Bruce Mars / Unsplash, EAT
Die verskil tussen hierdie twee verbeelde scenario's is groot. In die tweede scenario is dit nie net meer geneig om gelukkiger te wees nie - dit is ook meer waarskynlik dat u veiliger, gesonder en beter verhoudings het. Die verskil tussen 'n gelukkige en ongelukkige samelewing is nie triviaal nie. Ons weet dit geluk maak saak bo ons begeerte om goed te voel.
Hoe kan ons 'n gelukkige samelewing skep? Die Boeddhistiese volk Bhoetan was die eerste samelewing om beleid te bepaal op grond van die geluk van sy burgers, met die koning van Bhoetan wat in 1972 beroemd beweer het dat Bruto Nasionale Geluk (GNH) was 'n belangriker maatstaf van vordering as die bruto nasionale produk (BNP).
Tiener monnike in Bhoetan. Adli Wahid / Unsplash
Baie ander lande het sedertdien pas gevolg om 'verder as die BBP' te beweeg as 'n maatstaf van nasionale vooruitgang. Die Verenigde Koninkryk het byvoorbeeld 'n burger ontwikkel welstandsprogram in 2010 en het sedertdien die welstand van die land oor tien domeine gemeet, nie so uiteenlopend met Bhutan se benadering nie. Meer onlangs het Nieu-Seeland sy eerste "welstandbegroting" ingestel, met die fokus op die verbetering van die welstand van die land se kwesbaarste mense.
Sulke inisiatiewe is geneig om in die breë saam te stem oor die voorwaardes wat nodig is vir 'n gelukkige samelewing. Volgens die Wêreld Geluk VerslagDaar is ses sleutelbestanddele vir nasionale geluk: inkomste, gesonde lewensverwagting, sosiale ondersteuning, vryheid, vertroue en vrygewigheid. Skandinawiese lande, wat gewoonlik die wêreld se gelukkige ranglys behaal (Finland is tans die eerste plek), is geneig om goed te doen met al hierdie maatreëls. In teenstelling daarmee, is oorloggeteisterde lande soos Suid-Soedan, Sentraal-Afrikaanse Republiek en Afghanistan geneig om sleg te vaar. So vertrou geluk op hierdie ses belangrikste bestanddele?
Die wat, nie die hoe nie
Ek dink nie so nie. Hierdie benadering is uiteindelik te eenvoudig - selfs potensieel skadelik. Die probleem is dat dit fokus op wat geluk is, nie hoe om dit te bereik nie. Dit is duidelik dat dinge soos 'n goeie lewensverwagting, sosiale ondersteuning en vertroue goed is vir ons. Maar hoe ons tot daardie gevolgtrekking kom, kan meer saak maak as die gevolgtrekking self.
Hoe weet ons byvoorbeeld dat ons meet wat die belangrikste is? Die wêreldgeluk ranglys is grootliks afhanklik van maatstawwe van lewensbevrediging. Maar dit is ver van voor die hand liggend dat sulke maatreëls belangrike verskille in emosionele welstand kan verantwoord.
Selfberigte lewensbevrediging, 2018. Ons wêreld in data, CC BY-SA
Alternatiewelik kan ons mense vra wat hulle dink belangrik is. Die ontwikkeling van die nasionale welstandsprogram van die Verenigde Koninkryk het hierdie benadering gevolg en kwalitatiewe navorsing onderneem om hul tien domeine van geluk te ontwikkel. Maar hierdie benadering is ook problematies. Hoe weet ons watter van die tien domeine die belangrikste is? Die belangrikste bestanddele vir een gemeenskap is miskien nie dieselfde vir 'n ander gemeenskap nie. Dit is 'n goeie idee om mense te vra. Maar ons kan dit nie net een keer doen nie en dan aanvaar dat die werk gedoen is.
Moenie my verkeerd doen nie; ek glo dat hierdie soort inisiatiewe 'n verbetering is in die nouer maniere om nasionale vordering te meet, soos 'n eksklusiewe fokus op inkomste en BBP. Maar dit beteken nie dat ons hul foute moet ignoreer nie.
