Bynaam(e) Canucks, Les Rouges
Stadion BMO Field, Toronto
Kapasiteit 25 000
President Tim Powers
Afrigter(s) Kingsley Jones
Meeste toetse Aaron Carpenter (80)
Meeste toetspunte James Pritchard (607)
Meeste drieë D.T.H. van der Merwe (38)
(Osaka, Japan; 31 Januarie 1932)
Kanada 71–3 Barbados
(Bridgetown, Barbados; 24 Junie 2006)
Engeland 70–0 Kanada
(Londen, Engeland; 13 November 2004)
Beste uitslag Kwarteindrondte in 1991
Die Kanadese nasionale rugbyspan verteenwoordig Kanada in internasionale rugby. Die span word bestuur deur Rugby Kanada, en die span speel gewoonlik in rooi en swart. Die Kanadese rugbyspan is tans (18 Februarie 2020) 22ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys. Die span neem jaarliks deel aan Wêreldrugby se Stille Oseaan Nasiesbeker teen Fidji, Japan, Samoa, Tonga en die Verenigde State. Kanada neem ook gereeld aan die Amerikaanse Kampioenskap deel en speel in dié toernooi teen Argentinië XV, Brasilië, Chili, Uruguay en die Verenigde State. Kanada vorm tradisioneel een van die sterkste rugbyspanne in die Amerikas en het tot dusver aan elke rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem sedert dié toernooi vir die eerste keer in 1987 gehou is; Kanada se beste uitslag in die Wêreldbeker tot dusver was om die kwarteindstryd te bereik in 1991.
Kanada speel reeds sedert die 1930’s internasionale rugby en die land het sy debuut in 1932 teen Japan gemaak. Die reuse grootte van Kanada beteken dat rugbytalent oor die land verstrooi is wat afrigters en keurders se taak bemoeilik. Die Kanadese klimaat is ook vir groot dele van die jaar in baie dele van die land nie geskik vir die speel van rugby nie. Kanada was een die sterkste Noord-Amerikaanse kragte in internasionale rugby en die tweede op die Amerikaanse vasteland, en is tans die vierde sterkste na Argentinië, die Verenigde State en Uruguay. Die span het al oorwinnings oor tradisioneel sterk spanne van die Sesnasies-toernooi soos Frankryk, Wallis, Italië en Skotland in onlangse jare aangeteken.
1.6 Rugbywêreldbeker 2011
1.7 Rugbywêreldbeker 2015
1.8 Rugbywêreldbeker 2019
Die BMO Field in Toronto, Ontario, tuiste van Kanadese rugby
Rugby is in die 1860’s deur immigrante, lede van die regimentsleërs en die Britse Vloot in Halifax, Nova Scotia, en Esquimalt, Brits-Columbië na Kanada ingevoer. Hoewel rugby aan beide kuste gefloreer het, is die eerste rugbywedstryd in Kanada waarskynlik in 1864 tussen artilleriesoldate in Montreal gespeel. In 1864 het Trinity College in Toronto die eerste rugbyreëls in Kanada gepubliseer. Die eerste wedstryd aan die weskus is in 1876 op Vancouver-eiland gespeel tussen lede van die vloot en leër wat op dié eiland gestasioneer was. In 1889 is die eerste rugbywedstryd op die vasteland van Brits-Columbië gespeel. In 1874 het die eerste Noord-Amerikaanse internasionale wedstryd in Cambridge, Massachusetts, tussen McGill en Harvard-universiteite plaasgevind. Later in die selfde jaar is ’n tweede wedstryd gespeel, maar die keer was Harvard die gashere en is die wedstryd volgens vroeë "Amerikaanse Voetbalreëls" gespeel. Vandag sit McGill Universitiet en Harvard Universiteit die tradisie van die oudste jaarlikse sportkompetisie in Noord-Amerika voort en ding hulle mee om die Covo-Beker, op alternerende wedstrydplekke elke November, volgens die oorspronklike reëls van rugbyvoetbal. McGill Universiteit kan dus aanspraak maak daarop om die oudste rugbyklub in Kanada te wees. Die oudste onafhanklike rugbyklub, wat steeds aktief is, is die Westmount Rugbyvoetbalklub. Die eerste provinsiale wedstryd is ook in 1874 tussen Ontario en Quebec gespeel.
