Indira Gandhi - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Indira Priyadarshini Gandhi (19 November 1917 - 31 Oktober 1984) nee Nehru) was Eerste Minister van Indië vanaf 19 Januarie 1966 tot 24 Maart 1977, en weer van 14 Januarie 1980 tot haar sluipmoord op 31 Oktober 1984.
Dogter van die eerste premier van Indië, Jawaharlal Nehru, en die moeder van 'n ander, Rajiv Gandhi, Indira Nehru, gebore in 'n familie-erfenis van politieke leierskap. Die Nehru-gesin het dinastiese opvolging gemanifesteer wat hoogs ongewoon is in 'n demokrasie. Haar plig teenoor diens aan haar land was 'n sentrale deel van haar identiteit en haar meer bekend as om vriende of 'n normale gesinslewe te hê. Lank voordat Indië onafhanklik van Brittanje was, het haar oupa 'n raamwerk opgestel vir post-koloniale regering. Terwyl haar vader as premier gedien het, was sy aan sy sy as hulpverlener, assistent en gasvrou in sy huisgesin. Sy het haarself moontlik gesien as 'n matriarg van haar land en in baie opsigte was sy inderdaad net dit.
Indira Gandhi (gebore Indira Nehru) was een van Indië se belangrikste en omstrede politieke leiers. Sy wou haar land in die moderne wêreld neem en toesig hou oor dit 'n kernmag word. Sy wou armoede uitroei en het besef dat bevolkingsvermindering 'n wesenlike deel hiervan was. Haar gretigheid vir verandering het haar soms op maniere laat optree wat gelyk het as demokrasie. Spoed was vir haar die wese. Sy wou 'minder praat' en 'meer werk' hê. Daar is min twyfel dat sy wou hê wat sy glo die beste vir haar mense is. Haar moord op een van haar eie Sikh-lyfwagte was 'n tragiese daad. Terwyl haar regering tradisioneel gestaan ​​het vir gelykheid in die kommunistiese verdeeldheid van Indië, het Sikhs al hoe meer ontevredenheid begin kry. Kommunitarisme bly 'n uitdaging vir Indië om die hoof te bied.
Die Nehru-familie kan hul herkoms in die Brahmins van Jammu en Kashmir en Delhi naspeur. Indira se oupa Motilal Nehru was 'n welgestelde advokaat van Allahabad in Uttar Pradesh. Nehru was een van die prominentste lede van die Indian National Congress van sy generasie. Hy was skrywer van die Nehru-verslag, die volk se keuse vir 'n toekomstige Indiese regeringstelsel om die Britse stelsel te vervang.
Die vader van Indira, Jawaharlal Nehru, was 'n goed opgeleide advokaat en 'n gewilde leier van die Indiese Onafhanklikheidsbeweging. Indira was die enigste kind wat gebore is aan Nehru en sy jong vrou Kamala.
Toe Indira ongeveer twee jaar oud was, het haar vader en moeder saam met Mohandas K. Gandhi die onafhanklikheidsbeweging betree. Die Nehru-huis was dikwels 'n ontmoetingsplek vir diegene wat by die onafhanklikheidsbeweging betrokke was, en 'n atipiese omgewing vir 'n enigste kind geskep.
Indira het in Indië en Switserland grootgeword, grootliks deur haar moeder versorg. Haar ma, Kamala, was siek en vervreemd van die Nehru-huishouding, wat haar dogter beïnvloed het om sterk beskermende instinkte en 'n alleenloper persoonlikheid te ontwikkel. Haar oupa en pa was bekleed met die nasionale politiek. Dit het ook vermenging met haar portuurgroep moeilik gemaak. Jong Indira het nooit regtig 'n stabiele gesinslewe of 'n normale kinderjare beleef nie.
