Blare op swart en rooi aalbessies word geel: waarom en wat om te doen, beheermaatreëls - Raad - 2022
Hoekom word swart en rooi aalbessieblare geel en wat om daaraan te doen
Bes is 'n struik van die appelliefie-familie. Aartappelbessies is sappig, het 'n uitgesproke soetsuur smaak. Eienaars van tuine en groentetuine doen baie moeite om 'n goeie oes te kry. Bessiesblare begin dikwels geel word. Dit is 'n bewys van die opkoms van probleme, 'n teken dat die metodes van die versorging van die kultuur aanpassing benodig.
Bessie-variëteite verskil van mekaar in uiterlike eienskappe en smaak. Struike swart, wit en rooi aalbessies word as die gewildste beskou.
Gesonde struike het sterk takke, groen blare, ligbruin tot bruin bas. Daar is tekens wat die teenwoordigheid van probleme met die groei en ontwikkeling van korente bepaal. Die behoefte aan addisionele verwerking van die bos kom voor as:
die blare begin geel word;
takke groei swak;
blare val uit die bosse;
die blare droog aan die rande uit.
Terselfdertyd kan ligte kolletjies op swartbessies voorkom, wat op die teenwoordigheid van plae dui.
Om uit te vind waarom die blare droog word en waarom die blare geel geword het, word alle jong bosse deeglik ondersoek.
Die faktore wat die voorkoms van eksterne skade veroorsaak, word genoem:
die voorkoms van parasiete en die verspreiding daarvan;
struiksiektes (in hierdie geval kan die tak heeltemal uitdroog);
oortredings van die versorgingsreëls.
Insekplae en metodes om dit te hanteer
Parasiete is 'n algemene oorsaak van vergeling, val of uitdroging van aalbessieblare. Hulle kan van naburige gewasse beweeg of kom uit larwes wat gevorm word as gevolg van verrottende grond.
Hierdie soort plaag word herken aan die teenwoordigheid van 'n spinnerak wat om die takke vou. Dit word verraai deur die rooi tint van die liggaam, dit is duidelik sigbaar op groen blare. Die bosluise versprei meestal op jong struike. Dit voed op die voordelige elemente in die blare. Na die voorkoms word die blare bleek, droog, geel.
Maatreëls om spinnekopmyte te bekamp, ​​word beskou as die tydige bespuiting van spesiale stowwe om die takke van spinnerakke skoon te maak.
Hierdie parasiet besmet swartbessie-variëteite. Dit leef in ongeblaasde ogies. Teken van sy wese op die bos:
geelheid van die blare;
'n toename in die grootte van die niere.
'N Niermyt is gevaarlik omdat dit vinnig versprei. Die wyfie produseer 4 of 5 generasies larwes per jaar. Die struik kan in een seisoen doodgaan. Besmette plante word vernietig, dit is byna onmoontlik om hulle te genees.
Glasmotte lê hul larwes in die middel van die korteks. Hulle word gevind as 'n tak gesny word. Die larwes lyk soos swart kolle. Die gevaar van die verspreiding van hierdie parasiet lê in die vinnige nederlaag van die hele bos.
As plantluise verskyn, begin die aalbessieblare van binne uitswel, dan word hierdie heuwels rooi. Die laaste fase is die vergeling van die blare. Aan die einde van Julie beweeg die plantluis na ander gewasse, aangesien dit teen hierdie tydperk die waardevolste stowwe vir die bestaan ​​van die aalbes haal.
Om van plantluise ontslae te raak, word bome met spesiale oplossings behandel.
Aartappelsiektes is 'n algemene oorsaak van vergeling. Hulle kan volwasse bosse en jong saailinge besmet. Infeksie vind plaas ongeag die toestande; dit kan epidemies wees wat versprei vanaf die oppervlaktes van ander gewasse.
Swamsiekte. Bruin kolle versprei vinnig oor die hele oppervlak van die blare, dan word dit geel en val af. Antraknose besmet 'n jong plant gedurende die periode van aktiewe groei; dit is veral gevaarlik omdat dit tot die verlies van die hele gewas kan lei.
Behandeling en voorkomende maatreëls sluit in die behandeling en verwydering van beskadigde gebiede.
As graankosse langs die aalbessies geleë is, sal die siektes waarvoor dit vatbaar is, waarskynlik na swartbessiebosse versprei. Die eerste teken van skade is rooiheid van die onderste blare, dan begin die rante van al die blare geel word en val af.
Behandeling en voorkomende maatreëls is die behandeling van bosse en die regte sitplekbeplanning.
'N Swamsiekte wat nie net die blare beïnvloed nie, maar ook die bessie. Die vrugte is bedek met 'n witterige blom, nadat die blare geel geword het, val dit op die grond. Hierdie skade lei daartoe dat die gewas ongeskik word vir menslike gebruik.
As die siekte in die hele bos versprei het, is wit kolle bedek met swart kolle, dan kan die bos nie genees word nie, word die takke afgesny en dan verbrand.
Baie tuiniers noem ongunstige toestande waarin die struik ontwikkel as een van die redes vir die vergeling van aalbesblare. In Junie begin aalbessieblare geel word as gevolg van te veel versuiping van die grond. Dit gebeur as daar in die vroeë somer swaar reënval is. Hierdie teken word herken aan versuipte grond, vrot op die onderste blare en geel op die boonste. In die somer moet die struik versigtig opgepas word.
