Hester het begin deur vir ons ’n oorsig te gee oor Tafelberg se se liefdesverhaal-reekse en afsetpunte:
Vervolgens het sy gewys op dinge waarna voornemende skrywers behoort op te let alvorens ’n manuskrip ingestuur word vir oorweging:
Let op jou fokalisasie. In die liefdesverhaal word die storie hoofsaaklik in die derdepersoon vertel vanuit die heldin se perspektief, soms ook deur die held s’n. Oppas vir ‘headhopping’.
Vermy heks-heldinne – onthou, die leser wil deur die heldin lewe. Sy moet dus iemand wees met wie die leser kan assosieër, sy moet kan voel soos ’n vriendin. Die held moet iemand wees op wie die leser saam met die heldin kan verlief raak. Hy kan dalk aan die begin buffelagtig optree, maar iets behoort deur te straal wat die leser aanraak.
Let op ongeloofwaardighede – byvoorbeeld, jou heldin het nog nooit van Twitter gehoor nie, sy gee nie om dat die held haar ‘pop’ noem nie, ’n kind wat soos ’n grootmens praat, ens.
Kontunuïteitsblapse – op een bladsy praat jy van die heldin se kort hare en ’n paar bladsye later, waai haar hare oor haar gesig.
Let op die dialoog – wie sê wat? Dis nie nodig om heeltyd sy sê, hy sê te gebruik nie, maar maak seker die leser weet wie aan die woord is veral waar die dialoog lank is en oor meer as een bladsy strek. Vermy woorde soos ‘mymer’ of ‘wyfel’ – jou dialoog self moet aan die leser die spreker se gevoel oordra.
Let op onnadenkende woordkeuses, elke woord moet met ’n rede daar wees, byvoorbeeld in ’n sin soos ‘Sy knik haar kop instemmend’ is ‘knik’ en ‘instemmend’ onnodige woorde.
Oppas vir die sogenaamde ‘info-dump’. Wees subtiel wanneer jy inligting wat die leser nie weet nie, oordra.