Wat ons by perde kan leer vir verhoudings by die werk en by die huis - InnerSelf.com
Die navorsers glo depressie, metaboliese simptome en die risiko om diabetes te ontwikkel ...
Net soos Mama gebruik het om te maak? Nie so vinnig nie!
Baie van ons het 'n intense begeerte gehad vir geregte wat ons ma's of pa's voorheen gekook het. Dit is inderdaad…
Het jy al ooit daarvan gehou om 'n supermoondheid te hê? Iets wat u kan aanroep as u dit nodig het, om u ekstra te gee ...
Leer om mag te deel, is die uitdaging van die een-en-twintigste eeu.
Mans en vroue met uiteenlopende opvoedkundige en ekonomiese agtergronde het toegang tot inligting en hulpbronne wat slegs tien jaar gelede vir hulle beskikbaar was. Almal met 'n wonderlike idee kan vandag geld insamel, voorrade wat by die deur afgelewer word, bestel en 'n onderneming met 'n miljoen dollar bedink in die hoek van 'n kelder of motorhuis.
In ons globale kultuur is dit nie net joernaliste en politici wat inligting versprei en gedeeltes deel nie. Mense regoor die wêreld kyk dramas soos hulle ontplooi oomblik tot oomblik, empathize, en aansluit by 'n internasionale gesprek wat soms gedagtes en lewens verander.
As gevolg hiervan is vorme van leierskap oor bevel en beheer skielik minder relevant - en op pad om magteloos te word en uiteindelik verouderd.
Tog, na vyfduisend jaar van hiërargiese, veroweringsgerigte modelle, neem dit tyd, verbeelding en eksperimentering om ou patrone te verander. Daar is daagliks blokke vir sukses wanneer mense nie die gesofistikeerde interpersoonlike vaardighede het om saam met kollegas, werknemers, kliënte en familielede saam te werk nie. Maar ons is op die regte pad.
Emosionele Intelligensie (EQ) vs IQ
In die afgelope twintig jaar is daar baie geskryf oor die belangrikheid van emosionele en sosiale intelligensie in die werkplek - selfs in tegniese gebiede waar geniale vermeerder. Een ambisieuse studie, onderneem deur UC Berkeley, het vyf-en-dertig PhD-kandidate in verskillende rigtings gevolg wetenskaplike dissiplines oor 'n tydperk van veertig jaar. Die resultate was verbasend: Hoë emosionele intelligensie (EQ) blyk te wees vier keer belangriker in die bepaling van professionele sukses as rou IK en opleiding.
Soos Bob Wall, skrywer van Afrigting vir Emosionele Intelligensie en Werkverhoudings hou daarvan om te sê: "IK en opleiding kry jou in die arena; EQ help jou om die spel te wen. "
Net soos fisieke kondisionering konsekwentheid en toewyding verg, vind emosionele fiksheid nie oornag plaas nie. Maar daar is nog 'n uitdaging wat die belange aansienlik verhoog: ons is as spesie die taak om die speelboek te herskryf vir 'n hele nuwe era van egalitêre sport, en die reëls verander vinnig.
Glimp van die toekoms
Toe ek tot 'n bestuursposisie in die 1980's bevorder is, was daar geen studies om te regverdig wat nog steeds losweg, soms afwysend, na verwys word as "sagte vaardighede." Die term "emosionele intelligensie" het nie tot 1990 verskyn nie.
Dit het nog ses jaar geneem vir Daniel Goleman om sy invloedryke boek te publiseer, Emosionele intelligensie. Sy ewe belangrike titels Primêre Leierskap (met Richard Boyatzis en Annie McKee) en Sosiale Intelligensie: Die Nuwe Wetenskap van Menslike Verhoudings is eers in 2002 en 2006 vrygestel. Hierdie en ander boeke van owerhede in die veld het sedertdien miljoene eksemplare verkoop. Hul gewildheid is 'n bewys van iets betekenisvol wat veels te lank naamloos geword het.
