PressReader - Finweek Afrikaanse Uitgawe: 2017-11-30 - Die re­dak­teur sê
Finweek Afrikaanse Uitgawe - 2017-11-30 - Inhoud - JANA MARAIS
dit was ’n per­fek­te Jo­han­nes­burg­se vroeg­so­mers­aand in So­we­to; die straat aan die gons met men­se wat ná werk huis toe keer; die be­lof­te van ’n laat­aand-don­der­bui in die lug. Cy­ril Ra­map­ho­sa sou sy e­ko­no­mie­se plan vir Suid-a­fri­ka voor­lê in ’n saal vol on­der­steu­ners en swaar­ge­wig­sa­ke­lui, onder wie S­te­phen Ko­seff van In­ves­tec, Jo­han Bur­ger van Fir­strand en Co­lin Co­le­man van Gold­man Sa­chs. Ra­map­ho­sa kon nie ’n vrien­de­li­ker ge­hoor kry nie. Die at­mos­feer was ge­laai; baie men­se het ge­sing en ge­dans en nie ge­skroom om hul an­ti-zu­ma­ge­voe­lens te wys nie. By Ra­map­ho­sa se aan­koms het mens by­na ge­wens dat hy een­vou­dig die for­ma­li­tei­te sou oor­slaan en ons al­mal lek­ker sou laat saam­sing en huis toe laat gaan – ons ver­troue her­stel in hoe won­der­lik Suid-a­fri­ka is.
Maar hy het sy “New De­al” vir die e­ko­no­mie ge­had om aan te kon­dig, en sy sleu­tel­sa­ke­bond­ge­no­te om dit te hoor. Hul­le kon weer nie ’n vrien­de­li­ker toe­spraak kry nie. Al is daar be­swaar­lik iets nuuts in Ra­map­ho­sa se plan, vol­doen dit aan al die ver­eis­tes: Ons het werks­ge­leent­he­de, groei en in­ves­te­ring no­dig; ons moet ons na­tuur­li­ke hulp­bron­ne be­ter ge­bruik; ons moet be­leid­se­ker­heid en toe­gang vir al­mal tot re­le­van­te ho­ë­ge­hal­te-on­der­wys hê; ons moet ons on­der­ne­mings in staats­be­sit reg­kry en kor­rup­sie en staat­skaping die stryd aan­sê. Dat die mees­te daar­van reeds re­ge­rings­be­leid is wat Ra­map­ho­sa as ad­junk­pre­si­dent be­hoort toe te pas, is iets wat nie­mand kans ge­kry het om te noem nie.
Na­ma­te sy toe­spraak aan- en aan­ge­gaan het, het die ge­hoor al hoe rus­te­lo­ser ge­word. Tal­le men­se kon net staan­plek ag­ter kry, en Ra­map­ho­sa kon hul­le nie kry om stil te bly en aan­dag te gee nie. Dit het nie lank ge­vat voor hy ons in die voor­ste rye ook ver­loor het nie.
Eer­der as om by die si­tu­a­sie aan te pas, het Ra­map­ho­sa vol­hard en by sy voor­be­rei­de toe­spraak van 20 blad­sye ge­bly – en ge­sorg dat el­ke brok­kie e­ner­gie uit daar­die ge­meen­skap­saal ge­put is voor­dat hy vin­nig weg­ge­swiep is om sy vlug na Lon­den te haal waar die gas­heer­na­sie vir 2023 se Wê­reld­be­ker­rug­by­toer­nooi aan­ge­kon­dig sou word.
S­ta­dig het ons Ra­map­ho­sa se me­de­pa­neel­le­de, wat nooit kans ge­kry het om hul sie­nings van die e­ko­no­mie te deel nie, by die saal uit ge­volg. Die ge­sing en ge­dans was ver­ge­te; daar was geen pas­sie­vol­le be­spre­kings van sy i­dees om werks­ge­leent­he­de te skep en die e­ko­no­mie te her­stel nie. ’n Paar en­toe­si­as­ties on­der­steu­ners het Pra­vin Gord­han vir sel­f­ies oor­val.
Die ban­kie­re het in die nag ver­dwyn – on­ge­twy­feld om, soos ons twee dae la­ter toe die Wê­reld­be­ker­toer­nooi aan Frank­ryk toe­ge­ken is, ’n sty­we dop whis­ky te skink, te dink aan B­rex­it en Do­nald Trump, en te won­der hoe­kom ons só sleg is met voor­spel­lings. ■