Woord-Skatte Gemyn op Tsumeb: October 2015
het "selfstandig geoordeel om nie die Algemene Sinode se 2015-besluit te ondersteun nie."
Ek plaas die jongste skrywe vanaf die Namibiese moderamen hier onder:*
voorgangers in die Namibiese kerkverband, aan die gemeentes van God in
Namibië, wat in Christus Jesus geheilig is – geroepe heiliges: Genade en
vrede vir julle van God ons Vader en die Here Jesus Christus!
Op 29 Oktober 2015 het ons in Windhoek vergader
te midde van ernstige woelinge en dreigende skeuringe binne die NG-kerkverband
dwarsdeur Suider-Afrika. Ons is daar deur Paulus se gebed vir die Romeine
getroos en wil daarom ook hierdie troos aan julle deurgee daar waar julle is: Mag
die God van volharding en bemoediging gee dat julle onder mekaar eensgesind sal
wees, soos Christus Jesus dit wil hê, sodat julle eenparig, ja, uit een mond,
aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, die lof sal bring. (Rom
Ons skryf na aanleiding van die omstrede besluite oor selfdegeslagverhoudinge
en antwoord graag op vrae wat ons gehoor het.
1. Wat is die status
van die Algemene Sinode se besluit in Namibië? Hoekom het ons eers gehoor net
een punt is nie van toepassing nie, maar later die hele besluit is nie van
toepassing hier nie?
is in sy geheel nie hier te lande van toepassing nie omdat die Algemene Sinode
dit (op voorstel van twee Namibiese afgevaardigdes) so besluit het.
Ongelukkig het die Algemene Sinode aanvanklik
’n foutiewe formulering van die besluit vrygestel. Daarin is gesê dat net die
punt wat handel oor die burgerlike verbintenisse tussen mense van dieselfde
geslag nie op Namibië van toepassing is nie. Toe die Namibiërs in die land
teruggekom het na die sinode, het ds. Hendrik van Zyl dadelik op die fout gewys
en hom daarvoor beywer om die korrekte formulering te kry.
Ons vra verskoning vir hierdie geharwar!
2. Hoekom lyk dit of
die moderatuur se verklaring van 21 Oktober mense etiketteer en in kampe jaag?
verskeie oorde het ons gehoor dat ’n deel van die moderatuur se verklaring van
21 Oktober ongelukkigheid tot gevolg gehad het. Veral die laaste vergelyking in
par 2 van die moderatuur se verklaring, nl. “...en hoe hulle God ken en oor
Hom dink (bv. ’n veroordelende God wat sondes
straf teenoor ’n liefdevolle Vader wat in sy Seun, Jesus Christus, genadig en
barmhartig is)” het aanstoot gegee. (Kliek op FELDMUIS vir my reaksie op hierdie stelling)
Ons erken dat die moderatuur se verklaring
vatbaar was vir misverstand en vra onvoorwaardelik verskoning hiervoor. (Dankie!) Die bedoeling van die verklaring was om lidmate op die kontinuum tussen die ekstreme
van die debatslyn te erken en nie om ’n verdeling te bewerk nie.
3. Die Algemene Sinode
se besluit oor selfdegeslagverhoudings geld nie hier nie. Waar staan ons dan
nou in Namibië?
benewens die feit dat die besluit nie hier van toepassing is nie, selfstandig
geoordeel om nie die Algemene Sinode se 2015-besluit te ondersteun nie. Ons
kies tans om met die besluit wat die Namibiese sinode in 2006 geneem het, die
2007-besluit van die Algemene Sinode sowel as die 2013-besluit van die Algemene
Sinode te volstaan.
Ons onderneem egter om die gesprek oor hierdie
sensitiewe saak voort te sit met die oog op standpuntinname tydens die
Sinodevergadering in Maart 2016.
Teen hierdie agtergrond versoek ons beleef dat
julle in die gemeente in nederige afhanklikheid voor die Here met die gesprek
moet voortgaan. Dit
gaan krities belangrik wees vir julle afgevaardigdes na die sinode volgende
Ons wil graag 5 bronne voorstel wat julle in
hierdie gesprek kan gebruik as riglyne:
· Namibië se besluit oor
homoseksualiteit van 2006 – ons plak dit hier onder in;
· Die Algemene Sinode se 2007- en
2013-besluite – ook dit is hier onder ingeplak;
· ’n Studiestuk oor
selfdegeslagverhoudings wat deur dr. Chris van Wyk (van die Oos-Kaap) opgestel
is. Dit word as aanhangsel by hierdie epos aangeheg.
· Die storie van die NG Kerk se reis
met selfdegeslagverhoudings wat op die internet beskikbaar is by http://atlas.bybelmedia.org.za.
Geloofsgenote, onthou: ons is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom,
’n heilige nasie, ’n volk wat aan God behoort. Só tipeer Petrus die gelowiges
in die diaspora (verstrooiing – 1 Pet. 2:9). Ons diepste anker lê daarin dat
ons in Christus God se geliefde seuns en dogters is in wie Hy Hom verbly. Mag
hierdie anker sterk genoeg wees om ons deur hierdie turbulente tyd in ons
geskiedenis te dra!
van die Here Jesus Christus, die liefde van God en die gemeenskap van die
Heilige Gees bly met julle almal!
Pienaar, Johannes Maritz, Hendrik van Zyl, Evert Strydom, Gerhard Liebenberg,
Clem Marais, drr. André Olivier, Fourie vd Berg.
Fouché Brand, Recht vd Westhuizen, Jacques Coetzer, Pieter vd Westhuizen, Fanie
LEDE VAN DIE MODERAMEN TEENWOORDIG OP DIE VERGADERING VAN 29 OKTOBER
Die Namibiese sinode se 2006-besluit oor homoseksualiteit:
1. Die kerk besef en
erken dat daar in die Bybel eksplisiete vermelding is van ‘n verskeidenheid van
seksuele optredes wat afwyk van en in teenstelling is tot die oorspronklike
bedoeling van God met seksualiteit. Praktyke en optredes soos buite-egtelike
geslagsverkeer, bloedskande, verkragting, egbreuk/huweliksontrou, prostitusie
en egskeidings word onomwonde in die Bybel vermeld. Vreemd genoeg word hierdie
optredes nie elkeen op presies dieselfde wyse in die Bybel beoordeel en/of
afgewys nie. Die twee seksuele optredes wat in die Bybel op die skerpste wyse
veroordeel word, is prostitusie en homoseksuele gedrag.