Leierskapsvermoë het vroeg vir Indira Nehru verskyn. Sy was ongeveer twaalf jaar oud toe sy die Vanara Sena (letterlik: Army of Monkeys) -beweging vir jong meisies en seuns. Die groep het 'n klein, maar opvallende rol in die Indiese Onafhanklikheidsbeweging gespeel. Die kinders hou betogings en vlagoptogte en help die politici van die Kongres om sensitiewe publikasies te versprei en materiaal te verbied. In 'n dikwels-vertelde verhaal het Indira 'n belangrike dokument gesmokkel wat die planne vir 'n rewolusionêre inisiatief in die vroeë dertigerjare uit haar vader se huis in haar skooltas gesmokkel het. Haar pa se huis was destyds onder polisiebewaking.
In 1934 het haar ma Kamala Nehru uiteindelik na 'n lang gesukkel aan tuberkulose geswig. Indira Nehru was destyds 17.
Sy het haar opleiding ontvang by prominente Indiese, Europese en Britse skole, waaronder Rabindranath Tagore Santiniketan en Oxford.
In haar jare op die vasteland van Europa en die Verenigde Koninkryk ontmoet sy Feroze Gandhi, 'n jong aktivis en joernalis van die Parsee-kongres met wie sy in 1942 getroud is (Feroze was nie verwant aan Mohandas K. Gandhi nie). Die huwelik het plaasgevind net voor die begin van die Quit India-beweging, die finale nasionale opstand wat deur Mahatma Gandhi en die Kongresparty teen die Britse koloniste geloods is. Die egpaar is kort na hul huwelik gearresteer en in hegtenis geneem op aanklag van onderonsie. Hulle is van 11 September 1942 tot 13 Mei 1943 tronk toe gestuur vir hul betrokkenheid by die onafhanklikheidsbeweging.
Nadat hy met Feroze Gandhi getroud is, het Indira Nehru in 1944, bekend geword as Indira Gandhi. Sy het 'n seun, Rajiv Gandhi, gebore, gevolg deur haar tweede seun, Sanjay Gandhi, twee jaar later.
Tydens die chaotiese verdeling van Indië in 1947 het Indira gehelp om vlugtelingkampe te organiseer en mediese miljoene vlugtelinge uit Pakistan te verleen. Dit was haar eerste oefening in groot staatsdiens, en dit was 'n waardevolle ervaring vir die oproer van die komende jare.
Die egpaar vestig hulle in Allahabad waar Feroze vir 'n Kongresparty-koerant en 'n versekeringsmaatskappy gewerk het. Hul huwelik het goed begin, maar het later agteruitgegaan toe mev. Gandhi na Delhi verhuis het om aan die kant van haar vader te woon, wat alleen in 'n omgewing met 'n hoë druk gewoon het. Hy het in 1947 premier geword van Indië se onafhanklikheid van Brittanje. Sy het sy vertroueling, sekretaris en verpleegster geword. Haar seuns het by haar in Delhi gewoon.
Toe die eerste algemene verkiesing in Indië in 1952 nader, het Gandhi die veldtogte van sowel haar vader as haar man bestuur, wat die kiesafdeling Rae Bareilly betwis het. Feroze het nie Nehru geraadpleeg oor sy besluit om te hardloop nie. Alhoewel hy verkies is, het Feroze gekies om in 'n aparte huis in Delhi te woon en die huwelikskeiding voort te sit. Feroze het 'n reputasie ontwikkel vir 'n standpunt teen korrupsie deur 'n groot skandaal in die genasionaliseerde versekeringsbedryf bloot te lê. Dit het gelei tot die bedanking van die Minister van Finansies, 'n Nehru-assistent. Die spanning van die skandaal versterk slegs die spanning in die Gandhi-huwelik. Die skeiding duur voort.
In 1957, kort ná die herverkiesing, het Feroze 'n hartaanval gehad, wat die gebroke huwelik tussen Indira en Feroze dramaties genees het. Aan sy sy om hom te help om in Kashmir te herstel, het die gesin nader gegaan. Feroze is op 8 September 1960 oorlede, terwyl Indira saam met Nehru in die buiteland was.
