Moenie menseregte as vanselfsprekend aanvaar nieAaron Motsoaledi, minister van gesondheid, in trane by die Life Esidimeni-arbitrasieverhoor (31 Januarie 2018). Foto: ANA Dit is vanjaar die sewentigste herdenking sedert die Universele Verklaring van Menseregte van krag geword het. Tog skryf Salil Shetty, sekretaris-generaal van Amnestie Internasionaal in die jongste jaarverslag dat niemand vanselfsprekend kan aanvaar dat sy menseregte beskerm sal wees nie. Amnestie Internasionaal beskou groepregte, of te wel minderheidsregte, as menseregte, net soos individuele regte ook as menseregte beskou word. Dit blyk onder meer daaruit dat die gruwelike lot van die Rohingya van Mianmar skerp onder die samestellers deurloop. Altesaam 159 lande en semi-onafhanklike gebiede word in die verslag onder die loep geneem. Suid-Afrika kom nie baie lig daarvan af nie, en word veral verkwalik omdat die Soedannese president, Omar al Basjir, nie tydens ’n besoek aan Suid-Afrika in hegtenis geneem is nie. Geweld deur die polisie loop ook skerp deur. ’n Toename in sterftes aan die hand van die polisie beteken dat daar die afgelope jaar 394 mense deur die polisie doodgemaak is. Hiervan was 302 mense in polisie-aanhouding. Die Onafhanklike Ondersoekeenheid het ook gemeld dat daar 173 gevalle was waar die polisie mense gemartel het. Altesaam 112 mense is deur lede van die polisie verkrag. Die ramp wat as die Life Esidimeni-skandaal bekend staan, word ook in die verslag skerp veroordeel. Die regte van verskeie groepe word ook onder die loep geneem, soos die regte van homoseksuele mense, vroue, prostitute, vlugtelinge en migrante. Daar word egter nie melding gemaak van voorvalle soos die wegwerk van Afrikaans en die regte van Afrikaanssprekendes nie. Dit lyk onafwendbaar dat ’n kwessie soos toegang tot water ook vir Suid-Afrika ’n inskrywing sal regverdig, soos nou die geval met ander lande is. Misdaad, en veral geweldsmisdaad, skep eenvoudig ’n klimaat wat nie bevorderlik is vir menseregte nie. In die VSA manifesteer dit in onder meer skietvoorvalle by skole wat as “die uitsyfering van moraliteit” beskryf word. In Suid-Afrika lei dit tot ’n breë front van mense met lewensknakke wat nie in God glo nie. Suid-Afrika het beslis geen wens dat mense onguur begin optree en die Afrikaanssprekende, of enigeen anders, van sy minderheidsregte te stroop nie.