Rooi siekte by varke - simptome en behandeling - aktivismenone
Hoof aktivisme Rooi siekte by varke - simptome en behandeling
Rooi siekte by varke - simptome en behandeling
Rooi siekte of vark erysipelas is 'n aanmeldbare siekte wat baie ernstig by varke kan wees. Die eerste beeld wat by hierdie siekte opkom, is die rooierige velletsels om die vark se vel. Slegte rooi kan egter tot baie meer simptome lei, van septisemiese vorms tot artritiese of endokardiale vorms met skielike dood..
Die bestryding van hierdie siekte moet deur middel van inenting gedoen word, aangesien die bakterie baie bestand is in die omgewing en baie besmettingsvermoë het, en dit is dus moeilik om uit te roei. Hou aan om hierdie AnimalWised-artikel te lees vir meer inligting oor die Rooi siekte by varke, die simptome en behandeling daarvan.
U sal dalk ook belangstel in: Slegte asem by honde - oorsake, simptome en behandelingsindeks
Wat is rooi siekte by varke?
Wat veroorsaak dat Rooi slegte vark?
Kliniese vorms van rooi siektes by varke en die simptome daarvan
Diagnose van rooi siektes by varke
Behandeling van rooi siektes by varke
Die slegte rooi vark is 'n aansteeklike en baie aansteeklike siekte wat varke aantas wat akute kutane en septiese bloedprente veroorsaak, asook chroniese prente met artritis, dermatitis en endokarditis. Ander diere wat aangetas kan word, is wilde varke, kalkoene, skape of visse. Siek mense kan ook aangetas word, aangesien slegte rooi 'n soönose is, wat 'n velletsel genaamd Eripsela de Rosenbach veroorsaak..
Dit is dus 'n multifaktoriese siekte omgewingsfaktore ingryp In die ontwikkeling daarvan. Hierdie faktore is:
Ander infeksies (mikotoksiene, PRRS, parasitose ...).
Verskille in temperatuur tussen dag en nag.
U sal dalk ook belangstel in hierdie ander artikel oor die mees algemene siektes by Viëtnamese varke.
Beeld: Axon Veterinaria
Die siekte word veroorsaak deur Erysipelothrix rhusiupathiae, 'n bakterie staafvormig, aërobies of fakultatief anaërobies, sensitief vir 'n pH onder 7,5.
Besmette varke werp varkens eripsela deur ontlasting, oronasale ekssudate, urine en semen; en hulle word mondelings besmet deur voedsel of water wat besmet is met die bakterieë, of deur kontak met 'n besmette dier of in die bedekkings te verteer. Varke is meer vatbaar tussen 10 weke en 10 maande oud is.
Die bakterie is baie bestand in die omgewing, hy bly maande lank in die fasiliteite, vleis en meel. Dit word uitgeskakel met kwaternêre ontsmettingsmiddels ammonium, soda, formaldehied en glutaraldehied.
Daarbenewens het dit twee serovariante:
Serovariant 1: baie virulent, veroorsaak septiese bloedprente.
Serovariant 2: minder virulent. Veroorsaak chroniese en subakute vorms.
Kliniese vorms van rooi siekte by varke en die simptome daarvan
Die inkubasietydperk is kort, met a maksimum 7 dae. Hierdie siekte kan aanleiding gee tot septisemiese (akute of subakute), urtikariale, endokardiale, artritiese en dermale vorms.
Septisemiese vorms van varkrooi siekte
Nadat hulle besmet is, gaan die bakterieë na die mangels of die plakkers van Peyer, wat limfoïede strukture is. Dan sal in die bloed geleë wees, beskadig die endoteel van bloedvate danksy neuroaminidase, wat ook die lewensvatbaarheid van bloedselle verminder. Dit stel fibrien vry en veroorsaak iskemiese nekrose van die perivaskulêre weefsel, hyalienbloeding, oedeem, opeenhoping van monosiete in die vaatwand, bloedarmoede, hemolise, immuunonderdrukking, stollingspatrone en trombositopenie..
Die akute vorm dit word gekenmerk deur:
Vel eritemas, bestaande uit rooierige-pienkerige velletsels, met vae en onreëlmatige rande en 'n plat oppervlak op ore, rug en hellings.
