Die era van onskuld, 'n weerspieëling van die sosiale elite van die laat negentiende eeu | Huidige literatuur
John Ortiz | | skrywers, Novela, Romantiese roman
Die ouderdom van onskuld is 'n klassieke uit die XNUMXste eeu, geskryf deur die bekende Amerikaanse skrywer Edith Wharton. Dit is 'n romantiese verhaal wat afspeel in die New York High Society van die vorige eeu. Hierin sal die protagoniste moet veg teen die parameters en gebruike wat deur die destydse elite vasgestel is.
Die roman —Set in 1870— was een van die mees aangevraagde biblioteke en boekwinkels in New York in die 20's. Die titel het eweneens die Pulitzer-prys in 1921 gewen. Dit was die omvang van die werk dat dit vir die verhoog verwerk is en drie keer vir die grootskerm (1924, 1934 en 1993).
1 Die ouderdom van onskuld
1.3 Liefdevolle drietal
2.3 Eerste Wêreldoorlog
Dit is 'n romantiese historiese roman wat in 1920 gepubliseer is, wat hoofsaaklik in die New York van 1870 afspeel. Die intrige betrek die families van die New York-elite, wat aan hoë standaarde voldoen het, en die opera bygewoon het en tydens partytjies, aandetes en danse vergader het. In die werk, Wharton beskryf die weelderige omgewings en gebeure breedvoerig, aangesien sy dit destyds waardeer het.
Die skrywer baseer die verhaal deels op haar persoonlike ervarings. Die mees voor-die-hand-liggende is die verwysings na die gedrag van die rykes van hul stad van herkoms, wat volgens die geringstes geoordeel het en self volmaak glo. Daarbenewens weerspieël die Europese werklikheid van daardie jare - In die weg van antagonisme - met minder klassisme en meer kultureel gevorderd as New York.
Die era van onskuld ...
Die verhaal begin met die aankondiging van die verlowing tussen die jong Newland Archer en May Welland; albei uit gesinne met 'n hoë sosiale status. Hy is 'n prokureur; redelik gedissiplineerd, gewortel in die destydse gebruike. Sy is 'n rustige jong dame, opgelei met die beste beginsels en vasbeslote om die perfekte vrou te wees; altyd gelukkig, maar sonder enige strewe of opinie van haar eie.
Teen daardie tyd het gravin Ellen Olenska in New York aangekom, wat May se neef is. Sy is 'n pragtige, outonome en onkonvensionele vrou. Hierdie eksentrieke dame het uit Europa teruggekeer nadat sy van haar man geskei het, wat onaanvaarbaar is vir die Amerikaanse hoë samelewing. Die skandalige gerugte wag nie en hulle raak ook hul familielede.
As gevolg van hierdie haglike situasie, Archer se baas vra hom om met Ellen te praat privaat en haar oortuig om die egskeidingsprosedure te kanselleer. In 'n gesprek besef hy hoe ongelukkig Ellen was om met iemand te trou wat sy nie liefhet nie. Aan die ander kant, sy laat die advokaat besef hoe versmorend die samelewing is waar hy nog altyd gewoon het.
Ten slotte gee Ellen toe aan Archer se versoek en gee 'n terugslag op die egskeiding, hoewel hy nie heeltemal tevrede is nie. As hy 'n deel van die Europese kultuur geken het, word hy wakker van die traagheid waarin hy was. Die denkwyse van die advokaat het verander en nou begin hy homself bevraagteken t.o.v. aan wat 'n goeie huwelik moet wees.
Na daardie gesprek, Nuweland en die gravin word goeie vriende. As gevolg van hoe gemaklik hy met haar gevoel het, besluit hy om haar na die vakansiehuis van 'n paar familievriende te vergesel. Om daar te wees, Archer besef hoe hy regtig oor Ellen voel; hul belangstelling gaan verder as om vriende en toekomstige neefs te wees.
