14:29 (GMT+2), Tue, 08 October 2013
Toe my vriend nou die dag sê die vrou by die paneelklopper het hom gebel en sy kar is reg en hy vra of ek hom gou sal vat om sy kar te gaan haal het ek, tenspyt my besige program, onmiddelik ja gesê.
Daar was dadelik 'n opgewondenheid in my en ek jaag hom so half en half aan dat ons nou ry moet kry. Wat is jou haas wou hy by my weet. Ag man sê ek so half non-chalant, wat gedoen is, is gedoen. Intussen kan ek nie wag om weer daardie kenmerkende verf reuk in te asem nie, die werkers met hul oorpakke vol reënboog spikkels, die wrakke wat weer karre gaan word en sommer die besige opset te ervaar nie…nee ek lieg nou vir myself, ek kan nie wag om te sien hoe lyk die dame wat gebel het om te sê die kar is reg nie. Daar is iets omtrent dames wat by "panelbeaters" werk…iets besonders.
My vriend sê ek kan sommer buite wag terwyl hy sy kar kry…Nee, nee ek stap saam dring ek voorbarig aan. Hierdie wil ek nie mis nie. Daar binne agter die breë toonbank is sy, nes bykans al die vorige dames wat ek ontmoet het by "panelbeaters". Meneer is hier vir die Polo, ja? Hy is klaar, die "manager check" net gou die laaste paar goed, teken solank hier asseblief, sê sy terwyl daar 'n breë glimlag straal op haar volmondige* gesig. Kort en saaklik, op die punt af, geen fieterjasies en verkleinwoordjies nie…jy sal nie 'n "geniet jou daggie" of "wens jy was hier" epos van haar kry nie, dink ek.
Ek probeer dit nie te opsigtelik maak nie maar ek beweeg so dat ek meer van die dame gesien kan kry. Ja die glimlag is net die uitnodiging na die res van die volpre'se* vrou. Die jean span styf oor die gedeelte wat onder die naeltjie-vlak geleë is, nie teveel, nie te min, net reg. Die magiese* vertoon van 'n tweeduim strokie niemandsland voordat die hempie begin wat alles bokant die naeltjielyn na 'n tropiese eiland ver, vér weg van hier simboliseer. Sy beweeg/sweef agtertoe om iets te gaan haal en ek merk die keurige rooi toonaels in die plat sandaal van egte leer. Die karsleutels wat sy bring hang/wieg so tussen die duim en voorvinger in die perfekte versorgde hande met die ligrooi naellak.
Ja, ek is nie teleurgesteld nie. Die dames van die paneelkloppers staan hul plek vol…soos wat ek dit nog al die jare onthou en ervaar het. Ek wonder net, waste insig het die eienaars van hierdie paneelkloppers om hierdie dames te bekom en in diens te neem…dis dalk nie verniet dat die Engelse se ander naam vir paneelklopper, "bodyshops" heet nie.
Rustig ry ek terug kantoor toe met die wete dat ons paneekloppersbedryf nog steeds in goeie versorgde hande is…