Allergie en Atopie Behandeling in Honde Hehe | Troeteldiere Huishouding
Allergie en Atopie Behandeling in Honde Hehe
Hierdie artikel sal u help om allergiebehandeling by troeteldiere beter te verstaan. Behandelingsopsies vir atopie, voedselallergieë en kontakdermatitis sal bespreek word.
Ongeveer 90% van allergiese troeteldiere kan doeltreffend beheer word met die volgende behandelings. Sommige honde mag slegs 'n vetsuur aanvulling of 'n eenvoudige verandering in dieet benodig om hul allergieë onder beheer te hou, terwyl sommige diere moontlik of verskeie van die volgende behandelings nodig moet wees om effektief te wees. Ek sal behandeling opsies vir al drie allergie tipes. Onthou dat baie diere allergieë vir meer as een allergeen kan hê en ook voedsel en atopiese allergieë kan hê.
Atopie of (inhalante allergie) is verreweg die mees algemene oorsaak van allergieë by honde. Baie van hierdie troeteldiere ly aan intense jeuk en het aanvanklik 'n seisoenale patroon, maar dit kan tot 'n hele jaarlikse probleem lei. Ander diere mag slegs ligte tekens toon, en behandeling vir droë vel, velinfeksies of vlooie kan die meeste van die probleem oplos.
Dit kan 'n baie belangrike deel wees van die bestuur van atopie. Alhoewel dit onmoontlik is om al die oortredende agente heeltemal uit te skakel, kan baie verminder word met minimale inspanning van die eienaar. Vir vermydingsterapie om enige voordeel te hê, moet die oortredende middels geïdentifiseer word deur intradermale veltoetsing. Vermyding is selde 'n volledige behandeling op sigself, maar word gebruik in samewerking met ander behandelings.
Huis stof Hou troeteldiere buite die kamer op 'n paar uur wanneer jy stofsuier
Huisstofmyte Gebruik 'n plastiekbedekking oor die troeteldier se bed
Was beddegoed in baie warm water
Vermy die toelaat dat troeteldiere op gevulde meubels slaap
Vermy opgestopte speelgoed
Hou troeteldiere in ongeskilderde kamers
Begin lugversorger tydens warm weer
vorm Hou troeteldiere uit kelders
Hou troeteldiere binne wanneer die grasperk gesny word
Vermy stowwerige troeteldiervoedsel
Maak lugbevochtigers skoon en ontsmet
Vermy groot getalle huisplante
stuifmeel Hou honde uit die veld
Hou gras sny kort
Spoel die hond af na periodes in hoë gras en onkruide
Hou troeteldiere binne gedurende periodes van hoë stuifmeelseisoen
Aktuele terapie bestaan ​​uit sjampoe en spoelmiddels en aktuele anti-klop oplossings. Aktuele terapie bied onmiddellike, maar korttermynverligting. Ek beveel aan ten minste een keer elke twee weke bad atopiese honde met 'n hipoallergeniese sjampoe of kolloïdale hawermeel sjampoe. Hidrokortisoon sjampoe kan ook gebruik word. Weeklikse of selfs twee keer per week sjampoe kan meer verligting vir sommige honde bied.
Aktuele oplossings wat hidrokortisoon bevat, bied 'n bietjie verligting. Hulle is die mees praktiese in die behandeling van gelokaliseerde jeuk. Krems of salfels word dikwels aan die voete gebruik en tussen die tone en bespuitings word op die maag of ander gebiede met minder hare gebruik. Hierdie produkte word baie swak in die bloedstroom geabsorbeer, en wanneer dit in moderering gebruik word, skep nie langtermyn newe-effekte of probleme wat verband hou met inspuitbare of mondelinge steroïede nie. Daarbenewens kan koelsalwes en lotions ook gebruik word. Sorg moet daarvoor geneem word om te verseker dat hulle nie die jas te vetterig maak nie. Honde kan geneig wees om hierdie voorbereidings te lek. Na die aanwending van hierdie voorbereidings, word dit aanbeveel om die troeteldier betrokke te kry by 'n aktiwiteit om te verhoed dat hy die behandelde area lek.
