Beskrywing van die skildery deur Alexei Stepanov "Elk" - Skilderye - 2022
Beskrywing van die skildery deur Alexei Stepanov "Elk"
Stepanov was lief vir die skakerings van bruin en grys en gebruik dit dikwels in sy skilderye. Ons sien een van die somber dae van die winter.
Grys ​​lug. Dit smelt prakties saam met hierdie pragtige sneeu, wat die grond versigtig bedek het. 'N Sekere grens word slegs 'n woud. Die kunstenaar beeld 'n hooiberg uit, wat van bo af met sneeu bedek is, soos 'n soort donsige hoed. Moose het hierheen gekom. Twee van hulle is volwassenes, en die ander twee is nog elande.
Een dier beïndruk met die skoonheid van sy breë horings. Die eland staar êrens hard. Dit wil voorkom asof hy die geringste geritsel probeer hoor. Die kunstenaar skryf meesterlik die growwe kort hare van hierdie diere voor. Die koppe is groot, en die snuit is effens langwerpig.
Die winter is 'n moeilike tyd vir alle elande. Hulle is nie bang vir die koue nie. Maar honger is regtig 'n werklike bedreiging. U moet voortdurend migreer om ten minste kos te vind.
Ons verstaan ​​dat elande per ongeluk hierheen gekom het. Die kunstenaar het daarin geslaag om net hierdie ongelooflike oomblik vas te vang. Die doek ontlok 'n sekere hartseer. Ons wil hierdie reusagtige diere op een of ander manier help sodat hulle die koue kan oorleef. Elande op 'n spesiale manier aan te raak.
Die doek beïndruk met die pragtige gedigte van 'n vervaagde dag. Die kyker kan 'n rustige ysige dag aan die begin van die winter sien. Die kunstenaar beeld elande uit met spesiale liefde. Stepanov het daarin geslaag om die ware skoonheid van die Russiese natuur oor te dra. Hy pas beroertes met sy breë kwas vaardig aan. Die spel van lig en skadu is indrukwekkend.
Met al die eenvormigheid van kleure, word 'n gevoel van monochroom nie geskep nie. Die skepping van die kunstenaar is werklik lewendig. Dit lyk soos 'n ander oomblik, en ons sal 'n sneeu hoor en winde van 'n koue winterwind voel.
Die kunstenaar beeld al die besonderhede liefdevol uit. 'N Mens moet net let op die grasieusheid van elkpose, klein spore in die sneeu, dowwe takbome. Daar is niks oorbodig nie. In alles word die hand van 'n regte meester gevoel wat die sjarme van sy inheemse aard kon oordra.