Dag 53 - KiesKerk
Dag 53 – Wees aanspreeklik
Bely julle sondes eerlik teenoor mekaar en bid vir mekaar, sodat julle gesond kan word. Die gebed van 'n gelowige het 'n kragtige uitwerking – Jakobus 5:16.
Vra iemand naby aan jou om 'n dagreisiger saam met jou te wees, 'n dag-afrigter, teenoor wie jy aanspreeklik is vir wat jy vandag dink, sê en doen. Moenie alleen deur die lewe pendel nie. Dis moeilikheid soek, dis gevaarlik.
Ek moet sê, ek is ietwat versigtig vir die term mentorskap omdat dit 'n nuwe modegier geword het, ook in die kerk. Almal is deesdae mentors, en almal het mentors omdat dit nou die in-ding is. In te veel kerklike kringe word mentorskap 'n "wettige" manier van skinder en geheime deel tussen individue wat nie veronderstel is om daardie geheime te ken nie. Mentorskap kan maklik in 'n magspeletjie ontaard, of selfs in 'n bedekte manier van spog wanneer mense vir mekaar begin vertel: "Ek is mos so-en-so se mentor," of: "Het jy geweet dié of daardie bekende is my geestelike mentor?"
Kies eerder een of twee medereisigers wat vandag saam met jou en naby aan jou kan stap. Om aanspreeklik te wees teenoor mekaar en mekaar te ondersteun is 'n verantwoordelikheid én 'n voorreg van Christenwees. Bid vir mekaar, of glo jy nie wat Jakobus sê nie? Vertrou minstens een persoon vandag om langs jou te stap en aan wie jy verantwoording kan doen vir jou lewenskeuses. Dit moet 'n medespeler wees, iemand wat regtig langs jou loop en nie bokant jou uittroon nie. Hierdie dagreisiger moet die moed hê om met jou te praat as jy van die regte roete wegdwaal. Iemand by wie jy deursigtig kan wees ten opsigte van jou gedagtes, woorde en dade. Só sal jy jou teen jouself kan beskerm.
Vader, help my om 'n goeie medereisiger te wees vir ander wat U oor my pad stuur. Help my ook om teenoor ander aanspreeklik en eerlik te wees sodat ek kan groei. Amen.
Wat sal jy doen as jy net 21 dae het om 'n kerk te plant?
'n Vreemde vraag, hierdie! Of dalk nie. Paulus was juis in so 'n situasie toe hy 'n kerk in die stad
Tessalonika geplant het. Hy het net 21 dae tot sy beskikking gehad voordat hy moes vlug. Só lees ons in Handelinge 17.
Paulus is drie opeenvolgende sabbatte toegelaat om in die stad se sinagoge te preek. Toe kon sy opponente dit nie meer verduur nie. Net daar het hulle begin betoog. Hulle het ook 'n klompie van die nuwe gelowiges in hegtenis geneem en hulle voor die stadsowerhede gesleep.
Waaroor het Paulus dan gepreek wat so opruiend was dat dit 'n ganse stad op sy kop gekeer het? Interessant genoeg is dit sy opponente wat ons vertel wat hy verkondig het. Hulle het goed gehoor dat hy gesê het: "Jesus is Koning" (Hand 17:7). Wat hulle betref, was dit strydig met Tessalonika en die res van die Romeinse Ryk se ideologie. Hier is die mense geleer om te sê dat die keiser die heer is, maar Paulus het geleer: Jesus is Here. Oftewel: Kyrios Iesous.
Só het hy dit diep in die jong gelowiges in Tessalonika se harte en lewe gegraveer. Later het hy dit ook in Korinte (1 Kor 12:3) en Rome (Rom 10:9) gedoen. Die belydenis én die belewenis van elkeen wat Jesus volg, is dat Jesus die Here is. Dis die fondament van die Nuwe Testamentiese Christendom. Dis die kerk se groeibodem.
Of Paulus dus 21 dae gehad het om 'n kerk te plant, soos in Tessalonika, of amper drie jaar, soos in Efese (Hand 19), die grondliggende boodskap is oral en altyd dieselfde: Jesus is die gekruisigde en opgestane Here. Jy volg Hom as Verlosser en Heer, al bots dit met die heersende ideologieë, of al keer dit die wêreld onderstebo, soos ons in Handelinge 17:6 lees.
Ons kort weer 'n radikale evangelie wat dinge op hul kop sal keer. Maar dan moet ons ophou om Jesus "af te koel" tot die polities korrekte kamertemperatuur van ons tyd.
– Luister na die voëls in die tuin, na musiek, na die klank van trekkers wat werk op die plaas. Wat hoor jy wat jou met dankbaarheid vul?
– Ruik vroegoggend die vars lug, die kos wat julle in julle huis maak. Wees dankbaar dat julle nog kos het om te eet.
– Proe die kos wat jy het om te eet. Besef dat God vir jou die geleentheid gee om te werk sodat jy kan eet, sodat jy sy koninkryk kan help bou.
– Raak aan die grond buite in die tuin, in die land of in die boord. Raak aan 'n troeteldier of aan die hand van jou kinders, jou ouers, jou lewensmaat. Hoe voel hierdie seën? Hoe reageer jou hond, kat of perd wanneer jy met liefde en dankbaarheid hulle ore krap?
– Sien alles rondom jou raak. Alles wat jy besit, jou kinders, die skoonheid van die streek waar jy woon en werk. Sien hoe God jou te midde van baie moeilike omstandighede steeds seën en vir jou en die wêreld sorg. Dank God!
Moes jy al erken dat jy 'n fout gemaak het? Dit is nie altyd maklik om dit te doen nie, veral nie voor ander mense nie. Tog is dit baie belangrik om te erken as ons iets verkeerd gedoen het, veral as ons iets slegs aan iemand anders gedoen het. Ons kan ook vra dat mense saam met ons sal bid en vir God se hulp vra sodat ons nie weer daardie dinge sal doen nie.
– Hoekom dink jy is dit belangrik om saam met ander mense te bid?
– Het jy dalk enige gebedsversoeke? Dit is dinge waarvoor mense vir jou kan bid.
Maak 'n kettinggebed deur 'n papierketting te maak. Neem 'n smal strook papier en vou dit in 'n sirkel. Kram dit aan die punte vas. Ryg nou 'n volgende strook papier deur die eerste sirkel en kram dit ook vas. Jy sal nou twee skakels in jou papierketting hê.
Voordat jy die stroke papier aan mekaar vaskram, skryf of teken eers jou gebed daarop. Jy kan elke dag nog 'n strokie papier aan jou ketting vaskram om so jou kettinggebed langer te maak.