Beaulieu Abdij - Inligting - 2022
Die ruïnes van Beaulieu Abbey, geleë in die skilderagtige New Forest National Park, verteenwoordig die oorblyfsels van 'n vroeë 13de -eeuse kloosterkompleks wat gedeeltelik vernietig is tydens die bewind van Henry VIII tydens die ontbinding van die kloosters.
Beaulieu Abbey geskiedenis
Beaulieu Abbey is in die vroeë 13de eeu deur koning John gestig en het die naam Bellus Locus Regis gekry, wat 'die pragtige plek van die koning' beteken.
Die legende vertel dat die koning die Abdij gestig het en dit aan die Cisterciënzer Orde gegee het na 'n gewelddadige nagmerrie waarin hy wreed geslaan is deur 'n groep monnike - of dit nou waar was of nie, in die goeie boeke van die godsdienstige ordes van die Middeleeue Engeland het beslis sy meriete gehad. U naam verskyn in die eerste plek in hul gebede regoor die land!
Gedurende die volgende 300 jaar het Beaulieu floreer deur hul produksie van wol en ander boerderygoedere, wat behoorlik aan handelaars oor die hele Europa verkoop is. Beaulieu, 'n toevlugsoord vir Cisterciënzer monnike wat van die vasteland af kom, het ook 'n sentrum geword van bekwame kruiedokters, met sy monnike 'n verskeidenheid genesende plante in hul tuin.
Soos met baie abdye in Engeland, is Beaulieu uiteindelik in die 16de eeu verwoes tydens Henry VIII se ontbinding van die kloosters. Die Abbey Church, Cloister en Chapter House is vernietig en die landgoed is in 1538 aan die graaf van Southampton verkoop. Die Refterium, Domus en twee hekke kon egter oorleef, solank dit omskep is vir sekulêre gebruik.
Beaulieu Abbey vandag
Vandag kan besoekers die atmosferiese oorblyfsels van die Beaulieu Abbey en sy omliggende gebiede verken, wat 'n fassinerende blik bied op die Middeleeuse godsdienstige lewe in Engeland.
Die indrukwekkende struktuur van die klooster bly grotendeels ongeskonde, terwyl die kruietuin wat jare lank deur die monnike van Beaulieu gebruik is, besoekers in staat stel om die toerisme -aantreklikhede en reuke van destyds te ervaar. In die Domus gee die Monastic Life -uitstalling 'n uiteensetting van die alledaagse lewe van die Cisterciënzer monnike, terwyl op die boonste verdieping 'n uitstekende versameling tapisserieë die geskiedenis van die abdij uitbeeld, ontwerp deur Belinda, Lady Montagu.
Op die terrein is ook die middeleeuse Beaulieu Palace House en tuine, wat vroeër deel uitgemaak het van die Abbey -kompleks voordat dit deur die graaf van Southampton gekoop is en in 'n herehuis verander is. Die huis is nou die tuiste van die Montagu -gesin wat sedert 1538 daar gewoon het, en bevat baie Victoriaanse toevoegings wat tydens latere opknappingsperiodes bygevoeg is.
By Beaulieu Abbey
Beaulieu Abbey is in die New Forest in Hampshire geleë, en kan bereik word deur Junction 2 van die M27 te neem en die bruin en wit toeristeborde te volg. Gratis parkeerplek is op die perseel beskikbaar.
Op Dinsdae en Donderdae stop die meer busdiens by die ingang van die museum of in die dorp Beaulieu, ongeveer 7 minute se stap weg. Die naaste treinstasie is 11 kilometer van Brockenhurst af, waaruit 'n taxi van 15 minute na die terrein geneem kan word, of 'n roete deur die New Forest kan gery word.
Beaulieu geskiedenis - 'n inleiding
Die geskiedenis van Beaulieu begin met die oprigting van Beaulieu Abbey, want dit was rondom die Abbey wat die dorp saamgesnoer het. Beaulieu Abbey, wat in 1204 gestig is op grond wat deur koning John gegee is, is gebou vir Cisterciënzer monnike wie se orde in 1098 in Frankryk ontstaan ​​het.
Maar vir die monnike sou die lewe van die Beaulieu Abbey in 1538 skielik tot 'n einde kom toe Henry VIII groot godsdienstige huise in private besit bring.
Die binneste Great Gatehouse is egter omskep, uitgebrei en herbou tot paleishuis, terwyl die refrein van die koormonke die Beaulieu -gemeente geword het wat tot vandag toe nog gebruik word.
Beaulieu is 'n bekroonde besienswaardigheid vir gesinsbesoekers in die hartjie van die New Forest National Park wat deur Beaulieu Enterprises Ltd.
Daar is meer as 800 jaar erfenis te sien op die Beaulieu -landgoed, wat al meer as vier eeue in besit van die Montagu -familie is.
