Communitas » Winterskool 2016 laat ons dink …
TuisbladVennote English Courses Winterskool 2016 laat ons dink …
‘n Tweede indruk is dat ons vanjaar meer stemme van jongmense gehoor het. Ons moet luister wanneer hulle sê “die kerk kan nie normaal vorrtgaan in abnormale tye nie.” Hulle is eerlik (Lovelyn Nwadeyi het herhalend in haar sessie gesê “To be honest with you”). Hulle is EG. Hulle dra nie die bagasie van die verlede saam nie. En hulle het die passie en die energie om iets te DOEN.
Derdens moet ons, wanneer ons dink aan die toekoms van die Christendom dink, ook luister na die stem van die Bybelse tekste. Verskeie tekste is gehoor om die tema te verlig – van die gedeelte oor die Verlore Seun in Lukas 15 tot al die tekste wat handel oor gasvryheid in die Bybel. Daar is ook geluister na die tekste wat die teenoorgestelde kant van gasvryheid uitgebeeld het (Rig. 19 oor Tamar se verkragting). ‘n Kerk wat nie luister na die Bybelse teks nie sal sukkel om ‘n tuiste vir almal te wees.
Indruk vier: Ons het ook gehoor van uitdagings in ons Suid-Afrikaanse konteks. Een hiervan is die uitdaging van onderwys. 1976 het baie jongmense baklei vir ‘n beter en meer gelyke onderwyssisteem. Ongelukkig moet ons erken dat onderwys na 40 jaar steeds in ‘n krisis is. Die kerk kan nie net vingerwys na die staat nie. Ons het die geleentheid om ‘n verskil te maak – kinders, ouers, beheerliggame en onderwysers. Ons kan nie nóg 40 jaar wag nie.
Vyfdens: In ‘n huis vertel ons ook stories om mekaar te bemoedig. Ons het baie stories van hoop hier gehoor – van Echo Communities, ‘n gemeente wat ma’s help met vroeë kinder-ontwikkeling, van gemeentes wat bakens van hoop in die gemeenskappe is, van die storie van die Leadership Acadamy in Manenburg, ensovoorts. Selfs die storie van die Fakulteit Teologie is ‘n storie van hoop. Danie vertel: “Toe ek in 1983 hier as ‘n eerstejaarstudent begin het, was die Fakulteit beslis nie ‘n tuiste vir almal nie. Slegs vir wit middel’klas Afrikaner-mans van die NG Kerk in Suid-Afrika. daar is steeds ruimte vir verbetering, maar die Fakulteit word meer en meer ‘n tuiste vir almal. Ons moet aanhou om hierdie stories van hoop te vertel.”
Hendrik Bosman het in sy openingstoespraak gesê: “This Winter School must not be another talk shop. It must inspire us to show deeds of hospitality.” Wat kan ons doen om ‘n tuiste vir almal te skep?
Ons kan nie op ons eie ‘n tuiste skep nie (Esmé Bowers en verskeie ander sprekers het hierdie punt beklemtoon.). Verskillende mense leef saam en skep so ‘n tuiste – hulle eet saam, werk saam, stry met mekaar, bid saam. God bring mense bymekaar in ‘n huis, in ‘n land, in ‘n kontinent. Ons kan nie ons broers of susters kies nie. God het hulle vir ons gegee as ‘n geskenk sodat ons kan verhoudings van liefde en vertroue kan bou.
Ons word soms oorweldig deur al die uitdagings. Verskeie sprekers het benadruk dat ons moet beweeg met “baby steps”. Wat is die eerste tree wat jy gaan gee? Dalk om ‘n onderwyser in jou gemeente te besoek en te vra: Hoe kan ons jou help?
Danie se opsomming sluit af met die gebed dat Paulus se woorde Efesiërs 2:19-20 ‘n werklikheid vir ons almal sal word in ons reis om ‘n tuiste vir almal te help skep:
Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. Julle is ‘n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, ‘n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is.
Tags: eenheid, Gasvryheid, hoop, jeug, menswaardigheid, onderwys, ongelykheid, Toekoms, tuiste, verhoudings, vroeë kinder-ontwikkeling