Seepakt: koalisievorme om volhoubare visvangpraktyke te bevorder - Tradisionele resepte - 2021
Seepakt: koalisievorme om volhoubare visvangpraktyke te bevorder
6 leiers in die seekosbedryf span hul kragte saam om ekonomiese verandering 'n werklikheid te maak
Ses hoofde van die seekosbedryf sluit saam 'n seepakt aan, wat kruisvaart vir volhoubare visvang.
Verskeie toonaangewende name in die seekosbedryf het onlangs kragte saamgesnoer in die naam van volhoubaarheid. Seepakt, soos die koalisie genoem word, het ten doel om omgewingsvolhoubare visserye en akwakultuur te versterk ten einde 'n langtermyn-, finansieel lewensvatbare en ekonomies volhoubare seekosbedryf te versterk.
Die pakt bestaan ​​uit ses groot seekosmerke uit beide Kanada en die Verenigde State: Albion Fisheries, Fortune Fish & Gourmet, Ipswich Shellfish Group, Santa Monica Seafood, Seacore Seafood en Seattle Fish Co.
Deur finansiële bydraes beplan die organisasie om die visboerderypraktyke waarmee hulle hul seekos verkry, te ondersteun en te verbeter. Deur hul gesamentlike hulpbronne, beide finansieel en inligting, saam te voeg, sal die lede van die Seepakt veranderinge op 'n baie groter skaal kan beïnvloed as wat hulle individueel sou optree en hul massiewe koopkrag kon gebruik as 'n hefboom om geleidelike veranderinge in die boerderybedryf.
Sea Pact werk ook in samewerking met organisasies sonder winsbejag FishWise en Volhoubare Vissery Vennootskap vir volhoubaarheidsadvies.
Interaktiewe, meertalige platform bring vissers, viswerkers, gemeenskappe en bondgenote bymekaar
Martin Muir, Blue Ventures, [email protected]
Nathan Williams, Fauna & amp Flora International, +44 (0) 7725 594205
Philippine Wouters, IPNLF, [email protected]
Dr Simon Cripps, Wildlife Conservation Society, +44 (0) 7555 780 025
'N Wêreldwye koalisie van vennote wat in en met kleinskaalse visserye werk, het die Small-Scale Fisheries Resource and Collaboration Hub, oftewel SSF Hub, 'n veeltalige, interaktiewe aanlyn platform geloods om kleinskaalse visserybestuur en gemeenskapsontwikkeling te versterk. Die bekendstelling van die SSF-hub val saam met die jaarlikse vergadering van die VN se voedsel- en landbou-organisasie se komitee oor visserye wat hierdie week plaasvind en reageer op die vrywillige riglyne van die FAO vir die beveiliging van volhoubare kleinskaalse visserye in die konteks van voedselsekerheid en armoede-uitwissing ( of SSF-riglyne) om die lewensbestaan ​​van kleinskaalse vissers en vissersgemeenskappe te ondersteun.
"Visvang is die ruggraat van kus- en binnelandse visserygemeenskappe regoor die wêreld, wat voedsel en voeding bied, werk wat verband hou met visvang, armoede verlig, 'n kulturele verbinding met die see- en varswaterstelsels behou en 'n groot invloed op die biodiversiteit het," sê dr. Simon Cripps, uitvoerende direkteur van Marine Conservation vir die Wildlife Conservation Society. "Die SSF-hub sal vissers en ander belanghebbendes regoor die wêreld verbind om van mekaar te leer, inligting te deel en uiteindelik beter welstand, volhoubare gebruik van die see en verbeterde bewaring van varswater en mariene natuur te bevorder," het hy bygevoeg.
Kleinskaalse visserye lewer baie noodsaaklike bydraes tot gesonde ekosisteme in die see en vars water, voedsel- en voedingsekuriteit, lewensbestaan ​​en armoedeverligting wêreldwyd. Die SSF Hub vervul 'n kritieke behoefte om vissers en vissersgemeenskappe te help om hul verhale en ervarings met hul eweknieë oor die hele wêreld te deel en om toegang te verkry tot die nuutste innovasies en navorsing oor kleinskaalse visserye.
Lede van die SSF Hub-gemeenskap kan in 20 tale deelneem, en hulle het toegang tot aanlynbesprekingsforums, streeks- en onderwerpgebaseerde groepe, infografika, praktiese instrumente om plaaslike besluitneming, video's en gevallestudies te ondersteun. Dit stel hierdie wêreldwye kleinskaalse visserygemeenskap in staat om aan te sluit en saam te werk soos nog nooit tevore nie. Die SSF -hub is gebruikersvriendelik - toeganklik via 'n mobiele toestel of rekenaar - en bevat onmiddellike vertaling sodat die gemeenskap kan kommunikeer sonder taalhindernisse.
"Om toegang tot inligting en ervarings van regoor die wêreld te hê, dra by tot die bemagtiging van kleinskaalse visseryaktore, sodat hulle beter kan deelneem aan of besluitnemingsprosesse kan voer oor hul lewensbestaan," het Vera Agostini, adjunkdirekteur van die visseryafdeling by FAO. "Dit stel ontwikkelingsvennote ook in staat om meer te leer oor mekaar se gereedskap en ervarings en geleenthede oop te maak vir die soort vennootskappe en sinergieë wat ons nodig sal hê om die SSF -riglyne te implementeer."
"Vis en akwatiese voedsel is van kritieke belang om in ons wêreldwye behoefte aan voeding en lewensbestaan ​​te voorsien," het Jenny Oates, kennisontwikkelingsbestuurder by Blue Ventures, gesê. 'Nege uit 10 voltydse en deeltydse werk in die visserybedryf is in kleinskaalse visserye, en ongeveer die helfte van die arbeidsmag is vroue. Byna al die vis wat deur kleinskaalse vissers gevang word, word plaaslik verbruik. Kleinskaalse vissers verdien ondersteuning, en die SSF Hub is een manier waarop ons mekaar kan ondersteun. "
'Ek waardeer die Hub omdat dit gefokus is op SSF. Die eerste keer dat ek gesien het ['n webwerf soos hierdie] fokus meer op die vissermanne, "het Mario Gasalatan, Oceana se logistieke koördineerder en visserverteenwoordiger van Cebu City, Filippyne, gesê.
Die SSF -hub is ontwerp vir en saam met vissers, viswerkers en hul gemeenskappe en bondgenote deur middel van 'n deelnemende proses, met die doel om hulle in staat te stel om kennis te deel en van mekaar te leer. Meer as 100 mense uit 19 verskillende lande - wat vissersorganisasies, bewaringsgroepe en deskundige adviseurs verteenwoordig - het insette gelewer tydens die ontwikkeling van die hub. Hierdie waardevolle samewerking het gelei tot die skep van SSF -funksies soos forums waar gebruikers kan kommunikeer oor interessante onderwerpe, stories deel en vrae stel. Hub -besoekers het ook toegang tot 'n biblioteek met hulpbronne wat gevallestudies, bestuurshulpmiddels, gratis aanlynkursusse en ander materiaal van FAO, NGO's en ander bevat. Die SSF-hub sal voortdurend opgedateer word met die nuutste SSF-vriendelike tegnologie, navorsing en suksesse.
"Deur die Hub neem die SSF -gemeenskap nog 'n belangrike stap in die rigting van die opbou van kapasiteit wêreldwyd om visserye volhoubaar te bestuur, sodat gemeenskappe kan floreer ondanks die vele uitdagings wat hulle in die gesig staar - van klimaatsverandering tot COVID tot voedsel- en voedingsekuriteit," sê Eric Schwaab, senior visepresident vir programme van EDF Oceans and Ecosystems. "Die SSF -hub is ontwerp om vissers die gereedskap te gee wat hulle nodig het om hierdie en ander uitdagings te hanteer."
Die SSF-hub kan die lewering van die VN se doelwitte vir volhoubare ontwikkeling ondersteun, wat insluit die beëindiging van armoede, die vermindering van ongelykheid, die beskerming van die planeet en die versekering van gesondheid en welstand. Kleinskaalse visserye is van kritieke belang om baie van hierdie doelwitte te bereik, insluitend om armoede te verlig, voedselsekerheid te vestig, goeie gesondheid en voeding te ondersteun en miljoene mense ekonomiese veiligheid te bied. Die erkenning van die rol van kleinskaalse visserye in die ondersteuning van bloeiende gemeenskappe en die bereiking van die SDG's is 'n belangrike weg na 'n meer volhoubare toekoms vir almal.
ABALOBI ICT4FISHERIES is 'n Afrika-gebaseerde, vissersgedrewe sosiale onderneming met wêreldwye bereik. ABALOBI se missie is om by te dra tot bloeiende, billike en volhoubare kleinskaalse vissersgemeenskappe in Suid-Afrika en daarna, deur die gesamentlike ontwikkeling van tegnologie. Ons benadering fokus op die bereiking van tasbare mylpale, aangedryf deur 'n reeks mobiele programme, wat verband hou met die naspeurbaarheid van seekos, volledig gedokumenteerde visserye, billike en deursigtige voorsieningskettings, en samehorigheid en entrepreneurskap van die gemeenskap as belangrike voorlopers vir die bekendstelling van langtermyn-ekologiese verbeteringsaksies wat verband hou met 'n oorgang na ekologiese volhoubaarheid. Volg ons op Twitter @abalobi_app of besoek ons ​​webwerf abalobi.org
Blue Ventures ontwikkel transformerende benaderings vir die katalisering en handhawing van plaaslik geleide mariene bewaring. Blue Ventures werk oor die trope van die kus, op plekke waar die oseaan noodsaaklik is vir plaaslike kulture en ekonomieë, en is daartoe verbind om die mariene biodiversiteit te beskerm op maniere wat kusmense bevoordeel. Blue Ventures se modelle speel 'n kritieke rol in die heropbou van kleinskaalse visserye, en bied effektiewe en herhaalbare benaderings om die verlies aan biodiversiteit te keer, die verbetering van voedselsekerheid en die opbou van sosio-ekologiese veerkragtigheid teen klimaatsverandering. Maak kontak met ons op Twitter @BlueVentures
Conservation International werk om die kritieke voordele wat die natuur aan mense bied, te beskerm. Deur wetenskap, vennootskappe en veldwerk dryf Conservation International innovasie en beleggings aan in natuurgebaseerde oplossings vir die klimaatkrisis, ondersteun dit beskerming vir kritieke habitats en bevorder ekonomiese ontwikkeling wat gebaseer is op die bewaring van die natuur. Conservation International werk in 30 lande regoor die wêreld en bemagtig samelewings op alle vlakke om 'n skoner, gesonder en meer volhoubare planeet te skep. Volg Conservation International se werk oor Conservation News, Facebook, Twitter, Instagram en YouTube.
Een van die wêreld se voorste internasionale organisasies sonder winsbejag, Environmental Defense Fund (edf.org), bied transformasie -oplossings vir die ernstigste omgewingsprobleme. Om dit te kan doen, koppel EDF wetenskap, ekonomie, regte en innoverende vennootskappe in die private sektor. Met meer as 2,5 miljoen lede en kantore in die Verenigde State, China, Mexiko, Indonesië en die Europese Unie, werk EDF se wetenskaplikes, ekonome, prokureurs en beleidskenners in 28 lande om ons oplossings in aksie te omskep. Maak kontak met ons op Twitter @EnvDefenseFund
Fauna & amp; Flora International
FFI beskerm bedreigde spesies en ekosisteme wêreldwyd en kies oplossings wat volhoubaar is, gebaseer op goeie wetenskap en wat die menslike behoeftes in ag neem. FFI, wat in meer as 40 lande wêreldwyd werk, red spesies van uitsterwing en habitatte van vernietiging, terwyl die lewensbestaan ​​van die plaaslike bevolking verbeter word. FFI, wat in 1903 gestig is, is die langste gevestigde internasionale bewaringsinstansie ter wêreld en 'n geregistreerde liefdadigheidsorganisasie. Lees meer op ons webwerf fauna-flora.org of skakel met ons op Twitter @faunafloraint
International Pole & amp Line Foundation
Die International Pole and Line Foundation (IPNLF) bevorder die volhoubare bestuur van die wêreld se verantwoordelike paal-en-lyn, handlyn en trol (gesamentlik bekend as 'een-vir-een') tuna visserye, terwyl dit ook die belangrikheid van die beskerming van die lewensbestaan ​​wat hulle ondersteun, erken . IPNLF se werk om een-vir-een tonijnvissery te ontwikkel, te ondersteun en te bevorder, is vervolgens volledig in ooreenstemming met die 2030-agenda vir volhoubare ontwikkeling. Ons glo dat effektiewe en billike globale bestuur noodsaaklik is om die oseaan te beskerm en te herstel, en dit moet bereik word deur die deelname van plaaslike en kusgemeenskappe aan besluitnemingsprosesse te verseker.
Omgewingsvolhoubaarheid in tuna -visserye kan slegs ten volle bereik word deur ook 'n einde te maak aan die oorbevissing en vernietigende visvangpraktyke wat die agteruitgang van reeds bedreigde mariene spesies, habitatte en ekosisteme dryf. Verbonde aan sy lede, toon IPNLF die waarde van een-vir-een gevang tonyn aan verbruikers, beleidmakers en in die hele voorsieningsketting. IPNLF werk oor wetenskap, beleid en die seekos sektor, met behulp van 'n bewysgebaseerde, oplossingsgerigte benadering met strategiese leiding van ons kuratorium en advies van ons wetenskaplike en tegniese advieskomitee (STAC) en Market Advisory Group (MAG).
