The Princes in the Tower: The Mystery of the Brothers York - Ons webwerf - Inligting
The Princes in the Tower: The Mystery of the Brothers York - Ons webwerf
Koning Richard III laat die 'Princes in the Tower' vermoor, vind historici
Met die dood van sy neefs het Richard sy plek op Engeland se troon verseker.
Nuwe leidrade kan 'n koninklike moordraaisel wat meer as 500 jaar gelede dateer, oplos - en die gevolgtrekking is: Die koning het dit gedoen.
Richard III is in 1483 as koning van Engeland gekroon, en baie het al lank vermoed dat hy die troon verower het deur die koelbloedige sluipmoord op twee jong neefs wat hom in die pad staan-Edward V, 12 jaar oud, en Richard, hertog van York, 9 jaar oud. Na die dood van koning Edward IV neem Richard III die bewind en sit die jongmense in die gevangenis Toring van Londen. 'Hulle is nooit weer lewend gesien nie', volgens die Verenigde Koninkryk Historiese koninklike paleise (HRP) webwerf.
Gerugte was volop dat Richard die prinses se dood beveel het, en die ontdekking van 'n voorheen onbekende 'binne -bron' versterk die mees verdoemende weergawe van die skuld van die monarg, Tim Thornton, professor in geskiedenis in die Departement Geskiedenis, Engels, Taalkunde en Musiek by die Universiteit van Huddersfield in Engeland, skryf in 'n nuwe studie.
Die dramatiese verhaal van die sogenaamde Princes in the Tower-"waarskynlik die grootste raaisel in die Britse geskiedenis"-het plaasgevind teen 'n agtergrond van geweldige politieke onrus en burgeroorlog in Engeland, bekend as die War of the Roses, het Thornton aan Live Science gesê in 'n e -pos. Van 1455 tot 1485 het twee mededingende takke van die Plantagenet -dinastie - wat vier gesinne of huise ingesluit het - geveg vir die Britse troon. Edward IV het die House of York (voorgestel deur 'n wit roos) gelei teen die House of Lancaster (gesimboliseer deur 'n rooi roos), onder leiding van sy neef, koning Henry VI.
Edward het uiteindelik die oorhand gekry en word koning Henry se seun en erfgenaam is in 1471 in die geveg dood, en Henry sterf later dieselfde jaar tydens sy gevangenisstraf in die toring, volgens HRP. Maar terwyl die Huis van York nou in beheer was, sou daar binnekort meer bloed gemors word toe Richard (die laaste koning van die Huis van York en die laaste Plantagenet) sy eie bod vir die kroon gemaak het, berig Thornton op 28 Desember 2020 in Die Tydskrif van die Historiese Vereniging.
Met Edward se dood is Richard aangewys as Lord Protector van Edward se erfgenaam. In Richard se eerste beskermingshandelinge het hy die parlement oortuig om die dooie koning se seuns onwettig te verklaar; hy het die jong Edward se dienaars en ondersteuners tereggestel, wat hy die prins in die toring geplaas het "ter beskerming" en hy beveel die aanhouding van die jong Richard. Openbare waarnemings van die seuns het opgehou, en sommige het die ergste aangeneem - dat die vorste vermoor is.
'Nadat Richard III in Augustus 1485 in Bosworth verslaan en vermoor is, het skrywers hom toenemend verbind met die dood van die vorste,' het Thornton gesê. Maar hierdie gegewens was gegrond op bespiegelinge, en baie besonderhede oor die lot van die prinses het steeds ontwykend gebly, soos wanneer en hoe hulle gesterf het (beskuldigings sluit in verdrinking, gif, versmoring, hongersnood en ''n onbekende manier van gewelddadige vernietiging,' 'berig Thornton).
Was Richard werklik 'n moorddadige brein? Sommige historici het aangevoer dat die koning geen rede het om die dood van die vorste te beveel nie, en gesê dat sulke verhale kwaai propaganda is wat deur sy vyande voortgesit word. Maar hierdie posisie ignoreer duidelike motiewe en verdagte omstandighede, soos die toevallige verdwyning van die seuns op die oomblik dat Richard die troon oorneem, "toe hy direk of indirek die geleentheid gehad het en waarskynlik die motief het om 'n moontlike fokus van opposisie teen sy krag, "het Thornton gesê. 'Maar dit is indirekte bewyse en het tot dusver genoeg ruimte gelaat vir uitdaging oor die sentrale verslag van die moord.'
