Ompad of doodloopstraat? – Hervormend
Ompad of doodloopstraat?
Waarheen is God met ons op pad?
Omhels die ompad: God gaan soontoe!
Eksodus 13, Spreuke 3
7 Mei 2017, NHKA Kampersrus
Herdenking: ŉ Jaar in Kampersrus
Ek hoop julle vergun my vandag se ompad. Ons wyk af van ons normale preekprogram. Ek het hiermee gewag dat San terug is.
Ons was op 24 April ŉ jaar hier.
En nou is ek bevoorreg om my ouers ook vandag hier te hê, ŉ onvoorsiene seën! Hulle het meer te make gehad met ons koms hierheen as wat julle weet.
Kyk vandag saam met ons na die pad wat God met ons geloop het, met ons almal loop. Langs ompaaie en doodloopstrate heen, is God met ons op pad.
Dis ŉ harde pad.
Skyfie: Sang (Sit) Gesang 505 : 1,2 en 3
Kom ons begin deur te sing dat Jesus voorloop, en dat ons Hom wil agternaloop. Maar ons lewenspaaie maak hoogtes, dieptes en draaie.
Gesang 505 strofes 1, 2 en 3
Skyfie: Sang (Sit) Psalm 37 : 10, 13 en 15
Psalm 37 praat daarvan dat God jou op jou voete hou en Hy bepaal jou koers vir jou. Bly vertrou op God. Hou jou op sy weë, daar lê ŉ toekoms vir jou voor.
Psalm 37 strofes 10, 13 en 15
Skyfie: Stilte (Sit)
Kom ons berei ons nou in stilte voor vir ons ontmoeting met die Here in sy erediens.
Skyfie: Toetredelied (Staan) Psalm 23 : 1 en 3. Lina Spies teks
Kom ons nader God nou in die erediens met Psalm 23. Die Psalm sê God ken my steiltes en my skerpste draaie. Maar daar staan iets anders as in Psalm 37 wat gesê het God bepaal jou koers, en, in Gesang 505, dat Jesus voorloop en ons volg. Hier staan: “U goedheid volg my!” Ons is nou in God se teenwoordigheid. Kom ons staan en sing
Psalm 23 strofes 1 en 3 (die Lina Spies-teks).
Skyfie: Votum (Staan) Ek is die weg en die waarheid. Liefde en trou is die Here se paaie.
Jesus het vir Tomas gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie.
Die Here is goed en regverdig: Hy wys selfs vir sondaars die pad aan,
Hy laat aan hulpeloses reg geskied en Hy leer hulle sy pad.
Liefde en trou is die paaie wat die Here bewandel met dié wat sy verbond en verordeninge bewaar.
Skyfie: Lofsang (Staan) Gesang 293 : 1, 2 en 3
Kom ons sing in kinderlike geloof dat, waar ons ook op aarde gaan, ons nooit alleen sal staan nie. Die Here lei ons op die regte pad.
Gesang 293 strofes 1, 2 en 3.
Skriflesing Aankondiging (Sit)
Skyfie: Skriflesing (Sit) Eksodus 13 : 17 tot 22
Ons Skriflesing kom uit Eksodus 13 in die Ou Testament. Ons lees Eksodus 13 verse 17 tot 22, op bladsy 74 van die Ou Testament in die Afrikaanse vertaling van 1983.
Skyfie: Epiklese: ŉ gebed vir begrip (Sit) Gesang 511 : 1 en 2
Met die Bybel oop, kom ons bly sit en bid met ŉ lied dat God vir ons sal laat glo wat ons lees. “Wys U die weg!” Maar die lied bely ook dat ons maar alte graag self aan die stuur wil sit en bepaal waarheen ons op pad is. Ons doen nie vanself wat God sê nie.
Epiklesegebed (insluitend skuldbelydenis en genadeverkondiging) met sang (Sit)
Gesang 511 strofes 1 en 2.
Skyfies: Skriflesing (Sit) Eksodus 13 : 17 tot 22
Eksodus 13 verse 17 tot 22.
Toe die farao die volk laat trek het, het God hulle nie die pad na die land van die Filistyne toe laat vat nie, hoewel dit die kortste was, want Hy het gesê: “As die volk in ‘n geveg betrokke raak, kan hulle dalk spyt kry en na Egipte toe teruggaan.”
