Kashmir-streek - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Kasjmir (Kashmiri: کٔشِیر, कॅशीर; Urdu: کشمیر) is die noordwestelike streek van die Indiese subkontinent. Histories is die term Kashmir gebruik om te verwys na die vallei tussen die Groot Himalajas en die Pir Panjal-reeks.
Kashmir verwys vandag na 'n groter gebied wat Jammu en Kashmir insluit wat deur Indië geadministreer word (wat bestaan ​​uit Jammu, Kashmir en Ladakh), die Pakistanse gebiede wat Noordelike Gebiede en Azad Kashmir insluit, en die Chinese streek Aksai Chin.
Kashmir was oorspronklik 'n belangrike sentrum van Hindoeïsme, en later ook Boeddhisme. Sedert 1947, toe Pakistan van Indië geskei het, het die streek 'n Moslem-meerderheid gehad.
In die sewentiende eeu het die Mughal-keiser Jahangir sy oë op die vallei van Kashmir gerig en gesê dat as die paradys oral op die aarde ervaar kan word, hy dit in 'n huisboot op die betowerende Dalmeer het.
Die opkoms van Islamitiese fundamentalisme in Moslem-gedomineerde Kashmir, Hindoe-gedomineerde Jammu en die Boeddhisties-gedomineerde Ladakh hou 'n ernstige gevaar in vir die veiligheid van die streek waar gemengde bevolkings in streke soos Doda en Kargil woon.
Huisbote en Shikaras is 'n algemene kenmerk in mere en riviere oor die Kashmir-vallei.
Godwin-Austen (K2) soos gesien uit Concordia (Pakistan).
Die naam "Kashmir" beteken "'n land wat aan water verdroog is." Volgens Hindoe-mitologie het Sage Kashyapa 'n meer gedreineer om die land wat nou bekend staan ​​as Kashmir te produseer. Daar is bewyse van 'n voormalige uitgebreide meer in die fisiese geografie. Die Kashmir-streek word begrens deur China in die ooste, Indië in die suide, Pakistan in die weste en Afghanistan in die noorde. Aksai Chin, wat Uyghur is vir "Chin se woestyn van wit klippe" en die Soda Plain genoem word, is 'n groot soutwoestyn op 'n hoogte van 5000 meter (16.400 voet).
Die Kashmir-streek het 'n totale oppervlakte van 332.413 vierkante kilometer, wat groter is as Kalifornië, maar kleiner as Texas. Gebiede van die komponente-gebiede is: Jammu en Kashmir, 138.091 vierkante myl (222.236 vierkante kilometer) - die Kashmir-vallei is 5992 vierkante myl (15.520 vierkante kilometer); Azad Kashmir, 13,297 vierkante kilometer; Noordelike Gebiede, 69.471 vierkante kilometer; en Aksai Chin, 31.945 vierkante kilometer.
Jammu en Kashmir kan in vier geografiese streke verdeel word: die Siwalik-heuwels, die Kashmir-vallei en die omliggende Himalajas, die Pir Panjal-reeks en die Indusrivierkom, bestaande uit Leh en Kargil.
Aksai Chin is geografies deel van die Tibetaanse plato en die Chang Tang. Die streek is byna onbewoon en sien weinig neerslag te danke aan die Himalaja en ander berge in die suide wat die Indiese moeson opwek.
Landskap in Ladakh
Die Kashmirvallei is bekend vir sy pragtige bergagtige landskap; Ladakh is bekend vir sy afgeleë bergskoonheid. Die bergreekse sluit die Pir Panjal-reeks, die Himalajas, die Zanskar-reeks, Karakoram-reeks, die Nun Kun-reeks en die Shivalik-reeks in. Die belangrikste Kashmir-vallei is 100 km breed. Die Himalaja skei die Kashmir-vallei van Ladakh. Hierdie dig gevestigde en pragtige vallei het 'n gemiddelde hoogte van 1850 meter bo seespieël, maar die omliggende Pir Panjal-reeks het 'n gemiddelde hoogte van 5000 meter.
Azad Kashmir spog met van die mooiste berge en riviervalleie van Pakistan. Die streek bevat 'n beduidende deel van die Himalajas.
Die Noordelike Gebied het die Karakoram-reeks en die westelike Himalajas. Die Pamirberge is na die noorde, en die Hindoe Kush lê ten weste. Van die hoogste berge is Godwin-Austen (K2), die tweede hoogste ter wêreld op 28251 voet (8611 meter) en Nanga Parbat, die negende hoogste ter wêreld op 26,656 voet (8125 meter), een van die mees gevreesde berge in die wereld. Drie van die wêreld se sewe langste gletsers is in die Noordelike Gebiede, die Biafo-gletser, die Baltoro-gletser en die Batura-gletser. Die Deosai-vlaktes, bokant die boomlyn, is die naashoogste vlaktes ter wêreld op 4 500 meter. Die Deosai-vlakte, wat in 1993 tot 'n nasionale park verklaar is en die helfte van die jaar sneeugebonde is, beslaan byna 1158 vierkante kilometer.