Die koninklike moordmisterie van Princes in the Tower kan uiteindelik in 'n nuwe BBC -reeks gebreek word
EKSKLUSIEF: Lucy Worsley uit die geskiedenis wil 'n paar van die mees blywende historiese raaisels in die geskiedenis van Brittanje aanpak, insluitend wat met koning Edward V en sy broer, Richard van Shrewsbury, gebeur het in die Tower of London
Die geskiedenis van Lucy Worsley het moontlik een van Brittanje se blywendste raaisels laat spat - die lot van die vorste in die toring.
Sy en 'n dokumentêre span sê dat nuwe bewyse die vinger wys na 'n oortreder wat verantwoordelik was vir wat met die jong koninklikes gebeur het, vermoedelik vermoor.
Worsley het gesê dat nuwe navorsingstegnieke lig op die saak werp.
Sy het gesê: 'Soos almal wat by die Tower of London werk, kan ek net nie wag om die volgende draai in die verhaal van wat ons dink ons ​​weet van die' moord 'te deel nie. "
Die lot van die seuns is een van Brittanje se raaisels wat ondersoek word in die BBC2's Unsolved Histories -reeks, wat later vanjaar uitgesaai word.
Worsley ondersoek ook weer of George III regtig kwaad was, die ware oorsaak van die Swart Dood en die rede waarom 'n heksery die 16de eeu in Brittanje getrek het.
Maar dit is die aangrypende verhaal oor die prinse, nege en twaalf jaar oud, wat selfs eeue later nog steeds die openbare verbeelding aangryp.
Daar word vermoed dat hulle in die Tower of London in 1483 gesterf het na die dood van hul vader, koning Edward IV. Die ouderling sou as Edward V gekroon word, en sy broer was Richard van Shrewsbury, hertog van York.
Die gewildste teorie is dat hulle vermoor is deur hul oom, die toekomstige Richard III. Ander stel voor dat die moordenaar hul oom die hertog van Buckingham of toekomstige swaer koning Henry VII was.
Sommige glo dat hulle na 'n nuwe lewe teruggekeer het. In 1674 word 'n boks met twee geraamtes in die grootte van die kinders, wat aan die vorste geneem is, by die toring opgegrawe.
Worsley het gesê: 'Ek is mal daaroor dat dit nie net 'n reeks oor die verlede is nie. Dit gaan ook oor wat die verlede vandag beteken: 'n ondersoek na ons eie idees van 2021 oor kinderjare,
feminisme, pandemies en geestesgesondheid. "
Elke episode neem 'n 'diep duik' in 'n enkele gebeurtenis, met 'n uitgebreide herondersoek deur historiese en kontemporêre bewyse saam te stel, papierpaadjies te volg, tonele van misdade te ondersoek en verlore rekords op te spoor.
Een bron het gesê: "Dit sal nuwe slagoffers en nuwe oorwinnaars ontbloot, ons persepsies uitdaag en antwoorde gee op elke bekende raaisel."
Die vorste in die toring: waarom is hul lot nooit verduidelik nie?
'N Oorverdowende stilte omring die verdwyning van Edward V en sy broer, Richard, hertog van York. Maar hoekom? Soos Leanda de Lisle skryf, het sowel Richard III as Henry Tudor goeie redes gehad om nie in die openbaar oor die prinse te praat nie.
Gepubliseer: 1 Oktober 2013 om 17:51
'N Onseker koning
'N Oorlewende prins?
Die spelers in die prins se ondergang
Sy vader Henry VI, wat gesterf het toe hy 'n paar maande oud was, se opvolging, het Henry VI se heerskappy uitgedaag deur politieke en ekonomiese krisisse. Dit is onderbreek deur sy geestelike en fisiese ineenstorting in 1453 waartydens Richard, 3de hertog van York, as beskermer van die koninkryk aangestel is. Beide mans was direkte afstammelinge van Edward III en in 1455 het Richard se eie aanspraak op die troon gelei tot die eerste botsings van die Roses Wars - wat tussen ondersteuners van die dinastiese huise Lancaster en York gevoer is oor die opvolging.
Richard sterf in die slag van Wakefield in 1460, maar sy familie -aanspraak op die troon het hom oorleef en sy oudste seun het die volgende jaar koning geword - soos Edward IV. Richard se jonger seun sou ook koning wees, soos Richard III. Henry VI is in 1470 kortliks op die troon herstel, maar die Lancastrians is uiteindelik in 1471 op Tewkesbury verslaan en Henry is waarskynlik 'n paar dae later in die Tower of London doodgemaak.
