Die derde Sondag in Advent se tradisionele tema is "vreugde". Hierdie week se Psalmteks is 'n loflied aan God en God se regverdigheid en billikheid veral teenoor die weerloses. Ook in die Jesajateks word God selfs in die skepping geloof vir die regverdigheid wat God bewerkstellig. In die Matteusteks bevestig Jesus dat Hy die Een is wat deur God gestuur is en Hy noem eenderse take wat Hy op aarde gaan verrig as waarvoor God in die psalm geloof word.
Die sleutelteks vir die week uit Jakobus, vervleg die temas van die wederkoms en hoe ons met mekaar in die geloofsgemeenskap saamleef. Jakobus maan tot geduld met die oog op die wag op Christus se tweede koms, maar ook tot geduld met mekaar.
12Sedert die dae van Johannes die Doper tot nou toe breek die koninkryk van die hemel vir homself 'n pad oop, en mense wat hulle kragtig inspan, kry dit in besit. 13Al die profete en die wet het tot op Johannes geprofeteer, 14en as julle dit wil aanvaar: Johannes is die Elia wat sou kom. 15Wie ore het, moet luister.
5 En nou, julle rykaards, kerm en kla oor al die swaar wat oor julle gaan kom. 2Julle rykdom sal tot niet gaan en julle klere sal deur motte opgevreet word, 3julle goud en silwer sal verroes. Die roes sal teen julle getuig en aan julle vreet soos 'n vuur. Julle maak skatte bymekaar, en dit terwyl dit die laaste dae is. 4Ja, julle hou die loon agter van die werkers wat julle lande afgeoes het. Dit skreeu ten hemel; die geroep van dié wat geoes het, het tot by die Here die Almagtige gekom. 5Hier op aarde lewe julle in weelde en oordaad; julle smul na hartelus, en dit terwyl die slagdag reeds daar is. 6Julle veroordeel en vermoor die onskuldige en hy bied geen teenstand nie.
7Wag dan geduldig, broers, totdat die Here kom. Let op hoe die boer wag vir die kosbare oes wat die land oplewer. Hy wag geduldig daarvoor totdat dit die vroeë en die laat reëns gekry het. 8Julle moet ook geduldig wag en moed hou, want dit is nie meer lank nie, dan kom die Here. 9Moenie oor mekaar kla nie, broers, sodat julle nie veroordeel word nie. Die Regter staan al voor die deur. 10Broers, neem die profete wat in die Naam van die Here gepraat het, as voorbeelde van lyding en geduld.
11Ons noem hulle geseënd omdat hulle volhard het. Julle het gehoor van die volharding van Job en julle het gesien waarop die Here dit laat uitloop het. Die Here is immers ryk aan barmhartigheid en ontferming.
Jakobus sluit sy brief af met vier verdere bydraes wat die uitdagings van die lewe met die voorsiening van die Here verbind. Hy rig dié boodskappe aan die rykes om hulle te waarsku, aan die lydendes om hulle tot geduld in lyding aan te spoor, en aan die hele geloofsgemeenskap om met integriteit te lewe, en veral nie op te hou om te bid nie, want dit is kragtig en effektief.
Ek deel dit as volg in:
5:1-6 – Dit is dwaas om skatte te vergader in die laaste dae
Dit is weereens opvallend dat die rykes nie gekwalifiseer word as noodwendig deel van die geloofsgemeenskap nie, soos ook in Jak. 1:9. Die armes wat hier onder uitbuiting lei, word ook nie eksplisiet as deel van die geloofsgemeenskap geteken nie, terwyl dit op ander plekke in die brief wel die geval is (1:9; 2:15-16). Dié gedeelte het dus 'n betekenis ook vir die gemeenskap waarbinne die gelowiges woon en werk.
Die punt wat Jakobus hier maak, is dat 'n mens se houding teenoor jou besittings radikaal beïnvloed word deur die feit dat ons in die "laaste dae" lewe. Omdat die Here op pad is met sy wederkoms (5:7), vra dit van ons om anders met ons besittings om te gaan.
