Cyanotis - donsige kamerbedekking * Oor plante
Groundcover is nie die gewildste en verteenwoordigendste kategorie binneplante nie. Hulle vorm digte kussings en tapyte en stel voor dat u elegante, netjiese en kant-aksente in die binneland inbring. Sianotis is egter 'n uitsondering op die algemene reël; die plant word tereg as eksoties beskou. En die saak is nie net in die groot blare en bros lote nie. 'N Ongewone rand, onbeheerde groei van takkies, 'n bietjie slordigheid en spesiale digtheid van blare onderskei dit van enige ander plant. En die metaalstruktuur en die amper harige oppervlak van die blomme maak die sianotis 'n regte oorspronklike.
Hoe lyk binnenshuise sianotis-grondbedekking?
Voorwaardes vir verbouing van binne-sianotise
Tuis Cyanotis Care
Voortplanting van sianotis
Onder die binnenshuise plante is daar baie Afrika-eksotika, maar dit is nie maklik om gewasse te vind wat nie algemeen in Suid-Afrika sou voorkom nie en wat met 'n ongewone voorkoms sou uitstaan. Cyanotis is een van die eksotici wat nie van die Kaap (Suid-Afrika) nie, maar uit Somalië na ons toe gekom het. Hierdie plant word gereeld as eksoties geadverteer met 'n redelik smal verspreidingsgebied, hoewel dit slegs waar is vir 'n enkele spesie. Sianotise is algemeen in tropiese streke van Afrika en word in Asië aangetref, aangesien dit baie onopvallende grondbedekkingsplante is.
Cyanotises verteenwoordig in die kamerkultuur die familie Commelinaceae. Die naam van die plant ontvang vir die vorm en eienskappe van die blomme (van die Grieks - "blou" en "oor").
Sianotise is grasagtige, kruipende meerjariges, hoewel die eenjarige spesies van korte duur in die natuur voorkom. Hulle groei voortdurend in breedte, vang alle nuwe gebiede in die natuur in en vorm 'n digte en weelderige bedekking. As gevolg van die beperkte hoeveelheid grond in houers, is sianotise binne nie so aggressief nie, maar vorm tog digte ruigtes en neem alle beskikbare ruimte in.
Kruipende, kruipende lote van hierdie plant is taamlik dik, sappig, breek maklik af, hulle kan nie spog met hul weerstand nie, gedeeltelik styg en broosheid by die bosse voeg. Vlesige, kroegagtige, liniêre blare met 'n effens puntige punt sit op die lote afgewissel.
Sianotis se kleurskema is ongelooflik. Selfs die basiese kleur van hierdie plant is liggroen. En die rand met 'n gryserige kleur gee die plant 'n metaalagtige, meestal silwerkleurige effek. Die rand is sag, klein hare op die stingels word aan die rande van die blare verleng en word daar meer waargeneem.
Sianotise binne bloei selde, maar so 'n gesig is die moeite werd om te wag. Blou of lila, helder, bloeiend omring deur ongewone voorwaardes, verras blomme met hul byna harige effek. Blomme blom in die as van die blare of op die lote van die lote.
In die kamerkultuur word slegs drie soorte sianotis gebruik. Een enkele plant het gewild geword, maar twee ander spesies kom slegs in geselekteerde versamelings en botaniese tuine voor.
Sianomian Cyanotis (Cyanotis somaliensis) is 'n egte besigheidskaartjie van die Cyanotis-familie. Kruidagtige meerjarige met kroosblare en lote, waarin die glansende oppervlaktekstuur deur die rande van die rande (dit lyk veral skouspelagtig) steeds sigbaar is, en dit skep ongelooflike pragtige kolle en kussings op die grond.
Lanceolate blare met hul wit rand kontras met enige ander binnenshuise plant. Klein blomme is helderblou, eensaam, hulle blom in die asse van die boonste blare, verrassend amper met 'n harige, waarteen geel anters van meeldrade skyn.
Cyanotis Bedomi (Cyanotis beddomei, ook bekend as Cyanotis Kew, Cyanotis kewensis) is 'n kort en baie mooi spesie wat ontwikkel in die vorm van kompakte, maar welige matte. Dit is 'n plante met meer en meer kruipende lote, wat 'n dik en digte gras skep. Blare omhels die stam, hulle is hart-lansetvormig, tot 4 cm lank en tot 2 cm breed. Die blomme is op die top van die lote, in 'n soort krulle, geleë. Hierdie sianotis verskil van Somalies in rooierige, donker pubescent lote en vlesige blare met 'n pers rug. Pers blomme is klein en ietwat opvallend.