2. Dat die sondige
natuur van die mens se verwording en verval uiteraard ook (‘n mens wil byna sê,
veral) in dade en optredes van seksuele aard na vore kom, maak nie die
goddelike gegewe van menslike seksualiteit as sodanig sondig nie.
Eerder besef die kerk dat dit wat die Bybel vir ons oor die aard en
gevolge van sonde leer, met konsekwente erns ook op praktyke wat in
teenstelling tot die bedoeling van God met seksualiteit gepleeg word, van
toepassing is. Sonde vernietig die mens se lewenspotensiaal en lei tot die
ewige geestelike dood. Om met die gawe van ons seksualiteit om te gaan en dit
uit te leef op ander maniere as wat God self daarvoor gewil het, is soos wat
dit trouens die geval is met die ondoelmatige uitlewing van enige ander gawe
wat die Skepper aan die mens toevertrou het, sonde in die oë van die Here.
3. Die opvallende is dat
nêrens in die Bybel eksplisiet inhoudelik berig word omtrent spesifieke dade en
optredes van homoseksuele geslagsgemeenskap nie. Daar word slegs op indirekte
wyse na sodanige optredes verwys of oor die neiging daartoe gepraat en dan wel
in ernstige veroordelende taal en bedoeling. 4. Op grond en na
aanleiding van deeglike eksegetiese ondersoek en begronding is dit op geen
manier vir die kerk in haar lesing en interpretasie van die Bybel moontlik om
homoseksuele dade en praktyke van geslagsgemeenskap te aanvaar en te regverdig
as dit ook binne die oorspronklike bedoeling van God met menslike seksualiteit
verstaan en gehandhaaf kan word nie. Dit strook volgens die Bybel nie met God
se oorspronklike bedoeling vir menslike seksualiteit nie.
5. Die kerk kan nie
anders nie as om die bestaande werklikheid van mense met ‘n homoseksuele
oriëntasie te erken nie. Sommige navorsing vanuit die menswetenskappe wys onder
meer daarop dat ‘n mens se seksuele oriëntasie, hetsy heteroseksueel of
homoseksueel, so wesenlik deel is van die mens se identiteit en selfbewussyn
dat dit net so min kan verander, ontgroei of afgelê kan word as wat ‘n mens se
ras of geslag deur psigiese prosedures kan verander. Net soos wat daar baie
ander werklikhede in die skepping is wat ons nie kan verklaar nie, kan ons ook
nie ten spyte van baie navorsing en studie, afdoende verklaar of verstaan
hoekom dit is dat sommige mense se konstitusie so is nie. Die kerk getuig dat
die Bybel in geen taal praat of leer oor die onverstaanbare werklikheid van
hierdie soort oriëntasie by ‘n klein persentasie mense nie. In die Bybel word
slegs deurlopend verwys na en gepraat oor die neiging tot die praktyk van
homoseksuele geslagsgemeenskap tussen merendeels mans en soms ook vroue. Ons
besef en aanvaar dat mense met sodanige natuurlike oriëntasie nie bloot
afwykende, immorele of sondige keuses maak om op so ‘n manier te wees nie.
6. Deur die erkenning
van die werklikheid van ‘n menslik-onverklaarbare homoseksuele oriëntasie
by sommige mense aanvaar die kerk die verantwoordelikheid om hierdie
mense met ‘n pastorale gesindheid van sensitiwiteit en begrip te aanvaar en
respekvol te behandel as ewemense voor die aangesig van die lewende God wat
hulle geskep het. Mag die Gees van Christus sy gemeente tog daarvan bewaar om
in ‘n gesindheid en houding van onverdraagsaamheid en geestelike hoogmoed
veroordelend en verkleinerend teenoor enige mens van God se liefde op enige
wyse te dink of op te tree. Waar sodanige gedrag of houding in die verlede of
tans nog deur lede van die kerk teenoor mense van homoseksuele oriëntasie
uitgeleef is, het die kerk skromelik in haar roeping tot genadige liefdesdiens
in die Naam van Christus gefaal. 7. Die kerk aanvaar en
eerbiedig ook in goeie trou mense met ‘n homoseksuele oriëntasie se opregte
belydenis van hulle egte saligmakende geloof in God Drie-enig as ‘n geloof wat
alleen berus op die genadige soenverdienste van Jesus Christus, ons Here. 8. In sy etiese lering
handhaaf die kerk dat die Bybel duidelik is oor die goddelike gegewe van
menslike seksualiteit. Ons verstaan dat seksualiteit primêr deur God geskep en
bedoel is om die menslike geslag te laat voortplant en te
vermeerder binne die raamwerk en ruimte van gesinne gegrond op ‘n
onverbreekbare egverbintenis en trouverbond tussen ‘n man en ‘n vrou wat mekaar
liefhet. Dit is ook die ruimte waarbinne die mens vreugde vind in die belewing
en beoefening van sy / haar seksualiteit, omdat die mens daarmee, ten spyte van
die gebrokenheid en verval van die skepping, met die hulp van die Gees van
Christus tog daarna streef om te probeer voldoen aan die bedoeling en wil
van God self. Immers deur die eeue heen het die kerk getuig dat die goddelik-bedoelde
beoefening en uitlewing van die mens se seksualiteit in ‘n verhouding van trou,
die een hoedanigheid van die mens is wat hom / haar op die mees
lewensvervullende wyse in verhouding tot ‘n medemens bring. 9. Wanneer die kerk dus
‘n pastorale gesindheid en optrede van aanvaarding teenoor mense van
homoseksuele oriëntasie handhaaf, kan die kerk nie anders nie as om hierdie
mense te versoek om die verantwoordelikheid van die selibate lewe te aanvaar en
hulle te weerhou van dade en praktyke van homoseksuele geslagsgemeenskap nie.
