Ek was bevoorreg om aan 'n stil sterk vrou in die gemeenskap van Pierre van Ryneveld in Pretoria, erkenning te gee vir die manier wat sy haar lewe en haar mense om haar met soveel grasie hanteer, ondersteun en dra.
As 'n mens jou sielsgenoot verloor, soos sy, is dit seker een van die moeilikste lesse wat mens dan moet leer - om alleen te kan aangaan.
Hoe sy haar pad stap is vir my en almal 'n inspirasie.
Dankie Louise vir jou voorbeeld.
Dit maak nie saak hoe hard die lewe jou omslaan nie, wat saak maak, is dat jy weer opstaan,
en dit is die storie van Rita.
Sy is 'n besondere positiewe vrou - 'n voorbeeld vir ons almal en vir my.
Ek was bevoorreg om erkenning te kon gee aan 'n jong dame in Newcastle.
Wat my van haar opgeval het, is dat sy soveel vrede uitstraal - amper asof sy weet dat alles "fine" is, terwyl sy in haar rolstoel sit.
Toe ek met haar na die tyd gesels, sê sy vir my dat haar ma eintlik die erkenning toekom. Haar ma het na die tyd vir my gesê dat Trudie dit net so ongelooflik maklik maak vir almal met wie sy te doen het.
Haar positiwiteit tel net almal om haar op.
Met my optrede by Gelofte Skool het my hart uitgegaan nie hierdie besondere vrou wat haar man verloor het, maar hoe sy hierdie proses hanteer het sal julle in haar sorie wat sy self vertel, raaklees.
Sy is so 'n inspirasie vir vroue wat dieselfde pad as sy moet stap, omdat sy so 'n vrede en 'n sterkte uitleef in haar omstandighede - wat mens soveel hoop gee vir jou eie omstandighede.
Dankie Ansie vir jou voorbeeld. Dit was 'n voorreg om jou te ontmoet en dankie dat jy jou storie met ons deel.
Ek het vir Inge-Mari gevra of sy nie asseblief self haar storie vir ons sal stuur nie.
Ek was so beïndruk met hierdie vrou se stille sterkte en positiewe energie, ek kon dit sommer aanvoel.
Almal het na die tyd vir my gesê nadat ek erkenning aan haar gegee het, dat sy net 'n ongelooflike vrou is en dat hulle so bly is dat ons aan haar kon sê dankie vir haar voorbeeld wat sy lewe. Dit sê nogal iets van Inge-Mari.
Haar woorde aan my was dat die Here 'n pad met haar wou loop en dat daar 'n doel was met die woestynpad wat sy moes deurmaak. . .
Marna aan wie ek erkenning gegee het in Graaff Reinet vir haar moed en durf om nie te gaan lê nie - is op 'n staproete uit die bloute deur 'n buffel aangeval.
Dit is 'n traumatiese storie hoe sy moes veg vir haar lewe en haar herstel.
Marna vertel self vir ons haar storie.
Tydens Helene se geboorte was daar komplikasies wat haar oogsenuwees sowel as haar oogspiere beskadig het.
Haar ma het gesterf tydens die geboorteproses. Tien jaar gelede het Helene blind geword en het tans slegs 10% sig in albei haar oë.
Helene is 'n onderwyseres van beroep, maar moes in 1992 ophou skoolgee weens haar verswakte sig. . .
Hellen Keller het gesê: "dat die beste en die mooiste dinge in die lewe nie gesien en gehoor kan word nie, maar dit moet met die hart ervaar word."
Hierdie woorde laat my dink aan Susan Matthee. Susan is besig om haar visie heeltemal te verloor, maar tenspyte van haar omstandighede is daar 'n lig in haar oë en straal daar 'n positiwiteit uit haar hele wese.
Sy is vir my 'n inspirasie en ek glo vir baie ander ook.
Liewe Susan, dankie vir die voorreg om aan jou die erkenning te kon gee tydens my program in Oos Londen. Susan vertel self haar aangrypende verhaal, met sulke mooi beelde.
Ek het vir Hettie gevra om self haar verhaal te vertel. Ek wil egter net noem dat toe ek hierdie besondere vrou ontmoet het, het die stille sterkte in haar oë my getref - 'n wêreld van beleef wat ek nie eers kan begin verstaan nie.
Daar is 'n skrif in die bybel in 1 Tim 2 vers 7: "Die Here het nie vir ons 'n gees van vrees gegee nie, maar 'n gees van liefde, krag en selfbeheersing". Dit is wat ek by Hettie ervaar het, dit straal uit haar wese. Sy is 'n finominale mens wat jou laat stilstaan . . en laat dink. . .
Ek glo dat daar waarde daarin lê om ons stories met mekaar te deel. Nie net vir die persoon wat deel nie maar vir die van ons wat daarmee identifiseer.
Ek wil baie dankie sê aan Ronelle Ras, dat sy bereid is om haar storie van hoop te deel.
Ronelle met haar opvallende blou oë werk as sekretaresse by AGS Mbombela (Nelspruit). Niks staan vir haar hande verkeerd nie.
Ten spyte van 'n moeilike en soms traumatiese agtergrond hou sy haar gesin aan die lewe met integriteit en uitstekende harde werk.