Nanga Parbat, die negende hoogste wêreld ter wêreld en een van die gevaarlikste vir klimmers, is in die noordelike gebiede van die Kashmir-streek in Pakistan.
Die klimaat in die streek wissel van subtropies in die suidwestelike laaglande tot alpien in die hoë berggebiede. Die neerslag is wisselvallig; dit is swaarder in gebiede wes en suid van die groot reekse wat geraak word deur die wind van die wind, en yl in die noorde en ooste.
In die suide rondom Jammu is reënval gemiddeld tussen 40 en 50 mm reën per Januarie tussen Maart en Maart tussen 40 en 50 duim. In die warm seisoen kan die temperatuur in die stad Jammu tot 40 ° C (40 ° C) wees, terwyl dit in Julie is. en Augustus kom swaar, hoewel wisselvallige reënval voor met maandelikse uiterstes van tot 25,5 duim. Srinagar kry soveel as 25 duim (635 millimeter) reën, en die natste maande is Maart tot Mei met ongeveer 3,3 duim (85 mm) a Teenoor die Himalaya-reeks breek selfs die suidwestelike wolkbanke op, en die klimaat van Ladakh en Zanskar is uiters droog en koud. Azad Kashmir is koud en bergagtig in die noorde, terwyl dit 'n warm en subtropiese klimaat in die suide van Mirpur het. Die klimaat van die Noordelike Gebiede wissel van streek tot streek.
Satpara Lake, Skardu, in 2002.
Die rivier Jhelum is die enigste groot Himalaja-rivier wat deur die Kashmirvallei vloei. Rivier Indus, Tawi, Ravi en Chenab is die belangrikste riviere wat deur die staat vloei. Jammu en Kashmir is die tuiste van verskeie Himalaja-gletsers. Daar is verskillende mere in die hoogtes Noordelike gebiede, insluitend Sheosar-meer in Deosai-vlaktes, en Satpara-meer in Skardu.
Die Jammu- en Kashmir-streek het leemagtige grond ryk aan magnesia, sowel as klei, sanderige grond en turf. Die gebied is ryk aan dennebome, naaldbome en medisinale kruie. In Jammu is daar maples, perdekastanjes en silwer spar. Op hoër hoogtes is daar berk, rododendron, Berbers en 'n groot aantal kruieplante. In die heuwelagtige gebiede van Doda, Udhampur, Poonch en Rajouri, bevat fauna luiperds, jagluiperds en takbokke, wilde skape, beer, bruin muskusblaaie en muskrats. Verskeie slange, vlermuise, akkedisse en paddas word in die streek aangetref. Die wildvoëls in Jammu sluit chakor, sneeu patryse, fasante en poue in.
Die reusagtige Chinar is die wonderlikste van bome in Kashmir. Die bergreekse het digte deodar, denne, spar, okkerneut, wilgerboom, amandel en cider, terwyl die digte woude vore, sneeu-luiperds, muskus-takbokke, wolf, markhor, rooi baarde en swart bere bevat. Daar is eende, gans, patryse, chakor, fazante, waas, reiers, waterduiwe, warblers en duiwe.
In die droë woestyn van Ladakh is ongeveer 240 spesies plaaslike en trekkende voëls geïdentifiseer, waaronder swarthalskraanvoëls. Ladakh het jakke, Himalajaanse steenbok, Tibetaanse bokke, sneeu-luiperds, wilde esels, rooi baarde en gazelle.
Jammu en Kashmir is 'n gebied met 'n hoë aardbewing risiko, geklassifiseer as sone vier risiko, 'n hoë skade risiko sone, met gebiede geklassifiseer as 'n baie hoë skade risiko.
Srinagar, die ou hoofstad van Jammu en Kashmir, lê langs die Dal-meer en is bekend vir sy kanale en huisbote. Srinagar, met 'n hoogte van 1600 meter (1600 meter), het as 'n gunstige somerhoofstad gedien vir baie buitelandse veroweraars wat die hitte van die Noord-Indiese vlaktes in die somer onderdrukkend gevind het. Net buite die stad is die pragtige Shalimar-, Nishat- en Chashmashahi-tuine wat deur Mughal-keisers geskep is. Die hoofstad van Azad Kashmir is Muzaffarabad. Gilgit-stad en Skardu is onderskeidelik die hoofstede van Gilgit en Baltistan. Ander belangrike dorpe sluit Anantnag, Jammu en Leh in.
