As jy op 'n sinkbak was, wat is die eerste ding wat jy sou doen? Jy sal waarskynlik ontslae raak van die ekstra gewig. Dit is wonderlik hoeveel van ons leef in "sinkende skepe", lewens wat te veel van ons energie benodig en ons nie genoeg gee nie. Knol maak ons ​​mal, en nie net omdat ons niks kan vind nie - want elke stukkie hout, metaal en plastiek wat ons insamel, is 'n anker wat ons verbind tot iets, iemand, êrens.
Jy ken jou bure wat twee motor-motorhuise het? Vyf en twintig persent van hulle is parkering ten minste een motor buite - hulle het soveel ekstra goed daar is nie genoeg plek in die motorhuis vir die tweede motor nie! Meer feite: Om van rommel ontslae te raak, sal 40 persentasie huiswerk in die gemiddelde huis uitskakel. Een uit elf gesinne in die Verenigde State huur 'n spasie om hul ekstra rommel te stoor, wat sowat $ 1,000 per jaar in die proses mors. Al die gemors kos kosbare tyd en geld, om nie 'n hoop onnodige emosionele aanhangsels te noem nie.
So hoekom kan ons dit nie laat gaan nie?
Het jy minder, meer gekoesterde besittings wat jou werklik inspireer, klink baie beter as om net die newe-effekte van die lewe met soveel ekstra dinge te hanteer? Hierdie vals gevoel van oorvloed bring ons nie op nie - dit sink ons.
Stop die Hoarding & Get Rid Of Clutter
Ek het nie besef hoe ekig die probleem van die rommel kon kry totdat ek die Brown-familie ontmoet het nie. Hul storie was 'n hartseer een, gevul met gemiste geleenthede en onvervulde verwagtinge.
Richard en Evelyn Brown kom op veertig jaar van die huwelik en oorweeg 'n egskeiding. Hul onvermoë om hulle "deurmekaar te kry" dwarsdeur hul lewens het hulle na 'n plek gebring waar hulle op kosseëls woon en in gesubsidieerde behuising woon. Hulle was albei depressief, morbielig oorgewig en het ernstige gesondheidskwessies. In hul sonsondergang jaar, wanneer dit stabiel is. Oor koffie het sy oor haar gesin gepraat en met my gedeel, het die pynlike besonderhede van haar oulikheid in die huis wat hulle geskep het, geskep en hul eie gemaak. Hulle was bekommerd oor die vraag of hulle vir kruideniersware of medisyne moes betaal. Voordat ek Richard ontmoet het en Evelyn, ek het tyd saam met hul dogter, Teresa, spandeer. Teresa was slim, bedagsaam en aantreklik, maar soos haar ouers, nie finansieel "suksesvol" of selfs finpbringing nie. Ek het van haar verwag om verlore geleenthede te noem weens hul finansiële situasie, maar die prentjie wat na vore gekom het, was selfs meer skokkend. Haar ma, het sy verduidelik, was 'n klassieke hoarder. Teresa het as 'n kind vermy om vriende te verower vir vrees dat sy deur die opgehoopte rommel en puin in haar huis wegkyk.
"Alles is gered," het sy vir my gesê, haar stem lui met wanhoop. "Oorskiet. Koerante. Gemors pos. Gebreekte meubels. Alles wat in ons huis gekom het, het daar gebly. "
Hou aan in die verlede: stoor gemors en woede
Teresa het steeds baie woede teenoor haar ma en pa gehad. Toe ek later sien dat sy met hulle in aanraking kom, blaas al haar woorde teenoor hulle met wanhoop en minagting vir wie hulle was en wat hulle aan haar gedoen het. Die hele gesin is nog steeds deur die verlede gemartel en kon nie vorentoe beweeg in 'n beter toekoms nie.
Teresa en ek het ooreengekom om te gaan kyk na die stoorplek waar die familie huur, want dit was nie ondenkbaar nie. Selfs met die wete dat Teresa se ma 'n hoarder was, was ek nie op afstand voorberei vir wat ek ontdek het nie. Twintig jaar oue ingemaakte goedere. Meer as 'n duisend ketchup pakkies. Tydskrifte en afhaalmenusse en leë katvoedselhouers.
Sodra ons ontslae geraak het van die duidelike gemors - en 'n gesondheidsrisiko - het ons begin om die lae van die lewens wat Evelyn en Richard geleef het, terug te skuif. Sy was een keer aktrise, skraal en mooi. Hy was 'n bevelvoerder in die Britse vloot. Hierdie bejaarde egpaar, verkalk deur jare van spyt en selfverwerping, het eintlik redelike merkwaardige lewens gelei. Teresa het dit alles in gedink. Ek het voorgestel dat ons die werk stop en die volgende dag hergroepeer.
Gedeelde geheue: die verbinding om te hou
Ek het intuïtief geweet dat Teresa se ouers deel van hierdie proses moes wees, so ek het hulle gekontak en die volgende dag na die stoorplek gebring. Toe ons opdaag, was Teresa geskok om te sien dat haar ouers by my was. Ten spyte van haar aanvanklike bedenkings was die volgende paar uur egter towerkuns.
Die familie het lewendig geword omdat hulle herinneringe met hul dinge gedeel het - die ou familiekamer-TV wat net vier kanale gespeel het, die kerkorgaan wat hul woonstel met musiek gevul het toe Richard in die naweke sou speel. Ons het 'n opdrag gekry van die koningin van Engeland wat aan Richard toegeken is en 'n sertifikaat vir 'n Hollywood Star of Tomorrow dat Evelyn vroeg in haar toneelbaan ontvang het. Teresa het 'n ander kant van haar ouers gesien, as hoopvolle, suksesvolle mense, en ek kon die energieverskuiwing sien. Sy was gereed om alles uit te gooi; Nou sien sy die voorwerpe in die stoor om die selfoonherinnering van haar familie te hou.
Releasing Mess & Clutter: Vind die liefde
Ons het die vier stoorruimtes uitgehaal en alles in een eenheid gekonsolideer. In weer verbinding met die items wat hulle weggesteek het, het Evelyn en Richard hul vreugde herontdek en voel hulle meer gemaklik om baie van hul goedere aan liefdadigheid te skenk. Hierdie proses van vrylating het die positiewe herinneringe toegelaat om hul plek in die son te vind, onbelemmerd deur jare en jare van emosionele puin. En in die volgende fase, maak skoon, Teresa het 'n paar aandenkings geneem, gepoleer en geskyn, en hulle prominent in haar huis geplaas as 'n manier om die beste van haar ouers te eer.
Die vrylatingproses het die Browns se liefde en familiale verbande vernuwe. Die liefde was nog altyd daar; Dit is net begrawe onder 'n berg onopvallende voorwerpe wat 'n duidelike siening van wat regtig belangrik en waardevol was, belemmer.
Nuwe Wêreld Biblioteek. Kopiereg © 2011.
Jy is hier: Tuis > Woon in Harmony > Reis en kreatiwiteit > Aandag Alle Volwassenes: Het jy nog pret?