Monaco - Inligting - 2022
Dit is waarlik 'n hemelse plek. Dit duur net ongeveer 'n uur om dit deur te gaan.
In die geval van Monaco is 'n stuk sushi 'n regte "goue kus". Inwoners reis uitsluitlik op Rolls-Royces en Lamborghinis, niemand hier ken die woord "werkloosheid" nie, die baai is gevul met luukse seiljagte en een naweek van die jaar word gewy aan Formule 1-wedrenne.
In Monaco, op 'n oppervlakte van 2 vierkante kilometer, woon 37 duisend mense, hoofsaaklik miljoenêrs en die elite. Ons sal hierdie mites hanteer.
Die inwoners van Monaco word Monegasques genoem. Die inheemse inwoners van die prinsdom word as Monegasques beskou. Daar is slegs 'n kwart van die bevolking hier. Benewens hulle, woon die Franse, Spanjaarde, Italianers en ander Europese volke ook in Monaco. Die woord "Monegasque" verwys na die naam van 'n antieke godheid. En die prinsdom het sy naam gekry van die woord "monnik", wat ook in ons taal is. Daar is 'n paar geestelikes op die wapen van Monaco. Daar word geglo dat die prinsdom deur Francesco Grimaldi gestig is. Hy en sy vriende het die mantel van 'n Fransiskan-monnik aangetrek, en hulle het die fort binnegekom en gevange geneem.
In Monaco speel almal in die casino. Die prinsdom is bekend vir sy casino's, maar dit is vermaak vir besoekers. Monaco beveel nie sy vakke aan om by dobbelary betrokke te raak nie. Daar word geglo dat dit nie net die persoonlike begroting kan benadeel nie, maar ook die vermorsing van openbare fondse kan benadeel. Toegang tot die casino en kinders, selfs vergesel deur ouers, is verbode.
Die hoofstad van Monaco is Monte Carlo. Geografies en polities is dit waar. Maar Monaco is eintlik verdeel in drie kommunes. Die prins se woning is in die ou Monacoville geleë, Monte Carlo vertolk die rol van 'n sake- en vermaaklikheidsentrum, Condamine is 'n hawe. Fontville is 'n nuwe moderne gebied wat verskyn het op die land wat van die see af teruggeëis is.
Daar is geen misdaad in Monaco nie. Dit is regtig so. Baie inheemse mense dien in die polisie. Dit word as gesogte beskou en vereis 'n goeie opvoeding. Die bevolking van die stad is klein, wat dit moontlik maak om misdaad te beheer. Baie inwoners is besig met 'n winsgewende toerismebedryf, want daar is geen probleme met ryk gaste in Monaco nie. Daar is geen graffiti teen die mure of in openbare vervoer nie, maar daar is polisiebeamptes om elke draai. In werklikheid is daar een voog van die wet vir elke 60 mense, dit is een van die hoogste tariewe ter wêreld.
Dit is vuil in Monaco. Die mense van Monaco hou van hul land. En die oorvloed polisiebeamptes help om te bestel. Maar in die toeristiese seisoen raak Monaco vuil - dit kos niks vir besoekers om wrakke of vullis op die grasperk te gooi nie. Maar dit is nie tipies vir die prinsdom nie.
Monaco is 'n lid van die Europese Unie. Die Prinsdom is nie 'n lid van die EU nie en is nie verplig om aan sy regulasies en wette te voldoen nie. Dit geld vir alle gebiede, met die bankversekering, miskien. In ander gevalle het Monaco sy eie wetgewing. Tradisioneel is die Minister van Staat by die Regeringsraad 'n Fransman. Frankryk beskerm ook die prinsdom. As die prins geen erfgenaam verlaat nie, sal sy staat outonoom word onder die protektoraat van sy invloedryke buurman.
