Seks en die Enkelparrot: Insigte vir Verwoeste Voël Eienaars | Troeteldiere Huishouding
Dr Laurie Hess is ons eksotiese deskundige en dra gereeld by tot die Pet Gesondheidsnetwerk. Vir meer van dr Hess, vind haar op Facebook!
Volgens 'n onlangse studie dink mans elke dag oor seks 18 keer, terwyl vroue tien keer per dag daaroor dink. Moet ons verbaas wees dat papegaaie wat in baie groot sosiale kuddes in die natuur woon, ook met seks geobsedeer word?
Op hierdie jaar se jaarlikse konferensie van die Vereniging van Veeartse dierenartse, het ek 'n lesing gehoor wat gefokus het op hoeveel seksuele frustrasie eintlik soveel van die algemene probleme ondervind wat pet papegaaie ly. Onder die mees behandelde probleme waarvoor papegaaie van alle soorte na die veearts gebring word, is veer pluk / kou, selfversmetting van vel, dermatitis (velontsteking), eierlêprobleme en aggressie. Toe byna 100 vroulike en manlike papegaaie van verskillende ouderdomme en spesies elk een of meer van hierdie probleme vertoon het, het 'n klein inplantaat (die grootte van 'n rysgraan) chirurgies onder die vel oor hulle rug ingebring om stadig 'n hormoon (Deslorelin) te laat ontsluit. Tydens die seksuele siklus tydelik (ongeveer 3 maande), het almal van hulle aansienlike afname in die probleemgedrag wat hulle vertoon het. Toe hierdie voëls se probleemtekens herhaal het, oor die algemeen na ongeveer 3 maande, het baie van hulle 'n tweede hormooninplantaat ontvang wat hul abnormale gedrag nog 'n paar maande onderdruk het.
Alhoewel nie alle probleemgedragte in papegaaie is as gevolg van seksuele frustrasie nie, ondersteun die resultate van hierdie studie die idee dat baie probleme in gevangene papegaaie 'n seksuele basis het. Dit is nie verbasend nie, want wilde papegaaie leef oor die algemeen in swerms en het die geleentheid om te voed wanneer hulle wil. Baie wilde papegaaie vorm paar bande wat seisoenaal pas en dit kan eintlik vir jare of selfs hul hele lewens gebind bly. Selfs gedurende die nie-broeiseisoen, leef hierdie pare in noue kontak - saam nes, mekaar preen, saamvoed vir kos- en nesplekke, en stem mekaar aan. Hierdie sterk behoefte om te sosialiseer is 'n baie belangrike komponent van hierdie papegaai se kultuur en rig baie van hul daaglikse aktiwiteite.
In gevangenskap kan die meeste troeteldier papegaaie nie met ander papegaaie omgaan nie. Baie troeteldier papegaaie is enkel in hokke gehuisves en het min te doen, maar kuier op 'n paar speelgoed in hul hokke en eet kos wat hulle in bakkies aangebied word. Hulle het nie die geleentheid om met kuddegenote te sosialiseer nie, ook nie die kans om te jag vir nesterreine, kos soek of deel te neem aan ander aktiwiteite nie. Hulle soek gewoonlik aandag van hul menslike "kudde-maats" wat elke dag baie beperkte tyd by hulle spandeer. Wanneer ligsiklusse en temperatuurveranderinge hulle in die lente laat opdroog, word hulle dikwels seksueel gefrustreerd en manifesteer gedrag soos veer kauwen / pluk, selfvermindering, aggressie en doelloos skree - gedrag wat gewoonlik nie in wilde papegaaie gesien word nie en dat het geen aanpasbare funksie vir wilde voëls nie.
Die feit dat wilde voëls oor die algemeen nie hierdie gedrag toon nie en dat die toediening van sintetiese hormone wat natuurlike geslagshormoonfietsry in gevangevoëls onderdruk, beklemtoon dat die manier waarop gevangene papegaaie gehuisves en opgewek is, heeltemal onnatuurlik is vir hulle; Trouens, baie van die probleme wat voëlveeartse ondervind met die behandeling van hierdie voëls, is eintlik mensgemaak. Wat is die antwoord? Moet papegaaie selfs as troeteldiere gehou word? Dit is 'n deurlopende debat waarvoor daar geen enkele antwoord is nie. Baie papegaaie, toe hulle die geleentheid gegee het om aan aktiwiteite deel te neem (soos om te soek na kos, hout en papier te verskeur en te verskeur, legkaartstukke te manipuleer, met mense te kommunikeer, televisie te kyk, radio te luister, in direkte sonlig te sit, te bad) as dié wat direk verband hou met paring, lyk minder obsessie met teling as dié wat met min ander stimulasie gelaat word as wat hulle kry deur masturbasie op hul sitplekke of speelgoed. Dus, die tuisboodskap hier is duidelik: as jy 'n geestelik gesonde troeteldier-papegaai gaan hê, moet jy dit voorsien van afsetpunte vir ander aktiwiteite as dié wat seks behels. As jy dit nie doen nie, kan jy met 'n woedende hormonale bal vere wat nie gelukkig is nie, ook nie 'n goeie troeteldier maak nie.