Master Candy Maker gearresteer vir die gebruik van sjokolade - Nuwe resepte
Master Candy Maker gearresteer vir die gebruik van sjokolade
'Willy Wonka' dwelmvervaardiger in Spanje gearresteer
'N Meester-nougatmaker in Spanje is gearresteer omdat hy sy sjokolade met dwelms gestik het.
Die polisie in Spanje sê dat hulle uiteindelik die 'Willy Wonka' van dwelms betrap het, nadat hulle 'n meester -nougat -vervaardiger opgespoor het wat met onwettige bestanddele soos hallusinogene sampioene en dagga gesukkel het.
Volgens The Local het die snoepmaker sjokolade saamgestel in die vorm van die helmteken van die Barcelona voetbalklub. Hulle het net soos gewone, sjokolade gelyk, behalwe dat hulle besaai was met dwelms, waaronder 'n mengsel sampioene en dagga.
Die nougat-vervaardiger is onlangs saam met agt ander mense gearresteer tydens 'n klopjag wat ook bewys lewer van kokaïen en spoed by die dwelm-/sjokolade-laboratorium, hoewel die polisie slegs 300 gram van die bedwelmde sjokolade op die perseel gevind het. Volgens die polisie het hulle ook byna $ 30 000 in kontant, 960 gram spoed, 500 gram kokaïen, twee motors, vier rekenaars en 22 selfone ontbloot.
Die polisie sê die nougatmaker is vandeesweek in hegtenis geneem en sal op 'n stadium in die toekoms voor 'n regter gaan.
Dit is die ware Maker's Diet-boek wat Jordan Rubin in 2004 geskryf het. Hy het onlangs hierdie, sy beste prestasie ooit, weer vrygestel met 'n nuwe pers omslag, maar die inhoud van die boek is identies en nog steeds die beste dieetprogram wat daar is ! Sommige van die produkte word egter gestaak of verander. Sien die produkte hieronder wat met The Maker's Diet werk, en sien die volgende "Instruksies vir die dieet van die maker" vir 'n volledige bespreking van wat u met die Maker's Diet moet neem.
Help u om u ideale gewig te bereik en te behou,
Die Makers -dieet versterk u immuunstelsel,
Help u om op u beste te lyk en te voel,
Die Maker's Diet optimaliseer u spysvertering,
Verbeter u bui en houding,
Die Makers -dieet sal u geestelike prestasie maksimeer,
Stabiliseer u bloedsuiker en insulienvlakke,
Die Maker's Diet sal inflammasie verminder.
As u gedink het dat u bestem is vir 'n lewe vol gewigsprobleme, lae energie en swak gesondheid, dink weer! Byna 65 persent van ons bevolking is oorgewig, met 27 persent wat as vetsugtig beskou word, feitlik elke siekte neem toe. Daar bestaan ​​geen twyfel dat ons huidige gesondheidskrisis direk verband hou met ons swak dieet- en leefstylkeuses, die voorvalle van kardiovaskulêre siektes, kanker en diabetes het die hoogte ingeskiet namate die inname van moderne voedsel toeneem, ons omgewing toenemend besoedel word en aktiwiteitsvlakke het afgeneem.
Daar is egter goeie nuus. Vandag se grootste wapen in die stryd om goeie gesondheid is dit: Gaan terug na die histories korrekte en wetenskaplik bewese gesondheidsprogram genaamd "The Maker's Diet". The Makers Diet, wat deur die stigter van Garden of Life, Jordan Rubin, geskryf is, deel die oudste, suksesvolste gesondheidsplan van die mensdom in 'n 40-dae, maklik om te volg dieet- en leefstylplan met meer as 100 heerlike resepte. The Maker's Diet, wat veel verder gaan as enige ander dieetplan, fokus nie net op die tipe en hoeveelheid voedsel wat 'n mens moet eet nie, maar leer ook die leser die ware belangrikheid van voedselgehalte en behoorlike voorbereiding.
Ander gesondheidsonderwerpe in The Maker's Diet sluit in die uiteindelike 40-dae-plan vir gesonde gewigsverlies, 'n kragtige ontgiftingsprogram, 'n oefenplan wat vir almal werk, 'n stelsel van gevorderde higiëne help om stres op die immuunstelsel te verminder en 'n beproefde plan om emosionele, geestelike en geestelike gesondheid te verseker. Die uitgebreide kopersgids van die Maker's Diet help om die raaiwerk uit gesonde inkopies te verwyder deur voedsel, produkte en dienste van meer as 250 vooraanstaande gesondheidsorganisasies te noem. Lees die verhale oor hoe sewe gewone mense hul gesondheid in eie hande geneem het en teruggeveg het om 'n lewe te herwin wat hulle nooit gedroom het dat hulle sou hê nie. Daar is selfs 'n hoofstuk in The Makers Diet wat 25 dinge bevat wat baie van ons elke dag doen in ons soeke na goeie gesondheid wat ons eintlik siek kan maak!
Die volgende is 'n uittreksel uit die nuwe boek van Jordan Rubin, Maker's Diet revolution:
Op die volgende bladsye van The Maker's Diet Revolution gaan ek uit op drie beginsels, of pilare, van Bybelse gesondheid. Hulle is:
1. Eet wat God vir kos geskep het.
2. Moenie God se ontwerp verander nie.
3. Moenie dat enige kos of drank u afgod word nie.
Die inspirasie vir hierdie drie beginsels kom van Rex Russell, M. D., skrywer van What the Bible Says About Healthy Living. Dr Russell was 'n mentor en 'n goeie vriend van my tot met sy dood in 2009. Die waarheid is dat die Bybel 'n definisie van voedsel en 'n definisie van vuilheid het. Dit word duidelik uiteengesit in Levitikus 11 en Deuteronomium 14, wat betrekking het op dierlike voedsel. Boonop is daar baie items in ons moderne dieet wat uitsluitlik bestaan ​​uit chemikalieë wat deur laboratorium gemaak is. Dit is duidelik nie deel van die Skepper se eetplan nie. God het egter - vir ons om te geniet - wonderlike kosse geskep wat wemel van voedingstowwe, voordelige verbindings en die lekkerste van alles.
Om God se ontwerp nie te verander nie, het te doen met hoe voedsel verbou, verbou, verwerk en berei word. Vir plantvoedsel verwys ek na wat ons doen voordat sade in die grond geplant word, terwyl die voedsel groei en nadat die kos geoes is.
Kom ons praat oor hoe kos in die veld begin. Die opkoms van Groot Landbou in die afgelope eeu beteken dat al hoe minder boere al hoe meer voedsel op groter en groter stukke grond verbou. Om oesopbrengste te verhoog en om hul oppervlakte optimaal te benut, plant grootskaalse boerdery sade wat geneties gemodifiseerde organismes (GMO's) bevat wat bestand is teen insekbesmetting.
As u van geneties gemodifiseerde voedsel gehoor het, maar nie weet wat dit is nie, moet u weet dat hierdie gewasse geneties gemanipuleer is volgens die nuutste molekulêre biologiese tegnieke. Met ander woorde, hierdie sade is in die laboratorium gewysig deur gene van een organisme af te neem en in 'n ander te plaas om dit hoër, groter, digter en meer bestand teen plae te laat word.
Die probleem is dat ons molekulêre ingenieurswese gebruik om genetiese inligting op 'n onnatuurlike manier oor die beskermende spesieversperring te dwing. Alhoewel die idee om plaagbestande plantspesies te skep lofwaardig is, is die probleem dat wetenskaplikes gene suksesvol bygevoeg het tot voedsel wat oorspronklik nie deel was van die voedsel se skepping nie, wat die DNA van die gewas verander.
Teen hierdie datum is hierdie mutasies wat deur die laboratorium geskep is, nie aan streng toetse op mense onderwerp nie, maar geneties gemodifiseerde voedsel is gekoppel aan giftige en allergiese reaksies wat siektes en onvrugbaarheid by vee veroorsaak, en daarom word dit as voedsel verbied. bestanddele in Europa en ander lande. Alhoewel ons nie wetenskaplike studies het wat aantoon hoe nadelig die kort- of langtermyn-gevolge sal wees nie, weet ons wel dat GMO-gewasse hoër vlakke van giftige onkruiddoders en plaagdoders benodig, wat direk in die voedsel wat u eet gaan, en reguit in jou maag en uiteindelik jou bloedstroom.
Kortom: GMO -voedsel bied geen voordele nie, slegs gesondheidsrisiko's. Maar as u soos die meeste mense is, stel u uself onbewustelik bloot aan hierdie oormatige gifstowwe wat in u kos ingesluip het. Hou op om vandag 'n slagoffer te wees. 'N Ander vorm om God se ontwerp te verander, is hibridisering, wat twee spesies uit dieselfde plantfamilie neem en hulle saam ent. In die dierewêreld sou ons dit selektiewe teling noem, maar in die plantwêreld skep u basies 'n nuwe spesie.
'N Uitstekende voorbeeld van hibridisering sou saadlose waatlemoene wees, wat in die laboratorium geskep is deur 'n Japannese wetenskaplike wat agtergekom het dat bestuiwende plante met 'n normale aanvulling van chromosome met 'n plant wat geneties gemodifiseer is met dubbel die aantal chromosome, 'n vrug sou produseer sonder sade . Wat meer is, is dat waatlemoenvlekke en elke ander konvensionele gewas aan plaagdoders en onkruiddoders blootgestel word aan insekte en plae wat die gewasse beskadig. Gewasdouervliegtuie doop gereeld gewasse met giftige chemikalieë, wat lei tot 'n minder gesonde voedselvoorraad. Boonop kan sintetiese bemesting wat gebruik word om die vrugbaarheid van die grond aan te vul, vinnige plantgroei stimuleer, maar dit bring onbedoelde gevolge mee. Hierdie kunsmis bestaan ​​uit stikstofsoute, wat min, indien enige, noodsaaklike minerale na die grond terugbring en eintlik wanbalanse in mikrovoedingstowwe veroorsaak. Die voedingswaarde van voedsel wat in ons gronde verbou word, het dus die afgelope honderd jaar aansienlik afgeneem.
Die eerste stap – rou kakao
Rou sjokolade word gemaak van kakaobone wat nog nooit gebraai is nie.
U sien, braai verander die molekulêre struktuur van kakaobone, verminder die ensieminhoud en verlaag die algehele voedingswaarde.
Ongelukkig word kommersiële kakao (en die sjokolade daarvan) gemaak van geroosterde kakaobone, tensy anders vermeld.
Hierdie resep bevat dus rou kakao eerder as gebraai. U sal 'n groot verskil tussen die twee opmerk.
Hier is die bestanddele (en hoeveelhede) wat u benodig om u eie rou sjokolade te maak.
1/2 koppie kakaobotter
1/2 koppie suiwer klapperolie
1/2 koppie (rou) organiese kakaopoeier
1/4 – 1/2 koppie agavesiroop vir versoening
(organiese heuning, stevia of rou rietsuiker is ook goed, of u hoef glad nie 'n versoeter te gebruik nie)
U sal nie 'n paar van hierdie bestanddele in u plaaslike kruidenierswinkel kan vind nie. Skakel dus 'n natuurlike voedselwinkel in u omgewing. En as dit misluk, kan u die bestanddele by Sunfood bestel.
Idees vir byvoegings
Die basiese beginsels hierbo vorm die basis van u resep.
As u dit egter 'n bietjie wil opjaag, is hier 'n paar idees vir wat u kan byvoeg.
lucuma poeier (versoeter, maak die sjokolade ook meer melksjokolade)
bessiepoeiers (bloubessie- en duindoornbessie op die foto)
pers mieliepoeier (hoë antioksidante)
fyngedrukte neute, amandels, sade
of enigiets anders waarvan jy hou!
Bespaar tot 30% op die beste voedingsopvoedingsprogram in die bedryf
Kry 'n dieper begrip van voeding, die gesag om dit af te lei en die vermoë om van hierdie kennis 'n florerende afrigtingspraktyk te maak.
Eet jy sjokolade, leef jy langer?
Die afgelope dekade of wat het Harold Schmitz, 'n seunsagtige en boekagtige voedselwetenskaplike, toesig gehou oor navorsing by Mars Inc., die wêreldwye voedselonderneming wat alles van Snickers -kroeë en Dove -sjokolade tot oom Ben ''s -rys en stamboomvoedsel vervaardig. Een oggend verlede jaar het Schmitz my ontmoet in die voorportaal van die Noord -Amerikaanse hoofkwartier van Mars, 'n uitgestrekte nywerheidskompleks op 'n besige pad net buite Hackettstown, NJ. die M & ampM ''s wat in die VSA verkoop word, word hier vervaardig - maar ook vir sy navorsingslaboratoriums. Ons het dit bereik nadat Schmitz my deur sekuriteitsdakke by die ingang gelei het, 'n reeks kantoor -suites met vloerbedekking en 'n doolhof van gepoleerde betongange wat dig was van die stowwerige, soet geur van kakao. Die geur word al hoe dieper en meer intens, totdat dit gelyk het asof dit ewe verby my neus en my keel en in my gedagtes insypel. Aan sjokoladestafies was al waaraan ek kon dink. "Dit kom ook in jou klere," het Schmitz vriendelik gesê toe ons stap. "Ons raak net gewoond daaraan."
