Skildklier en onvrugbaarheid - Swangerskap - 2020
Die tiroïedklier is 'n endokriene klier. Dit stel sy produkte (hormone) in die bloed vry. Hierdie yster is op die voorkant van die nek bo die skildklierkraakbeen van die larinks, en daarom word dit so genoem. Die hooffunksie van die tiroïedklier is die produksie van tiroïedhormone - tiroksien (T4) en triiodotironien (TK), wat die normale funksionering van byna alle organe en funksionele stelsels van die liggaam verseker. Daarom, dokters betaal spesiale aandag daaraan.
Skildklier selle is die enigste in ons liggaam wat in staat is om jodium wat uit voedsel verkry word, te onttrek en so belangrike hormone daaruit te skep. Ontwrigting van die tiroïedklier kan lei tot die ontwikkeling van verstandelik gestremde kinders. Tiroïed siektes is nou verwant aan die moontlikheid dat 'n vrou swanger word en 'n gesonde kind het, en mans - om 'n pa te word. Die hoofrol word gespeel deur die hormonale agtergrond en die spesifisiteit van die prosesse in die liggaam wat geaktiveer word wanneer dit versteur word.
Elke vrou wat van plan is om 'n baba te hê, ongeag of sy vermoedelik onvrugbaarheid het of nie, moet die skildklier ondersoek, dieselfde geld vir mans. Die probleem is immers dat nie altyd versteurings in die werk van hierdie liggaam sigbaar is nie, maar hulle manifesteer hulself nie spesifiek soos in baie ander siektes nie.
Hoe beïnvloed die werk van die tiroïedklier die moontlikheid van konsepsie?
Die tiroïedklier produseer tiroïedhormone, wat jodium insluit. Skildklierhormone is noodsaaklik vir normale groei en ontwikkeling van die liggaam. Hulle werk ook aktief met seks hormone. Om die voortplantingstelsel in mans en vroue normaal te kan werk, is dit nodig dat daar geen wanfunksie in die tiroïedklier voorkom nie. As daar te veel hormone (tirotoksikose) of te min (hipotireose) is, sal dit die vermoë om swanger te raak, beide mans en vroue beïnvloed.
Skildklierhormone en manlike onvrugbaarheid
Hormonale wanbalans in die manlike liggaam beïnvloed die hoeveelheid sperms wat geproduseer word en die kwaliteit van die saad. Veranderinge in die liggaam kan verskil afhangende van die diagnose. As die tiroïedklier 'n oormatige hoeveelheid hormone produseer, wat dan die bloed binnedring, word thirotoksikose veroorsaak deur óf 'n verhoogde jodiuminhoud in die kos, of deur nodules of inflammasie in die tiroïedklier. Die simptome word gekenmerk deur: verhoogde prikkelbaarheid, vinnige hartklop, gewigsverlies, onverdraagsaamheid teen hoë temperature, spierswakheid, oormatige sweet en handskuding. As iemand van jou familie 'n tiroïed siekte het en jy het verskeie van die bogenoemde simptome opgemerk, kontak 'n endokrinoloog.
Gebrek aan jodium in die liggaam is ook 'n probleem en veroorsaak wanfunksies in die tiroïedklier. Hierdie siekte word hipotiroïedisme genoem. Wanneer hipotireose die metabolisme vertraag, verminder libido (libido), erektiele disfunksie. Spermatozoa word onaktief, wat tot onvrugbaarheid kan lei. As jy vinnig moeg word, konsentreer swaar, jy het 'n slegte bui, jy voel koud, spiere en gewrigte seergemaak, jy word besig om gewig te kry, hardlywigheid te eet soos gewoonlik, en jou vel het droog geword, dit is sinvol om jou skildklier te kontroleer.
Die tiroïedklier bestaan ​​uit 'n ertsmus wat sy twee lobbe verbind. Geleë voor die tragea, wat sy boonste gedeelte dek. produseer:
T3 en T4 - hormone, waarvan die hoofkomponent jodium is. Daaglikse behoefte aan dit:
in 'n volwassene - 150 mcg,
in 'n swanger of lakterende vrou - 250 mcg.
Sintese van tiroksien en triiodotironien word beheer deur pituïtêre hormone:
skildklierstimulerende hormoon (TSH) - volgens die terugvoerbeginsel tiroïedhormone onderdruk die produksie van TSH op sy beurt, en handhaaf dus balans in die pituïtêre-skildklierstelsel,
Op sy beurt word die werk van hierdie hormone beheer deur die hipotalamus.
Hormone is normaal
Die tiroïedklier sintetiseer ongeveer 100 μg T4 daagliks, en in 'n klein hoeveelheid T3. Laasgenoemde word hoofsaaklik uit T4 gevorm met die deelname van sekere ensieme. Hierdie proses vind plaas buite die skildklier.
Die meeste van die T4 (99,9%) is in 'n toestand wat verband hou met vervoerproteïene. Net 0,03% van tiroksien sirkuleer in 'n vrye vorm. Gebind T4 kan nie vinnig uit die bloedplasma verwyder word nie as gevolg van groot proteïenmolekules. Slegs gratis T4 betree die selle - as gevolg van die grootte dring dit deur die mure van die kapillêre.
T3 is ook 99% proteïen gebind, sy vrye vorm is 0.3%.