Ocean Outcomes (O2) is 'n internasionale organisasie wat saam met plaaslike gemeenskappe, visserye en die seekosbedryf werk om die omgewings-, sosiale en ekonomiese volhoubaarheid van visserye te verbeter. Ocean Science se wetenskap-gebaseerde verbeteringsinisiatiewe sluit in evaluerings, verskaffingskettinganalise, koperbetrokkenheid, naspeurbaarheidsprogramme, verbeteringsprojekte vir visserye en byeenkoms van belanghebbendes. Deur die herstel en beskerming van visserye ondersteun Ocean Outcomes die gesondheid op lang termyn van plaaslike gemeenskappe, voorsieningskettings vir seekos en die seebronne waarop ons almal staatmaak. Lees meer op oceanoutcomes.org
Oceana is die grootste internasionale voorspraakorganisasie wat uitsluitlik toegewy is aan die bewaring van die see. Oceana bou oorvloedige en biodiverse oseane op deur wetenskaplike beleid te wen in lande wat 'n derde van die wêreld se vangste van vis vang. Met meer as 225 oorwinnings wat oorbevissing, vernietiging van habitatte, besoedeling en die doodmaak van bedreigde spesies soos skilpaaie en haaie stop, lewer Oceana se veldtogte resultate. 'N Herstelbare oseaan beteken dat 1 biljoen mense elke dag vir ewig 'n gesonde seekosmaaltyd kan geniet. Saam kan ons die oseane red en help om die wêreld te voed. Besoek www.oceana.org vir meer inligting.
Met meer as 4000 personeel werk die Wildlife Conservation Society in bykans 60 lande, wat die hele bekende omvang van meer as 100 bedreigde spesies en 3,6 miljoen vierkante myl oor vier kontinente en die wêreld se oseaan beskerm. Die wêreldwye mariene program van WCS ontwerp en implementeer innoverende oseaanoplossings en lei veldbewaringsinisiatiewe in 24 lande in al 5 oseane met 'n span van meer as 400 mariene kundiges. Ons programme in die vestings van die biodiversiteit aan die kus versterk die beskerming van die see, verbeter die visserybestuur en bewaar lewensbelangrike mariene spesies. Ons fokus op volhoubare visserye, koraalriwwe, skepping en bestuur van MPA, haaie en strale en mariene soogdiere.
WWF is 'n onafhanklike bewaringsorganisasie met meer as 30 miljoen volgelinge en 'n wêreldwye netwerk wat aktief is in byna 100 lande. Ons missie is om die agteruitgang van die natuurlike omgewing van die planeet te stop en 'n toekoms te bou waarin mense in harmonie met die natuur leef deur die biologiese diversiteit van die wêreld te bewaar, te verseker dat die gebruik van hernubare natuurlike hulpbronne volhoubaar is en die vermindering van besoedeling en verkwistende verbruik. Besoek panda.org/news vir die jongste nuus en mediahulpbronne, volg ons op Twitter @WWF_media
Aanhalingsblad: SSF Hub
Miriam Bozzetto, veldtogontleder, Oceana in Brasilië
'Kleinskaalse visserye is noodsaaklik vir die voortbestaan ​​van duisende Brasiliane. Dit is die enigste bron van inkomste vir gesinne wat histories van kunsvissery geleef het. Alhoewel Brasilië al meer as 'n dekade lank nie oor visserystatistieke beskik nie, weet ons dat 70% van die land se vis afkomstig is van kleinskaalse visvang. Dit is noodsaaklik dat regerings en nie-regeringsentiteite wat in die visserygebied werk, die belangrikheid en diversiteit van kleinskaalse visserye begryp om te verseker dat openbare beleid uitgevoer word om die regte van hierdie werkers te waarborg, sowel as die volhoubaarheid van hierdie visserye aktiwiteite versterk kan word. "
Agatha Ogada, ondersteuningstegnikus vir visserye, Kenia, Blue Ventures
'Die uitdagings waarmee kleinskaalse visserye te kampe het en diegene wat daarop staatmaak, is geweldig. Deur die SSF -hub kan diegene wat op hierdie gebied werk, verbind, leer uitruil en praktyk verbeter. Byvoorbeeld, in gesprek met 'n klein visserykenner in die Stille Oseaan, kon ek hoor van idees wat aangepas kan word om probleme waarmee ons in Kenia te kampe het, aan te pak. Die spilpunt bied 'n toegewyde ruimte om te bespreek, sukses te vier en innoverende oplossings vir kleinskaalse visserye te skep. "
Imani Fairweather Morrison, programbeampte, Global Small Scale Fisheries, Oak Foundation
'Klein vissers is verstaanbaar geïnteresseerd in die volhoubaarheid van hul lewensbestaan ​​en kusgemeenskappe. Hierdie SSF -hub bied oplossings, wat deur NGO -vennote ontstaan ​​het, aan vissers regoor die wêreld in verskeie tale en stel hulle in staat om oplossings wat hulle die mees relevante vind vir hul plaaslike konteks, te vind en toe te pas. Ons vertrou dat die vissersbetrokkenheid by die ontwerp 'n hoë energieverbruik en -opname tot gevolg sal hê, wat vissers in staat sal stel om deel te neem aan die bestuur van visserye wêreldwyd. "
'Met die toenemende bedreigings vir die gesondheid van die see en die welstand van die kusgemeenskap, moet ons meer doeltreffend wees in die ontwikkeling en implementering van oplossings wat deur die gemeenskap gelei word. Die SSF-hub is 'n kragtige hulpmiddel om kennisdeling te versnel, kapasiteit op te bou en invloed op kleinskaalse vissers te verhoog.
Dr Philippa Cohen, navorsingsprogramleier, Veerkragtige kleinskaalse visserye, WorldFish
"Kleinskaalse visserye word gekenmerk as kompleks en dinamies. Hierdie SSF-spilpunt is 'n ongelooflike waardevolle versameling hulpbronne en kennis wat op verskillende plekke ontwikkel is met kleinskaalse vissers, eerder as om naïef aan te dui dat daar 'n eenvormige benadering is om kleinskaalse vissers in te sluit, of om voordeel te trek uit SSF. , vir verskillende kontekste en vir 'n reeks doelwitte. "
Roy Bealey, direkteur van visserye, International Pole & amp Line Foundation
'In die volgende dekade is dit noodsaaklik dat ons saamstaan ​​om die gesondheid van die see te verbeter en te verseker dat kleinskaalse visserye volhoubaar kan bly om kritieke ondersteuning te bied aan hul afhanklike gemeenskappe. Samewerking sal die sleutel wees, terwyl die SSF Hub 'n kragtige en tydige hulpmiddel bied om ons saam te help slaag. "
Sophie Benbow, hoof van Marine, Fauna en Flora International
"FFI ondersteun kleinskaalse vissersgemeenskappe wêreldwyd om betrokke te raak by biodiversiteitsvriendelike visvangpraktyke. Die SSF -hub bied 'n uitstekende geleentheid vir vissers self om met eweknieë oor die hele wêreld kontak te maak, om te leer en ervarings te deel en om hul tegnieke te verbeter en om volhoubaarheid te verbeter. "
'N Lopende lys van aksies oor plastiekbesoedeling
Die wêreld word wakker met 'n krisis van oseaanplastiek - en ons volg die ontwikkelings en oplossings soos dit gebeur.
Die wêreld het 'n probleem met plastiese besoedeling en sneeubal, maar ook die bewustheid en optrede van die publiek. National Geographic tydskrif het in Junie 2018 'n spesiale voorblad aan plastiek gewy. Hier volg ons 'n paar van die ontwikkelings rondom hierdie belangrike kwessie. Ons sal hierdie artikel gereeld opdateer namate nuus ontwikkel.
Kanada beoog om plastiek vir eenmalig gebruik teen 2021 te verbied
Eerste minister Justin Trudeau het Maandag aangekondig dat sy regering, benewens die verbod op plastiek vir eenmalige gebruik, ander, ongespesifiseerde stappe sal neem om plastiekbesoedeling te verminder.
Trudeau het nie die produkte wat verbied moet word, gespesifiseer nie, maar het gesê dat moontlike kandidate plastieksakke, strooitjies, eetgerei, borde en roerstokkies insluit "waar dit deur wetenskaplike bewyse ondersteun word".
'Julle het almal die verhale gehoor en die foto's gesien,' het hy gesê. 'Om eerlik te wees, as 'n pa is dit moeilik om dit aan my kinders te verduidelik. Hoe verklaar jy dooie walvisse wat op strande regoor die wêreld afspoel en hul mae stamp vol plastieksakke?
'Hoe kan ek hulle vertel dat u teen alle kanse plastiek op die diepste punt in die Stille Oseaan sal vind?'
Kanada, wat 151.019 myl kuslyn het - die langste ter wêreld - en 'n kwart van die vars water ter wêreld, sluit aan by 'n groeiende lys lande wat stappe doen om die gebruik van weggooibare plastiek te verminder. Volgens 'n verslag van die Verenigde Nasies wat verlede jaar gepubliseer is, het meer as 60 lande stappe gedoen om plastiek vir eenmalig gebruik te verminder deur verbod of belasting op te lê. In Maart het die parlement van die Europese Unie gestem om die top 10 plastiekitems vir eenmalig gebruik wat teen 2021 op Europese strande gevind is, te verbied. Die EU-maatreël vereis ook dat 90 persent van die plastiekbottels teen 2025 herwin moet word. Lidlande moet die besonderhede van verbod uitwerk voor die sperdatum van 2021.
Die premier van Indië, Narendra Modi, wat verlede maand oorweldigend tot 'n tweede termyn van vyf jaar herkies is, het in 2018 verklaar dat Indië alle plastiek vir eenmalig gebruik teen 2022 sou uitskakel, 'n ambisieuse plan vir die tweede bevolkte land ter wêreld.
Trudeau maak sy aankondiging by die Gault -natuurreservaat buite Montreal. Hy het opgemerk dat Kanada minder as 10 persent van sy besteebare plastiek herwin en op pad is om weggooibare plastiek ter waarde van $ 11 miljard teen 2030 weg te gooi, tensy dinge verander.
Hy het gesê dat die federale regering saam met provinsies en gebiede sal werk om standaarde en teikens vir plastiekvervaardigers en kleinhandelaars in te stel, sodat hulle meer verantwoordelik word vir hul plastiekafval. Trudeau het gesê dat hy ook die pogings van die minister van omgewings in Kanada ondersteun om 'n landwye strategie vir plastiekafval te ontwikkel.
"Dit sal 'n groot stap wees, maar ons weet dat ons dit vir 2021 kan doen," het Trudeau gesê.
Peru beperk plastiek vir eenmalige gebruik
Besoekers mag nie meer plastiek vir eenmalig gebruik in die 76 natuurlike en kulturele beskermde gebiede van Peru vervoer nie, van Machu Picchu tot Manu tot Huascarán, of nasionale museums. Hierdie verbod raak nou van krag en is in November aangekondig as 'n hoogste besluit deur die minister van omgewings, Peru, Fabiola Muñoz, en onderteken deur president Martín Vizcarra, in November.
Die dekreet sê dat die doel is om eenmalige plastiek te vervang deur 'herbruikbare, biologies afbreekbare plastiek of ander waarvan die afbraak nie besmetting veroorsaak deur mikro-plastiek of gevaarlike stowwe nie.'
By die wêreldberoemde Machu Picchu produseer toeriste gemiddeld 14 ton vaste afval per dag, baie daarvan plastiekbottels en ander eenmalige verpakkings.
In Desember het die Kongres van Peru ook 'n wet goedgekeur om plastieksakke vir eenmalige gebruik in die volgende drie jaar uit te faseer. Volgens die Peruaanse ministerie van omgewings gebruik die land elke jaar 947,000 ton plastiek, terwyl 75 persent uitgegooi word en slegs 0,3 % herwin word.
San Diego verbied kos- en drinkhouers vir piepschuim
San Diego het by 'n groeiende aantal stede aangesluit om houers van polistireen, beter bekend as piepschuim, te verbied - die handelsmerknaam van Dow Chemical vir geëxtrudeerde polistireen. Die verbod sluit voedsel- en drankhouers, eierkartonne, yskas -verkoelers, waterspeelgoed vir swembaddens, en vasmeerboeie en navigasiemerkers in. Die stad aan die oseaan is die grootste in Kalifornië wat polistireen verbied het.
Die gewildheid van polistireen as houer spruit uit die lae koste, sterkte, isolasie en veergewig. Hierdie eienskappe het dit ook 'n plaag van plastiekafval gemaak omdat dit maklik in klein deeltjies wat dikwels in die lug gedra word, inbreek wat moeilik is om op te ruim en deur herwinningsentrums oor die algemeen verwerp word, aangesien dit te veel moeite is om te herwin.
Die stadsraad van San Diego het op 8 Januarie 6-tot-3 gestem om die verbod goed te keur, ondanks die besware van eienaars van klein restaurante wat kla dat die koste van die gebruik van omgewings-afbreekbare houers, soos karton of komposteerbare papier, dubbel kan wees. Die raad het die verbod die eerste keer in Oktober verlede jaar vir 'n proeftydperk goedgekeur. Hierdie week se stemming het die verbod permanent gemaak.
DC -strooiverbod begin
Een nuwejaarsvoorneme, om minder plastiek te gebruik, is vanaf 1 Januarie nie meer opsioneel vir restaurante en ander diensondernemings in Washington, DC nie. Teen Julie sal ondernemings in die distrik boetes ontvang as hulle plastiekstrooitjies aanbied.
'N Aantal plaaslike ondernemings het reeds begin oorskakel na herbruikbare, wasbare rietjies of weggooibare strooi van papier of hooi.
