Apr | 2012 | MaanKind
27 Fri Apr 2012
Soms kry ‘n mens ‘n onverwagte band tussen twee mense. ‘n Onwaarskynlike een. Daar is ‘n baie besondere band tussen oupa en kleinkind, wat niemand te wagte was nie. Kiara noem hom my oupietjie of sommer my darling.
Woorde is totaal onnodig om dit te beskryf.
Die Nimlike Pietie Muis
Meeste kleintjies het ‘n gunsteling storieboekie, een wat hulle oor en oor en ooorrrrr wil hoor, totdat jy die storie uit jou kop uit ken. So het ons Krulkopkleinkind van kleins af elke keer Klein Pietie Muis gekies as dit storietyd is. Na elke vakansie is ek gereed om Pietie se pikante bekkie in ‘n muisvalletjie te snoer… Jy kan maar toestemming by haar kry om enige ander storie te lees, maar die oomblik wanneer jy dink jy is klaar, skuif sy tevrede reg, en sê, Nou Pietie Muis.
Nou Pietie is ook eintlik nou al ‘n bejaarde muis, want die boekie se inskripsie lui dat ouma MaanKind dit in 1962 gekry het… Die taalgebruik is effens oordrewe, maar die storie is steeds relevant.
Om nou aan te sluit by my vorige pos, het ‘n ernstige vraag van die klein klits my met haar mees onlangse besoek skoon winduit geslaan.
Ouma lê slaaptyd by haar in haar bed en lees aan Klein Pietie Muis (op haar versoek), toe sy my stop en baie ernstig vra: Ouma, lees jy vir my Klein Pietie Muis omdat jy dink ek wil dit graag hoor, of omdat jy dit vir my WIL lees?
Ek was sprakeloos oor hierdie vier-jarige insig.
Gister het my dierbare Krulkopkleinkind my lekker laat nadink.
Ouma vra so dom vraag: Slaap jy nou lekker in jou eie kamer?
Maar Ouma, hoe kan ‘n mens dan nié lekker slaap nie?
(Ek meen, as jy slaap, is dit mos in elk geval lekker?)
Ons as volwassenes het baie te leer van kleintjies. Dink ‘n bietjie oor die volgende gesprek, wat ek meer as ‘n jaar met terug met Krulkopkleinkind gehad het.
Ek praat mos met jou… (Hoe kan ouma sulke dom goed vra?)
Waar is jy? (Hoor vreemde agtergrond geluide)
Waar is my oupietjie?
Wag net, ouma gaan soek hom gou.
Hallo Oupa! Waar het jy weggekruip?
(Ouma moes hom dan soek?)
Ons as die sogenaamde volwassenes sê so maklik iets wat so ‘n kleintjie verkeerd kan interpreteer, omdat hulle dit wat jy sê aanvaar as dit wat jy bedoel. Hier is niks kos in die huis nie (Ek het ook nooit niks om aan te trek nie…)
Kom ek ook nou weer af op ‘n e-pos van verlede jaar van my dogter:
Ons het VREK koud gekry gisteraand, eers 6pm klaar uitgepak, maar toe is ons nou honger, nie een lus om te ry nie… en hier bars K in trane uit, baie ernstig snik sy “ons het nie kos nie, en ons moet winkel toe gaan, en nie een van julle wil bestuur nie, nou gaan ek moet bestuur en ek is te klein, die polisie gaan my vang en wat dan?” … ons het net daar ons baadjies aangetrek!!
Nou kan mens kinders blameer wat langs die pad deurmekaar en die pad byster raak? As ons hulle van kleins af onwetend leer dat mens nie regtig bedoel wat jy sê nie? Of regtig sê wat jy bedoel nie?
Postaday, Weekly Photo Challenge: Sun
Hierdie reënboog om die son was my genadig, die son het agter ‘n hoekie van die balkon weggekruip, en ek kon so op my maag in die straat lê en die lens mik.
Help kies ‘n voorblad, asseblief?
Boekemakranka, Dries Brunt, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Elephant Dance
Watter een sou jy kies, en waarom?
Boring dalk, maar tog uniek
Elke mens is so uniek, en die beste sangers sing met hulle eie stem, en die beste skrywers skryf uit hulle eie hart. Het jy al gedink, hoe klein is ‘n gesig regtig, en ‘n oog is maar ‘n oog, en ‘n neus ‘n neus en ‘n mond ‘n mond. Hoeveel permutasies kan daar nou eintlik wees? Selfs identiese tweelinge verskil net daardie klein bietjie.
