Leierskap Archives - Bybelskool vir Bereane
November 5, 2017 nati@stander.co.za
Ons het al na Rigters se tema van leierskap verwys. Ons het in hierdie boek deurlopend met leiers te doen wat jou hoop gee, net om weer deur hulle teleurgestel te word. Uiteindelik baan hierdie ontnugtering in politieke leiers, die weg vir 'n dors na 'n Messias.
Hoofstuk 11 is 'n klassieke voorbeeld van hierdie tema: Jefta is volgens die standaarde van daardie tyd 'n bedenklike figuur. Hoewel sy Pa 'n gemeenskapsleier is, is sy Ma 'n prostituut. Sy halfbroers verjaag hom berge toe, en dáár versamel 'n groep boosdoeners rondom hom. Na alle waarskynlikheid ontaard hulle in 'n groep struikrowers.
Wanneer die volk egter lastig geval word deur die Ammoniete, besef hulle dat hulle iemand "rof-en-tjommel" nodig het om hulle uit hierdie penarie te kry. Daarom nader hulle vir Jefta met die belofte dat hy hulle leier kan word as hy die Ammoniete sou verslaan.
Jefta val oor sy voete vir so 'n geleentheid! En dit is hier waar Jefta ons begin verbaas. Hy spring nie net halsoorkop in 'n geveg met die Ammoniete nie. Op 'n besonderse wyse openbaar hy 'n stuk wysheid deur eers diplomatieke gesprekke met die Ammoniete aan te knoop. Sy kennis oor die pad wat die Here met sy volk tot hier geloop het, beïndruk ons baie! Kan hy dalk die langverwagte leier wees was Israel so desperaat nodig het?
Toe die diplomatieke gesprekke misluk, bekragtig die Heilige Gees vir Jefta om oorlog te gaan maak (vers 29). Alles loop vir Jefta tot op hierdie punt voor die wind. En dan maak Jefta 'n groot fout. Hy lê aan die Here 'n eed af om die eerste een wat uit sy huis kom om hom tegemoet te gaan, vir die Here as brandoffer te offer. Later blyk dit sy enigste kind, sy dogter te wees. Die verhaal eindig met die tragiese dialoog tussen hulle en die vertelling hoe hy haar moes offer.
Jefta faal liederlik. Hy wat ons die een oomblik met sy kennis oor die Here beïndruk, wys vir ons die volgende oomblik hoe min hy regtig oor die Here weet. Hy weet byvoorbeeld nie eens dat die Here sy volk uitdruklik verbied om hulle kinders te offer nie! So iets is 'n gruwel vir die Here.
Verder openbaar sy eed aan die Here sy eie selfsug. Hy probeer in sy "onderhandeling" met die Here net homself bevoordeel. Hy gee nie die Here kans om die (afskuwelike) bepalinge van sy eed te wysig nie. En hy dink ook nie aan die (arme) persoon wat deur sy eedswering geïmpliseer word nie. Ál wat vir hom belangrik is, is dat hy slaag. Sy ambisie vir leierskap, ontaard in 'n ongesonde magsug wat hom onbesonne dinge laat aanvang. Ook Jefta is 'n nuttelose leier…
Die teks laat mens jouself afvra hoeveel van dít wat ons doen, doen ons ter wille van God se eer en hoeveel gaan eintlik net oor ons eie eersug? Ook kan ons onsself afvra hoe diep ons insig oor die Here is? Ken ons Hom werklik in alle sfere van ons lewe, of is ons kennis van Hom beperk tot net sekere aspekte?