Mercurius (godheid) - Inligting
Mercurius (Mercurius) was die Romeinse handelsgod, wat dikwels as bemiddelaar tussen die gode en sterflinge gedien het, met sy gevleuelde voete die voordeel van spoed, en so ook die beskermheer van sirkulasie in die algemeen - van mense, goedere en boodskappe. Mercurius beskerm beide handelaars, veral dié wat met graan handel, en reisigers. Handelaars sou tot hom bid vir hoë winste en beskerming van hul handelsgoedere. Vir baie was hy egter ook bekend daarvoor dat hy geslepe en skerpsinnig was, sowel as 'n bedrieër, wat dikwels die niksvermoedende, veral die god Apollo, 'n grap trek. Mercurius was die seun van die koning van die gode Jupiter en na bewering Maia, die godin van die vlaktes. Sommige word van vreemde oorsprong beskou, en word dikwels met sy Griekse eweknie Hermes verbind. Sy Romeinse naam Mercurius is waarskynlik afgelei van die Latynse woord vir handelsware (merx).
Soos Hermes het hy die dooies na die onderwêreld begelei. Na bewering, terwyl hy die nimf Lara na Pluto se koninkryk begelei het, was hy die vader van die tweeling Lares, beskermgode van Rome. 'N Tempel ter ere van hom is rondom 495 vC gebou en het op die suidwestelike helling van Aventine Hill naby die Circus Maximus van Rome gestaan. Mercurius se feesdag is op 15 Mei gevier ter herdenking van die stigting van sy tempel. Buiten die stad Rome in Campania en Latium, sowel as in Gallië en Brittanje, bestaan ​​'n kultus wat hom hulde bring. Die god word gereeld uitgebeeld met die caduceus, 'n towerstaf wat gebruik word om konflikte te versoen, en gevleuelde sandale om vinnig boodskappe vir die gode te dra. Die towerstaf is in die Griekse mitologie deur Apollo aan hom gegee. Behalwe die towerstaf en sandale, het hy ook 'n hoed met 'n breërand, die Perasus, gedra en 'n beursie gedra, 'n simbool van sy pligte as die god van handel en wins. Soos baie van die Romeinse gode, is 'n planeet - die naaste aan die son - na hom vernoem.
Benewens die handelsgod, was Mercurius ook die beskermheer van herders, bedrieërs en diewe.
Die Romeinse mitologie is vol stories van Mercurius. Dit was Mercurius wat gestuur is om die Trojaanse Aeneas daaraan te herinner om sy geliefde koningin Dido en Kartago te verlaat en sy lot te bereik om Rome te stig. Maar dikwels sou Jupiter Mercurius saamneem op baie van sy uitstappies na die aarde om onder die sterflinge te wees. Volgens die Romeinse digter Ovidius in sy Metamorfose, op een van hierdie reise het die twee, geklee as kleinboere, na 'n klein dorpie gekom waar hulle onbeskof deur die inwoners ontslaan is. Hulle klop egter aan die deur van die klein huisie van Baucus en Philemon. Alhoewel hulle baie arm was, het die egpaar, wat nie bewus was van wie hul gaste was nie, die bietjie eet en drinkgoed wat hulle gehad het, met die moeë reisigers gedeel. Hulle was selfs bereid om hul enigste gans dood te maak. By die onthulling van hulself aan die ou egpaar wou Jupiter hulle beloon; hulle het egter net een wens gehad, dat hulle saam sou sterf. Alhoewel hy die res van die dorp verwoes het, het die koning van die gode hul wense nagekom, maar tot daardie dag gekom het, het hy hulle as opsigters van 'n tempel wat hy op die plek van hul ou huis gebou het, gemaak.
Mercury die dief
Benewens die handelsgod, was Mercurius ook die beskermheer van herders, bedrieërs en diewe. Ovidius vertel 'n verhaal van Mercurius wat self 'n meester -dief was. 'N Kneg met die naam Battus het 'n trop merries in 'n weiding dopgehou toe hy sien hoe Mercurius 'n trop beeste steel en hulle in die nabygeleë bosse dryf. Mercurius het aan Battus gesê as iemand navraag doen oor die vermiste beeste, moet hy sê dat hy niks gesien het nie. As beloning het die god die ou 'n vers gegee. Toe hy later in 'n vermomming terugkeer, vra Mercury hom of hy iets gesien het. Nadat hy 'n vers en 'n bul beloof is as hy praat, onthul die ou alles. Kwaad het Mercurius hom in klip verander.
'N Ander keer het die gevleuelde god Jupiter gered van die toorn van sy vrou, die jaloerse Hera. Terwyl Jupiter by Io was, dogter van die riviergod Inachus, het Mercurius hom gewaarsku oor sy naderende vrou. Onmiddellik verander Jupiter Io in 'n vers. Die verdagte Hera plaas die arme meisie, steeds in die vermomming van 'n vers, onder die wakende oë van die veelogige Argus. Om Io te bevry, het Mercurius Argus vervelige verhale vertel totdat hy uiteindelik aan die slaap geraak het. Nadat Mercurius Argus onthoof het, is Io bevry.
Soos met baie verhale in die Romeinse mitologie, het narratiewe oor Mercurius verweef geraak met dié van Hermes, daarom is dit dikwels moeilik om die twee te skei. Een verhaal, wat meer gereeld met Hermes verband hou, handel oor Demeter en haar dogter Persephone. In die Romeinse mitologie is dit Mercurius wat die jong Proserpina, dogter van Ceres, na die onderwêreld begelei om by Pluto (die Griekse Hades) te wees.
'N Laaste verhaal vertel van die avontuurlike Mercurius as 'n klein kind - dit is weer 'n episode wat meer gereeld aan Hermes toegeskryf word. Alhoewel 'n talentvolle kind - hy het 'n lier uit 'n skilpadskulp gebou het - het hy een aand van sy ma afgeglip en Apollo se osse wat in 'n veld wei, bespied, gesteel. Nadat hy twee daarvan geëet het, keer Mercurius terug na sy ma. Toe hy sy osse vermis vind en sien hoe twee van hulle geëet is, besef Apollo wie die skuldige is, en neem die baba na die berg Olympus waar hy skuldig bevind word. Mercurius is toe gedwing om die osse terug te gee en hy het sy lier aan Apollo gegee om die vermiste osse te vervang.