Radio-TV-uitsaaigeskiedenis - FMUSER draadloos stuur video en klank baie makliker!
FM Transmitter & TV Transmitter & IPTV Encoder China verskaffer > FAQ > Views
Aardse televisie is 'n term wat verwys na televisie-uitsendingsmetodes wat nie satellietuitsending behels nie. . Die term kom ongewoon voor in die Verenigde State en kom meer voor in Europa.
Aardse televisie-uitsendings dateer uit die begin van televisie as 'n medium self, met die eerste langafstand-openbare televisie-uitsending vanaf Washington, DC, op 7 April 1927. Afgesien van die uitsending deur hoëvliegtuie wat in 'n lus beweeg met behulp van 'n stelsel ontwikkel deur Westinghouse genaamd Stratovision, was daar tot in die vyftigerjare feitlik geen ander manier om televisie af te lewer nie, met die begin van kabeltelevisie of gemeenskapsantennetelevisie (CATV). Die eerste nie-aardse metode om televisie-seine af te lewer wat geensins afhanklik was van 'n sein wat van 'n tradisionele aardbron afkomstig was nie, het begin met die gebruik van kommunikasiesatelliete gedurende die 1950's en 1960's.
In Europa het 'n beplanningskonferensie ("ST61") wat in 1961 onder die vaandel van die Internasionale Telekommunikasie-unie in Stockholm gehou is, die Bands IV en V vir die eerste keer frekwensies toegeken vir uitsaaitelevisie. Dit het ook die 1951-plan (wat ook in Stockholm gemaak is) vervang, wat eers Band II-frekwensies vir FM-radio en Band III-frekwensies vir televisie toegeken het.
Na die ST61-konferensie is UHF-frekwensies in 1964 vir die eerste keer in die Verenigde Koninkryk gebruik met die bekendstelling van BBC2. In die Verenigde Koninkryk is VHF-kanale op die ou 405-lynstelsel gehou, terwyl UHF uitsluitlik vir 625-lyn-uitsendings (wat later PAL-kleur gebruik het) gebruik is. Televisie-uitsendings in die 405-lynstelsel is voortgesit na die bekendstelling van vier analoogprogramme in die UHF-bande totdat die laaste 405-lyn-senders op 6 Januarie 1985 afgeskakel is. VHF Band III word steeds in ander lande regoor Europa vir PAL-uitsendings gebruik. , hoewel baie van plan is om dit uit te faseer.
Die sukses van landelike analoog-televisie in Europa wissel van land tot land. Alhoewel elke land op grond van die ST61-plan regte het op 'n sekere aantal frekwensies, is nie almal van hulle in diens geneem nie.
In die Verenigde State en ook in die res van Noord-Amerika het aardse televisie 'n revolusionêre transformasie ondergaan met die uiteindelike aanvaarding van die NTSC-standaard vir kleur-televisie-uitsendings in 1953. Later het Europa en die res van die wêreld óf gekies tussen die PAL en SECAM kleurtelevisie standaarde, of aangeneem NTSC. Japan gebruik ook 'n weergawe van NTSC.
Benewens die bedreiging van kabeltelevisie, is analoog aardse televisie nou ook onderhewig aan mededinging van satelliet-televisie en verspreiding van video- en filminhoud via die internet. Die tegnologie van digitale aardse televisie is ontwikkel as 'n reaksie op hierdie uitdagings. Die opkoms van digitale televisie op die land, veral HDTV, kan 'n einde maak aan die afname van die uitsending van televisie-ontvangs via tradisionele ontvangsantennes, wat HDTV-seine oor die lug kan ontvang.
In Noord-Amerika funksioneer aardse televisie op TV-kanale 2 tot 6 (VHF-lae band, bekend as band I in Europa), 7 tot 13 (VHF-hoë band, elders bekend as band III) en 14 tot 69 (UHF televisiegroep, elders groep IV en V). Kanaalnommers verteenwoordig werklike frekwensies wat gebruik word om die televisie sein uit te saai. Daarbenewens kan televisievertalers en -versterkers gebruik word om 'n aardse TV-sein weer uit te saai met 'n andersins ongebruikte kanaal om gebiede met marginale ontvangs te dek. 'N Grafiek met die Noord-Amerikaanse televisiebandplan kan hier gevind word.
Teen die middel van die negentigerjare was die belangstelling in digitale televisie regdeur Europa so groot dat die CEPT die "Chester '1990" -konferensie byeengeroep het om ooreenstemming te kry oor die wyse waarop digitale televisie in die ST97-frekwensieplan kan opgeneem word.
Die bekendstelling van digitale televisie in die laat 1990's en vroeë jare van die 21ste eeu het daartoe gelei dat die ITU 'n plaaslike radiokommunikasiekonferensie byeengeroep het om die ST61-plan op te hef en slegs 'n nuwe plan vir digitale uitsending in sy plek te plaas.
In Desember 2005 het die EU besluit om alle analoog-televisie-uitsendings teen 2012 te staak en alle aardse televisie-uitsendings na digitaal oor te skakel (alle EU-lande het ooreengekom om DVB-T te gebruik). Nederland het die oorgang in Desember 2006 voltooi, en sommige EU-lidlande het besluit om hierdie oorskakeling reeds in 2008 (Swede) en 2009 (Denemarke) te voltooi, terwyl die Verenigde Koninkryk einde 2007 begin het, sal dit nie 'n landwye skakelaar wees nie tot middel 2012. Twee lidlande (wat nie in die aankondiging gespesifiseer word nie) het hul kommer uitgespreek dat hulle weens die tegniese beperkinge moontlik nie tot die oorskakeling in 2012 sou kon voortgaan nie. Daar word verwag dat die res van die EU-lande analoog-televisie-uitsendings sal staak. teen 2012.
Baie lande ontwikkel en evalueer digitale terrestriële televisiestelsels.
In Noord-Amerika het 'n spesifikasie wat deur die ATSC uiteengesit is, die standaard geword vir digitale aardtelevisie. In die Verenigde State het die FCC 'n finale sperdatum gestel vir die afskakeling van analoogdienste vir 17 Februarie 2009. Alle televisie-ontvangers moet nou 'n digitale ontvanger bevat. In Kanada het die Kanadese radio-televisie- en telekommunikasiekommissie (CRTC) op 31 Augustus 2011 die datum gestel dat die analoog-uitsaaidiens oor die lug in die meeste dele van die land sal staak, behalwe in Noord-Kanada.