Schmitz het die grootste deel van sy tyd op Mars deurgebring aan iets wat intern bekend staan ​​as die inisiatief van 'quothealthy chocolate', 'n duur ondersoek van 15 jaar na die molekulêre samestelling en voedingseffekte van kakao, een van die belangrikste bestanddele van sjokolade. Hierdie studies-wat eers deur tegnici van die onderneming en later deur Mars-gefinansierde akademici in die VSA, Europa en Australië gedoen is-het Mars aangespoor om aggressief patente na te gaan vir tientalle nuwe (en dikwels vreemde) metodes vir vervaardiging en inname. kakaoprodukte. Die bewerings wat by die Amerikaanse patent- en handelsmerkkantoor ingedien word, dat kakao gebruik kan word vir die handhawing van vaskulêre gesondheid, of as 'n & quotanti-plaatjie-terapie, & quot of & quotin tabletteringsamestellings en kapsule-vullingsamestellings, & quot lyk op die eerste oogopslag meer farmaseuties van aard as voedselverwant. Dit lyk beslis of hulle min te doen het met die daaglikse bekommernisse van 'n onderneming wat veral bekend is vir sy lekkergoed. En tog is Schmitz se missie om kakao en sjokolade, soos hy dit stel, te "uitvind" om smaak en gesondheidsvoordele te optimaliseer en dan Mars te help om geld in te haal.
Gelukkig vir Schmitz is tyd en geld geen doel op Mars nie. As 'n private korporasie - sonder twyfel onder die drie of vier grootste in die land, met 'n jaarlikse verkope van ongeveer $ 17 miljard - het Mars geen verpligting teenoor aandeelhouers nie en hoef hy nie sy larke te regverdig nie. Die jarelange en intense privaatkultuur van die onderneming het dit inderdaad tot die grootste raaisel van Amerika gemaak. Uit hoofde van beleid gee bestuurders nie onderhoude nie. Die kakao -navorsing van die onderneming het 'n mate van verwarring by sy mededingers ontlok, maar Mars - 'n eksentrieke Wonkalike -entiteit as daar ooit een was, wat effektief beheer word deur die half -vermoeide Mars -broers, Forrest, 73, John, 68 en hul suster , Jacqueline (65), wie se gesamentlike waarde onlangs op $ 30 miljard geraam is deur die tydskrif Forbes - gaan net oor sy wetenskaplike werk sonder pouse of kommentaar.
Onlangs het Mars egter die omhulsel begin afskil. Maatskappyverteenwoordigers het my 'n paar verduidelikings gegee waarom. Bestuurders van Mars glo blykbaar dat 'n minder duistere beeld hulle sal help om talent aan te trek; dieselfde bestuurders glo mekaar dat Mars moet reageer op verbruikers en toenemende eise om meer te weet oor die ondernemings van wie hulle produkte koop. Nie een van hierdie twee onthul egter presies wat die werklike motivering kan wees nie, dit is dat Mars op die punt staan ​​om iets nuuts en erg kompleks te begin verkoop, ten minste vanuit 'n bemarkingsoogpunt. Toe ek en Schmitz uiteindelik die Hackettstown -laboratoriums bereik, het hy vir my 'n wit jas en veiligheidsbril oorhandig en my binne geneem. Die laboratorium is vir my besoek van Mars -werknemers skoongemaak - ou gewoontes van geheimhouding sterf hard - behalwe vir een persoon: John Hammerstone, 'n kollega van Schmitz 's wat aan 'n tafel in die groot kamer gesit het, te midde van die harde neurie masjinerie, omring deur 'n hoop kakao -peule en flessies kakao. Toe ons by hom aansluit, begin Hammerstone met 'n kort handleiding oor die toekoms van sjokolade, soos Mars dit sien, 'n soort Cocoa 101.
Hammerstone het 'n geel kakao-peul, 'n vrug met 'n harde suurlemoen, op die tafel neergesit en met 'n hamer oopgeslaan. Daarna het hy verskeie groot sade - die sogenaamde boontjies - uit die pulp binne -in gehaal. Daarna het hy die vel van een saad geskil om die diep violet kleur daarvan te onthul. In 'n rou toestand soos hierdie is kakaobone uiters bitter en feitlik oneetbaar. Voordat hulle 'n sjokoladestafie binnedring, moet hulle 'n ingewikkelde roete volg wat in Afrika, Asië of Latyns -Amerika begin met die oes van kakaobome, die proses gaan voort met fermentasie en verkoop, gewoonlik aan groothandelaars soos Archer Daniels Midland of Cargill, en eindig met die braai, vervoer, maal en omskakeling daarvan in sjokolade -drank, wat weer in kakao en kakaobotter verpoeier kan word. Vervaardigers soos Mars en Hershey koop dan hierdie grondstowwe. Wat ons sjokolade noem, is in wese die hoogs verwerkte kombinasie van die kakaobotter, sjokolade -drank en soms kakao in poeiervorm wat van die boontjies afkomstig is, en wat dan gekombineer word met suiker, emulgatoren en (dikwels) melk.
Een byproduk van hierdie proses is dat die lekkergoed wat jy vandag eet 'n kombinasie van kakao uit drie verskillende kontinente kan insluit. 'N Ander is dat die tradisionele verwerkingsmetodes - veral fermentasie, gebraai en wat bekend staan ​​as "afbreek", wat die toevoeging van alkali tot 'n sagte geur is - die voedingstowwe, en veral die organiese verbindings wat as flavanole bekend staan, van die bone verwyder . Die meerderheid van die in die handel beskikbare donker- en melksjokolade bevat nie 'n beduidende hoeveelheid flavanole nie. Ook nie kommersieel beskikbare kakao nie. "Tien jaar gelede," het Hammerstone gesê, & quot; Dove bar het amper niks gehad nie. & quot
Die feit dat Mars die flavanol -vlakke in sy Dove -bars die afgelope paar jaar versnel het, was egter nie juis die punt van Hammerstone se demonstrasie nie. Oorweeg eerder die CocoaVia -kroeg, wat Mars verlede jaar bekendgestel het en tans via die internet verkoop word. Vir Mars is CocoaVia 'n probleemoplosser. Namate die kommer oor vetsug en koolhidrate in die kinderjare toegeneem het, het die groei in die verkope van lekkergoed en ander peuselkos merkbaar vertraag. Intussen het die mark vir funksionele voedsel, 'n breë kategorie wat alles insluit van kalsiumversterkte lemoensap tot cholesterolverlagende Benecol-smeer tot drinkbare aanvullings soos Ensure, jaarliks ​​met tot 14 persent toegeneem. Alhoewel Mars daarvan hou dat ons anders dink, kan sjokolade nooit as 'n funksionele voedsel dien nie, vanweë die hoë vetinhoud en die groot aantal kalorieë. Oor die algemeen het die algemene opvatting van kakao en sjokolade se gesondheidskenmerke eers 'n werklike harde wetenskap voorafgegaan, dat die wetenskap gestalte kry in grootskaalse, dubbelblinde eksperimente wat geloofwaardigheid verleen aan die idee dat flavanole baie werklike kardiovaskulêre voordele verleen . Tog maak Mars 'n weddenskap op flavanolryke kakao-'n hoofbestanddeel in CocoaVia, maar een wat meestal vry is van die ryk kakaobotter in sjokolade. "Hierdie kroegie verteenwoordig die hoogtepunt van baie navorsing," het Schmitz gesê en vir my 'n CocoaVia gegee. 'Maar dit is eintlik maar net die begin. Ons leer nog steeds, maar niemand hier bevraagteken die idee dat die geleentheid groot is nie. Dit is nou 'n volledige onderneming. Dit is nie net 'n skop vir navorsing en ontwikkeling nie. & Quot
Sodra die bemarkingsafdeling die verbruikersmark gereed ag - miskien binne die jaar - is Mars van voorneme om 'n nuwe reeks produkte te begin verkoop, waarskynlik 'n poeiermelk of kakaodrank wat, hoewel dit nie uitdruklik belowe om bloeddruk te verlaag nie, sê , of die bloedvloei verhoog ('n moontlike seën vir diegene wat aan vaskulêre siektes ly), sal nogtans ondersteun word deur 'n aantal komende studies wat 'n reeks moontlike en beduidende voordele vir die gesondheid in hierdie verband voorstel. En dit lyk asof Schmitz hoop dat kakao - of meer presies, sy kakao, wat beteken dat kakao verwerk volgens spesiale metodes van Mars, met uiters hoë flavanolvlakke - een van die sterkste en gewildste funksionele voedsel tot nog toe sal wees. geskep. Funksionele kakao het omstreeks 1990 by Mars begin, net nadat hekse '-besem, 'n swaminfeksie, die Brasiliaanse kakao-oes vernietig het. Destyds het bestuurders van Mars gewonder of die ontsluiting van die chemiese samestelling van kakaobone op een of ander manier kan lei tot die sintetiese herhaling van die boontjiesmaak, wat 'n mate van beskerming teen toekomstige landboukatastrofe bied. Teen die vroeë en middel 1990's, onthou Schmitz, twyfel hy en ander Mars-wetenskaplikes of hulle die kenmerkende (en hoogs komplekse) geurchemie van sjokolade kan naboots.
Schmitz was egter opgewonde oor berigte in die wetenskappers oor die voordele vir die gesondheid van antioksidante in groen tee en rooiwyn. Die flavanolverbindings wat hy in kakaobone ontleed het, het chemiese ooreenkomste met die verbindings waaroor hy in daardie studies gelees het. En onder sy leiding begin Mars met verskeie proefbuiseksperimente by die Hackettstown-laboratoriums om te sien of kakao 'n effek op die kardiovaskulêre stelsel het-veral op die endoteelselle wat binne-in bloedvate is. Schmitz het vroeg begin konsentreer op die vraag of kakao -flavanole die produksie van stikstofoksied en "ontspanning" hierdie voering kan stimuleer. Die verslapping van die endoteellaag lei tot beter bloedvloei. Die ontspanning, in eenvoudigste terme, is goed vir die kardiovaskulêre stelsel.
Toe navorsing van Mars bemoedigende resultate lewer, het Schmitz gesê dat hy weet dat as die onderneming se volgende stap - menslike toetse - oortuigende data oplewer, Mars die manier waarop sjokolade vir die afgelope eeu gemaak word, moet verander na bring 'n flavanolryke sjokolade na die mark. Teen die laat 1990's het verskillende wetenskaplikes op Mars presies dit gedoen en saam met produsente in Indonesië en Brasilië probeer kyk of hulle flavanolvlakke kan behou by die kakaobone en die oes- en verwerkingsfases, en hulle doel was om die regte soort te identifiseer kakaoboon (daar is 'n aantal genetiese variëteite) en om op 'n sagter, minimale fermentasie metode met 'n laer hitte te werk wat Mars eie kan maak. Die grootste struikelblok was smaak. Hammerstone, Schmitz en ander Mars-tegnici het daaraan gewerk om 'n flavanolryke kakao lekker te laat smaak-'n hoë standaard, aangesien flavanole bitterheid en skerpheid 'n jong wyn gee, 'het Hammerstone gesê. Uiteindelik beweer die onderneming dat meer as honderd Mars-werknemers regoor die wêreld gewerf is om 'n bemarkbare, flavanolryke kakao te verkoop wat konsekwent smaak. "Die aanvanklike resultate was baie ontmoedigend," het Schmitz gesê. Die kakao wat ons gemaak het, was selfs vir die laboratoriumpersoneel moeilik om te verstik. Daar was tye dat ons regtig gewonder het of dit moontlik is. & Quot
Maar teen 2000 het Mars 'n produk gehad wat goed genoeg was om in M ​​& ampM ''s en Dove bars te meng. (Die onderneming werk steeds aan die smaak van kakao en die verhoging van sy flavanolvlakke.) Mars het opgehou om 'n suiwer funksionele kakao of kakaodrank gedeeltelik uit te rol, het Schmitz verduidelik. Die onderneming het nog steeds nie die smaakchemie nie goed genoeg om 'n produk daar rondom te bou. Maar Mars was ook nie seker hoe sterk die saak vir die gevolge van kakao nog was nie. En u kan nie regtig 'n funksionele kos verkoop sonder die funksie nie. In sy onlangse geskiedenis het die Mars -onderneming 'n paar twyfelagtige en verleentheidswetenskappe gefinansier - veral in die vroeë 1990's, toe dit navorsing ondersteun wat gelei het tot 'n bewering dat sjokolade eintlik goed was vir jou tande. Dit het ook talle wettige navorsing geborg. Die afgelope dekade was 'n kenmerk van Mars ' se strategie vir openbare betrekkinge om te help met die skep van wetenskaplike studies (en gereeld verwante) wat die aantrekkingskrag van sy produkte en die aantrekkingskrag van die produkte verhoog. Dit is ook die geval met sy bemarkingsveldtog met 'n hoë flavanol-effek, wat moontlik soveel vooruitskouing en koste nodig gehad het as die oprigting van die kakao met hoë flavanol self. Van die begin af was Schmitz se doelwit om breë wetenskaplike geloofwaardigheid vir die projek na te streef. In die middel van 1990's het die onderneming op versoek van Schmitz 'n strategie onderneem om kontant en hoë-flavanol-kakao aan akademici te versprei. Die grootheid van Mars was byna uitsluitlik gerig op gerespekteerde, onafhanklike navorsers wat hul resultate in eweknie-geëvalueerde tydskrifte publiseer.
