Is liefde regtig moontlik sonder ’n vrye wil?Foto: Free-Photos/Pixabay.com Deut. 30:19: “Vandag gee ek aan jou die keuse tussen lewe en dood, tussen seën en vloek. Ek roep die hemel en die aarde as getuies vir die keuse wat jy gaan maak. Mag jy tog die lewe kies sodat jy en jou nageslag mag lewe!” Die lewe bestaan uit keuses. Daar is baie dinge waaroor ons nie beheer het nie, maar wié ons is en waar ons is, is grootliks die gevolg van ons eie keuses. God het nie ons lewe byvoorbaat soos ‘n willose robot of rekenaar geprogrammeer nie. Nee, natuurlik het God ‘n volmaakte plan vir ons lewe en word ons opgeroep om dit te soek. Helaas is die realiteit dat Sy plan vir ons lewe dikwels verydel word – deur onsself of deur ander. As beelddraers van God is ons, soos die engele, uniek in Sy skepping deurdat Hy ons as morele wesens geskape het wat die reg het om vrye keuses uit te oefen – ja, selfs téén sy wil in. Bogenoemde Skrifvers maak hierdie feit duidelik. God wil vir ons lewe en seën gee. Tog gee Hy aan ons die reg om te kies tussen lewe en dood, seën en vloek. Hy dring by ons aan om reg te kies, maar Hy dwing ons nie. Hy kán nie, met respek gesê, want ons reg om self te kies, het Hy in ons skepping as Sy beelddraers vasgelê. Hy sou ons as’t ware “ontmens” as Hy hierdie skeppings-gegewe van ons sou wegneem. Adam en Eva het verkeerd gekies – met katastrofiese gevolge. Dit het sedertdien deel van die menslike natuur geword – tot ons eie smart en skade. Dit is een van die diepste misteries van die lewe dat God die mens as ‘n vrye morele wese geskape het. Dit kan van geen dier gesê word nie. ‘n Dier word gelei deur sy instinkte en natuurlike drange. Diere is nie morele wesens wat God kan weier en vir Hom “nee” kan sê nie. Daarom kan ‘n dier nie sondig nie. Sonde is altyd ‘n wilsdaad. As ons menslik daaraan dink, lyk dit amper of God ‘n risiko geloop het deur die mens met ‘n vrye wil te skape. Dit was die enigste plek in die skepping waar dinge verkeerd kon loop. Die mens kon letterlik téén God se wil gaan, vir God “nee” sê. Soos Adam en Eva reeds in die tuin gedoen het. En soos mense vandag steeds doen. Miskien kan dit die grootste mag van die mens genoem word – die feit dat ‘n klein, eindige mensie vir die almagtige en oneindige God “nee” kan sê! Onthou jy hoe Jesus, die Seun van God, eenmaal oor Jerusalem geween het en gesê het: “Hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak net soos ‘n hen haar kuikens onder die vlerke bymekaarmaak, en julle wou nie!” (Matt. 23:37) “Ek wou, maar julle wou nie.” Waarom sou God so ‘n risiko loop? Is dit dalk omdat Hy ‘n God van liefde is wat in so ‘n “vrywillige” verhouding met die mens wil staan? Om lief te hê, impliseer immers ’n keuse. En om te aanbid – wat is dit meer (of minder) as om uitdrukking van jou liefde vir God te gee? Is liefde regtig moontlik sonder ‘n vrye wil? Om te sondig of om lief te hê – beide is ‘n wilsdaad. “Here, help my asseblief om keuses te maak wat tot U eer strek. Amen.”