Program 43: God se Volk
Israel is as God se volk uit die heidendom geroep sodat Hy in hulle verheerlik en geheilig kon word en Homself ook deur hulle aan die wêreld kon openbaar. Nie net sou God sy Woord aan Israel openbaar nie, maar uit hierdie volk sou ook God se Seun, die Verlosser van die wêreld, na die vlees gebore word. Die eerste belofte hieroor is aan Abraham, die stamvader van Israel, gemaak toe God aan hom gesê het: “Ek sal jou ‘n groot nasie maak en jou seën en jou naam so groot maak, dat jy ‘n seën sal wees. En Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; en in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word” (Gen. 12:2-3). God het dus ‘n groot en wêreldwye doel met die volk Israel gehad – tot só ‘n mate dat Hy al die volke op aarde deur hulle sou seën.
Hierdie seën het deur die Messias, wat uit die huis van Dawid in die stam van Juda gebore is, na die nasies gekom. Paulus sê: “Die Skrif wat vooruit gesien het dat God die heidene [dit is die nie-Joodse volke] uit die geloof sou regverdig, het vooraf die evangelie aan Abraham verkondig met die woorde: In jou sal al die volke geseën word… Christus het ons losgekoop van die vloek… sodat die seën van Abraham na die heidene kan kom in Christus Jesus, en dat ons die belofte van die Gees deur die geloof kan ontvang” (Gal. 3:8, 13-14).
Abraham het egter 2000 jaar voor Christus geleef, en in hierdie tyd het die Here ook ‘n groot en wonderlike doel met Israel gehad. God het vir Abraham gesê: “Weet verseker dat jou nageslag vreemdelinge sal wees in ‘n land wat aan hulle nie behoort nie; daar sal hulle diensbaar wees en verdruk word 400 jaar lank. Maar Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle diensbaar moet wees, en daarna sal hulle uittrek met baie goed” (Gen. 15:13-14). Met die uittog uit Egipte is Israel na die Beloofde Land geneem en voorberei om as die Here se spesiale getuies sy lig in ‘n donker heidenwêreld te laat skyn. Die Here het sy doel met die uittog só aan hulle verduidelik: “Julle het self gesien wat Ek aan die Egiptenaars gedoen het, en dat Ek julle op arendsvlerke gedra en julle na My toe gebring het. As julle dan nou terdeë na my stem luister en my verbond hou, sal julle my eiendom uit al die volke wees, want die hele aarde is myne. En júlle sal vir My ‘n koninkryk van priesters en ‘n heilige nasie wees” (Ex. 19:4-6). Dit beteken dat hierdie volk geroepe was om die spesiale diensknegte van die Here te wees: “Want die kinders van Israel is my knegte; my knegte is hulle wat Ek uit Egipteland uitgelei het” (Lev. 25:55).
In die lig hiervan moes Israel nie die sondige weë van die nasies bewandel nie. Moses het by Sinai vir hulle gesê: “God het gekom om julle te beproef en dat sy vrees voor julle oë mag wees, sodat julle nie sondig nie” (Ex. 20:20). Vir hierdie doel moes hulle vroeg reeds leer om onderskeid te tref tussen wat heilig en onheilig is (Lev. 10:10). Israel se godsdienstige beeld onder die nasies moes sodanig wees dat die nasies sou erken dat hulle die ware God aanbid. Moses het vir hulle gesê: “Kyk, ek het julle insettinge en verordeninge geleer soos die Here my God my beveel het, om so te handel in die land waarheen julle gaan om dit in besit te neem. Onderhou dit dan en doen dit; want dit is julle wysheid en julle verstand voor die oë van die volke wat al hierdie insettinge sal hoor en sê: Waarlik, hierdie groot nasie is ‘n wyse en verstandige volk. Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die Here onse God so dikwels as ons Hom aanroep? En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige insettinge en verordeninge het soos hierdie hele wet wat ek julle vandag voorhou?” (Deut. 4:5-8)
Israel moes net in die weë van die Here wandel en sy insettinge onderhou, dan sou dit met hulle goed gaan. Hulle is immers die volk van die allerhoogste God van die hemel en aarde, en wie sou ‘n hand aan hulle kon slaan indien Hy dit nie toelaat nie? “En nou, Israel, wat eis die Here jou God van jou as net om die Here jou God te vrees, in al sy weë te wandel en Hom lief te hê en die Here jou God te dien met jou hele hart en met jou hele siel, om te hou die gebooie van die Here en sy insettinge wat ek jou vandag beveel, dat dit met jou goed kan gaan? Kyk, aan die Here jou God behoort die hemel, ook die hoogste hemel, die aarde en alles wat daarin is” (Deut. 10:12-14). Die toekomstige konings is ook gemaan om die volk ooreenkomstig die wette van die Here te regeer (Deut. 17:18-19).
