Image deur williamsje1
Vertel deur AI (kunsmatige intelligensie)
Een oggend het 'n bejaarde vrou my gebel en gevra: 'Ek het gehoor dat u selfs op my ouderdom u gehoor kan verbeter. Is dit regtig waar? En hoe werk dit? "
Deur gehoor het ons 'n spesiale verband met alles wat ons omring - met die mense wat ons ontmoet, met die voëls wat hul liedjies sing, met die vliegtuie wat bokant ons vlieg, of met die kloppende hamer op die pad. Ons is in kontak met al hierdie dinge en baie, baie meer deur die sin vir gehoor.
Om nie te kan hoor nie, is nie normaal nie - ook nie as jy ouer word nie. Tog gebeur dit al te gereeld, en dit is gewoonlik as gevolg van spanning of sekere traumatiese gebeure in die lewe. Op 'n stadium besef ons dat ons voortdurend sê: 'Wat het u gesê? Sê dit asseblief weer. ' Soms voeg ons 'n verskoning by: 'Ek is jammer; dit is so hard hier binne dat ek jou nie kan verstaan ​​nie. "
Hierdie boek handel oor hoe ons ons gehoorvermoë natuurlik, stapsgewys, kan herbou. Gehoor reguleer nie self nie, daarom moet ons die oorsaak van gehoorverlies verstaan ​​en toepaslike oefentegnieke gebruik om hierdie onskatbare sintuig te herstel.
Die wêreld in ons ore
Ontvanklik: Oop en reageer op sensasies, idees, indrukke; geskik om stimuli te ontvang en oor te dra
Die oor is ons meeste ontvanklik sintuiglike orgaan, wat ons voortdurend in kontak hou met ons omgewing en ons omgewing. Alhoewel dit lyk asof die oor ontwerp is om ons indrukke passief op te teken, is dit soos 'n antenne wat altyd aktief ontvanklik is vir die wêreld om sy funksie te vervul. Wat ons hoor, dring deur diep lae van die siel; daarom is die oor van kritieke belang vir die verkryging en verwerking van inligting.
Reeds 4.5 maande na bevrugting is die gehoororgaan in die groeiende fetus - die labirint en die koglea - reeds volledig gevorm tot sy finale grootte, 'n bewys dat mense so gou as moontlik wil hoor. Voordat ons dus nog 'n duim lank is en nog steeds in die baarmoeder van ons moeder dra, ontwikkel ons reeds wat later ons twee ore sal word.
Hierdie eerste fisieke ontwikkeling van ons gehoorgevoel groei ongelooflik vinnig: 4.5 maande later is ons werklike gehoororgaan al volledig gevorm in sy finale grootte. Hierteenoor groei al die ander kenmerke van die liggaam nog baie jare nadat ons gebore is, tot ongeveer die ouderdom van 20. Alles wat ons nodig het vir ons [fetale] ontwikkeling, voorsien ons moeder.
Ons vermoë om te hoor terwyl ons nog in die baarmoeder is, beïnvloed die ontwikkeling van ons brein. Dit is soos volg: anatomies is die orgaan van Corti, die reseptororgaan van die gehoor in die koglea, die plek waar akoestiese pulse in elektriese seine omgeskakel word en dan deur die neurale bane na die serebrale korteks gaan. Op elk van die ongeveer 20,000 XNUMX sensoriese selle is die Corti selle, is 'n klossie van silia. Die silia dekodeer hoëfrekwensiegeluide en voorsien dus ons brein van vitale neurale energie.
Gehoor tussen die lyne
Deur die oor absorbeer ons trillings, en soms luister ons selfs tussen die lyne en voel ons hierdie ongesproke trilling in ons hart. As die woorde, die klanke vir ons strelend is, sal die skoonheid en die vreugde binne ons aangespreek word. As die woorde skerp en seer is, voel ons dissonansie en pyn. Dit beïnvloed ook ons ​​balans en ons gevoel van ruimte. Ons sê dan: "Dit het my weggewaai" of "Ek weet nie watter kant toe en watter pad is nie."
Die voorportaal is ons belangrikste balansorgaan. Deur die senuwees van die rugmurg kommunikeer elke spier in die liggaam met die balans van die balans, wat verenig met die senuwee van die gehoororgaan. Dus word die verspreiding van spanning in die liggaam, insluitend spiertonus (krampe of laksheid), houding, motoriese vaardighede en fyn motoriese vaardighede gereguleer deur die oor, wat dien as 'n toesighoudende orgaan. Daar word gepraat van 'n kubernetiese beheerslus wat bestaan ​​uit die brein (die uitreik van opdragte), die spiere (die uitvoering van die opdragte), die oor (die beheer van die opdragte) en weer terug na die brein (die opdragte regstel soos nodig).
'N Jagter met gehoorverlies
'N Buitelugman in sy vroeë 70's wat sy hele lewe lank gejag het, kon nie meer aantekeninge in die hoë frekwensie hoor as gevolg van die skade as gevolg van haelgeweergeluid, sodat hy nie die geluide van die voëls kon hoor toe hy die bos binnegegaan het nie. en ander insekte langer. Dit het hom baie gepynig.
