Perskonferensie van president Kennedy - Geskiedenis Podcasts - 2022
> JFK> Pers
Perskonferensie 23 Julie 1962
DIE PRESIDENT. Goeie middag.
[1.] Ek verstaan ​​dat 'n deel van vandag se perskonferensie deur die Telstar -kommunikasiesatelliet aan kykers oor die Atlantiese Oseaan oorgedra word, en dit is nog 'n aanduiding van die buitengewone wêreld waarin ons leef. Hierdie satelliet moet hoog genoeg wees om boodskappe van beide kante van die wêreld te dra, wat natuurlik 'n baie noodsaaklike vereiste vir vrede is; en ek dink dat hierdie begrip wat noodwendig voortspruit uit die vinniger kommunikasie, die welstand en veiligheid van alle mense hier en diegene oor die oseane sal verhoog. Ons is dus bly om deel te neem aan hierdie operasie wat deur die private industrie ontwikkel is, wat deur die regering geloods is, in bewonderenswaardige samewerking.
[2.] Meneer die president, weereens is daar berigte dat die Sowjetunie voorberei om 'n vroeë en afsonderlike vredesverdrag met Oos -Duitsland te onderteken. Hierdie berigte kom op 'n tydstip waarin die Sowjet -houding oor Berlyn blykbaar verhard word en in 'n tyd waarin die gesprekke van Meneer Rusk met Gromyko tot stilstand gekom het. Kan u ons vertel wat u weet van Sowjet -voornemens en hoe u die huidige vooruitsigte vir 'n Berlynse nedersetting beskou?
DIE PRESIDENT. Ons het onlangs geen vordering gemaak met 'n Berlynse nedersetting nie. Rusk sal Mnr Gromyko natuurlik weer sien voordat hy Genève verlaat, en sou eintlik in Genève bly as 'n nuttige doel bereik kon word. Daar was 'n sterk meningsverskil ten opsigte van Berlyn, die lewensvatbaarheid en die waarborge daarvan, en ons kon nie 'n ooreenkoms bereik oor ons baie verskillende en sterk posisies nie. Sodat ek nie vordering kan rapporteer nie; en dit is natuurlik vir ons almal kommerwekkend, want, soos ek van die begin af gesê het, wanneer die lewensbelange van groot lande betrokke is, op 'n gebied waaroor daar baie uiteenlopende menings is, dit 'n bron van kommer en gevaar is vir ons almal.
[Op hierdie stadium is begin met die oordrag na Europa via Telstar.]
Ons hoop dat 'n ooreenkoms bereik kan word. Ons gaan voort om een ​​te probeer bereik. Maar ons het onlangs nie vordering gemaak nie.
[3.] Voorsitter, dit lyk asof die Russe daarop aandring dat hulle die laaste is om kerntoetse uit te voer omdat ons die eerste was. Sou u 'n grondslag vir hoop hê dat daar 'n ooreenkoms kan wees oor 'n toetsverbod nadat hulle hul volgende reeks toetse voltooi het?
DIE PRESIDENT. Die toetse wat ons uitgevoer het, was te wyte aan die oortreding van die moratorium deur die Sowjetunie verlede herfs. Ons sal hul toetse moet ontleed en kyk of dit 'n verdere risiko vir ons veiligheid inhou. In hierdie voortdurende strewe, verhoog almal wat laaste wil wees, natuurlik die gevaar vir die mensdom. Ons is baie huiwerig om te toets. Ons sal nie weer toets nie, tensy ons gedwing word omdat ons veiligheid bedreig word en omdat ons as gevolg van nuwe Sowjet -toetse nie in staat is om ons verpligtinge teenoor ons eie mense en diegene wat met ons verbonde is, na te kom nie. Ons sal dus moet wag. Ek is jammer dat die Sowjetunie dit toets. Hulle het getoets-hulle het die ooreenkoms verbreek en verlede herfs getoets. Ons het in reaksie getoets. Nou voer hulle nog 'n reeks toetse uit en die wêreld dompel dieper in onsekerheid.
[4.] V. President, as gevolg van sommige van die kongresoptrede oor maatreëls wat u aan hulle voorgelê het, insluitend die stemming oor die Medicare -plan in die Senaat, het sommige Republikeine op die Heuwel voorgestel dat hierdie kongres miskien nie alles verder bereik, sodat dit die beste is om te verdaag en huis toe te gaan. Sou u met hierdie siening saamgaan, meneer?
