Ons God onderskei Homself as ‘n god wat praat. Daarom kan Hy Sy teenwoordigheid en wysheid belowe om al die blanko ruimte van ons toekoms in te vul. Hy weet wat jou kapasiteit is. Met Sy beloftes en wysheid, leef jy Sy plan. Jou unieke gawes is jou stempel, ware verskeidenheid en kreatiwiteit. Natuurlik is daar onsekerheid en risiko. Dit is juis die omgewing waar jou unieke gawe geld. Daar vind jy verstommende, onverwagte moontlikhede. Dit is volwassenheid. Dit is vryheid. Dis nie maklik nie.
Dit is die optimistiese geloofshoop-pakket teenoor die vreesbevange, mislukkingsverwagting. Dit is die talent wat vrot en vuil opgegrawe word teenoor die blink lewe van sukses en goddellike goedkeuring.
Die skrikwekkende kant van hierdie lewenskeuse is dat die bietjie wat jy het, die een ou talentjie, ook verlore is. Vrees steel alles.
Die man wat weggaan is nie ‘n aanduiding dat God jou alleen laat nie. Dis eerder ‘n goddellike verwagting van die kantlyn af, vir die aksie wat jy gaan neem, ‘n uitdaging tot geloof sonder vrees.
Kom ons gesels bietjie oor Jona. Ek weet die storie word gekenmerk deur Jona se opdrag van die Here, sy ongehoorsaamheid en ondervindings op die skip, in die vis se maag en sy dikbek ontevredenheid met God se plan, maar deur hierdie storie word die heerlike beginsel van fokus op God se almag en die krag van aanbidding onderstreep.
God, in Sy soewereiniteit en almag, besluit om uit te reik na die wêreldmag deur die profeet Jona. Hy gee Jona opdrag om na Nineve toe te gaan en Jona se ongehoorsaamheid aan die opdrag word beklemtoon deur te sê dat hy weg van die Here af vlug – so asof dit hoegenaamd moontlik is. Hy verwyder homself fisies ver van God se doel en beland in diep moeilikheid waarvoor hy ‘n wonderwerk nodig het om hom daaruit te kry.
Maar dis nie die hele storie nie. Iets het gebeur in die vis se maag. Die hele hoofstuk 2 van Jona word gewy aan sy pragtige gebed, sy aanbidding in die brandpunt van sy krisis.
In die aanhef verklaar Jona hoe die Here hom aanhoor as hy roep. Hy stel sy krisis in woorde: hy is in die diepte ingegooi, watermassa het hom omring, golf na golf is oor hom. Hy het getwyfel aan die Here se teenwoordigheid: Ek het gedink ek het uit U gesig verdwyn.
Dan draai sy perspektief. Hy verklaar dat die Here hom van die dood gered het, hoe sy gebed by God uitgekom het. Hy kom onder die indruk van God se liefde en eindig met die pragtige 9e versie: