Waarom ons opblaas wanneer ons oor politiek beredeneer
Geskryf deur Andrea Estrada, UCSB
Waarom ontstaan ​​verwarmde gesprekke en dikwels ongemaklike kakebene wanneer die gesprekke van die ete tot in die politieke waters lei? "Hulle is nie 'n oneerbiedige oorweging van alternatiewe sienings nie," sê Leda Cosmides. "Die uitsig is vlae geplant, wat jou koalisiale alliansies nasien." (Krediet: Adam Rummer / Flifkr)
Die meeste verskille tussen familie en vriende eindig selde in ernstige krisisse. Maar laat die gesprek draai na politieke partye en lewendige meningsverskille kan reguit lelik word.
Waarom is dit selfs onder mense wat ons omgee vir die meeste, verskille in politieke affiliasie lei dikwels tot ongemak en ongemak, en so ver gestoot dat dit 'n bedreiging vir die verhouding kan wees?
Om daardie vraag te beantwoord, het sosiale wetenskaplikes nader gekyk na hoe en waarom die menslike brein onder die vlak van bewuste bewustheid - politieke partye kategoriseer.
"Ons het bevind dat verskille in politieke menings betrokke is by die brein se ontwikkelde kringloop vir die dop van alliansies en koalisie," sê hoofskrywer David Pietraszewski, 'n navorser aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara, toe die studie uitgevoer is wat nou 'n postdoktorale genoot is by die Max Planck-instituut in Duitsland.
"Wanneer mense menings uitspreek wat die standpunte van verskillende politieke partye weerspieël, gee ons gedagtes hulle outomaties en spontaan toe aan mededingende koalisie," sê hy. "Wat ons brein betref, word politieke affiliasie meer beskou as lidmaatskap in 'n bende of kliek as as 'n ongemaklike filosofiese houding." Dink bikerbend, nie debatorklub nie.
Daarbenewens begin dit om ander moontlike aanwysings te ignoreer oor wie met mekaar verbind is. En een van die leidrade wat dit ignoreer, is ras.
"Hierdie afname in die verstand se neiging om mense volgens hul ras te kategoriseer, gebeur wanneer ras nie alliansies voorspel nie, maar ander wyses doen," sê Pietraszewski. "Dit is 'n teken dat ons gedagtes politieke menings as merkers van lidmaatskap in 'n koalisie behandel."
"Ons brein is nie ontwerp om aandag te gee aan ras," verduidelik John Tooby, professor in antropologie en 'n skrywer van die papier aanlyn gepubliseer in die tydskrif Kognisie.
"In plaas daarvan, hulle is ontwerp om by te woon tot koalisie - en ras word net opgetel solank dit voorspel wie met mekaar verbind is. Dit is waarom suksesvolle politici soos Benjamin Disraeli, Arnold Schwarzenegger of Barack Obama nie etnies dieselfde moet wees as die meerderheid van hul ondersteuners nie. Koalisie is die ware munt van die ontwikkelde gedagte, nie ras nie. "
Mense kom van 'n evolusionêre geskiedenis dat konflik tussen groepe of faksies ingesluit en dit is belangrik vir individue om te weet, indien 'n geskil was om weg te breek, wat individue in lyn met "ons" en wat met "hulle."
"Terwyl die wêreld vol sosiale kategorieë is, soos atlete, loodgieters, bejaardes of spykerbitters, word slegs 'n paar kategorieë deur die verstand geïnterpreteer as koalisie-stelle individue wat geneig is om saam te werk en mekaar te ondersteun teen mededingers." Tooby sê. "In die klein sosiale wêreld van ons voorvaders was die politieke persoonlik."
Vir ons voorvaders van die jagter-versamelaar, wat verkeerd raai oor wie saam met wie baie werklike gevolge gehad het, sê mede-outeur Leda Cosmides, professor in sielkunde, mede-direkteur van die Sentrum vir Evolusionêre Sielkunde. "Daarom het ons veronderstel dat natuurlike seleksie die brein ontwerp het om sosiale kaarte van plaaslike koalisies outomaties te konstrueer uit leidrade wat die alliansie impliseer of voorspel."
Om hul hipotese te toets dat politieke affiliasie die bewussyn se "ons teenoor hulle" stelsel nie bewus maak nie, het navorsers die deelnemers 'n kalm en beskaafde bespreking tussen agt Republikeine en Demokrate getoon.
Elke kant was saamgestel uit twee swart en twee wit individue, en almal het menings uitgespreek vir hul onderskeie partye. Deelnemers is toe uitdruklik uit die gesprek gewys en gevra om aan te dui watter individu elke opinie uitgespreek het. Die resultate het getoon dat deelnemers spontaan sprekers gekategoriseer het deur hul politieke party, en dit het 'n afname in rasse-kategorisering veroorsaak.
