Afrikaans in die nuus by UFH | SusanSmith
Mei 18, 2014 by Susan Smith	in UFH aktiwiteite and tagged afrikaans,Departement Afrikaans UFH,Prof Susan Smith,Universiteit van Fort Hare
← Gemeenskapsbetrokkenheid en studenteaktiwiteite
Taalbeleid by UFH → Augustus 2017 – NG Kerk Adelaide
2017/08/27 Paul C.P.A. Odendaal1 Kommentaar
Jesus toets jou geloofskarakter. (Mat 15: 21 – 28)
2017/08/20 Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
JESUS TOETS JOU GELOOFSKARAKTER
Integriteit is ‘n belangrike konsep in Ingeneurswese. Enige konstruksie of dit nou ‘n pad, ‘n brug, ‘n gebou, ‘n staalkonstruksie of ‘n houtkonstruksie is, moet oor sy eie inherente integriteit beskik. ‘n Brug moet sterk genoeg wees, sodat dit nie inmekaar val nie. Boumateriaal moet oor ‘n sekere integriteit beskik, sodat dit duursaam is en voldoen aan die vereistes wat daaraan gestel word. Die gelykenis van die twee huise wat onderskeidelik op sand en rots gebou is, is ‘n goeie voorbeeld van die integriteit van die fondament waarop die huise gebou is. Die huis op sand het geen integriteit gehad nie en het weggespoel. Die huis op die rots het ‘n rotsvaste integriteit gehad en het staande gebly in die storms.
In ons gelese gedeelte (Mat 15:21 – 28) lees ons hoedat Jesus die geloofsintegriteit van die Kanaänitiese vrou toets. Die vrou het ‘n dogter gehad wat in die mag van die bose was.
Hierdie vrou het agter Jesus aangeloop en gesmeek dat Jesus haar dogter moet genees van die bose. Sy het aanhoudend geroep al agter Jesus aan. Die Here het haar geïgnoreer. Dit is lyk heeltemal teenstrydig met die krakter van die Here Jesus. Ons leer Jesus ken as Iemand met deernis en liefde en omgee. Nou lees ons hoedat Jesus haar ignoreer. Die dissipels wil hê Jesus moet haar wegstuur, want sy loop agter hulle aan en skreeu. Dan antwoord Jesus weer teen die grein van Sy karakter, as Hy sê dat Hy net gekom het vir die Jode. Die vrou het egter nou die aandag van die Here en sy val voor hom neer en smeek: “Here. Help my!”
Dan antwoord die Here haar weer ‘n keer afwysend: “Dit is nie mooi om die kindertjies se brood te vat en vir die hondjies te gooi nie.” Die woord “hondjies” verwys na die skeldnaam waarmee die Jode die Kanaäniete genoem het, naamlik “honde”, omdat die Jode die Kanaäniete onrein beskou het.
Dan antwoord die vrou verrassend dat sy met die krummels van God se genade tevrede sal wees. Die hondjies eet immers die kos wat van die base se tafel afval.
Sy verneder haarself om die minste te wees en is tevrede om met “min” oor die weg te kom, as die Here net haar dogter kan gesond maak.
Waarom hanteer Jesus hierdie vrou so hardvogtig, sonder enige simpatie. Dit is mos nie die aard en karakter van die Here Jesus Christus nie. Ons wil as’t ware uitroep, waarom die Here haar so hard behandel?
Die antwoord is eenvoudig. Hy wil haar geloof toets. Jesus wil die karakter van haar geloof toets. Soos wat produkte aan sekere gehalte toetse onderwerp word om die SABS (Suid Afrikaanse Buro van Standaarde) merk te kry, word sy ook getoets. Die Here maak dit vir haar moeilik, omdat Hy die egtheid van haar geloof wil toets.