Om skatte te vergader, meer as wat jy nodig het, is dwaas in die lig van die verganklikheid van rykdom sowel as die nabyheid van die wederkoms. In die woorde van Jesus: "Julle kan nie God én Mammon dien nie" (Matt. 6:24). Wanneer God gedien word, kan jy staatmaak op sy voorsiening: "Julle hemelse Vader weet tog wat julle alles nodig het. Maar soek bo alles na God se koninkryk en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word." (Matt. 6:32-33). Meer as dit kan jou in die versoeking van onreg, weelde en losbandigheid bring.
Dit is daarom dubbeld dwaas om dié rykdom op onregverdige manier te bekom deur die loon van arbeiders te weerhou en dan weelderig en losbandig daarmee te lewe. Dit kan op die oog af lyk asof dié mense geen verweer het nie, maar hulle geroep "het die ore van die Here, Heerser oor alle magte, bereik." Hy sal optree. Hy waarsku hulle: "Julle het julle harte vet gevoer vir die slagdag"!
5:7-11 – Wees geduldig in lyding
Dat Jakobus egter ook die lydendes in die geloofsgemeenskap in die oog het, raak nou duidelik, want hy spel nou uit hoe hulle geduldigheid aan die dag moet lê in die lyding wat hulle ervaar. Hy bemoedig hulle met twee eienskappe van God. Die een is die feit dat die wederkoms van die Here naby is en dat hulle hul harte met dié gedagte kan staal. Die ander is die feit dat dié Here ook die Regter is wat nie net gehoor het wat gebeur nie, maar sal optree en regstel.
Daarom moet hulle nie die roete van klagtes teenoor mekaar volg nie, maar op die Here se medelye en ontferming staatmaak. Hy herinner hulle aan die einddoel van die Here met Job wat in sy volhardig seën ervaar het. Dít moet hulle inspireer om geduldig te wees in lyding.
5:12 – Leef met integriteit
In nog 'n verwysing na die Bergrede raai Jakobus sy mense aan om met integriteit te lewe (vgl. Matt. 5:33-37). Dit is nooit nodig om te sweer nie, want 'n mens se ja's en nee's moet bedoel word.
As jy siek is, moet die ouderinge gelowig bid vir genesing en vergifnis.
Advent is die begin van die siklus van die Westerse kerkjaar en volg direk na Koninkrykstyd. Die seisoen van Advent begin vier Sondae voor Kersfees en dien ook as opbou tot hierdie feesdag. Die klem is op afwagting en voorbereiding – nie net vir die koms van Jesus as mens wat gevier word met Kersdag nie, maar ook vir Jesus se wederkoms. Die Latynse woord adventus is die vertaling van die Griekse woord parousia wat algemeen gebruik word vir Jesus se tweede koms.
Die derde Sondag in Advent se tradisionele tema is "vreugde". Indien 'n advantskrans gebruik word, word die rooskleurige kers vandag aangesteek.
Aanvangslied: Lied 364 H"erders op die ope velde vs 1,2,3″
Steek die rooskleurige kers van die Adventskrans aan.
Sang: Lied 213 "Kom volk van God verhef jul stem 1,2"
Verootmoediging: Jesaja 35:1-10
Skuldbelydenis: (as gebed)
Vryspraak: Psalm 146
Loflied: Lied 345 "Kom alle getroues vs 1,2,3,4"
Skriflesing: Jakobus 5:7-10
Wegsending: Lied 492 "In U is vreugde vs 1,2"
Aanvangslied: Lied 364 "Herders op die ope velde vs 1,2,3"
Voorganger: God wat vreugde gee,
die woestyn, die dor land, sal jubel oor U,
die droë wêreld sal juig, oortrek met affodille;
dit sal in volle bloei staan, hy sal juig en sing,
dit sal die prag van Libanon hê,
Gemeente: God gee ons vreugde.
Voorganger: Lees Jesaja 35:3-9.
Gemeente: Christus gee ons vreugde.
Voorganger: Lees Jesaja 35:10.
