Met die salfolie word die tabernakel aan die Here gewy sowel as Aäron waarna hulle hulle plekke inneem om die diens van die priesterskap te begin uitvoer. Die verskillende offers wat hulle eie sonde versoen en heilig om hulle werk te kan doen, word gebring presies soos dit in die vorige paar hoofstukke uitgespel is – die sondeoffer, brandoffer, graanoffer, en maaltydoffer (vir die priesterwyding). Die enigste offer wat nie gebring is nie, was die skuldoffer wat net nodig sou word in die geval van restitusie of regstelling, wat uiteraard nie nou al hier nodig was nie.
Let op hoe die gemeenskap wat Aäron en sy seuns voortaan met die Here sou geniet, gesimboliseer word deur die sewe dae lange feesmaal by die ingang van die tent van ontmoeting. Dit verseël die priesterlike funksie wat hulle voortaan deur die geslagte namens God en namens die volk sou verrig. Hulle status is hierdeur verander van gewone lede van die volk na afgesonderde en geheiligde amptenare in diens van God self.
Hy is deur God gesalf vir sy bediening deur die Gees wat in die vorm van ‘n duif op Hom neergedaal het (Matt. 3:16-17).
Hy het Homself as ‘n offer aan die kruis laat spyker om eens en vir altyd vir die sonde van sy mense versoening by God te doen (Hebr. 12:2; 1 Pet. 2:24).