Kaapstad tot Nairobi 2007: 2007
Dag 37, Vrydag 27 Julie, Springbok tot Stellenbosch
Vanoggend was die laaste dag van ons toer. Dit het nog altyd gereën en sou vanoggend se rit bemoeilik. Ons eerste stop was in Klawer waar ons koffie gedrink het. Dit het nog heelpad gereën en die garage by Klawer was besig om met 'n pomp die water weg te pomp wat al diep in die parkeerplek gelê het. Terwyl ons nog wag vir ons kos, ry Poen hulle solank verder om langs die pad te stop vir nartjies. Hulle sou vir ons langs die pad wag. Ons was almal haastig en kon nie meer wag om by die huis te kom nie en het net gehoop dat alles darem nog reg was by die huis.
Ons ry sonder om weer langs die pad te stop terug huis toe. Ons sê sommer vir mekaar op die twee-rigting radio's totsiens, want om dit van aangesig tot aangesig te doen sou net 'n tranedal veroorsaak het. Ons het meer as 15000 km gery sonder enige groot teenspoed en ons was net baie dankbaar dat ons veilig naby die huis was. Hierdie was 'n toer wat permanent in ons gedagtes sal bly. Terug by die huis was almal baie bly om ons weer veilig terug te sien.
Posted by Gert's Adventures at 3:10 AM 0 comments
Dag 35, Woensdag 25 Julie, Francistown tot Vryburg
Vandag was ons laaste dag op die toer wat ons in 'n ander land sou wees. Ons staan vroeg op terwyl dit nog donker is en breek die kamp af. Ons vertrek in die rigting van Gaborone en wou vanaand net voor Vryburg by Boereplaas gaan slaap. Mense wat ons die vorige aand in die Francistown kampplek gekry het, het die plek aanbeveel. Hulle kamp baie gereeld daar en was tevrede met die plek.
Ons ry maar versigtig na Gaborone, aangesien ons deur verskeie mense gewaarsku is om binne die spoedbeperking te hou. Ons het nou al sover gery sonder enige boetes.
Ons volgende stop was in Gaborone, waar ons weer die voertuie met diesel volgemaak het. Daarna gaan stop ons by 'n drankwinkel, aangesien Poen van elke land se bier wou proe. Gaborone is 'n groot stad met breë paaie. Gelukkig was daar baie goeie rigting aanwysers. Hier en daar kry ons nog 'n padblokkade, maar geen voertuie is gestop nie. Die feit dat daar 'n padblokkade was, was alreeds 'n goeie afskrikmiddel.
Die volgende stop was die Botswana / Suid Afrika grenspos. Hier het ons die laaste Pula's wat ons gehad het omgeruil in Rande. Die proses deur beide grensposte was gelukkig baie vinnig. Ons is net in die Suid-Afrikaanse deel gevra of ons enige braaihout het, ons mag dit seker nie ingebring het nie.
Ons stop by Mafikeng, trek geld en gaan koop vars brood en vleis vir die aand se braai. Die pad tussen Mafikeng en Vryburg was maar swak en daar was gereeld plekke langs die pad waar ons gestop is vir padwerke. Ons kom teen 16:00 se kant by Boereplaas aan. Die plaas is so 20 km voor Vryburg met groot grasperke, swembad en koeltebome.
Boereplaas kampplek tussen Vryburg en Mafikeng
Die plek was nog besig om ontwikkel te word en die stortgeriewe was nie van die beste nie. Ook, net soos in Francistown, het hier kontrakteurs gebly wat aan die pad gewerk het. Gelukkig was hulle nie raserig nie, maar die storte en toilette was nie baie skoon nie. Die eienaar van Boereplaas gee toe vir ons die sleutels van 'n kamer waar ons die stort en toilet kon gebruik. Ons braai vir die laaste keer op die toer vleis en na ete gaan betaal ek en Poen gou ons verblyf, aangesien die persoon wat die geld moes ontvang, die middag nie beskikbaar was nie.
