Neurose by kinders - behandeling, simptome, oorsake, tipes, tekens - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Neurose by kinders verwys na defekte van 'n geestelike toestand van 'n omkeerbare aard, sonder om die persepsie van die wêreld te verdraai. Neurose by kinders is psigiese afwykings wat die individu se reaksie op die traumatiese situasie is. Die hoofgevaar van hierdie neurotiese afwyking lê egter nie in die erns van die kursus nie, maar in die ouers se reaksie op die manifestasies. Sedert die primêre manifestasies van neurotiese toestande, sien die oorgrote meerderheid volwassenes eenvoudig nie op nie. In gevalle waar volwasse lede van gesinsverhoudinge steeds manifestasies van neurose in hul eie kinders vind, bly hulle steeds onverskillig en oppervlakkig behandel, en glo dat sulke manifestasies op hul eie sal verdwyn. Slegs 'n klein aantal verteenwoordigers van die volwasse bevolking neem ongelukkig ernstig die probleem van neurose by kinders.
Oorsake van neurose by kinders
Die faktore wat die opkoms van neurose in die klein verteenwoordigers van die mens veroorsaak, is uiteenlopend. Dit sluit in die oorsake van oorerflike aard of sosio-sielkundige faktore. Daarbenewens is dit ook moontlik om 'n sekere kategorie kinders te identifiseer wat die grootste risiko loop om neuroses te verkry.
Kenmerke van neurose by kinders as gevolg van die ontwikkeling van 'n opkomende persoonlikheid. Kinders se persoonlikheid word wesenlik bepaal deur die tipe opvoeding in die gesin. Verskillende tipes onbehoorlike opvoeding (verwerping, hipersorg, hiperzorg, harde, outoritêre opvoeding, hiper-sosiale kontrasopvoeding) verdraai dikwels die biologiese eienskappe van 'n kind se persoonlikheid en sy temperament.
In die eerste beurt beveel sielkundiges aan ouers om aandag te skenk aan die bestaan ​​van sekere ouderdomsfases by kinders, waar hulle die meeste vatbaar is in die omgewing en die negatiewe daarvan, daarom is hulle meer geestelik kwesbaar.
Neurose by kinders begin hoofsaaklik tussen twee en drie jaar en tussen vyf en sewe jaar.
Hierdie tydperke word gekenmerk deur spesifieke eienskappe. Die eerste periode word gekenmerk deur 'n bestendige sielkundige opposisie van die kinders en hul ouers. Op hierdie stadium probeer die ouens eers om te besef, en verdedig later hul eie plek in die wêreld.
Neurose in 'n kind van 3 jaar word beskou as 'n baie ernstige toestand, aangesien die baba op hierdie stadium die kwesbaarste is.
Neurose in 'n 7-jarige kind manifesteer hom in die skerpte van 'n kind se reaksie op verskeie traumatiese omstandighede en die onvermoë om jou eie reaksies op sulke omstandighede en die toestand van die mens behoorlik te beheer.
Voorkoming van neurose by kinders in krisisperiodes van ontwikkeling, is om hulle te beskerm teen uitdagende en traumatiese faktore, wat hulle 'n gemaklike lewe bied.
Neurose by kinders en adolessente kan voorkom as gevolg van aanleg of die teenwoordigheid van sekere karaktertrekke of fisiese kenmerke. Dus, die ontwikkeling van neurose by kinders in die volgende gevalle sal heel waarskynlik wees wanneer neurotiese afwykings tydens swangerskap oorgedra word, en as die baba onduidelik is, is dit te skaam, opgewonde, afhanklik van ander se opinies, angstig, suggestibel, hiperaktief, geïrriteerd.
Neurose by kinders en adolessente sal in die eerste plek verskyn vir diegene wat beter wil wees as die omgewing en altyd die nommer een wil wees.
