Versindaba » Blog Archive » Carina van der Walt. klein reisverslag
Carina van der Walt. klein reisverslag
Die teller het op die laaste dag op 1836 kilometer gestaan. Dit is die afstand wat ons die afgelope maand deur Suid-Afrika en Lesotho gereis het. Gedurende hierdie tyd het die jongste nuus oor wat in die land gebeur deur koerantartikels en nuusberigte oor die radio ons lewens binnegedring: ’n versengende droogte met beesvrektes in KZN; studente-opstande op die meeste kampusse oor klasgelde en op die rug daarvan ontevredenheid oor Afrikaans as onderrigtaal. Intussen kon ons die lopende treine in die binneland op net één hand tel – ’n vervalle infrastruktuur.
Ons toer was in drie verdeel. Die derde deel op die Hoëveld was gevul met die program “Onder vriende” – optredes saam met digters by NALN in Bloemfontein, in Potchefstroom, Johannesburg en Pretoria. Dit was ’n besondere voorreg om soveel Afrikaanse digters op één reis te kon ontmoet. Alle dank eerstens aan ons onderskeie gasvroue- en here en tweedens aan al die deelnemers.
ek sny spoor
dit gaan sukkel-sukkel
buite Mangaung lê die treinspore
dof onder ’n sonbesieson – toegegroei
maar woorde kruip waar dit nie kan vloei
Melvillewoorde is water in die kraan – opgedroog
maar teen middernag stoom dit deur kafee & kroeg
op ’n hoë stoep teen ’n bosryke rant in Tshwane
roep die woorde fluit die treine 2 nat linte
Afrika-Afrika! & dit is nou genoeg
digby Oersonskraal knars als tot stilstand
want die spore is gesteel – woordeloos
sny ek spoor suide toe
op ver verlate stasies kruis spore
van kaalgeskeerde skape
beeswagters met beestroppe
brandsiek honde met uithangtonge
van jillende kaalvoetkinders
& onverstoorbare vroue
met emmers water op hulle koppe
vir was & kook want die land is droog
duidelik die dowwe spoorlyne
eers by Matjiesfontein weer 2 silwer linte
– maar digby die stasie in Stellenbosch
laat ’n onverwagse wissel
my woorde ontspoor
19-11-2015, n.a.v. die artikel in BEELD: “Dosente steun prof. Wim” en andere
Wednesday, November 25th, 2015 | Buiteblik.
Een Kommentaar op “Carina van der Walt. klein reisverslag”
Sjoe, Carina, hierdie is ‘n baie roerende stuk vir my. Spoorlyne en spoorsny is vir my dinge wat my “’n onverwagse wissel” laat ondergaan, “my woorde [laat] ontspoor”. Om dinge nie te gewigtig te laat raak nie, sien ek dit o.a. in die lig van Derrida se vertelling in A Taste for the Secret oor ‘n kleintydfantasie van hom wat gegaan het daaroor om iemand te wees “who, by night, plants bombs on the railway: blowing up the enemy structure, planting the delayed-action device and then watching the explosion or at least hearing it from a distance” en waar dit behels het “devices that all of a sudden put a transit route out of commission, making the enemy’s movement more hazardous”, en dit natuurlik ook waar “the friend, too, will have to live and think differently, know where he’s going, tread lightly.” Kortom: Die ligloop van spoorsny bly mens se voorland al “gaan [dit hoe] sukkel-sukkel”!
“van jillende kaalvoetkinders
met emmers water op hulle koppe”
is ‘n paar van my gunsteling reëls – lieflik!