Cyanotis vaga (Cyanotis vaga, voorheen bekend onder die sinonieme naam, Cyanotis nodiflora, Cyanotis nodiflora) is 'n kompakte meerjarige met reguit, vertakte stingels, effens anders in groeivorm van die twee spesies hierbo beskryf. Gepunte donkergroen lansetvormige blare omhels die lote. Blomme in sittende bloeiwyses blom slegs in die asse van die boonste blare, hulle is lila-blou, met 'n ongewone donsige rand.
Volgens die vereistes vir beligting en temperatuur, kan sianotis as tipiese, nie te wispelturige eksotika geklassifiseer word nie. Hierdie Afrikaan voel beter in diffuse, sagte beligting, het 'n koel winter nodig. Die belangrikste probleme met die kweek van sianotise hou verband met laasgenoemde, want in gewone woonkamers is dit nie maklik om die regte temperatuur vir hulle te handhaaf nie. Die res van die sianotis is nie te kieskeurig nie.
Sianotis kan as 'n ampulplante gekweek word, want die kruipende lote word geleidelik lank en kan mooi en chaoties verwelk. Maar meestal word die plant as 'n gewone potplant of in verskillende mengsels gebruik. Cyanotis is veral goed in blomme, terrariums, wintertuin-samestellings met ander sappige kulture.
Cyanotis is gewoond aan redelike intense beligting. Hierdie plant verdra nie sterk skaduwee nie en verkies om in diffuse lig te groei. Cyanotis verdra nie direkte sonlig selfs in die winter nie, maar in die herfs en winter moet die plant herrangskik word tot helderder vensters of die nodige vergoeding bied vir onvoldoende beligting.
In die binneland kan sianotise nie net op vensterbanke geplaas word nie, hoewel dit oostelike of westelike vensters is wat as die optimale plek vir hulle beskou word. Die feit is dat sianotis goed reageer op kunsmatige beligting en selfs op heeltemal kunsmatige beligting gekweek kan word. As hulle 'n plek vir sianotis kies, word hulle gelei deur plekke wat in ligvlak soortgelyk is aan ligte vensterbanke.
Cyanotis is 'n matig hitte-liefdevolle plant. As hierdie inwoner van die trope hitte in die natuur verdra, dan is dit beter vir hom om in die kamers stabiele lugtemperature van ongeveer + 20 ° C te verseker. Die plant word gered van oormatige hitte deur die lugintensiteit te lug en te verminder. By stabiel hoë kamertemperature verouder cyanotis en degradeer dit vinniger.
Die moeilikste ding by die kweek van binne-sianotise is 'n koel oorwintering. Die plant kan in gewone woonkamers oorwinter, maar dit verloor vinniger die dekoratiewe effek en benodig meer gereelde verjonging. Die optimale temperatuur in die winter is van +14 tot + 16 ° C. Sianotis sal daling in lugtemperatuur onder + 12 ° C nie verdra nie.
Die grootste nadeel van sianotis is die neiging tot veroudering. Die bosse van die plant verloor vinnig hul dekoratiewe effek, en sonder verjonging elke twee of drie jaar sal dit onmoontlik wees om hierdie getemde eksot te bewonder. Die res van die plant is baie standaard. Cyanotis hou nie van versuip nie, benodig stelselmatige, akkurate natmaak en sorgvuldige toediening. Maar dit is nie nodig om maatreëls te tref om die lug te bevogtig nie.
Sianotis kan nie as 'n higrofiliese eksotika van die kamer beskou word nie. Hierdie plant voel gemaklik in ligte, bestendige klam grond. Gieter vir die plant word selfs in die somer spaarsamig uitgevoer, waardeur die substraat gedeeltelik kan droog word en dit voortdurend in 'n effense nat toestand moet probeer hou.
Winterwater vir sianotis word tot 'n minimum beperk, net die lewenskragtigheid van die wortels behou en voorkom dat die plant uitdroog. Die grond moet op die oomblik amper droog bly.