DIE PRESIDENT. Wel, dit sou 'n rampspoedige optrede wees. Daar is nog steeds die belangrikste maatreëls, wat ek erken dat baie Republikeine daarteen gekant is, die handelswetsontwerp, die wetsontwerp op die indiensneming en geleenthede vir jongmense, hulp vir hoër onderwys, die VN-verbandkwessie-dit is slegs 'n paar van die wetsontwerpe wat nog voorlê. Kongres en waarop die kongres moet optree voordat dit huis toe gaan. Die belastinghervorming, die plaasvoorstel-kongres het geen plaasrekening nie, en ons sal op die 1958-wet vertrou as die kongres nie hierdie jaar optree nie. Nou erken ek dat die kongreslede wat gesê het dat die kongres huis toe moet gaan, ons optrede op al hierdie gebiede teenstaan. Maar ek glo dat hierdie kongres hier moet bly en daarteen moet optree, en ek dink dit sal gebeur. Maar ek dink ons ​​het in daardie een verklaring 'n baie duidelike aanduiding van wat die kwessie in die herfs gaan wees, diegene wat gekant is teen optrede op al hierdie fronte en diegene wat voel dat daar aksie moet wees. Die keuse sal natuurlik aan die Amerikaanse volk behoort.
[5-] Voorsitter, is die besluit van die Ways and Means-komitee om verhore oor die belastingverlaging, voorgestelde belastingverlaging, oop te maak op u aanbeveling?
DIE PRESIDENT. Nee, ek het 'n konsultasie met voorsitter Mills gehad. Ek is nie seker of die doel van die verhoor presies die doelwitte van die verhoor is nie-soos ek dit verstaan, kyk hulle na die ekonomie en kry hulle aanbevelings van verskillende groepe. Ek het dit met kongreslid Mills bespreek, en dit was sy en die besluit van die komitee, maar ek het gedink dit was nuttig.
[6.] Voorsitter, u het onlangs verskeie kere kommer uitgespreek oor die goudafvoer. Waarom laat die Verenigde State, van al die groot nasies ter wêreld, buitelandse houers van sy geldeenheid toe om dit in te ruil vir goud, en terwyl hierdie praktyk voortduur, sou ons, selfs as ons 'n balans van internasionale betalings bereik het, kan stop die dreinering van goud?
DIE PRESIDENT. As die Verenigde State geweier het om dollars in te ruil vir goud, gaan almal na die goudstandaard en die Verenigde State, wat die reserwe geldeenheid van die hele vrye wêreld is-ons is almal afhanklik van die beskikbare voorraad goud, wat is redelik beperk.
Dit is duidelik dat dit nie genoeg is om die groot handelsbewegings vandag te finansier nie, en dit sou die mees terugwaartse stap wees wat die Verenigde State sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog geneem het. Ons het ons posisie aansienlik verbeter hierdie kwartaal, die tweede kwartaal in die eerste kwartaal. Ons verlies is byna 'n derde van wat dit in die eerste kwartaal was. Ons verlies, gebaseer op die eerste en tweede kwartaal van hierdie jaar, is ongeveer die helfte van wat dit verlede jaar was, en ongeveer 'n derde van wat dit die vorige jaar was. Ons hoop dat ons teen einde volgende jaar ons betalingsbalans in balans kan bring.
Ons gaan nie devalueer nie. Daar is geen moontlike gebruik in die devaluering van die Verenigde State nie. Elke ander geldeenheid is in 'n sekere sin gekoppel aan die dollar; as ons devalueer, sou alle ander geldeenhede devalueer, sodat diegene wat spekuleer teen die dollar gaan verloor. Die Verenigde State sal nie sy dollar devalueer nie. En die feit is dat die Verenigde State sy betalingsbalans kan balanseer op enige dag wat hulle wil, as hy sy steun vir ons verdedigingsuitgawes in die buiteland en ons buitelandse hulp wil terugtrek.
[Telstar se oordrag van die konferensie het op hierdie stadium geëindig.]