Gemeente: Die Gees gee ons vreugde.
laat ons U saam met die skepping voortdurend loof!
Mag ons nooit ophou om u mag te besing nie! (uit Jes 35:1-10).
Die konteks van die straf op Edom (Jesaja 34:5–17) is die wêreldgerig op die dag van die Here (1–4). Daarmee ontvang die oordeel oor Edom besondere aksent.
Jesaja 35:1-10 In die land van die verbondsvolk sal dit 'n ander verhaal wees… Israel sal weer die koninklike mag en heerlikheid van die Here sien en ervaar. (Die Bybel verklaar)
271:2. Heil'ge Jesus, hoor my bede:
o heilig my,
wil U my lei
Teks: Strofe 1: TT Cloete; Strofe 2: Tops de Jager
Here, U is ons Koning – in die Naam van die Vader bid ons dat U ons in staat sal stel om hierdie Adventstyd reg te vier: in ons harte, met ons woorde, en deur ons lewe aan U toe te wy.
Stort asseblief u oorvloedig seën oor ons uit.
en aan U ons bewondering kan bring.
– Morawiese Broeders, 16e eeu
Vir die meeste mense is dit sleg om net te wag… dat iets volgende moet gebeur.
Miskien neem jou ouers jou vroegtydig kerk toe en dan moet jy die hele tyd sit en wag dat die diens begin… En jy moet stilsit en niks doen nie.
Maar groot mense hou ook nie van wag nie. Gaan vra bietjie vir jou pappa wanneer laas was hy in 'n stop en ry ("stop & go") voorgekeer is om geduldig te wag? En vra of hy geduldig gewag het…
Julle motor is een van 'n klomp ander motors wat in 'n ry geduldig moet wag vir verkeer wat van voor af op 'n enkelbaan in die pad moet verby ry. So 'n "stop en ry" ("stop & go") word gewoonlik gebruik wanneer daar aan die pad gewerk word. Om mense toe te laat om aan die pad te werk moet die verkeer herlei word in twee enkelbane… En glo my, meeste mense beleef die wag baie ongeduldig.
Soms by die skool moet almal in rye aantree om ordelik na julle klaskamer te beweeg. En dan soms gebeur die stap na die klaskamer nie onmiddellik nie. En dan moet ons wag… En ons mag nie speel of praat of lag of enigiets doen nie. Ons moet net wag… en wag… en wag totdat die onderwyser ons toestemming gee om na die klaskamer te beweeg. Gewoonlik weet ons nie eers hoekom ons moes wag nie. Om so te wag is nie lekker nie…
Nee, vir meeste mense is wag nie lekker nie. Eintlik, meeste mens raak ongeduldig as hulle moet wag. Ons fokusteks vandag gaan oor wag. Kom ons lees dit in
Wag Geduldig tot die Here Kom
7–8 Hou moed (wag geduldig) tot die Here ons kom haal. Moenie te haastig wees nie. Wees soos 'n goeie boer. Hy wag geduldig vir die reën om te kom, van die eerste tot die laaste reën. Dan wag hy dat die oes ryp word. Julle moet net so geduldig wees soos die boer. Die Here sal ons kom haal, daarvan kan julle seker wees.
9–11 Moenie oor alles kla nie. Moet ook nie van ander skinder asof jy mag besluit wie goed of sleg is nie. God hou nie daarvan nie. Die Here mag besluit wie goed of sleg is. Hy kan enige tyd weer kom. Ons moet vir Hom wag. Die ou mense het vir ons 'n goeie voorbeeld gestel om nie moed te verloor nie. Hulle het getrou vir almal van die Here vertel. Al het hulle swaar gekry, het hulle aangehou. Hulle het aangehou om God gelukkig te maak. Julle onthou mos vir Job. Die Here het uiteindelik baie mooi vir hom gesorg. Dit wys dat die Here vir ons omgee en vir ons goed sal wees.
