Seun sterf vir rekenaar – Plaasmoorde
Vorige Previous post: From one genocide to the next
Volgende Next post: ET is sonder broek gelos Speaker Oratory School DemosthenesAgency: Saatchi & Saatchi UkrainePublished/Aired: November 2011Posted: November 09, 2011 Like43 speaker_demosthenes.jpg
State FarmChair Agency: DDBView DetailsLike1 Ménage à Tetris | 2017 Film Program
LoomaFoxAgency: LoomaView DetailsLike94 cover_3.jpg Aanslag op die belydenisgrondslag van die NG Kerk | hier staan ek
Aanslag op die belydenisgrondslag van die NG Kerk
Die agenda van die Algemene Sinode van 2013 is onlangs bekend gemaak, en daarmee saam ‘n voorstel om Belhar in die kerkorde op te neem deur ‘n wysiging van Artikel 1 van die Kerkorde.
Die 2007 weergawe van die kerkorde se Artikel 1 lui:
Die belangrike punt om hier op te let is: ” Die leer wat die Kerk in ooreenstemming met die Woord van God bely, staan uitgedruk in die Formuliere van Eenheid…” Hierdie is ‘n uitdrukking van die sogenaamde “Quia” siening van die belydenisskrifte. ” Quia” is bloot die Latynse woord vir “omdat”, en hier beteken dit, “Ons onderskryf die belydenisskrifte OMDAT dit ooreenstem met die woord van God.”
Hierdie het geweldige implikasies vir kerkwees.
Eerstens: Indien ons die belydenisskrifte onderskryf OMDAT dit ooreenstem met die Woord van God …
Verklaar ons by implikasie dat daar geen konflik tussen die belydenisskrifte en die Woord van God is nie.
Ons verklaar by implikasie dat die belydenisskrifte ‘n ware voorstelling van God se werklikheid is.
Ons verklaar by implikasie dat die belydenisskrifte nie opsioneel is nie maar essensieel, omdat dit ‘n ware voorstelling van God se werklikheid is.
Tweedens: Omdat ons verklaar dat ons belydenisskrifte ooreenstem met die Woord van God bely ons teenoor die wêreld
Dat God bestaan
Dat God Homself openbaar het aan die mens
Dat hierdie selfopenbaring van God verstaanbaar is
En dat God se selfopenbaring aan die mens die verantwoordelikheid op die mens lê om daarop te antwoord.
Die belydenisskrifte as getuienis teen die wêreld vorm dus ‘n grens tussen ons en die wêreld. En omdat dit ‘n grens vorm is dit ‘n kragtige uitnodiging aan die wêreld om oor die grens te tree en deel te word van die Liggaam van Christus. (As daar nie ‘n grens is wat “ons” definieer nie, hoe kan ons dan iemand uitnooi om by “ons” aan te sluit?)
En derdens: Aangesien ons belydenis verskil van dié van ander kerke, (Bv die AGS) vestig dit ons kerk se identiteit: Dit is wat ONS glo, en dit is die rede waarom ons nieaan bv. die AGS behoort nie. Die belydenisskrifte is dus nie net ‘n getuienis teen die wêreld nie maar ook ‘n getuienis aan ons broers en susters in Christus wat die Bybel anders interpreteer as ons. Dit is dus ‘n oproep aan ander kerke in Christus se liggaam om die Bybel korrek te interpreteer.
Maar sê nou net ons verklaar dat geloof in ‘n belydenisskrif opsioneel is?
As ek verklaar dat ‘n belydenisskrif ooreenstem met die Bybel weerspreek ek myself as ek dan ook verklaar dat dit opsioneel is. Dit kan nooit opsioneel wees om die Bybel te glo nie.
Die ASM beveel aan dat die kerkorde soos volg op die volgende Algemene Sinode verander word:
Voordat ons verder gaan, kom ons kyk eers na Artikel 44 van die huidige kerkorde
44.1 Die wysiging van die Belydenis kan alleen geskied nadat elke sinode afsonderlik met ’n tweederdemeerderheid én twee derdes van alle kerkrade elk met ’n tweederdemeerderheid ten gunste daarvan besluit het.
44.2 Artikel 44.1 en 44.2 word gewysig nadat elke sinode afsonderlik met ’n tweederdemeerderheidstem ten gunste daarvan besluit het en die Algemene Sinode daarna met ’n tweederdemeerderheidstem ten gunste daarvan besluit.
44.3 Die Algemene Sinode mag, met uitsondering van Artikel 44.1 en 44.2, die Kerkorde wysig of aanvul met ’n tweederdemeerderheidstem.
Reg, hier is wat aangaan:
Die NG Kerk leierskap is desperaat op Belhar as belydenisskrif te aanvaar.
Hulle kan dit nog nie doen nie omdat twee derdes van alle kerkrade dit nog nie aanvaar het nie en al die sinodes dit nog nie aanvaar het nie. En onthou ‘n sinode kan dit slegs amptelik aanvaar as twee derdes van alle kerkrade in daardie sinode dit aanvaar het.
So hier is die oplossing wat hulle uitgedink het: Aanvaar Belhar maar dwing dit nie af nie. Op die manier kan jy beweer dat jy nie die “belydenis gewysig” het soos in Artikel 44 beskryf nie.