Ons het intensief geoefen met behulp van die basiese metode wat in hoofstuk 5 beskryf word. In hierdie tyd het hy die jagsport beëindig. Aan die einde van die opleiding het ek vir hom 'n spesiale CD met verskillende voëlgeluide gespeel en na 'n rukkie sien ek trane oor sy wange loop. Dokters het vir hom gesê dat hy die feit moet aanvaar dat hy nooit weer die geluid van die voëls sal hoor nie, en tog hoor hy nou hul melodieë.
Ek het vir hom gesê dat as hy weer sou begin skiet vir sport, sy gehoorprobleem waarskynlik sou terugkeer en dat hy nie weer die voëls kon hoor nie. Ons het dit breedvoerig bespreek - hy moes daar en dan besluit of hy sy lewe sou verander - of sy liefde vir skiet groter was as sy liefde vir die voëls en ander geluide van die bos. Hy het oopgemaak en vir my gesê dat hy toenemend sukkel om te skiet - 'nie weens die harde geluid nie Knal, maar om die dood te sien wat uit my hand kom - dit pla my. "
In hierdie geval was dit nie so maklik om net te sê: "Ek het 'n probleem met skiet nie, maar ek wil hê dat beide kan skiet en die voëls kan hoor." Die man kon nie albei hê nie. Hy moes homself ook afvra of jagdiere nog steeds reg is vir hom.
'N Ruk later bel hy my en sê hy is baie bly om die voëls in die bos te hoor. Toe ek vra: "En wat van skiet?" Hy antwoord: 'Skiet? Ja, ek het nou 'n wonderlike kamera en ek neem foto's van die voëls so gereeld as wat ek kan. '
Om te hoor is inderdaad om te luister: Wat wil die wêreld my vertel? Ek moet ook daarna luister. Wat sê my innerlike stem? Moet ek iets verander? Soos 'n goeie vriend van my gesê het: 'Die lekkerte van houdings is dat jy dit kan aanpas.'
Drie maniere waarop 'n ervaring in die liggaam manifesteer
Die lewe behels dat u van tyd tot tyd konflik ervaar. Om met ons maat te stry, kwaad te word op die werk, wrewelrig te raak as iemand ons beledig of onregverdig beskuldig - 'n emosionele ontsteltenis kan ons laat voel dat Ek dink nie ek hoor dit reg nie! or Ek kan my ore nie glo nie! Dit is die soort gevoelens wat ons kan hê as ons konflik ervaar wat verband hou met ons ouditiewe stelsel.
Soms het sulke situasies 'n fisiese komponent; meer dikwels doen hulle dit nie. Nie elke konflik tref ons in die put van ons maag nie, maar soms is 'n fisiese reaksie 'n aanduiding dat iets net nie by ons sit nie en selfs oorweldig.
'N Luisterervaring wat emosionele trauma behels, bring drie faktore in een oomblik saam:
■ skok (verbaas),
■ isolasie (mens voel op die oomblik alleen), en
■ akute en dramatiese persoonlike bedreiging (die situasie is op die oomblik vir ons belangrik).
As hierdie faktore in 'n ongeluk of besering voorkom, word die natuurlike genesingsproses belemmer, of ten minste baie stadig. Ek gee u eers nog 'n voorbeeld van 'n emosionele traumatiese en biologies aktiewe situasie van ons praktyk.
Kindertinnitus as gevolg van vader se kritiek
Wolfgang, 'n man in die veertig, het my vertel dat hy nog kan onthou hoe sy tinnitus begin het. Toe hy 40 jaar oud was, het die gesin op 'n skivakansie gegaan. Sy vader het nog altyd groot verwagtinge vir hom gehad en het dit op hom beïndruk: Wolfgang moes onder die beste wees en alles sowel as sy vader leer. Hy moet bowenal nie laf wees nie.
Wolfgang onthou dat hy een oggend na 'n kort oefenperiode die skilift moes neem, wat meestal daaruit bestaan ​​dat sy vader gesê het: "U sal leer, dit is maklik!"
"Toe ons in die tou staan ​​en sien hoe ver die stoeltjie op die berg klim, het ek bang geword, "het hy gesê. 'Ek wou nie daarheen gaan nie, en ek het my pa so gesê. Toe knak hy en skreeu op my voor almal: 'Jou swakkeling, jou nies!' My ma, wat 'n entjie agter in die ry gestaan ​​het, het niks gedoen om my te help nie. Ek kon nie beweeg nie, want ek weet nie hoe lank nie - al wat ek geweet het, was dat daar skielik 'n geluid in my oor was. '
Hyperacusis: Akute sensitiwiteit vir klank
Mense wat ly aan die simptome van hyperacusis, 'n akute sensitiwiteit vir klank, veral sekere geluide, is op een of ander stadium op die een of ander manier doodgeskrik. Hulle het 'n bedreiging gesien wat hulle oorweldig het en besluit om dit nie te hoor nie.