Die wet volg die verbod van Seattle vroeër in 2018 en het ten doel om die impak van plastiekstrooitjies as rommel te verminder. Meer as 4 000 van die beskikbare items is gevind in 'n onlangse opruiming van die Anacostia -rivier in DC. Dit is bekend dat strooitjies die natuur seermaak en is moeilik om te herwin, wat dikwels as rommel beland. Hulle maak slegs 'n klein deel uit van die totale probleem van besoedeling van plastiek in die see, wat sommige kritici laat sê dat dit 'n afleiding is, terwyl ander sê dat dit 'n maklike plek is om te begin.
Plastiese feit aangewys as Stat van die Jaar
Hierdie week het Groot -Brittanje se Royal Statistical Society sy statistiek van die jaar bekend gemaak. Dit is 90,5%, die geskatte hoeveelheid plastiekafval wat ooit gemaak is en wat nog nooit herwin is nie. Na raming op 6,300 miljoen ton het wetenskaplikes bereken dat ongeveer 12 persent van alle plastiese afval verbrand is, terwyl ongeveer 79 persent hul weggesteek het of dit rommel geword het.
Die feit kom uit 'n studie gepubliseer in Wetenskaplike vooruitgang, "Produksie, gebruik en lot van alle plastiek wat ooit gemaak is, " deur wetenskaplikes Roland Geyer, Jenna Jambeck ('n genoot van die National Geographic Society oor plastiese besoedeling) en Kara Lavender Law.
"Ons het almal geweet dat daar 'n vinnige en uiterste toename in plastiekproduksie van 1950 tot nou was, maar die kwantitatiewe getal vir alle plastiek wat ooit gemaak is, was nogal skokkend," het Jambeck, 'n omgewingsingenieur van die Universiteit van Georgia wat spesialiseer in die bestudering van plastiekafval in die oseane, voorheen aan National Geographic gesê.
"Ek is dankbaar teenoor die Royal Statistical Society vir die erkenning van die impak van hierdie statistiek, en terwyl ek ontnugterend is, is ek bly dat dit help om bewustheid te versprei oor die plastiekafvalbeheer wat ek ter wêreld sien," het Jambeck gesê. in Desember.
'Dit is baie kommerwekkend dat so 'n groot deel van plastiekafval nooit herwin is nie,' het die president van die Royal Statistical Society, sir David Spiegelhalter, in 'n verklaring gesê wat die wen -feit bekend maak. "Hierdie statistiek help om die omvang van die uitdaging wat ons almal in die gesig staar, aan te toon."
& quot; Enkelgebruik & quot; word die woord van die jaar aangewys
Collins Dictionary noem "eenmalig gebruik" hul woord van die jaar in 2018, met verwysing na 'n viervoudige toename in die gebruik sedert 2013. Die term beteken 'slegs eenmalig gebruik' en verwys na 'items waarvan die ongekontroleerde verspreiding die skuld kry dat dit skade berokken die omgewing en wat die voedselketting beïnvloed, "lui 'n persverklaring van die uitgewer van die woordeboek.
Eenmalige gebruik word meestal geassosieer met die plastiekbesoedelingskrisis. Sowat 40 persent van alle vervaardigde plastiek word vir verpakking gebruik, baie daarvan word slegs een keer gebruik en weggegooi.
Baie pogings om die plastiekvullis-krisis hok te slaan, is daarop gemik om plastiek vir eenmalige gebruik, met die doel meer duursame, herbruikbare items aan te moedig.
Akwariums staan ​​saam vir 'No Straw November'
November is die maand waarop gesigshare nie geskeer moet word nie, en danksy 'n nuwe bewaringsveldtog, die maand om nie rietjies te gebruik nie.
Die veldtog, gemerk as 'No Straw November', is 'n poging om plastiek vir eenmalige gebruik uit te skakel. Die poging word gelei deur die Aquarium Conservation Partnership (ACP), wat bestaan ​​uit 22 akwariums in 17 verskillende state. Hulle dwing 500 ondernemings om hulself te verbind om slegs plastiekstrooitjies op aanvraag te bedien. Die ACP werk reeds saam met groot ondernemings soos United Airlines, die Chicago White Sox en Dignity Health -hospitale.
Hulle hoop om die bykomende 500 op Aardedag, 20 April 2019, te verbind.
Die No Straw November -veldtog doen ook 'n beroep op stede en streeksregerings om verordeninge aan te neem wat besighede aanmoedig om minder strooitjies te gebruik. Individue word ook versoek om 'n aanlyn-belofte te onderteken om hul eie persoonlike plastiek vir eenmalige gebruik te beperk. Die pogings maak deel uit van wat ACP 'n gesamentlike '#Eerste Stap' na plastiekvrye waterweë noem.
Beelde van mariene diere toegedraai in plastiek of vasgevang met voorwerpe soos strooitjies in hul neuse, is wyd gedeel, wat die bewustheid van die publiek gewek het. Akwariums was leiers in die uitfasering van plastiekitems by hul eie fasiliteite.
In 'n onderhoud wat vroeër vanjaar plastiekstrooitjies met National Geographic bespreek het, het David Rhodes, die wêreldwye sakedirekteur van die papierstrooivervaardiger Aardvark Straws, gesê sommige van die vroegste kliënte van Aardvark was dieretuine, akwariums en vaartuie wat 'n eko-vriendelike beeld wil bevorder hul kliënte.
Die ACS sê hul pogings om die afhanklikheid van plastiek te verminder, het die afgelope jaar reeds die behoefte aan vyf miljoen strooitjies uitgeskakel.
Vroeër hierdie week het die ACS, in samewerking met die VN en die Europese Kommissie, planne aangekondig om 'n wêreldwye koalisie van 200 akwariums te stig wat teen plastiek sal veg.
250 groepe begin massiewe wêreldwye plastiekvennootskap
Tweehonderd -en -vyftig organisasies wat verantwoordelik is vir 20 persent van die plastiekverpakkings regoor die wêreld, het hulself daartoe verbind om afval en besoedeling te verminder.
Die inisiatief word die New Plastics Economy Global Commitment genoem, en dit bevat 'n uiteenlopende groep lede, waaronder die stad Austin, die kledingonderneming H & ampM, Unilever, PespsiCo, L'Oreal, Nestle en Coca-Cola.
Die Global Commitment is 'n aantal hoëprofiel-vennootskappe. Dit is 'n samewerking met die Verenigde Nasies en word gelei deur die Ellen MacArthur Foundation. Ander vennote sluit in die World Wide Fund for Nature, die World Economic Forum, die Consumer Goods Forum en 40 akademiese instellings.
Uiteindelik werk dit daaraan om 'n sirkulêre ekonomie vir plastiek te bevorder, 'n konsep wat hergebruik of hergebruik van plastiek behels in plaas daarvan om dit op 'n stortingsterrein te laat sit. Die verskuiwing sal die opbou of verbetering van versamelings- en verwerkingsgeriewe verg, en vyf waagkapitaalondernemings het $ 200 miljoen aan die inisiatief beloof.
Die herwinning van gebruikte items in nuwe produkte is een van die drie doelwitte wat die verbintenis stel. Ondernemings wat by die verbintenis aansluit, moet ook plastiekverpakkings vir eenmalige gebruik uitfaseer en verseker dat dit teen 2025 hergebruik, herwin of gekomposteer kan word.
"Terwyl elemente van die EMF Global Commitment in die regte rigting beweeg, is die probleem dat ondernemings die buigsaamheid kry om voortdurend herwinning te prioritiseer bo vermindering en hergebruik," het Ahmad Ashov van Greenpeace Indonesia in 'n persverklaring gesê. "Dit is nie nodig vir korporasies om werklike doelwitte te stel om die totale hoeveelheid plastiek wat hulle vir eenmalig gebruik, te verminder nie."
Elke 18 maande word die doelwitte hersien, en deelnemende ondernemings moet jaarliks ​​data oor hul vordering publiseer.
Regerings wat by die verbintenis aansluit, belowe om beleid op te stel wat 'n sirkulêre ekonomie ondersteun.
Die EU-parlement keur plastiekverbod vir eenmalig goed
Die Europese Parlement het hierdie week 571-53 gestem om 'n maatreël goed te keur om plastiek vir eenmalig gebruik op die hele vasteland te sny. Die wetsontwerp moet nog bykomende prosedurele maatreëls tref voordat dit in werking kan tree, maar waarnemers meen dat die kans goed lyk en dat dit reeds in 2021 met die handhawing kan begin.
Die wetsontwerp vereis dat die oseaan beskerm moet word teen 'n stortvloed van plastiekbesoedeling, en 'n Europese verbod op bestek en borde, watteknoppe, strooitjies, drankroerders en ballonstokkies, asook vermindering van ander soorte enkel- gebruik plastiek soos voedsel- en drankhouers.
Die wetsontwerp is die eerste keer in Mei voorgestel (sien hieronder). Groot -Brittanje het 'n soortgelyke poging aan die gang (sien ook hieronder).
Die lys met plastiekitems wat geteiken word, is noukeurig gekies om items te bevat wat reeds gereed alternatiewe het, sê ondersteuners. Artikels met minder beskikbare alternatiewe, soos sigaretfilters, word gemik op 'n geleidelike vermindering.
Die Belgiese parlementslid Frédérique Ries, wat die wetsontwerp voorgestel het, noem dit '' 'n oorwinning vir ons oseane, vir die omgewing en vir toekomstige geslagte ', volgens die BBC.
Verbruikersondernemings belê in die insameling van afval
Om te verseker dat plastiekbesoedeling nie die waterweë binnedring nie, moet die vervaardigers ophou om dit te maak, of om seker te maak dat dit aan die einde van sy leeftyd versamel word. Maar in sommige ontwikkelende lande is die infrastruktuur vir die insameling van afval onvoldoende of nie -bestaande.
Circulate Capital, 'n beleggingsfirma in New York wat in 2018 begin het, sê hulle het $ 90 miljoen ingesamel om in hierdie uitgawe in Suidoos-Asië te belê, 'n stap wat deur die bewaringsgroep Ocean Conservancy onderskryf word. Uitvoerende hoof van Circulate Capital, Rob Kaplan, sê hierdie belegging gaan na die verbetering van die insameling van plastiekafval ter plaatse en die skep van markte vir versamel materiaal.
PepsiCo, Coca-Cola, Procter en Gamble, Danone, Unilever en Dow is daartoe verbind om die belegging van $ 90 miljoen te finansier, en Circulate Capital sê 'n ooreenkoms sal vroeg in 2019 gemaak word. Die firma sê hulle werk ook aan maniere vir medium en klein maatskappye om te belê.
"Terwyl ons hard werk om te verseker dat ons verpakkings sirkelvormig is, is die werklikheid dat dit nie hergebruik, herwin of gekomposteer kan word sonder dat daar doeltreffende afvalbestuurstelsels bestaan ​​nie," het Katharina Stenholm, Danone, in 'n persverklaring gesê. Sy verwys na die konsep van 'n sirkulêre ekonomie waarin afvalmateriaal in 'n bedryf, soos verpakking, weer in nuwe produkte opgeneem word.
Die meerderheid van die wêreld se oseaanplastiek kom uit 10 riviere, waarvan agt in Asië, en Circulate Capital werk saam met wetenskaplike adviseurs, waaronder Jenna Jambeck, National Geographic, om vas te stel waar hul beleggings die doeltreffendste kan wees.
Plastiekbottels kan byvoorbeeld deur klein plaaslike ondernemings versamel word en aan vervaardigers verkoop word om nuwe produkte te maak. Alhoewel weggooide plastiek dikwels van 'n laer gehalte is, het sommige projekte wat reeds aan die gang was, bewys dat die model kan funksioneer, en Circulate Capital hoop dat die belegging daarvan tot nuwe innovasies kan lei. (Lees meer oor 'n poging om gestrande visnette in die mat te herwin.)
"Daar is geen silwer koeël om plastiekbesoedeling te stop nie," sê Kaplan. 'Ons kan nie ons wegkom uit die probleem herwin nie, en ons kan nie ons pad uit die probleem verminder nie.'
Maar hy hoop dat Circulate Capital se beleggings as 'n stuk van die raaisel kan dien. Hy skat meer as 'n miljard dollar sal nodig wees om werklik meer doeltreffende afvalinfrastruktuur in Suidoos -Asië op te bou. Circulate Capital hoop om hul verpligtinge in die komende jaar tot minstens $ 100 miljoen te beland as 'n stap in die rigting.
Herlei plastiekstrome van die see af
Groot ondernemings het stappe gedoen om die hoeveelheid plastiekafval wat hulle produseer uit te skakel, maar wat van plastiek wat reeds in riviere of op strande is wat maklik die see kan binnedring?
Dit is waar NextWave, 'n koalisie wat gestig is deur maatskappye, waaronder Dell en 'n omgewingsgroep genaamd die eensame walvis, inkom. Deur mense in kusgebiede in diens te neem, versamel die groep weggegooide plastiek binne 30 myl van die waterweë om te verhoed dat dit na die see. Tot dusver het NextWave gefokus op twee soorte plastiek wat algemeen in mariene omgewings voorkom: Nylon 6 en polipropileen.
Hierdie herwinde plastiek word dan gestuur na vervaardigers wat dit hergebruik in plaas van die vervaardiging van nuwe plastiek. Plastiekversamelingsplekke word gekies op grond van waar opruiming die grootste impak kan hê en waar die plastiek makliker na 'n bestaande herwinningsfasiliteit geneem kan word. Die liggingbesluite word deur die wetenskap ingelig deur die aptekers Jason Lochlin en Jenna Jambeck, 'n National Geographic -ontdekkingsreisiger.