Boston terriër lek poot
Vetsure is al jare aanbeveel om die kwaliteit van die velle te verbeter en te skyn. Onlangs het nuwe navorsing getoon dat sekere vetsure - die omega-3-vetsure - ook baie voordelig is in die behandeling van allergieë by honde en katte. Omega-3-vetsure werk in die vel om die hoeveelheid en effekte van histamien en ander chemikalieë wat in reaksie op allergieë vrygestel word, te verminder. Nie elke allergiese troeteldier reageer op omega-3-vetsure nie. Sommige troeteldiere wys verbeterings, ander het 'n volledige genesing, en ander toon geen verandering nadat hulle op die omega-3-vetsure was nie. Die meeste troeteldiere moet elke paar weke tot maande op die omega-3-vetsure wees om 'n beduidende verbetering op te merk. Omega 3-bysure is baie veilig en het baie min newe-effekte. Studies toon dat wanneer omega-3-vetsure saam met ander behandelings, soos antihistamiene gebruik word, die gebruik van steroïede verminder of gestaak kan word. Maak seker dat jy 'n omega-3-vetsuur aanvulling verkry uit visolie gebruik. Ander soorte vetsure (soos omega-6-vetsure) kan eintlik allergieë erger maak. Dit is dikwels die beste om die omega-3-vetsure-aanvullings te gebruik in kombinasie met 'n dieet wat laer in vet is.
Biotien is een van die B-vitamiene. Verskeie studies het getoon dat honde wat ly aan droë vel, seborrhea en droë, jeukende allergiese vel, aansienlik verbeter wanneer daagliks met biotien aangevul word. Biotien word dikwels gebruik in kombinasie met vetsure om honde met allergieë te behandel. Biotien is baie veilig en daar is geen newe-effekte of toksisiteite nie. Biotien kan gevind word as 'n aanvullende poeier wat net biotien bevat, of as 'n aanvulling soos brouwersgis, wat ander bestanddele bevat.
Antihistamiene word wyd gebruik in beide die menslike en dierlike mediese velde. Die meeste antihistamiene wat in veterinêre medisyne gebruik word, is antihistamiene wat ontwerp is en hoofsaaklik deur mense gebruik word. Antihistamiene is getoon om effektief te wees in die beheer van allergieë in tot 30% van die honde en 70% van die katte. Wanneer dit gebruik word as deel van 'n behandelingsplan wat vetsure en vermyding insluit, is die persentasie respondente baie hoër.
Elke dier sal anders reageer op elk van die verskillende antihistamiene. Daarom moet verskeie antihistamiene gebruik word voordat 'n effektiewe een gevind word. Elke antihistamien het 'n ander dosis en die risiko van newe-effekte. Antihistamiene moet gebruik word met veeartsenykundige leiding.Sommige algemene newe-effekte sluit in sedasie, hiperaktiwiteit, hardlywigheid, droë mond en ongemak. Die korrekte antihistamien wat by die regte dosis gegee word, moet nie ongewenste newe-effekte veroorsaak nie. Vir swaar jeukerige honde kan sagte sedasie 'n positiewe en verlangde newe-effek wees.
Antihistamiene kom in verskillende vorme, insluitend H1 en H2 blokkers. Terwyl die H2 blokkers (Claritin, Seldane en Hismanal) baie doeltreffend getoon is in die behandeling van menslike allergieë, het hulle nie bewys dat hulle effektief is in die behandeling van honde- of katte allergieë nie, en word dit dus nie aanbeveel vir troeteldiergebruik nie. Daar is baie verskillende H1 antihistamiene beskikbaar op die mark, maar veeartsenykundige gebruik word gewoonlik beperk tot die volgende.
difenhidramien Benadryl Sedasie, droë mond
hidroksisien Atarax Sedasie, geen dosis vir katte nie
Klemastienfumaraat Tavist Sedasie, droë mond
chloorfeniramien Chloor-Trimeton Lusteloosheid, diarree
Immunotherapie is beskryf as die steunpilaar vir die behandeling van honde atopie. Dit word aangetoon in diere waar die vermyding van antigene onmoontlik is, simptome is meer as 4 tot 6 maande van die jaar teenwoordig, en vetsure en antihistamiene lewer nie bevredigende resultate nie.