Die geskiedenis van die landgoed
Die grond waarop Beaulieu nou staan, was eens 'n koninklike jaglodge en die eiendom van die Kroon. In 1204 het koning John die grond aan monnike van die Cisterciënzer orde geskenk. Die abdij floreer en groei tot grootte en status tot in die 1530's toe Henry VIII die ontbinding van die kloosters begin as deel van sy skeuring met die Roomse Kerk.
Beaulieu Abbey, met 'n waarde van £ 326, 12s 2d, is op 2 April 1538 aan die Kroon oorgegee. Soos baie ander gekonfiskeerde kerklande, is die Beaulieu -landgoed aan een van Henry se vriende en ondersteuners verkoop en die regering het opdrag gegee dat die godsdienstige geboue moet vernietig word buite die moontlikheid van herstel.
Thomas Wriothesley, eerste graaf van Southampton, het in 1538 eienaarskap van die landgoed van 8 000 hektaar geneem en King £ 1,340 6s 8d betaal. Hy was 'n direkte voorouer van die huidige eienaars en het die voormalige Great Gatehouse in 'n beskeie herehuis omskep. Alhoewel dit selde 'n primêre woning vir sy eienaars was, is die landgoed ontwikkel deur opeenvolgende eienaars - waaronder John, 2de hertog van Montagu, wat in die 1720's die skeepsbou -dorpie Buckler's Hard op die landgoed gestig het.
In 1867 ontvang Beaulieu sy eerste eienaar toe Lord Henry Scott die boedel deur sy vader, die 5de hertog van Buccleuch, as 'n huweliksgeskenk gegee het. Lord Henry, die huidige oupa van Lord Montagu, was agter die transformasie van Palace House in die gesinshuis wat vandag te sien is.
Besoekers het die ruïnes van Beaulieu Abbey sedert 1912 verken. In 1952 het Edward, Lord Montagu, Palace House and Gardens vir die eerste keer vir die publiek oopgemaak - wat Beaulieu een van die eerste 'statige huise' maak wat besoekers toelaat. Vir die groot opening het hy vyf veteraanmotors in die ingangsportaal van die huis vertoon as 'n huldeblyk aan sy oorlede pa, John Douglas-Scott-Montagu, wat 'n motoradvokaat en pionier was aan die begin van die vorige eeu.
Vanuit hierdie nederige begin, aangemoedig deur 'n nuwe openbare belangstelling in motorerfenis, sou die Montagu Motormuseum ontwikkel. Ondersteun deur die Britse motorbedryf en entoesiaste, het die museum sy uitbreiding voortgesit en in 1972 die National Motor Museum geword.
Sedert 1972 word die National Motor Museum beheer deur die National Motor Museum Trust, 'n onafhanklike liefdadigheidsorganisasie. Dit spog met 'n wêreldbekende versameling voertuie en gepaardgaande motorargiewe.
Beaulieu is vandag een van die voorste besoekersattraksies in die Verenigde Koninkryk, lid van Visit England, Tourism South East, Hampshire Top Attractions, Treasure Houses of England en die Historic Houses Association.
Beaulieu Enterprises Ltd is ook die operasionele bewaarder van Beaulieu se susterattraksie Buckler's Hard. Die Beaulieu -rivier waarop Buckler's Hard sit, is nou 'n natuurlike en beskutte seiljagoord wat permanente en korttermyn -slaapplekke en -meerplekke in die jachthaven bied.
'Ek het nog altyd geglo dat die groot huise en tuine van Brittanje, wat oorspronklik vir 'n paar se plesier geskep is, nou deur baie mense geniet moet word. Ek is ook toegewyd daaraan om te verseker dat die grootste moontlike gehoor die verhaal van Brittanje se motorerfenis waardeer. "
7. DIE ABBIE VAN BEAULIEU
Dit wil voorkom asof koning John in 1203 aan die huis van St Mary of Citeaux, as hoof van die Cisterciënzer orde, die herehuis van Faringdon in Berkshire toegestaan ​​het, waar sommige monnike van hierdie orde hulle gevestig het, op voorwaarde dat 'n klooster daar gebou moet word. (vn. 1) In die daaropvolgende jaar het die koning in die New Forest die klooster van Maria van Beaulieu van dieselfde orde gestig met daarin voorsiening vir dertig monnike. (vn. 2) Die stigtingshandves is gedateer 25 Januarie 1204-5. (vn. 3) In hierdie handves word die grense van die distrikte akkuraat gedefinieer, en die monnike was toegerus met die herehuise van Groot en Klein Faringdon, Groot en Klein Coxwell, Shilton en Inglesham, en die kerke van Shilton en Inglesham en die kapel van Coxwell, en alles wat die koning in Langford gehad het. Nadat Beaulieu gestig is, is die monnike van Faringdon daarheen oorgeplaas, en Faringdon is 'n sel vir Beaulieu.
