PSS Invest - Ekonomiese aanwysers Fundamentele analise - Forex ekonomiese aanwysers
Ekonomiese aanwysers Fundamentele analise - Forex ekonomiese aanwysers
Fundamentele analise is 'n metode wat verdiensteverslae, balansstate, ekonomiese aanwysers, sosiale faktore en regeringsbeleid van 'n sakesiklus analiseer wat prysbewegings en markneigings kan voorspel.
Aanwysers van die besigheidslewensiklus
Daar is twee tipes aanwysers wat die beweging van die ekonomie beskryf wanneer dit 'n sekere fase van die sakesiklus betree; die leidende en die vertraagde aanwysers.
'N Toonaangewende aanwyser poog om te sê wat die mark in die toekoms gaan doen. Dit word gebruik om veranderinge in die ekonomie te voorspel, maar is nie altyd akkuraat nie. Voorbeelde van vooraanstaande aanwysers sluit in produksiewerkweek, boupermitte, eise vir werkloosheidsversekering, geldvoorraad, voorraadveranderinge en aandeelpryse. Die sentrale banke hou baie van hierdie aanwysers dop terwyl hulle besluit wat hulle met rentekoerse moet doen.
Die belangrikste leidende aanwysers is:
Alhoewel die aandelemark nie die belangrikste aanduiding is nie, is dit die een waarna die meeste mense eers kyk. Omdat aandeelpryse gedeeltelik gebaseer is op wat maatskappye na verwagting gaan verdien, kan die mark die rigting van die ekonomie aandui as die verdiensteskattings akkuraat is.
'N Sterk mark kan byvoorbeeld daarop dui dat die verdienste -ramings styg en dus dat die algehele ekonomie gereed is om te floreer. Omgekeerd kan 'n afwaartse mark aandui dat die maatskappy se verdienste na verwagting sal afneem en dat die ekonomie op pad is na 'n resessie.
Daar is egter inherente gebreke daarin om op die aandelemark staat te maak as 'n leidende aanwyser. Eerstens kan verdiensteskattings verkeerd wees. Tweedens is die aandelemark kwesbaar vir manipulasie. Die regering en die Federale Reserweraad het byvoorbeeld kwantitatiewe verruiming, federale stimuleringsgeld en ander strategieë gebruik om markte hoog te hou om te voorkom dat die publiek paniekerig raak in geval van 'n ekonomiese krisis.
Boonop kan Wall Street-handelaars en korporasies getalle manipuleer om aandele op te blaas deur middel van transaksies met groot volumes, ingewikkelde finansiële afgeleide strategieë en kreatiewe rekeningkundige beginsels (wettig en onwettig). Aangesien individuele aandele en die algehele mark as sodanig gemanipuleer kan word, is 'n aandeel- of indeksprys nie noodwendig 'n weerspieëling van die werklike onderliggende sterkte of waarde daarvan nie.
Uiteindelik is die aandelemark ook vatbaar vir die skepping van 'borrels', wat 'n vals positiewe uitwerking op die rigting van die mark kan gee. Markborrels ontstaan ​​wanneer beleggers onderliggende ekonomiese aanwysers ignoreer, en blote uitbundigheid lei tot onondersteunde verhogings in prysvlakke. Dit kan 'n 'perfekte storm' skep vir 'n markkorreksie, wat ons gesien het toe die mark in 2008 in duie stort as gevolg van oorwaardeerde subprima -lenings en kredietstandaardruilings.
Vervaardigingsaktiwiteite is nog 'n aanduiding van die toestand van die ekonomie. Dit beïnvloed die BBP (bruto binnelandse produk) sterk; 'n toename wat dui op 'n groter vraag na verbruikersgoedere en op sy beurt 'n gesonde ekonomie. Aangesien werknemers verplig is om nuwe goedere te vervaardig, verhoog die produksie -aktiwiteit ook werkgeleenthede en moontlik ook lone.
