Heliosentrisme: wat dit is, wie dit getoon het en waaruit dit bestaan Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 20/07/2021 11:58 | astronomie
Vroeër is gedink dat alle planete om die aarde draai. Hierdie teorie het bekend gestaan ​​as geosentrisme. Later in die XNUMXde eeu het gekom Nicolaus Copernicus om te postuleer dat dit die son in die middel van die heelal was. Dit was die sentrale deel waarin die res van die planete en sterre draai. Hierdie teorie was bekend as heliosentrisme.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor heliosentrisme, die kenmerke daarvan en die belangrikste verskille met geosentrisme.
1 Eienskappe van heliosentrisme
2 Klein biografie van Copernicus
3 Heliosentrisme en geosentrisme
Eienskappe van heliosentrisme
In die middel van die XNUMXde eeu het die heliosentriese teorie of heliosentrisme wat deur Nicolaus Copernicus voorgestel is, aangeneem dat die son die middelpunt van die heelal is, en dat die planete en sterre daarom draai in plaas van die aarde, soos gedink is sedert die XNUMXde eeu nC.
Voor die publikasie en verspreiding van Copernicus se De Revolitionibus Orbium Coelestium (On the Revolutions of the Celestial Orbs, 1543), was die bekendste en aanvaarde teorie in Europa die teorie van die Hellenistiese sterrekundige Claudius Ptolemeus (XNUMXde eeu nC). Ptolemeus ondersteun Aristoteles se teorie dat die aarde die middelpunt van die heelal is en skep 'n model om die verskillende bewegings van die son, planete en sterre rondom die aarde te verklaar, wat in sy werk Almagest blootgelê is, wat deur die Arabiere en Christene versprei is. Dit is wyd versprei en tot in die XNUMXde eeu.
Die eerste skrywer wat voorgestel het dat die son die middelpunt van die heelal is, was Aristarchus van Samos (270 v.C.). Hy was 'n heilige in die Biblioteek van Alexandrië. Hy het ook die grootte van die aarde en die afstand tussen die aarde en die son beraam. .afstand. Maar hierdie idee sou nie die oorhand kry oor die idee wat deur Aristoteles ontwikkel is nie. Die aarde was vas, omring deur 'n reeks sfere waarin die son, die maan, die planete en ander sterre ingevoeg is. Hierdie stelsel word later vervolmaak deur Claudius Ptolemeus (145 nC), 'n ander heilige uit die Biblioteek van Alexandrië.
Maar ons moet wag tot die XNUMXde eeu, en die werk van die Poolse priester, wiskundige en sterrekundige Nicholas Copernicus, voor die aarde kan deur die son vervang word en die middelpunt van die heelal word. Die heliosentriese teorie plaas die son in die middel van die heelal, en die aarde, ander planete en sterre draai daaromheen. Copernicus het ook aangeneem dat die aarde drie soorte beweging het: beweging om die son, rotasie en afbuiging om sy as. Copernicus het sy teorie gebaseer op 'n teoretiese regverdiging en op 'n reeks tabelle en berekeninge om die beweging van die sterre te voorspel.
In die bogenoemde boek het Copernicus die volgende oor heliosentrisme gesê:
"Al die sfere draai om die son, wat in die middel van almal is [...] enige beweging wat in die sfeer van die vaste sterre voorkom, is nie eintlik te wyte aan enige beweging van laasgenoemde nie, maar eerder aan die beweging van die aarde".
Klein biografie van Copernicus
Nicolás Copernicus is gebore in 'n welgestelde gesin met die belangrikste werk. Hy was egter op 10-jarige ouderdom wees. Teenoor die eensaamheid het sy oom hom versorg. Die invloed van sy oom het Copernicus gehelp om 'n groot kultuurontwikkeling te bewerkstellig en ook die nuuskierigheid van mense oor die heelal gestimuleer.
In 1491 betree hy die Universiteit van Krakau onder leiding van sy oom. Daar word geglo dat Copernicus niks anders as 'n sakeman soos sy gesin sou wees as Copernicus nie wees gelaat is nie. Reeds op 'n hoër vlak aan die universiteit het hy voortgegaan om na Bologna te gaan om sy opleiding te voltooi. Hy het kursusse in kanonieke regte bygewoon en het leiding ontvang van die Italiaanse humanisme. Al die destydse kulturele bewegings het 'n deurslaggewende invloed gehad op sy inspirasie om die heliosentriese teorie te ontwikkel wat tot die rewolusie gelei het.
Sy oom is in 1512 oorlede. Copernicus het in die kerklike posisie van kanon voortgegaan. Dit was al in 1507 toe hy sy eerste uiteensetting van die heliosentriese teorie uitbrei. Anders as wat gedink is dat die aarde die middelpunt van die heelal is en dat al die planete, insluitende die son, daarom draai, word die teenoorgestelde blootgestel. Maar die werk wat sy teorie uiteindelik bekend maak, On the Revolutions of the Celestial Orbs, is in 1543 gepubliseer, dieselfde jaar dat Copernicus aan 'n beroerte oorlede is.
Heliosentrisme en geosentrisme
In hierdie teorie is waargeneem hoe die son die middelpunt van die sonnestelsel geword het en die aarde dit wentel. Op grond van hierdie heliosentriese teorie het almal wat sterrekunde bestudeer 'n groot aantal handgeskrewe eksemplare van die plan begin vervaardig en versprei. Weens hierdie teorie word Nicholas Copernicus as 'n wonderlike sterrekundige beskou. Al u navorsing oor die heelal moet gebaseer wees op die teorie dat die planete om die son draai.
Copernicus se werk is uitgebrei om die heliosentriese teorie in detail te verduidelik en te verdedig. Dit is verbasend dat 'n teorie wat alle huidige opvattings oor die heelal verander, blootgelê moet word met bewyse wat die teorie kan weerlê.
In die werk kan ons sien dat die heelal 'n eindige sferiese struktuur het, waarin al die hoofbewegings sirkelvormig is, omdat dit die enigste bewegings is wat geskik is vir die aard van hemelliggame. In sy proefskrif kan baie teenstrydighede gevind word met die konsep van die heelal voor hierdie een. Alhoewel die aarde nie meer die middelpunt is nie en die planete nie meer daaromheen draai nie, is daar geen enkele sentrum wat deur al die hemelliggame in sy stelsel gedeel word nie.
Aan die ander kant was voorheen geosentrisme van krag. Dit is 'n model waaruit die heelal bestaan ​​in verhouding tot die posisie van die Aarde. Onder die basiese stellings van hierdie teorie vind ons:
Aarde is die middelpunt van die heelal. Dit is die res van die planete wat daarop beweeg.
Die aarde is 'n vaste planeet in die ruimte.
Dit is 'n unieke en spesiale planeet as ons dit vergelyk met die res van die hemelliggame.. Dit is omdat dit nie beweeg nie en unieke eienskappe het.