Versindaba » Jack Parow
Posts Tagged ‘Jack Parow’
Andries Bezuidenhout. Die storie van drie stede
ŉ Video vol woorde. Geen beelde. Bittereinder, Tumi Molekane en Jack Parow; oor Pretoria, Johannesburg en Kaapstad. My ouer broer, wat in Brighton van die Europese koue bibber, het dit aangestuur. Dis natuurlik Bernoldus Niemand se “Snor City”, nie Johannes Kerkorrel s’n nie. Maar siende dat Kerkorrel dit gecover het, kan ŉ mens hulle seker die ou foutjie vergewe.
Posted in Uncategorized | Comments Off on Andries Bezuidenhout. Die storie van drie stede
Desmond Painter. Oor CD’s en P-woorde
Ek het oor die naweek twee nuwe CD’s geluister en begin verken. Deur twee P’s: Krzysztof Penderecki en Jack Parow. Twee musikale wêrelde wat min met mekaar te make het, ja, maar dit is nou maar eenmaal hoe ek musiek luister. As die geluide vir my mooi, betekenisvol of uitdagend klink, is ek tevrede en gee ek nie regtig om oor goed soos genres nie.
Die Penderecki CD is ‘n opname van sy werk Utrenja, ‘n tweedelige werk vir koor, soliste en orkes uit 1970 en 1971, wat onlangs by Naxos verskyn het. Naxos bly darem maar ‘n bargain; R69 vir meer as ‘n uur se musiek, en dikwels (dalk toenemend) is dit uitstekende uitvoerings en opnames. Teen hierdie prys is dit vir my moontlik om musiek te koop bloot omdat ek nuuskierig is. As ek nie daarvan hou nie, is die skade darem nie te groot nie. Bietjie duurder as ‘n middagete of ‘n fliek.
As jy die rolprent The Shining gesien het, sal sekere uittreksels uit Utrenja aan jou bekend wees… Penderecki is nogal gewild by regiseurs: Kubrick, Lynch en Scorcese tel onder diegene wat al van sy musiek in hulle rolprente gebruik het. Op die eerste luister af is Utrenja ‘n interessante, by tye aangrypende werk, maar ek is nie seker dit het heeltemal die slaankrag van ‘n tydgenootlike werk vir koor en orkes soos Ligeti se Requiem (ewe gewild by regiseurs) nie. Miskien is dit maar net die piëtisme en oordrewe godsdienstigheid by sommige van die hedendaagse Oos-Europese en Baltiese komponiste wat my soms ‘n bietjie afsit…
Jack Parow het natuurlik nie ‘n probleem met piëtisme nie… ten minste, dit is die een p-woord wat jy níé op sy CD hoor nie! Ironies genoeg is my gunstelingsnit, na so twee luisters, nie ‘n Afrikaans “nommertjie” nie, maar die Engelse I miss. Elke herinnering uit die 1980s en vroeg-1990s wat hy opnoem in hierdie gesofistikeerd-nostalgiese song kon net sowel uit my eie geheue gekom het! Wonderlik! Oor die algemeen klink die CD vir my na ‘n hoogs professionele, goed afgeronde hip-hop album. Jack Parow is beslis meer as net ‘n grapkas, baby.
Tags: Jack Parow, Penderecki
Posted in Uncategorized | Comments Off on Desmond Painter. Oor CD’s en P-woorde
Andries Bezuidenhout. Die spanning tussen blow en puff
Vreemd dat Amy Winehouse my vanoggend by Gershwin uitbring. Ook Leonard Cohen en Jack Parow. Wat ŉ kombinasie!
Ek luister na “Back to black”, titelsnit van haar album met dieselfde naam. Dis ŉ hartseer, sordid, grafiese weergawe van die einde van ŉ verhouding:
Dan is daar die deel van die liriek wat my die meeste intrigeer:
“Blow” is natuurlik kokaïen en “puff” is dagga. Nogal ŉ goeie beskrywing vir die verskille tussen twee mense. Die een is vinnig en selfversekerd, die ander is stadig en paranoïes. Heel poëties. Hierdie latere deel van die liriek gee ook die lyn (no pun intended) “Me and my head high” ŉ ander betekenis.
Amy Winehouse se grinterige lirieke staan in teenstelling met die gesofistikeerde soul en Motown-klank van die verwerkings, asook die tegniese kwaliteit van haar sangstem. Maar ek begin dink daar is dalk meer aan haar lirieke as wat ŉ mens op die oppervlak raakluister. Blow en puff klink vir my na ŉ verwysing van ŉ klassieke liriek deur George en Ira Gershwin – gesing deur onder andere Louis Armstrong en Ella Fitzgerald, asook Fred Astaire en Ginger Rogers – genaamd “Let’s call the whole thing off”:
En dan die klassieke lyne wat almal ken:
Indien Amy Winehouse die verwysing na die Gershwin classic bedoel (en haar musikale kennis van die genre maak dat dit nie onwaarskynlik is nie), is haar liriek nogal ŉ siniese stukkie kommentaar op die oorspronklike, met Britse slang wat die opstuur van plaaslike Amerikaanse aksente in die oorspronklike vervang.
En nou kom my eie vrye assosiasie. Bogenoemde laat my weer aan Leonard Cohen se “Is this what you wanted” dink, van sy album New skin for the old ceremony:
Die teenstellings tog. Ek skat opposites attract, maar dalk net aan die begin. Laastens, dalk maar net om by die sordid dele van Amy Winehouse aan te sluit (en seker om iets Afrikaans in die mix te gooi), niemand anders as Jack Parow nie. En as iemand “rap” weer “kletsrym” noem, ry ek met ŉ gepimpde bling-bling blooming Hummer oor die mens.
Jy lat die koek flop, ek lat die huis rys…
Lees die hele liriek maar self hier – op eie risiko vir sensitiewe lesers. Ja wel, Parow se liriek gaan seker nie oor die einde van ŉ verhouding nie, maar die man weet hoe om te rym. Dis waar vanoggend se vrye assosiasie my uitgebring het. Van blow en puff, na tomato en tomahto, na KY Jelly en Vaseline, tot by Klipdrift en Peroni.
Jack Parow op watkykjy.co.za
Tags: George Gershwin, Ira Gershwin, Jack Parow, Leonard Cohen
Posted in Uncategorized | Comments Off on Andries Bezuidenhout. Die spanning tussen blow en puff
Andries Bezuidenhout. Maar is dit digkuns?
Ek hoor daar is storms in die Kaap. Dis nie Helen Zille of die MK Vets (ek het nie geweet MK het hulle mense Onderstepoort toe gestuur nie) wat die golwe veroorsaak nie, dis Max Normal se Afrikaanse projek – Die Antwoord. Nou het die vraag ontstaan of Jack Parow (ook bekend as Max Normal, ook bekend as Waddy Jones) en Yo-landi Visser se lirieke in die Groot Verseboek opgeneem moet word. In ŉ onderhoud met Jan Taljaard raak Jack Parow die volgende kwyt: “Digkuns schmugkins.”
Gaan luister gerus na die musiek – ŉ mens kan dit verniet aflaai. Maar doen dit asseblief op eie risiko en moenie sê ek het jou nie gewaarsku nie.
Tags: Jack Parow, Jan Taljaard, Max Normal
Posted in Uncategorized | Comments Off on Andries Bezuidenhout. Maar is dit digkuns?