Ekonomiese uitskieter die teikenFoto: Pixabay.com Deur TLU SA Dis natuurlik nie juis meer nuus dat die land in ekonomiese ellende verkeer nie. Twee van die drie grootste graderingsinstellings het die land reeds op die rommelhoop gegooi, en die derde een huiwer nog ŉ bietjie, hoewel Moody’s reeds ŉ afgradering gedoen het wat Suid-Afrika net bokant rommelstatus laat huiwer. Moody’s het egter nie hier geëindig nie en sy afgraderingsmes nog verder ingelê. Die grootste banke is afgegradeer en ŉ hele aantal ander instellings, waaronder MTN, Sanral, en verskeie munisipaliteite, waaronder selfs dié van Kaapstad en Johannesburg, wat deur die opposisie beheer word. Intussen het die land weer in ŉ resessie beland nadat twee agtereenvolgende kwartale ŉ negatiewe groei getoon het. Dit is volgens syfers van Statistieke Suid-Afrika, oor wie se betroubaarheid daar voorheen reeds vrae was. Wat egter opmerklik is, was dat twee sektore van die ekonomie egter gegroei het. Dit was mynbou, wat ŉ groei van sowat 13% getoon het, ten spyte van talle arbeidsprobleme in dié sektor. Die groot uitblinker was egter die landbousektor, wat met ŉ formidabele 22,2% gestyg het, ten spyte van knellende droogtes en ander wispelturige natuurverskynsels. Dit is die landboubedryf, wat daagliks kos op die tafel voorsien, wat steeds presteer. Maar dit is ook dié bedryf wat op die oomblik die meeste geteiken word deur die ANC-bewind om sogenaamd getransformeer te word. Praatjies van grondonteiening sonder vergoeding, vanuit radikale geledere, maar deesdae selfs vanuit die presidensie, is nie meer vreemd nie, en die onsekerheid wat daardeur gekweek word blyk duidelik uit die feit dat daar meer as 20 000 plase in die mark is. Grondeienaars is van mening dat hulle nou eerder moet vat wat hulle nog kan kry voordat die grond net gevat word sonder dat ŉ sent in ruil daarvoor gekry gaan word. Dit is immers in effek dieselfde wat in Zimbabwe gebeur het. Die argument wat vir die onteiening gevoer word, is dat “die mense” grondhonger is omdat die boere die grond sou gesteel het. Die feit is egter dat in meer as 90% van die gevalle waar grondeise ingestel is, die eisers eerder die kontantvergoeding verkies eerder as om die grond te neem. Tereg sê TLU SA dat daar geen grondhonger is nie, maar wel ŉ geldhonger. Dis makliker om ŉ sak vol geld te kry as om grond te kry waarop oor dekades heen hard gewerk moet word, in die hoop om dan uiteindelik wel ŉ sak vol geld te kan hê. Dit is juis wat die Suid-Afrikaanse boere doen. Hulle boer oor dekades heen, kundigheid is van geslag tot geslag oorgedra, hulle ken die klimaat en die boerderytoestande. En terwyl die res van die land geleidelik na die rommelhoop gly, blink die boere uit en toon die grootste enkele groei in die ekonomie. Hulle skep dus werk, op plase en indirek in die verwerkingsektor wat uit die primêre landbou voortspruit. Maar dit is daardie boere, die ganse wat die enkele skaars goue eiers lê, wat vermoor word en op wie se grond jag gemaak word onder valse voorwendsels. Geen wonder nie dat TLU SA verlede week nog in ŉ verklaring kon sê: “Los ons uit: Ons doen ten minste ons werk om kos op jou tafel te kry.”