Ek salueer jou! Jy is ‘n wonderlike voorbeeld, hou so aan en sterkte met alles wat jy in die toekoms aanpak!
Gister het ’n gebore Suid-Afrikaner die wenlopies vir Nieu-Seeland teen die Proteas gemoker, en die Suid-Afrikaners uit die Wêreldbekertoernooi geboender. Grant Elliot het ook die hoogste telling van die wedstryd aangeteken.
Suid-Afrikaners wat vir ander lande op die sportveld deelneem is nie ’n vreemde verskynsel nie. Reeds in die ou bedeling het Suid-Afrikaners al diep spore in Engelse krieket- en rugbytoetspanne getrap.
Volgens die Nieu-Seelandse pers het Elliot hom vir die Kiwi’s beskikbaar gestel omdat hy in Suid-Afrika weens kwotas van die wa afgeval het.
Terwyl die land nog bloei oor Suid-Afrika so net-net uit die Wêreldbekerkriekettoernooi geboender is, moes die politici skaamteloos politiekery maak van spanne se vermoë om te wen en te presteer. Min dinge kan ’n land so saamsnoer soos ’n span wat wen en glorie vir die land bring.
Op skolevlak en selfs ander vlakke word die raskwotas maklik gehaal, en heel dikwels op meriete. Daar is al intensief navorsing gedoen oor hoekom daar op die hoër, senior vlakke ’n uitvalkoers is. Die redes is kompleks, waar onder die ontwrigtende ervaring om uit die groter gesinsverband ter wille van beroepsport na ’n vreemde omgewing te verhuis. So ’n probleem word nie met kwotas reggestel nie. Die oplossings is meer kompleks.
Sportsoorte wat onder swart kykers moet groei, word maar stief behandel wat die oop kanale betref. Dit bly dus vir die meer behoeftige en agtergeblewe hinterland sportsoorte wat moeilik bemark kan word.
Maar daar is uitstekende bruin en swart spelers wat ’n aanwins vir die sport is, wat dikwels dubbel so hard moet werk om die ondersteuners te oortuig hulle is op meriete daar, en nie om die kwota vol te maak nie.