Hoe dit werk - Nuttige wenke - 2021
Hoe om porn te verwyder: 5 kognitiewe dokumentêre films
Vir 'n onderhoud moet u 'n professionele portefeulje saambring, studiofoto's van hoë gehalte, miskien porn, as u een het, en selfs 'n amateur. Tydens die onderhoud sal u na 'n kamer geneem word waar 'n ander man met u sal kommunikeer. Hy sal jou vertel om 'n lid te wys. Dan sal hy sê dat jy 30 sekondes het om op te staan. In hierdie geval is die aktrise moontlik in die kamer, maar nie. As sy dit is, dan kan sy jou help, maar dalk nie help nie. As dit help, sal dit in die beste geval bloot die bors vertoon. As jy gelukkig is, kan jy haar borste aanraak. Maar na 30 sekondes moet die lid soos 'n bajonet staan. Dan word u aangebied om 10-15 minute te masturbeer. met of sonder visuele stimulasie. Op 'n sekere punt sal hulle bestel om klaar te maak - u hoef nie meer as 'n minuut te skiet nie. Dan breek 15 minute en dit begin alles weer: 30 sekondes om op te staan, masturbasie, klaar op bevel. As jy nie jou orgasme kan beheer nie, gaan dan dadelik huis toe. As alles verskeie kere gedoen word - is daar 'n kans om werk te kry.
Die werk is dus gegee. Die eerste kontrak sluit gewoonlik die opname van verskeie tonele in wat nie eens in die film of op die internet kan kom nie. Aanvanklik is geld nie groot nie, dus gee BangBros Studio nuwelinge $ 35 000 per jaar, maar hulle het min skote. Maar werk regtig hard. Tydens die opname moet u voortdurend afgelei word, staan ​​met 'n ereksie opsy terwyl u die kamera en lig uit 'n ander hoek installeer, sodat u na 'n paar minute kan voortgaan. Die regisseur skree voortdurend. Maak die maat van die maat konstant reg, verander die lig, skree. Seks moet in baie ongemaklike posisies gedoen word. Die kamera het voortdurend ten minste 12 mense wat heeltyd na jou gekyk het. En dan eindig die span dringend, en die afwerking moet regtig vinnig wees, anders word die hele toneel verwoes. U moet dus ook noukeurig "skiet", met die sluipskiet akkuraatheid. Soms word die eindtoneel verskeie kere opnuut geskiet, sodat die regisseur die een wat hy die beste hou, kan kies vir die finale weergawe. Na sulke verfilming bewe en hande en voete.
Daarbenewens moet u self sorg. Nie net vir voorkoms nie, moet u atleties wees om maats tydens seks te beweeg. En daar is nie almal skraal meisies daar nie, daar is ook taamlik tantes. Daar is ook sielkundige probleme, veral as u reguit is. Aanvanklik sal dit moeilik wees om nie 'n ereksie te verloor nie nadat u penis in noue kontak is met 'n lid van 'n ander man in die mond van die aktrise. Of as daar tydens 'n orgasme 'n ou op jou voet kom. Maar u kan nie daarop reageer nie, anders is daar 'n verlies aan tyd en boete. Tyd op stel is geld. En niemand wil geld verloor nie. Daarom is dit makliker vir gays en biseksuele persone.
Die naam beloof vleeslike plesier, maar u moet nie veral mislei word nie - dit is die dokumentêr Jill Bauer en Ronna Gradus, gepubliseer op Netflix, wat feministe in 'n taamlik onooglike lig voorhou. Die skeppers van die film sien hoe verskillende Amerikaanse meisies wat onder die ouervleuel ontsnap en steeds nie heeltemal verward is nie, op 'n advertensie op die internet reageer en vlieg op die uitnodiging na Florida om in pornografie te speel. Daar woon hulle onder een dak saam en bring die meeste van hul tyd op 'n bekoorlike manier rond, amper soos in "Huis-2". Die enigste verskil is dat hulle, in plaas van 'n legio van wrede mans met 'n semi-model kapsel, bedien word deur 'n onverskillige opknappingsagent wat meisies neem om volwasse films te skiet en soms een van hulle in die gat kan klap.
