Groot damme en hul verband met die swak watergehalte - ONDERWERPE - 2022
Deur Carey L. Biron
Navorsers van International Rivers (IR), 'n onafhanklike Amerikaanse organisasie, het data saamgestel en vergelyk van bykans 6.000 van die wêreld se ongeveer 50.000 groot damme in die 50 grootste rivierbekkens ter wêreld.
Tagtig persent van die tyd het hulle gevind dat die teenwoordigheid van groot damme, gewoonlik meer as 15 meter hoog, swak watergehalte impliseer, met hoë vlakke van kwik en vasgevang sedimentasie.
Die navorsers merk op dat die korrelasies nie noodwendig oorsaaklike verwantskappe aandui nie, maar wel 'n duidelike globale patroon. IR vra nou dat 'n interregeringskommissie van kundiges 'n sistemiese metode ontwikkel om die gesondheid van die rivier se stroomgebiede te beoordeel en te monitor.
"Die fragmentasie van riviere as gevolg van dekades se konstruksie van dam is sterk gekorreleer met swak watergehalte en lae biodiversiteit," het IR Dinsdag gesê toe hy The State of the World's Rivers, 'n internetdatabasis met die gevolgtrekkings van die studie, voorgestel het.
"Damme is in baie van die wêreld se grootste rivierbekkens gebou om ernstige agteruitgang te veroorsaak," volgens die navorsing.
Die Tigris- en Eufraat-bekken het 39 damme en is volgens IR een van die mees "gefragmenteerde" stelsels. Die gevolg is 'n groot afname in die tradisionele moerasse van die streek, insluitend die soutverdraagsame flora wat die kusgebiede help onderhou, asook 'n afname in landvrugbaarheid.
Die navorsing het die konstruksie van die damme gemonitor, asook indikators oor biodiversiteit en watergehalte in die betrokke rivierbekkens.
"Die meeste regerings, veral in die ontwikkelende wêreld, het nie die vermoë om hierdie tipe data by te hou nie, en daarom is hulle blind as hulle beleid aangaande die bou van damme aanvaar," het hy gesê. Zachary Hurwitz, die studie koördineerder, het aan IPS gesê.
Volgens die studie is vier van die vyf mees gefragmenteerde rivierstelsels in Suid- en Oos-Asië. En vier van die tien wat die ergste geraak word, is in Europa en Noord-Amerika, met die meeste damme, veral in die Verenigde State.
Die konstruksie van hierdie werke raak relatief minder twee van die armste vastelande, Afrika en Suid-Amerika. Maar albei streke het 'n enorme hidro-elektriese potensiaal en 'n groeiende vraag na energie, en baie lande wil dus voordeel trek uit rivierenergie.
IR merk op dat Brasilië meer as 650 damme van alle groottes wil bou. Die land huisves ook 'n groot aantal spesies wat deur hierdie soort werk bedreig kan word.
Brasilië, China en Indië bou nie net damme in hul eie gebiede nie, maar hul maatskappye verkoop ook toenemend hierdie soort konstruksie aan ander ontwikkelende lande.
Die "minder gefragmenteerde waterskeidings ondergaan tans 'n groot uitbreiding van die dambou," het Hurwitz gesê.
'Maar as u kyk na die ervaring en gegewens uit gebiede met histories hoë dambou, soos die Mississippi-kom in die Verenigde State en die Donau-rivier in Europa, sal hierdie kommerwekkende tendense waarskynlik in minder gefragmenteerde bekkens herhaal word. van die konstruksie daarvan voortgaan ", het hy gewaarsku.
Aktiviste spreek veral besorgdheid uit oor die samevloeiing van dambou en die potensiële impak van klimaatsverandering op die varswater biodiversiteit.
IR vra dat 'n interregeringskommissie van kundiges die toestand van die stroomgebiede van die planeet moet evalueer om aanwysers vir 'n sistemiese evaluering en beste praktyke vir die behoud van riviere te ontwikkel.
"Die bewyse wat ons versamel oor die gevolge van die rivierversteuring op planetêre skaal, is sterk genoeg om groter internasionale aandag te gee om die grense vir rivieraanpassing in die wêreld se belangrikste bekkens te verstaan," het Jason Rainey., Uitvoerende hoof van IR, in 'n verklaring gesê.
Die ekonomiese las
In die besonder vir ontwikkelende lande met groeiende energiebehoeftes, styg kommer oor die konstruksie van groot volume damme die omgewings- of selfs sosiale oorwegings.
Toegang tot energie is steeds 'n sentrale faktor vir ontwikkeling, en die skaarste daarvan raak so uiteenlopende kwessies soos onderwys en industrialisering. Die kommer oor klimaatsverandering het die belangstelling in groot damme weer lewendig gemaak, soos blyk uit die besluit van die Wêreldbank in 2013 om hierdie soort projekte te hervat.
Die bespreking bly egter of dit die beste oplossing is, veral vir ontwikkelende lande. Groot damme kos oor die algemeen etlike miljarde dollars en vereis intensiewe beplanning wat in vroeëre werke die kapasiteit van brose ekonomieë oorskry het.
In Maart vanjaar het 'n invloedryke studie deur die Britse Universiteit van Oxford ondersoek ingestel na 250 groot damme wat na 1920 gebou is, en die omvang van koste-oorskryding en die vermiste spertye vir konstruksie gevind.
"Ons het oorweldigende bewyse gevind dat begrotings stelselmatig laer is as die werklike koste van groot hidroëlektriese damme," skryf die skrywers in die studie-opsomming.
In 'die meeste lande sal groot hidroëlektriese damme te hoog kos ... en dit sal te lank neem om positiewe opbrengste te genereer ... tensy voldoende risikobestuursmaatreëls teen 'n bekostigbare koste voorsien word,' het hulle bygevoeg.
In plaas daarvan het die navorsers aanbeveel dat owerhede in ontwikkelende lande 'alternatiewe energie' gebruik wat vinniger gebou kan word.
Aan die ander kant van die bespreking het die Internasionale Kommissie vir Groot Damme, 'n Paryse organisasie, die bevindinge van die studie gekritiseer omdat dit gefokus het op 'n onrepresentatiewe stel uiters groot damme. Sy president, Adama Nombre, bevraagteken ook die klimaatsimpak van die alternatiewe opsies wat deur navorsers aan die Universiteit van Oxford aanbeveel word.
Wat sou daardie alternatiewe wees, het Naam gewonder. "Fossiele brandstofaanlegte wat steenkool of gas verbruik. Sonder om dit eksplisiet te sê, gebruik die outeurs 'n suiwer finansiële redenasie om ons na 'n elektrisiteitstelsel te lei wat koolstof vrystel, "het hy verseker.