’n Kanadese Rugbyvoetbalunie is in 1884 gestig.[verwysing benodig] Die organisasie het egter in die Kanadese Voetballiga ontwikkel, nes rugby in Kanada in Kanadese voetbal ontwikkel het. In 1889 is die Brits-Columbië Rugbyunie gevorm. Dit is gevolg deur die stigting van die Halifax Voetbalklub aan die ooskus in 1870. In die 1880’s is baie ander klubs aan die oos- en weskus gevorm en in 1890 is die Maritime Provinsiesrugbyunie gevorm. In die Kanadese prairie-state is rugby tot Winnipeg beperk tot die 1880’s toe die Noordwestelike berede polisie en die Moosomin-klubs gevorm is om teen St. John’s Kollege en Winnipeg te speel. In 1892 is die Manitoba Rugbyvoetbalklub gevorm en in die 1890’s is die spel na Alberta en Saskatchewan deur die Noordwestelike berede polisie uitgevoer.
In 1902–1903 het die eerste Kanadese span die Verenigde Koninkryk besoek. Op 23 Oktober 1902 het Kanada teen Frankryk gespeel en kon dié wedstryd wen. In 1909 het Lord Earl Grey, toe Goewerneur-Generaal van Kanada, ’n trofee aan die CRU geskenk wat aan die Rugbyvoetbalkampioenskap van Kanada toegeken moes word. Dié trofee het as die Grey-beker bekend geword. Die reëls in Kanada was egter geweldig verskillend van die reëls wat gebruik is in lande wat deel was van die Internasionale Rugbyraad. In die jare wat gevolg het sou die CRU vorentoe aangee wettig maak en ander veranderings implementeer wat Kanadese voetbal ’n geheel en ander sport gemaak het.
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog is die speel van rugby onderbreek en van 1914 tot 1919 was daar slegs in Brits-Columbië en Nova Scotia genoeg spanne wat aktief gebly het om op semi-gereelde basis wedstryde te speel. In die tussenoorlogse tydperk was daar in Kanada ietwat van ’n herlewing. In 1919 het ’n Kanadese dienstespan oorsee teen verteenwoordigers van Engeland, Nieu-Seeland, Suid-Afrika en Australië gespeel. Die oorspronklike Kanadese Rugbyunie het net voor die Eerste Wêreldoorlog ontbind. Die stigting van die Rugbyunie van Kanada het in 1929 plaasgevind en is ’n jaar later gevolg deur ’n toer na Japan deur ’n verteenwoordigende Kanadese span in 1932 wat daarop gemik was om handel tussen dié twee lande te bevorder. Omtrent die helfte van die span was Kanadees-gebore, meestal uit Brits-Columbië en die res was oorspronklik van Brittanje. Kanada het 9–8 en 38–5 in die twee toetse teen Japan verloor.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het rugbydeelname oral in Kanada drasties afgeneem. Wedstryde wat wel gespeel is het meestal lede van die Britse Statebondmagte betrek. In 1949 was daar slegs drie aktiewe provinsiale unies: Brits-Columbië, Ontario en Quebec.
In 1962 het Kanada na die Verenigde Koninkryk getoer met ’n span wat oorheers is met spelers uit Brits-Columbië. Die Rugbyunie van Kanada is in 1965 herstig as die Kanadese Rugbyunie. Die 1966-Britse Leeus het ’n nie-toetswedstryd in Toronto gespeel oppad terug van Australië en Nieu-Seeland, ’n wedstryd wat die Leeus met 19–8 gewen het.
Frankryk teen Kanada op 22 November 2002
Kanada oppad om ’n drie te druk teen Wallis in hulle poel B wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2007
Die Kanadese nasionale rugbyspan nadat hulle tydens die Rugbywêreldbeker 2007 ’n oorwinning aangeteken het
Kanadese ondersteuners tydens die Rugbywêreldbeker 2007
Kanada was een van die 16 nasies wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR) uitgenooi is om in die eerste Rugbywêreldbeker in 1987, wat deur Australië en Nieu-Seeland aangebied is. Kanada is in dieselfde groep as Wallis, Ierland en Tonga in Poel 2 geloot. In hulle heel eerste Rugbywêreldbeker het hulle Tonga 37–4 verslaan. Hulle het egter die res van hulle wedstryde teen Ierland 46–19 en Wallis 40–9 verloor om derde in die poel te eindig wat beteken het dat hulle nie na die kwarteindstryd deurgedring het nie.
