Dit was ‘n gewone, vaal duif wat ‘n waterskeidingsrol in Noag se lewe gespeel het. Noag moes weet wanneer dit veilig is om die ark te verlaat en stuur daarom drie maal ‘n duif op die verkenningstog uit. Die eerste keer moes die duif omdraai omdat hy nêrens staanplek op die watermassas kon kry nie. Die tweede keer kom hy terug met ‘n olyfblaartakkie … vol hoop. ‘n Week later verander hierdie hoop in ‘n vaste fondament toe hy uiteindelik sy wêreldse tuiste tussen die takke van die bome vind. Toe weet Noag dat die tyd amper reg is om die deure van die ark oop te maak.
En dan is daar dié kere wat die Gees aan jou die groen lig gee om iets te doen. Wanneer Hy sê: “Gaan nou en doen wat ek vra. Die tyd is reg. Jou bevryding is hier.”