HEIDELBERGSE KATEGISMUS - Sondag 5 - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
HEIDELBERGSE KATEGISMUS – Sondag 5
God kan nie ‘n skuldige sondaar vryspreek net omdat Hy barmhartig is nie, want Hy is ook heilig en regverdig. Sy geregtigheid eis dat die sonde wat teen Sy majesteit gepleeg is, met ewige strawwe gestraf moet word. Vir God om die skuldige vry te spreek eis dat daar aan Sy geregtigheid voldoen moet word. Dis soos die Regter wat sy eie dogter R100000 gevonnis het en dit toe self betaal het en haar daarna huistoe geneem het. Die regter kon dit alleenlik doen omdat daar aan die reg voldoen is. Hy het self die vonnis wat hyself opgelê het, betaal. Indien iemand anders na vore sou kom wat as haar plaasvervanger die R100000 betaal, sou die hof dit ook aanvaar en haar vrylaat, maar min sien daarvoor kans. In die redding van ‘n sondaar gaan dit oor God se hoë reg. Dis ‘n juridiese aangeleentheid. Sy heilige volmaakte morele wil is vertrap en omdat dit die ewige God se wil is, eis die wet ewige strawwe. Hoe kan Sy liefde dan seëvier en hoe kan Hy die skuldige vryspreek? Slegs op een manier: Indien daar aan Sy reg voldoen word, indien die vonnis voltrek word. Die vonnis kan nie opsygeskuif word nie. Maar dis tog onmoontlik, want geen mens kan daaraan voldoen en steeds vrygespreek word nie! Dit sou beteken om gelyktydiglik hel toe en hemel toe te gaan! Dis vir geen mens enigsins moontlik om aan die eise van God se reg te voldoen nie, want die mens maak net sy skuld daagliks groter in plaas van kleiner! Ja, indien die veroordeelde skuldige ‘n wettige plaasvervanger kan vind wat namens hom/haar aan God’s reg voldoen, sal dit aanvaarbaar wees. Maar wie? Dit kan nie ‘n engel of enige ander wese wees nie, want dit is die méns wat gesondig het. Dit sou onreg wees indien ‘n ander wese namens die mens as plaasvervanger optree. Maar dit kan ook geen méns wees nie, want alle mense staan self skuldig. ‘n Veroordeelde mens kan en mag nie ‘n ander veroordeelde mens se plaasvervanger wees nie. Die enigste tipe plaasvervanger wat namens die veroordeelde mens aan God’s reg kan voldoen, moet ‘n méns wees wat self onskuldig is en vry van alle veroordeling, maar tegelyk iemand wat in staat is om die toorn en straf van God namens die veroordeelde te kan dra. Die persoon moet dus ‘n ware mens wees, maar sonder enige aandeel aan die sonde. Die persoon moet tegelyk ook waarlik God wees, want niemand anders sal God die Vader se toorn kan dra nie. Die persoon moet dus ware God en ware mens – in een Persoon – wees.
Antwoord: God is wel barmhartig (a); maar Hy is ook regverdig (b). Daarom eis sy geregtigheid dat die sonde wat teen die allerhoogste majesteit van God gedoen is; ook met die swaarste straf gestraf moet word – dit is met die ewige straf aan liggaam en siel. (a) Eks 34:6, 7; 20:6. (b) Ps 7:10; Eks 20:5; 23:7; 34:7; Ps 5:5, 6; Nah 1:2, 3.
Antwoord: God wil dat daar aan sy geregtigheid voldoen word (a). Daarom moet ons òf deur onsself òf deur ‘n ander ten volle betaal (b). (a) Gen 2:17; Eks 23:7; Eseg 18:4; Matt 5:26; 2 Tess 1:6; Luk 16:2. (b) Rom 8:4.
Antwoord: Nee, glad nie; ons maak juis ons skuld elke dag nog groter (a). (a) Job 9:2; 15:15, 16; 4:18, 19; Ps 130:3; Matt 6:12; 18:25; 16:26.
Antwoord: Nee, want ten eerste wil God aan geen ander skepsel die skuld straf wat die mens gemaak het nie (a). Ten tweede kan geen gewone skepsel die las van die ewige toorn van God teen die sonde dra en ander skepsels daarvan verlos nie (b). (a) Eseg 18:4; Gen 3:17. (b) Nah 1:6; Ps 130:3.
Antwoord: So een wat ‘n ware (a) en regverdige (b) mens is, maar nogtans ook sterker as alle skepsels is, dit wil sê wat terselfdertyd ware God is (c). (a) 1 Kor 15:21: (b) Heb 7:26. (c) Jes 7:14; 9:5; Jer 23:6; Luk 11:22.