AFRIKAANSE OPSOMMING:In 'n wêreld waar die media die grense tussen die openbare en private lewe laat vervaag het, het die status van die kontemporêre skrywer al hoe moeiliker geword om te definieer. 'n Mens kan tereg die vraag stel of 'n literêre teks steeds onafhanklik kan bestaan wanneer die skrywer bekendheid verwerf en wanneer sy werke – in sowel geskrewe as oudiovisuele vorm – 'n belangrike hoeveelheid inligting, asook populêre en kritiese kommentaar, genereer waarin skepping en werklikheid saamsmelt. In hierdie studie word 'n hermeneutiese raamwerk gebruik om intertekstualiteit in Michel Houellebecq se werk te ondersoek. Die analise sluit eksterne bronne soos die media en geskrifte van ander skrywers en filosowe in, asook die verskillende kunsvorme wat die outeur self beoefen. Hierdie intertekstuele elemente is belangrik in die interpretasie van sy literêre werk. Die kontemporêre samevloeiing van werklikheid en fiksie verhoog die gevaarlike versoeking om Houellebecq se literêre produksie bloot in die lig van sy outobiografie te analiseer en om selfs sy werk as geheel tot outofiksie/outofiksasie te reduseer. Hier word nie so 'n benadering voorgestaan nie. Dit is egter byna onmoontlik om die skrywer van die individu te skei, aangesien Houellebecq voortdurend in die kollig is. Houellebecq voeg ook tot hierdie ambivalensie by deur sy eie (dikwels omstrede) openbare verskynings. Sy sterstatus maak van hom 'n onbetwiste moderne skrywer, wat 'n spieël aan die samelewing uithou om die lyding, wat aan die basis van ons daaglikse lewens lê, uit te lig. Sy veranderende verhouding met die publieke domein word in hierdie studie nagespeur, vanaf sy aanvanklike entoesiasme om by die media betrokke te raak, tot 'n progressiewe ontnugtering en meer onlangs tot 'n versaking van die openbare lewe. Ná dekades waarin die persoon van die outeur uit die interpretasie van 'n literêre teks verwyder is, word hierdie omerta sterk beïnvloed deur die Houellebecq-verskynsel. Die skrywer as individu speel weer 'n belangrike rol, selfs al kan die evolusie van Houellebecq se verhouding met die buitewêreld op sy beste as dubbelsinnig beskryf word. Sy werk weerspieël ons huidige samelewing, en balanseer (soms prekêr) tussen werklikheid en fiksie.