Die eerste wetlike struktuur van menseverhoudings begin om 'n paar duisend jaar gelede verskyn, aangesien die opkoms van state. Natuurlik, kan ons sê dat die verhouding van mense begin om sulke entiteite, en hulle word gereguleer deur die tradisies. Maar net as gevolg van die moontlikheid van die gebruik van die staat dwang regsplig verhef tot spesiale status, en subjektiewe regte voorbehou.
Mense kan nie bestaan in die samelewing, op dieselfde tyd sonder inmenging met mekaar. Hoe hoër die vlak van interaksie, hoe meer ontwikkel die samelewing lyk, hoe breër die gebied van die bou van verhoudings. Enige regsverhouding het sy eie kenmerke en die samestelling daarvan, wat dieselfde is, maar die multidimensionele elemente. So, dit staan uit die subjektiewe reg en wetlike verpligting, onderwerp en voorwerp. Kom ons kyk na in meer detail.
die onderwerp van verhoudings
Dit is ewe verstaan in alle opsigte - 'n deelnemer wat is toegerus met 'n subjektiewe reg of wetlike verpligting aan hom. Die meeste dikwels, beide van hierdie elemente is teenwoordig in beide partye.
Byvoorbeeld, die mees algemene kontrak vir die verkoop van die motor, waarin die verkoper geregtig om betaling te eis vir die goedere, maar dit is verplig om te betaal om die eiendom aan 'n ander persoon, die koper, op sy beurt, moet die koste van die masjien te betaal en kan 'n oordrag vereis.
Die onderwerp van die verhouding kan in staat (soms genoem "pravodeesposobnym") sdelkosposobnym of deliktuele wees. Indien 'n persoon het die vermoë om op te tree, is hy ten volle wat gekenmerk word deur die subjektiewe reg en wetlike verpligting. Dit is, 'n persoon kan optree as 'n deelnemer in feitlik alle wetlike verhoudings.
Sdelkosposobnost impliseer die moontlikheid van 'n persoon in kontrakte aan te gaan, terwyl dit nie noodwendig dat dit die plig en verantwoordelikheid. Meestal is dit eensydige optrede.
Deliktospopobnost laat die persoon om te antwoord ten volle vir hul optrede. Slegs diegene wat sulke eienskappe besit, kan verantwoordelik wees. Ten slotte, die kapasiteit - is die potensiaal vir 'n persoon om jouself reg te kry.
Wetlike verpligtinge van die burgers, kollektiewe organisasies of selfs lande kan nie heeltemal onafhanklik wees en optree sonder behoorlike motivering. In teorie, elke subjektiewe reg skep die verpligting van 'n ander persoon.
Byvoorbeeld, kan elke persoon in hierdie land vrye toegang tot werk of gaan aanlyn te kry. Niemand kan dit toegang op daardie limiet, behalwe vir spesiale behoeftes, byvoorbeeld, sekere posisies sal gehuur word slegs mans, en wek etniese konflikte , selfs in die virtuele ruimte is verbode.
Laat ons die konsep te ondersoek - 'n subjektiewe reg erken mate van moontlike optrede van die onderwerp. Breedte van vermoë bepaal deur die wet, kontrak en ander vorme van ooreenkomste. Dit mag inherent in ons vanaf geboorte (byvoorbeeld die reg op lewe) of gegee word onder sekere omstandighede (die geleentheid om te stem in die presidensiële verkiesings).
Die idee van wetlike verpligtinge is eenvoudig genoeg - voorsien deur die wet of kontrak 'n mate van behoorlike gedrag van die onderwerp, wat ondersteun word deur die moontlikheid van die staat dwang. Dit is een van die basiese elemente van die verhouding, dit is te danke aan hom dat hulle ten volle geïmplementeer word.
Regsplig is nou gekoppel aan menseregte. Maar hierdie element is nogal ingewikkeld en tart eenvoudige beskrywing. Die feit dat die implementering van so 'n verpligting nodig is om die skuldeiser en die skuldenaar verwante verhoudings te hê. Stel jou voor 'n kontrak van die verkoop van Real Estate. Sedert die sluiting van die ooreenkoms die koper is 'n skuldenaar, want dit was sy optrede die reaksie te genereer, selfs al is die terme van die kontrak anders kan voorsien word. Sodra die koper 100% van die prys sal betaal, word dit in die plek van die skuldeiser, die skuldenaar en die verkoper neem die posisie.
Byna enige regsverhouding is dinamies, en net 'n paar van hulle is streng, waarin die deelnemers nie hul wetlike status te verander. Byvoorbeeld, aandag te gee aan die regte en verpligtinge van die regspersoon in die verhouding tussen hom en die belasting gesag. In hierdie geval, die belasting gesag is verpligtend in vereis die nakoming van die wetgewing op fooie organisasie. Hierdie verhoudings aanleiding gee net om die pligte van 'n regspersoon en nie sy of haar regte te skep.
Met ander woorde - 'n basis. Die doel is om die voorkoms van 'n verskoning, verandering of beëindiging van die verhouding. Byvoorbeeld, in dieselfde koopkontrak onderhewig aan dade produk. Neem asseblief kennis dat daar ook 'n ander mening oor hierdie item. Byvoorbeeld, sommige wetenskaplikes glo dat die voorwerp is die gedrag van die deelnemers wat aan of binne die inhoud van die reg (regsplig en wetlike reg).
Absolute en relatiewe
Die twee hooftipes. Onder die absolute verwys na 'n verhouding waarin een vak is gekant teen 'n oneindige aantal ander deelnemers. Byvoorbeeld, jou eienaarskap van die motor - een, en mense wat moet respekteer en nie in stryd met 'n oneindige aantal.
So, in hierdie soort van regsverhouding word gedefinieer net een kant. Alle ander deelnemers óf nie gedefinieer nie, of opgesom. So, in samewerking werknemers en die hoof van die laasgenoemde moet bestellings, net diegene wat op sy bevel gehoorsaam. Die relatiewe verhouding impliseer 'n duidelik gedefinieerde onderwerp samestelling, byvoorbeeld, die verkoper A en koper B
Multilaterale en eensydige
Enige verhouding vereis die teenwoordigheid van ten minste twee vakke, maar die aantal sye is anders omskryf. Stel jou voor 'n daad van 'n geskenk, wat is 'n wettige transaksie. Vir sy toewyding en die erkenning van die gesaghebbende liggame van die werklike behoefte is die wil aan die een kant - die gewer. Natuurlik, te beurt geval mag weier om 'n ding of reg te aanvaar, maar die ooreenkoms sal oorweeg word as afgehandel vanaf die oomblik wanneer die skenker druk sy voorneme om iets oor te dra na die mens. Sulke verhoudings is geroep eensydige, nog 'n voorbeeld van 'n nalatenskap, waarin die testateur net bepaal wat die lot van sy eiendom.
Transaksies in wat twee of meer entiteite, genoem multilaterale vereis. Aan die einde van 'n skriftelike kontrak dit onderteken deur die partye, wat is 'n bevestiging van die sluiting daarvan. Ons moet verstaan dat onder die multilaterale betrekkinge hoef net die kontrak nie bedoel. So, openbare betrekkinge, is geneig om op te staan en bestaan binne 'n pluraliteit van lede, wat min of meer kan verdeel word in toegerus met krag en diegene wat nie so 'n regte hê.