Die onderwerp van seksuele toestemming blyk daagliks in die nuus te wees, veral aangesien #MeToo een jaar gelede 'n virus geword het. Van plakkate tot podcasts, is daar eindelose bronne wat die belangrikheid van die verkryging en uitdruklike toestemming bevorder. baie stel voor dat 'n "ja" moet altyd entoesiasties wees, en daardie vennote moet "eerste vra en dikwels vra".
In beginsel is dit goeie boodskappe. maar my navorsing met meer as 100 jongmense van 13 tot 25 van XNUMX dui daarop dat hulle die belangrikheid van toestemming verstaan, maar dit vind dit moeilik om hierdie raad in praktyk te bring. Hulle wil geleenthede hê om uit te vind hoe om begeerte en verwerping te bestuur. Maar baie gesprekke oor toestemming - veral in skole - is geneig om te begin en eindig met regsdefinisies en baie swart en wit voorbeelde.
'N Sleutelbevinding uit my navorsing is dat dit eksplisiet is en mondelinge toestemming ongemaklik is. Dit is belangrik om te erken en te praat oor hierdie ongemaklikheid, eerder as om net ideale voorbeelde van toestemming te bied, asof almal skielik "sonder twyfel of verwarring" net kan vra of "sê nee".
Dit is belangrik om te praat oor die "grys areas"; Die kontekste waar verskillende aannames beteken om toestemming te gee, kan verwarrend of moeilik wees. Byvoorbeeld, wanneer seks nie die progressie volg nie, word dit dikwels in pornografie, films en reekse uitgebeeld, of wanneer jongmense leer om die verskillende dinamika wat mense met hulle ken, te verken, en mense wat hulle nie doen nie.
Dit is veral belangrik vir mense met min of geen seksuele ervaring, en min geleenthede om die komplekse en emosionele kante van seks te bespreek sonder vrees vir oordeel. Dit is duidelik dat navigeer seksuele intimiteit meer ingewikkeld is as hoofstroom media en opvoedkundige boodskappe sal voorstel. Veral wanneer baie mense (veral vroue) nie goed geoefen word om nee te sê nie - selfs in situasies wat nie seksueel is nie.
Die probleme met die sê 'nee'
Dis goed bewys dat - veral in die middelklas Britse samelewing - dit is skaars vir mense om 'n reguit nee te sê. Van jong ouderdom word mense aangemoedig om beleefd te wees, vermy situasies ongemaklik of verleentheid en om mense in meer kragtige posisies te behaag.
As ons sê nee, word ons aangemoedig om te sê: nee, dankie, glimlag soet en meer dikwels as om nie 'n rede vir die nee te gee sodat die persoon nie ontsteld of verwerp word nie. En dit is duidelik dat mense vrees verwerping in romantiese en seksuele situasies.
Dit is baie goed om mense aan te moedig om iemand net te vra as hulle iets seksies wil doen. Maar die realiteite om dit te doen is ingewikkeld en gaan teen die maatskaplike en kulturele norme Dit maak van seks ongemaklik - as dit glad nie bespreek word nie.
As dit net so was, was dit altyd. Shutter.
'N Jong persoon, Becs, het gesê: "Jy wil toestemming hê, maar jy is te bang om dit te vra." Daar was opmerkings oor die "ruïnering van die oomblik" en lyk soos jy weet nie wat jy doen nie. . Jamie het opgemerk:
Dit is regtig moeilik vir iemand om eintlik vooruit te vra en vra iemand of hulle spesifieke dinge met hulle wil doen. Dit kan 'n baie groot impak op jou selfbeeld wees.
Ek dink nie vir een oomblik dat iemand saam met seks moet gaan wat hulle nie wil hê nie omdat hulle bang is om iemand anders se gevoelens te seer. Tog is dit verstaanbaar dat mense wat vroeër in hul geslagslewe is, dalk bekommerd wees om dit verkeerd te maak, of om 'n situasie waar hulle verwerping verwerp, te vermy. Hierdie bekommernisse is 'n probleem wanneer hulle oop kommunikasie tussen seksuele vennote stamp, sodat dit moeilik word om gereedheid en begeertes uit te druk, en om die gereedheid en begeertes van 'n maat te vestig.
Bespreek en demystifiseer
Die jongmense het ek met verwante ware en verstaanbare argumente gewerk oor waarom dit nie sosiaal veilig of aanvaarbaar was om eksplisiet seks te soek of uit te spreek nie. Maar hulle het almal die belangrikheid en waarde van wat ons "wedersydse toestemming" kan noem, selfs al het hulle nie daardie spesifieke frase self gebruik nie.
Alhoewel almal oor toestemming geleer moet word, moet dit gedoen word op 'n manier wat fokus op hoe meer kommunikasie - hoewel ongemaklik om mee te begin - waarskynlik in staat sal wees om meer aangename ervarings Op die langer duur, eerder as om eenvoudig te leer, is die toestemming belangrik sodat jy nie in die moeilikheid met die wet kan kom nie.
Om te praat en te leer oor die grys areas lyk dalk 'n moeilike taak, maar hierdie navorsing toon dat deur die aanpak van jongmense se onsekerheid en ongemaklikheid oor wil, gereed wees of seks oop is, sal die samelewing hulle help om die vaardighede te bou wat hulle nodig het om te kan om duidelik te wees en hul keuses te kommunikeer.
Dit is belangrik dat jongmense die aksies, emosies en ondervinding wat in die grys area val, kan bespreek, leer en demystifiseer. En die besprekings moet minder fokus op die vraag of hierdie ervarings as wettig of onwettig beskou moet word, en meer oor hoe hulle op etiese en kommunikatiewe wyse opgevolg kan word, wat positiewe aangename ervarings tot gevolg het, of positiewe besluite om seksuele interaksie te verander of nie na te streef nie. daardie oomblik.
Dit is reg dat ons as 'n samelewing poog om die manier waarop jongmense oor seks en verhoudings leer, te verbeter en om meer oop gesprekke oor toestemming en seksuele onderhandeling te hê. Maar veldtogte en seksonderrig kan meer betekenisvolle impak hê as hulle die ongemaklikheid van seks en intimiteit aanspreek, eerder as om voor te gee dat dit nie bestaan ​​nie.
Elsie Whittington, Dosent in Kriminologie, Manchester Metropolitan University
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Seksualiteit > Praat oor seks is ongemaklik, so hoe kan tieners net vir toestemming vra?