Dit is nie die geval omdat die kerk daarmee in eie reg en terwille van
selfhandhawing so kies nie, maar omdat die kerk gewoon nie anders kan nie as om
te probeer om, sovêr dit binne haar begrip en vermoë is, getrou te bly aan haar
verstaan van God se oorspronklike bedoeling met menslike seksualiteit soos die
Bybel daaroor praat.
10. Daar is geen manier waarop die
kerk lidmate van ‘n homoseksuele oriëntasie wat selibaat leef, wil verhinder of
belemmer in die uitleef van hulle diens aan die Here nie. Daarom aanvaar
die Kerk dat hulle net so geskik en bekwaam is soos enige ander lidmaat om
ampte in die gemeente te beklee. Die lewe van selibaat wat die kerk van
lidmate en medegelowiges van homoseksuele oriëntasie verwag, is dus nie bedoel
om hulle te na te kom, te veroordeel of te verontreg nie. Eerder word dit
gebore uit ‘n eerlike en opregte poging om in ons menslike swakheid, niks
anders te wil wees of na te streef as om Christus, ons Here, te ken en aan Hom
gehoorsaam te wees uit dankbaarheid vir Sy onverdiende en onbegryplike genade
in ons lewe nie.
Die Algemene Sinode se 2007-besluit oor homoseksualiteit:
1. Die Bybel is ons uitgangspunt
en in ons nadenke oor homoseksualiteit soek ons eerlik na maniere om die
Bybelse waardes betekenisvol binne die konteks te interpreteer.
2. Ons aanvaar die liefde van
Christus as die enigste geldige grondhouding waarop verhoudinge binne die
geloofsgemeenskap gebaseer word. Alle mense is geskep na die beeld van God, die
verlossing in Christus is vir alle mense en die Gees is uitgestort op alle
gelowiges. Daarom aanvaar ons die menswaardigheid van alle mense.
3. Alle mense, ongeag hulle
seksuele oriëntasie, is ingesluit in God se liefde en hulle word op grond van
hulle doop en geloof as lidmate van die kerk van Christus aanvaar. Onder
lidmaatskap word verstaan toegang tot die sakramente, toegang tot die ampte en
onderworpenheid aan die kerklike tug.
herbevestig die besluit van 2004 dat, volgens ons verstaan van die Bybel, slegs
die verbintenis tussen een man en een vrou as ‘n huwelik beskou kan word.
5. Die Algemene Sinode bevestig
ook die besluit van 2004 dat sowel heteroseksuele as homoseksuele promiskuïteit
6. Die Algemene Sinode besluit
dat, in die lig wat ons tans het, homoseksuele verbintenisse en huwelike nie as
‘n alternatief vir die huwelik aanvaar kan word nie.
7. Die verlening van
predikantsbevoegdheid is ‘n funksie van die Algemene Sinode. Die sinode besluit
dat homoseksuele gelegitimeerdes wat ‘n selibate lewenstyl beoefen tot die
predikantsamp toegelaat word.
8. Die Algemene Sinode erken die
diskresie van Kerkrade om die verskille oor homoseksualiteit in gemeentes in
die gees van Christelike liefde te hanteer.
Die Algemene Sinode verklaar dat die besluit van 8 punte insake
homoseksualiteit as 'n eenheid aan die Algemene Sinode gestel is en dat hierdie
besluit as 'n eenheid gelees en verstaan moet word.
Die Algemene Sinode se 2013-besluit oor homoseksualiteit:
Algemene Sinode 1
bevestig dat die besluit van 2007 oor homoseksualiteit geneem is na ŉ deeglike
eksegetiese en teologiese studie; 2 gee
opdrag aan die ASM om in voortsetting van die 2007 verslag oor homoseksualiteit
ŉ studie te doen oor die status van selfdegeslagverhoudings in die lig van die
Skrif en Gereformeerde tradisie;
besluit dat homoseksuele en heteroseksuele studente wat hulle voorberei vir die
bediening in die NG Kerk, aan dieselfde Christelik-etiese standaarde moet
voldoen met die oog op legitimasie; 4
verbind hom ook in die hantering van die saak aan die waardes van die Seisoen
*Die feit dat ek hierdie volle verklaring so plaas beteken nie noodwendig dat ek als persoonlik daarin onderskryf nie. Dit is wel positief in die sin dat die moderamen duidelik nie die AS 2015 se besluit oor selfdegeslag verhoudings onderskryf nie! Dit beteken volgens my beskeie interpretasie dat praktiserende homseksuele predikante nie in Namibië bevestig mag word nie! Hierdie saak se ontwikkeling in Namibië laat mens natuurlik met baie vrae, soos oor die rol en die integriteit van die Algemene Sinode. Byvoorbeeld, wat is die standaard van notulering van so 'n belangrike kerkvergadering soos die AS, hoe kan die AS dan nou verskillende legitimasie vereistes voorstaan binne dieselfde kerkverband? 'n Mens wonder ook oor hoekom sommige moderatuurslede van die Namibiese sinode die AS besluit in die openbaar so naarstigtelik verdedig het?
NGK in Namibië,
SEKS IS NIE ALLES NIE!
"Ons leef in ‘n tyd waarin Eros haar reg en heerskappy oor ons lewens met ‘n byna gewelddadige volgehoudenheid oor ons lewens wil uitoefen."
Ds.Eugene Viljoen skryf treffend oor hierdie sake. Hier is stof wat stem tot diep nadenke en selfondersoek :
Seksualiteit en selfverloëning
Ons leef in ‘n tyd en samelewing waar seksualiteit deur talle mense beskou word as ‘n gebruiksartikel. Dit is iets wat nie alleen geniet kán word nie, maar selfs deur almal wat wil geniet móét word. Elkeen het blykbaar die reg daarop. Seksualiteit word bekyk vanuit die perspektief as ‘n basiese lewensdrang of -lus. Soos wat ‘n mens ‘n basiese drang na voedsel, beskerming en veiligheid het vir sy oorlewing, só is seksualiteit ‘n basiese lewensdrang waaraan met genot en vryheid uiting gegee móét word. Die manier waarop die liggaamlike omgang tussen man en vrou dan ook heel kort as “seks” beskryf word, is tiperend van hierdie verbruikersmentaliteit. Die woord wil heel kort verwoord dat ‘n natuurlike drang uitgeleef word. Van liggaamlike eenwording tussen ‘n man en vrou in ‘n huweliksverhouding waar uitdrukking gegee word aan hulle wedersydse liefde, kom min tereg in so ‘n besondere kaal woord. Seksualiteit word versmal tot ‘n drang en ‘n daad.