Hierdie stelling slaan my op my maag, want Oscar Wilde kon netsowel hierdie stelling vandag gemaak het (Na ‘n draai op Facebook). Mense praat so maklik agter ander aan, en sê wat hulle dink die ander wil hoor. Swaai jou mantel!
Eintlik moet ons ons uniekheid koester, dankbaar wees daar is niemand anders wat presies so lyk of so is soos onsself nie! Ek is ook boring. My vriende sê so. Maar. Ek LIKE boring. Ek kan net een glas wyn drink (vra my vriendin Janina, sy lag vir my), en ek is deesdae bang vir die stad. Veral om te bestuur.
Dan is ek nie te kort nie, nie te lank nie, net 5’4″. Nie te maer nie, nie te vet nie, soos krulkopkleinkind ewe bewonderend in die bad sê, Ouma, jy is so klein en maer… En jy het sulke snaakse plat boude… HUH?) Nie te mooi nie, nie te lelik dat kinders skrik nie. Nie te ryk nie, nie te arm nie, net sodat ons genoeg van alles het. Maar hard moet werk.
Nie te dom nie, maar nie te slim nie, ek moes baie hard leer om my paar papiere met rooi stamps op te kry.
Dan is ek sportief met lekker muscles, maar blink in geen sportsoort uit nie. Te lomp. Behalwe ek gooi ‘n mean dart. Is dit ‘n sport? En ek wen elke Scrabble game wat ek speel. Maar ek sukkel om Engels te praat.
My koordinasie is so swak dat die mannetjie vir my gelag het wat my getoets het vir my Scooter lisensie. By die RGN waar ek gewerk het, het ek die skoolgereedheids toets vir ko-ordinasie gedruip. Ons het IK- en aanlegtoetse opgestel en gestandaardiseer en die heel eerste gerekenariseerde toets in ons land het onder my keyboard lewe gekry. Maar ek het ‘n skoolgereedheids ko-ordinasietoets gedruip.
Dit klink na kontraste, maar dit maak van my ‘n gebalanseerde wese. Boring.
Daar is net een van jou. En een van my. En ek het boonop iets snaaks wat ek in my beursie moet dra, en wat niemand van julle waarskynlik het nie.
My oog het ‘n serial nommer, en ek moet hierdie kaartjie altyd in my beursie dra. Wat is vir jou snaaks van jouself of van jou lyf? Wat is uniek?
Vertel bietjie. Of nog beter – WYS.
Perspective, Two Subjects, Weekly Photo Challenge, Weekly Photo Challenge: Two Subjects
Hierdie miniatuur verkleurmannetjie was in die mirteheining van my buurvrou se tuin. As die foto verklein word om die werklike groottes aan te dui, is dit ongeveer hoe groot (of hoe klein!) hy was. Siestog, mens kon behoorlik sy hartjie deur daardie benige ribbekassie sien klop.
(Sien ‘n vorige skrywe oor Perspektief, waar klippe diamante geword het)
Edit: Ek het eintlik die pot misgesit dink ek, want ek het drie subjects in my foto pleks van twee. Maar nou is die pos op, en die verkleurmannetjie was eintlik so oulik, so kyk nou maar net daarna. Die mirtetakkie was net om weer perspectief aan die vuurhoutjieboksie te gee, dat mens kan sien dis nie een van daardie grotes nie.
Photo Challenge 1 MaanKind 0
Reisstorie met ‘n Naakfoto van MaanKind in die bad SNP 55
13 Fri Apr 2012
Citrusdal, Reis, SanFrancisco, The Baths
Die MaanMense reis graag, en binnekort vat ons die pad … ag ek bedoel die lug San Francisco toe vir ‘n paar weke. Dan gaan ek bietjie van die lug … ag ek bedoel die blogs af wees vir ‘n tyd. Ek sal julle dus nie kan vergas met ‘n reisverhaaltjie wat ons tradisioneel doen as een van ons verjaar nie. Sommer sulke lekker dagritte, of ‘n nag of twee wegslaap. Ek vermoed wel julle gaan tot vervelens toe hoor van toe ons vir Brad Pitt in Los Angeles gesien het, of toe ons in Las Vegas was, of toe ons by die Grand Canyon … Julle kry die prentjie, want ons gaan op ‘n roadtrip van amper 2000 myl daar.
