" 'n maksimum van 2 ° C bo die gemiddelde voor die aanvang van die Industriële Revolusie, wat deur die uitbuiting van fossielbrandstowwe aangewend word.
In die laaste 200 jaar het die vlakke van die kweekhuisgas koolstofdioksied in die atmosfeer verhoog van 288 dele per miljoen tot ongeveer 410 ppm en die gemiddelde globale temperatuur het reeds met ongeveer 1 ° C toegeneem.
"Ons resultate toon dat daar gevaarlike klimaatsveranderingsdrempels is wat ons onbewus van"
Navorsers het herhaaldelik gewaarsku dat die Parys beloof moet nog in samehangende en konsekwente aksie verander word, en dat as die wêreld steeds steenkool, olie en natuurlike gas aan die brand steek in 'n scenario soos gewoonlik, kan katastrofiese gevolge volg.
Nou waarsku Amerikaanse navorsers in die joernaal Nature Geoscience dat hulle 'n bietjie meer weet oor die klimaat meganismes waardeur aardverwarming kan versnel.
As koolstofdioksiedverhoudings tot 1,200 ppm styg, en dit kan in die volgende eeu sonder drastiese aksie gebeur, dan kan die Aarde 'n puntpunt bereik en die mariene stratus wolke wat een-vyfde van die lae breedtegraadse oseane skadu en reflekteer tussen 30 % en 60% van kortgolf bestraling terug in die ruimte kan opbreek en versprei.
Die sonlig wat hulle gewoonlik blokkeer, sal in die diepblou see smelt, om die planeet nog vinniger te verwarm.
"Ek dink en hoop dat tegnologiese veranderinge koolstofvrystellings sal vertraag, sodat ons nie eintlik sulke hoë CO2 konsentrasies bereik nie," het gesê. Tapio Schneider, 'n omgewingswetenskaplike by die Jet Propulsion Laboratory, het die navorsingsentrum bestuur vir die Amerikaanse ruimteagentskap NASA deur die California Institute of Technology.
"Maar ons resultate wys dat daar gevaarlike klimaatsveranderingsdrempels is waar ons onbewus van was."
Die rol van wolke in die ingewikkelde wisselwerking van sonlig, woude, oseane, rotse en atmosfeer wat die klimaat van die planeet beheer, is die onderwerp van argumentasie. Moenie wolke baie stadig opwarm nie? en so ja, hoeveel, en onder watter omstandighede?
Daar mag nie 'n eenvoudige antwoord wees nie, hoewel navorsers redelik seker is dat die verdunning van wolke oor die Kalifornië-kus mag hê maak rampspoedige veldbrande in die staat meer waarskynlik.
Om sodoende op te los wat Professor Schneider 'n blindekol in 'n klimaatmodellering noem, het hy en sy kollegas gewerk aan 'n kleinskaalse rekenaarimulasie van een verteenwoordigende deel van die atmosfeer bokant die subtropiese oseaan. Daarna gebruik superrekenaars die wolke en hul turbulente beweging oor 'n wiskundige voorstelling van die see. En dan het hulle die atmosferiese konsentrasies van koolstofdioksied begin afstel.
Hulle het gevind dat, sodra CO2-vlakke 1,200 ppm bereik het, het die dekke van stratocumulus-wolk verdwyn en het dit nie weer verskyn totdat CO2-vlakke tot onder hierdie gevaarlike drumpel geval het nie.
As - en dit nog nie gebeur nie - ander navorsers gebruik verskillende benaderings om die uitslag te bevestig, dan sal die Amerikaanse wetenskaplikes 'n beter begrip van een komponent van natuurlike klimaatbeheer hê.
Saamgestelde Hittegolwe het dubbel die impak
Die navorsing kan ook 'n legkaart van klimaatgeskiedenis verlig: 50 miljoen of meer jare gelede, Tydens 'n geologiese tydperk genaamd die Eoseen, het die Arktiese yskap gesmelt. Klimaatmodelle het getoon dat atmosferiese koolstofverhoudings moet styg tot 4,000 ppm.
Hierdie, die Caltech-span, stel voor, sal "ongelooflik hoë" CO2 vlakke wees. Die jongste studie dui daarop dat dit 'n oorskatting kan wees: 'n blote 1,200 ppm sal genoeg wees om die planetêre termometer op te rig. - Climate News Network