Staan op tot krag
Gedurende 1959 en 1960 het Indira Gandhi voorgehou en is hy verkies tot president van die Indian National Congress. Sy was slegs die vierde vrou wat behoorlik verkies is. Gedurende hierdie tyd het sy ook as stafhoof van haar vader opgetree. Interessant genoeg was Nehru bekend as 'n vokale teenstander van nepotisme, hoewel sy dogter dikwels amptelik óf nie-amptelik as deel van sy personeel gedien het. Indira het nie 'n setel in die verkiesing van 1962 verower nie.
Nehru is op 24 Mei 1964 oorlede. Op versoek van die nuwe premier Lal Bahadur Shastri het Gandhi verkiesings betwis en by die regering aangesluit. Sy is onmiddellik aangewys as Minister vir Inligting en Uitsaaiwese, die vierde hoogste kabinetsrang.
Gandhi het na Madras gegaan toe die onluste oor Hindi die nasionale taal uitgebreek het in nie-Hindi-sprekende lande in die suide. Sy het daar met regeringsamptenare gepraat, die woede van gemeenskapsleiers versag en toesig gehou oor die heropboupogings van die betrokke gebiede. Shastri en senior ministers was verleë weens hul gebrek aan sulke inisiatief. Terselfdertyd het Gandhi se vermoë tot diplomasie en kalmte te midde van 'n storm ontstaan.
Minister Gandhi se optrede was moontlik nie direk op Shastri of haar eie politieke verheffing gerig nie. Maar sy was bekend dat sy kundig in die media is en vaardig is in die kuns van politiek en beeldvorming. Sy het na bewering nie belangstelling in die besonderhede van die dag tot dag funksionering van haar bediening gehad nie.
Tydens haar termyn as Ministerie van Inligting en Uitsaaiwese was baie Indiane ongeletterd en vertrou hulle op radio en TV vir inligting. Gandhi het die verspreiding van goedkoop radio's aangemoedig. Sy het ook 'n program oor gesinsbeplanning bekendgestel.1
Toe die Indo-Pakistanse Oorlog van 1965 uitgebreek het, het Gandhi in die grensstreek Srinagar vakansie gehou. Sy is deur die weermag gewaarsku dat Pakistanse opstandelinge baie naby die stad binnegedring het. Maar sy het geweier om na Jammu of Delhi te verhuis. Met die feit dat sy moed en vasberadenheid getoon het, het sy die plaaslike regering byeengebring en die aandag van die media verwelkom, wat die land inderdaad gerusgestel het.
Shastri is in 1966 in Tasjkent oorlede, ure na die ondertekening van die vredesooreenkoms met die Ayub Khan van Pakistan, bemiddel deur die Sowjets. Shastri was 'n kandidaat van konsensus en het die linker-regse gaping oorbrug en die gewilde konserwatiewe Morarji Desai afgeweer.
Verskeie kandidate vir die premier se posisie kon nie saamstem oor wie Shastri moet vervang nie. Uiteindelik is Indira Gandhi voorgehou as die kompromiskandidaat, deels omdat sy beskou word as maklik gemanipuleer. 2 In werklikheid het sy buitengewone politieke vaardighede en volharding getoon. Sy was taai en slim, gekultiveerd, maar met 'n outoritêre streep. Die destydse Kongrespresident Kumaraswami Kamaraj het jare later gesoek na verduidelikings vir hierdie rampspoedige wanberekening, en het die vreemde bewering gemaak dat hy Nehru 'n persoonlike gelofte gemaak het om Gandhi-premier 'ten alle koste' te maak. Destyds het hy en ander haar egter as 'n gungi gudiya - letterlik, 'n "dom pop."
In 'n stemming van die Kongres-parlementêre party het Gandhi Morarji Desai met 355 stemme verslaan tot 169 om die derde premier van Indië te word en die eerste vrou wat daardie pos beklee, sowel as die eerste vrou wat ooit verkies is om 'n demokrasie te lei. As premier was Gandhi ambisieus om te moderniseer. Sy het wetenskap en tegnologie sterk bevorder. Sy het ook gewerk om die lewens van die inwoners van Indië te verbeter en die verhouding met China en die Sowjetunie te verbeter. Haar leierskap het Indië se lot beïnvloed, aangesien dit een van die vinnig groeiende ekonomieë in die wêreld geword het. Gandhi se hemelvaart tot leierskap in 'n land waar vroue tradisioneel onderdanig was aan mans, het geweldige moed opgeneem en was nie net 'n inspirasie vir Indiese vroue nie, maar ook vir vroue van die derde wêreld.3
Richard Nixon en Indira Gandhi in 1971
In 1971 is Gandhi herkies met die slagspreuk "Abolish Poverty."