Daarom het God die volk met ‘n ompad laat gaan, met die woestynpad in die rigting van die Rietsee. Die Israeliete het goed georganiseerd uit Egipte getrek.
Moses het die liggaam van Josef saamgevat, want Josef het die seuns van Israel dit destyds uitdruklik met ‘n eed laat beloof. Hy het gesê: “God sal beslis later na julle omsien, en dan moet julle my liggaam van hier af saamvat.”
Hulle het Sukkot verlaat en by Etam aan die rand van die woestyn kamp opgeslaan.
Die Here het bedags met ‘n wolkkolom voor hulle uit gegaan om vir hulle die pad te wys en snags met ‘n vuurkolom om vir hulle lig te verskaf, sodat hulle dag en nag kon trek.
Die wolkkolom bedags en die vuurkolom snags het altyd voor die volk gebly.
Ons lees net tot hier. Onthou wat Job sê oor waar mens wysheid kry.
Die wysheid, waar kom dit vandaan? Waar is die woonplek van die insig?
Dit is verborge vir al wat lewe, weggesteek selfs vir die voëls in die lug.
Die onderwêreld en die dood sê: ‘Ons het maar net ‘n gerug daaroor gehoor.’
Net God weet hoe die pad daarheen loop, net Hy ken die woonplek van die wysheid,
want Hy sien die verste eindes van die aarde, Hy aanskou alles onder die hemel.
Bly net so sit en dan bid ons verder dat God vir ons lig sal gee op ons pad na die wysheid toe.
Skyfie: Epiklese: Gebed vir begrip (Sit) Gesang 305 : 4
Epiklesegebed met sang voortgesit (Sit)
Gesang 305 strofe 4.
Spreuke is vol slimmigheid. Jy blaai soontoe vir vinnige raad oor sommer enige ding. En die lekkerste van Spreuke is, jy hoef nie eers ŉ graad in die teologie te hê om te verstaan wat daar staan nie.
Vat Spreuke 3. Vers 5 sê
Vertrou volkome op die Here. . .
Dis nie aardverskuiwend anders as wat die res van die Bybel ook maar sê nie. Dis nie so maklik om te doen nie, maar ons weet ten minste wat daar staan. Dit beteken iets soos:
Maak op die Here staat
Reken op God
Steun op Hom
Jy kan jou maar op God verlaat, Hy sal jou nie in die steek laat nie.
Dis so moeilik om reg te kry, dat ons dit vir ŉ laaste uitweg bêre. Beland in die diepkant, kom in warm water, dan troos hierdie teks. Hierdie wete hou jou koelkop en jou kop bo water, en jy kry gedryf, of jy leer baie gou swem.
Maar dis nog die maklike deel van Spreuke 3. Nou kom die bom:
Vertrou op die Here. . . en moenie op jou eie insigte staatmaak nie. Ken Hom in alles wat jy doen, en Hy sal jou op die regte pad laat loop.
Daar’s nou vir jou ŉ stuk wysheid wat my paniekerig het: dat ek nie op my eie insigte moet staatmaak nie.
Jy sien, ek dink nogal ek weet wat vir my die beste is. En ek het die idee dat, as ek vir jou sou wou besluit wat vir jou die beste is, jy my baie gou op my plek gaan sit. Want nes ek die kenner is van my eie lewe, is jy die beste geplaas om te weet wat vir jou goed is. Dis so basies aan hoe ons deur elke dag kom, dat ons nie daaroor nadink nie. Dit kom vanself. (Net nou en dan kom ons met amperse bo-menslike selfbeheersing sover om te besluit om liewer te doen wat iemand anders dink vir jou beter gaan wees. Dit gebeur net wanneer jy smoorverlief is. Vir die res moet die wêreld weet jy het jou plan en jou belang, hulle moet verlief neem.)
Moet jy groot besluite neem, werk dit ook so. Jy lê nagte en tob oor wat die beste ding is om te doen; die beste ding vir jou. Al’s, van wat jy aantrek tot waar jy intrek, wat jy leer of liefs vergeet, wie jy ken en wie jy wil hê jou moet onthou; ag, alles waarmee jy jou besighou, doen jy met jou insig van wat vir jou goed is.
Dit werk nie altyd goed uit nie. Jy voel later: Wat maak dit tog saak wat ek dink vir my die beste is? Dit gebeur dan nooit!
