In dieselfde uitgawe pleit die nuwe redakteur, T.E. Dönges, vir die instel van ’n leerstoel in Afrikaans en verskyn ’n brief van Timo Kriel dat die US iets moet doen om aan Jan F.E. Celliers ’n pos aan die nuwe universiteit te skep. Die leerstoel sou die volgende jaar ingestel word met die aanstelling van prof. J.J. Smith en die spesiale pos vir Celliers sou deur die Jan Marais Trust gefinansier word. Daar word erkenning verleen aan die studente se leiersrol om Afrikaans nie net as US se voertaal erken te kry nie, maar as in alle opsigte die gelyke van ander moderne tale. Vir die eerste keer verwys die blad uitdruklik na die nuwe universiteit as ’n volksuniversiteit.
Die studente se rol in die ontstaan van Stellenbosch as ’n Hollands/Afrikaanse universiteit geniet weinig erkenning van sowel die universiteit as die studente se kant. Die baanbrekersrol word in vandag se angliseringstyd deur die opvolgers van die ATV voortgesit: die Adam Tas-studentevereniging en die Tygerberg Aksie vir die Behoud van Afrikaans in die Klaskamer (TABAK). Ten spyte van die feit dat hulle onder heeltemal ander omstandighede funksioneer, is bepaalde ooreenkomste met die geslag van 1911 opvallend. Dit is goed opgesom deur ’n stigterslid van Adam Tas, Piet le Roux, in ’n artikel in Die Burger van 6 April 2011 ten tye van die honderdjarige herdenking deur studente van die Taalkonferensie van 1911. Hy het die woorde van N.J. van Merwe in 1911 aangehaal: “Ons kan als ons net wil.” Eendag sal ’n historikus dalk ’n vergelyking tref tussen die gebeure voor en na 1911 en die prosesse wat tans aan die gang is.