Hoewel Engels 'n relatief nuwe aankomeling op die eiland is het dit Guernésiais en Frans in die afgelope 200 jaar grootliks verplaas en het dit van 'n minderheidstaal drie generasies terug uitgebrei tot 'n situasie waar die eiland tans so te sê heeltemal verengels is en Guernésiais ernstig bedreig is. Te vore was Guernésiais die lingua franca wat deur die meerderheid op die eiland gebruik is terwyl standaard Frans as die hoëtaal vir amptelike doeleindes gebruik is. Engels het Frans reeds in die vroeë 19de eeu in die hoëtaal posisie begin verplaas. oorsake van die Engelse invloed sluit in die Napoleontiese Oorloë wat groot getaale Engelse soldate na die eiland gebring het, die deelname van Guernsey vrywilligers aan die Eerste Wêreldoorlog en die ontruiming van 'n groot deel van die bevolking tydens die en in besonder die skoolgaande bevolking tydens die Tweede Wêreldoorlog.
In die middeleeue was Normandies 'n belangrike internasionale taal wat in Frankryk, Engeland en Italië gebruik is. Daar is 'n aansienlike hoeveelheid lieratuur daarin geprodseer waaronder die bekendste Le Chanson de Roland, Le Roman de Rou en Le Roman de Brut is. In Engeland was Anglo-Normandies die taal van die elite van die 11de tot die 14de eeu en is dit vir gebruik tot die 16de eeu vir regsdoeleindes gebruik.
Tot die einde van die 19de eeu was die inwoners van Guernsey, soos meeste ander mense in die wêreld, ongelettered. Mense wat wel gelettered was, het gewoonlik ook standaard Frans gepraat wat die indruk dat Guernésiais 'n dialek van ongeletterde kleinboer was verder gevestig het. Guernésiais is dan ook nie waardig geag om as skryftaal te gebruik nie tot met die Romantieke herlewing waar belangstelling in plaaslike streektale en volkverhale aangewakker is nie. Guernésiais was dan ook die eerste weergawe van Normandies om geskryf te word. Dit was egter nie die begin van 'n groot renaissance van Normandies kultuur nie.
Die omgangstaal op Guernsey was egter steeds Guernésiais tot met die massa ontruiming van Guernsey kinders na die Britse vasteland tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hoewel baie van die generasie na die oorlog na die eiland teruggekeer het, het die vyf jaar lange verwydering uit 'n Guernésiais taalomgewing veroorsaak dat 'n generasie kinders nie ten volle Guernésiais magtig was. Die gebeurtenis, gekoppel met grootskaalse immigrasie na en van die eiland het daartoe gelei dat daar min gesinne wat met twee Guernsey-sprekende ouers wat die taal aan hulle kinders kon oordra.
Die 2001 sensus bevind dat 1 327 (1 262 in Guernsey gebore) of 2% van die bevolking die taal vlot praat terwyl 3% die taal ten volle verstaan. Meeste hiervan, 70% of 934 sprekers is egter 64 of ouer. Onder jong mense is slegs 0.1% of een uit 'n duisend vlot in die taal. 14% van die bevolking beweer egter wel dat hulle die taal tot 'n mate verstaan.
Van die klein aantal sprekers blyk dit dat ten minste 25% die taal minder as een keer per week praat. Hoewel daar 'n gemeenskap van afgetrede Guernésiais sprekers is wat die taal vir hulle sosiale lewe gebruik, is baie sprekers geïsoleer en het die mense waarmee hulle kon praat gesterf. Baie eilandbewoners assosieer die ou taal en kultuur met armoede en agterlikheid en baie sien nie meer 'n sterk verband tussen die Guernésiais taal en Guernsey identiteit nie. Benwens 'n gebrek aan sterk identiteit ly die taal ook aan 'n gebrek aan selfvertroue na eeue van lae status.
'n Groot probleem vir baie minderheidstale is dat die dominant so gevestig is dat geen nut vir die geskrewe weergawe van die minderheidstaal gesien word nie. Die mark vir Guernésiais is ook baie klein en publikasies is slegs lewensvatbaar met subsidies. In Guernsey toon die regering agter geen belangstelling in die red van die taal nie en publiseer La Société Guernesiaise slegs 'n paar werke waarvan die drukwerk deur die outeurs self of vriende befonds word.
L'Assembllaïe d'Guernesiais, 'n vereniging vir sprekers van die taalwat in 1957 gestig is het 'n tydskrif uitgegee. Les Ravigoteurs, 'n ander vereniging, het 'n storieboek en 'n kasset vir kinders uitgegee.
Die jaarlikse Eisteddfod bied 'n geleentheid vir optredes in die taal, en radio en koerante verskaf gereelde media uitsette.
Ondanks die historiese ontwikkeling van die Normandiese tale glo baie mense nie dat Dgèrnésiais 'n taal in eie reg is nie en beskou dit as 'n dialek van Frans. Aangesien die skryfstelsel van Guernésiais op dié van Frans gegrond is kan 'n Franse spreker heelwat geskrewe Dgèrnésiais verstaan.