Hierdie Kanaänitiese vrou slaag die toets loshande. Dan antwoord die Here haar en sê “jou geloof is groot. Jou wens word vervul.” Die Here het haar beproef en sy het die geloofskarakter toets geslaag.
Haar geloofsintegriteit het bo alles uitgestaan.
Ons moet verstaan dat die Here beproef ‘n mens, maar die Satan versoek jou. In Jakobus 1 word die onderskeid gemaak tussen beproewing en versoeking. Jakobus sê as jou “geloof die toets deurstaan het”, help die bepoewing jou om te volhard en tot volle geestelike rypheid te kom. Beproewing kom van die Here en dien tot jou heil. Dit is soos ystererts wat gelouter word, sodat vlekvrye staal gemaak kan word. Beproewing het te doen met swaarkry, wat uiteindelik tot jou loutering dien om geestelik volwasse te wees. Beproewing bou jou op.
Versoekinge daarteenoor kom van die duiwel en is daar om jou af te breek. Gewoonlik gaan versoekinge gepaard met aangename verlokkinge. Daarom sê Jakobus: “ Iemand wat in versoeking kom moet nooit sê: ‘Ek word deur God versoek’ nie, want God kan nie verlei word nie, en self verlei Hy niemand nie.” (Jak 1: 13 – 14)
Jakobus noem beproewinge en versoekinge, albei ‘n “toets” Die een toets kom van die Here en die ander toets van die duiwel.
Dikwels wanneer ons erge droogte ervaar, beproef die Here ons geloof. Hy kyk van watter geloofsintegriteit ons gemaak is. Die Here toets óf ons geloof, sal staande bly ten spyte van aanvegtinge. Daarom moet ons in tye van aanvegtinge hoopvol ons oë op die Here fokus. Ons moet gelowig en aanhoudend soos die Kanaänitiese vrou by die Here aandring op die verhoring van ons gebed. Somtyds talm die Here, omdat Hy ons geloofintegriteit toets.
Dikwels word ons geloofsintegriteit ook uitgedaag deur die versoekinge van die duiwel. Die duiwel verlei ons om die wêreld lief te kry en slegs op die sienlike dinge staat te maak. Sodoende verloor ons gou ons moed en hoop.
Godsmanne en Godsvroue is mense met ‘n deurleefte geloof. Hulle lewe word gekenmerk met geloofsintegriteit. Geloofsintegriteit het alles te doen met deursettingsvermoë. Hierdie Kanaänitiese vrou het met volharde deursettingsvermoë die Here heelpad gevolg. In die spesiale magte van die Weermag en Polisie, word rekrute ook onderwerp aan strawwe vasbyt – oefeninge, waar hulle staal en deursettingsvermoë getoets word. Slaag hulle die toets word hulle opgeneem in die elite eenhede van die Weermag en Polisie.
DIE “Navy Seals” in Amerika het ‘n goue klok. Wanneer jy opgee op die kursus moet jy net die goue klok lui. Dan is die strawwe beproewing verby en is jy af van die kursus. Die uitdaging is om nie die goue klok te lui nie. DON’T RING THE BELL.
So moet ons as gelowiges ook nie opgee, wanneer ons deur beproewinge gaan nie. Ons moet volhardend volhou met geloofsintegriteit, sodat ons die geloofswedloop kan voltooi. Die lewe is nie maklik nie. Die lewe is vol toetse en uitdagings. Daarom moet ons die toetse en uitdagings sien as geleenthede om te groei in die Here. Die Here sal ons ook nie bokant ons vermoë beproef nie, want Hy weet ons is van stof en vol menslike gebrokenheid. Hy sal ons optel, voordat ons kragte ingee. Wat is die karakter en die integriteit van jou geloofslewe?
DON’T RING THE BELL. AMEN
Tussen angs en sekerheid. (Mat 14: 22 – 33)
2017/08/13 Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar
TUSSEN ANGS EN SEKERHEID
Lewensangs is deel van elke mens se lewe. In ons gelese gedeelte is die dissipels vasgevang tussen ‘n storm op see en ‘n spook wat op die water loop. As’t ware het hulle ‘n dubbele lewensangs. Daarom gaan vanoggend se preek oor lewensangs.
