Oros vir die Siel - Susan Coetzer in Resensies in Koerante Forum Lefora
> Resensies in Koerante
> Oros vir die Siel - Susan Coetzer Oros vir die Siel - Susan Coetzer Rss Subscribe Share Tweet Forum Jump
May 31 08 7:37 AM
(Ons was nog net by swaargewigte, ek het gedink ek gooi bietjie Oros in, lekker yskoud en nie te sterk nie, en kyk wie wil saam drink!)Meer as net nog ’n bekeringsroman Beeld May 25 2008 04:18:52:067PM - (SA) Jaybee Roux Oros vir die siel deur Susan Coetzer. Carpe Diem-uitgewers (sagteband), R99,95. Susan Coetzer is lankal bekend as skilder, aktrise van formaat én as tydskrifjoernalis. Nou het sy boonop ’n roman geskryf. Oros vir die siel het onlangs verskyn as deel van Carpe Diem se fiksie met ’n boodskap-reeks. Geestelike fiksie, dus. Maar Coetzer het meer as vroomheid op haar agenda. Kyle van Aswegen, die heldin in Oros, het ’n vonkel in die oog en ’n sak vol bagasie oor haar skouer. Sy het twee tieners wat haar soms die aapstuipe gee. Te danke aan haar hardwerkende maar swyende tandartsman is daar geen tekort aan geld of materiële besittings nie. Haar beste vriendin is ’n predikantsvrou; saam woon die twee teepartytjies by en koop winkelsentrums leeg. Sy sou ’n pilaar in die gemeenskap kon wees, dié Kyle, maar sy het ’n lang pad om te loop voor sy haarself ’n aanwins sal kan noem. Oros vir die siel skop af waar Kyle haar haarkapper, Moira, besoek om haar hare te laat opkikker. “Om met my haarkapper te gesels, voel presies dieselfde as om ’n paar gin en tonics weg te slaan,” erken Kyle. Ironies, want dis juis Moira wat Kyle weg van die gin en tonics en reguit kerk toe moet lei. Maar reeds voor sy by die kerk uitkom, moet Kyle die gate in haar lewe begin toemaak, gate wat vroeg reeds in haar bestaan geruk is. Daar was haar afwesige pa, haar dranksugtige ma, die deernislose tannie Marie met die “beehive”en die bronstige oom Tobias. En later: ’n egskeiding, drank, dwelms, seks, geld – Coetzer het doodseker gemaak daar is genoeg “spoke” waarvan haar hoofkarakter bevry moet word. Geen wonder die selfportret op die boek se omslag is dié van ’n vrou wat lyk of sy iets slegs geruik het nie: die bos rose wat sy vashou, is misleidend. Oros vir die siel is méér as ’n voorspelbare bekeringsroman. Dit word van ander boeke in dié genre onderskei deur die flinke pas en die hupse, kleurvolle en soms uitdagende taalgebruik. Maar die skrywer het soms die nuk om té flink met die kwas in te lê: Die resultaat is skelhelder blertse wat vir goedkoop effek aangewend word. Dalk moet die skuld voor die deur van die teksversorger gelê word, ook vir spelfoute soos “Alburny-sjokolade” op bl. 292 (elders word dit wel reg gespel). Dan oorweeg Kyle dit om medikasie soos Prozac sporadies te gebruik wanneer sy ’n “hupstootjie” nodig het, maar antidepressante moet ’n paar weke aaneenlopend gebruik word voor enige positiewe resultate ervaar word. Kyle verwys wel na haar “depressie”, maar daar is geen teken dat sy klinies depressief was of is nie en dis onwaarskynlik dat ’n dokter sulke medikasie sou voorskryf. Daarby voel die einde van die boek, en veral Kyle se herontmoeting met haar ou skoolmaat, te dik vir ’n daalder. Tot sover die galbrakery van ’n resensent wat hom verplig voel om ’n teks eerlik en meedoënloos te beoordeel, maar iemand anders sou hom kon laat verlei deur die plesierigheid wat deur die kleurvolle omslag beloof word, én deur die prettige taalgebruik. So iemand mag selfs beweer dat Afrikaans meer boeke soos hierdie nodig het – boeke vol taal-, spel- en feitefoute, maar wat ’n plesier is om te lees. ’n Mens kan darem sê dat die één onvergeeflikheid – pretensie – hierdie roman gespaar is: Ten spyte van my vele besware voel die karakters en hul emosies ég. Daarby bewys Oros vir die siel dat geestelike fiksie, en Christenskap self, nie “droog” of “pienk” hoef te wees nie. As die genre in ag geneem word, is dié “sê dit soos dit is”-boek die waagmoedigste sedert Griet skryf ’n sprokie. Hierdie waagmoed is dalk genoeg om Oros in aanmerking te laat kom vir vergifnis vir die blertse en blapse waarsonder Susan Coetzer se debuut die roman van die jaar sou kon gewees het. Quote Reply Remove this ad
Feb 24 11 9:08 AM
Ek lees nou tans Oros vir die siel. Vir my is dit presies soos Oros. Taai, stoperig, vol onnatuurlike kleur en geur.Dit voed nie my siel op énige vlak nie. Wat het julle daarvan gedink? Quote Reply chrisludick
Feb 24 11 10:20 AM
Ek het nie die boek gelees nie, maar 'n goeie beskrywing van hoe jy die boek ervaar het. Voel net om die kommentaar te lewer op so 'n eerlike mening! Quote Reply christelle
Feb 25 11 2:01 AM
Lag ek nou :-D
Ek het dit gelees en glad nie daarvan gehou nie. Soos die resensent sê, dit huppel teen flinke pas en lees vinnig en maklik, maar ek het nie van die verhaal gehou en die manier wat dit geskryf is nie. Dis alteveel volgens 'n 'formule' of plannetjie, weet nie om dit uit te druk, ek kon dadelik agterkom hier's 'n boodskap wat ten alle koste oorgedra moet word. Geen identifisering of empatie met hoofkarakter, geen motivering om die volgende twee boeke te koop nie. Nou weet ek wat ek wil sê - daar was net nie vir my diepte in nie. Dit gebeur nogal deesdae met boeke wat uitkom, selfs al takel dit 'n belangrike, diep of ernstige kwessie, dat dit lees soos 'fluff'. Dis nie vir my goed geskryf nie. Skies Susan. Maar ek weet daar's ook honderde wat daarvan hou. (Dan lees ek liewer 'n R30 se fluffy romanse wat goed geskryf is, om die halfuur by swemles om te kry. Maar dán, o wee...herken ek soveel sinsnedes en uitdrukkings wat ek 'n ander skrywer skynbaar geleen het, en hier's nie skuilname ter sprake nie...hoe op aarde kom dit verby redigeerders? Kan ek nie paar 'n proefleser iewers word nie??) Ek lees alles, selfs die Pronutro-boks.