Met hyperacusis hoor jy eintlik dinge wat ander nie as 'n geraaslas kan ervaar nie. Hierdie hipersensitiwiteit is egter geen verbetering in die gehoor in die sin van versterking nie, want dit is 'n oorstimulasie van gehoorpersepsie, soortgelyk aan 'n baie sensitiewe vel en die dra van 'n kledingstuk wat die vel konstant irriteer.
Hierdie oorstimulasie word dikwels as baie pynlik beskou en kan tot ernstige gehoorverlies lei. Hierdie mense verkeer in 'n konstante toestand om te verhoed dat hulle deur harde geluide verras word, of hulle trek terug in 'n ruimte so stil as moontlik, want die gewone geraas van die alledaagse lewe is vir hulle te seer om te dra. Hulle soek 'n "grot" om veiligheid te vind deur afsondering van die wêreld.
Wanneer ons die simptome oorweeg, moet ons probeer uitvind wat hulle ons vertel. Dit is basies die volgende: Ek mis geen geraas nie. Ek hoor die kleinste geluide, so niks kan my verras, bedreig of oorweldig nie. Ek kan nou die ergste vermy wat met my gebeur het en ek hoef dit nie meer te ervaar nie.
Mense met hiperakusis is dikwels sensitiewe wesens wat in die vroeë kinderjare slegte dinge ervaar het. Vertroue en 'n versigtige benadering is vir hulle nodig, veral as hulle hierdie vlak van hipersensitiwiteit al 'n paar jaar ervaar en daarom baie verdedigend is.
Die geklettergeluide van die kombuis
Mnr. L. is 'n jong man in sy vroeë twintigerjare met 'n sterk hiperakusis. Die geklettergeluide van skottelgoed, kombuisgereedskap en potte en panne is veral vir hom ontstellend. Toe ons die eerste keer ontmoet het, het sy sensitiwiteit al 'n vlak bereik wat dit vir hom pynlik gemaak het om saam met ander mense te eet.
Die kosgeluide, veral die stil skraap en gekletter van lepels, bekers en vurke, was vir hom so ondraaglik dat sy stelsel met 'n sterk tydelike gehoorverlies reageer, terwyl hy terselfdertyd in 'n soort rigiditeit verval het waarin hy kon beweeg net in stadige aksie. Sy bewegings het gevries asof iemand 'n skakelaar gedraai het. Na vele gesprekke, waaronder sommige waarby sy moeder betrokke was, het ons ondersoek ingestel na die oorsake van sy sensitiwiteit. Die volgende prentjie verskyn.
In sy eerste 2 jaar van sy lewe het sy ma hom altyd in 'n klein bedjie in die kombuis gehou terwyl sy besig was om te kook. Sy pa was 'n gewelddadige man, en sy ouer broer het gereeld in die kombuis gekom, waar baie lelike tonele ontstaan ​​het, met geskree en fisiese geweld, skottelgoed gebreek, ensovoorts.
Uiteindelik het sy moeder die huis verlaat en die jong heer L. saamgeneem om in 'n vroueskuiling te gaan woon totdat sy 'n permanente lewensituasie kon vind. In die verhaal van hierdie tydperk het die moeder gesê dat haar jong seun al hoe minder bewegings het, wat sy nie raakgesien het voordat iemand daarop gewys het dat hy feitlik bewegingloos was en ook baie maer geword het nie.
In die vroueskuiling en daarna was die jong heer L. altyd 'n bietjie stiller as ander seuns van sy ouderdom. Hy was sensitief vir klank, maar sonder om enige ander afwykings te toon. Dit het later in die lewe verander toe hy 'n vakleerling as kok begin het, wat hy suksesvol voltooi het, waarna hy in 'n groot kombuis bly werk het. Daar het hy 'n manlike en 'n vroulike baas gehad, wat albei voortdurend gestry het oor die regte strategie en wat oor watter vaardighede beskik en wat om te doen. Met hierdie nuwe situasie het hy geleidelik meer en meer sensitief geraak vir die klanke van die kombuis, totdat hy dit nie meer kon uithou nie en uiteindelik die werk moes verlaat.
Genesing van hyperacusis is 'n geleidelike proses wat tyd, geduld en deursettingsvermoë verg. As dit moontlik is, is dit altyd handig as albei ouers daarby betrokke kan wees as die hyperacusis daaraan verbonde is.
Met enige oorsaak van die oor is dit des te meer moontlik om die kwessie van wat my so pynlik sensitief gemaak het aan te spreek, hoe meer ek die algemene konteks van die ontwikkeling van fisiese patologieë hanteer. As gevolg hiervan, ontstaan ​​daar 'n kennis dat daar 'n oplossing vir die pyn kan wees!
Anton Stucki is 'n klankdeskundige, wat in Duitsland bekend is vir sy gehoorherstelstelsel. Vir meer as tien jaar het hy duisende mense gehelp om hul gehoor te herstel en het mediese praktisyns en terapeute opgelei om sy stelsel te gebruik.