DIE ROL VAN PA EN MA IN DIE FAMILIE - SWANGERSKAP - 2019
Hoe is die maandelikse gedurende die IRR en metodes om die toestand te verlig
Word diabetes mellitus oorgedra deur bloed of speeksel, geërf van ouers?
Word gekookte koring deur ma tydens die borsvoeding verteer? Kornmeel, graan en springmielies tydens laktasie
Hoë testosteroon by mans - die oorsake, simptome en kenmerke van behandeling
Kan ek tydens 'n swangerskap ry?
Die waarde van die manlike naam Dmitri
Die rol van ma en pa in die opvoeding van kinders
Vader en moeder van nature het self die rol van natuurlike opvoeders van hul kinders toegewys. Hulle is onderworpe aan gelyke regte en verpligtinge ten opsigte van kinders, volgens die wet. Kulturele tradisies verdeel die rol van vader en moeder op die opvoeding van kinders ietwat anders. Die moeder sorg vir die kind, voed hom en voed hom, die vader oefen "algemene leierskap", bied die gesin finansieel, beskerm teen vyande. Vir baie lyk sulke verspreiding van rolle die ideaal van gesinsverhoudinge.
Maar nou is daar baie gesinne, waar die gesinslewe onder leiding van 'n vrou vrou, ma is. Daarom het die gesag van die vader aansienlik afgeneem as gevolg van die vermindering van sy aandeel in gesinsake. Kinders sien dikwels nie die voorbeeld van die pa se werk nie. Sy werk is amper heeltemal buite die familie. Maar pa moet huishoudelike take doen. Hy is verantwoordelik vir die gesin vir die manier van lewe: herstel van die woonstel, arbeidsintensiewe sake in die huishouding, voedselvoorsiening, ens., Maar ook meer tyd aan die opvoeding van kinders.
Die vader se primêre taak is om die kind te leer om te werk, om kinders se ontspanningsaktiwiteite goed te organiseer, om die werk van ander te respekteer, om ouers, vriende en familie lief te hê. Die vader, naby aan kinders, wys die beste eienskappe, soos vriendelikheid, lojaliteit, responsiwiteit. Hy moet 'n vriend vir sy kind wees. Die lewende voorbeeld van die vader is baie belangrik in die opvoeding van kinders, omdat kinders op baie maniere hul vaders afskrif: hulle neem 'n loop, 'n manier van praat, gebare. Van hulle vaders sien hulle sulke eienskappe as krag van gees, krag, manlike betroubaarheid, onderneming, houding teenoor die teenoorgestelde geslag. sosialisering familie identiteit
Mamma is die eerste en belangrikste persoon in die lewe van elke kind. Die rol van die moeder in die opvoeding van kinders is enorm. Sy leer kinders goedheid en liefde, gee die eerste lesse van die mensdom, emosionele houding teenoor mense.
Benewens die opvoeding van kinders, is die ma ook die meesteres van die huis. Sy spoel, spoel, berei kos en meer voor.
Ouers wys liefde op kinders op verskillende maniere. Moeder se liefde is meestal onvoorwaardelik: "Ek is lief vir jou omdat jy is." Vaderlike liefde, veral met betrekking tot sy seun, is soms voorwaardelik.
'N Baie goeie opsie vir die gesin, wanneer die moeder in haar gedrag suiwer vroulike eienskappe demonstreer - sagmoedigheid, verdraagsaamheid, vriendelikheid, vermoë vir emosionele ondersteuning en empatie en die vader - energie, selfvertroue, krag, intelligensie, doeltreffendheid. In so 'n familie bemeester kinders maklik modelle van vroulike en manlike gedrag.
Die proses om 'n sielkundig gesonde persoon op te voed, kan die afwesigheid van een van die ouers in 'n gesin bemoeilik.
Oor die sielkundige welsyn van die kind in die familie kan beoordeel word deur die volgende kriteria:
- 'n uitgesproke ervaring van die plesier om met geliefdes te kommunikeer,
- 'n gevoel van vryheid, outonomie by kommunikasie met ouers,
- selfvertroue en selfvoorsiening,
- die vermoë om hul tekortkominge te sien en die vermoë om hulp van ander te vra,
- die vermoë om tussen 'n fout en 'n identiteit te onderskei
Vir die ontwikkeling van die kind se intellek is dit verkieslik dat beide tipes denke, manlik sowel as vroulik, in sy omgewing is. Die struktuur van denke, volgens wetenskaplikes, mans en vroue is ietwat anders. Die verstand van 'n man is meer gefokus op die wêreld van dinge, terwyl 'n vrou meer subtiel in mense is. Mans het 'n beter ontwikkelde vermoë in wiskunde, ruimtelike oriëntasie, hulle is meer geneig tot logiese beredenering. By vroue is daar duidelike superioriteit in spraakontwikkeling, in intuïsie, in die spoed van die "gryp" van die situasie as geheel. By kinders wat slegs deur hul moeders opgevoer word, volg die ontwikkeling van intelligensie soms 'n "vroulike tipe": beter gevormde taalvermoë word gevind, maar meer dikwels is daar probleme met wiskunde.
Ouerlike outoriteit is baie belangrik vir die sukses van onderwys. In die oë van hul eie kind is die verkryging van gesag die harde werk van pa en ma. 'N Kind moet altyd die ouers die waarheid vertel, en ouers wat gesag in die oë van hul kinders wil handhaaf, moet tred hou met die neigings van tyd en mode, moet leer van hul kinders, probeer om nie net hul kinders te help nie, maar ook interessant vir hulle.
Uit al hierdie dinge kan ons aflei dat die familie 'n pa en ma moet wees. Kinders van die moeder ontvang liefde, teerheid, vriendelikheid, sensitiwiteit vir mense en van die moed van die vader, wilskrag, die vermoë om te veg en te wen. Slegs 'n kombinasie van hierdie eienskappe vorm 'n volwaardige persoonlikheid.
Stuur jou goeie werk in die kennisbasis is eenvoudig. Gebruik die vorm hieronder.
Studente, gegradueerde studente, jong wetenskaplikes wat die kennisbasis gebruik in hul studies en werk sal jou baie dankbaar wees.
Geplaas op http://www.allbest.ru/
Hoe verskil moeder sielkunde van vaderlike sielkunde? Wat is die verskil tussen moeder- en vadersopleiding? Wat begin begrip tussen kinders en ouers, hoe om die grondslag te lê vir wedersydse vertroue en emosionele welsyn? Volgens die Russiese tradisies word die opvoeding van 'n kind vanaf geboorte tot drie jaar deur baie beskou as iets losbandig, 'n soort tuisonderwysperiode en voorbereiding vir die opvoeding van kleuterskool. Min ouers weet dat dit in die vroeë kinderjare is dat die fondamente van die kind se houding teenoor homself, ander mense en die wêreld rondom hom gelê word. Of hy mense vertrou, inisiatief en aktiwiteit in verhouding tot die wêreld toon, vertroue in homself het, word grootliks bepaal deur die ervaring van interaksie met die moeder en vader, vanaf die eerste dae van die kind se lewe.
Gesinsopvoeding is dieselfde lewe, en ons gedrag en selfs ons gevoelens teenoor kinders is kompleks, veranderlik en teenstrydig. Daarbenewens lyk ouers nie soos mekaar nie, net soos kinders nie soos mekaar lyk nie. Verhoudings met die kind, sowel as met elke persoon, is baie individueel en uniek. Ouers vorm die eerste sosiale omgewing van die kind. Die spesifisiteit van gevoelens tussen kinders en ouers word hoofsaaklik bepaal deur die feit dat ouersorg nodig is om die kind se lewe self te handhaaf. En die behoefte aan ouerlike liefde is 'n baie belangrike behoefte aan 'n klein menslike wese. Ouerlike liefde is 'n bron en waarborg vir menslike welsyn, handhawing van fisiese en geestelike gesondheid. Daarom is die eerste en hoof taak van ouers om 'n kind se vertroue te skep wat hulle liefhet en vir hom omgee.
Slegs met die kind se vertroue in ouerlike liefde en die korrekte vorming van 'n persoon se psigiese wêreld is moontlik, kan morele opvoeding slegs op grond van liefde verhoog word, net liefde kan liefde leer.
Dit is die gevoel en ervaring van kontak met ouers wat kinders die geleentheid bied om ouer liefde, liefde en liefde te voel en te besef. Die basis vir die handhawing van kontak is opregte belangstelling in alles wat in 'n kind se lewe gebeur, opregte nuuskierigheid oor sy kinderagtige, alhoewel triviale en naïewe probleme, begeerte om te verstaan, begeer om al die veranderinge wat in die siel en bewussyn van 'n groeiende persoon voorkom, te sien. Dit is baie natuurlik dat die spesifieke vorme en manifestasies van hierdie kontak wyd wissel, afhangende van die ouderdom en persoonlikheid van die kind. Maar dit is handig om na te dink oor die algemene patrone van sielkundige kontak tussen kinders en ouers in die gesin. Kontak kan nooit op sigself voorkom nie, dit moet selfs met 'n baba gebou word. Wanneer ek praat oor wedersydse begrip, emosionele kontak tussen kinders en ouers, bedoel ek 'n soort dialoog, die interaksie van die kind en die volwassene met mekaar.
Om beter te verstaan ​​wat die kind van sy ouers verwag, hoe papa en mama sy latere lewe beïnvloed, moet 'n mens leer watter eienskappe van moederlike en vaderlike liefde en hoe hulle verskil. Hierdie verskille sal beskryf word in die boek van Erich Fromm (1900-1980, Amerikaanse sielkundige, filosoof, sosioloog) "The Art of Love." Moederlike liefde: - beskou die hoogste vorm van menslike liefde,
- die mees heilige van alle emosionele verbindings,
- haar prestasie is nie liefde vir 'n baba nie, maar liefde vir 'n groeiende kind,
- is 'n ongelykheid - waar 'n mens heeltemal hulp benodig, en die ander dit heeltemal gee, sonder om iets terug te eis, gee moeder liefde: - 'n onvoorwaardelike stelling in die kind se lewe van sy behoeftes en die behoud van die lewe:
- positiewe bronne van hitte en kos, euforiese toestand, tevredenheid en veiligheid,
- kombineer alle ervarings in een "Ek is lief vir omdat ek 'n kind van my ma is",
- dit laat my belangrik voel "Ek is lief vir, want ek is pragtig, wonderlik. Ek is lief omdat my my nodig het.