Daar is 'n aantal sosiale faktore wat die ontwikkeling van neurose by kinders veroorsaak:
- 'n oormaat of gebrek aan emosionele mondelinge interaksie met die baba;
- onwilligheid van volwassenes om punte van sielkundige kontak met kinders te vind;
- siektes van die senuweestelsel in die volwasse omgewing of die teenwoordigheid in familiebande van situasies wat die psige se psige traumatiseer, byvoorbeeld die alkoholisme van die ouers;
- oortollige vorms van onderwys, byvoorbeeld oormatige versorging of, in tegendeel, gebrek aan voogdyskap, volwasse houdings en visioene van die lewe deur volwassenes, buitensporige eise, ens.
- verskille in sienings oor die wyse van opvoeding onder die volwasse omgewing;
- intimidasie van die baba met straf of nie-bestaande voorwerpe, soos babayka of Baba Yaga.
Die faktore van sosio-kulturele oriëntasie sluit in:
- in die metropool woon;
- swak lewensomstandighede;
Sosio-ekonomiese faktore is:
- konstante professionele indiensneming van ouers;
- onvolledige gesin;
- Aantrekking tot die versorging van 'n klein kind van ongemagtigde persone.
Die biologiese oorsake van neurose sluit in oorerflike faktore, karaktertrekke, fisiese toestand van die liggaam, verskeie oorlading (geestelik of fisies), beserings en gebrek aan slaap.
Neurose in kinders van voorskoolse ouderdom ontstaan ​​dikwels wanneer ouers die betekenis van samewerkende speletjies laat speel, familie tradisies volg of rituele waarneem.
Simptome van neurose by kinders
Die spesifieke simptome van neurotiese afwykings word aangetref in gemerkte aanvalle van verskillende vrese, wat dikwels begin in die aand voor jy gaan slaap. Hul duur kan tot 30 minute duur. In seldsame gevalle word sulke aanvalle vergesel deur hallusinasies.
Neurose in 'n 3-jarige kind kan hom manifesteer in vrees vir die duisternis en die monsters wat daarin verborge is. Die opkoms van sulke vrese moet 'n ernstige oorsaak vir die ouers wees en 'n rede om beroep te doen op gekwalifiseerde professionele persone. Voorskoolse kinders het ook dikwels neurotiese stammen, wat 'n skielike aanval van sterk vrees kan uitlok.
By skoolkinders word neurotiese toestande aangetref in 'n stupor waarin hulle val, vergesel van traanheid, aptytverlies, veranderinge in gesigsuitdrukkings en inhibisie. Hulle kan ook depressies ervaar as gevolg van oorlading wat verband hou met studies. Vroulike skoolmeisies is bekommerd oor hul eie gesondheid en is bang vir verskeie siektes.
As ouers begin kennis maak dat die geliefde kind meer geïrriteerd, oormatig traag geword het, is daar 'n slaapstoornis, dan is dit nodig om dit aan die spesialiste te wys, aangesien hierdie toestand aandui dat daar ernstige gesondheidsprobleme vir die baba is.
Om alle moontlike simptome te lys, is dit nodig om die hoofsoorte neurose by kinders te onderskei.
Neurose van obsessiewe bewegings, wat fobies van verskillende oriëntasies bevat en bestaan ​​uit obsessiewe bewegings, senuwee tikkende. Tics met neurose is verskillend, wat wissel van flikkerende en eindigende skouers.
Histeriese neurose word vergesel van sobs, val op die vloer, vergesel van skree en selfs gil.
Baie variasies het vrees neurose - van vrees vir die donker om vrees om dood te gaan.
Vir adolessente word gekenmerk deur depressiewe neurose, gemanifesteer in die depressiewe toestand en die begeerte vir eensaamheid.
Dikwels word kinders se neurasthenia vergesel van vegetatiewe-vaskulêre dystonie en manifesteer hulle in onverdraagsaamheid teenoor selfs geringe geestestres. Kinders met hierdie sindroom het neurotiese slaapstoornisse.
Vir ouer mense, hipochondria is meer tipies, maar adolessente is ook dikwels geneig daarvoor. Dit manifesteer in die vorm van ongesonde vrees vir hul eie gesondheid.