Stukkende mense, stukkende huwelike, stukkende gesinne... pynlik sondegebroke mensdom, dis die werklikheid. Dis wat ons elke dag sien, beleef en self aan ons lywe voel... Maar, dis vir hierdie stukkende wêreld wat Jesus hoop bring. Wat is die hoop? Volledige vergifnis en herstel! PETRUS
Die heerlike feit van volledige vergifnis en herstel word vir ons dramaties en hartroerend uitgebeeld in die lewe van Petrus. (Lees gerus Johannes 18:15-18,25-27; 21:1-18) Petrus die rots. Ons ken die geskiedenis van hierdie “rots” - hy het Jesus drie maal openlik verloën. Die rots het gewankel, die pilaar het geval, die staatmaker het gevou. Petrus was een van daardie ongelukkige mense wat openlik gesondig en in die skande beland het. Sy sonde kon nie verberg word nie, almal het daarvan geweet. ‘n Mens kan jou indink die skande, vernedering, hartseer, selfverwyt en beskuldigende kyke wat hy moes deurgaan. “ja, jou grootbek....” (Op hierdie stadium het hy waarskynlik reeds persoonlik vergifnis ontvang, want hy het bitterlik gehuil na die haan se derde kraai...) Nou hier na ete - kom Jesus met hierdie vraag in die openbaar: “Het jy my waarlik lief, meer as hulle hier? “meer as hulle” - verwys na die ander dissipels wat teenwoordig was. Hoekom so voor almal? Dit maak baie sin want juis Petrus was ten opsigte van die ander die een wat die sterkste homself uitgespreek het. Terwyl die ander stil was het hy gespog : “ek sal my lewe vir u aflê!” (13:37,38) Petrus was die voorbarige, die sterke, dis juis hy wat tot aksie oorgegaan het en Malchus se oor afgekap het. Maar daarna het dinge tragies skeefgeloop. Petrus se selfvertroue en sy vleeslike dapperheid het hom in daardie krisisnag in die steek gelaat. Menslik gesproke het hy sy potensiaal as toekomstige leier onder die apostels onherroeplike skade aangedoen. NIE AFGESKRYF NIE!
Ja, menslik gesproke, maar Jesus het hom nie afgeskryf nie! Want Jesus bring volledige (in hierdie geval ook openbare) vergifnis. Mooi verduidelikings en verskonings sou niks vir hierdie gevalle dissipel kon doen nie. Gesien die omstandighede dat Petrus as leierfiguur sy aansien onder die ander dissipels verloor het weens sy lafhartigheid, was iets meer as net private vergifnis nodig. Jesus moes hom in die openbaar herstel. Langs ‘n houtskoolvuur* het Petrus verraad gepleeg en langs ‘n houtskoolvuur het hy volle vergifnis en herstel ontvang. Hier voor almal vra Jesus ‘n diepte ondersoekende vraag, wat Petrus waarskynlik tot in die diepte van sy siel sou geruk het. Probeer jou indink - hier voor almal word hy by die naam uitgesonder, en dit terwyl almal van sy pynlike mislukking bewus was. “Jy, Simon, seun van Jona, het jy my lief, meer....” Petrus se antwoord is veelseggend. Vroeër was hy nie skaam om homself ‘n trappie hoër as sy mede dissipels te stel nie. Maar nou is dit opvallend - hy probeer glad nie eers die vraag antwoord deur ‘n vergelyking met die ander te maak nie. Hy werp hom maar net op Jesus se kennis van sy hart. Sy gebroke, berouvolle hart. Petrus sê in effek, “Here ten spyte van my bittere mislukking, weet U dat ek U liefhet.” Jesus aanvaar sy antwoord. Die bewys daarvan kry ons in die opdrag “ laat my lammers wei” Dit eindig egter nie hier nie - Jesus herhaal die selfde vraag nog twee keer. Drie keer moet Petrus ten aanhore van almal hierdie pynigende vraag hoor. “Het my lief?” Die derde keer lees ons (17) het Petrus bedroef geword. Miskien het hy openlik gehuil ons weet nie. Sy hart was gebreek. Net soos hy Jesus drie keer verloën het verlang Jesus nou drie keer hierdie opregte belydenis van hom. Die derde keer antwoord die bedroefde Petrus : “U weet alles....” Ek kan dit so voor my oë sien hoe ‘n betraande Petrus dit uitroep : “Here, U weet alles, U weet dat ek U liefhet” Gebroke , geen spoor meer van selfgeregtigheid en voorbarigheid nie! Petrus het niks meer oor om mee te spog nie. Ook Jesus herhaal sy opdrag : “Laat my skape wei.”
2.“Het jy my lief?” Hierdie vraag bly steeds die primêre vraag wat Jesus aan sy volgelinge stel. Hy vra dit nou vir jou! Getrouheid en lojaliteit aan Jesus word nie in die eerste plek gemeet aan ‘n intellektuele onderskrywing van ‘n stel geloofsartikels nie. Petrus het deurgaans die regte feite oor Jesus geglo, maar wat Jesus wou dat hy in die openbaar moes bely is sy liefde vir sy Verlosser! Die inhoud sowel as die motivering van ware toewyding is liefde vir Jesus self. Waar dit ontbreek is daar geen ware verhouding met die Verlosser nie, slegs miskien uiterlike godsdiens. Kom ons hoor elkeen hierdie vraag - “Het jy my lief?” uit Jesus se mond en ons antwoord met ons lewens daarop. *ανθρακια Hierdie woord word net twee keer in die Nuwe Testament gebruik. Deur hierdie stukkie detail wil Johannes waarskynlik seker maak (op ‘n subtiele manier) dat ons die twee gebeure met mekaar in verband bring.
