George Catlin, Biografie van Skilder van Inheemse Amerikaners
George Catlin, Skilder van Amerikaanse Indiane
Kunstenaar en Skrywer gedokumenteer Inheems-Amerikaanse lewe in die vroeë 1800's
Die Amerikaanse kunstenaar George Catlin het in die vroeë 1800's met Inheemse Amerikaners gefassineer en het dwarsdeur Noord-Amerika gereis sodat hy hul lewens op doek kon dokumenteer. In sy skilderye en geskrifte het Catlin die Indiese samelewing in aansienlike besonderhede uitgebeeld.
'Catlin se Indiese Galery', 'n uitstalling wat in 1837 in New York City geopen is, was 'n vroeë geleentheid vir mense wat in 'n oostelike stad woon, om die lewe van die Indiërs te waardeer, en leef steeds vryelik en oefen hul tradisies aan die westelike grens.
Die lewendige skilderye wat Catlin vervaardig, word nie altyd in sy eie tyd waardeer nie. Hy het probeer om sy skilderye aan die Amerikaanse regering te verkoop, en is teruggehou. Maar uiteindelik is hy erken as 'n merkwaardige kunstenaar en vandag woon hy baie van sy skilderye in die Smithsonian Institution en ander museums.
Catlin het van sy reise geskryf. En hy word gekrediteer om eers die idee van Nasionale Parke in een van sy boeke voor te stel. Catlin se voorstel het dekades voor die Amerikaanse regering die eerste Nasionale Park geskep .
George Catlin is op 26 Julie 1796 in Wilkes Barre, Pennsylvania, gebore. Sy ma en ouma was gisteraand tydens 'n Indiese opstand in Pennsilvanië, bekend as die Massacre in Wyoming, 20 jaar gelede, en Catlin sou baie stories oor Indiërs gehoor het as n kind. Hy het baie van sy kinderdae in die bos rondgejaag en na Indiese artefakte gejaag.
As jongman het Catlin opgelei om 'n prokureur te wees, en hy het kortliks die wet in Wilkes Barre geoefen.
Maar hy het 'n passie vir die skildery ontwikkel. Teen 1821 was Catlin in Philadelphia en het probeer om 'n loopbaan as portretskilder te volg.
Terwyl hy in Philadelphia was, het Catlin genooi om die museum te besoek wat deur Charles Wilson Peale geadministreer is. Dit bevat talle items wat verband hou met Indiërs en ook na die ekspedisie van Lewis en Clark.
Toe 'n afvaardiging van Wes-Indiërs Philadelphia besoek het, het Catlin hulle geverf en besluit om alles van sy geskiedenis te leer ken.
In die laat 1820's het Catlin geverfde portrette, waaronder een van New York-goewerneur DeWitt Clinton. Op 'n stadium het Clinton hom 'n kommissie gegee om litografieë van tonele te skep uit die nuut geopende Erie-kanaal , vir 'n gedenkboek.
In 1828 het Catlin getroud met Clara Gregory, wat van 'n voorspoedige familie van handelaars in Albany, New York, was. Ten spyte van sy gelukkige huwelik, wou Catlin waag om die weste te sien.
In 1830 het Catlin sy ambisie besef om die weste te besoek, en het in St Louis aangekom, wat destyds die rand van die Amerikaanse grens was. Hy ontmoet William Clark, wat 'n kwart-eeue vroeër die beroemde Lewis- en Clark-ekspedisie na die Stille Oseaan en terug gelei het.
Clark het 'n amptelike posisie as die superintendent van Indiese sake. Hy was beïndruk met Catlin se begeerte om die Indiese lewe te dokumenteer, en het hom voorgesit sodat hy Indiese reservasies kon besoek.
Die verouderende ontdekkingsreisiger het met Catlin 'n uiters waardevolle kennis deel, Clark se kaart van die Weste. Dit was destyds die mees gedetailleerde kaart van Noord-Amerika wes van die Mississippi.