Nou, dit is onderneem, en ons het meer as $ 50 miljard in Europa alleen sedert 1945 gestort. Ons versoek hulle nie om iets anders te doen as om hul verantwoordelikhede vir hul eie verdediging na te kom nie, aangesien ons help om dit te bereik. Ons bestee $ 1,5 miljard aan die verdediging van Europa en die NAVO -verbintenisse. Dertig persent van die infrastruktuur van die NAVO word deur die Verenigde State betaal. Ons maak geen beswaar daarteen nie. Ons gaan nie devalueer nie. Ons dink ons ​​sal teen einde volgende jaar ons betalingsbalans in balans kan bring, en ek voel dat diegene wat dollar in die buiteland het 'n baie goeie belegging het en dat ons meer as $ 16,5 miljard hier in die Verenigde State het State; ons het meer as $ 50 miljard in besit van Amerikaanse burgers in beleggings oorsee. Hierdie land is 'n baie oplosbare land. Sodat ek voel dat dit 'n samewerkende poging van alle betrokkenes vereis om hierdie gratis geldeenheid, die dollar, waarop soveel Westerse welvaart gebou is, te behou.
Ek het vertroue daarin, en ek dink dat as ander die rykdom van hierdie land en die vasberadenheid daarvan om die betalingsbalans in orde te bring, ondersoek, ek dink dat hulle sal voel dat die dollar 'n goeie belegging is. goed soos goud.
[7.] V. Voorsitter, baie mense gee hul mening oor die binnelandse ekonomie. Kan u ons tans u evaluering gee?
DIE PRESIDENT. Nee. Ek dink dat daar, soos u weet, 'n paar aanduidings is wat baie goed is en 'n paar aanduidings wat teleurstellend is. Ek het van die begin af gesê dat ek dink dat ons waarskynlik beter kan kyk watter moontlike optrede die kongres en die uitvoerende gesag moet neem as ons die Julie -syfers kry. Ons kan dan beter bepaal of ons op 'n plato is, of dit 'n tydperk is wat kragtiger uitvoerende optrede verg. Sommige van die winsverslae wat verlede naweek uitgekom het, het getoon dat sommige van ons groot maatskappye die hoogste wins in hul geskiedenis behaal. Soos u weet, was General Motors, RCA en ander in werklikheid ver bo-50 tot 75 persent bo verlede jaar. Daar is bemoedigende aanduidings-motorverkope, verbruikersaankope het gestaan. Belegging is af. Behuising het afgeneem. Hulle was, soos ek sê, 'n gemengde sak, en ek dink ons ​​kan beter kyk waarheen ons beweeg as ons vroeg in Augustus die Julie -syfers kry.
[8.] Voorsitter, daar was 'n mate van verwarring oor wat Arthur Dean 'n week gelede in Genève gedoen het of nie gesê het nie. Ek wonder of u vir ons kan verduidelik of hy voorstel dat dit moontlik is om 'n verbod op kerntoets af te dwing sonder om in die Sowjetunie in te gaan?
DIE PRESIDENT. Dit is tans nie die posisie van die Verenigde State nie. Soos u weet, is daar bykomende inligting ingesamel as gevolg van ons ondergrondse toetse, oor die vermoë om 'n ondergrondse toets op 'n afstand op te spoor en om te onderskei tussen 'n ondergrondse toets en 'n aardbewing. Hierdie materiaal wat pas deur die departement van verdediging gekom het, word bestudeer deur die ontwapeningsagentskap, die staatsdepartement en die verdediging, en die inligting wat ons het, sal binnekort aan die ontwapeningskonferensie in Genève beskikbaar gestel word. Die nasionale regeringsoorwegings van hierdie inligting behoort teen die einde van hierdie week afgehandel te wees. Dit is inligting wat in 'n sekere sin bemoedigend is oor ons onderskeidingsvermoë. Maar of ons dit kan doen-die omvang waarop ons dit kan doen, die skerpte van die onderskeid, watter soort instrumente benodig word, wat die rol van inspekteurs self sal wees-dit sal moet wag tot ons gevolgtrekkings in die volgende paar dae.
[9.] Voorsitter, ek dink u het die president van Ecuador vandag in Washington verwelkom, en u het 'n oomblik gelede die koste van hierdie regering ter verdediging van Europa genoem. Ek het gewonder of u voel dat lande soos Ecuador en ander genoeg hulp van Europa kry in hul programme vir ekonomiese en sosiale ontwikkeling?
