Mårupkerk - Wikipedia
Die Mårupkerk voordat hy gedeeltelik gesloop is.
Die Mårupkerk (Deens: Mårup Kirke ) was 'n kerk in die Romaanse styl wat in Noord-Jutland, Denemarke, geleë was. Die kerk is gebou op Lønstrup Klint, 'n krans aan die Noordsee naby die dorp Lønstrup in die Hjørring-munisipaliteit. Die gebied is berug vir sy windverwaaide landskap, voortdurende lopende sandduine en stranderosie. Na honderde jare van erosie het die Noordsee gevaarlik genader, wat uiteindelik daartoe gelei het dat die kerk in 2008 afgebreek moes word om te voorkom dat hy in die see sou stort. Die mure staan nog op die terrein, tesame met die anker van 'n Britse fregat wat aan die kus in 1808 gestrand het.
Die kerk teen die natuur[wysig | wysig bron]
Mårupkerk was rondom 1250 in die laat Romaanse styl aangebou. Dit was 'n eenvoudige baksteenstruktuur wat so eie aan Jutland se dorpkerke is. ’n Toring is in die 18de eeu gesloop en 'n vrystaande kloktoring is van hout opgerig. Die kerk het geboë pilare, waarvan party vandag nog gesien kan word.
Op 6 Desember 1808 het die HMS Crescent, 'n Britse fregat  op pad na Gotenburg, Swede, gestrand  terwyl dit voorrade aan die Britse vloot tydens die Napoleontiese Oorloë gebring het. Meer as 200 matrose is in ’n massagraf begrawe; sewe offisiere en 55 seemanne het oorleef. Twee addisionele Britse skepe het ook aan Denemarke se weskus gestrand en die Britte het 'n gedenksteen wat die afgestorwenes vereer in 1895 opgerig.
Die kerk is in die middel van die gemeente, omtrent 1 kilometer vanaf die kus, gebou. Dit was tot 1926 in gebruik, voordat 'n nuwe kerk in die nabygeleë Lønstrup opgerig is. Die ou gebou is deur die Deense Nasionale Museum, wat in 1952 die besit daarvan oorgeneem het, in stand gehou. In 1998 is 'n uitgebreide argeologiese ondersoek op die plek uitgevoer. Die kerk het tot 2005 bewaringstatus geniet, voordat dit van so 'n aard beëindig is dat die gebou gesloop sou word. Die laaste erediens is in Paasfees 2008 gehou.
Lønstrup Klint is aardkundiggesproke uniek  en verloor weens erosie gemiddeld 1,5 meter per jaar oor die afgelope 300 jaar heen  .Terwyl erosie voortgegaan het om die kerk te bedreig, het lopende duine die Rubjerg Knudevuurtoring, 'n kort entjie daarvandaan na die suide se kant toe, onder sand begrawe. Die vuurtoring was net vir ’n paar dekades in werking, terwyl die aangrensende geboue in museums omskep is. ’n Paar jaar later is die plek ontruim.
Swaar storms van die laat 20ste en vroeë 21ste eeu het die kus so laat agteruitgaan dat die een hoek van die kerk beskadig is. Teen die middel van die 2000’s was slegs 9 meter van die kerk. Daa