As ons 'n vereenvoudigde tipologie van neurose oorweeg, kan ons 3 van die ernstigste tipes neurose in kinders onderskei, wat verband hou met neurologiese manifestasies: obsessiewe toestand, asteniese en histeriese neurose.
Hoe word neurose by kinders? Die mees algemene vorms van neurose by kinders is histeriese neurose.
Histeriese neurose in 'n kind word dikwels gepaard met versteurings in die vegetatiewe en sensoriese prosesse en motoriese funksies. Die krummel, wat tydens hierdie aanvalle blootgestel word aan hierdie manifestasies, is nie in staat om beheer oor sy eie liggaam ten volle uit te oefen en spontane gebare voort te bring nie. Sulke bewegings van histeriese aard skep beduidende geestelike ongemak.
Dikwels word histerie in 'n kind gepaard met 'n sistematiese hoofpyn, wat dikwels in die temporale streek gelokaliseer word. Ander simptome sluit in bewing, dit is die bewing van die ledemate of hul trilling, gedeeltelike afname in die sensitiwiteit van verskillende dele van die liggaam. Die meeste dokters glo dat hierdie siekte direk verband hou met die daaropvolgende voorkoms van siektes soos enuresis, hakkel of anorexia. Daar moet ook op gelet word dat die tekens van 'n neurose van 'n histeriese aard in 'n kind hulself manifesteer in die volgende sistematiese aksies: liping, konstante knik van die kop, vryf van hul vel en ruk van die hare.
Astheniese neurose of neurasthenie word gemanifesteer deur verhoogde moegheid, onvermoë om te konsentreer, apatie en onverskilligheid. Terselfdertyd is daar 'n swak fisieke mobiliteit, oormatige en korttermyn emosionele uitbarstings. Kinders wat aan neurasthenia ly, wat gekenmerk word deur 'n warm humeur, terwyl dit in verhoogde spanning is. Sterk emosionele reaksies kan veroorsaak word deur subtiele eksterne stimuli. Ander tipiese tekens van neurasthenia sluit in slaapstoornis, funksionele afwykings van die spysverteringskanaal, hoofpyn, wanfunksies van die kardiovaskulêre stelsel.
Obsessiewe neurose het ook die naam van 'n obsessiewe senuweestatus en word gemanifesteer deur die onbeheerbare begeerte van die krummels om voortdurend repetitiewe aksies uit te voer. Sulke herhalende aksies is hoofsaaklik te danke aan die opkoms van onverklaarbare vrees as gevolg van soortgelyke lewensituasies. Die kind is dikwels bewus van die abnormaliteit of onlogmatigheid van sy eie optrede, wat later sy kritiese houding teenoor sy eie persoonlikheid en sy gevoelens van vervreemding aansienlik kan beïnvloed.
Tekens van neurose in 'n individu wat obsessiewe toestande ervaar, kan anders wees. Byvoorbeeld, in sommige babas manifesteer dit hom in 'n onbeheerbare gewoonte om stappe te tel.
Neurose van obsessiewe bewegings by kinders
Die versteuring, wat dikwels by kinders voorkom en manifesteer word deur 'n reeks obsessiewe bewegings, 'n senuweestelsel, en 'n simptoom van 'n algemene ontwikkelingsversteuring, word obsessiewe neurose genoem. Met hierdie wanorde kan bewegings verander word. Meestal het babas die volgende manifestasies van neurose: suigende vingers, skud hul kop of skuif dit in een rigting, torsie van hare, tande van tande, klein bewegings met hul hande, knyp van die vel, ens.
Die ontwikkeling van neurose by kinders kom dikwels voor as gevolg van ernstige skok of geestelike trauma. As 'n kind die voorkoms van sommige van hierdie simptome het, is dit nie 'n rede om te praat oor die diagnose van obsessiewe-neurose nie. Dikwels is hierdie simptome slegs bewys van die proses om op te groei, en na 'n sekere hoeveelheid tyd verbygaan hulle. In gevalle waar die tekens en bewegings van 'n obsessiewe aard uitgespreek word, voorkom dit dat die krummels normaal funksioneer en plaasvind vir 'n geruime tyd. U moet dadelik 'n dokter raadpleeg.
