Ooreenstemming - in sielkunde, in sosiologie, voorbeelde van ooreenstemming - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
conformality - dit is 'n verandering in die gedrag of houdings van 'n persoon onder die invloed van oordele van ander mense. Ooreenstemming is sinoniem met die woord "conformisme", maar ooreenstemming word meer dikwels as aanpasbaarheid beskou as wat dit 'n negatiewe konnotasie aanneem, alhoewel dit in die politieke sfeer kompromis beteken kompromie en versoening. Daarom word hierdie twee konsepte geskei.
In sosiologie is ooreenstemming 'n kenmerk van die posisie van die individu in verhouding tot die posisie van die groep, die aanneming of ontkenning van 'n sekere standaard wat kenmerkend van hierdie groep is, 'n mate van ondergeskiktheid aan groepdruk. Sielkundige druk kan van een persoon of van die hele samelewing kom.
Persoonlikheidsooreenkoms is eers deur sielkundige Solomon Ash in sy studies ontdek. Hierdie studies het die sterkte van die sosiale komponent in die persoonlikheidstelsel getoon en gedien as die basis vir die opkoms van ander studies. Volgens S. Ashu word ooreenstemming beskou as 'n doelbewuste uitskakeling deur die persoon van enige meningsverskille met die groep waarin sy ingesluit is en die daarstelling van werklike ooreenkoms met haar.
Op grond van die resultate van navorsing in die sielkunde van konformistiese gedrag van die individu in die groep, is gevind dat dertig persent van die bevolking ooreenstemming het. Dit beteken dat dertig persent van hulle geneig is om hul gedrag te onderwerp en hul sienings in 'n groep te verander.
Die gedrag van 'n individu hang af van verskeie faktore wat die groep beïnvloed: sy grootte (ooreenstemming verhoog as die groep uit drie mense bestaan), konsekwentheid (as daar een persoon in die groep is wat nie met die groep se mening verskil nie, verminder die mate van impak).
Die neiging van 'n individu tot conformisme word beïnvloed deur ouderdom (die neiging verminder met ouderdom) en geslag (gemiddeld vroue is meer konformeel).
Die teenoorgestelde begrip vir konformisme is nie-konformasie. Die term kom van die Latynse "nie", wat beteken - nee of nie en "conformis" - conformeerbaar of soortgelyk. Deur non-conformism word verstaan ​​die verwerping van die heersende orde van dinge, waardes, norme, wette of tradisies. Dikwels manifesteer nie-konformasie as 'n akute gereedheid om hul standpunt te verdedig wanneer alle ander die teenoorgestelde het.
In sekere norme is nie-conformisme 'n manifestasie van interne protes teen eksterne toestande. Byvoorbeeld, 'n persoon beoog om nie die deur te sluit waarop 'n teken hang vra om agter hom aan te sluit nie, of wanneer almal warm klere dra, trek hy uit. 'N Persoon probeer om alle skriftelike en ongeskrewe wette voortdurend te protesteer. Meestal word nie-konforme gedrag aangetref onder jong mense wat graag in informele subkulture wil vorm. By volwassenes word hierdie gedrag uitgedruk in hul affiliasie met die politieke partye van die teenstander.
Konformiteit in sielkunde
Persoonlikheidsooreenkoms is 'n kwaliteit wat sy gevoel van eenheid met die sosiale omgewing bepaal (familie, klas, groep, kennisse, kollegas, nasie, ensovoorts). Dit is die rigting van hierdie omgewing wat die oortuigings, persepsies, waardes en norme van die betrokke persoon in 'n bepaalde sosiale kring sal bepaal. Tradisies is ook 'n manifestasie van ooreenstemming, aangesien elke daaropvolgende generasie sekere aksies herhaal, wat die vorige een gedoen het.
Konformasie is 'n sinoniem vir konformisme, daar is 'n verskil tussen begrippe wat belangrik is om te verduidelik. Ooreenstemming is 'n eksklusiewe sielkundige kwaliteit van 'n persoon, en konformisme bepaal 'n spesiale gedragspatroon. Ooreenstemming bestaan ​​saam met ander sosiale manifestasies van eenvormigheid in menings en oordele, asook 'n verandering in houdings na die leiding van feite - hierdie dinge moet van mekaar onderskei word. Ooreenstemming is die aanneming van 'n sekere opinie, wat deur ander mense of 'n groep geplant word, amper onder druk. 'N Persoon aanvaar hierdie opinie onder bedreiging om uit die groep te laat val en word dit nie weer aanvaar nie.
