Nege jaar oud: die begin van adolessensie? - Waardes - 2021
Soms as ouers vra ons die vraag af terwyl ons sien hoe ons kinders groei en hul manier van sien en reageer op die wêreld rondom hulle verander: Gaan my kind in die adolessensie? Uiteindelik is dit 'n moeilike vraag om te beantwoord, want dit hang af van elke kind en hul fisieke en geestelike ontwikkelingstempo.
WIE definieer adolessensie as die periode van menslike groei en ontwikkeling wat plaasvind na die kinderjare en voor volwassenheid, tussen 10 en 19 jaar. Dit is een van die belangrikste oorgangsfases in die mens se lewe, wat gekenmerk word deur 'n versnelde tempo van groei en verandering, wat slegs oortref word deur die babas.
Hierdie fase van groei en ontwikkeling word gekondisioneer deur verskillende biologiese prosesse. Die begin van puberteit is die oorgang van kinderjare tot tienerjare. Kan nege jaar dus die begin van adolessensie wees?
Ons kom al hoe meer voor dat ouers bang is vir hierdie stadium in hul kinders se lewens, en daar is soveel verskriklike verhale en mites rondom tienerjare dat ons begin bekommerd raak sodra ons dit vashou.
Daar is ouers wat op ses of sewe hul kinders reeds as 'voor-tieners' definieer. as hulle negatiewe gedrag by hulle waarneem, doen hulle drama of antwoord hulle sleg en dan per ongeluk Hulle begin hulle programmeer op die idee dat hierdie stadium, die tienerjare, wanneer dit aanbreek, 'n periode van oorlog sal wees en ongemak; sonder om te besef dat dit hulle is wat bepaal wat hulle van hulle verwag.
Daar is byvoorbeeld 'n paar spesialiste wat nege jaar as die "ouderdom van geen terugkeer" gedefinieer het (Ek dink eerlikwaar dat elke ouderdom sy sjarme het en dat geen een 'n weg terug het nie), aangesien kinders 'n paar gedrag begin toon wat die begin van die oorgang na adolessensie aandui wanneer hulle meer onafhanklik begin word en dinge bevraagteken wat hulle voorheen as vanselfsprekend aanvaar het , byvoorbeeld: dat ma en pa altyd alles weet, dat die reëls gevolg moet word, wat regverdig en onregverdig is, om belange te verander, ens.
Hierdie tydperk vind egter nie noodwendig op nege jaar plaas nie., (dit kan voor of dit kan wees, dit hang van elke kind af) verteenwoordig eenvoudig 'n nuwe stap in die geestelike en emosionele ontwikkeling van u kind, dat dit nie iets negatiefs, of nostalgies hoef te wees nie, en ook nie dat hy opgehou het om kind te wees nie; Dit is eerder die teken dat hy 'n ander stadium bereik het waar hulle gesprekke kan voer oor nuwe onderwerpe, waar u sal sien dat nuwe belangstellings by hom ontstaan, nuwe maniere van dink, bevraagteken en reageer op dit wat hom omring.
As hierdie veranderinge begin plaasvind, ongeag die ouderdom, moet ons nie paniekerig raak of aanneem dat hulle nie meer dinge sal geniet wat hulle tevore gelukkig gemaak het nie, maar moet ons die tyd neem om dit raak te sien, om dit in elke stadium te geniet, om te respekteer en te aanvaar dat sommige van u belange veranderNuwe vrae kom in en laat hulle geleidelik die toon aangee vir wat hulle van ons benodig.
As ons probeer om 'n bietjie minder bang te wees dat hulle grootword en die dag tot dag saam met hulle geniet, gefokus op die hede, sal ons in staat wees om al die veranderinge te ervaar wat hulle sal beleef, met hulle gesels oor baie nuwe onderwerpe, grappies, deel nuwe aktiwiteite, sien bietjie vir bietjie die tipe persoon wat hulle sal word en getuig eenvoudig hoe bietjie vir bietjie hulle plek in die wêreld vind.... En daardie ervaring is eenvoudig wonderlik!
U kan meer artikels lees soos Nege jaar oud: die begin van adolessensie?, in die kategorie Tienerverhoë op die terrein.