Edward het daarin geslaag waar sy pa Richard, die derde hertog van York, misluk het - om Henry VI tydens die Roses of the Roses omver te werp. Hy word in Maart 1461 koning verklaar en sy troon verseker met 'n oorwinning in die slag van Towton. Edward se jonger broer Richard word hertog van Gloucester. Later, in Edward se tweede bewind, speel Richard 'n belangrike rol in die regering. Edward trou in 1463 met Elizabeth Woodville en hulle het 10 kinders: sewe dogters en drie seuns. Die oudste, Elizabeth, is gebore in 1466. Twee van die drie seuns het gelewe ten tyde van Edward se dood - Edward, gebore in 1470, en Richard, gebore in 1473. Edward word gekrediteer omdat hy finansieel skerpsinnig was en wet en orde herstel het. Hy sterf onverwags aan natuurlike oorsake op 9 April 1483.
Edward IV se huwelik met Elizabeth Woodville, 'n weduwee met kinders, het in 1464 in die geheim plaasgevind en politieke afkeuring beleef. Die koning se broer, Richard, hertog van Gloucester, was onder diegene wat na bewering vyandig daarteen was. Die voorkeur wat die Woodville -gesin gekry het, het wrok in die hof veroorsaak, en daar was wrywing tussen Elizabeth se familie en die magtige adviseur van die koning, Hastings. By die dood van Edward IV in 1483 was Gloucester se wantroue oor die Woodvilles blykbaar 'n faktor in sy besluit om die erfgenaam, sy neef, se beheer oor te neem. Elizabeth soek heiligdom in Westminster, waarvandaan haar jongste seun, Richard, hertog van York, later verwyder is. Die legitimiteit van haar huwelik en haar kinders was een van Gloucester se regverdigings om die troon op 26 Junie toe te neem.
Nadat die parlement sy titel as Richard III bevestig het, het Elizabeth ingedien in ruil vir beskerming vir haarself en haar dogters - 'n reëling wat hy nagekom het. Na die dood van Richard III in die slag van Bosworth, is haar kinders as wettig verklaar. Haar oudste, Elizabeth van York, was getroud met Henry VII, wat sy aanspraak op die troon versterk het.
Edward V (1470–83) en Richard, hertog van York (1473–83)
Edward IV se erfgenaam was sy oudste seun, ook Edward genoem. Toe die koning onverwags sterf, het sy testament, wat nie oorleef het nie, na bewering sy voorheen lojale broer, Richard, hertog van Gloucester, as heerbeskermer aangewys. Toe hy hoor van sy pa se dood, het die jong Edward en sy gevolg 'n reis van Ludlow na die hoofstad begin. Gloucester het die partytjie in Buckinghamshire onderskep. Gloucester, wat beweer het dat die Woodvilles van plan was om die mag met geweld oor te neem, het die prins in beslag geneem.
Op 4 Mei 1983 betree Edward Londen in die beheer van Gloucester. Edward se kroning was op 22 Junie geskeduleer. Op 16 Junie is Elizabeth oorgehaal om Edward se jonger broer, Richard, oor te gee om die seremonie by te woon. Met albei prinse in sy hande, maak Gloucester sy aanspraak op die troon bekend. Hy is op 6 Julie as Richard III gekroon en 'n sameswering om die vorste te red, het daardie maand misluk. Teen September het rebelle Henry Tudor gesien as 'n kandidaat vir die troon, wat daarop dui dat die vorste reeds dood is.
Richard was die jongste oorlewende seun van Richard, 3de hertog van York, en was nog 'n kind toe sy 18-jarige broer Edward IV geword het na Yorkistiese oorwinnings. Anders as sy broer George (tereggestel vir verraad in die toring in 1478 - na bewering in 'n kolf malmsey -wyn verdrink het), was Richard lojaal aan Edward gedurende sy leeftyd. By sy broer se dood het hy vinnig oorgegaan na die beheer van sy neef Edward uit die moeder van die seun, die Woodvilles. Op 'n stadium in Junie 1483 het sy rol oorgegaan van die van beskermer na usurpator. Hy het verskeie van die vorige koning se getroue adviseurs gearresteer, die kroning uitgestel en beweer dat Edward IV se kinders buite-egtelik was omdat hul pa vooraf gekontrakteer is om met 'n ander vrou te trou tydens sy geheime huwelik met Elizabeth. Richard is gekroon, maar hy het daardie jaar in opstand te staan ​​gekom en die volgende jaar nog meer onrus. Die steun vir die koning het afgeneem namate dit toegeneem het vir Henry Tudor, die mededingende eiser wat uit ballingskap teruggekeer het en in die slag van Bosworth in 1485 geseëvier het.