Die subakute vorm Dit kom voor wanneer die vark immuniteit het. Hulle het skaars simptome, en koors, asemhalingstekens, vertraagde groei en aborsies kan voorkom..
Urtikariële vorm van varkrooi siekte
Dit word gewoonlik deur serovar 2 by geïmmuniseerde diere geproduseer. Die bakterieë in hierdie geval gaan na die vel, waar dit letsels aan die derm kapillêre veroorsaak en gekenmerk word deur:
Slegte algemene toestand.
Velpapels van dieprooi kleur, veelvlakkig, met 'n uitstaande oppervlak, warm en nie pynlik aan die buitekant van die agterste ledemate, rug-lumbale area, ore en rug nie. Hierdie letsels ontwikkel in blasies, donker letsels wat in die middel verkleur is, en korse wat afskilfer..
Endokardiale vorm van varkrooi siekte
Dit word geproduseer deur evolusie in 'n septisemiese vorm. A wreedaardige proliferatiewe klep endokarditis in die mitraalklep, wat gepaard kan gaan met aortastenose. Dit lewer:
Skielike dood weens ineenstorting.
Artritiese vorm van varkrooi siekte
Ook veroorsaak deur die evolusie van 'n septiese vorm. Aan die begin is daar 'n akute artritis waarin bakteriële ryk sinoviale vloeistof ophoop, wat die gewrig warm, pynlik en ontsteek maak. Die vark bied aan:
Stap op die tone.
Dermale vorm van varkrooi siekte
Dit word voortgebring deur evolusie van 'n urtikaria-vorm, dit kom slegs voor op plekke met baie swak toestande. Dit word vervaardig dermatitis met koue, droë, gevoelloos vel dit kom af asof dit papier of karton is.
Varkrooi siekte word vermoed as simptome by varke tussen 10 weke en 10 maande oud voorkom, onder gunstige omgewings- en dieretegniese toestande of as daar 'n tekort in die inentingsplan was. Die Differensiële diagnose Rooi siekte by varke sluit die volgende varksiektes in:
Pasteurella multocida serotipe B.
Nadat die monsters (bloed, milt, hart, lewer en long) verkry is, sal direkte of indirekte laboratoriumtoetse uitgevoer word. Die direkte laboratoriumdiagnose is die aangeduide waarin die bakterie deursoek word, deur:
Kultuur en isolasie in bloedagarmedia.
Bakterioskopie (die bakterieë onder 'n mikroskoop bekyk).
Indirekte laboratoriumdiagnose is op soek na teenliggaampies teen rooi siektes deur:
Indirekte ELISA: Alhoewel dit van weinig nut is, as gevolg van inenting en draers. Dit word gebruik om die vlak van teenliggaampies teen die siekte na te gaan.
Behandeling van rooi siekte by varke
Uitroeiing van die siekte word nie oorweeg nie, as gevolg van die hoë permanensie in die omgewing en die groot aantal draers van die infeksie. Voor die verskyning van 'n uitbreking van slegte rooi in 'n varkgemeenskap, die volgende moet gedoen word:
Isolasie van verdagtes.
Antibiotiese terapie met beta-laktam antibiotika soos penisilliene of amoksisillien.
Opper-immuun serums, hoewel dit nie meer gebruik word nie.
Skoonmaak en ontsmetting.
Inenting teen rooivarksiekte
Voorkoming word gedoen met inenting. Geaktiveerde of monovalente entstowwe van serotipe 2 of veelwaardige middels word gebruik. Die inentingskedule is die volgende:
Varkies na 3 maande van die eerste dosis, weer om 3 weke ingeënt. By Iberiese varke, herinenting elke 3 maande as gevolg van hul lang ontwikkeling.
By die eerste saaie, twee dosisse (rooi kwaadaardigheid + parvovirus) 2-3 weke voor paring.
Mal Rojo-entstof + parvovirus by broeisôe 10 dae na die bevalling.
Volwasse varke moet elke 6 maande ingeënt word.
Alhoewel dit 'n situasie is wat gewoonlik op plase voorkom, onthou ons dat ons by AnimalWised teen diere-uitbuiting is, dus ons aanbeveling is dat as u 'n vark as metgesel het, u 'n goeie veeartsenykundige beheer het, 'n lang en gelukkige lewe.