Die olifant in die kamer
Gedurende die volgende twintig jaar het ek in nie-winsgewende, korporatiewe, vryskut-, ondernemings- en selfs terapeutiese kontekste gewerk, soms as bestuurder, soms as werknemer wat 'n nie-amptelike leiersrol beklee het, en soms as medewerker, opvoeder, raadslid of konsultant. . Met verloop van tyd het ek 'n patroon begin sien.
Briljante, goedbedoelende mense wat tegnies in alle soorte velde bereik is, het probleme gehad om saam te kom. Terwyl die meeste van hulle gesê het dat hulle deur tradisionele hiërargiese strukture gekniep het, het daar te veel invalle konflik ontstaan ​​toe dieselfde proffesiere vrye teëgekom was om die status quo te bevraagteken, te eksperimenteer en iets nuuts met ander te skep.
Alhoewel ek dit in baie mededingende sake- en politieke omstandighede verwag het, was ek baie verbaas oor die gedrag van mense in die omgee. Ek het verskeie ervare sielkundiges ontmoet wat byvoorbeeld verwoesting sou veroorsaak in innoverende situasies waar daar geen amptelike leier was nie. Dit lyk asof hulle net goed funksioneer as hulle duidelik die outoriteit was of verwys na iemand wat hulle as bestuurder beskou. Terwyl hul pasiënte hulle liefgehad het, kon hierdie bekwame terapeute eenvoudig nie met eweknieë saamwerk nie.
As gevolg van getuienis van allerhande onproduktiewe gedrag in korporatiewe en maatskaplike diensvelde, het ek voortdurend gesoek na doeltreffender interpersoonlike kommunikasie-instrumente, en ek het hierdie vaardighede aan organisasies en individuele kliënte begin leer. Toenemende navorsing oor emosionele intelligensie het beslis gehelp. Nogtans, wat my die meeste vermom het, was mag, wat iets was wat baie min mense, wat ek aanvanklik ingesluit het, bereid was om te bespreek.
Die meeste professionele persone het die probleem vermy en het die magdom wanfunksionele maniere waarop andersins goed aangepaste volwassenes gesukkel het om oor hul behoeftes te onderhandel en invloed te kry, stilweg verduur. Kragspel is volop in die goedaardigste situasies - soms openlik, maar meer dikwels as nie deur bedekte, passief-aggressiewe bewegings.
Dit het gelyk of niemand geweet het hoe om oor die onstuimige bul olifant in die kamer te praat nie, laat staan ​​hom hoe om mooi met ander te speel.
Die gebruik van krag goed is nie 'n sagte vaardigheid nie. Tog vereis dit 'n gesofistikeerde integrasie van leierskap en sosiale intelligensie om potensiële plofbare kragte in 'n gefokusde en welwillende bron van energie te kanaliseer. Ek het hierdie delikate balans eers ervaar deur met perde te werk, nie mense nie.
In die winter van 1993, was ek in Tucson, Arizona. Nadat ek 'n paar konserte bygewoon het en 'n paar kaktusse-gepaneerde paaie afgelê het, het ek besluit om iets anders te doen: ek het een van die vele skilderagtige perdritte in die stad geadverteer. Die ervaring was so rustig, uitgestrek en verfrissend dat ek die volgende naweek my eerste perd, Nakia, gekoop het.
My bedoeling was om in die woestyn te ry om die soms frustrerende wêreld van menslike sake te ontsnap. Tog het my pragtige, opsetlike merrie iets anders in gedagte gehad. Nakia, 'n treffende Thoroughbred ex-racehorse, het my elke stap van die pad getoets. Baie van die taktiek en strategieë wat ek geleer het om met mense om te gaan, het nie met haar gewerk nie.
Tog het 'n vreemde ding begin gebeur. Terwyl ek meer vaardig was om my perd te motiveer, het sy haar aandag gefokus, en haar respek gekry, verhoudings by die huis en werk verbeter. Mense het kommentaar gelewer op die verandering, maar niemand kon vasstel wat verskuif het nie. Die plot verdik as ek meer kennis van instinktuele perdgedrag verkry het.