Belasting is hoog in Monaco. Monaco is op geen manier afhanklik van Europa in finansiële aangeleenthede nie. Dit het dit moontlik gemaak om 'n ligter belastingstelsel hier in te stel. Interessant genoeg is die Monegasques vrygestel van belasting terug in die 15de eeu deur die Prins van Monaco. Op die oomblik is daar eenvoudig geen inkomstebelasting vir beide inheemse mense en buitelanders wat die grootste deel van die belastingjaar hier bly nie. En dit is ongeag die hoeveelheid inkomste. Die uitsonderings is die Franse wat na 13 Oktober 1962 in Monaco aangekom het, en ondernemings, waarvan 'n kwart buite die prinsdom lê. Kreatiewe aktiwiteite word nie belas nie. Erfbelasting is menslik. Naby familielede hoef niks te betaal nie, ver familie - van 8 tot 13 persent en glad nie familielede nie - 16 persent. Monaco los alle doeane- en BTW-probleme saam met Frankryk op. Dit is die enigste land waarmee Monaco bilaterale belastingverdrae het. BTW word hier gehef in ooreenstemming met die wette van Frankryk. Daar is geen belasting op welvaart in Monaco nie, op winste uit die besit van private kapitaal. U het geen lisensie nodig om dit te bestuur nie. Maar enige sakebedrywighede in die prinsdom moet lisensiëring ondergaan.
Daar is beperkings op die aankoop van vaste eiendom in Monaco. Die gebied van die land is so klein dat dit redelik lyk om vaste eiendom te beskerm teen buitelanders. In werklikheid is daar geen beperkings nie. Enige burger van enige land kan vaste eiendom in Monaco koop. Hierdie vryheid het die pryse van huise en woonstelle in die prinsdom opgeblaas. Ryk mense kan dit bekostig om dit aan te koop.
Monaco is die duurste land in Europa. Monaco word gewoonlik geassosieer met luukse, casino en hoë pryse. Maar dit is glad nie wat die lewe hier bepaal nie. Eiendom in die land is baie duur. 'N Vierkante meter kos tot 20-30 duisend euro tot 50-70 duisend in nuwe geboue. Interessant genoeg, om vaste verblyfpermit te bekom, kan vaste eiendom eenvoudig gehuur word. Dit is baie winsgewender. U kan 'n elite-woonstel huur vir 10-15 duisend euro per maand; 'n woonstel van hoë gehalte met 'n paar slaapkamers kos 4 duisend euro. U kan 'n ateljee vind vir slegs 1-2 duisend euro, wat reeds vergelykbaar is met die pryse in Londen en die pryse voor die krisis in Moskou. Pryse hier is effens hoër as in Frankryk. Middagete in 'n goeie restaurant kos 30-40 euro. Om geld te bespaar, kan u nie in Monte Carlo-hotelle bly nie, maar in die naburige dorpe Nice of Beausoleil. Dit is beter om in gesinsrestaurante te eet, en nie in ontwerpersboetiekies aantrek nie, maar in die baie meer demokratiese Zara en Mango.
Dit is onmoontlik vir die Russe om 'n verblyfpermit in Monaco te bekom. Dit was vroeër regtig moeilik. Maar ná die 2008-krisis het die Britte en Skandinawiërs die prinsdom begin verlaat. Toe moes die regering nadink oor wie om vir hierdie uitvloei te vergoed. Die kandidate was Russe, Arabiere, Asiërs. As gevolg hiervan het die owerhede voorkeur gegee aan die Europeërs wat hulle geestelik nader aan hulle was. Russe probeer inwoners word vir belastingvrystellings. Om 'n verblyfpermit te kry, word vereis dat die rekening ten minste honderdduisend euro het. Gesinne met kinders word verkies. As tieners ook na die plaaslike skool gaan, kan hulle hulself as volwaardige burgers van die prinsdom beskou.
Die elite hang voortdurend in Monaco uit. Die elite-samelewing vergader meestal in Julie-Augustus. Diegene wat hier woon probeer op hierdie stadium êrens heen gaan. Die res van die tyd is Monaco 'n rustige gesinsdorp.
Onderwys en medisyne in Monaco is duur en ontoeganklik. In werklikheid is daar geen probleem met die plasing van 'n kind in 'n plaaslike skool nie. Die vlak van opvoeding in Monaco is goed, dit word waardeer vir toelating tot die beste universiteite in Europa. En dit is baie goedkoper om hier te studeer as in Europa. Die situasie is soortgelyk aan medisyne. Die gehalte van dienste hier is uiters belangrik, en pryse is baie laer as selfs in Moskou.