Panoramiese uitsig oor Dal Lake en Srinagar City.
Houtsneewerk is in baie dele van Ladakh gevind, wat toon dat die gebied vanaf die Neolitiese tyd bewoon is (ongeveer 8500 vC.E.). Die vroegste inwoners van Ladakh bestaan ​​uit 'n gemengde Indo-Ariese bevolking van Mons en Dards, wat vermeld word in die werke van Herodotus, Nearchus, Megasthenes, Plinius en die geografiese lyste van die Puranas.
Kashmir was 'n sentrum vir skoliere in Sanskrit. Volgens Mahabharata regeer die Kambojas oor Kashmir gedurende die epiese tydperk, ongeveer die sesde eeu B.C.E. Die hoofstad Kashmir (Kamboj) gedurende die epiese tyd was Rajapura. Epiese Rajapura is geïdentifiseer met die moderne Rajauri. Later het die Panchalas hul weg gevestig.
Ashoka stel Boeddhisme bekend
Ashoka, (304 B.C.E. tot 232 B.C.E.), 'n Indiese keiser wat die Maurya-ryk regeer oor die Indiese subkontinent, het Boeddhisme in die Kashmir-vallei voorgestel en die aangrensende gebiede rondom Srinagar het 'n sentrum van Boeddhisme geword. Ashoka het afstand gedoen van geweld, die welsyn as 'n reg vir alle burgers gevestig, godsdienstige verdraagsaamheid bevorder en respek vir alle lewens, vir ouers, onderwysers en die belangrikheid van geestelike bewustheid bevorder.
In die eerste eeu C.E., was Kashmir en Ladakh onder beheer van Kushans en verskeie heersers van hierdie dinastie het die Boeddhistiese tradisie versterk. Boeddhisme het in die tweede eeu uit Kashmir na die westelike Ladakh gekom toe baie van die oostelike Ladakh en die weste van Tibet steeds die Bon-godsdiens beoefen het.
In die laat vierde eeu C.E., die beroemde Kuchanese monnik Kumarajiva, gebore uit 'n Indiese adellike familie, het Dirghagama en Madhyāgama in Kashmir onder Bandhudatta bestudeer. Hy het later 'n produktiewe vertaler geword wat gehelp het om Boeddhisme na China te neem. Sy moeder Jīva het vermoedelik na Kashmir teruggetrek. Vimalaksa, 'n boeddhistiese monnik in Sarvāstivādan, reis van Kashmir na Kucha en gee daar onderrig aan Kumārajīva in die Boeddhistiese tekste Vinaya.
Vikramaditya (van Ujjain) en sy opvolgers het waarskynlik die gebied regeer net voordat Srinagar in die sesde eeu onder die beheer van die Hunne geval het, en Mihirkula was die gevreesde heerser oor die stad en die vallei.
Hemis-klooster in die 1870's
In die agtste eeu was Ladakh betrokke by die botsing tussen die uitbreiding van Tibetaanse uit die Ooste en Chinese invloed wat uit Sentraal-Asië deur die passe uitgeoefen is, en die beheer oor Ladakh het gereeld hande verruil tussen China en Tibet. In 842 het Nyima-Gon, 'n Tibetaanse koninklike verteenwoordiger, Ladakh vir homself geannekseer na die verbrokkeling van die Tibetaanse ryk, en 'n afsonderlike Ladakh-dinastie gestig. Gedurende hierdie periode het Ladakh Tibetanisasie ondergaan, wat 'n oorwegend Tibetaanse bevolking tot gevolg gehad het. Die dinastie was 'n voorsprong op 'n tweede verspreiding van Boeddhisme, met godsdienstige idees uit die noordweste van Indië, veral uit Kashmir.
In die dertiende eeu het Islam die dominante godsdiens in Kashmir geword. Die Moslems en Hindoes van Kashmir het in relatiewe harmonie geleef, aangesien die Sufi-Islamitiese lewenswyse wat gewone Moslems in Kashmir gevolg het, die Rishi-tradisie van Kashmiri Pandits aangevul het. Dit het gelei tot 'n sinkretiese kultuur waar Hindoes en Moslems eerbiedig was vir dieselfde plaaslike heiliges en by dieselfde heiligdomme gebid het. Bekende Sufi-heilige Bulbul Shah kon die koning van die tyd, Rinchan Shah, wat vors van Kashgar Ladakh was, oorhaal om Islamitiese lewenswyse aan te neem en die grondslag van die Sufiana-saamgestelde kultuur is gelê toe Moslems, Hindoes en Boeddhiste vreedsaam saamgespan het. bestaande.