Tydens die Oorlog van 1971 het die Verenigde State die Amerikaanse vloot Sewende Vloot in die Baai van Bengale gestuur as waarskuwing aan Indië teen die gemelde gebruik van volksmoord in Oos-Pakistan as 'n voorwendsel om 'n breër aanval op Wes-Pakistan te loods, veral oor die betwiste gebied. van Kashmir. Hierdie stap het Indië verder vervreem van die Westerse Wêreld.
As gevolg hiervan het premier Gandhi 'n voorheen versigtige nuwe rigting in die nasionale veiligheid en buitelandse beleid begin versnel. Indië en die USSR het vroeër die verdrag van vriendskap en wedersydse samewerking onderteken. Die gevolglike politieke en militêre steun wat die USSR gelewer het, het wesenlik bygedra tot die oorwinning van Indië in die oorlog in 1971.
Gandhi was van mening dat die kernbedreiging van China en die indringende belangstelling van die twee groot supermoondhede nie bevorderlik was vir Indië se stabiliteit en veiligheid nie, en daarom het sy die nasionale kernprogram versnel. Sy het ook die nuwe Pakistanse president Zulfikar Ali Bhutto vir 'n week lange beraad na Shimla genooi. Na byna mislukking van die samesprekings, het die twee staatshoofde uiteindelik die Shimla-ooreenkoms onderteken, wat die twee lande verplig het om die Kashmir-geskil op te los deur onderhandelinge en vreedsame middele. Dit was Gandhi se hardkoppigheid in 'n groot mate wat die besoekende Pakistanse premier laat besluit het om die ooreenkoms volgens Indië se voorwaardes te onderteken.
Indira Gandhi is hewig gekritiseer omdat hy nie die besette Pakistan in Kashmir uit 'n vernederde Pakistan, waarvan 93,000 krygsgevangenes onder Indiese beheer was, onttrek het nie. Maar die ooreenkoms het die onmiddellike inmenging van die Verenigde Nasies en derdepartye verwyder, en die waarskynlikheid dat Pakistan in die nabye toekoms 'n groot aanval sou begin, grootliks verminder. Deur nie 'n gevoelige kwessie van Bhutto oor 'n sensitiewe saak te vra nie, het sy Pakistan toegelaat om te stabiliseer en te normaliseer. Gandhi se houding toon wysheid en geen klein mate van deernis vir die toestand van Pakistan nie. Die handelsbetrekkinge is ook genormaliseer, hoewel baie kontak jare lank gevries was.
In 1974 het Indië suksesvol 'n ondergrondse kerntoets uitgevoer, met 'n nie-amptelike kode met die naam 'Smiling Buddha', naby die woestyndorp Pokhran in Rajasthan. Indië het die toets as 'vir vreedsame doeleindes' beskryf, maar het die wêreld se jongste kernkrag geword.
Die Groen Revolusie
Spesiale landbou-innovasieprogramme en ekstra regeringsondersteuning wat in die 1960's van stapel gestuur is, het uiteindelik daartoe gelei dat Indiese chroniese voedseltekorte geleidelik omgeskakel is in surplusproduksie van koring, rys, katoen en melk. Die land het 'n voedseluitvoerder geword en sy kommersiële gewasproduksie ook gediversifiseer in wat bekend geword het as die Groen Revolusie. Terselfdertyd was die 'Wit Revolusie' 'n uitbreiding in melkproduksie wat daartoe bygedra het om wanvoeding te bekamp, ​​veral onder jong kinders. Alhoewel sosialisties, het Gandhi se ekonomiese beleid ook groot industrialisasie meegebring.
