Jou Reg | Selfbeskikking
Die Reg op Selfbeskikking
Selfbeskikking is verskans in Internasionale Reg (International Covenant on Civil and Political Rights, Art. 1) as ‘n reg vir volke (‘peoples’).Die reg tot Selfbeskikking geniet selfs erkening in Basiese Menseregte. Net soos enige ander volk in die wêreld het die Afrikanervolk ook ‘n reg op selfbeskikking. In die RSA Grondwet maak artikel 235 ook voorsiening vir territoriale selfbeskikking deur sekere groepe. Selfbeskikking kan baie betekenisse hê maar die vlak van selfbeskikking hang egter af van die toegewings wat met die eenheidstaat se regering onderhandel kan word.
Selfbeskikking in die Internasionale Gemeenskap
Daar is reeds verskeie volke wat selfbeskikking geniet binne hul onderskeie eenheidstate. Sommige het selfs hul eie streeksparlement, soos die Skotte en die Vlaminge.
Die reg op selfbeskikking is ‘n internasionale regsnorm, jus cogens. Dit beteken dat volke se reg op selfbeskikking word hoër geag as ander internasionale regsreëls;
Selfbeskikking geniet spesiale status as “one of the essential principles of contemporary international law‟ en dit het erga omnes-(verwys ook Wikipedia en die Oxford Reference) verpligting op alle state. Dit beteken dat daar op alle state van die wêreld die verpligting rus om volke onder hulle gesag selfbeskikking te gun.
Artikel 19-22 (hoofstuk 1) van die African Charter on Human and Peoples’ Rights bevestig ook volke se reg op selfbeskikking.
Selfbeskikking in die Internasionale Reg
Selfbeskikking is ‘n Internasionale Regsnorm met ‘n spesifieke betekenis en daarom gebruik ons die internasionale reg se definisie van selfbeskikking, siende dat dit wêreldwyd aanvaar word. Artikel 1 van die International Covenant on Civil and Political Rights, wat ook deur Suid Afrika as soewereine staat in 1994 onderteken is en deur die Parlement in 1996 bekragtig, maak Suid-Afrika dus onderhewig daaraan, en word gedefinieer as volg:
United Nations – Human Rights: Office of the High Commissioner
Wie het dus ‘n reg op selfbeskikking? “All peoples“. Dus het alle volke ‘n reg op selfbeskikking – die Afrikanervolk ook! Sien UNESCO se identifikasie van ‘n volk, in paragraaf 22 van sy Final Report and Recommendation.
Volgens die vertolking van die internasionale reg het Afrikaners dus die reg op selfbeskikking. Afrikaners mag dus vrylik hul eie politieke status bepaal en mag vrylik hul eie ekonomiese, sosiale en kulturele ontwikkeling bevorder!
Dit gebeur egter nie! Afrikaners word ondermyn op elke terrein. Wanneer hulle iets vir hulself probeer doen, word hulle van rassisme beskuldig of dat hulle apartheid wil laat herleef.
Selfbeskikking is verskans in Internasionale Reg as ‘n reg vir volke (‘people’).Die reg tot Selfbeskikking geniet selfs erkening in Basiese Menseregte. Net soos enige ander volk in die wêreld het die Afrikanervolk ook ‘n reg op selfbeskikking. In die RSA Grondwet maak artikel 235 ook voorsiening vir territoriale selfbeskikking deur sekere groepe. Selfbeskikking kan baie betekenisse hê maar die vlak van selfbeskikking hang egter af van die toegewings wat met die eenheidstaat se regering onderhandel kan word.