Eetbare sampioene en heuning-sampioene: 'n beskrywing van hoe om te onderskei tussen eetbare en eetbare, giftige * Ander
Dit is 'n plesier om sampioene te pluk en 'n nog groter plesier te pluk. Nadat u die sampioenstomp gevind het, kan u die mandjie onmiddellik vul. Maar as u sampioene versamel, moet daar versigtig en versigtig getree word: valse sampioene word kundig as eetbare sampioene vermom. Hierdie artikel sal u vertel wat vals lewers is, hoe hulle lyk en hoe hulle van goeie sampioene kan onderskei.
Valse sampioene: wat is
Valse veulse is baie ekstern en nie net 'n eetbare heuningbosie nie. Ook hy groei nie alleen nie, maar met sy hele gesin. Sampioene groei op hout, byvoorbeeld stompe, dooie en lewende bome, of langs hulle, sodat eetbare en eetbare sampioene maklik is om te verwar.
Daar is baie 'dubbels' onder sampioene. Almal word in drie groepe verdeel: eetbaar, voorwaardelik eetbaar en giftig. Met elke groep moet u uself vergewis sodat hulle nie die sampioenplukker kan mislei en in sy mandjie beland nie.
Die skeiding van valse hennepampioene in eetbare en voorwaardelik eetbare is relatief en kontroversieel. Basies kan hulle ook geëet word, maar slegs na spesiale behandeling.
Het jy geweet? Heuning-sampioene bevat soveel proteïene dat hulle vleis in 'n vegetariese spyskaart kan vervang. En die fosfor daarin is nie minder nie as in riviervisse.
Spisbare spesies word dikwels die spesies genoem wat baie moeilik is om te onderskei van ander familielede by hoede wat op stompe groei. Om hierdie rede bestaan ​​die gevaar dat hulle onbehoorlik voorberei word en vergiftiging of spysvertering kan verdien. Sulke spesies sluit Candolle en waterige sampioene in.
Verteenwoordigers van die Kandoll-familie kan van Mei tot Oktober vergader word. Hulle hou van hardehout.
Beskrywing van voorkoms:
Been dun en hoog (tot 9 cm hoog), wit en glad, hol binne
hoed deursnee - van 3 tot 8 cm, die vorm verander van die halfrond en klokvormig tot plat met 'n afgeronde knol, die vel is glad, geelbruin van kleur, dan word dit helder tot 'n roomkleurige en geelbruin kleur, die rande komberse hang aan die rand van die hoed
pulp wit, dun, smaakloos en reukloos
Plastiek onder die hoed as hy aan die steel vashang, verander gereeld, witterige kleur eers na grys-violet en dan na donkerbruin
Waterige pseudo-foelie, of Psatirella-waterhoudend, hou van klam plekke. Dit groei in groot kolonies op bladwisselende en naaldhout, stompe en om hulle. Dit kom slegs in die herfs voor.
Hoe dit lyk:
Been hoog (tot 8 cm), met 'n deursnee van 0,5–0,8 cm, ongelyk, leeg van binne, maar sterk, glad en syerig aan die raak, die onderste deel is ligbruin van kleur, en die bokant is wit, poeieragtig met 'n poeieragtige laag
hoed 2-5 cm in deursnee, het die vorm van 'n klokkie, wat dan oopmaak en 'n plat plaat word met 'n knol in die middel en krake, die oppervlak is glad, donkerbruin en geelbruin van kleur, die oorblyfsels van die bedsprei hang oor die rande
pulp bruin, dun en waterig, smaak bitter of sag, reukloos
rekords gereeld, toegegroei, eers ligbruin, en dan donkerbruin, laat druppels sap in nat weer af
Hierdie groep sluit die valse hennepampioene in wat nie skadelik vir die gesondheid is nie. Hulle is eetbaar, maar minderwaardig as gewone sampioene in smaak. Dit kan geëet word nadat die sous gekook en gedreineer is. Van hulle kan u heerlike en voedsame sampioengeregte voorberei.
Vals foelie, of papawer, hou van naaldstompe en bome. Die seisoen begin in Augustus en eindig in Oktober. Dit is onskadelik, word as eetbaar beskou.
Kenmerke van voorkoms:
Been tot 10 cm in hoogte en ongeveer 0,5 cm in deursnee, reguit of geboë, sonder 'n ring, hol, geel en bruin onder
hoed aanvanklik het dit die vorm van 'n halfrond, maar mettertyd word dit reguit en plat, sy deursnee is tot 8 cm, sy kleur is van geel en oranje tot bruin en bruin, die middel van die hoed het 'n helderder kleur as die rande
pulp wit of liggeel, ruik na sampioene of klam
rekords hou aan die been vas, eers wit of geel, dan swael
Die baksteenrooi vals foelie is ook redelik eetbaar, hoewel dit nie so lekker is soos die herfs heuningbos nie. Dit moet voor gebruik gekook word. Dit voel gemaklik vir bladwisselende en naaldboomsoorte. Groepe baksteenrooi vals eende kan van Augustus tot September in die woude gesien word.
Baksteenrooi valsskuim bevat stowwe wat voordelig is vir die vel, hare en tande. In Japan en Suid-Korea word dit gebruik om stortgels en tandepasta te maak wat tandemalje herstel.