'N Diere moet intradermale veltoetsing ondergaan voordat hiposensitisering plaasvind. Nadat die antigene waaraan die dier allergies is, deur middel van toetsing geïdentifiseer is, word 'n kommersieel voorbereide inspuiting wat die veranderde antigene bevat, in die hond ingespuit. Afhangende van die tipe produk wat gebruik word, word 'n reeks weeklikse of maandelikse skote gegee. Die dier word dan sensitief vir die aanstootlike allergene. Sukses is so hoog as 80% met hierdie behandelingsplan. Behandeling is tydrowend en vereis 'n toegewyde eienaar en veearts. Ek voel dat hierdie behandeling 'n uitstekende opsie is in ernstige gevalle van atopie, veral by jong honde. Dié toets- en behandelingsopsie word tans in die veeartsenykundige beroep in groot mate onderbenut, maar word gewild. As jy 'n allergiese troeteldier het wat nie op konvensionele behandeling reageer nie, beskou dit as 'n behandelingsopsie.
Byna almal daar buite het 'n mening oor steroïede en baie van hulle is sleg; dit is, tensy hulle ly aan ernstige jeuk, hoes of pyn en steroïede moes verlig vir verligting, in welke geval hulle hul lof kan sing. Steroïede is uiters effektief vir die verligting van ernstige jeuk en inflammasie. Die probleem is dat hulle baie kort en langtermyn newe-effekte kan hê, indien dit nie korrek gebruik word nie. Ek het steroïede grootliks mishandel as dit as 'n geneesmiddel gebruik word - alles sonder behoorlike diagnose van 'n toestand of met ander alternatiewe behandelings. Terselfdertyd het ek ook veeartse gesien en eienaars weier om hulle te gebruik om ernstige jeuk en pyn te verlig wanneer hulle duidelik die beste keuse was en moes gebruik gewees het. Steroïede is 'n dwelm, en net soos enige ander middel, kan hulle misbruik word. As dit korrek gebruik word, kan hulle so veilig wees as enige ander dwelm wat ons gebruik. Die probleem is dat hulle so goed werk dat hulle dikwels oorbenut word. As gevolg van hul potensiële newe-effekte, moet hulle baie versigtig gebruik word, en teen die laagste effektiewe dosis. Hulle word gewoonlik as een van die laaste behandelingsreëlings gereserveer, maar as niks anders werk nie, gebruik die steroïede.
Steroïede word normaalweg in een van twee vorms toegedien, inspuitbaar en in tabletvorm. Die steroïede wat hier bespreek word, is kortikosteroïede en is nie die anaboliese steroïede wat deur liggaamsbouers gebruik word nie. Anaboliese steroïede is 'n heeltemal ander geneesmiddel en het geen toepassing in die behandeling van dierallergieë nie. Daar is baie verskillende vorme van kortikosteroïede wat tans op die mark beskikbaar is. Hulle wissel baie in hul duur van aktiwiteit en sterkte.
Steroïede het 'n wye verskeidenheid aktiwiteit en affekteer verskeie verskillende stelsels in die liggaam. Hulle is nou betrokke by die vel-, immuun- en endokriene stelsel. Die effekte op die immuun- en endokriene stelsel kan die wydverspreide en multisisteem newe-effekte wat met hul gebruik gesien word, skep.
Inspuitbare vorms van steroïede sluit in betametasoon, deksametason, flumetasoon, metielprednisoloon en triamcinolon. Hierdie middels word gewoonlik intramuskulêr gegee en duur tussen een week en ses maande, afhangende van die produk, die dosis en die individuele dier.
Steroïede kan effektief en veilig gebruik word, indien 'n noukeurige dosis skedule gevolg word.