Posted by Gert's Adventures at 3:07 AM 0 comments
Dag 33, Maandag 23 Julie, Livingstone
Vanoggend kon ons 'n bietjie later slaap. Ek en Poen ry gou dorp toe, om sommer by die Spar eiers en spek vir ontbyt te gaan koop. Daarna stop Poen by 'n garage om te reël sodat sy bakkie se olie afgetap kon word.
Terug by die kamp maak ons 'n lekker ontbyt en terwyl Poen sy bakkie se olie laat aftap, bly die res van ons in die kamp om net rustig te wees.
Na middagete ry ons na die Victoria Valle se stalletjies om te kyk of daar nie nog aandenkings was wat ons gemis het nie. In Livingstone is daar 'n winkel wat ons geld kon omruil na Botswana Pula. Ons stop toe daar en ruil elkeen US$50 om. Ons wou nie wanneer ons by die Zambië / Botswana grenspos kom, sukkel om geld om te ruil nie en wil net probeer om so vinnig as moontlik op die veerboot te kom.
Later die middag vertrek ons na die African Queen vir ons rit op die Zambezi.
African Queen op die Zambezi, Livingstone, Zambië
Ons klim eerste op die boot om die beste sitplekke te kry. Terwyl ons wag vir die ander toeriste, word ons al bedien met drankies. Al die drank tydens die rit was ingesluit by die prys. Sodra dit net gelyk het of ons glase half leeg was, is dit weer volgemaak. Terwyl die boot so stadig gevaar het, was daar 'n stem op, seker maar 'n cd, wat ons meer vertel van die rivier en die plekke langs die rivier. Wanneer daar diere gewaar is, het een van die bemanning dit oor die luidsprekers aangekondig. Die boot het amper twee ure geneem om te op te vaar in die rivier. Daar was 'n paar ander bote saam met ons op die rivier wat toeriste vir die sonsondergang rit geneem het. Ons boot het maar baie rustig gevaar in vergelyking met die ander bote.
Na 'n rukkie het ons almal 'n bordjie kos gekry, maar dit was definitief nie genoeg vir my en Poen nie. Daar was heelwat seekoeie in die rivier. Aan die oorkant van die rivier kon ons in die verte die Elephant Hills hotel in Zimbabwe sien. Dit sou maar seker duur wees om daar te kon bly, maar nie een van ons het 'n begeerte gehad om in Zimbabwe in te gaan nie.
Toe dit sononder word, het die boot dwars gedraai in die Zambezi en vir almal 'n baie mooi uitsig gegee oor die sonsondergang oor die Zambezi. Die mense het foto's geneem asof hulle nooit weer die son sou sien sak nie. Dit was 'n besonderse mooi uitsig.
Nadat die son onder was, en almal klaar foto's geneem het, het die boot gedraai en het dit teen 'n heelwat vinniger tempo teruggevaar na die kaai. Die aand wou niemand op die rivier wees nie, die muskiete sou ons wegdra. Na die bootrit gaan ons terug kampplek toe en eet aandete. Ons wou die volgende oggend vroeg opstaan om so vroeg as moontlik by die veerboot te wees.
Posted by Gert's Adventures at 3:02 AM 0 comments
Dag 24, Sondag 15 Julie, Nungwi
Vanoggend na ontbyt gaan stap ons eers in 'n noordelike rigting langs die strand tot waar hulle aan die dhows werk. Ons sien 'n klomp vrouens wat met skerpgemaakte stokke na die water stap. Hulle het seker na seekos vir die restaurante gesoek.
Nungwi Strand, Zanzibar
Daarna stap ons in 'n suidelike rigting verby Nungwi tot by Kendwa strand, waar ons die vorige dag met die dhow was. Die strand was baie mooi met wit sand en turkoois water. Daar was baie stalletjies op die strand en ons doen toe sommer nog 'n paar inkopies. Die see het weer soos die vorige dag ver teruggetrek, en dit was duidelik dat ons tydens hoogwater nie via die strand kon terugstap Nungwi toe nie.
Op pad terug vanaf Kendwa begin so 'n lekker ligte koel reëntjie val. Naby Nungwi was daar ook 'n klomp stalletjies. Ons loop tussen die stalletjies rond en speel die mense se pryse teen mekaar af. Meeste van hulle verkoop maar dieselfde goed en ons probeer maar altyd vir die beste prys soek.
