Duitsland het die voortou gebring met sy vroeë reaksie op die krisisviruskrisis. Getty Images / Sean Gallup
As wetenskaplikes en kundiges in die openbare beleid, het ons jare spandeer aan die ontleding van hoe lande voorberei en reageer op pandemies. Ons glo dat dit seker is: die beleid- en kommunikasiekeuses wat nasionale leiers maak, het 'n meetbare invloed op die effektiwiteit van pandemiese reaksie.
Sommige lande reageer met wetenskap
Veral Duitsland en Nieu-Seeland het die krisis doeltreffend hanteer. Albei lande het nie gewaak van 'n wetenskaplike benadering en sterk, gesentraliseerde boodskappe nie.
Duitsland het dit ontdek eerste sake op 27 Januarie. Destyds beskou die minister van gesondheid die COVID-19 as 'n lae bedreiging; nog steeds het die Charité-universiteitshospitaal in Berlyn 'n toets begin ontwikkel. Binne 'n maand was daar nuwe toetsstelle beskikbaar - en Duitsland se laboratoriums het dit al gedoen op voorraad.
Teen die middel van Maart het die land dit gehad geslote skole en kleinhandelondernemings. Die toetsing is vinnig uitgevoer, en binne ongeveer twee weke het Duitsland meer as verwerk 100,000 toetse per week. Ongeveer dieselfde tyd het die Verenigde State ongeveer getoets 5,000 mense en het tot dusver eers getalle soortgelyk aan Duitsland bereik etlike weke later. Kanselier Angela Merkel het die gekoördineerde reaksie van Duitsland gelei, wat maatskaplike distansieringsbeleid saam met die vroeë en wye skaal-toetsing insluit.
In Hamm, Duitsland, staan ​​'n seun voor 'n graffiti met 'n verpleegster as Superwoman. Duitsland word wyd gekrediteer vir sy vinnige reaksie op COVID-19. Getty Images / Ina Fassbender
Nie alles het vlot verloop nie. In baie gevalle, laer-vlak gesondheidsdienste het steeds outonomie gehad; dit het gelei tot 'n mate van diskontinuïteit in die implementering van beleid in state. Tog is die meeste Duitsers vrywillig nagekom tot die beleid soos uiteengesit deur die nasionale regering. Nou is Duitsland besig om beperkings op te hef.
Nieu-Seeland, onder leiding van premier Jacinda Ardern, antwoord met 'n slagspreuk: “Ons moet hard gaan en ons moet vroeg gaan. " Middel Februarie, reisigers uit China is verban.
Op 23 Maart - 'n maand na die eerste saak - het Nieu-Seeland hom tot 'n totale eliminasiestrategie verbind en 'n streng nasionale uitsluiting geïmplementeer, hoewel hy slegs 102 gevalle van COVID-19 en geen sterftes opgeteken nie. Skole is gesluit. Net so nie. Sosiale byeenkomste is verbied. Daar is 'n 14-dae-isolasieperiode benodig iemand wat die land binnekom, met enkele uitsonderings op die Stille Oseaan.
Met 'n bevolking van net minder as 5 miljoen het Nieu-Seeland reeds meer as getoets 175,000 moontlik besmet mense - ongeveer 4% van die bevolking. Dit brei die program nou uit.
Soos Duitsland, het die land wetenskap, leierskap en konsekwente boodskappe beklemtoon. Eerste Minister Ardern bou openbare vertroue deur gereelde verskynings op sosiale media, insluitend poste gemik op kinders. Die land het op 9 Mei minder as 1,500 bevestigde gevalle en 20 sterftes van COVID-19.
'N Begrafnis vind plaas by 'n begraafplaas in Manaus, Brasilië. Die grafgebied huisves slagoffers van die pandemie wat vermoedelik en bevestig is. Getty Images / Michael Dantas
In plaas van met die hand was, is dit 'n praktiese benadering
Brasilië en Nicaragua het 'n besliste benadering gevolg. Leiers van albei lande het 'n 'praktiese' beleid aanvaar - in sommige gevalle selfs om burgers te ontmoedig om openbare gesondheidsmaatreëls in ander lande te volg.
