Namate die vloedrisiko's oor die VSA toeneem, is dit tyd om die grense van lewende hawe te erken
Geskryf deur Amahia Mallea
Water stormloop deur 'n gebreekte rivier op die Arkansas-rivier in Dardanelle, Ark., Mei 31, 2019. Yell County Sheriff's Department via AP
New Orleans het hierdie maand 'n ramp gekry toe tropiese storm Barry gelewer het minder reën in die Crescent City as voorspellers wat oorspronklik gevrees het. Maar Barry se slag deur Louisiana, Arkansas, Tennessee en Missouri is net die nuutste gebeurtenis in 'n jaar wat oewerwalle oor die sentrale VSA getoets het.
Baie Amerikaanse stede maak staat op oewerwalle vir beskerming teen vloede. Daar is meer as 100,000 myl van oewerwalle landwyd, in alle 50-state en een van elke vyf landstreke. Die meeste van hulle moet ernstig herstel: Levees het 'n D op die American Society of Civil Engineers '2018 ontvang nasionale infrastruktuur verslagkaart.
Levees skild plase en dorpe van oorstromings, maar hulle skep ook risiko. Wanneer riviere styg, kan hulle nie natuurlik in die vloedvlakte versprei soos in die voorstromingsbeheer-era nie. In plaas daarvan vloei hulle harder en vinniger en stuur meer water stroomaf.
En klimaatmodelle wys dit oorstromingsrisiko's neem toe. Gedurende hierdie jaar se ongewoon nat winter en lente was dosyne levees op die Missouri, Mississippi en Arkansas riviere. oorstroom of gebreek deur vloedwater. Oor die sentrale VSA word riviere toenemend moeilik om te beheer.
Levees bestaan ​​in een uit elke vyf Amerikaanse lande. USACE
Onthou die Missouri
In my boek, "'N Rivier in die Stad van Fonteine, "Ek beskryf die kompleksiteit van vloedbeheer in Kansas City, wat aan die kruising van die Missouri en Kansas riviere sit.
Die Missouri, die grootste van hierdie twee, is Amerika se langste rivier, wat in Montana se Rocky Mountains opkom en oos en suid vloei vir 2,341 miles totdat dit by die Mississippi-rivier noord van St Louis aansluit. Histories was dit wyd en vlak, vol sandstawe en snags wat geskep het uitdagings vir stoombootjies.
In die laat 19- en vroeë 20-eeue het Kansas City-sakeleiers begin lobbying vir federale navigasie subsidies om die invloed van die spoorweë teen te werk. Totdat die rivier vernou en verdiep kon word, was die navigasie onbetroubaar. En sonder hutte was die bedryf in die vloedplaas in gevaar.
Oorstromings in Kansas City se industriële West Bottoms in 1903. Library of Congress
Groot vloede oorval Kansas City in 1903, 1908, 1943 en 1951, wat duisende dakloos laat en ernstige ekonomiese skade veroorsaak. Hierdie rampe het burgerlike leiers oortuig dat daar meer as tersaaklike navigasie- en vloedbeheerprojekte langs die onderste Missouri nodig was.
In 1944 het hulle hul wens gekry toe die kongres die Vloedbeheerwet, wat gemagtigde konstruksie van dekades damme landwyd. Een gedeelte van die wetsontwerp, die Missouri Basin Plan, het probeer om die hele Missouri te omskep in wat historikus Donald Worster oproepe 'n "sierlike hidrouliese regime, "Met vyf stroomop damme vir hidro-elektriese krag, besproeiing en ontspanning, sowel as oewerwalle en 'n vaarkanaal van Sioux City na St Louis.
Oor die volgende dekade het ingenieurs geboude hokke gebou en reguit gemaak en die rivierkanaal gemartel. Upstream damme het die Missouri se lente styging bekamp. In Augustus 1955 het Life Magazine berig dat "US-ingenieurs hul uiteindelike oorwinning oor die bergende Missouri-rivier bereik het. Vloedbeheer ... bring reeds voorspoed na die vallei wat dit dreineer. "
'Achelous and Hercules', geskilder deur Thomas Hart Benton in 1947, roep 'n stryd tussen Hercules en Achelous, die Griekse riviergod. Benton, 'n inwoner van Kansas City, het die legende gesien as 'n gelykenis vir pogings om die Missouri-rivier te tem. Smithsonian Amerikaanse Art Museum, CC BY-ND
Die grense van oewerwalle
Vandag is Kansas City en baie ander Amerikaanse rivierdorpe versterk agter oewerwalle en vloedwalle, maar geloof in die idee van ingeneemde vloedbeheer is besig om te erodeer.
