PressReader - Kuier: 2018-11-14 - Kort­ver­haal­
Kuier - 2018-11-14 - Inhoud -
Ben sit op die bank. B­rid­get­te draai nog laas­te draaie voor­dat sy bus­stop toe moet stap. Dis Maan­dag en dit gaan ’n lang dag wees.
“Jy weet hoe dit werk,” sê Ben. “Ek het dan vir jou ge­sê ek het nog niks ge­kry nie. Dis moei­lik en dis nie as­of ek . . .”
“Ja, ja. As­of jy nie ’ n huis kan bou in die re­ën nie. Ek ken daai ge­sang,” on­der­breek B­rid­get­te hom en waai haar hand.
“Ek het e­ven al vir odd jobs by hui­se ge­vra. Dees­dae trust men­se net mooi nie­mand in hul plek­ke nie,” pro­beer hy.
“Ek stap nou. Ek kan nie nou hier­mee de­al nie.” B­rid­get­te tel haar sam­breel op en stap uit son­der om vir hom te wag. “Laat ek dan saam met jou stap.” “Nee,” sê sy kort­af en stap vin­ni­ger. Hy stap ’ n paar treë ag­ter haar. Dit stof­fies erg. Hy hou die drup­pels uit sy oë met sy hand. Hy waai vir haar toe die bus ver­by­ry, maar sy kyk nie in sy rig­ting nie.
Hy stap vin­nig te­rug. Op pad huis toe stop hy by die huis­win­kel op die hoek.
“Jis­laaik, Ben­ja­min. Kyk hoe pap­nat is jy,” sê die vrou van ag­ter die toon­bank. Sy druk haar ge­sig ef­fe teen die tra­lies. “Dié is re­ën wat jou siek maak,” sê sy.
“Mô­re, Ly­dia. Wat kan ’ n man dan maak? Twee Pa­ci­fi­cs en ’ n sak­kie melk, as­se­blief.” Hy skuif die geld deur die o­pe­ning tus­sen die tra­lies en toon­bank.
“Hoe gaan dit met die job hun­ting?” Sy buk om die melk uit te haal. “Niks ma­kie,” sê hy en vat die goed. “Hou moed, nè? Die melk het op­ge­gaan met fif­ty cents, nè. Ek sal jou in­sien tot next ti­me,” sê sy en luis­ter dan na wat die klon­kie op sy to­ne wil hê. “Dan­kie, Ly­dia. Ek maak weer reg.” Sy glim­lag en haar boon­ste gums wys. La­ter die aand sit Ben sy kof­fie op die hout­bank se arm­le­ning. “B­rid­ge, ons moet praat.”
“Ons het al baie hier­oor ge­praat. El­ke keer is dit die­self­de ding. Ek is moeg.
“Ek kan nie meer nie.” Sy vryf oor haar ge­sig.
“Ek sal ’n be­ter werk kry,” sê hy des­pe- raat. “Of is jy moeg van ons ook?” Die laas­te sin ver­baas hom en hy weet on­mid­del­lik hy wil nie ’n ant­woord hê nie.
“Ek weet nie. Mis­kien. Ek dink net ons moet weer dink oor die he­le ding. Se­we jaar is ’n lang tyd en ek dink nie dit was ver­niet nie.” Sy kyk nie na hom nie. “Na­tuur­lik nie,” sê hy. “Dit raak ál moei­li­ker om te glo.” “Dan is ek jam­mer. Ek sal har­der pro­beer.” Hy wil aan haar hand vat, maar sy staan op en gaan ka­mer toe.
Vir die vol­gen­de paar we­ke le­we hul­le ef­fens met me­kaar. Hy stap el­ke og­gend ag­ter haar bus­stop toe. Hy wag vir haar daar saans, al laat weet sy soms nie wan­neer sy laat werk nie. As hy lan­ger as 20 mi­nu­te by die bus­stop staan, gaan klop hy by Ly­dia vir ge­sel­skap of skui­ling aan. Som­mi­ge aan­de gee sy vir hom flou kof­fie deur die o­pe­ning wat hy gou af­sluk.