Na middagete gaan rus ons eers weer vir 'n kort rukkie, ons sal nie nou weer na middagete kan slaap voor ons terug is in Suid Afrika nie. Die aand eet ons 'n laaste groot bord seekos op Zanzibar. Ons gaan die kos mis, maar ons sal weer oor 'n paar jaar terugkom Zanzibar toe.
Laat in die aand kon ons al die mooi dhow liggies ver op die diep see sien. Die vissermanne sien vir baie kans, deur so ver vanaf die land te gaan met sulke swak bote en sonder enige lewensredding toerusting.
Posted by Gert's Adventures at 1:59 AM 0 comments
Dag 22, Vrydag 13 Julie, Dar Es Salaam tot Nungwi
Ons staan vanoggend weer vroeg op en gaan met die pad om die Skiereiland ry tot by die Zanzibar veerboot en wou nie laat wees vir die veerboot nie. Ons het ook nie geweet hoe besig die verkeer gaan wees nie. Ek en Poen gaan laai eers die vrouens en kinders by die veerboothawe af.
By die veerboot-hek word alle bagasie eers deurgesoek, seker maar vir wapens en dwelms. Nadat ons die man gesoek het wat ons die vorige dag gehelp het, kry ons darem later een van sy vriende wat van sy taxi's bestuur om ons by Erik se huis te gaan haal. Blykbaar het 'n motor hom die vorige dag gestamp terwyl hy voor ons met sy motorfiets gery het, dit was darem nie te ernstig nie. Ons ry toe na Erik se huis en los die twee bakkies daar. Ons het alle kos in Poen se yskas gepak en het maar gehoop dat dit na drie dae nie sou ontdooi het nie.
Met die taxi ry ons toe terug na die veerboothawe en wag vir die veerboot in die vertreksaal, wat maar eintlik net 'n afdak met banke was. Die veerboot was vasgemeer by die kaai en het darem nie te sleg gelyk van die kant af nie. Daar was nog 'n veerboot, die Flying Horse in die hawe. Dit was 'n baie groot veerboot, maar dit was baie oud en verwaarloos. Die Flying Horse neem sowat vier ure tot by Zanzibar en die ander veerbote so tussen 1hr45min en 2 ure. Ek sou niemand aanbeveel om op die Flying Horse te gaan nie. Toe die tyd aanbreek dat ons op die veerboot moes klim, het almal maar saamgebondel en in die pad na die veerboot begin staan. Gelukkig was daar darem iemand wat die kaartjies nagegaan het.
In die veerboot oppad Zanzibar toe.
Ons sitplekke was darem op die boonste dek en bespreek vir ons. Daar was nie baie mense op die boonste dek nie, maar onder was die veerboot vol mense. Dit is seker maar baie bedompig onder in die veerboot. Daar was geen teken van koeldranke en koekies nie. Hulle speel toe vir ons 'n video en daarna 'n tweede een maar dit het net halfpad klaar gemaak, toe ons by Zanzibar aankom. Die televisies en die gehalte van die video was maar baie swak en oud. Poen het nie sy oë van die televisie afgehaal nie, hy was maar bang hy word seesiek. Gelukkig was die veerbootrit nie te stamperig nie en het nie een van ons seesiek geword nie.
By Zanzibar hawe was daar weer 'n samedromming van mense wat gewag het vir die veerboot. Orals was daar ook portiere wat ons wou help met ons tasse maar ons het net rugsakke en 'n paar sakke gehad wat ons self kon dra. Die hotel waar ons by Nungwi gaan bly, het vir ons 'n taxi gestuur.
Toe ons by die veerboot afklim het die taxi bestuurder met ons naambord daar gestaan. Ons stap toe agter die taxi drywer aan tot by die doeane kantoor, waar ons paspoorte eers gestempel moes word. Hulle het Mariana se paspoort lank staan en bekyk omdat sy 'n Suid- Afrikaanse burger was, maar in Namibië gebore is. Dit was net snaaks dat ons toe al deur vyf grensposte was sonder enige probleme. Ons moes ook 'n visum hê vir Zanzibar, maar gelukkig was die visums wat ons op die Zambië / Tanzanië grenspos gekry het nog geldig.