DIE PRESIDENT. Wat my aangaan, is nie net die vraag of daar voldoende hulp verleen is nie. Soos u weet, was daar eintlik geen hulp in die sin dat ons dit verstaan ​​nie. Daar was 'n paar langtermynlenings, maar teen redelik hoë rentekoerse. Wat ons die meeste oor Latyns -Amerika bekommer het, was die feit dat hierdie lande byna almal afhanklik is van baie min handelsware. Ecuador self is regtig afhanklik van die uitvoer van drie goedere; hierdie pryse daal op dieselfde manier as wat koffie gedaal het. Hulle is afhanklik van die Europese mark, en ons is bekommerd dat die gemeenskaplike mark oop sal wees en geen beperkende stappe sal neem teen die invoer uit Latyns -Amerika nie, wat hul reeds baie, baie ernstige probleme aansienlik sal verhoog. Dat dit ons nou die meeste bekommer, is nie die kwessie van hulp nie, maar eerder dat Europa oop sal wees vir die goedere van Latyns-Amerika-die piesangs, die kakao, die koffie en die ander waarop hierdie lande afhanklik is. Anders gaan hul buitelandse valuta uit die oog val en sal u meer en meer desperate interne situasies hê. Daarom vra ons Europa om die gemeenskaplike mark te maak, soos ek van die begin af gesê het, 'n steeds meer oop instelling wat voorspoed uitstraal, en nie 'n geslote winkel met spesifieke bande met voormalige koloniale besittings in Afrika nie. Maar dit is natuurlik 'n saak waaroor ons met die Wes -Europeërs moet onderhandel, en ek is seker dat heer Monnet en ander wat so 'n belangrike rol gespeel het in die ontwikkeling van die gemeenskaplike mark, hierdie siening van 'n groeiende vrye wêreldekonomie deel.
[10.] Voorsitter, sommige het die administrasie gekritiseer omdat hulle hulp van die militêre diktatuur wat Peru oorgeneem het, weerhou het, en terselfdertyd die Kongres toestemming gevra het om, na goeddunke, hulp te verleen aan kommunistiese diktature soos Joegoslavië en Pole. Voel u vry om die redes vir hierdie onderskeid met ons te bespreek?
DIE PRESIDENT. Op die oomblik is die president van Peru in die tronk. President Prado, wat 'n kort rukkie gelede 'n gas van hierdie regering was, en wat tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n gas van Franklin D. Roosevelt was, sit in die gevangenis. Ons is angstig om terug te sien na grondwetlike vorms in Peru, en daarom is ons verstandig om ons oordeel te neem oor wat ons gaan doen, totdat ons weet wat in Peru gaan gebeur.
Ons dink dat dit in ons nasionale belang is, en ek dink dat die hulp wat ons op ander gebiede verleen in ons nasionale belang is, omdat ons voel dat hierdie halfrond slegs veilig en vry kan wees met demokratiese regerings. Ons wens dit was waar agter die ystergordyn, en dit is om 'n neiging in die rigting aan te moedig dat ons in die verlede hulp verleen het en dit nou bepleit.
[11.] V. President, dit lyk asof die Kongo besig is om terug te trek eerder as om na integrasie te vorder.
DIE PRESIDENT. Dit is reg.
V. Het u gedagtes hieroor en wat kan moontlik gedoen word?
DIE PRESIDENT. Ja, ons was baie bekommerd oor die Kongo omdat ons nie 'n ooreenkoms kon bereik tussen die Katanga en die regering van die Kongo nie, en die tyd loop nie ten gunste van die Adoula -regering nie. Dit het baie min fondse. Die groot hulpbronne van die Kongo is in die Katanga. Tshombe en Adoula kon nie bymekaar kom nie. Dit is baie, baie ernstig. Die Union Miniere, die onderneming wat hierdie groot hulpbronne in die Katanga beheer, betaal sy belasting net aan die Katanga, nie aan die sentrale regering nie. Dit laat meneer Adoula sonder hulpbronne. Dit het sy posisie verswak, en ek dink dat diegene wat simpatiek is met die pogings van die Katanga, moontlik chaos in die res van die Kongo sal vind. Sodat ek die pogings van die Verenigde Nasies daar ondersteun om die integrasie van die gebiede op 'n redelike en verantwoordelike basis aan te moedig. Die Verenigde State staan ​​baie sterk agter die beleid en ek hoop dat ons onder leiding van U Thant die beleid effektief kan maak, met die ondersteuning van Adoula en Tshombe, wat saam sal sien dat hierdie land lewensvatbaar wees, en afsonderlik sal dit chaoties wees.
[12.] V. President, dr. Martin Luther King het gister gesê dat u meer kan doen op die gebied van morele oortuiging deur af en toe teen segregasie uit te spreek en die nasie te adviseer oor die morele aspekte van hierdie probleem. Sou u hieroor kommentaar lewer, meneer?
