(Aangestuur vanaf Oë)
Die lens van die kamera word van glas gemaak, en die vorm en brandpuntafstand is dus vas. As ons 'n skerp beeld op die film wil kry, moet ons die afstand tussen die lens en die film verander. Maar die lens van die. oog is sag en die vorm kan verander word deur die werking van die lensspiere. Veranderinge in die vorm verander ook die brandpuntafstand van die lens en sodoende word altyd 'n skerp beeld op die retina gevorm. Wanneer ons dus ons blik van 'n voorwerp naby aan ons na 'n afgeleë voorwerp verskuif, of omgekeerd, moet die brandpuntafstand van die lens verander. Dit geskied sonder ons medewete en heeltemal outomaties. Hierdie aanpassingsvermoë word akkommodasie genoem.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Oog&oldid=2248386"
Die bladsy is laas op 7 Augustus 2020 om 19:14 bygewerk. Redakteursbrief: ‘ ’n Vrou mág haar kreatief uitleef’
JY LEES NOU Redakteursbrief: ‘ ’n Vrou mág haar kreatief uitleef’
Deur Yvonne Beyers
Louisa May Alcott, skrywer van Little Women. Foto: Gallo Images/Getty Images.
My eksemplaar van Louisa May Alcott (1832-1888) se boek Little Women was ’n rooi hardeband – voosgevat deur geslag tot geslag en oorgeërf van rak tot rak.
Nes soveel ander vroue wêreldwyd het ek dit iewers in my laerskooljare gelees, en die karakter Jo Marsh en haar drie susters het vir my soos ’n verbeelde vriendekring gevoel. Eers jare later sou ek die gedigte van Alcott se tydgenoot Emily Dickinson (1830-1886) lees.
Die eerste reël van veral een bly my by: “My life had stood – a loaded gun . . .” Die gedig gaan nie oor geweld nie, maar oor die woede van kreatiewe frustrasie. Want Emily Dickinson, Louisa Alcott en Little Women se Jo het geleef in ander tye as vandag.
Nog een van hul tydgenote, George Eliot – die skrywersnaam van Mary Ann Evans (1819-1880) – het die binnelewe van vroue van die tyd treffend in haar boek The Mill on the Floss beskryf: “What was it, he wondered, that made Maggie’s dark eyes remind him of the stories about princesses being turned into animals? . . . I think it was that her eyes were full of unsatisfied intelligence, and unsatisfied, beseeching affection.”
’n Vrou mág haar kreatief uitleef – waar en hoe sy dan nou ook al wil, soos die hoofkarakter in ons nuwe fliek, Vergeet my nie, glo. Dit is ook haar keuse wat sy met haar lewe wil doen.
“Satisfied intelligence” neem verskillende bevredigende vorme aan. Daar kan vandag baie dinge in ons oë blink – soms gelyk, soms op verskillende tye.
Solank dit ons eie binnewêreld weerspieël en nie net die lewe van ander nie.
Meer oor: vergeet my nie| little women| redakteursbrief
Redakteursbrief: Bekendes én gewone mense bring hoop
Redakteursbrief: 7de Laan se Theodore Jantjies ‘het die kringloop voltooi’