Moses het Israel daaraan herinner dat die Here ‘n groot profeet in hulle midde sou opwek, nl. die Messias, en dat Hy al die woorde van die Here aan hulle sou verkondig (Deut. 18:15, 18). In die lig hiervan moes hulle ‘n heilige, afgesonderde volk wees wat nie volgens die gruwels van die heidennasies rondom hulle handel nie. Die Here het gesê: “Daar mag niemand by jou gevind word wat sy seun of sy dogter deur die vuur laat deurgaan – wat met waarsêery, goëlery of met verklaring van voortekens of towery omgaan nie, of wat met besweringe omgaan, of wat ‘n gees van ‘n afgestorwene vra of ‘n gees wat waarsê, of wat die dooies raadpleeg nie. Want elkeen wat hierdie dinge doen, is vir die Here ‘n gruwel… Opreg moet jy wees met die Here jou God. Want hierdie nasies wat jy uit hulle besitting verdrywe, luister na goëlaars en waarsêers; maar wat jou aangaan, die Here jou God het jou nie so iets toegelaat nie” (Deut. 18:10-14).
Groot en wonderlike seëninge van die Here sou oor Israel kom indien hulle as volk van God waardig sou wandel soos God aan hulle beveel het om te doen. Hulle is egter ook baie duidelik gewaarsku dat groot en skrikwekkende plae, vloeke en aanvegtinge teen hulle sou kom indien hulle die rug op die Here draai, sy wette minag en verbreek, en soos die heidennasies begin leef. Dan sou die Here wat hulle geseën en beskerm het, self teen hulle draai en sy toorn teen hulle laat ontvlam. In Deuteronómium 28 word talle van die rampe en plae beskryf wat ‘n rebelse en ongehoorsame volk van God sou tref. Net enkele daarvan word aangehaal:
“As jy nie sorgvuldig al die woorde van hierdie wet hou wat in hierdie boek geskryf is, om hierdie heerlike en gedugte Naam, die Here jou God, te vrees nie, dan sal die Here oor jou en jou nageslag buitengewone plae bring, groot en aanhoudende plae, en kwaadaardige en aanhoudende siektes… En julle sal met min mense oorbly… En soos die Here oor julle bly was om aan julle goed te doen en julle te vermenigvuldig, so sal die Here oor julle bly wees om julle tot niet te maak en julle te verdelg; en julle sal uitgeruk word uit die land waarheen jy gaan om dit in besit te neem. En die Here sal jou verstrooi onder al die volke, van die een einde van die aarde tot by die ander einde van die aarde; en daar sal jy ander gode, hout en klip, dien, wat jy en jou vaders nie geken het nie. En onder dié nasies sal jy geen rus hê nie… maar die Here sal jou daar ‘n bewende hart gee en smagtende oë en ‘n kwynende siel” (Deut. 28:58-65).
Israel se vier duisend jaar-lange geskiedenis was een van vele geestelike laagtepunte en ernstige afdwalings. Daar was egter ook verskeie hoogtepunte en tye van verkwikking voor die aangesig van die Here, maar dit het gewoonlik net een geslag lank geduur tydens die bewind van ‘n godvresende rigter of koning. Daarna het verval weer ingetree, totdat hulle weer in die benoudheid van hulle harte om redding tot die Here geroep het. Ná die roemryke oorwinnigs en hoë godsdienstige peil wat tydens Josua se bewind gehandhaaf is, het grootskaalse verval in die volgende geslag ingetree: “…toe staan daar ‘n ander geslag ná hulle op wat die Here en ook die werk wat Hy vir Israel gedoen het, nie geken het nie. En die kinders van Israel het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here: hulle het die Baäls gedien en die Here, die God van hulle vaders, verlaat wat hulle uit Egipteland uitgelei het, en hulle het agter ander gode aan geloop, van die gode van die volke wat rondom hulle was, en hulle daarvoor neergebuig en die Here geterg. Maar toe hulle die Here verlaat en die Baäl en Astartes dien, het die toorn van die Here teen Israel ontvlam, en Hy het hulle oorgegee in die hand van rowers wat hulle beroof het; en Hy het hulle verkoop in die hand van hulle vyande rondom, sodat hulle nie meer kon standhou voor hulle vyande nie. Waarheen hulle ook al uittrek, was die hand van die Here teen hulle ten kwade, soos die Here gespreek en soos die Here vir hulle gesweer het. Maar wanneer hulle dan in groot benoudheid raak, verwek die Here rigters wat hulle verlos uit die hand van hulle berowers…En wanneer die Here vir hulle rigters verwek, was die Here met die rigter om hulle te verlos uit die hand van hul vyande al die dae van die rigter, omdat die Here medelye gehad het vanweë hulle gekerm oor hulle verdrukkers en hulle verdringers. Maar wanneer die rigter dood was, het hulle nog erger as hulle vaders gehandel deur agter ander gode aan te loop… hulle het niks laat vaar van hulle… hardnekkige wandel nie. Daarom het die toorn van die Here teen Israel ontvlam, en Hy het gesê: omdat hierdie nasie my verbond wat Ek hulle vaders beveel het, oortee en na my stem nie luister nie, sal Ek ook verder geeneen van die nasies wat Josua by sy dood laat oorbly het, voor hulle uit verdrywe nie” (Rigt. 2:10-21).
