Klap vir versorgers in April 2020. Sarah Bardsley / Shutterstock
My navorsing ondersoek hoe betaalde werk as sinvol ervaar word in vergelyking met die ander aktiwiteite wat mense in hul alledaagse lewens doen. Ek identifiseer ook die tipes werk waarin mense die sinvolste ervaar en ondersoek hoe hierdie resultate verklaar kan word deur die besondere eienskappe van verskillende beroepe.
Die navorsing gebruik die Amerikaanse Tydgebruiksopname, wat data versamel oor hoe mense in die VSA hul tyd spandeer. Die opname vra mense om nie net aan te meld watter aktiwiteite hulle op 'n gegewe dag gedoen het nie, maar hoe betekenisvol hulle voel dat hierdie aktiwiteite op 'n skaal van 0-6 was.
Vir die gemiddelde Amerikaner is werk nie die belangrikste ding wat hulle in hul alledaagse lewe doen nie. In werklikheid is dit aansienlik minder betekenisvol as baie ander aktiwiteite wat in die opname geklassifiseer word, insluitend die versorging van familielede en ander, vrywilligerswerk, sport en oefening, en godsdienstige en geestelike aktiwiteite. Werk is egter aansienlik betekenisvoller as inkopies, huiswerk en ontspanningsaktiwiteite.
Watter poste is die belangrikste?
Hierdie prentjie verander as ons rekening hou met die tipe betaalde werk wat mense doen. Mense in gemeenskaps- en maatskaplike diensberoepe (wat maatskaplike werkers, beraders en geestelikes insluit) ervaar die sinvolste in hul werk.
Die ander beroepsranglyste is: gesondheidsorgpraktisyns en tegniese beroepe; onderwys, opleiding en biblioteek beroepe; en, miskien verbasend vir sommige, wettige beroepe. Meer breedweg, mense wat in die nie-winsgewende sektor en selfstandige mense werk, rapporteer beduidend meer sinvolheid in hul werk as diegene wat in die private sektor winsgewende ondernemings werk.
Hierdie resultate dui daarop dat poste waar mense meer beheer oor hul werk het, meer sinvol is. Die tipe goed wat u produseer, maak egter ook saak. Werksgeleenthede waar die belangrikste uitset is om ander te help met belangrike aspekte van hul lewens (byvoorbeeld hul gesondheids-, onderwys- of regsprobleme), is ook die belangrikste.
Ek het soortgelyke resultate vir die Verenigde Koninkryk gevind met behulp van die Jaarlikse bevolkingsopname en die Vaardigheids- en indiensnemingsopname. Daar is 'n beduidende korrelasie tussen beroepe wat die moeite werd geag word en diegene waar daar 'n hoë vlak van organisatoriese toewyding is. Dit dui daarop dat werknemers wat glo in wat hul organisasie doen en hulle verbind tot die missie van hul werkgewer, ook diegene is wat hul werk sinvol vind.
Betekenisvol beteken nie altyd aangenaam nie
'N Ander interessante bevinding uit die Amerikaanse data is dat u nie iets hoef te geniet om dit sinvol te vind nie. Alhoewel hul werk sinvol is, word mense wat in die gesondheids- en onderwysberoepe werk, laer as die gemiddelde geklassifiseer in terme van hoe aangenaam hul werk is in verhouding tot hul ander daaglikse aktiwiteite.
Opvallender is dat die regsberoep op hierdie indikator vir 'plesier' (wat geluk, hartseer, spanning, moegheid en pyn kombineer) verreweg die laagste beroep van almal is. Dit impliseer dat werk moeilik, stresvol of vermoeiend kan wees, maar terselfdertyd betekenisvol kan wees.
Desondanks is gemeenskaps- en maatskaplike dienste die belangrikste en aangenaamste van alle beroepe, wat wys dat dit moontlik is om die beste van albei wêrelde te hê.
Waarom klap ons vir versorgers, maar betaal nie daarvoor nie?
Een van die mees ikoniese herinneringe aan die eerste afsluiting van die pandemie in 2020 is die geluid van applous wat elke week in ons stede en dorpe weerklink terwyl die inwoners van Brittanje dankie sê aan die NHS en alle sleutelwerkers wat noodsaaklike werk doen in moeilike tye. Daardie "klap vir versorgers" verklap baie oor hoe ons die werk waardeur ons self en ander waardeer. Werk is nie net iets wat ons doen om kos op die tafel te sit nie. Dit beteken - of kan dit ten minste - veel meer beteken as dit.
Namate ons uit die pandemie kom en die lewe weer normaal word, sal die klap vir versorgers binnekort 'n vervaagende geheue word. Maar wat het ons geleer oor die werklike waarde van werk?
In 2021 is die Britse regering wyd gekritiseer vir die aanbod 'n loonverhoging van 1% aan NHS-personeel in Engeland en bevriesing van betaling vir ander werkers in die openbare sektor. Die premier het begrotingsbeperkings genoem, maar miskien is daar meer basiese wette van vraag en aanbod. As werk sinvol is, word dit op sigself 'n beloning, en ruim betaalaanbiedings word nie geprioritiseer om mense te motiveer en personeel te behou nie. Daarenteen het minder betekenisvolle werk nie so 'n intrinsieke waarde nie, dus is 'n geldelike beloning nodig om mense sover te kry om hierdie werk te doen.
Dit lei natuurlik tot die perverse situasie waar die sosiaal bruikbaarste poste is wat die minste betaal word. Dit lyk miskien onregverdig, maar dit is die werklikheid van hoe die arbeidsmark werk.