Henry Tudor was die seun van Margaret Beaufort (agter-agterkleindogter van Edward III) en Edmund Tudor, halfbroer van Henry VI. In 1471, nadat Edward IV die troon teruggekry het, vlug Henry na Bretagne, waar hy die pogings van die koning om hom terug te laat vermy, vermy. As 'n potensiële kandidaat vir die troon deur sy moeder se kant, het Henry die fokus geword vir opposisie teen Richard III. Na die mislukte rebellie van 1483 teen die koning, het rebelle, insluitend familielede van die Woodvilles en getroue voormalige lede van Edward IV se huishouding, by hom in Bretagne aangesluit. In 1485 het Henry Tudor binnegeval, eers in Wallis geland en op 22 Augustus by Bosworth op Richard III geseëvier.
Henry is op die slagveld met Richard se kroon gekroon. Die volgende jaar het hy sy reg om te regeer verder gewettig deur met Elizabeth van York te trou. Toe die koning in 1509 sterf, kom sy en Elizabeth se seun as Henry VIII op die troon.
Navorsing onthul DNA van die 'Princes in the Tower'
Die ontdekking, deur dr John Ashdown-Hill MBE, maak dit vir die eerste keer moontlik om te bewys of bene in die Westminster Abbey dié is van Edward V en sy broer Richard van Shrewsbury, hertog van York, die enigste seuns van Edward IV.
Die bevindinge van dr Ashdown-Hill, wat in Mei oorlede is, word onthul in Die mitologie van die vorste in die toring, vandag uitgegee deur Amberley Publishing. Hy was ere -senior lektor in die Departement Geskiedenis in Essex en 'n gegradueerde van die Departement.
Die seuns, neefs van Richard III, is gehuisves in die koninklike woonstelle van die Tower of London na hul pa se dood in 1483. Hulle het kort daarna verdwyn en bespiegelings oor hul lot bly steeds volop.
Dr Ashdown-Hill, wat saam met die akademikus Glen Moran van die Newman University, Birmingham en soortgelyke tegnieke gebruik het as dié wat hy gebruik het om die mtDNA van Richard III te ontdek, kon bewys dat die operasangeres Elizabeth Roberts 'n vroulike afstammeling is van die seuns, wat hul mtDNA -groep onthul het.
Elizabeth is opgespoor deur Glen Moran. Sy is 'n direkte afstammeling van die seuntjie se tante Margaret Woodville en is 16 keer hul eerste neef.
In 2012 was dit die ontdekking van dr Ashdown-Hill se mtDNA wat bewys het dat die oorblyfsels wat in Leicester gevind is, dié van Richard III was.
Dr Ashdown-Hill het vroeër die jaar verduidelik: 'Daar word algemeen geglo dat die seuns se bene in die toring van Londen in 1674 gevind is en na die Westminster Abbey geneem is waar hulle bly. Die bene moet nou weer ondersoek word om vas te stel of dit dié van Edward en Richard is. "
Elizabeth Roberts het gesê: 'Dit is buitengewoon om deel te wees van hierdie proses van historiese navorsing. Die sprong van grootword in Bethnal Green tot dat jy geslagte weg was van een van die mees fassinerende verhale in ons geskiedenis, is nie iets wat ek ooit sou kon voorstel nie. "
Glen Moran het gesê: 'Die ontdekking van die mtDNA-volgorde van die vorste was slegs moontlik as gevolg van etlike jare se harde werk van myself en John Ashdown-Hill, sowel as Ronny Decortre en die span van KU Leuven. Ek is verheug dat dit uiteindelik gepubliseer word, en ek hoop dat dit nou gebruik kan word om oorblyfsels te identifiseer wat vermoedelik dié van die vorste is. Dit kan lewensbelangrike bewys lewer om een ​​van die grootste raaisels in die Engelse geskiedenis op te los! "
As deel van haar Missing Princes Project -navorsingsinisiatief, versoek Philippa Langley MBE, wat die soektog na Richard III in die parkeerterrein in Leicester gelei het, dat die 'bene in die urn' ondersoek moet word.
Sy het gesê: 'Danksy hierdie merkwaardige nuwe ontdekking het ons nou beide stelle DNA om die oorblyfsels in die urn te identifiseer en die wetenskap om hul geslag en oudheid vas te stel.