Indira Gandhi word in 1971 deur haar land as 'n heldin en ikoon beskou. Soos dit dikwels die geval is met diegene wat as openbare figuur leef, was sy meer emosioneel geïsoleer as ooit. Die onstabiliteit van haar kinderjare het haar verhinder om haar eie onafhanklike persoonlike belange en lewensstyl te ontwikkel. Gandhi se plig teenoor en trots op haar vader en die familie-nalatenskap is wat haar in die politiek gebring het. Die wêreld van politiek is waar sy die meeste tuis gevoel het. Ongelukkig het dit nie 'n besondere gesonde en afgeronde lewe tot gevolg gehad nie. Deur die 1950's en 1960's korrespondeer sy met Dorothy Norman, 'n joernalis en kunstenaar in New York, wat via korrespondensie 'n baie goeie vriend geword het. Maar afgesien van politieke vennote, het sy geen persoonlike vriende gehad nie. 4
Haar seuns het in Engeland gestudeer, hoewel nie 'n formele graad aan enige universiteit verwerf het nie. Gandhi het nader aan haar jonger seun, Sanjay, gegaan wat sy as haar erfgenaam in die politiekwêreld beskou het.
Gandhi het miskien eienskappe van Feroze in Sanjay gesien en was gretig om hom te behaag. Sy het waargeneem dat Sanjay haar die dood van sy vader beskuldig het. Terwyl Rajiv ontwikkel het as 'n onafhanklike jong man vry van die politiek, het Sanjay se roekelose jeug 'n behoefte by sy moeder veroorsaak om onder alle omstandighede na haar seun te sorg. Sanjay word deur baie geskiedkundiges beskuldig dat hy sy ma se emosionele afhanklikheid misbruik het. Die uitkoms van hul verhouding was 'n politieke vennootskap wat uiteindelik gelei het tot die opheffing van demokrasie, korrupsie en magsmisbruik.
Die regering se Gandhi-regering het groot probleme ondervind ná haar geweldige mandaat van 1971. Die interne struktuur van die Kongresparty het verdwyn onder talle splitsings, wat dit ten volle afhang van Gandhi se leierskap vir sy verkiesingsbestuur. Die Groene Revolusie het die lewens van Indië se groot klasse verander, maar nie met die spoed of op die manier wat daarvoor belowe is nie Garibi Hatao. Die groei in werkgeleenthede het nie tred gehou om die wydverspreide werkloosheid wat die wêreldwye ekonomiese verlangsaming deur die OPEC-olie-skokke veroorsaak het, te bekamp nie.
Gandhi is al beskuldig van neigings tot outoritarisme. Met haar sterk parlementêre meerderheid het sy die Indiese Grondwet gewysig en die mag van die state wat onder die federale stelsel verleen is, ontneem. Die sentrale regering het twee keer opgelê President se reël kragtens artikel 356 van die Grondwet deur state wat deur opposisiepartye as "wetteloos en chaoties beskou word" te beskou, en sodoende administratiewe beheer van daardie state te verkry.
Sanjay Gandhi het Indira Gandhi se noue politieke adviseur geword ten koste van mans soos P. N. Haksar, Gandhi se gekose strateeg tydens haar opkoms tot mag. Verkose amptenare en die administratiewe dienste het Sanjay se groeiende invloed berokken. Bekende openbare figure en voormalige vryheidsvegters soos Jaya Prakash Narayan, Ram Manohar Lohia en Acharya Jivatram Kripalani het Noord-Indië getoer en aktief teen haar regering gepraat.
In Junie 1975 het die hooggeregshof in Allahabad premier Gandhi skuldig bevind aan die aanstelling van 'n staatsamptenaar in haar verkiesingsveldtog en die Kongresparty. Tegnies was dit verkiesingsbedrog. Gevolglik het die hof haar beveel om van haar setel in die parlement verwyder te word en haar verbied om ses jaar lank aan verkiesings te dien.
