In skrille kontras daarmee het die Afrikaanse Taalmonument en -museum saam met die ATR ’n byeenkoms oor die herkoms van Afrikaans in die hartjie van die Paarl aangebied.
Van Rensburg het, soos altyd, nie teleurgestel nie. Dié man het oor die jare ongelooflik waardevolle navorsings oor veral Khoi-Afrikaans gedoen. Dit sal goed wees as ’n bibliografie van sy lewenswerk so wyd as moontlik beskikbaar gestel word.
As fasiliteerder was Rian Cloete ’n wenner en sy kommentaar tussendeur treffend: Afrikaans is nie net in ons hart nie, maar diep in ons bloed, het hy gesê ná Van Rensburg se lesing. Hy het ook verwys na die Afrikaans-band tussen Suid-Afrika en Namibië as “ ’n bloedstreep tussen Namakwaland en Namibië”.
Donique Cloete, ’n Okiepse vrou wat aan die UWK klasgee, het ’n interessante buiteperspektief oor Kaaps gegee. Sy het verwys na die stigma van Afrikaans as die taal van die verdrukker teenoor die taal van die bevryding. Sy het Hans du Plessis aangehaal: “Afrikaans is van ons almal, jy rol hom uit soos ’n vars deeg.”
Jy kry Standaardafrikaans, die dominante taal, en dan kry jy die polilektiese perspektief wat gaan oor die diversiteit van Afrikaans, verskillend en uniek, het sy gesê.
“Maar ons moet erken in die vroeë dae aan die Kaap is Islam verbied tot in 1806. Ons moes bid,” het hy bygevoeg.