Nirwana (Sanskrit: निर्वाण) of Nibbana (Pali:निब्बान) is ’n belangrike begrip in Boeddhisme en verwys na die hoogste vlak wat ’n mens kan bereik en waardeur heiligheid behaal kan word. Die letterlike betekenis is uitgedoof, onbeweeglik; eersgenoemde verwys na die einde van begeerte, afkeer en verwarring, wat die hoofdoel van Boeddhisme is. Benewens Boeddhisme ken ander Indiese gelowe ook ’n nirwana, dikwels met ’n verskillende betekenis.
In die Theravada verwys die woord "Nibbana" na die verligting wat die Boeddha self bereik het en waarin hy sy studente onderrig. Iemand wat die Nibbana behaal het, kan nie meer die geestelike oorsake van lyding (verlangens en afkeer) ervaar nie omdat daar vir altyd ’n einde daaraan gemaak is.
Iemand wat nirwana behaal het, word ’n boeddha genoem as hy dit self behaal het, sonder die hulp van ’n leraar. ’n Sotapanna (die laagste graad van heiligheid) het die dhamma gesien en het ’n voorsmaak van die Nibbana gehad. Hy is op pad na die Nibbana, maar het dit nog nie bereik nie. ’n Arahant (iemand wat die hoogste graad van heiligheid besit) het Nibbana (en verligting) bereik as ’n dissipel van ’n boeddha.