Sommige Kashmiri-heersers, soos Sultan Zain-ul-Abidin, was verdraagsaam teenoor alle gelowe. Verskeie Moslemheersers van Kashmir was egter onverdraagsaam. Sultan Sikandar Butshikan van Kashmir (1389-1413) word dikwels as die slegste hiervan beskou. Die Tarikh-i-Firishta meld dat Sikandar die Hindoes vervolg het en opdragte uitgereik het om die woning van enige ander persoon as Moslems in Kashmir te beskrywe. Hy het ook beveel dat alle 'goue en silwer beelde' moet breek.
Maar te midde van Islamitiese verowering in die dertiende eeu, het Ladakh verkies om leiding in godsdienstige aangeleenthede uit Tibet te aanvaar en te aanvaar. Lhachen Bhagan was 'n Basgo-koning wat Ladakh in 1470 verenig het deur die koning van Leh omver te werp. Hy het die familienaam Namgyal (wat seëvierend beteken) aangeneem en 'n nuwe dinastie gestig wat in die een-en-twintigste eeu oorleef. Vir bykans twee eeue, tot ongeveer 1600, was Ladakh onderhewig aan klopjagte en invalle van naburige Moslemstate, wat gelei het tot die verswakking en breuk van Ladakh, en die gedeeltelike omskakeling van Ladakhis na Islam.
Mughal en Durrani regeer
Mughal-heerser Jalal-ud-Din Akbar.
Mughal-heerser Jalal-ud-Din Akbar (1556 tot 1605) het Kashmir tussen 1586 en 1592 verower. Mughal is die Persiese woord vir Mongool en is gebruik om te verwys na Sentraal-Asiatiese nomades wat afstamming van die Mongoolse krygers van Genghis Khan geëis het. Mughal-bewind het geduur tot 1751. Soos elders, het die Mughals die plaaslike godsdiens aangeneem, wat Kashmir destyds Islam was. Ladakh is deur die Mughals verslaan, maar dit het sy onafhanklikheid behou.
Aan die einde van die sewentiende eeu het Ladakh saam met Bhoetan in 'n geskil met Tibet, wat gelei het tot 'n inval deur Tibet. Kashmiri help om die Ladakhi-regering te herstel met die voorwaarde dat 'n moskee in Leh gebou word en dat die Ladakhi-koning tot Islam bekeer. Die Verdrag van Temisgam in 1684 het die geskil tussen Tibet en Ladakh besleg, maar die onafhanklikheid daarvan is baie beperk.
Toe die Mughal Empire na die dood van Aurangzeb in 1707 begin disintegreer, het infiltrasies van die Pathan-stamme na die Kashmir-vallei toegeneem, en hulle het die Srinagar vir 'n paar dekades regeer.
Ahmad Shah van die Afghaanse Durrani-ryk het die beheer oor die Punjab- en Kashmir-streke in 1756 gekonsolideer. Die Durrani-ryk was 'n staat wat die moderne Afghanistan, Pakistan, dele van die oostelike Iran en die weste van Indië insluit. Ahmed Shah Durrani en sy nasate het Kashmir regeer van 1756 tot 1819.
In 1752 annekseer die Sikhs onder Maharajah Ranjit Singh (1780-1839), wat uit sy hoofstad in Lahore regeer het, die Kashmir-vallei in 1819 en hou dit tot in 1846. Alhoewel hy van die Sikh-godsdiens was, was sy ryk effektief sekulêr , omdat dit nie teen Sikhs, Moslems, Hindoes of selfs ateïste gediskrimineer het nie.
In 1780, na die dood van Ranjit Deo, die Raja van Jammu, is die Hindoe-koninkryk Jammu (ten suide van die Kashmir-vallei deur die Sikh's gevange geneem onder Ranjit Singh. Oupa van Ranjit Deo, Gulab Singh Dogra, het diens gesoek by die hof van Ranjit Singh, het hom in latere veldtogte, veral die anneksasie van die Kashmir-vallei, onderskei en Raja van Jammu in 1820 tot stand gebring. Met die hulp van generaal Zorawar Singh het Gulab Singh spoedig Ladakh en Baltistan gevange geneem, streke ten ooste en noord-ooste van Jammu.
'N Opstand in Ladakhi in 1842 is verpletter. Die Ladakh Namgyal-familie het die "jagir" ('n klein gebied wat deur die heerser aan 'n leërhoofdogter toegeken is) van Stok gekry, wat dit nominaal tot die een-en-twintigste eeu behou het. Vanaf die 1850's het Europese invloed by Ladakh toegeneem, en geoloë, sportlui en toeriste het Ladakh begin verken. In 1885 word Leh die hoofkwartier van 'n sending van die Morawiese Kerk.