Die skopus is: Tussen angs en sekerheid.
Die preek kan in drie dele verdeel word:
Pars 1: Lewensangs vra wonderwerke
Pars 2: Geloof vra dapperheid.
Pars 3: Vaste sekerheid vra fokus.
Kom ons kom by die eerste deel:
Daar is ‘n spreekwoord wat sê: Nood leer bid. Hoe waar is dit nie. Die meeste gebede wat God bereik is verseker noodgebede. Wanneer dit goed gaan, is gebed vir die meeste mense net ‘n inspanning. Maar wanneer die nood op sy hoogste is, bid selfs die ateïs. Lewensangs kan verskillende vorms aanneem, dit kan finansiële nood wees of siektenood of wanneer jou lewensbestaan bedreig word. Jy het angs oor jou kind wat op pad is per voertuig en of jou kind gelukkig is en of daar genoeg fondse sal wees om jou kind te laat leer. Jy kan angs hê oor jou huwelik wat deur diep waters gaan. Jy kan angs hê oor werksekerheid of oor jou aansoek om nuwe werk. Jy kan angs hê of daar genoeg geld sal wees as jy aftree. Ons leef dikwels van angsmoment na die volgende angsmoment. In die wonderverhaal van die storm op die see, was dit nie anders nie.
Die dissipels was ‘n hele paar kilometer van die kus, toe die storm losbars en die boot gevaar staan om te sink. Jesus was nie in die boot nie. ‘n Mens kan jou net indink in die angs wat die dissipels ervaar het. Toe sien hulle ‘n mens aangeloop kom op die water. Dit is natuurlik onmoontlik en onmiddelik dink hulle dit is ‘n spook. Hulle angsvlakke het nou hemelhoog gestyg.
Wanneer Jesus hulle gerus stel en sê dat hulle nie moet bang wees nie, vra Petrus ‘n wonderwerk. Hy wil op die water na Jesus loop om seker te maak dit is Jesus. Jesus sê vir hom “Kom”. Petrus kry dit toe reg om op die water te loop. Maar toe hy sien hoe sterk die wind is, het hy begin sink. Dan hoor ons sy noodgebed: “ Here, red my!” Lewensangs vra altyd ‘n wonderwerk. Dit is net menslik. Nood leer bid.
Dit bring ons by die tweede gedeelte van die preek:
Geloof is altyd ‘n sprong in die donkerte. Geloof is altyd ‘n waagstuk. Geloof vra dapperheid en geloofsvertroue. Toe Petrus die boot verlaat het, het hy homself roekeloos op die Here verlaat. Die Kategismis sê: Geloof = Kennis + vertroue. Petrus het ‘n sekere kennis en ervaring van die Here gehad en daarom kon hy roekeloos en dapper Jesus volg en op die water loop na Jesus.
Abraham, Isak en Jakop word nie verniet as geloofshelde voorgehou nie. Hulle het ook roekeloos, sonder om die uitkoms te sien, hulle op die Here verlaat. Abraham het uit Ur van die Galdeërs getrek op pad na ‘n beloofde land, wat hy nie eers in sy lewe kon ervaar het nie. Hy het blindelings en dapper die opdrag van die Here gehoorsaam. Abraham het roekeloos bereid gewees om sy enigste seun Isak te offer op ‘n berg in Moria. Op die laaste nippertjie het die Here ‘n offerdier voorsien, In Hebreërs 11 word ‘n lang lys van geloofshelde genoem wat in dapperheid dit met God gewaag het ‘n onsekere toekoms in. Dink aan Noag, Moses, Gideon, Barak, Simson, Jefta, Dawid, Samuel en die profete.