Hierdie belegging het eers in die laat 1990's vrugte afgewerp toe 'n studie deur Carl Keen, voorsitter van die voedingsafdeling aan die Universiteit van Kalifornië, Davis, berig dat die flavanole in kakao 'n gesonde, aspirienagtige effek op bloedplaatjies het. Terwyl Mars ten minste $ 800 000 bestee het aan die finansiering van Keen 's-studies, het Keen vir my gesê dat hy destyds of nou geen moeite gehad het om geld uit die privaatbedryf te gebruik nie, ondanks die moontlikheid dat dit vooroordeel sou wees as ander voedselondernemings soveel as Mars sou bestee aan studies, hy het gesê, die wetenskap van voeding kan nog baie verder wees. Volgens Keen's is die vroeë gegewens van die kakao-eksperimente wat deur Mars geborg is, so oortuigend dat dit kan lei tot 'n heroorweging van die verband tussen siekte en dieet. 'n Paar van die medisyne wat ons vandag het, is so kragtig dat dit onrealisties is om te dink dat voedsel dieselfde bloeddrukverlaging het as byvoorbeeld ACE -remmers, 'het Keen gesê, met verwysing na die algemeen voorgeskrewe medisyne om hipertensie te bekamp. . Maar ek wil aanvoer dat daar in die toekoms 'n aantal voedsel sal wees wat sal help om gesondheid te handhaaf, of saam met dwelms gebruik kan word, en dat dit voorkomend sal wees. 'Mars se kakao, het hy bygevoeg, wat baie ryker is as baie groen tee en rooiwyne in flavonoïede (die klas van natuurlik voorkomende verbindings wat flavanole insluit) is boaan sy lys.
Die nuutste studies van Norman Hollenberg, 'n professor aan die Harvard Medical School en 'n voormalige redakteur van The New England Journal of Medicine, het die verwagtinge van Keen 's verhoog. In 2003 publiseer Hollenberg en 'n assistent -professor, Naomi Fisher, 'n artikel in The Journal of Hypertension met presies die soort bewyse waaroor Schmitz gedroom het: kakao -flavanole stimuleer blykbaar die produksie van stikstofoksied in bloedvate, wat by hul proefpersone die die effek van ontspanning van die endoteel voering en verhoogde bloedvloei na die ledemate. Hollenberg en Fisher meen albei dat dit positiewe gevolge het vir diabete wat ly aan 'n verskeidenheid siektes wat gekoppel is aan swak sirkulasie. Hierdie maand versamel 'n artikel wat Hollenberg saam met Schmitz vir The British Journal of Cardiology geskryf het, die mees onlangse gegewens om die geval te versterk dat kakao -flavanole terapeutiese potensiaal kan hê vir diegene wat met verskillende kardiovaskulêre siektes ly.
Toe ek Hollenberg in Junie besoek, in sy gesellige boekekantoor, weggesteek op die grondvloer van die Brigham en Women's Hospital in Boston, het hy gesê dat hy nog meer aangemoedig is deur 'n loodsstudie wat hy 'n paar weke tevore afgesluit het. Die projek het gemeet of proefpersone wat 'n koppie kakao met hoë flavanol gedrink het, gemiddeld 'n verhoogde bloedvloei na die brein het, en deelnemers het 'n toename in bloedvloei van 33 persent aangeteken. Hollenberg noem die resultate en kwota 'n grand-slam home run. Hollenberg voeg by dat geen geneesmiddel op die mark doen wat kakao met hoë flavanol in sy aanvanklike studies gedoen het nie.
Hollenberg is, net soos Keen, nie skaam oor sy korporatiewe borgskap nie, maar het toegegee dat sy werk nie sonder Mars moontlik sou wees nie. In die vroeë 1990's ondersoek die Harvard-professor of sekere gene beskerming bied teen die aanvang van ouderdomsverwante hipertensie. In 'n paar uitgesoekte kulture regoor die wêreld - byvoorbeeld in dele van Nieu -Guinee en op die hooglande van China - toon mans en vroue konsekwent geen toename in bloeddruk namate hulle ouer word nie. 'N Paar jaar gelede het Hollenberg ook toevallig op 'n artikel afgekom wat in die veertigerjare deur 'n weermagchirurg in die Panamakanaalsone geskryf is en opgemerk het dat die Kuna -Indiane op die San Blas -eilande in Panama 'n uiters lae bloeddruk gehad het, en dat dit het nie geklim toe hulle ouer word nie. "Die Kuna het 'n paar dinge op die spel," het Hollenberg gesê. Hulle was naby en American Airlines vlieg direk van Boston na Panama City. Ek het nie baie geld gehad nie, maar ek het gereeld gereël. Die probleem was dat Hollenberg se eerste besoeke teleurstellend was. Hy het lae bloeddrukmetings vir die Kuna aangeteken, maar hy het min bewyse van 'n beskermende geen gevind. Toe eilandbewoners byvoorbeeld na die vasteland verhuis, het hul bloeddruk gestyg, wat genetiese beskerming behoort te voorkom. En tog val een ding op: die Kuna wat op die eilande woon, drink 'n aansienlike hoeveelheid plaaslik verboude, minimaal verwerkte, hoë-flavanol-kakao. Diegene wat op die vasteland woon, het dit nie gedoen nie.
Hollenberg het gou opgehou soek na beskermende gene en begin fokus op kakao. In die middel van die negentigerjare, met sy steun op, het 'n soektog na beursgeld hom 'n paar dae later na die American Cocoa Research Institute, 'n handelsorganisasie van banketbakkers, gebel. "Voordat ek dit geweet het," het Hollenberg gesê, "vlieg ek saam met Mars se prokureur na Panama om met die Panamese ministerie van gesondheid te vergader, sodat hulle toestemmingspapiere vir die studie kan onderteken." Mars het sedertdien die grootste deel van Hollenberg se projekte in Panama en Boston kos maklik meer as 'n miljoen dollar. Tog kan dit op die lange duur 'n onbelangrike bewys wees. In die eerste plek het Hollenberg, wat in die adviesrade van verskeie dwelmondernemings sit, die onderneming geadviseer omdat hy dit oorweeg om sy kakao -navorsing met 'n groot farmaseutiese onderneming te deel. (Mars het vir my gesê dat dit tans in gesprek is.) En Hollenberg was sterk om die idee om kakao as 'n funksionele voedsel te verkoop, voort te sit. Hy het vroeg gesê dat hy aan die topbestuurders van Mars gesê het: 'Weet u, ek dink nie die probleem is of daar 'n flavanolryke kakao vir menslike gebruik gemaak gaan word nie. Die probleem is, wie gaan voordeel trek uit u belegging? & Quot
Volgens Hollenberg is daar 'n fortuin op die spel. 'Dit is 'n mark van 'n miljard dollar, en u kan daarop wed,' het hy gesê. & quot Dit gaan op elke moeder se rak wees. En oor 'n jaar, as die nuus begin uitloop, gaan elke ou dit koop. & Quot Hy voeg by: "Ek dink dit is 'n langtermynstrategie. As 'n mens die skooldistrikte, wat vreeslik bekommerd is oor gemorskos, kan oorreed om vendingmasjiene in te sit om flavanolryke warm sjokolade en koue sjokolade te verskaf-wel, weet jy toevallig wie die meeste automate regoor die wêreld besit? & Quot Ek het toevallig geweet. Terwyl Hollenberg dinge ietwat oorbeklemtoon het, is Mars 'n groot speler in die vendingbedryf. Dit is nie net een van die toonaangewende verskaffers van elektroniese komponente in automate nie, maar dit is ook die beste onderneming in die verkoop van lekkergoed in vendingmasjiene. (Mars is slegs die tweede na Frito-Lay in die algehele verkoop van peuselkos by die masjiene.)
"Dit kan gebeur," het Hollenberg voortgegaan, skynbaar vermaak deur die fyn timmerwerk - tong in groef, tenon in mortise - van so 'n sakestrategie. & quot En om te dink dat Mars dit alles begin het sonder 'n produk in gedagte. Wie het geweet? & Quot Maar om 'n massa-gehoor 'n hoë-flavanol-kakao te verkoop, is byvoorbeeld geensins eenvoudig nie. Die mark is besaai met funksionele voedselmislukkings van groot, slim ondernemings soos Nestlé en Campbell's, wat gedink het dat hulle 'n topverkoper-jogurt of 'n bevrore aandete met gesondheidsorg-eienskappe kan ontwerp. Dit verklaar grotendeels die versigtigheid van Mars. Toe ek die afgelope somer 'n tweede keer die Hackettstown-hoofkwartier besoek, sit ek saam met Schmitz en Jim Cass, die vise-president van bemarking by Mars, wat 'n veldtog vir die komende reeks hoë-flavanolprodukte opgestel het. Cass het my meegedeel dat die onderneming met CocoaVia vir eers besluit het om die tralies direk te beperk tot verbruikers op die internet. Op hierdie manier kan Mars 'n databasis van kopers skep en selfs individueel kontak, om te verstaan ​​hoe hulle op die produk reageer en hoe groot die potensiële basis vir soortgelyke voedsel kan wees. Cass verduidelik: & quot; Dit is iets waaroor ons gepraat het - hoe ver kan hierdie gesondheidsvoordele strek? Na die kindermark? Kan wees. En ons wil dit miskien verstaan. Is dit net 'n mark vir boomers, of diegene wat 'n aktiewe lewe lei, of vir die welstandsoekers? Dit is waarom ons hierdie berekende leerbenadering volg voordat ons iets op 'n nasionale of veel groter basis doen. & Quot
Daar is egter ander struikelblokke wat niks met bemarking te doen het nie. Hollenberg se bevindings oor kakao-flavanol-hoewel dit hierdie somer effektief gedupliseer is deur Mary B. Engler, 'n nie-Mars-gefinansierde professor aan die Universiteit van Kalifornië, San Francisco-kan 'n deel van hul belofte verloor omdat hulle in groter meer betrokke proewe. Dan is daar die ongemaklike feit dat Mars in die eerste plek 'n lekkergoedmaker is. Soos Carl Keen, by U.C. Davis, stel dit: & quot As Mars 'n soort saponderneming was, sou dit baie makliker wees om hulle te bemark, maar hulle was in 'n moeilike posisie omdat hulle 'n lekkergoedonderneming was. Die bemarking hier is baie, baie moeiliker as as hulle 'n vrug of groente sou verkoop. & Quot; Schmitz het ook geen illusies oor wat voorlê nie. "Voeding is reeds omstrede," het hy gesê, "en jy kan jou voorstel dat sjokoladevoeding ongeveer 1000 keer meer kontroversieel is."
Dit is nie gerusstellend dat Mars onwillig lyk om 'n duidelike grens te trek tussen die maak van subtiele gesondheidseise vir sjokolade en die maak van volgehoue ​​gesondheidseise vir kakao nie. Of miskien is dit meer akkuraat om te sê dat Mars 'n duidelike streep trek en dan skynbaar oor sy kante trap, net soos 'n kunstige politikus. By albei my besoeke aan Hackettstown het bestuurders van Mars dit byvoorbeeld duidelik gemaak dat hulle dink dat dit onverantwoordelik is om te beweer dat hul navorsing op enige manier daarop dui dat die eet van meer van hul sjokolade goed is vir jou. Daarom vestig die onderneming nie die aandag daarop dat M&M nou meer flavanole as mededingende handelsmerke het nie. Die idee om 'n baie gesonde lekkergoed te stoot, veral vir kinders, is miskien een van die laaste taboes wat in die bemarkingswêreld oorgebly het. Terselfdertyd was bestuurders van Mars nie huiwerig om te beweer dat hul navorsing 'n positiewe voordeel veroorsaak het nie: dit kan die skuldgevoelens van die daaglikse sjokolade -gewoonte verminder, veral as die daaglikse gewoonte 'n donker duif van Dove bevat, wat vir volwasse verhemelte voorsiening maak en bevat ongeveer 150 milligram flavanole. Dit is moeilik om nie voor te stel dat 'n sustermerk, soos M&M, baat by dieselfde voordeel nie.
