Is jy gereed om uit jou beskermende kokon te kom?
Die Griekse naam vir 'n vlinder is Psyche, en dieselfde woord beteken die siel. Daar is geen illustrasie van die onsterflikheid van die siel so opvallend en pragtig soos die vlinder nie, wat op briljante vlerke uit die graf waarin dit gelê het, na 'n dowwe, grovelende, ruspe bestaan, in die vlam van die dag fladder en voed op Die mees geurige en delikate produksies van die lente. Psyche is dan die menslike siel, wat deur lyding en ongeregtighede gesuiwer word, en is dus voorbereid vir die genot van ware en pure geluk. -BULFINCH"S MYTHOLOGY: THE AGE VAN FABLE
Die lewensiklus van 'n skoenlapper is 'n perfekte voorbeeld wat in die natuur voorkom, wat na ons terugspeel wat dit beteken om vry te raak van die beperkings en vrese wat ons beperk om ons mees bevryde en vreugdevolle lewe te leef. Die ruspe se metamorfose in 'n skoenlapper demonstreer pragtig die natuurlike ritmes en prosesse van innerlike en buitenste transformasie wat deur die hele lewe ervaar word.
In sy fisiese vorm simboliseer die vlinder self die potensiële vryheid en ligte hartigheid wat vir elkeen van ons beskikbaar is. Om net 'n skoenlappie te sien, laat ons weer tot die magie kom en wonder inherent in die lewe. Sy genade en kwesbaarheid neem ons dadelik dadelik in die raaisel van ons eie bestaan.
Die vlinder begin sy reis as 'n ruspe, en dit mag of mag nie bewus wees van wat dit bestem is om te word nie. Maar die ruspe bly aan, getrou na aanleiding van die innerlike versoeke wat in sy wese ontstaan. Dit voel Sy pad deur die lewe, natuurlik na die innerlike rigting waarmee dit gebore is.
Oorgee aan jou ware self
Die ruspe volg wat lyk asof dit 'n innerlike plan is, wat van buite beskou kan word as die reis van ruspe tot kokon en van kokon tot vlinder. Die gevoel en die trek in wat die onbekende blyk te wees, moet so duidelik en so sterk vir die ruspe wees, want wanneer die tyd kom om 'n kokon vir homself te skep, waarin beide sy innerlike en buitenste transformasies sal plaasvind, voer die ruspe uit Sy beoogde doel met 'n eenpuntige fokus en vasberadenheid.
Die ruspe skyn te voel dat dit nie 'n keuse het nie, maar dat dit die kragte van die natuur en die heelal moet oorgee en volg terwyl hulle vorentoe beweeg en lei, ongeag wat die reis behels. Sodra transformasie voltooi is, sukkel die vlinder met al sy krag om uit sy kokon te kom. Uiteindelik laat dit agter die beskermende dop wat nie meer 'n doel dien nie.
Die vlinder se nuwe bestaan ​​lyk net effens op sy ou vorm. Dit ken hom nie meer nie. Die verlede is agtergelaat, en die vlinder beleef homself as iets verander en nuut. Dit is wedergebore. En nou is dit gratis.
Ons eie reis deur die lewe is ook so. Soos die ruspe se reis in sy kokon en sy stryd om as 'n vlinder te voorskyn kom, is ons eie reis as mens na ons mees bevryde en vreugdevolle lewe een waarin ons ook sukkel om grasieus en opsetlik te leef as 'n vrye en volledige uitdrukking van wie en wat ons werklik is. Ons sukkel almal om onsself van ons lyding te bevry en so onsself vry te stel van ons beskermende kokon om die hoogste vorm van ons eie siel se evolusie te beliggaam.
'N Lewensbepalende keuse
Binne elkeen van ons leef daar 'n gevoel van 'n innerlike plan wat ons altyd inspireer om vry te breek in die verborgenheid van ons bestaan. Ons het ook hierdie innerlike leiding wat ons vorentoe rig, 'n gevoelskrag wat diep in ons siel ons in die geloof vorentoe beweeg. Net soos die vlinder wat sukkel om vry te raak van die beperkinge van die kokon, weet ons diep in ons siele en vertrou dat ons eie stryd uiteindelik sal oopmaak vir die rykdom, wonder en skoonheid van ons mees bevryde en vreugdevolle lewe.
