PressReader - Beeld: 2016-05-07 - Vat die spoor van die Fab Four
Vat die spoor van die Fab Four
As jy ooit in Li­ver­pool is en jy is ’n aan­han­ger van The Be­at­les, gaan dren­tel ge­rus op die paaie van dié mu­sieki­ko­ne se be­gin­ja­re.
Beeld - 2016-05-07 - Front Page - S­TE­PHA­NIE TURNER @Leef­styl24 Op die Fab Four se spoor
In van­jaar se de­bat oor die staats­re­de in die par­le­ment het die hoof­sweep van die DA die li­rie­ke van die John Len­non-lied­jie “No­w­he­re Man” aan­ge­haal, en ek het on­wil­le­keu­rig ge­glim­lag. Dit was da­rem te heer­lik vir woor­de om die naam van een van my mu­sieki­ko­ne in ons eie par­le­ment hier in Suid-A­fri­ka, te kon hoor.
Dié droef­gees­ti­ge lied­jie is op 21 en 22 Ok­to­ber 1965 deur The Be­at­les op­ge­neem. Len­non, Paul M­cCart­ney en Ge­or­ge Har­ri­son har­mo­ni­seer saam daar­in. Die sang­nom­mer is ook in die fliek Yel­low Su­bma­ri­ne ge­sing. In­te­res­sant ge­noeg was “No­w­he­re Man” ook een van die eer­ste van hul lied­jies wat to­taal on­ver­want aan ro­man­se of lief­de was. Hoe­wel Len­non ver­tel het dat hy dit som­mer, na­dat hy skry­wers­blok ge­had het, oor hom­self ge­skryf het, dui dit op ’n merk­waar­di­ge voor­beeld van Len­non se fi­lo­so­fies ge­o­ri­ën­teer­de mu­siek­skryf­styl.
Dié fi­lo­so­fieë van die mu­siek­ge­nie het la­ter tot een van sy groot­ste suk­ses­se, naam­lik die wê­reld­be­ken­de “I­ma­gi­ne”, in 1971 ge­lei.
Met die em­mer­skop­droom om nog “een­dag” in die voet­spo­re van ons jeug se mu­sieki­ko­ne te gaan wan­del, het ek en my Ne­der­land­se we­der­helf on­langs be­sluit om die daad by die woord te voeg. So het ons toe een koue og­gend dou­voor­dag uit Den Haag, Suid-Hol­land, weg­ge­spring om be­tyds die veer­boot by die Hoek van Hol­land, kar en al, te haal. Ná ’n ont­span­ne agt uur lan­ge vaart oor die grou Noord­see het ons son­der voor­val in ’n re­ë­ne­ri­ge Har­wich, En­ge­land, wiel aan wal ge­sit, in Lon­den oor­ge­slaap en vroeg-vroeg die vol­gen­de dag in die pad ge­val.
Ek moet er­ken: Ons was heel uit ons vel uit en het die heel pad Li­ver­pool toe nét Be­at­les-mu­siek ge­luis­ter én uit vol­le bors saam­ge­sing. Ons be­skou ons­self – heel ver­me­tel – as reg­te Be­at­les-ken­ners, al is dit dan net om­dat ons om­trent el­ke al­bum van hul­le be­sit en boon­op am­per el­ke li­riek op die ein­ste al­bums uit die kop ken.
Som­mer net om­dat dit ons aan­dag ge­trek het, het ons plek in die Hard Day’s Nig­ht-ho­tel in Li­ver­pool be­spreek. Ons kon ons lag nie hou toe ons van die in­trap­slag af daar nét die Fab Four se mu­siek o­ral aan­ge­hoor het nie – by ont­vangs, in die re­stau­rant, hy­ser, gan­ge – net The Be­at­les. O­ral is Be­at­les-me­mo­ra- bi­lia en el­ke ka­mer het ’n groot ge­raam­de plaat­om­slag bo­kant die bed. Tot die per­so­neel sing die lied­jies saam en vir die eer­ste keer het ons nie heel­te­mal laf ge­voel om­dat ons al­tyd die groep se mu­siek so in­tens be­leef het nie. Hier was ons tuis . . . Soos al­le be­soe­kers aan die stad se­ker nood­wen­dig doen, het ons ook eer­stens aan die wa­ter­front, waar die Be­at­les-mu­seum ge­leë is, gaan s­tap.
In die wa­ter voor die mu­seum het die geel duik­boot ons aan­dag ge­trek, maar ons het ook in die ge­skenk­win­kels gaan rond­snuf­fel voor­dat ons die mu­seum in is.
Dit het ons heel­te­mal ver­ras: Die na­ge­boot­ste mu­siek­ver­trek van John Len­non, waar sy ron­de bril met die geel len­se bo-op die spier­wit vleu­el­kla­vier lê – as­of hy nou net by die deur uit is – het ons on­der meer aan­ge­gryp.
Daar is ook die reus­ag­ti­ge ver­gro­tings van al die be­ken­de lang­speel­pla­te, die tal­le re­kla­me­plak­ka­te van daar­die ja­re en die “graf” van E­le­a­nor Rig­by. Die Ab­bey Ro­ad-en psi­ge­de­lie­se Ser­ge­ant Pep­per’s Lo­ne­ly He­arts Club Band- uit­stal­ling en ag­ter­grond­mu­siek het ons te­rug­ge­voer na de­ka­des ge­le­de tot in my groot­word­huis in die Vry­staat, jeug­dig ver­lo­re en ver­lief, met die mu­siek klip­hard ge­draai.
Van die kos­baar­ste her­in­ne­rin­ge sal se­ker die fo­to’s wees wat ons van me­kaar in die bin­ne­ruim van die Yel­low Su­bma­ri­ne ge­neem het, as­ook dié “langs” John Len­non waar hy de­ka­des ge­le­de in ’n deur­o­pe­ning in Ham-
Ou re­kla­me in die mu­seum.
Ons was nie vrees­lik be­ïn­druk met Pen­ny La­ne nie.
’n Mens kan selfs in die Yel­low Su­bma­ri­ne tuis­gaan wan­neer jy Li­ver­pool be­soek.