Vandag het die rekenaaronderneming HP aangekondig dat hy by die NextWave -koalisie sal aansluit. Sedert 2016 werk HP saam met die plaaslike bevolking in Haïti om 'n totaal van 550 000 pond plastiek in te samel wat die onderneming sedertdien gebruik het om inkpatrone te vervaardig. Volgens 'n persverklaring werk HP saam met 'n nie-winsgewende organisasie genaamd die First Mile Coalition, wat daarop gemik is om die arbeidsomstandighede in Haïtia te verbeter, om tot 600 werksgeleenthede vir die versameling van plastiekbottels te skep.
Saam met HP het Ikea aangekondig dat dit ook 'n vennootskap met NextWave sal wees. Boonop het die meubelonderneming hom daartoe verbind om plastiek vir eenmalig gebruik uit 2020 uit die winkels uit te faseer, en om produkte wat meer volhoubaar is, te ontwerp, insluitend meer items wat met herwinde plastiek gemaak word, teen 2030.
Tien ondernemings is nou lede van NextWave, en hulle beplan om herwonne plastiek uit Indonesië, Chili, die Filippyne, Kameroen en Denemarke te verkry. NextWave het nog nie getalle oor hoeveel plastiek hulle in totaal uit die oseane kan hou nie, maar hul webwerf beklemtoon dat hul vennootskap met Dell die afgelope vyf jaar net altesaam 3 miljoen pond plastiek in die see kon beland.
Regstelling: Hierdie verhaal is opgedateer om daarop te let dat HP saamgewerk het met die First Mile Coalition in Haïti en om die tipes plastiek waarmee NextWave werk, duidelik te maak.
American Airlines sny plastiek uit sitkamers
Nadat hulle hierdie somer aangekondig het dat hulle plastiekstrooitjies en roerders op hul vlugte sal verbied (sien hieronder), sê American Airlines dat hulle plastiek vir eenmalig gebruik in hul sitkamers sal uitfaseer.
Die lugredery het sitkamers in die VSA en regoor die wêreld. 'N Verteenwoordiger van die maatskappy sê dat die sitkamers nie drankies met strooitjies bedien nie, en plastiek nie vir eetgerei nie. Plastiekwaterbottels word nie meer bedien nie, en herbruikbare sakke sal gegee word aan kliënte wat kos gaan haal.
Veranderinge aan die sitkamers van die lugrederye word tans van krag, en strooitjies aan boord word teen 1 November uitgeskakel. Rietjies sal beskikbaar wees vir diegene wat dit versoek, en drankroerders word vervang deur bamboesstokkies.
Kumulatief sê die onderneming dat hul veranderinge jaarliks ​​71 000 pond plastiekafval uitskakel.
Voedseldiensondernemings faseer eenmalige plastiek uit
Ongeveer 13 000 skole, werkplekke en lokale sal teen 2019 plastieksak en roervry wees, danksy 'n nuwe volhoubaarheidsondersteuning deur die voedseldiensonderneming Sodexo.
Die onderneming bied maaltye en toegewings in kafeteria-styl aan baie sulke kliënte. Onder hulle is die hoofkwartier van National Geographic, Washington, D.C., waar komposteerbare gereedskap en plantspyskaarte aangebied word.
Sodexo volg in die voetspore van ander reuse in die voedseldiens, Aramark en Bon Appétit Management, wat soortgelyke volhoubaarheidsmaatreëls die afgelope somer aangekondig het (sien hieronder).
Benewens sakke en roerders, beplan Sodexo om teen 2025 polistireenskuimhouers (in die volksmond genoem piepschuim) uit te faseer.Plastiekstrooitjies, 'n omstrede item, sal nou slegs op aanvraag beskikbaar wees, wat die onderneming hoop om die gebruik van kliënte te verminder.
'N Verhuising, sê 'n verteenwoordiger van die onderneming, sal 245 miljoen items vir eenmalige gebruik uitskakel wat andersins op sy plekke gebruik sou word.
Die besluit word toegejuig deur omgewingsgroepe soos Greenpeace en die World Wildlife Fund, wat sê dat die vermindering van die verbruik 'n belangrike stap is om te keer dat plastiek stortingsterreine en mariene omgewings binnedring. Hierdie nie-winsgewende groepe smeek al hoe meer voedselbedieners om terug te sny op die eenmalige plastiekitems wat hulle koop en verkoop aan kliënte.
'As 'n onderneming wat verbruikers bedien in universiteite, werkplekke, hospitale, skole, stadions en soveel ander plekke, verstaan ​​ons die moontlike impak wat ons kan hê deur 'n verbintenis tot vermindering en die werklike voordeel wat sommige van hierdie produkte vir mense inhou. dag, "het Sodexo se vise -president vir korporatiewe verantwoordelikheid, Ted Monk, in 'n persverklaring gesê.
President Trump onderteken wetsontwerp om skoonmaak van Ocean Plastics
President Trump het ander lande, waaronder China en Japan, uitgeroep om 'ons oseane in hul stortingsterreine te maak' toe hy verlede week wetgewing onderteken het om die pogings om plastiekvuil uit die wêreld se oseane skoon te maak, te verbeter.
"As president sal ek aanhou om alles in my vermoë te doen om te keer dat ander nasies ons oseane in hul stortingsterreine maak," het Trump tydens 'n ondertekeningseremonie in die Withuis gesê. 'Daarom is ek asseblief baie tevrede om u handtekening op hierdie belangrike wetgewing te plaas.
Die wet, goedgekeur met tweeledige steun, wysig die National Oceanic and Atmospheric Administration se Marine Debris Act en befonds die program tot 2022. Die wet bevorder pogings om plastiekvuil uit die wêreld se oseane skoon te maak en moedig federale handelsonderhandelaars aan om 'leiers van verantwoordelike nasies' aan te moedig vir die meerderheid mariene puin "om die bestuur van afval wat in die oseane beland te verbeter.
Trump stem saam met die demokratiese senator Sheldon Whitehouse, een van die medeborge van die wetsontwerp, dat handelsgesprekke met die Filippyne plastiekafval moet insluit. 'Ons is goed daarmee', het hy gesê. "Ek verstaan. Daar kom baie van daar af. "
Trump gee ook die skuld aan ander ongenoemde lande wat "die oseane misbruik" en wie se asblik na die Weskus van die Verenigde State dryf, wat 'n baie onregverdige situasie veroorsaak het.
"Dit is ongelooflik. Dit is ongelooflik as jy daarna kyk, "het Trump gesê. 'Mense besef dit nie, maar ons word deurgaans oorstroom deur puin uit ander lande.'
Vergelykend is die strande van die Verenigde State een van die skoonste ter wêreld. Die uitsondering is Kamilo -strand in Hawaii, wat uitkyk op die Stille Oseaan, waar die asblik ophoop. Maar die meeste van die wêreld se plastiekvullis kom op in kusstreke en op strande in ontwikkelende lande wat nie voldoende munisipale afvalstelsels het nie.
Japan het jare lank een van die hoogste herwinningsyfers ter wêreld, en vroeër vanjaar het China opgehou om die wêreld se asblik te koop. Die Verenigde State was een van die topverkopers van herwinde plastiek na China.
Die president se volledige opmerkings is hier, en die teks van die Save Our Seas Act is hier.
Rooikreef wat plastiekstrooitjies uitfaseer
Die wêreld se grootste seekosrestaurantmaatskappy, Red Lobster, het Maandag aangekondig dat dit vanaf November in sy 700 restaurante slegs plastiekstrooitjies sal begin aanbied op versoek van kliënte. Teen 2020 beplan die onderneming om slegs 'n meer omgewingsvriendelike alternatief vir plastiekstrooitjies te bied.
Die maatskappy sê die verskuiwing behoort meer as 150 miljoen plastiekstrooitjies per jaar uit die weg te ruim, met die doel om die probleem van besoedeling deur mariene plastiek te verminder.
Kim Lopdrup, uitvoerende hoof van Red Lobster, het gesê: "Ons is trots daarop dat ons die eerste groot toevallige restaurantonderneming is wat 'n verbintenis aangaan om plastiekstrooitjies uit ons restaurante uit te skakel. 'Dit is 'n betekenisvolle stap in ons jarelange verbintenis om die wêreld se oseane en seelewe te beskerm en te bewaar. Ons hoop dat ons werk ons ​​bewustheid kan toeneem oor die kwessie van plastiekstrooitjies en dat ander ondernemings aangemoedig word om soortgelyke veranderinge aan te bring. "
Red Lobster sê daar word gekyk na alternatiewe vir plastiekstrooitjies wat steeds aan die behoeftes van kliënte met gestremdhede sal voldoen. (Kom meer te wete oor plastiese strooiverbodings en hoe die reisbedryf plastiekstrooitjies verminder.)
Kalifornië keur wetsontwerp goed om stro -gebruik in restaurante te beperk
Kalifornië het die eerste staat geword om 'n gedeeltelike verbod op strooitjies van plastiek in te stel. Eet-restaurante mag nie meer outomaties strooitjies aan kliënte verskaf nie. Kliënte wat plastiekstrooitjies benodig, moet dit aanvra.
Restaurante wat die verbod oortree, sal eers waarskuwings ontvang, en herhaaldelike oortreders kry 'n boete van hoogstens $ 300.
'Plastiek het gehelp om innovasie in ons samelewing te bevorder, maar ons verliefdheid op gemak vir eenmalig gebruik het tot rampspoedige gevolge gelei. Plastiek, in alle vorme - strooitjies, bottels, verpakking, sakke, ensovoorts - verstik die planeet, "het die goewerneur van Kalifornië, Jerry Brown, in 'n verklaring gesê.
Die nuwe verbod kom op die hakke van vorige plastiese strooiverbodings van maatskappye en stede. Vroeër vanjaar het Seattle die eerste groot munisipaliteit geword wat plastiekstrooitjies in restaurante verbied het. Groot korporasies soos United Airlines en Disney het ook vanjaar aangekondig dat hulle van plan is om plastiese strooitjies uit hul aanbod aan kliënte uit te faseer. Baie van hierdie besighede en stede het gesê dat hulle 'n voorraad plastiekstrooitjies wat op versoek aan kliënte beskikbaar is, sal behou.
Terwyl sommige omgewingsbewustes juig oor die stap om plastiek vir eenmalige gebruik-plastiek wat een keer gebruik is en dan weggegooi word-te verminder, is daar 'n mate van kontroversie oor die verbod op plastiekstrooitjies.
Republikeinse wetgewers in Kalifornië het die verbod gekant en gesê dit sal klein ondernemings belas en min doen om die groter plastiekbesoedelingskrisis te beveg. Plastiekstrooitjies maak minder as een persent uit van die plastiek wat op see gevind word.
Voorstanders van gestremdhede sê ook strooiverbodings plaas 'n onregverdige las op mense met toestande wat hulle nie toelaat om maklik sonder strooitjies te drink nie. Sommige alternatiewe soos papier val uitmekaar en metaal beskadig die binnekant van 'n persoon se mond, sê hulle.
Alhoewel Kalifornië nie die enigste gebied is om plastiek vir eenmalige gebruik te beperk nie, het die staat dikwels probeer om die land te lei in omgewingswetgewing, veral na wat goewerneur Brown sê 'n vakuum is deur die besluit van die Trump -administrasie om die VN se Parys -klimaat te verlaat. Ooreenkoms.
Reuse vullisverwyderaar gaan na die vullis van die Stille Oseaan
Die veldtog om die wêreld se oseane van plastiekvullis te bevry, maak Saterdag 'n keerpunt, terwyl 'n reusagtige drywende vullisversamelaar uit San Francisco stoom op 'n missie om die Great Pacific Garbage Patch skoon te maak.
In die loop van die volgende jaar sal die toestel die ultieme toetse ondergaan en 'n paar moeilike vrae staan: kan tegnologie die oorhand kry oor die natuur? Het die ingenieurs by The Ocean Cleanup in Nederland die eerste haalbare metode uitgevind om groot hoeveelhede plastiek puin uit die see te onttrek? Of sal die wildernis van die oop Stille Oseaan dit aan flarde skeur en die skoonmaker self in plastiekrommel verander? Alternatiewelik, selfs as 'n Stille Oseaan -storm nie die toestel verslind nie, sal dit seediere soos dolfyne en skilpaaie lok en dit dodelik verstrik?
"Ek dink nie dit gaan werk nie, maar ek hoop dat dit wel sal gebeur," sê George Leonard, hoofwetenskaplike van die Ocean Conservancy. 'Die oseaan het alle hulp nodig wat dit kan kry.' Lees meer
United Airlines verbied plastiekstrooitjies van vlugte
United Airlines het vandag by ander in die reisbedryf aangesluit deur plastiese strooitjies en skemerkelkies op hul vlugte te verbied.
Die lugdiens sal eerder in November 'n biologies afbreekbare bamboes -alternatief gebruik.
Alaska en Amerikaanse lugrederye het vroeër vanjaar besluit om plastiekstrooitjies te verbied, en sommige stede, soos Seattle, het hul gebruik heeltemal verbied.
As een van die redes om oor te skakel na 'n meer volhoubare vorm van stro, het United hierdie kommerwekkende feit genoem: "Omdat strooitjies nie biologies afbreek nie en byna onmoontlik is om te herwin, is dit waarskynlik dat elke strooi wat nog ooit gebruik is nog op ons planeet bestaan."
"Dit is 'n klein, maar betekenisvolle stap om die invloed van plastiese produkte op ons omgewing te verminder," het die maatskappy in 'n persverklaring gesê.
Carlsberg bier stort plastiek blikkies ringe
Volgens 'n persverklaring van die maatskappy, sal die Deense brouer Carlsberg die eerste bierprodusent word wat die bose plastiekverpakkingsringe wat bier en ander blikkies bymekaar hou, hou vir houers van herwinbare gom.
Carlsberg sê ook dat hy die hoeveelheid plastiek wat in sy tradisionele blikkiehouers gebruik word, met 76 persent sal verminder.
