Nuuskommentaar: Dreigemente sal sensus nie laat vlot | Maroela Media
Nuuskommentaar: Dreigemente sal sensus nie laat vlot
Daar word berig dat Statistieke Suid-Afrika (SSA) aansoek gedoen het vir toestemming om die bepalinge van die Statistiekewet toe te pas. Die wet bepaal dat mense wat nie hul samewerking aan SSA gee nie, tronkstraf van tot ses maande, of 'n boete van tot R10 000, of beide, opgelê kan word. Eerder as om mense tot deelname aan te spoor, gaan hierdie benadering ongelukkig die sensus eerder verder bemoeilik.
SSA se frustrasie met baie mense se gebrek aan samewerking met die sensus is verstaanbaar. Die gebrek aan samewerking het die potensiaal om 'n nuttige en positiewe projek soos die sensus sleg in die wiele te ry, in welke geval die geld wat daarop spandeer is, wel 'n vermorsing sou wees.
Die gebrek aan samewerking met die sensus spruit uit drie redes:
Eerstens is daar gewoon 'n vrees dat sensusbeamptes moontlik misdadigers kan wees. Met die goeie identifikasieprosedures wat gevolg word en die feit dat sensusbeamptes nie toegang hoef te kry tot huise nie, is daardie vrees eintlik ongegrond. Soos meer mense ook by hul vriende en kennisse begin hoor dat hulle nie bedreig gevoel het deur sensusbeamptes nie, sal die vrees by meer mense besweer word.
Tweedens is daar talle mense wat uit onkunde, of weens misleidende inligting, die sensusproses wantrou of vrees. Mense dink byvoorbeeld dat 'n sensus slegs 'n "koppetelling" is en dat geen meer inligting as dit tydens 'n sensus ingesamel word nie – iets wat natuurlik vêr van die waarheid is. Nog 'n voorbeeld van 'n wanpersepsie is dat die sensus se inligting op een of ander manier teen jou as 'n individu gebruik sal word as deel van een of ander bose komplot, wat ook totaal ongegrond is.
Hierdie motivering vir 'n gebrek aan samewerking kan slegs effektief hokgeslaan word deur die korrekte inligting duidelik en ondubbelsinnig so wyd as moontlik te versprei – verkieslik voordat die sensusproses begin. Hoewel Statistieke Suid-Afrika wel pogings aanwend om dit te doen, is (en was) hulle nie naastenby pro-aktief genoeg daarmee nie. As wanpersepsies eers posgevat het, is dit baie moeiliker om mense van die teendeel te oortuig as wat dit is om van die begin af die korrekte inligting te versprei. Nietemin kan Statistieke Suid-Afrika hulself steeds daarop toespits om die korrekte boodskap oor die sensus op 'n duidelike, vriendelike en ondubbelsinnige wyse uit te dra. Deur dreigemente van tronkstraf of boetes te maak, word net verdere olie op die vure van die gerugte van 'n bose komplot gegooi.
Die derde rede vir 'n gebrek aan samewerking is 'n doelbewuste besluit om nie aan die sensus deel te neem nie, as 'n soort protes teen die regering. Talle mense, aan meer as een kant van die politieke spektrum, is gefrustreerd met die regering. Daar is min uitlaatkleppe vir hierdie frustrasie, maar deur die sensusproses te boikot, kan so persoon voel dat hy die regering ook skade aandoen. So persoon sal dinge sê soos: "Laat hulle net probeer om my inligting te kry! My twee Dobermanns sal lekker aan hul bene smul!" Die woede teenoor die regering word verplaas na die sensuspersoneel as 'n surrogaat. Selfs al is Statistieke Suid-Afrika nie verantwoordelik vir die probleme in die land nie, is hulle dan sommer "guilty by association". Hieraan is min wat gedoen kan word, maar dreigemente van tronkstraf of 'n boete sal definitief ook nie help nie.
Prakties gesproke het Statistieke Suid-Afrika, deur mense met vervolging te dreig, 'n lat vir hulself gepluk eerder as 'n kierie. Dit is jammer, aangesien Suid-Afrika reeds 'n tekort aan goeie, volledige demografiese en sosiale data het, veral op munisipaliteitsvlak. 'n Suksesvolle sensus sou hierdie tekort kon verlig.