Suid-Afrikaanse Klas 17E - Wikipedia
Suid-Afrikaanse Klas 17E
Klas 17E no. E1826 by Capital Park, Pretoria, 28 September 2006
3.43 m wielbasis
4.089 m pantograwe neer
22 226 kg
88 904 kg
Vier AEI 283 AY
623 kW 1 uur
563 kW aanhoudend
2492 kW 1 uur
2252 kW aanhoudend
311 kN wegtrek
221 kN 1 uur
193 kN aanhoudend teen 40 km/h 
Heropwekkingremme & reostaties
Die Suid-Afrikaanse Klas 17E van 1990 is 'n Suid-Afrikaanse elektriese lokomotief van die Spoornet-era.
Gedurende 1993 en 1994 het Spoornet verskeie Klas 6E1, Series 7, 8 en 9 lokomotiewe gemodifiseer. Hul remme en vastrapbeheer se betroubaarheid is onder andere verbeter vir diens op die Natalse hooflyn. Hierdie gewysigde lokomotiewe is geherklassifiseer as Klas 17E.
2 Klas 6E1 eienskappe
Vervaardiger[wysig | wysig bron]
Die 3kV Klas 6E1 elektriese lokomotiewe is gebou vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAR) deur Union Carriage & Wagon (UCW) in Nigel, Transvaal, met die elektriese toerusting wat deur die General Electric Company (GEC) verskaf is. UCW het nie werknommers aan die lokomotiewe toegeken wat dit vir die SAR gebou het nie, maar het die SAR eenheidnommers vir hul rekordhouding gebruik.
Klas 6E1 eienskappe[wysig | wysig bron]
Om die maksimum kragoordrag na die spore te verseker sonder dat die wiele gly, was die Klas 6E1 met gesofistikeerde vastrapskakels toegerus tussen die onderstel en die raamwerk, en toegerus met 'n elektroniese wielglipopsporing. Hierdie vastrapstutte en skakels het 'n kenmerk van die meeste latere Suid-Afrikaanse elektriese lokomotiefmodelle geword.
Hierdie dubbelkajuitlokomotiewe het slegs 'n dakleer aan die een kant, net regs van die kajuitdeur. Die kant met die dakleer is gemerk as die nommer 2 kant. 'n Gang in die middel van die lokomotief verbind die kajuite, wat identies is afgesien van die feit dat die handrem in kajuit 2 geplaas is. 'n Pantograafhaakstok word in 'n buis geberg onder die onderste rand van die lokomotief aan die dakleerkant.
Die lokomotief se traksiemotors word beheer deur weerstande waaroor die spanning verlaag word in 'n opset van serie en parallelle stroombane. Die stroombrekers wat hierdie bane oorskakel werk onder baie hoë krag en spanning en is pneumatiesgedrewe vir isolasiedoeleindes. Saamgeperste lug is nodig om die skakelaars oop of toe te maak en lug word ook gebruik vir die swakveldskakelaar wat onder baie hoë stroom skakel.
Tydens wegtrek en in die lae verstellings word die grootste deel van die spanning verlaag oor die bankresistors en al vier traksiemotors is in series gekoppel. Soos die bestuurder spoed verhoog, word sommige van die resistorbanke uitgesny via die pneumatiese skakelaars en die spanning neem dus toe oor die traksiemotors. Hoe meer resistors uitgeskakel word as die bestuurder die spoed verhoog, hoe meer krag word deur die traksiemotors ontwikkel. Teen ongeveer 22–28 km/h (14–17 mpu) skakel die lokomotief oor na 'n parallelle kombinasie, waar die twee traksiemotors per boegie in series geskakel word terwyl die twee boegies in parallel geskakel is. Uiteindelik, wanneer al die weerstande uitgeskakel is, hardloop die lokomotief in volle veld.
Die Klas 17E no. E1913, ou Klas 6E1, Series 8, by Capital Park, Pretoria, 28 September 2006
Kajuit 1 van Klas 18E no. 18-328, ou Klas 17E no. E2071, Sentrarand, 22 September 2009
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Suid-Afrikaanse Klas 17E.
↑ South African Railways Index and Diagrams Electric and Diesel Locomotives, 610mm and 1065mm Gauges, Ref LXD 14/1/100/20, 28 Januarie 1975, soos gewysig
↑ Middleton, John N. (2002). Railways of Southern Africa Locomotive Guide - 2002 (as amended by Combined Amendment List 4, January 2009). Herts, England: Beyer-Garratt Publications. pp. 49–51, 57.
↑ Inligting uit die herboulêers van indiwiduele lokomotiewe in Transnet Rail Engineering se Koedoespoortwerkswinkels, of van John Middleton en verskeie Transnetwerknemers in Koedoespoort.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Suid-Afrikaanse_Klas_17E&oldid=1624335"
Die bladsy is laas op 20 November 2017 om 07:32 bygewerk.