Dit is hoe die gomverpakkings werk: 'n Druppel supersterke, temperatuurtolerante gom sit aan die kant van 'n blikkie vas en verbind dit met die blikkie daarby. As jy 'n bier wil hê, kan jy 'n blikkie afsny. Die gom sal saam met die blikkie herwin word wanneer dit herwin word.
Regeringsopsporingsvereistes brei uit
In die lig van hierdie bekommernisse, begin nasies regulasies ontwikkel en implementeer wat dit moeilik maak vir seekosprodukte wat verband hou met onwettige, bedrieglike of beledigende praktyke om hul markte te betree en verplig hulle toenemend naspeurbaarheidsmaatreëls om inligting in te samel en te verifieer wat hulle hoop sal verhoog die waarskynlikheid dat onwettige produkte opgespoor sal word. Byvoorbeeld, die twee grootste wêreldmarkte vir die invoer van seekos - die Europese Unie en die VSA - het regulasies aangeneem om IUU -vissery en seekosbedrog te bekamp deur middel van naspeurbaarheidsprogramme.
Die EU het regulasies geïmplementeer wat slegs die invoer uit lande toestaan ​​wat verseker dat hul vis en visprodukte wat buite die EU gevang en verwerk word, voldoen aan 'n regulerende raamwerk vir voedselveiligheid wat gelykstaande is aan dié van die EU -lidlande (EC 2016). Die regulasies versoek 'n gesondheidsertifikaat en beskikbaarheid van data met betrekking tot die hantering en voedselveiligheidspraktyke van alle ingevoerde seekos. Sedert 2010 benodig hulle ook vangsertifikate vir elke besending wat na die EU ingevoer word. Die vangsertifikate bied amptelike versekering dat die vis geoes is in ooreenstemming met toepaslike wette, internasionale regulasies en bestuursmaatreëls binne die vlagstaat (EC 2016). Die sertifikaat bevat onder meer inligting oor die vangskip, vervoervaartuig, wetenskaplike naam en FAO -vanggebied van die produk (EC 2016). Die wetgewing agter die vangdokumentasiekema bemagtig ook die EU -kommissie of hul aangewese verteenwoordiger om oudits uit te voer om die doeltreffende implementering van vlagstaatdata -verifikasiereëlings te verifieer.
In die VSA sal die nuwe Seafood Import Monitoring Program vanaf Januarie 2018 van toepassing wees op alle seekos wat in gevaar kom in die Amerikaanse handel (NMFS 2016). Die National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) het 'n lys geïdentifiseer van seekosspesies wat as gevaarlik beskou word vir IUU-visvang en seekosbedrog (IUU Task Force 2015). Die rekord -invoerders vir hierdie produkte moet addisionele verpligte inligting verstrek rakende die oes, landing en bewaringsketting van die produkte voordat hulle in die Amerikaanse handel ingaan. Anders as die Europese stelsel wat steeds toelaat dat vangsertifikate op papier ingedien word, vind data -insameling vir die Amerikaanse seevoerinvoer -moniteringsprogram plaas via 'n elektroniese portaal waarmee inligting elektronies op volledigheid getoets kan word. Inligting sal deur ewekansige oudits geverifieer word, waarna invoerders gevra kan word om addisionele naspeurbaarheidsdokumentasie vir produkte op te stel (NMFS 2016).
Ooreenkomste wat regering-tot-regering-inligting uitdeel, is belangrike tekens van verskuiwings na die naspeurbaarheid van seekos. Japan, die derde grootste verbruiker van seekos naas die EU-lidlande en die VSA, het tans geen naspeurbaarheidsvereistes van die regering vir alle visprodukte nie-slegs etiketteringsvereistes binne die Quality Labeling Standard for Perishable Foods (2000). Onverwerkte produkte (insluitend vis) moet gemerk word met die produknaam, land van herkoms, wilde/gekweekte benaming en vars/bevrore benaming. Vereistes vir verwerkte produkte, insluitend vis (byvoorbeeld filette), is effens meer gedetailleerd en verskil vir plaaslik vervaardigde en ingevoerde produkte. Daarbenewens het Japan gesamentlike verklarings teen IUU -visserye met die VSA en die EU onderteken en daartoe verbind om "stelselmatig inligting oor IUU -aktiwiteite uit te ruil" met laasgenoemde (EC 2014 NOAA 2015). 'N Ooreenkoms is ook onderteken om Japan te beveg om IUU -visvang met Rusland te bestry, en begin Desember 2014 begin Japannese hawens slegs Russiese vis aanvaar, vergesel van magtigingsertifikate wat deur die Russiese Federale Visseryagentskap uitgereik is (Undercurrent News 2014).
Hierdie en ander opkomende nasionale regulasies dui op 'n groeiende siening onder reguleerders dat naspeurbaarheid 'n effektiewe manier kan wees om risiko's te identifiseer, die beskikbaarheid van data te verbeter, onwettige invoer te verminder en vlaglande meer verantwoordelik te hou vir die optrede van hul vloot. Verder gee hierdie regulatoriese vereistes seekosondernemings 'n aansporing om opspoorbaarheidsprotokolle binne hul verskaffingskettings te begin implementeer, en om data -insamelingstelsels daar te stel om die deel van inligting oor die identiteit, eienskappe en bronne van seekosprodukte te bestuur (inligting ook bekend as sleuteldata elemente [KDE's]).
Hierdie artikel beskryf 'n paar van die gereedskap en dienste wat beskikbaar is vir die aanpak van verskillende uitdagings vir die naspeurbaarheid van die seekosektor, en gee 'n oorsig van 'n paar naspeurbaarheidsinisiatiewe. In reaksie op die risiko's en geleenthede wat hierbo beskryf word, maak seekosondernemings toenemend gebruik van naspeurbaarheid as 'n hulpmiddel om die nakoming van regulatoriese verpligtinge te ondersteun, aanspreeklikheid te verminder deur omsigtigheid, handelsmerkintegriteit en maatskappy se reputasie te beskerm en kliënte te verseker dat hul voorsieningskettings vertrou. Die naspeurbaarheidslandskap kan egter moeilik wees om te navigeer. Daar is baie redes waarom alle lede van die seekosbedryf nie reeds end-to-end naspeurbaarheid het via elektroniese interoperabele stelsels nie-die beste praktyk vir naspeurbaarheid van seekos. Dit sluit in kulturele, tegnologiese en finansiële beperkings soos afgeleë gebiede, tegnologiekoste en funksionele beperkings, taalhindernisse en regulatoriese verskille. Raadpleeg die artikel — Huidige hindernisse vir grootskaalse interoperabiliteit van naspeurbaarheidstegnologie in die seevoorsektor — op bladsy 3 van die uitdagings vir end-to-end interoperabele verskaffingskettings vir seekos. hierdie Bylae.
Reaksie op seevaart: hier 's Wat NGO's en#038 ander organisasies oor die dokumentêr sê, plus ons neem
Seespieël Minder as twee weke gelede op Netflix verskyn. Slegs vier dae nadat dit vrygestel is, het dit reeds in meer as 32 lande by die Top 10 -lyste op Netflix gekom, insluitend die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State, Netflix maak nie gereeld kyk (of in die meeste gevalle) nie, maar ons Dit kan 'n sterk aanduiding wees dat die film baie kykers kry. Die dokumentêr kry ook 'n goeie terugslag. 'N Verskeidenheid kritiek deur nie -regeringsorganisasies, mariene bioloë, wetenskaplikes, vissers, hoofde van die visserybedryf en kommentators op sosiale media dui daarop dat die film ook so is (Redditors hou 'n velddag). Hieronder duik ons ​​in die terugslag, begin met die reaksies van die verskillende organisasies wat in die film uitgebeeld word.
Oor die algemeen is die verklaring van MSC redelik sag, gegewe hoe dit in die film uitgebeeld word (of nie uitgebeeld nie)- onthou dat hulle nie oproepe of versoeke vir onderhoude beantwoord het nie. Die kern van hul antwoord is dat volhoubare visvang baie is wat hulle glo die wêreld nodig het.
Alhoewel ons nie saamstem met baie van wat die Seespieël Dokumentêre vervaardigers sê: een ding waarmee ons saamstem, is dat daar 'n krisis van oorbevissing in ons oseane is. Miljoene regoor die wêreld maak egter staat op seekos vir hul proteïenbehoeftes. Aangesien die wêreldbevolking teen 2050 10 miljard sal bereik, is die behoefte om ons natuurlike hulpbronne meer verantwoordelik te benut dringender as ooit. Volhoubare visvang speel 'n belangrike rol in die beveiliging van die hulpbronne. "
Hulle verklaring is aan die korter kant en behels meestal die betwis van die voorstelling van hul film oor die film en beklemtoon dat beide Greenpeace en Sea Shepherd Conservation Society lede van hul koalisie is.
Plastiese besoedelingskoalisie word nie befonds deur Earth Island Institute of werk saam met ander projekte van Earth Island Institute om die kommersiële visserybedryf te ondersteun nie. Plastic Pollution Coalition het 'n klein, maar magtige personeel wat 'n groeiende wêreldwye alliansie ondersteun van meer as 1200 organisasies, besighede en denkleiers in 75 lande wat hulself beywer vir 'n wêreld vry van plastiekbesoedeling en die giftige impak daarvan op mense, diere, waterweë, oseane en die omgewing. "
Opdatering van 6 April 2020: bogenoemde verklaring is op 28 Maart geneem. Die antwoordbladsy is sedertdien opgedateer met 'n meer volledige lys vrae en vrae oor die film bo die oorspronklike antwoord, insluitend een oor hul verhouding met Earth Island Institute:
Ons word nie eerder deur Earth Island Institute befonds nie, ons betaal Earth Island Institute om ons menslike hulpbronne en betaalstaat vir ons klein en magtige personeel van 9 mense te bestuur. Ons werk word geensins bepaal deur Earth Island Institute nie. "
Die verklaring van Oceana, ook redelik bondig, fokus meestal op hul beleidsoorwinnings en betwis die gevolgtrekking oor die film- hulle glo dat kusgemeenskappe vis moet eet om te oorleef.
Ons glo dat mense die reg het om te kies wat hulle eet, en ons juig diegene toe wat persoonlike keuses maak om die gesondheid van ons planeet te verbeter. Die keuse om nie van seekos te eet nie, is egter nie 'n realistiese keuse vir die honderde miljoene mense regoor die wêreld wat afhanklik is van kusvisserye nie - waarvan baie ook armoede, honger en ondervoeding ondervind. Oceana voer veldtogte om die oseane te red vir die mense wat van hulle afhanklik is en om die seediere (en ander vorme van lewe) wat daarin woon, te beskerm. "
Will McCallum van Greenpeace
Hierdie artikel word nie aangebied as 'n reaksie op Seespieël, eintlik word daar glad nie na die fliek verwys nie. Gegewe die aangevoer argumente en die publikasiedatum (23 Maart 2021), is dit redelik om af te lei dat dit bedoel was om by die bespreking betrokke te raak. McCallum, hoof van die oseane by Greenpeace, brei uit oor die probleem van oorbevissing wat hy uit die eerste hand gesien het, terwyl hy beklemtoon dat die bevolkings in die globale suide wat vir hul lewensonderhoud op visvang afhanklik is, ondersteun moet word.
Gedurende my tyd as 'n kampioen van die oseane by Greenpeace, het ek in 'n klein bootjie in die middel van die Indiese Oseaan gesit en kyk hoe 'n vissersboot myl se dryfnette insleep. Die nette was vol tuna, maar daar was ook dooie spinner dolfyne, manta strale, dorshaaie en meer - 'n grimmige demonstrasie van verwoesting op see. Ek was van naderby met 'n paar van die grootste vissersvaartuie ter wêreld, en het gekyk hoe hulle 'n onbegryplike hoeveelheid vis uithaal. "
" Vir jare vertel Greenpeace ons ondersteuners dat die eet van minder vis en 'n meer plantgebaseerde dieet die sleutel is tot die gesondheid van die see. Maar om 'n algemene verbod op visvang te beywer, sal die regte van mense wêreldwyd wat van die oseane afhanklik is vir hul voedsel en lewensbestaan, en wat dringend behoefte het aan bondgenote wat hulself wil toespreek, ondermyn. "
Earth Island Institute, wat die Dolphin Safe -etiket bestuur wat in die film gespeel is, het namens hul International Marine Mammal Project 'n verklaring uitgereik wat in hul eie woorde meer as 40 jaar lank ywerig gewerk het vir die beskerming van seediere 8221 ondersteun hul Dolphin -werk.
David Phillips, direkteur van die International Marine Mammal Project, het gesê: "Die dolfynvriendelike tuna-program is verantwoordelik vir die grootste afname in dolfynvrektes deur tonynvisvaartuie in die geskiedenis." Dolfyn-doodmaakvlakke is met meer as 95 persent verlaag, wat die onoordeelkundige slag van meer as 100,000 dolfyne elke jaar voorkom. '
Phillips het bygevoeg, terwyl kritiese onderwerpe behandel word, Seespieël 'n aantal organisasies wat kritieke werk doen om die oseane en die seelewe te beskerm, doen ongelukkig nie 'n diens nie. Dit is geen verrassing dat die New York Times het die film geplaas om ondervraers met leidende vrae vas te vang en te verdwaal in 'n see van troebel konspiratoriese denke. ' "
Die Global Aquaculture Alliance, wat later vanjaar die Global Seafood Alliance sal word, gegewe sy werk rondom wilde visserye sowel as boerderyopsette, is nie direk in die film genoem nie, hoewel dit gereageer het op Seespieël deur Tabrizi en Kip Anderson, die uitvoerende vervaardiger van die film, uit te nooi om saam met hulle 'n rondetafeldebat te neem, 'n gebaar wat die moeite werd is om toe te juig.