Vir advokate vir voedsel soos Marion Nestle, 'n professor in voeding aan die Universiteit van New York, grens dit aan die absurde. Nestle (wat nie verwant is aan die voedselonderneming nie) sê dat sy dink skuldgevoelens deel uitmaak van sjokolade se inherente aantrekkingskrag. wyn, okkerneute of bloubessies. "Alles is nie 'n gesondheidsvoedsel nie," het Nestle gesê. Of anders gestel: onverwerkte voedsel is gesondheidsvoedsel. As u eers met verwerkte voedsel begin, praat u van bemarking. Dit is eenvoudig en eenvoudig bemarking. & Quot Haar standpunt word weergegee deur verbruikersgroepe soos die Sentrum vir Wetenskap in Openbare Belang, wat Mars in die verlede gekritiseer het omdat hy gesondheidsaansprake op sjokolade gemaak het, en wat (in die algemeen sonder sukses) probeer het vestig aandag op twyfelagtige gesondheidseise, dikwels noukeurig en wetties verwoord, vir nuwe funksionele voedsel. "Wat gebeur het, is dat ons van feitlik geen gesondheidseise op etikette na 'n gratis-vir-almal gegaan het waar ondernemings byna alles kan sê wat hulle wil, met byna geen bewyse nie," het Bonnie Liebman, voedingsdirekteur van die sentrum, gesê. Dit het so geword dat verbruikers nie die voedsel kan identifiseer wat werklik voordelig kan wees nie. Die algemene neiging is goeie nuus vir die bedryf en nie goeie nuus vir die verbruiker nie. die voorstel, & quot; Wees elke dag goed vir u hart. & quot En op Mars het Cass en Schmitz opgemerk dat hulle ook op die oomblik nie te veel dink oor wat in die funksionele voedselmark is nie. Beide mans het gesê dat hulle die wetenskap oor hul kakao so belowend beskou vir verbruikers en dat die produk so natuurlik en onvervalst is, dat hulle dit nie wil vergelyk met enigiets wat tans beskikbaar is nie, miskien met die uitsondering van rooiwyn wat in gewildheid ontplof het. vroeë 1990's nadat verskeie studies moontlike gesondheidsvoordele aan die lig gebring het. Die nuwigheid van wat Mars doen, en die feit dat dit 'n voedselprodusent is en nie 'n dwelmvervaardiger nie, maak dit egter moeilik om te weet waar om op die onderneming te kom. As die flavanol -navorsing uithou, juig u 'n reuse multinasionale korporasie toe wat waarskynlik tientalle miljoene bestee het in 'n poging om '' te kapitaliseer '' (soos Jim Cass dit stel) op 'n produk wat kan help om 'n leidende oorsaak van sterftes in Amerika die hoof te bied? Of twyfel u eerder oor die bedoeling daarvan - en ook die produkte - omdat Mars net omgee vir die vetmaak daarvan?
Hollenberg is byvoorbeeld nie verbaas oor hoe diep die onderneming en die wetenskap ineengestrengel is nie. In sy kantoor in Boston het hy my vertel dat hy jare tevore aan die span gewerk het wat die gevolge van ACE-remmers begin ondersoek het-'n eenmalige ervaring wat hy altyd gedink het totdat hy sy flavanol-resultate begin kry het n Paar jaar gelede. "Dit is groot nuus," het hy gesê, "vanuit die oogpunt van die toekoms van kardiovaskulêre medisyne - dink ons. Maar daar sal miljoene dollars belê moet word om ons te kan omskakel in ons kennis. ' & quot Die belangstelling in duur kakaostudies sal beslis afneem sodra dit 'n reeks produkte skep en 'n portefeulje sterk wetenskaplike studies saamgestel het. Dit sou net sin maak, erken Hollenberg met 'n skouerophaling. Hy het ook bespiegel dat die dag waarop Mars aanbeweeg, dalk nie so ver is nie.
Hollenberg het my toe na die laboratorium langs sy kantoor geneem en 'n assistent gevra om vir my 'n koppie eksperimentele hoë-flavanol-kakao te maak-die soort waarmee Mars steeds as 'n kommersiële produk besig is, sê hy. Ek het pas die grafieke gesien van onderdane van Hollenberg wat gereageer het op die drank (wat ongeveer 500 milligram flavanole bevat) met 'n massiewe toename in bloedvloei na hul brein, sommige met soveel as 40 persent. Ek het 'n voorsmakie gekry. Sover ek kon agterkom, was daar min fisieke reaksies, ek was meer waaksaam na 'n paar slukkies, 'n simptoom wat moontlik aan die kafeïen toegeskryf kan word ('n fraksie van wat in 'n koppie koffie is), of waarskynlik die lewendigheid van sy geur. Die smaak is meer soortgelyk aan 'n donker, vrugtige, effens bitter sjokolade.
"Nou, is dit nie so erg nie?" vra Hollenberg.
En dit was nie nodig nie, ek moes erken. Glad nie sleg nie. Dan praat ons net oor die smaak. Die moeiliker vraag was hoe goed dit is.
Jon Gertner is 'n bydraende skrywer vir die tydskrif. Hy het onlangs oor Whole Foods Market geskryf.
Moenie slaap nie.
U ken die ooreenkoms. Daar is dinge om te doen. En dit sal nie gedoen word tensy jy wakker is nie.
U ken die ooreenkoms. Daar is dinge om te doen. En dit word nie gedoen tensy u wakker is nie.
Verlede herfs het die kosskrywer Laurie Wolf my genooi na 'n ete by haar huis. Dit beloof om 'n meesterklas in rustieke vermaaklikheid te wees. Wolf woon in 'n drywende huis aan die Willamette -rivier, net suid van Portland, Oregon. As sy mense oor het, het sy vir my gesê, het sy 'n paar reëls vir haarself. Eerstens, 'moet soveel moontlik vooraf gedoen word'. Sy gaan so ver dat sy die vorige aand die tafel gedek het en dien opdienbordjies met plaknote wat die inhoud toewys. Kontroleer vervolgens die dieetvereistes van u gaste. Deesdae het almal 'n gesondheidsorg of 'n voedselallergie, en sy sê: 'Ek probeer altyd grootliks daaraan voldoen.' Sommige van Wolf se aanbevelings is meer esoteries. Byvoorbeeld: "Begin met 'n sativa en eindig met 'n indikasie." Dit geld slegs vir Wolf se kundigheidsgebied: dagga -eetgoed.
Wolf word soms die Martha Stewart van eetgoed genoem. Die benaming het iets te danke aan oppervlakkige ooreenkomste. Op twee en sestig lyk Wolf soos 'n krakerige weergawe van die huislike ikoon: sy het 'n ruim figuur, grys hare en 'n bril, en sy dra los linne-uitrustings, gewoonlik met Crocs. Maar die benaming verwys ook na haar rol as opvoeder, wat mense leer hoe om die beste met dagga te kook. Sy is die outeur of mede-outeur van verskeie kookboeke, waaronder 'Herb', wat 'die kuns en wetenskap van kook met cannabis' wil verhef en 'The Medical Marijuana Dispensary', met strelende geregte, soos gevulde patat, sal jou stenig. Haar resepte verskyn in al die groot cannabis -publikasies: High Times, Dope, en Kultuur, sowel as die Cannabist, 'n Denver Post 'N Webwerf gewy aan die bloeiende wettige dagga-industrie. Daar kan u haar instruksievideo's kyk oor die maak van lekkernye soos die romerige Mama Leone-sop op hoenderbasis. ('Hierdie sop is die moeite werd onkruid.")
Oregon, waar Wolf woon, het dagga vir ontspanning gewettig in 2014. Nog vier state het die afgelope herfs se verkiesing gevolg: Kalifornië, Massachusetts, Nevada en Maine. Meer as twintig persent van die Amerikaners woon nou in state waar ontspanningsonkruid wettig is. President Trump se aanstelling vir prokureur -generaal, Jeff Sessions, is 'n teenstander van dagga en word algemeen beskou as 'n bedreiging vir die bedryf. Maar op lang termyn, beweer voorstanders, is die land op pad na wettiging. (Verlede week het die premier van Kanada 'n wetsontwerp onthul wat na verwagting sal goedgekeur word, en dat wettige ontspanning van dagga in daardie land gewettig word.) Amy Margolis, Wolf se prokureur en een van Oregon se voorste advokate vir cannabis, het gesê: 'Ek dink ons ​​sien baie vinnige seeverandering in die manier waarop mense die veiligheid van cannabisgebruik en die wettigingsproses waarneem. Daar is ander kwessies wat dieselfde baan gevolg het, soos gay -regte - ewe skielik sien jy die skakelaar draai. "
Volgens die Arcview Group, 'n marknavorsingsfirma, het die wettige dagga-onderneming in Kanada en die Verenigde State verlede jaar byna sewe miljard dollar verkoop. Arcview skat dat die bedryf sal groei tot meer as twee-en-twintig miljard dollar teen 2020. Hierdie winste het innovasie meegebring. Cannabis kan nou verdamp, onder die tong geabsorbeer word of in 'n hiperkonsentreerde vorm gerook word, 'n proses wat bekend staan ​​as 'dabbing'. Eetgoed-'n kategorie wat vroeër begin en eindig met die beendroogte brownie, bedien in 'n koshuiskamer-ondergaan 'n besonder merkbare omwenteling. Die fynere apteke in Boulder verkoop nou lekkergoed wat deur cannabis gevul is, asemspray, spritzers en hartige kosse, van spek tot gerookte salm. In Los Angeles betaal opwinders soveel as vyfhonderd dollar per kop om 'n kannabis-sjef vir meerderheidsmaaltye te bedien, en kombineer verskillende kannabis-variëteite met hul kulinêre aanvullings (erfstuk-tamatie-bisque met 'n suurlemoensuur, byvoorbeeld).
Dit alles het 'n nuwe kategorie cannabisgebruiker opgelewer: mense wat dit vir die eerste keer probeer, om te sien waaroor die bohaai gaan, of om terug te kom na 'n dekades lange onderbreking. Sakelui sien 'n toekoms waarin cannabis deel uitmaak van 'n funksionele, selfs ambisieuse lewensstyl. Soos Julia Child wat Amerikaners aan die Franse kookkuns voorstel, dien Wolf ook as 'n gids en as 'n ambassadeur vir hierdie wêreld. Sy was jare lank 'n sjef en 'n voedselredakteur, en staan ​​uit as 'n bron van betroubare inligting in 'n ontluikende bedryf sonder betroubare kook- en doseermetodes. Ricardo Baca, die stigterredakteur van die Cannabist, het vir my gesê: "Laurie verteenwoordig 'n stem in die kos-en-cannabis-ruimte wat vertrou kan word." Haar rubrieke is vol wêreldwye bestanddele en weelderige kosfotografie wat bedoel is om te lok wat sy noem "die CB2- en West Elm -skare." Haar boeke lyk miskien nie op die rak langs die nuutste boek uit die Barefoot Contessa of Yotam Ottolenghi nie. Evan Senn, die redakteur van die Kalifornië-gebaseerde cannabis-tydskrif Kultuur, het vir my gesê dat eetgerei steeds meer die teikengehoor vir pot is. 'Ek hou daarvan om wyn te drink, en ek is nogal 'n snob daaroor,' het sy gesê. 'Ek gaan nie Franzia uit 'n kartondoos drink nie. Ek gaan 'n lekker bottel Pinot Noir koop en dit deurlug en geniet. Ek het dieselfde benadering tot eetgoed. "
Toe ek by Wolf se huis kom vir aandete, was sy besig om in die kombuis rond te sit. Die res van die Wolf -gesin - wat ook 'n soort professionele ondersteuningspan is - het in die sitkamer saamgedrom. Laurie se man, Bruce, is 'n kommersiële fotograaf wat al die foto's neem vir sy vrou se rubrieke. Hul volwasse seun, Nick, werk by 'n opvoedingsonderneming, maar sy vrou, Mary, 'n twee-en-dertigjarige Oklahoman, is Wolf se sakevennoot. Sy help met die bestuur van hul gebak, wat 'n reeks eetgoed verkoop onder die naam Laurie & MaryJane. Bruce het 'n grap gemaak oor die familieonderneming: "Hulle noem ons die Wolf Cartel."
Die aand se feesvieringe was besonders, in 'n soort. Dop, 'n tydskrif "cannabis lifestyle", het sy jaarlikse Oregon Dope Cup in Portland aangebied. Die geleentheid is een van vele wat die Oscars van die wettige cannabisbedryf wil wees. Laurie en MaryJane het tydens die vorige Dope Cup, in Seattle, 'n beste eetbare trofee gewen vir sy smaaklike neute. Verlede jaar het die maatskappy ingestem om 'n eetbare ete vir die tydskrif se gaste, insluitend die beoordelaars van die beker, wat van Colorado af ingevlieg het, aan te bied.
Wolf het my 'n voorsmakie van die ete gegee: Marbella-vrye hoender Marbella en koeskoes, gekombineer met ingelegde kante en voorgeregte. Die skottelgoed was op 'n skinkbord neergesit. Langs elkeen was 'n kaart met die sterkte wat in kalligrafie aangedui is: "Gevulde sampioene, 5 mg THC elk." (Vyf milligram tetrahydrocannabinol is ongeveer die ekwivalent van 'n paar blare uit 'n gewrig.) Die geheim om met cannabis te kook, is vet. THC, die belangrikste psigo -aktiewe bestanddeel, bind aan vetmolekules wanneer dit verhit word. Daar is hoë-tegnologie maniere om dit te doen, maar Wolf doen dit verkieslik "op die outydse manier, met goeie botter en goeie olie." Haar kookboeke begin altyd met resepte vir wat sy noem canna-butter en canna-oil.