DIE PRESIDENT. Ek het dit baie duidelik gemaak dat ek vir elke Amerikaanse burger sy grondwetlike regte het, en die Amerikaanse regering onder hierdie administrasie het 'n hele aantal baie effektiewe stappe gedoen om die gelyke geleenthede vir alle Amerikaners te verbeter, en sal dit steeds doen .
[13.] V. Voorsitter, sou daar geen ooreenkoms oor Berlyn wees nie, kan u met ons bespreek wat die gevolge kan wees as die Russe nou 'n afsonderlike vredesverdrag met Oos -Duitsland onderteken?
DIE PRESIDENT. Wel, ek wil liewer nie kyk na die troebel kristalbal nie, want ons regte op Berlyn is natuurlik gebaseer op die Tweede Wêreldoorlog en die ooreenkomste wat uit die Tweede Wêreldoorlog kom, en is nie onderhewig aan eensydige opheffing nie. Maar ek dink ek wil eerder praat oor wat ons kan doen om 'n billike oplossing uit te vind eerder as om te praat oor wat onder hierdie omstandighede kan gebeur. Op die oomblik praat ons nog steeds met die Sowjetunie, onderhandel ons steeds, en ek dink dat ons so lank as moontlik moet voortgaan op die baan voordat ons oorweeg waarheen ons op ander paaie gaan.
V. President, maak u enige vordering in die rigting van 'n direkte telefoonlyn na mnr. Chroesjtsjof vir gebruik in geval van nood?
DIE PRESIDENT. Ek het dit nie gedoen nie, nee. Ons het kommunikasie met die Sowjetunie. Ek dink die probleem is tans nie kommunikasie nie. Die probleem is dat daar 'n verskil in standpunt is. Ons verstaan ​​mekaar, maar ons verskil.
V. In dieselfde verband, meneer, kan u ons iets vertel oor u gesprek met ambassadeur Dobrynin en of dit die begin was van 'n reeks direkte konsultasies tussen u en die ambassadeur?
DIE PRESIDENT. Ja. Ek hoop om gereeld ambassadeur Dobrynin te sien. Chroesjtsjof sien ons ambassadeur redelik gereeld. En ek dink dat dit nuttig is om ons standpunt aan te dui. Ek het al lankal gesê dat enige studie van die geskiedenis, veral van hierdie eeu, die gevare toon dat regerings uit voeling raak met mekaar en mekaar verkeerd verstaan. Daarom wil ek seker wees dat ons die posisie en posisie van hulle die naaste verstaan. Ek dink hierdie vergaderings dui aan wat ons glo, en dit is ook baie nuttig vir my om 'n uiteensetting van die Sowjet -standpunt te hoor. So ek sal aanhou om hom te sien.
[14.] V. President, volgens die jongste peiling van dr. Gallup, was daar 'n skerp styging in die pro-Republikeinse sentiment in die Midde-Weste en 'n parallelle of teenoorgestelde daling in u gewildheidsaandeel van ongeveer 10 punte. Het u 'n eie verduideliking vir hierdie verskynsel, as dit een is, en pla dit u met die administrasie wat nou 'n tussentydse verkiesing in die gesig staar?
DIE PRESIDENT. Wel, ek dink daar word gesê dat ek persoonlik van 79 persent tot 69 persent gedaal het. Ek dink dat ek sou voel dat ek nie my verantwoordelikhede nagekom het as ek nog 79 persent was na 'n baie intense kongresessie nie. Die Amerikaanse volk is redelik eweredig oor baie aangeleenthede, en terwyl ek my sienings duideliker maak oor hierdie kwessies, gaan sommige mense my natuurlik toenemend nie goedkeur nie. Ek het dus tot 69 persent gedaal en sal waarskynlik nog 'n paar daal. Ek dink nie daar is twyfel daaroor nie.
Ek dink dat president Eisenhower in die November -verkiesing van 1954 tot 58 persent gedaal het. Maar hy het oorleef, en ek vermoed ek sal.
Wat die kongresdaling betref, het ek gedink dit was abnormaal in die winter, voordat die kongres begin het. Ek dink wat die Amerikaanse volk moet verstaan, is dat die Republikeinse Party in die algemeen, met baie min uitsonderings, elke maatreël wat ons voorgestel het, teëgestaan ​​het, of dit nou in die landbou is, of dit in mediese sorg is, of dit in openbare werke is , of dit nou in massavervoer is, of dit nou in stedelike aangeleenthede is. En daar is 'n paar Demokrate by hulle wat baie jare lank baie demokratiese programme gekant het.
