Mercedes-Benz C-klas: Klassieke ontwerp seëvierDeur Bernie Hellberg jr. Die Mercedes-Benz C-Klas is so deel van Suid-Afrika se motorgeskiedenis soos die Volla en die Toyota-bakkie. Ja, die C-Klas is ŉ nuweling vergeleke met dié ander ikone, maar dat hy oor méér as 20 jaar in die harte van duisende gekruip het, maak steeds van hom iets besonders. En as jy kyk hoeveel C-Klasse op ons paaie is, besef jy hoe diep. Die eerste 190E “Baba Benz” wat in die 1990’s hier geland het, en bykans elke C-Klas-opvolger daarna, was ŉ reusesukses. Die C-Klas het, met tye, minder suksesvol verouder, en nie elke weergawe was noodwendig vir my ŉ gunsteling nie. Die vorige generasie het my ook nie veel aangestaan nie, en ek kan nie anders as om ŉ “tussen die boom en die bas”-gevoel vir hom te hê nie. Die nuweling is egter iets besonders, wat ontwerp én tegnologiese vordering betref. Soms gee ŉ vervaardiger ŉ té groot sprong vorentoe, en soms is dit nie ver genoeg nie. Hierdie C-Klas is net reg. Ek sukkel om ŉ spesifieke hoogtepunt van die motor se ontwerp uit te wys, maar die nuwe ligte en sierrooster is beslis boaan my lys. Ek hou ook van die “kajuit-na-agter”-posisionering – ŉ tipiese Mercedes-ontwerpeienskap – en die vloeiende skouerlyn wat die C-Klas ŉ dinamiese dog elegante karakter gee. Wat die kajuit betref, kan Merc se ontwerpspanlede hulself ook ŉ klop op die skouer gee. Hoewel dit heel eenvoudig sou gewees het om ou kajuitontwerpidees wéér terug te bring, het Mercedes eerder besluit om die reeds puik tegnologie binne die kajuit aan te vul met netjiese ontwerp. Boonop is die kajuit uiters luuks soos mens van ŉ Mercedes verwag, en alles pas perfek tot op die millimeter. Ek hou veral van die groot nuwe vertikale raakskerm, en hoe die instrumente effens na die bestuurder gedraai is. Dié hoëresolusieskerm is helder en die stelsel maklik om te gebruik, soos dit ŉ moderne tablet betaam. Daar is ook ŉ nuwe vingerafdrukskandeerder wat gebruik word om verskillende bestuurders se voorkeure te onthou. Jy kan jou sitplekverstellings, gunstelingradiostasie en ander items só in die stelsel registreer. Op die pad het die nuwe C-Klas ŉ heel ander persoonlikheid as amper enige van sy voorgangers. Voorheen het Mercedes die fokus op luuksheid en gemak geplaas, terwyl BMW en Audi eerder op werkverrigting gefokus het. Met dié C-Klas is daar beduidend méér dinamika in die onderstel, en méér woema in die tenk. Die twee modelle wat aanvanklik in Suid-Afrika beskikbaar is – die C200-petrol en C220-turbodiesel ­– word onderskeidelik deur ŉ 1.5 ℓ-viersilinder-petrol en ŉ 2.0 ℓ-diesel-viersilinder aangedryf, albei turbo-aangejaag. Ek het met albei tydens die bekendstelling in die Kaapse Wynland gery, en verkies die hope méér wringkrag wat die diesel bied – 440 Nm teenoor 300 Nm van die petrol. Boonop is die C220d lekker suinig met die sous, en behoort jy weg te kom met net so duskant 5,0 ℓ/100 km in normale omstandighede. Amptelik reken Mercedes dat die C220d maar slegs 4,4 ℓ/100 km kan gebruik. Deels help die seepgladde Mercedes-negespoed-ratkas om brandstofverbruik laag te hou, terwyl dit ook verantwoordelik is vir die flinke wisseling van hierdie ratkas waarvoor Mercedes homself ook gerus op die skouer kan klop. Die C-Klas het ŉ spesiale plek in ons land se motorgeskiedenis, en hoewel die sedansegment aan’t kwyn is, bly daar verskeie redes hoekom die C-Klas sin maak as luukse gesinsmotor. Uitstekende bougehalte, byderwetse stilering, moderne tegnologie, asook die feit dat hy met trots in Suid-Afrika gebou word, is slegs ŉ handvol daarvan. Die reeks lyk só: Ons sal weer tyd met die C-klas deurbring om te bepaal hoe hy hom in die daaglikse roetine gedra en hom dán teen sy mededingers vergelyk.