Hierdie patroon het homself deur die eeue heen herhaal. Tydens die bewindstermyne van godvresende konings soos Dawid, Salomo, Asa, Hiskia en Josia het Israel sy roeping as volk van God vervul, en het die Here groot en heerlike dinge vir hulle gedoen. Tussen-in was egter lang tye van groot afvalligheid, wanneer die toorn van die Here opgewek is. Selfs die meeste van die profete wat die Here in hierdie tye na die volk gestuur het, se boodskappe en waarskuwings is verwerp. Israel het ‘n duur prys hiervoor betaal. Hulle het voor die aanvalle van hulle vyande geswig, hulle koninkryk is verdeel, die noordelike tienstammeryk is na Assirië weggevoer en die suidelike ryk van Juda is 70 jaar lank na Babel weggevoer. Ná Maleági het die Here vir 400 jaar lank nie verdere profete na hulle toe gestuur nie, en ‘n geslag ná die verwerping van die Messias is Israel se stede deur die Romeine verwoes en die oorlewende Jode as krygsgevangenes na alle nasies geneem. Hulle internasionale verstrooiing het byna 2000 jaar lank geduur, want die volk is eers in 1948 gedeeltelik in hulle land herstel. Steeds gaan hulle geestelike afvalligheid en die benoudheid wat deur vyandige nasies veroorsaak word, voort.
Alle profesieë oor teëspoede, rampe, vervolging en verstrooiing wat oor Israel uitgespreek is, word egter met profesieë oor hulle uiteindelike herstel in hulle land gevolg, asook hulle volkome geestelike herstel as die volk van God. Die Here se doel met Israel as ‘n volk deur wie Hy Homself openbaar, is dus nog lank nie verby nie. Oor die heerlike einde van die verhaal van Israel het Moses hulle in daardie vroeë dae reeds ingelig: “En as al hierdie dinge oor jou kom, die seën en die vloek wat ek jou voorgehou het, en jy dit ter harte neem onder al die nasies waarheen die Here jou God jou verdryf het, en jy jou tot die Here jou God bekeer en na sy stem luister net soos ek jou vandag beveel, jy en jou kinders, met jou hele hart en met jou hele siel, dan sal die Here jou God jou lot verander en Hom oor jou ontferm; en Hy sal jou weer versamel uit al die volke waarheen die Here jou God jou verstrooi het. Al was jou verstrooides aan die einde van die hemel, daarvandaan sal die Here jou God jou versamel, en daarvandaan sal Hy jou gaan haal. En die Here jou God sal jou bring in die land wat jou vaders in besit geneem het, en jy sal dit in besit neem; en Hy sal aan jou goed doen en jou vermenigvuldig meer as jou vaders. En die Here jou God sal jou hart besny en die hart van jou nageslag, om die Here jou God lief te hê met jou hele hart en met jou hele siel, dat jy kan lewe. En die Here jou God sal al hierdie vloeke op jou vyande en op jou haters lê wat jou vervolg het. Maar jy sal weer na die stem van die Here luister en al sy gebooie doen wat ek jou vandag beveel. En die Here jou God sal die goeie aan jou oorvloedig gee” (Deut. 30:1-9).
