Die Soet en Suur van Ghana | Thulana
Verandering is die mees konstante ding in onse lewens. In Akkra het ons kontrak uurglas dan nou ook leeggeloop. Na ses en ‘n half jaar weg uit Namibië, staan ek en my Vrystaatman met drie koffertjies op die lughawe. Voor ek op die aerie klim huistoe, besin ek oor ‘n paar goete van Akkra wat ek sal mis, en ander wat ek geensins weer wil beleef nie.
Goete wat kan verby hou
Langenhoven en ek, het ons muskiete-haat in gemeen. In Ghana vreet muskiete jou letterlik lewendig op, jy spuit en smeer anti-muskiet goete, en dae later stress jy jou vrek oor Malaria. Malaria is so algemeen soos witbrood, uiters gevaarlik, self dodellik. Hierlangs lyk die muskiete asof hulle WP-streepsokkies dra; hulle vlie soos hommeltuie, stadig en lui, en laat ‘n teelepel se bloedvlek as jy hom platklap. Gee my die muggie muskiete tuis wat so dan en wan; hier en daar ‘n bloedmonstertjie vat.
Oor die algemeen kom werk die meeste uitgewekene kontrakwerkers in Akkra vir twee- tot drie-jaar. Die gevolg is dat sodra jy iemand goed leer ken, vat hulle weer die pad en ‘n mens bly vasgeval in hallo-sê en koebaai-sê. Vir ‘n paar maande beloer jy hulle op sosiale media, en dan stap die lewe aan en torring die vriendskap draadjie los. Die al ewige Koebaai-sê, dít sal ek nie mis nie.
Burokrasie is oorgeërf in Ghana vanaf die Britse Koloniale, maar Ghanese het dit verfyn en is vasgespinneweb daarin. Ons staatsdiens se rompslomp lyk soos ‘n 10-stuk legkaart as jy dit wil vergelyk met Ghanese-werksvisas, Ghana id-kaarte en bestuurslisensie aansoeke.
Vyf-minute vanaf die lughawe klop-klop die eerste bakhandjie reeds aan jou venster. Aanvanklik sien jy die wesentjie nie raak as jy uit jou venster kyk nie, maar tjokkertjies net groter as wielgroote, lames op skaatsplanke en halwe mense in rolstoele bedel tussen die voertuie. Trosse en bondels bedelaars kom na Akkra, voel my nuwes land aan, elke naweek. Mens se hart word later klip, en dit gaan baie lank neem om van die dowwe kyke en behoeftigheid te vergeet.
My Vrystaatman weet as hy tuiskom en ‘n swartwolk hang oor my gemoed, dat die internet konneksie gedood het. Ons mis uit op nuus van babageboortes en laataand skakel my dogter met ‘n piepstemmetjie en vra hoekom ons nie haar studente noodkrete antwoord nie. Jy betaal peperduur vir meer as een internet verskaffer, want almal se kwaliteitdiens is ewe wisselvallig.
Goete wat ek sal mis
Smousgoed koop deur die venster
Menigte middae sit jy in sweet vasgeplak aan die moutersitplek, vasgevang met honderde ander in verkeer. Die voordeel is dat jy sommer so deur die moutervenster inkopies kan doen. Toiletpapier, vars gebakte brood, geroosterde grondbone, vars vrugte en groente, wasgoedseep … noem dit maar op, en iewers sal ‘n straatsmous dit aanbied.
Die deursnit Ghaneen kom min in aanraking met uitlanders so wanneer jy skielik by ‘n verlate boswinkeltjie stilhou, is hulle oorval met skok en agterdog. Ons Engels val hulle vreemd op die oor, en mens moet jouself herhaal, arms swaai en beduie wat jy wil aankoop. Wees geduldig en werk ‘n grappie iewers in, dan word jy beloon met die grootste wittandglimlag, die items word met sorg verpak en selfs na jou mouterkar aangedra. Wanneer jy daar wegry, staan die smous lank so in die middel van die pad en waai koebaai tot jy oor die bult of in die niet verdwyn.
Skatte in die mark
Akkra se middestad is een kookpot van straatsmouse met stalletjies ingeryg soos krale, hier koop jy van ‘n garedraad tot ‘n dooie polisieman. As buiteperd kan jy maklik verdwaal, tussen-in kibbel jy oor pryse, dis bloediglik warm en almal stamp en stoot aanmekaar. Maar Boeta; as jy tydsaam en geduldig jou oë oophou kan jy letterlik skatte uitkrap! Van egte silwerteepotjies tot MAC grimeerstelle, leerstewels, kosbare Singer naaimasjiene, reuse visnette, ragfyn geborduurde tafeldoeke, en die nuutste klankstelsels. Met ‘n goeie kopie voel jy die Heelal se weegskaal het effe na jou kant getiep.
