Hoe om 'n driejarige kind te leer om sonder histeries aan te trek?
Die kind wil nie aantrek nie? En wil ook nie uitklere nie? Die probleem is in baie gesinne. Dit is algemeen as jy hom nie kan dwing of oorreed om êrens heen te gaan nie. Persepsies en beloftes oor 'n interessante plek gee geen resultate nie. Oor byeenkomste in 'n kleuterskool en kan nie praat nie - hy wil glad nie heen gaan nie. As die ouers steeds die ouers "spyt" maak en na lang oortuiging bymekaarkom, dan sal hierdie nommer in die tuin nie werk nie. Hierdie artikel sal praat oor hoe, sonder onnodige senuwees en koste van moeite om 'n 3-jarige kind aan te trek of uit te trek?
'N Driejarige kind kan hom gerus of aantrek, of selfs self doen. Dit is haalbaar vir volwassenes. Die doel is om die kind te leer, maar vereis geduld en verbeelding. Miskien 'n paar opsies vir die ontwikkeling van die situasie.
Die eerste opsie: om die situasie vir homself te laat, omdat die kind vroeër of later nog steeds op hul eie moet aantrek. Vir die skoolgaande ouderdom sal dit noodwendig gebeur.
Die tweede opsie is om uit te huil of die kind effens klap. Hierdie metode is effektief, die resultaat sal baie vinniger bereik word as ander metodes. Vrees van vrees motiveer kinders goed. Hulle word opgelei. Hierdie metode is geskik indien die hoofdoel is om die kind te leer kleed.
Die derde opsie impliseer 'n kreatiewe benadering. Hier is die proses om 'n kind te leer, direk gekoppel aan die verbeelding van 'n volwassene.
In 'n situasie waar jy seker weet dat 'n kind weet hoe om te klop en dit vinnig kan doen, byvoorbeeld wanneer hy na die toilet wil gaan, staar hy nog steeds as jy stap, jy benodig 'n kreatiewe benadering. Met ander woorde, 'n kind kan uitklere as daar 'n uiterste behoefte is of hy wil dit net doen. Dit is moontlik dat die kind aangetrek word na die vooruitsig van 'n stap of na 'n gebeurtenis, maar die aantrekproses vir hom is so onaangenaam dat hy 'n wandeling en die res opoffer, net om langdradig te vermy. Dit is die geval wanneer jy die verwerker moet versier, maak dit interessant.
Hier is 'n paar maniere waarop jy in diens kan neem:
Die spel van wegkruip. Vreugde accent wanneer die moue hul hande wys, en van die nek van die trui - oë.
Die trein speel. In hierdie speletjie is die hand die trein, dit kom in die tonnel, dit is in die mou. 'N Kam - beheer die hele trein.
Net so aan die spel in die trein, kan jy in die muis (die nok) speel, yurknuvshego in die mink (mou).
'N wedstryd in die "Basseynaya Street versprei van die straat af". As jy aantrek, vra altyd die kind vrae: waar moet jy sokkies aanbring? Miskien op die penne? Nee? Sit die handvatsels vas .... En hoekom nosochki, kan hulle op ore dra? Wie sal help om te verstaan? Wat moet ek eerste dra: broekiekouse of panties?
Verdeel die aantrekproses in twee, dit is die ouer en die kind. Byvoorbeeld, die ma sit haar broekbene, die kind trek homself op. Mamma sit die kop in die nek en plaas die handvatsels in die moue - die kind trek die trui verder aan en versprei die baadjie.
Opleiding op speelgoed. Op poppe, konies, kan jy al die konsekwentheid en logika in kleed aantoon.
By die onderrig van 'n kind vir selfdrag, word dit aanbeveel om die klere wat hy verkies, te kies. En onthou dat sulke lesse nie haastig geslaag moet word nie. Dit is beter om dit baie tyd te gee, maar om goeie resultate te behaal, eerder as om 'n bietjie tyd te spandeer en niks in ruil te kry nie.
Moenie bang wees om die kind te bederf met sulke speletjies nie, dit sal nie gebeur nie. Onthou dat vir voorskoolse kinders, die hoofaktiwiteit. Aktiwiteite in 'n speelse vorm help die kind ontwikkel, leer die wêreld, kry nuwe kennis en indrukke. En speletjies wat help om te leer en die gewoonte om die kind aan te trek, laat ouers toe om hul reëls in 'n interessante "pakket" aan te bied.
Nadat die baba volgens jou reëls begin speel, vinnig aantrek op die regte tyd, moet jy oor die tuin praat. Dit is moontlik dat die gesprek nie nodig sal wees nie en die situasie sal op sy eie verbeter. Gewoonlik neem dit 'n week en 'n half of twee weke vir 'n kind om gewoond te raak aan wat om te doen-uittreksel - dit is 'n prettige, interessante aktiwiteit. Aan die einde van hierdie tyd sal hy nie terugkeer na vorige gedrag nie. Hy loop om die kleedkamer in 'n mantel om hom aan te trek en trek hom nie meer aan nie.
As die situasie in die kleuterskool nie verander nie en die kind gereeld gaan sonder om te loop, en ander kinders swaai in afwagting, moet dit reggestel word. Ouers sal vroeg moet kom om die kinders bymekaar te maak vir 'n middagstap. Teen hierdie tyd, terwyl die ander kinders jouself versorg, bied jou kind aan om te kyk hoe sy of haar groepmaats bymekaarkom, wie van hulle vinnig aantrek en wie stadig is. Vergeet jou waarnemings met kommentaar, vergelyk die kinders noukeurig. Geleidelik bring die baba die idee dat daardie kinders wat vinniger aantrek, die onderwyser help. Die kind, wat self meer geklee het, is die beste assistent. En wat gebeur as al die kinders begin om die tutor te help? - Die wandeling duur langer. Probeer om met die baba in 'n vriendelike stemtoon te praat, sonder om die stem op te roem of te verwyt. Die doel van die ouer is om nie in moralisering betrokke te raak nie, 'n narkose kind om te dink oor hoe om 'n assistent te word, hoe om onafhanklik te word, meer volwasse. En glo dat die inligting wat die kind van 'n ontsteld gesprek ontvang, met hulle baie beter as in 'n skandaal en stres geassimileer word, wat onwillekeurig deur ouers deur impotensie gereël word.
Met die ouderdom sal die kind hierdie kalm gesprekke waardeer en sal hulle met groot dankbaarheid bedank.