Die “ruim” taalgebruik van jou hoekige eensames laat my dink aan die “hê n leke dagi” of die “muni met my vok nie”, “taaljuweeltjies” wat hulle elke dag op Facebook en Netwerk 24 se kommentare afspeel. ‘n Mens sou eintlik ‘n akademiese artikel kon skryf (of is dit “skuif” ??) oor Facebook liefde en Afrikaanse taalblapse wat direk met mekaar verband hou. Diegene wat hul tyd wil optimiseer (mens let op dit is veral die Amerikaners!) verlaat omtrent nooit hul tafels gedurende hierdie tyd nie. Barend Toerien was moedswillig, kwaslerig, maar end-uit voluit mens. En dit kan nie van alle mense gesê word nie. Ek dink ook dat die blogskrywers op Versindaba, wat hier op uitnodiging skryf, afgewissel behoort te word. Ter wille van die spyskaart en (hopelik) ‘n gebalanseerde dieet. Die afdelings is egter nie almal van dieselfde gehalte nie. “Koffers” bevat enkele knap verse, byvoorbeeld “Room with a view” (p.72), oor die moeder se verhuising na die aftreeoord. Tegnies is Du Plessis hier op sy beste en bied hy ’n gestroopte vers wat juis deur die afwesigheid van berekende “tegniek” bekoor. “Seinwagter” bevat egter ’n aantal verse wat nog afronding nodig het, waaronder “Teenspraak” (p.89) wat deur rymdwang ontsier word, “A defence of poetry” (p.93) wat as besinning oor die digterskap in geykte opvattings vasval asook “Stort” (p.92) en “Blye boodskap” (p.