- die daaglikse onbetrokke versorging van die ma praat met die baba. "Ek is lief vir, want dit is ek. "Hierdie ervarings is passief. Dit beteken dat daar niks is wat ek gedoen het om geliefd te wees nie. Moederliefde is onvoorwaardelik. Al wat van my verwag word, is om haar kind te wees - die houding wat die kind inspireer om die lewe lief te hê, laat hom goed voel om lewend te wees, goed om 'n klein seuntjie of meisie te wees, leef goed op hierdie aarde,
- versterk die begeerte om lewensvatbaar te wees, instills in die kind 'n liefde vir die lewe en vir alles wat bestaan. Die uiteindelike uitkoms van moederlike liefde moet die begeerte wees dat die kind van die moeder moet skei. In moederlike liefde word twee mense wat een was, van mekaar geskei. 'N Moeder moet nie net verdra nie, maar wil die skeiding van die kind ondersteun en ondersteun. Moeder liefde is geluk, dit is vrede, dit hoef nie gesoek te word nie, dit hoef nie verdien te word nie. Ideaallik moederlike liefde:
- probeer nie om te verhoed dat die kind grootword nie,
- nie probeer om 'n beloning vir hulpeloosheid toe te ken nie,
- het geloof in die lewe
- moenie steur nie,
- het 'n begeerte vir die kind om onafhanklik te word,
- en op die ou end geskei van die moeder. Die negatiewe kant in onvoorwaardelike moederlike liefde.
1. As gevolg van die feit dat die liefde van 'n moeder nie verdien moet word nie, kan 'n gevoel vir die kind kom dat hierdie liefde nie bereik, aangevra of beheer kan word nie. As dit is, dan is dit gelyk aan geluk, maar as dit nie daar is nie, is dit net dieselfde asof alles mooi is - en ek kan niks doen om hierdie liefde te skep nie.
2. Daar is 'n narcistiese element in moeder se liefde.
In die lig van die feit dat die kind as deel van haar beskou word, kan die liefde en blinde aanbidding van die moeder die bevrediging van haar narcisme wees.
3. Op grond van moederlike liefde kan motiewe vir die vinnige begeerte tot krag of besit ontdek word. 'N Kind, 'n hulpeloos en heeltemal afhanklik van haar wil, is 'n natuurlike voorwerp van bevrediging vir 'n vrou wat kragtig is en beskik oor eiendomsmerke. Dit is in hierdie stadium dat baie moeders nie die probleem van moederlike liefde kan oplos nie. Narcissisties, domineerend met 'n eie houding, kan 'n vrou suksesvol 'n liefdevolle moeder wees solank die kind klein is. In 'n volwassen kind kan 'n ma die bedreiging sien om haar voorwerp van mag en beheer te verloor. Baie moeders het probleme in tye wanneer die baba begin skei van haar. Dit is belangrik vir die kind dat hy nie net 'n goeie ma is nie, maar ook 'n gelukkige ma. Omdat al die bekommernisse van moeders op kinders geprojekteer word. Maar elke dag word die kind meer en meer onafhanklik: hy leer om te loop, praat, onafhanklik die wêreld te ontdek, sy verhouding met sy ma verloor sy lewensbelangrike betekenis, en in plaas van haar word sy verhouding met sy vader steeds belangriker.
Vader se liefde. As die moeder die huis is waaruit ons vertrek, is dit die natuur, die see, die vader verteenwoordig nie so 'n natuurlike huis nie. Hy het 'n swak verband met die kind in die eerste jare van sy lewe, en sy belang vir die kind gedurende hierdie tydperk kan nie vergelyk word met die belangrikheid van die moeder nie. Maar hoewel die vader nie die natuurlike wêreld verteenwoordig nie, verteenwoordig hy die ander paal van die menslike bestaan:
- die wêreld van denke, dinge wat geskep word - deur menslike hande,
- wet en orde, dissipline,
- reis en avontuur.
Vaderlike liefde is voorwaardelike liefde. Haar beginsel is: "Ek is lief vir jou, omdat jy aan my verwagtinge voldoen, omdat jy jou pligte nakom, want jy lyk soos ek."
Vader se voorwaardelike liefde:
- leer die kind hoe om die weg na die wêreld uit te vind.
- kan jy iets doen om dit te bereik, "ek kan vir haar werk"
- is nie buite die beheer van die kind nie, as moederlike liefde,
- gelei deur beginsels en verwagtinge,
- dit moet geduldig en neerhalend wees, nie dreigend en gesaghebbend wees nie,
- moet die groeiende kind 'n toenemende gevoel van hul eie krag gee,
- laat hom toe om 'n gesag vir homself te word en homself vry te stel van sy vader se gesag.
Die negatiewe kant van vaderlike liefde is:
die feit wat verdien moet word
dat dit verlore gaan as die persoon nie doen wat van hom verwag word nie. Moeder- en vaderlike houdings teenoor die kind voldoen aan sy eie behoeftes. Die baba het materiële onvoorwaardelike liefde en sorg nodig, beide fisiologies en geestelik. 'N Kind ouer as ses jaar begin vaderlike liefde, gesag en leiding van die vader nodig hê.
Die funksie van die moeder is om die kind met veiligheid in die lewe te voorsien.
Die vader se funksie is om hom te leer om hom te lei sodat hy die probleme kan hanteer wat die gemeenskap waarin hy gebore is, die kind konfronteer.
Uiteindelik kom 'n volwasse persoon op die oomblik wanneer hy self sy eie ma en sy eie pa word. Hy verkry 'n soort moeder- en vaderlike bewussyn. Materale bewussyn sê: "Daar is geen gruwelikheid nie, daar is geen misdaad wat jou van my liefde kan beroof nie, my begeerte om jou te lewe en gelukkig te wees." Die pa se bewussyn sê: "Jy het kwaad gedoen, jy kan nie die gevolge van jou bose daad vermy nie, en jy wil hê ek moet jou liefhê, jy moet eers jou gedrag regstel. ''n Volwasse persoon word buite sy ma en pa se figure vry, hy bou hulle in homself. Wanneer 'n persoon voel dat hy nie in staat is om betekenis aan sy eie lewe te gee nie, probeer hy daardie betekenis in 'n kind vind. Maar op hierdie manier kan jy jouself en jou kind in die moeilikheid steek. Selfs omdat die bestaansprobleem deur elke persoon alleen binne homself opgelos kan word, en nie met die hulp van 'n tussenganger nie, 'n kind omdat 'n persoon die eienskappe wat nodig is vir die opvoeding van 'n kind, nie mag hê nie. Kinders dien projeksiewe doeleindes, selfs wanneer die vraag ontstaan ​​van die ontbinding van 'n ongelukkige huwelik. Die hoofargument van ouers in so 'n situasie is dat hulle nie kan versprei sodat die kind nie van die voordele van 'n enkele familie ontneem word nie. Enige versigtige studie sal egter toon dat die atmosfeer van spanning en ongelukkigheid binne die "een familie" meer skadelik vir die kind is as 'n oop gaping - wat ten minste leer dat 'n persoon 'n ondraaglike situasie deur 'n dapper besluit kan verander. Om die aard en eienskappe van moederlike en vaderlike liefde te ken, sal dit vir ons makliker wees om die gevoelens en gedagtes van die kind te verstaan ​​tydens 'n egskeiding of ander kritiese oomblikke van die gesinslewe.
Ek is nie die begin van die lewe nie, nie die einde nie
Ek is lewenslank - ek is 'n pa
Ouers word nie gebore nie, maar word. Elke volwassene moet sorg vir sy eie opvoeding en homself as moeder of vader kweek. Die kind, selfs as hy dit nie erken nie, wil graag gelukkige ma en pa hê. Ouers is nie net verantwoordelik vir die feit dat die kind gevoed, geklee, in staat is om te lees en skryf nie, maar ook vir die sielkundige omgewing waarin hy ontwikkel. 'N Kind wil die vrug van liefde van ma en pa wees, want net gelukkige ouers het gelukkige kinders. Die vader is noodsaaklik vir die ontwikkeling van die kind vanaf die oomblik van geboorte! Alhoewel die gevoel van vaderskap teenoor mans baie later kom as die gevoel van moederskap teenoor vroue. Vaders begin hul vaderskap ten volle voel, dikwels wanneer die kinders groot geword het. Daar is 'n stelling dat totdat die pa se gevoelens nie die beste wakker gemaak het wat 'n vader kan doen nie, is om die moeder van sy kinders lief te hê.
Vader in die familie! - 'n Vader is een van die eerste voorwerpe wat 'n rol speel in die vroeë identifikasie van 'n kind. Daardie vader help om die pasgebore se geslag te besef. Jy is 'n meisie! Jy is 'n seun!
- Pa vir 'n kind is nie net 'n inwoner nie, maar 'n monster van 'n man, 'n simbool van manlikheid, van 'n manlike beginsel. Danksy die simboliese funksie wat hy verrig, help die pa die kind om idees oor homself en ander te vorm.
- Die pa het 'n aangebore reaksie om die vrou en kinders te versorg en te beskerm. Dit is die pasgeborene wat die versterking van die beskermingsinstinkt by mans sterk beïnvloed.
- Die vader se rol is 'n spesifieke voorbeeld van gedrag, 'n bron van vertroue en gesag. Vader - die verpersoonliking van dissipline en orde.
- Die vader is die mees natuurlike bron van kennis oor die wêreld, werk en tegnologie. Dit dra by tot die oriëntering van die toekomstige beroep en skep maatskaplike doelwitte en ideale. Если мать предоставляет ребенку возможность ощутить интимность человеческой любви, то отец проводит малыша по пути к человеческому обществу.