Toenames in vervaardigingsaktiwiteite kan egter ook misleidend wees. Byvoorbeeld, die goedere wat geproduseer word, kom soms nie by die eindverbruiker uit nie. Hulle kan 'n rukkie in groothandel of kleinhandelvoorraad sit, wat die koste van die besit van die bates verhoog. As u dus na vervaardigingsdata kyk, is dit ook belangrik om na kleinhandelverkope te kyk. As albei toeneem, dui dit aan dat die vraag na verbruikersgoedere toeneem. Dit is egter ook belangrik om na voorraadvlakke te kyk, wat ons vervolgens sal bespreek.
Hoë voorraadvlakke kan twee baie verskillende dinge weerspieël: óf die vraag na voorraad sal na verwagting toeneem, óf dat daar tans 'n gebrek aan vraag is.
In die eerste scenario vergroot ondernemings doelbewus voorraad om voor te berei op 'n groter verbruik in die komende maande. As verbruikersaktiwiteite na verwagting toeneem, kan besighede met 'n hoë voorraad aan die vraag voldoen en sodoende hul wins verhoog. Albei is goeie dinge vir die ekonomie.
In die tweede scenario weerspieël hoë voorraad egter dat die aanbod van die onderneming die vraag oorskry. Dit kos nie net maatskappye geld nie, maar dit dui aan dat kleinhandelverkope en verbruikersvertroue albei afneem, wat verder daarop dui dat moeilike tye voorlê.
Kleinhandelverkope is veral belangrike maatstawwe en funksioneer hand aan hand met voorraadvlakke en vervaardigingsaktiwiteite. Die belangrikste is dat sterk kleinhandelverkope die BBP regstreeks verhoog, wat ook die huishoudelike geldeenheid versterk. As verkope verbeter, kan ondernemings meer werknemers aanstel om meer produkte te verkoop en te vervaardig, wat weer meer geld in die sak van verbruikers plaas.
Een nadeel van hierdie statistiek is egter dat dit nie rekenskap gee van hoe mense vir hul aankope betaal nie. As verbruikers byvoorbeeld in die skuld gaan om goedere te bekom, kan dit 'n dreigende resessie aandui as die skuld te hoog word om af te betaal. Oor die algemeen dui 'n toename in kleinhandelverkope egter op 'n verbeterende ekonomie.
Boupermitte bied voorsiening vir toekomstige eiendomsvoorsieningsvlakke. 'N Groot volume dui aan dat die konstruksiebedryf aktief sal wees, wat meer werkgeleenthede voorspel en weer 'n toename in die BBP.
Maar net soos met voorraadvlakke, as dit meer huise bou as wat verbruikers bereid is om te koop, neem dit die bouer se uiteinde af. Ter vergoeding sal huispryse waarskynlik daal, wat weer die hele eiendomsmark devalueer en nie net 'nuwe' huise nie.
'N Daling in huispryse kan daarop dui dat die aanbod die vraag oorskry, dat die bestaande pryse onbekostigbaar is en/of dat huispryse verhoog is en as gevolg van 'n huisborrel reggestel moet word.
In elk geval het dalings in behuising 'n negatiewe impak op die ekonomie om verskeie belangrike redes:
Hulle verminder die welvaart van huiseienaars.
Hulle verminder die aantal konstruksiewerk wat nodig is om nuwe huise te bou, wat die werkloosheid verhoog.
Hulle verminder eiendomsbelasting, wat die regering se hulpbronne beperk.
Huiseienaars is minder in staat om hul huise te herfinansier of te verkoop, wat hulle tot negatief kan dwing.
As u na behuisingsdata kyk, kyk na twee dinge: veranderinge in behuisingswaardes en veranderings in verkope. As verkope daal, dui dit gewoonlik aan dat waardes ook daal. Byvoorbeeld, die ineenstorting van die huisborrel in 2007 het 'n ernstige uitwerking op die ekonomie gehad en word wyd beskuldig dat dit die Verenigde State in 'n resessie gedryf het.
