Salaris- en Salarisvereistes van u werksoekers
Salarisvereistes van u werksoekers
Salaris is 'n vaste bedrag geld of vergoeding betaal aan 'n werknemer deur 'n werkgewer in ruil vir die werk wat verrig word. Salaris word gewoonlik betaal in 'n tweeweeklikse betaalstaat aan 'n vrygestelde of professionele werknemer . In die meeste jare word 'n werknemer se salaris in die loop van die jaar in 26 eweknie betaal.
'N Werknemer wat 'n salaris betaal word, word verwag om 'n hele werk in ruil vir die salaris te voltooi. 'N Hele werk wat 'n werknemer aanspreeklik is om te verrig, word deur die werknemer verstaan ​​uit die posbeskrywing, die titel van die pos en die doelwitte wat deur of onderhandeld is met die werknemer se bestuurder.
Dit is anders as 'n nie-vrygestelde werknemer wat 'n uurlikse tarief of deur die vervaardigde stuk betaal word. 'N Werknemer wat nie vrygestel is nie, is nie verantwoordelik vir 'n hele werk nie en kan byvoorbeeld op 'n monteerbaan slegs 'n deel van 'n algehele produk produseer. Hierdie werknemer is ook oor die algemeen in aanmerking vir oortydbetaling wanneer hy of sy meer as die vereiste aantal ure in die dag werk.
Die betaalde werknemer of werknemer wat per salaris betaal word, hou nie ure gewerk nie en word nie betaal vir oortydbetaling nie. (Sommige openbare sektore, dikwels vakbondverteenwoordigers, verwag dat werknemers ure moet reken en kompenserende verlof moet insamel. Dit is nie die norm in die privaat sektor nie.)
As gevolg van die Wet op Billike Arbeidsstandaarde (FLSA) oor oortydbetaling, word werkgewers verplig om die ure en gedeeltelike ure wat deur nie-vrygestelde of uurlikse werknemers gewerk word, dop te hou.
Salaris word bepaal deur markbetalings vir mense wat soortgelyke werk in soortgelyke bedrywe in dieselfde streek doen.
Salaris word ook bepaal deur die betaaltariewe en salarisreekse wat deur 'n individuele werkgewer ingestel is. Salaris word ook beïnvloed deur die aantal mense wat beskikbaar is om die spesifieke werk in die werkgewer se werkplek te verrig.
Salarisvereistes is die hoeveelheid geld wat 'n werksoeker besluit het wat jy vir hom moet bied om jou werkaanbod te aanvaar .
Die vaste uitgawes wat die kandidaat aangegaan het deur sy lewenstylkeuses, dryf die vereiste bedrag geld. Ongelukkig het sommige kandidate onrealistiese verwagtings van watter soort salaris hul vaardighede sal bring.
Hierdie vaste uitgawes, insluitend items soos die verband, motorbetalings, kinderskool, belasting, nutsdienste, ensovoorts, is waaroor 'n werknemer haar behoeftes basies baseer. Die vereiste mag geen verband hê met wat die markkoers is nie.
Tensy 'n werksoeker desperaat is vir enige werk, sal hy nie 'n posisie aanvaar wat nie sy uitgawes dek nie.
As hy jou posisie aanvaar vir minder as sy realistiese salarisvereistes, kan jy reken op die feit dat hy in die geheim sal werk soek. As sy salarisvereistes onrealisties was, sal hy ook soek, maar hy sal niks vind nie. As jou betaling teen markkoers is, sal hy leer dat dit die geval is.
Vra aansoekers om Salarisvereistes bekend te maak
Dit is waarom werkgewers versoekers om hul salarisvereistes te verskaf ten tyde van hul werksaansoek . As salarisvereistes te ver uitmekaar is, is dit 'n mors van tyd om onderhoude te voer met 'n kandidaat wat nooit die werk sal aanvaar nie.
As 'n kandidaat tans in diens is, het hulle min rede om 'n besnoeiing te betaal.
As die kandidaat werkloos is, kan die werkgewer meer wikkelkamer hê om die persoon te kry om 'n laer salaris te aanvaar.
Die werkgewer weet dat 'n kandidaat wie se salarisvereistes hoër is as die salarisreeks wat hy beplan om die werknemer te betaal, 'n vermorsing van tyd en energie is. Nietemin weier baie maatskappye hul salarisreekse aan werkkandidate bekend te maak. Baie werk kandidate wil nie 'n verwagte salaris aanmeld nie, omdat hulle bang is dat hulle hulself per ongeluk met hulself sal verlaag.
'N Aansoeker wat nie die voornemende werkgewer se vraag oor sy salarisvereistes beantwoord nie, kan egter nie sy aansoek oorweeg nie. Terwyl werkkandidate glo dat die eerste party om getalle te praat, 'n nadeel in 'n salarisonderhandeling het , het die werkgewer wettige redes om nie kandidate te oorweeg wat hulle nie kan bekostig nie.
Baie werkgewers voel dat as hulle hul reekse bekend maak, kandidate sal aanvaar dat hulle die top van die reeks verdien. Daarbenewens wil hulle nie meer betaal as wat hulle nodig het nie en kan hulle hul aanbod op die kandidaat se gegewe begeerte baseer, eerder as die ware markkoers.
Skep markgedrewe, realistiese salarisreekse
Goeie werkgewers gaan grootliks om salarisreekse wat mededingend in die arbeidsmark is, te verstaan ​​en te skep. Hulle wil superieure werknemers aantrek en behou , en hulle weet dat die voornemende werknemer se salarisvereistes werksbesluite neem.
Hulle sal nie 'n kandidaat 'n lae aanbod gee nie, selfs al het die kandidaat dit duidelik gemaak dat hulle bereid is om 'n aanbod te aanvaar wat laer is as die markkoers. As die werknemer uitvind dat hulle meer werd is as wat die werkgewer betaal, sal moraal val en die werknemer sal so gou as moontlik uitkom. Omset is duur , dus spaar 'n paar dollar deur die onderstaande markkoers te betaal, kan terugbrand.
Deelname aan salarismarkopnames om 'n betroubare hulpbron vir salarisnavorsing te skep, het krities geword om die salarisvereistes van gekwalifiseerde aansoekers vir werksgeleenthede te verstaan. Tans word salarisnavorsing eskaleer met aanlynhulpbronne soos salarisrekenaars wat salarisse makliker maak om vas te stel en te verstaan.
Dit maak dit ook makliker vir kandidate om markwaardes te bepaal, wat die inligting-asimmetrie verminder wat dikwels salarisonderhandelings pla.
Wanneer 'n werkgewer 'n salarisaanbod aan 'n voornemende werknemer lewer, sal baie kandidate poog om 'n hoër salaris te onderhandel . Of jy nou op hierdie punt onderhandel, is vir jou, maar 'n onderhandeling is 'n algemene aspek van die bereiking van 'n aangename salaris, dus moet die werkgewer onderhandel. Andersins kan jou beste kandidaat net weggaan.