Die klein skema van 179 blaaie in die versameling Cotton (vl. 4) open met 'n afskrif van die handves van koning Johannes, gedateer 2 November 1203. Dit word gevolg deur drie handveste van Henry III. en 'n uitgebreide bevestigingshandves van Edward III., gedateer 23 Februarie 1328. Die gegewens met betrekking tot die verskillende pastorieë, en meer veral oor die gebruike van die talle herehuise (Shilton, Great en Little Faringdon, Great en Little Coxwell, Langford , Inglesham en Westbrook), wat in besonderhede gegee word, is van groot belang, maar het betrekking op die geskiedenis van Berkshire.
Onder die Harley MSS. is 'n transkripsie van 'n register of grafiek van Beaulieu, wat in 1739 van een in besit van die hertog van Portland gekopieer is en in 1836 deur die oorspronklike versamel is deur sir F. Madden. (vn. 5) Dit open met die lang fondamenthandves van John, relatief tot die belangrike sel in Faringdon. Dit word gevolg deur die handves van Henry III., Aangaande die New Forest, en die bevestiging van die toekennings van biskop Peter en William Briwer. Die derde handves is die van dieselfde koning wat 239 hektaar grond in die New Forest bevestig het, toegestaan ​​tydens die inwyding van die kerk, toe die koning en koningin Eleanor en prins Edward teenwoordig was. Die handveste wat verwys na die besittings van die abdij in Berkshire is talryk; daar is ook baie wat betrekking het op Soberton, Bucks Blacheford, Hants, die stad Southampton en die kerk van St. Keverne, Cornwall.
In 1204 het John die monnike honderd punte gegee vir die bou van die abdij, 'n goue kelk en honderd koeie en tien bulle vir hul melkery in 1205, hulle het die koninklike geskenke van twintig ekstra koeie en twee bulle, nog geld en 'n groot toediening van koring in 1206 het die eerste geskenk van 'n blikkie wyn vir die gebruik van die kerk van die amptenare van die koning se gevangenis in Southampton en in 1207 verdere groot toekennings van osse en koring. (vn. 6) Op 16 Augustus 1205 stuur die koning briewe aan al die Cisterciënzer abte om hul hulp by die bou van die nuwe abdij. (vn. 7)
In Maart, 1208, kom die beroemde interdik van Innocentius III. oor die hele Engeland wat geduur het tot die voorlegging van die koning in Mei 1213, toe Hugh, die eerste abt van Beaulieu, as tussenganger tussen die koning en die pous opgetree het. Op 4 April 1208 het die abt die koninklike paspoort gekry vir die vervoer van homself en bediendes en vyf perde oor die kanaal by Dover, blykbaar op 'n sending na Rome wat hierdie besigheid raak. (vn. 8) In die daaropvolgende maand het die pous 'n geldskrif aan koning Johannes uitgereik om sy belofte aan die abt van Beaulieu na te kom om die kardinaal aartsbiskop van Canterbury te ontvang en die nodige restitusie te doen, en weer in die daaropvolgende Augustus het hy die biskoppe opdrag gegee om Londen, Ely en Worcester om die koning te waarsku en aan te spoor om sy beloftes aan die abt van Beaulieu onmiddellik uit te voer. (vn. 9) Intussen het die koning tydens die verblyf in Waverley, die vroegste van die Engelse Cisterciënzer fondamente, op die onmiddellike grense van die graafskap, 'n bevel uitgevaardig waardeur hy al die lande wat beslag gelê is, aan die monnike teruggee die interdik. Abt Hugh keer in November terug na Engeland en ontvang van die koning 30 punte vir homself, 30 punte vir gelde en vail, en 40s. vir hom 'n palfrey koop.
Toe die moeilikheid van die interdik oor die gebou was, is die gebou in Beaulieu onmiddellik hervat. In 1213 het die koning 400 bestellings vir die gebou by Michaelmas en 500 by Michaelmas van die volgende jaar, en in 1214 'n ekstra £ 200, gemaak. (vn. 10) In 1214 is 'n voorafgaande verkies, Anastasius met die naam van hom die tweede skenking van £ 100 van daardie jaar, toe die abt waarskynlik afwesig was. (vn. 11) Op 9 April 1215 het John sy laaste skenking, 50 punte, aan die monnike van Beaulieu gemaak. (vn. 12)
Die abt van Beaulieu was die vierde van die gesante wat Johannes in September 1215 deur Johannes na pous Innocentus gestuur het en in die hoedanigheid, as een van die prokureurs van die koning, het hy artikels ten toon gestel teen die aartsbiskop van Canterbury by die vierde Lateraanse Raad. (vn. 13)
Op 24 Februarie 1219 is abt Hugh ingewy tot biskop van Carlisle in York Minster. (vn. 14) Hy sterf in 1223. Sy opvolger, Azo van Gisors, was baie betrokke by diplomasie en is in die jaar van sy aanstelling deur die koning na Frankryk gestuur.
