[Redakteur se Nota: Alhoewel hierdie artikel geskryf is vir gay mans, is die beginsels en insigte van toepassing op almal, manlik en vroulik, homoseksueel of nie.]
"Die belangrikste ding is om jou gedagtes, siel en verbeelding oop te hou."
Baie gay mans voel dat hul lewens die onrealiseerde bedoelings is. Hulle het bedoel om 'n minnaar te hê, maar het nooit gedoen nie. Hulle was seker dat die regte man ("Eendag sal hy saamkom, die man wat ek liefhet!") Nooit sou saamkom nie, of dat enigeen wat dit gedoen het nooit sal kom tot hul fantasieë van wat 'n minnaar (" En hy sal groot en sterk wees, die man wat ek liefhet! ") moet wees. Hulle wou dieper vriendskappe hê, maar kan dit ook nooit uitwerk nie. Hulle wou meer oop met hul gesinne wees, maar kon nie eens dink hoe om dit te doen nie - hoe om self oor hulself te praat. Hulle wou 'n meer seksueel opwindende, bevredigende lewe hê, maar hulle bashfulness en onderdrukking sny hulle ook daarvan af.
Die enigste ding wat hulle kon voorstel was die brutale gevolge van oopmaak. Hierdie gevolge is grotendeels gevorm deur geïnternaliseerde homofobiese gevoelens van skuld, vrees, seer en onderdrukking. Om lewens van ongerealiseerde bedoelings te hê, het vir baie van ons deel geword van die gay landskap - en ondanks verskeie dekades van gay bevryding, is dit dikwels die enigste landskap wat ons vir onsself sien. 'N Landskap wat kleiner en meer depressief word na 'n aanvanklike, soms euforiese "uitkom" -periode.
Dus kom ons uit. Dan tref ons 'n stewige "leë muur" van ongerealiseerde bedoelings.
Die leegheid word veroorsaak deur een eenvoudige feit: ons besef ons begeertes en bedoelings is iets wat ons nie eens kan voorstel nie. Ons verbeelding word gestop deur 'n atmosferiese sinisme (Hoeveel van ons wil die volgende Oscar Wilde wees?), Of deur kommersiële seksuele beelde wat sê: "Jy gaan nooit hierdie man wees nie, so waarom pla?" Of, "Hy gaan nooit die man van jou drome wees nie, so waarom pla hom?"
Dit bring my 'n vroeë les in my lewe.
Jare gelede, toe ek die eerste keer in New York was, het ek, soos baie jong mans, toneelspel gehad. Ek was 'n baie skaam, onderdrukte kind uit Savannah, Georgië, en een van my vriende, 'n gewilde akteur, het gesê dat die lesse waarnemend lesse my skaamte sal verminder. In my eerste les het my afrigter, wat van die "Metode" -skool was, verklaar: "'n Akteur se eerste werk is om sy voornemens op die verhoog te besef." Ek het hom dwaas gekyk, en hy het verduidelik: "Leer net om klaar te maak wat jy wil doen! As jy 'n koffiekop aan die einde van die verhoog moet haal, maak seker dat jy dit doen. Selfs as jy moet spring oor 'n muur en twee ton natuurskoon om daardie beker te kry! "
Toe ek my afrigter gevra het, hoe sou ek dit kon doen - spring oor al daardie natuurskoon, ek bedoel - hy antwoord: "Eerstens moet jy jou voorstel - bedink in jou gedagtes - wat die beker vir jou beteken Hoe belangrik dit is vir jou - en die drama. En natuurlik, dit is veronderstel om dit te kry. Daarna word alles baie makliker! "
Ek het nooit 'n akteur geword nie. Maar ek het baie minder skaam geword, en my afrigter se woorde het byna dertig jaar by my gebly, veral in wat ons gay-instellings noem. Te dikwels gay mans, om te begin, is bang vir hul eie bedoelings. Ons sny ons so vinnig en netjies as moontlik van ons af. Ons skaam hulle. Ons is gemaak om te voel dat hulle nie "wettig" is nie. Om dit te besef, is nie "werk nie" maar om weg te kom met iets wat in die beste geval "onnatuurlik" is en in die ergste geval, kriminele.
Ons bedoelings word dikwels as "net seks" neergesit, en vanaf die kinderjare is ons gemaak om te verstaan ​​hoe ernstig erotiese / emosionele / seksuele bedoelings geplaas sal word. Ons word gemaak om ten minste te voel dat hulle onnodig is, dat dit opsies is waarvoor ons kan leef. Of hoogstens word ons gevoel dat ons bedoelings so ontstellend is dat ons vir die res van ons lewens betaal sal word. Hierdie afleiding is verder deur ons in die VIGS-krisis geboor. Nou is seks nie net buite-egtelik nie, maar hoogs "risiko-gelaai". So gay mans sien mekaar met meer vrees, en druk hul bedoelings verder terug. En die reguit samelewing kan selfs na meer as 'n dekade van Vigs-onderwys nog steeds genoeg anti-gay vyandigheid opdoen om die warmte en konneksie van seks tussen mans te verlig, wanneer dit ook bedreig voel.