Ek en jy kan ons nie indink hoe moeilik dit vir 'n boer moet wees om te wag dat die reën kom nie. Sy plaas is dalk dor en droog, die diere is maer, dis net stof… en dan is al wat die boer kan doen om te wag. Ons land Suid-Afrika is tans in so 'n droogte. En duisende boere wag dat God dit laat reën.
Maar daar is twee maniere van wag… mens kan wag sonder om te verstaan hoekom jy wag (soos by die skool in die ry), of jy kan wag omdat jy weet daar gaan iets goeds gebeur.
Wanneer mamma kolwyntjies maak (cup cakes) en nog net die versiersuiker kort, dan vra sy jy om net te wag totdat dit klaar is. En dán gee jy nie om om te wag nie. Want na die wag kom daar 'n beloning!
Jakobus sê dit is hoe ons moet wag op Jesus se wederkoms. Nie soos mense wat nie weet waarvoor ons wag nie, maar soos mense wat weet dat hulle vir iets spesiaals wag.
Die Here sal ons kom haal, daarvan kan julle seker wees. (vs 10)
'n Inkleurprent van 'n "cup cake" is hier beskikbaar… (geen kopiereg) of
Met die tema van lof kan hierdie week se versiering van die Adventsboom engele wees wat God loof, of selfs prente van mense of groepe mense wat God loof en prys. Soos met die vorige twee weke kan die versierings óf vooraf gemaak en net tydens die diens opgehang word óf kan daar in die diens geleentheid vir die kinders wees om self die versierings te maak en dan aan die boom te hang.
[Nota: Hierdie preekskets behandel die teksgedeelte in die lig van verse 1 tot 11. Dit word aanbeveel dat die hele gedeelte in die erediens gelees word.]
'n Graad 1-seuntjie het die volgende Kerswens vir Kersvader geskryf:
Liewe Kersvader. My juffrou het gesê ons kan vir jou skryf en vir enige geskenk vra. Die present wat ek wil vra is eintlik 'n guns. Sal jy my asseblief help met Wian wat in ons klas is? Hy terg my en maak my seer. En as ek huil, dan lag hy, en spot my voor die ander kinders. Hy boelie ook die ander kinders wat kleiner as hy is. En daar is ook van die ander kinders wat partykeer boelies is. En o ja, ek is baie jammer dat ek vir Neelsie geboelie het nou die dag. En ook vir al die kere wat ek ander maatjies geboelie het. Baie jammer. Asseblief Kersvader, help tog – dit is al wat ek vra – ons weet nie meer wat om te doen nie … Liefde, van Willem.
Die Kersseisoen is waarskynlik nie 'n tyd wat ons daaraan herinner wil word nie, maar boelies is nie beperk tot graad 1-klasse nie. Daar is boelies van alle ouderdomme, aktief besig op alle lewensterreine.
Boelies is oral
Ons vind hulle in gesagsfigure wat hulle posisies tot eie voordeel misbruik, korrupte politici en amptenare, bendes, dwelmbase, verkragters, werkgewers wat werknemers willens en wetens uitbuit, kapers, plaasmoordenaars, mans wat vrouens en kinders mishandel, noem maar op.
Die Zondo-kommissie hoor weekliks van staatskapers en hoe eerlike mense geboelie is wanneer hulle nie wou saamspeel nie.
Boelies is mense wat enige vorm van mag misbruik om hulleself te bevoordeel en in die proses nie huiwer om ander mense te verontreg en te verdruk nie, is boelies.
Daar is niemand onder ons wat nié geraak word deur so 'n geboelie in een of ander formaat nie!
In die hoofstuk waaruit ons teks kom, praat Jakobus van rykes en armes en verduidelik hoe magtige mense onbeskaamd hul mag gebruik om armes te boelie en uit te buit.
Kom ons stap deur ons teks en kry helderheid oor wat Jakobus sê.
In vers 7 moedig Jakobus gelowiges aan om "dan" geduldig te wees.
Die woordjie "dan" verbind hierdie oproep aan die vorige ses verse waar rykes vermaan word. Die rykes, sê verse 1 tot 6, kan God se oordeel te wagte wees vanweë die onreg wat hulle pleeg. Aangesien God se oordeel oor onreg aan die kom is, kan die gelowiges – hulle wat deur die rykes uitgebuit word – geduldig wees totdat die Here kom.
