NAFTA - Inligting - 2022
In 'n onlangse weergawe van die Good Neighbor Policy, is die grootste vryhandelsgebied ter wêreld geskep toe die Verenigde State, Kanada en Mexiko die Noord -Amerikaanse vryhandelsooreenkoms (NAFTA) geloods het. Hierdie ooreenkoms het ekonomiese groei en lewenstandaard vir al drie lande meegebring en is daartoe verbind om die vennote te help om 'n meer geïntegreerde en doeltreffende Noord -Amerikaanse ekonomie te verwesenlik.
NAFTA het op 1 Januarie 1994 in werking getree. Die ooreenkoms het onmiddellik tariewe opgehef op die meerderheid goedere wat deur die ondertekenende lande vervaardig is. Dit het ook gevra dat die meeste oorblywende hindernisse vir grensoverschrijdende beleggings en die vervoer van goedere en dienste tussen die drie lande geleidelik uitgeskakel word oor 'n tydperk van 15 jaar. Die belangrikste bedrywe wat geraak word, is landbou, motor- en tekstielvervaardiging, telekommunikasie, finansiële dienste, energie en vragmotors. NAFTA is gevolg deur die ondertekening van die Algemene Ooreenkoms oor Tariewe en Handel (GATT/Wêreldhandelsorganisasie (WTO), ook in 1994).
Die WTO administreer 'n verskeidenheid ooreenkomste wat onder meer handel dryf in goedere, handel in dienste, buitelandse beleggings, verkrygings deur die regering en intellektuele eiendom. Sulke plaaslike handelsooreenkomste soos NAFTA het interaksie met die wêreldwye regime op 'n manier wat 'n onderneming se sakestrategie kan maak of breek. Boonop kan streekshandelsooreenkomste leidrade gee oor die rigtings waarin globale ooreenkomste kan lei.
Soos enige multinasionale verdrag, het NAFTA sy voor- en nadele, sy cheerleaders en teenstanders. Meer as tien jaar na die ondertekening van die verdrag gaan protes voort, veral deur burgers "suid van die grens". Dit lyk asof NAFTA die groot onderneming van Noord -Amerika bevoordeel bo die behoeftes van die inheemse volke van Latyns -Amerika. Hoewel werk moontlik in Latyns -Amerika geskep is, is die salaris oor die algemeen laag en beskikbare werksgeleenthede is ver van die huis af. Die voordele kom blykbaar vir regerings, eienaars van ryk gronde en groot ondernemings.
Die nuwe NAFTA -ekonomieë het blykbaar ook die tradisionele lewensweg van landbouers ontwrig. Voorheen suksesvolle landbougesinne, wat eens hul kinders universiteit toe kon stuur, het die markte vir hul tradisionele gewasse, soos mielies, onderkry deur multinasionale landboukorporasies. Die kleinboere kan nie hul koring teen 'n winsgewende prys verkoop nie.
Daar blyk geen amptelike NAFTA -vergoedings- of herstelstruktuur te bestaan ​​om die wydverspreide ontnugtering van inheemse gesinne wat afhanklik is van tradisionele, maar uitgediende plaaslike ekonomieë te hanteer nie.
