Oppervlakkig gesien, handel die gedig oor diere in ‘n dieretuin, maar eintlik gaan dit oor die moderne mens in die stad. Daarom is die titel ‘Ná ’n besoek aan die dieretuin’; dis ’n besinning op so’n besoek, en in die slotverse word ons dan ook met ’n soort skrik voor die heillose lot van die mens gestel. In meer as een opsig deel hy die lot van die diere, maar in een essensiële opsig is die enkelkamerbewoner slegter daaraan toe as die diere: die woningnood het vir hom die opbou van ‘n gesin onmoontlik gemaak.