Kanada moes vir die Rugbywêreldbeker 1991 kwalifiseer, en het aan die Amerika-toernooie deelgeneem om dit reg te kry. Kanada het eerste geëindig om vir Poel D te kwalifiseer om daar teen Frankryk, Roemenië en Fidji deel te neem. Kanada het met Fidji en Roemenië afgereken maar met 19–13 teen Frankryk verloor om tweede in die poel te eindig en na die kwarteindstryd deur te dring. Hulle is in die kwarteindstryd deur die All Blacks uitgeskakel met ’n 29–13 oorwinning deur Nieu-Seeland in Lille.
In ’n beroemde wedstryd op 10 November 1993 het hulle Wallis 26–24 by Cardiff Arms Park geklop; en Frankryk op 4 Junie 1994 18–16 by Twin Elms Rugby Park in Nepean, Ontario, geklop. Op 27 Junie 2000 het hulle 27–27 gelykop gespeel teen Ierland by Markham, Ontario. In 2002 het hulle ’n 26–23 oorwinning teen Skotland in Vancouver, Brits-Columbië, op 15 Junie behaal. Die oorwinning oor Skotland was die eerste van sewe oorwinnings voor hulle teen Wallis in Cardiff verloor het.
Kanada kon in ses wedstryde nie daarin slaag om Engeland te klop nie. Hulle het egter reeds elf keer teen Engeland se nasionale XV, B span, en o/23 spanne gespeel. Die vernaamste uitslag was ’n 15–12-oorwinning oor ’n sterk Engeland XV op 29 Mei 1993 by Swangard Stadion in Burnaby. Ongelukkig vir die Kanadese het die Engelse bestuur op die vooraand van die wedstryd besluit om die wedstryd nie as ’n toets te beskou nie (aangesien sommige van hulle spelers saam met die Britse en Ierse Leeus op toer in Nieu-Seeland was.) Verder het Kanada voor hulle die amptelike span van Skotland in 2002 geklop het ’n Skotland XV 24–19 op 25 Mei 1991 by Saint John, Nieu-Brunswyk, verslaan.
Nadat hulle in 1991 tot die kwarteindrondte kon vorder, het Kanada outomaties vir die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika kwalifiseer. Hulle is saam met die gasheer Suid-Afrika, die verdedigende kampioen Australië en Roemenië in Poel A geloot. Kanada het derde in die poel geëindig, nadat hulle hul wedstryd teen Roemenië kon wen, maar deur die Wallabies 27–11 en die Springbokke 20–0 geklop is.
Kanada kon die nou ontbinde Pasifiese Rim-toernooi drie keer agtereenvolgend wen: in 1996, 1997 en 1998.
Kanada het vierde geëindig tydens rondte 4 van die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1999, nadat hulle slegs deur Argentinië geklop is, en kon vervolgens vir dié toernooi kwalifiseer. Kanada het derde in hul poel (met Frankryk, Fidji en Namibië) geëindig, nadat hulle Namibië kon verslaan, maar die ander twee wedstryde verloor het. Die oorwinning oor Namibië was ongewoon vir Kanada, nadat hulle die Welwitschias 72–11 verneder, een van hul mees eensydige oorwinnings, aangesien daar ’n baie klein statistiese kans was dat hulle op aangetekende punte kon vorder. Hierdie opwinding was die enigste helder lig in ’n andersins donker en teleurstellende vertoning tydens die Rugbywêreldbeker 1999.
Nes die ander tweede en derde vlakspanne het die Kanadese moeilikhede gehad om hul spelers vir belangrike wedstryde saam te trek. Vervolgens het Kanada uit die beste tien rugbynasies gegly, maar het nietemin top spelers soos Dan Baugh, Rod Snow, Mike James, Colin Yukes, Dave Lougheed en Jamie Cudmore aan spanne in Engeland, Wallis en Frankryk voorsien. Kanada kon vir die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië kwalifiseer.