Die volgende inligting is afgelei van die amptelike NAFTA -webwerf:
Die regering van Kanada, die regering van die Verenigde Mexikaanse state en die regering van die Verenigde State van Amerika besluit om:
versterk die spesiale band van vriendskap en samewerking tussen hul nasies;
bydra die harmoniese ontwikkeling en uitbreiding van die wêreldhandel en 'n katalisator vir breër internasionale samewerking bied;
skep 'n uitgebreide en veilige mark vir die goedere en dienste wat op hul gebied vervaardig word;
vestig duidelike en wedersyds voordelige reëls vir hul handel;
verseker 'n voorspelbare kommersiële raamwerk vir besigheidsbeplanning en belegging;
bou oor hul onderskeie regte en verpligtinge ingevolge die Algemene Ooreenkoms oor Tariewe en Handel en ander multilaterale en bilaterale samewerkingsinstrumente;
versterk die mededingendheid van hul ondernemings op wêreldmarkte;
pleeg kreatiwiteit en innovasie, en bevorder handel in goedere en dienste waaroor intellektuele eiendomsreg handel;
skep nuwe werksgeleenthede en die verbetering van werksomstandighede en lewensstandaarde in hul onderskeie gebiede;
onderneem elk van die voorafgaande op 'n manier wat in ooreenstemming is met die beskerming en bewaring van die omgewing;
bewaar hul buigsaamheid om die openbare welsyn te beskerm;
bevorder volhoubare ontwikkeling;
versterk die ontwikkeling en handhawing van omgewingswette en -regulasies; en
beskerm, basiese werkersregte versterk en afdwing.
Die NAFTA -ooreenkoms tussen Kanada, die Verenigde State en Mexiko is onderteken deur president George H.W. Bush in 1992. Dit moes egter nog deur die kongres goedgekeur word. 'N Harde stryd het plaasgevind ondanks steun op hoë vlak in beide groot partye. Die jaar daarna het president Bill Clinton al sy politieke invloed bymekaargemaak om die maatreël deur die kongres te stoot. Die kantoor van die Republikeinse verteenwoordiger Gerald Solomon van New York versprei 'n lys van 37 spesiale kantooreenkomste en varkvaatprojekte wat die Clinton -administrasie gebruik het om die handelsooreenkoms te koop. Die politieke oorwinning van die president op 17 November in die Huis van Verteenwoordigers het met 234 tot 200 stemme gekom.
Afkeurings van NAFTA wys op hoofstuk 20, wat die oprigting van 'n Noord -Amerikaanse "Vryhandelskommissie" en 'n groot nuwe burokrasie onder die kommissie genaamd die "Sekretariaat" genoem het. Die NAFTA -sekretariaat, bestaande uit drie afdelings - Kanadese, Mexikaanse en Verenigde State - is verantwoordelik vir die administrasie van die geskilbeslegtingsbepalings van die ooreenkoms.
Voormalige minister van buitelandse sake, Henry Kissinger, 'n lid van die uitvoerende komitee van die Trilaterale Kommissie en 'n jarelange mag in die Council on Foreign Relations (CFR), noem die stemming oor NAFTA die belangrikste besluit wat die kongres tydens Clinton sou neem ' se eerste kwartaal. Kissinger erken inderdaad in die Los Angeles Times daardie gedeelte "sal die mees kreatiewe stap wees na 'n nuwe wêreldorde wat 'n groep lande sedert die einde van die Koue Oorlog geneem het." NAFTA "is nie 'n konvensionele handelsooreenkoms nie," het hy beweer, "maar die argitektuur van 'n nuwe internasionale stelsel."
Die Demokratiese verteenwoordiger Robert Matsui van Kalifornië, 'n ander NAFTA -ondersteuner, het openlik erken dat die ooreenkoms 'n oorgawe van Amerikaanse "onafhanklikheid" meebring. NAFTA -ondersteuner Demokratiese senator Max Baucus van Montana het gespog oor die "ystervuis" van die pakt.
Die Amerikaanse handelsverteenwoordiger, Mickey Kantor, die onderhandelaar van die 'syooreenkoms' oor die omgewing, het amptelik gesê dat 'geen nasie arbeid- of omgewingsstandaarde kan verlaag nie, dit slegs verhoog'. In die uitgawe van 17 Augustus 1993 van die Wall Street Journal, Het Kantor gesê dat 'geen land in die ooreenkoms ooit sy omgewingstandaarde kan verlaag nie.'
Kyk die video: Лукашенко мечтает о холодной зиме: внешние факторы, которые влияют на устойчивость Беларуси (Januarie 2022).