In die lig van die dokumentêr "Seaspiracy", wat op 24 Maart op Netflix vrygestel is, nooi GAA die regisseur Ali Tabrizi en uitvoerende vervaardiger Kip Anderson om deel te neem aan die reis na die verantwoordelike seekos van die niewinsorganisasie deur deel te neem aan die komende bespreking oor sosiale aanspreeklikheid as deel van sy reeks van GOAL 2021 virtuele geleenthede. "
GAA sê " is daartoe verbind om die maatstaf vir sosiale aanspreeklikheid voortdurend te verhoog deur die aanneming van standaarde en sertifisering, wat bewys lewer van beste praktyke in akwakultuur en visserye, sowel as deur sy voor-mededingende opvoedings- en voorspraakwerk. "
Wat moet jy glo?
Nou het u 'n handvatsel aan die ander kant van die verhaal. Hier is die kern van die meeste argumente en stellings: die film stel belangrike kwessies oor onwettige oorbevissing aan die orde, maar dit is verkeerd om aan te dring dat daar nie iets soos volhoubare visvang bestaan ​​nie en dat baie lae -inkomste -gemeenskappe staatmaak op visvang vir lewensonderhoud. Verder voeg die meer kwaai kommentators en debatteerders by dat dit elitisties is om mense te vra om tot veganisme oor te skakel, en dat die film eensydig is in sy argumente.
Ons siening van bogenoemde:
As jy nie van die film hou nie, is dit jou reg. Maak egter seker dat u dit werklik gekyk het voordat u dit kritiseer.
Doen u eie huiswerk- u hoef nie vir Tabrizi en die Seespieël produsente, maar glo ook nie NGO's en ander belangstellendes blindelings nie. Almal het 'n agenda (en die meeste van die vurigste kritici verdien hul geld uit visvang). Tabrizi se agenda kan wees om veganisme te bevorder. Hy steek dit nie weg nie.
Daar is al voorheen berig oor elke opskrif wat in die film genoem word. U kan hierna kyk Groen Koningin artikel uit 2019: 10 redes hoekom u moet heroorweeg om vis en seekos te eet, en dit is niks nuuts nie.
Die film is eensydig, dit is 'n feit. Vir die grootste deel van die afgelope paar dekades is ons gevoed aan die ander eensydige kant, oftewel die visserybedryf se storie.
Veganisme is 'n allesomvattende leefstylkeuse wat in die eerste plek gebaseer is op deernis vir alle wesens. Dit sluit vis en mariene wild in. Einde van die storie.
As verbruiker het u waarskynlik baie min oorsig of die vis wat u eet 1) kwik en swaarmetaalvry is, 2) sonder mariene byvangs gevang is, 3) eintlik die spesie is wat u glo 4) is gevang wettig en sonder slawe/arbeid en 5) gedeeltelik verantwoordelik was vir die puin van die visgereedskap in die see. As u voel dat u op al hierdie punte seker kan wees, moet u in elk geval vis eet. Indien nie, verminder soveel as moontlik.
Dit neem baie jare en meedoënlose werk deur kundiges en aktiviste (insluitend films soos Cowspiracy), maar uiteindelik begin mense hul vleisverbruik verminder. Die probleem? Hulle gaan eerder na vis. As hierdie film help om hierdie gety te stuit, is dit 'n netto positiewe resultaat.
Wat akwakultuur betref, hier is 'n onlangse verslag oor salmboerdery en die verliese van $ 47 miljard wat die sektor sedert 2013 gely het, en onthou dat die wêreldwye visserybedryf ongeveer $ 38 miljard per jaar gesubsidieer word.
Die argument dat die film die kusvissersgemeenskappe met 'n lae inkomste wil straf, is inteendeel; die Somaliese seerowers-segment doen die teenoorgestelde, wat illustreer hoe industriële oorbevissing arm vissers tot misdaad gelei het. Dit lyk na 'n maklike manier vir diegene met industriële visvangagendas om dit in diskrediet te bring en oor die algemeen lui dit.
Bekende laaste woorde: Kaptein Paul Watson
Kaptein Paul Watson, stigter van Sea Shepherd Conservation Society en 'n mens wat 60 jaar van sy lewe op see deurgebring het, verdien moontlik die laaste woord hier:
Visvang en die uitputting van ons oseane
Meer as 90 persent van die mariene roofvisse is weg en 80 persent van alle ander kommersiële visspesies het verdwyn uit oorbevissing en vernietigende visserye. As ons aanhou visvang soos nou, is die meeste seekos teen 2048 weg (FAO / National Geographic)
Die wêreld se oseane ondervind 'n dramatiese afname in die wêreldwye bevolkings van visse. 'N' Volmaakte storm 'vind plaas en maak visspesies en visbestande uit, wat veroorsaak word deur oorbevissing, onwettige visvang, bevolkingsgroei, vernietigende geïndustrialiseerde vismetodes en 'n groeiende middelklas regoor die wêreld wat 'n groeiende aptyt vir vis dryf - wat duisende spesies bedreig en dryf visse val buite hul vermoë om voort te plant. Oor die hele wêreld loop 21 persent of 1 851 vissoorte teen 2010 die gevaar om uit te sterf, insluitend meer as 'n derde van alle haaie en strale. As gevolg hiervan word ons oseane vol met kleiner visspesies, aangesien die groter spesies vir ewig verdwyn. Dit is 'n wekroep vir ons almal om vis meer verantwoordelik, eties en volhoubaar te verbruik.
Visbestande kan nie tred hou met die toenemend gesofistikeerde visstegnologie wat vandag gebruik word om daagliks groot hoeveelhede vis te oes vir die groeiende vraag wêreldwyd nie. Die opkoms van honger verbruikers regoor die wêreld wat meer en meer vis eet, beteken dat 'n groter aantal vissermanne en vissersvlote 'n onvolhoubare aantal visse oes, en daarmee saam ander vorme van seelewe wat byvangs genoem word. Omgewingsbewustes en oseanograwe is van mening dat die huidige vraag na vis en die metodes wat gebruik word om dit te vervul, 'n onherstelbare en moontlik onomkeerbare tol eis op die wêreld se seë en seelewe, terwyl sommige bespiegel dat ons oseane teen 2048 letterlik uitgevang en leeg sou wees as huidige tendense nie radikaal verander nie.
Vooraanstaande wetenskaplikes stel voor dat ons oseane en seë binne 30 jaar leeg sal wees as ons aanhou om vis te vang en te eet teen die huidige tempo. Meer as 90 persent van die mariene roofvisse is weg en 80 persent van alle ander kommersiële visspesies het verdwyn uit oorbevissing en vernietigende visserye. Moderne hengeltegnieke wat bodemtrawlers gebruik, skraap die seebodem met wye nette wat alles in sy pad doodmaak en vernietig, en laat niks agter nie. Langlynvismetodes wat gebruik word om tuna en swaardvis te vang, vang en vermoor miljoene ton byvangs, insluitend bedreigde seeskilpaaie, bruinvisse en haaie wat 'n stadige en pynlike dood sterf as hulle kilometers ver in die see gesleep word. Byvangs is 'n vreeslike vermorsing en byna alles word oorboord gegooi.
Wetenskaplikes waarsku dat 'n katastrofiese toekoms op ons wag - 'n oseaan sonder vis oor 30 jaar, as ons nie ons visvangpraktyke en verbruiksgewoontes verander nie.
Volgens die FAO word 70 persent van die wêreld se mariene visvoorrade ten volle gehengel, oorbevis, uitgeput of herstel. Oorbevissing is vandag die grootste bedreiging vir die ekosisteme van die see, omdat vis vinniger geneem word as wat dit kan voortplant. Jong visse in hul voortplantingsjare word gevang voordat hulle kan voortplant. Voor die 1960's was visvang baie meer volhoubaar omdat bote beperkte toegang gehad het, kleiner was en beperkte ruimte aan boord gehad het om vis aan te hou. Maar die bote van vandag is vervang deur reuse fabrieksskepe wat die bodem van die oseaan sleep wat al die seelewe op sy pad hark en dit veroorsaak enorme en groot vernietiging en die dood van alle vorme van seelewe. In Newfoundland het kabeljouvisvang al eeue lank floreer, tot in die sestigerjare toe groter seevaartrekkers visbestande in duie gestort het en die kabeljoubedryf in 'n paar dekades neergestort het. Met die visserybedryf wat 24 uur per dag hengel, tesame met die gebruik van reuse fabrieksskepe, wêreldwye toegang tot visvang, te min regeringsregulering en handhawing en meer bote as ooit tevore, verdwyn ons seelewe vinnig. Maar die grootste impak is die menslike vraag na vis.
Die oseaan raak vol vis. Hier is die Alarming Math
Byvangs en vernietigende moderne visvangtegnieke
Ondervissery is die sleep van enorme seilnette langs die seebodem, wat onomkeerbare vernietiging en skade aan seelewe, die seebodem, brose mariene habitatte en omgewings, koraalriwwe en miljoene seediere en visse veroorsaak. Met hierdie tegnologie is daar geen lewe wat lewendig kan ontsnap uit die onderste trawlvissery nie. Hierdie vernietigende visserystegniek is verantwoordelik vir die toevallige vang van haaie, dolfyne, seeskilpaaie, walvisse, seevoëls, walvisse en jong visse ook in die nette. Groot onoordeelkundige nette trek alles letterlik uit die see, maar gebruik eintlik slegs 50-60 persent van die vis wat gevang word. Die res word oorboord gegooi en vermors. Treilvangvang is diep vernietigend en hoogs onvolhoubaar.
'N Ander vernietigende tegnologie is langlyn wat tonyn, swaardvis en heilbot vang-die grootste eetbare vis. Lang vaartuie gebruik duisende groot aashake wat nie net hierdie groot visse vang nie, maar alles wat hierdie lyne teëkom, sonder meer teiken vang en doodmaak, insluitend seediere wat nie die teiken is nie. Elke jaar verdrink miljoene dolfyne, bedreigde onkruid- en seeskilpaaie, haaie en seevoëls en ly daardeur op lang lyne. Hierdie toevallige byvangs van seeskilpaaie is die grootste bedreiging vir hul voortbestaan. Al hierdie byvangs word dan aan boord van die vissersvaartuie getrek en oorboord weggegooi - reeds dood of sterwend. Meer seelewe vermors.
Ghost Gear - Hoe weggooide visstoerusting doodmaak
Die grootste sterftesyfer vir klein walvisse (dolfyne, bruinvisse, robbe en klein walvisse) en voëls word vermoor deur verlate en verlate visnette en lyne wat weggegooi of verlore gaan. 'Spooktoerusting' beslaan ongeveer 10 persent van alle mariene rommel (FAO), en kan vir tien jaar in die mariene omgewing bly - verstrengel, verwurg, versmoor en doodmaak seelewe oor die hele wêreld. Vissers gooi dikwels hul gebruikte nette, lyne en gebreekte toerusting oorboord, in plaas daarvan om dit op die land te bring en dit op die regte manier weg te doen. Tussen 2002 en 2010 bevat 870 nette wat uit die staat Washington alleen herstel is, meer as 32 000 seediere. Mariene organismes wat gedokumenteer is in herwonne kieue, sluit in 31 278 ongewerweldes (76 spesies), 1 036 visse (22 spesies), 514 voëls (16 spesies) en 23 soogdiere (4 spesies), 56 persent van ongewerweldes, 93 persent vis en 100 persent voëls en soogdiere was dood toe hulle herstel is (NCBI, NIM, NIH.gov).
Onwettige visvang, swart mark hengel en ons seekos
Omdat die vraag na vis die afgelope paar jaar aansienlik toegeneem het, veral in die VSA en Europa, en die huidige wette nie sterk genoeg is om af te dwing waar vis gevang en ingevoer word nie - is daar 'n groot probleem met onwettige, ongerapporteerde en ongereguleerde visvang en seekos. Onwettige visvang is 'n wêreldwye epidemie en die hele visvoorsieningsketting moet ten volle herlei word na regsbronne om die probleem aan te spreek en te oorkom.
Daarbenewens het 'n studie van 2013 deur Oceana, 'n organisasie sonder winsbejag wat hulle beywer vir die beskerming en herstel van die wêreld se oseane, tot die gevolgtrekking gekom dat 33 persent van die vis in die VSA bedrieglik gemerk is om wins te verhoog.
Besoedeling in die oseaan
Visse is vandag vol gifstowwe en gifstowwe, insluitend dioksiene (uit die 60's), vlamvertragers, kwik, lood, PCB's, DDE (gevorm wanneer DDT afbreek) en ander plastiese besoedeling. Met die enorme plastiekafval wat meer en meer van ons oseane inneem en nou plankton met 6: 1 opweeg, word visse besoedel en siek. Die meerderheid van mariene vullis is plastiek en visse verwar hierdie plastiekafval as voedsel. As mense vis eet, verbruik hulle dieselfde giftige chemikalieë as wat die vis geëet het. En dit gebeur nie net met wilde visse nie, maar ook met gekweekte vis. In die fabriek gekweekte vis wat in visstene met 'n hoë digtheid in die see grootgemaak word, word die vleis gevoer van wilde vis wat verwerk is tot gekonsentreerde vismeel. Dit verg ongeveer 5 pond kommersiële gevang wilde vis (nie verkoop vir menslike gebruik nie) om 'n pond gekweekte vis te skep. Navorsing oor gekweekte salm toon dat hierdie salm baie meer met gifstowwe besmet is as hul wilde eweknieë, veral met hoër PCB -vlakke. Gebakte salm is waarskynlik die mees PCB-besmette proteïenbron in die Amerikaanse voedselvoorraad nou. Die Environmental Working Group (EWG) beraam dat gemiddelde gekweekte salm 16 keer die dioksienagtige PCB's in wilde salm bevat, 4 keer die vlakke in beesvleis en 3,4 keer die dioxienagtige PCB's wat in ander seekos voorkom. Verdere ontleding wat deur EWG gedoen is, beraam dat 800 000 mense in die VSA nou 'n te hoë risiko het om kanker te eet as hulle gekweekte salm eet.
