Watter tak van die weermag het hierdie uniform gedra? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Watter tak van die weermag het hierdie uniform gedra?
Ek het hierdie foto in my ouma se besittings gevind nadat sy oorlede is. Ek is nuuskierig oor watter tak van die weermag hierdie soldaat was en die tydsraamwerk. Miskien selfs in watter oorlog hy was, indien moontlik. Deur die embleem op papierraamwerk is die prentjie in. Ek neem aan Amerikaanse soldaat. My moeder se kant van die gesin het Duitsland verlaat, so ek dink dit kan my oupas wees. Die eerste foto is duidelik van die soldaat:
die tweede is aan die voorkant van die raam waarin dit is:
Dit lyk vir my na 'n Amerikaanse weermag van 1914 of 1917.
Dit beteken dat dit kan wees van die Amerikaanse betrokkenheid by Mexiko ...
1913-1914. - Amerikaanse troepe het 'n skermutseling teen Huerta se magte in Veracruz uitgevoer.
Maart 1916 - Februarie 1917 - Brig. Genl John J. Pershing se ekspedisie van ongeveer 10 000 soldate het na Mexiko gegaan om Pancho Villa te vang nadat hy 'n inval in die VSA gedoen het. Hulle het hom 11 maande lank tevergeefs agtervolg.
6 April 1917 - 11 November 1918. en WWI natuurlik
1918-1919. Geringe botsings met Mexikaanse onreëlmatiges, asook Mexikaanse Federales naby Nogalas Az.
Ek dink die uniform is waarskynlik die Eerste Wêreldoorlog, maar ek wonder of dit uit die Spaans-Amerikaanse oorlog kan kom. Sien hierdie beelde:
Soldate tydens die Spaans-Amerikaanse oorlog geklee in kaki-uniforms gebaseer op die wat die Britte gedra het. Hierdie soldate wag in 1898 op die veld.
Takke van die Amerikaanse weermag
Takteken van die Amerikaanse weermag verwys na militêre embleme wat op die uniform van die Amerikaanse weermag gedra kan word om lidmaatskap van 'n spesifieke kundigheidsgebied en reeks funksionele gebiede aan te dui. Die tak van die weermag is soortgelyk aan die toestelle van die lynoffisier en personeelkorps van die Amerikaanse vloot sowel as die Navy Enlisted rating -kentekens. Musketnaam, Brown Bess
Weermagstakke is apart van weermagkwalifikasie -kentekens deurdat kwalifikasie -kentekens 'n opleidingskursus of skool voltooi, terwyl takteken aan 'n dienslid uitgereik word by toewysing aan 'n bepaalde gebied van die weermag.
'N Kort geskiedenis van Amerikaanse militêre camouflage -uniforms
Camouflage -uniforms in al hul variasies is standaardkwessies vir elke tak van die Amerikaanse weermag. Tot onlangs was dit egter nie die geval nie. Alhoewel die Franse 'n pionier was in kamoefleertegnieke met voertuie en geweerplasings tydens die Eerste Wêreldoorlog en die Britte gebruik gemaak het van Alister Mackenzie se innoverende verberging van loopgrawe, het die Amerikaanse vloot hul eie span kamoefleerders in diens geneem, waaronder 'n klein groep kunsstudente wat by die Women's Camouflage aangewys is. Reserwe Korps van die National League for Women's Service. Hierdie kunsstudente is soms 'versteekte vroue' genoem vir hul pogings om omgewings en landskappe soortgelyk aan die slagveld te verstaan.
Hulle eksperimente met 'rock' -pakke' en 'observasie -pakke' is in die Van Cortlandt -park in New York getoets voordat die vroue saam met ander geallieerde eenhede na Frankryk gaan. Die pakke is moontlik nie as camo -uniforms beskou nie, maar die beginsels wat gebruik word, kan aangevoer word as vroeë voorstanders van geïmproviseerde ghillie -pakke, sedertdien 'n algemene verbergingstaktiek wat sniper -spanne in elke groot oorlog gebruik het.
Die Eerste Wêreldoorlog het moontlik kamoeflering ingevoer, maar die Tweede Wêreldoorlog het die voorkoms van kamoefleerdrag aangetref - alhoewel daar min is. Die uniforms was grootliks olyfkleurig en effens groen, sonder 'n werklike camo. Tydens die inval in Normandië het uitgesoekte infanterie-eenhede van die Amerikaanse weermag se soldate HBT-kamoefleerdrag aangetrek wat van katoen gemaak is, wat lyk soos die uniforms wat die Duitse Waffen-SS-soldate gedra het. Aangesien die meeste Amerikaanse soldate nie camo -uniforms gedra het nie, het die voorkoms van "vriendelike vuur" gereeld toegeneem.