Gedurende die 1830's het Catlin grootliks gereis, dikwels onder die Indiërs. In 1832 het hy die Sioux begin verf, wat aanvanklik hoogs agterdogtig was oor sy vermoë om gedetailleerde beelde op papier op te teken. Een van die hoofmanne het egter verklaar dat Catlin se "medisyne" goed was, en hy moes die stam baie verf.
Catlin het dikwels portrette van individuele Indiërs geverf, maar hy het ook die daaglikse lewe uitgebeeld, toneelstukke van rituele en selfs sport opgeteken. In een skildery vertoon Catlin homself en 'n Indiese gids wat die wolwe se pels dra terwyl hy in die prairie gras kruip om 'n trop buffels noukeurig waar te neem.
"Catlin se Indiese Galery"
In 1837 het Catlin 'n galery van sy skilderye in New York oopgemaak en dit as "Catlin's Indian Gallery" geaktiveer. Dit kan beskou word as die eerste "Wild West" -skou, aangesien dit die eksotiese lewe van die Indiërs van die weste tot stadsbewoners geopenbaar het. .
Catlin wou hê sy uitstalling moet ernstig geneem word as historiese dokumentasie van die Indiese lewe, en hy het probeer om sy versamelings aan die Amerikaanse kongres te verkoop. Een van sy groot hoop was dat sy skilderye die middelpunt sou wees van 'n nasionale museum wat aan die Indiese lewe gewy is.
Die kongres wou nie Catlin se skilderye koop nie, en toe hy hulle in ander oostelike stede uitgestal het, was hulle nie so gewild soos hulle in New York was nie. Gefrustreerd, Catlin het na Engeland vertrek, waar hy sukses gevind het met sy skilderye in Londen.
Dekades later het Catlin se rou op die voorblad van die New York Times opgemerk dat hy in Londen groot gewildheid bereik het, met lede van die aristokrasie wat sy skilderye ontplooi het.
Catlin se klassieke boek oor die Indiese lewe
In 1841 het Catlin in Londen 'n boek getiteld Briewe en Notas oor die Manners, Doeane en Voorwaardes van die Noord-Amerikaanse Indiane . Die boek, meer as 800 bladsye in twee volumes, bevat 'n wye verskeidenheid materiaal wat tydens Catlin se reise onder die Indiërs versamel is. Die boek het deur 'n aantal uitgawes gegaan.
Op een punt in die boek, Catlin, het die hoeve buffels op die westelike vlaktes vernietig, omdat klere van hul bont so gewild geword het in oostelike stede.
Opvallend om te sien wat ons vandag as 'n ekologiese ramp sou erken, het Catlin 'n skrikwekkende voorstel gemaak. Hy het voorgestel dat die regering enorme dele van die westelike gebiede moet opsy sit om hulle in hul natuurlike toestand te bewaar.
George Catlin kan dus gekrediteer word met die eerste voorstel vir die skepping van Nasionale Parke .
George Catlin se Later Life
Catlin het teruggekeer na die Verenigde State en het weer probeer om die kongres te kry om sy skilderye te koop. Hy was onsuksesvol. Hy was in sommige grondbeleggings geswem en was in finansiële nood. Hy het besluit om terug te keer na Europa.
In Parys het Catlin sy skuld vereffen deur die grootste deel van sy versameling skilderye aan 'n Amerikaanse sakeman te verkoop, wat hulle in 'n lokomotief in Phildelphia gestoor het. Catlin se vrou het in Parys gesterf, en Catlin self het na Brussel verhuis, waar hy sou woon totdat hy in 1870 na Amerika teruggekeer het.
Catlin is dood in Jersey City, New Jersey, in die laat 1872. Sy roeping in die New York Times het hom lof gegee vir sy werk om die Indiese lewe te dokumenteer en het die Kongres gekritiseer omdat hy nie sy versameling skilderye gekoop het nie.
Die versameling Catlin-skilderye wat in die fabriek in Philadelphia gestoor is, is uiteindelik verkry deur die Smithsonian Institution, waar dit vandag woonagtig is. Ander Catlin-werke is in museums rondom die Verenigde State en Europa.