As ek gefouteer het
“Daarop het hy sy broers weggestuur, en hulle het vertrek; en hy het aan hulle gesê: Moenie vir mekaar kwaad word op die pad nie.” - Genesis 45:24 (53-vertaling)
Dit was vir Josef duidelik dat hy sy broers na hulle vader terugstuur met 'n opdrag wat nie maklik gaan wees nie. Saam met die vreugde van die boodskap dat Josef nog lewe en dat hy regeerder in Egipte is, beteken die boodskap dat hulle leuen van al die jare ook aan die lig gebring moes word. Hoe gaan hulle hulle optrede van die verlede verduidelik? Wie gaan dit doen? Wie gaan die blaam dra?
Aan al hierdie dinge moes Josef gedink het. Daarom sê hy vir hulle: "Moenie vir mekaar kwaad word op die pad nie". Hulle kon mekaar op pad begin verwyt of beskuldig, of elkeen kon probeer om homself te verontskuldig. Dit kon rusies veroorsaak of hulle kon die reaksie van hul vader gevrees het en besluit om maar liewers te swyg oor alles. Of hulle kon bang geword het dat Josef hulle maar net almal in 'n lokval wil lei om wraak te neem oor dit wat hulle hom aangedoen het. Om hierdie, en om ander moontlike redes, was die vermaning van Josef aan sy broers nodig.
Die voorneme en die uitvoering van 'n besluit is nie altyd ewe maklik nie. Wanneer iemand skielik besef dat sy leuen ontmasker is en dat hy moet regmaak wat hy verbrou het, dan sien baie nie daarvoor kans nie. En wanneer meer as een aan 'n oortreding skuldig staan, dan bestaan die versoeking dat die een die ander kan beskuldig soos wat Adam met Eva en Eva met die slang gedoen het (Gen 3: 9-13). Dit kos 'n ruggraat om te erken dat jy verbrou het. So een was Dawid. Hy kon by geleentheid bely: "Teen U alleen het ek gesondig, ek het gedoen wat verkeerd is in u oë. U uitspraak is dus reg en u oordeel regverdig." (Ps 51:6). Hy het Batseba nie die skuld vir sy misdryf gegee nie. Hy het alle blaam op homself geneem. Miskien was dit een van die redes waarom hy 'n man na die hart van God was (vgl 1 Sam 13:14).
Sonde bring natuurlik altyd vrees en twyfel. Die sondaar is bang om reg te maak wat hy verbrou het, uit vrees dat hy in die moeilikheid sal raak of dat iets ergers hom sal tref. En dit is net hier waar baie mense omspring omdat hulle nie kans sien om die prys te betaal nie. Vir hulle geld die Woord: "Wie sy sonde wegsteek, moet niks goeds te wagte wees nie, wie sy sonde bely en daarvan afsien, sal genade ontvang" (Spr 28: 13). Vir die een wat gewillig is om reg te maak wat hy verbrou het (vgl Luk 19: 8), geld die Woord: "Bely julle sondes eerlik teenoor mekaar en bid vir mekaar, sodat julle gesond kan word." (Jak 5 :16).
Om jou sondes te erken, boete te doen en dinge reg te stel, bring bevryding. En die getuienis bly dan ook nooit uit nie. Die mens wat hom aan die woord van God onderwerp, ondervind telkens dat alles meewerk ten goede vir hulle wat Hom liefhet (Rom 8:28). Ook uit sondes laat Hy onder sulke omstandighede die goeie voortkom. Hoe meer ons regmaak, hoe sterker word ons geestelik en hoe groter word die belewenis dat God goed is.
Omdat die broers van Josef gewillig was om die hele pad van boetedoening te loop, kon hulle die volle seën van die weerontmoeting met Josef smaak, en was hulle finaal van die ramp van 'n hongerdood bevry, en kon hulle waarlik smaak en sien dat die Here goed is. (vgl. Ps 34: 9).