Die doeltreffendheid van passiewe strekking by kinders met serebrale verlamming - Gesondheid - 2022
Die doeltreffendheid van passiewe strekking by kinders met serebrale verlamming
Passiewe strek verminder spierdigtheid tydelik.
Neurologiese afwykings veroorsaak dikwels verhoogde spiertonus - te veel digtheid - in die spiere van die arms en bene. Spastisiteit is die gevolg van aansienlik verhoogde spiertonus, wat beweging en gewrigsmobiliteit beperk. Serebrale gestremdheid - 'n neurologiese afwyking wat ontwikkel in die kinderjare - veroorsaak spastisiteit vir baie mense met die versteuring, en passiewe strek is 'n tegniek wat gebruik word om die spierdigtheid te verminder.
Spastiese CP word gekenmerk deur stywe spiere, wat 'n verminderde bewegingsomvang en beperkte gewrigsmobiliteit veroorsaak. Spastisiteit beïnvloed tipies die kuitspier, trek die tone af na die vloer en lig die hak van die grond af. In die dye beïnvloed spastisiteit die adduktorspiere - spiere aan die binnekant van die dy wat die bene na mekaar toe bring. Dit lei tot 'n skêrgang, met 1 voet kruising voor die ander met elke stap. In die arm beïnvloed oormatige spierdigtheid die spiere wat die vingers, pols en elmboog buig, en trek die arm na die liggaam. Armspastisiteit beïnvloed beduidend die persoon se vermoë om vir homself te sorg, sowel as ander daaglikse take.
Passiewe strekking gebruik 'n eksterne krag om spiere wat styf is, te rek. Fisioterapeute gebruik gereeld passiewe strek om mense met spastiese CP te behandel. Die spiere word gerek deur die gewrig in die teenoorgestelde posisie van die digtheid te plaas. Byvoorbeeld, 'n stywe kalf trek die tone af na die vloer. Om hierdie spier te rek, word die voet saggies opgedruk, wat die tone na die persoon se kop bring. Hierdie posisie word ongeveer 30 sekondes gehou en herhaaldelik herhaal. Passiewe strek moet nie pynlik wees nie - te veel rek kan lei tot spierskade.
Passiewe strek kan ook gedoen word met behulp van spalk om die aangetaste liggaamsdeel in 'n uitgerekte posisie te hou. Byvoorbeeld, 'n knie-enkel-voet-ortose kan gedra word om die knie reguit te hou en die enkel tot ongeveer 90 grade te buig. Hierdie spalk word tydens rusperiodes of snags gedra omdat dit bewegings aansienlik beperk.
Volgens Physical Medicine & Rehabilitation Clinics van Noord-Amerika is passiewe strek alleen nie effektief vir langtermynverbetering in spierlengte vir kinders met CP nie. Alhoewel passiewe strekking steeds 'n algemene, jarelange komponent van fisioterapieprogramme is, het navorsing nie daarin geslaag om die doeltreffendheid op lang termyn te bewys nie.
In 'n studie wat in Augustus 2011 in 'Journal of Applied Physiology' gepubliseer is, is die effektiwiteit van passiewe strekking gekombineer met aktiewe oefening as behandeling vir kinders met CP ondersoek. Die resultate het aangedui dat hierdie kombinasie effektief was om spierstyfheid in die kuitspiere van die deelnemers te verminder.
Volgens 'n 2011-artikel in "BMC Pediatrics", word dit as algemene kennis beskou dat spalke effektief is om spierdigtheid te verminder wat deur CP veroorsaak word. Daar word byvoorbeeld aanvaar dat 'n knie-enkel-voet-ortose die digtheid van die kuitspier sal verminder as dit 6 of meer uur per dag gedra word. Daar is egter beperkte bewyse in die navorsing om hierdie geloof te ondersteun.
Ondanks die gebrek aan wetenskaplike bewyse, gebruik fisioterapeute gereeld passiewe strek as deel van die behandelingsplan vir kinders met CP. Passiewe strek verminder die spierdigtheid, wat dit makliker maak om ortotika aan te trek voor die gang van oefening. Kinders rapporteer ook verbeterde gemak met passiewe strek omdat dit die digtheid tydelik verminder.