Met dit gevoerde bruine colbert maak je je Peaky Blinders kostuum helemaal af!
20190721 21:21:52 PC11False0FalseTrue0 Pantum Archives - Top Supplies
Printers: P1000 / P2000 / M5000 / M6000 Series_x000D_
<span id="product_weight_box"Weight1.07 kg
PANTUM Genuine Laser Toner Cartridge PA-210 Blac
PANTUM Genuine Laser Toner Cartridge:_x000D_
Page Yield: 6000PANTUM Genuine Laser Toner Cartridge:_x000D_ My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie • FaithEquip
My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie
Tydens ŉ siviele verhoor vra Pilatus vir Jesus of hy die Koning van die Jode is. Jesus antwoord: “My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie. Maar nou is my koninkryk nie van hier nie” (Joh 18:36; OAV). Baie vervangingsteoloë, veral amillennialiste, gebruik hierdie teks om te beweer dat Christus se koninkryk heeltemal geestelik is en dat Jesus nooit bedoel het om ŉ letterlike koninkryk op die aarde te vestig nie. Hierdie misverstand moet aangespreek word.
In ŉ godsdienstige verhoor waarin een regsreël ná die ander liederlik oortree is, veroordeel die Sanhedrin vir Jesus as ŉ godslasteraar (Mat 26:65-68). Onder die Joodse wet was godslastering met die dood strafbaar (Lev 24:16). Die godsdienstige leiers kon egter nie self hierdie doodsvonnis voltrek nie (vgl. Joh 18:31). Hulle het ŉ doodsvonnis onder die Romeinse reg nodig gehad, maar Rome sou nie ŉ Jood op ŉ aanklag van godslastering ter dood veroordeel nie. As gevolg hiervan is ŉ siviele aanklag teen Jesus gemaak, naamlik van opstand teen Rome (Luk 23:2). Die siviele saak is of Jesus ŉ Koning is en of sy koninkryk ŉ bedreiging vir die keiser en Rome is. Daarom, toe Pilatus weer in die goewerneur se paleis gaan, het hy Jesus geroep en gevra, “Is U die Koning van die Jode?” (Joh 18:33).
Jesus se vraag aan Pilatus
Hierop vra Jesus vir Pilatus: “Sê u dit uit uself, of het ander u dit van My gesê?” (Joh 18:34). As Pilatus opreg belanggestel het om Christus se volgeling te word – “sê u dit uit uself” – dan sou Jesus hom ŉ antwoord gegee het wat by so ŉ opregte soeke gepas het. As Pilatus egter slegs as Roomse prefek sy vraag vra, dan sou die antwoord met só ŉ ondersoek ooreenstem. Constable (2019:456; eie vertaling) stel dit so:
Jesus het Pilatus sy vraag gevra om agter te kom hoe Hy hom sou antwoord. As Pilatus se vraag vanuit sy eie denke en belangstelling ontstaan het, sou Jesus hom vermoedelik as ŉ opregte soeker geantwoord het. As Pilatus egter net die essensie van die Sanhedrin se aanklag wou agterkom, sou Jesus anders moes antwoord. As Pilatus bedoel het: “Is jy ŉ politiese koning wat teen die keiser saamspan?”, sou die antwoord “Nee” gewees het. As hy bedoel het, “Is jy die Messiaanse Koning van Israel?”, sou die antwoord wees: “Ja.”
Pilatus se antwoord distansieer homself van Jesus: “Is ek dan ŉ Jood? U volk en die owerpriesters het U aan my oorgelewer. Wat het U gedoen?” (Joh 18:35). Pilatus fokus alleen op die aanklag van opstand teen die keiser, of Jesus ŉ bedreiging vir Rome is.
Jesus se antwoord in Johannes 18:36 oor sy koninkryk kan op drie maniere ontleed word. Eerstens, Jesus het die oorsprong of bron van sy koninkryk beklemtoon. Tweedens, Jesus het gesê dat sy koninkryk nie nou van hier is nie – maar sy koninkryk sal nog op aarde gevestig word. Derdens, neem in ag wanneer Jesus hierdie woorde gesê het.
Eerstens, Jesus het nie gesê dat sy koninkryk nooit in hierdie wêreld sal wees nie. Jesus het gesê dat sy koninkryk nie van hierdie wêreld is nie. Dit gaan oor die oorsprong of bron van Jesus se koninkryk wat Hy sal vestig. Slegs een hoofstuk vroeër in die Johannes-Evangelie, beklemtoon Fruchtenbaum (2017:580), het Jesus gesê dat Hy die Vader se woord aan sy dissipels gegee het en voeg by dat die “wêreld het hulle [die dissipels] gehaat, omdat hulle nie van die wêreld is nie, net soos Ek nie van die wêreld is nie” (Joh 17:14; eie beklemtoning). Satan het sy koninkryk van duisternis en die wêreld volg hierdie koninkryk se oorsprong en bron, maar Jesus en sy volgelinge is nie van hierdie bose wêreldstelsel se aard nie. Die oorsprong en bron van Jesus se koninkryk is goddelik, dit sal ŉ hemelse bron hê. Woods (2016:235) gebruik Daniël 2:44 om die God van die hemel met die toekomstige koninkryk te koppel: “…die God van die hemel [sal] ŉ koninkryk verwek wat in ewigheid nie vernietig sal word nie”. Die koninkryk van die hemele sal op die aarde gevestig word wanneer Christus na die aarde terugkeer. Constable (2019:457; eie vertaling) stel dit so:
Jesus het nie ontken dat sy koninkryk ŉ aardse koninkryk was nie. Hy het nie gesê dit sal net die geestelike heerskappy van God oor die harte van sy volk wees nie. Hy het nie gesê dat sy koninkryk niks met hierdie wêreld te doen het nie. Dit is duidelik uit Jesus se ander verwysings na sy koninkryk as ŉ aardse koninkryk. Sy punt was dat Hy en sy koninkryk nie op daardie stadium ŉ bedreiging vir Rome was nie (vgl. 18: 10-11).
Tweedens, let op wat Jesus verder gesê het: “Maar nou [Grieks: nyn] is my koninkryk nie van hier nie” (Joh 18:36b; klem bygevoeg). Die idee is dat Christus se koninkryk nie nou reeds gevestig is nie, dus ontken Christus nie die koninkryk se uiteindelike vestiging op die aarde nie (Woods 2016:233). Christus se koninkryk was nie ŉ onmiddellike bedreiging vir Rome nie. Onteenseglik sal Christus se koninkryk egter eendag wél ŉ bedreiging vir die koninkryke van hierdie wêreld wees. Sonder toedoen van mensehande sal ŉ klip van die berg af losraak wat die yster, die koper, die klei, die silwer en die goud sal verbrysel; al daardie koninkryke sal verbrysel word – en dan sal die koninkryk van Christus vir ewig bestaan (vgl. Dan 2:44-45).
Derdens, hierdie siviele verhoor het ongeveer 3,5 jaar ná die begin van Christus se openbare bediening plaasgevind, naby aan die einde van Christus se eerste koms. Teen hierdie tyd was die koninkryk van die hemele reeds aan die eerste-eeuse Israeliete aangebied (Mat 3:2; 4:17; 10:5-7; vgl 15:24); onder die gesag van die godsdienstige leiers van “hierdie geslag” in Israel se geskiedenis was Christus toe alreeds verwerp (Mat 12:23-32); en die vestiging van die koninkryk was toe alreeds uitgestel tot Christus se weerkoms na die aarde (vgl. Mat 21:43; 23:39). Wanneer daar oor die koninkryk besin word, moet hierdie feite nie geïgnoreer nie.
Jesus leer nie uit die bloute ewe skielik vir ŉ Romeinse prefek dat die koninkryk heeltemal geestelik is en nooit op die aarde gevestig sal word nie. Toe Pilatus vir Jesus gevra het, “Is U dan tog ŉ koning?” het Jesus onomwonde positief geantwoord, “U sê dat Ek ŉ koning is” (Joh 18:37). Die koninkryk van die hemele wat Jesus gaan kom vestig sal ŉ hemelse oorsprong of bron hê. Dit beteken egter nie dat Christus se koninkryk net geestelik is of dat dit nooit op die aarde gevestig sal word nie. Wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike Dawidiese troon sit (vgl. Mat 25:31). Min sal dan nog vra, “Wat is waarheid?”, want dan sal almal nie net die Weg en die Lewe sien nie, maar ook die Koning van Waarheid.
Constable, T.L., 2019, ‘Notes on John, 2019 Edition’. Beskikbaar by: https://planobiblechapel.org/constable-notes/.
Fruchtenbaum, A.G., 2017, Yeshua: The Life of Messiah from a Messianic Jewish Perspective,, The Abridged Version, Ariel Ministries, San Antonio.
← Lees Aan ŉ volk wat die vrugte daarvan sal dra... Lees Wanneer word die koninkryk weer vir Israel opgerig? →