Gandhi het die beslissing geappelleer. Die opposisiepartye het saamgetrek in hul massas, vra vir haar bedanking. Stakings deur vakbonde en protesoptogte het die lewe in baie lande verlam. J. P. Narayan se Janata-koalisie het selfs 'n beroep op die polisie gedoen om ongehoorsaam te wees as hulle gevra word om op 'n ongewapende publiek af te vuur. Openbare ontevredenheid gekombineer met moeilike ekonomiese tye en 'n reagerende regering. 'N Reuse-saamtrek het die parlementsgebou en Gandhi se woning in Delhi omring en geëis dat sy verantwoordelik opgetree het en bedank.
Eerste Minister Gandhi het president Fakhruddin Ali Ahmed aangeraai om 'n noodtoestand te verklaar en beweer dat die stakings en saamtrekke 'n toestand van 'interne versteuring' skep. Ahmed was 'n ou politieke bondgenoot. In Indië tree die president op advies van 'n verkose premier alleen op. Gevolglik is 'n noodtoestand weens interne wanorde kragtens artikel 352 van die Grondwet op 26 Junie 1975 verklaar.
Reeds voordat die noodproklamasie deur die parlement bekragtig is, het Gandhi die polisie en leër opgeroep om die stakings en betogings op te breek. Sy het dieselfde nag beveel dat alle opposisieleiers gearresteer word. Baie van hulle was mans wat eers in die dertiger- en veertigerjare deur die Britte tronk toe gestuur is. Die bevoegdheid om voorgangers en onbeperkte aanhoudingskragte op te lê, is aan die polisie verleen. Alle publikasies is direk gesensor deur die Ministerie van Inligting en Uitsaaiwese. Verkiesings is onbepaald uitgestel, en staatsregerings wat nie die Kongres is nie, is van die hand gewys.
Gandhi het president Fakhruddin Ali Ahmed verder gebruik om ordonnansies uit te reik wat nie in die parlement gedebatteer hoef te word nie, wat haar (en Sanjay) regeer deur 'n besluit. Inder Kumar Gujral, 'n toekomstige premier, maar toe Gandhi se minister van inligting en uitsaaiwese, het bedank om Sanjay se inmenging in sy ministerie se werk te betoog.
Die noodreël van die premier het 19 maande geduur. Gedurende hierdie tyd het die land, ondanks die kontroversie wat daarby betrokke was, beduidende ekonomiese en industriële vooruitgang gemaak. Dit was hoofsaaklik te danke aan beleid teen stakings in fabrieke, kolleges en universiteite, asook die dissiplinering van vakbonde en vakbonde. In lyn met die slagspreuk op advertensieborde oral Baatein kam, kom zyada ("Minder praat, meer werk"), produktiwiteit verhoog en administrasie is vaartbelyn.
Belastingontduiking is verminder deur ywerige regeringsamptenare, hoewel korrupsie steeds bestaan ​​het. Landbou- en nywerheidsproduksie het aansienlik uitgebrei onder Gandhi se 20-punt-program. Die omset het gestyg, net soos Indië se finansiële posisie in die internasionale gemeenskap. Baie van die stedelike middelklas vind dit die moeite werd om hul ontevredenheid met die toedrag van sake te bevat.
Terselfdertyd het 'n drakoniese veldtog om verdeeldheid uit die weg te ruim, die arrestasie en marteling van duisende politieke aktiviste ingesluit. Die krotbuurte rondom Jama Masjid (Moskee) in Delhi is genadeloos skoongemaak soos deur Sanjay beveel en deur Jagmohan uitgevoer. Hierdie optrede het honderde duisende mense dakloos gelaat en duisende meer dood. Dit het ook tot die permanente ghettoisering van die hoofstad van die land gelei. 'N Gesinsbeplanningsprogram is duisende vaders met geweld vasgedwing en is dikwels swak toegedien, wat 'n openbare woede gekweek het teen gesinsbeplanning wat tot in die een-en-twintigste eeu voortduur.
In 1977 het Gandhi die verkiesing baie verkeerd beoordeel, en die verkiesing van die BJP / Janata-party verkies. Janata is gelei deur haar jarelange mededinger Desai. Hy het gesê die verkiesing was die laaste kans vir Indië om tussen 'demokrasie en diktatorskap' te kies. Na die nederlaag van Gandhi se party, het sy ingestem om af te tree.