Henry III. het sy vader se werk in Beaulieu met krag voortgesit. Op 15 Maart 1217 het hy die bewaarder van sy kudde perde in die New Forest opdrag gegee om al die wins tot November 1220 aan die monnike van Beaulieu te oorhandig. (Vn. 15) In 1220 gee die koning in 1221 50 punte , 17½ ​​punte, en in 1222, £ 100 aan die gebou. (vn. 16)
Die annale van Waverley, wat skaars in so 'n saak verkeerd kan wees, beskryf die monnike van Beaulieu dat hulle met groot vreugde hul nuwe kerk binnegaan op die nagmaal van die veronderstelling, 1227. (vn. 17) Hierdie inskrywing was veronderstel om te bots met die definitiewe verklaring van dieselfde annale en van Matthew Paris twintig jaar later. Die term ecclesia word soms soms van toepassing op die hele godsdienstige huis, en die verduideliking blyk te wees dat die groot kloosterkerk in 1227 geopen is, maar dat die klooster en die kloostergeboue as geheel nie gereed was vir besetting tot 1246 nie.
Die vrygewigheid van die koning aan die Cisterciensers van Beaulieu duur jaar vir jaar voort, dit sal vervelig wees om die spesifieke voordele te herhaal. Uiteindelik is die hele stof klaar, die monnike verlaat hul tydelike gebou (ongetwyfeld van hout), en op 17 Junie 1246 word die konvensionele geboue ingewy deur die biskop van Winchester in die teenwoordigheid van die koning en koningin, die Graaf van Cornwall, en 'n groot sameloop van prelate en magnate van die koninkryk. Op die fees van die toewyding het die abt 'n offer van 500 punte gebring. Die jong prins Edward was ook by die toewyding, maar is met siekte beslag gelê, en die koningin het drie weke by die abdij gebly om hom te verpleeg, in teenstelling, soos die annalis sê, van die Cisterciënse bewind. As bewys van die streng nakoming van hul reël, word opgeteken dat by die volgende besoek sowel voorgangers as kelders uit hul ampte gesit is, omdat hulle sekulêre vleis voorsien het tydens die toewydingsfees. (vn. 18)
Pous Gregorius IX., In 1231, verleen op versoek van Henry III 'n lisensie aan die abdij van Beaulieu om die kerke Shilton en Inglesham, saam met die kapel van Coxwell, in die bisdomme Salisbury en Lincoln toe te eien. (vn. 19) Dieselfde pous, in 1235, het op versoek van die koning en sy broer, die graaf van Cornwall, die toewysing deur die abdij van die kerk van St. Keverne, Cornwall, gelisensieer, waarvan die beskerming saam met 'n huurgeld van tien punte in Helston, het die graaf reeds toegestaan ​​vir die gesondheid van sy siel en die van sy vader koning John, met dien verstande dat voorsiening gemaak word vir 'n predikant. (vn. 20) Hierdie bewilliging het in 1236 gelei tot 'n geskil tussen die rektor en die klooster oor die reg van aanbieding. Die klooster het 'n prokureur na Rome gestuur waarin hy beweer dat die graaf van Cornwall hulle die beskerming gegee het, en beweer dat hulle geld nodig het vir gasvryheid, maar hulle verberg die feit dat hulle 'n jaarlikse huurgeld van £ 1.000 het en dat hulle in 'n woestyn was. min of geen gasvryheid nie. Namens die rektor is verklaar dat die klooster van Beaulieu hul goedere, wat nog baie meer monnike kan ondersteun, geniet en dat hulle die kerk van St. (vn. 21)
In die eerste instansie lyk dit asof Gregory bereid was om na enige aanval op die monnike van Beaulieu te luister, en in sy oorspronklike mandaat aan die legaat Otho (volledig in die grafiek), veroordeel hy hulle en skryf dit as debachantes in hul klooster. Uiteraard protesteer die abt sowel as die graaf van Cornwall. Die resultaat wat Otho in Februarie 1237 in die pous se naam aangekondig het, was dat Beaulieu die krediet behou het en dat die rektor 'n pensioen van 20 punte van die monnike sou ontvang totdat hy 'n bevoegde voordeel ontvang het. (vn. 22)
Isabel van Gloucester, die vrou van Richard, graaf van Cornwall, is op 17 Januarie 1239 oorlede en is begrawe voor die hoë altaar van die nuwe kerk van Beaulieu, met haar hart na Tewkesbury gestuur. (vn. 23) Die graaf van Cornwall het onder sy verskillende godsdienstige dade die klooster van Hales gestig, vir die oprigting daarvan in 1246 twintig monnike en dertig leke broers uit Beaulieu gestuur is. (vn. 24) Ongeveer dieselfde tyd het 'n ander groep monnike Beaulieu verlaat om die nuutgestigte klooster Newenham in Devonshire te koloniseer. Die klooster van Netley was reeds in 1239 uit Beaulieu gekoloniseer. (Vn. 25)
