Toe ek begin met die gebruik van rekenaars tydens die 1970s, het ek opgemerk dat hulle my op onverwagte maniere beïnvloed het, veral met betrekking tot my gevoel van tyd. Ek was verantwoordelik vir die finansiële rekords van verskeie klein besighede, en terwyl die databasisprogramme my werk makliker en doeltreffender gemaak het, het hulle my ook meer ongeduldig gemaak. Oor 'n paar dae het ek van die spoed wakker geword waarmee die rekenaar boekhouwerk kon voltooi, waarna ek gewerk het om op die dom masjien te snuffel om so stadig te wees.
Ek het geweet dat die geskiedenis van rekenaars goed genoeg was om te waardeer hoeveel kragtiger my lessenaar Apple was as die eerste UNIVAC-masjien wat 'n groot kamer in die 1950s gevul het. En tog, met die taak van die oomblik in die gesig gestaar, het ek vanselfsprekend die wonderlike samensmelting van menslike kreatiwiteit en wetenskaplike kennis geneem wat dit alles moontlik gemaak het. In plaas daarvan om dankbaar te voel, sug ek elke keer wanneer die masjien my laat wag het terwyl hy 'n rekord nagegaan het, 'n berekening gemaak het of die werk wat ek gedoen het, op die skyf gestoor het.
Met 'n "Monk Moment"
Eendag, toe ek 'n vervelende vertraging aangepak het en dit al tien sekondes gevind het, het ek gehad wat ek 'n "monnik oomblik" sou noem, 'n vinnige klap wat my vertel het, Let op - kyk jouself. En ek het myself soos ek gesien het - met ongeduld oor so 'n klein tydjie gestroop - my laat lag. Ek het die tegnologie en sy gepaardgaande idool, doeltreffendheid, 'n dwaas van my laat maak. 'N Stripverhaal. En alhoewel my lag gou verdwyn het, het ek wat ek geleer het, by my gebly.
Ek het ontdek dat rekenaars, soos enige ander menslike uitvinding, geestelike lesse bied. Terwyl ek die hulp kan geniet, gee hulle my boekhouding of hersien 'n prosa-teks, ek is verplig om hul krag te herken om my op onaangename maniere te verander, wat my minder maak as wat God my sou hê. 'N Minuut van "wag" in rekenaartyd is nie meer as 'n oomblik wat jy op 'n pragtige rotsstrand wag om die son oor die see te laat opstaan ​​nie; My persepsie is wat hulle anders laat lyk. En hoe ek sulke dinge sien, is 'n saak van geestelike dissipline.
Die mens se persepsie van tyd is lank reeds onderhewig aan tegnologiese hersiening, en verhoogde spoed het dikwels ons vermoë om die wêreld om ons te waardeer, dikwels verminder. In sy 1849-opstel "The English Mail Coach," Thomas De Quincey het opgemerk dat terwyl die nuwe hoëspoedafrigters van sy dag - dink aan hulle as die Concorde van hul era - 'n baie vinniger posvervoer aangebied het as wat vroeër moontlik gedink kon word, het hulle ook passasiers op 'n aansienlike afstand van die platteland gesit. . Die eenvoudige plesier wat beskikbaar is vir die buggy of na die perdwandelaar - 'n blik op wilde rose, 'n uitruil van groete met ander reisigers of met mense wat uit hul arbeid rus, in 'n veld van soet, ruikende nuwe hooi. verhandel vir verhoogde spoed en doeltreffendheid.
In ons eie tyd Wendell Berry het welsprekend geskryf om die abstrakte hoëspoedwêreld van 'n Amerikaanse snelweg in 'n Appalachiese kampterrein af te trek, wat 'n lang tyd nodig het om te verlangsaam en aan te pas by die natuurlike ritmes van die wêreld naby aan die hand. Ekonome en politici is geneig om vooruitgang in tegnologie te interpreteer as vooruitgang in welvaart. Maar soos Dawid Steindl-Rast so welsprekend dit in hierdie boek plaas (Musiek van Stilte), "die ekonomie van welvaart vereis dat dinge wat spesiaal vir ons verlede jaar was, nou vanselfsprekend aanvaar moet word."
Korter Aandag Span: Verandering in Bewussyn
Verslawing aan spoed, na die kunsmatige ritmes wat deur elektroniese media gegenereer word, kan ons bewussyn verander. Kindersielkundiges het bevind dat die aandagspan van klein kinders toegespits is op die hoeveelheid televisie wat hulle absorbeer: drie en vierjariges wat baie tyd spandeer voor die buis, ontwikkel 'n mentaliteit wat toegespits is op televisie-tyd. Hul kapasiteit vir volgehoue ​​aktiwiteite verminder, aangesien elke paar minute wat hulle verwag om onderbreek te word, gebombardeer word deur die harde, frenetiese afleiding van advertensies.
'N Volwasse weergawe hiervan kan gesien word in die kommentaar van 'n rekenaarprogrammeerder wie se brief onlangs in die New York Times-tydskrif gepubliseer is. Hy het hul jaarlikse "Tegnologie" -probleem afgedank deur te sê dat, aangesien hy gewoond geraak het aan al sy inligting op die internet, het hy die geduld verloor om stil te bly en artikels in 'n tydskrif te lees, laat staan ​​'n boek.
Uitdagende Menslike Bewussyn
Mense het nie die internet nodig gehad om terminaal afgelei te word nie, of om te erken dat hulle vir elke voorskot in een soort geletterdheid dalk iets waardevols in 'n ander kan verloor. Teen die vierde eeu het sommige woestynmonke dit gekla terwyl hul kloostervoorvaders die woorde van die Skrif van harte geleer het om hulle meer in hul daaglikse lewe te integreer. Die huidige geslag was tevrede om hierdie heilige woorde in boeke te versamel. stof op die klooster vensters. Nuwe vorme van geletterdheid het altyd die menslike bewussyn uitgedaag, vir goed en siek. Maar inligting is nie kennis nie, laat staan ​​wysheid, en ek wonder of daardie programmeerder nie homself swaar verander nie.
Ons mense verloor so maklik sin van ons ware plek in die wêreld. Ons verloor ons vermoë om dankbaar te wees vir die skepping as 'n gawe van God. Ek het een keer 'n vrou ontmoet wat gesê het dat sy nie die eiland Kauai gehou het nie, sekerlik een van die skouspelagtige eilande op die aarde, want, soos sy sê: "Daar was nie genoeg plekke om te koop nie." Musiek van Stilte daag ons uit om die armoede van ons welvaart te erken in die aangesig van God se oorvloedige vrygewigheid en aanvaar dat soveel van wat ons vanselfsprekend aanvaar, selfs die gewone ritme van dag en nag, iets vir ons te sê het. Dit het niks te doen met inkopies nie. Dit praat in stilte, nie geraas nie. Sy krag word geopenbaar nie in geld of verbruik nie, maar in die onsigbare, bestendige groei van sade in grasse, plante, bome. Dit is die stem van die natuur, God se skepping, wat bly wanneer die elektriese krag misluk het en dit is te donker om te lees.
Aangepas by die Taal van die Natuur
Monnike, soos dié wat volgens seisoene en getye plaas of visse, is veral gemik op die Taal natuur praat, en hulle het geneig om 'n gesonde en realistiese nederigheid te hê oor hul eie beheer oor die gebeure van die lewe. Broer David Steindl-Rast daag ons uit om te erken dat hierdie waardering vir tyd beskikbaar is vir enigiemand wat bereid is om te soek wat Boeddhiste term "beginner's mind" en eenvoudig aandag gee.
Ons kan byvoorbeeld 'n stereotipiese nou en negatiewe siening van gehoorsaamheid hê, wat deur Steindl-Rast se waarneming geskud word dat gehoorsaamheid 'n intensiewe luister is en dat die teenoorgestelde van daardie gehoorsaamheid absurditeit is, wat beteken dat dit dowes is vir die uitdagings en betekenis van die lewe. . " Ons mag dalk 'n moeilike of veeleisende taak opstel wat ons onttrek van wat ons beskou as ons "regte" lewens. Ons kan beswaar maak teen die idee dat ons kan bid, soos Steindl-Rast suggereer, "om dit nie te verdra nie, maar om alles te doen wat ons gebed doen." Ons kan selfs die daad van gebed self weerstaan, wat dit as kinderlike wensvervulling of 'n vermorsing van tyd betref.
As 'n monnik het Steindl-Rast geleer dat "gebed nie 'n bevel stuur en verwag dat dit vervul sal word nie. Gebed stel jouself aan die lewe van die wêreld, liefde, die krag wat die son en die maan en die sterre beweeg . " Dit is die soort ding wat monnike, mistieke en digters baie goed leer ken deur die aandag te gee aan die vloei ure rondom hulle.
Info / Bestel hierdie boek. Ook beskikbaar as 'n eTextbook.
Boeke deur Kathleen Norris.
KATHLEEN NORRIS het die inleiding vir die boek "Music of Silence" geskryf en is 'n bekroonde digter en die beste verkoopskrywer van Dakota en The Cloister Walk. Haar mees onlangse boek is Amazing Grace: 'n Woordeskat.
Video / aanbieding met Kathleen Norris: Living a Life That Matters Through Time
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Versnel deur die tyd: hoe rekenaars en ongeduld ons sin van tyd verwikkel