Op die internasionale terrein is dit meer as ooit tevore duidelik dat n nuwe wêreldorde as n saak van dringendheid oorweeg word ten einde wêreldprobleme van n sentrale magsbasis af te hanteer. n Verdere motivering hiervoor is dat ryk lande soos Amerika soveel huishoudelike probleme het om op te los, en ook onnodige oorloë voer wat baie duur is, dat daar nie meer geld oor is om arm lande te help nie. Maar ook elders in Katalekte word hierdie beginsel van versmelting en eenheid, wat kulmineer in die groot Niet, aan die orde gestel – onder meer in die volgende reëls uit “die dans van die klippe” (133) waar ‘n vriend (die alter-ego van die digter, en dus nog ‘n identiteit?) “die een verskynsel in die skyn van die ander wil lees”, en vra: Hulle sal verwonderd agter hom aangaan (Op. 13:3-4) en groot eer aan hom betoon omdat hy die mensdom uit n dreigende wêreldoorlog gered, n besliste ekonomiese ineenstorting voorkom, en die sukkelende wêreldekonomie herstel en weer op dreef gekry het.