Volgens haar funksioneer die wit in die poësieformaat van die teks “alleen as ’n hulpfaktor vir die lesende oog deurdat dit die bestaande (d.w.s. op ander maniere gekonstitueerde) eenhede ook visueel as versreëleenhede kenbaar maak. Want dit impliseer dat hulle geloof in sigself / inherent as verdienstelik sien (?). Uit Heinz se skryfstyl, sowel as sy keuse van onderwerpe, blyk dit dat hy alles en almal, ook homself, met ’n knypie sout neem. ’n Skrywerseienskap waarvan lesers hou. Woordbreuke is ‘n tegniek wat die digter effektief aanwend (byvoorbeeld drup-pel in die gedig Betwixt, vgl. veral die gedig Ernst van Heerden). Telkens word verskeie fasette van water ingespan in verse oor jeugherinneringe en dan, veral, die liefde. wat die water onthou is ‘n hoogtepunt in Louis Esterhuizen se oeuvre en ‘n waardige wenner van die Proteaprys vir Poësie. wat jy na moet strewe), mag jy nog steeds nie met le? hande opdaag nie,