Aan die einde van die skema, waarna reeds verwys is, (vn. 26) kom sekere memorandums, waaronder een in 1274, by die Algemene Raad van Lyons, toe 'n subsidie ​​vir 'n kruistog vir ses jaar opgedra is , het die pous aan die Cisterciensers toegestaan ​​dat die abt van Citeaux verantwoordelik was vir die bydraes van hul hele orde. Die abt het, volgens advies van die hoofstuk-generaal, elke huis van die orde volgens sy testament vir die ses jaar belas. Beaulieu, met sy drie dogters van Netley, Hales en Newenham, sou vir die eerste en tweede jaar £ 26 betaal, naamlik Beaulieu, £ 13 Hales, £ 5 6s. Netley, £ 4 14s. en Newenham, £ 3. In 1276, toe die Engelse Cisterciënzerhuise £ 1,000 aan Edward I. betaal het, waarvan twee derdes uit die provinsie Canterbury moes kom, het Beaulieu se aandeel £ 23 6 beloops. 8d. Netley, £ 12 Hales, £ 14 13s. en Newenham, £ 5. Beaulieu se aandeel was hoër as enige ander van die nege-en-veertig Cisterciënzerhuise in die provinsie, die volgende op die lys was Warden, met 'n waarde van £ 22 13s. 4d.
In Januarie 1275 is die persone van die koningswyne in Southampton beveel om die abt te bedien met drie blikkies wyn teen 'n prys van 60s. vir gebruik in sy kerk, gedurende die eerste drie jaar van die koning se heerskappy, in ooreenstemming met die eis ingevolge 'n handves van Henry III, word daar jaarliks ​​'n bevel uitgevaardig vir hierdie wyn wyn tot 1279, toe 'n mandaat op Matthew de Columbariis gedien is, die koning se wynmaker in Southampton, en sy opvolgers om die tun jaarliks ​​af te lewer sonder om 'n spesiale brief of ander mandaat te hoef te bekom. (vn. 27) In Februarie 1275 ontvang die abdij 'n verdere of tweede blikkie wyn uit Southampton, in plaas van die tun wat die bestuurder van die koning van die bewaarder te Beaulieu ontvang het vir die gebruik van die koninklike huishouding ter geleentheid van die koning se laaste besoek. (vn 28)
Edward I. het gereeld in Beaulieu vertoef dat hy daar was in 1275 en 1276, en weer in 1285. Dit lyk ietwat strydig met die daaropvolgende koninklike besoeke om vas te stel dat in Julie 1276 beskerming verleen is deur briewe patent vir die abdij van Beaulieu, in ooreenstemming met die verordeninge wat in die eerste parlement van Edward I. aangeneem is, toe dit verordineer is dat niemand in 'n huis van godsdiens moes woon nie, of om eetgoed of vervoer daarin of in enige van sy herenhuise te neem nie. (vn. 29)
Omtrent hierdie tydperk was die abte van Beaulieu gereeld in die buiteland oor die sake van hul huis en orde. In Maart 1274 het die abt (waarskynlik Dennis), wat die koning se lisensie gehad het om die seë oor te steek, twee van sy broermonnike aangestel om as sy prokureurs op te tree tot die volgende fees van die Allerheiliges. In Mei 1276 het hy twee ander monnike om dieselfde rede tot Kersfees as sy prokureurs aangestel, tensy hy met die tussenpose teruggekeer het en in April 1279 'n soortgelyke reëling getref is. (vn. 30) Die abt het ook verlof gekry om die see oor te steek van 8 September tot Midsomer in 1282 van 7 September tot Kersfees in 1285 en van April tot All Saints in 1286. (vn. 31) Hierdie afwesighede sou hoofsaaklik wees om die algemene hoofstuk wat elke jaar op Citeaux gehou is en op 14 September geopen het. Elke abt was verplig om dit by te woon, onder pyn van 'n ernstige boete, tensy daar 'n wettige verskoning was, in welke geval hy 'n naburige abt moes leer ken en briewe moes stuur. Van hierdie plig van jaarlikse bywoning is daar van tyd tot tyd onthef op die telling van die armoede van die huis of die afstand daarvan, veral in die algemene hoofstukke van 1260, 1263 en 1270. (vn. 32)
'N Ligte lig word gewerp op die geskiedenis van die klooster as handelsgemeenskap deur die beskerming van die abdij in 1281 vir beskerming en veilige optrede omdat hy van tyd tot tyd 'n skip belaai met koring en ander goedere na Gascogne en ander plekke in die koning gebring het. krag, en bring vandaar wyn en ander goedere. (vn. 33)
Uit die belastingopgawe van 1291 vind ons dat die tydelikhede van Beaulieu in die aartsdiakonie dan waardeer is om 'n jaarlikse inkomste van £ 100 te lewer, waarvan die onmiddellike omgewing van die abdij £ 66 13s. 4d. Die tydelikhede in die aartsdiakonie van Berks het 'n inkomste van £ 91 1 opgelewers. 8d. dié van die aartsdiakonie van Oxford £ 32 1s. 10d. Daar was ook £ 11 11s. 8d. van St. Keverne in Cornwall, en £ 6 13s. 4d. van huise en visserye in Little Yarmouth. In spiritualiteite was daar die pastorie van Shilton met 'n inkomste van £ 7 6s. 8d., en Inglesham met 'n inkomste van £ 4 6s. 8d.
