Die krummels van kunsmatige turf. Verskeie pigmente word gebruik om die groen kleur van die lemme te voorsien. Dit kan lood of titanium vir die wit lyne en nog ander metale vir skoollogo's op die veld insluit.As jy 'n sokkerma se aandag wil kry, moet jy die onderwerp van kunsmatige turf, die voorkeur speeloppervlak vir kinders van pre-K tot kollege, opstel - of verkieslik verkies deur skoolrade en parke en ontspanningsdepartemente.
Uit kommer oor harsingskudding om kanker, is ouers verontrus oor berigte in die media oor verhoogde beserings en siektes.
En daar is die verdere vraag van wie verantwoordelik is om die veiligheid van hierdie velde te verseker: die Environmental Protection Agency? Die Centers for Disease Control? Die Verbruikersprodukveiligheidskommissie?
As 'n omgewingsgesondheidsprofessor wat 'n verskeidenheid omgewingsprobleme ondersoek het en as 'n sokkerpaar wat my seun al jare lank op hierdie velde gespeel het, dink ek dit is die moeite werd om die feite en mites oor kunsmatige veldvelde te ondersoek en watter gevare kan of mag wees wat verband hou met speel op hulle. Op grond van studies wat ek ondersoek en uitgevoer het, glo ek dat daar 'n potensiële gesondheidsrisiko is as gevolg van die chemikalieë in bande wat herwin word in krummels om die plastiekblaaie van sintetiese gras te ondersteun.
Wat is dit in elk geval?
Kunsmatige turf bestaan ​​uit drie hoofdele:
Rugmateriaal wat sal dien om die individuele lemme van kunsmatige gras te hou.
Die plastiek blaas self.
Die invul, die klein swart krummels, wat die lemme ondersteun.
Daardie klein swart krummels is die probleme. Bande kan giftig wees.
Moderne bande is 'n mengsel van natuurlike en sintetiese rubber, koolstof swart - 'n materiaal gemaak van petroleum - en iewers tussen vier en 10 liter petroleumprodukte. Hulle bevat ook metale, insluitend kadmium, lood, wat neurotoksies is, en sink.
Sommige van die chemikalieë in bande, soos dibenzopirene, is bekend karsinogene.
Benewens die chemikalieë wat gebruik word in die vervaardiging van die band, kan enige chemikalie waaraan die bande blootgestel is in hul gebruik, op die koolstof swart in die bande geabsorbeer word.
Meer aan die probleem as krummels
Alhoewel kunsmatige gras nie gesny moet word nie,
dit blyk dat crabgrass en ander onkruide kan daar begin groei. Om sy fyn versorgde voorkoms te behou, onkruiddoders moet toegepas word, 'n relatief algemene praktyk.
Ongelukkig, 'n verskeidenheid van gesondheid betref is gekoppel aan hierdie produkte.
Ook word kunsmatige turf behandel met biologiese middels, aangesien turf geassosieer is met verhoogde risiko van infeksies van Multidrug-weerstandige Staphylococcus aureus (MRSA). Meer algemeen bekend as vleisetende bakterieë, kan MRSA daarna voorkom vel is geskrap of gesny, wat kan voorkom deur gly op kunsmatige turf.
Biologiese middels, egter, mag giftige effekte van hul eie hê. En hulle kan ook bydra tot verhoogde weerstand van bakterieë tot die doeltreffendheid van hierdie middels.
Die lys van nadele gaan voort ... en op ...
Velde met kunsmatige turf is geneig om baie warmer te word as grasvelde. Oppervlaktetemperature kan so hoog soos 200 grade Fahrenheit bereik. By hierdie temperature, selfs met atletiese skoene, kan kinders verbrande voete kry. Dit is skaars, selfs op 'n baie warm dag, dat natuurlike gras meer as die helfte van daardie (100 ° F) oorskry.
Terwyl vervaardigers aanbeveel om velde te spuit met water om die temperatuur te hou, kan hierdie verbetering in so min as 20 minute verdwyn.
Omdat dit oor enige beton of kompakte aarde gelê word, is kunsmatige gras 'n moeiliker oppervlak as gras. Dit kan die risiko van beserings, veral harsingskudding, verhoog.
Die eenheid wat hardheid beskryf, is Gmax. Alhoewel verskillende getalle vir die Gmax vir kunsmatige turf gerapporteer is, wat wissel van die hoë 60's tot oor 125, is dit belangrik om in gedagte te hou dat hierdie getalle hoogs afhanklik is van die substraat, temperatuur, ouderdom en instandhouding van die veld. Die sleutel is dat hoe hoër die getal, hoe hoër die waarskynlikheid van harsingskudding.