Salomo sê: “vertrou op God” beteken jy moet ophou vertrou om jou eie insigte. Want jy weet nie regtig wat vir jou die beste is nie. Hoe doen mens dit?
John Lennon het nou nie juis die Bybel gehelp skryf nie, maar hy het darem die Hulletts suikersakkies in koffiewinkels gehaal. Dis so goed as evangelie, mos? Net so hierdie facebook- en Whatsapp-wysheid wat ons almal so graag rondstuur. Lennon sou kwansuis gesê het: die lewe gebeur met jou al het jy ander planne. Die lewe hét nogal daai streep. Die dag as dit gebeur, kry jy die bitter nie met suiker soeter nie.
Die lewe slaan hardnekkig ŉ eie koers in. Dalk het 2017 al klaar ŉ paar subtiele en moontlik ook ŉ paar minder diplomatiese aanpassings aan jou planne gemaak? Nog nie? Toemaar, dit kom. Daarmeesaam kom ernstige einas, teleurstelling, wanhoop en verharding. Ag, dit verg net ŉ bietjie siekte, ŉ bietjie rusie, ŉ ou klein foutjie, ŉ bietjie ondeurdagtheid of net te min bedagsaamheid op die oomblik toe dit verwag is. Daar is natuurlik ook moedswilligheid. . . En dan, plotseling, gebeur die teenoorgestelde van wat jy in gedagte gehad het. Dit raak gou ŉ gemors. Die lewe is morsig.
Maar die ergste hiervan is dat dit ook gebeur juis wanneer jy op die Here vertrou. Die wiele kom af. En jy was so goed op pad.
Spreuke 3 gee ŉ leidraad oor wat skeefloop, en wat skeef lyk, is toe dalk nie. Spreuke 3 sê jy moet die Here ken in alles wat jy doen, en Hy sal jou op die regte pad laat loop. As jy God dus met jou planne vertrou het, en jy ontspoor skouspelagtig, is dit God wat jou omdraai. Wat vir jou en my voel of dit skeefloop, moet ons leer vertrou as eintlik die koers wat God vir jou gekies het. Hierdie nuwe koers is dan die pad waarlangs God met jou wil reis.
Dis die verskil tussen vertrou op God en staatmaak op eie insig. Daar is ŉ pad wat jy dink die beste is, en een wat God weet beter is. Die twee paaie loop nie parallel soos die bane van ŉ deurpad nie. Hulle loop nie eers naastenby in dieselfde rigting nie. Hulle het glad nie dieselfde eindbestemmings in gedagte nie. En die pad wat jy gaan loop, is nie die een wat jy kies nie, maar die een waarop God besluit. Ek en jy het daaroor skrikwekkend minder beheer as waarmee ons veilig voel.
Wat logies klink, is hier die probleem: as ek en jy besluite neem, gee ons eie belang die deurslag. Ons neem in aanmerking alles wat ons klaar weet. Maar ons hou nie goed genoeg met God rekening nie. God wil my op ander plekke laat uitkom as waarheen ek wil gaan. En God verander voor my uit die trajekte op my treinspoor om my daar te kry.
O, dit maak my ook woedend! Ek kla steen en been. Of ek voel verward, en verdwaald. Maar dis net oor ek nog nie weet waarheen Hy my nou weer vat nie.
Die lewe is nie net ŉ bestemming nie; geniet die reis! Was dit nie die spreuk waarmee Toyota ons in hulle Corollas wou kry nie? Met God gaan jy ook langs die pad al moet leer leef. Jy kan nie wag tot jy anderkant aangekom het nie. Jy moet die beste maak van die ompaaie en wye draaie waarheen God jou vat.
Toe God met Israel uit Egipte uit pad vat, is die koers Kanaän toe. Dis ŉ kort pad. Die snelweg loop al met die kus langs noordwaarts. Almal ry so soontoe. Daar’s ŉ swetterjoel Star Stops en Ultra City’s langs die pad waar jy kan kos en water kry. Dit behoort hulle niks langer as 14 dae te vat nie. Gegewe dat daar vroue en kinders in die trek is, teen dalk ŉ stadiger pas, kom ons gee dit ŉ ekstra week?
Dis ooglopend die beste roete. Dis die pad wat ek ook sou gekies het. Google Maps ook.