Israel staan op die drumpel van nuwe openbarings van God, en hulle gaan as gevolg daarvan nog ‘n baie groot rol in die toekomstige wêreldgeskiedenis vervul. Die diepte van hulle geestelike doodsheid, asook die intensiteit van hulle voortgesette verwerping van Jesus as Messias, gaan egter eers in tye van groot benoudheid beëindig word. Vroeg in die komende verdrukking van sewe jaar onder die bewind van die Antichris sal daar 144 000 Jode gered word. Hulle sal in ‘n besonder donker tyd van die wêreldgeskiedenis, nadat die kerkdispensasie afgesluit is, God se getuies onder Israel én die nasies wees. In hierdie tyd sal die Here ook nog volgens Openbaring 11 twee ander baie besondere getuies na Israel stuur. Dit sal waarskynlik Moses en Elia wees (vgl. Mal. 4:5-6 en Matt. 17:3). Hulle sal die Here se Woord verkondig en die Here sal ook aan hulle die mag gee om groot oordele oor hulle teëstanders uit te spreek. Aan die einde van die verdrukking sal die hele oorblyfsel van Israel gered word wanneer die Messias sal terugkom en sy voete op die Olyfberg sit (Sag. 14:4-5; 12:10–13:1).
Daardie dag sal daar ‘n besondere openbaring van God se toorn oor Israel se vyande en sy reddende genade oor die oorblyfsel van Israel én die nasies wees. Al die stamme van die aarde sal rou bedryf wanneer hulle die Seun van die mens op die wolke van die hemel sal sien kom met groot krag en heerlikheid (Matt. 24:30). Dit sal die dispensasie van die geopenbaarde koninkryk van God op aarde inlui wanneer Jesus Christus die wêreld van die herstelde troon van Dawid af uit Jerusalem sal regeer (Luk. 1:32; Hand. 15:16-17). In daardie tyd sal die hele Israel gered wees en ten volle hulle roeping as sy getuies op aarde vervul. Dan sal God se diepste begeerte vir Israel, wat Hy telkens al uitgespreek het, ‘n heerlike werklikheid word: “Ag, as my volk maar na My wou luister, Israel in my weë wou wandel! Gou sou Ek hul vyande onderwerp en my hand teen hul teëstanders uitstrek. Die haters van die Here sou kruipende na Hom toe kom; maar húlle tyd sou vir ewig wees. Ja, Hy sou hulle voed met die beste van die koring; en met heuning uit die rots sou Ek jou versadig” (Ps. 81:14-17). Hierdie tyd gaan beslis aanbreek, want die Here sê: “Ek sal hulle afkerigheid genees, hulle vrywillig liefhê, want my toorn is van hulle afgewend. Ek sal vir Israel wees soos die dou, hy sal bloei soos ‘n lelie en sy wortels uitslaan soos die Libanon. Sy lote sal uitsprei, en sy prag wees soos dié van ‘n olyfboom en sy geur soos die Libanon. Die wat onder sy skaduwee sit, sal weer koring laat groei; en hulle self sal bloei soos die wingerdstok” (Hos. 13:5-8).
In die komende vrederyk sal die herstelde Israel radikaal anders as die Israel van vandag wees omdat almal van hulle die Here van harte sal dien uit dankbaarheid vir sy groot verlossingswerk: “Die Here… sal die smaad van sy volk van die hele aarde af wegneem; want die Here het dit gespreek. En hulle sal in dié dag sê: Kyk, dit is onse God op wie ons gewag het, dat Hy ons kan verlos; dit is die Here op wie ons gewag het: laat ons juig en bly wees oor sy hulp” (Jes. 25:8-9).
Israel sal in die bedeling wat kom, die hoof van die nasies wees omdat die Messias vanuit Jerusalem die hele aarde sal regeer (Jes. 2:2-3; Jer. 3:17). Sy volk sal oral hoog in aansien wees: “Want die dag is daar dat die oppassers op die berge van Efraim roep: Maak julle klaar en laat ons optrek na Sion, na die Here onse God. Want so sê die Here: Jubel oor Jakob van vreugde, en juig oor die hoof van die nasies; laat dit hoor, sing lof en sê: O Here, verlos u volk, die oorblyfsel van Israel!… Kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek met die huis van Israel en die huis van Juda ‘n nuwe verbond sal sluit… Ek gee my wet in hulle binneste en skrywe dit op hulle hart; en Ek sal vir hulle ‘n God wees, en hulle sal vir My ‘n volk wees” (Jer. 31:6-7, 31, 33). Die verskynsel van Jodehaat sal heeltemal verdwyn en vir ‘n wêreldwye aanvaarding van en liefde vir Israel plek maak: “In dié dae sal tien man uit al die tale van die nasies die slip van ‘n Joodse man gryp en dit vashou en sê: Ons wil met julle saamgaan, want ons het gehoor dat God met julle is” (Sag. 8:23).
