Rybewyse: Ek vrees hertoets, gespot | Netwerk24
Deur Izak Smalman, Bailliepark 29 Desember 2018 00:00
Ek het pas my rybewys hernu, maar moes daarvoor na die buurdorp Parys gaan.
In Potchefstroom, glo ek, is daar vandeesmaand geen rybewys uitgereik nie. Ons staan van sonop tou voor die lisensiekantoor, om dan later ingelig te word die oogtoetsers daag nie op nie of die stelsel is van lyn af. Ek stem saam met al die lesers en briefskrywers dat elke vyf jaar se beoogde hertoets nie kan realiseer nie.
Anders as die meeste beswaardes, vrees ek eintlik die hertoets. Ek het in 1963 my rybewys vir ekstra swaar voertuie met 'n kantelvragmotor verwerf.
Op die betrokke plattelandse dorp het die dorp se hoof- en enigste verkeersbeampte, bekend as Johnny Spietkop, my verseker dat ek 'n goeie bestuurder is en het hy daar en dan my rybewys geskryf en aan my oorhandig.
Dit was nadat ek om die dorp se stadsaal met die kantelvragmotor gery het.
Daar was nie sprake van 'n leerlingrybewys of enige vrae wat aan my gestel is nie. Oom Johnny het my wel 'n paar bestuurswenke gegee.
Om nou hertoets te word, gaan 'n neukery afgee. Ek het laas in 1974 in Rhodesië in die Grensoorlog vragmotors bestuur. Ek sal dus nou maar gaan vir 'n ligtevoertuigrybewys.
Of ek deesdae se toets, K53, gaan slaag, is 'n ander storie. Ek glo ek sal dié eksamen deurkom, maar die prakties is nie sommer 'n hierjy nie.
Soos wat ek verstaan van die jong mense wat gereeld die toets dop, moet jy soveel keer waarneem, jou greep op die stuurwiel en wisseling van hande geskied volgens 'n voorgeskrewe program, asook die gelyktydige of afwisselende trap van die koppelaar en rem.