'Moderne analise van die gebrekkige ondersoek van 1933 dui daarop dat dit hoogs onwaarskynlik is dat die oorblyfsels die van die seuns van koning Edward IV is, maar as ons die waarheidsoekers wil wees, is dit tyd om die verhale rondom hulle te bevraagteken, sodat ons kan beweeg kennis vorentoe.
'Mite-afbraak is waarin dr John Ashdown-Hill gespesialiseer het en danksy hom en Glen het ons nou die laaste stuk in die legkaart om tot 'n definitiewe gevolgtrekking te kom of die' bene in die urn 'die sogenaamde Princes in die toring. Dit is tyd vir die waarheid. "
Dr Ashdown-Hill se boek laat ook twyfel ontstaan ​​oor die algemene opvatting dat die seuns in die toring gevange gehou en vermoor is deur hul oom Richard III.
Hy het verduidelik: ''n Groot deel van hul verhaal is suiwer mitologie. Die toring was die middeleeuse ekwivalent van Buckingham -paleis, en die moordverhaal is eers 20 jaar nadat die seuns verdwyn het, bedink. Dit is eintlik 'n vroeë illustrasie van iets waarmee alle regerings goed is, die politieke herskrywing van die verlede. "
Die bene van die seuns opgrawe
Die volgende bewys verskyn baie jare later, en#8211 in 1674.
Bouers het aan die Tower of London gewerk en sommige dele van die White Tower aangepas. Om dit te doen, het hulle 'n ou trap neergeslaan.
Onder dit – by die ' trap voet ' Thomas More het geskryf oor – het hulle 'n houtkis ontdek, met die geraamtes van twee kinders. Die bene is gevind met stukke fyn stof, lank gevrot. Hulle vermoed dat die oorskot aan die twee jong prinse behoort.
Dit was eers baie jare later – in 1933 – dat wetenskaplikes die geraamtes begin ontleed het.
Die werk van die wetenskaplikes is in die moderne tyd wyd gekritiseer.
Die twee mans wat die oorskot ontleed het, het presies gedoen wat u as wetenskaplike nie moes doen nie, en hulle het probeer om te bewys dat die bene aan twee jong seuns behoort. (As u so 'n eksperiment opstel, word dit onmiddellik gebrekkig, aangesien u van die begin af bevooroordeeld is).
Nietemin het die wetenskaplike -projek 'bewys' dat die bene behoort aan twee jong seuns van ongeveer nege en 12 jaar oud en die ouderdom van die twee prinse.
Dit is die plafon van die ' bloedige toring, in die Tower of London.
As gevolg hiervan is die geraamtes wyd verklaar as die vorste in die toring. Dit beteken dat hulle nou begrawe is in die Westminster -katedraal, saam met ander koninklike oorblyfsels.
Dit is 'n groot probleem vir moderne speurders wat meer toetse op die bene wil doen.
Omdat die geraamtes as koninklikes beskou word, sal almal wat dit wil toets vir DNS -monsters die toestemming van die koningin van Engeland nodig hê.
Die koningin en die kerk van Engeland is nie bereid om dit te laat gebeur nie.
Het een van die vorste in die toring oorleef om 'n Essex -metselaar te wees?
Volgens die legende is hy saam met sy koninklike broer in die Tower of London vermoor.
Maar volgens 'n fassinerende nuwe teorie het die jong prins Richard aan die mure van sy gevangenis ontsnap.
En uiteindelik het hy self mure gebou. as metselaar in Essex.
Die raaisel van wat met die Princes in the Tower gebeur het, is een van die standhoudendste in die Engelse geskiedenis.
In 1483 na die dood van hul vader, Edward IV, is die seuns van 12 en nege jaar in die toring opgesluit en nooit weer gesien nie.
Hulle oom, Richard III, word wyd beskuldig dat hy die seuns vermoor het nadat hy die parlement oorreed het om hulle as onwettig te verklaar en die troon op te neem.
In 1674, byna 200 jaar later, is twee geraamtes onder 'n paar trappe in die toring ontdek. Niemand kon vasstel of dit werklik die oorblyfsels van die prins was nie.
Die historikus David Baldwin van die Universiteit van Leicester het die raaisel nuwe lig gewerp.
In sy boek, The Lost Prince: The Survival of Richard of York, beweer mnr Baldwin dat die verraad deur Richard III nie deur die bewyse ondersteun word nie.