Uiteindelik is die stryd om ons ten volle te bevry, die stryd om onvoorwaardelik lief te hê in elke oomblik, situasie en verhouding. Om dit te doen, is ons almal geroep om ons sielkundige en emosionele pyn in die hede bewustelik te genees. Ons is in die gesig gestaar om onsself te bevry van die beskermende kokon wat ons oor tyd ontwikkel het. Hierdie psigiese dop wat ons beskerm totdat ons gereed is om ons lewens authentiek en openhartig te leef as 'n vrye en volledige uitdrukking van wie en wat ons werklik is.
Net soos die skoenlapper is die ontwikkeling van ons eie kokon natuurlik en noodsaaklik vir die evolusionêre ontvouing van ons siel. Ons kokon dien ons terwyl ons die innerlike transformasies genees en deurbreek wat nodig is om ons siel se ware natuur ten volle te beliggaam. Op 'n sekere punt in ons lewens word ons kokon egter altyd beperkend en ongesond. Sodra ons die aanvanklike stadiums van genesing en groei binne die veiligheid van hierdie beskermende dop gegaan het, word ons almal geroep om ons te bevry van 'n manier om in die wêreld te wees wat ons nie meer dien nie.
Wanneer hierdie tyd kom, sal dit vir elkeen van ons verskil, maar dit kom wel. En wanneer dit wel gebeur, is ons almal gekonfronteer met 'n lewensbepalende keuse. Ons gee ook af en bely met die kragte van die natuur en die heelal wat binne en deur ons ontwikkel, of ons weerstaan ​​hierdie evolusionêre krag en skep dus meer stryd en pyn vir onsself.
Die noodsaaklike pad
Met hierdie in gedagte, wil ek graag 'n aanraking vertel wat ek een keer gelees het oor 'n vrou wat twee vlinderkoekies in haar huis gebring het wat op die punt was om uit te broei. Die vrou wou sien dat die skoenlappers los van hul koekies breek en uiteindelik vlug vat.
Vir dae het sy gretig gekyk en gewag dat die skoenlappers na vore kom. Mettertyd kon sy een van die skoenlappers sien om 'n klein gaatjie in sy kokon te skep. Uit die vrou se perspektief het hierdie eerste vlinder pynlik gesukkel, want dit het stadig deur die opening geskep wat dit geskep het. Sodra dit ten volle bevry is, lê die skoenlapper daar op die tafel, uitgeput en kan nie verder gaan nie. Na 'n kort rukkie het die skoenlapper hom egter uiteindelik opgerig en 'n nabygeleë venster gevlieg wat op sy sterk en pragtige vlerke fladder.
Nadat die uitdagende proses wat die eerste vlinder ervaar het, gesien is, het die vrou hom geïnspireer om die tweede vlinder vry te maak van sy kokon, sodat dit nie sou moes sukkel soos die eerste een gedoen het nie. Dit beteken goed, die vrou het besluit om 'n skeermeslem te gebruik om die middel van die tweede vlinder se kokon saggies af te sny, aangesien dit sy reis na sy bevryding begin het. Sodra dit bevry is, lê die tweede vlinder daar op die tafel, net soos die eerste een gedoen het. Maar ná dieselfde kort tydperk, eerder as om homself te verhef en weg te vlieg, het die tweede vlinder doodgestem.
Verward van wat gebeur het, het die vrou 'n vriend gekontak wat bioloog was en het haar gevra om te verduidelik hoekom die tweede vlinder dood is. Haar vriend het uitgedruk dat die uitdagende stryd wat die vlinder ondergaan om hom van sy kokon te bevry, daadwerklik vloeistowwe uit diep in sy liggaamsholte uitstoot in die klein kapillêre in die vlinder se vlerke. Hierdie proses is wat veroorsaak dat 'n vlinder se vlerke verhard word, wat hulle sterk genoeg en gesond genoeg maak vir hul nuwe lewe van vlug. Sy het verduidelik dat sonder die stryd wat 'n vlinder ervaar om deur sy eie kokon te breek, kan daar geen krag in sy vlerke, geen vlug en uiteindelik geen lewe wees nie.
Bevry ons van ons beskermende kokonne
Net soos die skoenlappers in hierdie storie, is jy en ek bestem om ons te bevry van die bande van ons eie beskermende kokonne. En net soos die ruspe, ons het alles wat ons in onsself nodig het om (1) onsself onvoorwaardelik lief te hê en (2) skep die innerlike en buitenste vryheid wat ons almal intuïtief begeer.
