Na my soveelste sport bra nie die toets van die tyd deurstaan het nie, kom ek eendag, so ‘n paar jaar gelede, moedeloos tog hoopvol, op die blinkwit trappe langs die drankwinkel te staan. Op na bo, soos na die hemel, strek die wit trappe na die plek van die verlossing van hang tieties….
Oom knip en naai sy eie skeppinge aanmekaar in die agterste kamertjie, terwyl Tannie Bra glad niks met bra’s te doen het nie – sy boer op die plaas saam met die seuns.
Niks wat ‘n selfbeeld so kan poets soos goeie, ondersteunende onderklere nie. Hoe op aarde het die Bra Oom sy vrou oortuig dat hy hierdie werk gaan doen? Dis soos ‘n goeie ginekoloog – as hy sy werk ken, gee jy nie om of sy naam Johannes is nie.
O heng, ek weet nie wat ek sou doen met so ‘n omie nie!!! Alhoewel, dit klink asof hy sy werk baie ernstig opneem en baie professioneel is!
Dit was heerlik om jou blog te lees. Jy het ‘n groot talent (nie die borste nie) jou skryfkuns. Jy kan maar skryf