Alle onsekerheid bring angs en daarom vra alle onsekerheid, ‘n dapper geloof. Daarom roep die Here vir ons ook op om dapper die Here te volg, wanneer ons geen kaart en transportakte van die toekoms het nie. Geloof is om vas te hou aan die dinge wat ons nie kan sien nie. (Heb11:1)
In een van die museums in London is ‘n baie interessante maritieme kaart, met die datering van 1525. Die kaart is ‘n primitiewe voorstelling van die Nood-Amerikaanse Kuslyn met die aangrensende kuslyn. Die kartograaf of iemand na hom het dit goedgedink om op bepaalde plekke op die kaart waar daar nog nie ontdekkingsreisigers was nie, waarskuwings te skryf soos: “Hier is reuse” of “Hier is vurige skerpioene” of “ Hier is drake.” Wat die kaart egter merkwaardig maak is die feit dat die Britse ontdekkingsreisiger Sir John Franklin dit in die vroeë 1800’s gebruik het of ten minste onder oë gehad het. Hy het die waarskuwings van sy voorganger met dik hale doodgetrek en met groot letters dwars oor die hele kaart geskryf: “Hier is God.”
Die toekoms is onbekend, onseker, ongekarteer, somtyds stormagtig en dit wil ons lewensbootjie dikwels omgooi. Maar dan is Jesus se uitnodiging: “Kom. Ek is hier.” Daarom kan ons dapper die ongekarteerde toekoms van ons lewe aandurf, met die uitroep: “God is hier!”
Dit bring ons by die derde deel van die preek.
Toe Petrus na die sterk wind kyk en sy oë van die Here Jesus afgehaal het, het hy begin sink. Sy fokus het verskuif van Jesus na die omstandighede en hy het gesink. Daarom wil die gelese gedeelte ons aanmoedig om altyd ons oë op Jesus te hou. Daarom sê Heb 12: 2 die volgende in verband met geloofshelde, se fokus “….. die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof ….”
Wanneer ‘n atleet aan ‘n wedloop deelneem is al sy fokus op die wenstreep. Hy mag nie omkyk of rondkyk of kyk waar sy teenstaanders is nie. Sy enigste fokus is die wenstreep. Petrus het sy fokus verloor en daarom het hy gesink. Daarom moet ons in ons lewensangste ook nie rondkyk na die grote van ons probleem nie, maar altyd Jesus in die oog hou. Hy is die Voleinder van ons geloof.
Toe ek ‘n jong seun was het ek aan my heel eerste atletiekwedstyd deelgeneem. Ek het goed gevaar en was in die eerste drie posisies. Toe waai my hoedjie af. In my spore draai ek toe om, om my hoedjie te gaan haal. Nodeloos om te sê ek het erg laaste gekom. My fout was gewees ek het my fokus van die wenpaal verskuif na my hoed. Daarom het ek verloor.
Daar word vertel dat kunstenaars wat op ‘n styfgespande tou loop, dikwels ‘n rooi lap of iets soortgelyks aan die einde van die tou vasmaak. Dan konsentreer hulle op die rooi lap en nie op die dieptes onder hulle nie. Met gefokuste aandag kan hulle dit dan regkry om oor die tou te loop.
Daarom roep Jakobus ons ook in Jakobus 1: 6 – 8 op om nie te twyfel as ons bid nie. Die fokus van ons gebed moet wees Jesus Christus en nie twyfel nie. Wie twyfel, kan nie iets van God ontvang nie.
Lewensangste sal altyd met ons wees. Ons lewe as’t ware tussen angs en sekerheid. Maar as gelowiges kan ons die sekerheid van Jesus Christus omhels en weet dat Hy ‘n reddder is uit elke lewensangs. Dan sal ons nie sink nie, maar veilig wees in die hande van onse Here Jesus Christus. AMEN
2017/08/06 Paul C.P.A. OdendaalLewer kommentaar