Wie is die gelowiges van vers 7, die broers (en susters) wat opgeroep word om geduldig te wees? Hulle is:
Hulle is die "arbeiders" (4) wie se loon agtergehou is;
die "regverdiges" (6) wat deur die rykes veroordeel en vermoor word;
Hulle is "broers" en susters (7), dus deel van die geloofsgemeenskap;
In die lig van Jakobus 2:2-5 en die definitiewe verband tussen vers 1-6 en 7-11 is hulle verontregte armes.
Dié wat die onreg teenoor die armes pleeg dra in vers 1 die naam "rykes" of "rykaards".
Ryk en arm word vroeg in die brief reeds kortliks teenoor mekaar gestel (1:9-11).
Reeds in Jakobus 2:1-13 lees ons van die gemeente se voorkeurbehandeling van die rykes en die minagting van die armes. Prof Dirkie Smit skryf:
… deur sy hele brief is Jakobus besig met die tema van rykdom en armoede, juis omdat die onreg en die daarmee gepaardgaande gevoel van veronregting soveel bydra tot onvrede in die gemeente en die kerk. Hier in vers 1-6 bereik dit egter 'n dramatiese hoogtepunt.
Wat is die rykes se oortreding? Dit gaan daaroor dat die rykes besittings op gierige wyse ten koste van die armes inpalm, dat hulle werkers beroof (4), sinlose luuksheid versamel (5) en die regverdige vervolg (6).
Die wyse waarop die rykes hulle rykdom bekom, is klaarblyklik onder meer deur hulle aan onbillike arbeidspraktyke skuldig te maak – meer spesifiek die onregmatige terughou van lone (4). Daarby misbruik hulle die mag wat hulle as rykes het, om armes nóg verder te benadeel (6): "Hulle veroordeel en vermoor die onskuldiges," sê Jakobus. Dit dui op sogenaamde geregtelike moorde.
Omdat hulle ryk en invloedryk is en in die samelewing mag het, maak hulle wette wat die magtelose armes verdruk en benadeel. As die armes hulle teen hierdie onregverdige wette sou verset of dit oortree, word hulle volgens dié wette (van die rykes) aangekla, verhoor, veroordeel en, sê Jakobus, vermoor.
'n Teoloog met die naam Adamson skryf in sy kommentaar op vers 6:
The rich are represented … as brutal bullies, picking as the victims of their outrages those who cannot or will not resist.
Nog 'n teoloog, Phillips, vat dit ook goed saam:
Something about great wealth is corrosive to character. Money can buy most things in this world. People who can command large sums of money often become arrogant. People whom they cannot buy, they bully. Those whom they cannot bully, they belittle. Those whom they cannot belittle, they try to bury.
Waar pas ons in?
Waarskynlik tel die meeste van ons – in terme van ons land se ekonomie en ongelykheid in ons samelewing – onder die rykes.
Die probleem van die rykes is nie ons rykdom nie, maar die vraag hoe ons dit gebruik. Is daar vir ons enige boodskap in Jakobus se opdrag aan die armes om geduldig te wees?
Wat ons nie moet doen nie
Die gevaar is dat relatief welvarende mense na armer mense sal kyk en van hulle verwag om bloot geduldig in hulle armoede te wees.
Prof Dirkie Smit wys uit hoe Jakobus 5:7-11 tipies al deur rykes misbruik is om die armes tot stilswye te vermaan:
… rykes [het] nie die reg … om armes oor hulle geduld te betig en hulle op hulle plek te sit nie. Deur die eeue het dit ongelukkig – tot tragedie en skande vir die Christendom – meermale gebeur dat ryk gelowiges, en soms selfs die amptelike kerk, juis dít gedoen het. Hulle smul na hartelus aan die vettigheid van die land en sê dan aan die veronregte, roepende, lydende armes: Wees tog geduldig; wees tog verdraagsaam; wees tog Christelik; wees tog vergewensgesind; wees tog dankbaar. Ken jul plek; berus daarin dat dinge nou maar eenmaal is soos dit is … ons skatryk en julle ellendig.
