Buttonbush Plant Info - Kom meer te wete oor die groei van Buttonbush-struike - Diverse
Buttonbush is 'n unieke plant wat op vogtige plekke gedy. Knoppiebosse hou van tuindamme, reëndamme, rivieroewers, moerasse of omtrent enige terrein wat deurgaans nat is. Die plant verdra water tot 1 meter. As u daaraan dink om 'n reëntuin te plant, is dit 'n wonderlike idee om 'n knopbos te kweek. Lees verder vir inligting oor knoppies, insluitend 'n paar wenke vir die versorging van knoppies.
Buttonbush is bekend onder 'n aantal alternatiewe name, insluitend knoppiewilf, damhout, moerashout of knoophout. Die interessante somerblomme, wat soos stekelrige tafeltennisballe lyk, het die plant die monikers van Spaanse speldekussing, bolblom, heuningbal of klein sneeubal besorg. As u die plant by 'n kwekery aanskaf, kry u wat u soek as u die plant met sy wetenskaplike naam verwys - Cephalanthus occidentalis.
Buttonbush is op baie maniere 'n voordelige plant. Groeiende knoppies langs rivieroewers of ander oeweromgewings bied sade vir ganse, eende en oewervoëls, en ook sangvoëls wil graag in die blare nesmaak. Sangvoëls, kolibries en skoenlappers is volop as daar 'n knopbosbos in die omgewing is. Hertenhappies aan die takkies en blare, dus 'n goeie waarskuwing as u knoppiebos in u tuin wil kweek!
Knopbosplanting is 'n flenter. Buttonbush is die gelukkigste as jy dit alleen laat en die struik net sy ding laat doen.
Plant u knoppiebos op 'n vogtige plek. Volle son word verkies, maar die plant verdra ook gedeeltelike sonlig. Hierdie Noord-Amerikaanse inheemse is geskik om in USDA-planthardheidsones 5 tot 10 te groei.
Versorging van knoppiesbos? Regtig, daar is nie een nie - die plant hou nie daarvan om oorhaastig te wees nie. Wees basies net seker dat die grond nooit droog is nie.
Buttonbush benodig nie snoei nie, maar as dit onstabiel word, kan jy dit vroeg in die lente op die grond sny. Dit is 'n relatief vinnig groeiende plant wat vinnig sal terugspring.
Sugar Shack® knoppiebos
USDA gehardheidsones 4-10
Hoogte 3-4 voet lank
Smeer 3-4 voet breed
Ligvereiste is deel van son tot son
Soek 'n aantreklike, geurige en inheemse struik: Sugar Shack Buttonbush. Die inheemse moerasplant is 'n uitstekende keuse vir nat gebiede en reëntuine. Sugar Shack neem al die eienskappe van die groter, inheemse struik aan, maar in 'n kleiner grootte en met blink blare. Die vier voet hoë en wye struik bars in die lente met wit, knoppie-vormige blomme wat verander in rooi vrugte wat sommige inheemse wild geniet. Bye, skoenlappers en kolibries stroom ook na die geurige blomme.
Sugar Shack Buttonbush is inheems aan laaglande soos moerasse en vloedvlaktes in die ooste of suide van Noord-Amerika en groei goed in gebiede 4 tot 10. Watervoëls en kusvoëls wei op die sade, dus dit is 'n wonderlike inheemse om in landskappe naby riviere, mere, oseane of moerasse. Die aanplant van verskeie suikerhutte kan 'n kleurvolle reëntuin of 'n gedeeltelike songrens vorm. Dit kan ook 'n riller wees in 'n houer met ander plante wat van klam grond hou.
