DIY Micromitter Stereo FM-sender - CZH / Fmuser Fm-sender China Verskaffer Kontak: lanyue whatsapp: + 86 13602420401 SKYPE: lanyue99991
Uiteindelik! - 'n stereo FM-sender wat 'n snack is om in lyn te bring.
Hierdie nuwe stereo FM-mikromitter kan seine van goeie gehalte oor 'n afstand van ongeveer 20 meter uitsaai. Dit is ideaal vir die uitsending van musiek vanaf 'n CD-speler of van enige ander bron, sodat dit op 'n ander plek afgehaal kan word.
As u byvoorbeeld nie 'n CD-speler in u motor het nie, kan u die Micromitter gebruik om seine vanaf 'n draagbare CD-speler na die radio van u motor uit te saai. Alternatiewelik, wil u die Micromitter gebruik om seine vanaf u sitkamer-CD-speler na 'n FM-ontvanger in 'n ander deel van die huis of by die swembad uit te saai.
Aangesien dit gebaseer is op 'n enkele IC, is hierdie eenheid 'n snack om te bou en pas dit maklik in 'n klein plastiektassie. Dit word op die FM-band uitgesaai (dws 88-108MHz), sodat die sein op enige standaard FM-ontvanger of draagbare radio ontvang kan word.
In die besonder, as u 'n digitale (dws gesintetiseerde) FM-ontvanger gehad het, moes u die ontvanger op 'n spesifieke frekwensie stel en dan die senderfrekwensie versigtig 'daardeur' afstem. Daarbenewens was daar 'n interaksie tussen die aanpassing van die ossillator en filterspoel, en dit het sommige mense verwar.
Die probleem bestaan ​​nie in hierdie nuwe ontwerp nie, aangesien daar geen prosedure vir frekwensie-belyning is nie. In plaas daarvan hoef u slegs die senderfrekwensie met die 4-rigting DIP-skakelaar in te stel en dan die geprogrammeerde frekwensie op u FM-tuner in te skakel.
Daarna is dit net 'n kwessie van die verstelling van 'n enkele spoel om die korrekte RF-werking in te stel.
Die hoeveelheid beklemtoning word bepaal deur die waarde van die kondensators wat aan pen 2 & 21 gekoppel is (let op: die waarde van die tydskonstante = 22.7 kΩ x die kapasitansiewaarde). In ons geval gebruik ons ​​2.2nF-kondensators om die voorbeklemtoning op 50μs te stel, wat die Australiese FM-standaard is.
Die uitsette van die linker- en regter-LPF's word op hul beurt toegepas op 'n multiplex (MPX) -blok. Dit word gebruik om som- (links plus regs) en verskil (links - regs) effektief te produseer wat dan gemoduleer word op 'n 38kHz draer. Die draer word dan onderdruk (of verwyder) om 'n dubbele syband-onderdrukte draersignaal te gee. Dit word dan gemeng in 'n opsommende (+) blok met 'n 19kHz loodsoort om 'n saamgestelde seinuitset (met volledige stereokodering) by pen 5 te gee.
Die 38kHz multiplex sein en die 19kHz loods toon word afgelei deur die 7.6MHz kristal ossillator wat op pen 13 en 14 geleë is, te verdeel. Die frekwensie word eers deur vier gedeel om 1.9MHz te verkry en dan gedeel deur 50 om 38kHz te verkry. Dit word dan deur twee gedeel om die loodstoon van 19 kHz af te lei.
Aangesien die varicap-diode deel vorm van hierdie kapasitansie, kan ons die RF-ossillatorfrekwensie verander deur die waarde daarvan te verander. In werking wissel die kapasiteit van die varicap-diode in verhouding tot die GS-spanning wat deur die uitset van die PLL-faseverklikker daarop toegepas word.
In die praktyk pas die fasedetektor die varikapspanning aan sodat die verdeel RF-ossillatorfrekwensie 100 kHz is by die programtelleruitset. As die RF-frekwensie hoog dryf, styg die frekwensie-uitset vanaf die programmeerbare verdeler en die fasedetektor sal 'n fout sien tussen hierdie en die 100 kHz wat deur die kristalverdeling verskaf word.
As gevolg hiervan verminder die fasedetektor die GS-spanning wat op die varicap-diode aangewend word, en verhoog die kapasiteit daarvan. En dit verminder op sy beurt die ossillatorfrekwensie om dit weer in 'slot' te bring.
Let egter daarop dat die gemiddelde frekwensie van die RF-ossillator (dws die draagfrekwensie) vas bly, soos ingestel deur die programmeerbare verdeler (of programteller). As gevolg hiervan wissel die versende FM-sein weerskante van die draerfrekwensie volgens die saamgestelde seinvlak - dit wil sê, dit is frekwensie gemoduleer.
