Steeds hoop vir swak SA opvoeding, sê EMU-direkteurArgieffoto. Hoewel Suid-Afrikaanse skole ’n groot agterstand het, is daar steeds baie hoop, het dr. Muavia Gallie tydens die ATKV se eerste onderwyskonferensie vroeër vandeesweek in Randburg in Johannesburg gesê. Dié geleentheid was ’n trekpleister vir onderwysers, skoolhoofde en beheerliggame van oor die hele land om te gesels oor die huidige stand van Suid-Afrikaanse skole. Dr. Gallie, besturende direkteur van Education Moving Up (EMU) en direkteur van School Turnaround Foundation, het gesê SA skole het ’n groot agterstand. “Die Wêreld Ekonomiese Forum (WEF) se wêreldwye mededingendheidsverslag het in 2015 vir die tweede jaar agtereenvolgend gesê Suid-Afrika se onderrig in wiskunde en wetenskap is die swakste ter wêreld. Boonop het Suid-Afrika die 138ste plek uit 140 lande behaal in die kategorie vir die gehalte van die algehele onderwysstelsel.” Hy het ook verwys na verskeie internasionale studies wat bewys het dat Suid-Afrika se opvoeding nie is wat dit moet wees nie. “Ons weet reeds ingrypende verandering is nodig. Die vraag is wat die verandering moet behels.” Gallie het verduidelik daar is 199 skooldae per jaar en die kurrikulum is ontwerp vir 170 dae onderrig in graad 7. Hy sê egter die gemiddelde leerder in dié graad word net 82 dae onderrig. Hy het gesê daar is steeds baie hoop, en die eerste stap in die proses is bewusmaking. “Selfs onderwysers weet nie hoe erg die probleem regtig is nie. Dié wat weet, ignoreer dit dikwels of wys die vinger na iemand anders. Die opvoeding van ’n kind is nie een mens se verantwoordelikheid nie, maar ŉ groepspoging.” “Ons almal, waaronder die regering, beheerliggame, skoolhoofde, onderwysers en ouers, moet almal verantwoordelikheid aanvaar. Dis nie die kind wat swak presteer se skuld nie, maar elke betrokke volwassene se skuld. Die verandering moet by ons begin, en dit kan net gebeur as ons verantwoordbaar word. Hou op om al die skuld op die stelsel te pak.” Verandering moet op die algehele skoolstelsel gemik word, en nie op individuele skole nie. “In die 2003 Trends in International Mathematics and Science Study (TIMSS) het Suid-Afrika die swakste gevaar. Lande soos Botswana, Kenia, Swaziland en Zimbabwe het beter gevaar. Suid-Afrika se beste presteerders het slegter gevaar as die swakste presteerders in Singapoer, die land wat die beste gevaar het. Suid-Afrika het daarna aan die studie onttrek, en Uganda het nou die laaste plek ingeneem.” Geld is ook nie die probleem nie. “Suid-Afrika bestee ongeveer VSA$1,225 per leerder, terwyl Zimbabwe net VSA$100 per leerder uitgee – en hulle vaar beter. Ons metodologie is die probleem. Ons liberale onderwysstelsel is vir middelklasgesinne ontwerp, terwyl die meeste van Suid-Afrika se kinders arm en gemarginaliseer is. Dis ontwerp vir ’n kind wat in ’n kleuterskool was voordat hy graad 1 toe gaan, terwyl die meeste kinders nie daardie voorreg het nie. Hulle begin almal met ’n agterstand, en dis nie hulle skuld nie, maar die stelsel s’n.” Verder eindig moedertaalonderrig dikwels in graad 4 en dan word Engels verder gebruik. “Moedertaalonderrig is noodsaaklik. Wys vir my die universiteitstudent wat ŉ graad 7-wiskundevraestel in Russies sal kan slaag.” Mnr. Japie Gouws, die ATKV se besturende direkteur, sê veeltalige onderwys is ŉ ander belangrike elemente om SA onderrig reg te ruk. “Veeltalige onderwys is ŉ belangrike stap in die regte rigting. Volgens die ATKV se mening moet elke kind minstens drie tale op skool kan leer: ŉ moedertaal, ŉ streekstaal en ŉ internasionale taal. Miskien lê die antwoord tot nasiebou in goeie opvoeding en in meertaligheid.” Met die huidige skoolstelsel word leerders se sukses in Suid-Afrika nie bepaal deur die kind se vermoëns nie, maar deur die skool waarin hy beland en sy skoolloopbaan eindig. “Slegs 20 uit elke 100 leerders wat graad een begin het, behaal matriek. Net vier van daardie 20 gaan universiteit toe, en net een voltooi ŉ graad,” het Gallie gesê. Gallie sê ouers moet betrokke wees en kinders help met skoolwerk en beheerliggame, skoolhoofde, departementshoofde en onderwysers moet almal verantwoordelikheid aanvaar om verandering teweeg te bring. “Dit begin by jóú. Deur verantwoordbaar te wees, bemagtig jy jouself en so ook die mense om jou, en uiteindelik ons land se leerders. Ons almal moet die probleem in eie hande neem.”