Kom ons stel voor dat ons planetêre diagnostici is, wat geroep word om te help met hierdie tydperk van ons geboorte. Wat sien ons? Ons vind ons self 'n briljante spesie met artistieke, geestelike, wetenskaplike en tegnologiese genie. Ons is die juweel van ons sonnestelsel, knoppie met genie en kreatiwiteit, gereed om te groei.
Die oorgrote meerderheid van ons lede is goed; ons gee om vir ons jonk en streef daarna om 'n etiek van oorweging vir ander te volg. Tog is die geskiedenis van ons spesie brutaal, tragies in die wreedheid wat ons op mekaar, op ander spesies en op Aarde self self aangetas het. Hierdie fout, hierdie gevoel van skeiding van mekaar, van die natuur en van die Gees, is die kern van die bose gedrag.
'N Nuwe Vlak van Evolusie: Ons is almal verbind
Ons situasie het in 'n kritieke stadium gekom. Is daar tot dusver verborge prosesse in ons wat ons kan aktiveer, sommige homeopatiese middels vir ons geweld wat meer empatie, verbintenis en liefde kan stimuleer?
Peter Russell beraam in Die Global Brain Ontwaak "10 miljard blyk die benaderde aantal eenhede te wees wat in 'n stelsel benodig word voordat 'n nuwe vlak van evolusie kan ontstaan." Toevallig neem dit ongeveer 10 miljard atome om 'n sel en 10 miljard selle te maak om 'n brein te maak. 'N VN-verslag getiteld "World Population Prospects: The 2012 Revision" skat dat ons byna 9.6 miljard deur 2050 sal bereik.
Is 10 miljard mense wat dit sal neem vir ons om te voel dat ons almal verbind? Maar dit is reeds 'n werklikheid. ons almal verbind. Neem dit eintlik 'n sekere digtheid van neurone op die planeet vir ons voel dit en om die illusie te oorkom dat ons van mekaar skei, van die natuur en van die groot skeppingsproses wat nou deur ons vloei?
Die Nuwe Skepping Story
Hier is 'n fassinerende vergelyking met wat gebeur met 'n pasgebore baba net na geboorte en wat kan gebeur met 'n planetêre organisme net na sy geboortedatum. Eers weet die baba nie dat dit gebore is nie. Dan, op 'n onverwagte oomblik, nadat dit gesukkel het om homself en verpleegster te koördineer, wat deur hierdie poging gestimuleer word, skakel sy klein senuweestelsel aan en skielik open sy oë en glimlag by sy ma. In daardie stralende glimlag dui dit daarop dat dit op een of ander diep vlak weet dat alles goed is, dat dit kan oorleef en groei.
Hier is ons, net na die geboorte, vanuit die perspektief van die nuwe skeppingsverhaal, 'n planeetspesie, wat sukkel om ons self as geheel te koördineer. Ons vrees die vernietiging van ons lewensondersteuningstelsels, verward en bang. Nietemin verbind ons planetêre senuweestelsel ons deur fone, fakse, globale satelliete en die internet. Is ons voorbereid vir 'n tyd in die nie te verre toekoms wanneer ons 'n werklike, empatiese ervaring van ons eenheid sal hê?
Is ons moontlik op die drumpel, as 'n nuwe ontluikende planetêre organisme, van ons eerste planetêre glimlag, 'n massabinding van bewussyn wat nou in soveel opkom: 'n bewustheid dat ons heel is, ons is een, ons is goed, ons is universeel? Is hierdie gevoel van verbondenheid en heelheid 'n belangrike deel van die ontwerp wat ons kan fasiliteer? Ek glo die antwoord is ja en dit kan die katalisator word en deur ons bevorder word.
Morfiese Resonansie: Ons is almal een
Rupert Sheldrake, die Britse aanleg bioloog, voorgestel in 'N Nuwe Wetenskap van die Lewe dat stelsels gereguleer word nie net deur die wette bekend fisiese wetenskappe, maar ook deur onsigbare morfogenetische velde. Sy teorie stel voor dat as een lid van 'n spesie 'n sekere gedrag voer, dit raak al die ander nog so effens. In 'n beroemde eksperiment rotte opgelei om 'n doolhof in 'n laboratorium uit te voer gelyk aan die leer tempo van rotte raak in 'n heeltemal aparte laboratorium wat geleer het om vinniger na die eerste groep het so gaan deur die doolhof.