Effekte van tiroïedhormone op die liggaam
Skildklierhormone reguleer die funksie van alle menslike organe en stelsels. Wanneer hipotireose in adolessensie voorkom, ontstaan ​​menstruele afwykings in die vorm van:
hipomenstruale sindroom (skraal tydperke) - in 67% van die gevalle,
hiperpolymenorree (oorvloedige menses) - in 33%.
Bykomend tot menstruele funksie, bied tiroïedhormone normale ontwikkeling in die liggaam gedurende puberteit:
Klassifikasie van hipotireose
Primêre hipotireose wat verband hou met skade wat direk aan die skildklierweefsel is, is wydverspreid. Die oorsaak daarvan is outo-immuun tiroïeditis (AIT).
Sekondêre hipotireose ontwikkel in die afwesigheid van pituïtêre hormoonbeheer.
Tersiêre hipotireose kom voor as daar 'n versteuring in die werk van die hipotalamus is, waardeur die interaksie tussen die pituïtêre en die tiroïedklier stop.
Primêre hipotireose in outo-immuun-tiroïeditis word dikwels by jong vroue gediagnoseer. Die immuunstelsel van die liggaam beskou die selle van die tiroïedklier as vreemd en lewer teenliggaampies wat hulle vernietig. Die vlak van hormone, onderskeidelik, word verminder weens die sel dood.
Onlangs, volgens sommige bronne, is daar 'n mening dat antitiroïed teenliggaampies 'n onafhanklike faktor van onvrugbaarheid kan wees. Dit is te wyte aan die feit dat hulle die selle van die voortplantingstelsel, en veral die eierstokke, direk kan beïnvloed. In hierdie verband word auto-immuun onvrugbaarheid afsonderlik geïsoleer, wat opgemerk word wanneer daar 'n hoë vlak van antitiroïed teenliggaampies in die bloed is.
Klassifikasie van primêre hipotireose
Primêre, as die mees algemene en mees gestudeerde hipotireose, word verdeel in:
Subkliniese - geïsoleerde toename in TSH met normale vrye T4. Simptome is afwesig. Dit is nie 'n kliniese, maar 'n laboratorium verskynsel.
Manifest - 'n kombinasie van toenemende TSH en die vermindering van gratis T4. Simptome kan voorkom. Dit kan vergoed word en gedekompenseer word, wat die erns van die kliniese beeld bepaal.
Komplekse (poliserositis, hartversaking, kretinisme, myksem).
Op die oomblik word slegs hierdie konsepte gebruik as diagnoses: subkliniese en manifeste hipotireose. Hulle dui op 'n gebrek aan hormone en het duidelike algemeen aanvaarde laboratoriumstandaarde.
Simptome van die siekte vir die verifikasie van die diagnose van hipotireose, maak nie saak nie. Dit is te danke aan die feit dat die manifestasies van hipotiroïedisme uiteenlopend is en terselfdertyd nooit opgespoor word nie. Simptome van hipotireose sluit in:
swelling van bene, voete,
Erge droë vel
slaperigheid gedurende die dag
verminderde geheue en aandag
Dit is slegs deel van die manifestasies van hipotireose. Hulle is nie spesifiek nie, aangesien hulle baie patologiese toestande kan vergesel. In die teenwoordigheid van hipotireose, bevestig deur laboratoriumtoetse, kan 'n vrou sommige van hierdie simptome opspoor. Maar in die meeste gevalle, veral op jong ouderdom, is daar geen manifestasies van die siekte nie.
Globulien bindende seks hormone
Een van die vele funksies van die hormone van die klier is om die vorming van sekshormoonbindende globulien (SHBG) te stimuleer. Hierdie proses kom in die lewer voor. Die proteïen wat gesintetiseer word met die deelname van tiroïedhormone bind estradiol, testosteroon en hul derivate.
In hipotiroïedisme word die vlak van hierdie proteïen verminder. Terselfdertyd:
verminder die vlak van totale testosteroon en estradiol,
verhoog die hoeveelheid biologies aktiewe testosteroon.
Die verhoging van die vlak van manlike geslagshormone by vroue:
inhibeer menstruasie en ovulasie,
lei tot die ontwikkeling van maskulinisering (die voorkoms van sekondêre manlike seksuele eienskappe - oormatige hoeveelheid liggaamshare, grofvorming van die stem, veranderinge in die vorm van 'n manlike tipe).
Daarbenewens, met 'n afname in SHBG, word inaktivering van oestrogenen versteur met die vorming van hul minder aktiewe vorme. As gevolg daarvan, wat gebeur, is:
"Uiteensetting" van die terugvoermeganisme in die regulering van gonadotropiensekresie - follikelstimulerende (FSH) en luteiniserende (LH) hormone. Hulle is belangrike hormone in die proses van ovulasie en menstruasie.
Om hierdie redes ontstaan ​​met langdurige ongecompenseerde hipotireose:
Langdurige klier disfunksie verhoog die vlak van prolactien - dit lei ook tot onvrugbaarheid. Verhoogde sintese van die melkhormoon in kombinasie met hipotireose veroorsaak:
verminderde estrogeen- en progesteroonproduksie
inhibisie van ovulasieprosesse (dit is afwesig vir verskeie menstruele siklusse, en bevrugting kom nie voor nie)
endometriale ontwikkelingsversteurings en veranderinge in die samestelling van die servikale sekresie,
verlaging van die toon van die fallopiese buise.