In 1312 is 'n lisensie vir vervreemding in die huis, ten gunste van Beaulieu, verkry vir boodskappe en gronde in Upton en Holebury, teen 'n boete van 30s. (vn. 34) In 1316 het die abdij 'n waardevolle toekenning gekry van 'n boodskap, meule, 60 hektaar grond, 10 hektaar weide en 6 hektaar hout by Hipley, (vn. 35) en in Maart van die daaropvolgende jaar bevestiging is gegee aan ses klein toekennings aan die abdij. (vn. 36)
Die advowson van die kerk van Ringwood is in Februarie 1329 deur Edward III aan die abdij toegestaan. ter vervulling van 'n wens van die ontslape koning en op voorwaarde dat vier monnike na die twee-en-dertig toe in Beaulieu gehandhaaf moet word, om daagliks mis te vier vir die siele van homself, sy moeder en sy erfgename. (vn. 37) In 1332 is hierdie toekenning van Ringwood wat deur die verkryging van Roger de Mortimer gemaak is, ingetrek. (vn. 38) Deur die terugbetaling van riddersgeld van 1346 vind ons dat die abt van Beaulieu een geld in Over Burgate gehou het in ewige aalmoese. (vn. 39) In ruil vir Berkshire vir die feodale hulp van 1316 het hy saam met Coxwell, Inglesham en Little Faringdon die honderd en vyftig van Faringdon gehou, en hy en ander het Langford, Shilton en 'Bernynton' gehou. (vn. 40)
Die abt van Beaulieu, wie se voorgangers sedert 1260 in die parlement gesit het, met 'n boete van tien punte, verkry in 1341 die koning se sanksie om vir homself en sy opvolgers bevry te word van die bywoning van die parlement, aangesien al die abdijlande in gratis aalmoese, en nie deur baronie of andersins van die opperste koning nie. (vn. 41)
Abt Haring was twintig jaar lank die voorsitter, en by sy dood is die bewaring van die abdij op 6 Januarie 1392 aan Thomas, graaf van Kent, en Tideman de Winchecombe, een van die monnike, toegewys. (vn. 42) Na 'n geruime tyd is Tideman de Winchecombe tot abt verkies, maar hy het slegs vir 'n baie kort tydperk regeer, want in Augustus 1393 is hy verkies tot biskop van Llandaff, op aandrang van die pous.
'N Toekenning van Edward III. in 1468 het die monnike van Beaulieu 'n weeklikse Donderdagmark in die distrikte gegee en hul regte op weiding in die woude van Bere en Porchester bevestig, met ander voormalige voorregte. (vn. 43)
Op 15 Desember 1483 is die abt van Beaulieu, saam met twee van sy gemeenskap, deur Richard III ontbied. om in Westminster te verskyn en alle munisipaliteite en geskrifte waarmee hy spesiale aanspraak gemaak het, binne ses dae na ontvangs van die mandaat saam te bring. (vn. 44) Daar word met groot waarskynlikheid vermoed dat hierdie dagvaarding voortspruit uit die abdij wat die vyande van die Yorkistiese faksie skuiling gegee het. Elke kerk en kerkhof het sekere tydelike heiligdomsregte, maar in enkele gevalle, waarvan Beaulieu die mees gevierde Engelse voorbeeld in die suide was, is hierdie regte vir 'n onbepaalde tyd verleng en oor 'n veel groter gebied as die werklike ingewyde terrein . By Beaulieu Innocent III. het hierdie spesiale heiligdomsregte verleen aan die hele oorspronklike toekenning van grond aan die monnike wat deur John gemaak is, waarvan die grense duidelik in die handves omskryf is. Onder die bekendes wat van hierdie heiligdom gebruik gemaak het, kan genoem word Perkin Warbeck, Lady Warwick, na die veld van Barnet in 1471, en volgens sommige skrywers, Margaret van Anjou.
Abt Thomas Skevington is op 17 Junie 1509 as biskop van Bangor in Lambeth ingewy, maar hy het die abdij aangehou in opdrag tot sy dood in 1533.
