Moshe Landau - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Moshe Landau was die voorsittende regter tydens die verhoor van Adolf Eichmann in 1961. Landau was gretig om te verseker dat die wêreld tevrede is dat Eichmann 'n regverdige verhoor ontvang het en nie effektief skuldig bevind is voordat die verhoor selfs begin het nie.
Moshe Landau is op 29 April geboreste 1912 in Danzig, Duitsland - nou Gdansk in Pole. Hy studeer regte in Engeland en studeer aan die Universiteit van Londen. Teen die tyd van sy gradeplegtigheid het Hitler egter in Duitsland aan bewind gekom en Landau het besluit dat hy nie sou terugkeer nie. In plaas daarvan het hy na die Britse mandaat van Palestina gegaan. In 1940 word Landau as regter in Haifa aangestel. Na die totstandkoming van Israel het sy vermoë deur Landau tot sy reg in die Israeliese regstelsel laat werk totdat hy in 1953 in die Hooggeregshof in Israel aangestel is. Hy was van 1980 tot 1982 president van die Hooggeregshof, die jaar toe hy afgetree het.
Vanweë sy verhoogde posisie binne die Israeliese regstelsel, het Landau 'n belangrike rol gespeel in die skepping van die regstelsel vir die nuwe staat. Landau was 'n verdediger van burgerregte en veg vir die reg op vryheid van uitdrukking. Hy was ook gretig om die regte van verweerders tydens die verhoor te ondersteun, selfs al was hy in staat om lang gevangenisstraf uit te deel vir diegene wat skuldig bevind is. Dit was hierdie agtergrond van sy oortuigings toe hy by die verhoor van Eichmann kom.
Die verwydering van Eichmann uit Argentinië na Israel deur Mossad-agente was volgens die internasionale reg twyfelagtige wettigheid - nie dat dit simpatie vir die voormalige SS-man verkry het nie. Daar is ook aangevoer dat Israel nie Eichmann kon verhoor nie, aangesien sy misdade gepleeg is voordat Israel ontstaan ​​het en in lande buite Israel se regsbevoegdheid. Landau wou dus nie hê dat die verhoor bloot as wraak sou verskyn nie. Vir hom was Eichmann nie net tereggestel nie, maar ook vir baie in die internasionale gemeenskap, so ook die Israeliese regstelsel. Landau het dit geweet en het die verhoor op 'n duidelike en stelselmatige manier benader - dat daar 'n volledige nakoming van die gees en letter van die wet moes wees soos dit in Israel was. Wat Landau betref, was Eichmann dus onskuldig totdat sy misdade bewys kon word en sy skuld nie aanvaar is nie. Landau moes toesien dat die ander twee regters dieselfde glo omdat hy as regter in die verhoor voorsit.
Die verhoor teen Eichmann het op 11 April beginste 1961. Dit is te verstane dat daar internasionale belangstelling in die media in die saak was. Landau het die vyftien aanklagte teen Eichmann voorgelees en die saak ook aangevoer waarom Israel hom op die proef kon stel, al sou die staat nie tydens die Holocaust bestaan ​​het nie. Landau het aangevoer dat Israel alle Jode verteenwoordig het en dat 'om te argumenteer dat daar geen verband is nie, soos om 'n boomwortel en -tak te kap en vir die stam te sê: Ek het jou nie seergemaak nie.'
Landau wou hê dat die verhoor slegs op 'n wettige vlak loop, en hy het gedoen wat hy kon om te verseker dat emosies nie regsargumente vervaag nie. By verskeie geleenthede het hy die hoofaanklaer, Gideon Hausner, tereggewys, wat getuies op so 'n manier ondervra dat dit 'n emosionele uitbarsting uitgelok het. Landau het nie geglo dat treffende besonderhede oor die lewe vir Jode in die Poolse ghetto's relevant was vir die spesifieke saak teen Eichmann nie en dat Hausner sy gevoelens laat weet het. Landau wou veral hê dat die wêreld moet sien dat Eichmann 'n billike verhoor gehad het en dat sy skuld, of andersins, gegrond was op regskwessies wat nie deur emosies gedraai is nie.
Landau het ook kort voor die stelling van Eichmann gesê dat hy slegs opdragte volg toe hy sê: '' 'n Soldaat moet ook gewete hê. '
Die uitspraak van die verhoor is op 11 Desember bekend gemaakste 1961. Dit het twee dae geduur om die dokument van 100 000 woorde te lees. Eichmann was skuldig op alle aanklagte en ter dood veroordeel. Landau slaag met sy missie dat die wêreld sien dat Eichmann 'n billike verhoor gehad het en dat hy nie alreeds as skuldig beskou is voordat die verhoor eintlik begin het nie.
Die verhoor het die status van Landau as een van Israel se senior regters gesementeer. Hy is gevra om te ondersoek waarom Israel die Yom Kippur-oorlog in 1973 amper verloor het. Landau se bevindings het die weermag se intelligensiestelsels die skuld gegee, maar leidende politici het die skuld ontneem. Dit was 'n verslag wat baie mense nie sou aanvaar nie. Dit was nie die laaste keer dat 'n verslag deur Landau kontroversie sou veroorsaak nie. Hy het ook die werk van Shin Bet, die Israeliese veiligheidsdiens, ondersoek. Shin Bet is daarvan beskuldig dat hy marteling gebruik het om inligting van verdagtes te bekom. In Landau se verslag steun hy die gebruik van 'matige fisieke marteling' in gevalle waar 'n terroriste bedreiging teen Israel vermoed word. Menseregte-groepe het sy standpunt gekritiseer en in 1999 het die Israeliese Hooggeregshof beslis dat sulke metodes onwettig is.