Wolf het 'n Mason -pot met olyfolie uit 'n rak gehaal en my aangemoedig om dit te ruik. Dit het 'n kragtige groen geur. 'Olyfolie trek pragtig in,' het sy gesê. "Dit is baie aards." 'N Kruik met ingelegde canola -olie ruik daarenteen na bongwater. Wolf het die ingelegde olyfolie gebruik om die gevulde sampioene sowel as 'n spinasie -tert te maak. Diegene wat nog meer onkruid wil hê, kan hul kos verslind met 'n ingelegde fetasous gemaak met olyfolie, knoffel, pietersielie en rooi ui. 'Sterk geure help om die smaak te verberg,' het Wolf gesê. 'Dit is 'n uitdaging om te voorkom dat die kos soos cannabis proe. Dit is waarskynlik die moeilikste ding om eetgoed te maak. " Nagereg was 'n "ligte ingedampte" aarbei -kleinigheid in 'n groot glasbak. Vir verhemelte was daar bevrore druiwe - 'n ou bystand vir Wolf. 'Dit is wonderlik as mense gestenig word,' het sy verduidelik.
Die gaste het begin aankom. Zach Phillips, die direkteur van die staat Oregon van Dop, begroet Wolf met 'n drukkie, net soos Amy Margolis. 'Ek is nie regtig 'n eter, "Sê Margolis en trek haar jas uit.
'OK,' sê Wolf. "Verkies u gewrigte?"
Margolis knik. 'Gewrigte, vape penne. Ek hou baie van die pleister. " Sy het uitgebrei: 'Dit is soos 'n NicoDerm -pleister.' Margolis dra dit om haar nek wat haar ma dit gebruik vir isjias.
Daarna volg die beoordelaars van die Dope Cup: Max Montrose, Jeff Greenswag en Jim Nathanson. Hulle werk vir 'n uitrusting in Colorado, die Trichome Institute, vernoem na die klein kristalagtige hare wat dagga-knoppe en blare bedek. Wolf het hulle na die sitkamer gebring, waar rookmateriaal op die koffietafel gelê is, waaronder vyf blikke met marihuana -stamme van 'n plaaslike produsent genaamd 7 Points Oregon. 'Ons het 'n vulkaan' - 'n tipe verdamper - 'opgestel en nog 'n paar dinge,' het sy gesê.
Montrose, 'n bebaarde rooikop met 'n bril en 'n professorale lug, gaan sit voor die vaporizer. Die dagga-industrie, as 'n voormalige swartmarkonderneming, het steeds nie die beheerliggame en instellings van, byvoorbeeld, die wynwêreld nie, 'n situasie wat die Trichome-instituut hoop om te herstel. 'Die meeste kannabisbekers is net 'n volslae kak,' het Montrose gesê. "Daar is geen standaard vir wie gekwalifiseer is om te beoordeel, wat die platform is en hoe u die kwaliteit van cannabis kwantifiseer nie." Hy en sy vennote het 'n 'sommelier -program vir dagga' ontwikkel om mense te leer om plante te klassifiseer volgens hul strukture en volgens verbindings wat geur produseer, terpenen genoem, eerder as deur stamname. 'In elke cannabismonster is daar eintlik sestig tot honderd verskillende soorte cannabinoïede, tweehonderd verskillende soorte terpenen en, soos 'n dosyn flavonoïede,' het hy gesê. 'Die verhoudingskombinasie laat jou voel wat jy voel.' Die instituut het 'n interne slimfoon-app geskep om onkruid te help gradeer, en die drie mans het die dag daaraan bestee om die inskrywings in die Dope Cup-kompetisie te beoordeel. 'Ons kyk na die trichome, die rypheid, die spoelfaktor, die colastrukture, die styl en die stigma,' het hy gesê met verwysing na verskillende biologiese kenmerke van die plant. 'Alles wat heeltemal nugter is, word gedoen.'
Wolf snak na haar asem. 'Beteken dit dat u dit nie rook nie?' sy het gevra.
'O, ons sal,' het Montrose gesê en verduidelik dat die verbruikskwaliteit later beoordeel sal word, maar dat dit noodsaaklik is om eers die plante te ondersoek. 'Sommige van die cannabis waarna ons vandag gekyk het, dit het gelyk asof dit uit hierdie wêreld, verregaande, u sal wegwaai. En jy plaas dit onder die mikroskoop en dit is vol weefsels en goggas en spinnekoppe, fekale materiaal, eksoskeletons! "
"O, ja. Daar is baie meer onkruid as wat daar cannabis van hoë gehalte is. "Die eetbare gedeelte van die aand het begin. In die eetkamer draai die gesprek onvermydelik oor die onderwerp van die Tye rubriekskrywer Maureen Dowd, wat in 2014, kort nadat die eerste gelisensieerde cannabis -kleinhandelaars oopgemaak het, na Denver gereis het en 'n cannabis -sjokoladestafie gekoop het. Terug in haar hotelkamer het sy 'n deel van die kroeg geëet, en toe sy niks voel nie, eet sy nog 'n bietjie. Sy beskryf wat daarna gebeur het in die rubriek van die week:
Ek voel hoe 'n eng rilling deur my liggaam en brein gaan. Ek het skaars van die lessenaar tot by die bed gekom, waar ek vir die volgende agt ure in 'n hallusinerende toestand opgekrul lê. Ek was dors, maar kon nie beweeg om water te kry nie. Of selfs die ligte afskakel. Ek was hygend en paranoïes, seker dat wanneer die kamerbediener klop en ek nie antwoord nie, hy die polisie sou bel. . . .
Dowd het later verneem dat sy die staaf in sestien gedeeltes moes gesny het. Die kolom het skokgolwe deur die bedryf gestuur. Wolf was nog steeds woedend daaroor. "Dit was 'n skande!" sy het gese. 'Dit is asof iemand u 'n bietjie wodka aanbied en sê:' Neem net 'n skoot ', en in plaas daarvan drink u die hele bottel.
Die rubriek het nietemin 'n gevaar vir eetbare eetgoed veroorsaak: te veel eet kan lei tot 'n vreeslike ervaring. Simptome sluit in hallusinasies, paniekaanvalle en paranoia. Boonop kan die reaksie van verskillende individue op 'n gegewe hoeveelheid cannabis baie wissel. Hulle word beïnvloed deur verdraagsaamheidsvlakke, maar ook deur geslag, ouderdom, genetika en selfs wat die persoon daardie dag geëet het. Wolf het erken dat dit die idee van verantwoordelike dosering bemoeilik. 'Klein mense kan 'n tweehonderd-milligram squib eet'-'n kragtige lekkergoed-'en hulle voel dit skaars. Dan is daar driehonderd pond mans wat een van ons brownies eet, wat 'n THC-dosis van vyf tot tien milligram het, en dit vee dit uit. " Aangesien die gevolge van eetgoed lank neem om in te spring - gemiddeld dertig minute tot twee uur lank - is dit vir beginners maklik om te veel te geniet, wat lei tot gruwelverhale in die lyn van dié wat beskryf word in 'n tweet deur die komediant Bill Dixon:
Nie hoog nie.
Nog steeds nie hoog nie.
Ry my asseblief na die noodkamer.
Dit is byna onmoontlik om 'n dodelike hoeveelheid dagga in te neem. Maar mense kan gevaarlike dinge doen terwyl hulle onder die invloed is. In 'n berugte geval, in 2014, het 'n negentienjarige man van 'n dak in Denver gespring nadat hy 'n snoepgoed geëet het wat vriende hom gegee het. Hierdie en ander gebeurtenisse het die staat Colorado aangespoor om 'n veldtog met die naam 'Good to Know' te voer, wat gerig is op toeriste en ander wat Andrew Freedman, destydse direkteur van dagga -koördinasie, 'die dagga naïef' genoem het. Die Dowd-rubriek "was ons bes moontlike veldtog vir openbare opvoeding" oor die gevare van te veel verbruik, het Freedman aan my gesê. Die staat het sedertdien sy verpakkingsreëls verander en verplig om produkte soos sjokoladestafies in duidelik gemerkte dosisse van tien milligram te verdeel.
Wolf bepleit 'n versigtige benadering. 'Ons filosofie is' less is more ',' het sy gesê. 'Ontdek die kleinste bietjie cannabis wat u op 'n goeie plek sal bring en begin daarmee.' Die Trichome -ouens was dit eens. 'Cannabis -opvoeding is oor die algemeen die belangrikste ding in hierdie bedryf!' Sê Montrose vroom. Hy het gepraat oor 'n 'nommer', net soos 'n slaapnommerbed. 'Ek is 'n man van tagtig milligram. Ek ken my eetbare verdraagsaamheid, want ek het dit so presies ingeskakel, "het hy gesê. 'Ek weet dat as ek 'n baie aangename ervaring, 'n ontspannende, pynstillende ervaring wil hê, tagtig milligram perfek vir my is. As ek wil gaan slaap? Honderd en twintig milligram. As ek wil aanhou werk? Vyftien milligram. "
'Ek sou sê ek is 'n tiener,' het Wolf gesê. Sy het net een eetbare ramp gehad. Vier jaar gelede, in haar nuwelingfase, het sy en 'n vriend te veel cannabis voor 'n Halloween -partytjie gedrink. Sy het uiteindelik 'n partytjieganger wat as 'n dokter geklee was, aangekla en uitgevra oor 'n klomp mediese probleme. 'Dit was absoluut verwoestend,' het sy gesê. 'Ek het vergeet dat dit 'n kostuumpartytjie was.' Sy het ook komplikasies met LSD gehad, waarvan sy ons aan tafel vertel het. 'Toe ek een keer struikel, het ek 'n kaneelkers geëet,' het sy gesê. Sy het gedink dis kaneelroosterbrood.
Nathanson, een van die beoordelaars, steek 'n gevulde sampioen in sy mond en kreun van plesier. "Hoe het jy hierdie sampioene gemaak?" vra hy vir Wolf.
Sy kyk vasbeslote na hom.
"Jammer!" sy het gese. "Ek is 'n bietjie hoog."
Montrose was besig om 'n bevrore druif te verslind. "Dit is so-o-o goed!"
Wolf, die jongste van twee kinders, het grootgeword in Riverdale, 'n welgestelde woonbuurt in die Bronx. Haar ma, 'n onderwyseres, kan 'uiters gespanne' wees, het sy vir my gesê. Haar pa, 'n tandarts, het woede probleme gehad. Daar was 'n tekort aan goeie kos, net soos die lekkerte. 'As ek terugkyk, besef ek dat my ouers glad nie tevrede was met mekaar nie,' het sy gesê. Sy woon destyds Calhoun, destyds 'n meisieskool, in Manhattan by.Op 'n dag het 'n administrateur gebel om haar ouers in kennis te stel dat daar vermoed word dat verskeie meisies dagga gerook het. Haar ma het met reg geraai dat Laurie een van hulle was. 'Ek het by die huis gekom om haar histeries te sien huil,' het Wolf gesê. 'Sy het gesê:' Hoe het ek verkeerd gegaan? Jy is 'n verslaafde! U het ons in die steek gelaat! '"
Wolf het by vriende se huise en op vakansies oor kos geleer, waar daar pitstops was vir lekkernye langs die pad, soos gebakte appeltert. Na die universiteit, in N.Y.U., het sy 'n spysenieringsonderneming bedryf en daarna aan die Culinary Institute of America gestudeer, waar haar bynaam Noodles was. Sy het in verskeie restaurante in Manhattan gewerk, waaronder die River Café en 'n klein Upper East Side -plek genaamd die Wine Bistro. In 1980 ontmoet sy Bruce, wat haar aan die styl van kos toevoeg, die kuns om kos voor te berei vir fotosessies. Sy het vryskut tydskrifwerk begin doen, resepte geskryf vir Self, New York, en Mademoiselle, toe na die ouerskapstydskrif verhuis Kind, waar sy negentien jaar lank 'n maandelikse rubriek oor gesinsvriendelike resepte geskryf het.
Wolf se eie kinderopvoeding is bemoeilik deur gesondheidskwessies. Eendag in die vroeë tagtigerjare, nie lank nadat sy haar eerste baba gehad het nie, was sy by Barneys, besig om saam met 'n vriendin te gaan koop toe sy duiselig begin voel. Sy het ure later by die huis wakker geword. "Ek kon niks onthou nie." (Sy was flou op die vloer van die stropdasafdeling, en die vriendin het haar in 'n kajuit huis toe geneem.) Verskrik sien sy 'n dokter wat vasstel dat sy 'n aanval gekry het. Sy het 'n diagnose van epilepsie gekry en begin met die anti-konvulsiewe Tegretol. Dit beheer die aanvalle, maar laat haar met onaangename newe -effekte: naarheid, hoofpyn, uitputting. Sy het probeer om vir 'n tweede keer swanger te raak en het gereeld van die middel afgestap, wat tot sewe of agt aanvalle per week gelei het.
'Ek hou van sy styl. Hy laat dit soos 'n ongeluk lyk. "
In 2007, Kind gevou. Die Wolfs het besluit om na Oregon te verhuis, op soek na 'n verandering van pas. Laurie was besig met 'n kookboek, "Portland, Oregon Chef's Table", waarvoor sy resepte van plaaslike sjefs versamel het. Eendag, toe sy haar motor laat herstel, het sy 'n gesprek met 'n man in die wagkamer van die diensstasie aangegaan. 'Hy steek sy hand uit en sê:' Ek is dr. Phil. Nie daardie Dr Phil. Ek is 'n potdokter. '' Mediese dagga was sedert 1998 wettig in Oregon, en die dokter, Phil Leveque, was een van die eerste praktisyns van die staat. Wolf het hom vertel van haar epilepsie en probleme met Tegretol. 'Hy het vir my gesê:' Gaan weg met die goed. Dis gif. '" Leveque het vir haar 'n voorskrif vir mediese cannabis geskryf en haar opdrag gegee om elke oggend' n klein hoeveelheid te drink. Sy het gevind dat dit nie net haar aanvalle beheer nie, maar ook die "aura's" stop-'n gevoel van duiseligheid wat sy aanhoudend by die anti-konvulsante gehad het. Sy het opgehou om Tegretol te neem, en sy het sedertdien nog nie 'n aanval gehad nie. 'Ek weet nie of ek kan sê dat ek genees is nie, maar my simptome word heeltemal bestuur,' het Wolf gesê.
