Rys-en-melk is koning
Oor rysmelk, koffie en grootwordherinneringe...
Ek het gister rysmelk gekoop. Vaniljegeur, sommer net omdat ek nog nooit vantevore rysmelk geproe het nie, en omdat ek weet gesondheidsbewustes glo in rysmelk.
Groot was my teleurstelling.
Rysmelk is so valerige kleur en maak nie juis jou koffie ligter nie. Vir iemand wat hou van melkerige bleek koffie sonder suiker, werk rysmelk glad nie. Om doodeerlik te wees — vir iemand wat grootgeraak het met louwarm melk elke oggend, vars uit die koei se speen, is rysmelk 'n hartseer verskoning vir die ware Jakob.
My man staan nuuskierig nader toe hy die vreemde geel boksie in die yskas sien. Siestog, ek dink hy het vir 'n oomblik gehoop dat dit boksievla is. Ek verduidelik dat dit rysmelk is en dat hy nie daarvan sal hou nie. Waarvan hy nie gehou het nie, is die feit dat ek reeds vir hom die besluit geneem het. Toe wou hy nou juis die rysmelk proe. Ek gooi 'n titseltjie in 'n glasie.
Daar bevind my man summier dat hy mal is oor rysmelk. Dit proe op 'n druppel na ryspoeding. Ek proe versigtig weer.
En sowaar, dit proe soos rys-en-melk. My man ken nie van rys-en-melk nie. Ek moet eers verduidelik. Ek vertel hoe my ma amper daagliks te veel rys gemaak het by die gebakte tjoppies. Die vetterige sousie wat hand-aan-hand loop met die rys, was nooit genoeg vir die rys nie.
Dan het my pa die laaste rys na ete uit die kastrolletjie met die koringare daarop gaan skep. Een van sy meisiekinders moes melk uit die yskas gaan haal en die blou enamel suikerpotjie naderbring. My pa het eers melk oor die rys gegooi — en dit het hom glad nie gepla as die dik geel melkvelletjie saam inglip oor die rys nie. Daarna was die suiker. Hoe soeter, hoe beter. My pa sou dikwels opmerk dat rys-en-melk sekerlik die tweede lekkerste ding op aarde is.