In die Stille Oseaan het 'n paar Amerikaanse Marine Corps -eenhede, waaronder die Marine Raiders, omkeerbare M1942 -kamoefleerdrag gedra wat 'padda -pakke' genoem word - die een kant was 'n groenerige camo vir oerwoudoorlogvoering, en die ander kant was bruin vir die strandomgewings wat gereeld besoek word tydens die veldtogte vir eilande. Die Marines het tydens die Koreaanse Oorlog 'n soortgelyke ontwerp aangeneem, die helmbedekking met die padda -patroon. Hierdie kamoefleerdrag is ook gebruik deur brigade 2506, wat deur die CIA die padda -pakke uitgereik is tydens die mislukte Bay of Pigs -inval.
In Viëtnam was daar geen amptelike kamoefleeruniform vir troepe nie, maar in die oerwoudomgewing het die meeste soldate 'n all-green 'boonie suit' gedra. Die US Army's Engineer Research and Development Laboratory (ERDL) het in 1948 'n vierkleurige camo-uniform ontwikkel wat bestaan ​​uit skakerings van liggroen, donkergroen, bruin en swart. Die uniforms is beperk, maar spesiale operasie -eenhede en verkennings pelotons het 'n behoefte aan klere nodig om by die omgewing aan te pas. Veral die spesiale weermag van die Amerikaanse weermag, US Navy SEALs en lede van MACV-SOG het die universeel vereerde 'tierstreep'-patroon verkry terwyl hulle saam met hul Suid-Viëtnamese eweknieë diep-penetrasie-operasies gedoen het.
Tydens die Koue Oorlog was die kamoefleringpatroon wat 'n algemene probleem vir die hele Amerikaanse weermag geword het, die M81 Woodland -uniform, ook bekend as die Battle Dress Uniform (BDU). Sedert sy goedkeuring in 1981, het die ontwrigtende, swart, bruin, groen en kakie-ontwerp die voorkoms in bosomgewings voortgeduur totdat dit in die vroeë 2000's uitgeskakel is.
Toe die Amerikaanse weermag in die Golfoorlog in die vroeë negentigerjare in die Persiese Golf geveg het, het troepe 'n ses-kleurige 'sjokolade-chip'-patroon gedra wat gereeld verband hou met generaal Norman Schwarzkopf, die bevelvoerder van die Amerikaanse sentrale kommando tydens die veldtog teen Saddam Hussein .
Die "-sjokolade-chip "-uniform is in 1992 vervang met 'n drie-kleur Desert Camouflage Uniform (DCU) met 'n soortgelyke patroon as die BDU's in die bos, maar in verskillende kleure. Hierdie uniform is ook in die vroeë 2000's, sowel as die BDU -eweknie, uitgefaseer.
Vir nagmissies het die weermag selfs 'n 'woestynaguniform', oftewel Parka Night Camouflage Desert, soos dit amptelik genoem is, ontwikkel om oor 'n ander uniform gegooi te word. Sy doel was om die sigbaarheid te verminder deur Sowjet -infrarooi kameras en 'n nagvisbril.
Aangesien die bos- en woestynuniform wyd gebruik word onder alle takke van diens, het die U.S. Marine Corps besluit dat hulle hul eie unieke handelsmerk benodig. Met die hulp van die afgetrede Amerikaanse weermag-luitenant-kolonel Timothy O'Neill, een van die voorste kamoefleerkundiges ter wêreld, het die MARPAT (Marine Pattern) in 2002 die eksklusiewe uniform van die mariniers geword. Die Marine Corps het selfs die groen-en- bruin uniforms, embleme op die sakke geplaas en Marine Corps se handelsmerke daarop vasgemaak om die punt te versterk dat niemand anders dit kon dra nie.
"'Digitale ' -kamoeflering is eintlik 'n verkeerde benaming, gebaseer op die oppervlakkige ooreenkoms van hierdie patrone met gekwantiseerde of growwe digitale beelde," het O'Neill gesê. 'In werklikheid word die patrone van vierkante (of watter vorm ons ook al gebruik) gebruik om die tekstuur van tipiese agtergronde met behulp van 'n wiskundige funksie. Ons kan ook seshoeke of vormlose blobs gebruik, behalwe dat dit makliker is om komplekse patrone met 'n rekenaar met behulp van vierkante weer te gee. Dit is maklik om die doel en meganismes van hierdie soort ontwerp verkeerd te verstaan, en daarom val soveel maatreëls wat die benadering sonder insig probeer gebruik, te kort. "
Aangesien die mariniers hul eie uniforms aangeneem het, moes die res van die takke onmiddellik met iets vergelykbaar kom. Wat gevolg het, was 'n twyfelagtige besluitneming en miljoene dollars wat gemors is as dit kom by digitale patrone van kamoeflering.