Irrasionele aanplanting kan lei tot vergeling van aalbessieblare. Die kultuur hou van gratis sitplekke. By die beplanning word aanbeveel om die basiese reëls na te kom:
blokkeer nie toegang tot lig nie;
die gebied moet nie beperk word tot groentebeddings nie;
moet nie naby graan geplant word nie.
As gevolg van warm weer en hoë temperature, droog die struik in Julie en Augustus dikwels op. Bepaal dit aan die hand van droë onderblare, geel aan die kante, vertraagde swak voorkoms. Vroeë ryp in die herfs kan die toekomstige oes vernietig as die bos nie geïsoleer word nie. Die rede hiervoor is dikwels laat ryp in die lente, as tuiniers die bos al voorberei het om die slaapfase in die groeifase te verlaat, die grond losgemaak het en die onderste blare blootgestel het.
Met die skaarste aan grond, die afwesigheid van gunstige weerstoestande, vra amateur-tuiniers hulself af: hoe om die aalbessies te voer as hulle nie genoeg kos het nie. Kunsmis help om die toestand van die struik te verbeter en die grond te verryk. Daaruit ontvang die wortelstelsel voedingstowwe en gaan die groeifase binne. Die ontwikkelde wortelstelsel dra sommige voedingsstowwe oor na die blare, hulle word groen en vorm eierstokke.
Hoe om die bosse te voer
Struike, ongeag die variëteit, word gedurende die seisoen verskeie kere bemes. In die herfs is dit gebruiklik om die grond te bemes met humus gemeng met kalium- en fosforverbindings. In die vroeë somer word die grond onder die struik gevoed met houtas, wat die groei van die wortelstelsel help aktiveer en beskerm teen plaagbesmetting.
Na die oes voer hulle die grond met vloeibare kunsmisstowwe wat kalium en fosfate bevat, veral gedurende hierdie tydperk. Topbemesting is nodig om die struik verder te laat groei en oorgaan na 'n rustige slaapfase.
Hoe en hoe u korente verwerk sodat die blare nie geel word nie
Tuiniers wat al etlike dekades aalbessies verbou, gebruik hul eie resepte. Hierdie middels word voorsien in die behandeling van struike tydens siektes en plae.
Tamatiebome. Hierdie middel is geskik vir die behandeling van plantluiskolonies op blare. Die bokante word geoes, het daarop aangedring. Die oplossing word 2 keer per week op die bosse gespuit vir 'n kursus van sewe dae.
Kamille- of duisendbladoplossings. Struike word een keer per week met spesiale vloeistowwe met spesiale vloeistowwe bespuit. Die oplossings is geskik vir verwerking op droë dae. As daar ernstige siektes of plae is, is voorkomende middels nie nuttig nie.
Om bosse van plantluise, myte en tabakoplossings te behandel. Tabakblare word met kookwater gebrou, die oplossing word afgekoel en verwerk.
Droë mosterd. Mosterdpoeier word gebruik om af te stof. Vir hierdie prosedure word bewolkte, nie warm dae gekies nie, anders kan die produk die punte van die blare skroei. Plekke waar spinnekopmyte voorkom of plantluise leef, word oorvloedig met poeier besprinkel en 2 dae lank nie natgemaak nie.
Verwerking met wasgoedseep. Hierdie instrument help met die indringing van plae, red struike van roes en spheroteka-skade. 'N Stukkie seep word geskaaf, 'n emmer warm water word bygevoeg. Blare en takke word met seepwater behandel.
Aalbessies moet voldoen word aan die minimum reëls vir natmaak, verwerking, voer:
snoei word 2 keer per jaar uitgevoer;
natmaak word na behoefte uitgevoer;
voeding moet gereeld wees;
die losmaak van die grond word in die somer uitgevoer.
Snoeiwerk word in die lente of herfs uitgevoer. Die hoofdoelstellings van die herfsprosedure is die vorming van struike, asook die verwydering van ou takke wat die ontwikkeling belemmer. Lente snoei is 'n manier om aanpassings te maak.
Aandag! Geaffekteerde en siek takke word na snoei verbrand.
In gunstige groeitoestande, wanneer die lente en somer baie gereeld reën, moet aalbessies net 3 keer natgemaak word:
Oorvloedige water word uitgevoer gedurende die periode van ovariumvorming, aktiewe groei van groen blare. Hierdie tydperk val aan die einde van Mei-begin Junie.
Die tweede natmaak word tydens die aktiewe vorming van bessies uitgevoer.
Die derde keer is dit nodig om die bos te natmaak wanneer die oes geoes word.
Wat om te doen as die reën gereeld voorkom of as die weer droog is - dit is die vrae wat tuiniers besoek in geval van ongunstige weervoorspellings. Na swaar reën word aanbeveel om die grond met turf te bemes. Droogte benodig gereelde selfwatering.
Topversiering is gereeld, elke periode vereis 'n spesifieke benadering:
gedurende die groeiperiode moet struike met kalium, stikstof gevoed word;
vir die vorming van vrugte word dit met fosfate gevoer;
na die oes het die plant kaliumkunsmis nodig om die gebruikte kragte te herstel.
As die grond rondom die struik versadig word, word dit met suurstof versadig. Daarom word dit aanbeveel om hierdie prosedure minstens 3 keer gedurende die somer te doen. Korrekte, tydige voeding, noodsaaklike water, voorkoming van plaagbestryding help tuiniers om 'n goeie oes te laat groei.
Kyk die video: Microsoft Word Collaboration: How to Collaborate on Microsoft Word in Real Time (Mei 2022).