Die taxi was 'n minibussie met lekker lugreëling en nog in 'n goeie toestand. Ons ry toe met die bussie vanaf Stone Town tot in Nungwi. Nungwi is maar 'n arm Zanzibar dorpie en dit het verwaarloos gelyk. Dit was 'n teerpad vanaf Stone Town tot by Nungwi, maar verander later in 'n swak grondpad. Ons het nie geweet wat om te verwag nie. Nungwi Amaan Bungalows was die enigste verblyfplek wat ons bespreking aanvaar het, sonder 'n deposito. Ons wou nie op Zanzibar aankom en dan nog 'n taxi en verblyf moes soek nie.
Ons ry in 'n smal paadjie tussen hoë mure tot by die hek van ons blyplek. Dit het baie netjies gelyk, skoon en mooi en reg teen die see. Ons het nie die goedkoper plek gekry nie, want dit was vol- bespreek. Die goedkoper plek se kamers is nie reg op die see nie. By ons kamers het die branders teen die strandhuis se fondasies gebreek. Die strandhuis was op pale gebou en het 'n mooi uitsig oor die see gehad.
Nungwi Amaan Bungalows, Zanzibar
Ek en Yvette se kamer was omtrent 50 meter van die Van Schalkwyk's af. Al ons kamers het eenders gelyk, Poen hulle het net 'n groter stoep gehad. Hierdie het soos 'n regte paradys gelyk en die indruk wat ons buite in die dorpie gekry het weerspieël glad nie dit wat hierbinne is nie. Die Nungwi Amaan Bungalow se restaurant, Fat Fish, waar ons ontbyt gaan eet, was reg langs my en Yvette se kamer. Ek het net gehoop dat dit nie te raserig sou wees nie. Amaan beteken Peacefull en dit was regtig so.
Ons gaan eet middagete in die Fat Fish en natuurlik was seekos die eerste keuse van bykans almal. Die aand gaan ons die ander restaurant probeer. Daar is 'n klomp restaurante langs mekaar teen die see. Links en regs van die Nungwi Amaan Bungalow is daar verskeie ander strandhuise en hotels, maar nie een van hulle het so 'n mooi ligging soos ons blyplek nie.
Die middag gaan slaap ons met lekker vol mae. Ons het die rus nodig gehad vir die volgende paar dae en het nog glad nie op die toer kans gekry om behoorlik te rus nie. Die middag gaan swem ons in die heerlike water wat maar dieselfde temperatuur as Kipepeo sin was, tot net voor sononder. Ons kom later almal by Poen hulle op die stoep bymekaar en geniet die mooi sonsondergang en 'n rustige drankie. Ek en Poen het vir ons brandewyn saamgebring uit Suid-Afrika vir die geleentheid.
Fat Fish restaurant, Nungwi Amaan Bungalows, Zanzibar
Die aand het ons na die ander restaurant gegaan vir nog 'n seekos maaltyd. By die restaurant kry ons toe iemand wat vir ons 'n bootrit en 'n snorkel-duik kon reël. Ons maak toe 'n afspraak vir die volgende dag, hoopvol dat die weer sal saamspeel.
Posted by Gert's Adventures at 1:35 AM 0 comments
Dag 21, Donderdag 12 Julie, Dar Es Salaam.
Ons slaap vanoggend later as gewoonlik. Toe dit lig word, kon ons sien hoe naby ons aan die see was. Die see was so plat soos 'n dam.
Kipepeo Beach, Dar Es Salaam, Tanzanië
Terwyl ons ontbyt gemaak het, gaan swem Poen en sy kinders in die see. Die water was heerlik. Na ontbyt klim ons almal in Poen se bakkie en ry na die Kigamboni veerboot wat tussen die Skiereiland waar ons bly en Dar Es Salaam vaar.
