DOOP DEEL 24 – IN YOUR LIGHT… (PS 36:10)
Posted on May 20, 2019 May 20, 2019 by zachariasventer
DOOP DEEL 24
Die doop vóór die ontmoeting met God is van onder, uit die aarde aards, die doop ná die ontmoeting met God is van Bo, uit die hemel hemels
Ons het gesien dat die doop-as-sakrament wat Jesus ingestel het, die teëbeeld, of te wel spieëlbeeld is van Noag se redding in die ark. Die doop-as-sakrament wat Jesus ingestel het, is die parallel, van die verbond met Noag ná die vloed en die verbondsteken, die reënboog, wat verskyn wanneer son en reën gelyktydig uit die hemel kom. Reën en sonlig besprinkel die aarde.
Tussen beeld en teëbeeld, redding in die ark en verbond met die reënboogteken, is Noag se ontmoeting met God, die offerande van rein diere en voëls (Gn 8:20). Die ontmoeting met God is die spieëlpunt tussen beeld en teëbeeld.
Noag moes self die ark bou (Gn 6:14-16) en kos vir hom en die diere in die ark sit (Gn 6:21). Omdat hy in God geglo het, het hy gehoorsaam (Heb 11:7). Die bou van die ark en Noag se redding in die ark, die beeld, was die voorbereiding vir die teëbeeld, die verbond met die reënboogteken. Die Here het vir hom by voorbaat gesê dat hy die ark gereed moes kry, want die Here wou met hom 'n verbond sluit (Gn 6:18). Sy voorbereiding en redding in die ark was die voorbereiding vir die ontmoeting met die Here, sy offerande, en die verbond wat die Here daarna met hom sluit met die reënboog, son en reën gelyktydig, as teken.
'n Teëbeeld ("spieëlbeeld") is altyd parallel-omgekeerd. Die voorbereiding – beeld – was van onder uit die aarde en is aards. Noag bou die ark met hout wat uit die aarde gegroei het. En Gn 7:11 sê eers dat "die fonteine van die groot watervloed oopgebreek" het, en daarna "die sluise van die hemel is geopen". Die fonteine gaan gewoonlik oop nadat dit reeds baie gereën het, nie vóór die reën nie. Die skrywer van Genesis draai die normale volgorde om om te beklemtoon dat die water van onder na bo gestyg het, die ark van onder na bo natgemaak en opgelig het (Gn 7:18 en vv).
Die teëbeeld is presies andersom. Die reënboog verskyn bo in die lug, verskyn wanneer die son skyn en die reën van bo na onder val.
Die beeld is die mense se toenadering tot God in geloof uit gehoorsaam aan God se bevel. Die teëbeeld is God se antwoord in die vorm van sy seën (Gn 9:1), verbond en verbondsteken uit die hemel.
Dieselfde elemente lê soos 'n goue draad deur al die gebeurtenisse in die Bybel wat met die doop verband hou en al die wette van die OT, nl voorbereiding vir die ontmoeting met God, ontmoeting en God se antwoord, beeld, spieël en teëbeeld/spieëlbeeld.
Die voorbereiding – beeld! – kan wees:
Geloof en/of bekering
Bou ark (Noag), of was jou klere en jouself (Uittog en Moses se wette) of Johannes-se-bekeringsdoop
Berei kos voor (bv pasga, offerandes) en eet
Die ontmoeting met God –spieëlpunt! – kan wees:
Offerande of gebed,
verskyning van die Here
God se antwoord
verbondsteken – besprinkeling
Salwing met olie of handoplegging
Die voorbereiding is gekenmerk deur nat-word van onder na bo, van die voete na die kop! – was/doop! Die teëbeeld is gekenmerk deur nat-word met bloed/olie/water van bo na onder, van die kop na die voete – sprinkeldoop!
Dieselfde elemente wat in die geskiedenis van Noag se doop is, was alreeds teenwoordig in die geskiedenis van die eerste twee mense.
Genesis 2 vertel hoe heerlik God self alles voorberei het voordat die mens in sonde geval het. Dit was volmaak – sonder sonde!
