In 'n aangetekende legende, die Midrash deur Pirke de-Rabbi Eliezer, word daar gesê dat die vis wat Jona ingesluk amper deur die Leviatan opgevreet was, wat oor die algemeen een walvis per dag eet . In 'n gesang deur Kalir, is die Leviatan 'n slang wat rondom die aarde gedraai is en het sy stert in sy bek soos die Griekse Ouroboros en die Nordiese Midgard Slang. [Natuurlik, as jy nie 'n walvis is nie, waarom dan ‘n Leviátan vrees?]
Die Bybelse verwysings na Leviátan het ooreenkomste met die Kanaäniete Baäl-siklus, wat in 'n konfrontasie is tussen Hadad (Baal) en 'n sewe koppige seemonster met die naam Lotan. Lotan is die Ugarities ewebeeld vir die Hebreeuse Leviátan. Hadad verslaan hom. Die Bybelse verwysings kom ook ooreen met die Babiloniese skeppings epos Enûma Elish waar die storm god Marduk sy ouma, die seemonster, die Godin van chaos en die skepping nl Tiamat verslaan en skep toe die aarde en die lug van die twee helftes van haar lyk. [Sien, voorbeeld, Sitchin hierbo.]
Volgens die mees antieke Joodse midrash, is die Leviátan op die vyfde dag geskep (Yalkut, Gen. 12). Oorspronklik het God 'n manlike en vroulike Leviátan geskep, maar om te keer dat hulle aanteel en die wêreld vernietig, hy het die vroulike gedood en haar vlees gebêre vir die maaltyd wat aan die regverdiges (manlike) verdeel sal word met die koms van die Messias. (Dit klink 'n bietjie patriargaal. Daar kan ook 'n paar ernstige vrae gevra word oor die toestand van die eeue oue vis wat bedien gaan word, selfs nadat dit in op ‘n baie spesiale manier bewaar was.)