- Die outoritêre vader het 'n positiewe uitwerking op die verstandelike eienskappe van kinders, terwyl die outoritêre moeder 'n negatiewe uitwerking het.
- Die vader sorg vir minder kinders, gee hulle meer outonomie en verhoog selfdissipline in die kind. Deur dit te doen, moedig vaders die proses aan om die kind van die moeder te skei en die aanpassing aan sosiale toestande te versnel.
Vader - die enigste held vir 'n kind wat die skaduwees kan versprei en enige monster kan wegskrik. Met die kind se pa verdwyn die vrees. Vader is 'n "godheid"! Die pa is almagtig en onkwetsbaar; hy kan alles in die oë van 'n kind doen.
Die eienskappe van 'n goeie pa:
- die pa moet beskikbaar wees vir die baba,
- het die begeerte en geduld om 'n onbekende verskynsel, voorwerpe, ervaring te verduidelik ...
- in staat wees om te prys vir navorsing, suksesvolle aksie,
- betrokkenheid by gesamentlike aktiwiteite met die kind,
- verantwoordelikheid vir die materiële behoeftes van kinders,
- bewustheid - altyd met belangstelling en deelname om die groei van kinders te monitor.
Vaderlike sorg vir 'n kind is die vermoë om vinnig, vurig en aktief op hul emosionele behoeftes te reageer.
Die uitgedruk liefde van die vader gee die gevoel van 'n spesiale emosionele en sielkundige welsyn wat 'n enkele moedervrou nie ten volle kan voorsien nie.
Vader se liefde leer beide seun en dogter hoe 'n man se liefde vir kinders, vir sy vrou en vir ander kan manifesteer.
Vader se liefde gee 'n voorbeeld van die ouers se gedrag van kinders in die toekoms, die vorming van lewensposisies en geslagsrolle in die samelewing
'N Liewe pa is dikwels 'n meer effektiewe opvoeder as 'n vrou.
Om 'n ouer te wees, beteken om kinders te help om hul karakter te vorm. 'N Vader beïnvloed die ontwikkeling van sulke eienskappe in 'n kind grootliks soos:
Kinders is emosioneel nader aan hul ma as aan hul pa. In die meeste gevalle bly die kind ná die egskeiding by die ma. Maar dit beteken nie dat kinders nie 'n pa nodig het nie.
Wat lei tot vaderloosheid, dit wil sê wanneer daar geen verband tussen die kind en die vader is nie, of die vader sy funksies nie vervul nie:
"Kinders wat op 'n baie jong ouderdom kontak met hul pa verloor het, kan te veel aggressief wees tydens puberteit."
- Die gevoel van minderwaardigheid word dikwels besoek deur mense wat nie 'n noue verhouding met hul pa gehad het nie, selfs al is hulle nie geskei nie. Ook, hierdie mense ly aan gevoelens van verwerping en weerloosheid, hulle word gekenmerk deur verskillende soorte vrese.
- Onvoldoende ondervinding met die pa en die gebrek aan 'n aanvaarbare identifikasie model verswak die vorming van vaderlike gevoelens in die seun en die jongman, wat dikwels die opvoeding van hul eie kinders in die toekoms nadelig beïnvloed.
- 'n Kind wat sonder vaderlike gesag groei, is as 'n reël ongedissiplineerd, sosiaal, aggressief.
- Seuns wat in 'n gesin sonder 'n vader grootgeword het, kan negatief met die ma verband hou. Hulle ontwikkel wantroue van mense, verhoogde angs.
"Meisies wat opgevoed word in 'n onvoltooide familie, voel 'n gebrek aan manlike aandag, en probeer om hierdie behoefte te vul deur vroeër by 'n liefdesverhouding aan te sluit en op 'n man of 'n ander 'uit te hang'.
Vaderskap is 'n voorvereiste vir die volle ontwikkeling van die persoonlikheid van 'n man.
Vir volle ontwikkeling, moet elke seun hê
Tyd saam met die pa.
In kontak met die pa het die seun werklik manlike eienskappe:
- Behoefte en vermoë om te beskerm,
- verantwoordelikheid te neem
- interne energie en geestelike krag.
Die pa is 'n gids wat die seun help om die oorgang van die baba op haar ma se hande na die seun toe te maak, en dan na die seun.
Die meisie het ook vriendskap met haar pa nodig
Die vader se invloed op die seksuele identiteit van 'n meisie is die grootste uitgespreek tydens haar jeug. Die seksuele identiteit van die meisie is die goedkeuring van haarself as 'n waardige vrou. Op die ouderdom (13-15 jaar) moet sy erkenning kry vir haar belang as 'n toekomstige vrou, hoofsaaklik van haar pa.
Die vader dra by tot die vorming van sy dogter se positiewe selfbeeld, en gee goedkeuring vir haar optrede, vermoëns, voorkoms. By meisies wat sonder vaders opgevoed word, kan 'n onrealistiese houding teenoor mans nie gevorm word as daar 'n regte model van verhoudings tussen man en vrou is nie.
Die informele kommunikasie van die dogter met die pa leer haar om manlike sielkunde te verstaan, om aan te pas by haar, leer om nie bang te wees vir mans nie. As 'n volwassene sal elke meisie probeer om hul verhoudings met mans op analogie te bou met wat sy met haar pa gehad het.
Om die kenmerke van vaderlike liefde en die rol van die pa in familieverhoudings te ken, wil ek net een gevolgtrekking maak. Selfs as daar 'n egskeiding was, moet die verhouding met sy eie vader nie beëindig word nie.
Vanuit die oogpunt van E. Fromm is vaderlike liefde in vergelyking met moederlike liefde 'veeleisende' liefde, voorwaardelik, wat die kind moet verdien. Vaderlike liefde is nie aangebore nie, maar word gevorm gedurende die eerste jare van 'n kind se lewe. Ten einde vaderlike liefde te verdien, moet 'n kind aan sekere maatskaplike vereistes en vaderlike verwagtinge voldoen ten opsigte van vermoëns, prestasies en sukses. Vader se liefde dien as 'n beloning vir sukses en goeie gedrag. In die kind vir die vader word die moontlikheid van voortplanting beliggaam, aangesien die man volgens tradisionele norme die erfgenaam moet opvoed as die voortsetting van die ras, die bewaarder van tradisies en stamgeheue. So voer die vader die funksie van sosiale beheer uit en is hy die draer van vereistes, dissipline en sanksies.
Volgens A. Adler is die pa se rol in die onderwys om aktiwiteite wat gemik is op die ontwikkeling van sosiale vaardigheid aan te moedig. As die moeder die kind die geleentheid bied om die intimiteit van menslike liefde te ervaar, sny die pa sy pad na die menslike samelewing. Die vader is vir kinders 'n bron van kennis oor die wêreld, werk, tegnologie, dra by tot die vorming van maatskaplike doelwitte en ideale, professionele oriëntasie.
A. Grames notas: "Moedersorg bied die moontlikheid van aanvaarding, vaderlike sorg moedig toewyding aan. Albei is nodig vir persoonlike ontwikkeling. "
Baie vroue dink om een ​​of ander rede dat 'n baba en 'n ma geword het, een en dieselfde ding is. Met dieselfde sukses sou dit moontlik wees om te sê dat dieselfde ding is om 'n klavier te hê en 'n pianis te wees.
'N Moeder is 'n persoon wat een van die hoof plekke in die lewe beklee.
Niemand kom in hierdie wêreld sonder om hul ma aan te raak nie. Daarom is die verskynsel van die moeder altyd, is en sal relevant wees. Moeder liefde is van nature onvoorwaardelik en daarom is die verhouding tussen die baba en die moeder baie belangrik.
Onvoorwaardelike liefde van die moeder gee die kind:
- skuiling, verander die gevaarlike en onbekende wêreld in 'n normale habitat,
- praat oor die belangrikheid en wenslikheid in die lewe,
- gee 'n sterk gevoel van betroubaarheid
- voed nie net fisiese, maar ook geestelike kos,
- gee die vermoë om mense, die wêreld, jouself te vertrou
- Injects 'n gevoel van deel van 'n clan, 'n nasie ...
- stel die grense van persoonlike ruimte, wat die kind toelaat om verantwoordelikheid vir hulself te neem soos hulle grootword,
- help om vas te stel en verbindings met ander mense te maak,
Al hierdie is nodig vir elke kind vir gesonde ontwikkeling.
Boonop is al die bogenoemde belangrike komponente van 'n gelukkige lewe wat slegs deur 'n ma gegee kan word, wat voorspelbaar, konsekwent en kalm gedra. So 'n moeder is inherent in 'n groot hoeveelheid - sorg, liefde, omsigtigheid, sensitiwiteit. Moederlike liefde bring die baba in 'n wêreld wat deur menslike verbindings deurdring word.
'N Persoon kan nie die gevoel hê dat hy nodig is deur 'n onafhanklike intellektuele poging nie. Rede kan jou vertel dat jy lief is, maar as jy nie genoeg liefde van jou ma kry nie, sal 'n persoon sy hele lewe gepynig word met gedagtes dat hy nie geliefd is nie en geen waarde in hom het nie.
Aan die begin van die lewe moet die kind voortdurend oortuig wees dat hy geliefd en gewillig is - net sodat hy langtermynverhoudings kan betree, in enige gemeenskap betree.
As 'n moeder nie voldoende liefde- en persoonlikheidsgrense bied nie, of as sy een gee, sal 'n volwassene enorme interne hulpbronne spandeer om 'n manier te vind om hierdie nadeel te vergoed - liefde en die grense van persoonlike ruimte. (Dit kan baie verslawings en verslawings veroorsaak.)
