Geplaas deur	VivA-redaksie Vrydag 22 November 2019
Op 1 November 1993 skryf wyle Johan Spies in sy laaste Taalgereedskap-rubriek: “Ons het al ons regte Afrikaners gehad, daar in 1870, maar ons is nie altyd so seker waar en wanneer ons met regte Afrikaans te doen het nie ... Elke lewende taal is voortdurend in 'n toestand van vloeibaarheid en verandering. Daar is geen sterk kamer in die reserwebank van die taal waar sy woordskatte onaangeraak bewaar word nie.”
“Ons gaan groot gaan ... Die sonsak is oranje ... Saam die manne gestaan in ’n kring ... waar die miskiete op n streep van die koue verkleim ... Ek kan nie glo dat jy is so stout nie ... Te veel keur gekies teen rede en verstand ... Onthou ek het nie veel nie, maar jy kan alles vat. Tweedehandse woorde ... Is jy die een wat die vakkel dra? ... Staan op uit die as uit steek jou vakkel aan. Huis ñ vlag uit jou hart uit. Jys afrikaans ... di henuwee, di henuwee [die Here weet]."
’n Verkorte weergawe van hierdie blog verskyn op 22 November 2019 in die rubriek “Woordwisseling” in
Lees 264 tye
Meer in hierdie kategorie: « En die groen gras groei daar om	Laat hy val waar hy wil »