Die weermag het in 2004 die Universal Camouflage Pattern (UCP) ontwikkel, wat geïmplementeer is in die nuwe Army Combat Uniform, oftewel ACU. Die drie-gekleurde patroon, bestaande uit groen, bruin en grys, is veral deur die gevegsoldate in die algemeen nie gehou nie, veral tydens die gebruik daarvan tydens die Global War on Terrorism (GWOT). Hulle misnoeë kos $ 5 miljard en word beskou as 'n kolossale mislukking, aangesien die 'universele' kamoeflering in wese nutteloos was in enige omgewing, insluitend die Arktiese, woestyn, oerwoud en stedelike gebiede.
Die Amerikaanse vloot het besluit om in 2010 by die mengsel aan te sluit met wat soms 'aquaflage' of 'die bloubessie' genoem word. Die tipe I-uniform was 'n bloudigitale patroon wat alle matrose gedurende werksure op slagskepe, vliegdekskepe en waldienste gemagtig was om te dra-behalwe Naval Special Warfare. Die vloot het onlangs oorgegaan van die tipe I blou patroon na 'n groen MARPAT-styl tipe III kamoefleerdrag, slegs sewe jaar na die aanvanklike implementering.
Die Amerikaanse lugmag het ook hul eie camo -uniforms ontwikkel om die ou bospatroon te vervang. In groot mate deur die leiding van die weermag te volg, het hulle die Airman's Battle Uniform (ABU) in 2007 bekendgestel.
Die grys "tierstreep" het op die eerste oogopslag koel gelyk, maar sy reputasie onder spesiale taktieke -operateurs en ander lugmag -eenhede tydens die teater in die Midde -Ooste was nie positief nie.
'Dit blyk dat die ABU's wat ek gekoop het, nie toegelaat is om buite die draad te dra nie,' het 'n vlieënier aan Time Magazine gesê oor sy ontplooiing in 2011 in Afghanistan. 'In plaas daarvan het die lugmag my 'n uitrusting genaamd ABS-G voorsien, wat staan ​​vir Airman Battle System-Ground. Hierdie taktiese ensemble - nie 'n uniform nie, lui die beskrywing nadruklik - was 'n stel broeke en hemde wat ooreenstem met die camo -patroon van die Airman Battle Uniform, maar was vuurbestand, ligter, sagter en effens anders op 'n handjievol ander maniere (dink ritsen, klittenband, sakke). "
Die weermag en lugmag gebruik saam met hul onderskeie spesiale operasie -eenhede nou die operasionele kamoefleerpatroon (OCP), 'n Multicam -patroon van gedempte groen, ligte beige en donker bruin. Dit word beskou as 'n beduidende opgradering van die digitale UCP -patroon wat dit vervang het.
Die gebruik van barette in die lugmag het in die sewentigerjare begin. In 1979 is ingeroep personeel by die Tactical Air Control Party (TACP) AFSC (pos) gemagtig om die swart baret te dra. In 1984 het twee vlieëniers van die Pous Air Force Base, Noord -Carolina, 'n ontwerp vir die flits- en kruinontwerp voorgelê, wat in 1985 vir alle TACP -vlieëniers goedgekeur is. Lugvervoerders (ALO's) is ook gemagtig om die swart baret te dra nadat hulle klaar was van die Joint Firepower Control Course, wat by die Nellis Air Force Base, Nevada, aangebied word. In plaas van die helmteken dra hulle hul rangtekens op die baret. Air Mobility Liaison Officers (AMLO's) is ook gemagtig om die swart baret in die lugmag te dra. Nou was elke Air Force Battlefield Airmen (AF Special Ops) 'n baret om hul werk aan te dui.
Barets in burgerlike organisasies
Afgesien van die gewapende magte, word barette verbind met 'n verskeidenheid ander organisasies.
Barette word deur sommige verkennersgroepe gedra, veral in Hong Kong en Brittanje, waar groen barette gedra word. Die Hong Kong Air Scouts dra blou barette. Kanadese Verkenners het hul donkerblou baret in die laat negentigerjare uitgeskakel, maar dit kom stadig terug onder die ouer lede in verskillende vorme, soos rooi vir Rover Scouts in British Columbia.