Dit word herken deur die volgende tekens:
Been reguit, tot 10 cm in hoogte en tot 1,5 cm in deursnee, smal onder, die basis is rooi-baksteen van kleur, en die boonste gedeelte is geel, leeg binne
hoed eers bolvormig, dan halfsirkelvormig, en as dit ryp word, versprei dit, verskil die kleur van rooibruin tot baksteen en rooibruin, die rande is ligter as die middel
pulp geel, bitter, reukloos
rekords digte, toegegroeide, vuilgeel of liggrys kleur, kry uiteindelik 'n olyf- of bruin kleur
Van al die vals sampioene is slegs een spesie giftig. Dit is 'n swaelgeel vals garnale. Die gif daarvan is baie giftig, maar nie dodelik nie.
Binne 1-6 uur kan die volgende simptome van vergiftiging voorkom:
duiseligheid en swakheid;
naarheid en opgooi;
verlies van bewussyn.
Belangrik! Nie net giftige sampioene wat skadelik is vir die gesondheid nie, maar ook eetbaar as dit vir 'n lang tyd of verkeerd geberg word.
Die giftige vals foelie groei in groot gesinne, begin in Junie en eindig in Oktober. Dit kan byna oral gevind word. Hy verkies stompe en boomstamme van nie net bladwisselende nie, maar ook naaldbome, sowel as die wortelsone rondom hulle.
Die volgende tekens kan 'n giftige vyand identifiseer:
been dun en hoog (tot 10 cm hoog), die oppervlak is veselagtig, liggeel, binne is leeg
hoed klokvormig in jong sampioene en plat in oues, deursnee - tot 7 cm, kleur - geel, geelbruin en swaelgeel, die middel is helder en die rande is ligter
vlees wit of liggeel, bitter, het 'n onaangename reuk
rekords gekweek, gereeld, swaelgeel, ryp word, kry 'n groenerige en donker olyfkleur
Verskille tussen heuning-sampioene en valse heuning-sampioene
As 'n sampioen in die bos gevind word, is dit onmiddellik moeilik om te bepaal of dit eetbaar is of nie, aangesien heuningpampoentjies en hul vals familielede baie dieselfde lyk en onder dieselfde omstandighede groei. Met ervaring kan u leer om selfs vals sampioene selfs voorwaardelik eetbaar te herken.
Maar dit is beter vir 'n beginner om nie die risiko's te neem en die belangrikste reël van die sampioenplukker te hou nie: neem dit nie in twyfel nie. 'N Beginner-sampioenjagter moet eers die tekens leer van regte eetbare sampioene, wat hieronder beskryf word.
Die belangrikste verskil tussen 'n eetbare heuningbos en 'n valse heuningbos is die teenwoordigheid van 'n membraanring onder 'n hoed wat soos 'n romp of kraag lyk.. Dit is eintlik die oorblyfsels van die bedsprei wat die vrugtige liggaam van die jong swam beskerm. Met die groei van die hoed breek die film en vorm dit 'n romp.
Maar mettertyd verdwyn dit in ou sampioene, dus is dit die beste om jong sampioene met 'n 'kraag' te versamel. Terloops, die jong vals film het ook 'n beskermende film. Maar as dit deurbreek, vorm dit nie 'n romp nie, maar 'n swak sigbare kraag en versnippies wat aan die kante van die hoed hang.
Die reuk van 'n sampioen plukker kan vir hom sê watter heuningwurm hy in sy hande hou: eetbaar, vals of giftig. Heuningpampoene produseer aromatiese olies, veral in reënweer en tydens teling. Hierdie stowwe gee hulle so 'n aangename aroma van die sampioen. Valse heuningvleis is gewoonlik reukloos of ruik na klam, wat sigbaar word tydens kook. Giftige sampioene het aanvanklik 'n onaangename reuk.
As die sampioenfamilie opvallend is vir die helder kleure teen die agtergrond van 'n gewone woudlandskap, sal u waarskynlik vals sampioene sien. Hul hoede is in pragtige kleure (geel, rooi, baksteen) geverf, wat vir die kunstenaar aantreklik kan wees.
Maar 'n ervare sampioenplukker weet dat eetbare herfs- en somerspampioene beskeie lyk en 'n dowwe kleur het. Dit word gekenmerk deur room- en bruin kleure.
'N Ander herkenbare teken van eetbare vrugliggame is klein skubbe op hoede wat nie in die eetbare sampioene voorkom nie.
As u skoonmaak, word dit maklik afgewas. Maar slegs jong sampioene kan deur die skubbe herken word, omdat hulle met die ouderdom glad word en verdwyn.
Belangrik! Die enigste eetbare sampioen sonder skubbe op die hoed is 'n winterheuningbos, wat moeilik is om van 'n valse foelie te onderskei. Maar dit is nie belangrik nie, want dit is die enigste wat groei in die koue seisoen, wanneer daar geen eetbare sampioene is nie.
Die laaste maatstaf waaraan u moet let as u sampioene pluk, is die kleur van die borde onder die hoed. By goeie jong sampioene is hulle ligte skakerings, geelwit of room, maar as hulle ryp word, word dit donkerder. In valse vrugliggame kan die plate wit, geel, grys, olywe en bruin wees. In giftige sampioene is hulle swaelgeel en donker olywe.
Deur die belangrikste verskille tussen goeie sampioene en valse sampioene te ken, sal dit u help om versigtig te wees wanneer u dit versamel, sodat u u mandjie slegs met nuttige geskenke vir die bos kan vul. En met verloop van tyd kan u vinnig leer om eetbare en eetbare sampioene te identifiseer. Dan sal jag op sampioene nog meer vreugde bring.
Kyk die video: Johny Johny Yes Papa and Many More Videos. Popular Nursery Rhymes Collection by ChuChu TV (Oktober 2020).