In daardie dae het apteke voorsiening gemaak vir wat Wolf 'die medies-stoner-gemeenskap' noem, swaar gebruikers en mense met chroniese pyn. Die eetbare aanbiedinge was informeel. 'U sou sê:' Watter soort eetgoed het u? 'Hulle sou sê:' Wel, my ouma maak hierdie pot brownies. En my neef van my stiefma maak dit. '' Die dosis was gewoonlik baie hoog - meer as honderd milligram THC in 'n enkele brownie. Die smaak was 'verskriklik', het Wolf gesê. 'Dit was asof iemand 'n knop geneem het en dit in sjokolade gedoop het.
Sy besluit dat sy beter kan doen. Tuis het sy 'n resep vir amandelstawe gekry, met die kragtige smaak van die amandelekstrak om die smaak van dagga te verdoesel. 'Hulle het die tekstuur van 'n dik suikerkoekie,' het sy vir my gesê. "Fris aan die buitekant, maar taai aan die binnekant, met gesnyde amandels bo -op." Hulle bevat honderd vyf en veertig milligram THC. Sy verkoop dit aan plaaslike apteke, waar hulle 'n treffer was. Die enigste klagte: selfs die groot gebruikers het te veel klippe gekry. U moes slegs 'n fraksie van die kroeg eet. 'Mense sou sê:' Hulle is te lekker. Ek kon nie ophou om dit te eet nie! '" Het Wolf gesê.
Twee van die vroeë smaaktoetsers was haar seun, Nick, en sy vrou, Mary. Toe hy grootgeword het, was Nick nie 'n dagga -gebruiker nie. "Ek was rein WAAG kind, "het hy vir my gesê. Sy ma was teleurgesteld - wat waarskynlik die punt was. 'Ek was soos:' Kom nou! A min pot, '' het Wolf gesê. 'Ons was bang dat hy 'n Republikein sou word.' Mary het grootgeword in Oklahoma, waar haar pa 'n biskoplike priester was. Sy het Nick ontmoet terwyl sy in bemarking by 'n finansiële firma in New York gewerk het. Toe Wolf vir haar amandelgoed begin maak, gee sy 'n paar monsters saam met die koekie van 'n ander bakker. Hulle het die fout gemaak om die hele koekie op te eet voordat hulle 'n hoender ontbeen het. (Hulle het by 'n "hoenderaandeel" aangesluit.) Toe die eetbare inskop, onthou Nick, het hy die indruk begin kry dat hy 'n baba ontbeen. 'Ek het gesê:' Dit voel soos 'n menslike vel! Ek kan dit nie meer nie! '" Hy het die nag deur die toilet ingekrul gebly. Maria was rustiger. 'Ek het die hoender net daar gelos en gaan slaap,' het sy gesê. Die ervaring het hulle vir maande lank van eetgoed afgesit en Wolf aangespoor om 'n lae dosis weergawe van die amandelstaaf te maak, met slegs vyf-en-twintig milligram THC.
Nick en Mary het uiteindelik besluit om sy ouers na Portland te volg, waar Mary haar skoonma by die onderneming begin help het. Sy het 'n Facebook-bladsy geskep en die logo ontwerp, met 'n klits-en-dagga-blaar-motief. Kort voor lank het Mary vir my gesê: 'Ek het besef dat ons 'n regte besigheid kan hê.' Sy en Wolf is 'n onwaarskynlike paar. In teenstelling met Wolf se boheemse atmosfeer, straal Mary heilsaamheid uit. Sy het kort blonde hare en rooskleurige wange. 'Ek noem ons Beauty and Obese', het Wolf gesê. In kookvideo's op die Cannabist het hulle 'n 'Absolutely Fabulous' dinamika. As Mary sê: 'Ons gaan alles in die pot meng, en dit gaan heerlik wees', roep haar skoonma uit, 'Ha-ha. U het gesê 'pot!' "Maar dit lyk asof hul vaardighede goed ooreenstem. Wolf is die regterbreinpersoon wat idees oor resepte uitdink, terwyl Mary toesig hou oor die linkerbreintake en navigeer in die ingewikkelde regulatoriese vereistes van Oregon.
Mary het eers onlangs vir haar gesin in Oklahoma vertel van die nuwe wending in haar loopbaan. 'Ek was so senuweeagtig,' het sy gesê. 'Ek het gevoel ek kom by hulle uit.' Sy was verbaas toe sy verneem dat hulle nuuskierig was oor die mediese gebruik van cannabis. Een familielid wat chroniese pyn het, het 'n Laurie & amp; MaryJane brownie begin neem in plaas van pynstillers om hom te help slaap. (Hy het die dokter se goedkeuring gekry.) 'N Ander een gebruik hul toegevoegde klapperolie om die ouer hond se epilepsie te behandel. (Hy meng dit met hondekos.)
Die dag na die ete het Wolf my in haar motor opgetel, 'n Kia Soul in 'n skaduwee wat kale green genoem word. 'Die perfekte Portland -kleur,' het sy gesê. Ten spyte van haar affiniteit met die stad, dink sy steeds aan haarself as 'n New Yorker, en dit lyk asof sy skokkende gevoelens van die Weskus geniet. 'Mense hier is so ernstig,' het sy gesê. 'Ek het eenkeer vir 'n groep mense gesê iemand se baba lyk soos 'n tampon. Hulle was soos: 'Ek het nog nooit iemand dit hardop hoor sê nie.'
Ons het na Wolf se "kantoor" gekom, 'n kommersiële kombuis genaamd die Bitchin 'Kitchen, wat sewentien eetbare dagga-ondernemings huisves. Dit het oonde van industriële grootte, tafelblaaie van staal en 'n ingeboude yskas met 'n gewelfdeur. Wolf het 'n vrieskas oopgemaak om vir my sewentien pond botter met dagga te wys. Sy en Mary het elke week 'n vars pakkie gemaak.
Dit was 'n besige dag in die Bitchin 'Kitchen. Dagga -entrepreneurs waai in en uit. 'N Span van Weedmaps, 'n "Yelp for pot" in Irvine, Kalifornië, was op besoek aan die fasiliteit, en 'n fotograaf het 'n ligkas gemaak wat hy gebruik om foto's van potkoekies te neem.
Na 'n vakleerlingskap in 1873, het Milton S. Hershey 'n lekkergoedwinkel in Philadelphia geopen. Hierdie winkel was ses jaar oop, waarna Hershey by 'n ander banketbakker in Denver leer, waar hy geleer het om karamel te maak.  Na nog 'n mislukte sakepoging in New York, keer Hershey terug na Pennsylvania, waar hy die Lancaster Caramel Company in 1886 stig. Die gebruik van vars melk in karamels was suksesvol,  en in 1900, nadat hy sjokolademasjiene gesien het vir die eerste keer op die Wêreld Columbian Exposition in 1893 in Chicago, verkoop Hershey sy karamelmaatskappy vir $ 1.000.000  (gelyk aan $ 31,108,000 vandag), en konsentreer hy op sjokolade. Vir mense wat hom ondervra het, het hy gesê: "Karamels is net 'n modegier, maar sjokolade is 'n permanente ding."
In 1896 het Hershey 'n melkverwerkingsaanleg gebou sodat hy 'n resep vir sy melksjokolade-lekkergoed kon skep en verfyn. In 1899 ontwikkel hy die Hershey -proses, wat minder sensitief is vir melkgehalte as tradisionele metodes. In 1900 begin hy met die vervaardiging van Hershey's Milk Chocolate Bars, ook bekend as Hershey's Bars of Hershey Bars.
Hershey, Pennsylvania Wysig
In 1903 begin Hershey met die bou van 'n sjokoladeplant in sy geboortestad Derry Church, Pennsylvania, later bekend as Hershey, Pennsylvania.  Die stad was 'n goedkoop woonplek vir die werkers en hul gesinne, hoewel die fabriek sonder vensters gebou is, sodat werknemers nie afgelei word nie. Om die moreel van werknemers te verhoog, bied Hershey ontspanningsaktiwiteite en skep wat later Hersheypark sou word. Die melksjokoladestafies van hierdie plant was gewild, en die onderneming het vinnig gegroei.
Hershey's Kisses Edit
In 1907 stel hy 'n nuwe lekkergoed voor: bytgrootte, platvormige, keëlvormige stukkies sjokolade wat hy 'Hershey's Kiss' genoem het. Aanvanklik is elkeen met die hand toegedraai in 'n vierkant aluminiumfoelie. Die bekendstelling van masjienverpakking in 1921 het die proses versnel en 'n klein papierlint aan die bokant van die verpakking aangebring, wat daarop dui dat dit 'n egte Hershey -produk was.  Vandag word 70 miljoen van die lekkergoed daagliks vervaardig.  Ander produkte wat bekendgestel is, sluit in mnr. Goodbar (1925) (grondboontjies in melksjokolade), Hershey's Stroop (1926), halfsoet sjokoladeskyfies (1928) en die Krackel -kroeg met skerp rys (1938).
Reese's Grondboontjiebotterkoppies Wysig
Harry Burnett Reese het Reese se grondboontjiebotterbekers uitgevind nadat hy die H.B. Reese Candy Company in 1923.  Reese sterf op 16 Mei 1956 in West Palm Beach, Florida, en laat die onderneming aan sy ses seuns oor.  Op 2 Julie 1963 het die H.B. Reese Candy Company het saamgesmelt met die Hershey Chocolate Corporation in 'n belastingvrye voorraad-vir-voorraad samesmelting. In 2020, na 57 jaar van aandeelverdeling,  verteenwoordig die oorspronklike 666 316 aandele van die gewone Hershey -aandele wat die Reese -familie ontvang het, 16 miljoen Hershey -aandele ter waarde van $ 2,5 miljard, wat jaarliks ​​dividende van $ 51,4 miljoen uitbetaal.   In 1969, slegs 6 jaar na die samesmelting van Reese/Hershey, word Reese's Peanut Butter Cups die topverkoper van The Hershey Company.  Vanaf 20 September 2012 was Reese's die topverkoper-snoepmerk in die Verenigde State, met 'n omset van $ 2.603 miljard en die vierde topverkoper-handelsmerk ter wêreld, met 'n verkoop van $ 2.679 miljard. Slegs $ 76 miljoen (2,8%) van die verkope is buite die Verenigde State. 
Arbeidsonrus kom aan die einde van die dertigerjare by Hershey toe 'n vakbond wat deur die Kongres van Industriële Organisasies gesteun is, probeer het om die fabriekswerkers te organiseer. 'N Mislukte sitstaking in 1937 het geëindig in lojale werkers van geweld en plaaslike melkboere wat baie van die stakers geslaan het terwyl hulle probeer het om die aanleg te verlaat. Teen 1940 het 'n vennoot van die American Federation of Labor Hershey se werkers suksesvol georganiseer onder leiding van John Shearer, wat die eerste president geword het van Local Chapter Number 464 van die Bakery, Confectionery, Tobacco Workers en Grain Millers 'International Union. Plaaslike 464 verteenwoordig steeds die Hershey -arbeidsmag.
M & ampM's Edit
Kort voor die Tweede Wêreldoorlog het Bruce Murrie, seun van die jare lange president van Hershey, William F.R. Murrie, het 'n ooreenkoms met Forrest Mars aangegaan om harde suiker-bedekte sjokolade te skep wat M & ampM's genoem sou word (vir Mars en Murrie). Murrie het 'n belang van 20% in die produk, wat Hershey -sjokolade tydens die rantsoenering van die Tweede Wêreldoorlog gebruik het. In 1948 koop Mars Murrie en word een van Hershey se belangrikste mededingers. 
Kit Kat en Rolo Edit
In 1969 ontvang Hershey 'n lisensie van Rowntree's om Kit Kat en Rolo in die Verenigde State te vervaardig en te bemark. Nadat Hershey se mededinger Nestlé in 1988 Rowntree's verkry het, was dit steeds nodig om die ooreenkoms na te kom, en daarom gaan Hershey voort om die produkte in die VSA te maak en te bemark. Die lisensie sal terugkeer na Nestlé as Hershey verkoop word.  Dit het 'n knelpunt geword in Hershey se mislukte poging om 'n ernstige koper in 2002 te lok, en selfs Nestlé verwerp Hershey se prys, met die gevoel dat die ekonomie nie sou werk nie. 
