Bayeux Tapisserie - Inligting - 2022
Die Bayeux Tapestry toon in foto's die gebeure wat gelei het tot die Normandiese verowering van Engeland deur William the Conqueror, Hertog van Normandië, en sy nederlaag van koning Harold Godwinson in 1066 tydens die Slag van Hastings. Dit is tussen 1067 en 1079 vervaardig, waarskynlik deur borduurwerkers wat in Canterbury, Engeland, gewerk het en waarskynlik vir Odo, die biskop van Bayeux.
Die tapisserie is regtig 'n borduurwerk, aangesien die tonele vasgemaak is wat nie in die linne geweef is nie. Dit is die grootste en bes bewaarde werk uit die Middeleeue en is nie net van onskatbare waarde vir sy bydrae tot die verhaal van die Normandiese inval nie, maar ook vir die uitbeelding daarvan oor baie aspekte van die Middeleeuse oorlogvoering en die daaglikse lewe. Die tapisserie word nou permanent in die William the Conqueror Center van Bayeux in Normandië, Frankryk, vertoon.
Materiaal en afmetings
Die Bayeux Tapestry is 'n geborduurde stuk meervoudige bandlinne wat op 'n rugdoek vasgemaak is. Dit is 68,38 meter lank en is 50 cm breed. Die draad wat gebruik word om die ontwerpe te stik, is meestal tweelaags wolgaren met 'n bietjie linnedraad. Met minstens tien verskillende kleure is die drade met plantmateriaal geverf. Aangesien die skerms op die doek gestik en nie geweef is nie, is die doek tegnies nie 'n wandtapijt nie, maar die naam het vasgesteek uit die Middeleeue toe sulke dekoratiewe hangdoeke of omslae, hoe dit ook al gemaak is, bekend was as 'n tapis of tapisserie.
Aangesien die tapisserie 'n visuele weergawe is met slegs 'n paar Latynse woorde as aanwysings, is baie tonele oop vir verskillende interpretasies.
Die tapisserie bevat 58 tonele van die Normandiese verowering van Angelsaksiese Engeland en die gebeure wat daartoe gelei het dat William se aanspraak op die troon van Engeland verduidelik kan word ('n mens kan dit regverdig). Die tonele behels 626 karakters sowel as perde, honde, skepe, bome en geboue. Hulle is waarskynlik vasgemaak na 'n buitelyn wat die eerste keer deur 'n enkele kunstenaar op die doek geteken is. Die hooftonele word aan die bokant en onderkant begrens deur 'n strook met fantastiese diere soos jakkalse en griffins, vreemde menslike figure, lyke en liggaamsdele. Sommige van hierdie grenstonele kan fabels voorstel of verwys na sekere morele gedrag en bied dus kommentaar op die hooftoneel wat direk daarbo verskyn. Gestikte Latynse woorde en frases verduidelik wie of wat in die toneel hieronder is. Baie goed bewaar en die kleure nog helder, slegs die laaste gedeelte van die tapisserie ontbreek.
Die waarskynlikste plek vir die vervaardiging van die tapisserie is Canterbury, Engeland, maar ander moontlikhede sluit in Normandië of die Loire -vallei. Die Engelse verband word gesuggereer deur die styl van die vasgemaakte tonele wat lyk soos dié wat in Angelsaksiese manuskripte voorkom, en deur die feit dat Canterbury destyds 'n gevierde borduurskool gehad het. Boonop bevat die Latynse teks dikwels woorde wat op die Engelse manier gespel is. Dit is waarskynlik gemaak vir Odo, die graaf van Kent ('n ander Canterbury-verbinding), biskop van Bayeux en die halfbroer van William the Conqueror. Dit is miskien betekenisvol dat Odo prominent in die tapisserie self verskyn. Die tapisserie was egter tradisioneel bekend as 'Queen Matilda's Tapestry' na die vrou van William the Conqueror, Matilda van Vlaandere, hoewel daar geen spesifieke bewys is van 'n verband nie.
