AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie tesis ondersoek die voorstelling van kos in Geoffrey Chaucer se The Canterbury Tales. Kos en koskultuur van uit 'n spesifieke plek en tyd het die mag om die ware kleure van die menslike toestand en psige uit 'n bepaalde ideologie te ontbloot en te onthul. Die manifistasie van kos in 'n teks kan dus gebruik word as lens om 'n hele spektrum van diskoerse te ondersoek, bespeur en te analiseer. Roberbert Appelbaum verwys na kos as 'n literêre insetsel wanneer 'n skrywer/digter bewustelik of onbewustelik van kos of koskultuur gebruik maak om 'n onderliggende diskoers weer te gee. Die bespeuring van gastronomie as 'n literêre insetsel word in drie hoofstukke opgedeel wat handel oor natuur, seks en sonde as ook die geweld in ridderskap. In die hoofstuk oor natuur, byvoorbeeld, kom die ware natuur van karakters navore weens die literêre funksionaliteit van kos in die volgende tekste: The Franklin‘s Prologue; The Physician‘s Prologue; The Prioress‘ Prologue; The Nun‘s Priest‘s Tale en The Wife of Bath‘s Prologue. In hierdie analises word daar konstant van konsepte en teorië gebruik gemaak as verwyssingspunte of lense vir die analises. Dit sluit onderandere die Sewe Sondes, Micheal Bakhtin se teorie oor Karnaval in Rabelais and his World, Edward Said se Orientalism en verskeie publikasies oor kosgeskiedenis in. Die argument lei dat die gebruik van kos in The Canterbury Tales die dogmatiese idees en ideale van die Laat Middeleeuse Periode omvergooi en uitdaag. Dit onthul die dubbel-bestaan in die karakterisering van Chaucer se karakters en bring na die oppervlak die ware natuur van die mensdom in 'n tydperk waar religie en dogma menslike gedrag probeer beheer het.