Henry Cloud en John Townsede (bekende sielkundiges van Kalifornië) het ses komponente van suksesvolle moederskap geïdentifiseer:
- nie afwesig wees nie, maar om 'n emosionele verband met die kind te handhaaf,
- Om vas te hou, nie broos nie (nie gemanipuleer nie),
- om die skeiding van die kind te bevorder, en om hom nie te verhinder nie,
- om die tekortkominge van die kind te aanvaar en om nie perfeksie van hom in alles te eis nie,
- om volwassenheid te bevorder, en om nie in die kinders se staat te bly nie,
- om die kind te help om in 'n onafhanklike lewe te gaan en nie soos 'n "hen" te gedra nie.
Tekens van 'n goeie ma:
- 'n Goeie ma erken dat sy foute in haar opvoeding maak en in die loop van haar lewe hierdie faktor in ag neem en dit regstel sonder om skuld en spyt te maak. Sy weet dat sy nie alles kan doen nie, maar nie van haar eie blunders verlore gaan nie, want sy is reg om hulle reg te maak, van haar foute te leer en verder te gaan.
- 'n Goeie ma verstaan ​​dat sy die eerste persoon is wat die baba liefhet. Sy is die eerste "liefdesobjek" van haar seun of dogter. Vir emosionele, fisiese, intellektuele en sosiale ontwikkeling moet 'n persoon nie net lief wees nie, maar ook liefde. Liefde voed die siel, kleef menslike verhoudings met kleure, vul die lewe met hoop. Die behoefte om lief te hê is een van die fundamentele behoeftes van 'n persoon, vir die bevrediging waarvan 'n sekere persoon benodig word. As die moeder aan hierdie behoefte voldoen, draai liefde na haar. Indien nie - die persoon is alleen of begin haat ervaar. Daarom werk 'n goeie ma op haarself en bied dit 'n waardige liefdesvoorwerp vir haar seun of dogter.
Verkeerde verhoudings met die moeder gee aanleiding tot twee groepe probleme in volwassenheid.
Die eerste soort probleme is verbind met die gevoelens wat ons teenoor die moeder het, tot die wrok wat haar en haar onvervulde behoeftes veroorsaak. Hierdie groep probleme bepaal ons houding teenoor die verlede van ons lewe (kinderjare).
Die tweede soort probleme is die patrone en dinamika van die verhouding met die ma wat ons in haar kinderjare geleer het. Dit stel die gedragspatrone in die verlede, maar in die hede gereproduseer.
Die eerste groep probleme manifesteer hom in die feit dat onderdrukte, onuitgesproke gevoelens van woede, wrok teen die moeder oorgedra word na die persoonlike gesinslewe en op hul basis verhoudings tussen eggenote kan bou. Oormatige beheer deur die moeder, die onvoorwaardelike uitvoering van haar opdragte vorm 'n gevoel van wantroue teenoor mense naby haar - sy vrou of man. Daar is 'n oordrag van verhoudings wat tot ernstige gesinsprobleme lei.
Ons is geneig om die gevoelens wat eintlik aan ons verlede behoort, oor te dra aan ons verhouding met ons geliefdes. As die verhouding met die ma nie met hom ontwikkel het nie, is dit nodig om dit vandag uit te sorteer ter wille van die toekoms.
Die tweede reeks probleme wat met die moeder geassosieer word, wat ons 'n gedragspatroon gee wanneer verskillende tipes verhoudings opgestel en ontwikkel word.
Watter negatiewe gedragspatrone kan gelê word:
- onwilligheid van nabyheid of probleme in noue verhoudings,
- die gewoonte om almal te behaag
- onderdrukking van gevoelens, onvermoë om oop te maak vir 'n maat,
- aggressiwiteit in die verhouding vir geen oënskynlike rede nie,
- oormatige beheer van ander, familielede,
Dit alles omsluit die menslike brein, wat geskep word as 'n waarnemende en reproduserende wese van die ouerlike skemas. Die styl van opvoeding en gedrag met kinders vandag lê die skema neer van die lewenswyse wat hulle sal assimileer en sal in hul toekoms reproduseer, hul lewens bou.
Die verband tussen die persoonlikheid van die ouers en die opvoedkundige gedrag van die kind is nie so onmiddellik nie. Baie hang af van die tipe van die kind se senuweestelsel, op die gesin se lewensomstandighede. Nou is dit vir sielkundiges duidelik dat een en dieselfde dominante persoonlikheidseienskappe of opdragte van 'n ouer, afhangende van verskillende toestande, ook verskillende vorme van respons kan veroorsaak, en later die kind se bestendige gedrag. Byvoorbeeld, 'n skerp, warmgehoorde, despotiese moeder kan in haar kind beide soortgelyke eienskappe veroorsaak - onbeskofheid, inkontinensie, en regoor die teenoorgestelde, naamlik depressie, skurfte.
Die verbintenis van opvoeding met ander aktiwiteite, die ondergeskiktheid van opvoeding van een of ander rede, sowel as die plek van opvoeding in die persoon se persoonlikheid - dit alles gee die opvoeding van elke ouer 'n spesiale, unieke, individuele karakter.
Daarom moet toekomstige ouers wat hul kind nie spontaan wil opvoed nie, maar doelbewus hul kind se opvoeding begin ontleed om hulself te analiseer deur die eienskappe van hul eie persoonlikheid te analiseer. Voornemende ouers dink natuurlik aan hoe om hulself die doelwitte van hul werk om hul kinders te verhoog, die beste te formuleer. Die antwoord is so eenvoudig soos dit ingewikkeld is: die doel en motief om 'n kind op te wek, is die gelukkige, volle, kreatiewe en nuttige lewe vir mense van hierdie kind. Op die skepping van so 'n lewe moet gesinsopvoeding gerig word.
1. Avdeeva N.N. Blaar "Voorskoolse Onderwys", Nr. 3, 2005, pp. 101-106, No. 5, 2005, pp. 110-117, No. 7,205, p. 117-123.
2. "Populêre sielkunde vir ouers" geredigeer deur A.A. Bodaleva, M., Pedagogy 1988
3.L.A.Kulik, N.I.Berestov "Family education" M., Enlightenment 1990
4. Kwartaallikse wetenskaplike en praktiese tydskrif "Gesinsielkunde en Gesinsterapie Nr. 2". M.: 1999.
Die rol van gesinsopvoeding. Die rol van vader en moeder in die opvoeding van 'n kind.
Ware liefde kan hom alleen manifesteer as twee leer om die derde bymekaar te hou, dit is eers wanneer die eggenotes vader en moeder word.
Verhoging van kinders gee spesiale magte, geestelike kragte weg. Ons skep 'n persoon met liefde - met die liefde van 'n vader vir moeder en moeder vir 'n vader, diep geloof in die menswaardigheid en skoonheid van die mens. Pragtige kinders grootword in daardie gesinne waar ma en pa werklik van mekaar hou en terselfdertyd mense lief en respekteer.
Vasily Alexandrovich Sukhomlinsky.
Die gesin begin met die kinders.
Op een slag het die Engelse digter W. Wordsworth voorgestel dat die kind die vader van 'n man is. Op die eerste oogopslag, dit lyk paradoksaal, maar in werklikheid is dit kinders wat sosiale funksies verander en hom 'n vader maak. Dit geld ook vir vroue. Die familie begin met kinders. Selfelose sorg vir die kind, waarop sy bestaan ​​direk afhanklik is, verenig die gades, vul hul lewens met nuwe gemeenskaplike belange. Vader en moeder is die eerste en mees geliefde opvoeders van hul kinders. Hulle beskerm en beskerm hul lewens, skep voorwaardes vir volle ontwikkeling.
Gesin as die natuurlike omgewing van die opvoeding van 'n kind.
Die natuurlike omgewing vir die opvoeding van 'n kind is die familie. Waar word moderne kinders opgevoed? Van kleins af word die kind na die kleuterskool gestuur, dan na die skool. In die kleuterskool, die kind spandeer sowat sewe uur per dag, hy kommunikeer met sy ouers omtrent dieselfde. Kleuter ouderdom is baie belangrik vir die vorming van 'n persoonlikheid, en die kind spandeer die helfte van alle tye in 'n omgewing wat heeltemal anders is as die huis, familie omgewing. Wat is die verskil tussen familie en kleuterskool? Eerstens het die familie 'n duidelike hiërargiese struktuur. Daar is volwassenes, daar is ouer broers en susters, daar is jonger kinders. Die kind het 'n definitiewe plek in hierdie hiërargie. Tweedens, by die huis is al die mense wat naby is, naasbestaandes met wie jy al jou lewe verbind is. Alle opvoeding in die familie is gebasseer op die feit dat die jonger deur gehoorsaamheid aan hul oudstes ingewy word, en die ouer word geleer om die jonger kinders te versorg. 'N Kind wat 'n dubbele skool voltooi het, 'n skool van gehoorsaamheid en sorg, word gehoorsaam en omgee. In die kleuterskool is 'n kind in 'n portuurgroep, waar almal gelyke regte en pligte het, hier gaan hy deur 'n ander skool - die skool van gelykheid. 'N Sekere hiërargiese struktuur tussen kinders in die kleuterskool begin nog op die regte pad, maar volgens 'n ander beginsel: kinders word nie verdeel in ouer en jonger nie, maar in slim en dom, sterk en swak. As dit in verhoudings die belangrikste eienskap is waarvolgens kinders verdeel word, is dit ouderdom, dan is dit 'n verhouding van versorging en gehoorsaamheid. As die belangrikste kenmerk intelligensie of krag is, dan sal die verhouding in die aard van superioriteit en ondergeskiktheid wees. Natuurlik, vaardige onderwysers en opvoeders verlig hierdie verhoudings en leer omgee en gehoorsaamheid, maar die situasie is nie so gunstig vir die opleiding van hierdie eienskappe nie. Die kind absorbeer die regte gesindheid teenoor die ouer en jonger in die gesin, en wat hy in die volwasse lewe ontmoet, is in sy kinderjare bemeester.
