Die desperate brief van 'n ma wat haar man vra om hulp met die kinders - Gesinsversoening - 2021
Die desperate brief van 'n ma wat haar man vra om hulp met die kinders
Moederskap is een van die mooiste ervarings wat 'n vrou in haar hele lewe kan ondergaan, maar is terselfdertyd een van die spanningsvolste en mees uitputtende ervarings. Kinders suig ons energie totdat ons bykans sonder krag is en veroorsaak dat ons hulp van ons maat of lewensmaat soek. Wat gebeur wanneer die ander party wat by hierdie proses betrokke is nie op ons versoeke reageer nie? Dit is 'n desperate brief van 'n ma wat haar man vra om hulp met die kinders, 'N Moet lees vir alle ouers in die wêreld!
Vroue regoor die wêreld het 'n ongelyke werklas in hul huise, wat versterk word as hulle moeders word. Saam met hul nuwe ouerlike pligte, neem baie ma's die las van huishoudelike take met min of geen hulp van hul maat nie.
Moeg daarvan om meer as haar deel te doen, het 'n Amerikaanse moeder 'n brief aan haar man geskryf waarin sy gevra het om meer hulp en meer hulp in die huis te kry. Haar naam is Celeste, maar dit kan die woorde van Virginia, Eloísa, Vilma, Teresa of jou eie wees. Ek moedig u aan om dit noukeurig te lees (dit sal dien as terapie!), En bowenal u maat uit te nooi om dit sowel as nadenke te lees.
Die vorige aand was vir jou moeilik. Ek het jou gevra om na die baba te kyk sodat ek vroeg kan gaan slaap. Die baba het gehuil. Huil, regtig. Ek kon dit van bo hoor, en my maag het van die geluid af geknip en gewonder of ek daarheen sou gaan om jou te verlig of net die deur toe te maak sodat ek desperaat kon slaap. Ek het laasgenoemde gekies. U het 20 minute later die kamer binnegestap met die baba onbeheersd gehuil. U het die baba in die krip geplaas en die krip liggies 'n paar sentimeter nader aan my kant van die bed gedruk, 'n duidelike gebaar dat u klaar was met u taak. '
'Ek wou op jou skree. Hy wou dadelik 'n epiese stryd begin. Ek was die hele dag by die baba en ons ander seun, hulle was siek! Ek gaan later wakker word om hom die hele nag te verpleeg. Die minste wat u kon gedoen het, is om hom 'n paar uur in die nag vas te hou, sodat hy kan probeer slaap. Is dit te veel om te vra, net 'n paar uur slaap?
'Ek weet dat ons albei gesien het hoe ons vaders die tipiese rolle van ma en pa vervul het toe ons grootgeword het. Ons twee moeders was die hoofversorgers en ons vaders was betreklik handvry. Dit was baie goeie pa's, maar daar word nie van hulle verwag om 'n beduidende hoeveelheid tyd te spandeer om doeke te vervang, te voed, te verpleeg en om die kinders te versorg nie. Ons moeders was die supervroue wat die gesin dinamies gehandhaaf het: kook, skoonmaak en grootmaak van kinders. Enige hulp van pa was welkom, maar onverwags. '
'Ons sien dat ons elke dag in hierdie gesinsdinamika val. My verantwoordelikheid om die gesin te voed, die huis skoon te hou en die kinders te versorg, word aanvaar, selfs as ek terugkeer werk toe. Ek blameer myself ook daarvoor. Ek het die presedent bepaal dat ek dit kan doen. En ek wil regtig. Moenie aanstoot neem nie, maar ek is nie seker of ek wil weet hoe 'n week se ete by u in beheer sal wees nie.