Omstreeks 1077 is die heropbou van die katedraal van Bayeux voltooi en ingewy deur biskop Odo. Dit is moontlik dat die tapisserie dan in die katedraal aan die publiek vertoon is, hoewel die eerste verwysing na die tapisserie in enige teks eers in 1476 verskyn wanneer dit op die katedraal se inventaris verskyn. 'N Ander moontlikheid is dat die tapyt eers in die groot saal van die privaat woning van Odo gehang is. Die tapisserie was die grootste deel van sy bestaan ​​waarskynlik in 'n bors opgesluit, buite sig in die gewelwe van die katedraal. Die Franse staat het na die Franse rewolusie van 1792 eienaarskap van die tapisserie geneem en Napoleon Bonaparte het dit kortliks in Parys vertoon as 'n tydige anti-Britse propaganda-instrument. In 1842 kon die publiek van Bayeux weer hul tapisserie sien toe dit in die openbare biblioteek van die stad te sien was. Die tapisserie is na die oorlog teruggebring na Sourches en daarna die Louvre in Parys tydens die Tweede Wêreldoorlog. Daar is deur die jare verskeie klein herstelwerk aan die tapisserie gedoen, en sedert 1983 is die tapisserie in Bayeux se William the Conqueror Center (Centre Guillaume le Conquérant) toegewy.
Die verhaal van die Normandiese verowering
Die meerderheid van die tonele wat saam die verhaal van die Normandiese verowering vertel, pas in baie gevalle met die Middeleeuse geskrewe verslae, selfs al is daar, soos 'n mens kan verwag met 'n suiwer visuele vertelling, 'n paar weglatings, soos die stryd van die Angelsaksers met die Noorweë Harald Hardrada by Stamford Bridge drie weke voor Hastings. Omdat dit weer 'n visuele weergawe is, met slegs 'n paar Latynse woorde as aanwysings, is baie tonele oop vir verskeie interpretasies. Die tapisserie begin met 'n toneel in 1064 waarin die Engelse koning Edward die Belyder (r. 1042-1066) afskeid neem van Harold Godwinson, sy swaer en die graaf van Wessex, wat op 'n onbekende na Normandië sal reis missie. Normandiese skrywers sou die doel van die sending as 'n belofte van Saksiese lojaliteit aan William, hertog van Normandië, opneem, terwyl 'n Engelse kroniek suggereer dat dit bloot 'n besoek was om die vrylating van Saksiese gevangenes te verseker.
Vervolgens word die skip van Harold van koers af gewaai en by die landing kom hy gevang deur graaf Guy van Ponthieu. William beveel Harold se vrylating en skryf hom in vir 'n geveg met hertog Conan van Bretagne. Harold veg goed en word gunstig uitgebeeld as 'n dapper kryger wat selfs daarin slaag om twee van die vyand uit dryfsand te red. Daarna word Harold deur William tot ridder geskenk, hoewel die feit dat hy 'n vaandel het en die Latynse rubriek 'arms' noem, kan wys dat Harold sy baniere teruggegee het en nou 'n vasaal van die Normandiese hertog is. Harold sweer 'n onbekende eed aan William met sy hande op heilige oorblyfsels, en keer dan terug na Engeland. Sommige kommentators het voorgestel dat omdat William 'n swaard in sy hand in hierdie toneel het, die eed onder dwang afgelê is en daarom kan Harold, wat ook al die eed was, later met eer gebreek word.
Op sy sterfbed, benoem koning Edward (sy baard 'n bietjie langer sedert ons hom laas gesien het), wat sonder 'n erfgenaam was, Harold as sy opvolger (Januarie 1066). Ons hou die begrafnis van koning Edward by Saint Peter's in Westminster en daarna die kroning van Harold. Die nuwe koning kry sy kroon deur die aartsbiskop van Canterbury, aartsbiskop Stigand wat deur die pous geëkskommunikeer is. Sommige kommentators stel weer voor dat hierdie toneel dui op die onwettigheid van Harold se aanspraak en ondersteuning van William op die Engelse troon, veral omdat ander bronne nie die rol van Stigand laat speel nie. Dit is interessant om kennis te neem van die spookagtige, ongekleurde skepe in die onderste grens van hierdie toneel - 'n aanduiding van die inval wat moontlik sou kom?
Die volgende tonele (wat nou in September plaasvind) toon hoe die Normandiërs voorberei om Brittanje binne te val deur skepe te bou en perde, manne en voorraad bymekaar te maak, waaronder een groot wynvat wat belangrik genoeg is om sy eie onderskrif te kry. By die landing in die suide van Engeland laat William sy manne vestings bou, en hulle word getoon dat hulle die platteland plunder en huise brand. Normane word gesien hoe hulle vleis kook en biskop Odo sit aan 'n tafel wat opvallend soos 'n illustrasie uit 'n Canterbury -manuskrip van Christus se laaste avondmaal lyk.