Cephalanthus occidentalis is 'n bladwisselende struik of klein boom wat gemiddeld 1-3 m (3,3–9,8 voet) hoog is, maar 6 m (20 voet) kan bereik. Die blare is oorkant of in kronkels van drie, ellipties tot eiervormig, 7–18 cm (2,8–7,1 in) lank en 4-10 cm (1,6–3,9 in) breed, met 'n gladde rand en 'n kort blaarsteel. Die blomme word in 'n digte bolvormige bloeiwyse van 2-3,5 cm (0,79-1,38 in) in deursnee gerangskik op 'n kort stomp. Elke blom het 'n versmelte wit tot liggeel vierkronkroon wat 'n lang, slanke buis vorm wat aan die kelkblare verbind. Die stigma steek effens uit die kroon. Die vrugte is 'n sferiese trosse (neutneute). 
Daar is twee variëteite wat nie deur alle owerhede onderskei word nie:
Cephalanthus occidentalis var. occidentalis (sin. var. pubescens) - algemene knoppiebos. Oos-Noord-Amerika van Nova Scotia wes tot Minnesota en suid tot Florida en oos Texas.
Cephalanthus occidentalis var. californicus - Kaliforniese knoppie-wilg. Suidwes-Noord-Amerika, van wes-Texas wes tot Kalifornië (Sierra Nevada-voetheuwels, San Joaquin-vallei, Sacramento-vallei en die binnekant van die Noordkusreekse) en suid tot Mexiko en Sentraal-Amerika.
Buttonbush is 'n algemene struik van baie vleilandhabitats in sy reeks, insluitend moerasse, vloedvlaktes, mangrove, pocosin, oewersones en klam bosondergrond.  Dit is 'n lid van die flora in die Everglades. 
Watervoëls en ander voëls vreet die sade. Hout eende gebruik die plant as nesbeskerming, en wilde eende eet die vrugte.  Herten blaai deur die blare wat giftig is vir vee.  Insekte en kolibries neem die nektar, en bye gebruik dit om heuning te maak.   Dit is 'n larfgasheer vir die hortensia-sfinks, die koninklike okkerneutmot en die titansfinx. 
Die spesie kom voor in die ooste van Noord-Amerika met ongeskikte populasies wat in die weste voorkom. In Kanada kom dit voor van suid van Ontario en Quebec oos tot New Brunswick en suidwestelike Nova Scotia. Behalwe die oostelike Verenigde State en die oostelike streke van die Midde-Ooste, strek noemenswaardige gebiede tot Arizona, die Mogollon-rand en ander bergreekse in Kalifornië, die hele San Joaquin-vallei  Wes van die Great Plains en die Rocky Mountains, net westelik Texas, Arizona en Kalifornië vind C. occidentalis.
Cephalanthus occidentalis het 'n aantal historiese medisinale gebruike, maar dit is ook giftig as gevolg van die voorkoms van kefalatien.  
Buttonbush word gekweek as 'n sierplant vir 'n nektarbron of 'heuningplant' en vir estetika in tuine en inheemse plante, en word op hange geplant om erosie te help beheer.  Buttonbush is 'n geskikte struik vir vlindertuine.
Die stad Buttonwillow, Kalifornië, is vernoem na die knoppiebos (Cephalanthus occidentalis). 'N Eenmalige knoppiebos dien as 'n baken op 'n ou trans-San Joaquin Valley-roete en is deur antieke Yokut-Indiane as vergaderplek gebruik. Dit het later die tuiste geword van setlaars se voorraad rodeo's. Hierdie knoppieboom is gelys as California Historical Landmark No. 492, en staan ​​nou bekend as die "Buttonwillow Tree". 
Die geurige, wit knopiesblomme lok baie bestuiwende insekte. Barbara H. Smith, © 2018 HGIC, Clemson-uitbreiding
Wil u 'n inheemse struik hê wat 'n vlinder-, by-, kolibries- en watervoëlmagneet is wat in volle son sal groei tot skaduwee en die beste groei in klam tot nat grond? Knoppiebos (Cephalanthus occidentalis) is u antwoord. Hierdie bladwisselende struik sal 'n hoogte van 6 tot 12 voet lank bereik. Die sentimeter sferiese, geurige wit blomme blom in die middel van die somer op nuwe hout. Die grys bas sal vore ontwikkel soos die plant verouder. Die blink, mediumgroen blare is 4 sentimeter lank en is gerangskik in 'n gekorrelde of teenoorgestelde blaarrangskikking. In die herfs word die blare geel.