Ons het die rekenaarbord so ontwerp dat dit 'n ander banddoorlaatfilter kan aanvaar by die pen 11 RF-uitvoer van IC1. Hierdie filter is vervaardig deur Soshin Electronics Co. en is gemerk GFWB3. Dit is 'n klein 3-terminale gedrukte banddoorlaatfilter en werk in die 76-108MHz frekwensieband.
Fig.5 (a): hierdie diagram toon aan hoe die vier onderdele aan die koperkant van die rekenaarbord geïnstalleer is. Maak seker dat IC1 en VC1 korrek gerig is.
Die linker- en regterklankingangseine word via 1μF bipolêre kondensators ingevoer en dan toegepas op verswakkerskringe wat bestaan ​​uit 10kΩ vaste weerstande en 10kΩ-trimpots (VR1 & VR2). Van daar af word die seine gekoppel aan die pen 1 en 22 van IC1 via elektrolitiese kondensators van 1 μF.
Let daarop dat die bipolêre kondensators van 1μF ingesluit is om GS-stroomvloei te voorkom as gevolg van DC-verrekenings by die seinbronuitsette. Net so is die 1μF-kondensators op pen 1 en 22 nodig om gelykstroom in die kepels te voorkom, aangesien hierdie twee invoerpennetjies by die halwe toevoer is. Hierdie halftoevoerrail word ontkoppel met behulp van 'n 10μF kondensator by pen 4 van IC1.
Die 2.2nF-voorbeklemtoonkondensators is by penne 2 & 21, terwyl die 150pF-kondensators by penne 3 & 20 die laagdeurlaatfilter se afrolpunt stel. Die loodsvlak kan met 'n kondensator by pen 19 ingestel word, maar dit is gewoonlik nie nodig nie, aangesien die vlak oor die algemeen heel geskik is sonder om die kondensator by te voeg.
Die 7.6MHz-ossillator word gevorm deur 'n 7.6MHz-kristal tussen penne 13 en 14 te verbind. In die praktyk word hierdie kristal parallel met 'n interne omskakelaarstadium verbind. Die kristal stel die frekwensie van ossillasie in, terwyl die 27pF-kondensators die regte belading bied.
Fig.5 (b): hier is hoe om die onderdele bo-op die PC-bord te installeer om die prop-aangedrewe weergawe te bou. Let daarop dat IC1-, VC1- en 68nH- en 680nH-induktore op die oppervlak gemonteer is en aan die koperkant van die bord gemonteer is, soos getoon in Fig.5 (a)
Die programmeerbare verdeler (of programteller) word ingestel met behulp van skakelaars by penne 15, 16, 17 & 18 (D0-D3). Hierdie insette word normaalweg gehou deur middel van 10kΩ weerstande en word laag getrek as die skakelaars gesluit word. Tabel 1 wys hoe die skakelaars ingestel is om een ​​van 14 verskillende transmissiefrekwensies te kies.
Die RF-ossillator-uitset is by pen 9. Dit is 'n Colpitts-ossillator en is ingestel met behulp van die induktor L1, die 33pF & 22pF vaste kondensators en varicap-diode VC1.
Die 33pF vaste kondensator verrig twee funksies. Eerstens blokkeer dit die GS-spanning wat op VC1 toegedien word om te verhoed dat stroom in L1 vloei. En tweedens, omdat dit in serie met VC1 is, verminder dit die effek van veranderinge in die varicap-kapasitansie, soos 'gesien' deur pen 9.
Fig.6: hier is hoe om die bord vir die battery-aangedrewe weergawe te verander. Dit is net om D1, ZD1 & REG1 uit te laat en 'n paar draadskakels te installeer.
Bykomende filter word voorsien deur die 100μF kondensator en 100Ω weerstand wat in serie tussen Q1 se basis en kollektor gekoppel is. Met die 100Ω-weerstand kan die transistor reageer op kortstondige veranderinge, terwyl die 100 μF-kondensator lae-frekwensie-filter bied. Verdere hoëfrekwensie-filter word voorsien deur die 47nF-kondensator wat direk tussen Q1 se basis en kollektor gekoppel is.
Die weerstand van 5.1kΩ wat op die 5V-spoor gekoppel is, verskaf die kollektorbelading. Hierdie weerstand trek Q1 se kollektor hoog as die transistor af is.
Die filter het 'n nominale impedansie van 75Ω en dit stem ooreen met beide IC1 se pen 11-uitset en die volgende verswakkerskring.
Kyk eers of die rekenaarbord netjies in die koffer pas. Die hoeke moet moontlik gevorm word om oor die hoekpilare op die kassie te pas. As dit gedoen is, moet u seker maak dat die gate vir die GS-aansluiting en RCA-aansluitpunte die regte grootte het. As die voormalige L1 nie 'n basis het nie (sien hieronder), word dit gemonteer deur dit in 'n gaatjie te druk wat net genoeg vas is om dit op sy plek te hou. Kyk of hierdie gat die regte deursnee het.