Eksotiese bestemmings of nie, dis vir ons net so lekker om plaaslik te ry, soos wat ons gedoen het verlede jaar ongeveer hierdie tyd, om MaanMan se 60e te vier.
Tradisioneel gebruik ons ‘n soetigheidjie vroeg-vroeg as ons die pad vat, en hierdie keer het ons rede gehad om te klink!
Die weer was lieflik mistig, en tekens van reën was oral. Die rivier was bo- oor die brug van die Breërivier, maar ons is daaroor net toe die pad gesluit word. Ons het nog nooit so baie watervalle in die Du Toit’s kloof pas gesien nie!
Lê in Die Bad in die binnehof met natuurlike warm water direk uit die berg (43 grade) met die berg hier teen jou, luister na die voëltjies en kyk na die sterre. MAGIC! Daar is ook borrelbaddens, en ‘n swembad waar die stoom so staan.
Hier het ons gebly, met die uitsig
Stap ‘n entjie, langs ‘n stroom met warm water, wat natuurlike rotspoele vorm.
Oral waar ons gery het was dit herfs! ‘n Sensasie vir die sinne. Die reuk van nat grond, die kleurespel, en die papier-agtige ritsel van die blare
Die uitsig van die Versveldpas (By Piketberg, en dit word nie eers op die kaart aangedui nie!)
Dan het ons ook elke klein plekkie ingery, soos Koringberg was ‘n lekker verrassing, met vriendelike mense. In Eendekuil weer, lewe die mense privaat, dis hulle democretic right. Die tannie wat daar woon is ook kwaai.
Meer foto’s is te sien in my Facebook album
Genade is baie dinge. Genade is Huggies vir nuwe mammas, en dié wat nog lapdoeke moes was, sal verstaan.
Genade is internet, selfone en BlackBerries. Skottelgoedwassers, wasmasjiene, tuimeldroërs.
Genade is ‘n onverwagse bui reën om bloedige somerhitte te breek
Genade is ook inspirasie van mense wat sterker is as jy.
Elke mens kry klein Genades elke dag. Wat vir een mens net ‘n vlindervlerk in die wind is, is vir iemand anders die wind waarmee sy seile vaar. Sy Genade.
Genade is dat ons nog altyd kon keuses maak wat goed uitgewerk het. Soos die tema van die fliek The best exotic Marigold Hotel: Everything will be all right in the end… if it’s not all right then it’s not the end.
Genade is ook dat mense altyd weet wat hulle lewenspaadjie inhou, diep in hulle harte weet hulle op sielsvlak wanneer dit tyd is. ‘n Vriendin wat op ‘verre paaie’ dood is op pad na die geboorte van haar kleinkind, het ‘n gedig geskryf: ‘n Laaste groet.
Cheers vir jou as jy op verre vreemde paaie ry.
omhels ‘n bottel parmantige Rosè
en sê cheers op genadige dae; mis my!
( ‘La vie en rose’ – diè lewe is jy.)
Lees meer oor die skrywer en digter hier: Christa Jonker-Jordaan
Bobbejane, Harold Porter Botaniese tuin, Journey, Journey of Souls
Sommige bloggers neem deel aan ‘n Fotografie tema vir die naweek. Hierdie week was dit Journey.
Nou ‘n Journey kan baie dinge wees. Journey of Souls: Case Studies of Life Between Lives is seker dié boek wat my die mees dramatiese lewensveranderde omwentelinge in my sienswyse van dinge gebring het.
(Elke oggend oordink ek my drome en soek elemente daarvan op in droomboeke, so verstaan ek my Journey through life)
Dan is daar ons Journeys, ons oorsese en plaaslike reise, die een lekkerder as die ander. Hierdie foto is geneem in Engeland, in ‘n plekkie genaamd The Golden Lion, in Corrbridge. Die pub is baie oud, met sulke skewe mure en lae deure, en gebou van klip wat uit die Roman Baths kom.
Maar dan kry mens mos ook sekere Journeys wat dalk vir ander snaaks is, maar vir die reisiger ‘n maklike vervoermiddel, en terselfdertyd ‘n veilige, warm hawe.