Dogras annekseer Kashmir
Portret van Maharaja Gulab Singh in 1847. (Kunstenaar: James Duffield Harding).
Die Dogras was 'n Indo-Ariese etniese groep, het hul eie taal gepraat en was meestal Hindoe. Die Eerste Anglo-Sikh-oorlog, wat in 1845 uitgebreek het, het in 1846 tot die verdrae van Amritsar en Lahore gelei waardeur Gulab Singh Dogra, van Jammu, geskep is Maharaja ('n heersende prins) van 'n uitgebreide Himalaja-koninkryk tussen die riviere Indus in die weste en Ravi in ​​die ooste. Dit het 'n bufferstaat vir die Britte geskep tussen hul Indiese ryk, en die ryke van Rusland en China.
Na die Indiese rebellie van 1857, waarin Kashmir saam met die Britte gestaan ​​het, en die daaropvolgende aanname van regstreekse bewind deur Groot-Brittanje, het die vorstelike staat Kashmir onder die voorwaardes van die Britse kroon gekom. Kort na die dood van Gulab Singh in 1857 het sy seun Ranbir Singh die emirate van Hunza, Gilgit en Nagar tot die koninkryk gevoeg. Die Dogra-reël (onder toesig van die Britse kroon) het tot 1947 geduur.
Die kleinseun van Ranbir Singh Sir Hari Singh, 'n Hindoe wat in 1925 op die troon van Kashmir opgevaar het, was die regerende monarg in 1947 by die verdeling van die Britse Indiese Ryk in die nuut onafhanklike Unie van Indië en die heerskappy van Pakistan. Albei lande het ooreengekom dat die heersers van prinsstate die reg sou kry om óf Pakistan óf Indië te kies óf onafhanklik te bly.
'N Gedeelte van die Moslem-bevolking in Kashmir het toegang tot Pakistan geëis. Sir Hari Singh, teengestaan, Pakistan het 'n aanval op guerrilla geloods, die maharaja het die instrument van toetreding tot die Indiese Unie onderteken, en Indiese soldate het Kashmir binnegegaan en die Pakistaanse geborgde guerilla's verdryf. Die Verenigde Nasies het in Januarie 1949 'n wapenstilstandooreenkoms tussen die twee lande bemiddel.
Aangesien daar egter nooit 'n plebisiet geëis is wat deur die VN geëis is nie, het die betrekkinge tussen Indië en Pakistan versuur en uiteindelik gelei tot die Indo-Pakistanse Oorlog, van 1965, en die Kargil-oorlog in 1999. 'n "Reël van beheer" vorm die grens tussen die Indiese en Pakistanse beheerde dele van Kashmir. Indië het ongeveer die helfte van die gebied van die voormalige prinsstaat Jammu en Kashmir beheer; Pakistan beheer 'n derde van die streek, die Noordelike Gebiede en Azad Kashmir.
Chinese beset Ladakh
China het in die vyftigerjare met militêre maneuvers in die oostelike grensgebiede van Kashmir begin. Teen 1956-1957 het China 'n militêre pad deur die Aksai Chin-gebied voltooi om beter kommunikasie tussen Xinjiang en die weste van Tibet te bewerkstellig. Indië se laat ontdekking van hierdie pad het tot grensbotsings tussen die twee lande gelei wat tot die Sino-Indiese oorlog van Oktober 1962 gelei het. China het Aksai Chin sedert 1962 beset, en 'n aangrensende streek, die Trans-Karakoram Tract, wat deur Pakistan gesedeer is in 1965 na China.
Moslem-separatiste val aan
Vanaf 1989 het Moslem-Kashmiri-separatiste guerrilla-aanvalle Indië gevra om meer troepe te ontplooi. Die Indiese regering het in Julie 1990 direkte beheer in Kashmir ingestel. Gesprekke tussen Indië en Pakistan in Januarie 1994 was onbelangrik. Geweld en boikotte het verkiesings in 1998 beëindig. Gesprekke is vroeg in 1998 tussen Indië en Pakistan hervat, maar enige vordering is gestop deur 'n reeks kerntoetse wat deur albei lande uitgevoer is.
Die twee lande het naby die oorlog in die Kargil-krisis, in Mei 1999, gekom toe Islamitiese guerrilla-ondersteuners met Pakistan die Indië-beheerde gebied van die gebied binnegekom het. Indië het met lugaanvalle reageer, en Indiese en Pakistanse troepe, en militante wat deur Pakistan gesteun is, het vir twee maande geveg in 'n veldtog wat talle lewens gekos het, totdat Pakistan ingestem het om die onttrekking van die Islamitiese opstandelinge uit die Indiese Gebied te beveilig.