In 1988 verkry Hershey die regte om baie produkte met Cadbury-handelsmerke in die Verenigde State te vervaardig en te versprei (behalwe gom en kruisement, wat deel uitmaak van Mondelēz International). In 2015 het hulle 'n Britse invoerder gedagvaar om die invoer van Britse Cadbury -sjokolade te stop, wat verbruikers na bewering kwaad gemaak het.   'n Fusie tussen Mondelēz en Hershey is oorweeg, maar is in 2016 laat vaar nadat Hershey 'n kontant-en-voorraad bod van $ 23 miljard geweier het. 
Ander verkope en verkrygings uit die 20ste eeu Redigeer
In 1977 verkry Hershey Y & ampS Candies, gestig in 1845, en word die vervaardigers van Twizzlers drop candy.
In 1986 het Hershey 'n kort rukkie na hoesdruppels gegaan toe hy die handelsmerk van Luden se hoesdruppels verkry het. Teen 2001 is die handelsmerk egter verkoop aan Pharmacia (nou deel van Pfizer),  en Luden's het uiteindelik 'n produk geword van Prestige Brands.  Hershey het Luden se kroeg in 5th Avenue gehou.
In 1996 koop Hershey die Amerikaanse bedrywighede van die Leaf Candy Company van Huhtamäki.
In 1999 is die Hershey Pasta -groep aan verskeie aandelevennote verkoop om die New World Pasta -onderneming (nou deel van Ebro Foods) te vorm.
Op 25 Julie 2002 het dit bekend geword dat die Hershey Trust Company sy beherende belang in die Hershey Foods Corporation wou verkoop. Die waarde van Hershey -aandeel het op 'n enkele dag met 25% gestyg, met meer as 19 miljoen aandele verhandel. Gedurende die daaropvolgende 55 dae het wydverspreide persdekking, sowel as die druk van Pennsylvania se prokureur -generaal, Mike Fisher, die gemeenskap van Hershey, en senior regter van die Dauphin County Weeskinders se hof, Warren G. Morgan, gelei tot die staking van die verkoop. Die sewe trustees van Hershey wat op 17 September 2002 gestem het om Hershey Foods vir $ 12,5 miljard aan die William Wrigley Jr. -maatskappy (nou deel van Mars Incorporated) te verkoop, is verwyder deur prokureur -generaal Fisher en regter Morgan.  Tien van die 17 trustees is gedwing om te bedank en vier nuwe lede wat plaaslik gewoon het, is aangestel. Die voormalige prokureur -generaal in Pennsylvania, LeRoy S. Zimmerman, word die nuwe voorsitter van die hersaamgestelde Milton Hershey -skooltrustees. Zimmerman het in die openbaar hom daartoe verbind om die Milton Hershey School Trust altyd sy belang in The Hershey Company te behou.
In 2005 is Krave Jerky gestig deur Jon Sebastiani nadat hy vir 'n marathon geoefen en gesoek het na 'n gesonde bron van energie.  Alliance Consumer Growth, 'n private equity -groep, het in 2012 in Krave Jerky belê.  Hershey het die maatskappy in 2015 vir $ 240 miljoen gekoop.  Hershey sou Krave Jerky later in 2020 verkoop aan Sonoma Brands, die broeikas vir die voedselbedryf wat in 2016 deur Sebastiani gestig is. 
In Julie 2005 het Hershey die boetiek sjokoladevervaardiger Scharffen Berger, in Kalifornië, in Berkeley verkry.  In November 2005 het Hershey Joseph Schmidt Confections, die chocolatier in San Francisco, verkry, en in November 2006 het Hershey Dagoba Organic Chocolate, 'n boetiek-sjokoladevervaardiger in Ashland, Oregon, aangeskaf.
In Junie 2006 het die stadsraadslid van Philadelphia, Juan Ramos, 'n beroep op Hershey gedoen om op te hou met die bemarking van "Ice Breakers Pacs", 'n soort munt, vanweë die ooreenkoms van die verpakking met 'n soort wat gebruik word vir onwettige straatdwelms. 
In September 2006 berig ABC News dat verskeie Hershey -sjokoladeprodukte herformuleer is om kakaobotter met groente -olie as emulgator te vervang. Volgens die onderneming is hierdie verandering aangebring om die koste van die vervaardiging van die produkte te verminder in plaas van om hul pryse te verhoog of om die afmetings te verlaag. Sommige verbruikers het gekla dat die smaak anders is, maar die onderneming het gesê dat ongeveer die helfte van die verbruikers die nuwe weergawes verkies in die blinde smaakstoetse wat deur die onderneming geborg word. Aangesien die nuwe weergawes nie meer aan die amptelike definisie van "melksjokolade" van die Food and Drug Administration voldoen nie, het die gewysigde items 'n etiket gegee van die naam "melksjokolade" en "gemaak met sjokolade" tot "sjokoladesuikergoed" en "sjokolade". 
In Desember 2011 het Hershey 'n ooreenkoms bereik om Brookside Foods Ltd., 'n privaat banketbakkeryonderneming in Abbotsford, British Columbia, te bekom. 
In April 2015 is die Hershey-sjokoladeplant in East Chocolate Avenue in Hershey Pennsylvania gesloop om plek te maak vir ontwikkeling vir gemengde gebruik. 
In 2016 het Hershey barkTHINS, 'n sjokolade-snackbedryf in New York, verkry wat na verwagting tussen $ 65 miljoen en $ 75 miljoen vir daardie jaar sou genereer, vir $ 290 miljoen.  
'N Poging in Augustus 2016 om Hershey aan Mondelez International te verkoop, is laat vaar weens besware deur die Hershey Trust. 
In 2017 verkry Hershey Amplify Snack Brands, Austin, vervaardiger van SkinnyPop in Texas, in 'n kontanttransaksie ter waarde van ongeveer $ 1,6 miljard. 
In September 2018 kondig Hershey aan om Pirate Brands van B & ampG Foods vir $ 420 miljoen in 'n kontantooreenkoms te koop.   
In Augustus 2019 kondig Hershey aan dat hy die proteïenstaafvervaardiger One Brands LLC vir $ 397 miljoen sal koop. 
In Oktober 2019 kondig Hershey's 'n samewerking aan met Yuengling om 'n beperkte vrystellingsbier met die naam Yuengling Hershey's Chocolate Porter te vervaardig, en word dit die eerste gelisensieerde biervennootskap van Hershey. 
Omdat hy nie eie kinders kon hê nie, het Milton S. Hershey in 1909 die Hershey Industrial School gestig vir wit weeskinders.  ​​In 1918, drie jaar na die dood van sy vrou, het Milton Hershey in trust ongeveer $ 90 miljoen aan die koshuis geskenk, asook 40% van die gewone voorraad van die Hershey Company. Die skool se aanvanklike doel was om jong mans in die handel op te lei, maar het uiteindelik oorgeskakel na die voorbereiding vir die kollege.  Die Hershey Trust Company het stemreg vir die skool uitgeoefen en is sedert sy stigting trustee. 
Baie van sy ontwerpe lyk soos Hershey -sjokoladeprodukte, soos die straatligte van Hershey Kisses.  Milton Hershey was betrokke by die skool se bedrywighede tot met sy dood in 1945. Die Hershey Industrial School is in 1951 herdoop tot die Milton Hershey School. 
Die eerste aanleg buite Hershey het op 15 Junie 1963 in Smiths Falls, Ontario, geopen en die derde op 22 Mei 1965 in Oakdale, Kalifornië.  In Februarie en April 2007 het Hershey aangekondig dat die fabrieke van Smiths Falls   en Oakdale   in 2008 sou sluit, gedeeltelik vervang deur 'n nuwe fasiliteit in Monterrey, Mexiko. Die Oakdale -fabriek het op 1 Februarie 2008 gesluit.  Hershey -sjokoladefabriek in São Roque, Brasilië, is in Augustus 2002 geopen. Hershey se bedrywighede in Asië word grootliks verskaf deur hul fabriek in Mandideep, Indië. 
Besoekers aan Hershey kan die besoekersentrum van Hershey's Chocolate World en sy gesimuleerde toerrit beleef. Daar was eens openbare toere in die fabrieke in Pennsylvania en Kalifornië, wat in 1973 in Pennsylvania geëindig het sodra Hershey's Chocolate World geopen is,  en later in Kalifornië na die aanvalle van 11 September 2001, weens bekommernis oor veiligheid. 
Op 18 September 2012 het Hershey 'n nuwe en uitgebreide West Hershey -aanleg geopen. Die aanleg is voltooi teen 'n begroting van $ 300 miljoen. 
Op 9 Maart 2018 breek Hershey grond om sy Kit Kat -vervaardigingsfasiliteit in Hazle Township, Pennsylvania, uit te brei. Die uitbreidingsprojek het 'n begroting van $ 60 miljoen en sal na verwagting nog 111 werksgeleenthede by die fasiliteit skep. 
In Julie 1998 is 'n aantal 100 g (3,5 oz) melksjokoladestafies wat vir geldinsamelingsgeleenthede verkoop is, herroep omdat dit spore bevat van amandels wat nie in die bestanddele voorkom nie. 
In November 2006 het die Smiths Falls -produksiefabriek in Ontario tydelik gesluit en verskeie produkte is vrywillig herroep na kommer Salmonella besmetting wat moontlik in sojalecithien in hul produksielyn voorkom. Daar word geglo dat die meeste van die produkte wat by die herroeping betrokke was, nooit die kleinhandelvlak bereik het nie.  
Hershey het groot bydraes tot die onderwys gelewer. Een van hul opmerklikste bydraes was die Elizabethtown College Honours Program.  Die program is in 1999 gestig en word gedeeltelik deur die skenking befonds.
In 2015 kondig Hershey 'n verbintenis aan die Clinton Global Initiative aan om 'n volhoubare voorsieningsketting te bou om basiese voeding vir kinders in Ghana te ondersteun. 
Hershey se langtermyn fokus op kinders en gesinne het jare lange vennootskappe gelewer met organisasies soos Children's Miracle Network, Ronald McDonald House en United Way (UW). In 2016 het die onderneming meer as $ 486,200 aan dié organisasies geskenk. 
Hershey is gekritiseer omdat hy nie programme het om volhoubare en etiese kakao -aankope te verseker nie, en agter sy mededingers in billike handelsmaatreëls. 
Die "Raise the Bar, Hershey!" veldtog is in September 2010 van stapel gestuur deur Global Exchange, Green America, die Oasis Trust en die International Labor Rights Forum. Die doel van die Raise the Bar -veldtog was om Hershey te druk om hom daartoe te verbind "om onmiddellik aksie te neem om gedwonge en kinderarbeid uit die kakao -aanbod uit te skakel" "om 100% Fair Trade Certified kakaobone teen 2012 vir ten minste een van die top vyf verkoopte sjokoladestafies [.] wat elke twee jaar daarna ten minste een bykomende top vyf verkoopstaaf 100% Fair Trade -gesertifiseer maak "en dat" die meerderheid van Hershey se kakao in alle produkte teen 2022 Fair Trade -gesertifiseer is ". Die druk is veral gerig op Whole Foods Market, wat op 3 Oktober 2012 aangekondig het dat dit sal ophou om Hershey se Scharffen Berger -lyn te vervoer.  Die veldtog lui: "Die besluit van Whole Foods volg op meer as 40 natuurlike voedselkleinhandelaars en hutte wat in die openbaar kommer uitgespreek het oor die vervoer van produkte van Scharffen Berger en Dagoba as gevolg van die weiering van die reuse sjokoladevervaardiger om kinderarbeid in sy verskaffingsketting aan te spreek".  Dieselfde dag het Hershey aangekondig dat hy teen 2020 '100 % gesertifiseerde kakao vir sy wêreldwye sjokolade -produkreeks sal verkry en sy programme sal versnel om kinderarbeid in die kakaostreke van Wes -Afrika uit te skakel'. 
In 2019 het Hershey aangekondig dat hulle nie kan waarborg dat hul sjokoladeprodukte vry is van kinderslawe -arbeid nie, aangesien hulle slegs ongeveer 50% van hul aankope na die plaasvlak kan terugvoer. Die Washington Post het opgemerk dat die verbintenis wat in 2001 aangegaan is om sulke praktyke binne 4 jaar uit te roei, nie gehou is nie, nie op die sperdatum van 2005 of binne die hersiene sperdatums van 2008 en 2010 nie, en dat die resultaat waarskynlik ook nie vir 2020 bereik sal word nie . 
In 2021 is Hershey genoem in 'n groepsgeding wat deur agt voormalige kinderslawe uit Mali aanhangig gemaak is wat beweer het dat die onderneming hul slawerny op kakaoplantasies in Ivoorkus gehelp het. Die saak beskuldig Hershey (saam met Nestlé, Cargill, Mars, Incorporated, Olam International, Barry Callebaut en Mondelez International) daarvan dat hy bewustelik dwangarbeid beoefen het, en die eisers het skadevergoeding gevra vir onregverdige verryking, nalatige toesig en opsetlike toediening van emosionele nood . 
8. Michele 's Vanilla Yogurt Dream
Die jogurt in hierdie resep sorg vir 'n effens meer tert slagroom.
