ia hfst. 14 bl. 116-124
6 Toe Jona uiteindelik in Nineve ingaan, het die ontsaglike bevolking van meer as 120 000 mense die plek dalk net meer intimiderend gemaak.* Hy het ’n dag lank geloop, al hoe dieper in daardie woelige stad in, moontlik op soek na ’n gepaste sentrale plek om sy boodskap te begin versprei. Hoe sou hy hierdie mense bereik? Het hy geleer om Assiries te praat? Of het Jehovah hom hierdie vermoë op wonderdadige wyse gegee? Ons weet nie. Dit kan wees dat Jona sy boodskap in sy moedertaal, Hebreeus, verkondig het en ’n tolk gebruik het om dit aan die Nineviete oor te dra. In elk geval, sy boodskap was eenvoudig en sou hom waarskynlik nie baie gewild maak nie: “Nog net veertig dae, en Nineve sal verwoes word” (Jona 3:4). Hy het dit moedig bly verkondig. Sodoende het hy merkwaardige moed en geloof getoon, eienskappe wat Christene vandag meer as ooit tevore nodig het.
8 Die koning het ook gunstig gereageer op Jona se boodskap. Hy is met godvrugtige vrees vervul en het van sy troon af opgestaan, sy weelderige staatskleed uitgetrek, dieselfde growwe klere as sy volk aangetrek en selfs “in die as gaan sit”. Tesame met sy “vername manne”, of adellikes, het hy ’n verordening uitgevaardig wat die vas verander het van ’n spontane optrede deur die volk in ’n amptelike opdrag deur die staat. Hy het beveel dat almal saklinne dra, selfs die mak diere.* Hy het nederig erken dat sy volk hulle skuldig gemaak het aan slegtheid en gewelddadigheid. Die koning het die hoop uitgespreek dat die ware God barmhartig sou wees wanneer Hy hulle berou sien en het gesê: “Wie weet of [God] hom van sy brandende toorn sal afwend, sodat ons nie vergaan nie.”—Jona 3:6-9.
20 God het met Jona geredeneer en gesê dat die profeet jammer voel oor die dood van ’n blote plant wat oornag opgekom het, een wat Jona nie geplant het of laat groei het nie. Toe het God ten slotte gesê: “Behoort ék nie jammer te voel vir Nineve, die groot stad, waarin daar meer as honderd-en-twintigduisend mense is wat glad nie die verskil tussen hulle regter- en hulle linkerhand ken nie, benewens talle mak diere?”—Jona 4:10, 11.*
Daar word geskat dat Samaria, die hoofstad van die tienstammeryk van Israel, in Jona se dag miskien sowat 20 000 tot 30 000 inwoners gehad het—minder as ’n kwart van Nineve se bevolking. Nineve was tydens sy glorietyd moontlik die grootste stad ter wêreld.
Dit klink dalk vreemd, maar dit was nie ongehoord in die ou tyd nie. Die Griekse geskiedskrywer Herodotus het gesê dat die eertydse Perse oor die dood van ’n gewilde generaal getreur het deur hulle vee by die rougebruike in te sluit.
Die feit dat God gesê het dat daardie mense nie die verskil tussen regs en links ken nie, het gedui op hulle kinderlike onkunde ten opsigte van goddelike standaarde.