In Brittanje word barette gedra deur die Sea Cadet Corps (SCC), Army Cadet Force (ACF), Air Training Corps (ATC) en Combined Cadet Force (CCF). Dit is in die toepaslike dienskleur, met eenhede van die ACF- en CCF -leërafdeling wat die baret dra van die regiment of korps waartoe hulle verbonde is.
Barette word gedra deur die Royal Canadian Army Cadets. Hulle dra dieselfde kleur as hul geaffilieerde gewone krag eenheid, tensy daar geen aangeslote eenheid is nie, in welke geval 'n swart baret gedra word.
Marineblauwe barette was die standaard hooftooisel van die Royal Canadian Legion sowel as ander veteraangroepe in Kanada.
The Guardian Angels het 'n rooi baret aangeneem as 'n herkenbare kledingstuk
Sommige veiligheidsmaatskappye in Hong Kong, soos Securicor, dra barette.
Lede van die jeugkomitee van die Mexikaanse Rooi Kruis het vroeër 'n rooi baret gedra, en swart barette is deur valskermspringers van dieselfde instelling gedra. Hierdie is uitgeskakel in 2006, toe 'n nuwe uniform uitgereik is.
Lede van die Civil Air Patrol wat die National Blue Beret (NBB) in Oshkosh, Wisconsin tydens die EAA AirVenture Airshow bywoon, kan blou barette verdien saam met die Saint Alban's Cross en die titel Blue Beret. Lede van die Indiana Wing wat die klassifikasie van Ground Team Member level 2 (GTM2) behaal, word ook bekroon met blou barette. CAP -lede wat Hawk Mountain Ranger School bywoon en die Advanced Ranger -vlak behaal, word bekroon met swart barette.
Dit is nie 'n amptelike webwerf nie, en die amp weerspieël nie die sienings of opinies van die Amerikaanse lugmag, burgerlike lugpatrollie of die nasionale Blue Beret -program nie.
SKAKELS OF VERWYSINGS NA INDIVIDUELE OF MAATSKAPPYE WORD NIE 'N INSKRYWING VAN ENIGE INLIGTING, PRODUK OF DIENSTE WAT U UIT SOOR BRONNE KAN ONTVANG NIE. PER CAPR 110-1.
Stuur 'n e-pos aan my as u foto's, inligting of grafika op hierdie bladsy kan byvoeg. Dankie, luitenant -kollega Ted Lohr, webmeester
Ek het geen inligting of kontak met Nat. Hoofkwartier oor toepassings
Ek het NIE inligting oor die huidige program nie
Moet my asseblief NIE vrae stel oor die huidige NBB -program nie
Huidige en onlangse diensuniforms [wysig | wysig bron]
Green Service Uniform [wysig | wysig bron]
Die belangrikste huidige diensuniform staan ​​bekend as die groen diensuniform of "klas A's." Die weermag het aan die einde van die veertigerjare verskillende idees hersien om 'n kenmerkende uniform te skep. Baie burgerlike werkers het verkeerdelik as weermagpersoneel verkeerdelik te wyte gehad aan die massiewe gebruik van oorskotklere na die Tweede Wêreldoorlog. Η ]
Groen diensuniform van die Amerikaanse weermag vir offisiere, soos gedra deur die voormalige stafhoof van die weermag, Peter J. Schoomaker.
Weermagkommissies het verskillende faktore van ontwerp, duursaamheid en voorkoms nagegaan. Blue is beskou as gevolg van die aanvaarding daarvan in mansklere, maar dit sou dan te moeilik gewees het om dit te onderskei van lugdiens- en vlootdiensuniforms en die uniforms van die Marine Corps en Navy. Verskeie kleure is hersien, en uiteindelik is groen (skakering 44) die basiese kleur vir nuwe rokuniforms. ⎖ ] Die kenmerkende groen kleur van die uniform het daartoe gelei dat dit deur troepe pejoratief na die "pekelpak" verwys is. ⎗ ] Die groen uniform is sedert die amptelike aanneming in 1954 met geringe variasies gedra. Die groen kleur is aangeneem om 'n meer militêre kleur te gee, wat verskil van verskillende uniforms van staatsdienswerkers. Δ ] Dit word beplan om in 2014 gestaak te word. Dit bevat 'n baadjie met vier knope. Aangewese soldate dra kentekens wat hul tak op hul krae aandui. Beamptes dra twee stelle kentekens wat bestaan ​​uit die letters "US" op hul krae en hul tak op hul lapels.
