Slypsaal - Rosslyn Press Publishers
Hier kom gedigte wat ingestuur word. As dit (nog) nie op peil is nie, sal dit (nog) nie in die Versgalery geplaas word nie. As dit belofte toon, kan dit verskyn, en met die digter se instemming, op die werf geslyp word. Sou die finale weergawe regtig goed (selfs 'n kunswerk, poësie) wees, gaan hy op die Stemtone, versgalery-blad.
Hiermee wil ek beweer dat gedigte nie altyd (gewoonlik) volmaak is by eerste konsep nie. Daarvan getuig baie groot digters se "sketsboeke" (Van Wyk Louw, Tristia) en "galeie" (Opperman, Joernaal van Jorik); variante van Yeats, en talle ander.
Hoor hier! Telkens word gepraat van die "akademiese" vereistes van die poësie. Die implikasie is dat digters grade in die literatuurstudie moet hê. Party praat selfs van sulke "taalkunde". Daar word vergeet dat van die beste en gewildste digters in Afrikaans nie noodwendig 'n kwalifikasie in Afrikaans en (verkieslik) Nederlands op D-vlak het nie. Andersyds is daar baie geskooldes en professore in die literatuur wat nie verse skryf nie. Soms: wat nie kan of nooit probeer het nie. Ook was van die grotes van bv. Dertig en Veertig (en Vyftig, bv. Blum!) glad nie gegradueerdes in die literatuurstudie nie. Party was nog nie akademici of senior akademici toe hulle die groot gedigte en bv. eposse geskryf nie! Een was 'n joernalis, een 'n dosent in die Opvoedkunde, ens. Natuurlik gaan dit oor gedigte eerder as digters. Kyk op hoe min gedigte berus die roem van bv. T.S. Eliot (of Marais!). Blum het beweer in die liefde en die kuns is daar slegs grade van mislukking.
Dikwels as 'n gedig begin lank word, moet jy of snoei of panele maak, dan terugstaan en kyk of groter dele as strofes bestaan of goeie effekte gaan bring. Dis duidelik uit die sketsboeke van groot digters dat moontlikhede lewend bly, selfs al is die vers al in 'n bundel gepubliseer.
En dan: hoe wonderlik wetenskaplik is die gekwalifiseerde stellings soos met "meestal", "soms", "PARTY gedigte", "origens"; dus nie dadelik bewysbaar vals nie!