bron Image UNFCCC
Mensdom het 'n uiteindelike doel om sy reaksie op klimaatsverandering te lei. Die Verenigde Nasies se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering het op 21 Maart 1994 (UNFCCC) in werking getree. Die 195 lande wat die UNFCCC bekragtig het, is partye by die Konvensie. Deur die UNFCCC te bekragtig, het hulle elkeen 'n uiteindelike doelwit aangeneem wat in artikel 2 uiteengesit word:
Die uiteindelike doel van hierdie Konvensie en enige verwante regsinstrumente dat die konferensie van die partye mag neem is om te bereik, In ooreenstemming met die toepaslike bepalings van die Konvensie, stabilisering van kweekhuisgaskonsentrasies in die atmosfeer op 'n vlak wat gevaarlike antropogene inmenging met die klimaatsisteem sou voorkom. So 'n vlak moet bereik word binne 'n voldoende tydsbestek om ekosisteme natuurlik aan te pas by klimaatsverandering, om te verseker dat voedselproduksie nie bedreig word nie en om ekonomiese ontwikkeling op 'n volhoubare manier te laat geskied.
Die wêreld het 'n uiteindelike doel, maar is dit duidelik wat nodig is? Die eenvoudige gevolgtrekking is dat 195 lande ooreengekom het om die konsentrasie kweekhuisgasse op 'n stadium te stabiliseer. Maar wat is gevaarlike inmenging met die klimaatsisteem?
Die Internasionale Paneel oor Klimaatsverandering het hierdie vraag in 2007 behandel toe hy sy 4de beoordelingsverslag gepubliseer het. Hulle ondersoek die bevindings van deskundiggroepe wat die hoogste limiete van die risiko by wêreldwye gemiddelde temperatuurstygings tussen 1 ° C en 2 ° C assosieer, en die konsentrasies van gruishuisgasse so hoog as 550 dele per miljoen CO2-ekwivalent. Die IPCC se AR4 fokus op die belangrikste kwesbaarhede wat verband hou met artikel 2: biologiese stelsels, sosiale stelsels, geofisiese stelsels, ekstreme gebeure en streeksstelsels. Die IPCC-artikel, Wat is gevaarlik inmenging met die klimaat stelsel?, Bespreek die compleixities van hierdie vraag in meer detail.
Sedert 2007 het sommige wetenskaplikes 350 geïdentifiseer ppm CO2 as 'n boonste grens, alhoewel verhoogde stralingskrag van 1 watt per vierkante meter aarde meer omvattend is omdat dit ander kweekhuisgasse en alle ander faktore wat deur die mens veroorsaak word, insluit (Hansen et al., 2008; Rockström et al., 2009; Steffen et al., 2015).
IPCC-2007 Wat is gevaarlik inmenging met die klimaat stelsel?
UNFCCC Die bekendstelling van die VN se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering
UNFCCC Teks van die Konvensie (Engels) [PDF]
UNFCCC. Eerste stappe om 'n veiliger toekoms: Bekendstelling Die Verenigde Nasies se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering. Opgespoor Oktober 5, 2015, van http://unfccc.int/essential_background/convention/items/6036.php [skakel]
Rio 1992 Aardeberaad (konteks)
Bron VN-foto | Michos Tzavaros
Die Verenigde Nasies se konferensie oor omgewing en ontwikkeling in 1992 (UNCED) - algemeen bekend as die Aardeberaad - was 'n waterskeidingsgebeurtenis in die geskiedenis van internasionale onderhandelinge, en het die grondslag gelê vir 'n nuwe wêreldwye vennootskap om volhoubaar te wees ontwikkeling vir al die wêreld se volke "(Cicin-Sain, 1996, p. 123). Die konferensie het vyf belangrike ooreenkomste tot gevolg gehad:
Rio Deklarasie van Beginsels
VN se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering
Konvensie oor Biologiese Diversiteit
A 'Verklaring oor Woudbeginsels'
Hierdie ooreenkomste gee 'n visie vir 'n meer volhoubare en regverdige wêreldwye samelewing. Hulle het ook na 'n padkaart gewys om daarheen te kom. Dit wil sê, hulle het wetlike verpligtinge vir lande in die twee konvensies gekombineer met 'n verskeidenheid 'sagte reg'-beginsels, riglyne en voorskrifte om nasiestate en ander te lei oor 'n wye verskeidenheid van omgewing- en ontwikkelingskwessies.