5. Die AS se standpunt dat kerkrade nou mag besluit dat wat vir een sonde is vir ŉ ander gehoorsaamheid aan die Here is, is kerkregtelik teen die taak en bedoeling van die AS om die gemeenskaplike belang van die NG Kerk te dien. Die uitgebreide ringskommissie van die Ring van Louis Trichardt wys kerkrade en gemeentes daarop dat die AS met hierdie reëling in effek die sinodale verband van die NG Kerk verbreek het. Die AS het sy taak as vergadering versaak: om die gemeenskaplike belang van die NG te dien. 6.Dit is hierdie kommissie se oortuiging dat hierdie sonde van die AS elke lidmaat en kerklike vergadering voor die uitdaging stel om hierdie gebroke verband te herwin en te handhaaf. Die kommissie het besluit dat die weg waarin hy die Ring sal lei is om sy sinodale karakter te behou teen hierdie verdelende besluit van die AS. Die eerste handeling
Jan van der Watt,
Hier is die besluit van die kerkraad van die NGK TSUMEB wat geneem is in
reaksie op die Algemene Sinode se besluite rondom homoseksualiteit wat soveel onmin veroorsaak.
VERKLARING RAKENDE DIE BESLUITE VAN DIE ALGEMENE SINODE
OOR SELFDEGESLAGVERHOUDINGS 1. Ons die kerkraad van die NG Kerk
Tsumeb distansieer onsself in die sterkste moontlike taal van die Algemene
Sinode van 2015 se besluite oor selfdegeslagverhoudings.
2. Ons verwerp die gesag en besluite van
die Algemene Sinode in soverre dit bots met die Woord van God, want ons moet
aan God meer gehoorsaam wees as aan mense.
3. Ons betreur die teologiese verwarring
en morele verval in die NG Kerk en haar teologiese fakulteite wat die
groeibodem is van onbybelse besluite en praktyke soos hierdie.
4. Ons doen ‘n baie ernstige beroep op
die Ring van die Noorde en die Namibiese Sinode om ‘n ondubbelsinnige Bybelse
standpunt in te neem rakende die hele kwessie van selfdegeslagverhoudings.
5. Ons herbevestig ons standpunt oor
selfdegeslagverhoudings soos wat ons dit reeds in ons ope brief aan die
Namibiese afgevaardigdes na die Algemene Sinode geformuleer het. (Sien Bylaag
OPE BRIEF AAN NAMIBIESE AFGEVAARDIGDES
NA DIE ALGEMENE SINODE VAN DIE NGK 2015.
Kerkraad van die NG Kerk Tsumeb is bewus daarvan dat die omstrede kwessie van
selfdegeslagverhoudings by die komende sitting van die Algemene Sinode onder
bespreking sal kom. Ons het veral ook met verbystering en skok kennis geneem
van Beskrywingspunt B15 wat volgens ons radikaal van alle Skrifnorme afwyk en
nie eens op ‘n sinodale agenda hoort nie. Indien genoemde beskrywingspunt
aanvaar sou word, voorsien ons skrikwekkende gevolge vir die kerk.
kerkraad wil dit graag onder die aandag van ons Namibiese afgevaardigdes bring
dat hierdie aangeleentheid vir ons ‘n saak van baie groot erns is. Daarom wil
ons die onderstaande as nederige getuienis lewer oor hoe ons die saak van
homoseksualiteit in die lig van die Skrif (probeer) verstaan:
WAT LEER DIE BYBEL OOR
HOMOSEKSUALITEIT EN ONS OPTREDE TEENOOR DIESULKES?
duidelike Bybelse merkers wat ons koers behoort te bepaal in die hantering van
en ons houding teenoor homoseksualiteit en almal wat daardeur geraak word:
Die kind van God moet
alle mense liefhê. God verwag duidelik van ons om ons naaste, wat alle soorte sondaars
insluit lief te hê soos ons self. Dis sommer ‘n baie radikale liefde, dit sluit
ook ons vyande in. Dis tog duidelik dat ons ons voorvaderaanbidder of Hindoe of
Moslem bure moet liefhê en met ordentlikheid behandel, al verwerp ons hulle
afgodery en valse godsdiens as ‘n gruwel. Hoe anders gaan ons aan hulle die
evangelie van God se genade en vergifnis oordra? Presies dieselfde geld ook vir
ons homoseksuele naaste. Vriendskap en liefde hoef mos nie noodwendig
goedkeuring van hulle dade te beteken nie? Laat ons dit onomwonde
duidelik stel, daar is geen plek in die kerk van Jesus Christus vir kwetsende
taal of “gaybashing” nie! (Haatspraak teen gays soos veral in Amerika
bedryf byvoorbeeld deur die Westboro Baptist Church is 'n tragedie en doen die
beeld van die evangelie oneindig baie skade aan.)
opsigself laat nie mense hel toe gaan nie, net so min as wat heteroseksuele
dade vir my ‘n plek in die hemel verseker. “Gaan gays hel toe?”
is ‘n vraag met ‘n valse vertrekpunt. Mense gaan nie hel toe oor een of ander
spesifieke sonde nie, maar omdat hulle die enigste weg tot God, Jesus Christus
verwerp. Mense word ook nie gered deur een of anders sonde nie te doen nie,
maar omdat hulle Jesus as hulle Middelaar en Hoëpriester ken. Hierdie is ‘n
noodsaaklike klem om ‘n gesonde perspektief te vind. So maklik kan iemand
skouers optrek en hooghartig sê : “Gelukkig is ek nie ‘n homo nie, gelukkig is
ek nie ‘n dronklap nie...” Dis nie die saak nie, die vraag is altyd primêr :
“Het jy die Seun van God?” Wie Hom nie het nie, het nie die lewe nie... (1
Johannes 5:12) Maar juis HY nooi sondaars, ja alle sondaars om by Hom rus te
vind. (Matteus 11:28) Dit sal die vertrekpunt moet wees in ons getuienis
teenoor ons homoseksuele naaste, soos trouens ook teenoor alle ander mense!
