Wie bely dat die Almagtige God ook sy Vader is, sê iets geweldigs. Wat hierdie iets geweldigs is, stel die Heidelbergse Kategismus (Sondag 9) soos volg: `Wat glo jy as jy sê: Ek glo in God die Vader, die Almagtige, die Skepper van die hemel en die aarde?' En dan die antwoord: `…dat ek so op Hom vertrou dat ek nie daaraan twyfel nie dat Hy my met alles wat vir my liggaam en siel nodig is, sal versorg; dat Hy ook al die kwaad wat Hy in hierdie lewe oor my beskik, tot my beswil verander'.
In die lewe van Jakob, broers en susters, was dit aanvanklik egter anders. Want aan die begin van sy lewe keer Jakob hierdie volgorde om. Hy wil vooruit, en God, het hy gemeen, moet maar net bereid wees om te volg. Hy sal lei, en God moet maar net saamstap. Ons sien dit op verskillende maniere in Jakob se lewe: God beskik dat Esau die eersgeborene is. Maar hiermee is Jakob nie tevrede nie - met 'n pot lensiesop koop hy die eersgeboortereg van Esau af. En toe Isak vir Esau wil seën, maak hy 'n plan dat hy as die oudste geseën kan word. Dus: Jakob vooruit, en God (met eerbied gesê), moet maar net volg.