Oortuigings - Daarbenewens - 2021
hierdie politieke kultuur verander en verander as gevolg van verskeie komplekse prosesse soos sosialisering en terugvoering van die politieke stelsel. Individue kan politieke oortuigings van hul ouers, vriende, ens. (Sosialisering) ontwikkel, of hulle kan ontwikkel na aanleiding van sekere politieke kwessies en / of politieke reaksies (terugvoering).
In 1996 het 'n veel hoër persentasie swart Amerikaners vir Bill Clinton gestem as vir Bob Dole, vermoedelik omdat hulle van mening was dat een deur sy ervaring van president beter kan lewer as die ander wat geen ervaring van uitvoerende mag gehad het nie. Net so het veel meer vroue vir Clinton gestem as Dole. In 2000 het hierdie neiging voortgeduur met 'n aansienlik groter aantal vroue wat vir Gore gestem het en 90% van die swart Amerikaners het ook vir Gore gestem. 'N Baie groter aantal mans het vir Bush gestem en wat as klein dorpies en klein stede geklassifiseer word, het in veel groter getalle vir die uiteindelike wenner - Bush, gestem.
Waarom het hierdie patrone voorgekom?
Die politieke kultuur in Amerika ondersteun effektief die politieke struktuur en gevolglik is daar baie min waarskynlikheid dat die struktuur sal verander. Daar is radikale sosiale wetenskaplikes soos Katznelson en Kesselman wat van mening is dat Amerika se politieke kultuur van bo af opgelê word in 'n poging om die politieke struktuur te legitimeer. Hierdie geloof staan ​​bekend as die "dominante ideologie", en diegene wat hierdie teorie ondersteun, glo dat die logika daarvan is om die mense te vestig dat die politieke stelsel in Amerika die enigste moontlike is en dat enige verandering enorme skade kan berokken.
Samuel Huntington het in sy boek "American Politics" die politieke kultuur van Amerika saamgevat as "Vryheid, gelykheid, individualisme, demokrasie en die oppergesag van die wet onder 'n grondwet."
Navorsing het aangedui dat Amerikaners baie gretig is om vrye spraak te ondersteun as hulle geassosieer word met algemene stellings, 'Mense wat Amerika se lewenswyse haat, moet nog steeds 'n kans hê om hul siening uit te spreek en gehoor te word.' Dit wil voorkom asof 'n baie laer steun vir spesifieke uitsprake bestaan, bv. "Hierdie boek wat onaanvaarbare politieke sienings bevat, kan nie 'n goeie boek wees nie en verdien nie om gepubliseer te word nie." Navorsing dui aan dat ongeveer 80% van die Amerikaners met die eerste stelling saamstem, maar dat slegs 50% die tweede een sou ondersteun.
In 1954 het slegs 37% van die ondervraers in Amerika geglo dat mense die reg het om te maak ateïskommentaar. Teen 1972 het dit toegeneem tot 65% en teen 1991 tot 72%.
In 1954 het 27% van die ondervraers in Amerika geglo dat mense die reg het om hul steun te geekommunisme. Teen 1972 het dit toegeneem tot 52% en teen 1991 tot 67%.
In 1954 het 17% van die ondervraers in Amerika geglo dat mense die reg het om uiting te gee rassistiese uitsig. Teen 1976 het dit toegeneem tot 61% en teen 1991 tot 62%.
Navorsing uit die bogenoemde studie het ook aangedui dat steun vir spesifieke geloofsvryheid veel groter was onder die opgevoede "elite" in teenstelling met die massa-publiek.
Die geloof in vryheid van spraak en denke is nie uniek Amerikaans nie, en daar was tye in die geskiedenis van Amerika waar dit nie gehandhaaf is nie, soos tydens die 'Red Scare' van die vyftigerjare en die houding van 'n paar suide tydens die burgerregte-veldtogte in die 1960's. Die uitdrukking van 'on-Amerikaanse' sienings tydens die betogings tydens die Viëtnam-oorlog het 'n soortgelyke reaksie gelewer. In die algemeen het Amerika egter op pad na groter sosiale verdraagsaamheid en dit lyk asof bogenoemde statistieke dit sou uitdra. Maar dieselfde statistieke kan ander interpretasies lewer.