aangetrokkenheid (oriëntasie) is deel van die gebrokenheid van ‘n gevalle
mensdom en ‘n skepping wat deur sonde geskend en gevolglik aan verganklikheid
onderworpe is. Romeine 8 is hieroor baie duidelik. In hierdie skepping werk nie als
soos dit moet nie. Ons het te make met ‘n stukkende mensheid en ‘n versteurde
verganklike skepping weens God se straf op die sonde van die mens. Die direkte
oorsake van homoseksualiteit kan moontlik baie kompleks wees: dalk geneties(?),
gesinsomstandighede, molestering, groepsdruk, verkeerde keuses vroeg in jou
lewe, die aantrekkingskrag van ‘n alternatiewe leefstyl... Beteken dit nou dat
ons homoseksuele gedrag as normaal of reg moet tipeer? Die feit dat ’n bepaalde
gedrag moontlik fisies-genetiese oorsake sou kon hê, maak dit nog nie reg nie.
Sommige mense is geneties meer geneig tot verslawing – dit maak alkohol of
dwelmmisbruik nog nie reg nie. Sommige mense mag fisies meer geneig wees tot
onaktiwiteit – dit verhef luiheid nie tot ‘n deug nie. ‘n Lae drumpel van
frustrasie of ‘n siekte toestand soos diabetes mag bydra tot woede uitbarstings
– dit beteken nie dat ons padwoede en geweld mag goedpraat nie. Sommige se
natuurlike seksuele drange weens (hoë?) hormoonvlakke is sterker as ander s’n
en mag ‘n bydraende faktor wees in owerspel, pornografie verslawing of
poligamie. Dit beteken tog nie, dat ons hierdie dinge nie meer sonde mag noem
nie. Gemolesteerde kinders word dikwels self molesteerders, maar moet ons nou
pedofilie probeer regverdig? Vetsug is ‘n gekompliseerde toestand waarin
genetiese, omgewings en emosionele faktore beslis ‘n rol speel. Dit beteken nie
dat mens nie daarteen kan veg en dit oorwin nie! Die punt is, alle mense ly op
een of ander wyse onder die sonde gebrokenheid in hierdie wêreld. Maar deur die
genade van God in Jesus kan ons ten spyte van hierdie gebrokenheid teen sonde
kies en ons positief beywer vir ‘n heilige lewe volgens God se wil.
Homoseksuele gedrag en
dade is nie alleenlik sonde nie, maar ook ‘n besondere simptoom van die wesentlike
sonde om God se heerskappy en heerlikheid te ontken. Die feit dat
daar komplekse oorsake en baie faktore betrokke mag wees, verander niks aan
hierdie feit nie. Drie redes kan daarvoor aangevoer
word: - Die
Bybel sê dis sonde. Alle pogings om met slim jakkalsdraaie Bybelse
gegewens iets anders te laat sê, as wat dit sê, misluk. Die betrokke tekste is
oorbekend... ‘n Homoseksuele verbintenis is sondig en kan nooit ‘n huwelik
genoem of kerklik gesanksioneer word nie.
Bybel maak dit duidelik dat God se wil vir die uitlewing van die mens se
seksualiteit, die instelling van die huwelik is. Dis ‘n lewenslange
verbintenis tussen een man en een vrou. In die lig hiervan is buitehuwelikse en
voorhuwelikse seks (saamblyery), egskeiding, owerspel, homoseksuele gedrag en
alle vorme van seksuele losbandigheid sonde... al word dit met watter mooi name
of edelmoedige motiewe gekamoefleer!
Romeine 1:18ev gee vir ons ‘n besondere perspektief oor die saak van
homoseksualiteit. Dis onmiskenbaar opvallend dat die onnatuurlike
verbintenisse tussen lede van dieselfde geslag hier vir besondere aandag
uitgesonder word. Ja, al die ander sondes word ook verderaan genoem, maar
homoseksuele verbintenisse kry beslis prominensie. Hoekom? Dit lyk asof Paulus
sê dat die misplaaste eerbetoon van die mens om homself as skepsel te eer in
plaas van die Skepper, daartoe aanleiding gee dat God die mens as straf oorgee
aan ‘n verwronge misplaaste liefde – ‘n gerigtheid teen die natuur in op die
(self) eie geslag in plaas van die teenoorgestelde geslag! Asof God wil sê :
“Julle in julle rebelsheid draai alles verkeerd om, nou sal julle die
konsekwensies daarvan op ‘n soortgelyke manier in julle diepste menswees, in
julle seksualiteit ervaar.” Die verskynsel van homoseksualiteit is opsigself
God se oordeel oor die rebelse menslike ras wat nagelaat het om Hom as God te
opgeroep word tot geloof en bekering soos alle ander sondaars. Dit sluit aan
wat reg aan die begin gesê is. Sondaars moet nie weg gewens of gehaat word nie,
maar met liefde en erns tot bekering geroep word. (As die kerk nou homoseksuele
verbintenisse gaan goedpraat of selfs wil, ontneem ons hulle in ‘n sin die
voorreg van bekering.)
Homoseksuele hoef nie
te wanhoop nie, daar is ook vir hulle soos vir alle sondaars wat hulle tot
Jesus bekeer, vergifnis en verlossing. Die Woord is duidelik hieroor in
Korintiërs 6:9-11. “Of weet julle nie dat mense wat onreg doen, geen
deel sal kry aan die koninkryk van God nie? Moenie julleself mislei nie: geen
onsedelikes of afgodsdienaars of egbrekers of mense wat homoseksualiteit
beoefen of diewe of geldgieriges of dronkaards of kwaadpraters of bedrieërs sal
deel kry aan die koninkryk van God nie. En so was party van julle juis ook. Maar
julle het julle sonde laat afwas, julle is geheilig, julle is vrygespreek in
die Naam van die Here Jesus Christus en deur die Gees van ons God.”
Die implikasie is mos
baie duidelik God is in staat om alle tipe sondaars te red, ook homoseksuele.
