Baie van ons is op een of ander manier met mekaar verbind. Arthimedes / Shutterstock.com
Het dit met jou gebeur? U voer 'n gesprek met 'n volledige vreemdeling, net om te ontdek dat u verbasende verbande het. My eie kwas met hierdie verskynsel het onlangs op 'n konferensie in Kanada plaasgevind.
Ek deel 'n tafel met twee vreemdelinge - een uit Israel, die ander uit Baltimore, Maryland - toe die sitkom “The Big Bang Theory'Kom in gesprek. Terwyl dit gebeur, was die wetenskaplike adviseur vir die show 'n goeie vriend, en ek mis nooit die geleentheid om dit te noem nie. Tot my verbasing was ek nie die enigste verbonde aan die vertoning nie.
Die Israelse navorser was verwant aan een van die hoofrolspelers, terwyl die Baltimore-navorser saam met my kamermaat vir gegradueerde skool in my vriend gewerk het. Wat 'n klein wêreld, was ons groep dit eens toe ons van hierdie verbindings verneem. Ons moes nie verbaas gewees het nie.
As netwerkwetenskaplikes wat studeer komplekse stelsels wat bestaan ​​uit baie onderling verbonde dele, ons weet dat sosiale netwerke ons deur verwantskap en vriendskap verbind, dikwels klein is, in die sin dat enige twee persone binne die netwerk verbind word deur onverwagte kort kettings wat bestaan ​​uit sosiale skakels.
Wie ken jy?
Een manier om die klein wêreldeffek te verklaar, is die verhaal van Paul Erdos, die peripatetiese wiskundige. Erdos het beroemd nie huur of eie eiendom betaal nie; In plaas daarvan het hy sy lewe op die rusbank deurgebring by die huis van sy wiskundevriende. Elke besoek het 'n wiskundige vraestel of twee opgelewer.
Deur die jare het hy honderde koerante saam met sy leërskare geskryf. As huldeblyk het die wiskundegemeenskap die “Erdos nommer, ”Om die samewerkingsafstand na hom te meet. Paul Erdos se mede-outeurs het 'n Erdos-nommer van “1” gehad; mense wat saam met hulle koerante geskryf het, het 'n Erdos-nommer van “2,” ensovoorts. Ongeveer 'n kwart miljoen gepubliseerde wiskundiges het 'n Erdos-getal, met 'n meerderheid kleiner as “5.”
Die briljante wiskundige, Paul Erdos, het 'n netwerk wiskundekundiges geskep.
Opvallend soos Erdos was, was hy uit die sosiale netwerk-oogpunt redelik gewoon. Enigiemand kan 'n Erdos wees. Laat ons 'n "gewone Joe" kies. Sy vriende sal 'n "Joe-nommer" van 1 hê, en hul vriende het 'n "Joe-nommer" van 2 en so aan. In werklikheid, tensy daar iets ernstig met Joe verkeerd is, sal die helfte van die mense in die Verenigde State deur ses hop aan hom gekoppel word - of meer as skeiding. Ja, dit is regtig 'n 'klein wêreld'.
Daar is meer. Nie net bestaan ​​daar kort kettings wat mense verbind nie, maar mense is verbasend goed om hulle te vind. Dit is elegant aangetoon deur die sosioloog Stanley Milgram in sy 1963 eksperiment. Milgram het sommige mense lukraak uit die telefoonboek Omaha, Nebraska, gekies en aan elkeen 'n koevert met manila gegee, met instruksies om die koevert af te lewer aan 'n aandelemakelaar in Boston wat Milgram geken het.
Die instruksies was soos volg: “As u nie die teiken ken nie, moet u nie direk met hom kontak maak nie. Pos eerder hierdie brief ... aan 'n persoonlike kennis wat waarskynlik die doelwit is as u ... u moet hierdie persoon op 'n voornaambasis ken. 'Die kennis het dieselfde instruksies gekry. Milgram het meer as 160 briewe laat val en gewag. Die eerste brief het binne 'n paar dae aangekom. Uiteindelik het meer as 40 briewe die teiken bereik, wat meestal ses voorstelle vir die hoop gehad het - volgens u raai.
Hoe kon mense sulke kort kettings vind? Wenke blyk al uit Milgram se eksperiment. As die pad van 'n letter opgespoor word, het elke hop tipies die geografiese afstand na die teiken gehalveer. As rekenaarwetenskaplike Jon Kleinberg wat later bewys is, is dit in ooreenstemming met die manier waarop sosiale netwerke georganiseer is.
Die afstand tussen ons krimp. Gazlast / Shutterstock.com
Mense het vriende en ver, alhoewel daar minder vriende is wat verder weg is. Die langafstandverbindings, hoewel min en ver tussen, help om die sosiale netwerk saam te werk. Selfs al het iemand in Omaha, Nebraska, niemand in Boston persoonlik geken nie, sou hulle moontlik iemand ken wat nader woon, soos Chicago, om die brief aan hom te stuur, en dit sou waarskynlik gewees het dat hy iemand nader aan Boston ken, en so aan. Toe die brief uiteindelik iemand in Boston bereik, sou die persoon baie plaaslike vriende gehad het om van te kies, waarvan een moontlik die teiken geken het.
Sosiale interaksies het die afgelope jaar aanlyn migreer. Facebook en ander platforms maak dit maklik om kontak met vriende naby en ver te hou. As gevolg hiervan het sosiale netwerke kleiner geword. In 2011, Facebook-navorsers het die kettings van skakels wat sy 2 miljard gebruikers verbind, gemeet: die lengte van die mediaan was vier, nie ses nie. Dit kan verklaar hoekom dit lyk asof die hele wêreld byna terselfdertyd uitvind oor die jongste nuus en nuwerwetse memes.
Ons afnemende sosiale afstand tot ander mense in die wêreld kan ook die verspreiding van verkeerde inligting en valse nuus vergemaklik, veral as dit ons emosies of verbeelding aangryp. Maar dit beloon ons ook met serendipitiese ontdekkings van verbondenheid. Volgende keer as u op 'n lughawe of 'n kroeg wag, hou u 'n gesprek met 'n volmaakte vreemdeling: U het miskien veel meer gemeen as wat u dink.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Ons wêreld word kleiner: die afstand tussen ons krimp