In die kleuterskool is alle mense tydelik. Die onderwysers wissel volgens 'n sekere skedule, die kinders self word nie aan mekaar gebind deur enigiets anders as kinders se vriendskap nie. Vandag is ons vriende, môre sal ons twis. Kinders is nie verantwoordelik vir mekaar nie. In 'n gesin kan kinders nie lank in 'n twis lewe nie, veral as hulle klein is. Dit sal eenvoudig nie die ouers toelaat nie, wat die vrede van die kinders met al hulle mag sal maak. Broer en suster bly naby vir die lewe en ouers van kleins af leer hulle dat die rusie 'n verskriklike en heeltemal onaanvaarbare gebeurtenis in hul lewens is. В детском саду конфликты могут иметь совершенно другой исход: можно озлобиться друг на друга, можно разойтись с бывшим другом, можно перевести ребенка в другую группу.
Нынешний ребенок погружен в детскую среду своих сверстников – детский сад, школа, детский лагерь. Контакт детей со взрослыми крайне ограничен. Maar na sulke opvoeding moet mens nie verras wees oor die kinderloosheid van kinders nie en wonder hoekom hulle so stadig groei. Hulle was kinders. Wanneer 'n kind opgevoed word in 'n gesin, absorbeer hy 'n volwasse gesindheid teenoor die lewe uit voortdurende kommunikasie met volwassenes.
Dit beteken nie dat kinders kategories aan die kleuter gegee kan word nie. As die ouers hieroor besluit, moet ons eers die behoefte om die tuisonderdeel van die onderwys te versterk, vergewis. Ouers moet al hul vrye tyd bestee om met kinders te kommunikeer.
Om die vader en moeder te waargeneem, skep die kind sy eie idees oor watter soort verhouding daar tussen 'n man en 'n vrou is. In die gesin moet hy sien hoe die vader en die moeder mekaar vra, hoe hulle mekaar bedank, watter woorde hulle sê, hoe hulle na mekaar kyk, hoe hulle mekaar raak. Op grond daarvan sal die kind sy eie gesin skep.
Moeder liefde. Om lief te hê en lief te hê.
Moeder-, ouerlike liefde - die eerste soort liefde wat mense ken. Om lief te hê en geliefd te wees in volwassenheid, moet 'n mens sedert die kinderjare liefgehad word. Ten einde vir 'n kind te leer om aan iemand met sy hart geheg te word, moet hy eers drie jaar oud wees.
Vir 'n lang tyd is geglo dat die moeder se gevoelens buitengewoon sterk is vanaf geboorte, instinktief, en net wakker word wanneer 'n kind verskyn. Op grond van eksperimentele data, veral die ervaring van Harlow, is dit tot die gevolgtrekking gekom dat moederlike gedrag verkry word as gevolg van sy eie ervaring van vroeë kinderjare. As die ma selde haar dogtertjie selde vat, neem haar selde in haar arms, dan is die meisie ook koud vir haar toekomstige kinders.
Mamma is die eerste en belangrikste persoon in die lewe van elke kind. Vanaf die oomblik van bevrugting en al die daaropvolgende maande is dit een. Reeds tydens swangerskap word 'n noue verhouding tussen moeder en kind gevestig, en die aard van die moeder se houding teenoor die kind gedurende hierdie tydperk is nie onverskillig vir sy ontwikkeling nie. Vir nege maande groei die baba en ontwikkel in gemaklike toestande vir homself. Selfs in die baarmoeder, die vorming van die psige. Alle emosies wat deur 'n vrou ervaar word, beide positief, aangenaam en negatief, word deur die fetus as hul eie beskou. Vanaf die oomblik dat die baba gebore word, word die rol van die moeder in die opvoeding van 'n kind wêreldwyd. Ma ruik so lekker en naby aan die baba ruik, Mama het die lekkerste melk en die mooiste hande. Die kind voel sy ma en kan haar herken van 'n groot aantal vroue, aangesien sy spesiaal vir hom is.
Moeder is 'n natuurlike opvoeder van die estetiese begin by kinders. Die persepsie en begrip van skoonheid is hoofsaaklik van die moeder. Die natuur het haar die subtielheid en diepte van gevoelens gegee - die rykste emosionaliteit. Sy is lief vir die natuur, diere, blomme en musiek en is in die kind se siel in die middel van die son, somerdag, gras, voëls. Sy het 'n gunsteling parfuum, en hulle word onthou deur kinders as die geur van die jeug.
Moeder speel 'n groot rol in morele en etiese onderwys. Responsiwiteit, die vermoë om te empathiseer - hoofsaaklik van die moeder. Sedert die geboorte van die kind, is sy sensitief vir sy bui. Sy is die eerste om te weet of hy siek of goed is, vang sy vrees, angs, verwarring, skaamte en onsekerheid. Hy is geneties georiënteerd teenoor sy ma, voel haar toestand. Deur die persepsie van die toestand van die moeder kom die kind natuurlik van die toestand en ervarings van ander. Moeder stel haar kind in die wêreld van mense bekend, stel met liefde en vertroue in hierdie wêreld voor. Moeder bring die vermoë om dadelik te gryp as die hoof, dikwels ontwykende, ware in die mens en in 'n situasie, insluitende dreigende, gevaarlike, bose en nuanses van die menslike natuur, die situasie. Sy leer ook redelike waarskuwing, leer sewe keer voor af te sny, dui op die moontlike gevolge van 'n besluit, 'n daad, gee waarskuwing, veral 'n meisie.
Vader - ondersteuning en beskerming.
Een van die belangrikste gevoelens wat nodig is vir die kind om 'n gesonde verstand te vorm, is 'n gevoel van veiligheid. In kinderskoene skep dit meestal ma. Dan, wanneer die kind begin om die wêreld om hom te bemeester en besef dat daar baie gevare in hom is wat 'n vrou nie kan hanteer nie, begin die vader die rol van hoofbeskermer. Dit is nie vir niks wat die seuntjies van mekaar hou om van mekaar af te wys juis weens hul vaderlike krag: sy gee hulle krag aan hulle en gee hulle belang in die oë van ander.
Dit is baie belangrik dat die pa die kinders geleer het wat die ma nie kan onderrig nie, seuns vir mans se sake aangetrek het. Sodat hy met kinders sou praat, die rol van 'n wyse mentor speel, aan wie jy met 'n verskeidenheid vrae kan draai, wie baie weet en gereed is om sy kennis te deel.
As seuns en dogters grootword in 'n gesin, is dit baie nuttig vir hulle om te sien dat nie alle pligte wat verband hou met die huis, kinders en huishouding uitsluitlik deur die moeder uitgevoer word nie. Dit is nuttig vir meisies, aangesien hulle sien dat hulp van mans in die familie verwag kan word. En in hierdie hulp sien hulle 'n manifestasie van vaderlike liefde vir ma. En die seuns sien pa wat ten minste soms en beter gereeld iets vir tuis en kinders doen, is baie nuttig. Hulle waardeer ook vaderlike ondersteuning en kyk na pa, hulle berei vir hul vaderskaprol voor. Die seuns kyk baie na pappa, onthou hoe pa's optree en hoe hulle dit nie doen nie.
Observasies toon dat kinders wie se vaders deelgeneem het aan die daaglikse versorging van hulle in die eerste jaar van die lewe, minder bang is vir vreemdelinge, meer gesellig. Hulle toon 'n hoër vlak van geestelike en fisiese ontwikkeling, groei meer emosioneel reageer.
Vaders wat sterk emosionele bande met kinders in hul kinderskoene gevestig het, blyk in die toekoms meer sensitief te wees vir die veranderende behoeftes en belange van hul grootwordende kinders. Oor die algemeen het sulke vaders 'n groter invloed op hul kind. Kinders luister meer na hulle, word gelei deur hul mening, seuns wil soos hulle vaders lyk, met wie hulle warm, veelzijdige verhoudings het.
Die vader beïnvloed die seksuele identiteit van die kind aansienlik. Vir sy seun op 'n vroeë ouderdom, is hy 'n soort voorbeeld, 'n model om te volg. Gebrek aan ondervinding met die vader het dikwels die opvoeding van hul eie kinders in die toekoms nadelig beïnvloed.
Op die gebied van emosionele ontwikkeling is 'n verband geopenbaar tussen die afwesigheid of swakheid van die vaderlike beginsel en die aggressiewe gedrag van seuns. Oormatige vyandigheid teenoor ander ontstaan ​​as 'n opstand teen oormatige afhanklikheid van die moeder tydens die eerste lewensleiding. Aggressie is dus 'n uitdrukking van die soeke na 'n manlike "I." Seuns wat oormatig aan hul ma gekoppel is, kan dit moeilik maak om met hul maats te kommunikeer.
'N Seun is een aan wie 'n pa sy ervaring en kennis kan deurstaan. Oor die kontinuïteit van sonsondergang praat ons oor die geestelike erfenis. Die vader se missie is immers om die kind se lewenservaring, sy wêreldbeskouing oor te dra, terwyl hy nie beperk nie, maar die bewussyn en vryheid van sy kind uit te brei. Die vader word geroep om 'n nuwe lewe te gee, en nie sy eie te kloon nie, wat dikwels die psigodrum van die verhouding tussen vader en seun is. Hippie en punk protes word meestal veroorsaak deur interne eerder as eksterne probleme: 'n tiener soek sy eie, anders as die ouer, manier in die lewe. Maar die ervaring en kennis wat deur die vader geleer word, nie as 'n matriks van gedrag nie, maar as 'n gratis geskenk aan 'n vrye wese, sal nie net protes uitlok nie, maar met dankbaarheid sal dit in die hart van die kind geabsorbeer word.
Die tradisionele oogpunt stel die vader hoofsaaklik 'n dissiplinerende invloed toe. Baie glo dat die vrees vir vadersstraf in die hart van die ontwikkeling van die moraliteit van die kind lê. Wetenskaplike studies het 'n omgekeerde verhouding tussen die erns van die vader en die moraliteit van die seun geopenbaar: oormatige hardvaders het seuns wat soms nie die vermoë het om met simpatie, medelye te voel nie, aggressief. Vader se verbod is slegs op die agtergrond van liefde.