Buttonbush is 'n uitstekende nektarbron vir baie bestuiwende insekte, insluitend verskeie soorte vlinders en kolibries. In die herfs bied die harde balvormige vrugte 'n uitstekende voedselbron vir vier-en-twintig voëlsoorte, waaronder baie sangvoëls en watervoëls. Daarbenewens is knoppies weerstand teen takbokke.
In die herfs bied die harde, balvormige vrugte 'n uitstekende voedselbron vir vier en twintig soorte voëls. Barbara H. Smith, © 2018 HGIC, Clemson-uitbreiding
Buttonbush is feitlik plaagvry en 'n maklike groeiende toevoeging tot u landskap. Omdat hierdie inheemse struik die beste groei in humusryke klam grond, moet u dit nie in droë gebiede plant nie. Bloei word op nuwe hout gevorm, snoei die struik terwyl dit in die winter of vroeg in die lente dorm voordat nuwe groei begin. Die veselagtige wortelstelsel help om nat gebiede wat geneig is tot erosie te stabiliseer.
Verskeie kultivars is beskikbaar, insluitend Sputnik-knoppiebos (C. occidentalis 'Bieberich') en Sugar Shack (C. occidentalis 'SMCOSS'). Sputnik word 8 tot 10 voet hoog en het 'n afgeronde groeiwyse. Sugar Shack ™ is 'n kompakter struik wat 'n volwasse hoogte van 3 tot 4 voet bereik met rooi vrugte in plaas van bruin. Dit is 'n uitstekende keuse vir houers of reëntuine. Vir meer inligting oor bestuiwerstuinbou, sien HGIC 1727, Bestuiwer Tuinmaak en sien HGIC 1052, Plant struike korrek vir inligting oor die plant van struike.
Deur: Connie Krochmal
Afhangend van die ligging, kan die knopbos 'n groot struik of klein boom wees.
alhoewel knoppiebos (Cephalanthus occidentalis) is nie noodwendig die bekendste heuningplant in Noord-Amerika nie, dit is beslis een van die mees verspreide bestuiwersoorte. Hierdie boorling word in alle vastelandstate aangetref, behalwe Oregon, Washington, Idaho, Nevada, Utah, Colorado, Montana, Wyoming en die Dakota's. Daarbenewens kom die plant ook op verspreide plekke in 'n paar ander state voor. Dit sluit in Arizona, Nieu-Mexiko en Kalifornië.
Die teenwoordigheid van hierdie naturel dui gewoonlik aan dat die gebied 'n vleiland is. Hierdie laagland spesies bevoordeel nat en klam terreine, soos lae kolle, wasbakke, moerasse, moerasse, moerasse en nat vloedvlaktes. Dit word meestal aangetref langs slote, kanale, riviere, strome, kreke en mere. Die plant kan digte ruigtes vorm.
Knoppiebos staan ​​onder verskillende algemene name bekend. Gewoonlik verwys dit na die knoppie-agtige voorkoms van die blomkoppe. Dit bevat knoppiebal, heuningklokkies, knoppieboom, bolblom en knoophout. Dit word ook knoppie-wilger genoem, omdat dit meestal nat of klam plekke is soos die wilgers. In die Weste word die plant dikwels westerse knopiehout genoem.
Beskrywing van Button Bush
Wêreldwyd is daar ongeveer sewe tot 17 verwante spesies wat in die Nuwe of Ou Wêreld voorkom, veral in tropiese streke. Dit kan immergroen of bladwisselende bome of struike wees. Sommige is inheems aan Asië of Afrika.