Daar is 'n geslote samelewing in Monaco. Dit lyk asof dit moeilik is om u eie te word. In werklikheid vind assimilasie redelik vinnig plaas. Gesinne van regoor Europa leef in die prinsdom. Plaaslike inwoners is verdraagsaam en oop vir kommunikasie.
Daar is niks wat toeriste in Monaco kan doen nie. Hierdie wonderlike wêreld is die moeite werd om te sien. Monaco is 'n klein sprokie wat in die middel van Europa kom. Hier kan u maklik 'n bekende persoon op straat ontmoet. Daar is baie kulturele trekpleisters vir elke gebiedseenheid in die prinsdom. Dit is tuine, parke, paleise en museums. U kan selfs deur die prins se landgoed loop. Die besondere trots van Monaco is die Museum of Oceanography, wat direk verband hou met Jacques Yves Cousteau. Die Japanese Garden is ook beroemd, waar u die kombinasie van glas, klip en water kan geniet terwyl u ontspan. Toeriste is lekker in die casino en neem onvergeetlike foto's teen die agtergrond van eksklusiewe motors. Die Formule 1 Grand Prix, wat as 'n legendariese gebeurtenis beskou word, is vir die publiek van groot belang.
In Monaco ry almal in duur motors rond. Dit is 'n gevestigde stereotipe. Dit blyk dat diegene wat hier woon beslis 'n luukse motor het. Toeriste streef daarna om langs Ferrari of Bentley afgeneem te word. In werklikheid verkies die meeste mense in Monaco om met openbare vervoer of per taxi rond te kom. Skoon en moderne busse is goed vir die pendel skool toe en werk toe. Daar is baie middelklas-motors en miniatuur-slim motors in Monaco.
Almal is goed geklee in Monaco. Hierdie stelling is slegs gedeeltelik waar. Die Franse het 'n gevoel van styl. Aangesien 40% van die inwoners van die prinsdom hierdie volk verteenwoordig, wil ek glo dat hulle hier goed aantrek. In Monaco vind u inderdaad albei mans in pakke van Brioni en vroue met handsakke uit die nuutste haute couture-versameling. Daar is ook diegene wat van kop tot tone in ontwerpersklere aangetrek is, wat hul vermoëns duidelik toon. As daar van die rykste mense ter wêreld gesien word, is dit goed. Maar die waarheid is dat mense nie altyd so aantrek nie. En nie alle ryk mense wil die aandag op hulself vestig nie. Alle mense is anders. Maar die meeste kies 'n gemaklike, veelsydige styl. Daar is geen streng kleredragkode in Monaco nie, en almal kan vrylik kies wat om aan te trek.
Dit is altyd sonnig in Monaco. As u aan Monaco dink, verskyn die son en die blou see. Dit is meestal waar: die warmte word verkwik deur 'n ligte briesie. Maar die weer hier is redelik onvoorspelbaar. Selfs in die somer is die Mediterreense klimaat belaai met onverwagte reën en donderstorms.
In Monaco praat almal Engels. Dit wil voorkom asof almal in so 'n gewilde toeristebestemming Engels moet verstaan. Daar is sulke mense, maar meestal is daar 'n taalversperring. Die amptelike taal in Monaco is Frans, maar baie praat ook Italiaans. Hierdie land is naby. Dit is dus beter om 'n gesprek in Frans te begin deur te vra of die ander persoon Engels kan.
Monaco is deel van Frankryk. Monaco dateer uit 1297. En hoewel die prinsdom klein is en nie aan ander lande grens nie, is dit steeds onafhanklik. Dit word regeer deur 'n prins wie se optrede deur die grondwet beperk word. In 1997 word Monaco lid van die VN. Die Franse het die prinsdom sedert die 17de eeu probeer annekseer, maar internasionale ooreenkomste van die 19de eeu het die status van Monaco as 'n onafhanklike staat bevestig.
Restaurante in Monaco is 24 uur per dag oop. Dit lyk vir toeriste dat restaurante te eniger tyd gereed moet wees om hulle te bedien. Maar die inrigtings hier is weeksdae oop vir middagetes van 12 tot 14 en vir aandetes van 19 tot 22. En op Sondae is restaurante in die algemeen byna almal gesluit. Diegene wat daarvan hou om met 'n koppie koffie aan 'n tafel met die uitsig oor die wal te sit, sal moet hardloop.