Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: Opstandingsondag 27 Maart 2005 (oggend)
Sing vooraf: Psalm 84:1, 2, 6; Psalm 138:1, 3
Na die wet bid ons om vergewing en 'n nuwe lewe voor God met Ps. 19:4.
Skriflesing: Lees Jesaja 49:1-7; 50:4-11 en 52:13 - 53:12
Teks: Jesaja 50:6
Ek het my rug gegee vir die wat slaan, en my wange vir die wat die hare uitpluk; my aangesig het Ek nie verberg vir smaadhede en bespuwing nie. (Jesaja 50:6 AFR53)
Waaraan dink ons en wat gaan deur ons gedagtes as ons die opstanding van ons Here uit die dood herdenk? Kom ons stel dit skerper: Hoe volg ons die opgestane Jesus Christus ons Koning met ons lewe in hierdie deurmekaar wêreld?
Kom ons kyk in hierdie preek na die opstanding van die Here Jesus uit 'n ietwat ongewone hoek - Jesus Christus se hoek. Ons kyk deur sy oë na wat dit vir Hom beteken het om mens te word en te sterf .
Die gedeelte wat ons saam gelees het, handel oor die Kneg van die Here. Wat Jesaja skryf oor die Kneg van die Here, is soos wat die profete die Here Jesus uit die verte van die Ou Testament gesien het. Wie is die Kneg van die Here?
Hy is 'n profetiese Figuur wat ten tye van die profesie nog in die toekoms van Israel (die kerk!) sou optree.
Hy is Jesus Christus wat as Kneg van die Here sou werk om te ly sodat Hy die volle sondestraf van almal wat in Hom glo, kon dra.
Hy is gestuur om Kneg te wees, sodat hulle vry van die duiwel mag word, en in kinders van God verander sou word.
In die gedeelte wat ons saam gelees het, openbaar die Here iets besonders van die Here Jesus en sy werk hier op die aarde. Dit is inderdaad Hyself wat in ons teks aan die woord is.
Profeties openbaar Hy dat Hy 'n geoefende tong het. (In die 1983-vertaling staan daar dat Hy geleer het om die regte woord te gebruik.)
Die doel van die geoefende tong is om almal wat moeg is, moed in te praat.
Hulle moet weet wat hulle God vir hulle te sê het.
Hulle moet veral weet van al die genade wat Hy vir hulle in sy bestel het.
Jesus het dus gekom om dinge mondeling oor te dra - natuurlik is dit dinge waarvan daar behoorlik kennis geneem moet word:
Hy verlos ons van die ewige dood.
Hy is die deur waardeur ons na God toe gaan.
Jesus antwoord hom: Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie (Johannes 14:6 AFR53).
Daarom openbaar die Bybel verder dat die Kneg van die Here nie sy eie storietjies kom vertel het nie. Hy het verkondig wat Hy by die Here Here geleer het.
Die Kneg gebruik twee name van die Here in hierdie sin: Here Here.
Die eerste Naam benoem die Here as die Skepper en Heerser oor alle dinge.
Die tweede naam is die Naam waarmee die Here Homself bekendstel as die God van die verbond.
Wat die Kneg van die Here alles hier sê, raak dus die volle verbintenis van die Here met sy volk. Hy dink aan hulle in alles wat lewe uitmaak.
Die implikasies van dit wat met hierdie woorde geprofeteer word, het op die Kneg van die Here (Jesus Christus) en op ons betrekking:
Die feit dat die Here se Skeppingsnaam gebruik word, beteken dat die Here ons geskape het met 'n bepaalde roeping.
Die Kneg se roeping was om te verkondig en te ly. Hy moes sterf om te oorwin.
Die tweede Naam van die Here wat gebruik word, is sy Verbondsnaam. Dit dui op die ewigdurende bystand wat die Here aan ons gee in die uitvoering van ons roeping.
Dit is waarom die Kneg vooruit geweet het dat dit met Hom baie swaar sal gaan, maar dat die Here Here Hom sal help dat Hy anderkant uitkom.
Om die genade van God by sy volk uit te bring, het die Kneg niks ontsien nie. Eerstens het Hy Homself vrywillig aan die eise van sy roeping onderwerp:
Hy het nie teruggestaan van sy taak af nie. Die opofferinge wat dit vir Hom ingehou het, het Hy gewillig gebring.
Hy het Homself met volle oorgawe aan sy roeping gewy: Hy het sy hele liggaam en siel gegee vir dit wat die Here in gedagte gehad het.
Die vyandskap wat Hy ondervind het in die uitvoering van sy roeping, het Hom nie afgeskrik nie.
Hy het sy rug gegee vir die wat slaan en sy wang vir die wat baard uittrek.