Om hierdie redes kan selfs 'n volwasse eier nie altyd bevrug word nie en aan die voering van die baarmoeder geheg word.
Met 'n hoë inhoud van prolactien word melkproduksie ook gestimuleer - daar kan ontslag wees van die melkkliere:
met druk op die areola - in klein hoeveelhede,
in sommige gevalle - oorvloedige en spontane vloei van melk.
Enige verskyning van melk in die afwesigheid van swangerskap is 'n teken van endokriene stelselpatologie, wat 'n gedetailleerde ondersoek vereis.
Skildklierhormone het 'n direkte stimulerende effek op T3- en TSH-reseptore, wat in die eierstokke voorkom. Hulle beïnvloed:
sekresie van progesteroon en estradiol in die geel lyf,
bevrugtingsvermoë van die eier,
In hipotireose word hierdie effek verminder, wat een van die oorsake van onvrugbaarheid is. Dus, met langdurige, duidelike hipotireose, ontstaan ​​onvrugbaarheid as gevolg van benadeelde ovulasie.
Wanneer subkliniese hipotireose voorkom ovulasie en bevrugting, maar daar is 'n hoë risiko van miskraam (miskraam). Veral met outo-immuun tiroïeditis, wanneer daar teenliggaampies is teen thyroglobulien in die liggaam.
Hoe word hipotireose en onvrugbaarheid in vroue behandel?
As die oorsaak van hipotireose uitgeskakel word, sal die normale toestand van die tiroïedklier herstel word, en die vermoë om normale swangerskap te ontwikkel, sal voorkom. By hipotireose word substitusieterapie gebruik. Die dosis hormonale middels word individueel gekies, afhangende van:
erns van disfunksie van die klier,
vrou se gewig en haar ouderdom
bestaande patologie van die hart (dwelms veroorsaak tagikardie - hartkloppings).
Die doel van sulke behandeling is om die standaard aanwysers van tiroksien te behaal en te handhaaf. Die duur van behandeling hang af van die duur van die patologie. Reproduktiewe funksie in beide vroue en mans word ten volle herstel met verloop van tyd. Maar in baie gevalle is dit nodig om die vervangingsterapie deur die lewe te neem.
Terselfdertyd word ovulasie met spesiale voorbereidings gestimuleer. Hierdie behandeling kan lank duur en vereis 'n deeglike benadering tot alle prosedures. Skematies bestaan ​​dit in die volgende: stimuleer die groei van follikels tot 'n sekere punt, dan word die inspuiting van die hormoon hCG (menslike chorioniese gonadotropien) ingespuit sodat die eier die eierstok kan verlaat. HCG word dikwels die swangerskapshormoon genoem: dit reguleer die hormonale prosesse in die vroulike liggaam tydens swangerskap.
Al hierdie prosedures word slegs uitgevoer indien die deurlaatbaarheid van die pype nie versteur word nie - daar is 'n gevaar om 'n ektopiese swangerskap te ontwikkel.
Voorkoming van onvrugbaarheid wat verband hou met hipotireose
Benewens hierdie mediese manipulasies, moet 'n vrou op haar eie moeite doen:
Om behoorlike voeding te vestig
skakel oortollige gewig en fisiese onaktiwiteit uit,
ontslae te raak van chroniese stres.
As die swangerskap beplan word, dan is dit vir sy normale kursus en uitsluiting van die patologie 'n endokriene stelselondersoek nodig. As dit nie gedoen is nie, en dit was nie moontlik om swanger te word gedurende die jaar nie (dit is 'n normale tydperk vir 'n gesonde vrou wat swanger word), word dit aanbeveel om dadelik 'n dokter te raadpleeg en die rede daaroor te kry.
Dit moet in die geval gedoen word as daar geen veranderinge in die liggaam was nie, vir geen spesifieke rede nie:
oortreding van die gereeldheid van menstruasie,
slaperigheid, verminderde werksvermoë.
Voorkoming van hipotireose sluit in die beheer van jodiumvlakke. Skade aan die gesondheid word nie net veroorsaak deur die tekort aan die liggaam nie, maar ook deur 'n oorvloed. Daarom word die gebruik van verskeie bioaktiewe aanvullings met jodium nie aanbeveel vir die normale inhoud in die liggaam nie.
Dit is belangrik om te onthou dat hipotireose en onvrugbaarheid verwant is, en die proses van konsepsie hang nie net van die reproduktiewe, maar ook op die endokriene stelsel.
Patologie van die tiroïedklier word dikwels vergesel van hiperprolactinemie. Saam met veranderinge in prolaktienproduksie, verander die vorming van gonadotropiese hormone wat ovariale funksie beïnvloed. Skildklierhormone en onvrugbaarheid is nou verwant. Om mee te begin beïnvloed al die endokriene kliere mekaar: die eierstokke produseer hormone onder die beheer van die pituïtêre klier, wie se funksie deur die hipotalamus gereguleer word, en vir die behoorlike funksionering van alle organe en stelsels is skildklierhormone nodig. Onvrugbaarheid in stryd met hul vlak is 'n volkome verstaanbare resultaat.
Pasiënte kan voorskryf en punker fyn naaldbiopsie.
Onder 'n mikroskoop, ondersoek 'n klein stukkie skildklierweefsel. 'N Biopsie word uitgevoer as die vrou hartklop, moegheid, handshande, sweet, senuweeagtigheid, chilliness, traanheid, haarverlies of skommelinge in liggaamsgewig het.