Hulle WAS so... Dis moontlik dat ‘n
kind van God nog steeds ‘n stryd hê teen ‘n homoseksuele aangetrokkenheid. Die duidelike
onderskeid tussen vryspraak en heiligmaking moet altyd vasgehou word. Vryspraak
(regverdiging) is ‘n eenmalige kwytskelding van skuld wat die sondaar
onmiddellik en volledig ontvang as hy hom op Christus se soenverdienste werp.
Heiligmaking is ‘n lewenslange stryd van die kind van God teen sonde en
versoeking en sal eers finaal iets van die verlede wees, wanneer die kind van
God verheerlik word by die wederkoms. Enige kind van God kan deur enige sonde
(ook sondes van ‘n homoseksuele aard) versoek word en selfs ook val, maar moet
opstaan en die stryd weer voortsit!
Die kerk van Jesus het
‘n besondere liefdesplig om haar lidmate wat in ‘n stryd teen sonde en twyfel
gewikkel is by te staan; dit sluit mense in wat met homoseksuele versoekings
worstel. In die stryd teen sonde en versoeking moet ons mekaar help, aanmoedig
en mekaar se laste dra. ”Broers, as iemand in die een of ander sonde
val, moet julle wat julle deur die Gees laat lei, so iemand in ‘n gees van
sagmoedigheid reghelp. En pas op: jy kan self ook in versoeking kom. Dra mekaar
se laste, en gee op dié manier uitvoering aan die wet van Christus. As iemand
hom verbeel hy is iets en hy is niks, bedrieg hy homself." (Galasiërs
Die kerk van Jesus kan
‘n selibate leefstyl aan gebrokenes op hierdie terrein voorhou as ‘n heerlike
manier om Christus se liefde te ervaar en toewyding aan Hom aan die wêreld te
demonstreer! Dit blyk dat nie alle homoseksuele wat gered word, so herstel van
selfde geslag aangetrokkenheid dat hulle ‘n huwelik kan sluit nie! Dit beteken
nie dat hulle tweedeklas Christene hoef te wees nie. Die ongetroude staat is
nie iets negatief volgens die Bybel nie. Dit kan die geleentheid skep vir ‘n
standaard van diens en toewyding wat vir getroudes nie altyd moontlik is nie! Die kerk van Jesus het
ook ‘n plig om die heiligheid van die kerk tot eer van God te beskerm. Die Bybel
aanvaar dit as vanselfsprekend dat ook die lidmate van die kerk steeds
onvolmaakte mense is en in sonde kan val. Waar daar onberoulik in sonde volhard
word, het die kerk egter ‘n liefdesplig om te vermaan en indien nodig verder te
gaan deur afsnyding. Die motief bly die redding van die sondaar en die eer
van God. As die kerk weens papbroekigheid, die soeke na mense eer,
wêreldgelykvormigheid en die vrees vir vervolging (soos deur die goddelose
media) terugdeins van hierdie plig, word die heil van die sondaar en die eer
van God nie gedien nie! Op die ou end wen die kerk buitendien geen aansien deur
‘n pamperlang beleid nie, maar word nog meer ‘n voorwerp van bespotting omdat
ons te bang is om die Woord waarin ons beweer ons glo, uit te voer!
‘n Lamsakkige kerk dwing geen respek af nie! So ‘n kerk verloor sy
Bybelgetroue lidmate, terwyl sy in elk geval nooit genoeg aan die eise van die
gay agenda kan voldoen nie! ONS MOET DIE WAARHEID MET LIEFDE VERKONDIG! So sal
God verheerlik en sondaars gered word!
3.Ten slotte wil ons as kerkraad baie ernstig by
ons Namibiese afgevaardigdes pleit om ‘n duidelik Bybelse standpunt in te neem,
terwyl ons julle die wysheid en seën van die Here toewens.
- Die oorwinnende mag van God se liefde soos beskryf deur die profeet Hosea.
‘n Hoer word gekies as bruid, die bruid word weer ‘n hoer, maar haar man gaan haal haar en vat haar terug. Eintlik meer, hy koop haar terug! Ons vind in die boek Hosea die mees dramatiese demonstrasie van die oorwinnende mag van God se liefde. Hierdie profeteboek is taamlik ingewikkeld, maar die basiese boodskap is tog baie duidelik : God in sy ruim liefde skryf sy mense nie af as hulle ontrou geword het nie, maar roep hulle terug, oorreed hulle terug en lei hulle tot bekering! God oorweldig mense met liefde! God bring hierdie boodskap nie net in woorde nie. Die profeet Hosea se persoonlike lewe moes dit op aangrypende wyse demonstreer. Hosea se optrede moes ‘n spieëlbeeld wees van God se verbysterende groot liefde ten spyte van afgryslike groot ontrouheid.
Die profeet Hosea kry opdrag om met ‘n prostituut met buite egtelike kinders te gaan trou. Wat ‘n groot skande en vernedering! Haar naam was Gomer. (Hosea 1:3) Sy het egter weer ontrou geword en weggeloop en die huwelik geskend. En nou kom die merkwaardige opdrag in 3:1. “Gaan knoop weer ‘n liefdesverhouding aan...” Dit gaan om dieselfde Gomer, al word haar naam nie genoem nie.* “Die Here het vir my gesê: Gaan knoop weer ‘n liefdesverhouding aan met ‘n vrou wat vir ander mans lief is en egbreuk pleeg, net soos die Israeliete vir wie Ek, die Here, lief het, ander gode aanhang en lief is vir rosyntjiekoeke.
Ek het toe vir my ‘n vrou gekry vir vyftien stukke silwer en honderd kilogram gars.
Ek het vir haar gesê: "Jy moet ‘n lang tyd tot my beskikking wees. Jy mag met niemand hoereer of trou nie, ek sal dit ook nie doen nie."
Net so sal die Israeliete ‘n lang tyd moet klaarkom sonder ‘n koning en amptenare, sonder offers en klippilare, sonder efodbeeld en afgodsbeeldjies.
