Skielik is dit net hulle twee in die huis. En nou is dit asof hulle nie meer mooi kan onthou dat dinge ooit anders was tussen hulle nie. Dit wás. Lank gelede, as Lisa by die huis gekom het, het Joe altyd voorgestel dat hulle saam op die stoep sit en gesels. Soms het sy met haar voete op sy skoot gesit, hy het haar voete gemasseer en sy kon net ontlaai oor al die werkspolitiek of -opwinding.
Ander dae sou hy fronsend en baie stil by die huis kom na ’n dag se werk. Dan het sy vir hom ’n koppie drinkgoed aangebied, hom eers alleen gelos en later by hom gaan sit tot hy wel begin deel het oor wat hom pla. Joe kon ook na Lisa se opgewonde gebabbel oor ’n fliek luister tot sy niks meer te sê gehad het nie, en Lisa kon luister as Joe ’n storie vertel het oor wat die manne aangevang het toe hulle saam gaan rugby kyk het.
Beide van hulle is ook bewus van ’n gevoel van onegtheid in hulself – hulle weet baie goed dat hulle hul verbintenis verloor het en bestee energie daaraan om ’n kille front voor te hou vir die wêreld en vir hul jong volwasse kinders. Dis deel van die pakket van emosionele egskeiding.