'N Verwoeste huis en visboot en puinbestrooide strand is legate van die tsoenami se impak op die dorp Sulerikattukuppam in Tamil Nadu. Image: Alex Kirby / Climate News Network
Dit is meer as 'n dekade sedert die verwoestende tsunami Suidoos-Asië, maar die verskriklike herinneringe bly as aanskoulike as ooit vir mense in die kus dorpe van die Suid-Indiese staat van Tamil Nadu.
Nou, in die nasleep van die 2004 tsunami En ook twee siklone, plaaslike mense, trek voordeel uit die Indiese regering se aanmoediging vir internasionale samewerking om kwesbare gemeenskappe te help en het 'n risikokaart as voorsorgmaatreël vir toekomstige rampe opgestel.
Vikas Shankar, van die vissersdorp van Sulerikattukuppam, onthou duidelik die oomblik toe die tsoenami geslaan het. "Ek was verbaas om krieket te speel toe ek water sien in die dorp," sê hy. "Ek het gedink dit was net nog 'n dag toe die see uitgegooi het. Toe het ek skielik gesien my ma het in 'n wervelbad gevang en besef iets is ernstig verkeerd."
Sy ma, Tilakavathy, het die tsunami se woede oorleef, maar onthou: "Ek het gedink dit was werklik die einde van die wêreld."
Ongelooflik het niemand in die dorp gesterf nie, maar vissers het hul toerusting en lewensonderhoud verloor, en baie geboue naby die strand is heeltemal vernietig.
Die tsunami gevra Tilakavathy en haar man besluit om nie aan hulle seuns na die see te stuur na 'n heenkome te verdien.
Toe Vikas, hul jongste seun, oud genoeg was, is hy in plaas daarvan na die land gestuur plaaslike gemeenskapskollege, wat deur die staatsregering in 2011 gebou is om onderwys en alternatiewe lewensgeleenthede vir die vissersgemeenskap te bied.
Die plaaslike bevolking, wat die noodsaaklikheid van rampspoedigheid erken, is nou betrokke by 'n program wat fokus op die ontwikkeling van kommunikasie-instrumente vir kwesbare gemeenskappe en die bewustheid van ander rampverwante kwessies.
Krishnamurthy Ramasamy, professor in toegepaste geologie by die Universiteit van Madras, Was voorheen die hoof van die Community College. Hy sê: "Ons het besef die behoefte aan internasionale samewerking om 'n kurrikulum op rampbestuur en-veld-gebaseerde leeraktiwiteite te bou."
Kyoto Universiteit In Japan was een van die universiteite gretig om saam met hom te werk, en twee Australiese universiteite, Melbourne en Victoria, Het ook in, help met fondse, kurrikulumontwikkeling en uitruilbesoeke.
"Ons is geleer hoe en hoekom siklone en tsoenami's gebeur. Dit het ons gehelp om rampe in die eerste plek te verstaan. "
Die kollege self het gemeenskapsgerigte voorbereidheid aangewend deur rampbestuur as 'n keusevak te bied, en deur te help om 'n Plaaslike Inwonersalliansie (LRA) in 2013 op te rig om inwoners te mobiliseer. Die meeste lede van hierdie groep was ouers van studente van die kollege.
Vikas Shankar sê: "In die klas, het ons geleer hoe en waarom siklone en tsoenami gebeur. Dit het ons gehelp om rampe in die eerste plek verstaan. "
Om te leer oor die beste praktyke van ander mense se, Professor Ramasamy besoek gemeenskappe langs die Japannese kus, en daar het hy 'n beduidende ontdekking. Hy sê: "Die eerste ding wat ek opgemerk in elke dorp was die kaart gevaar. Ek het gedink dat ons nodig dit ook. "
Terug by die kollege het werk aan die voorbereiding van 'n gevaarkaart begin, en die eerste stap was om studente hul eie dorpe op te spoor om die geografie beter te verstaan.
Spanne het van huis tot huis gegaan en al die hutte in die dorp gemerk. Hulle het die aantal mense in die huis getel, met besonderhede van getalle vroue, kinders, ou en gestremdes wat daar woon. Al hierdie inligting het op die gevarekaart gegaan.
Miwa Abe, van die Sentrum vir Beleidstudie by Kumamoto Universiteit, Japan, wat die Indiese studente opgelei het, sê: "'n Gevaarskaartoefening met plaaslike mense gee hulle die geleentheid om hul dorpie te ken.
"Dit gaan nie net om omgewingsomstandighede nie, maar ook om menslike verhoudings, sosiale netwerke, argitektoniese toestande. Gewoonlik dink mense nie oor hul eie gebied nie, want dit is te bekend vir hulle. "
Die spanne het ook ontruimingsroetes voorberei en na ses maande se streng werk het die studente die finale kaart aan die plaaslike mense voorgelê.
Vandag, as een stap in die dorp, die eerste ding wat die oog vang, is die groot blou gevaar kaart raad by die ingang. Dit wys die ontruiming roetes tydens rampe wat gevolg moet word, en ook die dorp se bevolkingsverspreiding - belangrike inligting sodat plaaslike mense sal weet wie om eerste te red, en waar hulle woon.
Die dorp se benadering word nou gebruik as 'n gevallestudie in pogings om gemeenskapsgebaseerde rampbestuursplanne (CBDM) vir die hele distrik op te stel, en uiteindelik as 'n model vir die staat. Die regering van Tamil Nadu het grond aangrensend aan die kollege gegee om permanente infrastruktuur te vestig en beter fasiliteite vir die studente te bied.
Rajalakshmi Mahadevan, 'n visserman se dogter, sê: "Die ontruimingskaart kan deur enigiemand, selfs 'n nuweling, gelees word. Nou weet ons watter huis om te gaan, wie om eers te ontruim, en dit het die vrees vir die ramp van die plaaslike mense verlig. "- Climate News Network
Sjarada Balasubramanian, 'n onafhanklike joernalis van Tamil Nadu, Indië, skryf oor energie, landbou en die omgewing. e-pos: [EMAIL PROTECTED]; Twitter: @sharadawrites
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Indië se kusdorpies kaart uit Rampe Strategie