#Ukraine: Kan Oekraïne 'n deurbraak deur die hervorming bewerkstellig? - EU verslaggewer
Die sleutelvraag is of Oekraïners self die vernaamste hindernis vir hervorming kan oorkom - die inname van die staat deur 'n noue klas ryk sakelui en hul medewerkers, skryf John Lough.
Oekraïners het in 2014 indrukwekkende veerkragtigheid getoon in die lig van rewolusie en Russiese aggressie wat tot oorlog gelei het. Met sterk Westerse steun kon die nuwe regering die gevaarlike finansiële situasie van Oekraïne stabiliseer en 'n hervormingspoging begin om die land op 'n Europese ontwikkelingsweg te skuif. Dit het noodwendig nie lank geduur voordat die revolusionêre ywer van die 'Maidan' met die diep ingeboude probleme van die Oekraïne gebots het nie. Dit het die momentum van hervormings in 2015 vertraag, wat gelei het tot die afbreek van die regerende koalisie vroeg in 2016.
Dit is maklik om die Oekraïne se jongste poging tot hervorming te karakteriseer as 'n herhaling van die ongerealiseerde potensiaal van die Oranje Revolusie in 2004. Hierdie siening is voortydig en verontagsaam die feit dat Oekraïne sedertdien aansienlik verander het. Die land het vandag 'n baie sterker gevoel van onafhanklike identiteit, gesimboliseer deur sy vinnig ontwikkelende burgerlike samelewing. Die eksterne omgewing is ook opvallend anders. Die breek van Moskou met Europa en sy pogings om Oekraïne te dwing om deel te wees van 'n Russiese invloedsfeer, het Oekraïense elite uiteindelik gedwing om 'n keuse te maak tussen modernisering op 'n Russiese of 'n Europese model. Uit vrees vir die gevaar van die destabilisering van Oekraïne, toon Westerse lande ook 'n ongekende steun vir sy hervormingspogings.
Hierdie eksterne faktore sal nie alleen bepaal of die hervormings van die Oekraïne 'n kritieke massa sal bereik nie. Die sleutelvraag is of Oekraïners self die wil en die middele kan vind om die vernaamste hindernis vir hervorming te oorkom - die inname van die staat deur 'n noue klas welgestelde sakelui en hul medewerkers.
Oekraïne se swak instellings en sy ervaring van 25 jaar wanbestuur sedert onafhanklikheid plaas 'n buitengewone las op reformistiese magte. Die druk wat hervorming tans aandryf, weeg swaarder as diegene wat hulle belemmer. Die stryd van die 'nuwe' teen die 'oue' speel egter stadig en pynlik af, wat dit onmoontlik maak om op hierdie stadium definitief te oordeel of die hervormings van die Oekraïne bestem is om te slaag of te misluk.