June | 2021 | penpunt
Liefde en haat lê dig teen mekaar
Marlien beleef 'n dubbele trauma op een dag en 'n jaar later is sy gereed vir 'n verandering. Sy aanvaar 'n droompos op 'n wildsplaas wat toevallig aan haar eks en sy pa behoort. Wanneer dit blyk dat Eben terug is op die plaas, ervaar sy hom as onbeskof, befoeterd en vyandig. Almal is aan die gis oor dié twee se openlike konflik, en skimp oor die fyn skeidslyn tussen liefde en haat.
Eben se optrede teenoor Marlien verdien die leser se argwaan, maar die oomblik toe die buffel wyk en hy verskoning vra omdat hy so gemeen is, raak my romantiese hart sommer week.
Dit is geensins 'n unieke tema nie, maar met 'n paar kinkels in die storielyn, slaag die skrywer om die aandag te behou en kan mens al die blokkies van 'n suksesvolle romanse afmerk. Drie sterre van #amandinkso
Omdat jy …
Ek was gelukkig om twee van die Erasmus susters se stories direk na mekaar te kon lees, byna soos een lang romanse.
Skim, die geheimsinnige hond van Greyton, 'n paartjieknoper van 'n aard, het in Omdat jy die een is, sy visier ingestel op Karina Erasmus en Conrad Visser. Maklik het Skim dit nie, want hoewel Karina haar hart verloor het op Conrad, maak hy dit duidelik dat hy niemand se ever-after wil wees nie. Hy is glo nie troumateriaal nie, en oortuig daarvan dat hy nie betroubaar is nie.
Soos die verhaal vorder, kom mens agter waar sy diepgewortel weerstand teen 'n ernstige verhouding vandaan kom, maar dit weerhou hom nie daarvan om in elk geval vir Karina seer te maak nie. Ek hou van die manier waarop die verhoudings tussen die Visser broers en die Erasmus susters onderling oorgedra word, en Ma Alice met haar nugtere uitkyk en beskermingsdrang ten opsigte van haar dogters, is beslis 'n gunsteling karakter.
Koop die gedrukte boek hier, en die E-Boek hier
Kupido in 'n hondelyf, by name Skim, is weer doenig in Omdat jy my gesoen het, hierdie keer om vir Debbie en Alec te pootjie. Soos in die vorige boek van hierdie reeks, is Ma Alice karaktergetrou en onversetlik in haar beskerming van haar dogters. Dit is vir my kostelik hoe sy die manne vasvat.
Wanneer Alec, die introvert en die linkerbrein wat alles in boksies wil organiseer, fokaliseer, moes ek telkens hardop lag vir die manier waarop Debbie sy geordende wêreld en gedagtes deurmekaar krap. Debbie, aan die ander hand is een wat praat en beweeg sonder ophou. Tewens, Alec kom gou agter die enigste manier om haar stil te kry, is om haar te soen.
Die Erasmusse en Vissers voel nou reeds soos ou bekendes. Met styl, dialoog en karakterontwikkeling is daar geen fout te vind nie. Aanhangers van vurige romanses gaan hierdie twee hormoongedrewe Romanzas beslis baie geniet. Persoonlik verkies ek romanses waar die sekskapades die storielyne nie so sterk domineer nie. Ek besef dat ek die risiko loop dat baie romanselesers van my verskil gaan verskil. Elsa Winckler het haarself immers al deeglik gevestig in hierdie genre as een van die gewildste en toegewydste skrywers.
Koop die gedrukte boek hier en die E-boek hier
Ek het eenmaal 'n getuienis gelees van 'n persoon wat emosioneel herstel het ná verlies, deur te fokus op dít wat hy óór het, eerder as wat hy verloor het. Dit is dan ook waar Lucinda se verhaal afskop, met haar vriendinne wat haar probeer bemoedig om weer normaal voort te gaan. Isabel sê: "Ons gaan op positiewe dinge konsentreer, op die raaksien van wat jy nog het en dankbaar wees daarvoor." (Bl 7)
Lucie het nie alleen haar man verloor nie, maar ook haar linkerarm. Terwyl haar eks, Etienne opregte berou het oor sy misstap, is sy nog lank nie by die punt waar sy kan vergewe nie, wat nog vergeet. Die skrywer hanteer die sensitiewe saak van amputasie en die gepaardgaande trauma, met omsigtigheid en insig. Sy raak ook aan die fyn lyn tussen hulp verleen en oorbeskermend wees; iets waarmee mense met 'n gebrek gereeld gekonfronteer word. Sy gee ook aandag aan die skade wat sulke trauma aan 'n persoon se temperament kan berokken.