Vlak van nuwe ondernemings
Die aantal nuwe ondernemings wat die ekonomie betree, is nog 'n aanduiding van ekonomiese gesondheid. Sommige het trouens beweer dat klein ondernemings meer werknemers as groter ondernemings aanstel en daardeur meer bydra tot die aanspreek van werkloosheid.
Boonop kan klein ondernemings aansienlik bydra tot die BBP, en stel hulle innoverende idees en produkte bekend wat groei stimuleer. Daarom is toenames in klein ondernemings 'n uiters belangrike aanduiding van die ekonomiese welstand van enige kapitalistiese nasie.
'N Lae -aanwyser is 'n ekonomiese aanwyser wat stadig reageer op ekonomiese veranderinge en dus min voorspellingswaarde het. Oor die algemeen volg hierdie tipe aanwysers 'n gebeurtenis; hulle is histories van aard. Byvoorbeeld, in 'n prestasiemetingstelsel is die wins wat 'n onderneming verdien, 'n agteruitgang, aangesien dit 'n historiese prestasie weerspieël; op dieselfde manier is verbeterde kliëntetevredenheid die gevolg van inisiatiewe wat in die verlede geneem is. Vertraagde aanwysers toon aan hoe goed die ekonomie die afgelope paar maande gevaar het, wat ekonome die kans gee om hul voorspellings te hersien en beter voorspellings te maak.
Belangrike agterstandsaanwysers is:
Ekonome beskou tipies die BBP as die belangrikste maatstaf vir die huidige gesondheid van die ekonomie. As die BBP toeneem, is dit 'n teken dat die ekonomie sterk is. Besighede sal in werklikheid hul uitgawes aan voorraad, betaalstaat en ander beleggings aanpas op grond van die BBP -uitset.
BBP is egter ook nie 'n foutlose aanwyser nie. Net soos die aandelemark kan die BBP misleidend wees as gevolg van programme soos kwantitatiewe verligting en buitensporige staatsbesteding. Die regering het byvoorbeeld die BBP met 4% verhoog as gevolg van stimulusbesteding en die Federale Reserweraad het ongeveer $ 2 triljoen in die ekonomie gepomp. Albei hierdie pogings om die uitval van die resessie reg te stel, is ten minste gedeeltelik verantwoordelik vir die BBP -groei.
Boonop bevraagteken sommige die werklike waarde van die BBP -statistiek as 'n agterstandsaanwyser. Dit vertel ons bloot wat reeds gebeur het, nie wat gaan gebeur nie. Nietemin is die BBP 'n belangrike bepalende faktor of die Verenigde State 'n resessie betree of nie. Die vuistreël is dat as die BBP meer as twee kwartale daal, 'n resessie op hande is.
Inkomste en Lone
As die ekonomie doeltreffend werk, behoort verdienste gereeld te styg om tred te hou met die gemiddelde lewenskoste. As die inkomste daal, is dit egter 'n teken dat werkgewers die betaalkoers verlaag, werkers ontslaan of hul ure verminder. Afnemende inkomste kan ook 'n omgewing weerspieël waarin beleggings nie so goed presteer nie.
Inkomste word verdeel volgens verskillende demografie, soos geslag, ouderdom, etnisiteit en opvoedingsvlak, en hierdie demografie gee insig in hoe die lone vir verskillende groepe verander. Dit is belangrik omdat 'n neiging wat 'n paar uitskieters beïnvloed, 'n inkomsteprobleem vir die hele land kan aandui, eerder as net die groepe wat dit beïnvloed.
Die werkloosheidsyfer is baie belangrik en meet die aantal mense wat werk soek as 'n persentasie van die totale arbeidsmag. In 'n gesonde ekonomie is die werkloosheidsyfer tussen 3% en 5%.