Fig.5 (a) & Fig.5 (b) toon aan hoe die onderdele op die PC-bord gemonteer is. Die eerste taak is om verskeie komponente aan die oppervlak te monteer aan die koperkant van die PC-bord. Hierdie dele sluit in IC1, VC1 en twee induktors.
Dit is die beste om eers die vier onderdele aan die oppervlak te monteer (insluitend die IC) voordat u die oorblywende dele bo-op die PC-bord installeer. Let op hoe die liggaam van die kristal oor die twee aangrensende 10 kΩ weerstande lê (foto links).
In die geval van die IC, is dit die beste om eers die onderkant van elk van sy penne liggies te blik voordat dit op die PC-bord geplaas word. Dit is dan net om elke lood met die soldeerboutpunt te verhit om dit op sy plek te soldeer.
Die oorblywende dele word op die gewone manier aan die bokant van die rekenaarbord gemonteer. As u die prop-aangedrewe weergawe bou, volg die diagram wat in Fig.5 getoon word. Alternatiewelik, laat die ZD1 en die DC-sok weg vir die battery-aangedrewe weergawe en vervang D1 & REG1 deur draadskakels soos getoon in Fig.6.
Fig.7 toon die wikkelingsbesonderhede vir spoel L1. Dit bestaan ​​uit 2.5 draaie van 0.5 - 1 mm geëmailleerde koperdraad (ECW) wat op 'n afgevoude spoelvormer toegerus is met 'n F29-ferrietslak. Alternatiewelik kan u ook enige kommersieel vervaardigde 2.5 draai-veranderlike spoel gebruik.
Daar is twee soorte vormers beskikbaar - een met 'n 2-pen-basis (wat direk op die rekenaarbord gesoldeer kan word) en een wat sonder basis is. As eersgenoemde 'n basis het, moet dit eers met ongeveer 2 mm ingekort word, sodat die totale hoogte (insluitend die basis) 13 mm is. Dit kan gedoen word met behulp van 'n fyn tand ystersaag.
Alternatiewelik, as eersgenoemde nie 'n basis het nie, sny die kraag aan die een kant af en boor dan 'n gaatjie in die PC-bord op die L1-posisie sodat die eerste pas. Druk dit eers in sy gat en draai dan die spoel op sodat die laagste wikkel op die boonste oppervlak van die bord sit.
Uiteindelik kan die ferrietslak in die voormalige ingevoeg word en ingeskroef word sodat die bokant gelyk is aan die bokant van die eerste. Gebruik 'n geskikte plastiek- of koperbelyn-instrument om die slak in te skroef - 'n gewone skroewedraaier kan die ferriet kraak.
Dit is ook nodig om die interne syafgietsels langs die mure van die tassie tot 15 mm diep onder die boonste rand van die kissie te verwyder om die PC-bord te pas. Ons gebruik 'n skerp beitel om dit te verwyder, maar 'n klein slypmasjien kan eerder gebruik word. As u klaar is, moet u ook die ribbes onder die deksel verwyder om die toppe van die RCA- en DC-sokkies skoon te maak. Die etiket op die voorpaneel kan dan aan die deksel geheg word.
(1). Alle onderdele behalwe die aan / uit-skakelaar S5 mag nie meer as 13 mm bo die oppervlak van die rekenaarbord uitsteek nie. Dit beteken dat die elektrolitiese kondensateurs naby die rekenaarbord moet sit en dat die voormalige L1 se regte lengte geknip moet word.
(2). Verbind die multimedia-kabel van u multimeter met TP GND en die positiewe kabel van pen 8 van IC1. Kies 'n DC-stroombereik op die meter, pas die mikromitter aan en kyk of u 'n lesing het wat byna 5V is, as u 'n DC-plugpack gebruik.
Alternatiewelik moet die meter die batteryspanning toon as u AAA-selle gebruik.
Die ossillator is nou korrek ingestel. Geen verdere aanpassings aan L1 is nodig as u dan na 'n ander frekwensie binne die geselekteerde band oorskakel nie. As u egter verander na 'n frekwensie in die ander band, moet L1 weer aangepas word vir 'n lesing van 2V by TP1.
(1). Stel VR1, VR2 en VR3 op hul middelste posisies. VR1 en VR2 kan verstel word deur 'n skroewedraaier deur die middel van die RCA μ-sokkies te lei, terwyl VR3 verstel kan word deur die μF-kondensator daarvoor eenkant te skuif.
(5). Verstel VR1 en VR2 vir die beste geluid van die tuner - u sal die seinbron tydelik moet ontkoppel om elke aanpassing te maak. Daar moet voldoende sein wees om agtergrondgeraas te "elimineer", maar sonder enige waarneembare vervorming.