Eksaminering van die tiroïedklier word ook aanbeveel vir menstruele afwykings, onvrugbaarheid, endometriose en mastopatie.
Behandeling word voorgeskryf vir die oorsaak van die siekte, en kan medies of chirurgies wees. Tydens terapie word spesiale medikasie voorgeskryf, wat die verhoogde aktiwiteit van die tiroïedklier inhibeer.
Medikasie kan dikwels genoeg wees om die oorsake van die siekte uit te skakel. Nadat u die gebruik van thyreostatiese middels gestaak het, is die waarskynlikheid van simptome van die siekte egter 50%. Pasiënte word aanbeveel om terapie met radioaktiewe jodium te ondergaan of chirurgiese behandeling te gebruik.
Om normale hormonale vlakke te herstel, wat weer lei tot 'n toename in die kans van bevrugting, met behulp van chirurgiese en terapeutiese metodes.
As daar nodusse in die liggaam van die tiroïedklier is, word chirurgiese behandeling aangedui. Dit is nodig om die gevormde nodusse of deel van die klier te verwyder. Die prosedure vind plaas onder narkose en laat u toe om die simptome van tirotoksikose uit te skakel.
In sommige gevalle word 'n bykomende dosis tiroïedhormone voorgeskryf. In 2% van die vroue word 'n gebrek aan hormone vir 'n lang tyd waargeneem. Hierdie toestand word hipotireose genoem en benodig hormoonvervangingsterapie. Die dokter, wat die dosis medikasie kies, neem die pasiënt se ouderdom, die erns van die siekte en die duur daarvan in ag. Dit moet onthou word dat die gebruik van dwelms vir hipotireose is lewenslank en vereis gereelde monitering van die vlak van tiroïedhormone en konsultasie van 'n endokrinoloog.
Alhoewel hormone van die tiroïedklier en onvrugbaarheid interafhanklik is, kan dit, indien dit behoorlik gediagnoseer en goed behandel word, die normale funksie van die liggaam herstel wat tot swangerskap lei.
As die oorsaak van onvrugbaarheid in 'n vrou 'n nodulêre goiter van die tiroïedklier is, waarvan die foto op die netwerk gesien kan word, en probeer om die rede vir sy voorkoms te bepaal, kan dit die keuse van behandelingsregime aansienlik beïnvloed. Die hoofoorsake van hierdie siekte is jodiumtekort. Die pasiënt kan in gebiede met 'n lae inhoud van jodiumelement in die water woon. Daarbenewens kan goiter voortspruit uit:
die impak van negatiewe omgewingsfaktore.
In sommige gevalle kan dit bloot ouderdomsverwante veranderinge wees teen die agtergrond van 'n oorerflike vooroordeel.
Identifiseer die siekte in die vroeë stadiums die meeste tydens die ondersoek van die pasiënt by die behandeling van gepaardgaande siektes. Byvoorbeeld - as 'n vrou nie vir 'n lang tyd swanger kan raak nie. Как уже было сказано, узловой зоб щитовидной железы, симптомы которого не явны, нередко является причиной бесплодия.
Diagnoseer die siekte met:
bloedtoets vir tiroïedhormone,
fyn naaldpunte biopsie van die tiroïedklier,
Afhangende van wat die siekte veroorsaak het, word behandeling bepaal. As 'n nodulêre goiter van die tiroïedklier gediagnoseer word, word chirurgie selde vereis. In die algemeen, concludeer deskundiges dat proliferatiewe kolloïede goiter nie behandeling benodig nie. In hierdie geval word slegs die waarneming van die dinamika van die siekte aangewys. Intervensie word benodig wanneer die nodus vinnig groei of 'n effek op reproduktiewe funksie het.
Met 'n siekte soos die nodulêre goiter van die tiroïedklier, kan 'n dieet ook benodig word. Byvoorbeeld, as 'n pasiënt medikasie ontvang of terapie ondergaan. By die behandeling van onvrugbaarheid kan 'n sekere streng dieet voorgeskryf word deur 'n dokter wat in baie gevalle 'n positiewe uitslag gee.
Behandeling van nodulêre goiter van die tiroïedklier word slegs onder die toesig van 'n geneesheer uitgevoer. As die nodulêre goiter die oorsaak van onvrugbaarheid is, is die waarneming van die endokrinoloog verpligtend. Dwelmterapie word uitgevoer met dwelms wat oormatige hormoonproduksie onderdruk. Een van die doeltreffendste maniere om nodusse te behandel, is om radioaktiewe jodium in die klier in te voer. Dit help om die werk van die tiroïedklier te normaliseer en dit in grootte te verminder.
In die vroeë stadiums word konserwatiewe terapie met tirostatiese middels toegelaat. As die behandeling ondoeltreffend is en die skildklier steeds groei, en die pasiënt se welsyn versleg, kan die spesialis besluit oor die behoefte aan chirurgiese behandeling.
Chirurgiese behandeling van die nodulêre goiter van die tiroïedklier behels die verwydering van die nodules. So 'n oplossing is slegs aanbeveel in die geval van die teenwoordigheid van 'n kwaadaardige gewas, druk van die naburige organe tot versmoring, sowel as in die teenwoordigheid van 'n retrosternale goiter. In hierdie situasie word een lob of die hele skildklier verwyder.
Die aanduiding van die noodsaaklikheid vir chirurgiese ingryping sal die grootte van die nodus meer as 3 sentimeter wees. As 'n reël word dit verwyder deur middel van minimaal indringende metodes en laat daar amper geen letsels agter nie.
Watter siektes kan die IVF-program nadelig beïnvloed
Daar is verskeie siektes van die tiroïedklier wat geen spesiale simptome mag hê nie, maar terselfdertyd moet nie 'n vrou swanger word nie. As 'n reël is dit verskeie faktore gelyktydig en dit is ver van altyd moontlik om vas te stel watter van hulle primêr is en wat sekondêr is. Daarom, die behandeling van die tiroïedklier sonder om probleme met ander organe te oorweeg, verhoog nie die kanse op suksesvolle bevrugting grootliks nie.
Om uit te vind hoe "skuldig" die skildklierprobleem is, gee die dokter 'n reeks studies aan:
VSA. Deur hierdie prosedure kan glandulêre nodules opgespoor word.
Navorsing met behulp van radio-isotope - scintigrafie.
Analise van hormone. Gelei om wanfunksie van die klier te identifiseer, wat onvrugbaarheid beïnvloed.
Dit is lank reeds vasgestel dat indien die vlak van TSH (tirotropiese hormoon) verhef is en die vlak van tiroksien verlaag word, is daar 'n duidelike manifestasie van hipotireose op die gesig.
Hierdie twee hormone bou verhoudings volgens die tipe wederkerige verhouding, dus as daar 'n oormaat tiroksien in die tiroïedklier is, wat deur die pituïtêre klier geproduseer word, is die TSH-vlak onder die normale. En as die produksie van tiroksien op die teendeel val, dan begin die vlak van TSH die boonste grens aansienlik oorskry.
Soms is hipotireose manifesteer sonder voor die hand liggende simptome: wanneer die vlak van tiroïedstimulerende hormoon verhef word, maar 'n deel van tiroksienan is normaal, en met dien verstande dat die vrou nie swanger is nie. Met swangerskap moet thyreotropiese hormoon binne die TSD (trimester-spesifieke reeks) wees - minder as normaal.
As die vlak van TSH verder gaan as die boonste limiet van die normale inhoud van tiroksien, word hierdie toestand na verwys as subkliniese hipotireose.
Ten einde 'n hormonale vlak normaal te wees, moet 'n swanger vrou ook voor die bevrugting tiroksien neem. Dus, voordat dit swanger word, moet die vlak van tiroïedstimulerende hormoon nie meer as 2,4-2,5 mU / l wees nie.
Kenners daarop let dat TSH, as 'n hormoon, gekenmerk word deur sy "traagheid", en dit is eerder moeilik om dit kortliks te normaliseer. By die voorskryf van spesiale medisyne, moet die vlak van TSH 5-6 weke vooruit nagegaan word, nadat dit begin is.
Trouens, hipotireose is nie 'n kontraindikasie vir IVF nie, maar dit vereis noukeurige monitering, want dit kan die bevrugtingsproses bemoeilik en selfs 'n miskraam uitlok.
Soms word hierdie siekte autoimmunale tiroïeditis genoem, of Hashimoto se siekte, wat in die vroeë twintigste eeu eers deur die Japannese wetenskaplike en dokter Hakaru Hashimoto beskryf is.
Tiroïeditis is 'n toestand waar die liggaam se eie selle die tiroïedklier beskadig. Dit is hierdie siekte wat hipotireose kan veroorsaak.
By die beplanning van 'n swangerskap kan 'n vrou teenliggaampies teen tereoidperoksidase of troglobulien dra, met 'n vrou se TSH wat normaal is, maar dit kan hoër wees. In hierdie geval is 'n duidelike diagnose onmoontlik.
Dus, die teenwoordigheid van teenliggaampies teen TPO en TG is die oorsaak van die risiko van die ontwikkeling van hipotirose tydens swangerskap. Dit geld ook vir die voorbereiding van ekstrakorporeale bevrugting. Wanneer die program deurloop, moet die vlak van TSH nie minder as 2,5 mU / L. val nie.
Wanneer die tiroïedhormone te veel is en die TSH laag is, dui dit op dirotoksikose.
Die oorsaak van die mislukking word bepaal deur gebruik te maak van T3, T4 analise, scintigrafie, en analise van teenliggaampies teen tiroïed-stimulerende hormoonreseptore. Die uitvoer van hierdie prosedures is nodig om vas te stel of 'n vrou 'n gemmerbroodsiekte het.
Teenliggaampies kan vrylik deur die plasenta beweeg om die tiroïedklier van die ongebore kind te stimuleer, wat op sy beurt kan lei tot 'n skending van sy funksie en 'n vertraging in die ontwikkeling van die fetus, sy uitsterwing, ens.
Thirotoxicosis is natuurlik 'n kontraindikasie vir die in vitro-bevrugtingsprogram: daar is baie hoë risiko's, van miskraam tot pre-eklampsie en voortydige geboorte.
In die lig hiervan vereis die siekte regstelling: 'n dosis tiroksienvervanging of radioterapie. In uiterste gevalle word chirurgie uitgevoer. 'N Jaar later, na die bogenoemde maatreëls, is 'n IVF-program moontlik. Terselfdertyd moet die vlak van TSH nie meer as 2,5 mU / l wees nie.
