“Hessie, hierdie is my poskantoor. Hier maak ek soos ek wil. As jy van stof wil nies, dan moet jy maar in jou eie huis begin nies”
“Dis van ‘stadig’ dat ons sit waar ons vandag sit. Kyk om jou rond. Alles is deurmekaar. Die mensdom is besig om die wêreld dood te maak. Die wolke lyk anders, die aardbol draai verkeerde kant toe om, die mense kyk skeel, die blou lug raak al dowwer. Iemand moet iets doen. Dis Kersfees en niemand doen iets nie. Almal hang net blink goedjies die wêreld vol. Dis hierdie blink gedoentes wat ons gaan verwoes. Kyk na Lydia in die Poskantoor. Eetlus soos ’n brulpadda, met groot beken al… en al wat sy doen is inluister. Nee man. Dit moet verander” en die skroewedraaier bly swaai in die lug.
“Kindjie, wat weet jy van ’n skroewedraaier af? Jy ken net van rokspatrone, stywe broeke en tuinslange” gaan sy voort.
“Maar Kind, dit is nie reg nie. Kyk die Jood, tot hy hou al Kersfees. Dinge is nie reg nie. Ons moet dit regmaak”
Meteens word alles om ons stil. Dit wolke word blouer, die aarde draai in die regte rigting en Lydia loer weer soos ’n grootbek brulpadde met ’n gesonde eetlus by die poskantoor venster uit.
“Sien kind, die geheim is baie eenvoudig. Ons gebruik net ’n ster-skroewedraaier, nie ’n flat een nie, want ons bring die Betlehem ster Tweeling toe. Raak daardie een Petualiatjie aan. Hy lyk eensaam”