Kom ons neem afskeid van hierdie wesens van God! Diere wat vandag verdwyn het - Voëlgesinne - 2021
Klimaatsverandering is die skuld.
Bicknell's Thrush (Catharus bicknelli) is 'n sangvoël van die lysterfamilie. Rasse en neste hoog in die berge van Noord-Amerika. Selfs klein veranderinge in temperatuur bedreig die bestaan ​​daarvan.
Flamingo (Phoenicopteridae) is 'n familie van voëls, die enigste in die orde van flaminke. Klimaatsverandering beïnvloed die geskiktheid en kwaliteit van die verskeidenheid voëls in Suid-Amerika, Asië en Afrika.
Dolphin Irrawaddy (Orcaella brevistosus) - Die soorte aan die kus hang af van die stroom van vars water uit riviermondings in Suidoos-Asië. Veranderinge in watertemperatuur en soutgehalte sal in die toekoms tot die uitwissing van hierdie dolfyne lei.
Muskus os, ook al muskus os, aka muskus os (Ovibos moschatus Blainv.) Is die enigste moderne verteenwoordiger van die spesiale genus Ovibos uit die groot familie. Die muskusosse is 'n spesie wat in die harde omgewing van die arktiese toendra leef. Dit ly aan roofdiere van grysbere wat noordwaarts migreer weens veranderende klimaatstoestande.
Skilpad vir die val (Engelse naam, ander - bissa, byss, regte caretta) is 'n mariene reptiel waarvan die biologie afhang van die omgewingstemperatuur. Hoër temperature beïnvloed die aantal vroue in die bevolking, wat lei tot 'n afname in die bevolking as geheel.
Hier is 'n paar van die spesies wat bedreig word.
Die verslag, getiteld "Die verband tussen ontbossing en klimaatsverandering", is vandag deur die Wildlife Conservation Society gepubliseer. Op hierdie oomblik het verteenwoordigers van 190 wêreldmoondhede in Kopenhagen vergader om wêreldwye maatreëls om industriële uitstoot en aardverwarming te beheer, te bespreek.
Nie almal weet dat ongeveer 20% van alle kweekhuisgasvrystellings deur ontbossing veroorsaak word nie. Dit is meer as alle vragmotors, treine, motors en vliegtuie op aarde.
Volwassenes is groenbruin aan die bokant, effens rooier aan die stert. Die borskant is wit met grys op die flanke, die bors is grysbruin met donker kolle. Hulle het pienk bene, 'n vaal grys oogring en grys wange. Hulle is gemiddeld effens kleiner as die soortgelyke grysgesproke lyster, maar is amper nie te onderskei in uiterlike voorkoms nie. Saam is die sproei-vorm van die grys-sprekende vermetelheid en Bicknell 'n geheimsinnige paar spesies, en inderdaad eens beskou as spesifikaties. Die liedjie is 'n gemengde reeks fluitagtige toon wat op 'n hoër noot eindig.
Habitat en omvang
Hul broeiplek is naaldbosse in die suidooste van Quebec tot Nova Scotia en die hemeleilande in die noorde van New England en die staat New York. Dit is die skaarsste en geheimsinnigste van die broei-sproei in Noord-Amerika, en dit is die enigste voëlspesie waarvan die broeiplek heeltemal beperk is tot die noordoostelike deel van die vasteland. Hulle broei gewoonlik op hoër hoogtes en broei gewoonlik bo 915 m.
Hierdie voëls migreer na die Wes-Indiese Eilande, (Groter Antille), met ongeveer 90% van die inwoners in Haïti. En Bicknell se grysgesproke soetrooster, saam met die veeragtige, vorm 'n hegte groep migrerende spesies.
Die lysters van Bicknell het 'n ongewone paringstelsel waarin wyfies met meer as een mannetjie paar. Dit is nie bekend dat hierdie praktyk, bekend as veelvlakkigheid, by ander swartvoëls voorkom nie. Soveel as vier mans verrig pligte wat verband hou met een nes, insluitend die voorsiening van kos vir die kuikens. Die nes self is gewoonlik 'n groot beker, naby die stam van 'n naaldboom. Kuikens groei vinnig en ontwikkel binne 12 dae van grondboontjiegrootte broeisels tot volvlerke voëls van volwasse grootte. Myte, blaasvliegies en luise is van die parasiete waarmee Bicknell se sproei moet argumenteer. Die rooi eekhoring is die belangrikste roofdier van eiers en kuikens, volgens teelekologiese studies. Ander roofdiere sluit in die skerp-geblikte valk, die langsterwisel en die noordelike uil.
Eet en voed
Sprukkos bestaan ​​hoofsaaklik uit insekte, maar wilde vrugte word aan die einde van die somer, tydens migrasie en oorwinterings bygevoeg. Hulle voed gewoonlik op die grond, maar vang ook vlieë en pluk insekte uit die blare van bome.
Bewaring en bedreigings
Sy getal neem in sommige dele van die reeds beperkte reeks af as gevolg van die agteruitgang van die habitat. Wetenskaplikes meen industriële besoedeling is een van die belangrikste redes vir die afname in rooi spar, 'n belangrike element in die sproei-habitat van Bicknell in die Verenigde State. Swaarmetale in die lug kan ook bosse in die noordooste van die Verenigde State op hoë hoogte beskadig. Daarbenewens voorspel wetenskaplikes 'n radikale vermindering in die balsemsparwoud in die ooste van die Verenigde State, gebaseer op die verwagte beduidende toename in koolstofdioksied teen die einde van die eeu. As die gemiddelde wêreldwye temperatuur styg en woude verander soos voorspel, sal die habitat van die Bicknell-sproei waarskynlik verander word op maniere wat die voortbestaan ​​van die spesie ernstig kan beïnvloed.
Bedryfsbosboupraktyke, alhoewel moontlik skadelik, kan wel aangepas word om bewaringspogings te help om Bicknell se sproei te beskerm. Terwyl meer navorsing nodig is, hou die voël se oënskynlike aanvaarding van 'n spesifieke kommersiële bos van tweede groei belofte in vir die toekomstige habitatmoontlikhede van kunsmatige 'groeiende' Bicknell-sproei.
Daar is ook kommerwekkend oor die agteruitgang van die oorwinterende habitats van Bicknell se sproei. Die inheemse woude van die Dominikaanse Republiek is onder beduidende druk van natuurlike gebeure soos orkane, sowel as veranderinge in die landbou, veral op lae hoogtes. Die beboste land van Haïti is byna heeltemal uitgeskakel, en in Kuba bestaan ​​baie van die bekende geskikte habitat net in beskermde park.