Aan die einde van 2000 het Indië 'n eensydige wapenstilstand verklaar vir die Moslem-heilige maand Ramadan. Die wapenstilstand is uitgebrei, en Pakistan het 'n benadering van 'maksimum beheersing' op die lyn van beheer aangebied. Die Agra-beraad, in Julie 2001, was die eerste ontmoeting van aangesig tot aangesig tussen die Indiese premier Atal Bihari Vajpayee en generaal Pervez Musharraf van Pakistan om die streek te bespreek. Die samesprekings was onoortuigend en die eensydige wapenstilstand van Indië is beëindig. Gevegte het toegeneem en in Oktober is 38 mense dood in 'n aanval op die Jammu en Kashmir-vergadering in Srinagar. Militêre uitruilings duur voort tot Januarie 2002, toe Musharraf belowe het dat terroristegroepe nie uit Pakistan mag opereer nie.
'N Aardbewing wat 7,6 op die Richterskaal geregistreer het, het Kashmir op 8 Oktober 2005 getref. Die Pakistanse regering se amptelike dodetal was 73.276, terwyl amptenare sê bykans 1400 mense is dood in die Indies besette Kashmir en 14 mense in Afghanistan.
Die streke Noordelike Gebiede en Azad Kashmir, onder Pakistanse administrasie, word groen vertoon. Die buffekleurige streek is Jammu en Kashmir (insluitend Ladakh) onder Indiese administrasie, terwyl die streep met beige-en-kakie Aksai Chin is, onder Chinese administrasie. Die Kargil-Leh-snelweg, een van die twee snelweë wat Ladakh met Jammu en die Kashmir-vallei verbind.
Die streek is verdeel in drie lande in 'n territoriale dispuut: Pakistan beheer die noordwestelike deel (Noordelike Gebiede en Azad Kashmir), Indië beheer die sentrale en suidelike deel (Jammu en Kashmir) en Ladakh, en China beheer die noordoostelike deel (Aksai Chin en die Trans-Karakoram-traktaat). Indië beheer die meerderheid van die Siachen-gletser (hoër pieke), terwyl Pakistan die onderste pieke beheer. Indië beheer 39.145 vierkante myl (101.387 vierkante kilometer van die betwiste grondgebied, Pakistan 33.145 vierkante myl (85.846 km²) en China, die oorblywende 14.500 vierkante myl (37.555 km²).
Soos al die deelstate van Indië, het Jammu en Kashmir 'n unikamer-wetgewer met 87 setels en stuur 10 lede na die Indiese nasionale parlement, vier na die Rajya Sabha (bo-huis) en ses na die Lok Sabha (laerhuis). Die belangrikste politieke partye sluit in die Jammu en Kashmir Nasionale Konferensie, die Indiese Nasionale Kongres en die Jammu en Kashmir People's Democratic Party. Die Grondwet van Indië verleen aan Jammu en Kashmir spesiale outonome status as 'n tydelike bepaling. Sommige politieke partye in Kashmiri eis egter groter outonomie en soewereiniteit, terwyl ander graag wil sien dat die staat volledig in Indië geïntegreer is.
Pakistan wat Kashmir geadministreer het, is nominaal outonoom, met sy eie verkose president, premier, wetgewer en die hooggeregshof. Die staat is in twee administratiewe afdelings verdeel, wat op sy beurt uit agt distrikte bestaan.
Die Noordelike Gebiede is in ses distrikte in drie afdelings verdeel: die twee Baltistan-distrikte Skardu en Ghanche, twee Gilgit-distrikte Gilgit en Ghizer en twee Diamir-distrikte, distrikte Astore en Diamir. Die belangrikste politieke sentrums is die stede Gilgit, Skardu en Chilas.
Aksai Chin was in 2007 onder die administrasie van die Volksrepubliek China, met die meerderheid daarvan as deel van Hotan County, in die hoofsaaklik Moslem Xinjiang Uyghur outonome streek, waarheen dit deur China vanaf Tibet oorgedra is.
Alhoewel hierdie streke in die praktyk deur hul onderskeie eisers geadministreer word, het Indië nooit die toetreding van die gebiede wat Pakistan en China geëis het, erken nie. Indië beweer dat die gebiede, insluitend die gebied wat in 1963 deur Pakistan in die Trans-Karakoram Tract 'aan China gesedeer' is, deel uitmaak van sy gebied, terwyl Pakistan beweer dat die streek, uitgesonderd Aksai Chin en Trans-Karakoram Tract.
Pakistan argumenteer dat Kashmir kultureel en godsdienstig in lyn is met Pakistan (Kashmir is 'n Moslem-streek), terwyl Indië die aanspraak op Kashmir baseer op Maharaja Hari Singh se besluit om Kashmir aan Indië te gee tydens die Indië-Pakistan verdeling. Kashmir word beskou as een van die wêreld se gevaarlikste territoriale geskille weens die kernvermoë van Indië en Pakistan.