Obsessiewe toestande by kinders kan nie gediagnoseer word met toetse of ander tegnieke nie. Hulle kan deel wees van ander ernstiger siektes. Dikwels is obsessiewe bewegings verwar met tics, maar as jy die aard van sulke verskynsels ken, is dit nie moeilik om hulle te onderskei nie. Ticking word genoem rukende, onwillekeurige spierkontraksie wat nie beheer kan word nie. Tics word nie altyd bepaal deur die oorsake van 'n sielkundige aard nie.
Obsessiewe bewegings met wilskrag kan bewaar word. Hulle sal altyd die gevolg wees van sielkundige ongemak wat die kind ervaar.
Dus, neurotiese toestande van obsessiewe bewegings word deur die volgende simptome aangedui: die baba byt sy naels, draai sy kop skerp, snap sy vingers, sleep sy lip, omseil voorwerpe, net regs of links, smacks, byt sy lippe, draai knope, blaas op sy palms. Dit is onmoontlik om al die obsessiewe bewegings te lys, aangesien dit individuele manifestasies is. Die hoof simptoom van obsessiewe-kompulsiewe neurose word beskou as 'n irriterende herhaling van soortgelyke bewegings. Daarbenewens kan sulke herhalings dikwels gepaard gaan met histeriese uitbarstings, slapeloosheid, anorexia, verminderde prestasie en oormatige traanheid.
Dus, obsessiewe neuroses in kinders van voorskoolse ouderdom word gekenmerk deur die voorkoms van verskillende obsessiewe verskynsels, dit is aksies, vrese en idees wat noodwendig teen die wil voorkom.
Behandeling van neurose by kinders
As 'n patogenetiese terapie vir kinder neurose word psigoterapie gebruik, wat in die eerste plek daarop gemik is om die situasie in die gesin te normaliseer, die verhoudingsstelsel in die huwelik te verbeter en die onderwys te verbeter. Om die nodige psigosomatiese agtergrond te verskaf om die effektiwiteit van psigoterapie, geneesmiddelterapie, fisioterapie en refleksoterapie te verhoog, word gebruik.
Psigoterapie van neurose by kinders word voorwaardelik verdeel in drie groepe metodes: individuele, familie- en groepterapie.
Kontak met die deelnemers van familieverhoudings laat die terapeut toe om lewensprobleme direk in die familie omgewing te bestudeer, wat bydra tot die uitskakeling van emosionele afwykings, normalisering van die verhoudingsstelsel, die korrektiewe effek van onderwys. Daarom is die belangrikheid van gesinsterapie in die behandeling van neurotiese toestande by kinders so groot. Van besondere belang is die gesinspsigoterapie van neurose by kinders in die voorskoolse ouderdom, aangesien dit op hierdie stadium die doeltreffendste is as gevolg van die feit dat die patologiese effek van oueropleidingsfoute op hierdie ouderdom makliker is om reg te stel. Gesinspsigoterapie sluit 'n familie-opname in wat u toelaat om die totaliteit van persoonlike eienskappe, psigopatologiese en sosio-psigologiese eienskappe van die familie te bestudeer, wat 'n basis sal vorm vir die bepaling van die gesinsdiagnose. Die volgende fase van gesinspsigoterapie sluit gesinsbesprekings in, wat gesprekke met grootouers en ouers insluit. Dit is nodig om 'n baba te hanteer in 'n gespesialiseerde kamer wat as 'n speelkamer toegerus is. Aanvanklik word die baba die geleentheid gegee om vrylik met speelgoed of boeke te werk. Na 'n stabiele emosionele kontak met die baba, word 'n direkte gesprek met hom gevoer. Beroepe met 'n kind word gewoonlik voorafgegaan deur gesinsbesprekings, maar soms kan klasse sonder voorafgaande besprekings begin. Aangesien die verbetering van die toestand van die baba jou gesinsbesprekings positief sal beïnvloed. In die loop van gesinsbesprekings is dit nodig om 'n pedagogiese perspektief te definieer, terwyl die onmiddellike rol van ouers en die behoefte aan noue samewerking beklemtoon word.