Wat baie gay mans nie verstaan ​​nie, is dat ons vir ons bedoelings betaal deur hulle nie te besef nie. Ons betaal vir hulle met ons eie ongelukkigheid, vervreemding en seer. Ons bedoelings is werklik en baie belangrik. Trouens, hulle mag onder ons mees werklike dele wees.
Onder ons voorste bedoelings:
Die bedoeling om egte emosionele betrokkenheid te hê.
Die bedoeling om 'n dieper verband met die lewe te hê.
Die bedoeling om openheid, vriendelikheid en warmte in ons lewens toe te laat.
En die voorneme om gevoelens te wys wat nie altyd welkom is nie - met ander woorde die bedoeling om nie altyd daardie glimlaggende gesig te wys nie. Hierdie bedoeling word dikwels opsy gesit deur mans wat voel dat hulle hul gay selves moet "koop" deur altyd "perfek" mooi, flauw of aangenaam te wees. (Jy ken self van hierdie manne waarskynlik self.)
So hoe kan ons dit verander?
Hier is 'n paar maniere om te gaan met die opening van jou bedoelings (in plaas daarvan om hulle vas te klem) - en dan besef hulle.
Ons kan ons bedoelings oopmaak deur hulle op 'n dieper, meer persoonlike en bevredigende manier voor te stel. Dit beteken dat die deel van die gay self dat ons verwerp word en nader aan die gesig staar.
Ons kan ook ophou om ons seksualiteit te eksterniseer (en kommersialiseer). Dit is nie meer iets wat ons van 'n voorraad stel kartonbeelde moet koop nie.
Ongelukkig, soos homoerotiese beelde - van Calvin Klein-onderklere-advertensies tot byna-naakte jagters in sitcoms - meer blatant geword het, gelykvormig en openlik verkoop, is ons reaksies op ons eie seksualiteit meer gesluit. ('N perfekte voorbeeld hiervan: gaan na 'n gay boekwinkel en sien veertien manne vasgemaak aan gay porno tydskrifte, terwyl hulle mekaar ignoreer.)
Op hierdie punt wil ek 'n oefening voorstel. Hou op om na die mans om jou heen te kyk - of dit nou in 'n kroeg, in sosiale groepe, selfs mans wat jy op die mees gemaklike manier vind - as 'tipes' of beelde. Hou op om die woorde binne-in jou te hoor wat die moontlikheid van jou saam met hulle verwerp - soos: "Ek ken hulle nie. Hulle kan moontlik nie vir my belangstel nie. (daardie)."
Begin nou na hulle as dele van 'n storie (wat 'n eenvoudige, "alledaagse" storie, of 'n romantiese of erotiese een wat vir jou spesiale belangstelling kan wees) wat jy vertel. Sit jouself in daardie storie. In jou kop se oë praat jy met 'n bepaalde man, interaksie, glimlaggend op hom. Jy hoef nie fisies hieroor op te tree nie, maar moenie bang wees om dit verbeeldingryk te betree nie. Soos jy hierdie storie op 'n dieper, meer verbeeldingryke vlak ervaar, sal jy sien hoeveel nader ander mans vir jou sal lyk. Hulle is nou deel van 'n verbeeldingryke werklikheid waarmee jy jouself toelaat om deel te neem. In plaas daarvan om jouself te honger - en om te voel dat jy nie eens kan dink dat hulle naby jou is nie, laat hulle hulle deel word van jou storie.
Hulle is nou deel van jou eie warmte en gevoelens, en nie heeltemal van mekaar skei nie. Soos ek gesê het, moenie bang wees om die storie op te maak nie (jy ken nie die manne nie), maar moenie ander mense vir jou vertel nie ("Hulle haat almal jou. Hoe kan hulle vind? jy interessant of wenslik? ").
'N Voorbeeld: "Ek kan my voorstel dat die man (die een daaraan, jy weet wat ek op my straat of by die gym gesien het) met my praat. In my gedagtes glimlag ek by hom. Ek wil hom vertel van sy dag en hy kan my vertel van sy. Hy het probleme of situasies soos ek gehad het. Ek kan hom ook glimlag, soos hy erken Hoeveel ons gemeen het. As ek hieraan dieper werk, kan ek hom sien om tyd saam met my te spandeer. Selfs dieper kan ek sien dat hy my wil hou, net soos ek hom wil hou. Op 'n dieper vlak, Ek kan sien dat die twee van ons mekaar gelukkig maak - selfs al sien ek dit nou net.