Daai Vry­dag­aand toe staan en drink hy nog so kof­fie toe kom B­rid­get­te daar aan om brood te koop. Sy het nie laat ge­werk nie, maar net haar bus ge­mis. Sy
DEUR TAZNEEM BLAAUW Ben be­weeg uit­ein­de­lik aan ná sy hart ge­breek is. Hy is te skaam om met ’n vrou te praat en hy kry ’n s­lim plan, maar gaan dit werk?
koop­die­br ood­en­sy­en­Ben­stap­huis­toe.­“Is­dit­waar­jy­uit­hang?­Hoe­kom­vra­jy­nie­som­mer­vir­haar­vir­w erk­nie?” “Ek­het­vir­jou­ge­wag ,­B­rid­ge.­Reg­tig.”“Ja,­rig­ht.­Ek­het­ge­sien­hoe­en­jo y­jy­jou­self.”­Haar­st em­is­sk ril­ler­as­wat­sy­dit­wou­hê. “En?­Ek­li­ke­mos­haar­c om­pa­ny.” “Ou­kei,”­is­al­wat­B­rid­gett e­sê­t oe­sy­hul­wen­dy­se­deur­oop­maak .­Sy­stap­kom­buis­toe­en­sit­die­ket el­aan­vir­was­wa­ter. “Hie’­gat­ons­alw eer,”­sê­h y­moe­de­loos. Sa­ter­dag­og­gend­toe­Ben­wak ker­word,­is­daar­’ n­no­ta­op­die­By­bel­v oor­die­bed.
“Ek­gaan­na­m y­ma­t oe.­Ons­het­spac e­no­dig.­Ek­moet­m y­kop­skoonk ry.­Ek­moet­oor­ons­dink­waar­ons­nie­is­nie .­B.”
Hy­staan­met­’ n­sug­op­en­gaan­staan­kaal­voet­op­die­st oep­van­die­w en­dy­huis.
“Mô­re,­Ben,”­sê­Lin­da,­die­land­lor d­wat­by­haar­agt er­deur­sand­w eg­vee.
“Waar­is­B­rid­ge­dan­so­vr oeg­mô­re­sa­ken­pak­na­t oe?”­k noop­sy­’ n­ge­sels­aan.
G’n­won­der­jy­v ee­nat­sand­nie ,­dink­hy,­maar­sê ,­“Na­haar­ma­t oe­vir­’ n­t yd­jie.Die­sui­ker­het­die­an­tie­mos­so­beet. ”Daar­hond,­kou­so­lank­aan­daai­been,dink­hy.­Hy­vat­’ n­laas­te­trek­aan­sy­si­ga­ret­en­sit­sy­nip­pie­op­die­k as­langs­die­deur.
Die­vol­gen­de­dag­gaan­h y­huis­win­kel­toe.­Hy­koop­’ n­blik kie­groen­te­ker­rie­enLy­dia­wil­w eet­of­h y­vir­B­rid­gett e­met­lunch­gaan­be­der f.“Nee,­sy­is­mos­b y­haar­ma.­S y­is­siek .” “Nee,­gits.­Dan­moet­jy­om­kom.­Die­win­kel­maak­vr oeg­toe.­Kom­half drie.”
“Dis­nie­no­dig­nie , ­maar­dank ie.­Ek­sal­kom.­Moet­ek­iets­bring?” ­vra­h y.
La­ter­sit­L y­dia­vir­hom­’ n­wit­bor d­met­blou­ran­te­voor.­Twee­oond­ge­braai­de­aar­tap­pels­en­’ n­hoen­der­dy,­hoen­der­bri­ja­ni,­ge­ras­per­de­rooi­beet­in­a­syn.­H y­vat­die­bord­met­al­bei­han­de­en­sê­dank ie.Hul­le­sit­in­die­v oor­ka­mer­met­die­bor de­op­hul­skot e.­Hul­le­eet­in­stilt e.­Nou­en­dan­maak­L y­dia­ge­selsk ap.­Na­dat­hul­le­ge­ëet­het,­bring­sy­die­ Wes­ku­snuus.
