Levitikus 13-14 – Rituele reiniging ná onreinheid deur velsiektes, brandwonde, skimmel of swamme : Bybelskool : https://bybelskool.com
Export date: Sat Jul 24 11:38:31 2021 / +0000 GMT
Iemand wat 'n velsiekte gehad het wat hom of haar onrein maak, moes geskeurde klere dra en hulle hare onversorg laat. Hy of sy moes ook die onderste deel van die gesig – in die geval van 'n man sy baard en snor – met een of ander doek of kledingstuk bedek het en ander mense gewaarsku het om nie naby hulle te kom nie deur uit te roep: "Onrein! Onrein!"
Wanneer daar genesing gekom het vir iemand wat aan 'n velsiekte gelei het, was daar 'n besondere ritueel van reiniging. Twee lewende rein voëls – duiwe bv. – is gebring saam met 'n stukkie sederhout, bloedrooi garing en 'n hisoptakkie. Die stukkie sederhout is waarskynlik gekies vir sy sterk aangename geur en die hisoptakkie om die bloed te kan sprinkel oor die persoon. Die rooi gare is waarskynlik gebruik om die twee aan mekaar vas te bind wat die geur van die bloed sou demp.
Die een voël is doodgemaak en die ander lewend losgelaat. Die voël wat doodgemaak is oor vars "lopende" water, het die einde van die "onreinheid" gesimboliseer wat as't ware weggewas word soos die water die bloed oplos. Die vrylating van die ander voël het die verbanning van die velsiekte na die area van onheiligheid buite die kamp gesimboliseer. Die "gereinigde" persoon was weer welkom in die gemeenskap van die volk en het toegang gehad tot die Tabernakel.
Dat dié aksies opgevolg is deur 'n aantal verdere reiningingshandelinge (was, skeer) beteken dat die persoon as't ware as 'n nuutgeborene deel word van die geloofsgemeenskap.