Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 27 Augustus 2006 (aand)
Sing vooraf: Psalm 123:1
Lofpsalm 131:1, 3
Skriflesing: Johannes 4
Teks: Johannes 4:24; Kategismus Sondag 34
God is Gees; en die wat Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid. (Johannes 4:24 AFR53)
Uit die eerste gebod kom ’n paar dinge na vore wat nie net vir die Ou-Testamentiese gelowige van krag was nie – die Nuwe-Testamentiese gelowige word presies net so aan hierdie eise verbind.
Iemand wat God aanbid, mag Hom slegs aanbid soos wat God self dit verlang.
God is in sy soewereiniteit nou maar eenmaal so dat Hy geen aanbidding aanvaar wat nie in ooreenstemming is met sy aard en sy wese nie.
Die ware aanbidder moet God dus in gees aanbid.
Om in die gees te aanbid, beteken om in jou geloof deur die Heilige Gees gebind te wees.
Dit beteken dat ons in ons aanbidding in alle opsigte aan die waarheid verbind moet wees.
As ons aan die waarheid verbind is, beteken dit dat ons in alles opreg en eerlik moet wees;
dat ons ook nie huigel nie;
dat ons in ’n verhouding van vertroue met God lewe; en
dat ons die behoefte het om God te aanbid.
Hierdie aanbidding van ons en ons roeping hang natuurlik baie nou saam met mekaar.
Ons was na die sondeval almal vir die hel bestem – van die mens se kant gesien.
Maar God wou dit anders hê.
Hy het ons die voorreg aangedoen dat Hy net doodeenvoudig besluit het dat Hy ons uit die ellendes van die hel wil verlos.
Dit het gegeld vir die Jode toe hulle deur God as ’n volk geroep en grootgemaak is.
Maar dit geld presies net so ook vir ons. Die Here het ons anders gemaak as miljoene wat in ongeloof en verkeerde aanbidding verlore gaan – sy genade onderskei ons van almal wat verlore gaan.
Ons staan dus onder die verpligting om altyd welmenend en ernstig in ons geloof te wees. Dink daaroor:
God het geen mens nodig om God te wees nie.
Sonder ons aanbidding bly Hy nog net so majesteitlik en heerlik soos altyd.
Die enigstes wat baat vind by aanbidding van die Here is ons omdat die Here ons saligheid en ons aanbidding aan mekaar verbind.
Daar is ’n paar redes waarom die Here ons uitverkies het.
Die eerste is omdat Hy ons liefhet.
Die tweede is omdat hy besluit het dat Hy ons gaan verlos, en dit toe ook gedoen het.
Die Tien Gebooie begin met die woorde: Ek is die Here jou God wat jou uitgelei het . . .
God lei ons uit die hel uit in die hemel in soos wat Hy die Jode uit Egipteland uit in die beloofde land ingelei het.
Die derde rede is omdat die Here wil hê dat ons Hom moet verheerlik.
Hy het ons aanvanklik daarvoor gemaak, en toe het ons deur ons verraad die duiwel begin dien.
God het egter besluit om tog weer sekeres van ons te roep om met hierdie aanbidding en verheerliking voort te gaan sodat daar altyd mense sal wees wat aan die roeping van ons skepping sal voldoen. Hy wil nie hê dat alle mense verlore moet gaan nie.
Buite die hemel om is daar niks anders te kry nie as net ellendes en alles wat lelik is.
Die Here het toe besluit dat ons nie almal van die hel en die gepaardgaande verderf gaan deel uitmaak nie.
Hy het sekeres uitverkies om in sy koninkryk te wees – en hulle word almal daaraan verbind om Hom in gees en waarheid te aanbid.
Hoe gebeur dit? Die Here maak die mense wat Hy roep bekwaam.
Ons hoef nie bekommerd te wees dat ons nou dalk uitverkorenes is maar nie kan doen wat die Here van ons verwag nie.
Geen mens is uit homself bekwaam om God te dien nie – dit is net nie moontlik nie.
Daarom is dit logies dat elke mens wat God in gees en waarheid aanbid baie vroeg al besef dat hy ’n groot behoefte daaraan het dat die Here hom bekwaam moet maak om die Here reg en behoorlik te kan aanbid.
’n Mens kan nie ’n onbekende God dien nie.
Daarom is die eerste deel van ons bekwaammaking die feit dat die Here ons toerus met kennis.
Die Heilige Gees gebruik die Bybel (God se openbaring) om ons toe te rus met kennis van wie God is, en hoe Hy verwag dat ons Hom moet dien.
Luister wat leer Johannes 17:3 hiervan:
En dit is die ewige lewe, dat hulle U ken, die enige waaragtige God, en Jesus Christus wat U gestuur het. (Johannes 17:3 AFR53)
Die Bybel is dus die besondere openbaring.
Dit is die enigste plek waar ons werklik die Here in sy Drie-Eenheid en majesteit kan leer ken.
En ook waar ons van ons eie afkoms en toekoms kan gaan leer!