Mens kan neersien op die armes en dink hulle is arm omdat hulle sleg of lui is.
Die gevaar is dat ons die sisteem van boelie en verdrukking kans miskyk wat mense verarm.
Wat ons eerder moet doen, is om die belange van armes op die hart te dra en armoede te bestry. Ons kan dit doen deur vroeëkindontwikkeling, deur werkskepping, deur ons tuinwerkers beter te vergoed, deur by werkskepping betrokke te raak.
Maar daarmee is alles nog nie gesê nie. Ons leef in 'n samelewing met baie boelies. Boelies wie se inhaligheid deur hulle boeliegedrag ondersteun word.
Ons teks (Jakobus 5:7-11) gee 'n antwoord op die vraag: Wat staan regverdiges en verontregtes te doen in die lig van hulle beproewing, oftewel die feit dat hulle deur boelies verontreg word ?
Dít is 'n vraag wat steeds relevant is vir armes wat in 'n kapitalistiese stelsel deur rykes uitgebuit word.
Dit is ewe relevant vir enige individu of groep (arm óf ryk) wat verontreg word en onder enige individu of groep ly wat mag ten koste van ander vir eie gewin gebruik.
Die antwoord is verse 7 en 8 is om geduldig te wees. Verontregte gelowiges se lewenshouding moet wees om geduldig te wag en moed te hou.
Dit is Jakobus se positiewe opdrag. Sodat sy lesers sal verstaan wat hy hiermee bedoel, gee hy voorbeelde van drie soorte geduldige mense: landbouers, die profete van ouds en Job.
In vers 7-8 dien die geduldige wag van 'n boer op die vroeë en laat reëns as voorbeeld van hoe om geduldig te wees.
Prof Dirkie Smit:
Hulle doen hulle deel. Hulle werk. Hulle span hulle in – soos wat hulle weet reg is. Hulle geduld lê daarin dat hulle weet hulle moet die vrug op hulle arbeid, die 'kosbare oes', nie dadelik verwag nie. Dit kom van God. Dit vereis tyd. As hulle hulle deel gedoen het, moet hulle nie haastig wees nie. Hulle moet vertrou en moed hou. Hulle moenie kla omdat hulle moet wag omrede dit tyd vereis en die kosbare oes nie onmiddellik daar is nie. Dít is geduld.
In vers 10-11 dien die profete wat in die Naam van die Here gepraat het se erge lyding en geduld as voorbeeld van hoe om geduld te hê en te midde van swaarkry te volhard.
Ook hulle was nie onaktief en passief nie. Hulle het nie niks gedoen nie. Hulle het nie geduldig maar alles verdra wat gebeur het nie. Inteendeel. Hulle het in die Naam van God gepraat. En ons weet hóé hulle gepraat het – meermale allesbehalwe geduldig … Maar ook die profete het, soos die landbouers, geweet dat hulle nie meer as praat kon doen nie. Verder moes hulle dit aan God oorlaat. En omdat hulle profesieë, waarskuwings, kritiek, oproepe en woorde in die Naam van God meermale – nee, meestal – deur die mense verag en verwerp en geïgnoreer is, het hulle dikwels gely en swaar gekry. Meermale is hulle, net soos hulle woorde, deur die mense gehaat en verwerp. En hulle kon niks daaraan verander nie. Hulle kon net hulle magteloosheid en lyding aan God oorgee. En wag. Geduldig. Totdat God die vrug sou gee, die verhoring, die seën. Dít, sê Jakobus, is geduld.
In vers 11 dien Job as voorbeeld van "om te volhard te midde van moeilike omstandighede".