Marilé Cloete se tipiese gemaklike skryfstyl en uitstekende karakterontwikkeling het my laasnag uit die slaap gehou, want ek moes opsluit uitvind waar die draaipunt gaan kom. Die ontknoping van die wipplank reis van vrede maak met ernstige fisiese en emosionele verlies, was presies waarvoor enige romanseleser kan hoop. Vier sterre van #amandinkso.
Op 'n Turkse tapyt
Hoewel die woorde "vir die liefde" ontbreek uit die titel van Rina Cilliers se derde Romanza, lê dié sentiment van iets aanbied vir die liefde, wel aan die kern van die storielyn. Lienke se geliefde, Schalk, onttrek homself op die nippertjie van hulle Turkse- en Griekse eilandetoer, wat hulle verlowingsreis sou wees, maar sy besluit om tog te gaan. Sy wil 'n egte, antieke dubbelknoop Turkse tapyt koop om vir haar geliefde aan te bied, maar nadat haar pad kruis met Bas, besef sy dat so 'n tapyt nie bestem is vir Schalk nie. Die emosionele spanningslyn loop sterk, want dit is nie gelykpad met Bas in die rondte nie.
Die storielyn leun sterk op die geskiedenis, tradisie, kosse en plekke in Turkye, sodat die leser nogal heelwat wys word oor daardie deel van die wêreld. Die gevaar bestaan egter dat soveel agtergrondinligting die fokus kan aftrek van die ontwikkelende verhouding, 'n fyn lyn vir 'n skrywer om te handhaaf. Verskillende lesers sal dit bepaald verskillend ervaar, maar vir my was dit die verskil tussen drie en vier sterre, want andersins was dit 'n interessante lekkerlees romanse, met al die los drade uiteindelike goed saamgeknoop.
Binne die eerste hoofstuk maak Ilse Salzwedel, bekende joernalis en radiopersoonlikheid, die stelling dat elke mens 'n keuse het: wil jy floreer, of wil jy krepeer? Veerkragtigheid, in teenstelling met blote deursettingsvermoë, word gestel as die primêre eienskap wat nodig is om te floreer. Die skrywer gaan dan voort om op logiese, duidelik verstaanbare wyse nie alleen die eienskappe van veerkragtige mense nie, maar ook dinge wat veerkragtigheid aan bande lê, uit te lig.
Hierdie boek is geloofwaardig, want die skrywer deel openhartig oor trauma in haar eie lewe. Ander bekendes soos Raymond Ackerman, Yolande Korkie en Vanessa Goosen se ervarings word verhaal om die beginsel te illustreer dat veerkragtigheid die verskil is tussen bly lê of opstaan, ten spyte van. Die skrywer verwys ook ruimskoots na werk van internasionale kundiges op die gebied van veerkragtigheid.
Hierdie boek is uiters relevant in die veranderde werklikheid van 'n wêreldwye pandemie. "Pyn, mislukking en swaarkry is 'n gemengde seën; dit maak jou sterker, verander jou perspektief en laat jou groei. Geen slegte ervaring in die lewe is tevergeefs nie, mits jy bereid is om daaruit te leer." (Bl. 193)
Vir die leser wat die uitdaging wil aanvaar om te floreer deur sy veerkragtigheid te oefen, (want ja, dit is soos 'n spier wat gekondisioneer kan word) verskaf die skrywer ten slotte 'n veerkragtigheidswerkboek met ruimte vir aantekeninge oor dankbaarheid, struikelblokke, moontlike oplossings, 'n SWOT-analise en plan van aksie.