Mysterious Alfredia * Oor plante
Alfredia is die harmonieuse naam van die plant, eksoties, geheimsinnig. By hom het ek assosiasies gehad met die luukse palm van die tropiese eilande. Net soos die woord 'waterverf' vir oupa Shchukar, wat dit onbewustelik as 'n 'pragtige meisie' vertolk het. Ondanks al my innige simpatie vir my oupa, Shchukar, het ek nietemin besluit om my kennis van hierdie weinig bekende plant aan te vul. Maar hoe meer hy uitgevind het, hoe meer geheimenisse het ontstaan.
Beskrywing van Alfredia
Begin ten minste met die naam. Die regte botaniese naam is Alfredia drooping (Alfredia cernua) van die asterfamilie. In die plek van Shchukar se oupa, sou ek dit so interpreteer: die familie (aster) is 'n van, dit word gedra deur baie, baie plante met soortgelyke karakters; die geslag (Alfredia) is 'n middelnaam; plante onder sy familie met smaller verwante eienskappe word daarby gekombineer; spesie (hangende) is die naam van hierdie plant, wat broers en susters mag hê met ander name soortgelyk aan dit.
So hoekom Alfredia? In die akademiese multi-volume werk Flora van die USSR word in 'n artikel oor alfredia (Deel XXVIII, p. 39) gesê dat "die geslag (Alfredia) is vernoem na 'n persoonlike naam." Maar wat presies nie gegee word nie. Tipies word die Latynse name van plante deur die wetenskaplike gemeenskap toegeken ter ere van die beroemde plantkundiges, natuurwetenskaplikes. En aangesien diegene met die naam Alfred benewens Alfred Rassel Wallace, wat tegelyk die teorie van spesieverandering deur natuurlike seleksie gevorderd het, Darwin nie ander ken nie, kan aanvaar word dat Alfredia na hom vernoem is.
En waarom "hang"? By hierdie woord trek die verbeelding 'n soort afgestompte stand met hangende blare. Niks soos hierdie nie! Drooping Alfredia is 'n kragtige, meer as 2,5-jarige kruidagtige plant wat 2,5-3 meter hoog is, met 'n stewige stingel aan die basis tot 5 cm in deursnee, met lang (tot 70 cm) langwerpige eiervormige blare en groot (regoor 5 cm) blommandjies.
Die ding is in hierdie mandjies - hulle kyk af, asof hulle kop buig. Vandaar die naam - hangend. En dit is goed dat dit af is (en waar anders kan hulle van so 'n hoogte af lyk!), Anders sou ons nie al hul skoonheid kon oorweeg nie. En die skoonheid is in hul ongewoonheid: die omhulsel van die groot kop is geteël, meervoudig geroei, die randblomme geelgroen, en die sentrale blare is baie dik en lank (tot 2,5 cm), wat in een rigting aanmekaar vassit, en lyk soos drukkies van die stort af.
Ongetwyfeld was dit danksy die krag en verheffing van alfredia bo alle ander kruie dat dit die atamangras genoem word. Die oorsprong van 'n ander plaaslike naam - die brachialis - sal nou waarskynlik nie verklaar word nie. Miskien is dit gebaseer op die "skuins skouer" - die bosse vertak sterk in die boonste deel en die takke (skouers) strek skuins. En miskien is (ek hou meer van hierdie weergawe) sy oorsprong in "squint with a shoulder". Toe alfredia afgekom het om in forbs te sny, was dit moontlik om dit met groot moeite te sny - op die vlegsel met jou skouer te leun. Wie weet.
Kortom, die plant lyk glad nie dof nie, maar baie vrolik. Alfredia inspireer egter die krag nie net met die voorkoms daarvan nie. Sedert antieke tye in die volksgeneeskunde, word die gras en wortels daarvan in die volksgeneeskunde wyd gebruik as 'n tonikum en pynstiller, vir senuweesiektes, duiseligheid en ook in versamelings - vir neurastenie, skisofrenie, epilepsie, enuresis.