Nog 'n soort terapie is die gebruik van steroïede, middels gebaseer op propielthiourasil of gebaseer op tiamasol. Die duur van die behandeling kan tot twee jaar duur, waarna die chemoterapeutiese middels gestop word, en die werk van die tiroïedklier moet genormaliseer word, maar by die beplanning van IVF is dit beter om nie by hierdie metode van behandeling te gebruik nie.
Die funksies van die tiroïedklier is baie uitgebrei. Sy neem deel aan alle vorme van metabolisme in die liggaam, beheer die produksie van ander hormone. Dit is nodig om die volgende funksies uit te lig:
voldoende groei, fisiese, geestelike en geestelike ontwikkeling,
vorming van die skelet
alle soorte metabolisme: vet, proteïen, koolhidraat,
aksie op die pituïtêre klier met die opkoms van terugvoer deur tirotropien,
effekte op die kardiovaskulêre stelsel
regulering van seksuele funksie by mans en vroue
puberteit van kinders
beheer van cholesterolvlakke
basale metaboliese tempo en liggaamstemperatuur.
Die volgende faktore kan 'n gebrek aan tiroïedfunksie veroorsaak:
geboortedefekte van TSH sintese gene,
gewas siektes, traumatiese beserings, bloeding van die pituïtêre klier,
radioaktiewe jodium terapie
chroniese outo-immuun tiroïeditis,
verwydering van die tiroïedklier geheel of gedeeltelik,
aangebore misvormings van die klier,
akute tekort aan jodium in voedsel
'n defek in die gene wat verantwoordelik is vir die sintese van tiroksien en triiodotironien,
die gebruik van dwelms wat giftig is vir die klier,
aansteeklike letsels van die hipotalamus-pituïtêre stelsel.
Simptome van hipotireose
Dit is taamlik moeilik om die ontwikkeling van hipotiroïedisme met geringe hormonale skommelinge te vermoed. Ontdek patologie in hierdie geval is slegs moontlik wanneer toetse uitgevoer word vir die vlak van tiroïedhormone. In geval van ernstige agtergrondversteuring, ontwikkel die volgende simptome:
konstante gevoel van verkoue,
verandering in bloedlipidspektrum
swelling van die vel van die gesig, afdrukke van die tande op die kante van die tong,
inkorting van reuk, gehoor, heesheid,
kortasem, verlaging van bloeddruk, borspyn,
dyspeptiese verskynsels - naarheid, hardlywigheid,
bros hare, spykers, alopecia,
veranderinge in die menstruele siklus.
In die geval dat 'n kind hipotireose ontwikkel of reeds gebore word met tiroïedhormone, ontstaan ​​kretinisme. Die siekte word gekenmerk deur 'n vertraging in fisiese en puberteit. Sulke kinders agterbly intellektueel. Kongenitale hipotireose word dikwels vergesel van onvrugbaarheid.
Onder die skending van die siklus in hipotireose word sulke sindrome verstaan:
amenorrhea - die absolute afwesigheid van ovulasie,
polymenorrhea - menstruasie kom meer dikwels as een keer elke 25 dae voor, 'n redelike gereelde teken van hipotireose,
hipermenorrhea - menstruasie met beduidende bloedverlies,
menorrhagia - die duur van die ontslag meer as 7 dae,
disfunksionele uteriene bloeding - nie-menstruele bloeding van die genitale kanaal.
By mans is hipotireose en onvrugbaarheid ook nou verwant. Hiproproaktinemie, wat indirek ontwikkel, is die oorsaak van verswakte spermproduksie.
Die basis van diagnostiese maatreëls vir onvrugbaarheid is die ondersoek van die pasiënt. Dit is nodig om die liggaamstipe, massa-indeks, tipe haregroei te bepaal. Ginekologiese ondersoek is verpligtend. Die dokter skryf 'n hormonale analise voor. Maak seker dat jy seker maak:
die vlak van totale t4 verwant en konsentrasie van vrye t4,
T3 is gratis,
teenliggaampies teen tiroperoksidase
definisie van TSH,
teenliggaampies in tirooglobulien,
teenliggame teen klierreseptore.
Hierdie studies van tiroïedfunksie sal help om onvrugbaarheid te diagnoseer. Daarbenewens, kyk seks hormone, die vrystelling van stowwe in die bloed.
Tabel 2. Interpretasie van die analise vir hormonale afwykings van die tiroïedklier.
Die eerste tekens van die ontwikkeling van hormonale skildklier disfunksie is amper onmoontlik om te spoor. Dit beteken dat veranderinge in die liggaam nog nie begin het om die menslike voortplantingstelsel te beïnvloed nie.
Die studie van tiroïedhormone moet absoluut uitgevoer word vir alle meisies tydens die beplanningsfase van swangerskap, asook vir die vroue wat menstruele afwykings op sigself sien. Eerstens word 'n verandering in die TSH-vlak uitgevoer, want dit is hy wat die primêre inligting oor die toestand van die tiroïedklier gee.
As die resultaat die norm oorskry, is daar 'n behoefte om die konsentrasie van vrye en totale T4 te bestudeer. Generiese sluit in 'n biologies aktiewe hormoon, sowel as proteïenverwante.
Wanneer die vlak van hormone verander word, word 'n ultraklank van die orgaan voorgeskryf aan pasiënte, die opsporing van teenliggaampies aan sy weefsel. Indien nodig, word 'n biopsie van die formasies uitgevoer.
