Reader Stories: Hoe Erin is aanpas by die lewe terug by die huis - Reisverhale - 2020
Herstelwerk na die lewe by die huis kan 'n uitdaging wees. Ek onthou my eerste keer by die huis kom: Ek het groot kultuurskok gehad. Ek onthou die supermarkte voel net so groot. En die winkels. En die ete gedeeltes. (Ons het sulke groot maaltye hier in die Verenigde State!) Plus, die meeste van my vriende kon nie met my gevoel van ongemak verband hou nie. Dit was 'n uitdaging om altyd aan die gang te wees om skielik die teenoorgestelde te doen. (Dit was duidelik dat ek nie geslaag het nie. My oplossing was om te bly reis!)
Maar dit is 'n gevoel wat met baie reisigers gebeur. Toe ek praat met Dani en Craig van Die Wye Wide Wêreld In DC na hul reis oor die wêreld, het ons mekaar in die troos aangesien ons die enigste was wat verband hou met hoe mekaar voel.
In vorige leserverhale het ons baie gepraat oor mense wat vertrek, maar vandag gaan ons praat oor die huis toe kom en aan die lewe van die pad herleef.
Erin: Ek is 45 en ek het grootgeword in die Pacific Rim: Kalifornië, Washington, Hawaii, en Nieu-Seeland. Ek is 'n voormalige bankbestuurder wat besluit het om my tyd te spandeer om met organisasies sonder winsbejag te werk en die wêreld te reis. Ek het oorgegaan uit bankwese, 'n intreevlak-werk by 'n organisasie sonder winsoogmerk. Ek het geleidelik 'n spesialiteit in filantropiese finansiële produkte gebou, en sowat ses jaar gelede het ek 'n konsultasiemaatskappy begin. As konsultant het ek my kontrakte opgestel sodat ek elke jaar drie maande kan neem om oorsee te reis en vrywilliger te werk. Na 'n paar jaar van hierdie reëling, het ek besluit ek wou 'n langer twee jaar sabbatsdag neem om die wêreld vrywilligerswerk te reis. Toe was ek besig om te spaar om 'n huis te koop, so ek het 'n netjiese som weggesit. Ek het hierdie spaargeld getik om my reis te finansier.
Gedurende my twee jaar het ek al sewe kontinente en 62 lande besoek. Ek het op New Years Eve in Fiji begin en in Antarktika geëindig. Ek het deur Patagonië op pad gegaan toe ek teruggekeer het na die State. Alhoewel ek 3-4 hoogtepunte gehad het, wou ek tref (stap in die Himalaja, besoek Angkor Wat, Indië verken), ek het geen vaste roete gehad nie. Ek wou doelbewus die buigsaamheid hê om die wêreld te dwaal terwyl ek nuwe vriende gemaak het en van opwindende plekke geleer het. As gevolg hiervan het ek nie in 'n reguit lyn of selfs een gebied op 'n slag gereis nie, maar oor die aardbol gehardloop. Terwyl my reisroete vloeibaar was, het ek drie duidelike doelwitte vir my reis gehad: om myself die tyd te gee om te lees en skryf en vrywilligers te gee. [Jy kan lees oor Erin se reis en vrywilligerswerk op haar webwerf.]
Wel, aangesien ons waarskynlik almal wonder, hoe was jou reis?
Ek het 'n hele paar skrikwekkende oomblikke op my reis gehad, veral omdat ek verkies om oor land te reis en waar moontlik plaaslike vervoer te neem. Daar is beslis 'n paar herinneringe - 'n busongeluk in Ethiopië, spring uit 'n bewegende motor in Zambië, politieke onrus in die Midde-Ooste en Afrika suid van die Sahara. Dit gee my nog 'n breuk. Ek het ook 'n paar gewaagde avonture met wit water rafting gehad wat ek kon gedoen het.
Het jy 'n plan vir wanneer jy terugkom?
Ek het 'n plan gehad: ek het in Oktober 'n skuif na Londen georkestreer. Ongelukkig het hierdie planne deurgeloop. In plaas daarvan om tydelike raadgewende opdragte te neem voordat jy oor die dam beweeg, moet ek nou 'n meer permanente lewe oorweeg. Ek is twee maande terug en oorweeg steeds oor watter stad ek moet woon, watter soort werk ek wil doen en hoe ek my lewe wil herbou. Selfs eenvoudige dinge soos die huur van 'n woonstel en die koop van 'n motor en meubels is in die wiele. Op die oomblik verdeel ek my tyd tussen San Francisco, NYC en my familie in Florida. Ek bied verskeie weke op 'n keer gemeubileerde woonstelle aan en huur 'n motor wanneer ek dit nodig het. En ek leef nog steeds uit 'n tas. So ek dink my nomadiese lewe het nie geëindig net omdat ek by die huis gekom het nie.
Het jy al so lank aan die lewe aangepas?
