As jy dit nie gewoond is nie, klink die dreunsang aanvanklik soos ’n monotoon. Maar later tel jy die hipnotiese ritme op van ’n vreemde melodie wat herinner aan ’n verre land met skape en bokke en afgeleë kloosters teen eensame berghange.
Net vir vyf minute onderbreek Van der Riet, ’n skraal man met ’n Raspoetin-baard, die dreunsang met ’n preek. “Party mense vra hoekom Jesus dan nie al die siekes gesond maak nie? Is Hy dan nie jammer vir die mense wat die hospitale vol lê of in rye staan by klinieke met hul skete en pyne nie? ... Hy sal dit eendag doen, maar intussen sê die Here vir ons: Versorg julle die siekes na die beste van jul vermoë en ek sal saam met julle werk om hulle gesond te maak.”
Die Onsienlike Son, ’n bundel gedigte van Van der Riet oor dié kerk se heiliges is onlangs gepubliseer.