Dit is nie mosterd na die maal nie, want maande lank is in wedstrydverslae oor die oënskynlike gebrek aan ondernemingsgees gekla. En oor oninspirerende wedstrydplanne.
Ja, daar is ŉ magdom versagtende omstandighede, soos die wedstrydfiksheid van die spelers wat gelol het nadat die Covid-19-pandemie die Superrugbyreeks te pletter geloop het, die verskuiwing van seisoene, aangesien daar nou in die middel van die somer rugby gespeel word, die algehele afwesigheid van toeskouers wat bra goor vir die spelers moet wees, die afstel van die Skotse toer in Julie, die afstel van die toer na die Noordelike Halfrond aan die einde van verlede jaar, die onsekerheid oor die toekoms, die inkorting van die spelers se salarisse, die jaarlikse uittog van spelers na die buiteland, die gehalte van sommige skeidsregters en ŉ magdom spelers wat onder Covid-19 deurgeloop het.
Natal hou steeds die rekord vir die meeste drieë in die Curriebekerreeks toe hulle in 1996 ŉ allemintige 97 drieë gedruk het en die Blou Bulle met 93 gevolg het. Ja, dit was nie ŉ krag teen krag in die uitspeelrondes nie, maar wat het van die balvaardighede en afronding geword?
In 2011 toe die Leeus soos ŉ vars briesie deur die Curriebekerreeks (krag teen krag) getrek het, het hulle 52 drieë gedruk en die Vrystaat-Cheetahs het 58 gedruk.