Botond Kuti is 'n Hongaarse kunstenaar uit Transsylvanië. Koti is gebore in Marosvásárhely (Tg. Mures) en grootword in die hart van Transsylvanië, in 'n dorp met die naam Szováta (Sovata), beïnvloed deur sy pa se skilderye, het hy gou na kuns self verander. Gegewe hierdie artistieke en kreatiewe agtergrond was hy vasberade om op 14-jarige ouderdom 'n skilder te word. Vanaf 1999-2003 was Botond 'n beursstudent in die Departement Skilderkuns aan die Hoërskool Palló Imre in Székelyudvarhely (Odorheiu Secuiesc).
In 2003 is hy aan die Departement Skilderkuns aan die Universiteit van Kuns en Ontwerp in Kolozsvár aanvaar (Cluj Napoca). Hy het sy studies op BA-vlak in 2007 en Meester van Kunste vlak teen die jaar 2009 suksesvol voltooi. Na sy universiteitsstudie het hy 'n rukkie teruggekeer na sy tuisdorp. Hy het as grafiese ontwerper vir 'n plaaslike kunsmagasyn gewerk. Hy het gevind dat dit baie goed eksperimenteer en uitdagend visueel uitdaag, maar het gevoel dat hierdie werk hom afgelei het van sy eie oorspronklike skilderye. Hy het teruggekeer na Kolozsvár, waar hy tans woon. Botond is 'n onafhanklike, vrylansse skilder, met werke wat by verskeie gesogte uitstallings en galerye vertoon word. In Julie 2011 het vader en seun 'n uitstalling in Brühl, Duitsland, gehad. Sy werke tot dusver is uitgestal in Szováta, Marosvásárhely, Kolozsvár, Pecs, Boedapest en Londen ("Kuns van lewe"- Internasionale kunsuitstalling, Knighstbride, Londen). Uit die skaduwee van die volmaakte skilder vader, Dénes Kuti, Botond se artistieke pad lei hom deur 'n aantal invloede en temas. Sy voortdurende soeke en eksperimente het gelei tot 'n aantal artistieke fases. Die aanvanklike landskappe en stilte is gevolg deur die poging om die verloop van tyd uit te beeld. Later op sy "Wrak Nudes"reeks het die aandag van 'n wyer gehoor gevang. Botond het na abstrakte verander, wat onlangs met nuwe tegnieke eksperimenteer wat die lyn tussen twee en driedimensionele kuns oorsteek. Die Laaste Dans (2008) weerspieël hoe die streeks- en kulturele invloede baie belangrik was in sy werk aangesien die vroue tradisionele széki rokke dra. Dit kan gesê word dat hierdie skildery verlede emosies oproep, herinner aan die skoonheid van die verlede. Tradisie is lewendig, lewendig, wat afgedwing word deur die verskeidenheid en styfheid van die kleure. Hierdie duisterende dans, met sy nimmereindigende beweging en kleurversnelling, herinner egter aan 'n apokaliptiese atmosfeer.