As 67% van die ondervraers in 1991 geglo het dat mense die reg het om hul steun vir kommunisme uit te spreek, dan was 33% neutraal oor hierdie kwessie of het hulle die teendeel geglo. Met 'n volwasse bevolking van 200 miljoen sou dit 'n aansienlike syfer wees as so 'n sentiment waar is vir die hele Amerika en as die steekproefgroep vir hierdie opname werklik weerspieël van Amerikaanse ideale.
Ongeag hiervan, geniet Amerikaners aansienlike wettige regte wat die regte van vryheid van spraak en denke beskerm, ens. Op dieselfde manier geniet die media en die koerante die vryheid om te ondersoek en te publiseer of te produseer. Dit was 'n koerantondersoek deur die "Washington Post" wat die verrigtinge begin het wat gelei het tot die bedanking van Richard Nixon.
As daar probleme is met betrekking tot vryheid van spraak, is dit dikwels 'n probleem op 'n plaaslike terrein in teenstelling met 'n nasionale probleem, hoewel met die groei van kommunikasie dwarsdeur Amerika, kan enige skending van individuele vryhede op plaaslike vlak vinnig deur hoër aangespreek word. owerhede… .maar in teorie.
Gelykheid is 'n ander geloof wat in die Amerikaanse psige ingebed is. Vroeë besoekers aan Amerika soos de Tocqueville en Charles Dickens lewer positiewe kommentaar hieroor en het albei opgemerk dat elke Amerikaner 'n neiging gehad het om almal as 'n gelyke te behandel, ongeag die onderwys, beroep of sosiale klas. "Gelykheid" was een van die uitroepe van die Amerikaanse rewolusie; alhoewel dit meer kommentaar lewer op die gelykheid van geleenthede eerder as die gelykheid van voorwaardes. Die teorie was dat as almal (behalwe slawe) gelykheid onder die wet sou kry, elke individu in staat sou wees om selfvervulling en hul beste te bereik.
Diegene wat die dominante ideologie ondersteun, beweer dat die konstante spanning op gelykheid van geleenthede help om 'n baie ongelyke samelewing te legitimeer.
Gelykheid voor die wet en gelykheid van waardigheid is in Amerika sterk ontwikkel en die wetgewing wat ingestel is om burgers teen ander mense of owerhede te beskerm, is verreikend en afgedwing. In onlangse jare was diskriminasie teen vroue en rasse-minderhede die fokus van hierdie wette "Maar die idee dat alle burgers, ongeag die agtergrond, gelyk behandel moet word, is diep verskans." (McKay)
Individuele optrede bly 'n baie belangrike geloof in Amerika. Die oënskynlike verwerping van kollektiewe optrede het daartoe gelei dat die vakbondlidmaatskap laag bly. Selfvertroue bly 'n baie sterk waarde en daar is geen groot steun vir die publiek vir die sogenaamde "welsynskropers" nie. Privaat instellings wat bestuur word deur diegene met 'n belang in hulle, verkies baie beter as openbare instansies.
Amerikaners is antipaties teenoor die regering se voorsiening in die algemeen, maar navorsing toon dat daar 'n groter mate van ondersteuning bestaan ​​vir spesifieke bepalings soos onderwys en gesondheid, wat waarskynlik die gevolg is van 'n veel groter regering se betrokkenheid by sulke kwessies die afgelope jaar.
Ekonomiese individualisme bly 'n belangrike geloof en verklaar die groot steun vir kapitalisme. Die ontwikkeling van Amerika as nasie word in wese verklaar deur die uitbreiding van kapitalisme en sy behoeftes. Amerika het egter gesien dat daar kollektiewe optrede soos McCarthyism in die vyftigerjare van tyd tot tyd verval en die groei van fundamentele Christelike kerke in die 1980's waar individue saam met die massa gegaan het.
Die hele kwessie van die belangrikheid van die individu bots wel met die geloof in gelykheid van geleenthede. Positiewe diskriminasie het dit moontlik gemaak vir sekere groepe soos gestremdes, swart Amerikaners ens om meer betrokke te raak by die Amerikaanse samelewing. Sommige kolleges in etnies gemengde gebiede moet ten koste van ander groepe 'n sekere aantal studenteplekke vir etniese minderhede opsy sit. Hierdie benadering verswak klaarblyklik teen die individu wat in hierdie geval aan 'n ander verloor omdat 'n beslissing bepaal dat dit is wat gedoen moet word. Hierdie botsing veroorsaak steeds spanning in die Amerikaanse samelewing en in 1996 het kiesers in Kalifornië gestem om positiewe diskriminasie te verbied.