As die werkloosheidsyfer egter hoog is, het verbruikers minder geld om te bestee, wat kleinhandelwinkels, BBP, huismarkte en aandele negatief beïnvloed, om maar 'n paar te noem. Staatsskuld kan ook toeneem deur stimuleringsbesteding en bystandsprogramme, soos werkloosheidsvoordele en kosseëls.
Soos die meeste ander aanwysers, kan die werkloosheidsyfer egter misleidend wees. Dit weerspieël slegs die deel van die werkloses wat die afgelope vier weke werk gesoek het, en beskou persone met deeltydse werk as voltyds. Daarom kan die amptelike werkloosheidsyfer eintlik aansienlik onderskat word.
Een alternatiewe maatstaf is om as werklose werknemers diegene wat effens geheg is aan die arbeidsmag (dit wil sê diegene wat opgehou soek het, maar weer 'n werk sou neem as die ekonomie verbeter) op te neem, en diegene wat slegs deeltydse werk kan kry.
Die verbruikersprysindeks (VPI) weerspieël die verhoogde lewenskoste of inflasie. Die VPI word bereken deur die koste van noodsaaklike goedere en dienste te meet, insluitend voertuie, mediese sorg, professionele dienste, skuiling, klere, vervoer en elektronika. Inflasie word dan bepaal deur die gemiddelde verhoogde koste van die totale mandjie goedere oor 'n tydperk.
'N Hoë inflasiekoers kan die waarde van die dollar vinniger erodeer as wat die gemiddelde verbruiker se inkomste kan vergoed. Dit verminder die koopkrag van verbruikers en die gemiddelde lewenstandaard daal. Boonop kan inflasie ander faktore beïnvloed, soos werkgroei, en kan dit lei tot afname in die indiensnemingskoers en BBP.
Inflasie is egter nie heeltemal 'n slegte ding nie, veral as dit in pas is met veranderinge in die gemiddelde verbruiker se inkomste. Enkele belangrike voordele vir matige inflasie is:
Dit moedig besteding en belegging aan, wat kan help om 'n ekonomie te laat groei. Andersins word die waarde van geld wat in kontant gehou word, bloot deur inflasie vertraag.
Dit hou rentekoerse op 'n matig hoë vlak, wat mense aanmoedig om hul geld te belê en lenings aan klein ondernemings en entrepreneurs te bied.
Dit is nie deflasie nie, wat tot 'n ekonomiese depressie kan lei.
Deflasie is 'n toestand waarin lewenskoste daal. Alhoewel dit 'n goeie ding klink, is dit 'n aanduiding dat die ekonomie baie swak is. Deflasie vind plaas wanneer verbruikers besluit om hul besteding te besnoei en word dikwels veroorsaak deur 'n vermindering in die aanbod van geld. Dit dwing kleinhandelaars om hul pryse te verlaag om aan 'n laer vraag te voldoen. Maar namate kleinhandelaars hul pryse verlaag, krimp hul wins aansienlik. Aangesien hulle nie soveel geld het om hul werknemers, skuldeisers en verskaffers te betaal nie, moet hulle lone verlaag, werknemers afdank of hul lenings in gebreke bly.
Hierdie kwessies veroorsaak dat die aanbod van geld nog verder saamtrek, wat lei tot hoër vlakke van deflasie en 'n bose kringloop veroorsaak wat 'n ekonomiese depressie tot gevolg kan hê.
'N Sterk geldeenheid verhoog die koop- en verkoopkrag van 'n land met ander lande. Die land met 'n sterker geldeenheid kan sy produkte teen hoër buitelandse pryse in die buiteland verkoop en goedkoop produkte invoer.
Daar is egter ook voordele om 'n swak dollar te hê. As die dollar swak is, kan die Verenigde State meer toeriste lok en ander lande aanmoedig om Amerikaanse goedere te koop. Namate die dollar daal, neem die vraag na Amerikaanse produkte toe.