Konformale persoonlikhede is teenwoordig in elke sosiale kring: in die hoë samelewing, tussen nougesinde mense, tussen ryk en arm. Hulle glo dat hulle soos almal moet wees, en beveel aan hulleself en ander. So 'n kategoriese aard lei tot 'n oormatige erns van 'n persoon en eis aan ander. Dikwels in die lyn van sulke persoonlikhede kan mens baie onbeskofte persoonlikhede, homofobes of ywerige rassiste oorval.
Daar is 'n aantal faktore wat die ooreenstemming van die individu beïnvloed, onder wie is daar:
- die aard van interpersoonlike verhoudings;
- die vermoë om self besluite te neem;
- die status van 'n persoon in hierdie groep en in die algemeen (hoe hoër hierdie status, hoe laer die vlak van ooreenstemming);
- ouderdom (ooreenstemming verhoog as die persoon op ouderdom of in adolessensie is);
- fisiese en geestelike toestand ('n persoon met swak gesondheid is meer geneig tot ooreenstemming);
- verskeie situasionele faktore.
Die manifestasie van ooreenstemming is as gevolg van sommige faktore, waarvan sommige eksperimenteel deur 'n sielkundige, Solomon Ash, ondersoek is. Onder hierdie faktore is daar:
- individuele sielkundige eienskappe van 'n persoon (vlak van aannames, selfbeeld, stabiliteit van selfbeeld, vlak van intelligensie, die behoefte aan eksterne goedkeuring en ander);
- mikro-sosiale eienskappe (status en rol in die groep, die belangrikheid van die individu vir die groep, gesag);
- situasie-eienskappe (betekenis van die probleem vir die individu self, die mate van bevoegdheid van die individu en die deelnemers, die invloed van eksterne toestande, die aantal mense om hom, ensovoorts);
- Kulturele eienskappe (in die Westerse kultuur word ooreenstemming verstaan ​​as onderdanigheid en nakoming, het 'n negatiewe konnotasie; Oosterse kulture beskou ooreenstemming, soos takt, is 'n positiewe en wenslike verskynsel).
Konformiteit styg as die sosiale groep vir die individu aantreklik is. Wanneer 'n mens van mense hou wat die meerderheid uitmaak, word hy amper gedoem tot hoë ooreenstemming, want hy wil graag en wil nie van hulle geïsoleer word nie.
In sosiologie is ooreenstemming 'n aspek van gedrag wat nie ondubbelsinnig of positief kan word nie, aangesien hierdie verskynsel in sekere mate nodig is vir 'n individu in die proses van sosialisering, met die voorwaarde om voldoende selfbeeld te handhaaf en te assesseer wat buite gebeur.
Gewoonlik is daar twee tipes ooreenstemming: intern en ekstern.
Interne ooreenstemming maak voorsiening vir 'n persoon om hul posisies en oordele te hersien.
Eksterne ooreenstemming spreek die persoon se begeerte om homself te vergelyk met die gemeenskap op die gedragsvlak en om te verhoed dat hy hom in 'n groep bevraagteken, terwyl die interne aanvaarding van menings en houdings nie uitgevoer word nie.
Benewens die bogenoemde twee tipes ooreenstemming, is daar klassifikasies met ander tipes. So in een van hulle word drie verskillende vlakke van ooreenstemming onderskei - ondergeskiktheid, identifikasie en internalisering.
Ondergeskiktheid is 'n eksterne aanvaarding van 'n invloed, waarvan die duur beperk word deur die situasie van die impak van die bron, maar die opinie bly persoonlik.
Identifikasie word verdeel in die klassieke en identifikasie van die wederkerige rolverhouding.
Klassieke identifikasie maak voorsiening vir die individu se begeerte om soortgelyk te wees aan die agent van invloed deur die simpatie wat vir hom sigbaar is en die teenwoordigheid van wenslike eienskappe.
Die wedersydse-rol verhouding veronderstel dat elke lid van die groep van 'n ander spesifieke gedragspatroon verwag en ook probeer om die verwagtinge van sy vennote te regverdig.
Oordele wat deur middel van identifikasie gemaak word, word nie met die menswaardestelsel geïntegreer nie, maar eerder geïsoleer. Integrasie is eie aan die derde vlak van aanvaarding van sosiale impak - internalisering.
Internalisering maak voorsiening vir gedeeltelike of volledige toeval van die menings van individue of groepe met die waardesisteem van 'n bepaalde persoon. As gevolg van die proses van internalisering word die gedrag van 'n groeplid onafhanklik (relatief) van eksterne toestande.
Daar is nog 'n klassifikasie van ooreenstemmingstipes, waarvoor dit as rasioneel en irrasioneel uitstaan.
Rasionale ooreenstemming bepaal die gedrag van 'n persoon waarin hy gelei word deur sekere argumente en menings. Dit word uitgedruk as gevolg van die impak wat uitgeoefen word deur die handelinge of houdings van 'n ander individu en bestaan ​​uit ooreenstemming, toestemming en gehoorsaamheid.
