Echinopsis: eienskappe, verbouing en spesies - Soektogte - 2021
L 'Echinopsis dit word gewoonlik 'n vetplant genoem, alhoewel dit nie eintlik is nie. Dit gebeur ook met baie ander soorte plante wat tot die Cactaceae-familie behoort en wat veral afgeronde vorms vertoon. Daar moet waarlik van gepraat word vetplant, omdat dit limf, sap, in sy eie weefsel het, en nie wat mens vet kan noem nie.
In die soort kan ons baie verskillende soorte vind, maar byna almal kom uit Suid-Amerika. Sommige het voorheen plat en woestyngebiede gehad, ander eerder ondergroeiplek, altyd dor. Die Cactaceae hulle is plante wat sonder takke en blomme is, en dit is ook van toepassing op diegene wat tot hierdie soort behoort. Ons kan dit as netelige kussings beskryf.
Die blare van hierdie plante is in werklikheid die dorings, en daar is verskeie wat die hele oppervlak van die bolvormige stam bedek, dikwels langwerpig en met langsgroewe. Die dorings, wat voortspruit uit klein uitsteeksels in plukkies gerangskik wat aan 'n ster herinner, is niks anders nie as die resultaat van 'n evolusie wat hierdie plante gemaak het om te weerstaan ​​in die klimaatstoestande waarin hulle hulself bevind het. Hulle moes maniere vind om die transpirasie tot 'n minimum te beperk, om die water wat hulle daarin kon opberg, te kan behou, selfs in 'n altyd dorre omgewing.
In die somer blom selfs hierdie skynbaar skaam plante wat gode produseer baie groot blomme wat kan wissel van wit tot pienk, geurig en baie moeilik om te mis. Hulle spring uit vanaf die derde lewensjaar van die plant af, waar daar areoles is, duur dit ongelukkig net 'n paar dae, terwyl dit snags sluit, maar as een verdwyn, verskyn 'n ander, ensovoorts gedurende die somer.
Net omdat 'n plant vir ons sy dorings wys, beteken dit nie dat jy misgekyk wil word nie. Plante soos hierdie het inderdaad die volste reg om mee behandel te word baie sorg en liefde. Dit neem 'n paar minute per week, maar dit is belangrik om te weet wat om vir hulle te doen.
Kom ons begin hulle op 'n plek plaas waar hulle kan geniet baie lig, selfs al word dit direk deur sonlig getref, in enige seisoen van die jaar. Dit is gewoonlik beter vir hulle om suid te bly en nie noord nie. In die winter kan hulle nie in die koue bly nie, dit is beter dat die temperatuur nie konstant onder 10 ° C daal nie, selfs al kan dit selfs 7 ° C weerstaan. In die lente en nog meer in die somer, moet ons dit tussen 15 ° C en 24 ° C hou.
Laat ons nie vasgevang raak in entoesiasme nie, en ons maak hierdie plante te gereeld nat, wat in werklikheid slegs water benodig as hul grond heeltemal droog is. Kom ons maak hulle versigtig, want dit is baie belangrik daar is geen stagnasie nie, as ons twyfel, oordryf ons nooit met water nie.
Sonder om ons te steek, kom ons onthou om hierdie plante weer te verpak, so nou en dan, sodat hulle nie styf in hul potte sit nie. Die wortels neem egter nie veel ruimte in die grond in nie, omdat dit hoofsaaklik op die oppervlak ontwikkel. Dit gebeur omdat hierdie plante gewoond is aan droë omgewings, hulle op soek is na vog en voeding in die oppervlak. Om te verstaan ​​wanneer dit tyd is om die "pynlike" herverwerking uit te voer, moet u in staat wees om op te let wanneer die plant ophou groei of merkbaar vertraag.
Op hierdie stadium kan ons die plant uit sy huidige pot haal en dit ontleed status van sy wortels gaan die swart of grys met 'n gewas en gesteriliseerde skêr sny. In die nuwe pot moet ons 'n spesifieke kompos vir Cactaceae bykom, benewens growwe sand of perliet in die maat 2: 1
Nog 'n belangrike oomblik vir Echinopsis is die bevrugting wat een keer per maand van die lente tot die somer uitgevoer moet word om in die herfs heeltemal op te skort wanneer die plant in vegetatiewe rus gaan. Gewoonlik word 'n vloeibare kunsmis gebruik om in die besproeiingswater te verdun, net so gebalanseer in Stikstof, fosfor en kalium.
As ons die kweekinstruksies noukeurig volg, kan ons van die begin tot die einde van die somer 'n oorvloedige en kleurvolle blom verwag. Aan die top van die stingel, of effens aan die kant, blom dit groot tipiese blomme van die genus, klokvormig of trompetvormig. Kom ons geniet dit, want dit hou 'n paar dae en is slegs bedags oop.
Vermenigvuldiging kan plaasvind deur verdeling van die basale lote of deur saad. As ons die tweede metode kies, moet ons weet dat ons verrassings moet verwag, want genetika kan truuks op ons speel. In die geval van vermenigvuldiging met basale lote, moet ons dit van die moederplant neem en dit dan onmiddellik herverpak sonder om dit nat te maak vir ongeveer 'n paar weke, sodat daar geen gevaar van verrotting is nie.
DIE basale lote dit is niks anders nie as daardie klein plantjies wat aan die basis van die moederplant uitspruit en met 'n baie skerp mes verwyder moet word.
Die belangrikste spesies is die volgende: E. Eyriesii; E. Ancistrophora; E. Bridgesii; E. Leucantha; E. Mamillosa; E. Tubiflora; E. Melanopotamica; E. Mirabilis; E. Obrepanda; E. Huascha; E. Minuana; E. Multipleks; E. Oxygona; E. Pachanoi; E. Shaferi; E. Silvestrii; E. Subdenudata; E. Tapecuana; E. Calochora, E. Turbinata; E. Vallegrandensis; E. Tubiflora.
Video: My Echinopsis oxygona Cactus plant in lilac flower (Julie 2021).
Copyright 2021 \ Omgewing, volhoubaarheid en welstand \ Echinopsis: eienskappe, verbouing en spesies