Die twee lande het verskeie verklaarde oorloë oor die gebied gevoer. Die Indo-Pakistanse Oorlog van 1947 het die ruwe grense van vandag gevestig, met Pakistan wat ongeveer 'n derde van Kashmir en Indië twee derdes beslaan. Die Indo-Pakistanse Oorlog van 1965 het begin met 'n Pakistanse poging om die res van Kashmir in beslag te neem en verkeerdelik te steun op steun van die destydse bondgenoot die Verenigde State. Beide het tot gevolg gehad dat hulle stilstand en wapenstilstand deur die VN onderhandel is.
In onlangse konflikte het Indië sukses behaal; dit het beheer verkry oor die Siachen-gletser na 'n lae-intensiteitskonflik wat in 1984 begin het, en die Indiese magte het 'n Pakistanse / Kashmiri-guerrilla-poging om die posisies tydens die Kargil-oorlog in 1999 te beëindig, afgewys. Dit het gelei tot die staatsgreep wat Pervez Musharraf na mag in Pakistan.
Die beroemde Dal Lake in Srinagar. 'N Kashmiri-man verkoop 'n oorspronklike pashmina-sjaal van Kashmir in 'n Delhi-mark.
Kashmir se ekonomie is gesentreer op landbou. Tradisioneel is die stapelgewas van die vallei rys. Indiese koring kom volgende, terwyl koring, gars en hawer ook verbou word. Geseën met 'n gematigde klimaat, in teenstelling met baie van die Indiese subkontinent, is dit geskik vir gewasse soos aspersies, artisjok, seakale, breëbone, bloedrooi lopers, beet, blomkool en kool. Vrugtebome kom gereeld voor in die vallei, en die gekweekte boorde lewer pere, appels, perskes en kersies van goeie gehalte. Die hoofbome is deodar, sparre en dennebome, chenar of vliegtuig, esdoorn, berk en okkerneut.
Kashmir het in die ekonomiese kollig gekom toe die wêreldberoemde Cashmere-wol na ander streke en lande uitgevoer is (die uitvoer het gestaak weens die afname in die kasjmiergeit en die toename in mededinging van China).
Kashmiris is bekwaam in die brei en maak van kasjmierwol-sjaal van fyn gehalte, sy matte, kurtas ('n los hemp wat óf net bokant óf êrens onder die knieë van die draer val en deur mans en dames gedra word), en pottebakkery. Kashmir is die tuiste van die beste saffraan ter wêreld. Daar word gepoog om die natuurlik gekweekte groente en vrugte as organiese voedsel hoofsaaklik na die Midde-Ooste uit te voer. Srinagar word ook gevier vir sy silwerwerk, papierverwerking en houtsnywerk, terwyl syweef tot vandag toe voortduur. Die Kashmir-vallei is 'n vrugbare gebied wat die ekonomiese ruggraat is vir Indië-beheerde Kashmir.
Die omgewing is bekend vir koue-water visserye. Die Departement van Visserye het dit moontlik gemaak om forel beskikbaar te stel aan gewone mense deur sy forelproduksie- en -bemarkingsprogram. Baie private ondernemers het visboerdery as 'n winsgewende onderneming aangeneem. Die gebied is bekend vir sy kultuur sowel as ander landbouprodukte soos appels, pere en baie gematigde vrugte sowel as neute. Behalwe dat dit eeue lank 'n pelgrimstog was, het dit om die draai van die twintigste eeu ook 'n gunsteling toeristeplek geword totdat die spanning in die negentigerjare toegeneem het.
Hout van Kashmir word ook gebruik om krieketvlermuise van hoogstaande gehalte te maak, ook bekend as Kashmir Willow. Slegs een S&P CNX 500-konglomeraat, die Jammu en Kashmir Bank, het sy hoofkantoor in die staat. Dit het 'n bruto inkomste van Rs. 18.394 miljoen vir 2005.
Jammu en Kashmir het die voordele van 'n oplewing in die ekonomie van Indië benut. In 2006 het die staat se bruto binnelandse produk (BBP) tot $ 12 miljard gestyg.
Amarnath is een van die heiliges van die Hindoes. Elke jaar besoek duisende Hindoe-pelgrims van oor die hele wêreld.
