Resensie: Robin Hood - Films en TV - 2022
Resensie: Robin Hood
Sandra: Peter en ek het Robin Hood tydens die openingsnaweek gesien en ons was albei aangenaam verras deur hierdie film. Dit is geregisseer deur Ridley Scott, van Alien, Blade Runner, Kingdom of Heaven, en Gladiator roem. In die film speel Russell Crowe as Robin Hood en Cate Blanchett as Maid Marion.
Ek het die rigting geniet wat Scott met hierdie film geneem het; dit is nie op die tipiese Robin Hood-manier gedoen nie. Dit vertel die agtergrondverhaal van Robin Hood en hoe hy 'n outlaw geword het.
Die verhaal begin met Robin wat vir koning Richard in Chalus, Frankryk, veg. Dit wys Robin en sy kamerade ('Merry Men') in die weermagkamp en gee 'n bietjie terugverhaal aan hul vriendskap. Richard word dood in 'n geveg by Chalus en Robin en sy mans hardloop weg uit vrees dat hulle oorval word deur vlugtende Engelse mense wat uit die Franse ontsnap. Hulle kom op die oorblyfsels 'n hinderlaag waar hulle 'n sterwende ridder vind wat vir hulle sê dat sy party die koningskroon na Londen moes bring. Die sterwende ridder lok 'n belofte uit van Robin om sy swaard aan sy vader terug te gee en hom te laat weet van sy heengaan. As hulle hul reisklere weggooi en die rokke aantrek, en die identiteit van die ridder aanneem, klim hulle op 'n boot en vaar om die kroon na Londen af ​​te lewer. Sodra hulle dit aflewer en John tot koning gekroon word, vertrek Robin en sy manne noordwaarts na Nottingham om die swaard aan die vader van die gevalle ridder af te lewer. Daar ontmoet hulle die ridder se weduwee ... Marion.
Die verhaal ontvou in 'n reeks interessante wendings wat in geen vorige vertelling van die Robin Hood-verhaal verskyn nie, soos gewoonlik in die top Sherwood Forest, Merry Men en die bose Sheriff van Nottingham. Die balju het meer 'n cameo en is glad nie prominent in hierdie film nie. Scott se aanslag oor hierdie verhaal is verfrissend. Ek hou van die nuwe draai aan die agterverhaal van Robin Hood. Daar is 'n paar komiese oomblikke, maar wat 'n gebrek aan hierdie verhaal (geseënd) is, is die 'kamp' faktor wat die meeste Robin Hood-films teister. Daar is baie aksie, grafiese geweld en baie gevegstonele - dit is meer soos Braaf hart ontmoet Gladiator en die toneel uit die Battle of the Pelennor-velde in Peter Jackson's, Terugkeer van die koning. Wat die fliek nie is nie, is lastig; nie in die minste nie. Ek was bly, want dit was wat ek verwag het. Ek was vir een keer bly om teleurgesteld te wees!
Die chemie tussen Crowe en Blanchett as Robin en Marion is geloofwaardig. King John se onbeholpenheid bied baie van die films komiese oomblikke, die gevegstonele is opwindend en die film is pragtig verfilm. Die film is redelik lank (2,5 uur), maar ek het dit so geniet dat ek die tyd regtig nie raakgesien het nie.
Was dit histories akkuraat? Nie regtig nie, in soveel is daar historiese brokkies in 'n hodge-podge saamgevoeg om die geskiedenis netjies saam te bind vir die doeleindes van die film. Dit is omtrent net so geskiedkundig akkuraat soos 'n historiese fiksieroman; dit is gebaseer in 'n historiese tydperk, met karakters uit daardie tyd, maar die besonderhede van hul interaksies word liberaal verander om by die verhaal van die film te pas. Dit is hoe ek hierdie films benader - ek besef dat dit nie bedoel is om 100% akkurate weerspieëling van historiese gebeure te wees nie, maar bloot weerspieëling daarvan. Verminder dit my plesier? Glad nie; Ek kyk nie na 'n dokumentêr nie - dit is 'n Hollywood-lokprent. Dit was bloot 'n aangename, fiktiewe beskouing oor 'n tydperk in die geskiedenis. Dit is 'n wonderlike film, lekker, snaaks, aksiebelaaide en vermaaklik. Ek beveel dit sterk aan!
Peter: Die meeste, indien nie alle ander films oor Robin Hood, vertel die verhaal van 'n groep vrolike mans wat van die rykes steel en aan die armes gee. Hierdie film handel nie oor die verhaal nie, maar hoe Robin Hood Robin Hood word. Dit is 'n verfrissende aanwending van die verhaal, en die opvoerings van Russell Crowe en Cate Blanchett maak dit 'n baie aangename film.
Die film is 'n verhaal van middeleeuse intrige en bloedvergieting, met 'n gewone boogskutter met die naam Robin Longstride wat vasgevang word in die lot van konings en koninginne. Die oorheersende verhaal is dat die koning van Frankryk 'n plan met 'n Sir Godfrey beplan het om die onlangs gekroonde koning John te verraai en Engeland binne te val.
Vir diegene wat wonder oor die historiese akkuraatheid van hierdie film - die antwoord is meestal nee - hoewel die meeste hoofkarakters regte mense is, het hierdie gebeure nie gebeur nie. Maar soos Sandra sê, dit is nie 'n dokumentêr nie, en ek gaan my nie te veel hieroor bekommer nie. Intussen het die rolprentmakers hulle goed van hul taak gekwyt om die karakters en omgewing middeleeus te laat lyk. En die gevegstonele het 'n goeie korreligheid wat dit geloofwaardig laat lyk - geen koppe word met een slag afgekap nie.
Die twee hoofrolle - Crowe en Blanchett - het 'n uitstekende skeikunde in hierdie film en het albei sterk karakters gemaak. Hulle kry baie van die skermtyd, wat die impak van die vele ander optredes wat hier aangebied word, beperk. Byvoorbeeld, Robin se maatjies - Little John, Will Scarlett, ens., Is daar, maar word meestal gebruik vir 'n bietjie komedie en om aan die gevegstonele deel te neem.
Een karakter wat wel opval, is King John, gespeel deur Oscar Isaac. Die Engelse koning word arrogant, lafhartig, slinks, dom, wisselvallig en Machiavellies, almal in dieselfde film. Hy was wonderlik!
Nadat ek die film gekyk het, moet ek op die ou end sê dat ek dit geniet het en dat dit interessant genoeg was om my aandag gedurende die twee en 'n half uur te behou. Dit is 'n goeie Middeleeuse aksiefilm, met net genoeg romanse en komedie.