Vaardigheidskentekens, soos die skut se kenteken, word op die linkerkantste sakklep gedra. Hierbo is die lintjies vir medaljes en lof wat verdien is vir verskillende aksies, pligte en opleiding. Bo die lintjies is kwalifikasie -kentekens, soos die valskermspringer -kentekens en vegkenteken. 'N Naamkaartjie word op die regter boonste sakklep gedra. Eenheidstoekennings en buitelandse toekennings word bo die sak gedra, met 'n regimentsteken bo albei. Spesiale kentekens, soos die werwerskenteken, word op die boonste twee sakke van die baadjie gedra; die sykant waarop dit gedra word, wissel volgens die kenteken. Ώ ]
Groen diensuniforms van die Amerikaanse weermag vir aangewese personeel. Let op skouerkolle wat verskillende eenhede aandui.
Op elke skouer van die uniform is eenheidsvlekke. Die linkerkant sal die kolom van die huidige eenheidstaak van die soldaat hê. Die regterskouer kan die pleister hê van 'n eenheid waaraan die soldaat voorheen toegewys is terwyl hy in 'n gevegsgebied ontplooi is, en soldate met verskeie vorige gevegsopdragte, kan kies watter pleister hy moet dra. Tabs wat veldwagter, spesiale magte of sapper -kwalifikasie aandui, indien van toepassing, word bo die eenheidsvlek op die linker skouer gedra. 'N Soortgelyke "lug" -oortjie word onmiddellik bokant die eenheidsvlek gedra as die opdrag as lug aangedui word, ongeag of die individuele soldaat as valskermsoldaat gekwalifiseer is. Aangesien die insigne van die skouermou oor die algemeen slegs die bevel van die generaal-offisier aandui waaraan die soldaat toegewys is, kan die onmiddellike bataljon van die soldaat of op kommando op intermediêre vlak aangedui word deur 'n kenmerkende eenheidsmerk van metaal en emalje op die soldate se epaulets. Ώ ]
Die weermag se groen uniform word nie meer uitgereik in die herfs van 2010. Slegs die nuwe blou ASU word nou uitgereik. Die weermag se groen uniform sal na Julie 2014 teruggetrek word.
Wit diensuniform [wysig | wysig bron]
'N Ander uniform, die weermag se wit uniform, was die weermag se ekwivalent met die rokwit uniform wat deur offisiere in die Amerikaanse vloot gedra is, maar anders as die vloot, wat die besit en dra van die wit uniform gedurende die somermaande (die hele jaar op tropiese plekke) ) volgens alle geledere (E-1 tot O-10), is die weermag se wit uniform 'n opsionele uniform, en moet slegs gekoop word deur offisiere en sersante wat by poste in die trope en in die suide van die Verenigde State aangewys is.
Wit diensuniform vir offisiere, soos gedra deur generaal Sam S. Walker
Die dra, saam met die rok en die uitkleed van blou, is in 1902 as 'n somerkleeddrag aangetrek en is tydens die Eerste Wêreldoorlog opgeskort en in 1938 in die huidige vorm, tesame met die moderne blou uniform, weer ingestel. ⎘ & #93 In sy oorspronklike (1902) vorm bevat die wit uniform 'n staande kraag en 'n wit plat vlegsel wat die rande afsny. ⎙ ] Die 1938-model het 'n wit jas vervang sonder 'n vlegsel en met 'n oop voorkant met 'n top-omslag gedra met 'n wit hemp en 'n swart das.
Met die dreigende vyandelikhede van die Tweede Wêreldoorlog is die produksie van beide die blou en wit rokuniforme gestaak, maar die weermag se wit uniform was self 'n model vir die klas "A" weermagbruin uniform, wat in 1942 bekendgestel is (vervang 'n gordel) weergawe wat ontwerp is rondom die Sam Browne-gordel) en in 1968 gestaak is (die hemp en broek se "klas B" -uniform is vervang met die Army B-klas "B" -uniform in 1985), die naoorlogse gordellose weermagblou uniform, en die hedendaagse weermag groen uniform, wat in 1956 die uniforme "Pinks & amp Greens" en "Ike Jacket" in die Tweede Wêreldoorlog vervang het. Net soos die weermag se groen uniform, het die wit wit uniform 'n hoofbaadjie met vier knoppies, gedra met 'n bypassende wit broek en diensdop, maar in teenstelling met die weermag se groen uniform, word geen eenheidsvlekke, spesiale oortjies of die swart baret gedra nie. Beamptes dra hul silwer of goudkleurige rang-kentekens wat op die skouerpaulette vasgemaak is, terwyl aangewese personeel goud-op-wit rang-kentekens en diensstrepe op albei moue dra, soos op die weermag se blou uniform. 'N Wit hemp en óf 'n swart strikdas óf 'n vier-in-hand stropdas word gedra vir formele en semi-formele funksies.
Die weermag se wit uniform sal na Julie 2014 teruggetrek word.