Newland Alhoewel hy 'n kalm en korrekte man was, het hy nog altyd progressiewe gedagtes gehad en kritiseer hy die standaarde waarvolgens die elite waartoe hy behoort, leef. Dit is daarom in die versoeking om alles vir Ellen oor te laat —Wie stem ook ooreen met —, pero u verantwoordelikheid weeg meer en eindig met Mei; hoewel sy gevoelens vir Ellen steeds latent is.
Baie sal die situasies wees wat voortspruit uit hierdie liefdesdriehoek, tussen die stryd van wat "korrek" is en wat onkonvensioneel is. Uiteindelik neem die drie karakters besluite wat die lewensduur van elkeen beïnvloeds, met 'n einde wat miskien nie deur baie mense verwag word nie.
Die ouderdom van onskuld is in drie geleenthede na die grootskerm gebrings. Die eerste was in 1924, in stille formaat en deur Warner Brothers. Die tweede fliek was in 1934; Dit was gebaseer op die roman en is aangevul deur die teks van 'n teaterverwerking wat ses jaar gelede gemaak is - wat in 1928 op Broadway aangebied is.
Die laaste film wat die geskiedenis van Edith Wharton geskryf het, is in 1993 deur Columbia Pictures vervaardig en geregisseer deur Martin Scorsese. Sy protagoniste was Daniel Day-Lewis, Michelle Pfeiffer en Winona Ryder; wat onderskeidelik Newland, Ellen en May verteenwoordig het. Die film is genomineer vir verskeie filmpryse en wen in die kategorieë:
Beste byspeler vir Winona Ryder (Golden Globes, 1993)
Regisseur: Martin Scorsese en byrol: Winona Ryder (National Board of Review, 1993)
Beste vroulike byrol in Miriam Margolyes (BAFTA 1993)
Op Vrydag 24 Januarie 1862 het Edith Newbold Jones in New York gebore. Aangesien hy aan een van die rykste gesinne in die hoë samelewing behoort, is hy tuis opgelei met die beste tutors. Daarbenewens die geleentheid gehad om verskeie van die belangrikste stede in die wêreld te besoek, aangesien sy van kleins af saam met haar ouers gereis het.
Edith was altyd passievol oor skryf; sy was in werklikheid 'n voorbarige skrywer. Haar werke was egter traag om gepubliseer te word, want destyds was dit afgekeur vir 'n vrou van rang om haar aan literatuur toe te wy. Dit was hiervoor wat baie van sy vroeë verhale is anoniem ingestuur, en soms onder skuilname.
Hy het 'n groot deel van sy kinderjare by sy ouers op die Europese vasteland gewoon, hoewel hy altyd na sy geboorteland New York gereis het. Edith slaag daarin om die Atlantiese Oseaan ongeveer 66 keer oor te steek, wat haar in staat stel om verskeie tale te leer en sommige kulture van die wêreld te leer ken. Op dieselfde manier het dit sy boeke help verryk en dit vir hom makliker gemaak om baie goeie vriende te maak, soos Henry James.
Sy is in 1885 met Edward Robbins Wharton getroud, 'n verhouding wat nie as harmonieus erken word nie, maar eerder onstuimig weens ontrouheid van haar maat. Na 28 jaar se huwelik, Edith was een van die eerste dames van die hoë samelewing wat geskei het, iets wat nogal ingewikkeld was vir die tyd, aangesien die onderwerp as taboe beskou is.
Dit is sy pad deur Europa, Edith Wharton Dit was gekoppel aan baie gebeure, waaronder die Eerste Wêreldoorlog. Terwyl die konflik plaasgevind het, hy is toegelaat om die voorste linie by te woon om mediese fonds te bring aan diegene wat in die omgewing geraak is. Daardie optrede besorg hom die Kruis van die Legioen van Eer van die Franse regering.
Na die oorlog, Edith Wharton verhuis Saint-Brice-sous-Forêt. In daardie plek het hy gewoon tot die dag van sy dood op 11 Augustus, 1937, na 'n kardiovaskulêre aanval. Sy oorskot is in die heilige veld van Gonards, in Versailles.