Psigiater R. Campbell wys daarop dat die pa se invloed op die seksuele identiteit van die meisie die grootste impak is in die adolessentydperk. Die seksuele identiteit van die meisie is die goedkeuring van haarself as 'n waardige vrou. Dit is op hierdie ouderdom 13-15 jaar dat sy erkenning moet ontvang vir haar belang as 'n toekomstige vrou, hoofsaaklik van haar pa. Die vader dra by tot die vorming van sy dogter se positiewe selfbeeld, en gee goedkeuring vir haar optrede, vermoëns, voorkoms. By meisies wat sonder vaders opgevoed word, kan 'n onrealistiese houding teenoor mans nie gevorm word as daar 'n regte model van verhoudings tussen man en vrou is nie.
Die belangrikste ding wat pappa vir sy dogter kan doen, is om haar voor te stel aan die manlike wêreld. Die vader, met haar sorg, liefde en teerheid, houding teenoor sy vrou en dogter, word gewillig of onbewus vir die meisie 'n voorbeeld van hoe om te lewe en met mans te kommunikeer. Vader deur sy voorbeeld help haar dogter om 'n idee te kry van wat 'n mens se siening van die wêreld is, 'n man se woord en daad. Pa moet onthou dat hy meestal die eerste voorwerp van die teenoorgestelde geslag vir sy dogter is. Hy word onbewustelik deur haar beskou as 'n ideale model vir 'n man. As hierdie foto vaslegging plaasvind, dan, na 'n volwassene opgestaan ​​het, sal die meisie soek vir 'n man wat soos haar pa lyk, soms selfs sonder om dit te besef.
Een van die belangrikste take van die vader is om die kind te help om hul kinders se vrese te oorkom. In moderne sielkunde is baie metodes ontwikkel om kinders te help wat aan verskeie vrese ly, maar ouers, veral vader, is die belangrikste en effektiewe "instrument" om hulle te oorkom. Hy moet sy dogter wys dat die wêreld rondom ons stabiel, voorspelbaar en veilig is. Kinders moet vanaf die vroeë kinderjare sien en weet dat hul hoofbeskermer die sterkste persoon is, langs wie altyd kalm is.
Die ideale pa is bo alles. Dit werk maar onthou ter wille van wat dit alles gedoen word. Hy het die krag vir familie, kinders, hy weet hoe om tyd saam met hulle te geniet, weet hoe om met hulle te kommunikeer, kommunikeer en glo dat dit wonderlik is. Die ideale pa is bewus van al die sake van die kind, hy het sy kleuterskool, skool gesien. Ideale pa mis nie die verjaarsdae van kinders en vrou nie, onthou die dinge wat die kind liefhet. 'N Ideale pa kan mama alleen laat gaan en met die kinders bly vir die hoofsaak. 'N Ideale pa is in alle opsigte vir die kind beskikbaar.
As daar geen vader in die familie is nie, beïnvloed dit die ontwikkeling van die seun en die meisie, is 'n struikelblok vir die harmonieuse seksuele ontwikkeling van die kind. Die meisie kan 'n bewustelose houding hê wat die vader nie nodig het nie, en dit sal die vorming van idees oor haar eie familie beïnvloed en gevolglik familieverhoudings negatief beïnvloed. Vir 'n seun wat deur een moeder opgevoed word, word sy dikwels 'n model van manlike gedrag. Van hier af is die groot feminisering van mans onder die regte grond. Immers, so 'n vroulike gedrag dui duidelik aan dat hulle nie voor hul oë die patroon van die meester vader, die familiehoof, die vakman-pa het wat weet hoe om alles met eie hande te doen nie. In hul gedrag is daar meer invloed van die moeder, wat natuurlik wil hê haar kind moet die mooiste en mees akkurate wees, en nie die magtigste en nie die mooiste nie, soos hierdie selfs al vaders.
Seun en dogter. Die beeld van manlike en vroulike gedrag.
Die beeld van manlike en vroulike gedrag wat op 'n vroeë ouderdom in 'n kind ontwikkel het, affekteer sy hele lewe. Die kind leer die eienskappe van manlike en vroulike gedrag op die ouderdom van drie tot sewe jaar. Dit is die belangrikste taak van hierdie ouderdom. Die kind doen dit deur na sy pa en ma en deur die speletjies te kyk.
'N Belangrike kenmerk van hierdie tydperk is dat seuns, om opvoeding te ontvang, moet voortgaan om opgevoed te word deur 'n man - die vader. 'N Man moet 'n man opvoed. Seuns van drie jaar word getrek op hul vaders of ouer broers. As hierdie vraag van die kinders se siel nie behoorlike bevrediging ontvang nie, dan sal daar waarskynlik 'n soort verandering in die ontwikkeling van sy siel plaasvind. Of die kind sal 'n vroulike opvoeding ontvang, of sal manlike kommunikasie onder die straatpunk kry, wat 'n verdraaide idee van manlikheid sal gee.
Op hierdie stadium moet die seun die volgende eienskappe van 'n regte man leer: 'n verdediger, 'n held, 'n vegter, 'n aide, 'n verhuurder, 'n broodwinner, 'n bouer, 'n ambagsman. Seuns moet rolmodelle hê. Hierdie beelde van ouers moet aan kinders geleer word deur die lees van epiese verhale, wat oorlogsfilms toon. Die kind absorbeer die meester se houding teenoor die huis deur saam met sy pa te werk, sodat die vader sy seun so dikwels as moontlik saam met hom moet saamneem. Die seun moet leer om iets self te ontwerp, te skep, sy planne uit te voer tot die einde toe. Vader en seun kan speelgoed met hul eie hande speel. Die kind sal baie meer vreugde hê van 'n speelding wat deur homself gemaak is as van 'n gekoopte een, hoewel dit soos 'n regte een sal lyk.
Meisies bly op hierdie stadium by hul moeders om die vroulike tipe gedrag te assimileer. 'N Meisie moet 'n sprokieprinses speel. Inderdaad, in die toekoms sal dit vir iemand so 'n buitengewone sprokieprinses moet word. Die meisie wat hierdie beeld geabsorbeer het, sal na 'n baie skoon verhouding soek. 'N Meisie moet Cinderella speel, dit is die beeld van 'n harde werker, 'n vaardige gasvrou. Na alles moet elke meisie hardwerkend wees. Elke meisie moet voorberei om 'n ma te word. Alle meisies moet moeders en dogters speel.
Ouerskap moet van albei ouers kom.
Vir die harmonieuse ontwikkeling van persoonlikheid is dit noodsaaklik dat die kind ervaring opgedoen het in verhoudings met albei ouers, 'n voorbeeld van ouers se gedrag, hul verhouding, arbeidsverhouding met mekaar, die kind sy gedrag bou deur hulle na te pas volgens sy geslag.
In die ontwikkeling van spesifieke seksuele, psigologiese eienskappe van mans en vroue behoort egter 'n groot rol aan die man, die opvoeder, die vader, die onderwyser. Dit is waargeneem dat die vader (anders as die moeder) reeds in die eerste maande van 'n kind se lewe anders speel met die seun en meisie en sodoende hul seksuele identiteit vorm. Die vader behandel gewoonlik sy dogter en seun differensieel: moedig aktiwiteit, uithouvermoë, vasberadenheid in die seun, sagmoedigheid, sagtheid en verdraagsaamheid in die meisie aan. 'N Moeder behandel gewoonlik kinders van beide geslagte ewe, sonder om hul verskille te beklemtoon.
Sielkundiges het ook opgemerk dat die houding teenoor babas van vaders wat 'n aktiewe rol wil speel in die versorging van 'n kind, verskil van dié van moeders. Vaders speel meestal met die baba, terwyl moeders gewoonlik swadel, bad en voer hom. Selfs wanneer hulle omgee vir 'n kind, verkies die vaders dit op 'n speelse manier. In hierdie geval speel vaders met kinders anders as moeders. Vaders is meer geneig tot energieke speletjies wat hoofsaaklik gemik is op die fisiese ontwikkeling van die kind: hulle gooi babas op, beweeg hul arms en bene, speel die spel "Oor die stampe, oor die stampe", swaai op die been, draai, rol op die rug. Moeders behandel babas noukeuriger, praat saggies, stroke, dra hande versigtig.
Vir die ontwikkeling van die kind se intelligensie is dit nodig dat beide tipes denke, manlik sowel as vroulik, in sy omgewing is. Die verstand van 'n man is meer gefokus op die wêreld van dinge, terwyl 'n vrou meer subtiel in mense is. Die man het 'n beter ontwikkelde vermoë in wiskunde, ruimtelike oriëntasie, hulle is meer geneig tot logiese beredenering. By vroue is daar 'n duidelike superioriteit in spraakontwikkeling, in intuïsie, in die vinnigheid van die "gryp" van die situasie as geheel. By kinders wat slegs deur hul moeders opgevoed word, gaan die ontwikkeling van intelligensie volgens die "vroulike tipe": beter gevormde taalvermoë word gevind, maar meer dikwels word probleme met wiskunde aangeteken.
Ideaal gesproke moet onderwys nie net aandag gegee word nie: dit moet van albei ouers kom. Mamma is 'n hele wêreld om 'n kind, 'n wêreld waarin hy van gevaar kan wegkruip, 'n wêreld wat 'n kind leer om in harmonie met alles wat om hom heen te leef. Danksy moeders pas kinders aan by die lewe in die menslike wêreld. Moeder kan geduld, tydigheid, gereeldheid leer. Verder moet sy die kind hierdie dinge leer. Opvoeders, onderwysers en psigoterapeute moet nie 'n goeie moeder vervang nie. Praktyk toon dat selfs vaders in enkelouer gesinne dikwels misluk.
Terwyl moederskap met harmonie geassosieer word, leer die pa die kind om op te tree, te leer oor die wêreld, doelwitte vir hulself te stel en te bereik. Wat moet 'n pa doen as daar struikelblokke in die weg van 'n kind is? Dit is reg, om hom te help om hulle te oorkom. Die vagaries en surplusse van emosies meng dikwels met kinders. Die pa se rol is om die kinders te laat verstaan ​​dat fermheid en erns baie meer baat sal dra as grille. En dis nie alles nie. As die kind die meeste van alles in die algemeen vir beskerming van die moeder sal wag, sal die vader ondersteuning benodig. Na alles probeer die moeder dikwels die kind uit 'n konfliksituasie probeer beskerm, en die vader, in die teendeel, sal probeer om die kind te leer om sulke probleme te hanteer.