Die aandeel van die abdij ten opsigte van die 'koning se persoonlike uitgawes in Frankryk om die kroon te verhaal', in 1522, was die groot bedrag van £ 66 13s. 4d. (vn. 45)
In 'n butlerage -rekening van die doeane wat in 1526 betaal is op wyn uit verskillende skepe in Southampton en Portsmouth, wat 'n bedrag van £ 15 10 opgelewer hets. op 155 tonne, word gesê dat die totale gevangenskap van wyn vyftien tonne was, waarvan vyf tonne (een tunie elk) by die kloosters Beaulieu, Tichfield, Netley, Waverley en St. Denis afgelewer is. (vn. 46)
Die abt van Beaulieu is in 1529 na konvokasie ontbied, maar hy was nie daar nie. (vn. 47)
In 'n lys van 'boetes gemaak met uiteenlopende persone op bevel van die koning' van 1531 verskyn die naam van 'die biskop van Bangor, andersins die abt van Beaulieu genoem', vir die swaar som van £ 333 6s. 8d., vir sy oortredings teen die statute van bepalings en præmunire. (vn. 48) In die daaropvolgende jaar vind ons egter dat die abt-biskop in opdrag van die vrede vir Hampshire geplaas is. (vn. 49)
Op 17 Augustus 1533 sterf abt ​​Skevington, en die volgende dag skryf Harry Huttoft aan Cromwell en smeek dat die pos 'aan een van dieselfde godsdiens, 'n goeie man, die abt van Waverley' gegee kan word, en voeg by, 'hy sal doen sy plig in alle opsigte, en as u van sy lewenswyse weet, sou u sy goeie meester wees. ' Op 20 Augustus het sir William Fitzwilliam van Windsor na Cromwell geskryf oor die dood van die abt, en verklaar dat hy in die ontevredenheid van die koning was weens misdrywe teen die koninklike spel. 'Ek het in kommunikasie met die koning kans gehad om iemand te noem wat 'n deugsame man en 'n goeie man was en ooit goed in sy spel was, alhoewel die woude van Wolmer en Windsor en ander plekke oor sy huis gaan, en ek het gedink dat hy 'n goeie abt van Beauley sou wees. Op sy vraag wie hy is, antwoord ek, die abt van Waverley. Hy het gesê dat dit die waarheid is, en het my versoek om aan u te skryf om hom te herinner aan sy aankoms na Londen, sodat hy dieselfde kan bestel. Ek verseker jou dat die voorstel alleen van myself gekom het, en nie uit die versoeking van die abt nie. '
Op dieselfde dag het Lord Audeley aan die hertog van Suffolk geskryf oor die vakature in Beaulieu, waarvoor baie geskik was. Hy het geen spesifieke voorstel gemaak nie, maar dring daarop aan dat elkeen wat as abt aangestel is ''n man met groot erns en versigtigheid moet wees, en nie 'n basis van sy maag of 'n flou hart nie, as dit nodig is, die plek staan ​​so wild en dit is 'n wonderlike plek heiligdom, en grens aan 'n groot woud en aan die seekus, waar heiligdom baie ontevreden kan wees as hulle nie baie goed en aansienlik beskou word nie. ' (vn. 50) In ooreenstemming met die koning se wens is John Browning, abt van Waverley, die bewaarder van die koning se spel, vinnig abt van Beaulieu. In September skryf Huttoft 'n dankbare brief oor die afspraak met Cromwell.
Die Dapperheid van 1535, geneem toe Browning abt was, gee die bruto jaarlikse waarde van Beaulieu £ 428 6s. 8¼d., en die netto waarde £ 326 13s. 2¾d.
