VARKVLEISUITVOER VAN LEWENDIGE GEWIGSTABEL, VARKSLAGGEWIG - DIERE - 2020
In die artikel sal ons analiseer wat die uitset van vleis by varke, en hoe hierdie aanwyser afhang van hul lewendige gewig. Die persentasie in die karkas van bene, viscera, vet en suiwer vleis is direk verwant aan die varkras en sy ouderdom. Die hoeveelheid van die produk wat verkry word, word ook beïnvloed deur die geslag van die individu. Slaggewig is baie belangrik vir die berekening van plaaswins. Die inligting wat verkry word, sal jou toelaat om die winsgewendheid van die plaas te bepaal en die dier se voedingswaarde te bepaal.
Die gemiddelde gewig van die dier vir die slag
Die massa van die volwasse dier is direk in verhouding tot die geselekteerde verskeidenheid en behoorlike dieet. Groot wit rasse word as een van die moeilikste beskou. Byvoorbeeld, die gewig van die saai bereik 320-340 kg. Hulle is nie minderwaardig aan wilde varke nie, met syfers van 320-350 kg. Die normale gemiddelde gewig van 'n vark is 210-260 kg.
Vark gewigstoename is die meeste afhanklik van die organisasie van behoorlike voeding. In gemiddeld 3-4 maande bereik verteenwoordigers van enige ras 55-65 kg, en wanneer dit in baie gevoed word, sal 'n dier 100 kg oor 3 maande bereik.
Die gewig van Viëtnamese visueel geblaasde varke kan 150 kg wees. Maar gewoonlik word hulle vroeg in 6-7 maande doodgemaak met 'n gewig van 70-80 kg.
Hoeveel 'n vark gemiddeld weeg, is nie moeilik om te bepaal nie. U kan gewigte of ander metodes waaroor ons gepraat het, gebruik in die artikel "Die gewig van 'n vark volgens die tabel meet".
Varkvleisopbrengs van lewendige gewig
Bo dit was 'n kwessie van lewendige gewig, slaggewig is 'n ander konsep. Dit verwys na die opbrengs van die suiwer produk na die sny van die dier. Hierdie aanwysers sluit nie interne organe, vel en bene (onderste deel) in nie. Gevolglik is die figuur altyd kleiner. Kom ons hou van hierdie en ander konsepte.
Varke is een van die mees winsgewende diere in verhouding tot die vleisproduk. By die sny van 'n varkie word die minste hoeveelheid afval verkry. So word die slaggewig verstaan ​​as 'n karkas met 'n velvel, 'n geskeerde kop, die onderste dele van die ledemate, en ook die interne organe verwyder.
Boning behels ook die skeiding van bene van spierweefsel. Slaanopbrengs is die persentasie van die massa wat verkry is na die slag van die karkas om te lewe.
Maak vleis skoon nadat die slag van 'n dier met 100 kg geweeg is, van 63 tot 72 kg. In hierdie geval, vetrekeninge vir 14-24 kg. Die opbrengstestandaarde vir boning toon dat die hoeveelheid produk in persentasie terme 63-72% is. Al hierdie - die gemiddelde prestasie.
In die geval dat die vark baie beweeg, sal die vetterige laag klein wees, en met die passiewe lewenstyl van die dier sal skoon varkie minder wees - al die kos gaan na die ophoping van vet.
Hoeveel vleis en ander produkte as 'n persentasie verkry sal word wanneer 'n individu weeg 100 kg weeg, word in die vleis (vark) leweringstabel van lewende gewig getoon:
Hou in gedagte dat die tabel die gemiddelde data bevat. Syfers kan wissel afhangende van die varsvark, hul ouderdom, individuele eienskappe.
Karkasgewig, karkas en verskillende dele van die dier
Die lewendige gewig van 'n dier is gewig voor die slag. Na slagting, sny en verwerking word dit in dele verdeel. Meestal het 'n varkkarkas wat 110 kg weeg, 74 kg vleisproduk, 22 kg vet, 11 kg bene en ongeveer 3 kg verskillende afval.
Die halwe karkasgewig na skeiding van bene en vet is gemiddeld 35-40 kg. In 'n varkvleisras sal die spek 13% wees, en in 'n individu met 'n hoë vetverhouding, 25%. Op die been is ongeveer 12% van die totale gewig van die helfte. Verlies tydens sny is ongeveer gelyk aan 1%.
Ongeag die ras van jong individue, is die uitset van vark in vergelyking met die hoeveelheid vet wat geproduseer word, groter as dié van volwasse diere wat vetter is.
Die hoof van 'n dier 120 kg weeg ongeveer 10 kg, en die agterbeen is ongeveer 8-9 kg. Die gemiddelde gewig van 'n maandelikse varkie is 7-9 kg. Op 5 maande bereik dit 85-90 kg. Die uitset van suiwer vleis van hierdie individu is binne 40 kg sonder bene en afval.
Vark na die slag word gebruik as 'n tafelproduk en vir die vervaardiging van wors, geblikte kos en verskeie gerookte vleis. Die keuse van produkte gaan volgens die kategorie vleis, wat afhang van die hittebehandeling wat gebruik word, afgekoel, verkoel en ys.
In teenstelling met vleis is varkvleis 'n digte, sagte en sagte vleis, wat op verskillende ouderdomme individue 'n ander kleur het - van pienk (in jonk) tot rooi (in meer volwasse).
Varkklassifikasie hang af van die mate van vetheid van die dier. Die gevolglike produk word verdeel in:
Die eerste kategorie verwys na die kleinjarige varkies van een maand oud met 'n karkasgewig van 5 tot 9 kilogram. Die res praat oor die doel om diere te verhoog.
Rypwordende vark ná die slag
Na die slag van 'n individu, kom verskillende prosesse in die vleis voor, wat sy kwalitatiewe eienskappe bepaal. Daar is rigor mortis en versagting (rypwording van vleis).
Na 'n paar dae in die yskas by 'n temperatuur van 5-10 grade bo nul, sal die vark geurig word. Die produk kry uitstekende smaak eienskappe, sap kom uit dit - 'n aanduiding dat die vleis volwasse word.
'N kenmerkende kenmerk is die voorkoms op die karkas van 'n "droë kors", elastisiteit en 'n spesifieke reuk. Om die graad van rypwording van vark te bepaal, pas histologiese en chemiese studies toe.
Langdurige berging van hierdie produk sonder bevriesing lei tot 'n verandering in sy konsekwentheid, kleur, vrystelling van waterige sap en die voorkoms van 'n ou reuk. As gevolg hiervan ontwikkel die putrefaktiewe mikroflora, en die vark begin onmiddellik agteruitgaan.
Die grootte van die slagopbrengs word deur baie redes beïnvloed. Een van die belangrikste faktore is die liggaamsbou van die dier en die vleis eienskappe van die ras wat opgewek word. Kompakte varke produseer dikwels 'n hoër persentasie vleisopbrengs in vergelyking met lang en lang individue.
Verhoogde vetheid van 'n beesvleis het 'n positiewe invloed op die hoeveelheid van die produk. Die waarde daarvan verhoog met dieselfde gewig van neweprodukte en bene.
Namate die diere massa kry, verhoog die slagopbrengs ook, omdat die aantal byprodukte nie veel toeneem na die begin van 'n sekere ouderdom nie. Die effek van die geslag van die dier is ook belangrik: 'n Gegratreerde Boer het byvoorbeeld 1,5% minder vleis as 'n vark met dieselfde voorslaggewig.
Slagmassa sal hoër wees in individue wat gevoed word met spesiale voer of ander komponente met nuttige elemente.