Ek is sewe jaar oud en in sub. B in Mitchells Plain – ’n konsentrasiekamp wat destyds deur die apartheidsregering as ’n “model-township” beskryf is. Weeksoggende is my oudste suster en ek al douvoordag by die skool afgelaai, want albei my ouers was in daai dae van openbare vervoer afhanklik om by die werk uit te kom. Op dié betrokke oggend – die dag van die MK-guerrilla Ashley Kriel se dood – is daar ’n geel-en-blou Casspir buite die skoolhekke geparkeer.
“Terroriste” is ook een van die woorde wat ’n mens nie heeltemal verstaan as jy nog melktande het nie. Maar ek onthou dat my oupa kort daarna in ’n Sondagpreek ook die woord gebruik het. Hy’t daarin uitgevaar teen die heersende Nasionale Party en veral die media wat na jong bruin vryheidsvegters op die Vlakte as terroriste en klipgooiers verwys het.
Ek onthou my klein handjie in my pa se vuis. Ek onthou dat ons begin hardloop het. Ek het nie gehuil nie. Ek belowe ek het nie gehuil nie. Eintlik weet ek nie regtig of ek gehuil het nie, maar toe ek my weer kom kry, was ons veilig buite ons baksteenhuisie in die straat waar mense soggens in gebedsgroepies vir veiligheid en aandete by die Here gepleit het.
Met slegs twee dae van dié KKNK oor, sal jy joukykskedule fyn moet beplan. Sekere stukke se speelvak is wel reeds verby, maar twee begin vandag eers en ’n klomp loop nog tot op die laaste dag. Daar is ook twee toneelstukke, insluitend die veelbekroonde Die reuk van appels, wat nie in die gedrukte program verskyn nie.
Maak gerus gebruik van die tydjie tussen langer vertonings om die Uitkampteater te besoek. Kaartjies is slegs R20.