VERSTROOID MAAR NIE VERLORE - Stormfront
VERSTROOID MAAR NIE VERLORE
03-16-2005, 03:37 AM #1
As ek kyk na wat hier op SFSA gebeur, al die verskille, laat dit my dink aan Mat 26:31: "Ek sal die herder slaan, en die skape van die kudde sal verstrooi word."
Ons het 40 jaar laas 'n goeie herder gehad in Dr Verwoerd. Ons vyande het hom geslaan, en die kudde is verstrooi.
Ons was op 'n tyd 'n volk gewees. Daar was enkelsinnigheid onder ons gewees, naamlik dat ons 'n vrye volk wou wees. Maar ons wou ook 'n Christen volk wees. Daardie twwe beginsels word saamgevat in die Gelofte, met ander woorde, ons wou Geloftevolk wees.
Vandag sien ons onder onsself die gevolge van amper 40 jaar se leierloosheid. Daar 's 'n klomp skape oor die lengte en breedte verstrooi, met 'n massiewe klomp bokke, wolwe en allerlei ander skepsels tussen ons. Dat daar midde hierdie gevaarlike toestand, 'n oorblyfsel is wat nog steeds 'n vrye gelowige volk wil wees, is opsigself alreeds 'n wonderwerk.
Maar ongelukkig het ons ver van mekaar af verstrooi. En as ons bymekaar uitkom, is daar is byna geen eensgesindheid onder ons nie – elkeen het al te gewoond geraak om net op homself staat te maak. Elke individu het sy eie planne en idees oor wat ons te doen staan en hoe om dit te hanteer. Dis al wat vir hom werk, en hy luister nie eers na ander se stemme nie.
Ons moet bg as 'n feit aanvaar, dat eendrag ons duidelik nie tans beskore is nie, en daarvolgens die stryd stry. Elkeen moet doen wat sy hand vind om te doen, wat goed en reg is in sy oe. Hierin moet ons mekaar onderskraag.
Ons verstrooiing het 'n doel. Dit maak ons suiwerder en sterker en dit leer ons om bokke en wolwe in skaapsklere te identifiseer. Vir nou egter, moet ons elkeen oorleef tot die dag wat ons weer 'n kudde met 'n herder is.
Ons in wel verstrooid, maar nie verlore nie. Verstrooid en verlore is twee heeltemaal verskillende terme. Eers wanneer ons almal verlore is, is daar nie meer hoop nie. Ons vyande is nie verstrooid nie, maar wel verlore. Ons is beter af as hulle, al lyk dit nie so nie.
Daar is baie faktore wat ons verdeel – ek wil graag noem wat ek meen ons in gemeen het, wat ons bind oor afstande en verskille heen.
Vir my is daar een faktor is wat ons steeds saambind, ongeag ons ellendige toestand, en dit is die Gelofte. Die paar skape wat oor die land nog glo in die Gelofte se ideale, is die ware kudde van die Boerevolk.
Bogenoemde impliseer natuurlik eksklusiwiteit van diegene wat die Gelofte nie onderhou nie. Aan hulle wil ek dit stel dat daar vir hulle geen hoop in die land is nie.
Al hierdie dinge in ons verlede het gebeur om ons te suiwer – daar is diegene wat afvallig en verlore geraak het. Wat die uiteindelike doel met dit alles is, kan ons net oor spekuleer. Ons leierloosheid het die afgelope 40 jaar in 'n groot mate al die bokke van die skape geskei en dinge gaan nog warmer raak vorentoe, tot daar net 'n gelowige groep suiwer Boere sal oor wees. Hierdie ware afstammelinge van die Geloftevolk, sal dan die taak verrig wat hulle geroep is om te verrig.
03-17-2005, 04:49 PM #2
Re: VERSTROOID MAAR NIE VERLORE
Baie ware woorde wat hier geuiter word.
Dit tref my nou net toe ek dit lees dat ons (soos die Israeliete van ouds) vir 40 jaar moes swerf voor ons die beloofde land kan erwe... Siener het dit ook so gesien...
Die smeltkroes gaan nou in alle erns begin, en ek voel dat ons Gelofte aan God moet herbevestig word, en hoe gouer hoe beter?