Die Langkloof, ook bekend as die Vrugteroete, is 'n vallei in Suid-Afrika wat lê tussen die Kammanassie- en Kougaberge in die noorde, en die Outeniqua-, Langkloof-, Kareedouw- en Tsitsikamma-berge in die suide. Die dorpe Herold ('n klein nedersetting noord van George) en Humansdorp lê in die Langkloof se omtrek. 'n Lang strek heuwels wat parallel met die Langkloof loop en binne die kloof lê, verdeel die kloof in noordelike en suidelike afdelings. Die suidelike gedeelte heet die Klein Langkloof en is die hoof appelproduserende deel. Die naam "Langkloof" is in 1689 deur Isaq Schrijver aan die gebied gegee en is deur 'n latere ekspedisie onder August Frederik Beutler in 1752 verder verken. Die area, wat vir 160 km langs die vallei strek, was eens die tuisgronde van die Boesmans en die Gonagua-hottentotte. Die gebied word sedert 1760 vir landbou bewerk en is vandag die tweede grootste vrugteproduserende streek in Suid-Afrika en spesialiseer in die verbouing van appels en pere, asook 'n verskeidenheid ander vrugtesoorte. Joubertina is die belangrikste dorp in die Langkloof. In 1807 het ds. W.A. Joubert van Uniondale 'n Nederduitse Gereformeerde plaaslike gemeenskap op die Langkloof-plaas gestig. Die predikant was totaal gekant teen alkohol en een van sy voorwaardes vir die gemeenskap was dat geen alkohol binne die dorp verkoop mag word nie. Die reël is vandag steeds van toepassing, maar aangesien die dorp vandag heelwat groter is, word alkohol wel op sekere plekke verkoop.
In die Langkloof word verskeie aktiwiteite beoefen, waaronder viertrekvoertuigroetes, perdry, hengel, en helikopterritte. Dit is ook die tuiste van vroeë Boesman-rotstekeninge en die Kouga-mummie — die enigste mummie wat ooit in die suidelike halfrond gevind is. Die Langkloof word deur die R62 provinsiale pad met die N2 nasionale pad verbind en hierdie roete loop deur die Langkloof-vallei met verskeie oornagplekke langs die pad, van 'n geïsoleerde langkabine tot volle gastehuise.