Nou het hierdie groepering ons gekos-ons het Medicare verloor, 'n verandering van 2 stemme sou dit gewen het, en in die Huis sou 'n verandering van 10 stemme ons plaasrekening aanvaar het. En daarom is hierdie verkiesing in November baie belangrik. As die Amerikaanse volk teen hierdie programme is, stem hulle natuurlik Republikein, en ons sal 'n toestand hê waarin die president een ding glo en die kongres nog twee jaar 'n ander, en ons sal onaktief wees. Daar is diegene wat glo dat dit is wat ons moet hê. Ek doen nie. Daarom dink ek dat hierdie verkiesing baie belangrik is. Ek dink die keuse is baie duidelik, met ander woorde. November 1962 bied die Amerikaanse volk 'n baie duidelike keuse tussen die Republikeinse Party wat teen al hierdie maatreëls gekant is, net soos die groot maatreëls van die 1930's, en die Demokratiese Party-die massa van die Demokratiese Party-die administrasie, tweederdes of driekwart van die Demokratiese Party, wat hierdie maatreëls ondersteun. Gelukkig sal die Amerikaanse volk 'n keuse hê. En hulle sal kies, soos ek gesê het, om anker neer te sit of te seil. So ons sal in November sien.
V. President, beplan u enige vergelding teen die Demokrate wat u nie ondersteun het nie?
DIE PRESIDENT. Nee, ek dink dat die meeste Demokrate wat my nie ondersteun het nie, in gebiede is waar hulle in een party is. En wat ek gaan doen, is om te probeer om Demokrate te kies, om dit te help kies, alhoewel ek nog nooit oorbeklemtoon het wat 'n president in hierdie sake kan doen nie. Ek gaan help om Demokrate te kies wat hierdie program ondersteun. Die gebiede waarin ek my sal beywer, is setels waar daar 'n baie duidelike keuse sal wees tussen Republikeine wat hierdie optrede teenstaan ​​en Demokrate wat dit ondersteun. Dit is waarheen ek gaan.
[15.] V. Kan u ons, meneer die staking en ander groot arbeidsgeskille, aan ons meedeel waarom u nog nie 'n arbeidsboodskap gestuur het nie, en wanneer u dit wil doen?
DIE PRESIDENT. Ek dink nie daar was 'n toename in stakings nie.
V. Ek dink die syfers toon dat hulle hierdie jaar hoër is as verlede jaar.
DIE PRESIDENT. Hierdie getalle is nog steeds baie beperk in die aantal stakings. Daar was 'n ernstige een in Kalifornië in die konstruksiebedryf wat 'n geruime tyd voortduur. Maar ons probeer om die magte wat ons gegee is, en veral die Bemiddelings- en Versoeningsdiens, en die Sekretaris van Arbeid, en ek self, te gebruik om vreedsame oplossings te bewerkstellig. Ons sal aanhou om dit te doen. As ek gedink het daar is 'n kongres wat ons sou help, dan sou ek dit vra, maar ek is nie bewus daarvan of 'n staking wat ons hierdie jaar gehad het nie, wat meer vriendelik en meer verantwoordelik sou wees deur 'n ekstra verleen van mag deur die kongres.
[16.] Voorsitter, daar is berigte dat president de Gaulle geïrriteerd is oor u vinnige aanstelling van genl Lyman Lemnitzer as opperbevelhebber van die Amerikaanse magte in Europa na aftrede van generaal Norstad op 1 November. ons as u dieselfde verslae ontvang het, en gee ons ook u mening of die volgende opperbevelhebber van die NAVO noodwendig 'n Amerikaner moet wees?
DIE PRESIDENT. Generaal Norstad het my in Mei, toe hy hier was, meegedeel dat hy hierdie herfs wil uittree. Daarna, tydens die besoek van die minister van buitelandse sake, en op ander maniere, het ons hierdie aangeleentheid met ander regerings, insluitend die Franse regering, bespreek om uit te vind of hulle wil-of dit volgens hulle bevredigend is om 'n Amerikaner aan te stel. Nou is ons ingelig dat hulle die aanstelling van 'n Amerikaner aanvaar en dit ondersteun. Toe generaal Norstad hierdie keer na my toe kom, is daar gereël dat sy bedanking op 1 Oktober van krag word, en ons stuur dan die naam in van generaal Lemnitzer, ons senior militêre offisier, en 'n vooraanstaande.