Genesis 2 sê "Die dag toe die HERE God die aarde en die hemel gemaak het, was daar nog geen struike in die veld op die aarde nie, en geen plante van die veld het nog uitgespruit nie; want die HERE God het nog nie laat reën op die aarde nie, en daar was geen mens om die grond te bewerk nie. Maar 'n mis het opgetrek uit die aarde en die hele aardbodem bevogtig" (Gn 2:4b-6). Ek kon nooit verstaan waarom die Here nie net bloot reën gegee het nie, waarom 'n mis wat uit die aarde optrek om die aardbodem te bevogtig? Dit het nie vir my sin gemaak nie. Dit maak nou sin. Dit is die voorbereiding vir die ontmoeting met God, water wat van onder na bo natmaak. Dit is die vóórbeeld van die fonteine van die vloed wat oopgegaan het voordat die Here die sluise van die hemel oopgetrek het.
God het die eerste mens uit stof van die aarde gemaak – uit die aarde aards (1 Kor 15:47a) – en in sy neus die asem van die lewe geblaas wat die mens 'n lewende siel gemaak het – laat regop staan het – 'n beweging van onder na bo!
En net so sy vrou. Hy het die mens aan die slaap gemaak – dws weer laat lê! – en 'n ribbebeen uit sy sy geneem en opgebou tot 'n vrou! – van onder na bo! (Gn 2:21-24)
God het self vir hulle 'n tuin geplant het met allerande vrugte wat goed was om van te eet met die twee bome in die middel van die tuin, die boom van die lewe en die boom van die kennis van goed en kwaad (Gn 2:8-9).
Die woorde van Gn 2:25 dat die mens en sy vrou albei naak was, maar hulle nie geskaam het nie teken hulle as rein en onskuldig! – skoon! – soos God hulle gemaak het. Hulle het nie nodig om hulleself te was vir die ontmoeting met God nie – of om vuil klere te was nie – want hulle was skoon en rein – onbesoedeld.
Totdat hulle die slang ontmoet het (Gn 3:1-6). Die slang, dws die duiwel (Op 12:9), die gevalle engel wat homself as engel van die lig voordoen (2 Kor 11:14), het hulle mislei om die boom wat God hulle verbied het, te eet.
Die verkeerde kos het hulle na liggaam en gees besoedel. Angsvallig probeer hulle liggame met vyeblare toemaak en hulle kruip vir God weg – probeer die ontmoeting met God vermy! (Gn 3:8).
Maar geen mens kan die ontmoeting met God vermy nie.
God se antwoord, die teëbeeld, draai die aksie om van bo na onder.
Die slang sal op sy buik seil; hy verloor sy hoogte bokant die grond, sou later uit die hemel op aarde val (Lk 10:18, Op 12:9).
Die saad van die vrou sal die slang se kop vermorsel en die slang sal hom aan die hakskeen byt (Gn 3:15); die kop word eerste genoem en daarna die hakskeen – van bo na onder. Die kop word van bo af vermorsel en die hakskeen word van onder af gebyt.
Die vrou word uit haar posisie as hulp langs die man, verneder tot onderdanigheid aan haar man (Gn 3:16); die geboorte van haar kinders is afwaarts van bo na onder.
Die man sal in die sweet van sy aangesig sy brood eet; sweet val in druppels van die voorkop af – van bo na onder. Hy besprinkel met sy eie sweet die aarde wat hy bewerk en die koring wat hy plant om brood te eet.
Die Here maak en trek vir hulle rokke van vel aan (Gn 3:21) – hy oordek hulle skaamte! – van bo na onder! Daarvoor moes diere sterf – 'n heenwysing na die offerandes wat sou volg sodat die mens kan lewe.
Die voorbereiding is die omgekeerde van dié wat sou volg ná die sondeval. Dit beeld 'n goeie skepping wat God uit die aarde tevoorskyn bring – rein en skoon – onbesoedeld, maar wat deur die ingewing van die satan bedorwe raak, die mens wat angsvallig homself probeer bedek, die ontmoeting met God probeer vermy. Dit verander van goed na sleg. Dit is egter wel, netsoos later, 'n beweging van onder na bo.
Die teëbeeld, God se antwoord, teken die omkering van kwaad na goed, van bo na onder. Kinders sal gebore word, die saad van die vrou sal die slang se kop vermorsel, die mens sal brood eet wat hy met sy eie sweet natgemaak het – van bo na onder.
Die belofte oor die saad van die vrou – die moederbelofte – is die eerste heerlike profesie oor die koms van Christus, die tweede mens, die Here uit die hemel (1 Kor 15:47). In die woorde oor Adam se sweet waarmee hy sy brood sou eet, hoor ons reeds die plofgeluid van Jesus se sweet wat soos bloeddruppels op die aarde val (Lk 22:44) om aan ons die brood van die nagmaal te gee (Lk 22:19).