As daar vrede en orde in die familie is ...
Die familie is die natuurlike omgewing vir die verhoging van 'n kind:
Die beste eienskappe van die persoon, soos ywer, eerlikheid, versorging, ens. opgevoed in 'n gesin
Om die vader en moeder te waargeneem, skep die kind sy eie idees oor watter soort verhouding daar tussen 'n man en 'n vrou is.
Die gevoel van veiligheid in beide man en vrou kom van die familie af. As daar vrede en orde in die familie is, dan is agter die rug 'n betroubare agterkant.
Die feit dat die kind in volwassenheid ontmoet, is in die kinderjare bemeester. Al wat die kind in die gesin sien, sal 'n impak op sy hele lewe hê. Maar op grond van die ervaring van die kinderjare sal 'n kind sy gesin in die toekoms bou.
1. Kalinina Galina. Moeilike ouerskapskwessies. - M.: Lepta Book, 2012. - 96 p. - (Om ouers te help).
2. Makarenko, A.S. Maak kinders behoorlik op. Hoe? / Anton Makarenko, redakteur en samesteller E. Monusova. - Moskou: AST, 2013. - 318 p.
4. Urbanovich L.N. Die morele grondslae van familie en huwelik. Die stelsel werk met hoërskoolstudente en ouers. - M.: Globus Publishing House, 2009. - 256 p. - (Opvoedkundige werk).
5. Shugaev Elijah. Ons grootword die seun, ons grootword die dogter. Rade van die priester - die vader van baie kinders. - M.: Uitgewersraad van die Russiese Ortodokse Kerk, 2006. - 128 p.
6. "Druiwe". Ortodokse tydskrif vir ouers (№36, Julie-Augustus 2010).
7. Pappa allerhande behoefte: oor die rol van die vader in die opvoeding van kinders (versameling). - M.: Uitgewershuis van die Moskou Patriarchaat van die Russiese Ortodokse Kerk, 2012. - 96 p.
Die doel van die gesin by die opvoeding van 'n kind
Gesin is nie net 'n sosiale eenheid wat geskep word vir die voortsetting van die wedloop nie. Dit is ontwerp om die gevoel van selfverwesenliking van 'n persoon as individuele selfversorgende persoon te ontwikkel, te versterk. Die rol van die gesin in die vorming van die persoonlikheid van die kind moet nie verminder word nie, dit is die plek waar al die prestasies of mislukkings van enige persoon vandaan kom.
'N Gesin is nie die mure van 'n huis of woonstel waar 'n groep mense wat deur huweliksverpligtinge verbonde is, woon nie. Eerstens, 'n familie is 'n gevoel van eenheid, sekuriteit, dit is 'n plek waar familie mekaar liefhet, waardeer, verstaan, dra by tot die gemoedsrus van geliefdes.
Vir die klein man - ma, pa, die beste, mees intelligente, pragtige mense in die wêreld. Van die geboorte waargeneem die baba die gedrag van sy ouers, die verhoudings binne die gesin, die manier van praat, die houding teenoor bejaardes.
Die krummel absorbeer nie net die woorde van die ouers nie, maar ook hul optrede, wat die optrede van volwassenes as die enigste korrekte, korrekte norm van gedrag aanvaar. So is die invloed van die familie op die vorming van die kind se persoonlikheid.
As jy by die huis skandaal gebruik word, om dinge uit te roep met 'n skree, rudeness, moet jy nie verwag dat 'n drank 'n vrolike, nie-botsende, kalm, klein man sal wees nie. Volwassenes praat oor respek vir oudstes, hulle is dadelik onbeskof aan 'n bejaarde buurvrou, hulle praat eerlik en glimlag graag wanneer iemand in 'n geldelike of ander belangrike saak mislei word. 'N Dwaas persoon onthou alles, aanvaar sulke gedrag van inheemse mense as 'n handleiding.
Die familie leer liefde of haat, lieg of vertel die waarheid. Volwassenes deur hul voorbeeld het 'n positiewe of negatiewe uitwerking op die opvoeding van die jonger geslag. 'N Kind sal slegs 'n soort, opregte, maatskaplike of arrogante, onbeskofte, bedrieglike persoon wees wat slegs onder die invloed van sy naaste mense is.
Hoe die familie die baba oprig
Die invloed van die familie op die vorming van die persoonlikheid van 'n jonger kind is veral groot. Die gesag van ma, pa vir die baba, onbetwisbaar. 'N Dwaalde persoon sal nie sy gesin leer watter regte of onsedelike dade hulle pleeg nie. Al hierdie dinge leer die familie hul krummels. Die onderrig van morele beginsels moet nie verlaag word tot ongegrond verduidelikings nie, byvoorbeeld die goeie en wat sleg is.
Die onderwysproses gaan dikwels in twee parallelle strome:
Karapuz waarneem, kopieer gedrag inheemse mense,
Mamma, pa, oumas, oupas, stel die kind doelgerig op, soms volgens 'n vooraf voorbereide program.
Verhoudings met diegene rondom jou en vir jouself word gevorm in 'n dom eie huis. Konstante notasies, verwytings, straf veroorsaak in die rusteloosheid bitterheid, woede, skep 'n gevoel van minderwaardigheid. 'N klein man het 'n reaksie van opposisie: jy skat dat ek sleg en ongehoorsaam is, so ek sal jou nie gehoorsaam nie.
Dit is nie nodig om die kind te prys nie, om hom alles toe te laat. Deur so op te tree, kan jy 'n gevoel van permissiwiteit skep, jou eie grootheid. Om onder ander ouens te speel, is so 'n verwennerige klein prat, 'n uitgewis, 'n rede vir bespotting.
Die groot rol van die familie in die opvoeding van kinders van voorskoolse ouderdom is gebaseer op die fisiese, kulturele en estetiese opvoeding van kinders, om die vaardighede van skoonheid te gee en die reëls van persoonlike higiëne te respekteer.
Liggaamlike opvoeding. Met behoorlike gesinsontwikkeling moet 'n groot plek gegee word aan die fisiese ontwikkeling van kinders, wat 'n liefde vir fisiese aktiwiteite, oefening en sport insluit. Oefening begin met die opleiding van babas wat kruip, opstaan, loop.
Met kinders ouer as 3 jaar kan ouers reeds soggens klein lopies maak: 10-15 meter, beskikbaar by die grondboontjies. Hierdie lopies sal die vertroue van die baba in hul vermoëns versterk, asook bydra tot die groter emosionele toenadering van alle familielede.
Die spel vorm van opleiding is die beste manier om voorskoolse kinders te leer om oefeninge aan te bied. Die rol van die gesin in die opvoeding van kinders van voorskoolse ouderdom moet nie net beperk word tot fisiese oefening nie, maar ook vir fisiese gesondheid. Dit is ook nodig om betrokke te raak by die intellektuele ontwikkeling van klein mans.
Kulturele estetiese onderwys. Ma het 'n gevoel van skoonheid in 'n baie klein kleuter. Sy lees rympies, boeke, wys kleurvolle prente. Wanneer 'n dwaas in sy hande grootword, gee potlode, verf, plastiek, sodat die krumm hul kreatiewe vermoëns kan wys.
Kleuterskole kan reeds na die teater geneem word vir optredes, poppespel. Die kinders is gelukkig om hul eie optredes by die huis later vir die huis te reël. Kinders kan ook na kunsgalerye geneem word vir klein uitstappies, met verpligte bespreking in die kring van familie, tekeninge en skilderye wat by die uitstalling gesien word. Sulke gebeure wek in die jonger geslag 'n liefde vir kuns en kreatiwiteit, en bring hulle nader aan hul ouers.
Babas kan die gedragsreëls in die samelewing geleer word. Krummels klap hul arms graag wanneer hulle hallo sê en totsiens sê. Ouers leer ook hul kinders die reëls van kommunikasie met eweknieë, bekende volwassenes of vreemdelinge. Volwassenes skep 'n liefde vir die boek, leer nuwe woorde, stel voor hoe om reg te praat.
Persoonlike higiëne reëls. Reeds op die ouderdom van 'n klein grondboontjie kan hy handvatsels onder 'n stroom water vervang om sy gesig te was. Hy vee sy gesig met 'n handdoek af. Baba tandeborsel met baie sagte borsels om jou tande te borsel. Familie moet die begeerte van 'n fidget aanmoedig om die reëls van higiëne op hul eie te volg, sodat 'n probleem van 3-4 jaar nie ontstaan ​​nie, dat die voorskoolse kinders nie weet hoe om hul tande te borsel nie. Netheid, netheid - dit alles kenmerk dadelik die dom, sowel as diegene wat hom bring.
Elke gesin bring die krummels op in ooreenstemming met hul begrip van die korrektheid van die onderwys. Ouers stel hulself doelwitte, take vir die opvoeding van die jonger geslag, sowel as strafmetodes, wat ongehoorsame kinders tot gehoorsaamheid dwing. Nie noodwendig al hierdie beginsels word hardop bespreek nie, maar die gesin volg sy gevestigde beginsels op die gebied van onderwys.
Die invloed van die gesin op die vorming van die kind se persoonlikheid kan opgespoor word deur die toepaslike ouerskapstaktiek. Daar is 4 tipes taktiek. Elke tipe stem ooreen met 4 tipes verhoudings.
Diktatorskap. Volwassenes bevel, kinders gehoorsaam. Doshkolatam is verbode om 'n mening te hê, en selfs meer om dit uit te druk. Ongehoorsaamheid word streng gestraf. Kinders het geen reg om hul emosies te wys nie. Ouers met hierdie model van verhoudings word gelei deur die beginsel "ons, volwassenes, weet beter as wat jy nodig het." Met sulke opvoeding is twee gedragswyses van die kleintjie moontlik: die eerste is dat die kind begin lieg, homself uitgesluit, huigelaar en die tweede lyn, die krummel homself verloor as 'n persoon, alle begeertes en belange word heeltemal onderdruk.
Merk. Die kind is omring deur vaste sorg, hulle voldoen aan al die grille en wense. Moenie toelaat dat die krummels spanning maak en self iets doen nie. Al die probleme en probleme van ma, pa, vat hul skouers op. Kinders is gewoond aan permissiwiteit, verstaan ​​nie die betekenis van die woord "nee" nie. Dit is hierdie krummels wat die grootste kommunikasieprobleme het, aangesien hierdie nageslag van die werklikheid geskei word, kan hulle nie vir hulself en hul belange opstaan ​​nie.
Nie-inmenging. Ouers is glad nie geïnteresseerd in hul nageslag nie, wie se opvoeding aan oumas of kleinkinders oorgedra is. Kinders word duur items gekoop, geskenke, groot hoeveelhede sakgeld word uitgereik. Met hul duur geskenke betaal sulke volwassenes van die jonger geslag en hul probleme. Daar is geen families as groepe van ondersteuning en eenheid in hierdie geval nie. Die kind voel nie die belangrikheid van gesinswaardes nie. Krummels, gebring op die beginsel van nie-inmenging, word die meeste geraak deur die straat, vreemdelinge. So 'n invloed word dikwels 'n ongeluk vir jongmense en onverskillige volwassenes.
Samewerking is die hoogste tipe familieverhouding. Ouers betrek aktief klein, rustelose mense in die oplossing van algemene take, in die algemeen kreatiewe prosesse. In sulke gesinne word die klein man omring deur rasionele sorg, wat nie die onafhanklikheid en inisiatief van die kind stamp nie. Met hierdie opvoedingsstyl groei voorskoolse kinders aktief, welwillend, hulle is nie bang vir probleme nie, help ander.
Vir die vorming en ontwikkeling van selfbeeld, is die styl van gesinsopvoeding gebaseer op die tradisies van die klan- en familiewaardes van groot belang. Tans is daar 3 style van sulke onderwys:
Authoritarian - die styl van onderdrukking, die mening van volwassenes word opgelê aan die kind,
Demokratiese styl van toestemming. In ag neem die belange van kinders,
Toestand - die krummel word aan homself oorgelaat.
Voorskools wat opgevoed is, met inagneming van hul belange, geestelik, kultureel ontwikkel, oefeninge doen vir fisiese en geestelike ontwikkeling, studeer goed op skool en suksesvol hul toekomstige volwassenheid organiseer.
Kinders met wie ouers nie betrokke raak nie, plaas hoë eise, kritiseer, bespot foute, dikwels in die teenwoordigheid van buitestaanders, het 'n lae selfbeeld. Daar is voortdurend probleme met die assimilasie van skoolmateriaal, die gebrek aan kommunikasie - dit alles lei tot mislukkings om belangrike lewensdoelwitte te bereik.
Die eerste ervaring met die bou van gesinsverhoudings, kinders sien tuis, en daarom is dit nie net die proses van opvoeding nie, maar ook wat die familie opbou, is so belangrik. Dit is gewoonlik om gesinne in die volgende kategorieë te verdeel: gelukkig - disfunksionele en volledige of onvolledige gesin.
Onvolledig - dit is 'n familie waar een van die ouers ontbreek. 'N Volledige gesin bestaan ​​uit 'n vrou, man, kinders. 'N Stiefma of stiefpa vervang die oorlede ouer met babas wat as hul eie kinders opgevoed moet word.
In die geval waar slegs 'n enkele pa of 'n enkele vrou by kinders betrokke is, word so 'n familie as onvolledig beskou en vir spesialiste waarskuwend. Enkelouers het dikwels 'n gevoel van skerp verwerping van die bou van gesinsverhoudings.
Hul volwasse houding teenoor die huwelik, sowel as teenoor mense van die teenoorgestelde geslag, gooi sulke volwassenes dikwels met kinders uit. Verhoging van kinders in 'n onvolledige gesin word dikwels gepaard met konflikte, twis met vorige huweliksmaats. Die jongmense is betrokke by hierdie botsings as deelnemers aan die konflik, hulle dwing hulle om te kies wie hulle meer liefhet.
Die opstel van die baba teen die tweede ouer skep 'n negatiewe houding teenoor gesinsverhoudings in die baba. Enkelouers en hul kinders het 'n hoë risiko omdat 'n volwassene gedwing word om meer tyd by die werk te spandeer om aan die materiële behoeftes van sy kind te voldoen. Daar is geen tyd vir die onderwysproses nie.
'N Enkelouer kommunikeer selde met die skool weens sy werkslading. Om vir 'n kind in so 'n gesin omgee, kom dikwels tot hierdie konsep af: "Die baba is aangetrek, geskud, gevoed, dit beteken niks meer is nodig nie." Dikwels word die krummels die hele dag aan hulself oorgelaat, wat belaai is met verkeerde kennisse met onvoldoende persoonlikhede.
In die afwesigheid van 'n ma of pa, ervaar die baba emosionele honger. Die baba is nie genoeg of manlike gesag, 'n voorbeeld om te volg nie, en ook die gebrek aan moederlike liefde. Ongelukkig, alleenstaande vaders of enkelvroue, in 'n poging om 'n persoonlike lewe te reël, lei 'n onsedelike lewenstyl voor kinders: voortdurend veranderende vennote, drink in vrolike maatskappye.
Babas wat deur een van die ouers opgevoed word, het nie 'n korrekte idee van 'n normale huis nie en, om groot te word, herhaal die foute van hul moeders of vaders. Die onvolledige sluit ook gesinne in waar die kind deur ander familielede opgevoed word: oumas, oupas, tantes en ooms. Die instituut van verantwoordelike vaderskap en moederskap word uit die gedagtes van kinders gewas wat glo dat almal, maar nie ouers, kinders moet oplewer nie.
Om die voorskoolse kind se wanopvatting oor familieverhoudings reg te stel, is die vader se rol in die opvoeding van kinders in die familie baie belangrik. Egskeiding is nie 'n rede om vaderlike pligte te vergeet nie. Die klein man het sy vader se liefde, sy gesag en ondersteuning nodig. Dit is nodig om aan die kind te verduidelik dat die egskeiding slegs betrekking het op die gevoelens en houdings van die ouers. Toon in die praktyk dat die kind geliefd is. Om 'n stap vir die kind te reël om hom op vakansie te neem. Handhaaf die gesag van die moeder.
In volle gesinne kry die baba die hele ervaring om harmonieuse gesinsverhoudings te bou. Om die gedrag van 'n vroulike moeder, 'n moedige vader, te bepaal, vorm die krummels die regte houding om 'n suksesvolle egpaar in die volwasse lewe te skep. As ons gemeenskaplike liefde sien, respekteer ouers mekaar, sal die kind in volwassenheid streef na dieselfde hoë verhouding.
Die klein man op die onderbewuste vlak skep 'n prentjie van 'n ideale, harmonieuse familie sel. Verhoudings tussen ouers dien as 'n model vir verhoudings met die teenoorgestelde geslag, sal die basis wees vir die opvoeding van hul eie kinders.
Die konsep van disfunksionele is dikwels van toepassing op onvolledige gesinne. Die hoof gesinsfunksie in disfunksionele gesinne word dikwels vernietig. Die krisis van verhoudings tussen volwassenes word na die krummels oorgedra, waarvan die ontwikkeling nie sal gebeur nie. Gebrek aan morele ondersteuning, immoreel gedrag, dronkenskap, gevegte, skandale - dit vernietig nie net familieverhoudinge nie, maar ook morele kleintjies, wat ook die uitwerking van "moeilike" onrustig maak.
Moeilike kinders glo nie in goeie, liefde nie, sien geen vooruitsigte vir hul verdere ontwikkeling nie. Vir oorlewing vorm hulle die beginsel van "die mens is die vyand van die mens." Kinders gaan in konflik, verkies om hul probleme met hul vuiste op te los. Nie in staat om 'n groot hoeveelheid kennis wat deur die skool aangebied word, te leer nie. 'N Sterk ontwikkelde gevoel van minderwaardigheid en aggressiwiteit kan tot onregmatige dade lei.
'N Goeie familie-eenheid plaas familiewaardes vanaf die geboorte, bevorder respek vir ander, skep 'n liefde vir kuns en kultuur. Moedig die ontwikkeling van die baba se vermoëns aan: skryf in verskeie afdelings, sirkels, lei tot optredes en uitstallings. Die opvoedkundige faktor is die emosionele nabyheid van inheemse mense.
Om 'n voorbeeld van hul kind te wees, is volwassenes betrokke by selfonderrig. Hulle skep 'n harmonieuse atmosfeer in die huis. Mamma en Pa is aktief geïnteresseerd in die sake van die rustelose, hulpadvies en dade om die probleme te oorkom. Die kind word omring deur welwillendheid, liefde vir geliefdes, wat hom vertroue en sekuriteit gee.
Probleme om kinders in die moderne gesin te verhoog, kom uit die onwilligheid van volwassenes om meer aandag aan die kinders te gee. Dit is vir baie makliker om die probleme van voorskoolse kinders met geld, geskenke en beloftes af te betaal. Maar die beginsels van leer en persoonlikheidsvorming is nie so kompleks nie, dit is nodig:
Om kinders lief te hê en te verstaan, bou jou verhoudings hierop,
Om te kan prys vir die suksesse wat behaal is, om met die probleme te simpatiseer en te help.
Moenie toevlug tot fisiese maatreëls om gehoorsaamheid te bereik nie. Spanking veroorsaak bitterheid klein man. Voordat jy straf, is dit nodig om die situasie te verstaan, verkieslik met die kind.
Goeie harmonieuse gesinsverhoudings dien as die fondament om nie net die moderne samelewing te bou nie, maar ook die vorming van die jonger geslag, in die ontwikkeling van kinders as volwaardige, omvattende individue.