Sodat ek nie weet dat daar haas was om 'n Amerikaner te benoem of 'n Amerikaner te benoem nie, wat immers die verantwoordelikheid van die Noord -Atlantiese Raad is. En heel duidelik as die Noord -Atlantiese Raad ons sou vra om 'n offisier aan te wys, sou ek ons ​​senior offisier, generaal Lemnitzer, aanstel wat baie voldoende toegerus is om hierdie aangeleenthede te hanteer.
Nou het ek 'n paar verhale gesien wat 'n teenoorgestelde siening kan suggereer, maar die feit is dat generaal Lemnitzer in Oktober kon uittree en daar 'n vakature as voorsitter van die gesamentlike stafhoofde sou gewees het. Toe ek hom dus aangewys het as die bevelvoerder van Amerikaanse magte in Europa en ook aandui dat as ons deur die Noord -Atlantiese Raad genooi word om 'n Amerikaner te wees, hy ons genomineerde sou wees. Ek het dit met volle vryheid gedoen, want ek het gevoel dat hy, na 'n jaar en 'n half saam met generaal Lemnitzer, die beste beampte vir hierdie pos was.
Ek is jammer dat generaal Norstad vertrek. Hy het 'n buitengewone werk verrig, en veral-ek het sy oordeel in die afgelope lente besonder betroubaar gevind, en ek dink dat almal in Europa dieselfde gevoel van vertroue het. Ek dink dat hulle dieselfde vertroue in generaal Lemnitzer sal ontwikkel. Ek is dus nie seker of die verhale heeltemal akkuraat is nie.
[t7.] V. Voorsitter, in u ekonomiese verslag van Januarie het u gesê dat as die vraag nie aan die huidige verwagtinge voldoen nie, 'n meer uitbreidende beleid gevoer sal word. Soos u weet, het die vraag die afgelope ses maande aansienlik minder as u teiken gekom. Ek wonder of u ons kan vertel wat die faktore is wat daartoe gelei het dat u stappe geneem het om die ekonomie te stimuleer.
DIE PRESIDENT. Ek dink ek het dit nogal duidelik gemaak, dat ons wag tot einde Julie, volgens die Julie -syfers. Die uitbreidende beleid waaroor ons gepraat het, is op die gebied van 'n belastingverlaging, wat natuurlik deur die kongres moet gaan. En ek dink dat die kongres, sowel as die administrasie, daarvan oortuig wil wees dat hierdie middel, wat nie maklik is nie en wat baie omstrede kan wees, dat hierdie middel tans die gewildste is. En ek dink dat solank die syfers so gemeng is as wat dit is, solank daar so sterk meningsverskille is tussen mense wat goed ingelig is oor waarheen die ekonomie gaan, dink ek dat dit wyser is om te wag vir die Julie -syfers om te sien of dit ons 'n duideliker beeld gee. Omdat ons moontlik op 'n plato is wat 5 tot 6 maande tot Januarie volgende jaar kan duur, as ons in elk geval 'n belastingverlaging voorstel, of ons kan in 'n ander tydperk wees. Maar daar is allerhande figure en baie daarvan is teenstrydig.
Soos ek gesê het, is die winssyfers vir die eerste helfte in sommige bedrywe buitengewoon. Die verbruikers se koopkrag word opgehou. Wat veral teleurstellend was, was belegging, en ons moet oorweeg of 'n belastingverlaging, en indien wel, watter soort belastingverlaging, belegging sou stimuleer, as dit ons behoefte word. Hierdie aangeleentheid is so ingewikkeld dat dit deur soveel verskillende komitees van die kongres moet gaan, en moet noukeurig ondersoek word, dat ons daarvan oortuig wil wees dat die aksie wat ons bepleit noodsaaklik is voordat ons dit bepleit.
[18.] V. President, die ander dag het Gunnar Myrdal, die Sweedse ekonoom, in Stockholm, na 'n terugkeer van 'n besoek aan die Verenigde State, gesê dat hy dit as onverskoonbaar beskou vir so 'n ryk land as ons om soveel te hê krotbuurte, onvoldoende skole, en gebrek aan 'n verskeidenheid sosiale dienste. En hy beskryf ons ekonomie as stilstaande, en hy het die wortels van hierdie beweerde stilstand na die Eisenhower -administrasie teruggevoer. Wil u kommentaar lewer oor hierdie skatting van ons situasie?