Wanneer ons ophou om na te dink oor die dieper betekenis van die bogenoemde verhaal, word ons toegerus met een van die mooiste en bemagtigende lesse van die lewe: Elkeen van ons het reeds alles wat ons nodig het in ons onsself om ons lewens se doel te bereik en ons grootste potensiaal te besef. God, of die intelligente heelal, het die lewe op hierdie manier geskep. Die lewe self hou inherent alles wat dit nodig het om heeltemal alles te word wat dit bestem is om te wees. Ons grootste potensiaal en sterkpunte leef al in ons en wag net om in ons lewens gekweek en uitgedruk te word.
Ongelukkig leef te veel van ons ons hele lewe sonder om dit te besef. Ons gaan deur die lewe wat in vrees leef, wat voortdurend met ons wêreld verband hou met die vertroudheid, troos en veiligheid van ons beskermende kokon. Al te dikwels eindig ons op 'n beperkte manier van lewe, omdat ons nooit die volheid of die grootheid van wie en wat ons almal werklik is, gerealiseer het nie.
As ons nie net koue troos vestig nie, soek 'n groot meerderheid van ons voortdurend buite onsself en dink dat iets of iemand buite ons ons sal bevry. Miskien sal iemand ons red of ons red van die beperkende grense van ons eie kokon? Miskien sal iemand ons genoeg liefhê of vir ons genoeg wees om ons te bevry van ons persoonlike stryd en alles reg te maak?
Wat 'n illusie is dit werklik!
Ons is almal gebore ruspes
Almal van ons is ruspes in hierdie lewe, en ons skep almal 'n kokon vir onsself terwyl ons groei. Wat egter van ons verskil, is dat sommige van ons bereid is om die innerlike versoeke van ons hart en siel te volg om die bevryde, passievolle en doelgerigte wesens te word wat ons bestem is om te wees, en sommige van ons is eenvoudig nie .
Daar is net twee opsies in die lewe. Ons word óf die vlinder wat ons bestem is om te wees, of ons doen nie. Ons meester of ons onvoorwaardelik liefhet, en sodoende ons onsself vry van ons kokon, of ons doen dit nie.
Op dieselfde manier word dikwels gesê dat die onbeheerde lewe nie die moeite werd is om te lewe nie. Ek glo dat 'n lewe sonder om onvoorwaardelik lief te hê, ook nie die moeite werd is om te lewe nie. As jy eerlik met jouself is om dit te lees, is jy seker dat jy sal saamstem dat die pyn, lyding en verwarring wat voortspruit uit 'n aggressiewe, vreesgebaseerde en selfvernietigende verhouding met jouself, die lewe nogal ongelukkig maak en waarskynlik nie die moeite werd is nie. leef soms.
Oorwegend hieraan lei ons onvoorwaardelik om altyd te lei tot die blywende innerlike vrede, gesondheid, geluk en vervulling waarna ons almal soek. Ek het gevind dat wanneer ons uiteindelik gereed is om almal van ons vandag te verwelkom en lief te hê, sowel as almal van wie ons in die verlede was, vind ons natuurlik die krag, moed en liefde in ons wat nodig is om te genees onsself, vervul ons lewensdoel en besef ons grootste potensiaal, beide persoonlik en professioneel.
Ek vra myself dikwels: hoekom sal iemand vir niks minder vestig nie?
Onderskrifte deur InnerSelf
© 2013, 2015. Herdruk met toestemming van die outeur.
Jy was nie gebore om te ly: Wees lief vir jouself terug na innerlike vrede, gesondheid, geluk en vervulling
deur Blake D. Bauer.
Blake Bauer is 'n inwoner van Chicago wie se fassinerende lewenservarings hom gelei het om die pad van onderwyser te volg. Opvallend jonk, maar nog steeds begaafd met buitengewone wysheid, het hy 'n internasionaal erkende skrywer, berader en alternatiewe medisynepraktisyn geword. Blake het wêreldwye opleiding met bekende geestelike onderwysers, genesers en meesters gereis en het 'n formele opleiding in sielkunde, Chinese medisyne, voeding, kruiemiddels, hipnose en ander vorme van tradisionele genesing en alternatiewe medisyne verwerf. Besoek sy webwerf by www.unconditional-selflove.com
Kyk na video-onderhoude met Blake Bauer.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Wetenskap Prestasie Gaps Begin vroeg in die kleuterskool
Alles gebeur vir 'n rede: die doel van depressie en siekte
Wat is die punt van onderwys?
Die probleem om binne echokamers te woon