Kaapstad se pogings om minder damafhanklik te wees, is belangrik omdat die stad die meeste van sy damme met die landbou deel. As die damwater heeltemal gedurende die somer opdroog kan die skade aan die Wes-Kaapse ekonomie enorm wees.
In Fauresmith in die Suid-Vrystaat brand ’n historiese gebou af omdat die krane al lank dolleeg is. Gelukkig kon ’n buurman met ’n tuinslang help om van die skade te beperk.
Behoorlike instandhouding van infrastruktuur is nie deel van die “mooi storie” wat dié party tydens verkiesings kiesers mee heuning om die mond mee probeer smeer nie. Benewens die droogte wat op sy eie benoudheid bring is van die waterkrisisse dikwels maar die gevolg van verouderde pype en ander infrastruktuur wat weens gebrekkige instandhouding nie meer die druk kan dra nie. Voeg daarby ŉ ruim skeut vandalisme, en dit raak nie meer so vanselfsprekend dat ’n oop kraan ’n lopende kraan beteken nie; of ’n lig wat aangeskakel is, noodwendig lig gaan verskaf nie.
’n Paar jaar gelede het Beaufort-Wes se water opgeraak. Van heinde en verre het vakansiegangers kanne gesuiwerde water aangery en op die dorp agtergelaat. So was daar ook ’n projek van skoolkinders om drinkwater aan Calvinia te voorsien. Van oral gaan die harte oop en vragte voer beweeg kruis en dwars oor die land.
Maar is daar oral in die land, ook in stedelike gebiede, genoeg deernis om ’n breë genoeg ondersteuningsnetwerk te kan skep? Gisteraand het ’n buurman die uwe, wat in Bloemfontein woon, gebel en swembadwater vir die spoel van toilette aangebied. Maar gaan almal so gelukkig wees?