Stephen Hawking, Leonard Mlodinow : The Grand Design
Resensie: The Grand Design
Skrywers: Stephen Hawking en Leonard Mlodinow
Die skrywers beweer dat daar heel waarskynlik meer as een heelal (Engels: universe) bestaan waarvan elkeen unieke "oënskynlike" wette het. Hierdie oënskynlike wette waarna die skrywers verwys, is die natuurwette wat deur mense waargeneem word en bestaan uit o.a. wette wat van toepassing is op die vier basiese kragte in die heelal. Hierdie vier basiese kragte is (1) gravitasiekrag, (2) elektromagnetiese krag, (3) die swak kernkrag en (4) die sterk kernkrag. Alhoewel gravitasiekrag die swakste van die vier kragte is, speel dit die belangrikste rol wat betref die beweerde "spontane skepping" van ons heelal. Die oënskynlike wette van ons heelal word onderskei van die "Teorie van Alles" of M-Teorie, wat die beweerde fundamentele teorie van fisika is en wat van toepassing is op die totale Kosmos.
Volgens die skrywers is die totale hoeveelheid energie konstant in die heelal waarvan ons deel is en is die totale hoeveelheid negatiewe energie van al die gravitasiekragte tussen alle materie-deeltjies, gelykstaande aan die totale hoeveelheid positiewe energie van alle materie-deeltjies. Indien ons sou veronderstel dat die totale hoeveelheid negatiewe energie in die heelal die denkbeeldige hoeveelheid "-10 tot die mag 50 eenhede" is, en die totale hoeveelheid positiewe energie in die heelal "+10 tot die mag 50 eenhede" is, dan is die som van hierdie twee hoeveelhede eintlik gelykstaande aan "0"! Die aanname dat die totale energie van die huidige heelal dieselfde is as die totale energie daarvan vóór die oerknal, naamlik "0", impliseer volgens die skrywers dat heelalle vanself spontaan "uit niks" kon ontstaan het deur aanvanklike kwantumvariasies – sonder die toedoen van 'n Almagtige Persoonlike God.
Die skrywers beweer verder dat Newton se meganiese natuurwette nog steeds 100% van toepassing is op alle "groterige" entiteite, maar dat die wette van kwantumfisika betrekking het op kleiner materie-deeltjies soos kwarke, elektrone, protone en neutrone. Sekere natuurwette is dus slegs van toepassing op 'n sekere gedeelte van die heelal. Daar moet egter 'n "Teorie van Alles" wees wat as dié fundamentele teorie van fisika beskou kan word en wat op 'n manier al die ander natuurwette (Newton se natuurwette, Einstein se relatiwiteitsteorie en die wette van kwantumfisika) van al die indiwiduele heelalle, insluit. Die skrywers verwys gevolglik na die moontlike toekomstige formulering deur wetenskaplikes, van 'n allesomvattende M-teorie waarvolgens alles in die Kosmos verklaar sal word.
Die probleem met die "spontane skeppings"-teorie van die skrywers, is dat dit slegs verwys na die ontstaan van indiwiduele heelalle, maar nié na die eienskappe van die totaliteit (Kosmos) waarúit die indiwiduele heelalle ontstaan nie. Die oënskynlike wette van ons heelal is ook nie geldig vóór die ontstaan van ons heelal nie, en dis ook nie noodwendig van toepassing op ander heelalle nie.
Terwyl filosowe en wetenskaplikes al vir baie jare bespiegel oor die aard van die Kosmos, is dit nogal opvallend dat die skrywers nie eintlik moeite doen om te verwys na die eienskappe van die Kosmos wat "bestaan" het voor die "spontane skepping" van al die heelalle "daarbinne" nie. Wat is dan die eienskappe van die Kosmos vóór die ontstaan van 'n bepaalde heelal? Glo materialistiese wetenskaplikes dat daar in hierdie "deel" van die Kosmos, wat nie deel uitmaak van enige heelal nie, "niks" (nie eens energie!) is nie? Indien materialistiese wetenskaplikes se M-teorie van toepassing is op hierdie "niks" van 'n Kosmos wat daar was voor die "spontane skepping" van elke heelal, sal hierdie teorie moet kan verklaar hoe die spontane skepping (vanuit niks) van 'n heelal moontlik is in 'n Kosmos waarin daar hoegenaamd géén energie, tyd, ruimte, persoonlike of onpersoonlike Goddelike is nie!
Kan materialistiese wetenskaplikes regtig antwoorde verskaf aan vrae waarmee filosowe al vir duisende jare geworstel het – vrae soos bv. "Hoekom bestaan daar dan enigiets in die Kosmos in plaas van net niks nie?". Die Duitse filosoof Immanuel Kant het in sy boek Kritiek van Reine Beredening, verwys na die beperkte vermoë van die menslike rede om enigiets oor die Onbekende Goddelike te kan sê. Miskien is materialistiese wetenskaplikes se idees oor die "spontane skepping" van 'n heelal "vanuit niks", uiteindelik net so onredelik en "onwetenskaplik" soos godsdienstiges se bewerings oor 'n Persoonlike God wat soos 'n wafferse Groot Argitek die hele Skepping "vanuit niks" (Latyn: ex nihilo) geskep het?
Terwyl die skrywers hoofsaaklik argumenteer teen teïste se geloof in 'n Persoonlike Skepper wat die ganse wêreld en die mens vanuit niks geskep het, is daar nêrens in die boek 'n verwysing na mense wat in 'n Onpersoonlike Goddelike glo nie. Hulle verklaar uitdagend op bladsy 5 dat "die filosofie dood is" omdat dit kwansuis nie in pas is met moderne ontwikkelings in veral fisika nie. Miskien is hierdie verklaring egter meer van toepassing op filosofieë wat nog 'n teïstiese godsbeeld handhaaf en behoort dit filosowe aan te spoor om weg te beweeg van die beeld van 'n Superwese met 'n Superbrein wat die ganse Kosmos geskep het as deel van Sy Goddelike Plan.
In plaas daarvan om te glo dat ons heelal óf vanuit niks deur 'n Persoonlike God geskep is, óf vanuit die niks van 'n sinnelose Kosmos "spontaan geskep" is, sal dit miskien filosofies en wetenskaplik meer sin maak om te glo dat heelalle voortvloei (Engels: emanate) vanuit die Ongemanifesteerde Absolute wat buite tyd en ruimte "is" en wat inherent die Essensie is van alles in die ganse Kosmos. Die skrywers se verwysing op bladsy 181 na die moontlike "oneindige" aard van die M-teorie, is miskien 'n erkenning daarvan dat hulle eintlik geen idee het wat die werklike eienskappe van 'n Kosmos is wat 'n moontlike bydrae kon gelewer het tot die geboorte van verskillende heelalle nie!