Reelin 'in die jare. andrey_l
In hierdie moeilike tye rig die pers en die publiek klagtes oor regerings en korporasies oor hul reaksie op die pandemie. Tog is dit verbasend hoe goed die stilstand en kwarantines tot dusver in die ontwikkelde wêreld gewerk het (betogings soos dié in Michigan ter syde). Voorsieningskettings werk steeds. Mediese stelsels funksioneer as dit soms tot die uiterste beperk word. Daar was geen groot bankrotskappe wat 'n besmettingseffek kon veroorsaak nie.
Baie van hierdie veerkragtigheid is van mense wat die regte en gepaste ding doen. Maar ons moet ook besin oor wat moontlik sou gebeur het as hierdie virus 20 jaar gelede opgeduik het. Ongetwyfeld het tydsberekening die las help verlig.
Oorweeg die werkende wêreld. Twintig jaar gelede was daar geen Zoom nie. Selfs Facetime het eers in 2010 bestaan. Vergaderings van die huis af met 'n groep mense sou vir die meeste van ons aan die begin van die eeu vir baie mense onmoontlik gewees het.
Hoë-snelheid vesel breëband het nie bestaan ​​nie. Maatskappye het nie veilige wolk-gebaseerde stelsels of virtuele privaat netwerke (VPN's) gebruik nie, maar het staatgemaak op interne stelsels wat direk gekoppel is. Kantoorwerkers wat twee dekades gelede in 'n toesluit was, sou beperk gewees het om aan take te werk wat nie op meer gevorderde as e-pos staatmaak nie. Die eindresultaat? Kwarantyn sou so ekonomies skadelik gewees het dat dit ondenkbaar sou wees.
'N Ander manier om dit na te gaan, is vanuit die standpunt van studente in hoërskole en universiteite. Ek en kollegas regoor die wêreld het redelik maklik in die aanlynmodus oorgeskakel. Lesings kan opgeneem of gestroom word. Groepwerk kan maklik hanteer word, met baie opdragte wat soos normaalweg deur stelsels ingedien word Canvas en Blackboard terwyl aanbiedings aanlyn gedoen kan word.
Om dinge in perspektief te plaas, was byna al die universiteitsaktiwiteite in 2000 'krijt en praat' van aangesig tot aangesig. Toonaangewende aanlyn-onderrigplatform Coursera, wat so belangrik word om hoër onderwys regoor die wêreld te lewer, bestaan ​​nie voor 2012. In 2019 nie dit aangebied 3,800 kursusse vir 45 miljoen studente.
Dit is waar dat sommige aspekte van die onderrig- ​​en leerfunksie tydens die sluiting ondervind is - byvoorbeeld, waar studente toegang tot laboratoriums benodig wat nie virtueel gemaak kan word nie. Maar 20 jaar gelede sou universiteite en skole eenvoudig toegemaak het.
Dit is alles tuis
Daar is baie druk gedoen oor reis- en kansellasies vir lugrederye en ontwrigting van vervaardiging en handel. Tog het kruideniersware die nodige basiese benodigdhede, terwyl die voedselvoorraad aanhou werk, al is dit in plaas van meer verskeidenheid.
Danksy aanlyn aflewering kon die meeste mense in kwarantyn kos sonder groot probleme koop. Selfs drie jaar gelede, net rondom 30% van die Amerikaanse kettings het aanlyn aflewering gehad - dieselfde jaar Tesco het dit uitgerol vir kliënte vir die eerste keer in die Verenigde Koninkryk. In 2020 is dit gelyk aan die kursus in albei lande. En tien jaar gelede was daar niks soos nie Uber Eats of Deliveroo bied algemene aflewerings vir kruideniersware vanaf verskillende afsetpunte aan.
Hier kom die spuds. wut_moppie
Daar is selfs Netflix en Amazon Prime Video - alhoewel dit tuis sal bly, is daar skaars 'n dekade gelede bestaan. Daar is Apple Arcade, Google Stadia, VR-headset, om slegs 'n paar ander vorme van bankvermaak te noem.
Zoom maak voorsiening vir virtuele gelukkige ure, virtuele familiebyeenkomste (om die grootouers veilig te hou) en selfs virtuele maaltye. Die ironie is dat wanneer baie mense vooraf gesluit het om te eet of te drink, hulle baie tyd sou spandeer om na hul telefone te kyk eerder as na wie hulle ook al was. Omdat hulle nou na 'n skerm moet kyk om die ander persoon te sien, kan hulle uiteindelik meer met hulle praat.
Regerings en maatskappye doen 'n beter taak om op die pandemie te reageer omdat hulle geleer het uit krisisse uit die verlede. Die terreuraanvalle van 9-11 het die behoefte aan strenger monitering van die regering beklemtoon grensaktiwiteite en reis. Die SARS-epidemie in 2002-03 het gelei tot meer veerkragtige stelsels vir kwarantinering en die oordrag van grense heen - in sommige lande meer as ander, weliswaar.
Die finansiële krisis vir 2007-09 het die beperkinge van die regering se beleid om markte aan die gang te hou, en gevolglik die behoefte aan ingryping deur die sentrale bank, na vore gebring. Die keer het die sentrale banke die stelsel baie vinniger opgeknap. Bailouts van die regering fokus ook baie meer op individue as korporasies, soos gesien word deur die Verenigde Koninkryk wat die salaris van werkers subsidieer.
Waar regerings aan korporatiewe behoeftes aandag gegee het, lyk hulle minder op direkte bailouts as die vorige keer. As dit gesê is, kan dit minder belangrik wees as groot korporasies veel meer het kontant as tien jaar gelede. Dit blyk ook dat hulle geleer het dat hulle in 2007-09 gevang is - hoewel hulle gewees het die verlaging van die belang in die afgelope twee jaar.
'N Laaste voordeel van meer as 20 jaar gelede is die tegnologie van vandag. Dit maak voorsiening vir byna intydse opsporing van infeksies, met inligting wat deur WhatsApp (gestig 2009) uitgestoot word. Terselfdertyd kan individue se beweging oor hul selfone gemonitor word; drones kan help om sosiale beperkings af te dwing; en gesondheidsamptenare kan vinnig infeksiegroepe identifiseer en die individue wat deur hulle deurgegaan het, opspoor.
Sommige lande is meer bedag as ander oor hierdie vermoëns, en daar is duidelik wettige kommer oor die toesigstaat. Maar ongetwyfeld het sulke tegnologieë 'n rol gespeel in die wêreldwye reaksie op die pandemie.
In sulke digbevolkte gebiede soos Hong Kong word die risiko van infeksie vinnig versprei deur sulke monitering. Amptenare kon gevalle identifiseer en mense inlig as hulle die gevaar loop vir infeksie, byvoorbeeld via elektroniese polsbandjies. In die Verenigde Koninkryk, en binnekort die VSA, 'n app stel individue in staat om selfverslagdoening van simptome te gee, en sodoende die ligging van moontlike gevalle beter te bepaal.
Dit is die moeite werd om hierdie dinge te onthou vir diegene wat in selfkwarantyn is en 'n bietjie mal raak. As hierdie koronavirus die wêreld twintig jaar gelede gevee het, kon dit soveel erger vir u, u gesin en die ekonomie in die algemeen gewees het.
Timothy Devinney, voorsitter en professor in internasionale sake, Universiteit van Manchester
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > Waarom ons dankbaar moet wees, was dit nie COVID-99 nie