Toerisme vorm 'n integrale deel van die Kashmiri-ekonomie. Die bergagtige landskap van Kashmir word dikwels eeue lank 'paradys op aarde' genoem. Die Vaishno Devi-grotheiligdom, belangrik vir Shakti Hindus, lê in die Trikuta-berg. In 2004 het meer as ses miljoen Hindoe-pelgrims Vaishno Devi besoek, wat dit een van die mees besoekte godsdienstige terreine ter wêreld gemaak het. Daar is talle moskees, soos die Hazratbal-moskee, aan die oewer van die Dalmeer. Die heilige hare van die profeet Mohammad is volgens die Mughal-keiser Aurangzeb daarheen gebring, lê in die Hazratbal-heiligdom.
Srinagar City, wat miljoene toeriste lok, het talle tuine langs die oewer van Dal Lake. Die tuine Nishat, Cheshma-i-Shahi, Shalimar en Harven, gebou deur die Mughuls, bevat die esdoornagtige sierlike kinkbome. Dal Lake was bekend vir sy grootte, wat meer as 50 vierkante myl gestrek het, maar tot minder as 10 vierkante kilometer gekrimp het.
Pahalgam, by die kruising van strome wat van die Sheshnag-meer en die Lidderrivier af vloei, en eens 'n nederige herderdorp met 'n verstommende uitsig, was die belangrikste toeriste-oord Kashmir, wat selfs koel is gedurende die somer.
Volgens die 2011-sensus van Indië was die totale bevolking van die Indies-geadministreerde staat Jammu en Kashmir 12.541.302. Jammu het 'n bevolking van 1.529.958 gehad, Ladakh het 'n bevolking van 133.487 gehad. Die bevolking van Azad Kashmir was ongeveer vier miljoen. Kashmir (Aksai Chin) wat deur China geadministreer word, het minder as 10.000 inwoners.
Kashmir is 'n gebied van gemengde geloof met Moslem-, Hindoe- en Boeddhistiese bevolkings. Boeddhisme is die mees beoefende godsdiens in die Ladakh-streek. Hier is 'n standbeeld van die Boeddha in Leh, Ladakh.
Ongeveer 67 persent van die bevolking van Jammu is Dogra, 'n Noord-Indo-Ariese etniese groep. Die meesteHindusse is Dogras of mense wat van Kotli, Mirpur en die Kashmirvallei migreer. Jammu is goed verbind met die res van Indië per spoorweg en lug, wat dit verreweg die minste afgeleë deel van die staat maak.
Die Kashmiri-mense is 'n Dardiese etniese groep. Oorspronklik was die Kasjmirse Boeddhiste en Hindoe, maar na die verowering van Kasjmir en 'n groot deel van Indië deur Sentraal-Asiatiese indringers het die meerderheid Kashmir-mense Moslem geword. Daar is Sikhs wat in die Kashmir-streek woon, maar hulle is nie Kashmiri nie, maar meestal Dogri of Punjabi. Die bevolking wat in die Vallei van Kashmir woon, is hoofsaaklik homogeen, ondanks die godsdienstige verdeeldheid tussen Moslems en Hindoes. Hulle deel gemeenskaplike kultuur, taal, gebruike en geskiedenis, wat ongetwyfeld die basis van 'Kashmiriyat' is.
Azad Kashmir het 'n 99 persent etniese Punjabi-bevolking, wat bestaan ​​uit variante soos Soedan, Rajputs, Gujjars en Mirpuris, wat die naaste geografiese en kulturele familielede van die Potohari Punjabis is. Terwyl die Azad Kashmiris, net soos die Ladakhis en Jammuites, Kashmiri as burgers van die Kashmir-staat beskou word, is hulle egter nie etnies Kashmiri nie en het hulle geen taalkundige, kulturele of genetiese verwantskap met die etniese Kashmiris wat van Dardiese oorsprong is nie.
Ladakh het 'n versnit van baie verskillende rasse, veral die Tibetaanse, Mons en die Dards. Mense van suiwer Dard-afkoms oorheers in die vallei van Dras en Dha-Hanu. Die inwoners van Dha-Hanu, bekend as Brokpa, is volgelinge van die Tibetaanse Boeddhisme en het baie van hul oorspronklike Dardiese tradisies en gebruike bewaar. Die Dards rondom Dras het hulle egter tot Islam bekeer en is sterk beïnvloed deur hul Kashmiri-bure. Die Mons is afstammelinge van vroeëre Indiese setlaars in Ladakh. Hulle werk as musikante, smidte en skrynwerkers.
Die Changpa-nomades wat op die Rupshu-plato woon, is suiwer Tibetaans, en dit was waarskynlik veewagters soos hulle wat hulle eers in Ladakh en Baltistan gevestig het. Sedert die vroeë 1960's het hul getalle toegeneem namate Chang Tang-nomades van oor die grens heen gevlug het deur die Chinese regerende Tibet. Daar is slegs 3500 vlugtelinge in Leh alleen. Moslem Arghons, afstammelinge van Kashmiri of