Sing van harte tot eer van die HERE
"Ek wil U loof onder die volke, o HERE, en psalmsing tot u eer, onder die nasies;" Psalm 108:4.
In die tyd van Dawid was daar sekerlik ook mense wat hulle godsdiens beoefen het sonder dat hul harte daarin was, soos dit vandag steeds die geval is. Ons sing soms uit volle bors saam met die gemeente "God het ek lief" sonder dat daar werklike liefde in ons harte is. Of: "Wie het ek in die hemel, HEER wie kan ek newens U begeer?.....dan sal U wees vir my gemoed my rots, my deel, my eew'ge goed" (Ps 73), terwyl ons gedagtes tegelyker tyd ver weg is by ons stoflike sake en ons laasgenoemde feitlik as ons hoogste goed beskou.
Dawid sê: Ek wil sing, ek wil sing tot eer van die HERE. Dit kom uit Dawid se hart, hy word spontaan daartoe gedryf. Hierdie egtheid in sy lied, hierdie diepe blydskap spruit voort uit die rustigheid wat hy by die HERE ondervind.
Dit is iets om jaloers oor te voel. Want hier is die Bybelboodskap: dat daar rustigheid te vind is in die woelinge van die verbygaande lewe.
Dit is die rustigheid wat ons in die geloof ontvang. Die rustigheid omdat ons weet dat God met liefde en wysheid regeer. Die rustigheid van ons oortuiging dat ons op pad is na ons groot oorwinning saam met Jesus Christus.
En dit is ware rustigheid, in werklikheid die enigste rustigheid. Want ons kan alleen rustigheid ontvang as die dinge van die ewigheid in ons lewe is.
Dit is ook die groot troos as die aand van die lewe oor ons begin daal en die lewe hier sy einde nader. Daar is dan geen mooier aandgloed in jou lewe as hierdie rustigheid en vrede wat jou dryf om spontaan te sing nie. Jy ontvang dit deur jou oorgawe aan God se liefde en jou geloof in Christus Jesus. Dan is die dood nie meer jou vyand nie, maar jou oorwinning.