Op 25 Februarie, Brasilië het sy eerste saak aangeteken. Sedertdien het die land meer as 300,000 gevalle en 20,000 sterftes aangemeld - die derde grootste uitbraak ter wêreld, net agter die VSA en Rusland.
In die afgelope maande het president Jair Bolsonaro gesê die virus is nie 'n bedreiging nie en noem dit 'n “klein griep. " Hy het ook aangemoedig om verset teen maatskaplike distansieringsmaatreëls wat deur goewerneurs ingestel is.
Brasilië het baie voordele bo sy bure vir 'n effektiewe pandemie-reaksie: universele dekking vir gesondheid, 'n groot gemeenskapsgebaseerde afleweringstelsel vir primêre sorg, en ervaring met reaksie op die Zika-gesondheidskrisis in 2015.
Maar die gebrek aan leierskap van Bolsonaro het daartoe gelei dat sommige hom bestempel het as diegrootste bedreiging'Tot die land se vermoë om teen die SARS-CoV-2 te veg. Sy voortgesette aanvalle op wetenskaplikes, universiteite en kundiges, saam met die gebrek aan georganiseerde federale reaksie, het die pogings om die pandemie te beheer, ontwrig. 'N Imperial College van Londen bestudeer het Brasilië getoon met die hoogste transmissietempo van die 48 lande wat ondersoek is.
Nicaragua het ook nie die gevare van hierdie virus erken nie. President Daniel Ortega, an outoritêre leier wat ondanks termynperke en volgehoue ​​betogings aan bewind gebly het terwyl hy sy bedanking eis, weerstaan ​​hy egter reisbeperkings skole en ondernemings aan te moedig om oop te bly. Hy ontmoedig die gebruik van maskers, selfs deur gesondheidsorgwerkers.
Met sy vrou en vise-president, Rosario Murillo, het Ortega voorgestel dat burgers kerk toe gaan en strand toe gaan; hulle het selfs 'n reuse-optog gereël genaamd “Love Against COVID-19” op 14 Maart. Die regerende egpaar is egter merkbaar afwesig vir baie van hierdie aktiwiteite, waar sosiale distansie onmoontlik is.
In 'n land van meer as 6 miljoen, berig Nicaragua 25 bevestigde gevalle en agt sterftes van COVID-19 vanaf 15 Mei. Maar baie kenners vermoed dat die regte aantal infeksies baie hoër is, albei weens minimale toetsing - die regering laat slegs toe 50 toetse per dag - en omdat baie COVID-19-sterftes as 'longontsteking' geklassifiseer word. Sedert Januarie 2020 was daar sterftes aan longontsteking in Nicaragua toenemende. Maar daar is weinig regeringsdeursigtigheid in Nicaragua, so die data is moeilik om te bevestig.
Lesse vir die VSA
Die vertroue op wetenskap en gesentraliseerde boodskappe help lande om vinniger te beweeg om beperkings op te hef. Verwarde en gemengde boodskappe, tesame met wantroue aan wetenskaplike kundiges, laat die virus versprei. In die VSA is boodskappe verwarrend en gedesentraliseerde en verdedig die regering van die grootste deel van die beleidontwikkeling. Hierdie desentralisasie het tot baie verskillende optrede deur goewerneurs gelei. Georgië en Texas het weer oopgestel namate die gevalle aanhou toeneem, terwyl Washington en Oregon brei toesluitings uit tot in die somer.
'N Gekoördineerde, wetenskap-gedrewe strategie op nasionale vlak is noodsaaklik vir 'n effektiewe reaksie. Maar op die oomblik het die Amerikaanse federale regering meer gekommunikeer soos Brasilië en Nicaragua, eerder as Duitsland en Nieu-Seeland. Die voorbeelde wat ons hier uitlig, is 'n waarskuwing vir ons almal.
Christine Crudo Blackburn, adjunkdirekteur, program vir pandemie en biosekerheid, Scowcroft Institute of International Affairs, Bush School of Government and Public Service, Texas A & M Universiteit en Leslie Ruyle, mede-navorsingswetenskaplike en assistentdirekteur Scowcroft Institute of International Affairs, Bush School of Government and Public Service, Texas A & M Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Hoe leierskap in verskillende lande COVID-19 se effektiwiteit beïnvloed het