Die feite wat u nodig het oor die bespotting en behandeling van MRSA
Die feite wat jy moet weet oor die simptome en behandeling van MRSA
Eenvoudige beweeg soos handwas kan die risiko verminder
Die bakteriese staph ( Staphylococcus aureus) leef normaalweg op die vel en soms in die nasale gange. Dit is die mees algemene oorsaak van vel- en sagteweefselinfeksies in die meeste lande van die wêreld. Daar is baie stamme van S. aureus in die wêreld vandag, maar 'n belangrike ontwikkelende stam is Metisillien-resistente Staphylococcus aureus ( MRSA ).
MRSA word nie gedood deur die tipiese antibiotika wat staph uitskakel nie, maar dokters bied steeds behandeling vir die spanning.
Kry die feite oor die tekens en simptome van staph-infeksies asook oor diagnose- en behandelingsopsies met hierdie oorsig.
S. aureus veroorsaak velinfeksies soos follikulitis , furuncles , carbuncles en sellulitis . Gewoonlik word hierdie infeksies behandel met 'n groep antibiotika wat β-laktam antibiotika genoem word, maar hierdie antibiotika vermoor nie MRSA nie. Voorbeelde van β-laktam antibiotika sluit in:
Penisilliene soos bensatienpenisillien, nafcillien en dicloxacillien
Cefalosporiene soos cefalexin, cefuroxime en ceftriaxone
Monobaktams soos aztreonam
Karbapenems soos imipenem
Waar het MRSA vandaan gekom?
S. aureus, soos baie bakterieë, het die vermoë om te mutate om te oorleef. Aangesien die bakterieë aan antibiotika blootgestel is, is daar klein, inkrementele veranderinge in die DNA van die bakterieë wat dit toelaat om aan te pas en te oorleef. Sekere stamme van dieselfde bakterieë ontwikkel wat verskillende eienskappe en verskillende aanpassings het.
MRSA is teruggekeer na 'n stam in die 1950's, genoem fage tipe 80/81 wat bekend was vir die vermoë om ernstige infeksies te veroorsaak.
MRSA is verdeel in twee verskillende tipes:
CA-MRSA: Gemeenskaps-verkry MRSA
HA-MRSA: Hospitaal-verkry MRSA
Oor die algemeen is HA-MRSA die meer ernstige van die twee subtipes.
Dit is egter moeilik om die feite vas te stel oor die verskille tussen hierdie infeksies omdat daar verskillende definisies van die subtipes is. Ook, as gevolg van die aard van bakteriese weerstand, verander die subtipes self.
Die definitiewe manier om 'n MRSA-infeksie te diagnoseer, is om 'n bakteriese kultuur op pus uit 'n besmette wond uit te voer. Soms word die vloeistof van die binnekant van die neus gekweek om te bepaal of 'n persoon 'n draer van die bakterieë is.
Vir minderjarige velinfeksies is dit soms die enigste behandeling wat nodig is om die pus te dreineer. Dit heet 'n I & D, of insnyding en dreinering . Dreinering word ook gebruik vir meer ernstige infeksies saam met antibiotika wat gebruik word om die bakterieë dood te maak. Daar is antibiotika wat MRSA behandel, maar weerstand teen sommige van hierdie antibiotika begin op sommige gebiede ontwikkel. Soms word 'n kombinasie van antibiotika gebruik om te verhoed dat verdere weerstand ontwikkel. Antibiotika wat tipies gebruik word, sluit in:
trimethoprim-sulfamethoxazole (Septra of Bactrim)
Persoonlike higiëne maatreëls is die sleutel om MRSA infeksies te voorkom. Daar is sekere risiko faktore vir die ontwikkeling van MRSA infeksies en om te weet wat dit kan help om daardie situasies te vermy.
Spesifieke riglyne om te volg sluit in:
Bedek aktiewe afvoer van wonde
Moenie aan iemand se wonde raak nie
Moenie persoonlike voorwerpe soos handdoeke en skeermesse deel nie
Reinig die hande gereeld met antibakteriese seep of alkoholgebaseerde gels
Gould, IM. "Antibiotika, vel- en sagteweefselinfeksie en metisillien-resistente Staphylococcus aureus: oorsaak en gevolg." Int J Antimicrob Agents. 34 Suppl 1 (2009): S8-11.
Kil, EH et al. "Metisillien-resistente Staphylococcus aureus: 'n opdatering vir die dermatoloog, Deel 2: Patogenese en kutane manifestasies." Cutis. 81 (2008): 247-54.
Miller, LG, en SL Kaplan. "Staphylococcus aureus: 'n gemeenskapspatogeen." Infectious Disease Clinics of North America. 23 (2009): 35-52.