Gee dit vir ’n vrou! | Kerkbode
August 20, 2019 Lourens BosmanGestuur
Daar is ’n ou sêding in die kerk: “As jy wil hê daar moet oor iets gepraat word, gee dit vir die kerkraad. As jy wil hê iets moet gedoen word, gee dit vir die vroue.”
Daar is by baie mense ’n sensitiwiteit oor ’n afsonderlike vrouebediening in die kerk. Hulle voel (soms ook tereg) dat vroue uitgeskuif word uit die deel van die gemeente waar die besluite geneem en die koers bepaal word. Dit wil ons beslis nie hê nie. Ons glo vroue is gelyke lidmate en maak ’n gelyke bydrae orals in die gemeente.
Die ander kant van die saak is egter dat vroue en vrouebedieninge baie keer ’n bydrae maak wat eiesoortig en uniek is. En dat vroue dikwels minder praat en meer doen.
Die enkele plek waar die kerk die grootste bydrae kan maak ten opsigte van die voorkoming van armoede, is vroeëkinderontwikkeling (VKO). ’n Kleuter wat die kans kry om te ontwikkel en skoolgereed te wees, ontvang iets wat hom of haar ’n lewenslange voorsprong gee.
Ons wonder dikwels hoe ons kerk­rade opgewonde kan maak oor vroeëkinderontwikkeling. Dit is asof baie net nie uit die blokke kom nie, al verstaan hulle ook die belang van VKO. Maar miskien is die kerkraad die verkeerde plek om te begin.
Dalk moet ons liewers begin by die mense wat kinders grootgemaak het en wat ’n natuurlike affiniteit het vir die ontwikkeling van kleuters – by vroue.
My oë het hiervoor oopgegaan toe Anso Steyn van die Vrystaat by die laaste ASM-vergadering kom vra het: “Hoe kan ons bediening vir vrouelidmate in die Vrystaat hierby betrokke raak?”
Dit is net so logies dat vroue hier­die werk uitnemend sal doen.
Dit is ’n beginsel vir die uitleef van ons roeping dat verskillende mense en groepe verskillende bydraes maak en dat almal beslis nie alles kan doen nie. Ons het gawes wat van mekaar verskil en die Here gee al die gawes wat die gemeente nodig het om sy roeping uit te voer.
Vroue met hulle eiesoortige gawes is een van daardie gawes. Waar ons die roeping van die Here vir die kerk ernstig opneem, is niemand in boksies nie, maar vry om te doen wat ons die beste kan doen.