In 2006 het Kanada die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2007 voltooi. Hulle was in ’n groep van drie spanne, saam met Barbados en die VSA. Elke span het een keer teen die ander gespeel. Op 24 Junie 2006 verslaan Kanada Barbados 71–3 in Bridgetown, hul hoogste oorwinning nog. Kanada kon ook ’n rekordtelling oor die VSA in hul wedstryd in Newfoundland op 12 Augustus 2006 aanteken, toe hulle die Arende 56–7 op ’n uitverkope stadion kon klop; James Pritchard kon in die wedstryd ’n nasionale rekord van 36 punte met drie drieë, ses verdoelings en drie strafdoele aanteken, en sodoende sy eie rekord van 29 punte ewenaar wat hy in die vorige wedstryd teen Barbados aangeteken het. Met die oorwinning kon Kanada as Amerikas 2 sy plek in die Rugbywêreldbeker 2007 se Poel B bespreek. In daardie jaar kon ’n Kanadese span ook die NA4 wen en die nasionale span het die VSA vroeër in die Churchillbeker verslaan.
Voor die afskop van die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk is Kanada as ernstige buitestaanders beskou, en het ’n kans van 5000/1 gehad om die toernooi ten wen. In Poel B is ook Australië, Fidji, Japan en Wallis geloot. In hul openingswedstryd op 9 September is Kanada 42–17 deur Wallis verslaan. Hulle is toe 29–16 deur Fidji verslaan. Hulle speel in ’n 12–12-gelykop teen Japan, nadat Kanada ’n drie deur Koji Taira tydens beseringstyd moes afstaan. In hul laaste wedstryd is Kanada deur ’n Australiese B-span 37–6 geklop. Kanada het laaste in Poel B geëindig, en teruggekeer huis toe sonder om ’n enkele wedstryd te wen, hul ergste prestasie tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi.
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Rugbywêreldbeker 2011.
Wedstryd tussen Kanada en Nieu-Seeland tydens die Rugbywêreldbeker 2011
Ná die Rugbywêreldbeker 2007 het Kanada Kieran Crowley as hoofafrigter gehuur, en teen April 2008 het die voormalige All Black die leisels oorgeneem.
Kanada kon die VSA in twee uitspeelwedstryde in Julie 2009 klop en sodoende vir die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland as Amerikas 1 kwalifiseer.
Kanada het sy voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 met die 2011 Churchillbeker begin, waartydens hulle vir die tweede agtereenvolgende jaar as naaswenner eindig, nadat hulle in die eindstryd 37–6 deur Engeland Saxons (Engeland se tweede nasionale span) geklop is. Die goeie prestasie is in ’n tuis-en-weg-reeks teen die VSA voortgesit. In die tuiswedstryd kon Kanada die Arende 28–22 voor ’n rekordskare van 10 621 verslaan. In die wegwedstryd kon Kanada die VSA 27–7 klop. Hul opwarmingswedstryde is teen die Australiese Barbarians, wie verskeie spelers van die Wallabies se rugbywêreldbekerspan ingesluit het, opgevolg, maar die Barbarians kon Kanada maklik 38–14 verslaan.
Kanada het sy Rugbywêreldbeker 2011 op 14 September teen Tonga afgeskop en kon met 25–20 wen. In die volgende wedstryd is hulle op 18 September 46–19 deur Frankryk verslaan. Die Kanadese span het ná hul eerste wedstryd net ’n blaaskans van vier dae gehad, en laat die wedstryd in die laaste 20 minute uit hul hande gly. Kanada kon sy resultaat van 2007 herhaal, nadat hulle in ’n 23–23-gelykop teen Japan speel. In hul laaste wedstryd is Kanada deur die gasheer en latere kampioen Nieu-Seeland 79–15 geklop. Kanada eindig vierde in hul poel en het die outomatiese kwalifikasie vir die volgende Rugbywêreldbeker 2015 net-net misgeloop.
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Rugbywêreldbeker 2015.
Wedstryd tussen Ierland en Kanada tydens die Rugbywêreldbeker 2015
Kanada is saam met Frankryk, Ierland, Italië en Roemenië in Poel D geloot. Kanada het dié toernooi sonder oorwinnings laaste in hul poel afgesluit.
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Rugbywêreldbeker 2019.
Tydens die Amerikas se 2017-Rugbykampioenskap kon Kanada net een oorwinning oor Chili aanteken en het die ander vier wedstryde verloor. In Junie 2017 het hulle teen Georgië en Roemenië verloor. Later het hulle tydens die Nord-Amerikaanse uitspeelwedstryd om die Rugbywêreldbeker 2019 teen die VSA te staan gekom en is vir die eerste keer volgens algehele punte verslaan. In November 2017 het Kanada teen die Māori All Blacks, Georgië en Fidji verloor, terwyl hulle Spanje kon klop.