Ingevolge die Wet van 1536, wat die mindere kloosters ontbind het, is meer as twee derdes van die Cisterciënzer abdye onderdruk. Hulle gevangenes is gewoonlik na die groter huise van die orde oorgeplaas. In Maart 1536 sterf abt ​​Browning, en Thomas Stevens of Stephens, abt van Netley, word as sy opvolger aangestel. In die daaropvolgende Februarie is Netley onderdruk, en die hele monnike is na hul moederhuis in Beaulieu. (vn. 51)
Lord Lisle was baie angstig om die mooi buit van Beaulieu te bekom, en het beide in Februarie en Junie van 1536 aan diensknegte van Cromwell geskryf om hulle te beveilig. By die eerste geleentheid is hy meegedeel dat daar geen waarskynlikheid bestaan ​​dat Beaulieu onderdruk sou word nie en op die tweede aansoek is hy verseker dat dit tyd verlore sou gaan om dit te dagvaar, en hy word aanbeveel om te probeer vir St. Mary's, Winchester, of vir ' Waverley, wat 'n mooi ding is. ' (vn. 52)
Kort na Stevens se aanstelling as abt, vind ons hom gretig om guns by Wriothesley te kry. Toe ek deur 'n dienskneg hoor dat hy 'n perd wil hê - 'My heer van Beaulieu het gesê dat hy niks anders as u bevel hoef te hê nie, en stuur sy manne om sy eie ryperd vir u op te neem, wat u hiermee sal ontvang. Sy enigste skuld is dat hy te min vir jou is, hoewel die grootste in sy hele park. ' (vn. 53)
Wat die antieke reg op heiligdom in Beaulieu betref, is dit nie verbasend om te vind dat nóg Cromwell of sy koninklike meester die skending daarvan ernstig was nie. In September 1537 het die abt 'n brief van Cromwell ontvang waarin hy geëis het dat dit aan die draers van die lyk van James Manzy, 'n Florentyn, gestuur moet word. Hy het geantwoord dat hy dit sou gedoen het, maar dat Manzy die vorige Sondag die heiligdom verlaat het toe hy van die huis af was. Toe die abt verder van die Lord Privy Seal hoor, het hy geskryf om te sê dat hy in samewerking met meester Huttoft al die transporteurs van James Manzy bymekaargemaak het en dit so gebruik het dat hy gedink het dat hulle daarna die erger sal liefhê om heiligmanne te steel van Beaulieu. ' Manzy het dag en nag in bosse, bosse en ou skure weggekruip, en die abt verwerp verontwaardig die suggestie dat hy by sy ontsnapping gekom het. Terselfdertyd skryf Huttoft vir Cromwell 'n gunstige effek. 'Ek het hierdie twee dae met my heer van Beaulieu gesoek, aan boord van die skip en in die hele woud, en het vanaand (28 September) die genoemde James gevind in 'n hooihok op 'n plaas langs Hampton. Hy was die helfte van die maai diep weggesteek, en toe dit ontdek word, lyk dit meer dood as lewendig. Na 'n rukkie het hy gehuil en gesê dat sy mishandeling slegs was uit vrees vir u heerskappy, en dat sy bewaarders hom gedreig het om soos 'n gevangene opgevoer te word. Ek smeek dat u jammer vir hom sal wees, want hy is ernstig hanteer. Die draer Parpoynt het baie woorde meer gepraat as wat nodig is. My heer van Beaulieu het baie goeie ywer in hierdie saak gebruik en is ook baie ontmoedig oor die berigte wat oor hom gemaak is. ' (vn. 54)
Op 2 April 1538 het die onderdanige abt die oorgawe van hierdie groot koninklike klooster onderteken aan die berugte kommissarisse Layton, Petre en Freeman, en twintig van die monnike aangespoor om dieselfde te doen. (vn. 55) Die terrein is onmiddellik toegestaan ​​aan Thomas Wriothesley (daarna graaf van Southampton). Crayford, een van die onderkommissarisse vir die onderdrukking van kloosters, het op 17 April aan hom geskryf en gesê dat abt Stevens, onmiddellik voor sy oorgawe, die meul, pastorie, ens., Van Beaulieu en die lodge in St. Leonard's vrygelaat het groet sy suster. (fn. 56) On 26 April, the ex-abbot wrote to Wriothesley, protesting against the detraction of his ' lewd monks, which now, I thank God, I am rid of.' (vn. 57)
2 A free translation of 'Cedimus… filiae nostrae Emenanae quam Deo ad sanctimonialium habitum tradimus pro tremore et amore Dei ut animae quae militant Christo per nostram intermissionem remedium queant recipere peccatorum suorum… Facta cessio ista in mense novembrio anno x regnante Ludovico domno nostro serenissimo Augusto'. (Die phrase per nostrum intermissionem is unexpected, but the entire sentence is rather obscure in its meaning): Cartulaire de l'abbaye de Beaulieu (en Limousin), red. M. Deloche (Paris, 1859) (hereafter Beaulieu) no CLXXXV. The MS cartulary—only used by Deloche at a late stage of his edition—is now Paris, BN, MS. nouv.acq.lat 493: problems of daring and of variant readings will be discussed elsewhere, in the study already mentioned.
5 Beaulieu-sur-Dordogne, present Département de la Corrèze. Sien DHGE, 7, cols 154-5 for a brief—but not entirely accurate—notice on the abbey of Beaulieu. An important analysis of property transactions in this region does not include the documents of this house, Herlihy , D. , ' Land, Family and Women in Continental Europe, 701-1200 ', in The Social History of Italy and Western Europe ( London , 1978 ), pp. 114 ' 20 Google Scholar [first published, Traditio, 18(1962)].
Alle regte voorbehou. No commercial permissions are granted.
It is my intent to follow copyright law (however impossibly convoluted that may be). Please contact me should any material included here be copyright protected and posted in error. I will remove it from the site. Dankie.
Kyk die video: Chancelade Dordogne - Abdij. Abbaye Notre-Dame. Our Ladys Abbey 27 juli 2016 (Januarie 2022).