Irrasionele ooreenstemming (kuddegedrag) behels die gedrag van 'n individu wat beïnvloed word deur instinktiewe en intuïtiewe prosesse as gevolg van die invloed van iemand anders se gedrag of houding.
Sosiale ooreenstemming is houdings en gedragspatrone van 'n individu, wat ooreenstem met die verwagtinge van sy sosiale groep, die neiging van 'n individu om die norme, gewoontes, waardes te verander en sy of haar eerste sienings onder die invloed van ander te verander.
Sosiale ooreenstemming van persoonlikheid het verskeie vlakke. Op die eerste vlak word voorlegging gedoen, dit maak voorsiening vir 'n verandering in die persepsie van 'n persoon onder die invloed van die groep op hom. Op die tweede vlak vind ondergeskiktheid plaas op grond van assessering - erkenning deur die individu van sy aanslag as foutief en by die groep se mening en assessering, wat as verwysing beskou word. Op die derde vlak vind ondergeskiktheid plaas op die vlak van aksie, wanneer die individu bewus is van die onregmatigheid van die groep, maar hy stem dit nog steeds in aangesien hy nie in konflik wil tree nie.
Die sosiale ooreenstemming van die individu, ten opsigte van die groep, styg namate sy normatiewe en informatiewe afhanklikheid van die groep toeneem, wat die relatiewe krag van die groep oor die individu impliseer. Ook, sosiale ooreenstemming impliseer die vermoë van die individu om die groep te beïnvloed ('n leier daarin te wees), wat toeneem as die groep se afhanklikheid van die individu toeneem, hier praat ons van die relatiewe krag van die individu oor die groep.
Die analise van hierdie verskynsel dui op die bestaan ​​van drie faktore wat die ooreenstemming van die individu met betrekking tot die groep bepaal: faktore wat die houding van die individu tot die groep beïnvloed, die houding van die groep self tot 'n bepaalde situasie, die houding van die individu tot die situasie.
Die eenvoudigste voorbeeld van ooreenstemming is mense wat die straat oorsteek deur 'n verkeerslig. Alle mense, selfs klein kinders, is goed bewus daarvan dat dit onmoontlik is om na die rooi lig oor te steek, volgens die reëls wat jy moet wag vir die groen een. Maar nie almal voldoen aan hierdie reël nie. Wag soms is baie pynlik en selfs meer vererger die situasie, soms wanneer daar tans geen motors is nie, maar die lig gloei steeds rooi. En hier staan ​​een persoon, sonder om te wag, oor die pad, agter hom twee, en so iemand vroeër, het iemand 'n bietjie later die pad na 'n rooi lig gekruis. Selfs wanneer dit blyk dat daar mense op die sypaadjie is wat spesifiek op die groen lig wag en die afwesigheid van motors nie stoor nie, gaan hulle gou ook vir 'n groot stormloop en gaan oor na die verbode lig.
Net so, in die mark of in die winkel, wanneer mense 'n lang tou aan een verkoper sien en inkopies doen vir inkopies, alhoewel ander verkopers dieselfde pryse en kwaliteit produkte kan hê.
'N voorbeeld van ooreenstemming kan gevind word in die klassieke eksperimentele studie van Solomon Asch. Sewe toetsvakke is in die kamer ingebring en het die taak gekry: om die lengte van twee identiese segmente te vergelyk. Tussen hierdie vakke is ses mense tussenstop, hulle beplan om die verkeerde antwoord te gee, en die sewende is die regte onderwerp. As gevolg daarvan het 77% van die vakke minstens een keer die verkeerde antwoord gegee en die oorblywende 33% het konsekwent saamgestem met die verkeerde groeprespons.
Voorbeelde van ooreenstemming kan altyd in die lewe waargeneem word:
- mense in sekere situasies vertrou 'n persoon in vorm en beskou hom as regverdig en regverdig, hoewel dit nie altyd die geval is nie;
- mense se nakoming van mode;
- verspreiding van vullis op die strate;
- die vertrek van studente van die laaste paartjies, wat die handelinge soos hierdie regverdig: "Almal kom, en ek sal gaan."
Wanneer 'n nuwe werknemer in 'n span verskyn, sien hy dikwels dat kollegas sekere gewoontes waarneem, byvoorbeeld om saam uit te gaan om by dieselfde kafee te rook of na aandete te gaan. Dus, die een wat nooit gerook het nie, kan 'n roker word, en diegene wat met aandete in dieselfde kafee vol is, sal nooit daarvan vertel nie, want hulle is bang om verwarring te veroorsaak en van die span af geïsoleer te word.
Ooreenstemming is deel van die sosiale lewe, maar dit is belangrik om die grense van jou opinie en groep te verstaan.