Kanada het die laaste plek in die Rugbywêreldbeker 2019 op 23 November 2018 bespreek, nadat hulle al doe drie wedstryde tydens die interkontinentale uitspeelrondte in Marseille, Frankryk, kon wen.
Kanada is saam met die verdedigende kampioen Nieu-Seeland, die 2015-derde plek Suid-Afrika, Italië en die Afrikakwalifiseerder Namibië in Poel B geloot. Kanada het ná drie nederlae laaste in hul poel geëindig. Hul laaste poelwedstryd teen Namibië is nes twee ander wedstryde weens tifoon Hagibis se verwoestinge afgelas en as ’n 0–0-gelykop geag.
Kanada se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede
Kanada het teen 18 Februarie 2020 107 van hulle 274 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 40,14%.
Kanada se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 18 Februarie 2020)
Argentinië 9 3 6 0 33,3
Australië 6 0 6 0 0
Brasilië 4 2 2 0 50
Britse Barbarians 2 0 1 1 0
Chili 6 6 0 0 100
Engeland 6 0 6 0 0
Engeland XV 6 1 5 0 16,7
Engeland Saxons 3 0 3 0 0
Fidji 12 3 9 0 25
Frankryk 9 1 8 0 11,1
Georgië 7 3 4 0 42,9
Hongkong 7 6 1 0 85,7
Ierland 8 0 7 1 0
Italië 9 2 7 0 22,2
Japan 25 8 15 2 32
Nieu-Seeland 5 0 5 0 0
Portugal 4 4 0 0 100
Roemenië 8 2 6 0 25
Rusland 5 4 1 0 80
Samoa 6 0 6 0 0
Skotland 5 1 4 0 20
Skotland XV 1 1 0 0 100
Spanje 2 2 0 0 100
Tonga 9 5 4 0 55,55
Uruguay 13 8 5 0 61,5
Verenigde State 63 38 23 2 61,9
Wallis 12 1 11 0 8,3
Wallis XV 3 0 3 0 0
Wallis o/23 1 0 1 0 0
Totaal 274 107 161 6 40,14
↑ (en) "Most matches". ESPNscrum. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "Most points". ESPNscrum. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "Most tries". ESPNscrum. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "World Rugby Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ 5,0 5,1 5,2 (en) Rugby Canada, History of Rugby Canada, besoek op 10 September 2007. [dooie skakel]
↑ (en) Canadian Rugby, History of Rugby, besoek op 10 September 2007. [dooie skakel]
↑ (en) Westmount Rugby Club, History/Histoire, besoek op 9 September 2007. [dooie skakel]
↑ (en) Pierre Arnaud en James Riordan (1998). Sport and International Politics. Taylor & Francis. ISBN 0-419-21440-2.
↑ (en) "Canada beat Barbados 71–3 in Rugby World Cup qualifier". Caribbean Net News. 26 Junie 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2016. Besoek op 23 November 2012. [dooie skakel]
↑ (en) "Canada book Wales RWC encounter". BBC. 13 Augustus 2006. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "Canada claim Americas 2 spot". therugbyworldcup.co.uk. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Julie 2007. Besoek op 22 Augustus 2006. [dooie skakel]
↑ (en) "Rugby World Cup 2007 Latest Betting – 07-11-07". Online-gambling-insider.com. 18 November 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Maart 2012. Besoek op 16 Maart 2012. [dooie skakel]
↑ (en) "Wales 42–17 Canada". BBC. 9 September 2007. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) Malin, Ian (17 September 2007). "Fiji send Wales a mixed message". The Guardian. Londen. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) Millward, Robert (26 September 2007). "Canada 12 Japan 12: Japan celebrates ending losing streak after draw". The Independent. Londen. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) Malley, Frank (30 September 2007). "Mitchell double helps subdue brave Canada". The Guardian. Londen. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "Former All Black appointed Canada coach". rugbyweek.com. 18 Maart 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Januarie 2010. Besoek op 26 Januarie 2013. [dooie skakel]
↑ (en) "Canada qualify for 2011 World Cup". BBC. 12 Julie 2009. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ (en) "Namibia v Canada match cancelled, Hanazono and Kumamoto matches go ahead". Rugby World Cup. 13 Oktober 2019. Besoek op 18 Februarie 2020.
↑ 20,0 20,1 (en) "International Rugby Union Statistics – Canada". ESPNscrum. Besoek op 18 Februarie 2020.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanadese_nasionale_rugbyspan&oldid=2138631"