As Afrikaanse rocker het Welsyn bewys hy is nie ’n Fokofpolisiekar-wannabe wat skaars twee vals note op ’n kitaar kan speel nie. Sy musiek is nog altyd sonder ’n tikkie pretensie en sy lirieke weldeurdag. Op die betreklik rustiger Maanplaas volg sy laaste Afrikaanse solo-album, Smeer die weerlig (2011), waar die bliksemstrale wat op Shunt aanwesig is, reeds geflits het.
’n Hoëspanning elektriese stroom vloei van snit een tot agt. Nadat die eerste snit “4 Cups of Dust” in jou gesig gegooi het, verplaas “Elephant man” jou na ’n psigedeliese toestand iewers tussen herkenbaarheid en verrassing. Laasgenoemde is ’n gevoel wat sigself deurgaans herhaal – die musiek is gewortel in klassieke, soms psigedeliese, rock, maar dit fotosinteer in die Suid-Afrikaanse son. So klink die trom-intro van “Train in the rain” byna nes Suzi Quatro se “Can the can” (1973), maar voor jy jou kom kry, is jy op ’n trein in die reën onderweg na Bellville-Suid.