Stoffel Nienaber (*6 Augustus 1918, Fauresmith – †3 April 1988, Pietermaritzburg) was ’n Afrikaanse letterkundige en professor en hoof van die departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal in Pietermaritzburg. Hy was aanvanklik getroud met die digter Sheila Cussons en later met die letterkundige M. Nienaber-Luitingh. Die letterkundige P.J. Nienaber en die taalkundige G.S. Nienaber was sy broers.
1.3 Bydrae tot die Afrikaanse kultuur
In 1952 promoveer (D.Litt.-graad) Stoffel aan die Universiteit van Pretoria onder leiding van Merwe Scholtz met ’n studie oor Die taal as tolk: ’n stilistiese analise van ‘Maria’ deur Elisabeth Eybers. Hierdie proefskrif word later gepubliseer. Hy word in Junie 1959 bevorder tot senior lektor, in Julie 1965 tot medeprofessor en vanaf 1969 tot met sy aftrede aan die einde van 1983 is hy professor en hoof van die departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal in Pietermaritzburg. Vanaf 1974 word die afdeling in Durban egter selfstandig en is hy hoogleraar en departementshoof te Pietermaritzburg. Hy is lief vir reis en besoek die meeste lande van Wes- en Suid-Europa, asook Afrikalande soos Mosambiek, Swaziland, Lesotho en Namibië.
Bydrae tot die Afrikaanse kultuur[wysig | wysig bron]
Op 2 Mei 1951 trou hy in die Groote Kerk in Adderleystraat in Kaapstad met die Nederlandse weduwee Willemina (Miep) van der Bom-Luitingh (wat onder die naam M. Nienaber-Luitingh verskeie literêre werke publiseer en self later medeprofessor in Afrikaans en Nederlands is). Haar dogter Marianne Elisabeth word deur Nienaber as sy eie aangeneem en die egpaar het ook ’n eie dogter, Christina JohannaOp 3 April 1988 is hy in Pietermaritzburg aan longkanker oorlede.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=C.J.M._Nienaber&oldid=1576115"
Die bladsy is laas op 26 Julie 2017 om 06:09 bygewerk.