Gedagte vir die dag: Ware vriendeMark. 2:2–3: Baie mense het daar saamgedrom, sodat daar selfs by die deur nie meer plek was nie. Hy was besig om met hulle oor sy boodskap te praat. Daar kom toe mense wat ŉ verlamde man na Hom toe bring. Vier van hulle het hom gedra. Ek wens ek kon een van daardie klomp mense gewees het. Hoe het dit gevoel om na Jesus self te luister? Wat het ’n mens ervaar wanneer Hý die Woord van God verkondig en sy boodskap oorgedra het? Dit was so ŉ belangrike deel van sy bediening terwyl Hy op aarde was – om die wonderlike boodskap van lewe, vryheid, blydskap en redding vir mense te kom vertel. Hy het by hierdie geleentheid nie vir die mense gepreek nie. In die grondtaal word ŉ ander woord vir “preek” gebruik. Hy het hierdie keer sommer net met hulle gepraat; rustig gepraat. Hoe wonderlik! Dit moet soos ŉ sagte briesie uit die hemel gewees het. Dan word sy “diens” skielik onderbreek. Vier mense dra ŉ verlamde man na Hom toe. ŉ Verlamde man. Dit spreek van totale hulpeloosheid en hopeloosheid. Ek wonder wie dié vier mense was. Was dit familie of vriende? Eintlik maak dit nie saak nie. Die belangrikste was dat hierdie vier mense genoeg vir die verlamde omgegee het om hom na Jesus toe te bring. Ek hou van mense wat iemand in nood na Jesus toe bring. Dis wáre vriende! Die Engelse spreekwoord sê tereg: “A friend in need is a friend indeed.” Die edelste en mooiste daad van vriendskap is om jou vriend in nood by Jesus uit te bring. Trouens, as gelowige kan my vriendskap met reg bevraagteken word as ek nalaat om my vriende by Hom uit te bring. Dank die Here, dis steeds vir ons moontlik – al is dit deur gebed. Gebed: Help my, Here. Ek wil ook my “verlamde” vriende na U toe bring. Amen. Outeur: Dr. Isak Burger: President van AGS van SA