As 'n gedrag lank genoeg herhaal word, sy morphic resonansie opbou en begin om die hele spesie beïnvloed. Wat begin met die groot mistici kan versnel in ons as gevolg van die krisis en geleenthede van ons geboorte, en daardeur die imaginal selle om hul nuwe funksies, hul organiese vennote, hul onontginde potensiaal ontwaak. Ons kan ingeskryf wat Peter Russell bekend as 'n fase van "super-eksponensiële groei, wat lei tot 'n kettingreaksie, waarin almal skielik begin om die oorgang na 'n hoër vlak van bewussyn." Hy skryf in The White Hole in Time:
Sou dit so wees dat die lot van materie in 'n genoegsame massiewe ster 'n swart gat in die ruimte word, die lot van 'n selfbewuste spesie - as dit voldoende vol liefde is - is 'n "geestelike supernova "? Is dit wat ons versnel na? 'N Oomblik wanneer die lig van innerlike ontwaking uit die geheel uitstraal? 'N Wit gat betyds?
Vyf lesse van evolusie
Om te help om Russell se vrae te beantwoord en die groter ontwerp van evolusie te ontdek, kom ons kyk agteruit om te sien of ons kan leer uit die patrone van die afgelope kwantumsprong om ons te help deur die traumatiese tydperk van ons geboorte en die volgende beurt op die Evolusionêre Spiraal. Deur ons nuwe storie te hersien, kry ons vyf belangrike lesse wat ons sal aanmoedig om nou vorentoe te beweeg.
Die historiese perspektief van 'n paar duisend of selfs miljoen jaar is nie genoeg tyd om die herhalende patrone in kosmiese evolusie te sien nie. Wanneer ons terug staan ​​en die ontvouende storie sien - die groot knal, energie, materie, sterrestelsels, planete, aarde, lewe, dierelewe, vroeë menslike lewe en nou nog 'n transformasie - word die logika van ons hoop geopenbaar. Daar word riglyne gegee, en patrone van ons transformasie word sigbaar.
1. Kwantumtransformasies is die natuur se tradisie. "Kwantum" in hierdie konteks beteken 'n sprong van een staat na die volgende wat nie alleen deur inkrementele verandering bereik kan word nie. Die spring van nie-lewe tot lewe of van die mees intelligente dier tot vroeë mens is 'n voorbeeld van kwantumtransformasie. Infinitesimally lei klein verskille uiteindelik tot diskontinuïteit en nuutheid.
Die kapasiteit van evolusie om radikale nuwigheid te produseer, is werklik verstommend. Een honderdduisend jaar gelede was daar geen Homo sapiens; 'n paar miljoen gelede was daar geen vroeë mense nie. Voorheen was daar geen biosfeer en geen aarde nie, en 13.8 biljoen jaar gelede was daar geen materiële heelal nie. Die natuur werk deur 'n radikale verandering.
2. Krisisse voorafgaan transformasie. Wanneer die natuur 'n beperking bereik, beteken dit nie noodwendig aan te pas en te stabiliseer; dit innoverend en verander, soos ons gesien het met die enkel-sel krisis. Probleme is dikwels evolusionêre bestuurders noodsaaklik vir ons transformasie. Ons leer om te kyk vir innovasies wat die probleme is die stimulering van. Ons sien ons probleme positief en neem kennis van die transformasies plaasvind rondom ons.
Byvoorbeeld, die bedreiging van kernwapens dwing die mensdom om verder te gaan as die oorlog. Die omgewingskrisis ontwaak ons ​​aan die feit dat ons almal verbind is en moet leer hoe om 'n planetêre ekologie te bestuur of ons lewensondersteuningsstelsel verder te vernietig. Ons leer om die onverwagte te verwag en die nuwe te verwag.
3. Holisme is inherent in die werklikheid. Die natuur neem spring deur hele stelsels te vorm wat groter as en verskil van die afsonderlike dele. Subatomiese deeltjies vorm atome, atome vorm molekules, molekules vorm selle, selle vorm veelsellige diere, op en aan die mens - een van die mees komplekse organismes op aarde, soos Jan Smuts in sy seminale werk uitgewys het, Holisme en Evolusie. Ons sien dat die planeet Aarde haarself 'n hele stelsel is.