Afrika se Kleure
Kyk, Afrika is nie bang vir kleur nie. Die helder wax-kleurlap is die mooiste bont kleur en patrone – waarvan ek koop-en-koop. ‘n Ewige somer, ses-uur saans se vlermuisvlugte, sonsaktyd se helder kleure van soet pynappel en ryp mangoes maak my dol gelukkig.
Natuurlik is daar soveel meer goeie herinneringe wat ons sal koester, goeie vriende wat ons agterlaat, Ghana is vir ewig in my hart ingeëts. Vir eers roep Namibië soos Jakkals laataand na sy maat…
This entry was posted in Expat Living, Ghana, Living in Africa, Traveling and tagged Afrikaans, Ghana, Internet, Kleure, Lap, mark, Muskiete, Namibië on April 17, 2018 by Daniël Bezuidenhout.
← Hand na tand Bont lap en baie talent →
22 thoughts on “Die Soet en Suur van Ghana”
Toortsie April 17, 2018 at 6:19 pm
Hoe mooi is dit! Dis wonderlik dat jy die land in liefde beleef het. Ek ken nie Afrika regtig nie. Nou die dag is die kaart voir my en ek sien Akkra groot geskryf. Groot was my opwinding, want ek het ‘n blogmaat daar!
Daniël Bezuidenhout Post author April 17, 2018 at 6:21 pm
Ha-ha ek sal altyd ‘n Ghana blogmaatjie wees!
sonell April 17, 2018 at 6:20 pm
Dit gaan snaaks klink, maar jy maak my lus om Ghana toe te gaan. Dankie vir die deel en veilig reis huistoe.
Daniël Bezuidenhout Post author April 17, 2018 at 6:26 pm
Nie regtig ‘n toeriste plek nie – maar dié wat wel daar aanland geniet elke oomblik daarvan. Die ding is mos hoe verder jy Noord in Afrika trek, hoe minder sien mense kleur raak…
sonell April 17, 2018 at 6:52 pm
Netso, ek sal graag eendag wil gaan.
Anonymous April 17, 2018 at 6:24 pm
En die vlermuise???
Daniël Bezuidenhout Post author April 17, 2018 at 6:30 pm
Elke aand knap voor ses uur vlieg reuse vrugte vlermuise oor Accra om iewers iemand se vrugteboorde te gaan leegvreet. Hulle vlieg hoog bo-oor die stad, maar klokslag 6-uur tot 6:17pm en letterlik miljarde van hulle.
Ja, dit is iets wat mens nie regtig kan beskryf nie. Foto’s en selfs videos kan dit nie wys nie – vlermuise van horison tot horison vir 15 tot 20 minute.
Daniël Bezuidenhout Post author April 18, 2018 at 6:36 am
Self het ek ook al probeer video’s neem, maar dis wanneer die son net gesak het en die lig is so sleg, my poepertjie kammera het net die enkele stippel van ‘n vlermuis vasgevang…
travel460 April 17, 2018 at 6:38 pm
Ek het nou te heerlik hier gelees. Daar is darem niemand wat ń lang lewend kan maak soos iemand wat al ń ruk lank daar bly nie. Dankie vir die deel van ń stukkie van jou hart, Thulana. Hoop julle het ń goeie reis huistoe.
Daniël Bezuidenhout Post author April 17, 2018 at 6:39 pm
travel460 April 17, 2018 at 6:39 pm
Dalk moet jy bietjie meer oor die vlermuise vertel, dit klink so interessant! Of het jy al dat ek kan gaan teruglees?
Daniël Bezuidenhout Post author April 17, 2018 at 7:06 pm
Sjoe ek kan nie onthou nie – is seker iewers, maar ja, daaroor kan ek weer skriffel x
dromer777 April 17, 2018 at 6:44 pm
Baie interessant. Dankie
perdebytjie April 18, 2018 at 6:19 am
Dit was nou ‘n lekkerlees! Sien jou een van die dae in Swakop…ons gaan Junie weer soontoe, sal jou laat weet.
Rob Alberts April 18, 2018 at 8:02 am
Probeer vooral de goede herinneringen te koesteren.
Tannie Frannie April 18, 2018 at 9:36 am
Hoop jy hou aan vertel – die keer oor Namibië!
Daniël Bezuidenhout Post author April 20, 2018 at 1:57 pm
Ek sal hard probeer
komrysaam April 18, 2018 at 1:23 pm
Pragtig geskryf. Nou vir Namibië se stories…
monicahaddad01 April 18, 2018 at 4:22 pm
Ai so lekker gelees, my dogter het nou onlangs daar gaan werk vir ‘n week, sy sê daar is klomp Lebanese eetplekke met die heerlikste kos. Sy het baie van Ghana gehou in vergelyking met die ander lande waar sy soms werk. Elke nuwe plek met sy gewoontes maak jou lewe net soveel ryker. LEKKER
Daniël Bezuidenhout Post author April 20, 2018 at 1:58 pm
Dis so waar! Lekkerder en ryker stap mens daar weg.
Pingback: Laat gaat vir Skillie! | Thulana