In die dekades sedert die Aardeberaad in 1992 in Rio de Janerio, het opvolgaksies en ooreenkoms gewissel. As ons na die huidige landskap en toekomstige aksies kyk, kan dit nuttig wees om vroeëre perspektiewe en kontekste te oorweeg wat gelei het tot meganismes soos die VN se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering. Dit is binne hierdie groter konteks dat lande die uiteindelike doelwit aanvaar wat in artikel 2 van die UNFCCC uiteengesit word.
UN VN Konferensie oor die Omgewing en Ontwikkeling (1992)
Eøe 1992 VN Konferensie oor die Omgewing en Ontwikkeling., Rio de Janeiro
Rio Verklaring oor die Omgewing
UNEP Rio Verklaring oor die Omgewing
IISD Rio Verklaring oor die Omgewing en Ontwikkeling
Staat van Forest Beginsels
UN 1992 Report. Aanhangsel III: Verklaring van Beginsels
IISD Staat van Beginsels Woude
IISD Inleiding tot Global Forest Policy
UNFCCC VN se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering
IISD VN se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering
VN se Konvensie oor Biologiese Diversiteit
CBD Konvensie oor Biologiese Diversiteit
CBD Behoud van die lewe op aarde
IISD Konvensie oor Biologiese Diversiteit
IPCC 1988 skepping van International Panel on Climate Change
VN WKOD Aanlyn-boek | 1987 'Brundtland Verslag'
Eøe 1972 VN Konferensie oor Menslike Omgewing, Stockholm
Stem van 'n kind Delegeer
"As u nie weet hoe om dit op te los nie, hou op om dit te breek!"
~ Severn Cullis-Suzuki (Ouderdom 12 by die Summit 1992 Aarde)
Bron YouTube / Ons Kanada
ssjothiratnam.com Volledige teks van die Severn Suzuki se toespraak aan Aardeberaad VN
Cicin-Sain, B. (1996). Aarde-beraad implementering: Progress sedert Rio. Marine beleid, 20 (2), 123-143. doi: 10.1016 / S0308-597X (96) 00002-4 [tydskrif]
Volhoubare Ontwikkeling Doelwitte
Op 25 September 2015 het 193 lidlande van die Verenigde Nasies die nuwe Sustainabe-ontwikkelingsagenda (2030-agenda) eenparig aangeneem. Die kern van hierdie nuwe ooreenkoms is 17 volhoubare ontwikkeling doelwitte.
SDG 'Goal 13' verleen ondersteuning vir werk wat deur die UNFCCC onderneem word deur in te stem "om dringend op te tree om klimaatsverandering en die gevolge daarvan te bekamp." SDG13 stel die volgende teikens uiteen:
13.1 Versterk veerkragtigheid en aanpassingsvermoë vir klimaatverwante gevare en natuurrampe in alle lande
13.2 Integreer klimaatsveranderingsmaatreëls in nasionale beleid, strategieë en beplanning
13.3 Verbeter onderwys, bewusmaking en menslike en institusionele kapasiteit rakende klimaatsverandering, aanpassing, impakvermindering en vroeë waarskuwing
13.a Implementeer die verbintenis wat partye van ontwikkelde lande tot die Verenigde Nasies se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering aangegaan het, ten doel om teen 100 jaarliks ​​gesamentlik $ 2020 miljard uit alle oorde te mobiliseer om die behoeftes van ontwikkelende lande aan te spreek in die konteks van sinvolle versagtingsaksies deursigtigheid oor die implementering en die Groen Klimaatfonds ten volle in werking stel deur sy kapitalisering so gou as moontlik
13.b Bevorder meganismes om kapasiteit te verhoog vir effektiewe beplanning en bestuur van klimaatsverandering in die minste ontwikkelde lande en ontwikkelende lande op klein eilande, insluitend die fokus op vroue, jeug en plaaslike en gemarginaliseerde gemeenskappe
* Erken dat die Verenigde Nasies se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering is die primêre internasionale, inter forum vir die onderhandeling van die globale reaksie op klimaatsverandering.
Hierdie en die ander 16 SDGs brei en uit te brei die 8 Millenium Development Goals (MDG's) wat het 'n globale vennootskap om uiterste armoede tussen 2000 en 2015 verminder.