06 Fri Apr 2012
Net ‘n paar gedagtes
03 Tue Apr 2012
Soms wens ek ek het anoniem geskryf, want ek wil partymaal iets op Facebook skryf soos hierdie:
Perspektief is ‘n snaakse ding. As ek op my rug lê met my arms en bene in die lug, lyk my arms skraal en my bo-arms ferm. My bene skraal, goed gevorm en my knieë glad. Dan laat sak ek dit weer. Karma is nie die bitch nie, swaartekrag is…
Ek het pink-eyes gehad die afgelope dag of twee, en ek het so besmetlik gevoel, maar wil dit nie sê nie…
Op hierdie moment, 38 jaar gelede, was die pienk verjaarsdaghasie wat ek die vorige aand vir Stefan gebak het (terwyl ek 5-minte kontraksies gehad het) bitter ver van my gedagtes af… Ek was net dankbaar die kraamproses van 23 uur was verby, en ek het ‘n gesonde 3.54 kg baba wat twee ure oud is…
Nee, ek gaan nié skuldig voel oor mense se hondjies wat nie saam kan kom op vakansie nie. Die vorige een wat my jammer hart laat bly het, se pie-kolle het bly deurslaan op die mat, en ons moes die mat vervang. Duisende Rande later, weet die mense nie daarvan nie.
So is daar baie gedagtes wat ek soms graag anoniem wil skryf, maar nie kan nie… Wat is daar wat jy vandag graag anoniem sou wou skryf? Blog dit bietjie! Ja, dit is ‘n uitdaging….
Son jy is eerste getag! Eintlik is almal getag, maar ek weet Son sal eerlik wees oor wat sy spesifiek vandag graag anoniem sou wou sê…
Spel met die Dood – Nou beskikbaar as e-Boek op Amazon!
Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Kindle Boeke
Dankie vir dié van julle wat my gekontak het om te vra na die beskikbaarheid van Spel met die Dood van Dries Brunt. Dit is nou beskikbaar as e-Boek op Amazon. KLIEK HIER vir ‘n skakel om te gaan kyk waaroor dit gaan.
Kliek hier vir ‘n maklike skakel na al Dries Brunt se e-Boeke op Amazon
Is jy goedgelowig?
Meestal is ek maar taamlik sinies, maar ek onthou een keer wat ek lekker gevang is op 1 April. Ek het ‘n boodskap gekry: Please call Mr G Raffe. Ja, ja, ek weet dis ‘n oue, maar in die laat 70’s was dit nie, en het die Dieretuin skakelbord die foon neergegooi toe ek waarskynlik die hoeveelste sucker was vra vir Mr Raffe…
MaanMan is een jaar sleg gevang, toe die Beeld berig het van die drywende Pick & Pay wat met die Vaalrivier afvlot, kompleet met restaurant. Waar mens vars vis kry, soos in pas gevang…
Danksy Facebook se Timeline kon ek gaan kyk na my eie onsinnighed die afgelope paar jaar.
1 April 2010: Julle! Raai wat! Ons is so opgewonde. Eers was ek bitterlik angstig, want ek meen, ons het al ‘n kleinkind. Maar toe besef ons weer, noudat ons ouer en wyse is, het ons soveel meer geduld. Die beste deel is dat daar deesdae weggooidoeke is. En epidurale. En keisers. Ons sien so uit! My liewe man wou eers niks hoor dat ek die nuus bekend maak nie, maar ek kan nie ‘n sekonde langer stilbly nie!
(Konsternasie, die foon het dadelik begin lui met geskokte/simpatieke familie…)
1 April 2011: Groot nuus! Ons gaan vir ten minste ‘n jaar lank deur Europa toer! Sommer net lig reis. Nou nie heeltemal die rugsak/backpacker ding nie, maar ook nou nie super luuks nie. Maar verskoon my, ek het hordes goed om te reël!
(Hope mense het my geglo. How I wish!)
1 April 2012: Ons soek aftreeplek! Kleinmond word nou te groot. Enige voorstelle vir plekke waar geen selfoonopvangs of ADSL lyne is nie? Daar moet geen vorm van kommunikasie na buite wees nie! We’re going green! Hoef nie noodwendig naby die see te wees nie. Huis kan maar bietjie TLC kort…
Is jy al met ‘n lekker slappe gevang?