Hy glo dat Edward V, die oudste prins, aan natuurlike oorsake gesterf het, terwyl Richard, die jonger prins, uiteindelik herenig is met sy ma, koningin Elizabeth Woodville, en toegelaat is om saam met haar te woon onder toesig van twee betroubare hofdienaars.
Die prins is later na Lutterworth in Leicestershire verskuif en die dag voor die geveg na Bosworth Field geneem.
Koning Richard het dit moontlik oorweeg om die seuntjie sy erfgenaam te noem, sê die historikus. Maar sy nederlaag en dood het alles verander.
Mnr. Baldwin stel voor dat prins Richard na die Slag van Bosworth na die St John's Abbey in Colchester geneem is en daar tot die ontbinding van 1539 as metselaar gewerk het.
Hy het gesê: 'Was hy die' Richard Plantagenet 'wat in Desember 1550 in Eastwell, in Kent, gesterf het, en wat ongewoon vir 'n metselaar Latyn kon lees?
'Hy het aan sy nuwe werkgewer gesê dat hy 'n natuurlike seun van Richard III was - maar wat as hy regtig die' verlore prins 'was?
Die meeste kommentators neem aan dat niemand geweet het wat van die twee jong prinse geword het nie. Maar Baldwin voer aan dat baie mense - konings, koninklike vertrouelinge, die seuns se susters en voormalige huisbeamptes - dit wel geweet het, maar verkies om niks daaroor te sê nie.
Hy het bygevoeg: 'Dooie vorste was 'n moontlike verleentheid, maar 'n lewende prins sou 'n werklike gevaar en 'n goed bewaakte geheim gewees het.
'Richard het oorleef toe ander met 'n Yorkistiese aanspraak op die troon omgekom het omdat hy buite sig was en miskien uiteindelik ook buite gedagte was.
'Eastwell, waar hy gesterf het, is slegs 20 km van die katedraal van Canterbury af, waar sy portret nog steeds versier is aan die' koninklike 'venster van die martelaarskapel.
"Ek wonder, het 'n bejaarde metselaar ooit 'n rukkie gestaan ​​om na sy eie beeld - 'n beeld uit 'n ander lewe - te kyk tydens die besoeke aan die groter kerk?"
Die verhaal van die vorste in die toring
Die raaisel rondom die lot van jong broers, Edward V van Engeland en Richard van Shrewsbury, hertog van York, is nog steeds een wat vandag nog bestaan. Baie meen dat die seuns vermoor is en spook steeds in die kamers in die Bloody Tower.
Die Bloody Tower is ook die tuiste van die spook van sir Walter Raleigh, en saam met sy beroemde waarnemings beweer Coldstream Guards dat hulle twee jong kinders in 1990 buite die toring hoor lag het, vergesel van 'n weerkaatsende geluid. Baie ander het gesien hoe die twee jong prinse hande vashou en op baie verskillende plekke in die toring in vrees wegkruip.
Dit word die algemeenste aanvaar dat die vorste deur hul oom, die Lord Protector, Richard, Hertog van Gloucester vermoor is in 'n poging om die troon vir homself op te eis. Die seuns wat destyds 12 en nege was, het pas hul pa, Edward IV van Engeland, verloor en Edward V het in sy plek opgevaar. Richard is aangestel om na die kinders om te sien, waar hy hulle in die Tower of London gehou het ter voorbereiding van die kroning van Edward. Richard neem die troon vir homself, en niemand het die jong vorste ooit weer gesien nie.
Die meeste historici was dit eens dat die motivering vir die dood van Richard die seuns meer waarskynlik is as enige ander teorie. Richard III se aanspraak op die troon was nie veilig nie, en pogings om die vorste te red uit die toring waarin hulle glo nog leef, is gedoen om Edward V na die koning van Engeland te herstel. Teen die einde van 1483 het gerugte van die seuns se dood begin versprei. Richard het nooit 'n poging aangewend om van mening te verander of 'n ondersoek te begin nie.
Dit is onwaarskynlik dat Richard die prinses self vermoor het, net soos hy in die Yorkistiese hart was toe hulle verdwyn. Een van die Richards -mans wat die toring bewaak het, het meer waarskynlik die misdaad gepleeg. James Tyrrell, wat vir die Huis van York geveg het, is in 1502 deur Henry VII se troepe in hegtenis geneem, en daar word geglo dat hy erken het dat hy die seuns namens Richard vermoor het voor sy teregstelling.
Afgesien van Richard is daar twee ander waarskynlike verdagtes, Henry Stafford, 2de hertog van Buckingham of Henry VII.