Kan die bandchemikalieë by kinders kom?
Die sleutelvraag oor blootstelling is: Word hierdie chemikalieë by kinders wat op hierdie velde speel speel?
Alhoewel dit waar is dat die bandkrummels groot is, is dit maklik om te wys dat hulle nie noodwendig groot bly oor die lewe van die veld nie. In 'n New Jersey-studie Ons het 'n robot gebruik wat ons noem PIPER (Pretoddler Inhalable Particulate Environmental Robotic) om te studeer of daar inhalbare blootstelling van die kunsmatige turf is.
Ons het gewys die klein deeltjies uit die gras kan in lug oor die veld opgeskort word en ingeasem word deur kinders wat op die veld speel. Dit het duidelik geword mikroskopiese koolstof swart deeltjies breek van die krummrubber af en is klein genoeg om inasembaar te wees. Daarbenewens kan die grasse ook in mikroskopiese deeltjies afbreek oor jare van blootstelling aan sonlig en weer, wat 'n respiratoriese stof vorm.
Hoe word hierdie deeltjies in 'n kind?
Dink aan die strokieskarakter Pig Pen van die "Peanuts", die kind het altyd deur 'n sigbare wolk gevolg. Die waarheid is dat alle kinders - inderdaad alle mense - 'n wolk rondom hulle het van mikroskopiese deeltjies. Hierdie persoonlike mikro-omgewing van stofdeeltjies, onsigbaar vir die blote oog, is net so eintlik soos Pig Pen's.
Hierdie klein deeltjies en hul chemikalieë kan ingeasem of ingesluk word deur 'n kind.
En so ja, veroorsaak hulle siekte?
'N duidelike antwoord op die vraag of kunsmatige turf die risiko van besering of siekte verhoog, is baie meer uitdagend.
Kom ons kyk na die twee groot bekommernisse met betrekking tot kunsmatige turf: kanker en neurologiese effekte.
Die kwessie van kanker en kunsmatige turf het aansienlike nasionale aandag in die VSA verkry met 'n reeks nuusberigte op NBC Nightly News oor 'n groep kankers in jong vroue sokkerspelers.
'N kanker cluster is die voorkoms van 'n buitengewoon hoë kanker op een plek in 'n bepaalde tydsraamwerk. Die storie, terwyl dit deur die turfbedryf ontslaan is, het weer in die val van 2015.
Inligting het voortgegaan om op hierdie kanker te val cluster. Terwyl soveel as 80 persent van vermeende kankergroepe is vasbeslote om nie ware toenames in kankergevalle te wees nie En slegs as gevolg van willekeurige kans, is die probleem dat sonder 'n gedetailleerde en dikwels duur wetenskaplike ondersoek, of dit werklik of nie is, nie bepaal kan word nie.
Net onlangs die Washington State Department of Health het 'n verslag uitgereik op sy studie van die gerapporteerde kankergroep in hierdie sokkerspelers. Hul verslag het geen bewyse gevind van 'n oorsaaklike effek van speel op kunsmatige turf en kanker nie. Soos hulle erken, beteken dit nie dat daar geen risiko is nie, net dat hierdie studie nie een gevind het nie. Hulle het ook voorgestel dat daar nog ruimte vir wyer ondersoek op hierdie vraag is.
Wat van die potensiële risiko van neurologiese inkorting as gevolg van inname of inaseming van enige lood wat in die gras voorkom? Die lood kan in albei die lemme teenwoordig wees, as 'n kleurpigment vir logo's en wit lyne, sowel as in die vulselkrummrubber. Vir meer inligting oor lood, sien my vorige artikel vir The Conversation.
Wat is die kern van die veiligheid?
Terwyl die gras bedryf sê dit is veilig, ons weet dit bande bevat gevestigde karsinogene. As ons net oorweeg het waarop bande gemaak word, sou ons dink hulle moet as gevaarlike afval geklassifiseer word, hoewel EPA tans bande as munisipale afval klassifiseer.
Die EPA is besig met navorsing oor die vraagstuk van toksisiteit van krummrubber, maar die jurie is nog steeds uit.
Daar is min vraag in die gedagte van baie wetenskaplikes dat krummelrubber nie 'n eerste keuse materiaal moet wees waarop kinders kan speel nie. Ouers moet net kan geniet om te kyk hoe hul kinders sport speel en nie bekommerd wees dat hulle onnodig in gevaar gestel word nie.
Stuart Shalat, Professor en Direkteur van die Afdeling Omgewingsgesondheid, Skool vir Openbare Gesondheid, Georgia State University