Kommunikasiekunde - Wikipedia
Kommunikasie is die proses waarin gedagtes, gevoelens, en/of inligting uitgeruil word. Kommunikasiekunde is die studie van kommunikasie. Massakommunikasie is 'n disipline wat fokus op instellings, praktyk en effek van joernalisme, uitsaaiwese en reklame op 'n groot, ongedifferensieerde of gesegmenteerde gehoor.
Kommunikasie beteken verskillende dinge vir verskillende mense. 'n Baba se huil is kommunikasie, so ook 'n moeder wat haar baba masseer, 'n hond wat sy stert swaai, 'n plant wat 'n spesifieke chemikalie afskei om sekere insekte te lok of ander plante te waarsku teen spesifieke insekte, 'n trein se fluit dra 'n boodskap oor, net soos die vlae wat op skepe geswaai word, soldate gee tekens deur middel van beuels, en ons stuur e-posboodskappe rondom die aarde of bel die bure. Kommunikasie kom dus neer op die stuur van 'n boodskap vanaf 'n sender na 'n ontvanger. Deur die eeue is verskillende idees gehuldig oor kommunikasie en hoe dit werk.
1.3.1 Bydraers tot die Klassieke tydperk
1.4 Romeinse Ryk
Teen ongeveer 2675 v.C. skryf Ptag Gotep, die Goewerneur van Memfis in Egipte, en Eerste Minister van die Farao, 'n handboek oor Kommunikasiekunde.
In Sjina bestudeer en doseer die wysgeer Confucius kommunikasiemetodes en tegnieke teen ongeveer 500 v.C.
In antieke Griekeland ontstaan die gedagte van volksregering oftewel demokrasie. Die burgers van die staat verkry hierdeur direkte inspraak in die bedryf van die staat. Dit beteken dat elke burger moes leer om self die rede te voer ten einde sy regte uit te oefen. In Athene het sowel die regering as