Die belangrikste onderwerp van die tapisserie word nou behandel: die Slag van Hastings in Oktober 1066, wat 'n derde van die tapisserie beslaan. Die Normandiese kavallerie, met kettingpos of gewatteerde wapenrusting, gewapen met spiese, lansies en lang swaarde, neem die belangrikste plek. Die Angelsakse, wat baie net gewone tuniek dra, dra spiese, byle en eenkantige swaarde. Slegs Harold onder die Sakse word op 'n perd vertoon. Die Saksiese strategie is om noue formasies te skep van voetsoldate wat mekaar beskerm met hul skilde, terwyl die Normandiërs kavallerie bevoordeel. Daar is gewelddadige besonderhede, pyle en spiese vlieg oor die gevegstonele, en daar is die dramatiese dood van Harold en sy twee broers Gurth en Leofwine. Oorwinnaars jaag die Normandiese kavallerie die oorblywende Sakse van die slagveld af.
'N Venster in die Middeleeuse geskiedenis
Die tapisserie onthul baie besonderhede van die lewe in die Middeleeue, selfs al bevat dit 'n artistieke lisensie. Daar is motte- en bailey -kastele, groot sale, kerke, huise, skepe, middeleeuse bankette, jag met valke en honde, 'n kroning, allerhande klere, wapens en wapens in oorvloed, en selfs 'n verskyning deur Halley's Comet. Middeleeuse oorlogvoering is 'n voor die hand liggende onderwerp wat deur die tapisserie verlig word. Die skilde wat in die tapisserie uitgebeeld word, dui byvoorbeeld aan dat wapens of geïndividualiseerde toestelle nog nie algemeen gebruik is nie, hoewel William en Harold dit moontlik ook al gehad het. Die tapisserie toon twee soorte Normandiese boogskutters wat onderskei kan word deur die een groep wat pantser dra en die ander skynbaar in lappe, wat daarop dui dat beide professionele en dienspligtig boogskutters gebruik is.
Aspekte van die daaglikse lewe wat uitgebeeld word, sluit in die algemene klerekas van tuniek en slang vir mans van alle status, met lang rokke vir die paar vroue wat uitgebeeld word. Nasionale modes word getoon, soos die Normanders se voorkeur vir baie kort hare met 'n hoë geskeerde nek en die Sakse vir lang hare en snorre. Landboutonele toon ploeg, saai van sade en afskrik van voëls. Daar is selfs een van die vroegste afbeeldings van 'n werkende perd met 'n kraag en 'n ploeg.
Ten spyte van al hierdie fassinerende beelde, is daar 'n paar besonderhede en weglatings wat onakkuraat kan wees, soos boogskutters met spore (wat sommige kommentators lei, sonder enige stawende bewyse, om aan te dui dat die Normanders berede boogskutters gebruik). Daar is geen afbeeldings van kruisboogskutters in die tapisserie nie, alhoewel hulle destyds in Frankryk in diens was - miskien het die kunstenaars eenvoudig nie geweet hoe om dit voor te stel nie. Daar is ook vreemdhede, soos dat die begrafnis van Edward die Belyder voor die dood van die koning getoon word, asof 'n fout begaan is in die volgorde tussen omlyning en stikwerk. Een belangrike besprekingspunt is Harold se dood. Die koning word met 'n pyl in sy kop of oog getoon, maar daar is bewyse dat dit tydens die herstel van die 19de eeu op die toneel verskyn het. Aan die ander kant dui klein gaatjies in die linne daarop dat daar iets in die oorspronklike was - miskien 'n lans. Dan, selfs al was daar oorspronklik 'n pyltjie, kan ons natuurlik nog steeds nie seker wees dat dit werklik gebeur het nie. Is dit 'n geval van die tapisserie -opnamegeskiedenis of die latere legendes wat in die geskiedenis gegroei het?
Uiteindelik is daar verskeie tonele wat eeue se interpretasie uitgedaag het en steeds 'n raaisel bly, soos 'n volgehoue ​​priester wat oënskynlik 'n vrou genaamd Aelfgva, 'n bebaarde dwergfiguur met die naam Turold, of die klein naakte mensfigure in 'n gedeelte van die grens streel, een van wie 'n byl swaai. Die grootste raaisel is natuurlik wat die laaste vermiste toneel was. Teorieë bevat 'n moontlike kroningstoneel van William, wat op Kersdag 1066 koning van Engeland gemaak is in Westminster Abbey, wat die uitbeelding van koning Edward op sy troon aan die begin goed kon balanseer en Harold op sy troon in die middel van die tapisserie sit.
Kyk die video: МИЛЛИОНЫ ОСТАВШИЛИСЬ. Ослепительный заброшенный ЗАМОК выдающегося французского политика (Januarie 2022).