Waarom is so 'n prominente plant min bekend? Ja, omdat die habitat baie klein is: die berge van Siberië (Altai, Sayanberge, berg Shoria - in die Kemerovo-streek, Kuznetsk Alatau, Salair Kryazh - ook in die Kemerovo-streek) en Sentraal-Asië. Alfredia alleen kan gevind word in die taiga- en subalpiene sones, in yl sipres- en sederwoude, in lang grasweide tussen bosse.
In alle naslaanboeke en internet-ensiklopedieë, in artikels wat aan alfredia gewy is, skryf hulle: "Die samestelling is nie bestudeer nie." Hoe so? Waarom word 'n plant wat deur tradisionele medisyne erken word, die aandag van wetenskaplikes ontneem? Die antwoord is naby gevind. Tomsk-wetenskaplikes - Shilova Inessa Vladimirovna saam met kollegas - het reeds in ons millennium navorsing gedoen oor die chemiese samestelling van die lugdele van alfredia. Die inhoud van die volgende groepe biologies aktiewe stowwe is gevind: flavonoïede (quercetin, kempferol, apigenin, ens.), Fenol-karboksielsure (vanieliensuur, koffie, ens.), Sterole, polisakkariede, aminosure (valien, lysien, traptofaan, ens.), Karotenoïede, triterpeen verbindings, tanniene, makro- en mikro-elemente.
Daar is wetenskaplik vasgestel dat alfredia-ekstrakte antioksidant, nootropies, angstig en diureties is. Met ander woorde, verminder emosionele spanning, verswak die gevoel van angs, angs, angs; verbeter geestelike aktiwiteit, stimuleer kognitiewe funksies, leer en geheue, verhoog die weerstand van die brein teen verskillende skadelike faktore, insluitend tot uiterste vragte. En aangesien dit nou bekend is dat antioksidante die verouderingsproses vertraag, sal ongetwyfeld geneesmiddels gebaseer op alfredia binnekort ontwikkel word en dit het 'n groot toekoms in hierdie verband.
Maar tuiniers wat belangstel in seldsame plante kan, sonder om te wag vir die voorkoms van alfredia op die apteekrakke, hierdie wonderlike plant nou al in alle opsigte op hul werwe verbou. Boonop het hierdie verteenwoordiger van die bergflora goed aangepas by die toestande van die vlakte, wat vergemaklik is deur die navorsing van plantkundiges, waaronder Valentina Pavlovna Amelchenko, wat 'n kwarteeu aan die studie van alfredia in die Siberiese botaniese tuin van die Tomsk State University gewy het. Alfredia word suksesvol in baie botaniese tuine in Rusland en in die buiteland gekweek (byvoorbeeld die stad Jena in Duitsland).
Alfredia kweek is maklik genoeg. Dit benodig slegs goeie beligting en voldoende grondvog, veral in die aanvanklike groeiperiode. U kan in Maart-April in 'n boksie saai (saailinge kan in Junie geplant word) of in die grond in Mei. Week die sade voordat dit vir 2-3 uur gesaai word, want hulle is groot genoeg en hulle het dalk nie genoeg grondvog om te swel nie. Saaddiepte 2 cm.
Lote verskyn na 2-3 weke. Die afstand tussen plante moet nie minder as 50 cm wees nie. Sommige plante blom in die tweede jaar, die res 3-4 jaar. Blom vind plaas in die einde van Julie - vroeg in Augustus, met die rypwording van die saad - in 'n maand.
Alfredia oes blare en blommandjies as 'n medisinale grondstof in die blomfase. Dit word in die skaduwee gedroog, gekneus en vir 2-3 jaar in papierverpakking geberg. In die alledaagse gebruik in die vorm van tee: 1 teelepel kruie in 'n glas kookwater.