Die plot handel hoofsaaklik oor die 19-jarige Tressa van Texas, wat die skuilnaam Stella May opneem. Nadat sy 'n geruime tyd op die gebied van vermaak gewerk het, bely Tressa alles aan haar ma en begin sy baie bekommerd raak, en aanvanklik spook almal wat haar verstaan, ook skielik na die vernederende opmerkings van haar vriendinne by die partytjie. Dit alles is afgewissel met skokkende statistieke (byvoorbeeld, die opskrif "meer as 40% van die netwerkpornografie is gewy aan geweld teen vroue"). Intonasie-valsheid en borrelende patos lyk soos die slegste skeppings van Vitaly Mansky, maar slegs tot 'n sekere mate - met Bauer en Degrees sal die gehoor ook 'n gelukkige einde hê aan 'n aanhoudende indierock. Klein bederf: Tressa keer terug na haar geboorteland Texas om saam met haar ouers te braai en werk in 'n kroeg met die woorde Red Neck in die titel. Dit is waar dat sommige van haar nuwe vriende die duiwel aanhou doen, maar weet wat, maar diegene wat nie selfbeeld verloor het nie, neem hul kop op en wy hulself aan iets nuttigs. Joernalistiek, byvoorbeeld. Of foto's.
Net soos die leier van 'n hardrock-band, besluit die regisseur Doug Ingveson om met 'n snaakse akteur te gesels uit die 13-jarige pornofilm "Carnal Encounters of the Barest Kind" wat hy gesien het. Die naam van die akteur is William Margold, Doug vind maklik sy naam in die telefoonboek, bel en maak 'n afspraak. Danksy Margold, wat in die bedryf as draaiboekskrywer, regisseur en agent gewerk het, beland Doug, net soos Alice, in die land van porn wonderwerke. 'Travelling in the World of Porn' lyk egter meestal nie soos Carroll nie, maar eerder 'n mengsel van Mickey Spillane se noir en die roman "The Muttons Conspiracy. Die regisseur kom voor die kleurrykste karakters in die wêreld van teater vir volwassenes, maar hy spandeer nie veel tyd aan almal nie, sonder om te vertraag, gaan hy voort na 'n onvermydelike klimaks. Sy is terloops die deelname van Doug aan die verfilming van 'n pornofilm as operateur onder die skuilnaam Sven Nyquist. Op pad na fenomenale sukses ontmoet hy 'n komiese agent in sy ellendigheid, en bied al sy 'aktrises' op kamera as 'n filmskerm (byna niemand weier nie), en 'n regverdige regisseur wat nie die woord "misoginis" kan uitspreek nie.
Die noukeurige dokumentêr slaag egter daarin om ernstige kwessies te bespreek - byvoorbeeld om oor rassisme met die swart pornoster Sean Michaels te praat: 'Hulle wou hê ek moet in die rolprent Malcolm XXX vertolk, en in antwoord daarop het ek die Joodse regisseur genooi om pornografie te maak oor die Holocaust.' Die komediant Stephen St. Croix word ernstig wanneer Doug die onderwerp van pornografie-akteurs se persoonlike lewens bespreek. Maar die interessantste ontmoetings vind natuurlik met vroue plaas. Wat kos dit om met Tony English, die enigste vrou ten tyde van die verfilming om 'n regisseur in die pornobedryf te kommunikeer, wat in die tagtigerjare as operateur na Salvador en Nicaragua vertrek het? Selena is ook lekker en gesels oor haar werk met rassistiese ouers, maar 'n spesiale plek in die film word beset deur Gina Fine, wat saam met haar man in 'n trui gekom het met die opskrif 'Pigface' en 'n eenjarige kind. Iewers op die horison is daar onderling verbonde probleme by die voormalige eggenoot en heroïne, en op 'n sekere punt in die oë van Gina kan u wanhoop sien, wat selfs die talentvolste Hollywood-aktrise nie so maklik is om te speel nie. Terselfdertyd is die film gevul met simpatie vir die meeste karakters, sodat jy effens hartseer kan wees as jy daarna kyk - dit is duidelik dat hulle vervang sal word deur heeltemal ander mense wat gereed is om die porno Olympus te verower met dieselfde waardigheid om beter te gebruik.