Ouster, arrestasie en terugkeer
Desai word premier en Neelam Sanjiva Reddy, die vestigingskeuse van 1969, word president van die Republiek. Gandhi het haar plek verloor en bevind haar sonder werk, inkomste of woning. Die Kongresparty het verdeel en veteraan-Gandhi-ondersteuners soos Jagjivan Ram het haar vir Janata laat vaar. Die Kongres (Gandhi) Party was nou 'n baie kleiner groep in die Parlement, hoewel die amptelike opposisie.
Die minister van Binnelandse Sake, Choudhary Charan Singh, kon nie regeer nie as gevolg van woedende koalisie-oorlogvoering, en het op 'n aantal aanklagte op Indira en Sanjay Gandhi in hegtenis geneem. Die skuif het weer begin omdat haar arrestasie en 'n lang verhoor die beeld van 'n hulpelose vrou wat deur die regering geviktimiseer is, voorspel. Dit het die politieke wedergeboorte van Gandhi veroorsaak.
Die Janata-koalisie is slegs verenig deur die haat van Gandhi. Alhoewel vryheid teruggekeer het, was die regering so verstrengel deur binnegevegte dat byna geen aandag aan die basiese behoeftes gegee is nie. Gandhi kon die situasie tot haar voordeel gebruik. Sy het weer openbare toesprake begin lewer, stilweg om verskoning gevra vir die "foute" wat tydens die noodgeval gemaak is, en die ondersteuning verkry van ikone soos Vinoba Bhave. Desai het in Junie 1979 bedank, en Singh is deur die President as Eerste Minister aangestel.
Singh het probeer om 'n regering te vorm met sy Janata (Sekulêre) koalisie, maar het nie 'n meerderheid nie. Charan Singh het met Gandhi onderhandel vir die steun van die LP's van die Kongres, wat oproer veroorsaak het deur sy onverbiddelike koddling van sy grootste politieke teenstander. Na 'n kort tydjie trek sy haar aanvanklike steun terug. President Reddy het die parlement ontbind en 'n nuwe verkiesing in 1980 geroep. Gandhi se Kongresparty het met 'n grondverskuiwende meerderheid aan bewind teruggekeer.
Operasie Blue Star en moord
Gandhi se latere jare is in Punjab met probleme bedek. 'N Plaaslike godsdienstige leier Jarnail Singh Bhindranwale is die eerste keer deur die plaaslike kongres opgerig as alternatief vir die plaaslike Akali Dal-party. Nadat sy aktiwiteite gewelddadig geword het, is hy as 'n ekstremis en 'n separatis uitgesonder. In September 1981 is Bhindranwale vir 25 dae in Amritsar gearresteer en daarna vrygelaat weens 'n gebrek aan bewyse. Na sy vrylating verhuis hy sy hoofkwartier in Mehta Chowk na Guru Nanak Niwas in die Goue Tempel-gebied.5
Gandhi, ontsteld oor die militêre leër van die groep van Bhindranwale, het die leër toestemming gegee om die Goue Tempel te bestorm om Bhindranwale uit te spoel en sy volgelinge. Wat 'Operasie Blou Ster' genoem word, het op 3 Junie 1984 plaasgevind. Baie Sikhane was woedend oor wat hulle as ontheiliging beskou het. van hul heiligste heiligdom. Hierdie optrede bly tot vandag toe kontroversieel. Meer as 20 000 onskuldige Sikh-burgers is in hierdie aanval dood.
Op 31 Oktober 1984 het twee van die Sikh-lyfwagte van Indira Gandhi, Satwant Singh en Beant Singh, haar in die tuin van die Eerste Minister se woning op nommer 1, Safdarjungweg in Nieu-Delhi, vermoor. Terwyl sy op soek was na 'n onderhoud met die Britse akteur Peter Ustinov, gaan sy verby 'n paaltjiehek, bewaak deur Satwant en Beant. Toe sy buig om hulle in 'n tradisionele Indiese styl te groet, maak hulle hul vuur met hul semi-outomatiese masjienpistole oop. Sy is in haar amptelike motor op pad hospitaal toe. Indira Gandhi is eers ure later dood verklaar.
