Philippe Pierre Fernand Noiret (Lille, 1 Oktober 1930 - Parys, 23 November 2006) was een van die gewildste Franse akteurs. Hy was aanvanklik 'n toneelspeler en het later rolle in sowat 150 rolprente vertolk. Hy het saam met die meeste van Frankryk se beduidenste akteurs opgetree en veral saamgewerk met die Franse regisseur Bertrand Tavernier.
Noiret, wat in Toulouse opgegroei het, was die seun van 'n klein tekstielhandelaar met 'n passie vir literatuur en poësie.
Die eerste stappe in die rigting van onafhanklikheid was baie moeilik vir hom. Hy het drie keer nie die Franse baccalauréat-eksamen (matriek) geslaag nie. In 1949 het hy sy eerste rol in die verfilming van Colette se kortroman Gigi vertolk. Een jaar later het hy sy toneelopleiding by Roger Blin by die Centre Dramatique de l'Ouest in Parys begin.
In 1953 het hy deur bemiddeling van Jean-Pierre Darras 'n lid van Jean Vilar se toneelgroep by die Paryse Théâtre populaire national geword, waar hy sewe jaar lank opgetree het. In hierdie tydperk het hy saam met Darras ook as vermaakkunstenaar en komediant in 'n Paryse nagklub opgetree. By die teater het ook sy toekomstige eggenote, die aktrise Monique Chaumette, ontmoet en in 1962 met haar getrou.
Noiret het in 1968 bekendheid verwerf met sy hoofrol in die rolprent Alexandre le bienheureux ("Alexandre. die lewenskunstenaar"), wat die oorgrote rol van persoonlike en ekonomiese prestasies in die destydse maatskappy bevraagteken het.
Noiret het sy indrukwekkendste rolle in Louis Malle se Zazie (1960), La grande bouffe (1973) en Cinéma Paradiso (1988) vertolk. Sy grootste prestasie as 'n akteur was sy veelsydigheid. Hy het dikwels die rolle van boosdoeners - en hier veral persone met baie skakerings - vertolk. Die karakterrolle, wat hy gevul het, was dikwels deur 'n ironiese ondertoon gekenmerk.
Vanweë sy eerder gemiddelde aansienlikheid is hy aanvanklik nie genooi om romantiese rolle te vertolk nie, maar het dikwels as 'n goedmoedige karakter opgetree. Eers ná sy rol in die farce La grande bouffe is hy genader om komplekse karakters te vertolk.
Philippe Noiret word oorleef deur sy vrou, Monique Chaumette, wat soms saam met hom opgetree het, en sy dogter Frédérique. Hy is op 23 November 2006 ná 'n lang en verbete stryd teen kanker in sy huis in Parys oorlede.
Agence matrimoniale (rolprent) 1952
La Pointe courte 1956 Staan ook bekend as The Short Point, met Agnès Varda
Zazie dans le métro 1960 Staan ook bekend as Zazie in the Metro of Zazie, regisseur: Louis Malle
La Vie de château 1965
Topaz 1969 L'Étau, deur Alfred Hitchcock met Claude Jade en Michel Piccoli
Clérambard 1969 Het die rol van Hector de Clérambard vertolk
La Grande Bouffe 1973 Het die rol van Philippe vertolk
L'Eté prochain 1985
La Famille 1986
Il Postino 1994 Met Maria Grazia Cucinotta en Massimo Troisi
La Fille de d'Artagnan 1994 Met Bertrand Tavernier
Soleil 1997 Met Sophia Loren
Le Pique-nique de Lulu Kreutz 1999
Les Côtelettes 2002
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Philippe_Noiret&oldid=2096489"
Last edited on 22 Desember 2019, at 01:34