In ‘n tyd soos hierdie is dit somtyds onvermydelik om te voel asof God ons verlaat het. Voel dit baie keer of ons Vader sy rug op ons keer en nie omgee vir ons hartseer en gebrokenheid nie. Hoeveel gebede het nie opgegaan tot Hom waarin gevra is dat (NAAM) gespaar moet word nie? En dan lees ons nog in ‘n Psalm soos hierdie en hoor ons in die prediking dat God die gebed van sy kinders sal verhoor.
Die vraag wat onvermydelik in ons gedagtes op kom is hoekom God nie in (NAAM) se geval, ons gebede verhoor het nie? Vanaf dag een wat sy geweet het dat sy siek is het sy met haar probleem na God gegaan, met die verwagting dat Hy die uitkoms sal bied waarna sy so naarstigtelik soek. Tot aan die einde het sy volhard met die gedagte dat God haar enigste redder en hoop is. Ons kan vanoggend tereg vir mekaar vra of Hy getrou was aan sy beloftes wat Hy gemaak het, ja ook sy beloftes aan haar en of haar dood dalk die bewys is dat God nie sy beloftes nakom nie?
Jesus Christus het na die wêreld gekom sodat ons hemelse Vader se wil geskied, en daarin moet vir ons elkeen ‘n geweldige troos lê. Hy ken die nood van mense. Hy weet wat dit beteken om in die kake van jou eie dood te verkeer. Hy weet wat dit beteken om ‘n helse lyding deur te maak. Daarom weet God ook hoe dit vir (NAAM) gevoel het, wat sy ervaar het, wat sy gedink het. Daarom ken die Vader ook die hartseer en gebrokenheid wat elkeen vanoggend ervaar. Weet Hy dat ons ook verslae staan, gebroke voel, en verlatenheid ervaar.
Jesus Christus is vir ons gebore. Daarom bring Hy ook vanoggend vir ons ‘n nuwe realiteit. Niks kan meer soos vroeër wees nie, want Jesus het alles nuutgemaak. In Hom het ons nou ‘n nuwe lewe. ‘n Gelowige se lewe word nie langer by die graf afgesluit nie. Nee, dit is alleenlik maar ‘n nuwe fase wat jy betree, ‘n deurgang na die nuwe lewe. Dit is soos om deur ‘n deur te stap en verwonderd te staan oor die glans en glorie waarbinne jy jou bevind.
Wanneer ons hartseer is, dan is dit vir onsself, omdat ons alleen moet agterbly. Maar vir (NAAM) wat nie meer met ons is nie, is ons bly. God is groter as die dood. By Hom kom ons tuis en oor hierdie waarheid is ons vanoggend bly. (NAAM) het tuisgekom. En ons kan dit weet omdat ons die vrede op haar gesig gesien het. Sy het iets ervaar van die belofte wat sy in Psalm 34 gelees het.
Die lewe kan nou reeds vir ons sinvol wees, selfs al beleef ons ook hartseer en ellende. Ons pyn is van korte duur, ons vermoei ons nie tevergeefs nie. Geen ramp kan tussen ons en die Here kom nie. Selfs die dood het dan nie eens meer die finale sê nie. Want deur God se Gees, is Hy nou altyd naby ons. Die Gees begelei elkeen van ons na ons ewige tuiste.
Kom ons wend ons tot die Here. Ons het niks anders om te doen nie. Niks wat ons probeer of sê of dink sal (NAAM) se dood omkeer nie. Laat ons onsself tot God wend en by die Trooster gaan aanklop vir troos. En ons kan seker wees dat Hy dit sal gee, want Hy sien ons nood raak en is ‘n Vader wat wil help. Hy beloof immers vir ons: “Ek is naby die gebrokenes, Ek help die moedeloses”.