15 Mei - 31 Julie 1942: die "Arno Breker" -uitstalling in Parys - Nuut
15 Mei - 31 Julie 1942: die "Arno Breker" -uitstalling in Parys
Tuis ›Studies› 15 Mei - 31 Julie 1942: die "Arno Breker" -uitstalling in Parys
Titel: Plakkaat: Arno Breker.
Skeppingsdatum : 1942
Datum getoon: 1942
Afmetings: Hoogte 73 - Breedte 40,5
Stooring plek: Orangerie Museum
Kontak kopiereg: © Alle regte voorbehou, © ADAGP, © RMN - Grand Palais (Orangerie museum) / Stéphane Maréchalle
© Alle regte voorbehou, ADAGP, RMN - Grand Palais (Orangerie museum) / Stéphane Maréchalle
Publikasiedatum: September 2013
Kulturele lewe onder die besetting
Die kulturele lewe het nog lank nie opgehou nie, maar relatief lewendig gebly onder die besetting. Dwarsdeur die land en veral in Parys word boeke gepubliseer, regstreekse vertonings vertoon, konserte aangebied en uitstallings aangebied vir die publiek, baie en baie nuuskierig gegewe die omstandighede.
Onderhewig aan die dubbele beheer van Vichy en die Nazi's, kan hierdie verskillende aktiwiteite natuurlik die propaganda van die magte dien. As, ondanks die sensuur, sekere kunstenaars, teaterregisseurs, museumkurators, uitgewers, tentoonstellingskuratore, ens. Soms daarin slaag om 'n sekere en verrassende vryheid te vind, bly die feit dat die wesenlike skepping en verspreiding strook volledig met die logika en die daaglikse lewe van die beroep.
Dus die belangrike uitstalling Arno-brouer, wat van 15 Mei tot 31 Julie 1942 by die Oranjerie van die Tuileries gehou word en waarvan ons die plakkaat hier bestudeer, getuig van die werklikheid van hierdie kulturele lewe en van sy "politieke" oriëntasie. Hierdie beeld (sowel as die uitstalling en die kunstenaar waarna dit verwys) word baie wyd versprei op die mure van die hoofstad, en vorm die gewetens en voorstellings van die bevolking tot sy mate.
Arno Breker se beeldhouwerk
Opsetlik nugter en direk het die samestelling van die plakkaat iets plegtigs, selfs imposant. Teen 'n soliede swart agtergrond val die wit van 'n reproduksie van een van die bekendste werke van die Duitse beeldhouer op en beslaan meer as die helfte van die dokument. Onder, en altyd in wit, die naam van die kunstenaar met groot letters, dan is die plek en datums van die uitstalling kleiner.
Hierdie pleisterwerk is tipies van Breker se beeldhouwerk en is geïnspireer deur die kuns van antieke Griekeland (klassieke tydperk) en verteenwoordig met groot realisme die gesig van 'n jong vrou met gereelde, skoon, mooi en rustige gelaatstrekke. Die werk aan die hare, die besonderhede (oë, mond) en die uitdrukking, baie kontemporêr, bring egter 'n kenmerkende tikkie moderniteit in die geheel, met verwysing na die standbeeldkuns (veral Italiaans en Duits) in die dertigerjare wat Breker gemaak het. gehelp om na vore te kom.
'N "Nazi" kuns?
Na sy begin in die abstrakte beeldhoukuns het Arno Breker (1900-1991) beweeg na meer klassieke voorstellings wat hom vinnig groot erkenning in die hele Europa verwerf. Nadat hy in Parys gebly het en daarna in Rome, het hy in 1937 na Duitsland teruggekeer, waar hy aangestel is as professor aan die Graduate School of Fine Arts in Berlyn. Waardeer deur die Nazi-mag, vriend van Speer en deur Hitler as 'n genie beskou, vervul hy verskeie opdragte en voer hy talle werke uit tot eer van die ideologie van die regime.
Dit is dus 'n "amptelike" kunstenaar, indien nie toegewyd nie, wat in die Orangerie uitgestal word, uitgenooi deur die Stad Parys en die Franse regering in 1942. As gevolg van hierdie konteks, en onafhanklik van die beeld self, sy uitstalling dra 'n sterk ideologiese en simboliese boodskap. In die hoofstad van die kunste is dit veronderstel om aan die Parysenaars die werklikheid, die grootsheid en die majesteit van die "Nazi" -kuns te demonstreer, waarvan Breker een van die bekendste bydraers is. Politiek moet so 'n gebeurtenis ook oortuig dat die besetters nie barbare of onderdrukkers is nie, hulle wat dit uitlig en toeganklik maak vir al die hoë kultuur (dié van die toekoms) wat deur die III bevorder word.e Ryk.
Die plakkaat wat die uitstalling aankondig Arno-brouer kan ook na die Nazi-ideologie verwys. Of dit nou haar komposisie is of die beeldhouwerk daarin (en bygevoeg Breker se werk), dit vertoon inderdaad 'n estetika van suiwerheid (of suiwerheid). Sober en byna rigied, meng dit onopgesmukte verwysings na klassieke uitnemendheid en 'n meer futuristiese aspek wat die waardes van die beskawing (sowel mans as artistieke produksies) wat dit hier openbaar en oplewer, duidelik ontlok.
Jean-Pierre AZÉMA en Olivier WIEVIORKA, Vichy, 1940-1944, Parys, Perrin, 1997.
Stéphanie CORCY, Kulturele lewe onder die besetting, Parys, Perrin, 2005.
· Ronald HIRLÉ en Joe F. BODENSTEIN, Arno-brouer, Straatsburg, Éditions Hirlé, 2010.
Pierre LABORIE, Die Franse onder Vichy en die besetting, Toulouse, Milaan, coll. "The Essentials", 2003.