Dit is wat in die breine van kinders gebeur as hulle skaam is - Gedrag - 2022
Skande is 'n komplekse gevoel omdat dit 'n multifaktoriale komponent het. As ons na 'n multifaktoriale komponent verwys, bedoel ons dat die oorsprong en instandhouding daarvan mettertyd van verskillende oorsake afhang. Soos alle emosies (met hul ooreenstemmende fisieke en gedragsveranderinge), kinders se skande kom ook van die brein af, en sekere streke is verantwoordelik vir die reaksie.
Ons moet egter nie die sterk opvoedkundige en sosiale komponent wat skaamte ondervind, of so nie vergeet nie ... Waarom skaam ons ons byvoorbeeld omdat ons nie die eksamen gedruip het nie? of waarom gee dit ons 'n 'ding' om te laat vir 'n belangrike afspraak?
As u daaraan dink u moet nie dink dat hierdie gedrag sleg is nie. Ons neem 'n persepsie en oordeel daarvan op grond van boodskappe wat sedert die kinderjare aan ons oorgedra is, byvoorbeeld: u moet slaag en goeie punte kry of ander laat wag is onbeskof.
Dan is daar ander soorte situasies wat ons meer onmiddellik skaam, 'n skande wat nie soveel afhang van die gedagte of die boodskappe wat sedert ons kinderjare aan ons oorgedra is nie. Hierdie soort skande is meer instinktief, vinniger en minder 'beheerbaar'.
Wie kan nie skaam wees om in die openbaar te praat nie? Of om naak te wees voor baie mense? Of is dit die aandag van baie voorkoms? Hierdie soort skande word veroorsaak deur die persepsie van 'n bedreiging.
Die persepsie en gevoel van bedreiging kom van ons voorouers en die funksie wat dit vervul het is om te kan waarneem en raak bewus van moontlike skadelike situasies en herstel hulle om te oorleef. Die situasies wat ons as bedreigend beskou, hou tans meer verband met die sosiale konteks, dit is die omgewing waarheen ons daagliks beweeg.
[Lees +: leer hoe die breine van kinders werk]
In die kinderjare kan ons ook hierdie twee soorte skande reaksies sien:
- Die eerste afgelei van opvoedkundige boodskappe, van wat ons aan die kinders oordra van wat 'verkeerd' is. Ons kan dit veral sien as ons die kind met 'n leuen ontdek het. In die wete dat hul gedrag verkeerd was of dat hul ouers teleurgesteld kan wees, reageer kinders met skaamte.
- Die tweede tipe reaksie, meer instinktief, kom voor by kinders van ongeveer 2 jaar. Met hierdie soort skande, die kind leer dat sekere situasies bedreigend kan wees en hy weet miskien nie hoe om behoorlik te funksioneer nie, en daarom beland hy elders skuiling of verhuis.
En hier vind ons groot verskille tussen sommige kinders en ander. Ons kan sien dat sommige kinders baie skaam is, en selfs 'n stryd kan sê vir die buurman wat u elke dag sien.
Die breinareas wat verantwoordelik is vir skaamte, is verskillende, maar staan ​​onder hulle uit die anterior cingulate korteks. Hierdie streek het 'n bevoorregte ligging in die brein en is gekoppel aan al die aksies wat te make het met die verwerking van inligting oor emosionele inhoud.
Dit is omdat die anterior sinkbedekte korteks onder die prefrontale korteks is, wat die brein is wat verantwoordelik is vir beredenering en besluitneming, maar bo die limbiese stelsel verantwoordelik is vir die instinktiewe verwerking van alle emosies. Binne die limbiese stelsel is die amygdala, wat 'n baie belangrike rol speel in die bestuur van dreigende situasies, vrees en oorlewing.
Daarom benodig emosionele reaksies albei komponente: die primitiewe emosionele reaksie wat die oorlewingsfunksie vervul, maar ook die rasionele persepsie wat aan die situasie gegee word.
As ons kyk na die meer instinktiewe en serebrale deel van die limbiese stelsel, kan die mees verleentheid kinders hierdie verbindings versterk, d.w.s. is meer vatbaar vir breinreaksie op 'n skaam en ontstellende manier.
Aan die ander kant, die sensitiefste kinders: emosionele sensitiwiteit en sensitiwiteit van die sensoriese kanale (gehoor-, visuele, tasbare sensitiwiteit ...) het gewoonlik reaksies van skaamte of oorloop, omdat hulle 'n groter aantal stimuli moet verwerk, wat 'n oorloop genereer wat 'n verstopping oplewer. Dit gebeur selfs in 'n situasie wat nie bedreigend is nie, maar as gevolg van hul sensitiwiteit, kan hulle dit as sodanig erken en dit meer belangrikheid gee as wat dit regtig kan wees.
Aan die ander kant, met betrekking tot die meer rasionele vraag, moet ons rekening hou met die opvoedkundige model wat ons tuis gebruik. Baie kere kan oormatige skande spruit uit 'n oormaat rigiede grense. Die gevaarlike ding van skaamte is dat dit tot leuen kan lei (voel dat die gedrag vernederend of onvanpas is) wat daartoe lei dat dit weggesteek word.
Ons moet ontleed hoe ons reageer as ons seun of dogter 'sleg' optree of ontwikkelingsgedrag het: om 'n speelding van 'n vriend te neem, klasmateriaal te neem of weg te steek dat hy iets gebreek het. Hierdie tipe gedrag is normaal in die kinderjare, en natuurlik moet herlei word, maar nie op 'n bestraffende manier nie dit kan gevoelens van teleurstelling by kinders toon. Hierdie reaksie veroorsaak net dat kinders in die toekoms geneig is om met skuld en skaamte te reageer en wat hulle gedoen het 'wegsteek'.
Die ideaal is die kinders vergesel in situasies wat hulle as bedreigend beskou. Om geleidelik in klein trappies na hulle te kyk. Hierdie tegniek, genaamd blootstelling, help om die emosionele reaksietempo te verminder namate ons die situasie ondervind, en dit verdraaglik en aanvaarbaar vir die kind maak.
Ouerondersteuning is noodsaaklik. As u prikkelend of met min begrip vir die situasie reageer, doen hierdie reaksie niks anders as om die gevoel van skaamte in sensitiewe situasies te irriteer nie. Maar as ons dit op 'n natuurlike en verstandige manier aanvaar en blootstelling verkies, maar die verdraagsaamheid van die kind respekteer, is dit baie waarskynliker dat u, ouers en kinders, uit die situasie sal kom met vlieënde kleure.
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Dit is wat in die breine van kinders gebeur as hulle skaam is, in die kategorie Gedrag op die perseel.