Gieter vir sianotise moet versigtig uitgevoer word sodat druppels water nie op blare of lote val nie. Enige benatting veroorsaak die begin van die verval.
Cyanotis het nie net maatreëls nodig om lugvog te verhoog nie, maar is ook bang vir 'n te vogtige omgewing. Bespuiting vir hierdie plant is streng verbode, sowel as om dit langs bevogtigers te plaas. Stof kan met 'n kwas skoongemaak word.
Cyanotis is bang vir oortollige voedingstowwe. Bemesting daarvoor word met 'n standaardfrekwensie van 1 keer in 2 weke uitgevoer, maar eers van Maart tot Augustus en gehalveer in vergelyking met die aanbevole dosis kunsmisstowwe.
Vir sianotise moet u kunsmisstowwe kies vir dekoratiewe sagtevrugteplante.
Snoei en sianotisvorming
Cyanotis kan, indien verkies, in die groei beperk word, wat die lang lote gedeeltelik afsny. Maar snoei lei gewoonlik tot vinniger groei en vinniger degenerasie.
Met verloop van tyd verloor die plant sy vorm, word die onderste dele van die lote blootgestel, en droë kolle vorm in die middel van die kussings. Sianotis wat verlore gaan, moet verjong word. Om dit te kan doen, is dit voldoende om die plant tydens die oorplanting te verdeel of die ou struik te vervang met 'n nuwe een wat uit stam-steggies gekweek is.
As u sianotis hanteer, moet u baie versigtig wees, want die plant is te bros.
Oorplanting, seleksie van kapasiteit en substraat
Ondanks die meerjarige status is hierdie grondbedekking gereeld nodig, en word die plantplanting gewoonlik uitgevoer as dit nodig is. Standard is 1 oorplanting in 2 jaar.
Vir sianotis is slegs ligte, asemende, nie-kompakterende ondergrond vir vetplante geskik. As die grondmengsel onafhanklik voorberei word, is dit beter om turf, humus, blaargrond en sand in gelyke dele te meng. Vir sianotise moet te vrugbare substrate nie gebruik word nie. Losmaakmiddels in die substraat is welkom. Cyanotis groei, ten spyte van die vrees om nat te word, geweldig op hidroponika. U kan die plant in ionietgrond, in 'n minimum hoeveelheid substraat en in dekoratiewe gronde in die florarium laat groei.
Cyanotis is nie bang vir kontak met die wortels nie. 'N Plant word geplant terwyl dieselfde penetrasievlak gehandhaaf word. Bros lote moet baie versigtig hanteer word. Onder die tenks moet 'n hoë, tot 1/3 van die hoogte, dreineringslaag gelê word.
By sianotise word letsels dikwels aangetref in plae wat in droë lug leef. Spinnekopmyte, akkerbome en plantluise versier die blare van die plant. Bestryding van insekplae is slegs moontlik met insekdoders.
verlies aan byvoordele met 'n oorvloedige bolaag of met te vrugbare grond;
vervaag blare en strek lote in die skaduwee;
bruin kolle op blare in direkte sonlig.
Ten spyte van die status van 'n waardevolle en seldsame soort, is dit maklik om sianotis self te kweek. Die plant tuis, die maklikste manier om deur middel van steggies voort te plant: apikale of stingel, nie-lang steggies wortel baie vinnig in bykans enige omgewing - in water en sand, en die ondergrond onder die enjinkap. Steggies moet in die skaduwee en warmte gehou word.
Na wortels word die plante in klein breë plate geplant met behulp van 'n standaard substraat vir hierdie plante. Steggies is ook die eenvoudigste metode om sianotise te verjong. Gebreekte lote is dikwels gewortel in dieselfde houer waarin die moederplant groei (byvoorbeeld in die plek van kaal kolle in die middel van ou bosse).
U kan sianotis van sade kry. Hulle word in ligte grond, onder glas of film gesaai, en voor ontkieming bevat hulle gewasse in hitte, teen 'n lugtemperatuur van meer as 20 grade en in volledige duisternis. Die substraat moet effens klam bly. Na die opkoms van saailinge word die houers na die lig oorgedra, die skuiling word verwyder nadat die saailinge gegroei het. Jong sianotiseurs is bang vir versuip sowel as direkte son.
As u sianotis binnenshuis kweek, deel dan u ervaring in die kommentaar op die artikel. Ons lesers sal u baie dankbaar wees!