In die tyd wat kom, sal “die aarde vol wees van die kennis van die Here soos die waters die seebodem oordek” (Jes. 11:9). Daar sal geen plek vir afgodediens wees nie, want die Here alleen sal gedien word. Israel, as die spesiale volk van God, sal die grootste mate van toewyding aan die Here vertoon. Dit sal onder hulle nie eers nodig wees om iemand daaraan te herinner dat hy of sy die Here moet dien nie: “En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer nie en sê: Ken die Here; want hulle sal My almal ken, klein en groot onder hulle, spreek die Here; want Ek sal hulle ongeregtigheid vergewe en aan hulle sonde nie meer dink nie” (Jer. 31:34). Die Here sal onthou maar die afgode vergeet word: “In dié dag, spreek die Here van die leërskare, sal Ek die name van die afgode uit die land uitroei, sodat aan hulle nie meer gedink sal word nie” (Sag. 13:2).
Die Messias, en Israel saam met Hom, sal die lig van God se koninkryk oor die hele aarde laat skyn, en Jerusalem sal in ‘n glansryke kleed van heerlikheid gehul wees: “In dié dag sal die Spruit van die Here [dit is die Messias] wees tot ‘n sieraad en heerlikheid… En wie in Sion oorgebly het en gespaar is in Jerusalem, die sal heilig genoem word, elkeen wat onder die lewendes opgeskrywe is in Jerusalem – as die Here die onreinheid van die dogters van Sion afgewas en die bloedskulde van Jerusalem daaruit weggespoel het deur die Gees van strafgerig en die Gees van uitdelging. Dan skep die Here oor elke woonplek van die berg Sion en oor sy plekke van samekoms ‘n wolk bedags en rook met glans van vuurvlamme in die nag; want oor alles wat heerlik is, sal daar ‘n beskutting wees…In dié dag sal die Here van die leërskare wees tot ‘n sierlike kroon en ‘n pragtige krans vir die oorblyfsel van sy volk” (Jes. 4:2-5; 28:5).
Israel sal nie anders kan as om in hierdie tyd die lof van die Here onder alle nasies te verkondig nie. “En julle sal in dié dag sê: Dank die Here, roep sy Naam aan, maak sy dade onder die volke bekend, verkondig dat sy Naam hoog is! … In die dae wat kom, sal Jakob wortel skiet, Israel sal bloei en uitbot, sodat hulle die wêreld vol vrugte sal maak” (Jes. 12:4; 27:6).
Dit is na hierdie volheid van Israel dat Paulus verwys het toe hy gesê het: “As hulle val die rykdom van die wêreld is en hulle tekort die rykdom van die heidene, hoeveel te meer sal hulle volheid dit nie wees nie!” (Rom. 11:12). Israel se verwerping en kruisiging van die Messias het vir die hele wêreld ten goede meegewerk, want aan die kruis is die straf vir ons almal se sonde betaal – Jood én nie-Jood! Omdat Israel die Messias en sy boodskap verwerp het, is dit aan die nie-Joodse wêreld gebied. Israel se geestelike val staan dus in ‘n direkte verband met ons geestelike rykdom, daarom is ons oneindig baie aan hulle verskuldig en rus die taak op ons om hulle jaloers te maak op die wyse waarop ons die Messias dien. Ook die Bybel wat ons het, is deur Jode geskryf. Paulus vra: “Wat is dan die voordeel van die Jood? … Groot, in alle opsigte: ten eerste tog seker dat aan hulle die woorde van God toevertrou is. Wat maak dit as sommige ontrou geword het? Sal hulle ontrou miskien die getrouheid van God vernietig? Nee, stellig nie! (Rom. 3:1-4).
Seën Israel en bid dat baie van hulle met Jesus die Messias versoen sal word. Dink net daaraan hoe ‘n groot bron van seën ‘n geredde Israel as God se volk nie vir die hele wêreld sal wees nie! “O julle wat die Here herinner aan sy beloftes – moenie rus nie en laat Hom nie met rus nie, totdat Hy Jerusalem bevestig en maak tot ‘n lof op aarde!” (Jes. 62:6-7). Ons wag almal op hierdie wonderlike nuwe openbarings van God se liefde en herskeppende genade!