Hermanus, oorspronklik Hermanuspietersfontein genoem, is 'n kusdorp in die Wes-Kaap, Suid-Afrika, geleë langs Walkerbaai, sowat 115 km suid-oos van Kaapstad en 40 km vanaf Gansbaai. Hermanus is een van 'n reeks Suid-Afrikaanse nedersettings wat sedert die 19de eeu tot gewilde strand- en herstellingsoorde ontwikkel het. Volgens die tradisie van Britse strandoorde is dikwels na Hermanus se skoon seelug verwys. Hermanus was vanaf die 1930's 'n halfeeu lank hoofsaaklik 'n vakansiebestemming vir blanke Suid-Afrikaanse gesinne. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog, toe beperkings op toerisme in die buiteland geplaas is, het welvarende afgetredenes hulle hier begin vestig.
Hermanus Pieters was die eerste inwoner van Hermanus en het ook die fontein ontdek. Hy het in die 1830's die plek ontdek en elke somer hierheen getrek vir weiding vir sy vee. Die Henn-familie het gevolg, vyf seuns en vyf dogters met gades, onder leiding van Michael Henn, 'n Duitse visserman. Walter MacFarlane het in 1891 die eerste hotel gebou en was ook die eerste burgemeester toe dit 'n munisipaliteit geword het in 1904. Die dorpsnaam is nog in dieselfde jaar verkort Hermanus. Die gevaarlike ou hawe is vervang met 'n nuwe hawe na die Tweede Wêreldoorlog en die kommersiële visbedryf het heelwat verbeter.
In die 2010's word Hermanus 'n gewilde bestemming vir binnelandse migrante, veral van die Oos-Kaap. Hierdie migrante, wat die plaaslike regerende party, die Demokratiese Alliansie, as ekonomiese vlugtelinge bestempel, dra daartoe by dat Hermanus teen 2019 die snelgroeiendste gemeenskap in die Wes-Kaap en die sewende snelgroeiendste in Suid-Afrika is.
Hermanus se munisipaliteit het 'n wapen gevoer wat 'n seilskip op die see toon. Die skild was met 'n proteablom oortop, en 'n vlieënde seemeeu was onder die skild geplaas.
Daar is verskeie aktiwiteite om van te kies. Die meer net oos van Hermanus is geskik vir watersport, die omliggende berge kan geklim word en die paaie is geskik vir fietsry.
Hermanus se Joodse gemeente het die ou sinagoge verkoop omdat dit in 'n swak deel van die dorp geleë is en as nasionale gedenkwaardigheid nie aan die fasade verander mag word nie.
Teen 2006 is ’n mandaat gegee om onderhandelings aan te knoop vir die verkoop van die sinagoge en om geskikte grond te koop van die munisipaliteit vir die bou van ’n nuwe Joodse Sentrum. Die ligging van die ou sinagoge het ’n kommerwekkende veiligheidsprobleem geraak vir die lidmate. Boonop is die shul-gebou tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar, wat beteken het dat geen veranderings aan sy fasade aangebring kan word nie. Die nuwe Joodse Sentrum sou ’n sinagoge, gemeenskapsaal en ’n tuiste vir besoeke rabbi's en bochrim in.