'N Paar wenke oor hoe om effektief te ontvochtig - Klein kind - 2022
'N Paar wenke oor hoe om effektief te ontvochtig
Sommige kenners meen dat die kind die begeerte om 'n dermbeweging te hê, kommunikeer ouderdom van drie maande. As hy piep of poep, begin hy huil of roep sy ouers anders op. 'N Paar generasies tevore is sulke seine deur moeders ontvang en het gevolglik onmiddellik reageer en vuil vermy. Die bevestiging van hierdie praktyke was en is ook die feit dat daar in die wêreld geen tekort is aan ouers wat die pottebakkery (of bloot 'n bakkie) van 'n paar maande oue babas opblaas nie!
In die ouderdom van weggooibare doeke is die lyn tussen oorsaak en gevolg vervaag vir kinders. Selfs nadat die luiers verwyder is en die onderbroek aangetrek is, is die kind aanvanklik nie bewus daarvan dat die feit van uitskeiding verband hou met die daaropvolgende vog nie. Die kleuter moet hierdie verhouding nog nie verstaan ​​nie ...
Baie moderne kundiges beveel aan dat u so vroeg moontlik begin leer hoe om te pot rondom die ouderdom van tweewanneer die kind fisies en geestelik gereed is vir verandering. Dit is egter nie die moeite werd om streng by hierdie aanbevelings te hou nie. Die waarheid is dat elke moeder moet besluit wanneer sy haar eie kind wil opblaas: of sy op die ouderdom van twee of later begin sit, glad verloop. Baie hang ook af van die individuele predisposisies van die kind self.
Dit is nie die moeite werd om te begin leer wanneer nie die kind is siek het net na die kwekery gegaan, die besluit om te verhuis is geneem, 'n klein sussie of broer verskyn tuis. Na sulke rewolusies, moet u ten minste 'n maand wag en tyd gee om aan die nuwe situasie gewoond te raak voordat u begin leer hoe om te pottebakker te word.
Die sukses van die leer van die potjie word ook beïnvloed ons houding. Dit is die beste om 'n tyd te kies waarin ons in 'n goeie bui is, ons tyd en mobilisering het om die taak die hoof te bied. Anders sal die kind ons spanning ervaar en dit sal vir hom moeiliker wees om op die doel van leer te konsentreer. Sommige ouers neem selfs verlof van die werk af vir hierdie geleentheid.
Meer beteken nie beter nie - vermaning om elke draai en voortdurende herinnering aan die potjie is nie 'n goeie oplossing nie. Sodoende kan ons die teenoorgestelde van die beoogde effek bereik. Wat sensitiewer kinders is, kan voortdurend bekommerd wees dat hulle sal misluk en hulle verhinder om te leer en hul vertroue in hul eie vermoëns verloor
dit demonstreer op 'n pop of wys jouself deur saam met jou kind toilet toe te gaan hoe om hierdie plek te gebruik.
Wanneer ons met aktiewe leer begin, prys ons vir elke prestasie.
Laat ons 'n kind nooit skaam nie laat ons nie ons ontevredenheid toon niewanneer 'n kleuter misluk. Hoe meer ons nie betaal vir die vuil onderklere of bed nie. Laat ons u kleuter skoonmaak en omhels, en sorg dat die volgende keer alles goed gaan.
Die negatiewe emosies van die ouer na aanleiding van die kleuter se mislukking kan uiterste houdings ontlok: die behoefte om te veg of te ontsnap. Die gevolg hiervan kan wees om potjie te vermy. Laat ons onthou - ons is nie in staat om die fisiologiese behoeftes van die kind as ouers te beheer nie. Dit is die kleuter wat hierdie vaardigheid moet bemeester. Ons kan slegs goeie voorwaardes skep vir stroping.
Ons vergesel die kind as hy die pot gebruik. Laat ons elke keer by die kleuter wees, dit is die beste om langs dit te sit. Ouerlike aandag, teenwoordigheid en toewyding is baie belangrik vir die kind. Hulle kan hom daartoe aanspoor om die toilet meer gereeld te gebruik en vinniger te ontvochtig.
Sommige kinders gee makliker luiers op as ons met die ontvochtigingsproses begin, deur weggooibare sakke weg te sit en oor te skakel na tetras luiers. Op hierdie eenvoudige manier kan die kind die effek van "piepie" ervaar en motivering om luiers te verander. Van nou af is leer eenvoudiger. U kan u kind ook in die somer in die panty laat, net om die fisiologiese prosesse in sy liggaam waar te neem en te begryp. Kies natuurlik 'n plek waar enige ongelukke vir ons nie ernstig sal wees nie.
Dit is belangrik om moenie walging toon by vuil doeke nie, of later vuil onderbroek. Hoekom? As gevolg van ons reaksie, kan 'n kind hom skaam om ons hul fisiologiese behoefte te vertel. Die leerproses sal langer neem. Vir 'n kleuter is beide 'pie' en 'poep' kognitiewe voorwerpe wat nuuskierigheid wek, nie walging nie.
As die kind op die pot sit en dit regkry, kom ons sê wat aangaan en laat die klank "siii" "szz" uit, waardeur die kleuter 'n spesifieke melodie met fisiologie kan assosieer. In die toekoms sal hy die blaas kan leegmaak as hy 'n bekende geluid hoor.
As u die potjie leer leer, kan dit help "Pissende" pop, waarop ons aanbied hoe die uitskeidingsproses plaasvind.
Aanvanklik werk hulle beter in plaas van toiletpapier nat doekewat gebruik word tydens blaai. In teenstelling met papier het dit egter die nadeel dat die meeste van hulle nie aanbeveel word om in die toilet te gooi nie.
U kan ook daarin belê boeke vir kinders wat leer om pottebakker te leer.
Luierbroek is die beste vir langer ritte as u bang is vir ongelukke of in die nag as die kind nie meer luiers wil dra nie. Tuis is dit nie die moeite werd om te gebruik nie, want hulle is so absorberend dat die kleuter dalk nie die verskil tussen hulle en luiers raaksien nie. Die leerproses op hierdie manier kan gevaarlik verleng word.
Laat ons kies wanneer ons leer klere met elastiese middellyf of klittenband. Eerder nie met knipsels, ritsen en beslis nie met knoppies nie. Die kleuter moet vinnig kan opstyg en 'n broek aantrek.
Kom ons gebruik elke geleentheid om te leer hoe om u onderbroek en kortbroek aan te trek en uit te trek.
En hoe gaan dit met u ervarings, liewe ouers? Leer om die potjie voor u of al agter u te gebruik? Skryf!