patriargie | Om te probeer verstaan
Tag Archives: patriargie
Kan 'n mens te veel Bybel lees?
Posted on Februarie 23, 2012 by Retha Faurie | 5 Kommentaar
Nou die dag kry ek hierdie prentjie in my e-pos:
En lees dit op 'n blog:
Gee die idioot wat die bostaande geskryf het dalk te veel aandag aan of dinge in die Bybel in soveel woorde verbied word?
Ek het die laaste tyd twee dom argumente gehad oor die Bybel. Die dommigheid is van my kant- niemand wen argumente nie, soos Dale Carnegie uitwys in "How to win friends and influence people." Wat hulle nog meer futiel gemaak het, is dat een van die twee mans met wie ek gestry het, ene Slabbert le Cornu, reguit erken het (en die ander een glo dit waarskynlik ook) dat hy nie iets by 'n vrou mag leer nie. Dis dalk teenproduktief om dit hier te erken, maar hulle het 'n proefteks daarvoor ook: 1 Tim 2:12.*
In elk geval, die argumente begin so: Iemand haal Doug Philips van Vision Forum aan op die Internet, op 'n manier wat dit laat klink of Doug gewone, goeie gesinswaardes bevorder.
Ek wys uit Phillips se kultus lyk van buite of dit 'n goeie gesinsvriendelike groep is. Maar van binne is dit 'n beherende groep wat onder meer
> volwasse dogters nie toelaat om die huis ongetroud te verlaat of self 'n trouman te kies nie, hulle pa moet die man goedkeur voor hulle selfs 'n geselsie mag aanknoop
> oorlog verheerlik.
> assosieer met 'n boek wat vertel dat jy kinders so moet slaan dat dit hulle wil breek. Hierdie boek word met die dood van drie kinders geassosieer.
> nie egskeiding toelaat in gevalle van kinder- of vrouemishandeling nie;
> vertel geen Christen-ouer moet hulle kinders skool toe stuur nie ('n ouer wat nie 'n goeie tuisskoler is nie verongeluk natuurlik so sy kinders se opvoeding);
Dit maak, so vertel mense wat weet (bv. Cynthia Kunsman hier), vir erg disfunksionele, oor-afhanklike gesinne. In hierdie geval, disfunksionele gesinne met baie kinders, want hulle "Quiverfull" filosofie vertel dat God teen geboorte-beperking is. Ek vertel dan 'n storie of twee van mense wat sleg gely het daaronder, soos Journey se storie in "Dear happy full quiver-er."
Wat hulle dan doen is om Bybelverse te begin aanhaal wat pro-patriargie lyk. (Phillips noem sy idees "Christian Patriarchy.") Soos die "man is hoof van die vrou." Dan antwoord ek oor hoe die tekste verstaan kan word, en begin ons stry oor die betekenis van tekste.
Ek dink nou dis 'n verkeerde strategie: Toe die Fariseërs die Bybel gebruik het op 'n manier wat liefde, geregtigheid, en genade vergeet, het Jesus nie vir hulle nog Bybel gegee nie. Hy het hulle veroordeel oor hulle die belangrike sake vergeet:
"Ellende wag vir julle, skrifgeleerdes en Fariseërs, huigelaars! Julle gee tiendes van kruisement, anys en koljander, maar wat volgens die wet van God die swaarste weeg, laat julle na: geregtigheid, barmhartigheid en betroubaarheid. Juis hierdie dinge moet 'n mens doen en die ander nie nalaat nie.
Dalk is Lewis Wells reg wanneer hy sê dat om die betekenis van die Bybel met so iemand te bespreek, is soos om te drink saam met 'n alkoholis. Of dalk nie. Dalk is die prentjie hier bo-aan reg, maar die skrif op die pilbottel se etiket lees: Los op in liefde vir God én medemens, gebed, leiding van die Gees, en die gesindheid van Christus.
* 1 Tim 2:11-15 word nie verniet een van die Bybel se moeilikste gedeeltes genoem nie. Die tyd (Engels tense) waarin hy skryf, beteken 'n beter vertaling is: "ek, Paulus, laat nie op die oomblik toe dat 'n vrou 'n man leer nie." (Hier is meer oor 1 Tim 2:11-15, as jy sou belangstel in 'n ander interpretasie.)
Posted in (Soort van) filosofeer, Bybel, Geloof, omgee
Wolwe in (Christelike) skaapsklere: Só ken jy hulle uit
Posted on Januarie 24, 2012 by Retha Faurie | 4 Kommentaar
Kan jy die verskil tussen hierdie twee prente sien?
Die een lings is 'n skildery deur Edmund Blair Leighton, geskilder in 1901. Die verwerkte een kom van 'n produk deur 'n Amerikaanse groep wat hulle idees "biblical patriarchy" noem. Lees voort →
Tagged biblical manhood, Biblical womanhood, feminisering, geslagsrolle, patriargie
Posted on Januarie 10, 2012 by Retha Faurie | 8 Kommentaar
Hy het beveel dat ek my kar, my TV, my kitaar, ens. opgee. Ek het so gemaak met net 'n sweempie van protes. Ek het nie meer die reg gehad om goed te besit nie. Ek was getroud, en my man was my geestelike outoriteit … Dus was ek later gehoorsaam, toe my man my lyste gegee het van wat ek alles perfek skoon moet kry voor ek kan gaan slaap in die aand, ens., omdat ek gedink het dis God se wil. Om presies te wees, as iemand in sonde was, was dit EK oor ek verneder gevoel het deur hierdie lang lyste. Ek het gedog my reaksie is sonde, nie my man wat my soos 'n kind behandel nie. Volgens die leringe van [Christelike patriargie], mag 'n vrou net vir haar man nee sê as hy haar vra om sonde te doen. En om 'n lys te gee van hoe die hele kombuis tandeborsel-geskrop moet word voor ek die trappe kan klim om bed toe te gaan (waar hy gewag het, gereed vir aksie) was nie sonde nie. Reg? My hart sou val tot in my skoene terwyl ek daardie trappe klim, uiteindelik klaar met my werk, en dit kry, weer. Ek was seker (danksy al die boeke [oor onderdanigheid/ manlike leierskap] wat ek gelees het) dat die probleem EK was. Ek was skaam oor MY sonde van om nie 'n vrolike, amoreuse vrou te wees nie.
Wat kan Errol Naidoo, skrywer van JUIG se Geslags-Hiërargie in die huis artikel, vir Journey en die talle vroue soos sy sê? Lees voort →