Indira Gandhi is op 3 November naby Raj Ghat veras. Na haar dood het anti-Sikh-pogroms New Delhi verswelg en oor die hele land versprei, duisende doodgemaak en tienduisende haweloses gelaat. 6 Baie leiers van die Kongreskomitee van Delhi Pradesh, wat jare lank deur neutrale waarnemers van die hand van die geweld beskuldig word, is jare later verhoor vir aanhitsing tot moord en brandstigting. Maar die sake is almal van die hand gewys weens 'n gebrek aan bewyse soos in die geval van Bhindranwale.
Aanvanklik was Sanjay Gandhi Indira Gandhi se gekose erfgenaam in die openbare lewe. Na die dood van Sanjay in 'n vliegongeluk, het sy ma 'n huiwerige Rajiv Gandhi oorreed om sy werk as vlieënier te verlaat en in Februarie 1981. Die politiek te betree. Hy het eerste minister geword na haar dood. In Mei 1991 word hy ook tereggestel deur die militante van Tamil Tiger. Rajiv se weduwee, Sonia Gandhi, 'n inheemse Italiaan, het 'n nuwe Kongres-koalisie tot 'n verrassende verkiesingsoorwinning gelei tydens die Lok Sabha-verkiesing in 2004, en Atal Behari Vajpayee en sy National Demokratiese Alliansie (NDA) van krag verdryf.
Sonia Gandhi het die omstrede besluit geneem om die kans te weier om die amp van premier te aanvaar, maar is steeds in beheer van die politieke apparaat van die Kongres. Dr Manmohan Singh, 'n Sikh en 'n Nehru-Gandhi-familieloyalis, het die leiding van die nasie geneem. Rajiv se kinders, Rahul Gandhi en Priyanka Gandhi, het ook die politiek betree.
Sanjay Gandhi se weduwee, Maneka Gandhi, wat ná Sanjay se dood saam met Indira Gandhi uitgeval het, is 'n aktiewe lid van die opposisieparty Bharatiya Janata Party (BJP). Sanjay se seun, Varun Gandhi, werk sy aan sy ma.
Alhoewel dit gereeld genoem word Die Nehru-Gandhi-familie, Indira Gandhi was op geen manier verwant aan Mohandas Gandhi nie. Mahatma was 'n familievriend. Die Gandhi in haar naam kom uit haar huwelik met Feroze Gandhi, 'n Parsi.
↑ Maria Ulicny, 1 "Indira Gandhi" 1998, hersien op 16 November 2004. Prof Pavlac se webwerf vir vrouegeskiedenis. 7 Oktober 2007 onttrek.
↑ UCLA Geskiedenis webwerf. "Onafhanklike Indië: Indira Gandhi" 2 Op 7 Oktober 2007 verkry.
↑ U.X.L. Biografieë GALE Leer3 "Indira Gandhi" Ontsluit op 7 Oktober 2007.
↑ Answers.com 4 "Indira Gandhi." 7 Oktober 2007 onttrek.
↑ Deol, Harnik, Godsdiens en nasionalisme in Indië: The Case of the Punjab, Londen: Routledge, 2000, 105
↑ BBC-UK "Op hierdie dag" 1 November 5. Op 7 Oktober 2007 verkry.
VEPACHEDU OPVOEDKUNDIGE GRONDSLAG6 "Nehru-dinastie" Ontsluit op 7 Oktober 2007.
Maria Ulicny 7 Kings College, History Dept. Women's history kings.edu/womens_history/igandhi.html 1998, opgedateer 2004.
Mehta, Ved. 'N Gesinsaak: Indië onder drie premier. New York: Oxford University Press, 1982. ISBN 0195031180
Frank, Katherine. Indira: die lewe van Indira Nehru Gandhi. Boston; New York: Houghton Mifflin Co., 2002. ISBN 039573097X