“Kyk­net­hier .­Ek­het­som­mer­aan­jou­ge­dink­toe­ek­dit­sien.­Hul­le­sê­al­wat­jy­moet­doen,­is­om­goed­op­die­T wit­ter­enFa­ce­book­te­sit.­Hul­le­be­taal­nie­bad­nie ,”sê­Ly­dia­en­druk­met­haar­w ys­vin­ger­op­die­ad­ver­ten­sie.
“Ja,­ek­sal­daar voor­aan­soek­doen.­Ek­het­reeds­laas­jaar­daai­kor t­kur­sus­by­Rebecca­ge­doen­oor­S o­ci­al­Me­dia­Mar­ket­ing.­Jy­weet­mos,­laas­t oe­ek­ook­so­b y­die­huis­was .­En­k yk­nou.­Ek­het­ge­din­kek­gaan­dood­met­die­ser ti­fi­kaat­wat­niks­be­te­ken­nie.”­Hy­skuif­agt ertoe­in­die­rus­bank.
Hy­s­tuur­vir­B­rid­gett e­el­ke­dag­W­hats­Apps.­Hoe­gaan­dit?­M ôre.­Is­jy­ou­kei?Hoe­was­w erk?­Sy­ant­woord­soms,­maar­vra­nooit­hoe­dit­met­hom­gaan­nie .Twee­we­ke­na­dat­sy­w eg­is,­k ry­hy­vir­dieeer­ste­keer­’ n­boodsk ap­lan­ger­as­drie­woor­de.­Hy­is­op­gew on­de­tot­dat­hy­dit­be­gin­lees:­“Ek­het­m y­mind­op­ge­maak .Ek­k an­nie­meer­nie .­Ek­v oel­net­nie­meer­die­self­de­oor­jou­nie .­Ek­sal­die­r es­van­my­goed­V ry­dag­kom­haal .­’n­Deel­van­my­sal­alt yd­vir­jou­lief­w ees,­maar­dis­nie­meer­ge­noeg­om­saam­t e­wees­nie.”
Na­dat­B­rid­get­te­haar­goed­kom­haal­het,­kon­h y­dit­st eeds­nie­glo­nie .­Die­da­e­voel­soos­w eke­en­die­hol­gev oel­op­sy­maag­gaan­nie­w eg­nie.
Drie­dae­ná­sy­on­der­houd­vir­die­so ­ci­al­me­dia­w erk,­bel­die­men­se­hom­om­te­sê­h y­het­die­w erk­gek ry.­Hy­het­dit­al­les­vir­B­rid­gett e­ge­doen,­maar­nou­maa­k­niks­meer­saak­nie .­Hy­moet­st eeds­eeten­huur­be­taal .­B­rid­get­te­k an­nie­meer­vi­r­hom­sorg­nie.
Soos­die­t yd­aan­stap,­gaan­dit­goed­by­die­w erk­en­h y­ge­niet­die­ge­spr ek­ke­met­die­men­se­op­hul­so­si­a­le­blad­sy e­as­hul­le­nie­die­maatsk ap­py­Z­eint­lik­vi­r­hom­Z­skel­nie .
Toe­Ben­b y­die­huis­kom,­s­tuur­h y­vi­rLy­dia­’n­friend­r e­quest­op­F a­ce­book.­Hy­hou­van­haar­ge­selsk ap,­maar­h y­weet­nie­hoe­om­r ondom­vroue­te­wees­nie.Hy­dink­aan­hoe­dit­mak lik­is­om­vir­t wee­mi­nu­te­oor­dit­jies­en­dat­jies­t e­praat,maar­om­’ n­ge­sels­t e­hou,­is­’ n­an­der­saak.­Hy­het­jar e­laas­r eg­tig­met­’ n­vrou­ge­praat.­B­rid­get­te­is­die­een­wat­r eg­tig­al­die­mo­ves­ge­maak­het.­Hoe­maak­’ n­45ja­ri­ge­man­wie­se­t ong­nie­los­is­nie?won­der­hy.