Wat werk vir die onroerende hings vir die moeilike persoon
Op grond van my waarnemings van hoe leierskap, oorheersing en samewerking saamwerk in hoë funksionele kudde, het ek begin om nie-verbale kragdinamika tussen mense wat onproduktiewe patrone versterk, op te spoor. Daarbenewens het tegnieke wat ek gebruik het om die vertroue van onroerende hings te wen, so goed met moeilike mense gewerk. Ek het vermoed dat met 'n bietjie wysiging, kan ek selfs hierdie vaardighede vir nie-militante leer vir tuis en werk, maar die ontwikkeling van so 'n program sal tyd neem.
Gedurende die volgende agt jaar het ek hoof- en terapeutiese ruitersentrums besoek, onderhoude gevoer met kundiges in allerlei verwante velde, 'n wye verskeidenheid ry- en oefentegnieke bestudeer en met my eie groeiende kudde geëksperimenteer.
My eerste kliënte was ruiters wat te doen het met 'probleemperde'. Namate ek stadigaan suksesvoller geword het met die onderrig van nie-aggressiewe leierskap, wedersydse respekvolle verhouding en konflikoplossingsvaardighede, het my mensestudente iets diep - vanuit my oogpunt voorspelbaar - gebeur. Hul lewens tuis en werk het ook verbeter. En ek het my droom om programme te skep vir nie-ruiters, te herbesoek om voordeel te trek uit dieselfde vaardighede in veilige, nie-ryende aktiwiteite.
Dit was 'n opwindende tyd. Tog moes die stukke verduidelik wat mense kan leer van perde wat nie ten volle ontwikkel is deur die laat 1990s nie. Eers toe was perde-gefasiliteerde psigoterapie pas op die gebied van terapeutiese ry, en hoofstroom-ruiters het eers begin om die idee te aanvaar dat perde sentimentele wesens met 'n waardigheid en wysheid al hul eie was.
So jy kan jou voorstel hoe moeilik dit was om aan mense te verduidelik dat terwyl ek geïntrigeerd was en beslis geïnspireer is deur die potensiaal van perde-fasiliteerde terapie, was ek die meeste geïnteresseerd in partnering met perde om sogenaamde "goed aangepaste" mense te help leer hoe om te excel in die lewe en werk.
In die ses maande tussen die indiening van die finale manuskrip [Die Krag van die Kudde] en die publikasie van die hardeband het ek ontwikkel wat ek uiteindelik 'die vyf rolle van 'n meesterwagter' genoem het, en ek het eksperimenteer met die doeltreffendheid daarvan op kliënte en personeel. In samewerking met my kollega Juli Lynch, PhD, het ek ook 'n selfevaluering geskep om kliënte te help evalueer in watter rolle hulle vaardigheid of talent toon en in watter rolle hulle vermy of verswak.
Doen navorsing vir Die Krag van die Kudde, Het ek gevind dat vir duisende jare "Meesterherders" in nomadiese pastorale kulture 'n veelsydige, sosiaal-intelligente vorm van leierskap ontwikkel het wat vyf rolle gekombineer het, wat ek die Dominee, die Leier, die Kwekker / Metgesel, die Sentinel noem, en die Predator.
Ek het besef dat dieselfde genuanseerde benadering tot leierskap en sosiale organisasie aan die begin van die een-en-twintigste eeu moet herrys as ons hoop om moderne stamme van bemagtigde, mobiele, innoverende en aanpasbare mense te motiveer om mekaar te ondersteun deur die onvermydelike droogtes. en lewensgetwyfel as ons al hoe meer getrou en met selfvertroue beweeg na die groener weivelde van die mens se eie onbenutte potensiaal.
Om hierdie rolle bewustelik en vloeiend aan te wend, kan op die eerste oogopslag na 'n oorweldigende taak lyk, maar ek belowe u dat dit maklik is om te herken, selfs onder mense wat gesitueer word. Die gemiddelde volwassene is al goed daarmee om meer as een te gebruik. Maar die idee dat individue al vyf hierdie rolle ontwikkel en balanseer ten bate van 'n gesin, besigheid en die steeds groter wordende plaaslike - en wêreldwye - gemeenskap beloof iets selfs meer ambisieus: 'n sprong in die sosiale evolusie van die mensdom self, wat groot mense help getalle mense om bemagtigde volwassenes te word wat ten volle geaktualiseer word.
