Die een toespraak is gerig op die leiers en wy uit oor God se vervulling van sy beloftes aan hulle – Josua 23. Die ander toespraak is gerig op die hele volk en begelei hulle in die hernuwing van hulle verbond met God in Sigem, die plek waar Josua sy grondgebied gekry het – Josua 24.
Josua praat met die leiers, die hoofde, die regters, die ampsdraers, en herinner hulle aan die feit dat God vir hulle goed was deur ander nasies se land vir hulle te gee. Hy het vir hulle die oorlog gevoer om sy beloftes vir hulle in vervulling te laat gaan. Selfs oor die dele van die land, en oor dié nasies wat nog tussen hulle woon, sal die Here vir hulle oorwinning gee. Iets wat ons in Rigters verder van sal lees.
Met die verdeling van die land afgehandel, roep Josua die stamme van Ruben en Gad en die een helfte van die Manassestam bymekaar en laat hulle met sy seën terugkeer na hulle land oos van die Jordaan. Hulle was getrou in hulle ondersteuning van die ander stamme met die Intog en Vestiging. Josua kom dus nou sy belofte aan hulle na deur hulle na hulle vroeër-verowerde gebied te laat terugkeer.
Daarmee verbind Josua die hele volk aan die een boodskap wat van die begin af aan hulle gebring is. Die Here is hulle God. Hulle is sy volk. Hulle voortbestaan as een volk van God lê opgesluit in sy liefde vir hulle, en hulle vir Hom. Of dit nou binne die beloofde land is of daarbuite. Dit is onherroepbaar hulle identiteit, die basis vir hulle eenheid, om aan God gehoorsaam te wees, aan die wet wat Hy deur die bemiddeling van Moses vir hulle gegee het.