'N Tekening van Philip Marlowe, 'n ikoon van hardgekookte speurfiksie, geskep deur outeur Raymond Chandler. CHRISTO DRUMMKOPF / flickr, CC BY
Aan die einde van Mei 2019 het dit weer gebeur. 'N Massaskieter het 12-mense vermoor, hierdie keer by 'n munisipale sentrum in Virginia Beach. Werknemers was verbied om gewere by die werk te dra, en Sommige het beklaag dat hierdie beleid "goeie ouens" verhoed het om die skut uit te neem.
Hierdie trope - "die goeie man met 'n geweer" - het algemeen geword onder geweerregte-aktiviste.
Op Desember 21, 2012 - een week nadat Adam Lanza 26 mense doodgeskiet en doodgemaak het Sandy Hook Elementary School in Newtown, Connecticut - National Rifle Association Uitvoerende Vise-President Wayne LaPierre aangekondig tydens 'n perskonferensie dat "die enigste manier om 'n slegte man met 'n geweer te stop, is 'n goeie man met 'n geweer."
Sedertdien, in reaksie op elke massa-skietery, pro-gun pundits, politici en sosiale media gebruikers parrot 'n weergawe van die slagspreuk, gevolg deur oproepe om die onderwysers te arm, arm die kerkgangers of arm die kantoor werkers. En wanneer 'n gewapende burger 'n kriminele, konserwatiewe mediaverkooppunt uitneem stoot op die storie.
Maar die "ou man met die geweer" -arketipe dateer lank voor LaPierre se 2012 perskonferensie.
Daar is 'n rede waarom sy woorde so diep resoneer. Hy het getrek in 'n unieke Amerikaanse argetipe, waarvan die oorsprong ek terugspoor na Amerikaanse pulpmisfiksie in my boek "Hardgekookte Misdaadfiksie en die Afname van Morele Owerheid. "
Ander kulture het hul speurfiksie. Maar dit was spesifiek in Amerika dat die "goeie man met 'n geweer" 'n heldhaftige figuur en 'n kulturele fantasie geword het.
"As ek brand, is daar geen raai nie"
In die 1920's begin 'n sekere soort protagonis in Amerikaanse misdaadfiksie verskyn. Hy het dikwels 'n sloot rok gedra en sigarette gerook. Hy het nie veel gepraat nie. Hy was eerbaar, individualisties - en gewapen.
Hierdie karakters is 'hardgekook' genoem, 'n term wat het ontstaan ​​in die laat 19e eeu om te beskryf "harde, slordige, skerp manne wat nie simpatie gevra of verwag het nie, en ook niemand gegee het wat nie opgelê kon word nie." Die woord het nie iemand beskryf wat net taai was nie. Dit het 'n persoon, 'n houding, 'n hele manier van wees, gekommunikeer.
Die meeste geleerdes krediet Carroll John Daly met die skryf van die eerste hardgekookte speurderverhaal. Getiteld "Drie geweer Terry, "Is dit gepubliseer in swart masker tydskrif in Mei 1923.
Die Mei 1934-uitgawe van Black Mask beskik oor Carroll John Daly se karakter Race Williams op die voorblad. Abe Books
"Wys my die man," het die protagonis, Terry Mack, aangekondig, "en as hy op my trek en is 'n man wat regtig 'n goeie moord nodig het, hoekom, ek is die seun om dit te doen."
Terry laat die leser ook weet dat hy 'n seker skoot is: "As ek brand, is daar nie 'n raaiwedstryd oor waar die koeël gaan nie."
Van die begin af was die geweer 'n belangrike bykomstigheid. Aangesien die speurder slegs op slegte ouens geskiet het en omdat hy nooit gemis het nie, was daar niks om te vrees nie.
Deel van die gewildheid van hierdie karaktertipe het te make met die tye. In 'n era van Verbod, georganiseerde misdaad, regering korrupsie en stygende populisme, was die publiek gevestig op die idee van 'n goed gewapende, welbeduidende maverick - iemand wat herhaaldelik tot die verdediging van gereelde mense kon kom. Gedurende die 1920s en 1930s het stories wat hierdie karakters bevat, baie gewild geword.
Neem die stafie van Daly, soos skrywers Dashiell Hammett en Raymond Chandler het titane van die genre geword.
Hul stories se plotte verskil, maar hul hoofrolspelers was meestal dieselfde: hardopsprekende, reguitskietende private speurders.