Daarna sal die Israeliete hulle bekeer. Hulle sal vra na die wil van die Here hulle God, en hulle sal hulle koning Dawid aanhang. Hulle sal vol eerbied terugkom na die Here toe en na die oorvloed toe wat Hy in die toekoms sal skenk.” (Hosea 3:1-5)
Beide Gomer en Hosea se optrede dra ‘n duidelike boodskap:
Gomer se ondankbare ontrouheid is ‘n beeld van Israel se ontrouheid deurdat hulle ander gode gedien het. Die rosyntjiekoeke waarna verwys word, het ‘n belangrike rol in die Baäl kultus gespeel. Dit het ‘n simbool geword van die Baäl kultus, 'n sogenaamde vrugbaarheidskultus met sy soete genietinge van sondige wellus en uitspattigheid. Dis ter wille van hierdie genietinge van die Baal vrugbaarheidsgodsdiens dat die Israeliete God verlaat het. Ja, mense verlaat die gebod van God ter wille van sondegenot!
Hosea se vergewende liefde is ‘n aangrypende beeld van God se onmeetbare liefde vir sy afgedwaalde en rebelse kinders. Hosea moes vir Gomer gaan terugkoop teen ‘n hoë prys. Waarskynlik het haar hoerery haar in ellende en slawerny laat beland. Hosea se liefde deins vir niks terug nie! God se liefde gaan tot die uiterste toe om ons harte terug te wen vir Hom! Die boodskap vir ons as kerk van Jesus is mos baie duidelik : God het ons teen ‘n ontsagwekkende hoë prys losgekoop uit die mag van Satan, die BLOED VAN SY SEUN JESUS! Die kruisboodskap is ‘n boodskap van God se verlossende liefde, wat ons tot terugkeer en inkeer roep!
Die NG Kerk se Algemene Sinode het ongetwyfeld soos ‘n hoer opgetree deur vir goddelose humanisme en tydsgees te kies teen God se Woord. Maar moet ons nou summier sê dat God die kerk in geheel afgeskryf het? Die boodskap van Hosea is dat God mense nie sommer so vinnig afskryf nie, maar eerder probeer oorreed met sy liefde, ‘n liefde wat ons tot bekering oproep.
Ons moet nou net pasop in hierdie tyd om nie net alleenlik op die Algemene Sinode te fokus nie. Wat van ons? As gemeente, maar ook as enkelinge? Daar is gruwelike sondes in ons midde. Sondes wat ons vertroetel en voor verskonings soek. Hoeveel van ons leef rustig in hardnekkige bewuste sondes voort? Alle sondes is vir God ‘n gruwel, nie net homoseksuele dade nie! Kyk weer na 1 Kor. 6:9-11. “Of weet julle nie dat mense wat onreg doen, geen deel sal kry aan die koninkryk van God nie? Moenie julleself mislei nie: geen onsedelikes of afgodsdienaars of egbrekers of mense wat homoseksualiteit beoefen of diewe of geldgieriges of dronkaards of kwaadpraters of bedrieërs sal deel kry aan die koninkryk van God nie.
En so was party van julle juis ook. Maar julle het julle sonde laat afwas, julle is geheilig, julle is vrygespreek in die Naam van die Here Jesus Christus en deur die Gees van ons God.”
Daar is geen twyfel dat homoseksuele dade sonde is nie, maar AL die dinge in die lys is baie ernstig... en dis dinge wat algemeen onder ons voorkom! Hier in ons eie gemeente is saamblyery, gieriges, dronkaards... Ons weet dit mos! Gaan ons berou hê daaroor, of gaan ons aanhou om dit goed te praat? Ons is tereg ontsteld oor die bose besluit van die Algemene Sinode, maar is ons ook net so ontsteld oor die boosheid hier onder ons?**
God se liefde is ondenkbaar groot. God se liefde sluit natuurlik ook tugtiging in. Sy liefde maak dat Hy ons laat swaarkry! Ons kry ‘n treffende voorbeeld Hosea 2:12,13. “Ek gaan haar laat boet vir al die kere dat sy die Baäls gedien het en vir hulle geoffer het, vir al die kere dat sy haar uitgedos het met ringe en versiersels en agter haar minnaars aangeloop het en My vergeet het, sê die Here.Tog sal Ek weer begin om haar die hof te maak. Ek sal haar na die woestyn toe bring en mooi dinge vir haar sê.” Sy strawwe kan soms erg wees. En die leiers van sy volk word uitgesonder... "Israeliete, luister na die woord van die Here, want Hy kla die inwoners van die land aan: Omdat trou, liefde en toewyding aan die wil van God in die land ontbreek, het vervloeking, valsheid, moord, diefstal en egbreuk hand oor hand toegeneem en is die vergieting van onskuldige bloed aan die orde van die dag. Dit is waarom die land verdor en al die inwoners van dors versmag saam met die wilde diere en die voëls, en waarom selfs die visse vrek.
Niemand word ligtelik aangekla en tot verantwoording geroep nie, maar Ek gaan jóú mense aankla, Priester!
Jy gaan vandag nog tot ‘n val kom en die profeet gaan vannag nog saam met jou tot ‘n val kom en Ek gaan selfs jou moeder om die lewe bring." (4:1-5) God se oordele is skrikwekkend, maar sy motief bly liefde! Sy liefde roep die NG Kerk terug, ons gemeente, vir my en jou persoonlik!
Gaan ons antwoord, gaan ons ons bekeer? Mag die oorweldigende mag van God se liefde ons harte vermurwe en oorreed tot ware berou en bekering!
*Van Leeuwen, p83
** Vergelyk Heidelbergse Kategismus 87 Vraag: Kan die mense dan nie salig word wat in hulle goddelose, ondankbare lewe volhard en
hulle nie tot God bekeer nie?
Antwoord: Nee, glad nie. Want die Skrif sê dat geen onkuise, afgodedienaar, egbreker, dief, gierigaard,
dronkaard, lasteraar, rower en sulkes die koninkryk van God sal beërwe nie (a).
(a) 1 Kor 6:9, 10; Ef 5:5, 6;1 Joh 3:14. Lees ook : DIT GRYP AAN DIE HART!