"Aangesien ons in 'n samelewing woon waar ras wedersydse ondersteuning van samewerking en konflik voorspel, word ons alliansie-opsporingstelsel spontaan toegewys aan rassegroepe en gebruik die kategorieë wanneer daar geen ander leidrade vir alliansies is nie," verduidelik Cosmides.
"Vir jare het sielkundiges baie verskillende maniere probeer om rassekategorisering te verminder, maar almal het misluk. Hulle het gedink dit kan onomkeerbaar wees. Maar vorige navorsing by ons sentrum het getoon dat daar een sosiale konteks is wat rasse kategorisering maklik en betroubaar verminder. Wanneer ras nie meer koalisiale alliansies voorspel nie, maar ander leidrade doen, word die neiging om individue individueel as lede van die rassekategorieë te behandel, verdwyn en soms verdwyn. "
Vorige werk het getoon dat hierdie effek spesifiek is vir alliansiekategorieë. "Koalisie-lidmaatskap het geen effek op kategorisering volgens geslag nie - en nou weet ons dit het ook geen invloed op kategorisering volgens ouderdom nie," sê Cosmides.
Vir die studie het navorsers parallelle eksperimente uitgevoer wat wisselende geslag of ouderdom in plaas van ras gehad het. In die sekseksperimente was elke politieke party saamgestel uit twee jong mans en twee jong vroue. In die ouderdomseksperimente was elke party saamgestel uit twee 20-jariges en twee 70-jariges (almal van dieselfde geslag). Deelnemers het die sprekers sterk gekategoriseer deur hul politieke party, of hul lede verskil in ras, geslag of ouderdom. Toe hulle dit gedoen het, het rasse-kategorisering afgeneem, maar kategorisering volgens geslag en ouderdom bly hoog-inderdaad net so hoog soos wanneer geen inligting oor party-lidmaatskap verskaf is nie.
Slegte nuus, goeie nuus
"Kategorisering van mense as Republikeine teenoor Demokrate veroorsaak 'n afname in kategorisering deur ras, maar nie deur geslag of ouderdom," sê Pietraszewski. "Dit is wat jy sou verwag as die gedagte behandel ras as 'n kategorie alliansie."
"Ons gedagtes spontaan mense as man of vrou, jonk of oud kategoriseer," Cosmides verduidelik. "Dit is fundamentele sosiale kategorieë: hulle het die sosiale lewe van ons jagter-versamelaars voorvaders georganiseer oor baie verskillende sosiale kontekste-paring, ouerskap, jag, versameling, en oorlogvoering, 'n paar te noem. Ja, alliansies gebaseer op verskille in geslag of ouderdom soms bestaan ​​nie. Maar baie verskillende meganismes in die gedagte nodig om hierdie inligting om te weet.
Om hierdie rede moet die kringloop wat mense se geslag en ouderdom opspoor en herwin, onafhanklik van die alliansie-opsporingstelsel funksioneer. "
Hierdie patroon-kategorisering deur 'n politieke party wat die kategorisering verminder volgens ras, maar nie geslag of ouderdom nie, was voorspelbaar. "Dit volg uit die hipotese dat ons verstand beide ras en politiek as alliansie leidrade behandel," sê hy.
Dit verklaar die verhitte gesprekke en dikwels ongemaklike barbs wat ontstaan ​​wanneer vakansie-etesgesprekke in politieke waters kom. "Hulle is nie 'n oneerbiedige oorweging van alternatiewe sienings nie," sê Cosmides. "Die uitsig is vlae geplant, wat jou koalisiale alliansies nasien."
Die slegte nuus is dat dit maklik is om ons alliansie kategorieë soos ras en politiek in terme van 'n "ons teenoor hulle" mentaliteit te raam. Maar die goeie nuus is dat ras en politiek intrinsiek buigsame kategorieë is wat ons verstand betref.
"Ons vorige navorsing-en ons politiek bestudeer-show dat dit nie onmoontlik is om hierdie verandering" ons versus hulle "persepsies, selfs vir iets soos ras," sê Pietraszewski.
"Wat nodig is, is samewerking wat die vorige grens kruis, en hoe meer hoe beter.
Die vermindering van rassediskriminasie of politieke polarisasie sal geen makliker of moeiliker as die verandering van patrone van samewerking wees.
"Die eksperimentele werk toon dat dit moontlik is om hierdie afdelings te vervaag. Hoe om dit te laat gebeur, is nie meer 'n raaisel nie. "
Navorsers van die Oxford Universiteit en die Universiteit van Aarhus is mede-outeurs van die koerant.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Woede Bestuur > Waarom ons opblaas wanneer ons oor politiek beredeneer