Gedigte | Slakkelak
Om my hart te verstaan moet jy die storie saam met die gedig lees
Posted on 25 Oktober 2014 by Slakkelak
Pak vir jou ‘n koffer,
pak vir jou ‘n tas.
Gryp ‘n strandsak
maar onthou tog net jou jas.
Jy mag kom net soos jy daar is,
of tof ‘n uur vooruit…
maar onthou dat na God
die eind reis is.
Posted on 20 November 2013 by Slakkelak
Categories: Gedigte, Omgee, Slakgedagtes	| Sleutelwoordw: Gebroke hart,My hart is flenters	| 5 Kommentaar
Lente in die Laeveld
Posted on 3 Augustus 2011 by Slakkelak
‘n Paar jaar gelede het ek elke dag die Barberton-Nelspruit pad gery. Nie net een keer per dag nie. In die oggend het my man gewoonlik die kinders skooltoe gevat, en in die middae het ek vir ousus gaan haal sodat sy haar matriekwerkies kon doen. Laataand het ek weer gery om vir kleinsus wat drie ure per dag geoefen het vir gimnastiek te gaan haal. Dit was voor SANRAL die pad so mooi breed gemaak het… dit was nog die ou smal gevaarlike bergpas.
Die pragtige natuur het elke dag opgemaak vir die baie ryery, en ek en my kinders kon ons verwonder elke dag aan die grootsheid van die Skepping. In die oggende is dit die mis wat vir jou vertel daar is geheime waarvan jy nie weet nie, in die dag die pragtige berge wat sommer net spog en die aande se gevaarlikheid word versag met soms ‘n koedoe langs die pad. Een aand het ons die mooiste, mooiste elektriese storm gesien woed oor die Makonjwaberge.
My hele lyf is in opstand oor die winter. En ja ja, ek weet van julle hou daarvan… maar my lyf is klein en vol koskwale en ek begin nou sukkel om my energievlakke op te hou met my beperkte dieet.
En terwyl ek so murmureer toe gaan grou ek in my leêrs vir hierdie, net sodat ek weer moet onthou waarom daar winter moet wees.
kom om die veld te tooi
in skrille kontras met die geelbruin dooie veld.
Drolpere se oorvloed wit kombers
laat my verwonderd staan.
En dan – die eerste reën was al die botsels grasgroen skoon
verberg onder ‘n laag van winterstof.
Jaar na jaar verstom ek my
en kan ek nie anders as om te bely
oor Jou wat in ons lente hier
maar telkens openbaar:
Jou Bruid is hier,
Hy was ons met Sy bloed,
Sy trane maak ons vry…
Categories: Gedigte, Sommer maar net	| 1 Kommentaar