Job het geprotesteer teen die valse, berustende geduld van sy vriende wat hom wou wysmaak dat hy alles eenvoudig moes aanvaar asof dit van God kom. Maar Job het geweet onreg is onreg. Hy het geglo God is genadig en goed. Hy het besef dinge loop skeef. Sý geduld het daarin bestaan dat hy op God vertrou het ondanks al die ellende, dat hy in die donker tye toe hy nie kon sien wat gebeur nie, aan God bly vashou het. Hy het gebid. En gepleit. En met God geworstel. Maar hy het aan God bly vashou, ondanks alles. Dít is geduld.
Die Here se verskyning
Waarin lê die motivering vir verontregtes om geduldig te wag en te volhard? Dáárin dat hulle die Here se verskyning, teenwoordigheid, wederkoms, binnekort verwag (7 en 8). Hulle weet die Here kom dan as Regter (9; vgl vers 5 se "slagdag" as die dag van oordeel oor die rykes).
Die positiewe uiteinde vir hulle wat geduldig is en volhard, is seker:
só seker soos die land wat uiteindelik die oes vir die boer oplewer (7);
só seker soos die seën wat die profete uiteindelik toegesê word (10-11);
só seker soos God se barmhartigheid en ontferming dinge uiteindelik goed laat afloop vir Job (11).
Die regverdiges verwag God se oordeel. Daarom neem ons die oordeel ook nie in ons eie hande nie.
Daar is ook 'n negatiewe opdrag in vers 9 as opdrag aan die verontregtes: Moenie teenoor mekaar of oor mekaar kla of mor nie.
Dit gaan hier oor die gelowige armes wat uitgebuit word wat nie onderling moet mor of teenoor mekaar kla nie, aangesien dit die onderlinge harmonie versteur. Prof Dirkie Smit:
Wie nie Jakobus se soort geduld wil aanvaar nie, gaan begin kla oor dinge nie wil regkom nie … maar gou-gou gaan hulle ook begin kla oor mekaar, oor die ander wat nie ewe ongeduldig is nie, wat die verkeerde metodes volg, of wat heul met die vyand, of wat nie vertrou kan word nie, omdat hulle nie voluit aan God se kant is nie.
Daarteenoor moet gelowiges geduldig wees en volhard.
Dit laat mens nogal dink oorf baie gesprekke rondom braaivleisvure. Jakobus wys vir ons die beter weg.
Advent is 'n tyd waarin ons nie net die eerste koms van Christus vier nie, maar ook met verwagting na die wederkoms van Christus uitsien. Hierdie afwagting vra vir geduldige volharding, veral wanneer ons op die een of ander wyse in hierdie tussentyd deur boelies verontreg word … Terwyl ons in die wagkamer verkeer, kan ons gerus ook selfondersoek doen oor óf en hóé ons self soms die boelies op die speelterrein van die lewe is.
Weer die briefie
Ons het begin met 'n briefie van 'n kind wat vra dat Kersvader asseblief moet help met die boelies in die klas.
Hierdie is 'n protes teen onreg (die prediker kan die woorde op die skerm projekteer). Die woorde is óók gesonde selfbevraagtekening. Ons moet bewus wees dat "ek" nie altyd noodwendig as swakke aan die ontvangkant van onreg is nie, maar alte maklik ook ander boelie wanneer ek die oppergesag kry.
Gerrit Brand het 'n eie weergawe van die Onse Vader-gebed neergepen, wat ten slotte gelees kan word (projekteer weereens die woorde op die skerm). Die pleidooi, én die protes teen die status quo, is duidelik in hierdie bede. Terselfdertyd weerspieël dit die nederige bewustheid dat mag in God se hande hoort, en nie in ons s'n nie:
Jy wat so naby – en tog so ver is.
Laat nou 'n slag van jou hoor.
Sê nou maar ons begin by die basics …
Litanie vir voorbidding (voor die uitsending)
Voorganger: Op al die vergete plekke, soos in die stal van Betlehem …
Voorganger: Bring hoop in die lewe van armes; bring omsigtigheid in die lewe van magtiges; bring rus in die lewe van vermoeides; bring onrus in die lewe van die ongerustes. In ons lewe en in ons verlange, wie ons ook al is …