Onvrugbaarheidsbehandeling vir tiroïed siekte
Die basis van die behandeling van hipotireose is die vervanging van die ontbrekende hormoon. Terapie met levotyroksiennatrium - L-tiroksien, Eutirox. Behandeling van hipotiroïedisme behels daaglikse toediening van levothyroxine in 'n dosis wat afhang van die vlak van TSH. Die volgende aanwysers word in ag geneem:
die teenwoordigheid van ander comorbide toestande,
Die dwelm word op 'n leë maag geneem, dit is raadsaam om dit terselfdertyd te drink. Tussen sy gebruik en ander dwelms moet minstens 4 uur duur. Die aanvanklike dosis is gewoonlik 50 mikrogram, wat geleidelik verhoog of verminder word onder die beheer van TSH.
As 'n vrou swanger raak, gaan die vervangingsterapie voort. 'N Swanger vrou moet nie eksogene hormone laat vaar nie, sodat die ontwikkeling van die kind ooreenstem met die norm. Na die geboorte bepaal die behoefte aan verdere toelating.
Behoorlike voorskrif van terapie dra by tot die herstel van die menstruele siklus by vroue, die kwaliteit van sperma en die aktiwiteit van spermatozoë by mans verbeter. Met 'n gebrek aan jodium word jodiumbevattende middels benodig.
Vir tirotoksikose word mercazool-thyreostatika aanbeveel. Daarbenewens sluit hypertyroidisme terapie die volgende metodes in:
die gebruik van radioaktiewe jodium - die vernietiging van tiroïedse selle, waardeur die produksie van hormone verminder word.
verwydering of gedeeltelike reseksie.
Die gebruik van die laaste twee metodes lei tot die ontwikkeling van hipotireose. By die behandeling met radioaktiewe jodium word swangerskap beplanning aanbeveel om ten minste ses maande uit te stel om die liggaam te herstel.
Skildklier siektes is die mees algemene endokriene patologie by vroue van voortplanting. Die algehele voorkoms van gemanifesteerde hipotireose is 0,2-2%, ongemerk - ongeveer 7-10% onder vroue en 2-3% onder mans. Onder ouer vroue bereik die voorkoms van verskillende vorme van hipotireose 12% of meer. By vroue wat ly onvrugbaarheid Die diagnose van hipotireose is volgens buitelandse navorsers in 'n wye persentasie bereik - van 2 tot 34%.
Afhangende van die vlak van skade aan die regulering van skildklieraktiwiteit, word hipotireose ingedeel in:
• primêre - veroorsaak deur organiese of funksionele skade aan die tiroïedklier self
• sekondêre - veroorsaak deur die afwesigheid van die stimulerende effek van pituïtêre hormone - TSH
• tersiêre - afwykings van die hipotalamus-pituïtêre stelsel is die oorsaak van die tiroïedhormoontekort. Die afwesigheid van die stimulerende effek van TRH veroorsaak TSH-tekort, wat die aktiwiteit van die tiroïedklier verminder.
By vroue van voortplanting is primêre hipotireose meer algemeen, wat as gevolg van die vernietiging van die tiroïedklier self ontstaan ​​het as gevolg van outo-immuunontsteking. In 'n outo-immuun-letsel kom die oormatige aktiwiteit van die immuunstelsel teen die weefsels van die liggaam voor. Minder algemeen word 'n tekort aan tiroïedhormone waargeneem na operasies op die tiroïedklier en behandeling met radioaktiewe jodium. Sentrale hipotiroïedisme (sekondêre en tersiêre) word in die meeste gevalle gekombineer met insufficiëntie van ander pituïtêre hormone.
Die vlak van jodiuminname is 'n belangrike faktor wat die voorkoms van tiroïedpatologie beïnvloed. Die ding is dat die tiroïedhormone 'n jodiumatoom bevat, daarom sal die sintese van hierdie hormoon in sy afwesigheid verminder word. Uitgesproken en langdurige jodiumtekort lei tot hipodireïdisme van jodium tekort, 'n hoë voorkoms van goiter, en ontwikkelingsversteurings tot kretinisme. Ligte en matige jodiumtekorte lei in die algemeen nie tot die ontwikkeling van hipotireose nie, behalwe persone met aangebore afwykings van tiroïedhormoonsintese.
Klassifikasie van primêre hipotireose deur erns is hoofsaaklik gebaseer op die data van laboratoriumdiagnose met inagneming van die kliniese manifestasies:
1. Subklinies (wanneer daar geen duidelike manifestasies van tiroïedhormoontekort is nie, toon laboratoriumdata egter veranderinge). Met hierdie tipe hipotiseose is daar 'n toename in die konsentrasie van TSH in die bloed met 'n gelyktydige afname in vrye T4 binne normale perke. Klinies, asimptomaties of manifesteer slegs deur nie-spesifieke simptome.
2. Manifesteer (met kliniese manifestasies) - die konsentrasie van TSH in die bloed neem toe, terwyl die konsentrasie van vrye T4 afneem. Dit word klinies gekenmerk deur simptome van hipotireose, maar 'n asimptomatiese kursus is ook moontlik.
3. Komplekse - manifesteer 'n helder kliniese prentjie van hipotireose, met komplikasies in die vorm van: uitgespreek metaboliese afwykings, hartversaking, kretinisme, myksem ('n simptoom van hipotireose wat gekenmerk word deur spesifieke edeem), koma, ens.