Die Bybel word ook nie sommer net so gebruik nie. Die Heilige Gees is die Verklaarder van die Bybel, en Hy is ook die Een wat die kennis in ons verstand bevestig! Onthou wat staan in 2 Petrus 1-9:
Simeon Petrus, ’n dienskneg en apostel van Jesus Christus, aan die wat net so ’n kosbare geloof as ons verkry het deur die geregtigheid van onse God en Saligmaker, Jesus Christus: Mag genade en vrede vir julle vermeerder word deur die kennis van God en Jesus, onse Here! Immers, sy goddelike krag het ons alles geskenk wat tot die lewe en godsvrug dien, deur die kennis van Hom wat ons geroep het deur sy heerlikheid en deug, waardeur Hy ons die grootste en kosbare beloftes geskenk het, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur, nadat julle die verdorwenheid ontvlug het wat deur begeerlikheid in die wêreld is. En juis daarom ook moet julle met aanwending van alle ywer by julle geloof voeg die deug, en by die deug die kennis, en by die kennis die selfbeheersing, en by die selfbeheersing die lydsaamheid, en by die lydsaamheid die godsvrug, en by die godsvrug die broederliefde, en by die broederliefde die naasteliefde. Want as hierdie dinge by julle aanwesig is en toeneem, dan laat dit julle nie ledig of onvrugbaar tot die kennis van onse Here Jesus Christus nie; want hy by wie hierdie dinge nie aanwesig is nie, is blind en kortsigtig, en het die reiniging van sy vorige sondes vergeet. (2 Petrus 1:1-9 AFR53)
Die Heilige Gees gebruik hierdie kennis wat uit die Bybel aan ons geopenbaar word om ons geloof bekwaam te maak.
Nou is ons toegerus om die Here te dien. Hoe doen ons dit?
Die eerste is dat ons op die Here moet vertrou.
Dink maar hier aan Psalm 23 en Psalm 121.
God is magtig, en getrou, en alomteenwoordig.
Hy verander ook nooit – Hy aanvaar ons nie een dag en verwerp ons die volgende dag nie.
Verder is dit so dat ons mos weet dat ons van God alles wat goed is kan verwag, en dat ons net altyd die beste kry.
Daarom behoort enige regdenkende mens hom aan God te onderwerp.
Soms is dit maklik.
Baie min mense het probleme om gelowig te wees wanneer dit met hulle goed gaan.
Alhoewel dit tog soms gebeur dat ons seëninge ons juis op die verkeerde pad plaas.
Die probleem ontstaan egter gewoonlik wanneer ons onder die druk en die spanning van minder aangename omstandighede kom.
Dan wil ons weet of God werklik omgee en of Hy werklik regverdig is.
En dan is ons opstandig en wil weet waarom alles dan nou juis met ons gebeur.
Hier pas ons teksvers weer.
Ons aanbidding beteken nie dat ons God aanbid om Hom te verplig om ons te seën nie.
Ons aanbid Hom bloot in gees en waarheid omdat Hy God is.
Ons is altyd aan sy wil en sy bevel onderwerp.
Nie sugtende en morrende nie, maar in kinderlike vrees en altyd biddend.
Die doel van ons aanbidding is eerstens om God te eer vir die saligheid van ons siel.
Nie as ’n verdienste nie, maar as ’n gevolg.
Ons aanbidding spruit voort uit die verlossing wat die Here Jesus Christus vir ons bewerk het.
Daarom is ons aanbidding gegrond in ons diepe dankbaarheid teenoor die Here vir hierdie verlossing, en weet ons dat dit in die koninkryk van God tot volkome vervulling gaan kom.
Ons kan alleen sorg dat hierdie aanbidding van ons op die kerf bly as ons sorg dat ons in gees en waarheid aanbid. Dit is om onder die leiding van die Heilige Gees te sorg dat ons kennis het van die dinge wat ons behoort te weet, en om met ’n volle vertroue op God hierin te volhard.
Ons lees ’n opsomming van hierdie preek in Kategismus Sondag 34.
Antwoord: Ek moet ter wille van my sieleheil en saligheid alle afgodery (a), towery, waarsêery, bygeloof (b), aanroeping van heiliges of ander skepsels (c) vermy en daarvan wegvlug. Ek moet die enige ware God reg leer ken (d), Hom alleen vertrou (e), my slegs aan Hom met alle nederigheid (f) en geduld onderwerp (g) en van Hom alleen alle goeie dinge (h) verwag. Ek moet Hom met my hele hart liefhê (i), vrees (j) en eer (k). Sodoende sien ek eerder van alle skepsels af as om in die minste teen sy wil te handel (1).
(d) Joh 17:3. (e) Jer 17:5, 7. (f) 1 Pet 5:5. (g) Heb 10:36; Kol l:11; Rom 5:3, 4; I Kor 10:10; Fil 2:14.
(h) Ps 104:27; Jes 45:7; Jak 1:17. (i) Deut 6:5; Matt 22:37. (j) Deut 6:2; Ps 111:10; Spr 1:7; 9:10; Matt 10:28. (k) Matt 4:10; Deut 10:20. (1) Matt 5:29; 10:37; Hand 5:29.
Datum: 27 Augustus 2006 (aand)