Gisinfeksies by honde en katte - Gesondheid Lees Meer
Hoof Gesondheid Gisinfeksies by honde en katte
Gisinfeksies by honde en katte
Die belangrikheid van swaminfeksies neem toe as gevolg van die toename in troeteldiere in huise
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Ana Diaz Maqueda op 02 Augustus 2019.
Gisinfeksies by honde en katte is 'n groeiende gesondheidsprobleem om verskeie redes. Eerstens, is infeksies onmoontlik om uit te roei, aangesien dit in die omgewing self woon.
Aan die ander kant kom hulle ewe veel voor by mense, maar ontwikkel gewoonlik slegs by mense met 'n groeiende of verswakte immuunstelsel, daarom praat ons van soönotiese siektes.
Derdens beïnvloed dit nie net die vel nie, maar kan dit ook ander organe beïnvloed, soos dié van die respiratoriese stelsel. Laastens is die diagnose, behandeling en voorkoming van swamme 'n skrikwekkende taak.
Tipes gisinfeksies by katte en honde
Swaminfeksies by honde en katte beïnvloed nie net die dermis of epidermale weefsel nie. Dit kan in ander dele van die liggaam voorkom, afhangende van die swamspesies waarmee ons behandel word. In baie gevalle is volledige genesing sonder daaropvolgende terugvalle moeilik.
Dermatofytose kan by beide honde en katte voorkom. Die verantwoordelike swam is in beide gevalle Microsporum canis. Hierdie swam is die oorsaak van swaminfeksies in meer as 90% van die gevalle by honde en katte. Boonop is dit die middel wat die meeste mense besmet.
Cryptococcosis is 'n siekte wat veroorsaak word deur die swamme Cryptococcus neoformans en Cryptococcus gattii. Dit is meer gereeld en belangrik by katte as by honde, aangesien dit gewoonlik gekoppel is aan die katte -immuungebrekvirus. Hierdie swam beïnvloed die oë, asemhalingstelsel, limfknope, vel, onderhuidse weefsel en die sentrale senuweestelsel.
Swamininitis - eksklusief by honde - word veroorsaak deur swamme van die genus Conidiobolus. Die enigste simptoom is die intermitterende afvoer van inhoud deur die neusgate. Dit kan 'n gewas wees, dus is 'n differensiële diagnose nodig.
As dit nie betyds gediagnoseer word nie, kan hierdie swam die neusturbinate vernietig en die sinusse binnedring. Dit kan die dood van die hond veroorsaak deur indringing van verskillende organe, hoofsaaklik die sentrale senuweestelsel.
Hierdie algemene siekte by honde word nog steeds ondersoek deur swamme van die genus Aspergillus. Die swam se toediening in die liggaam is nog onbekend, maar daar word vermoed dat dit deur 'n wond kom.
Dit is gewoonlik 'n chroniese siekte, waarvan die simptome eers drie jaar later verskyn van besmetting. Dit kan enige orgaan in die liggaam, en selfs die bene, besmet.
Gis -otitis by honde is in 90% van die gevalle geneesbaar. Vir die oorblywende 10%word die siekte chronies. Hierdie otitis word veroorsaak deur giste van die genus Malassezi. Dit word gewoonlik behandel met 'n stel anti-inflammatoriese, antifungale en antimikrobiese middels.
Swamme by katte en honde, hoe om dit te herken?
As u vermoed dat u troeteldier 'n gisinfeksie het, moet u so gou as moontlik 'n veearts besoek. Gisinfeksies is gewoonlik baie irriterend en soms baie gevaarlik vir die lewe van u hond of kat.
Daar is verskillende maniere om 'n gisinfeksie te diagnoseer by katte en honde. Dit is die veearts wat bepaal wat die beste vir u pasiënt is.
Houtlamp: hierdie toestel gebruik ultraviolet lig om swamme wat op die vel voorkom, te visualiseer van ons troeteldiere. Om die lamp van Wood korrek te gebruik, moet dit vir 5 tot 10 minute aan wees sodat die golflengte van die lig gestabiliseer word. Die letsels op die dier se vel waarvan ons vermoed dat dit swaminfeksies is, word dan nog vyf minute lank aan lig blootgestel.
Direkte ondersoek: vel- en haarmonsters kan geneem word deur te skraap, of monsters van binne -in die oor met 'n depper en direk onder die mikroskoop bekyk na vlek.
Kultuur: monsters van die verskillende weefsels en vloeistowwe word geneem, wat vermoedelik besmet is. Hulle word in verskillende kultuurmedia geplaas en daar word gewag om te sien of 'n swam ontwikkel of nie. As die swam nie visueel identifiseerbaar is nie, kan 'n PCR gedoen word om die spesie te bepaal.
Hoe word swamme oorgedra?
Soos ons gesê het, kan baie van hierdie swaminfeksies na mense oorgedra word, selfs van diere wat nie kliniese simptome het nie. Dus, dit is baie belangrik om ons troeteldiere gereeld na die veearts te neem.
Aansteeklike middels kan deur verskillende meganismes oorgedra word, soos:
Direkte kontak met die siek dier sonder die ooreenstemmende profilakse.
Direkte inname van die patogeen.
Inaseming, kom baie voor by voëlswamme wat gewoonlik uit die spysverteringskanaal kom en op ontlasting ontwikkel. Besmetting is moeilik, tensy ons die hok nie behoorlik skoon hou nie.