Feb 25 11 4:31 AM
@Christelle. Die Pro Nutro boks verkieslik hier???
Ons het die boek bespreek verlede jaar en ek was die enigste een wat gedink het dis sopperig. Dis om dieselfde rede dat ek nie van Natasha Sutherland (Steve se eks) se boek gehou het nie. Ek kry die idee dis spookskrywers wat dit skryf of help skryf....vandaar die resepgedagte (clichès) Dis opmerklik en vir my jammer, dat dit gewoonlik oor ernstige kwessies handel, want daar is baie mense wat behoefte het om hul ongelukkige omstandighede met ander te vergelyk en dan selfs troos daaruit te put. Uit die geweldige reaksie wat die boeke op blogs geniet van mense wat in dieslfde bootjies beland blyk dit dat dit die goeie verkope is wat diesoortige skrywers dan aanmoedig om nog te skryf. So effens tong in die kies - Nee jy mag nie `n proefleser of redigeerder word nie......jy en jou skrywers sal bankrot speel. Leesgenot, skryfgenot en geselsgenot groete. eleanor
Feb 25 11 5:46 AM
Susan het blykbaar haar eie geskryf, maar o wee, die proeflesers en redigeerders was seker op vakansie. In watter jare het jy vir R10 'n bottel wyn, 'n pakkie 20 Peter Stuyvesandt en 30 groots slabs chocolates gekoop? Ek is veel ouer as die hoofkarakter, maar dis nie eers in my ma se jong jare moontlik gewees nie. Quote Reply christelle
Feb 25 11 11:31 AM
Huh Zie? Agterop die Pronutro-boks :-) As daar regtig niks anders was om te lees nie! (Terwyl ek ontbyt eet, baie slegte gewoonte).
Ook nie baie van Natasha se boek gehou nie. Selle redes as jy. Iets wat werk as rubriek in 'n vrouetydskrif, is nie noodwendig so goed in 'n bundel/boek nie. O wêreld, dan sien ek nou eers al my typos raak. Hoekom kan mens dit nie net dadelik raaklees nie?? Nee, sien dit eers as die Editing-20 minute verby is :-D Kom ek herskryf : "Maar dán, o wee...herken ek soveel sinsnedes en uitdrukkings wat 'n ander skrywer skynbaar geleen het, en hier's nie skuilname ter sprake nie...hoe op aarde kom dit verby redigeerders? Kan ek nie maar 'n proefleser iewers word nie??"
Sien dis hoekom ek nie kan proefleser word nie. Mis self te veel foute ;-)
(Hoe lag ek nou vir myself. Gaan lê sommer in die bed en lees lekker Jane Green-fluff! Queen of chick-lit!).
Ek lees alles, selfs die Pronutro-boks.
Feb 27 11 4:19 AM
Susan Coetzer het nog twee opvolgboeke na Oros geskryf nl. Custard vir die siel en All Bran vir die siel. Ek het dit nie gelees nie...sal ook nie. Dit klink alhoemeer na resepte! Hiermee wil ek darem net graag sê dat ek nie haar boeke afkeur of sleg maak nie...dis net doodeenvoudig nie my smaak nie! Ek het so `n bietjie by haar sieleboeke blog gaan inloer en dis duidelik dat sy `n sekere aanhang het en dat haar skrywes vir baie van waarde is. In daardie opsig wens ek haar geluk met `n sekere entrepreurskap in dat sy `n leemte "raakgeboor" het het met haar siele-boeke. Mag sy dus van krag tot krag gaan en veral in die tweeledige uitkoms van haar skrywerstalent nl om iets vir ander te beteken en vir haarself `n inkomste te genereer.
Ons vul seker maar ons siele met verskillende voedsels netsoos ons liggame met `n verskeidenheid kosse. So `n Woman`s Weekly liefdesverhaaltjie nou en dan en `n heerlike Chicklit fliek so af en toe doen my siel `n wêreld se goed. Andrè Brink erken dan selfs dat hy en sy vrou gereeld 7de Laan kyk vir `n bietjie sielerus. Leesgenot, skryfgenot en geselsgenot groete eleanor