Rentekoerse is nog 'n belangrike vertraging van ekonomiese groei. Dit verteenwoordig die koste om geld te leen en is gebaseer op die koers van die federale fondse, wat die koers verteenwoordig waarteen geld van een bank na 'n ander geleen word en bepaal word deur die Federal Open Market Committee (FOMC). Hierdie koerse verander as gevolg van ekonomiese en markgebeurtenisse.
As die koers van die federale fondse styg, moet banke en ander leners hoër rentekoerse betaal om geld te bekom. Hulle leen op hul beurt geld aan leners teen hoër rentekoerse om dit te vergoed, waardeur leners meer huiwerig is om lenings aan te gaan. Dit ontmoedig ondernemings om uit te brei en verbruikers om skuld aan te gaan. As gevolg hiervan word die BBP -groei stil.
Aan die ander kant kan koerse wat te laag is, lei tot 'n groter vraag na geld en die waarskynlikheid van inflasie verhoog, wat, soos ons hierbo bespreek het, die ekonomie en die waarde van sy geldeenheid kan verdraai. Huidige rentekoerse is dus 'n aanduiding van die huidige toestand van die ekonomie en kan verder aandui waarheen dit op pad is.
Sterk korporatiewe winste hou verband met 'n styging in BBP omdat dit 'n toename in verkope weerspieël en dus werkgroei aanmoedig. Dit verhoog ook die aandelemarkprestasie namate beleggers op soek is na plekke om inkomste te belê. Dit gesê, winsgroei weerspieël nie altyd 'n gesonde ekonomie nie.
Byvoorbeeld, in die resessie wat in 2008 begin het, het ondernemings groot winste geniet as gevolg van oormatige uitkontraktering en afskaling (insluitend groot werksbesnoeiings). Aangesien beide aktiwiteite werk uit die ekonomie geneem het, het hierdie aanwyser valslik 'n sterk ekonomie voorgestel.
Die handelsbalans is die netto verskil tussen die waarde van uitvoere en invoere en toon of daar 'n handelsoorskot is (meer geld in die land kom) of 'n handelstekort (meer geld uit die land gaan).
Handelsoorskotte is oor die algemeen wenslik, maar as die handelsoorskot te hoog is, benut 'n land moontlik nie die volle voordeel van die geleentheid om produkte van ander lande te koop nie. Dit wil sê, in 'n globale ekonomie spesialiseer nasies in die vervaardiging van spesifieke produkte, terwyl hulle voordeel trek uit die goedere wat ander lande teen 'n goedkoper en doeltreffender tarief produseer.
Handelstekorte kan egter tot beduidende binnelandse skuld lei. Op lang termyn kan 'n handelstekort 'n devaluasie van die plaaslike geldeenheid tot gevolg hê namate buitelandse skuld toeneem. Hierdie toename in skuld sal die geloofwaardigheid van die plaaslike geldeenheid verminder, wat die vraag daarna en dus die waarde daarvan onvermydelik sal verlaag. Boonop sal beduidende skuld waarskynlik 'n groot finansiële las veroorsaak vir toekomstige geslagte wat gedwing sal word om dit af te betaal.
Waarde van kommoditeitsvervangers in Amerikaanse dollar
Goud en silwer word dikwels beskou as plaasvervangers van die Amerikaanse dollar. As die ekonomie swaarkry of die waarde van die Amerikaanse dollar daal, styg hierdie goedere in prys omdat meer mense dit koop om dit te beskerm. Dit word beskou as inherente waarde wat nie afneem nie.
Omdat hierdie metale in Amerikaanse dollars geprys word, moet enige verswakking of verwagte afname in die waarde van die dollar logieserwys tot 'n styging in die prys van die metaal lei. Edelmetaalpryse kan dus 'n weerspieëling wees van die verbruikersentiment ten opsigte van die Amerikaanse dollar en sy toekoms. Beskou byvoorbeeld die rekord-hoë prys van goud teen $ 1,900 per ons in 2011, aangesien die waarde van die Amerikaanse dollar versleg het.