MisversTAND – Roekeloos
Gepubliseer deurEstelle De Wet	 16/02/2016 15/02/2016 1 Kommentaar op MisversTAND
In die nagtelike ure droom ek van berge en dale. Van wít berge vol knoppe en bulte wat soos gletsers kraak en afbreek. Van donker, diep valleie. Ek val …
Ek moet mooi trap tussen al die Lego blokkies en kryte en opgestopte diertjies. Die tandartsstoel is in die vorm van ‘n krokodil.
Ek gaan lê in die maag van die gedierte. “Asseblief, die pyn is erg … net hier.”
“Maak jou mond mooi oop en sê aaah,” sê sy in haar graad-een-juffrou-stem.
Dan is dit daai ongemaklike oomblik wanneer jy nie weet of jy jou oë moet toemaak of die tandarts vol in die oë moet kyk nie. Ek kies die eerste opsie.
“Asseblief, verdoof net die pyn,” smeek ek. Sy spuit my in en skryf antibiotika voor. Gee my haar en die spesialis se fisieke kaartjies.
Skaamteloos vra sy my R400 vir die ondersoek en die antibiotika is nie op die koop toe nie. Maar nou ja, sug ek terwyl ek terug werk toe ry. My haasbekkie kind is oulik, maar op my ouderdom?
Later so tussendeur skoonmaak, kinders bad en kos maak, voel ek bekommerd oor ons ou hond wat kort-kort hoes. “Kom Webster! Gaan bietjie buite en eet grassies …”
Met bedtyd agtuur is die kinders gretig om te gaan slaap. Die muis kom mos nie as jy wakker is nie.
Terug in die kombuis hoor ek gille uit hulle slaapkamer. “Mamma! Mamma, my tandjie is weg!” “Hoe kan dit net weg wees?” vra ek terwyl ons op ons knieë oral oor die mat rond voel.
Maar om terug te kom na my storie. Nadat ek die antibiotika kursus voltooi het, is ek (langtand?) na die spesialis.
In ‘n spieëltjie wys ek hom die seer tand. Onder, voor aan die regterkant. Hy stel ondersoek in. Neem ‘n x-straal.
“Daar is niks fout met hierdie tand nie?” frons hy en neem nog x-strale van die regterkant van my mond. “Hier lê die probleem!” Hy tik op ‘n tand, bo aan die regterkant. “Ouch!”
Op pad uit besluit ek om die res van die middag af te vat. Gaan nie met my dooie mond terug werk toe nie. Sal goed van die middag gebruik maak en die kinders se slaapkamer ‘n deeglike skoonmaak gee terwyl hulle in die skool is.
Maar eerste dinge eerste. Ek verwyder die fisieke kaartjie met die krokodil tekening uit my beursie. Skeur dit op. Is dankbaar sy het nie die nodige instrumente gehad nie.
Ek stofsuig die mat.
“Klik-klik-klik-klik…” raas die stofsuier. Ek skakel dit onmiddellik af. Ek en Webster snuffel deur die stofsakkie. Wonder of dit ‘n oorbel is wat die pyp ingesluk het.
Gepubliseer deurEstelle De Wet 16/02/2016 15/02/2016 Gepubliseer inVerhaleSleutelwoorde: Estelle de Wet
#Woordfees Chris Chameleon in Africana – (dis)seksie!
20/02/2016 om 17:52
Lieflik, arme ou webster 😉