DJ Opperman se Bamboesstok-bundel was nog so ‘n oomblik, so ook die lees van Wally Serote se gedig wat Brink aanhaal in sy roman; “‘n Droë wit seisoen“. ‘n Verdere invloed was pop en rock-musiek; The Police, Queen, Pink Floyd selfs Anton Goosen. Instede, hulle hou wag daaroor en verdedig dit, met die wete dat YAHUVEH hierdie Tien Wette op tablette van steen geskryf het met sy eie vinger, en HY het nie enige Wette verander of weggevat nie. 'n Mens verander die wette, nie ABBA YAHUVEH nie, wie die Skepper van die wette is, wat vir Moses op die berg Sinai gegee is. Julle is tog vir julle vrouens sonder beperking lief en bind julleself nie aan tyd en uur nie, waarom moet dan die liefde vir God afgemeet wees?! Maar soms is ’n gedig helaas bloot “’n koloniale moment” (‘McMillan Memorial Library’), soos byvoorbeeld die onbevredigende gedigte ‘Kaïro’, ‘F.W. de Klerk’, ‘Haile Selassie’, ‘Cecil John Rhodes’, ‘Victoria’, ‘David Livingstone’ en andere.