Die volgende gevaarligte gaan onmiddelik aan:
Ten spyte van die feit dat die nuwe belydenisskrif nie afgedwing word nie verteenwoordig dit steeds ‘n verandering van die belydenis. Dit is dus in elk geval onwettig. (Edit 25/08/2013: Dit blyk dat ek die proses verkeerd verstaan het. 2013 se AS moet ‘n agendapunt opstel waaroor 2015 se AS sal moet stem. Hierdie stelling van my dat dit onwettig is is dus nie korrek nie.)
MAAR BAIE BELANGRIKER: Dit vestig die beginsel dat ‘n belydenisskrif wat deur die kerk aanvaar word nie afdwingbaar is nie en vernietig dus die Quia beginsel.
As die kerkorde toelaat dat lidmate van die kerk die belydenisskrifte van die kerk na willekeur kan aanvaar of verwerp vernietig dit die belydenisgrondslag van die kerk.
Net een laaste punt: Artikel 44 van die Kerkorde bepaal reeds dat die belydenis van die kerk verander mag word. Waarom is punt 5 van die voorgestelde nuwe Artikel 1 dan nodig?
Stem Belhar ooreen met die Woord van God?
6 thoughts on “Aanslag op die belydenisgrondslag van die NG Kerk”
Dankie Wynand vir die duidelike leiding wat jy gee oor wat nou hier aangaan.
15/08/2013 at 2:11 pm
Het dit dan al die jare MET DWANG geskied???
15/08/2013 at 2:45 pm
Ken iemand wat hier lees die Kerkreg: is hierdie “twee vlieë met een klap” WETTIG? Moet daar nie ‘n EERSTE stap wees nie: eers toestemming kry om Artikel 4 te verander, en dan ‘n TWEEDE stap: DAN eers allerhande sub-artikels oor HOE Belhar bygevoeg moet / kan word?
Ek kry die idee dat hierdie byvoegings alles daar is om die ou foutjie wat van die suidelike streeksinodes gemaak het ( die kar as’t ware voor die perde gespan en Belhar ALREEDS aanvaar het, en ook om Stellenbosch teologie studente ALREEDS ‘n bykomende papier by hul legitimasie-eed te laat teken) reg te stel?
15/08/2013 at 5:36 pm
1) “Dwang” is ‘n swak woordkeuse, soos jy tereg opmerk. “Voorwaarde vir belydende lidmaatskap” sou meer korrek wees.
2) Ek neem aan jy bedoel Artilel 44.1 en 44.2? Dit sou baie makliker wees om daardie pad te loop omdat dit dan nie verby 2/3 kerkrade hoef te gaan nie.
Die feit is dat Belhar op presies dieselfde manier genoem word in die voorstel as die ander belydensisskrifte. Om te beweer dat dit nie “verandering van die belydenis” soos vervat in Artikel 44 is nie sou myns insiens blatant oneerlik wees.
22/08/2013 at 10:05 pm
In die Gereformeerde Kerkreg is die Belydenisgrondslag baie belangrik, want dit raak die wese van die kerk, soos Wynand hierbo beskryf het. Dit sê wat ons glo en waarom ons dit glo. Daarom sal jy in enige Gereformeerde Kerkorde ‘n duidelike proses beskryf sien waarvolgens dit gewysig kan word. Dié proses is omvattend en stadig, maar veseker dat daar nie lukraak emosionele besluite deurgestoomroller word nie.
Daarom is daar in Art 44 van die NG Kerk se Kerkorde ‘n proses beskryf waarvolgens die Belydenisgrondslag gewysig kan word. Dis sò verskans dat Art 44.1 en Art 44.2 van die Kerkorde, wat oor die wysiging handel, anders as die res van die Kerkorde, dieselfde omvattende pad moet loop indien daaraan verander wil word.
In die lig van Art 44 is dit baie duidelik daar geen wysiging van Art 1 gedoen mag word sonder die hele paadjie soos in Art 44.1 beskryf nie.
Ek vrees dat die voorstellers van hierdie wysiging van Art 1 ‘n perd opsaal wat hulle beslis nie sal kan ry nie.
Veronderstel die wysging word aanvaar en ‘n klompie gemeentes en welvarende individue besluit om die besluit in die hof te toets. Na my mening sal geen hof in die lig van Art 44.1 en 44.2 hierdie wysiging van Art 1 aanvaar as sou dit nie die belydenisgrondslag van die kerk verander nie. Wynand eh Henrietta het hierbo reeds op ‘n paar regsfoute gewys. Ek dink nie die NG Kerk kan ‘n duur regsproses bekostig nie – want hulle sal beslis die saak met koste verloor.
Daar is net een pad, die reguit pad. En in hierdie geval loop die paadjie deur gemeentes en streeksinodes.
is daar so ‘n omvattende proses in die Kerkorde voorgeskryf. Die punt is, sou daar lukraak aan die belydenisgrondslag van die kerk gepeuter word,
“Baie gemeentes en lidmate wat reeds positiewe besluite oor Belhar geneem het nie, sal moeilik daarmee kon saamleef. Hy vra van lidmate ’n ruimhartigheid teenoor mense met ander sienings as hul eie.” Aldus die AS- moderator, prof Nelus Niemandt. Word hier verwys na suidelike streek-sinodes wat alreeds Belhar as belydenisskrif aanvaar het?
Hierdie berig bevestig my vermoede dat die gekonkel met die AS voorlegging ‘n slim set is om die suidelike streek-sinodes se “kar-voor-die perde”- foutjie te probeer regstel: