'n Christelike blik op die ANC-konferensie | Maroela Media
Die veelbesproke 54ste nasionale ANC-konferensie is voor die deur. Wat die uitkoms daarvan sal wees, is 'n raaisel. Verskillende scenario's word lewendig in die media bespreek. Menings wissel van 'n nuwe hoofstuk tot niks sal verander nie.
Gesels met Zimbabwiërs en jy kom agter dat 'n mens nie te gou opgewonde moet word nie. Mense het die fenomenale vermoë om teleur te stel.
Ná alles word die status quo maar weer gehandhaaf. Dit is altyd 'n moontlikheid. Ander gesigte, dieselfde storie.
Mnr. R was tot onlangs maar stil wanneer dit by ongerymdhede binne partygeledere gekom het. Sakebelange het soms swaarder geweeg as om die regte ding te doen. Tog is daar belowende geluide wat gemaak word.
Me. Z het nie veel vermag terwyl sy by die AU was nie, bowenal mag lojaliteite aan haar vorige liefde haar oordeelsvermoë beïnvloed.
Mag is 'n vreemde ding. Dit gaan na mense se kop toe en van beloftes kom daar weinig.
Maar die hoop beskaam nie. Mense het ook die vermoë om na die positiewe kant te verras. Ons het dit tog al almal beleef. Gegewe die regte omstandighede kom die mooiste soms na vore.
Mag dit so wees. Die toekoms sal ons leer.
Vanuit 'n Christelike perspektief is die Bybel baie duidelik daaroor dat 'n mens nie op mense moet vertrou nie.
So sê die Here: Daar rus 'n vloek op die mens wat sy vertroue in mense stel, wat sy krag soek by sterflike mense en van My af wegdraai.
God is 'n Rots wat van geen wankel weet nie.
Moenie skrik nie, moenie bang wees nie! Het Ek dit nie van lankal af aan julle verkondig, dit vir julle gesê nie? Julle is my getuies: is daar 'n God buiten My? Daar is geen ander Rots nie; Ek weet van geeneen nie.
Niemand wat sy vertroue op Hom stel, word teleurgestel nie.
Hy is gister, vandag en tot in alle ewigheid dieselfde.
Hy is ten volle betroubaar en geloofwaardig.
Daarom vertrou almal wat u Naam bely, op U, want U, Here, laat dié wat vra na u wil, nie in die steek nie.
Die dilemma is dat ons God se weë nie altyd, dalk selfs meermale, verstaan nie. Ons wil graag vir Hom voorskryf en verbeel ons dat ons al die antwoorde het.
"Dit is tog duidelik wat die aangewese weg is wat gevolg moet word. Hoe sukkel die Here (met respek gesê) dan so om aan die beweeg te kom? Dis ooglopend en vanselfsprekend."
Niemand is so slim soos die Here se kinders nie.
Tog laat die Here Hom nie voorsê nie en is gemaklik in sy soewereine alwetendheid. Wat Hy van ons vra, is om te bid en Hom met die uitkoms te vertrou.
Ai, as dit net makliker was om die Here te verstaan!
Job se vriende het 'n antwoord vir alles gehad. Job is skuldig en basta. Die antwoord is bekering. Net erken dat sonde die rede is en dan sal die omstandighede verander.
Job weet beter. Hy is verbasend oortuig van sy eie onskuld. Hy weet nie waarom die omstandighede hom tref nie, maar weet dat dit nie met sonde te doen het nie.
Daar is 'n dimensie waarop ons nie beslag kan lê nie. Dis die dimensie van God en sy op weg wees met hierdie wêreld, soos my geliefde prof. Heyns gesê het, van die proton na die eskaton, die begin na die einde.
– dat God uiteindelik alles en in almal sal wees (1 Kor 15:28).
– dat die koninkryk in sy volle heerlikheid sal deurbreek, dat elke knie sal buig en elke tong sal bely dat Jesus die Here is (Fil 2:10).
… sodat in die Naam van Jesus elkeen wat in die hemel en op die aarde en onder die aarde is, die knie sal buig.
Ons weet niks meer nie.
Ons hoef nie meer as dit te weet nie.
Beteken dit dat ons passief moet toekyk hoe dinge in hierdie wêreld gebeur, dat ons sonder gesag en invloed is, dat God doen wat Hy wil en basta?
Uiteraard nie. Om in die Gees te wandel beteken ook aktiewe deelname aan die koms van sy koninkryk.
Soms moet jy egter soos Josafat erken: Here, ons is teen die grond. Ons weet nie wat om te doen nie. Die bedreiging is veel meer as wat ons kan hanteer.
Doen slegs u wil, Heer, u wil met ons.
Omdat Hy leef, kan ek môre in die oë kyk, vrees ek nie die onbekende nie, weet ek dat alles meewerk, is geen stadsmuur vir my te hoog nie.
Puik en woordgetroue oordenking. Waardering.
Jannie, boul jy my nou uit! Ek verwag 'n soetsappige, maklike "Christelike" inset wat my net sal kwaadmaak. Ek kan egter geen fout vind met wat jy geskryf het nie- inteendeel. Die harde werklikhwid is dat ons God nie kan verstaan nie en dat Hy, om dit nou baie reguit te se, doen net wat Hy wil. Hy laat Hom nie voorskryf deur mense of menslike waardes of wense nie. Verskriklik! Tog ook baie gerusstellend- Hy is so, omdat Hy almagtig is! Baie moeilik, maar ook baie lekker om so 'n God te aanbid! Dankie vir hierdie artikel!
Moontlik is daar nog van ons wat die Gelofte van
16 Desember baie jare gelede nie Saterdag sal vergeet nie. En van ons dominees wat nie weggehol het na hul strandhuise nie, Sondag 'n woordjie daaroor aan hul eie gemeentes sal se, want ons Afrikaners is weer met ons karige verweer aangewese op ons Opperhoof alleen vir oorlewing in hierdie steeds wilde en woeste wereld waarin wilde diere die minste van ons bekommernis is…
Baie dankie vir hierdie meningstuk wat ook my gedagtes verwoord. Soms as ek bid, vra ek my Hemelse Vader om verskoning omdat ek Hom probeer voorskryf. Dan besef ek net weer Sy raadsplan is beter en groter as my wense. Hy is in beheer, al twyfel ons soms.