Henry Stafford was die regterhand van Richard, maar die moord op die twee seuns sou beteken dat hy dit voor November 1483 sou moes doen toe hy tereggestel is. Hy was self 'n afstammeling van Edward III en het moontlik gehoop om die kroon vir homself te eis, of hy het hulle in woede teen Richard vermoor toe hy in opstand gekom het teen hom wat die saak vir sy teregstelling veroorsaak het.
Nadat Henry VII koning geword het, het hy besluit om ontslae te raak van mededingende aanspraakmakers op die troon, waaronder die buite -egtelike seun van Richard II, Johannes van Gloucester. As die prinse in 1485 nog gelewe het toe Henry die kroon ingeneem het, sou hy waarskynlik ook die seuns laat vermoor het.
Baie ander teorieë sluit in dié van die seuns wat ontsnap en verskillende lewens lei. Totdat die geskiedenis homself openbaar, sal ons net moet wonder.
In 1674 het 'n werkspan 'n houtkas met twee jong geraamtes naby die aangemelde begraafplaas by die Wit Toring gegrawe. Destyds is aanvaar dat dit die vorste was, hoewel dit nog nooit bewys is nie. Die lyke wat gevind is, is vier jaar later in die Westminster Abbey begrawe deur koning Charles II. In 1933 is die bene van die lyke wat gevind is, ondersoek, met die uitslag dat dit die regte ouderdom was van die vermiste prinses. Daar is egter geen poging aangewend om die geslag van die lyke of oorsaak van dood te identifiseer nie.
Dus, die volgende keer dat u die Tower of London besoek en toevallig op twee seuns afkom wat in 'n hoek van die Bloody Tower kom, moet u nie vrees nie; hulle is waarskynlik net so bang vir u, soos u vir hulle, terwyl hulle 'n plek soek van vrede tot in ewigheid.
Richard III en die Shakespeare-gedenkteken in Stratford-upon-Avon © Steve Frost/Alamy
William Shakespeare se uitbeelding van koning Richard III as 'n charismatiese, vervormde, verraderlike woekeraar van die troon van Engeland, het die publiek al meer as 400 jaar geïntrigeer. Die moord op Richard se neefs, "die saggeaarde babas ... wat mekaar in hul onskuldige arms omhels", sodat die koninklike skurk die kroon kon gryp, is skokkend.
Tog is ons getuie van 'n historiese feit, dramatiese lisensie of terugwerkende Tudor -propaganda om koning Richard in diskrediet te bring? In 1984, ongeveer vyf eeue na die skielike verdwyning van die twee seuns wat in die geskiedenis verewig is as die vorste in die toring, het 'n jurie in 'n TV -verhoor bevind dat dit nie op die gegewe getuienis Richard kon skuldig bevind aan die moord op sy neefs nie . Dit is die geheim van die lot van die prinses wat dit tot vandag toe fassineer - u kan selfs by 'n jurie aansluit en self besluit in die Richard III -museum in York.
So, wat het met die prinses gebeur? Die kern van die verhaal is welbekend: koning Edward IV sterf onverwags in April 1483 en laat sy 12-jarige seun Edward die troon erf. Die ontslape koning se broer, Richard, hertog van Gloucester, word beskermer van Engeland en onderneem Edward en sy broer, die negejarige Richard, hertog van York, in die Tower of London.
Gebeurtenisse beweeg vinnig. Voordat die jaar verby is, word Edward V en sy broer onwettig verklaar, Edward word afgesit en hulle verdwyn albei, en die hertog van Gloucester word tot koning Richard III gekroon.
Binne nog twee jaar word Richard gedood in die Slag van Bosworth en word die oorwinnaar, Henry Tudor, gekroon as koning Henry VII. So eindig die onstuimige era van dinastiese geskil wat bekend staan ​​as die Wars of the Roses en die belangrike Tudor -tydperk breek aan.
Die lot van die vorste het eeue lank verdeelde menings. Die algemene opvatting is dat hulle vermoor is - hetsy versmoor, toegesluit in 'n kamer en laat honger ly, vergiftig of selfs in wyn verdrink het - van realisties tot fantasievol. Richard III, sy bondgenoot, die hertog van Buckingham, sy trawante en selfs Henry VII, word al verskeie kere beskuldig dat hy die misdaad uitgevoer het.
Partydige Tudor -skrywers - insluitend dié wat die bronmateriaal van Shakespeare verskaf het - was onomwonde dat Richard verantwoordelik was. Skilderye toon hom as 'n hunchback, sy fisiese misvorming is 'n uiterlike teken van sy goddeloosheid, hoewel geen kontemporêre berigte so 'n voorkoms toon nie.
