Een groot aanhanger van die seisoen, is ons eie Marc Lottering (50). Sy lus vir die lewe is deesdae onblusbaar en hy sê die afgelope drie jaar was van die bestes van sy lewe. Hy voel sy lewe verloop volgens God se plan. “Ek het begin werk (as komediant) toe ek 30 was en ek voel vandag steeds 30,” lag hy.
Voor hy ’n grapmaker was, het hy by ’n advertensie-maatskappy gewerk. Sy baas daar het hom altyd aangemoedig om trots te wees op sy eie stem, sy storie en waar hy vandaan kom.
Marc het nie airs of fieterjasies nie. Dit is vandag steeds vir hom baie belangrik om sy roots, die lewe en Suid-Afrikaans-wees te vier in sy werk. Maar vir hom is die huidige atmosfeer in die land kommerwekkend. “Dit voel of al die groepe weer terugbeweeg in hul eie hoekies en of die verdeeldheid groter word,” verduidelik hy.
Maar dis die gewone, hardwerkende Suid-Afrikaners wat hom weer hoop gee, want wanneer hulle na sy shows toe kom, is mense vir ’n paar ure weer een, ongeag kleur en geslag. “Dit laat jou besef wat jy in die koerante lees en op die nuus sien, nie noodwendig is hoe gewone mense voel en dink nie. Dis die mense in die parliament wat baklei, nie ons nie. Ek weet daar is meer mense wat wil hê die land moet werk as dié wat dit nie wil hê nie. Dít gee my hoop!”
Marc vertel hy het alles wat hy weet van menseverhoudinge by sy ouers (wat ’n paar jaar gelede oorlede is) geleer. Sy pa, ’n pastoor, was baie charismaties en het Bybelstories van die preekstoel af vertel. Sy ma aan die ander kant, het heeldag stories vertel, selfs vir wildvreemdelinge! Sy het ook baie goed geluister en mense het altyd hul harte met haar gedeel. Marc vertel laggend Trevor Noah het hom eendag gevra of enigiemand in sy gesin preek, want dis hoe hy wat Marc is, klink as hy praat. Hy hou daarvan, want op sy eie manier versprei hy ook die goeie nuus – deur mense te laat lag en goed voel.
Hy sal nooit die eerste grappie waarmee hy gehore laat lag het, vergeet nie. Sy pa was vir jare ’n pastoor in die Pentecostal kerk in Retreat, wat elke jaar ’n groot nativity play tydens Kersfees opgevoer het. Een van die belangrikste dinge van die opvoering, was dat Maria en Josef reguit hare moes hê, vertel hy.
“Een jaar was daar niemand in die Sondagskool wat die rolle kon vertolk nie en toe het hulle maar ’n paartjie gaan ‘leen’ by die Moslem-skool langsaan. Hulle kon glad nie in die toneelstuk praat nie, want hulle het niks van die Bybel geken nie. Hulle was net daar om mooi te lyk!” lag hy. Dit was dieselfde vir troues in daardie tyd – as jy nie ’n blommemeisie met reguit hare in jou familie gehad het nie, het jy ’n vreemde kind gaan “leen” sodat die foto’s mooi kon lyk.
Sy grootste kenmerk – sy hare – gee hom groot plesier. “Almal het goeie en slegte hair days – met my hare kan ’n mens nie eintlik die verskil sien nie,” skerts hy. As kind het sy ma altyd sy hare kort geskeer. Sy het vir hom gejok en gesê hy kan nie sy hare laat groei nie, want hy het ’n blonde krul wat oor sy linkeroog hang. Omtrent twintig jaar gelede het hy begin nuuskierig raak oor hoe hy sal lyk met langer hare en het dit laat groei. “Op daardie stadium in Kaapstad was daar ’n groot ding oor reguit hare en kroes hare, so ek kon baie komedie doen daaroor en met myself gekskeer,” onthou hy.
Die boskaas het hom laat uitstaan van die res en tot vandag toe nog, amper soos vir Simson van die Bybel of Raponsie van die feëverhaal, gee dit amper vir hom spesiale magte. ’n Paar jaar gelede het hy dit afgeskeer vir ’n kanker-inisiatief, maar erken dit was baie rof totdat dit weer teruggegroei het. “Mense het my nie herken nie. Vir die eerste week was dit great, want ek kon goed doen. Maar daarna was dit nie meer so great nie. Mense het my soos ’n normale Coloured begin behandel. Ek moes in rye wag en kon nie meer tafels by vol restaurante sonder ’n bespreking kry nie,” lag hy.
“Daar is ’n connection tussen ek en my hare, tussen die hare en die funny. Voordat ek nog eens ’n woord gesê het op die verhoog, lag mense al vir die hare.”