Kigamboni veerboot, Dar Es Salaam, Tanzanië
Ons het beplan om net met die veerboot oor te gaan Dar Es Salaam toe en dan weer met die pad te ry wat ons die vorige aand gery het. Hierdie was maar net so 'n 40 km ompad maar neem darem net 1 uur om te ry. Ons koop toe kaartjies by die veerboot kantoor en wag een en 'n halfuur om op die veerboot te klim. Ons het op die veerboot in 'n ry voertuie gesit tussen 'n klomp klein winkeltjies. Ons kon sit en kyk hoe die mense hulle maaltye geniet in een van die restaurante.
Die veerboot neem so 30 minute om Dar Es Salaam toe en terug te vaar. Die veerboot kan ongeveer tien voertuie en nog 'n hele klomp mense oplaai. Terwyl ons staan en wag vir die veerboot, kon ons die Dar Es Salaam vismark aan die oorkant van die baai sien, dit het gelyk asof dit daar redelik bedrywig is. Ek het iewers op die internet gelees dat die veerboot-rit maar taamlik riskant was, maar dit was tog nie so erg nie.
In Dar Es Salaam ry ons tot by die Zanzibar veerboot kantore. Dit is nie baie ver van die Kigamboni veerboot af nie. Daar is verskeie kantore, asook verskeie veerbote wat na Zanzibar vaar op verskillende tye. Terwyl ons nog in Poen se bakkie sit, kom staan daar weer so tien mense om ons, wat kaartjies aan ons wou verkoop. Die een man maak toe sommer aanspraak daarop dat hy in Kimberley gebore is. Dit het vir my darem net te veel na 'n liegstorie geklink en dat hy net ons besigheid gesoek het, maar hy kon nog 'n paar woorde in Afrikaans sê, miskien het hy tog die waarheid gepraat! Hy help ons toe om eersteklas retoerkaartjies op die veerboot te koop.
Ons wou die volgende oggend vertrek en kies toe die veerboot wat om 10:00 vanaf Dar es Salaam vertrek. Die eersteklas kaartjies het darem vir ons 'n spesifieke sitplek gegee en was net US$5 duurder as die gewone kaartjie van US$35. Die sitplekke was ook op die boonste dek van die Sea Express. Volgens die man wat ons met die kaartjies gehelp het, bedien hulle koeldranke en beskuitjies, maar dit was ongelukkig nie waar nie.
Nadat ons die kaartjies gekoop het, ry ons na die huis waar ons vir die tyd wat ons in Zanzibar sou wees, ons voertuie gaan agterlaat. Dit is die huis van Erik Bakkes, Hans Scheffler wat saam met my werk, se swaer. Die man wat ons met die kaartjies gehelp het, het 'n taxi gehad waarmee hy ons kon vervoer. Hy ry toe voor ons met sy motorfiets om te sien waar die huis van Erik was. Hy sal ons die volgende dag net daar kom oplaai. Iewers langs die pad het ons hom verloor. Ons het maar net gehoop dat ons hom die volgende dag weer sou raakloop. Nadat ons die Askari wat die huis oppas gesê dat ons die volgende dag die voertuie sou bring, ry ons terug Kipepeo Beach toe.
Terug by Kipepeo Beach bel Yvette vir Nichola by Nungwi Amaan Bungalows, en bevestig hoe laat ons in Zanzibar sou wees en sy reël ook sommer dat daar 'n taxi vir ons sou wees. Ons maak toe middagete en gaan swem almal in die see. Die water was heerlik warm en 'n plesier om in te wees. Dit was maar redelik bedompig buitekant. Terwyl ons swem kom daar 'n beeswagter met sy beeste verby. Die kampeerplek se strand area is afgebaken en hulle verkies dat jy vir jou eie veiligheid nie buite dié area beweeg nie. Daar was ook verskeie wagte met knuppels op die strand wat die geskenke handelaars weggehou het . Ons mag items by hulle koop , maar net aan die kant van die strand area. By die Kipepeo Beach kampplek is daar riet afdakke waaronder tente opgeslaan kan word, wat darem 'n beskutting teen die son is.
Kipepeo Beach kampplek, Dar Es Salaam, Tanzanië
Vanaand braai ons vleis en ontmoet mense van Porterville wat ook op 'n Afrika toer is. Ons ruil lekker inligting uit oor die plekke waar ons reeds was en vra ook meer inligting oor Zanzibar waar hulle reeds gewees het. Volgens hulle is Zanzibar 'n baie mooi plek.
