Krag vir Vandag » 2013 » April
SATERDAG 4 MEI – PADKOS
As `n mens baie praat, is die moontlikheid om verkeerd te doen soveel groter, maar `n mens wat versigtig is met sy woor­de is verstandig (Spr.10:19). - 'n Mens moet gewillig wees om te luister, maar nie gou wees om te praat of om kwaad te word nie (Jak.1:19). – As iemand…nooit iets ver­keerds sê nie, is hy 'n volmaakte mens, want dan is hy iemand wat homself kan beheer (Jak.3:2). – God sal 'n mens skuldig bevind of vryspreek op grond van wat jy gesê het (Mat.12:37). – Here, sit tog 'n wag voor my mond; help my om versigtig te wees wat ek sê (Ps.141:3). – Onhou dat Christus ook ter wille van julle gely het en vir julle 'n voorbeeld gestel het. Julle moet sy voobeeld volg. Hy het geen sonde gedoen nie en nooit iets gesê wat nie absoluut waar was nie. Mense het Hom uitgeskel, maar Hy het nie teruggeskel nie. Toe hulle Hom gemartel het, het Hy nie gedreig dat Hy wraak sal neem nie. Hy het alles oorgelaat aan God… (1 Pet.2:21-23). – Dink aan Hom, dan sal julle moedhou en nie tou opgooi nie. (Heb.12:3).
Posted by Manie on Apr 22nd 2013 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 3 MEI – SING IN DIE REëN
VRYDAG SING IN DIE REËN
SKRIFDEEL: Handelinge 16: 16 – 34
"Teen middernag was Paulus en Silas besig om te bid en tot lof van God te sing.. (25)
`n Toegewyde Christenvrou, wat reeds vir weke lank `n afmattende, pynlike kwaal moes verduur, word deur haar dominee besoek. Sy vertel hom van `n voëltjie wat soggens voor haar venster sing. "'In the early morning, as I lie here, he serenades me..' Then, as a smile bright­ed her thin features, she added, 'I love him, be­cause he sings in the rain.'" Hieroor skryf Dr. J. R. Miller: "That is the most beautifull thing about the robin. When the storm has silenced almost every other songbird, the robin sings on – sings in the rain." So moet die Christen optree, gaan Dr. Miller voort met sy boodskap. Enigeen kan in die sonskyn sing, maar Christus gee aan sy vol­ge­linge krag om ook in die reën te sing. Die Christen se bemoediging in alle omstandighede is: "Christus is by my, met my." Die Heilige Gees gee die krag
Dit is hoe dit met Paulus en Silas gegaan het. Opgesluit in die binneste sel, hulle bene vasgeklem in die houtblok, soos ons in Handeling 16:25 lees: "Teen middernag was Paulus en Silas besig om te bid en tot lof van God te sing…" en die gevolg: "Die bewaarder…het voor Paulus en Silas neergeval… hulle buitentoe gevat en gevra: 'Menere, wat moet ek doen om gered te word?' Hulle antwoord hom: 'Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word, jy en jou huis­gesin.'" Die oorwinnende Christen dra vrug.
"Here, vandag wil ek uit u krag in my omstandighede sing."
Posted by Manie on Apr 22nd 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 2 MEI – DIE ONBEKENDE OES
DONDERDAG DIE ONBEKENDE OES
"Toe Hy die menigtes sien, het Hy hulle innig jam­mer gekry… Hy sê toe vir sy dissipels: "Die oes is groot, maar die arbeiders min" (36,37)
Die Engelse handelsreisiger, Rigby, het op sy kwar­­­taalikse rondte deur sy streek, 'n naweek in Eden­­burgh moes deurbring. Dan gaan hy tuis in 'n hotel, wat besonder gewild onder die handelsreis­ig­ers was. Sondae gaan hy na St. George's Church toe, om na Dr. Alexander Whyte, 'n krag­tige evan­ge­lie­­pre­diker, te luister. Hy het altyd pro­beer om een van die ander handelsreisigers, wat ook in die hotel tuisgaan, saam te neem kerk toe. Een keer neem hy 'n Roomskatolieke kollega saam. Dr. Whyte se preek het die man diep getref en terug by die hotel kon Rigby die vreugde smaak om hom na Christus te lei. Sy hart het hom gedring om Dr. Whyte te bel en hom van die man se bekering te vertel. Hy het gehoor dit bemoedig 'n dominee om te hoor van vrug op sy pre­diking. (Dit is so. Bel gerus u dominee as sy preek in u of 'n kennis se hart seën gebring het!) Dr. Whyte het met vreugde na Rigby se vertelling geluis­ter. "Sê tog as­se­blief weer wie praat," versoek Dr. Whyte na­dat Rigby klaar sy storie vertel het. Rigby noem weer sy naam. "Weet jy, jare al soek ek na jou!" roep dr. Whyte uit. "Bly 'n oomblik aan." Rigby kon hoor hoe daar met papiere gevroe­tel word. Toe praat Dr. Whyte weer. "Ek staan hier met briewe in my hand. Luis­ter na dié een: 'Ek moes 'n paar weke gelede 'n na­week in Edenburgh deurbring. 'n Medehandels­reisiger, met die naam Rigby, het my dié Sondag saamgenooi St. George's toe. Die preek het tot my bekering gelei.' Ek het 12 sulke briewe in my hand. Van dié manne het 4 predikante geword!"
