Geskryf deur Roger J. Kreuz
As daar net een was wat pas. Michael Ochs-argiewe via Getty Images
Het u al ooit op die punt gestaan ​​om te sê: "dit is ironies," net om uself te keer - onseker of u die woord reg gebruik het?
As u soos die meeste mense is, ken u waarskynlik ironie as u dit sien, maar kan u dit nie regtig verklaar nie. 'N Deel van die verwarring het miskien te make met die vele maniere waarop die woord ontplooi word.
Dit kan in spraak gebruik word. Dit word soms gebruik om 'n houding te beskryf. Ander kere word dit gebruik om 'n situasie te beskryf. In baie gevalle word dit bloot verkeerd gebruik.
Kortom, ironie is ingewikkeld.
In my onlangs gepubliseerde boek, "Ironie en sarkasme'Ek probeer om knetterige kwessies soos hierdie te ontwrig.
Oor die algemeen verwys ironie na 'n botsing tussen verwagtinge en uitkomste. Tipies is die uitkoms die teenoorgestelde van wat iemand wou of gehoop het. Dit is ironies, byvoorbeeld as jou baas jou na haar kantoor roep en jy 'n promosie verwag, maar in plaas daarvan agterkom dat jy ontslaan is.
Hierdie botsing gaan oor na mondelinge ironie, waarin mense die teenoorgestelde sê van wat hulle letterlik bedoel. Maar sulke verwagtinge is subjektief, en verbale ironiste bedoel nie altyd presies die teenoorgestelde van wat hulle sê nie. As iemand byvoorbeeld beledig word deur te sê dat hy die intelligentste persoon op aarde is, beteken dit nie dat hulle die minste intelligente is nie; dit beteken net dat hulle nie so helder is nie.
Sommige gevalle is egter relatief eenvoudig. Oorweeg situasionele ironie, waarin twee dinge vreemd of humoristies raak naas mekaar. 'N Foto van 'n bord voor 'n skool met 'n verkeerd gespelde woord - "Ons is verbind tot uitnemendheid"- het viraal geword. En die herskedulering van Januarie 2020 van 'n jaarlikse sneeubalgeveg aan die Universiteit van British Columbia is korrek beskryf as ironies vanweë die rede vir die kansellasie: te veel sneeu.
In ander gevalle kan 'n situasie egter 'n wesenlike element ontbreek wat dit lyk asof ironie nodig is. Dit is nie ironies as iemand se huis ingebreek word nie, maar dit is as die eienaar net 'n uitgebreide sekuriteitstelsel geïnstalleer het en nie daarin kon slaag om dit te aktiveer nie. Dit is nie ironies wanneer 'n towenaar 'n vertoning kanselleer nie as gevolg van 'onvoorsiene omstandighede', maar dit is wanneer 'n psigiese optrede om dieselfde rede gekanselleer word.
Nie sy gelukkige dag nie. Andy Rennie / Flickr, CC BY-SA
In 1996 was Alanis Morissette ronde gekritiseer deur pedante wat aangevoer het dat die voorbeelde van situasionele ironie in haar lied "Ironic" - "Dit is soos reën op jou troudag" - nie eintlik ironies was nie.
Waarskuwings is volop in woordeboeke en stylgidse. 'The New York Times Manual of Style and Usage', byvoorbeeld, waarsku dat "nie elke toeval, nuuskierigheid, vreemdheid en paradoks selfs 'n ironie is nie."
Een rede waarom ironie so verwarrend is, is dat die woord ook verwys na 'n sekere perspektief of styl: een wat losstaande, afsydig en oënskynlik wêreldmoord is. Daar word dikwels na hierdie invloed verwys as die "ironiese houding"En word geassosieer met adolessente of jong volwassenes.
Na 9/11 het talle kenners die "dood van ironie,"Met die argument dat 'n ligsinnige en wankelrige houding, wat dikwels as ironies beskryf word, uit pas met die tyd was.
As dit waar was, bly ironie nie lank dood nie. In werklikheid is die ironiese houding dood verklaar met byna elke verandering in die onlangse Amerikaanse politiek. In 2008, Joan Didion is bekommerd dat Barack Obama se verkiesing aangevuur word deur 'n naïewe geloof in 'hoop' wat die land in 'n 'ironie-vrye gebied' sou omskep. ' Washington Post-rubriekskrywer Dana Milbank geskryf in 2019 dat die skynheiligheid van Donald Trump - weer eens - ironie doodgemaak het.
Natuurlik is ironie nie die enigste problematiese woord in Engels nie. Sommige terme word so teenstrydig gebruik en wek sulke sterk gevoelens oor die korrekte gebruik dat mense begin om dit te vermy uit vrees vir onopgevoed. Die leksikograaf Bryan Garner het woorde soos "skunked. "
As voorbeeld noem Garner "transpire." Puriste beweer dat dit verwys na dinge wat mettertyd net geleidelik bekend word. 'Transpirasie' word egter nou gereeld gebruik om aan te dui dat iets gebeur het - die nuanse van 'met verloop van tyd' het verlore gegaan. 'Hopelik' is nog 'n voorbeeld. Puriste beweer dat dit slegs 'op 'n hoopvolle manier' moes beteken - 'Hy het hopelik in haar rigting gekyk.' Daar word egter gereeld gebruik om "daar word gehoop" - "Hopelik sal sy in sy rigting kyk."
Baie woordeboeke bevat eksplisiete waarskuwings oor die gebruik van sulke woorde op hierdie meer algemene maar minder aanvaarde maniere. Versigtige taalgebruikers huiwer om die nuwer - en tipies breër - gebruik van terme te gebruik voordat hulle goed gevestig is. Tot dan is hulle gesink.
Is die gevaar dat ironie skunk word? Miskien.
Die lewensgeskiedenis van woorde is moeilik om te voorspel, en terme gaan op onverwagte maniere uit en uit. Ironie is 'n ongelooflike bruikbare term wat op 'n baie kernagtige konsepte toegepas word.