'Ek sien ook my vriende en ander ma's doen alles en doen dit goed. Ek weet jy sien dit ook. As hulle dit kan hanteer, en as ons ma's so goed vir ons gedoen het, waarom kan ek dan nie? Ek weet nie. Miskien speel ons vriende die rol in die openbaar en veg hulle in die geheim. Miskien het ons moeders jare lank in stilte gely, en nou, dertig jaar later, onthou hulle net nie hoe moeilik dit was nie. Of miskien, en dit is iets wat ek elke dag vir myself sê, ek is net nie so bekwaam vir die werk soos almal nie. En soveel dit my laat skrik as ek daaraan dink, ek sal dit sê: Ek het meer hulp nodig. '
Soggens het ek u nodig om ons kind voor te berei sodat ek die baba kan versorg en gaan aan met almal se middagetes en drink 'n koppie koffie. En nee, die voorbereiding van die kind beteken nie dat hy hom voor die televisie laat val nie. Dit beteken om seker te maak dat hy badkamer toe gaan, ontbyt eet, kyk of hy water wil hê en sy rugsak skool toe pak. '
Snags het ek 'n uur nodig om in die bed te dekompressie, wetende dat ons seuntjie in sy kamer slaap en dat die baba in u sorg is. Ek weet dit is moeilik om die baba te hoor huil. Vertrou my, ek weet, want ek sien dit die grootste deel van die dag en ek kan dit snags doen, maar asseblief. Ek het jou nodig'.
'Oor die naweke het ek meer pouses nodig. Kere wanneer ek alleen uit die huis kan kom en soos 'n normale persoon voel. Al is dit net 'n wandeling in die blok of 'n besoek aan die kruidenierswinkel. En sommige dae waar ek swemlesse en afspraakdatums geskeduleer het, en dit wil voorkom asof ek alles onder beheer het, moet ek u vrywillig help om my te help. Of stel voor dat ek bed toe gaan slaap. Of begin die skottelgoed wegsit sonder dat ek dit voorstel. Ek het jou nodig'.
'Uiteindelik, Ek moet hoor dat u dankbaar is vir alles wat ek doen. Ek wil weet dat u agterkom dat die klere gereed is en dat ek 'n goeie aandete voorberei het. Ek wil weet dat u waardeer dat ek die hele tyd borsvoed en my melk uitspreek as ek by die werk is, wanneer formulevoeding vir my makliker sou wees. Ek hoop dat u besef dat ek u nooit sal vra om tuis te bly na u sportbyeenkomste of aktiwiteite nie. As ma word aanvaar dat ek heeltyd tuis sal wees en altyd beskikbaar sal wees om na die kinders te kyk terwyl u weg is, en ek bou voort op die aanname deur heeltyd tuis te wees. '
'Ek weet dis nie hoe ons ouers dit gedoen het nie, en ek haat dit selfs om te vra. Ek wens ek kon dit alles doen en moeiteloos laat lyk. En ek wens ek het nie gelukgewens gehad met die dinge wat die meeste mense van 'n moeder verwag nie. Maar ek waai 'n wit vlag en erken dat ek 'n mens is. Ek sê vir jou hoeveel ek jou nodig het, en as ek aanhou met die tempo wat ek was, sal ek breek. En dit sou jou, die kinders en ons gesin skade berokken. Want laat ons maar sien: jy het my ook nodig. '
Voel u weerkaats in hierdie verhaal? Het u iets soortgelyks ervaar? Miskien is u gelukkig en in u huis is die verdeling van take baie goed gedefinieër en is dit bowenal billik vir albei. Indien nie, moet u gaan sit en praat, en kommunikasie is die sleutel tot die omkeer van hierdie situasie.
- Versprei huishoudelike take op 'n billike manier, en waarom nie, met inagneming van u smaak en behoeftes.
- As u nog steeds agterkom dat hy nie daaruit kom nie, en dat hy nie aan die gevestigde voldoen nie, vertel hom daagliks (altyd in 'n goeie toon) wat hy moet doen.
- Verduidelik dat hulle rol baie belangrik is in die opvoeding en opvoeding van kinders.
- Sê vir hom dat u besluit om kinders te hê, u seun is 50% van elk. U is dit aan hom verskuldig!
- Vermy argumente en praat altyd versoenend.
- Wat die vakke in die skool betref, kan u miskien verdeel! Hy is in die ouer se ouer groep, en jy is in die jongste. Of doen dit ook vir buitemuurse aktiwiteite
- Praat oor hoe u elkeen voel. Jy is gespanne, maar miskien voel hy gemarginaliseerd. Die empatie met die ander kan baie help!
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Die desperate brief van 'n ma wat haar man vra om hulp met die kinders, in die kategorie Gesinsversoening ter plaatse.