Die onverantwoordelike dom en gevaarlike kamoefleringpatrone van die Amerikaanse weermag
Toe die Marine Corps in 2002 'n digitale patroon vir sy gevegsuniform kies, het die Amerikaanse weermag in sy geheel gebreek, terwyl elke tak doelloos rondgedwaal het in 'n bisarre soeke na sartorale identiteit. Dit was 'n lang, vreemde reis sedertdien. Laat ons dus kortliks kyk na die kamoefleerpatrone van die Amerikaanse weermag en die jammerverhale van hul aannemings.
Universele kamoefleerpatroon (Amerikaanse weermag)Die enigste ander land wat die universele kamoefleerpatroon (sien die foto's hier) vir sy weermag gebruik, is Kazakstan. Dit is omtrent alles wat u moet weet oor die doeltreffendheid daarvan. Moenie 'n fout maak nie - dit lyk goed. Die probleem is dat almal dit kan sien, want dit pas eintlik niks in nie. Die patroon is ontwerp om te werk in stedelike gebiede, beboste gebiede en woestynomgewings. So 'n perfekte kamoeflering sou 'n fortuin bespaar, aangesien die weermag nie 'n nuwe patroon hoef uit te reik elke keer as dit oorlog toe gaan nie. Natuurlik was daar destyds eintlik 'n oorlog aan die gang - twee in werklikheid - en die universele patroon werk nie voldoende in beide van hulle nie. Die weermag se oplossing? Om spesiaal gevormde 'MultiCam' gevegsuniforms aan soldate in Afghanistan uit te reik, maar om ook voort te gaan met die uitreiking van universele patroongevegsuniforms aan soldate wat uit basiese opleiding kom. Bestry uniforms, met ander woorde, wat oral gebruik sou word behalwe geveg.
Operasie Enduring Freedom Camouflage Pattern (Amerikaanse weermag, Amerikaanse lugmag)Tot sy eer, MultiCam is eintlik 'n effektiewe patroon - en die weermag het geweet dat die militêre tak in 2004, toe MultiCam verbygegaan het ten gunste van die universele druk. Operation Enduring Freedom Camouflage Pattern, soos dit amptelik bekend is, word gekenmerk deur die oorgangskleure op elk van die spatsels (wat self kleiner en verfynder is as dié van die ou bospatroon). (Sien die foto's hier.) Die skakerings wissel van bruin tot ligbruin, met vae groen velde. Dit het groot sukses behaal in weermagte regoor die wêreld, van die Russiese federale veiligheidsdiens tot die Australiese spesiale lugdiens.
MARPAT (U.S. Marine Corps)Soos die akroniem aandui, is MARPAT die mariene kamoefleringpatroon. (Sien die foto's hier.) Dit was die eerste weermag van die Amerikaanse weermag met 'n digitale uniform en is (miskien onverwags, gegewe operasietempo en begrotingsverskille) gebaseer op die navorsing van die Kanadese weermag. Anders as die weermag se poging, probeer MARPAT geen universele kamoeflering nie, en daar word twee stelle kleure gebruik: Vir beboste gebiede, groen, bruin, bruin en swart, en vir woestynomgewings, verskillende skakerings sand. (Alhoewel 'n stedelike variëteit ontwikkel is, is dit nie goedgekeur nie. Net so is daar geen arktiese variasie nie, aangesien die mariniers 'n ander patroon vir sneeuagtige terreine gebruik.)
Wat die digitale camouflage van die mariniers uniek maak, is ook die grootste swakheid vir die weermag as geheel. MARPAT is gepatenteer, en die korps het 'n aggressiewe verdediger van sy intellektuele eiendom bewys. Alhoewel dit sinvol is vir die Marine Corps om ander lande te keer om so 'n effektiewe kamoeflering aan te neem, is dit nie logies dat die mariniers toestemming van ander takke van die Amerikaanse weermag weerhou nie. In onlangse jare het dit die pogings van die weermag en die vloot om uniforms uit MARPAT en die kleure daarvan te weerstaan, weerstaan. Dit is 'n intellektueel onverdedigbare posisie wat heeltemal bedoel is vir bemarking en werwing.
Spesiale oorlogvoeringseenhede is die enigste lede van die vloot wat gemagtig is om die woestynvariant van MARPAT te dra. Die vloot in sy geheel dra 'n onverklaarbare blou digitale afdruk, wat nie anders lyk as die stormagtige, onstuimige water nie - presies die kleure wat u nie sou wou dra as u oorboord val nie.
Militêre weermag se lugmagte -lappies
Gedra deur: 14 Januarie 1944 - 31 Oktober 1945.
