Daar word baie staaltjies vertel oor skoonma’s, nie waar nie. Dit blyk darem dat Petrus ŉ redelik goeie verhouding met sy skoonmoeder gehad het, anders het hy Jesus dalk nooit vertel van haar siekte nie.
Mense en hul nood, of dit fisiek, geestelik of emosioneel is, behoort die harte van Christene aan te gryp. Dis nie lekker om te sien dat mense swaar kry nie. Petrus stel vir ons ŉ navolgenswaardige voorbeeld. Hy vertel Jesus daarvan. Hy doen meer. Hy bring Jesus na sy skoonmoeder toe. Hier is ŉ baie belangrike les om te leer oor hoe ŉ mens die nood van ander mense wat jou pad kruis, hanteer. Uiteraard kan niemand vir almal verantwoordelikheid aanvaar nie. Elkeen het ŉ verantwoordelikheid om die mense wat die Here oor jou pad bring, dalk by herhaling, op gepaste wyse te behandel.
As ons weer na die teks luister, probeer jouself die verligting van Petrus, sy gesin maar veral sy skoonmoeder indink. Sien jy die dankbare, verligte gesigte? Sien in jou gees hoe mense se kontekste en wese verander namate jy gehoorsaam word.
Dis jammer dat jy dit so belewe. Daar is egter baie wonderlike skoondogters wat regtig baie vir hulle skoonmoeders doen. die enigste ding wat ons almal kan doen is om self soos Christus te lewe en die wat ons smart gee aan Hom op te dra, Soms is dit weer die skoonma wat moeilik is; daar is nie een algemene standard waarvolgens ons groepe mense kan klassifiseer nie. Daar bestaan nie soiets soos “alle die of alle daardie” nie. Moenie kwaad met kwaad vergeld nie; dikwels neem dit baie jare vir die moedswillige om tot ander insigte te kom. Feit bly God ken almal se omstandighede en harte.