Disastrouse Midwest oorstromings In die somer van 1993, wat 50-mense doodgemaak het en US $ 15 miljard in skade veroorsaak het, het die beperkinge van hierdie strategie gewys. vloedwater het tot ongekende vlakke gestyg, breek of breek uiteindelik meer as 1,000-oevers.
Nadat die water ebbed betaal het, het federale en staatsamptenare sommige huise en gemeenskappe van vloedvlaktes na hoër grond beweeg. Hierdie tendens het egter vinnig teruggekeer. Deur 2008 het Missouri gemagtig meer as $ 2 miljard van nuwe ontwikkeling in gebiede wat in 1993 oorstroom is.
Baie inwoners van Kansas City glo steeds dat hoër, sterker oewers toekomstige vloede sal hou, en die Kongres het miljoene dollars gemagtig om hulle te bou. Maar ervare ingenieurs soos afgetrede Army Brigadier Generaal Gerald Galloway, wat mede-a federale regering assessering van die 1993 vloede, waarsku dat "daar is nie so iets soos absolute beskerming nie. "
Vir hulle het baie wetenskaplikes en ingenieurs dit gevind oewers kan vloede vererger deur riviere te druk na nuwe hoogtes. Een 2018-studie het geskat dat ongeveer 75% van toenames in die grootte van 100-jaar vloede op die laer Mississippi-rivier oor die afgelope 500-jare kon wees toegeskryf aan rivieringenieurswese.
Wat van kommersiële voordele om riviere te kanaliseer? Kansas City is nog steeds 'n ekonomiese middelpunt, maar spoorweë en paaie is belangriker as skepe. Die Missouri dra slegs 'n fraksie van die tonnage verskeep op ander opgevolgde riviere, soos die Mississippi, alhoewel sy kanaal vir meer as 100 jaar lank gebou en gehandhaaf is.
Hoë hokke kom teen 'n hoë koste, dikwels druk water in gemeenskappe wat nie soortgelyke beskerming kan bekostig nie.
Heroorweging van rivierbeheer
Levees beperk ook die verhoudings van stede met riviere, wat enige verbindings afskakel vir ander doeleindes as handel. Skrywer William Least Heat-Moon het hierdie paradoks gevang toe hy gereis het regoor die VSA per boot in die laat 1990's en het opgemerk dat "Kansas City, gebore uit die Missouri, weggedraai het van sy groot genetriks meer as byna enige ander rivierstad in Amerika."
Meer onlangs het Kansas City egter sy belangstelling en liefde vir die Missouri onthou. Riverside ontwikkeling en openbare ruimtes bevorder nuwe fisiese en kulturele koppelvlakke met die rivier.
Na my mening moet hierdie jaar se oorstromings lei tot meer van hierdie soort heroorweging. Rivierdorpe kan begin deur vloedvlakte-ontwikkeling te beperk sodat mense en eiendom nie in die skadu sal wees nie. Dit sal ruimte skep vir riviere om oor te vloei in vloedseisoen, wat die risiko's stroomaf verminder. Voorstelle om die oevers te verhoog en te verbeter, moet vereis word om klimaatsverandering en verwante oorstromingsrisiko's in ag te neem.
Davenport, Iowa het hierdie benadering omhels. Met 'n bevolking van meer as 102,000, is dit die grootste Amerikaanse rivierstad sonder hutte of 'n permanente vloedwand. In plaas daarvan het Davenport beklemtoon die aanpassing aan oorstromings deur die toename van openbare groenruimtes in die vloedsone en die opheffing van geboue wat die Mississippi-rivier flank.
Kansas City en ander dorpe kan hierdie bespreking bevorder deur verder as streng kommersiële visioene van hul waterweë te beweeg en om hierdie vraag te oorweeg: Hoe lyk 'n gesonde rivier van die toekoms?
Amahia Mallea, Medeprofessor in Geskiedenis, Drake Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Namate die vloedrisiko's oor die VSA toeneem, is dit tyd om die grense van lewende hawe te erken
Aloe het 'n truuk wat dors gewasse kan gebruik
Dink dit is warm? Die menslike liggaam is alreeds naby ...