Week 9: Paper Prototype — Valzorra
Posted in Prototypes, Week 09
← Week 9: Environment and Lighting In Unity Week 8: Prototyping Abilities in Unity → “Broers, ek kon met julle nie praat soos met mense wat hulle deur die Gees van God laat lei nie; ek moes praat soos met wêreldse mense, soos met kindertjies in die geloof in Christus.” - 1 Korintiërs 3:1.
Dit wil voorkom asof Paulus in 1 Korintiërs 3:1 homself weerspreek. Ons lees immers in 1 Korintiërs 1:4-5 hierdie woorde: “Ek dank my God altyd oor julle vir die genade wat Hy in Christus Jesus aan julle geskenk het,want in Hom het God julle in alles ryklik geseën, veral in die gawes van woord en kennis.” Paulus begin sy brief aan die Korintiërs op 'n positiewe noot om hulle daaraan te herinner dat hulle bevoorregte kinders van God is, verloste mense wat die gawes van Heilige Gees ontvang het. Maar dit is ook die aanknopingspunt wat hy wou gebruik om hulle te vermaan.
Ja, die Korintiërs het baie van hulle eie geestelike gawes gedink. Maar nou kom Paulus in 1 Korintiërs 3:1 met hierdie harde woorde van ons teksvers hierbo. Met watter reg kon Paulus aan sy broers en susters in die gemeente van Korinte sê dat hulle nie geestelik volwasse was nie?
Wat vir Paulus omgekrap het was die onderlinge stryd en rusie in die gemeente. As die Korintiërs werklik die beelddraers van Christus was, moes hulle hul afguns, nydigheid, tweedrag en partydigheid aflê (sien 1 Kor 3:3). Dit het onder andere gehandel oor die bedienaars van die Woord, en wat die Korintiërs nie verstaan het nie, was dat Paulus, Apollos en Petrus almal dienaars was van hulle Here, Jesus Christus.
Paulus sê in hierdie teks beslis nie dat die Christene in Korinte geen geloof gehad het nie. Hulle het dit getoon. Maar wat hy wel verder in sy brief sê is dat egte en ware geestelike krag en volwassenheid nie in bonatuurlike vervoering te vinde is nie, maar in die gelowiges se omgang met mekaar sodat die onderlinge gemeenskap met mekaar versterk kan word (1 Kor 3:18-21; 1 Kor 14:4, 24, 25). Dit gaan nie om jou eie reg voorop te probeer stel nie, maar om 'n lewe van liefde en eensgesindheid (1 Kor 13). Ons is nie Christene ter wille van onsself of ons eie eer nie. Ons is Christene om eer aan God te betoon wat ons uit genade as Sy kinders aangeneem het.
Met erkenning aan Neukirchener Kalender 2004