Ons maak ons gulpknope los en haal ons piele uit. n Pisreuk raak al sterker. Die korporaal se blou o� kyk van onderlyf na onderlyf. Ook die afskud en wegsit hou hy dop. n Glimlag versier sy gesig. Op sy bevel word die smeulende as met sand bedek.
Terwyl hy sy vo�l was, vra n lid van ons seksie daardie aand onder die stort: Het ons korporaal n vo�lobsessie? Is hy dalk n poepolnaaier?
Om die boonste stuk van die houtraam glad te skuur, staan die skraal jong man op n steier. Hoogtevrees pla nie, want sy lyf wieg heen en weer. Sweet verskyn op sy smal voorkop. Poeierstof sif na benede.
Terwyl hy verdiep is in die skuurwerk, swaai sy lang testikels soos twee vinkneste buitekant sy stukkende blou oorpak. Die verwagte vo�l steek nie kop uit nie.
Studieperiodes het Jan verveel. As hy nie n potlood gesuig het nie, het hy sy lang bene onder die tafel oop en toe gemaak. Later het hy sy regterhand in sy broeksak gesteek waarvan hy die binnevoering uitgeskeur het. Saam met die tik van die onderwyser se wekker het hy begin om homself op te wek.