Die insigne -ontwerp is in 1944 goedgekeur. Die golfrolle verteenwoordig die Suid -Atlantiese Oseaan, en die kleure is dié van Brasilië. Die projeksie bo die golfrolle is verteenwoordigend van Hemelvaart -eiland. Die vyf sterre op die veld van blou simuleer die Suiderkruis.
Kagnew -stasie A
Eritrea, E. Afrika
Gedra deur: 30 September 1955 - 28 Junie 1974.
Die vorm van die kentekens is bepaal deur die groter koedoe -horings. Beide die koedoe en die gazelle is inheems aan die omgewing van Kagnew. Die gazelle het veral deel geword van die lewe van die stasie.
Gedra deur: 22 Junie 1942 - 20 Februarie 1947.
Hierdie pleister is geskep vir personeel wat toegewys is aan die Army War Show, 'n fondsinsameling wat lewende wapens en ammunisie gebruik het om die militêre mag van die Amerikaanse weermag te demonstreer. Die ontwerp gebruik die letter & quotV & quot vir & quotVictory & quot en die Morse -simbool vir & quotV & quot (dot, dot, dot, dash). Die kleur rooi het blykbaar geen ander betekenis gehad as om aandag te trek nie.
Gedra deur: Laat 1945 - 10 Februarie 1947.
Die kentekens is in Mei 1947 deur die Trustkommando aangeneem en gedra deur beamptes en manne om Amerikaanse troepe in Trieste, 'n diepwater -hawestad in die noordooste van Italië, te identifiseer. Hierdie opdrag het 'n missie gehad om die beginsels van die Vrye Gebied van Triëst te handhaaf in ooreenstemming met beleid wat deur die Raad van die Verenigde Nasies neergelê is. Die besetting van Triëst deur elemente van die agt-en-tagtigste infanteriedivisie word verteenwoordig deur die klawer van vier blare, wat aangepas is uit die afdelings se kentekens. Die wit fleur-de-lys, op 'n rooi skild, is aangepas uit die wapen van Triest
Gedurende die sewentigerjare was die Aggressor Forces in die Amerikaanse weermag soldate om hulp te verleen by die opleiding van troepe. Hulle was die voorlopers van vandag se opponerende magte (OPFOR). Alle troepe van die Aggressor Forces het 'n wit sirkel gedraai wat 'n groen driehoek op die linkerborssak omhul het. Dit is die embleem van die Circle Trigon Party. Soldate wat aan 'n artillerie -raketeenheid toegewys was, het 'n wit driehoek gedra met 'n groen missiel daarop. Die aggressor -konsep het na die Tweede Wêreldoorlog ontstaan, toe die vyftiende Amerikaanse weermag opdrag gegee het om analitiese studies oor operasies in die Europese teater voor te berei. Een van die gevolglike aanbevelings was dat die weermag meer realistiese maniere van opleiding sou gebruik. Om aan hierdie vereiste te voldoen, is die konsep van 'n fiktiewe 'maneuver -vyand', volledig met 'n nasionale agtergrond, geskiedenis, regering, militêre instelling, taal en politieke filosofie, aanvaar. Die konsep wek 'n bewustheid van die Amerikaanse soldaat aan dat enige toekomstige vyand van onsself sal verskil in taal, uniform, wapens, militêre organisasie, taktiek en ideologie. Die Aggressor Center was oorspronklik geleë in Fort Riley, Kansas.
Gedra deur: 15 Januarie 1966 - 31 Augustus 1966
Gemagtig in Januarie 1966 vir drag deur Amerikaanse troepe wat as lede van die Inter-Amerikaanse Vredesmag dien. FIP is 'n afkorting van 'n Spaanse frase wat beteken "Inter-American Peace Force" en OEA staan ​​vir Organization of the American States. 'N Olyf tak, wat na bo gehou word, verteenwoordig die begeerte van die magte na vrede. 'N Kaart van die westelike halfrond dui die geografiese ligging van die Dominikaanse Republiek aan. 'N Swaard wat na onder wys, dui op vegvermoë. Van April 1965 tot September 1966 was die Tweede Tagtig lugafdeling 'n deelnemer aan hierdie vredesmag.