Visbewussyn – Visgevoelpyn
Navorsers, wetenskaplikes en dierfisioloë wat meer as 30 jaar lank vis bestudeer, bevestig dat visse vrees en pyn ervaar, en kan baie daaronder ly, net soos alle lewende wesens. Talle studies toon aan dat visse en alle gewerwelde diere kan ly. "Anatomiese, farmakologiese en gedragsdata dui daarop dat visse waarskynlik effektiewe toestande van pyn, vrees en spanning kan ervaar op dieselfde manier as by amfibieë, reptiele, voëls en soogdiere."
Grootskaalse industriële visvang veroorsaak baie pyn en lyding vir visse wat op lang lyne gevang word en 24 uur gesleep word en versmoor en vergruis word in nette wat deur treilerskepe gebruik word. Vis word as lewende wesens beskou, en visvang is volgens wetenskaplikes 'n baie wrede, pynlike ervaring vir hulle. Die wetenskaplike literatuur is duidelik. Dr. Donald Broom, professor in dierewelsyn, Universiteit van Cambridge, voer aan: 'n Pynstelsel by visse is feitlik dieselfde as by voëls en soogdiere, in terme van dierewelsyn, moet u visvang. dieselfde kategorie as jag. Culum Brown, medeprofessor aan die Macquarie-universiteit, sê: "Op baie gebiede, soos geheue, pas hul kognitiewe kragte by of hoër as dié van 'hoër' gewerweldes, insluitend nie-menslike primate. Die beste van alles, gegewe die sentrale plek wat geheue speel in intelligensie en sosiale strukture, herken vis nie net individue nie, maar kan hulle ook byhou van komplekse sosiale verhoudings. Hulle het fantastiese leer- en geheuevermoëns en kan allerhande dinge leer en hul gedrag aanpas. Elke vis is 'n individu. "
Vermorsing - Visolie en visvoer
Wêreldwyd vang ons jaarliks ​​100 miljoen ton vis. Ongeveer 30-40 miljoen ton, oftewel 30-40 persent van hierdie vangs, word vismeel om in die fabriek gebakte vis, varke uit die fabriek, hoenders, koeie en selfs ons troeteldiere te voed.
Die visoliebedryf is nog 'n uiters verkwistende bron, veral omdat slegs 3 persent van die vis uit visolie bestaan, en dit verg 'n eksponensiële hoeveelheid vis om visolie -kapsules te produseer. Pas dit saam met die meerderheid visolie-bewerings wat medies en wetenskaplik heeltemal onwaar en onnodig bevind is, tesame met die feit dat daar beter alternatiewe en bronne van Omega 3-vetsure is wat plantgebaseerd en baie minder vernietigend is vir die planeet en ons ekosisteme.
Elkeen van ons kan groter verantwoordelikheid neem deur keuses te maak wat nie bydra tot die verdere uitputting van ons oseane nie. Ons seë sterf en het u hulp nodig. Hier is 'n paar stappe om ons oseane vandag te red.
Film: Troubled Waters: dokumentêr oor die gevolge van oorbevissing
Oceana, kusgemeenskappe en besighede, stop die gevaarlike seismiese skietery in die Atlantiese Oseaan
Oceana en 'n koalisie van groepe het 'n saak by die Amerikaanse federale hof ingedien en 'n beslissing gekry wat die regering verhinder om permitte toe te staan ​​om hierdie gevaarlike en dodelike praktyk toe te laat en dit effektief te keer om voort te gaan in die Atlantiese Oseaan soos beplan. Seismiese lugwapens skep een van die hardste mensgemaakte geluide in die oseaan om na olie en gas onder die seebodem te soek, wat seediere van dierplankton tot krities bedreigde Noord -Atlantiese regte walvisse kan beseer of doodmaak. Oceana, ons bondgenote en duisende kusgemeenskappe en besighede het hulle al jare lank teen hierdie gevaarlike praktyk beywer. Hierdie lang gevegte stryd het die uitreiking van die toestemming van toevallige teistering (IHA's) uitgedaag, wat permitte van die regering is wat deur seismiese ondernemings benodig word om seediere te teister en te benadeel terwyl hulle die Atlantiese Oseaan blaas.
VERENIGDE STATE - MEXIKO - KANADA HANDELSFEITBLAD Modernisering van NAFTA tot 'n handelsooreenkoms van die 21ste eeu
Die Verenigde State, Mexiko en Kanada het 'n ooreenkoms bereik om die 25-jarige NAFTA te moderniseer tot 'n 21ste-eeuse, hoë standaard ooreenkoms.Die nuwe ooreenkoms tussen die Verenigde State en Mexiko-Kanada (USMCA) ondersteun handel wat wedersyds voordelig is, wat lei tot vryer markte, billiker handel en sterk ekonomiese groei in Noord-Amerika.
Die Verenigde State, Mexiko en Kanada het 'n ooreenkoms bereik oor 'n gemoderniseerde, hoë standaard Intellektuele Eiendom (IP) hoofstuk wat sterk en effektiewe beskerming en handhawing van IP-regte bied wat krities is om innovasie te bevorder, ekonomiese groei te skep en Amerikaanse werk te ondersteun.
Belangrike hoogtepunte: Beskerming vir Amerikaanse innoveerders en skeppers
Vereis volledige nasionale behandeling vir kopiereg en verwante regte, sodat skeppers in die Verenigde State nie dieselfde beskerming ontneem as wat plaaslike skeppers op 'n buitelandse mark ontvang nie.
Hou aan om 'n sterk patentbeskerming vir innoveerders te bied deur patenteringstandaarde en beste praktyke vir patentkantore in te stel om te verseker dat Amerikaanse innoveerders, insluitend klein en mediumgrootte ondernemings, hul uitvindings met patente kan beskerm.
Sluit sterk beskerming in vir farmaseutiese en landbou -innoveerders.
Vereis 'n minimum outeursduur van die outeur plus 70 jaar, en vir werke met 'n kopieregtermyn wat nie gebaseer is op die lewensduur van 'n persoon nie, minstens 75 jaar na die eerste gemagtigde publikasie.
Vereis sterk standaarde teen die omseiling van tegnologiese beskermingsmaatreëls wat dikwels werke soos digitale musiek, films en boeke beskerm.
Stel geskikte hawens vir kopiereg op om beskerming vir IP en voorspelbaarheid te bied vir wettige ondernemings wat nie direk baat by die oortreding nie, in ooreenstemming met die Amerikaanse wetgewing.
Bied belangrike prosedurele voorsorgmaatreëls vir die erkenning van nuwe geografiese aanduidings (GI's), insluitend sterk standaarde vir beskerming teen die uitreiking van GI's wat produsente in die Verenigde State sou verhinder om algemene name te gebruik, asook 'n meganisme vir konsultasie tussen die partye oor toekomstige GI's in ooreenstemming met internasionale ooreenkomste.
Verbeter die bepalings vir die beskerming van handelsmerke, insluitend bekende handelsmerke, om ondernemings wat moeite en hulpbronne belê het, te help om welwillendheid vir hul handelsmerke te vestig.
Belangrike prestasie: M.ost Omvattende handhawingsbepalings van enige handelsooreenkoms
Vir die eerste keer vereis 'n handelsooreenkoms al die volgende:
Ex officio die bevoegdheid van die wetstoepassers om vermeende namaaksel of seerowering te stop tydens elke fase van die in-, uit- en deurreis deur die gebied van enige party.
Spreek erkenning uit dat IP -handhawingsprosedures vir die digitale omgewing beskikbaar moet wees vir inbreuk op handelsmerke en kopiereg of verwante regte.
Betekenisvolle kriminele prosedures en boetes vir ongemagtigde opnames van films, wat 'n belangrike bron van seerowerfilms aanlyn is.
Siviele en kriminele strawwe vir diefstal van satelliete en kabels.
Breë beskerming teen diefstal van handelsgeheime, insluitend teen staatsondernemings.
Belangrike prestasie: Sterkste beskermingsstandaarde vir handelsgeheime van enige vorige BTW
In die besonder het die hoofstuk die sterkste beskerming vir handelsgeheime van enige vorige handelsooreenkoms in die Verenigde State. Dit bevat al die volgende beskerming teen die wanbesteding van handelsgeheime, insluitend deur staatsbeheerde ondernemings: siviele prosedures en remedies, kriminele prosedures en boetes, verbod op die belemmering van die lisensie van handelsgeheime, geregtelike prosedures om die bekendmaking van handelsgeheime tydens die litigasieproses te voorkom , en boetes vir regeringsamptenare vir die ongemagtigde bekendmaking van handelsgeheime.
Die nuwe hoofstuk oor digitale handel bevat die sterkste dissiplines oor digitale handel van enige internasionale ooreenkoms, wat 'n stewige grondslag bied vir die uitbreiding van handel en belegging in innoverende produkte en dienste waar die Verenigde State 'n mededingende voordeel het.
Belangrike hoogtepunte van die hoofstuk oor digitale handel
Die nuwe hoofstuk oor digitale handel sal:
Verbied dat doeaneregte en ander diskriminerende maatreëls toegepas word op digitale produkte wat elektronies versprei word (e-boeke, video's, musiek, sagteware, speletjies, ens.).
Verseker dat data grensoverschrijdend oorgedra kan word en dat beperkings op waar data gestoor en verwerk kan word tot die minimum beperk word, waardeur die wêreldwye digitale ekosisteem verbeter en beskerm word.
Maak seker dat verskaffers nie beperk is tot die gebruik van elektroniese verifikasie of elektroniese handtekeninge nie, en sodoende digitale transaksies vergemaklik.
Waarborg dat afdwingbare verbruikersbeskerming, insluitend vir privaatheid en ongevraagde kommunikasie, van toepassing is op die digitale mark.
Beperk die regerings se vermoë om openbaarmaking van eie rekenaarbronkode en algoritmes te vereis om die mededingendheid van digitale verskaffers beter te beskerm.
Bevorder samewerking om uitdagings op die gebied van kuberveiligheid aan te pak, terwyl u probeer om die beste praktyke in die bedryf te bevorder om netwerke en dienste veilig te hou.
Bevorder oop toegang tot openbare data deur die regering, om die innoverende gebruik in kommersiële toepassings en dienste te verbeter.
Beperk die burgerlike aanspreeklikheid van internetplatforms vir inhoud van derde partye wat sodanige platforms huisves of verwerk, buite die gebied van handhawing van intellektuele eiendom, en verhoog sodoende die ekonomiese lewensvatbaarheid van hierdie groeimotors wat afhang van gebruikersinteraksie en gebruikersinhoud.
Belangrike prestasie: Toenemend De Minimis Gestuurwaarde vlak
Om 'n groter grensoverschrijdende handel te vergemaklik, het die Verenigde State 'n ooreenkoms met Mexiko en Kanada bereik om hulle te verhoog de minimis gestuur waarde vlakke. Kanada sal sy verhoging de minimis vlak vir die eerste keer in dekades, van $ 20 tot $ 40 vir belasting. Kanada sal ook voorsiening maak vir belastingvrye besendings tot $ 150. Mexiko sal aanhou om $ 50 belastingvry te voorsien de minimis en verskaf ook belastingvrye besendings tot die ekwivalente vlak van USD $ 117. Versendingswaardes tot op hierdie vlakke sal ingaan met minimale formele toegangsprosedures, wat dit vir meer ondernemings, veral klein en mediumgrootte, makliker maak om deel te wees van grensoverschrijdende handel.
Die verhoging van die de minimis vlak met belangrike handelsvennote soos Mexiko en Kanada, is 'n beduidende uitkoms vir die klein en middelgrote ondernemings in die Verenigde State (KMO's). Hierdie KMO's het dikwels nie hulpbronne om doeaneregte en belasting te betaal nie, en dra die verhoogde nakomingskoste wat so laag, handelsbeperkend is de minimis vlakke plaas op aflewerings met 'n laer waarde, wat KMO's dikwels het as gevolg van hul kleiner handelsvolumes.
Nuwe handelaars, wat net die markte in Mexiko en Kanada betree, sal ook baat by laer koste om verbruikers te bereik. Die Amerikaanse snelvervoerders, wat baie goedere vir hierdie handelaars vervoer, baat ook by laer koste en verbeterde doeltreffendheid.
Amerikaanse finansiëledienstemaatskappye lewer dienste van kritieke belang vir elke sektor van die ekonomie, insluitend klein en mediumgrootte ondernemings. Die Verenigde State het in 2016 ongeveer $ 115 miljard aan finansiële dienste uitgevoer, wat 'n oorskot van $ 41 miljard in die handel in finansiële dienste opgelewer het.
Die opgedateerde hoofstuk oor Finansiële Dienste bevat verpligtinge om die markte vir finansiëledienste te liberaliseer en 'n gelyke speelveld vir Amerikaanse finansiële instellings, beleggers en beleggings in finansiële instellings en grensoverschrijdende handel in finansiële dienste te vergemaklik. Die hoofstuk behou ook die diskresie van finansiële reguleerders om finansiële stabiliteit te verseker.
Belangrike prestasie: Kernverpligtinge om diskriminasie teen Amerikaanse verskaffers van finansiële dienste te voorkom
Die hoofstuk bevat kernverpligtinge, soos:
Nasionale behandeling, om te verseker dat Amerikaanse finansiële diensverskaffers dieselfde behandeling as plaaslike verskaffers ontvang.
