Die Raad van Trent - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die Raad van Trent het 'n belangrike rol gespeel in die bepaling van die uitslag van die teenhervorming. Saam met die rol wat deur die Jesuïete en sekere individue gespeel is, was die Raad van Trent 'n sentrale kenmerk van die teenhervorming. Of Trent 'n positiewe stap deur die Katolieke Kerk verteenwoordig het, bly omstrede.
Enige langtermynverandering in die Katolieke Kerk was afhanklik van die houding van die pous aan bewind op 'n spesifieke tydstip. As daar geen begeerte na verandering was nie, sou daar geen verandering wees nie! Julius III (1550 tot 1555) het weinig belangstelling in hervorming getoon. Daar was die pousse wat die teenoorgestelde was en waarlik belangstel om die Katolieke Kerk soos Sixtus V (1585 tot 1590) vooruit te beweeg.
Die Raad van Trent is geroep deur Paul Ill, wat van 1534 tot 1549 die pous was, en dit het eers in Desember 1545 gesit. Dit is uiteindelik in 1563 ontbind, maar dit wil voorkom asof dit 'n lewensduur van 18 jaar was, maar dit was slegs besig met gesprekke. vir vier en 'n half jaar. Die meeste van die pous in hierdie tyd wou nie die mag verloor nie en 'hulle voel geen entoesiasme vir die afskaffing van misbruik wat winsgewend vir die pousdom was nie.' (Cowie)
Die pous het nie die vergaderings van die Raad bygewoon nie en hy neem geen formele deel daaraan nie. Maar sy legate het verseker dat die pous se siening altyd voorgestel sou word, en dit het beteken dat daar geen gevaar bestaan ​​in die herlewing van versoening nie (omdat die Raad bo die pous beter was).
700 biskoppe kon die Raad bygewoon het, maar slegs 31 het saam met 50 teoloë opgedaag. Teen 1563 het altesaam 270 biskoppe bygewoon en die oorgrote meerderheid van hulle was Italiaans, wat 'n groot bonus vir die pous was, aangesien hulle onder sy beheer was, en dit was die pous wat die bevordering tot kardinaal ens. Beheer het. in die openbaar gesien wat iets anders doen as wat die pous wou hê. Die biskoppe het ook daarop aangedring dat hulle as individue moet stem, eerder as 'n blok-land-stem, en aangesien daar 187 Italiaanse biskoppe, 32 Spaanse, 28 Franse en 2 Duitsers was, was die Italianers baie groter as die ander drie lande wat saamgestel is! As sodanig sou die pous aanvaar het dat hy vir Trent aanvaarbaar was.
Die Raad is gevra om leerstelling en hervorming te ondersoek. Charles V wou aanvanklik misbruik maak in 'n poging om die Protestante te behaag en hulle hopelik terug te lok kerk toe. Nadat hulle terug was, kon hulle na die leerstelling kyk. Paulus III wou dit nie hê nie, want hervormings kan hom finansieel beskadig en toegewings kan sy gesag verminder. Die gevolg was dat twee afsonderlike afdelings gelyktydig met hervorming en leerstelling gehandel het.