1/2 koppie gewone slagroom
3 eetlepels poeiermelk (of na smaak)
3 teelepels Bourbon Vanilla
Meng die bestanddele deeglik in die houer. Plaas die dop terug, laai met een silinder en skud. Gebruik saam met piesangs, bessies of jou gunsteling vrugte
Om terug te keer na die toneel van die misdaad [wysig | wysig bron]
Na drie jaar opleiding in Zheng Fa, het Gustavia van sy toestand herstel en in Desember 2004 met baie verbeterde vaardighede na die Verenigde State teruggekeer om 'n nageregontwerpwedstryd te wen en sy plek as 'n wêreldbekende banketbakker te verseker. Meer as 14 jaar later het Gustavia uitgevind dat Hall die herehuis gekoop het en dit 'n kunsgalery gemaak wat fokus op Hoquet se werke. Hy het verneem dat die standbeeld waarin hy Hoquet se lyk versteek het, een van die voorwerpe sou wees, en daarom beplan hy om dit tydens die opening van die galery op te haal. Die standbeelde was in die vier kamers wat tydens die wedstryd gebruik is, en elke kamer verteenwoordig een van die vier seisoene.
Gustavia het die regterkantste kamer binnegegaan, geglo dat dit die Winterpaleis was, en die deur gesluit sodat hy die Tweelingbeeld ongestoord kon nagaan. Die deksel van die glasomhulsel was toe, sodat hy 'n gasbrander in die omgewing gebruik het om dit oop te maak. Ongelukkig vir Gustavia was dit alles 'n komplot van Hall om die ware skuldige van die IS-7-voorval bloot te lê. Sy het die Winter- en Herfspaleise verander en laasgenoemde as die eersgenoemde vermom. Toe Gustavia die omhulsel van die standbeeld van die Vis oopmaak, word 'n giftige gas vrygestel. Gustavia strompel by die deur uit en verloor sy bewussyn. Hy is na 'n siekeboeg in die herehuis gehaas.
Nadat hy van die gifgas herstel het, het Gustavia uitgevind dat aanklaer Miles Edgeworth, seun van Gregory Edgeworth, nie net die waarheid agter die poging tot moord begin ondersoek het nie, maar ook wat tydens die IS-7-voorval gebeur het. Alhoewel Miles agtergekom het wat Hall gedoen het, het hy Gustavia ook begin vermoed as die moordenaar van Hoquet. Ongelukkig vir die jong aanklaer was daar blykbaar geen vaste bewyse wat Gustavia met die misdaad verbind het nie, en daarom moes hy 'n mengsel van logika en manipulasie gebruik om oral in sy ondersoek te kom. Nietemin het hy spoedig die rede agter die sjokolade se besoek aan die galery bepaal.
Met die onthulling van die waarheid het Gustavia uiteindelik openlik erken dat hy sy misdaad was, maar het daarop gewys dat sedert 18 jaar en 4 maande sedert Hoquet se dood verstryk het, die verjaring vir die saak verstryk het. Selfs die feit dat die statuut weens sy tyd in die buiteland in Zheng Fa met drie jaar verleng is, was nie genoeg nie. Gustavia was dus seker van sy oorwinning oor die aanklaer, totdat laasgenoemde 'n gapende gat in sy plan onthul het: Meester was slegs as medepligtige skuldig bevind, wat beteken dat die verjaring met die duur van die verhoor van die meester sou verleng het as die ware moordenaar het onontdek gebly. Daarom was die verjaring nou meer as 19 jaar en het dit dus nie verstryk nie. Gustavia is uiteindelik gearresteer weens sy misdaad, en meester se naam is skoongemaak.
Ongewone, unieke en ongewone feite oor 'n verskeidenheid onderwerpe:
'N 1.5 oz. melksjokoladestafie bevat slegs 220 kalorieë.
A 1,75 onse. porsie aartappelskyfies bevat 230 kalorieë.
'N Onlangse studie dui aan dat mans na vet en sout geneig is as mans smag na kos. As vroue smag na kos, is hulle geneig om sjokolade te hê.
Amerikaanse en Russiese ruimtevlugte het altyd sjokolade ingesluit.
Amerikaanse sjokoladevervaardigers gebruik ongeveer 1,5 miljard pond melk - slegs oortref deur die kaas- en roomysbedryf.
Amerikaners het in 2001 meer as 3,1 miljard pond sjokolade verbruik, wat byna die helfte van die totale wêreldproduksie is.
Die Asteekse keiser Montezuma het elke dag 50 goue koppies warm sjokolade gedrink. Dit was dik, rooi gekleur en gegeur met chilipepers.
Bittersoet sjokolade word gewoonlik in bak gebak. Dit bevat meer sjokolade -drank (ten minste 35%) en minder suiker as soet sjokolade. Semisweet sjokolade bevat 15% - 35% sjokolade drank.
Wit sjokolade 3 ounce repie of 1 koppie skyfies
Kafeïen 0,0 mg
Teobromien 0,0 mg
Bak sjokolade, onversoete 1 ons
Kafeïen 57.120 mg
Teobromien 346.360 mg
Semisweet sjokolade 1 ons (sjokolade -skyfies)
Kafeïen 17.577 mg
Teobromien 137,781 mg
Melksjokolade 1,55 gram kroeg
Kafeïen 11.440 mg
Teobromien 74.360 mg
Kakaomengsel 1 koevert/3 teelepels vol
Kafeïen 5,040 mg
Teobromien 169.680 mg
Kakaopoeier, onversoete 1 eetlepel
Kafeïen 12.420 mg
Teobromien 111,078 mg
Kafeïen: daar is 100 tot 150 milligram kafeïen in 'n koppie 8 gram gebroude koffie, 10 milligram in 'n koppie van ses gram kakao, 5 tot 10 milligram in 'n ons bittersoet sjokolade en 5 milligram in 'n ons melk sjokolade.
Sjokolade bevat fenieletielamien (PEA), 'n natuurlike stof wat na bewering dieselfde reaksie in die liggaam stimuleer as om verlief te raak.
Sjokoladevervaardigers gebruik tans 40 persent van die wêreld se amandels en 20 persent van die wêreld se grondboontjies.
Sjokoladesiroop is gebruik vir bloed in die beroemde stortstoneel van 45 sekondes in Alfred Hitchcock se film, Psycho, wat eintlik 7 dae geneem het om te skiet.
1824: John Cadbury, 'n Engelse kwaker, begin sjokoladeboontjies braai en maal om in sy tee- en koffiewinkel te verkoop. In 1842 skep Cadbury's Chocolate Company in Engeland die eerste sjokoladestafie.
1875: 'n Switserse sjokolademaker, Daniel Peter, meng Henri Nestle se kondensmelk met sjokolade en die twee mans vind 'n onderneming om die eerste melksjokolade te vervaardig.
1894: Milton Hershey voeg 'n reeks sjokolade by sy karamelvervaardigingsonderneming. Gou bedink hy die Hershey Bar deur te eksperimenteer met melksjokolade. Hershey's Cocoa verskyn volgende.
1896: Leonard Hershfield bedink die Tootsie Roll, vernoem na sy dogter.
1897: Brownies word die eerste keer in druk genoem, wat te koop aangebied word in die katalogus van Sears, Roebuck en Co.
Omstreeks 1900: 'n Masjien genaamd die enrober word uitgevind om die taak om sjokolade met die hand te doop, te vervang.
1930: Franklin Mars bedink die Snickers Bar.
1939: Nestle stel halfsoet sjokoladebrokkies bekend.
1940: Die Mars -onderneming bedink M & M's vir soldate wat na die Tweede Wêreldoorlog gaan.
Sjokolade is in 1765 in die Verenigde State ingebring toe kakaobone uit die Wes -Indiese Eilande na Dorchester, Massachusetts, gebring is.
Kakaobotter is die natuurlike vet van die kakaoboon. Dit het 'n delikate sjokoladegeur, maar smaak baie bitter. Dit word gebruik om sjokolade, soepelheid en smaak te gee.
Cole Porter het 'n skop van fudge gekry. Hy het elke maand nege pond daarvan na hom gestuur vanuit sy tuisdorp.
Columbus het op sy vierde reis in 1502 kakao (sjokolade) boontjies na Spanje teruggebring.
Kakaobome kan slegs in tropiese klimate, 20 grade noord of suid van die ewenaar, verbou word. Die belangrikste groeigebiede is Wes -Afrika, Brasilië, Ecuador en die Indië. Oor die algemeen neem dit vyf jaar voordat bome vrugte in die vorm van peule begin dra. Elke peul bevat gemiddeld 20 tot 40 roomkleurige kakaobone. Byna 400 boontjies word benodig om 'n pond sjokolade drank te maak, die semi-vloeibare massa wat deur die boontjies gemaal word. 'N Nie-alkoholiese stof, sjokolade drank, is die basis van alle sjokolade- en kakaoprodukte.
Duitse sjokoladekoek het nie sy oorsprong in Duitsland nie. In 1852 het Sam German 'n soet bakstaaf vir Baker's Chocolate Co ontwikkel. Die produk is ter ere van hom genoem - Baker's German's Sweet Chocolate.
Hawaii is die enigste Amerikaanse staat wat kakaobone verbou om sjokolade te produseer.
In 1900 stuur koningin Victoria haar nuwejaarsgroete aan die Britse troepe wat tydens die Boereoorlog in Suid -Afrika gestasioneer was in die vorm van 'n spesiaal gevormde sjokoladestafie.
In Hershey, Pennsylvania, het die straatligte langs "Chocolate Avenue" die vorm van Hershey Kisses.
In die Verenigde State word jaarliks ​​ongeveer sewe miljard pond sjokolade en lekkergoed vervaardig.
Dit is 'n algemene mite dat sjokolade aknee vererger. Eksperimente wat aan die Universiteit van Pennsylvania en die Amerikaanse Vlootakademie gedoen is, het bevind dat die verbruik van sjokolade - selfs gereelde daaglikse inname - geen uitwerking het op die voorkoms van aknee nie. Professionele dermatoloë skakel vandag nie aknee met dieet nie.
Een gewone suikermelk bevat meer proteïene as 'n piesang.
Per capita eet die Iere meer sjokolade as Amerikaners, Swede, Denen, Franse en Italianers.
Troeteldierpapegaaie kan feitlik enige gewone "mensekos" eet, behalwe sjokolade en avokado's. Albei is baie giftig vir die papegaai en kan dodelik wees.
Tien persent van die Amerikaanse aanbevole daaglikse hoeveelheid yster word gevind in een gram sjokolade of kakao. Sjokolade bevat ook vitamiene A1, B1, B2, C, D en E asook kalsium, kalium, natrium en yster.
Die American Heart Association beveel aan dat die daaglikse inname van cholesterol nie 300 mg oorskry nie. 'N Sjokoladestafie bevat eintlik min cholesterol. A 1,65 onse. die staaf bevat slegs 12 mg! 'N Stukkie cheddarkaas van een gram bevat 30 mg cholesterol - meer as dubbel die hoeveelheid wat in 'n sjokoladestafie gevind word.
Die gemiddelde persoon sal in 'n leeftyd 10 000 sjokoladestafies inneem.
Die botaniese naam van die sjokoladeplant is Theobramba cacao, wat "Food of the Gods" beteken.
Die dogter van die banketbakker Leo Hirschfield word herdenk in die naam van die soet wat hy uitgevind het: Alhoewel sy dogter die regte naam was Clara, het sy die bynaam Tootsie gehad, en ter ere van haar het haar liefhebbende vader sy taai sjokoladeblokke Tootsie Rolls genoem.
Die vroegste kakaoplantasies is in 600 nC, in die Yucatan, deur die Maya's gestig.
Die vrugte van die kakaoboom groei direk uit die stam. Dit lyk soos klein spanspekke, en die pulp binnein bevat 20 tot 50 sade of boontjies. Dit neem ongeveer 400 bone om 'n pond sjokolade te maak.
Die Imperial torte, 'n vierkantige sjokoladekoek met vyf dun amandelpasta, is gemaak deur 'n meester -sjef aan die hof van keiser Franz Joseph (1830 - 1916).
Die smeltpunt van kakaobotter is net onder die liggaamstemperatuur van die mens - daarom smelt dit letterlik in u mond.
Die Switsers verbruik meer sjokolade per capita as enige ander nasie op aarde. Dit is 22 pond elk in vergelyking met 11 pond per persoon in die Verenigde State.
Die term "wit sjokolade" is 'n verkeerde benaming. Onder Fedaral Standards of Identity moet regte sjokolade sjokolade drank bevat. "Wit" sjokolade bevat geen sjokolade drank nie.
Die teobromien in sjokolade wat die hart- en senuweestelsel stimuleer, is te veel vir honde, veral kleiner kleintjies. 'N Sjokoladestafie is giftig vir honde en kan selfs dodelik wees.
Die wêreld se eerste sjokolade lekkergoed is in 1828 vervaardig deur die Nederlandse sjokolademaker Conrad J. Van Houten. Hy het die vet uit geroosterde kakaobone gedruk om kakaobotter te produseer, waarby hy kakaopoeier en suiker gevoeg het.
Daar was 1 040 Amerikaanse vervaardigingsondernemings wat sjokolade en kakaoprodukte in 2001 vervaardig het. Hierdie ondernemings het 45 913 mense in diens gehad en daardie jaar goedere ter waarde van $ 12 miljard gestuur. Kalifornië het die land gelei in die aantal sjokolade- en kakao -vervaardigingsondernemings (met 116), gevolg deur Pennsylvania (met 107).