Die Richard III-genootskap, wat in 1924 ontstaan ​​het, is daarop gemik om navorsing oor die lewe en tye van die kwaadwillige koning te bevorder, en om 'n herbeoordeling van die materiaal wat verband hou met die tydperk te verseker. President, historikus en skrywer Peter Hammond sê: 'Die genootskap het geen amptelike siening oor die dood van die prins nie, maar wys daarop dat daar geen bewyse is dat hulle in werklikheid vermoor is nie. Dit was bekend dat hulle in die laat somer van 1483 in die Tower of London was, en daar is geen berigte dat hulle daarna gesien is nie. Die implikasie wat gewoonlik aangeteken word, is dat hulle vermoor is, maar dit hoef nie noodwendig te volg nie, hulle kon elders verskuif gewees het. "
Die Tower of London -foto's: © Steven Phraner
In die nasleep van die verdwyning van die prinses was daar inderdaad soms gerugte dat hulle op die platteland of in die buiteland tot veiligheid gebring is. Ver onder die bewind van Henry VII sou figure verskyn wat beweer dat hulle een of ander van die broers is. 'N Nederige metselaar wat omstreeks 1530 in Eastwell Park in Kent gewerk het, het mense verras deur Latyn in sy vrye tyd te lees: sommige fluister dat hy
Richard, hertog van York.
Kom ons stap terug na die begin van die sage in April 1483 en volg die spoor van gebeure. Die jong Edward was in die Ludlow -kasteel in Shropshire woonagtig toe hy van sy pa se dood hoor, en as die nuwe koning Edward V, vertrek hy na Londen met 'n begeleiding, waaronder sy oom, oom Rivers, van moederskant.
Edward se oom aan vaderskant, die hertog van Gloucester, was in sy noordelike vesting in Middleham Castle, Yorkshire, en het haastig na die suide gegaan om die rol van Protector of the Realm te aanvaar. Onderweg het hy en sy bondgenoot, die hertog van Buckingham, die koninklike party onderskep en Rivers, Edward se halfbroer, Sir Richard Gray, en twee ander gearresteer.
Het Gloucester al ontwerpe op die kroon gehad? Of wou hy bloot beheer oor die seunskoning hê, uit vrees vir die planne van die koningin se gesin en hul faksie in Londen om Edward hul marionet te maak? In die daaropvolgende maande sou Richard sy teenstanders suksesvol laat kantlyn, nadat Rivers en Gray by die Pontefract -kasteel tereggestel sou word weens die beweerde sameswering teen hom.
Richard het Edward toe na die hoofstad begelei. Sir Thomas More, wat later in sy 16de-eeuse geskiedenis van koning Richard III teen tirannie gekamp het, sê Edward "het gehuil en was niks tevrede nie" oor wat gebeur het.
Volgens tradisie het die jong koning in weelderige woonstelle by die Tower of London gebly (dit was nog steeds 'n koninklike woning, nie net 'n gevangenis nie) terwyl hy op sy kroning gewag het: oorspronklik op 4 Mei, dan 24 Junie, dan 22 Junie, dan onbepaald uitgestel .
Intussen is Gloucester, besig met die manipulasie van die raad wat geroep is om planne vir die kroning en die regering te besluit terwyl Edward minderjarig was, amptelik as Beskermer en Verdediger van die Ryk aangewys. Hy het ook die koningin, wat 'n heiligdom in die Westminster Abbey gesoek het, gedwing om Richard oor te gee om by sy broer Edward in die toring aan te sluit.
John Russell, biskop van Lincoln, vertel ons dat Edward 'n "sagte verstandigheid en ryp begrip gehad het, wat die aard van sy jeug verbygegaan het", terwyl die Franse kroniekskrywer Jean Molinet gesê het dat York "vreugdevol en geestig was en altyd gereed was vir danse en speletjies. " Die broers is gesien speel in die tuin by die toring.
Maar iewers na 16 Junie is Edward V en York teruggetrek na binne -woonstelle. Edward Mancini, 'n monnik in die gevolg van die Franse ambassadeur in Engeland, het berig dat 'hulle dag vir dag meer selde agter die tralies en vensters gesien word'. Daar word vermoed dat hulle in die White Tower gehou is.
Kyk die video: Desislava - Misteria. Десислава - Мистерия
Copyright © qarkuberat.net | The Princes in the Tower: The Mystery of the Brothers York - Ons webwerf...