UN Die transformasie van ons wêreld: Die 2030 Agenda vir Volhoubare Ontwikkeling
UN VN se Algemene Vergadering resolusie 25 September 2015 [pdf]
UN Rekords vir die VN Volhoubare Ontwikkeling Summit 2015
UN Pers materiaal (September 25, 2015) Aanvaarding van SD Agenda
UN Pers materiaal (September 26, 2015) Meer oor SD Agenda aanneming
UN BLOG (2015) Nuwe SD agenda eenparig deur die VN-lede aangeneem 193
Bron grafiese Stockholm Reslience Centre
Navorsing oor planetêre grense sluit kweekhuisgaskonsentrasies en die temperatuureffekte daarvan in. En dit voeg 8 ander grense by om 'n meer holistiese stel voorgestelde omgewingsmerkers aan te bied vir die mensdom om binne die gevolge van rampspoedige gevolge en onherstelbare omgewingsverandering te ontwikkel wat nadelig vir die mens se ontwikkeling kan wees.
Dit is 'n navorsingsraamwerk, nie 'n beleidsraamwerk wat deur die VN-lidlande aanvaar is nie. Die gebruik van hierdie raamwerk impliseer 'n doel dat menslike aktiwiteite die druk op die aardstelsel tot 'n minimum beperk, sodat die ontwikkeling van die mens op die langtermyn volhoubaar kan wees.
Navorsers erken dat daar beduidende onsekerheid bestaan ​​vir die kwantifisering van grense en om die implikasie van een oortredende grens op ander grense van die aardstelsel te identifiseer. Die navorsingsbeoordeling is versigtig in sy metodes en bied vooraf waarskuwings waar menslike druk mense se ontwikkeling in gevaar stel.
Die raamwerk is ingestel as 'n manier om die verbreding van die fokus op die klimaat stelsel kwessies aan die breër konteks van die aarde stelsel verandering in te sluit.
Wetenskaplikes het die konsep 'planetêre grense' as 'n navorsingsraamwerk geskep om 'n veilige sone of bedryfsruimte te identifiseer en te kwantifiseer waarin die mensdom generasie na generasie kan gedy. Johan Rockström en ander toonaangewende akademici (2009) het eers nege dig-onderling gekoppelde biofisiese drempels voorgestel wat, indien dit oorgesteek word, 'kan sien dat menslike aktiwiteite die aardstelsel verby die stabiele omgewingstoestand van die Holoseen kan stoot, met gevolge wat nadelig of selfs katastrofies is wêrelddele "(p. 472). Voorlopig het hulle kwantifieke merkers vir sewe van die grense voorgestel as 'beste raaiskote'.
Vir een van die grense, klimaatsverandering, stel hulle 'n alternatief vir die 2 ° C-leuningbenadering voor en stel grense voor wat ooreenstem met 'n vroeëre bevinding deur James Hansen en kollegas (2008). Dit is, stel hulle voor, atmosferiese CO2 konsentrasies mag nie meer as 350 dele per miljoen wees nie en die stralingskrag mag nie meer as 1 watt per vierkante meter bo pre-industriële vlakke wees nie (in 1750). Hulle waarsku dat die meeste klimaatmodelle nie langtermyn-terugvoerprosesse bevat wat die temperatuur baie hoër kan laat styg as wat geprojekteer is nie (dws tot 6 ° C waar 3 ° C geprojekteer is). 'Dit,' het hulle geskryf, 'sou die eologiese lewensondersteuningstelsels wat in die laat Kwaternêre omgewing ontwikkel het, bedreig en die lewensvatbaarheid van hedendaagse menslike samelewings ernstig sou uitdaag' (Rockström et al., 2009, p. 473).
Deur nege grense voor te stel, bied die raamwerk 'n meer omvattende perspektief om te leer oor en te reageer op wêreldwye uitdagings in die omgewing. In die 2009-artikel word ander kweekhuisgasse as koolstof erken deur 'stralingskrag' as 'n gekwantifiseerde drempel voor te stel - 'n maatstaf wat deur alle kweekhuisgasse beïnvloed word.
Opvallend verbreed dit die perspektief om kritieke omgewingsdrempel in te sluit wat direk verband hou met die globale koolstofsiklus (atmosferiese CO2 en oseaanversuring) en diegene wat minder oorvleuel. Vir die laasgenoemde soort drempels, is daar voorbeelde van stikstof- en fosfor-siklusse wat deur die landbou geraak word, ongekende uitwissingsyfers, veranderinge in varswatergebruik en die ophoping van aanhoudende chemiese besoedelingstowwe.
