'N Opmerking aan my gereelde lesers - Blog Soropositivo.Org
Ek het die afgelope vier dekades deurgebring om 'n middelgrond te vind, al was dit 'n wapenstilstand, in hierdie oorlog wat my en my vader gevoer het. Ek het vir Mara, my vrou, gesê dat ek onder vyande gebore is en dat sy die stelling nie kon verstaan ​​nie.
Ek het my moeder ongeveer 18 jaar gelede uit die oog verloor, toe sy baie siek was, 'n mastektomie gehad het en radio- / chemoterapie moes ondergaan (ek weet nie watter een nie) en hulle kon nie 'n telefoonlyn bekostig nie.
Daarom het ek my halfsuster, wie se naam ek sal verduister deur liefdadigheid, toegerus met tien telefoonkaarte van 100 eenhede (baie mense sal nie verstaan ​​dit maklik) en 'n paar telefoonnommers waardeur sy my altyd sou kon kontak. Nadat ek verhuis het, om redes wat nie hier geplaas sal word nie, terug na Sampa, was daar nog 'n telefoon waardeur my suster my (ongeag die bloed) my kon vind, en hierdie laaste nommer het twee jaar gelede verdwyn en op my eie manier , sonder om na sekere mense te soek, het ek 'n soektog op Facebook gedoen ('n dom ding om te glo dat my suster, wat die oortuiging van die vrou voorstaan, 'n profiel op Facebook kan hê.).
Die lewe het vreemde dinge en net meer as twee weke gelede het 'n persoon my uiteindelik opgespoor en na 'n paar gesprekke het ons tot die gevolgtrekking gekom dat ons deur 'n outentieke 'wolf in skaapsklere' gemanipuleer is, en ander dinge het gebeur en Ek het my ma se naam en adres gekry.
Aangesien ek nie 'n idioot is nie, het ek my nommer weggesteek en haar gebel. Sy het geantwoord, hoewel sy dit nie erken het nie, was sy baie vinnig in die vrae en nadat sy die antwoorde gehoor het, het sy dit nie vir 'n ander persoon gesê nie en was sy nie eens 'n spreker nie, want ek was en sou 'n geweldige terugvoer gehad het as sy op die spreker was . So, na die derde vraag, was ek seker dat dit sy was, maar ek het haar nie vertel nie. Ek het haar die vryheid gegee om haar pad te kies. Sy het gesê ek sal later bel. Ek het gewag terwyl ek ander dinge gedoen het, tot die nag sou val en net daar, in die aand, het ek haar gebel, wat beweer dat sy nie daar was nie en dat ek nog 'n dag sou bel.
Wat jammer, my moeder, hoe hartseer sal u wees as u van hierdie wêreld weggaan, en ontdek dat my ware bedoeling was om u twee nette en u vyf agterkleinkinders aan u voete te plaas? ... U het u keuse gemaak deur my vir die derde keer te weier en as een 'n bietjie, twee goed is en drie te veel is, het u u kwota uitgeput en bevestig: ek is onder vyande gebore en u het my verras deur te wys dat ek een van hulle!
Daarom het ek, my volgelinge, die twee takke van my herkoms geminag.
En totdat ek 'n manier vind om met 'n waardige naam na myself te verwys, sal ek met groot trots wees wat ek nog is: