Kan wetenskap al die groot vrae beantwoord?
Geskryf deur Peter Atkins
SCience is soos Michelangelo. Die jong Michelangelo het sy vaardigheid as beeldhouer getoon deur die verrukking te sny Pietà in die Vatikaan; die volwasse Michelangelo het sy vaardighede verwerf en gedemonstreer, ontbreek van die konvensies en sy buitengewone latere kwasi-abstraksies geskep.
Wetenskap het 'n soortgelyke pad gegaan. Deur middel van sy vier eeue se ernstige strewe, vanaf Galileo af, toe bewyse met wiskunde gemeng is en die buitengewone retikulering van konsepte en prestasies na vore gekom het, het die wetenskap volwassenheid verwerf en uit die verklaring van eenvoudige waarnemings is dit nou in staat om die kompleks te hanteer . Inderdaad, die opkoms van berekening as 'n komponent van die ontvouende implikasies van teorieë en die opsporing van patrone in massiewe datastelle het die omvang van die rasionaal uitgebrei en die wetenskaplike metode verryk deur die analitiese te verbeter.
Die drieledige wapenkunde van die wetenskap - die waarnemings-, analitiese en berekenings - is nou gereed om die werklike groot vrae aan te val. Hulle is, in chronologiese volgorde: Hoe het die heelal begin? Hoe het saak in die heelal lewendig geword? en Hoe het lewende materie selfbewus geword?
As dit ondersoek word en uitmekaar gesit word, sluit hierdie vrae baie ander in, soos in die eerste vraag die bestaan ​​van die fundamentele kragte en deeltjies en die langtermyn toekoms van die heelal. Dit sluit die nie-so-klein probleem van die unie van gravitasie en kwantummeganika in. Die tweede vraag sluit nie net die oorgang van anorganies na organies nie, maar ook besonderhede oor die evolusie van spesies en die gevolge van molekulêre biologie. Die derde sluit nie net in ons vermoë om te cogitate en skep, maar ook die aard van estetiese en morele oordeel.
Ek sien geen rede waarom die wetenskaplike metode nie gebruik kan word om te antwoord of ten minste te verlig nie. Sokrates se vraag Hoe moet ons leef? deur te beroep op diegene wat tans semi-wetenskappe (die sosiale wetenskappe) insluitend antropologie, etologie, sielkunde en ekonomie. Die sikliese verhoog ook sy kop hier, want dit is denkbaar dat die beperkings van bewussyn die volle begrip van die diep struktuur van die stof van die werklikheid verhoed, dus miskien in die derde, wat uit die eerste voorkom, ontstaan ​​die eerste self. Ons sien alreeds 'n wenk van die kwantummeganika, wat so ver van algemene ondervinding af kom (ek kan byvoeg, soos dit op ons brein kaarteer) dat niemand dit regtig verstaan ​​nie (maar dit het ons vermoë om te ontplooi nie belemmer nie Dit).
Die smeermiddel van die wetenskaplike metode is optimisme, optimisme wat geduld en moeite gee, dikwels gesamentlike poging, begrip sal kom. Dit het in die verlede, en daar is geen rede om te veronderstel dat sulke optimisme nou misplaas is nie. Natuurlik het voetheuwels pad na berge gegee, en vinnige vordering kan nie in die laaste druk verwag word nie.
Miskien sal die poging ons ten minste tydelik tot stilstand kom (strengteorie miskien), maar dan kan die blindheid van daardie steeg skielik oopgemaak word en daar is 'n oplewing van prestasie. Miskien sal die hele hersiene paradigmas van denke, soos die eeu of eeue gelede, wanneer relatiwiteit en kwantummeganika na vore gekom het, in die huidige onvoorstelbare rigtings begryp.
Miskien sal ons vind dat die kosmos net wiskunde is wat aansienlik gelewer word. Miskien moet ons begrip van bewussyn oorgebly word na die kunsmatige toestel wat ons gedink het, was bloot 'n masjien om dit te simuleer. Miskien, inderdaad, die omsendbrief sal slegs die kunsmatige bewussyn wat ons gebou het die vermoë hê om die opkoms van iets uit niks te verstaan.
Ek is van mening dat daar niks is wat die wetenskaplike metode nie kan uitlig nie. Inderdaad, ons moet verheug in die reis van die kollektiewe menslike verstand in die onderneming wat ons die wetenskap noem.
Peter Atkins is 'n mede-eienaar van Lincoln College, Universiteit van Oxford. Hy is die outeur van ongeveer 70-boeke vir studente en die algemene leser, wat die wêreldbekende handboek insluit Atkins 'Fisiese Chemie (11th uitgawe, 2017) en Bevordering van die heelal (2018).