Posted by Gert's Adventures at 1:22 AM 0 comments
Dag 18, Maandag 9 Julie, Eldoret tot Nairobi
Ash het die vorige aand verduidelik hoe ons moet ry tot waar 'n mens die Great Rift Valley die mooiste kon sien. Volgens hom was die pad nie te sleg nie, en kon ons sommer daarvandaan direk tot in Nairobi ry. As hierdie pad nie te sleg was nie, sou ek glad nie die werklik slegte paaie van Kenia wou sien nie.
Die feit dat ons sonder skokbrekers gery het, het die ry seker vererger, maar om plek-plek nie vinniger as 20km/h op 'n teerpad te kon ry nie, moes die kondisie van die pad baie sleg gewees het. Daar was dele van die pad waar die slaggate die hele pad vol was en dan moes ons maar langs die pad ry. Soms was daar selfs ook slaggate in die ompad. Dit het maar op en af geskud en was baie frustrerend vir ons in die Landy.
Ons het gehoop dat die pad nie heelpad so sleg sou wees nie, en dat die uitsig oor die Great Rift Valley die moeite werd sou wees. Dit het gelyk soos die heuwels van Switserland. Daar was groen golwende heuwels, met baie bome en diep valleie. Dit was maar bewolk en effens dynserig, maar ons kon darem 'n goeie idee kry van hoe dit lyk. Die slegte pad het ook nie beter geword nie.
Ons stop toe weereens by die ewenaar se grens, die keer op 'n ander pad. Daar was darem 'n toerisme winkel waar ons 'n paar aandenkings kon koop.
Die pad het darem nie meer slaggate nie, maar dit het gelyk soos die see, met golwe, wat veroorsaak het dat ons nie vinniger as 60 km/h kon ry nie, anders het die Landy in 'n groot wieg in gegaan wat baie gevaarlik kon wees.
Van Nakuru af was hulle besig om 'n nuwe pad te bou wat tot in Nairobi loop. Die ou teerpad lyk erger as 'n sinkplaat pad en dit was vir 60km ver so. Ons ry nou verby Lake Nakuru en Lake Naivashu op 'n tydelike grondpad, terwyl hulle aan die pad bou tot by Limuru waar ons op die nuwe pad begin ry.
Net voor Nairobi stop ons by nog toerisme winkels langs die pad. Hiervandaan kon ons ook 'n mooi uitsig oor die Great Rift Valley kry.
Ons kom so 15:00 se kant in Nairobi aan. Die pad wat ons moes ry as ons Nairobi inkom, was 'n groot breë pad, net soos die N2 in Kaapstad. Ons moes mooi kyk vir die afdraai na International Livestock Research Instute (ILRI), waar ons vir twee dae gaan bly het by Etienne en Santie. Etienne was op die see besig om sy seiljag vanaf Suid-Afrika na Kenia te bring, so net Santie en die kinders was by die huis. Hulle huis is in die ILRI sekuriteit-kompleks. Dit is baie veilig daar met wagte wat 24 uur die plek patrolleer en ons moes deur groot hekke by ILRI inry. Voor die huis is daar 'n groot grasperk met lekker koeltebome.
Ons besluit toe om sommer op die grasperk voor die huis te kamp, ons wou nie vir Santie ongerief veroorsaak nie. Ons besluit om sommer vir ons almal Pizzas te bestel vir aandete, aangesien ons lanklaas kitskos geëet het. Santie hulle het permanent internet in die huis en ek gebruik toe sommer die geleentheid om 'n paar foto's per e-pos aan die mense by die huis te stuur en ook 'n bietjie nuus te lees. Yvette stuur toe ook gou vir Nichola by Nungwi Amaan Bungalows, waar ons in Zanzibar gaan bly, 'n e-pos om te sê dat ons toer nog volgens plan verloop, en dat ons 'n dag ekstra op Zanzibar wil bly. Nichola wou weet hoe laat ons op Zanzibar sou wees, maar ons kon dit nog nie vir haar bevestig nie. Ons het afgespreek om haar te bel sodra ons die veerboot kaartjies in Dar Es Salaam gekoop het.