Maar nie die Here nie. God vat ŉ ompad, dalk n doodloopstraat! Die roete is gevaarlik, ongekaart. Sonder kompas of karavaan gaan jy hier jou Moses teëkom. Hierlangs kom jy net jou dood soek. Hier’s nie kos of water nie. Of dalk te veel water: n baie diep blou see. En die duiwel is op jou hakke.
Dis duidelik die verkeerde pad want dit vat die stomme mense 40 jaar om ŉ 14-dagreis af te lê. Die pad gaan langs hulle grafte verby. n Doodloopstraat? Dis die pad wat God kies. Dis nou die “regte pad”?
Nee wat, ons is die pad byster, sê ons soos ŉ vrou wat bekdryf. Geen wonder nie. Die mans weier om te stop en vra en foeter al verder die verdwaling in.
Dis die pad wat God kies. Hy vat hulle nie net na die bestemming toe nie, Hy leer hulle langs die pad eers weer leef. Israel moet God langs die pad weer leer ken. God weet ons moet leer om van Hom afhanklik te wees. Sonder ondervinding van afhanklikheid, leer jy nooit regtig wat vertroue van jou verg nie.
Hulle leer God vertrou vir basiese goed. Hulle sê nie voor etes vrome rympies op, die kos klaar gaar op die tafel nie. Hulle tafelgebede is grommende mage. Hulle smag na water, hulle het nie die keuse van brandewyn of Coke nie. O, hulle leer beslis vir God vertrou. Hulle opsies is op.
Jy moet weet waarvoor jy op God kan staatmaak as Hy jou ompraat om, in die middel van ŉ oorlog, sewe keer om ŉ dorp te gaan loop en liedjies sing wat die plek sal laat inval sonder slag of skoot. Dan moet jy nou nie beledig voel oor jou sang so sleg is dat selfs die klippe dit nie kan hou nie. Jy moet leer die Here spaar jou ŉ oorlog. Hy gee jou iets om oor te sing, al raas jy net.
God wys jou die regte pad. Die regte pad is die een waarop jy vir God gaan nodig kry. Dit weet God vooruit al. As ons geweet het, het ons die hasepad gekies.
Die regte pad is die een waar jy God langs die pad leer ken en dien. Israel vertoef ŉ jaar lank by Sinai. God op die berg en hulle hieronder. God skryf hulle Grondwet. Dan kom God af en trek by hulle in. God bou vir Hom ŉ draagbare opstal wat Hy kan platslaan en opslaan, inpak en saamvat as Hy saam met hulle padvat, want hulle moet weet Hy bly by hulle. Hy wys hulle hoe liefde lyk en hoe godsdiens werk, want daar sal ŉ tyd kom dat jy God tussen die afgode moet kan uitken, en dan sal jy moet weet hoe om by God te bly.
Die regte pad is die een waarop jy God nie net ontmoet nie, Hy word jou reisgenoot. Jy leer Hom ken. Jy leer met Hom saamleef, Hom vertrou vir padkos en petrol. Maar dis die ompad, die langpad, die sinkplaatpad met slaggate. As dit jou irriteer, moet jy leer: dis die pad met die uitsig, dis nie ŉ doodloopstraat hierdie nie.
Ons beheptheid met spoed en doelwitte, met self agter die stuur te wil sit, ignoreer dat ons God in ons midde het. Ons vergeet van die ompad wat God geloop het om hier te kom. Ons ontken dat toe ons aan die stuur was, ons Hom in ŉ doodloopstraat afgejaag het.
God het hierheen gekom nie oor Hy gedink het dis in sy belang nie. Want dit was nie. Hy kom hierheen want Hy weet dis vir ons goed. Hy vat nie kortpad nie. Hy kies ook nie die beste pad nie. Net een allemintige verskyning sou die ding kon doen, een met ŉ engelekoor wat hosannas en hallelujas sing, een met wolke, weerlig en donderweer, met skitter en glans en glorie soos dit by die Skepper pas. Uit en gedaan. Dis tog soveel makliker, en baie veiliger as vleis en bloed se pad deur ŉ vrou, as die pad deur die massas wat eis wat hulle kan kry, die gevloek van die vergenoegdes wat voel Hy hou vir Hom god, die doodloopstraat met die kruis.
Vra dit: Sou ons, as God die ander pad gekies het, die een wat nie hier by ons verbykom nie, want ons is te gevaarlik, sou ons dan iets van die liefde van God besef het? Sou ons iets van genade kon beleef, hier uit ons doodloopstraat?
