Alboran See: eienskappe, biodiversiteit en belangrikheid Netwerk meteorologie
In die westelikste mariene gedeelte van die Middellandse See ons vind 'n see wat die tuiste is van groot biodiversiteit. Dit gaan oor alboran see. Die grens van hierdie see word in die noorde aangedui deur die Andalusiese kus, in die suide deur die Mediterreense kus van Marokko, in die weste deur die Straat van Gibraltar en in die ooste deur die denkbeeldige lyn wat vanaf Cabo de Gata na Cabo Fegalo in Algerië. Dit is 'n klein see, maar dit is van groot belang.
Om hierdie rede gaan ons hierdie artikel opdra om u die kenmerke, belangrike geologie van die Alboranse See, te vertel.
2 Biodiversiteit van die Alboranse See
3 Alboran See-eilande
3.2 Ander eilande
4 Ekologiese belang
Dit is 'n soort see waarvan maksimum lengte is ongeveer 350 kilometer. Die breedte daarvan is min of meer ongeveer 180 kilometer, hoewel dit drasties verminder as ons in die weste kom waar die sogenaamde Arco de Gibraltar geleë is. Dit beteken dat die totale gemiddelde diepte in hierdie see gevind kan word, ongeveer 1.000 meter is. Die diepste punt van 2.200 XNUMX meter, wat 'n groot aantal spesies mariene flora en fauna kan huisves.
As ons 'n telling maak van al die kusgebiede wat die Alboranse See beskadig, vind ons Spanje, die Verenigde Koninkryk, Marokko en Algerië. In hierdie see vind ons verskillende strome in hierdie deel van die Middellandse See en hulle is besonder sterk as gevolg van die ontmoeting met waterliggame wat verskillende temperature het. Die plek waar hierdie strome saamtrek, is in die gebiede wat van die Atlantiese Oseaan en die Straat af kom. Ons weet dat die oppervlakstrome van die Alboranse See hulle is koud en het 'n oostelike vloeirigting. Aan die ander kant, as ons die onderwaterstrome ontleed, sien ons dat dit na die teenoorgestelde kant vloei. Dit laat die vloei van onderwaterwater die warmer en souter Mediterreense waters na die Atlantiese Oseaan beweeg.
Dit is ongeveer 180 kilometer breed in die noord-suid-rigting, terwyl die lengte in 'n oos-wes rigting vanaf ongeveer 350 kilometer.
Biodiversiteit van die Alboranse See
Danksy die samesmelting wat bestaan ​​tussen verskillende seestrome in die Middellandse See-Atlantiese Oseaan, het die Alboranse See 'n groot verskeidenheid spesies en ekosisteme. Hierdie ekosisteme en soorte lewende dinge word gekoppel aan die unieke oseanografiese toestande wat in hierdie streek voorkom. Danksy 'n skouspelagtige geomorfologiese verskeidenheid van die seebodems, U kan ook vulkaniese formasies en onderwater klowe sien.
Die oorsaak van die groot biodiversiteit in hierdie see is dat dit 'n verpligte gang is vir alle diere met 'n migrerende lewenswyse. Hiervandaan vind ons 'n groot aantal soorte walvisagtiges, voëls, seeskilpaaie en ander planktoniese spesies. Baie van hierdie spesies is jeugdig of baie klein en word deur strome gedra as deel van die lewensiklus. Danksy die bestaan ​​van groot hoeveelhede plankton in die oppervlakkige deel van die strome, het ons 'n goeie voorraad voedingstowwe as basis vir die trofiese netwerk.
Hierdie ekologiese rykdom word egter deur die jare heen en die ontwikkeling van menslike ekonomiese aktiwiteite deur mense bedreig. En dit is dat daar 'n beduidende hoeveelheid maritieme verkeer is vanaf containerskepe, olieboote, ens. Dit reis gereeld deur die Alboranse See. Dit is omdat hulle verbindingsroetes het tussen die Atlantiese Oseaan en die Middellandse See. Daar word jaarliks ​​geskat dat Daar is meer as 800.000 XNUMX Han-skepe wat elke jaar hierdie streek deurreis.
Wat die fauna betref, is hierdie see die habitat van die grootste bevolking neusdolfyne wat in die westelike Middellandse See bestaan. Daarbenewens is daar meer of meer algemene populasies en 'n groot aantal seeskilpaaie. Hierdie see is nie net ryk aan biodiversiteit nie, maar ook 'n belangrike bron van visserye met sardyn en swaardvis. Om hierdie rede word dit deur mense oorbenut.
Alhoewel hierdie see nie baie lank is nie, is daar wel bekende en baie belangrike eilande. Ons gaan een vir een ontleed wat die belangrikste eilande en hul eienskappe is.
Hierdie eiland kry sy naam as gevolg van die see waar dit geleë is. Dit is 'n kleiner eilandjie van vulkaniese oorsprong en is op 'n tussenafstand tussen Afrika en Europa geleë. Dit is die oostelikste deel van die see. Alhoewel dit klein is, was dit histories 'n belangrike strategiese punt op militêre en nautiese gebied.
Vandag is dit heeltemal onbewoon en word die natuurlike omgewing deur verskillende internasionale regsfigure beskerm. Die toegang is heeltemal verbode, want dit is die tuiste van endemiese soorte flora en fauna.
Die Alboran-see is die tuiste van ander kleiner eilande en hulle is minder bekend. Die hele Noord-Afrikaanse kus is besaai met klein eilandjies en eilandjies. Sommige van hierdie eilande is onder Spaanse gebied omdat hulle naby die outonome stede Ceuta en Melilla is. Kom ons kyk watter klein eilande is:
Penón de Vélez de la Gomera: dit is 'n eiland van slegs 190 vierkante meter, en daarom word dit as 'n eilandjie beskou. Na die aardbewing wat in 1930 plaasgevind het, het hulle dit met 'n spoeg sand aan die kus geheg. Dit word slegs bewoon deur 'n klein garnisoen van die Spaanse leër.
Rock of Alhucemas: dit is selfs kleiner as die vorige eiland met slegs 150 vierkante meter. Dit word beskerm deur kranse en bevat ook 'n militêre vesting.
Chafarinas-eilande: Dit het 'n oppervlakte van 500 vierkante meter en is 'n klein argipel. Dit is oos van Melilla geleë en is baie naby die mariene grens tussen Marokko en Algerië. Sy enigste inwoners is militêr en wetenskaplik binne 'n biologiese stasie.
Soos reeds genoem, is die Alboranse See van groot ekologiese belang, want dit is die tuiste van 'n groot hoeveelheid biodiversiteit. Dit het egter verskillende probleme soos onoordeelkundige visvang, onbeheerde besoedeling en massatoerisme. Boonop het hierdie see die afgelope jare 'n onwettige immigrasie-roete van Afrika na Spanje geword, wat gelei het tot talle skeepswrakke van skepe en die mariene vloere is besmet.