Rigby het nie geweet van die omvang van die oes, wat gespruit het uit sy getrouheid, om iemand met hom saam te neem om die evangelie te hoor nie. Die Here se koninkryk word van mens tot mens in hierdie wêreld voortgeplant. Gelukkig is elkeen wat doelbewus die evan­geliesaad saai. Miskien sal hy nooit eers hoor daar was 'n oes nie. Iemand anders sal dalk die maaier wees, van die oes waarvan hy die saaiwerk gedoen het. "Kyk daar, kyk na die lande; hulle is ryp vir die oes. Nou al ontvang die man wat oes, sy loon en samel hy die oes in vir die ewige lewe. Die een wat saai, en die een wat oes, is saam bly (Joh.4:35,36).
WOENSDAG 1 MEI – VADERLIEFDE
In sy boek, Cameos, skryf H. Weigle, saam met C. H. Spurgeon: "In a home in Manches­ter, England, there was a wayward son and brother. The mother was dead and the father and the family were heart-stricken with grief over the boy." Die verhaal wy dan uit oor al die pogings wat die broers en susters aan­gewend het om die seun tot beter insig te bring. "One morning the boy came home after a dreadful debauch. The brothers and sisters were shocked, disgraced, and out of all patience." Die broers en susters het besluit, daar is net een uitweg: die seun moet uit die huis verban word. Daardie aand het die pa met elkeen van sy seuns en dogters `n aparte ge­sprek gevoer. Die gevoel was by almal ewe sterk: die dranklustige seun moet uit die huis ge­stuur word. Hy is nie meer deel van die ge­sin nie. Na sy gesprek met sy kinders, roep die pa die seun. Ek haal nou die boek se eie woor­de aan, want my vertaling laat nie reggeskied aan die betekenis wat dit het nie. "He­nry, your sisters say you should be put out of the house, and your brothers, say you should be put out;' Then going over to the boy he said: 'My son, I shall never put you out of the home.' This loving word of his father woke up his soul. He reformed and became converted, and was none other than the Rev. Henry Moorehouse of Manchester."
So `n gebeurtenis laat ons opnuut God, ons Vader, se groot liefde vir óns besef. Glo ons, weet ons, God het ons met `n groot lief­de lief? "God het die wêreld – vir my, vir jou – so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê" (Joh.3:16). Glo dit. Aanvaar dit. Dank God daar­­voor. "God het nie sy Seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word" (Joh.3:17).
DINSDAG 30 APRIL – NOOIT ALLEEN NIE
DINSDAG NOOIT ALLEEN NIE
Dr. Tony Campolo skryf in sy boek A Dreamer for the Kingdom, hy het opgegroei in 'n dig­be­volk­te, besige stad. Sy ma het 'n tienderjarige dogter, wat naby hulle gewoon het en ook skool toe moes loop, gevra om teen 'n nickle a day haar oog oor hom te hou, as hy skool toe en terug loop. Die skool was agt blokke ver en hulle moes verskil­lende be­sige strate kruis om by die skool te kom. In sy twee­de skooljaar het Tony opstandig en onwilllig geraak om elke dag saam met die buurdogter moet skool toe te stap. Hy wou alleen loop. "Ek kán alleen loop. Ek belowe, ek sal baie versig­tig wees," het hy gesoe­bat. Uitein­de­lik het sy ma toegegee. Vir die vol­gen­de twee jaar het Tony self skool toe en terug ge­stap. Hy was baie ver­sigtig. Hy het nie met vreem­delinge ge­praat of nuuskierig agter ander dinge aange­gaan nie. Jare later, by 'n fa­mi­lie­sa­me­koms, het hy grootgepraat oor sy on­af­hank­lik­heid en sy familie her­inner aan sy self­stan­dig­heid, toe hy as klein seuntjie die moeilike pad skool toe al­leen geloop het. Sy ma het gelag. "Dink jy regtig jy was al­leen?" vra sy. "Elke oggend as jy skool toe loop, het ek jou gevolg tot jy veilig by die skool aange­kom het. Elke middag as die skool moet uit­kom, het ek vir jou buite gewag, maar so, dat jy my nie sou sien nie. Dan het ek weer agter jou aangeloop tot ons by die huis gekom het. Ek wou naby jou wees, as jy in daar­die besige strate my sou nodig kry."