Hierdie geloof in individualisme het gelei tot minder steun in Amerika vir regeringsoptrede wat die individu oor sekere kwessies sou beïnvloed as dit met ander lande vergelyk word. Die volgende tabel toon die persentasievan mense in Amerika, Groot-Brittanje en Duitsland wat saamstem dat ...
Stem saam met die regering ... VSA Duitsland Brittanje
beheer lone deur wetgewing 23 28 32
verminder die week om meer werk te skep 27 51 49
beheer pryse 19 20 48
bied gesondheidsorg 40 57 85
projekte vir werkskepping te finansier 70 73 83
spandeer meer aan ouderdomspensioene 47 53 81
verminder die verskille tussen diegene met 'n hoë en lae inkomste 38 66 65
sit gordel op 49 82 80
verbied rook op openbare plekke 46 49 51
Die Republikeinse Party is gewoonlik geassosieer met wette wat die individu wil respekteer, terwyl die Demokratiese Party geassosieer is met die ondersteuning van minderbevoorregte groepe.
Die grootste deel van Amerika ondersteun die konsep van demokrasie. Die uitslae van die verkiesing word dus goed geëerbiedig en die steun van die meerderheidsmening het daartoe gelei dat politici 'n paar nuuskierige beleidsrigtings gevolg het, omdat dit bekend was dat hulle die meerderheidsteun geniet. Die beleid "Drie stakings en jy is buite" het groot openbare steun geniet, ondanks dat mense lewenslange tronkstraf opgelê word weens die onduidelikste redes. Een klein dief is gevonnis tot lewenslange tronkstraf vir sy derde skuldigbevinding aan diefstal - 'n pizza steel op 'n Kaliforniese strand. Maar die gewildheid van die reël het beteken dat dit ingetree het omdat dit meerderheidsteun gehad het.
Navorsing deur Almond en Verba in die 1960's het aangedui dat 82% van die Amerikaners 'n regeringstelsel op grond van die Grondwet ondersteun. Daar is steeds bewyse wat hul bevindings ondersteun, hoewel die syfer ietwat laer kan wees. Baie min Amerikaners poog om die stelsel gebaseer op die Grondwet te emigreer of openlik te kritiseer. Veel meer mense is egter nou ontnugter met die partystelsel, die presidentskap en die federale burokrasie.
Navorsing tussen 1960 en 1992 het duidelik aangedui dat daar 'n afname was in die steun wat die federale regering kan verwag om probleme te kry, soos of dit omgee vir die mense, of dit net om 'n paar belangegroepe gaan, het dit geld verspil ens. Vertroue het probleme ondervind soos Vietnam, Watergate en die Iranse gyselaarskrisis. Die steun vir die federale regering het onder die presidentskap van Reagan toegeneem, maar dit het gelyk asof dit weer onder Clinton gaan gly. Sy agt jaar in die amp sal altyd gekrenk word deur die feit dat hy in die openbaar moes erken dat hy gelieg het oor sy owerspel. Hy het meer vokale teenstanders van die Demokrate in die Kongres in die gesig gestaar as van die Republikeine, omdat hulle van mening was dat Clinton die president se posisie ernstig beskadig het, en omdat hy die Demokrate verteenwoordig het, sou dit die party in die oë van die Amerikaanse volk beskadig.
Die publiek is egter nie vervreem deur die stelsel nie - slegs deur instellings en / of individue. Demokrasie blyk 'n hoogs gerespekteerde konsep te wees - net soos die oppergesag van die reg. Dit kan wel so wees dat die probleme wat die afgelope jare die politiek in Amerika besmet het, wat daartoe gelei het dat Clinton voor 'n groot jurie verskyn het, en in meer as 70% van die Amerikaners glo dat hy oor die Lewinsky-kwessie gelieg het (voordat hy moes erken dit) het hulle meer gesofistikeerd gemaak met betrekking tot hul begrip van die politiek en dat die tradisionele respek wat politici van die publiek verwag, nou verdien moet word eerder as net as vanselfsprekend aanvaar.
Daar is baie min uitdagings uit die samelewing van Amerika wat die stelsel in Amerika bedreig het. Kwessies soos burgerregte en Viëtnam is deur die bestaande struktuur geakkommodeer en enige nuwe partye tydens nasionale verkiesings het slegs minderheidssteun gekry. Samuel Huntingdon verwys bloot na dit as "Amerikanisme" in sy boek "Amerikaanse politiek".