Hy het nie eers teruggedeins vir so iets aakliks as om in die gesig gespoeg te word nie.
In die profesie word voorspel dat Hy teenoor niemand verskrik of verleë sou wees nie, want Hy het geweet dat die Een wat Hom regverdig (onskuldig) verklaar, naby is.
Dit is waar van die Kneg se hele lewe, maar wat nie hier geprofeteer word nie, is dat die oomblik toe Hy moes sterf, God Hom inderdaad verlaat het, omdat dit deel was van sy roeping dat Hy alleen in die eensaamheid van die dood moes ingaan.
Dit het gebeur toe die Here Jesus uitgeroep het:
Kyk net hoe presies pas hierdie profesie op ons Here Jesus Christus.
Hy het Kneg geword. Hy het sy ewige volmaakte blyplek in die hemel der hemele prysgegee en 'n mens geword.
Natuurlik was die mense bly - selfs die engele het gejuig omdat daar vir die mense verlossing gekom het.
Maar van Jesus se kant af is Hy gebore vir 'n lewe van pyn - 'n lewe waarin Hy moes Kneg wees onder die toorn van die Here oor mense se sondes.
Sy hele lewe deur, maar veral die laaste drie jaar, het Hy die evangelie gebring terwyl mense Hom fel geopponeer het.
Die Bybel maak deurentyd melding van die haat van die kerkleiers. Hulle het sy uitwissing gesoek en beplan.
Uiteindelik is Jesus deur een van die vertrouelinge in die binnekring verraai en met die dissipel se hulp is Jesus se gevangeneming beplan.
Toe Jesus gevang is, is Hy verag, verwerp en gekruisig.
Ook hierin was Hy Kneg, want Hy sê self dat Hy net een bevel hoef te gee, dan sal 'n groot engelemag tot sy beskikking en bevryding wees, maar Hy het dit nie so laat gebeur nie.
Hy het Hom die leuens van die verhore en die marteling wat Hom aangedoen is laat welgeval, want dit was alles deel van sy knegskap.
God het Hom inderdaad deur Pontius Pilatus regverdig verklaar, maar die Kneg moes nogtans sterf sodat ons van sondeskuld bevry kon word.
God het Hom egter bo die veragting laat uitlewe, want Hy het Hom uit die dood laat opstaan. En daarmee saam het ons die volmaakte bevryding van die straf op ons sondes gekry.
Waar staan ons teenoor hierdie klomp lyding wat voorspel is en wat net so gebeur het?
Jesaja kondig aan dat die betekenis daarvan is dat daar troos is vir die wat na die Kneg van die Here luister.
Hy praat van ons as mense wat in baie diep donker loop en geen lig sien nie. Mense wat baie foute maak en as gevolg van ons eie foute al hoe dieper in die pyn en in die moeilikheid beland.
Hy sê sulke mense soos ons moet op God vertrou. Hy herhaal dit dat ons op ons God moet steun.
Vir die wat sonder berou loop en moeilikheid maak, is daar die boodskap dat hulle deur die Kneg verwerp word.
Hulle eie oordeel gaan hulle uiteindelik aan die brand steek.
Dit is die oordeel van die Here - 'n goddelike vuur wat hulle gaan veroordeel.
Ons vier die opstanding van die Here Jesus. Hoe diep is ons by die opgestane Here Jesus betrokke? Hoeveel van die diepte van sy lyding besef ons werklik?
Ons lewens moet die blydskap en die heerlikheid van sy opstanding uitstraal. Die Here het opgestaan. Ja, Hy het waarlik opgestaan!
Ons mag nooit vergeet dat ons Koning Kneg van God geword het, en wat Hy moes prysgee en watter ontsettende geestelike marteling Hy moes deurmaak om vir ons volmaakte en ewige vreugde te kon gee nie.
Hy moes selfs sy bloed en sy lewe gee om werklik Koning te wees om ons sy onderdane en kinders van sy Vader te maak.
Laat die opstanding van die Here Jesus ons motiveer:
Kom ons wees ook knegte van die Here wat sonder huiwering vir pyn of spanning God se wil doen.
Kom ons dien Hom met elke stukkie van ons liggaam en siel - soos wat die Kneg van die Here dit gedoen het.
Ons vier die opstanding van die Here Jesus met blydskap.
Ons onthou dat die Kneg van die Here se koms nie vir Hom dieselfde vreugde as vir ons ingehou het nie. Laat ons ook Jesus se pyn en vernedering onthou wat sy opstanding voorafgegaan het.
Sy koms was 'n koms van smart, maar sy opstanding was een van goddelike majesteit sodat ons ook in sy krag kan opstaan en die ewige vrede kan hê.