In hierdie poging moet ons bewustelik gebruik wysheid wat die natuur al millennia lank bevorder. In ons sittende kultuur besef min mense - selfs bekwame ruiters - dat die leier en die dominante diere in troppe vrylopende herbivore dikwels twee verskillende individue is, dat hulle spesifieke funksies verrig wat noodsaaklik is vir die welstand van die groep, en dat die ander drie rolle dra ook by tot die gesonde funksionering van die sosiale stelsel - selfs as mense nie daarby betrokke is nie.
Tog, die meeste diere, Homo sapiens ingesluit, word na 'n paar rolle getrek, terwyl die ander geïgnoreer, vermy of volstrek verwerp word. Hierdie neiging hou nie net almal in 'n toestand van gearresteerde ontwikkeling nie; dit het die neiging om verwoesting te saai in uitdagende situasies - tensy die kudde of stam bestuur word deur 'n buitengewone leier wat, soos 'n meesterwagter in 'n tradisionele pastorale kultuur, die verskillende rolle as gereedskap kan gebruik, eerder as om slegs met een te identifiseer of twee.
Die eenvoudige, ewig irriterende waarheid van die saak is dat elke rol 'n skadukant het wat tot wanfunksionele gedrag lei as dit oorbeklemtoon word. Ons is byvoorbeeld deeglik bewus daarvan dat mense wat vashou aan die rol van Dominant of die rol van Predator, baie vernietigend kan raak in besighede, in gesinne en beslis in die politiek.
U gemiddelde diktator neem dit 'n stap verder, en kombineer die rolle van Dominant en Predator en verslaaf en slagoffers om sodoende op hul koste te floreer. Maar baie mense besef nie dat hierdie twee rolle nuttig is nie; dit is in werklikheid nodig om mense wat goed vertroud is met nie-roofsugtige vorme van mag, geskei en spaarsaam te gebruik, vir baie spesifieke doeleindes: mense wat weet wanneer en hoe hulle moet werk al vyf rolle ten bate van die stam.
Vir baie mense is dit ook kontra-intuïtief, maar tog uiteindelik verhelderend, om te besef dat selfs die rol Nurturer / Companion giftig kan wees vir organisasies en gesinne as hierdie funksie in 'n individu oorbeklemtoon word.
© 2016 deur Linda Kohanov. Gebruik met toestemming van
Nuwe Wêreld Biblioteek, Novato, CA. www.newworldlibrary.com
Die Vyf Rolle van 'n Meester Herder: 'n Revolusionêre Model vir Sosiaal-Intelligente Leierskap
deur Linda Kohanov.
Linda Kohanov, die skrywer van die bestseller Die Tao of Equus, praat en leer internasionaal. Sy het Eponaquest Worldwide gestig om die genesingspotensiaal van perde te verken en programme te bied oor alles van emosionele en sosiale intelligensie, leierskap, stresvermindering en ouerskap na konsensusbou en verstandhouding. Haar hoof webwerf is www.EponaQuest.com.
Erkenning en vereer uniekheid deur diere en mense te noem op naam
In die negentigerjare het baie van die ruiters wat ek teëgekom het, geglo dat diere nie in staat was om ...
Ontdek en Inspireer: Leierskap deur Verhouding
Die leier, in teenstelling met dominante wat soms probleme oplewer om invloed te kry, straal 'n ...
'N Lewenstyl in die stad bevorder 'n verskynsel genaamd' uiteet '. Mense eet uit vir verskillende ...
In Boogskutter vereis Saturnus 'n breër blik op ons lewens, buite ons persoonlike hede. Dit help…
Vir baie van ons is ons standaardstaat nie liefde nie; dis vrees. Stel jou voor, 7 miljard mense ...