Navorsers uitgelig drie planetêre grense - klimaatsverandering, die verlies aan biodiversiteit en verbeterde stikstof siklusse - waar die snelle veranderinge "nie kan voortgaan sonder aansienlik krimp die veerkragtigheid van groot dele van die aarde-stelsel ons werking" (p 473.).
In 2015 het Will Steffen en baie van die oorspronklike navorsers (2015) 'n opdatering van die raamwerk oor die planetêre grense gepubliseer. Die opdatering het gereageer op insette van relevante wetenskaplike gemeenskappe en algemene wetenskaplike vooruitgang. Hulle het 'n tweevlakbenadering ingestel wat die betekenisvolheid van bepaalde grense identifiseer. Klimaatsverandering en biosfeerintegriteit is geïdentifiseer as die "twee kerngrense ... wat elkeen die potensiaal op sigself het om die aardstelsel in 'n nuwe toestand te dryf indien hulle wesenlik en aanhoudend oortree word" (p. 1) .
Die navorsers het gereageer op opgehoopte getuienis wat die 'sone van onsekerheid' verklein het CO2 as 'n klimaatsveranderingsmerker. As gevolg hiervan het hulle die reeks vir atmosfeer verklein CO2 vanaf 350-550 ppm na 350-450 ppm. Hulle het die omvang van onsekerheid vir stralingsdwing tussen +1.0 en +1.5 W / m behou2En daarop gewys dat stralingsforsering was + 2.3 W / m2 in 2011 relatief tot 1750.
Navorsing oor planeetgrense reageer op 'n algemene aanname dat 'wêreldontwikkeling binne die biofisiese perke van 'n stabiele aardstelsel nog altyd 'n noodsaaklikheid was' (p. 7). Die navorsers beweer dat hulle 'n voorsorgbenadering volg wat onsekerheid in ag neem en "die samelewing ook tyd gee om te reageer op vroeë waarskuwingstekens dat dit 'n drempel kan bereik en gevolglike skielike of kragtige verandering" (p. 2). Die klem word gelê op die noodsaaklikheid om rekenskap te gee van traagheid van stadige aardstelselprosesse, byvoorbeeld in klimaatsverandering.
SR Planetêre grense navorsing [Hierdie bladsy het baie addisionele skakels]
SR Figure en data vir 2015 planeet grense update
CO2.Earth Die Groot Versnelling (sien "Die GA" blad)
SR Afskaal planeet grense: 'n veilige plek vir bedryfstelsel Swede?
Hansen, J., Kharecha, P., Sato, M., Masson-Delmotte, V., Ackerman, F., Beer Ling, DJ. . . Parmesan, C. (2013). Beoordeling van "gevaarlike klimaatsverandering": vereiste vermindering van koolstofvrystellings om jongmense, toekomstige geslagte en die natuur te beskerm. PLoS One, 8 (12), 1-26. [skakel]
Hansen, J., Sato, M., Kharecha, P., Beer Ling, D., Berner, R., Masson-Delmotte, V.,. . . Zachos, JC (2008). Teiken atmosferies CO2Waar moet die mensdom streef? arXiv preprint arXiv: 0804.1126. [skakel]
IPCC. Klimaatsverandering 2007. Werkgroep III: Versagting van klimaatsverandering. Artikel 1.2.2: Wat is gevaarlik inmenging met die klimaat stelsel? Opgespoor Oktober 5, 2015, van https://www.ipcc.ch/publications_and_data/ar4/wg3/en/ch1s1-2-2.html [skakel]
Rockström, J., Steffen, W., Noone, K., Persson, A., Chapin, FS, Lambin, EF,. . . Foley, JA (2009). 'N Veilige bediening ruimte vir die mensdom. Natuur, 461 (7263), 472-475. [skakel via NASA Goddard]
Steffen, W., Richardson, K., Rockström, J., Cornell, SE, Fetzer, I., Bennett, EM,. . . Sörlin, S. (2015). Planetêre grense: Rigtinggewende menslike ontwikkeling op 'n veranderende wêreld. Wetenskap. doi: 10.1126 / science.1259855 [aankoop]