DIE PRESIDENT. Ek dink dit is jammer dat ons nie 'n ekonomiese formule kon ontwikkel wat die groei van ons ekonomie handhaaf nie. As ons vandag op volle vaart vorentoe beweeg, het u natuurlik volle werk. Hy het ook gesê dat 'n stilstaande ekonomie die swaarste val by die negers, wat natuurlik die eerstes sonder werk en die laaste werksaam is. Ek dink hy het gevoel dat die klem op die tradisionele begroting ons sleg gedien het. Ek het die vraag self ietwat ondersoek.
 V. Voorsitter, op politieke gebied, wat is u doelwit in November, gegewe die feit dat u ten spyte van die groot Demokratiese meerderheid tans baie probleme ondervind? Beteken dit dat u doel is om die Huis -demokrate, sê met 20, en die Senaat met 'n aantal te verhoog?
DIE PRESIDENT. Soos u weet, het ons in 1960 20 setels verloor. Soos ek al gesê het, veg die reëls, wat ek in Januarie 1961 as 'n baie belangrike een beskou het, met slegs 5 stemme, met 19 Republikeine. Nou kry ons geen Republikeine meer vir enige maatreël nie-met die uitsondering van die handelswetsontwerp, en selfs daar het die leierskap ons teëgestaan-maar gelukkig dink ek baie Republikeine het besef dat dit nie 'n partykwessie was nie, maar 'n nasionale aangeleentheid. En ek hoop dat hulle ook so voel in die senaat, want ek beskou dit so, en die wetsontwerp het gelyke borgskap van die Republikeinse en Demokratiese kant. Dus plaas ons dit en die hulprekening gelukkig buite die politieke dialoog.
Maar ek sou graag wou sien dat ons selfs 'n paar setels wen. Ek is nie so ambisieus soos u syfers sou aandui nie, want die geskiedenis is baie teen ons. As ons ons eie kan hou, as ons 5 of 10 setels kan wen, sou dit die hele opinie in die Huis en in die Senaat verander, want ons verloor met 5 stemme. Daar is regtig nie 'n maat voor ons wat ek nie dink dat ons nie met 'n verandering van 5. Ons kon nie slaag nie. die Senaat. Ons hoef dus nie meer te doen as om tussen ons en 10 sitplekke te staan ​​nie. Dit gaan natuurlik 'n uiters moeilike taak wees en is gedoen, glo ek, sedert die burgeroorlog slegs twee keer-in hierdie eeu natuurlik slegs een keer.
[20.] Voorsitter, dink u dat die Amerikaanse netwerke 'n groter poging moet aanwend om iets aan die 'uitgestrekte woesteny' te doen, noudat die Amerikaanse beeld onmiddellik oorsee deur Telstar oorgedra word?
DIE PRESIDENT. Ek gaan meneer Minow verlaat om die kwessie van woestyn te redeneer.
[21.] V. President, jy het nou die dag ná die stemming in Medicare gesê dat 'n handjievol Demokrate teen jou gestem het. Daar was 21. Dit vra twee vrae: was dit nie 'n redelike groot handvol nie, en sal dit nie geneig wees om dit te verhinder as 'n probleem nie?
DIE PRESIDENT. Twee derdes van die Demokrate het daarvoor gestem, 'n derde van die Demokrate het daarteen gestem. Ongeveer ses-sewende of sewe-agtste van die Republikeine het daarteen gestem. Sodat hierdie kombinasie van byna totale Republikeinse opposisie met 'n derde van die Demokrate ons met 52 tot 48 verslaan het.
Nou sou die kwessie in November, elke setel wat tussen Republikeine en Demokrate betwis word, in 80 persent of 90 persent van die gevalle werklik tussen diegene wees wat Medicare teenstaan ​​en diegene wat daarvoor is. Sodat daar geen twyfel bestaan ​​dat daar in 'n party so groot soos die Demokratiese Party diegene is wat nie baie van die programme ondersteun nie. Die alliansies kan verander, maar ons verloor natuurlik 'n derde of 'n vierde, en ons het dit sedert 1938. Maar die feit is dat hierdie administrasie vir Medicare is en twee derdes van die Demokrate is vir Medicare en sewe-agtste van die die Republikeine is daarteen. En dit lyk my die probleem is.
Verslaggewer. Dankie, meneer die president.
Kyk die video: FULL VIDEO - CANELO SWERVES CALEB PLANT SLAP! LANDS PUNCH ON HIM AS BOTH ALMOST FIGHT AT FACE OFF (Mei 2022).