Daar is parallelle hier met die strewe na geluk op individuele vlak. Ons doen ons lewens gewoonlik met 'n lys dinge wat ons dink gelukkig sal maak - as ons net daardie bevordering kry, 'n liefdevolle verhouding het, ensovoorts. Die bereiking van hierdie dinge kan ons lewens beslis verbeter - en ons selfs gelukkiger maak.
Maar ons spot met onsself as ons dink dat hulle ons blywend sal maak. Die lewe is te ingewikkeld daarvoor. Ons is kwesbare, onseker wesens en sal onvermydelik teleurstelling, verlies en lyding ervaar. Deur uitsluitlik te fokus op die dinge wat ons dink ons ​​gelukkig sal maak, verblind ons ons vir die ander dinge in die lewe wat saak maak.
Sielkundiges begin hul aandag nie net fokus op die bestanddele van individuele geluk nie, maar ook op die vermoëns wat mense nodig het om gelukkig te wees binne onvermydelike onseker en broos omstandighede.
Byvoorbeeld, die sogenaamde "tweede golf'Van positiewe sielkunde stel net soveel belang in die voordele van negatiewe emosies as positiewe. Die mindfulness-rewolusie dring mense terselfdertyd aan om verder te gaan as hul idees van goed en sleg en om te leer hoe om dinge soos hulle te aanvaar. Hierdie benaderings het minder te make met watter omstandighede mense gelukkig maak en meer geïnteresseerd is in hoe mense geluk kan beoefen binne omstandighede van onsekerheid en onsekerheid.
Wat is die geheim van geluk? Caju Gomes / Unsplash, EAT
Hoe meer ons fokus op ons lys van gewenste dinge, hoe meer sien ons nie wat regtig saak maak nie. As ons seker is van die dinge wat ons gelukkig maak, en ons dringend probeer bereik, besef ons nie die waarde van die dinge wat ons reeds het nie, en die veelvuldige onbekende geleenthede wat ons nog het om te ontdek. As dinge onvermydelik verkeerd gaan in ons lewens, blameer ons ander of onsself in plaas van om te leer uit wat gebeur het.
Sielkundiges begin die perke hiervan begryp. Gelukkige individue is geneig om nederigheid sowel as sekerheid te hê; nuuskierigheid sowel as dringendheid; en deernis sowel as skuld.
Ons kan dieselfde lesse op nasionale skaal toepas. Om 'n gelukkiger samelewing te skep, is dit nie net nodig om te bevorder wat belangrik is nie, maar ook die vermoë te bevorder om te ontdek wat belangrik is.
Ons weet dit op institusionele vlak. In die onderwys weet ons dat dit belangrik is om nuuskierigheid, liefde vir leer en goeie eksamenuitslae te bevorder. In die akademie weet ons dat, hoewel ons belangrike wetenskaplike waarhede kan ontdek, bykans al ons huidige wetenskaplike teorieë oortref kan word deur ander teorieë en dat ons openlik moet bly. Ons weet dat die aantrekkingskrag en relevansie van godsdienstige instellings afhang van die balansering van dogmatiese leringe met misterie en nuuskierigheid - orde en geloof enersyds, openheid en buigsaamheid aan die ander kant.
Die skepping van 'n gelukkige samelewing hang nie net van die regte voorwaardes af nie. Dit hang ook daarvan af om die regte instellings en prosesse te skep om daardie toestande te ontdek. Die ironie is dat lede van die gelukkige samelewing wat aan die begin van hierdie artikel beskryf is - wat geneig is om gemaklik te wees, onbeheersd, vinnig om te lag, uitgestrek en selfversekerd te wees - waarskynlik minder gefokus is op wat hulle gelukkig maak en meer gefokus is om te verken wat regtig saak maak - met nederigheid, nuuskierigheid en deernis.
Om 'n gelukkige samelewing te skep, benodig ons maatreëls en instellings wat dieselfde doen.
Sam Wren-Lewis is die skrywer van:Die gelukkigheidsprobleem: beter in 'n onsekere wêreld. Hy is 'n Ere-medeprofessor in filosofie, Universiteit van Nottingham