Behandeling in die meeste lande om te verseker dat Amerikaanse finansiële diensverskaffers dieselfde behandeling ontvang as dié van ander lande.
Marktoegang, wat die oplegging van sekere kwantitatiewe en numeriese beperkings verbied wat die besigheid van Amerikaanse verskaffers van finansiële dienste kan beperk.
Belangrike prestasie: Eerste voorsiening teen plaaslike vereistes vir berging van data
Vir die eerste keer in 'n Amerikaanse handelsooreenkoms, bevat hierdie ooreenkoms 'n verbod op plaaslike data -bergingsvereistes in gevalle waar 'n finansiële reguleerder toegang het tot die data wat hy nodig het om aan sy regulerende en toesighoudende mandaat te voldoen.
Belangrike hoogtepunte ter ondersteuning van finansiële dienste
Die nuwe hoofstuk oor finansiële dienste sal die volgende insluit:
Opgedateerde bepalings om voorsiening te maak vir die grensoverschrijdende oordrag van data en 'n opgedateerde verpligting vir marktoegang.
Die sterkste deursigtigheidsverpligtinge van enige Amerikaanse handelsooreenkoms om goeie reguleringspraktyke in die regering se lisensiëring en ander marktoegangsmagtigings te verseker.
'N Afsonderlike bylae oor verbintenisse met betrekking tot grensoverschrijdende handel, insluitend die toepassing van die nasionale verpligting vir behandeling en marktoegang tot 'n uitgebreide lys van grensoverschrijdende dienste, soos portefeuljebestuur, beleggingsadvies en elektroniese betaaldienste.
Spesifieke prosedures wat verband hou met beleggers-staat geskilbeslegtingsaansprake met Mexiko, insluitend bepalings oor deskundigheid van arbiteurs en 'n spesiale proseduremeganisme om die toepassing van die omsigtigheidsuitsondering en ander uitsonderings te vergemaklik.
Belangrike prestasies: hoë standaardbeleid en deursigtigheidsverbintenisse, met robuuste aanspreeklikheidsmeganismes
Die heronderhandelde ooreenkoms bevat 'n hoofstuk oor makro -ekonomiese beleid en wisselkoersaangeleenthede, met nuwe beleid en deursigtigheidsverpligtinge oor valutakwessies. Die hoofstuk sal onregverdige valutapraktyke aanspreek deur hoë standaardverbintenisse te vereis om van mededingende devaluasies af te sien en wisselkoerse te rig, terwyl dit deursigtigheid aansienlik verhoog en meganismes vir aanspreeklikheid bied. Hierdie benadering is ongekend in die konteks van 'n handelsooreenkoms, en sal help om makro -ekonomiese en wisselkoersstabiliteit te versterk.
Een van president Trump se hoofdoelwitte in die heronderhandeling is om te verseker dat die ooreenkoms Amerikaanse werkers bevoordeel. Die Verenigde State, Mexiko en Kanada het ingestem tot 'n Arbeidshoofstuk wat arbeidsverpligtinge tot die kern van die ooreenkoms bring, dit ten volle afdwingbaar maak en die sterkste bepalings van enige handelsooreenkoms verteenwoordig.
Belangrike prestasie: Werkersverteenwoordiging in kollektiewe bedinging
Die Arbeidshoofstuk bevat 'n bylae oor werkerverteenwoordiging in kollektiewe bedinging in Mexiko, waarvolgens Mexiko hom verbind tot spesifieke wetgewende aksies om voorsiening te maak vir die effektiewe erkenning van die reg op kollektiewe bedinging.
Belangrike prestasie: Arbeidsregte erken deur die Internasionale Arbeidsorganisasie
Die Arbeidshoofstuk vereis dat die partye arbeidsregte, soos erken deur die Internasionale Arbeidsorganisasie, in die wet aanneem en handhaaf, om hul arbeidswette effektief af te dwing en nie af te sien of af te sien van hul arbeidswette nie.
Daarbenewens bevat die hoofstuk nuwe bepalings om die invoer van goedere wat deur dwangarbeid vervaardig word, te verbied, geweld teen werknemers uit te oefen wat hul arbeidsreg uitoefen en om te verseker dat trekarbeiders beskerm word onder arbeidswetgewing.
Belangrike prestasie: Verbeterde afdwingbaarheid van arbeid
Die geskilbeslegtingshoofstuk vestig 'n eerste in sy soort van 'n vinnige reaksiemeganisme tussen die Verenigde State en Mexiko, wat voorsiening maak vir die monitering en versnelde handhawing van arbeidsregte om die doeltreffende implementering van Mexiko se belangrike arbeidshervorming by spesifieke fasiliteite te verseker, met inagneming van soewereiniteit en behoorlike proses.
Belangrike prestasie: Nuwe reël vir arbeidsinhoud
Ter ondersteuning van Noord-Amerikaanse werkgeleenthede bevat die ooreenkoms nuwe handelsreëls van herkoms om hoër lone te verhoog deur te vereis dat 40-45 persent van die motorinhoud gemaak word deur werkers wat minstens $ 16 dollar per uur verdien.
Die Verenigde State, Mexiko en Kanada het ingestem tot die mees gevorderde, omvattendste, hoogste standaardhoofstuk oor die omgewing van enige handelsooreenkoms. Net soos die hoofstuk Arbeid, bring die omgewingshoofstuk alle omgewingsbepalings in die kern van die ooreenkoms en maak dit afdwingbaar.
Belangrike prestasie: Die mees omvattende stel afdwingbare omgewingsverpligtinge
Die omgewingshoofstuk bevat die mees omvattende stel afdwingbare omgewingsverpligtinge van enige vorige ooreenkoms van die Verenigde State, insluitend verpligtinge om handel in wild, hout en vis te bekamp om wetstoepassingsnetwerke te versterk om sodanige handel te stuit en om dringende omgewingskwessies soos luggehalte aan te spreek en mariene rommel.
Daar is meer as een miljoen vertikale lyne aan die Noord -Amerikaanse kus van die Atlantiese Oseaan wat deur die kreef- en krapvisbedryf gebruik word (Hayes et al., 2018). Pot-/valvisgerei, spesifiek die vertikale lyne wat aan lokvalle geheg word, hou 'n voortdurende gevaar in vir beide seelui en mariene soogdiere, soos regte walvisse.
Verstrengeling in visgereedskap is trouens die grootste oorsaak van dood vir die kritiek bedreigde Noord -Atlantiese regte walvis (NARW), Eubalaena glacialis. Met 'n geskatte bevolking van ongeveer 400 individue en slegs 100 vroulike broeiplekke, lê die spesie op die rand van uitsterwing (Pettis et al., 2020, NOAA, 2019a). Sedert Junie 2017 is dertig regte walvisse dood, byna twee keer soveel as die vorige vyf jaar (NOAA, 2020).
Sedert 1986 het navorsers en visserybestuurders geografiese gebiede "van besondere belang" geïdentifiseer met betrekking tot die verstrengeling van regte walvisse: die Golf van Maine (ME), die Georges Bank (MA) en die Great South Channel (MA), wat ook die tuiste van die Amerikaanse kreef en 'n robuuste kommersiële pot/trap -vissery (Prescott en Best, 1986). In die afgelope vyf jaar was verstrengeling ook 'n toenemende bron van kommer in die Golf van St. et al., 2017). Van die oorblywende regte walvisse is 85 persent minstens een keer verstrengel, en meer as 50 persent toon tekens dat hulle meer as een keer verstrik is (Knowlton et al., 2012 Pettis et al., 2020). Hierdie verstrengelinge lei nie net tot vrektes van walvisse nie, maar verminder ook die vermoë van walvisse om kalwers te produseer, wat die spesie verder in gevaar stel (Sharp et al., 2019).
Ondanks die erkenning dat ratverstrengelinge as 'n beduidende bedreiging vir die bedreigde Noord -Atlantiese regtewalvis voorkom, het pogings om rat, soos sinkende grondlyne en swak skakels, hierdie bedreiging nie uit die weg geruim nie. (Myers et al., 2019) Die mees effektiewe manier om visseryverwante verstrengelinge en sterftes te verminder of uit te skakel, is om kreefvang in dieselfde geografiese gebiede as seediere te verminder, 'n beginsel wat bekend staan ​​as 'vermindering van inspanning' (Smolowitz, 1978b). Enige afname in die aantal boeie, eindlyne en lokvalle sal lei tot 'n afname in verstrengelinge, ratverlies en navigasiegevare (Smolowitz, 1978a Johnson, 2000 Macfadyen et al., 2009).
Die bekendstelling van toulose visgereedskap is die natuurlike oplossing: dit sal vertikale lyne in die water verminder sonder om kreefvissery te verminder, veral op die gebiede waar dit kommer is. Touwlose visgereedskap is 'n innoverende tegnologie wat die behoefte aan boeie en vertikale lyne in die water verwyder, behalwe tydens aktiewe herwinning. Die rat kombineer gereelde pot-/valvisvang met 'n gesofistikeerde akoestiese vrystellingstelsel waarmee vissers hul toerusting kan haal sonder dat 'n vertikale lyn en boei nodig is wat die lokval met die oppervlak verbind.
Die konsep van toulose toerusting vir pot-/valvisvang is die eerste keer in 1998 bekendgestel toe die National Marine Fisheries Service (NMFS) sy eerste kontrak vir die ontwikkeling van 'n akoestiese vrystellingstelsel (DeAlteris, 1999) uitgereik het. Daarna het visvang sonder tou ontwikkel en verskeie innoverende en lewensvatbare stelsels is geskep. Na meer as 20 jaar van innovasie en volgehoue ​​navorsing, en danksy privaat sowel as federale befondsing, het baie tegnologiese ontwikkelings die mark vorentoe beweeg van wat bloot 'n teoretiese konsep was tot 'n werklike oplossing vir verstrengelinge van seediere.
-Kim Sawicki is 'n alumni van die Fulbright-Schuman-program wat verbonde is aan die Universiteit van Connecticut, die Universiteit van St. Andrews, Skotland en die Marine Institute in die Republiek van Ierland. Benewens haar voortgesette navorsing, bevorder die skrywer ingeligte bespreking van kusgemeenskap en bewaring van walvisse deur innovasie op haar webwerf, Sustainable Seas. Sedert November 2018 dien sy as 'n skakeling tussen agt onderwater -tegnologie -ondernemings en entrepreneurs wat volwasse produkte het of aktief toulose tegnologie ontwikkel. Sy is 'n vrywilliger vir die Scottish Marine Animal Stranding Scheme, die Irish Whale and Dolphin Group en die State of Connecticut's Region 4 Incident Management Team (sedert 2010). Sy is een van die stigterslede van die Irish Entanglement Alliance, en met die leiding van die ratvervaardigers wat in die verslag verskyn, het sy die New England Fishery Management Council (NEFMC) se ratnavorsingsgroep aangeraai oor die standaardisering van navorsingsmetodologieë vir touloos. Tans is sy betrokke by voortgesette navorsing in Georgië, Ierland en die Verenigde Koninkryk oor die implementering van toulose visvangtegnologieë en het sy onlangs 'n loodsstudie met Skotse vissersvissers voltooi.
Seepakt: koalisievorme om volhoubare vispraktyke te bevorder - resepte
Toe die staatshoofde van 14 nasies aan die einde van 2018 saam gaan sit om die haglike toestand van die wêreld se oseane te bespreek, was daar geen sekerheid dat daar iets gevolge sou wees nie. Die leiers het 14 byeenkomste beplan, maar het slegs twee keer vergader voordat die pandemie hul gesprekke verhoog het. Toe die groep dus hierdie week die wêreld se verreikendste pakt aankondig om die gesondheid van die see te beskerm en te onderhou, dui dit op meer as 'n noemenswaardige prestasie in 'n ingewikkelde tyd. Uit 'n verslag: Die ooreenkoms, wat deur die nuansevrye instrument van videokonferensies onderhandel is, bied ook hoop op 'n hernieude era van wêreldwye ooreenkoms oor klimaat, waar kwessies wat in die wetenskap gebaseer is, uiteindelik die politieke postuur kan troef. Oor die algemeen het die 14 leiers ooreengekom om teen 2025 100 persent van die oseane onder hul nasionale jurisdiksies volhoubaar te bestuur - 'n seegebied wat ongeveer die grootte van Afrika is. Boonop het hulle belowe om teen 2030 30 persent van die seë opsy te sit as beskermde gebiede, volgens die veldtog van die Verenigde Nasies, bekend as "30 by 30." Volgens die leiers sal albei hierdie groot verbintenisse help om oorbevissing en onwettige visvangs te beëindig, die afnemende visbestande te herbou, die vloei van plastiekafval in die see te stop en 'dooie gebiede' wat deur afloop van plaasafval veroorsaak word, op te ruim.
'Wat ek regtig interessant vind, is dat 14 nasies die afgelope twee jaar met mekaar gesels het in 'n eksperiment waarvan u in die toekoms meer sou wou sien', sê Nancy Knowlton, 'n mariene wetenskaplike van die Smithsonian Institution. nie betrokke by die projek nie. 'Hulle werk saam as 'n span.Om met lande op dieselfde bladsy te begin, bied 'n meganisme om werklik sukses te behaal. "Die groep van 14 lyk niks soos die gewone vergadering van internasionale leiers wat vir globale inisiatiewe gewerf is nie. Frankryk, met sy groot verskeidenheid oorsese gebiede wat dit een van die planeet se Die grootste oseaanvoetspore is nie genooi nie, en ook nie die rolspelers van Rusland, China of die Verenigde State nie.