Die geslagsnaam is afgelei van twee Griekse woorde wat hoof en blom beteken met verwysing na die blomkoppe. Hierdie groep hou 'n afstand van koffie en kinien. Knoppiebos behoort tot die waansinniger familie, wat ook die bedstraw-familie genoem word. Verskeie familielede van knoppiebos word wyd gekweek as sierplante, waaronder soetbos, gardenia en bouvardia. Sommige inheemse familielede is die patrysbessie en die bloekoms.
Afhangend van die ligging, kan die knopbos 'n groot struik of klein boom wees. Dikwels sal dit eersgenoemde wees. Na verneem word, het hierdie boorling op sekere plekke, soos Kalifornië, 40 tot byna 50 voet hoog bereik. Aan die ander kant is dit in Florida gewoonlik net die helfte so lank. Elders in kouer gebiede van die land, wissel hierdie houtagtige spesies gewoonlik van drie tot agt voet of so met ongeveer drie tot ses voet verspreiding.
Die bas wissel in kleur van grysgroen tot bruingrys tot byna swart. Met die ouderdom word dit skubberig en gegroef. Die regop, bosagtige, baie takagtige, baie blaarryke spesies het 'n afgeronde tot 'n onreëlmatige verspreidingsvorm.
Knoppiebos dra baie krom, gedraaide, skraal, regop takke. Die stewige, dik, vyfkantige takkies kan bruingrys tot groen-grys wees.
Oor die algemeen glad, kan die blare 'n bron van geel herfskleur wees, hoewel dit in sekere streke nie so uitgespreek is nie. Met 'n papieragtige tekstuur is die blink blare teenoorgestelde of in driehoeke. Die mediumgroen, puntige blare wissel van 2½ tot agt sentimeter lank en drie sentimeter breed. Dit kan ellipties, ovaal of lansagtig wees.
Die blare verskyn in die laat lente nadat ryp verby is. Soms is daar ligte sweempies rooi aan die middel van die ribbes en are. Aan die onderkant is die blare soms harig, met die kleur wat wissel van effens ligter groen as die boonste oppervlak tot rooierig. Die kort, rooierige blaarstingels is gegroef.
Dit is 'n gratis blomsoort. In die suidelike deel van sy reeks, soos Kalifornië en Florida, is dit geneig om vroeg in die somer te blom. Elders is die bloeiseisoen gewoonlik 'n bietjie later. Op die meeste plekke sal die blomme 'n maand of langer verskyn.
Die bloeisels is gewoonlik roomwit, maar kan soms rooierig of ligpienk wees. Hulle is meestal terminaal. Knoppiebos kan egter ook blomme in die boonste blaaroksels dra.
Die klein bloeisels gee net 'n derde sentimeter lank 'n intens soet geur. Hulle vorm digte, afgeronde, bolvormige of bolvormige koppe. Een tot twee sentimeter breed, die koppe kom op lang voetstukke wat oor die algemeen vertak is.
Dit word dikwels beskryf as stekelrige katoenballe, penwiele of speldekussings. Een van die kenmerkendste kenmerke van die blomme is die lang style wat ver buite die einde van die kroon uitsteek. Elke trechteragtige kroonblaar bevat vier versmelt blomblare.
Die stigmas is gewoonlik swaar gelaai met stuifmeel. Die kelk is gewoonlik harig aan die basis. Dit bevat vier meeldrade en een stamper. Die gedroogde blomme sowel as die blare ruik na nuwe gesnyde hooi.
Die stewige, hoekige uintjies of vrugte kan effens soos 'n bokant gevorm wees, kan rooierig, pienkerooi of bruinerooi wees. Dit vorm digte, ronde trosse. Die vrugte verdeel uiteindelik van die basis af op in twee tot vier, geslote, eensydige dele.
Dit word in die herfs ryp en bly gedurende die winter op die plant en word deur verskillende soorte voëls geëet, insluitend oewervoëls en watervoëls. Wilde eende hou veral van die sade.
Volgens sommige botaniese kundiges kan daar in sommige dele van die land verskillende soorte van die inheemse knopies voorkom. Cephalanthus occidentalis var. californica is beperk tot sekere gebiede in die staat Kalifornië. Dit word gewoonlik onder 3000 voet hoogte gevind.