Mondelinge aanvulling laat 'n meer akkurate en aangepaste dosis toe, maar injectables kan in verskeie situasies verkies word. Injectables word verkies in diere wat baie moeilik is om pille te gee, en in diere wat onmiddellike verligting nodig het. Sodra die inspuiting gegee is, is dit onmoontlik om die effekte en newe-effekte daarvan om te keer. Met orale toediening, indien ongewenste newe-effekte voorkom, kan die produk gestaak word en die newe-effekte sal verminder.
Die meeste van die inspuitbare vorms van steroïede kom ook in 'n tabletvorm. Soos vroeër genoem, is dit baie makliker om 'n individuele doseringsprogram met die tabletvorm aan te pas. Die geaffekteerde dier begin gewoonlik met daaglikse terapie vir 'n tydperk van drie tot vyf dae, en dan word die dosis verminder tot elke ander dag dosering. As die dier langer as 'n paar weke behandel moet word, word die dosis weekliks gehalveer totdat 'n minimum terapeutiese vlak vasgestel kan word. Die doel met alle steroïede is om die minimum dosis te gebruik wat nodig is om die simptome te verlig. Deur hierdie benadering te neem, word die newe-effekte uitgeskakel of verminder.
Die potensiële newe-effekte wat verband hou met steroïedgebruik by honde is talle.Newe-effekte kan voorkom met enige tydsduur of vorm van steroïedterapie. Elke dier reageer verskillend op elke tipe behandeling. Die aantal en erns van die newe-effekte is egter baie nou verwant aan dosis en duur van behandeling. Die meeste van die newe-effekte wat verband hou met die minimum effektiewe dosis korttermynterapie is sag en oplos sodra die behandeling stop. Die mees algemene simptome sluit in verhoogde waterverbruik, verhoogde urinering, verhoogde eetlus (gewigstoename), depressie, hiperaktiwiteit, panting en diarree.
Langtermyn gebruik het die risiko om meer permanente en ernstige skade te veroorsaak. Sommige hoë dosis, langtermyn newe-effekte sluit in verhoogde voorkoms van infeksies, swak haarjas en vel, immunosuppressie, diabetes mellitus, adrenale onderdrukking en lewerprobleme. Die potensiële probleme kan ernstig wees, maar dit moet beklemtoon word dat hierdie newe-effekte dosis afhanklik is. Ten spyte van die moontlike newe-effekte, kan steroïede effektief en veilig gebruik word, indien 'n noukeurige dosis skedule gevolg word. Tog, as gevolg van die beskikbaarheid van veiliger, maar effektiewe terapieë, word steroïedgebruik gereserveer totdat alle ander behandelingsopsies uitgeput is. Verskeie studies het getoon dat as vetsure en antihistamiene gelyktydig met steroïdes gebruik word, die hoeveelheid steroïede wat nodig is om verligting te bied, aansienlik verminder word.
Die behandeling vir voedselallergieë is vermyding. Sodra die oortredende bestanddele deur 'n voedselproef geïdentifiseer is, word hulle uit die dieet uitgeskakel. Korttermynverligting kan verkry word met vetsure, antihistamiene, en steroïede, maar die uitskakeling van die produkte uit die dieet is die enigste langtermynoplossing.
Kontak allergieë is nie baie algemeen by honde en katte nie. Hulle word gewoonlik deur middel van kras toetsing en vermyding opgespoor. Die beste behandeling is vermyding. As dit nie moontlik is nie, kan vetsure, antihistamiene, biotien, en aktuele sjampoeë gebruik word om die jeuk te beheer. Aangesien die allergiese hond se voete ontsteek en klop, dink baie eienaars dat hul troeteldier allergieë van die gras, mat, ens. Het, wanneer hulle in werklikheid aan suurstof of voedselallergie ly.
Ackerman, L. Skin and Hair Coat Problems in Dogs. Alpe Publikasies. Loveland, CO; 1994.
Griffin, C; Kwochka, K; Macdonald, J. Huidige Veterinêre Dermatologie. Mosby Publikasies. Linn, MO; 1993.
Scott, D; Miller, W; Griffin, C. Muller en Kirk's Small Animal Dermatology. W. B. Saunders Co. Philadelphia, PA; 1995.