'n Volgende Antipas Herout. Ek is pynlik bewus daarvan dat ek baie laat is. Verskoning(s)? 'n Hele paar. Maar ek is onseker hoeveel daarvan regtig geldig sal wees - ek bedoel nou REGTIG GELDIG! Die veiligste is dus dat julle my maar vergewe en dat ek vrede maak daarmee dat ek maar partymaal slap kan wees en nie altyd my kant bring soos dit hoort nie. 'n Man op my ouderdom moet mos darem versigtig wees dat hy homself nie ooreis nie!
In die tien verse, Rom 5:12-21, skryf die apostel oor die hart van 'n Christen se verlossing in Christus. Om die boodskap van hierdie verse behoorlik onder die knie te kry, moet mens allereers in gedagte hou waarmee Paulus in die deel van sy brief besig is. Hy is besig om die ewige sekuriteit van diegene wat geregverdig is op elke denkbare manier in sy lesers se gemoedere in te grafeer en vas te lê. Dis die oorhoofse tema. Die aansluiting by die voorafgaande verse
In Rom 5 - waarskynlik die mees uitgebreide behandeling in die Bybel van die gelowige se organiese lewenseenheid met Christus - skryf die apostel eers oor die vrug van regverdiging in v.1-11. Dan wil dit lyk of hy in 5:12 met 'n totaal ander tema begin. Maar dis nie so nie. Let op die "daarom" waarmee vers 12 begin (OAV). Dit impliseer dus duidelik dat daar 'n verband is tussen die twee gedeeltes, 5:1-11 en 5:12-21. Wat is die verband tussen die twee paragrawe? Om dit te begryp, is dit nodig om ons teksgedeelte reg te vertolk. Dit is egter nie so maklik nie. Kommentatore verskil oor die antwoord. Maar waarskynlik is die mees bevredigende uitleg dit wat volg.
C 5:12-14: Sonde het in die wêreld ingekom deur die eerste mens, Adam. So het die dood, wat die gevolg is van sonde, na alle mense versprei. Alle mense het op een of ander manier in Adam gesondig. En niemand kan hierdie universele verskynsel van sonde en die dood ontken nie. Dit staan vaster as die berge. Hoewel die apostel sekerlik in die eerste instansie hier aan die liggaamlike dood dink, strek dit vir seker veel verder: dit sluit ook die ewige dood in.
In v.14b word Adam 'n "voorbeeld" van Christus genoem (OAV). Wat bedoel Paulus daarmee? Soos wat Adam die hoof en verteenwoordiger is van die ganse mensheid wat uit hom voortgekom het, so is Christus die hoof en verteenwoordiger van diegene wat deur 'n ware geloof met Hóm verenig is. Die een se sonde het vir sy afstammelinge die dood gebring; die ander se geregtigheid het vir Sý mense die lewe gebring.
twee keer inv.19 gebruik. Basies beteken dit om formeel in 'n definitiewe kategorie geplaas te word. In hierdie geval is daar twee kategorieë: die van sondaars en die van regverdiges. Dis 'n handeling van juridiese of wetlike aard. Dikwels word dit ook gebruik as iemand in 'n posisie van gesag aangestel word - soos 'n regter (Hd 7:27, 35), of 'n goewerneur (Hd 7:10). Dit word ook gebruik vir die bevestiging of ordening van diakens en priesters ("aanstel", in Hd 6:3; Hb 5:1; 7:28; 8:3). Die punt wat ons dus goed moet verstaan, is dat dit nie hier gaan oor 'n morele verandering nie, maar oor 'n verandering in wetlike en objektiewe status. In Adam is baie sondig en skuldig; in Christus is baie regverdig en onskuldig. Dis waarom Paulus so dikwels die woord "toereken" in hierdie verband gebruik (vgl. Rm 4 waar dit 11 keer voorkom). Ook dit is 'n formele en wetlike term, en dui basies op 'n inskrywing in 'n rekeningeboek om te debiteer of te krediteer.