Glo ons die Here is elke dag naby ons, terwyl ons deur 2013 stap? Kom ons glo dit. Je­sus het sy dissipels belowe: "En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wê­reld" (Mt.28:20). In die Here se Woord is God se nabyheid by ons 'n voortdurende belofte: "Die Here het sy oë oral op die aarde sodat Hy dié kan help wat met hulle hele hart op Hom vertrou" (9).
"Here, vandag glo ek U is naby my."
SATERDAG 27 APRIL – PADKOS
Posted by Manie on Apr 19th 2013 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 26 APRIL – BRANDENDE LAMPE
VRYDAG BRANDENDE LAMPE
Tydens `n hewige storm een aand, word die dok­ter in
`n klein plattelandse dorpie, uitgeroep na `n siek kind­jie toe, op `n plaas, meer as 15 km. buite die dorp, skryf Christian Age die storie. Die kapok val vin­nig en maak die sig so swak, die dokter is in ge­vaar om met sy kapkar en perde die pad byster te raak. Hy bereik `n plaas­huis langs die pad. Per telefoon vra hy die volgende plaas­huis se mense om `n branden­de lantern uit te hang om hom koers te gee. Húlle vra weer die vol­gende bure om dieselfde te doen, en so gaan die bood­skap van plaas tot plaas, totdat `n ry lig­te die dok­ter in staat stel om, in die donker, die huis te bereik waar die kind­jie hom so dringend nodig het. Nie een van die mense van daardie omgewing kon vir kindjie iets doen nie, maar elk­een kon wel `n lamp op­steek, om die man wat die kindjie kón help, in staat te stel om hom te bereik. Elke lamp­opsteker het deel gehad aan die redding van die kindjie se lewe.
"Is not that a picture of the Christian life?" vra Christian Age. "We can each throw a light upon that part of the road that runs by our own door to make sure that no one shall miss the way because our light is not burning." Die lig van Christus wat iemand kan red, lê nie in die groot dinge wat ons doen nie, maar in klein, daag­likse insidente, wat met die lig van Chris­­­tus se lewe gevul is: `n vriendelike woord, `n no­­dige guns, `n noodsaaklike bystand, `n opwek­kende be­moediging. Uit eie krag en eie wysheid het ons nie hierdie ligpunte, hierdie brandende lampe, in ons le­we nie. In ons goeie verhouding met Christus bring die Heilige Gees dit in ons lewe in. "Julle weet trouens hoe ons by julle opgetree het…julle het ons voorbeeld gevolg en volgelinge van die Here geword … met `n blydskap wat van die Heilige Gees kom… het julle `n voorbeeld geword vir al die gelowi­ges in Mase­donië…Van julle af is die woord van die Here in Mase­donië verkondig… Die mense vertel self hoe julle … die lewende en ware God dien… en sy Seun uit die he­mel verwag, Jesus deur wie ons gered word van die oordeel wat kom" (1 Tes.1:6-10).
Posted by Manie on Apr 19th 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 25 APRIL – BUIG OM TE DRINK
DONDERDAG BUIG OM TE DRINK
SKRIFDEEL: Jesaja 55: 1 – 6
"Kom, almal wat dors is, kom na die water toe…"(1)
'n Dorstige handelsreisiger het 'n Ameri­kaanse hotel­por­taal binnegestap. In die hoek was 'n me­ganiese fon­tein. Bokant die fontein het 'n uit­nodiging gehang: "Buig en drink". Toe hy dit be­reik steek hy sy hand uit om die fon­tein oop te draai, maar daar was geen hand­vatsel nie. Toe soek hy 'n drukknoppie of ska­ke­laar. Geen. Hy lees weer die uitnodiging bokant die fontein. Met 'n verleë glimlaggie buig hy versigtig vorentoe. Nog 'n bietjie; nog 'n bietjie – en regtig, heerlike koue water begin vloei. Die fontein word deur 'n elektroniese "oog" be­heer. Sodra die buigende lig­gaam by die "oog" verby beweeg, laat die kraan die water vloei.
