Akupunktuur is 'n 4 000 jaar oue Chinese tegniek en is gebaseer op die beginsel dat daar senuweeverbindings tussen die liggaamsorgane en die veloppervlak is. Wanneer 'n orgaan siek is, ontstaan daar gevoelige akupunktuurpunte op, of net onder, die vel. Akupunktuur behels die stimulasie van hierdie punte met dun naalde om die vloei van energie te herstel. ("Aku" is die Latynse term vir naald en "punktuur" is 'n ander woord vir prikking.) Om stimulasie in die hand te werk, word die naalde in die rondte gedraai nadat dit in die vel gesteek is. Daar is praktisyns wat 'n ligte elektriese stroom deur die naalde stuur, eerder as om dit te draai. Vandag word akupunktuur as 'n alternatiewe medikasie tot hoofstroom behandeling geag. As sulks en vanweë die feit dat dit nie op wetenskaplike bewyse berus nie, is dit 'n pseudowetenskap.
Uit verskeie studies wat in China en die Weste op konyne gedoen is, blyk dit dat akupunktuur nie net op suggestie gebaseer is nie. Daar is aanduidings dat die naaldstimulasie die breinstowwe endorfiene en enkefaliene vrystel. Hierdie stowwe is natuurlike pyninhibeerders wat deur die brein vrygestel word. Daar is ook gevind dat die middel naloksoon die pynverligtingseffek van akupunktuur gedeeltelik blokkeer. Naloksoon word gewoonlik gebruik om die werking van morfien en morfienagtige stowwe soos endorfiene te blokkeer.