Met Christus loop God die Pad. Jesus Christus is die Weg van God na mense toe, en van mense na God toe terug.
Jy is nou nog vies oor jou pad koers gekry het met ŉ ompad langs? Kom by! Daai pad wat jy geglo het die beste sou wees, is dit nie. Hou op om op jou eie insigte staat te maak. Vertrou God en loop die pad wat God vir jou kies. Ek weet dis nie ŉ pad wat jy wou hê nie. Niemand weet beter as jy hoe ongemaklik dit voel daar in jou skoene nie. Daar in jou lyf en jou lewe is die wêreld nie maanskyn en rose nie. Jy’t al meer as genoeg gehad van hierdie grondpad en dor woestyn.
Nou kom sê ek nog: dis jou pad, loop hom!
As dit ongevoelig klink, wil ek hê jy moet hoor God wil jou kom geselskap hou. Dit werk mos so: ŉ pad voel korter as jy geselskap het.
Dis langpad dié. Die regte pad is gewoonlik die lange. Maar die langpad is eintlik die kortste pad wat jy kan loop as jy langs die pad die lewe wil sien en met God leer leef. Op hierdie pad loop God voor, in ŉ wolk wat koelte gee, ŉ donderwolk wat lig maak. Op hierdie pad het jy God vir geselskap. Ek het ŉ gevoel jy mag dalk net later nog oor die langpad voel: hoekom was hy nie langer nie?
Loop saam, saam met God. Gesels padlangs met God. Kom hier by my langs. Bring Hom ook na my toe. Vat my saam. Ek weet dis nie die beste pad nie, maar dit is die pad met die beste geselskap. Dit is die regte pad.
Skyfie: Sang (Staan) Gesang 577 : 1, 2 en 3. Bly daarna staan vir die belydenis van geloof.
Kom ons sing weer Psalm 23, maar ŉ ander beryming en melodie daarvan. Ons sê daarmee: “Die Here sal met my gaan, Hy lei my op die regte pad.”
Gesang 577 strofes 1, 2 en 3
Skyfie: Wie is die God wat saamloop? (Staan)
Wie, sê ons, is hierdie God wat altyd by ons bly en ons veilig hou? Ons glo saam met en soos die kerk van alle eeue:
Skyfie: Die wil van God (Sit): Ons is huis toe op pad. Al gebod is: Liefde!
Die Wet / Wil van God
Hoor die wil van God uit Deuteronomium 6. Hier klink die Here se wil meer na ŉ seën as ŉ bevel. Dit is. Al vat God ŉ ompad, Hy is met ons huis toe op pad. Al gebod is: liefde!
Skryf dit op jou deurkosyne en op jou stadspoorte.
“Die Here jou God sal jou bring in die land waarvan Hy met ‘n eed aan jou voorvaders Abraham, Isak en Jakob beloof het om vir jou groot en mooi stede te gee wat jy nie gebou het nie,
huise vol voorrade waarvoor jy nie gewerk het nie, putte wat jy nie uitgekap het nie, wingerde en olyfboorde wat jy nie geplant het nie, en jy sal kos in oorvloed hê.
Skyfie: Sang (Staan) Gesang 579 : 1,2 en 3
Kom ons sing dat ons lewe in God se hande is, en Hy bedoel dit met ons net goed. Ons is bly. God weet waarheen Hy met ons op pad is, en wat vir ons die beste is.
Gesang 579 strofes 1, 2 en 3.
Skyfie: Seën (Staan) Wys my die pad wat ek moet loop, die doderyk uit,
Laat my elke môre u liefde ondervind, want in U stel ek my vertroue. Wys my die pad wat ek moet loop, want my hoop is op U gevestig.
Here, U het my gered van die doderyk, my aan die lewe gehou toe ek al op pad was na die dood toe.
Sing tot eer van die Here, julle wat Hom getrou dien, loof sy heilige Naam!
Waarlik, sy toorn duur net ‘n oomblik, maar sy goedheid lewenslank. Gisteraand was daar nog trane en vanmôre lag ek al weer.
Skyfie: Sang (Staan) Gesang 579 : 6
Gesang 579 strofe 6.
Posted on 7 Mei 2017 20 Mei 2017 Posted in Eredienste,Gedink oor God,HervormdTagged Eksodus 13,met God op pad,Padlangs met God,Spreuke 3,vertrou God
Vreemde familie? ŉ Onverwagse oes!