Die Bybel gebruik oorvloedig die beeld van wa­ter om geestelike lewe te beskryf. "…wie in My glo, sal nooit weer dors kry nie" (Joh.6:35). "As ie­mand dors het, laat hy na My toe kom en drink!"(Joh.7:37). "…die Lam wat in die middel van die troon is, sal hulle herder wees en hulle na die fonteine met die water van die lewe lei…" (Openb.7:17). En elkeen wat dors het, moet kom; elkeen wat die water van die lewe wil hê, moet dit kom kry, verniet!" (Openb.22:17). Om by die water wat die Here Jesus gee, te kom, hoef 'n mens nie inspan­nend op te klim boontoe nie. Fonteinwater word bereik wanneer 'n mens laag buig, kniel. 'n Mens hoef nie eers iets lofwaar­digs of inspan­nends te doen, om die ewige lewe wat die Heilige Gees in die hart gee te ontvang nie. 'n Mens kom in gebed na die Here Jesus toe; vra, neem, glo. Hy gee vir ons die lewende water in die hart.
"Here, vandag buig ek en in geloof neem ek en drink ek die water wat U gee."
WOENSDAG 24 APRIL – DIE OES RONDOM
Lees Johannes 4: 27 – 42
"Kyk daar, kyk na die lande; hulle is ryp vir die oes" (35).
'n Skitterende jong akteur, op pad na die teater toe, waar hy moet optree, word deur 'n eenvoudige vrou 'n trak­taat­jie in die hand gestop. Hy steek dit in sy sak en vergeet daarvan. Die aand in sy ho­tel­kamer haal hy dit ingedagte te voorskyn. Hy lees dit eers vinnig en onver­skillig deur. Tog boei dit hom. Toe lees hy dit sorg­vuldig deur. Wat hy lees dwing hom om die volgende oggend een van die stad se le­raars te gaan spreek. Dié ver­staan die man se be­hoefte, vertel hom van God se lief­de, Jesus se offer vir ons sondes aan die kruis en die lewend­makende werk van die Heilige Gees in ons hart. Die jong man vind daardie oggend die Here Jesus as Ver­­losser. Vyf maande later verlaat hy die tea­ter­wê­reld, skryf as student by 'n teologiese uni­ver­­si­teit in en word predikant. Hy is later die krag­tige, bekende en geseën­de predikant van Tremont-Tempel in Bos­­­ton VSA, dr. George Lorimer. Predi­king sou hom nie bereik nie, want hy het nie kerk toe ge­gaan nie. Die saadjie wat die gewone vrou in sy le­we geplant het, het die prag­tige boom van genade opgelewer. Ons saai die saad­jies, maar God gee die ontkieming, groei en wasdom.
"Here, vandag saai ek net waar ek kan u saad."
DINSDAG 23 APRIL – LANGS MEKAAR
`n Misdadiger het in `n tronk op die voltrekking van sy doodstraf gesit en wag, vertel The Presby­terian. `n Predikant het hom besoek en hom pro­beer help om tot bekering te kom. Hy kon net nie by die man ingang vind nie. Op pad terug huistoe, loop die dominee `n bejaarde lidmaat van hom raak, wat vir sy toegewydheid aan die Here bekend was. Hy vra die man om met die misdadiger te gaan praat. By die misdadiger in sy sel aangekom, gaan hy langs die man sit, neem sy hand in sy eie hand en sê met groot gevoel en eenvoud: "Is dit nie won­derlik dat God in sy groot liefde vir ons, sy Seun gestuur het om vir sondaars soos ek en jy te kom sterf nie." Binne oomblikke breek die man se hart oop en begin hy huil. Later het hy gesê: "Toe die predikant met my gepraat het, het dit ge­voel soos iemand wat van ver bo my met my praat. Maar toe die ou man inkom en langs my kom sit en hom met my klas, deur te sê: 'Was dit nie `n groot liefde van God om sy Seun in die wêreld te stuur om vir sondaars soos ek en jy te sterf nie, kon ek dit nie meer uithou nie. Ek het my hart vir die Here oopgemaak en ek gaan nou met moed my slegte straf tegemoet."