Ons word geïntegreer in een interaktiewe, interfeeling liggaam deur dieselfde krag van evolusie wat atoom tot atoom en sel na sel getrek het. Elke neiging in ons na groter heelheid, eenheid en verbintenis word versterk deur die natuur se neiging tot holisme. Integrasie is inherent in die proses van evolusie.
Eenheid beteken egter nie homogeniteit nie. Unie onderskei. Eenheid verhoog diversiteit: Ons word steeds meer verbind as 'n planeet terwyl ons verdere individualiteit soek vir ons kulture, ons etniese groepe en ons self.
4. Evolution skep skoonheid, en net die pragtige geen einde nie. Vroeë spesies is dikwels ongeneeslik, soos die Eohippus or Homo erectus in vergelyking met 'n pragtige perd of 'n pragtige mens. Elke blaar, elke dier, elke liggaam wat volhard is 'n pragtige. Selfs wesens kan ons kyk na gevaarlike of walglike is pragtig gemaak.
Die proses van natuurlike seleksie bevoordeel elegante, estetiese ontwerp. (Dit gee ons moed as ons die ruwe vorme van so baie moderne stede, huise en masjiene herken.) As hierdie neiging van die natuur deur ons voortgaan, sal die skeppings van die menslike natuur steeds meer ephemeral, minia turized en beautiful.
5. Evolusie verhoog bewussyn en vryheid. Hierdie les is die belangrikste van almal. Teilhard de Chardin het dit genoem "die wet van kompleksiteit / bewussyn. "As 'n stelsel meer kompleks - van Nonlife te lewe, van enkele sel tot dier, van diere vir menslike - dit spring in die bewussyn en vryheid. Elkeen is 'n sprong deur 'n groter kompleksiteit en inter.
Ons planetêre stelsel word meer kompleks. Ons word verbind deur ons media, ons omgewing, ons magte van vernietiging. As ons 'n kernwapen op 'n "vyand" sou laat val, sou die uitval ons doodmaak. As 'n kind honger in Afrika of 'n jeug in Los Angeles geskiet word, voel ons dit dadelik in ons huise deur middel van televisie en die internet.
Hierdie globalisering wek 'n hele stelselbewussyn in ons om die meer mistieke, eenvormige of kosmiese bewussyn aan te vul. Hierdie bewussyn, 'n sintese van beide innerlike en uiterste verbintenis, is steeds onstabiel in ons, want miskien selfbewussyn en individuele bewustheid was onstabiel in die dierewêreld. Tog is die neiging tot uitgebreide bewussyn en vryheid die rigting van evolusie self.
Ons Is Cocreative met Evolution Self
Die vyf lesse van evolusie gee 'n reaksie op die betekeniskrisis wat ons in hierdie postmoderne wêreld ervaar. As besigheidsvisioenêre Mark Donohue het vir my gesê in 'n persoonlike gesprek in 1998:
Vandag begin ons 'n stelselsperspektief ontdek om ons nuwe vermoëns te lei, een wat die 13.8-miljard jaar geskiedenis van suksesvolle transformasie respekteer. Baie van ons besef dat daar 'n implisiete patroon van sukses is, dat ons nie ewekansige gebeurtenisse in die see se tyd gegooi het nie, dat ons nou met evolusie self kokaïek is. Ons hoef nie meer net reaktief te wees op ons probleme nie. Ons kan proaktief wees en kies 'n toekoms wat ooreenstem met ons self-evidente vermoëns.
Hierdie lesse beteken nie dat ons onvermydelik sal slaag nie. Evolusie is 'n gebeurlikheid, nie 'n onvermydelikheid nie. Ons word potensialiste, nie optimiste nie. Ons sien die potensiaal vir evolusie in die stelsel, en om ons moontlikhede te verstaan, neem ons die nodige stappe. Vanaf hierdie tyd vorentoe beweeg evolusie meer per keuse as toevallig.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Die Groter Ontwerp van Evolusie: Die Kollektiewe Opkoms van Bewussyn