In die volgende stadium vind 'n gesamentlike psigoterapie van die ouers en die baba plaas. Met voorskoolse leerders kan vakspele of tekeninge uitgevoer word. Met kinders in skoolgaande ouderdom is daar 'n bespreking van verskeie onderwerpe, geteikende vakspeletjies. In die loop van interaksie tussen die kinders en hul ouers word die gewone emosionele reaksies en moontlike konflikte bepaal. Dan word rolspel gespeel, wat mondelinge interaksie in die lewe, skoolsituasies of momente uit die gesinslewe weerspieël. In die proses van sulke speletjies verander rolle - die kinders en ouers skakel rolle. Die taak van die psigoterapeut lê in die demonstrasie van die optimale model van gesinsverhoudings tydens die scenario wat uitgespeel word, wat ons toelaat om geleidelik die voorwaardes te bou vir die uitskakeling van sielkundige konflik en die verandering van verhoudings in familiebande.
Individuele psigoterapie van neurose by kinders sluit in rasionele, suggestiewe wildterapie, kunsterapie tegnieke en outogene opleiding.
Die metode van rasionele psigoterapeutiese sorg word in verskeie stadiums uitgevoer. Na die stigting van 'n stabiele emosionele kontak met die pasiënt, verduidelik die terapeut hom in 'n toeganklike vorm die essensie van sy siekte toestand. Die volgende fase probeer die kind, tesame met die terapeut, die bron van die ervarings. Dan word die kind gevra om die storie te voltooi, begin deur die terapeut. Deur verskillende variasies van die storie te voltooi, probeer die kind ernstige konfliksituasies op sy eie of met die hulp van 'n dokter op te los.
Dikwels kan tekening die enigste geleentheid wees vir 'n baba om te kommunikeer. Met behulp van die teken begin die kind beter in hul eie ervarings opgevolg. А наблюдение за малышом в процессе рисования дает возможность составить представление о его особенностях характера, коммуникативности или замкнутости, самооценке, кругозоре, наличии фантазии и творческого потенциала.Spelpsigoterapie voldoen die meeste aan die ouderdomsbehoefte van die spel, maar dit behels die organisasie van die spel as 'n terapeutiese proses. 'N Spontane spel kan gebruik word, dit wil sê, dit impliseer nie 'n spesifieke scenario nie, en 'n rigtingspel wat gebaseer is op 'n gegewe plot, maar met improvisasie. Spontane spel bied 'n geleentheid vir selfuitdrukking, bewustheid van vrees, angs en spanning. 'N Improvisasionele spel behels die skep van spesiale stresvolle situasies van vrees, 'n geskil of ander ongunstige toestande, sodat die baba 'n oplossing of 'n uitweg kan vind.
Hoe om neurose in 'n kind te behandel? In die geval van neurose is mediese terapie eerder van sekondêre belang, aangesien dit simptomaties optree, spanning verlig, verhoogde opwinding of eliminasie verminder, of depressiewe toestande, verminder asteniese sindroom. Ook dikwels ingewikkelde behandeling, kombinasie van psigoterapie medikasie en fisioterapie. Meer dikwels word dit gebruik in neurose-agtige state. Dit word nie aanbeveel om antidepressante en kalmeringsmiddels te gebruik nie, aangesien hierdie middels psigoterapie kan kompliseer. Meer dikwels word tranquilizers gebruik om 'n hiperaktiewe kind en organiese disinhibition reg te stel.
Kinders vir die behandeling van neurotiese toestande, is dit raadsaam om die ontvangs van infusies van medisinale plante aan te stel.
Kyk na die video: Christendom herdink 24: Bose blikslaer roep op sterfbed "Jesus": hemel toe. Mooi Boeddhis: hel. Wat? (November 2019).