Ek word weggeblaas deur die doeltreffendheid van die moderne Amerikaanse lewe. Ek is ook verbaas dat ek soms in die straat loop en daar is geen ander mense nie. Dit is raar, soos om op 'n verlate filmstel te wees. En ek is verstom deur die oorvloed in ons supermarkte - gang en gangpad van kos. Natuurlik, ek het hierdie verskille opgemerk toe ek teruggekeer het van vorige reise, maar nou kan ek my voorstel hoe 'n besoeker kan kyk na die enorme grootheid van die Amerikaanse lewe.
Vir my is hierdie wortel vertaal van die fisiese na die sielkundige. Ek is baie trots op wat ons hier in Amerika het, met die keuses wat ons het, en ons regte as individue. Terwyl ons nooit dink dat hulle genoeg is nie, het ek ander dele van die wêreld waar hulle nie enige van hierdie vryhede gehad het nie, gesien. Dit maak my baie dankbaar om Amerikaans te wees.
Wat was die moeilikste deel van die huis?
Ek dink die verstandelike oorgang is die moeilikste deel van terugkeer. Soos ek genoem het, lewe ek nog steeds as 'n nomad, met geen groot begeerte om wortels neer te lê nie. Verlede week was ek in die winkel by 'n winkel toe ek skielik uit die lyn gegaan het en die item wat ek gaan koop koop. Die rede? Dit sal nie in my tas pas nie.
Ek sukkel ook 'n bietjie met die terugkeer van die huis. Ek het gevind dat my lewe weer 'n leë doek is en ek het die geleentheid om die lewe te skep wat ek wil hê. Ek dink dit is 'n goeie geleentheid, maar die moontlikhede is letterlik oneindig, dus ek wil tyd neem en deurdagte besluite neem.
My vriende en familie is ondersteunend omdat hulle net bly om my by die huis te kry. Hulle het my verwelkom in hul huise en ek kon ons vriendskappe dadelik herstel. Ek was baie gelukkig om so 'n sterk ondersteuningsnetwerk te hê terwyl ek op reis was en op my terugkeer.
Ek vind myself baie stil, dink net. Vir my is dit die weg deur die oorgang: laat my die tyd en ruimte toe om te begin met die verwerking van alles wat ek ervaar het. Ek is vol vertroue uit hierdie refleksie, 'n nuwe pad sal na vore kom vir my om te volg.
Het u gevind dat werkgewers u reis as negatief beskou het of dit gehelp het om 'n werk te verkry?
My reise het my loopbaan op geen manier negatief beïnvloed nie. Terwyl ek my raadgewende besigheid herlaai, het my internasionale ervaring my perspektief verbeter en wat ek kliënte kan bied. En my blog, www.GoErinGo.com, wat my avontuur in real time afgeskryf het, fokus steeds op sosiale kwessies, reis, vrywilligerswerk en deelnemende filantropie. Dit is al die gebiede wat 'n uitbreiding van my filantropiese raadgewende werk is.
My reise het ook tot bykomende geleenthede gelei. Ek praat nou gereeld by skole, korporasies en burgerlike organisasies oor my reis en vrywilligerswerk in die buiteland. En natuurlik skryf ek my boek, Avontuurfilantroop, oor my ervaring.
Watter raad sal jy hê vir mense wat na 'n lang reis na die huis kom?
Ek sal aanbeveel om stadig terug te keer, om jouself die tyd toe te laat om te akklimatiseer na bekende omgewing. Jy is nie dieselfde persoon as wanneer jy op jou reis geloop het nie, dus moenie verwag om terug te keer in jou ou lewe nie. Jy het gegroei in jou denke, so gee jouself die tyd om te verken - net soos jy op die pad gedoen het.
Herstelwerk neem net tyd. Jy moet gewoond raak aan wat so bekend was. My een raad is om voort te gaan met die mense wat jy ontmoet het, te praat, veral diegene wat reeds tuis is. Hulle weet wat jy gaan deur. Hulle kan verband hou en met hulle praat oor hoe jy voel, dit maak die oorgang minder moeilik.
Een van my gunsteling dele oor hierdie werk is die verhoor van mense se reisverhale. Hulle inspireer my, maar belangriker nog, hulle inspireer jou ook. Ek reis op 'n sekere manier, maar daar is baie maniere om jou reise te finansier en die wêreld te reis. Ek hoop dat hierdie stories jou wys dat daar meer as een manier is om te reis en dat dit binne jou greep is om jou reisdoelwitte te bereik. Hier is nog 'n voorbeeld van iemand wat na sy groot internasionale avonture na die lewe herleef het:
Kyk die video: The Great Gildersleeve: The First Cold Snap Appointed Water Commissioner First Day on the Job (Augustus 2020).
Copyright 2020 \ none \ Reader Stories: Hoe Erin is aanpas by die lewe terug by die huis