Die politieke aanvalle in die 19de eeu - Die versamelings
Die politieke aanvalle in die 19de eeue eeu
Aanval op Rue Saint-Nicaise in Parys teen die 1ste konsul, 3 Nivôse tot 9 (24 Desember 1800).
Hersiening van die aanval op die nasionale wag, Fieschi.
Aanval op die lewe van H.M. die keiser Napoleon III.
Titel: Aanval op Rue Saint-Nicaise in Parys teen die 1ste konsul, 3 Nivôse tot 9 (24 Desember 1800).
Datum getoon: 24 Desember 1800
Afmetings: Hoogte 29 - Breedte 39
Tegniek en ander aanduidings: Waterverf, gekleurde druk.
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - El Meliani
Prentverwysing: 75-000392 / invgravures1781
Titel: Hersiening van die aanval op die nasionale wag, Fieschi.
Skeppingsdatum : 1846
Datum getoon: 13 Julie 1835
Afmetings: Hoogte 57 - Breedte 277
Tegniek en ander aanduidings: Olie op doek in opdrag van Louis-Philippe vir die historiese museum van Versailles in 1842
Prentverwysing: 19-501519 / MV 5169
Titel: Aanval op die lewe van H.M. die keiser Napoleon III.
Datum getoon: 14 Januarie 1858
Prentverwysing: 07-517450 / 53.86.4826C
Die vermeerdering van politieke aanvalle
Onder die Ancien Régime bestaan ​​daar reeds aanvalle op politieke figure, soos blyk uit die sluipmoord op Henri IV deur François Ravaillac in 1610. 'n Nuwe skouspelagtige keerpunt is bereik tydens die groot aanval op Saint-rue -Nicaise: op 24 Desember 1800 ontplof 'n 'infernale masjien' by die gang van die Eerste Konsul se motor, wat twee-en-twintig dood en honderd beseer is. Gedurende die XIXe eeu, is die verskynsel besig om te versterk, onder die invloed van die ontwikkeling van die opiniestelsel en die koms van die media. Die dade van ondermynende geweld teen die soewereine het toe op 'n duidelike wyse uitgeloop op die aanvalle van Fieschi op Louis-Philippe op 29 Julie 1835 en Orsini teen Napoleon III op 14 Januarie 1858.
Die politieke aanvalle wat in die 19de eeu plaasgevind hete eeue in stedelike gebiede wat ploftoestelle gebruik, word gekenmerk deur hul moorddadige geweld: in teenstelling met die moord wat slegs sy teiken bereik, veroorsaak dit baie slagoffers in die bevolking. Dit was die geval met die aanval op rue Saint-Nicaise, waardeur die koninklike sameswering die eerste konsul Bonaparte wou vermoor, die dag na die staatskaping van 18 Brumaire, terwyl hy probeer het om die opstand van die chouannerie. Soos hierdie akwarelafdruk aantoon, was die ontploffing so hewig dat die ontploffing alles in sy pad weggevee het, wat verbygangers, ruiters, perde en waens in alle rigtings gevee het, wat baie vensters geskeur of verpletter het. Die brutaliteit van die toneel word goed vasgelê deur die teenkanting tussen die reglynige uitleg van die straat en die geboufassades en die wanorde wat daar heers, asook deur die rooi waterverf-hoogtepunte op die klere van die slagoffers.
Dieselfde indruk van geweld blyk uit die doek van Eugène Lami (1800-1890), 'n briljante skilder wat uitgeblink het in die uitbeelding van militêre tonele en gebeure van sy tyd. Dit beeld die aanval uit wat die Korsikaanse Republikein Giuseppe Fieschi op die persoon van Louis-Philippe gedoen het terwyl die koning op 28 Julie 1835 die Nasionale Garde op die Grands Boulevards hersien het, ter geleentheid van die herdenking van die Julie rewolusie. As die koning op wonderbaarlike wyse ontsnap, het die "helm-masjien", bestaande uit vyf-en-twintig saamgestelde geweerlope, nietemin agtien dood en twee-en-veertig gewond, waaronder 'n groot aantal nasionale wagte wat op die grond op die voorgrond gelê het. van die witbord. Terwyl die verskrikte skare probeer ontsnap, jaag die wag die koning te hulp wat dit regkry om kalm te bly.
Daar sal 'n nog groter aantal gewondes wees op 14 Januarie 1858 tydens die aanval deur Felice Orsini, Italiaanse rewolusionêr en patriot, op Napoleon III, wat hy beskuldig het dat hy Italiaanse eenheid belemmer het: hierdie keer 156 mense word geraak, waarvan 'n dosyn sal sterf, deur die drie bomme wat Orsini en sy makkers op die keiseroptog voor die Opera in die rue Le Peletier gooi. Hierdie gravure verteenwoordig die oomblik wanneer die ontploffings wat opgehou het, die keiserin, waarop Napoleon III gewag het, veilig en gesond uit haar motor klim. Die tekens van die ontploffing is sigbaar deur die gebreekte vensters, die gebarste grond; sommige liggame is verdraai; die toneel word binnegeval deur rook en klippe. Net soos Fieschi, is Orsini vinnig in hegtenis geneem en onder guillotine onderhandel.
Of hulle nou afkomstig is van royaliste of republikeine, hierdie drie aanvalle op die huidige regime het besonder wrede gevolge gehad, in ooreenstemming met die passies wat hulle veroorsaak het: die eerste, wat Bonaparte in staat gestel het om sy mag te konsolideer, was onmiddellik gevolg deur 'n genadelose polisie-onderdrukking teen die Jacobyne en daarna die Chouan-koninklikes, wat veral gelei het tot die teregstelling van die Duc d'Enghien in 1804 na die ontdekking van die sameswering van Cadoudal; wat die ander twee aanvalle betref, het hulle daartoe bygedra om die Republikeine wat vervolg is en deur 'n arsenaal onderdrukkende wette geteiken is, skaam te maak. Hierdie wette het egter nog lank nie 'n einde gemaak aan die kriminele dade teen openbare figure nie. Hulle het dwarsdeur die XIX voortgegaane eeu, totdat hulle 'n hoogtepunt bereik het met die golf van anargistiese dinamietaanvalle wat Frankryk in die 1890's geruk het en die moord op president Carnot op 24 Junie 1894 deur Caserio, 'n Italiaanse immigrant. Die vooruitskouing van hedendaagse terrorisme het hierdie geweld omstreeks 1900 beëindig, danksy die streng toepassing van boosaardige wette teen anargiste, maar bowenal danksy die opkoms van sosialisme en vakbondwese, wat teenstanders die moontlikheid bied om hul uiting te gee. ontevredenheid of hul onenigheid deur wettige kanale.
Lucas DEBRETON, Louis-Philippe en die helfermasjien 1830-1835, Parys, Amiot-Dumont, 1951 André JARDIN en André-Jean TUDESQ, France of the Notables (1815-1848), Parys, Le Seuil, 1973. Jean TULARD, Napoleon-woordeboek, Parys, Fayard, 1987. Jean TULARD, Woordeboek van die Tweede Ryk, Parys, Fayard, 1995. Philippippe VIGIER, Die Monargie van Julie, Parys, P.U.F., 1982.