Die skrywerjoernalis Willemien Brümmer het jare gelede beskryf hoe sy, nadat sy ’n kursus oor aandagtigheid bygewoon het, ’n dronk man uitgeput in ’n modderpoel sien neersak het. Die aandagtigheid het haar aangespoor om voetjie vir voetjie nader te stap, hom op te help en te aanskou hoe sy lyding kortstondig plek maak vir ’n glimlag.
Aan daardie oomblik van teerheid oor grense heen dink ek toe ek dié week oor die Sydney-biënnale lees.
“Die stad is enorm, maar die voëls is klein, kwesbaar en broos – net soos ons,” vertel sy in ’n kortfliek oor haar kunswerk. Sy hoop dat die lewe van almal wat die beeldhouwerkies opmerk vir minstens één kortstondige oomblik sal verlangsaam. Dalk is daar dan tyd genoeg om op te let dat sy in die straat waarin die voëls stilletjies om aandag vra, ook ’n groot voëlbad van klip opgerig het met die naam van die kunswerk daarop gegraveer: “The distance of your heart”.
Daardie titel sou eintlik ewe gepas gewees het vir die Chinese andersdenkende Ai Weiwei se biënnale-bydraes. Een daarvan is ’n 60 meter lange rubberboot waarin byna 300 reusagtige, gesiglose figure saamgebondel is. Die kunswerk, so groot dat dit in ’n voorraadskuur op Cockatoo-eiland gehuisves word, is gemaak van dieselfde swart rubber as die bote waarin vlugtelinge die verraderlike Middellandse See probeer oorsteek. Weiwei protesteer hierdeur teen die behandeling van vlugtelinge wêreldwyd. Hy wys die vinger ook na Australië, wat al jare lank vlugtelingbote in die waters noord van hul vasteland aankeer en vlugtelinge laat terugkeer na waar hulle vandaan gekom het (gewoonlik Indonesië).
Só wys hulle weer dat dit kunstenaars is wat die ontsnaproetes uit al die wêreld se skaakmatkonflikte ken en kan uitwys: nie die politici, sakelui of akademici nie, maar die kunstenaars.
Ekstremistiese populiste soos Ndlozi moet maar weet dat wit mense nie vir sy plesier na Australië gaan verkas nie.
As hy nie verstaan waarom dit die regte ding sou wees om te doen nie, weet ek van ’n kunsuitstalling wat hom kan help om aandagtiger te leef en helderder te dink.
Dis somervakansie en jy wil jou Gautengse voet in die hoek sit en die lang pad afrits om jou tone in die sand te druk. Of dalk vlug jy van die bedrywige Suidkus af Drakensberg toe? Hoe ook al, hier is ’n klomp gawe aftrekplekke langs die N3. Want dit gaan mos net soveel oor die reis as die bestemming, of hoe?