Anwar, sy lewensmaat, het hom soos gewoonlik, ten volle ondersteun. Agt dae nadat die besprekings oopgemaak het, het die Baxter hom gebel om te sê hy kan maar sy woonstel van die mark afhaal en dat hulle salarisse sal kan betaal. En ná twee seisoene wat heeltemal uitverkoop het, het hulle nog nie weer teruggekyk nie.
“Dis amper my ’release’ en die gehoor geniet hom so baie. Smiley weet goed oor die lewe en hy het altyd iets te sê,” verduidelik hy.
Die karakter wat egter naaste aan sy hart lê, sal seker altyd Aunty Merle wees. Almal ken ’n Aunty Merle. “Sy is gebore in eerlikheid. Sy kom beslis van die Cape Flats af en woon in ’n freestanding huis.” Seker die grootste inspirasie vir Aunty Merle, is Marc se eie ma, terwyl haar lag dié van een van haar vriendinne is.
“Sy kon so lekker lag, maar hoe lekkerder sy gelag het, hoe minder klank het daar by haar mond uitgekom,” onthou hy. En vir Aunty Merle is Kersfees baie belangrik. “Die hele familie kom oor na haar huis toe, want sy het ’n groot huis en hulle het aangebou. Nie enigiemand kan bekostig om die hele familie te nooi nie, maar sy kan, want haar man is ’n suksesvolle plumber. Hulle het ook ’n swembad vir die kinders (die eerste een in die straat),” vertel Marc. Hulle het ook ’n lekker lapa met ’n braai-area, so hul huis is ideaal geskik vir groot familie-geleenthede. Op die familie-WhatsApp-groep het almal klaar besluit wie bring wat, maar Aunty Merle het altyd ’n back-up vir al die disse, net vir ingeval iemand s’n nie op standaard is nie (wat gewoonlik ook die geval is, in haar opinie). Sy voel eintlik bietjie sleg om net haar kos te bedien, maar sy het nie ’n keuse nie, want haar gaste verdien net die beste. Vieruur is dit tyd vir die poedingtafel wat kreun onder al die trifle, koek en lemon meringue (uitgespreek ‘mirenguoo’, want dis fancy). Dis ’n dag van kos, kos, kos!
Marc terg oor Aunty Merle en haar idees, maar erken hy is eintlik net soos sy wanneer dit by die feestyd kom. Vir hom is tyd saam met die familie ook baie belangrik en hy nooi elke paar jaar ook sy hele familie (maklik 40) oor na sy huis toe. Vir hom is dit heerlik om almal saam te hê, selfs die familielede wat nie met mekaar praat nie. Hy maak altyd ’n punt daarvan om hulle weer bymekaar te bring, selfs al begin dit net met ’n selfie, want dis Kersfees en familie is belangrik.
Hierdie jaar gaan hy nie die familie vir Kersfees huisves nie, want dan kan hy, in Anwar se woorde, die Kersfees-skrapnel vryspring. “Dit is wanneer jy ná die tyd kla oor iets wat die antie gesê het en daai kind wat die Kreepy Krauly gebreek het en kan jy glo wat hy gedoen het – ek word eintlik Aunty Merle oor Kersfees,” giggel hy.
Vir geskenke koop hy altyd ’n klomp luukse sepe, rome en bubble baths vir die familie. “Ons koop nooit vir onsself sexy seep nie en mense is mal daaroor om dit te kry.” As kind was die toegedraaide geskenke onder die boom, die afwagting daarvan, altyd vir hom die heel lekkerste ding van Kersfees. Die ander ding wat hom opgewonde gemaak het, was die nuwe klere wat hy elke jaar gekry het vir die Kersdag-kerkdiens. “Vir tien dae het daai suit in jou kamer gehang en jy kon nie wag om dit aan te trek nie. Selfs al was dit 38°C in die koelte soek jy net daai nuwe suit. Want nuwe klere ruik nuut en dis baie spesiaal,” onthou hy.
Tog voel hy, hoewel dit belangrik is om Kersfees magical te maak vir kinders, ons nie moet vergeet dat dit werklik oor familie gaan, eerder as om ’n klomp skuld te maak vir net een dag nie. “ ’n Mens sal nooit spyt wees oor goeie herinneringe saam met vriende en familie nie, maar spyt kom altyd te laat wanneer dit kom by skuld,” sê hy ernstig.
Hy is ook mal daaroor om sy Kersboom op te slaan – nog ’n tradisie wat hy en Anwar oor die jare ontwikkel het en die meeste van die tyd is hy die laaste een in sy vriendekring om dit weer weg te sit. Dis ’n tyd vir hom om tyd te spandeer met mense vir wie hy lief is, want die jaar is gewoonlik so ’n harwar en in hierdie tyd is ’n mens geneig om meer moeite te maak om mekaar te sien.