Die ontwerp van die kentekens is aangepas volgens die embleem van die Verenigde Nasies, 'n algemene internasionale organisasie wat aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog gestig is om internasionale vrede en veiligheid te bevorder. Die kentekens word gedra deur militêre personeel van die hoofkwartier van die kommando naby Seoul, Korea. Byna vyftig jaar lank het die Verenigde State deelgeneem aan multinasionale operasies onder leiding van die Verenigde Nasies. In 'n seldsame afwyking van die federale wet wat 'n soldaat verbied om 'n kenteken of kentekens van 'n buitelandse regering te aanvaar sonder die toestemming van die kongres, het die Verenigde State die gebruik van die bekende blou-en-wit kolle en ligblou hoofbedekkings goedgekeur . In die afgelope tyd het die dra van die Verenigde Nasies se uitrustings deur militêre personeel van die Verenigde State 'n groot debat in die land veroorsaak oor die wettigheid daarvan.
Dwing 0f ETO
Gedra deur: 27 Maart 1946 - 15 Desember 1952.
Rooi is vir artillerie en die weerlig dui op vuurkrag. Blou is die kleur van infanterie en geel stel ruiters voor. Die letter & quotC & quot verteenwoordig & quotconstabulary. & Quot
Slegs goedgekeur vir plaaslike drag.
Die oorsprong van die ontwerp is onbekend, maar die mes, simbolies vir geheime operasies, dui aan dat die taak wat die Tweede Tagtig-lugafdeling deelgeneem het aan hierdie vredesmag.
Herbenoem: Allied Control Council Hongarye - Amerikaanse weermag. Gedra deur: Mei 1945 - 1949 (Ongemagtig).
Die skild verteenwoordig die Verenigde State. "Magyarorszag" is Hongaars vir "The Republic of Hungry." Die goue letters in die middel is vir die Verenigde State se Raad vir Geallieerde Beheer.
Alhoewel daar geen definitiewe inligting oor die betekenis van die ontwerp beskikbaar is nie, sou die groen heuwel die guerrilla -aard van die magte verteenwoordig, en die valskerm sou vir infiltrasiemissies gebruik gewees het. Die partydige magte in Korea was 'n groep anti-Noord-Koreaanse guerrillas wie se huise op die gebied van die vyand gelê het, maar wie se historiese bande met Seoul was. Hul verhaal verskyn in 'n uitgawe van Weermag tydskrif in November 1984 en gee 'n indrukwekkende weergawe van die patriotiese gees van 'n verslaafde volk wat weier om nederlaag te aanvaar.
Die ontwerp blyk 'n geborduurde replika van 'n kenmerkende kenteken te wees.
Die oorspronklike Konfederale uniforms van alle takke van die weermag het die reëls van die uniforms van die Unie nou gevolg. Byna aan die begin van die oorlog het sommige Konfederale eenhede donkerblou uitrustings gedra wat dikwels op die strydveld met die vyand vergis is, omgekeerd het baie unie -eenhede, wat oorspronklik militia -eenhede was, in grys oorlog gegaan. Teen 1863 is alle troepe gevra om die voorskrifte vir die leër van die konfederasie te gehoorsaam en kadetgrys uniforms te hê. Die konfederate se jas wat aan die middel van die bobeen gehang sou word, is aan die offisiere en manne van die infanterie gegee. Die jasse was ook dubbelbors. Knoppies, kentekens en chevrons was nie so ryklik versier as dié wat die Unie -leër gebruik het nie. Hulle was ook meer uiteenlopend van vorm, veral in die diep suide en in die weste. Terwyl hoede by die gespesifiseerde kleur moes pas, het die gebrek aan materiaal beteken dat soldate dikwels die hoede gedra het wat hulle kon vind, en die voortgesette behoefte aan stof na die oorlog beteken dat relatief min konfederate -hoede oorleef het. Ώ ]
Kavaleriste, artilleriste en infanterie het dieselfde benamings en kentekens gevolg, maar kavaleriste en artilleriste het middellyfbaadjies gedra. Die enkelhoogte "Jefferson Boot" was veronderstel om aan alle offisiere en mans van die weermag verskaf te word. Oorjasse was ook kadetgrys en volg die lyne van die ontwerp van die Union -jasse. Konfederale vlootuniforms het min verskille met dié van die Unie. Die voorgeskrewe grys kleur was die oorheersende kleur. Gedurende die somermaande is wit aanvaar vir tropiese drag. Aan die einde van die oorlog was selfs grys kleurstowwe moeilik. Dit het selfs beamptes gedwing om gekleurde uniforms met 'butternut' te dra. ΐ ]
Konfederale Infanterie Uniform, privaat
Konfederale vlootuniform, luitenant
Konfederale Kavallerie Uniform, sersant
Konfederale Artillerie Uniform, korporaal
Die gebruik van wol in die uniform het beteken dat die uniforms nie geskik was vir die warm klimaat wat algemeen in die Suide voorkom nie. Dit het daartoe bygedra dat baie Konfederale soldate tydens lang optogte aan hitte beroer het. Α ]