by Coen Slabber · Published 09/01/2018 · Updated 27/12/2017
Trek uit jou land uit, weg van jou mense. Die soeke na God is aanhoudend. Godsdienstige oortuigings en rites kry ons in alle kulture. Die Christelike godsdiens het nie uit natuurlike menslike impulse, begeertes of instinkte ontstaan nie. Net soos God Abraham uit sy vader se huis en land geroep het, net so roep Christus ons om in 'n nuwe werklikheid te leef. Ons besit 'n natuurlike godsdienstige sin, maar die goeie nuus dat God liefde is en begeer dat ons na Hom moet kom, is 'n onverwagte en verbasende gawe. Ons kan onsself nie na God oplig nie – God kom n lig ons op na Hom. Die Christelike weg is bonatuurlik, gebaseer op die persoon en werk van Jesus Christus.
Christus se Heerskap gee aan die Christelike weg 'n karakter wat die hele wêreld in beroering bring (Handelinge 17:7). As beperkte mense leef ons in 'n wêreld vol amptenare, goewerneurs-generaal. Goewerneurs, administrateurs, raadgewers, tesourie amptenare, regters, landdroste hoofamptenare van die provinsies (Daniël 3: 2). Vandag het die gesagte in die wêreld ander name soos kundiges, terapeute, bestuurders, burokrate, ens. Hulle heers en oefen hulle gesag uit in die verloop van die lewe –soms goed, soms sleg. Christene ontken dat hulle die finale gesag het: Jy mag naas My geen ander gode hê nie (Eksodus 20:3).
God is een en is die Skepper van alles. Hy oefen oppergesag uit. Hierdie oortuiging word uitgespreek in 'n sentrale stelling van die Christelike geloof: God, die Vader, het die gekruisigde Jesus opgewek uit die dood deur die krag van die Heilige Gees.