In ’n referaat wat hy onlangs by ’n konferensie van die Rapport Onderwysfonds gelewer het, het hy ’n voorlopige prentjie geskets oor hoeveel Afrikaanse skole daar in die land is. Volledige statistieke sal binnekort bekend gemaak word.
Die Solidariteit Beweging het ook vroeër vanjaar aangekondig dat indringend na ’n strategie vir groter selfstandigheid van Afrikaanse skole gekyk word.
Daar het selfs Steenkoolengelse spreekwoorde ontstaan, bepaalde uitsprake, en gedigte is daarin geskryf, en self ’n boek daarin het die lig gesien.
In Suid-Afrika is dit ’n besonder sensitiewe kwessie en ’n Engelssprekende parlementslid is onder meer ernstig kortgevat omdat sy na die swak Engels van ander LP’s verwys het.
Heelwat pret word gemaak deur na pres. Jacob Zuma te verwys as “numbah wan”, terwyl hy ook nie alleen staan deur na “teachahs” te verwys nie.
As ŉ mens na ’n inbelprogram op ’n Engelse radiostasie luister, is dit soms hinderlik hoeveel keer die omroepers nie die Steenkoolengelse uitspraak van inbellers kan uitmaak nie. Dis ’n gesukkel om uit te maak wat die inbeller bedoel.
Dit het deesdae mode, en selfs dwingend, geword om baie ruimte vir ander Afrikaanse vorme, soos Kaaps, of dialekte soos Namakwalands, te laat. Selfs die Zefferafrikaans vind dikwels ’n holte vir die voet. Maar solank standaardafrikaans net nie plek maak vir steenkoolafrikaans nie.
(Laas toe ek in Suid-Afrika ´n parkeerplek soek het die “opsigter” vir my gevra: Are you looking for pakkieng?)