In 'n vroeë Hammett storie, die speurder skiet 'n geweer uit die hand van 'n man en stamp dan dat hy 'n "billike skoot is - nie meer nie, nie minder nie."
in 'n 1945 artikel, Het Raymond Chandler probeer om hierdie tipe protagonis te definieer:
"Onder hierdie gemene strate moet 'n man gaan wat nie homself beteken nie, wat nie verslaaf of bang is nie. ... Hy moet wees om 'n nogal verweerde frase, 'n man van eer, deur instink te gebruik, deur onvermydelik, sonder om dit te bedink, en beslis sonder om dit te sê. "
Soos flieks gewild geword het, het die argetipe in die silwerskerm geblaas. Humphrey Bogart gespeel Dashiell Hammett se Sam Spade en Raymond Chandler se Philip Marlowe tot groot lof.
Teen die einde van die 20e eeu het die onverskrokke, goewerneur goeie man 'n kulturele held geword. Hy het verskyn tydskrifdeksels, rolprente, in televisie krediete en in video speletjies.
Verkoop van 'n fantasie
Geweerregte-entoesiaste het die idee van die "goeie ou" omarm as 'n model om te navolg - 'n karakterrol wat eintlik mense nodig het om in te tree en dit te speel. Die NRA winkel verkoop selfs T-hemde met LaPierre se slagspreuk, en moedig kopers aan om "almal te wys dat jy die goeie man is" deur die T-hemp te koop.
Die NRA verkoop hemde met LaPierre se kwotasie. NRA-winkel
Die probleem met hierdie argetipe is dat dit net so is: 'n argetipe. 'N Fiktiewe fantasie.
In pulpfiksie mis die speurders nooit. Hul tydsberekening is presies en hul motiewe is onberispelik. Hulle skiet nooit per ongeluk hulself of 'n onskuldige omstander nie. Selde is hulle selde onstabiel of verblind deur woede. Wanneer hulle met die polisie bots, is dit dikwels omdat hulle die polisie se werk beter doen as wat die polisie kan.
Nog 'n aspek van die fantasie behels die kyk van die deel. Die "goeie ou met 'n geweer" is nie net 'n ou nie - dis 'n wit een.
In die "Three Gun Terry", begryp die speurder die skurk, Manual Sparo, met 'n paar moeilike woorde: "Praat Engels," sê ek. Ek is nie te sag nie, want dit sal hom nie nou goed doen nie. "
In Daly se "Snarl of the Beast, "Die protagonis, Race Williams, neem 'n grunting, monsterlike immigrant skurk aan.
Kan dit verduidelik hoekom, in 2018, toe 'n swart man met 'n geweer probeer het om 'n skietery in 'n winkelsentrum in Alabama te stop - en Die polisie het hom geskiet en vermoor - die NRA, gewoonlik gretig om goeie ouens met gewere te kampioeneer, het nie kommentaar gelewer nie?
Die meeste geweer liefhebbers meet nie die fiksie-ideaal van die bestendige, regverdige en seker geskiet nie.
Trouens, navorsing het getoon dat die onafhanklikheid van die wapenbouing veel meer chaos en bloedbad as heldhaftigheid ontketen. 'N 2017 Nasionale Buro vir Ekonomiese Navorsing onthul dat reg-tot-dra wette verhoog, eerder as afneem, geweldsmisdaad. Hoër pryse van geweer eienaarskap word gekorreleer met hoër manslagkoerse. Geweerbesit is korreleer met verhoogde padwoede.
Daar was tye wanneer 'n burger met 'n geweer suksesvol ingegryp In 'n skietery, maar hierdie gevalle is skaars. Diegene wat gewere dikwels dra het hul eie gewere wat teen hulle gebruik word. En 'n burger met 'n geweer is meer waarskynlik om vermoor te word as om maak 'n aanvaller dood.
Selfs in gevalle waar 'n persoon betaal word om met 'n geweer te wag, is daar geen waarborg dat hy hierdie plig sal nakom nie.
Harde gekookte romans het verkoop in die honderde miljoene. Die flieks en televisieprogramme wat hulle geïnspireer het, het miljoene meer bereik.
Wat begin as vermaak het verander in 'n duursame Amerikaanse fantasie.
Om dit te handhaaf het 'n dodelike Amerikaanse obsessie geword.
Susanna Lee, professor in die Franse en vergelykende letterkunde, Georgetown Universiteit
Boek deur hierdie outeur: Hardgekookte Misdaadfiksie en die Afname van Morele Owerheid
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Hoe die goeie ou met 'n geweer 'n dodelike Amerikaanse fantasie geword het