("Na porno eindig", 2012)
Goeie dokumentêr deur Brice Wagoner oor die afgetrede sterre vir pornobesighede. Aisha Carrera verwek 'n intelligente dogter buite haar jare, Chrissy Moran het Jesus gevind en hou godsdienstige optredes, en Tiffany Million woon saam met haar man en twee kinders en vang misdadigers. Reilin het 'n vaste eiendomsagent geword, Seka is besig met tuinmaak en kook, en Houston, wat in die grootste bendegroep in die geskiedenis vertolk en stukke van haar labia opgeveil het, het daarin geslaag om kanker te beveg en blykbaar geld te verdien op 'n webprogram. Ook vir voormalige akteurs is alles nie so sleg nie: die een plak figure van strokiesprentkarakters, die ander teken prentjies, en net Randy West is 'n bietjie hartseer oor 'n moontlike gesinslewe, hy onthou seks met Jenna Jameson en Terra Patrick en speel gholf. 'N Reeks praatkoppe word soms onderbreek deur filmsnitte vir volwassenes, maar die regisseur word basies nie afgelei nie - hy laat die karakters bloot verhale oor hul lewens vertel, meestal fassinerend. 'N Menslike en natuurlik effens hartseer prentjie kan as teenmiddel dien vir Hot Girls Wanted.
("9 tot 5: dae in porno", 2008)
Elke ware fynproewer van aarbeie (soos die oupas dit genoem het) weet dat dit moontlik is om die broos illusie van seksuele utopie te vernietig, selfs met 'n minimale dosis harde werklikheid. Maar die Duitse dokumentêre films, bekend vir hul vreesloosheid, het daarin geslaag om beide beskuldigende patos en ongeregverdigde optimisme te vermy. Die resultaat was 'n goed-gebreide produksiesaga oor die moderne Stoïsynse, wat ter wille van hul geliefde werk gereed was vir ernstige arbeidsprestasies.
In beginsel kan hierdie film vertel van die moeilike lewe van werkers in die dieretuin of die skoenfabriek - totdat dit by die sweet van die videokameras kom, beïndruk die karakters glad nie die geobsedeerdes met wellusmarges nie. Akteurs werk hard, rus en praat baie, en regisseurs, agente en produsente is verheug oor hul suksesse op die gebied van liggaamsvloeistofuitruiling ("Sasha Gray? Sy het regtig 'n unieke styl!"). Veterane word ook nie vergete nie: Sharon Mitchell, wat omskep is van pornosterre na seksoloë, vertel 'n groot papegaai hoe sy weer moet regkom nadat sy in seshonderd films vir volwassenes was. Die ontblote Nina Hartley tree steeds op in die edele rol van "my eerste onderwyser." Natuurlik kan hierdie twee uur lange dokument van die era redelik verkort word, maar op 'n sekere oomblik kry die eentonige murasie van die helde meditatiewe eienskappe, en selfs skote met Belladonna, wat die bofbalknuut konsentrerend in die broos liggaam van 'n kollega steek, lyk heeltemal gepas en onskuldig.
Die verhaal oor die blink kant van die pornobedryf sal waarskynlik 'n ware sensasie wees, maar ons moet nog steeds hieraan voldoen. Ons beveel intussen die reeds klassieke 9-reeks dokumentêre siklus van die Britse kanaal Channel 4. Elke film begin met die toonaangewende melodie Four Tet en dompel die kyker onmiddellik in die bederfbare wêreld van kreupel lot en gevaarlike verslawings. Die ontstellende stem van die omroeper (die negende Doctor Who Christopher Eccleston) lui: die lewe van diegene wat hul liggame verhandel en sosiale taboes oortree, is moeilik en onmiskenbaar. Beginner-akteurs word genadeloos uitgebuit, professionele mense word met MIV besmet en verloor hul werk, ervare sadomasochiste het 'n identiteitskrisis. En selfs die grootste bors ter wêreld het haar eienaar, Lola Ferrari, nie die beloofde belofte van verraderlike chirurge gebring nie - 'n kort loopbaan het in selfmoord geëindig. Nie te snaaks is die nostalgiese episodes van die ikoniese seksaksie-films van die 70-jarige Emmanuelle en Debbie Conquering Dallas nie. Onafwendbare verlange spruit uit ou mans en dodelike skoonhede, met hartseer wat sorgvrye jeug onthou.
Veel meer dinamies is die aflewering "Is daar 'n snuif?" Waarin Eli Roth en ander gesiene kriptosadiste entoesiasties praat oor fiktiewe en regte voorbeelde van die aakligste genre in die kultuurgeskiedenis. Die bundel word afgesluit met 'n verhaal oor die bekendheid van Britse intellektuele met 'n onwettige Deens-vervaardigde video, bondig getiteld "Animal Farm". Voorspelbaar het die heldin van die bestialiese vignet-aktrise Bodil Joensen te veel gedrink en op die ouderdom van veertig selfmoord gepleeg. Hier is 'n versameling makabere erwe vir waaiers om hul buie effens te bederf voor 'n rustelose slaap.
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe om porn te verwyder: 5 kognitiewe dokumentêre films