Hy­be­sef­gou­h y­hou­eint­lik­meer­vanLy­dia­as­wat­h y­ge­dink­het­en­sy­chat­lek­ker,­maar­h y­voel­net­h y­is­t e­ver­ve­lig­vir­haar.­Dit­lyk­nie­as­of­e­nig iets­tus­sen­hul­le­gaan­ge­beur­nie .
Hy­kry­’n­plan­en­h y­maak­’ n­nu­we­pro­fi­le­oop­op­F a­ce­book.­Hy­sit­’ n­Man­ches­ter­U­ni­ted­bad­ge­as­sy­pr o­fi­le­p­ho­to.Sy­naam­is­Ge­or ge­A­do­nis.­Sy­chats­me­tLy­dia­vat­gou­vlam­en­bin­ne­’ n­paar­da­e­praat­hul­le­el­ke­dag­met­mek aar.­Ly­dia­is­self­op­soek­na­ie­mand .­Haar­man­is­al­v yf­jaar­dood.­Tus­sen­werk­en­Ge­or ge­wees,kry­Ben­nie­v eel­k ans­om­vir­L y­dia­in­r eg­te­le­we­te­sien­nie .­En­h y­wil­haar­ook­nie­te­veel­sien­nie ,­maar­h y­wil­ook­vir­haar­reg­dan­kie­sê­om­dat­sy­die­adv er­ten­sie­oor­die­w erk­vir­hom­gew ys­het.
“Sim­pel.­Jy­moes­dit­lank al­ge­doen­het.­Wat­as­sy­agt er­kom­jy­is­Ge­or ge?”stry­het­met­hom­self .­’n­Maand­na­dat­hul­le­be­gin­c­hat­het,­sk raap­hy­die­moed­by­me­kaar­om­haar­uit­t e­vra­om­dank ie­te­sê.­Hy­ken­haar­nou­goed­ge­noeg .­H y­s­al­haar­S­pur­t oe­vat.­Dis­nie­v er­nie,­net30­mi­nu­te­se­r y­met­die­bus .
“Hallo,­Ly­dia,”­sê­h y­deur­die­tra­lies­van­haar­win­kel­tjie. “Jy­is­sk aars.­Is­jy­nou­hoen­der tan­de?”Hy­hak kel­vir­’ n­oom­blik­en­k yk­sk a­me­rig­weg.­“Nee,­man.­Ek­kom­vra­net­of­jy­nie­saam­m y­wil­S­pur­t oe­gaan­nie ,”­k ry­hy­dit­uit.
“Dis­ni­ce­van­jou ,­maar­­.­.­.­Maar­ek­het­klaar­ie­mand.­Sor­ry,”­sê­sy .
Hy­staan­met­’ n­mond­v ol­tan­de.­Hy­kan­voel­hoe­warm­sy­or e­raak.­Praat­sy­van­hom?­W at­as­sy­t wee­en­t wee­by­me­kaar­sit?
“Sor­ry,­ek­en­h y­het­nog­nie­ont­moet­nie,­maar­ek­en­h y­gaan­uit.­H y­is­die­eer­ste­man­wat­m y­so­lek ker­laat­v oel­náoor­le’­Jim­my.­Ver­staan­jy?”
“Eh,­ja,­maar­ek­wil­net­vir­jou­dank ie­ge­sê­het­vir­die­job­se­adv er­ten­sie,”­sê­h y.
“Ag,­dis­nie­no­dig­nie ,­ek­help­maar­net­my­me­de­mens­waar­ek­k an,”­sê­sy .En­dis­t oe­sy­“me­de­mens”­sê­dat­h y­weet­hy­as­Ben­staan­nie­’ n­k ans­met­haar­nie .
As­hy­maar­net­’ n­kans­ge­waag­het­met­Ly­dia­net­soos­h y­is,­het­sy­nou­dal­kaan­hom­ge­dink .­Maar­hy­was­t e­skaam­om­net­hom­self­t e­wees.­Nie­meer­nie .
Van­dag­staan­h y­op­en­beg in­weer­oor.­As­Ben­–­en­nie­mand­an­ders­nie .­