Hierdie variëteit is tot 30 voet hoog en 10 voet breed en is geneig om effens minder gehard te wees as die spesie - tot 25 grade Fahrenheit. Die baie vertakte, regop, vinnig groeiende plant dra blare met oranje tot geel herfskleur. Die wit bloeisels kom gedurende die somer uit die lente. Dit is aangepas vir alkaliese gronde.
'N Verskeidenheid bekend as heuningklokkies (Cephalanthus occidentalis var. pubescens) word deur sommige plantkundiges erken. Dit is in sekere state, waaronder Texas, Oklahoma, Indiana, Illinois, Ohio, Louisiana, Georgia en Virginia, gerapporteer.
Hierdie variëteit is glo ook ietwat minder gehard as die spesie. Die feit dat die gewone blare van die knopknopbos glad is, maak dit maklik om dit te identifiseer, omdat die blare op albei oppervlakke harig is.
Hierdie verskeidenheid bevat blomkoppe wat twee sentimeter breed is en eiervormig tot lansvormig of langwerpig blare. Die takkies is ook harig.
Sommige tuinkundiges erken 'n addisionele variëteit wat genoem word Cephalanthus occidentalis var. angustifolia. Hierdie een kan uitgeken word aan die effens nouer blare.
Alhoewel daar soms knoppiesbos vir medisinale doeleindes geneem is, kies ek om my aan die kant van die waarskuwing te dwaal en geen deel van hierdie plant te verteer nie. Volgens Giftige plante van Noord-Amerika deur George Burrows en Ronald J. Tyrl, is dit verantwoordelik vir die vergiftiging van sommige diere.
Byewaarde van Button Bush
Bye werk elkeen van die individuele blomme op die stampvol blomkoppe van ongeveer 11:00 tot skemer. Hierdie bloeisels lewer 'n oorvloed nektar en stuifmeel op. Laasgenoemde is geel.
Wanneer hierdie plante blom, sal hulle beslis heuningbye sowel as skoenlappers en kolibries lok. Wanneer die bye aan die plant werk, het die bye dikwels snags 'n ryk geur.
Knoppiebos is 'n algemene nektarplant in 'n groot deel van die kontinentale VS. Dit is 'n belangrike nektar- en stuifmeelplant in die Noordooste, die Noord-Sentraal-streek, die Vlakte, die Weste en die Suidooste. Die plant kom in die meeste heuningproduserende state voor. Dit word beskou as 'n besonder belangrike heuningplant langs die Mississippi-rivier.
Een rede waarom knoppiebos so 'n waardevolle byplant is, is dat dit gedurende 'n lang tydperk blomme kan dra, gewoonlik van Julie tot September op sommige plekke. Dit vind plaas op 'n tydstip waarin daar dikwels 'n gebrek aan nektar en stuifmeel is.
Die aangename, sagte smaak heuning is van goeie gehalte. Dit is swaar en lig van kleur.
Dit is inderdaad 'n plesier om knoppiebos vir byetuine aan te beveel, want hierdie inheemse is 'n maklike, betroubare keuse wat in die meeste streke en situasies geskik is. Die enigste beperkende faktor wat ek vir hierdie uitstaande spesie kan vind, is sy uiteindelike grootte, wat dit dalk nie geskik maak vir klein tuine nie. Volle son is die beste vir optimale blom, alhoewel die plant redelik goed in gedeeltelike skaduwee groei. Op sonnige terreine sal dit kompakter wees.
Beide sade en plante is maklik beskikbaar by kwekerye en verskillende bronne. Knoppiebos kan self saai, en kan ook versprei deur wortelspruite te produseer. Hierdie inheemse houtagtige plant is redelik maklik om van saad en steggies te groei.
Sade moet van die laat somer tot die herfs opgevang word voordat die neutjies verdeel. Dit kan soms tot 'n maand neem om steggies van knoppiebos te wortel.