Die meganisme van voortplantingsfunksiestoornisse in hipotireose
'N Tekort aan tiroïedhormone lei tot 'n verandering in die prosesse van sintese, vervoer, metaboliese prosesse en die perifere effekte van geslagshormone. Skildklierhormone stimuleer die produksie van 'n spesiale proteïen in die lewer wat die seks hormone bind - estradiol, testosteroon en 5-dihidrotestosteroon. Hipotiroïedisme word gekenmerk deur 'n afname in die vlak van hierdie hepatiese proteïen in die bloed, wat lei tot 'n toename in die vlak van biologies aktiewe testosteroon. vir mans - oormatige haarigheid, veranderinge in vorm en gedrag.
Дефицит гормонов щитовидной железы нарушает инактивацию эстрогенов с образованием их менее активных форм, что приводит к повышению уровня эстрогенов и нарушению адекватного механизма обратной связи в регуляции секреции гонадотропинов (ФСГ, ЛГ). А ведь гонадотропины – это ключевые гормоны в регуляции циклических процессов овуляции и менструации. As gevolg van die voorafgaande redes lei langdurige hipotiroïedisme natuurlik tot onvrugbaarheid. As vroue met hipotireose-vrugbaarheid vrugbaar is, het hulle 'n hoë risiko van miskraam, fetale ontwikkelingsversteurings en verloskundige komplikasies, veral in die eerste trimester van swangerskap, wanneer die skildklier van die fetus nog nie funksioneer nie, en al die embriogenese word verskaf deur die tiroïedhormone van die swanger vrou.
Met langtermyn tekort aan tiroïedhormone, verhoog die vlak van prolaktien, wat onvrugbaarheid veroorsaak wat met hierdie verskynsel geassosieer word. Vir hierdie vorm van hormonale afwykings is kenmerkend - die afskeiding van melk, die gebrek aan ovulasie en menstruasie. Die meganisme van die ontwikkeling van onvrugbaarheid as gevolg van verhoogde vlakke van prolaktien word in detail beskryf in die artikel "Hyperprolactinemia as oorsaak van onvrugbaarheid."
Die hoof oorsaak van hipotiroïedisme by jong vroue is outo-immuun-tiroïeditis (AIT), 'n orgaan-spesifieke outo-immuun siekte van die tiroïedklier. Met hierdie siekte beskou die immuunstelsel die selle van die tiroïedweefsel as vreemd en begin dit metodies te vernietig. Die logiese gevolg van sodanige skade aan die tiroïedklier is 'n afname in die vlak van hormone wat daardeur geproduseer word. Dit is klinies aanvaar om klein en groot tekens van AIT toe te ken.
Groot tekens van AIT:
• primêre hipotireose (manifeste of aanhoudende subkliniese
• die teenwoordigheid van teenliggaampies teen die skildklierweefsel. Bepaal deur serologiese bloedtoetse.
• ultraklank tekens van auto-immuun patologie. Ultraklank toon 'n eenvormige afname in die akoestiese digtheid van die tiroïedweefsel.
Eers wanneer al die belangrikste simptome geïdentifiseer word, is die finale diagnose gestel - outo-immuun-tiroïeditis, anders is die diagnose slegs probabilisties van aard.
Tans is die rol van teenliggaampies teen die tiroïedweefsel as oorsaak van onvrugbaarheid en miskraam van belang vir navorsers en klinici. Die dra van teenliggaampies aan die tiroïedweefsel word verstaan ​​as laasgenoemde in normale struktuur en funksie van die tiroïedklier. Die teenwoordigheid van teenliggaampies aan die weefsel van die tiroïedklier word nie vergesel deur 'n skending van sy funksie vereis geen behandeling nie. Dit is egter bewys dat die risiko van spontane aborsie in die teenwoordigheid van teenliggaampies teen die skildklierweefsel in 'n vrou met 2-4 keer toeneem. Die waarskynlikheid van hierdie komplikasie is hoog in die eerste trimester van swangerskap. In die toekoms, vroue met gewone (verskeie spontane aborsies in die verlede) miskraam, verhoog hierdie risiko met toenemende swangerskap.
Outo-immuun skade aan die tiroïedklier kan bydra tot die voorkoms van outo-immuunpatologie in die voortplantingstelsel. Meer dikwels word 'n hoë vlak van teenliggame teen skildklierweefsel aangetref by vroue met onvrugbaarheid en endometriose. Byna 'n derde van vroue met voortydige eierstowwe ly aan auto-immuun skildklier siekte. Tydige regstelling van hipotireose is 'n noodsaaklike voorwaarde vir die herstel van voortplantingsfunksie by vroue met polisistiese ovariumsindroom.
Voldoende tiroïedfunksie is van groot belang vir die verhoging van die effektiwiteit van onvrugbaarheidsbehandeling in die IVF-program (in vitro-bevrugting) en PE (embrio-oordrag). Daarom is die belangrikste taak van verloskundiges en ginekoloë en endokrinoloë om skildklier disfunksie te identifiseer by vroue met reproduktiewe inkorting. Deeglike diagnose van tiroïed siekte is nodig vir vroue wat 'n ovulasie stimulasie program beplan of 'n IVF en PS program om swangerskap te bereik.
Hoe kan jy 'n hoespas in 'n kind stop?
Copyright 2020 \ Hoof \ Hipotiroïedisme en onvrugbaarheid by vroue