Alhoewel dit in werklikheid kan gebeur, mag dit nie werklik gebeur nie - hy mag nie na jou toe kom nie en jy mag nie ten minste aan hom oorgaan nie - jy maak jouself oop vir die moontlikheid dat dit op 'n ware, verbeeldingryke manier gebeur vlak.
Ek weet dit klink soos 'n teenstrydigheid: regtig en verbeeldingryk. Hoe kan ons albei hê? Maar baie mans kan nie eens verbeel dat hierdie dinge gebeur nie. Hulle het honger gehad van die moontlikheid dat hulle hul eie bedoelings kan realiseer. Hul bedoelings is op elk oomblik van hul verbeeldingryke kaarte, kaarte wat nou vol "porno" beelde is, maar nie met regte mans nie.
Sodra jy kan dink dat hierdie dinge gebeur, iemand in die gesig staar, glimlaggend op hom, en inisieer kontak word baie makliker - in werklikheid word dit moontlik. Dit beteken ook dat die werklike terugbetaling van u optrede u bedoelings besef. Moenie toelaat dat iemand jou dit ontken nie: jy het jou bedoelings besef. Jy het jouself in die middel van aksie gestel, en dit is op sigself baie lonend. Ek weet dat dit vir baie blykbaar net om jouself in lyn te hou met verwerping. Maar verwerping, soos jy meer en meer die meester van jou bedoelings word, word baie minder bedreigend en seer as die staat waarin jy begin het: nooit begin om te gesig - of besef - 'n bedoeling nie.
Ten slotte, nog 'n vraag: hoe sal jy hulle (of hom) kry om na jou "storie" te luister?
Jy mag dalk verbaas wees om uit te vind hoe verheug en gefassineer manne moet weet dat jy oor hulle dink, dat hulle in jou verbeeldingryke lewe uitgevind het. Mans word vir die grootste deel in ons samelewing geïgnoreer. Sê net: "Hallo, ek het aan jou gedink. Jy lyk interessant," gee iets aan die meeste mans - jou tyd, betrokkenheid en belangstelling - wat hulle normaalweg nie kry nie. Dit gee hulle 'n seldsame geskenk in ons gespanne, tydsbegrotende wêreld.
Maar sal jy hulle kry om na jou verhaal te luister deur verleiding, vleiery - of eenvoudige eerlikheid?
Een benadering, eerlik, sou wees om jouself te wees. Dit is nie iets wat dikwels probeer word nie; maar - dikwels genoeg - werk dit.
Maar hoe gaan dit met hul storie? Alhoewel ons die storie verbeeldingryk maak - kan u vind dat hul stories en joune baie soortgelyk is. So baie van ons was deur soortgelyke ervarings - verlaat die huis, probeer lewens op ons eie vestig - dat gay stories 'n wonderlike universaliteit vir hulle het. So is dit onbewus moontlik, op dieselfde manier, as hy hierdie oefening probeer het, sal hy jou maklik inpas in sy eie verbeeldingryke storie.
Dit beteken dat hy op sy eie manier - as hy sy bedoelings eerlik kon besef - hy vertel van sy dag, sy omgee, probleme en begeertes. En om eerlik te wees, sy vrese. En altyd, in die storie, sal ons van dieselfde temas vind: probeer om onsself lief te hê, en ander. Probeer om iemand anders te leer ken, so moeilik soos dit is. Probeer om oor ons vrese van vreemdelinge, verwerping, pyn, geweld en belaglikheid te kom.
Die doel van hierdie oefening is dan eenvoudig: een ding wat ander mans in jou storie bring, is om jou van jou eie vrese weg te kry.
Hoe om jou eie gay lewe te oorleef
deur Perry Brass.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Belhue Press, 2501 Palisade Ave., # A1, Bronx, NY 10463.
Perry Brass geredigeer Kom uit!, die eerste vryheidskoerant ter wêreld, gepubliseer deur die Gay Liberation Front van New York, en met twee vriende die eerste gesondheidskliniek gestig vir gay mans aan die Ooskus. Sy 1985-spel, Night Chills, het die Jane Chambers Internasionale Gay Playwriting Contest gewen. Hy het twee poësieboeke geskryf: Seks-klag en Die Minnaar van My Siel, 'n gay science fiction thriller, Mirage, gevolg deur twee vervolgers, Sirkels en Albert of die boek van die mens. Hy het ook 'n roman geskryf, Die Harvest, 'n gay "science / politico" thriller. Hy is 'n volmaakte openbare leser en eksponent van geslags- en gay-verwante onderwerpe, en is beskikbaar vir openbare verskynings. Die skrywer kan bereik word by [EMAIL PROTECTED].
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Seksualiteit > Realisering van u voornemens