Dit verkies 'n vogtige, ryk, vrugbare grond met baie organiese materiaal en verdra 'n verskeidenheid pH-vlakke van suur tot neutraal. In Kalifornië floreer dit in alkaliese gronde.
Wat die grondsoort betref, groei knopiesbos goed in 'n wye verskeidenheid van klei of leem tot kalksteen. 'N Veengrond word as ideaal beskou.
Alhoewel die plant gewoonlik op vogtige plekke voorkom, is die plant baie meer aanpasbaar as wat voorheen gedink is. In 'n studie van drie jaar aan die Universiteit van Connecticut-Storrs is bevind dit floreer op 'n parkeerterrein met 'n droë, goed gedreineerde grond. Aan die einde van die studie was die plante vyf meter hoog en was hulle amper so breed.
Hierdie vinnig groeiende plant is redelik lank, waarskynlik minstens 50 jaar. Knoppiebos is ideaal vir erosiebeheer en versteurde plekke. Die plant is geskik vir massa-aanplantings, reëntuine, naturalistiese omgewings, gemengde grense, retensiedamme, dreiningswolle, die rand van damme en swak gedreineerde kolle.
Buttonbush is heeltemal winterhard in gebiede ses tot en met 11. Dit word as gebiedig gehard beskou in gebiede vier en vyf, waar die toppe soms tydens baie strawwe winters aansienlike terugval kan ervaar. In sulke situasies kan die plant as 'n meerjarige plant behandel word, aangesien daar elke lente nuwe spruite uit die wortels ontstaan.
As dit in nat kolle geplant word, is die neiging om te versprei. Laat die plant genoeg ruimte hê as u dit in sulke gebiede plant. Normaalweg sal die knoppiebos gewoonlik groter word as die plante wat in die natuur voorkom.
Knoppiebos trek voordeel uit 'n jaarlikse snoeiwerk. Dit is geneig om 'n meer blomagtige, digte, kompakte plant tot gevolg te hê. Snoeiwerk kan die beste in die laat winter tot baie vroeë lente gedoen word voordat die groei begin. Dit kan ook in die herfs gedoen word nadat die plant klaar geblom het.
Die plante wat in die vroeë lente een keer per jaar liggies toegedien word, is meestal die vryste blom. In die meeste situasies ondervind knoppiebos gewoonlik minimale skade deur insekte en siektes. Die enkele uitsonderings lyk asof dit takbokke is wat op die plant blaai. Kouinsekte voed soms op die blare in Florida.
Verskeie verbeterde kultivars van knoppiebos is beskikbaar. In 2016 is 'n kompakte, afgeronde weergawe met die naam Fiber Optics uitgereik. Dit is gewoonlik kleiner as die spesie, en bereik gewoonlik ses voet lank met 'n ooreenstemmende breedte.
Die veseloptiese knoppiebos is glo moeilik vir sone vier. Die aantreklike plant het flambojante blomkoppe van 1½ duim. Hierdie blomme is bedek met baie pragtige meeldrade wat soos wit veerpenne lyk. Wat bronne vir hierdie nuwer kultivar betref, word dit blykbaar deur sommige kweekhuise in Minnesota en Chicago verkoop. Maar ek het dit nog nie by kwekerye aanlyn of posbestellings gevind nie.
Byetuiniers sal ook 'n ander kultivar van knoppiebos met die laagste groei vind, genaamd Sugar Shack. Hierdie beproefde wenners-keuse moet algemeen beskikbaar wees by die vele plaaslike kwekerye en tuinsentrums wat hierdie nasionale verspreide plante verkoop. Bluestone Meerjariges sowel as Jung Seed is twee bronne vir Sugar Shack.
Met 'n matige groeitempo is Sugar Shack-knoppiebos selfs kleiner as veseloptika - slegs drie tot vier voet hoog. Die rooierige punte van die blare gee die kleur kleur. Die naam verwys na die baie soet geur van die blomme wat gedurende die somermaande oopgaan.