Wenk 1: Hoe om 'n ektopiese swangerskap te voorkom - Nuttige wenke - 2021
Hoe om 'n ektopiese swangerskap te voorkom
Hoe om swanger te raak na 'n ektopiese swangerskap
Hoe om swanger te raak met stekels in pype
- konsultasie van 'n verloskundige-ginekoloog,
- voorgeskrewe medisyne.
Hoe kan u 'n ektopiese swangerskap vermy?
Wie het 'n ektopiese swangerskap?
Normaalweg, na bevrugting, begin die eier deur die fallopiese buis in die baarmoederholte beweeg. Spesiale villi - trompet fimbriae help haar hierin. Nadat die baarmoeder bereik is, word die eier in die slymvlies ingeplant en begin dit verdeel met die vorming van die embrio.
In sommige gevalle word die verloop van swangerskap egter versteur, en inplanting vind plaas op 'n plek wat heeltemal ongewoon is vir hierdie proses. Sulke lokalisering word 'n ektopiese middel genoem en kan van die volgende tipes wees:
In bykans alle situasies word 'n ektopiese swangerskap in die vroeë stadiums onderbreek. In die hele geskiedenis van verloskunde en ginekologie moes dokters slegs enkele gevalle van suksesvolle geboorte en geboorte van 'n kind met so 'n patologie waarneem. Dit is slegs moontlik met abdominale lokalisering van die fetus en verwys na kasuistiek.
Tubal swangerskap is verantwoordelik vir die grootste persentasie van alle ektopiese inplantings. Die oorsake van hierdie oortreding is uiteenlopend.
As 'n reël kom swangerskap in die buis nie sonder voorvereistes nie. Vir die ontwikkeling daarvan is die volgende voorwaardes nodig:
Die verminderde werk van fimbriae, waardeur die normale beweging van die bevrugte eier onmoontlik word.
Smal buislumen weens hechting.
Afwykings in die ontwikkeling van interne geslagsorgane.
In een van hierdie situasies kan die eier nie die baarmoederholte bereik nie en word dit in die buis ingeplant waar dit begin verdeel. Namate die ektopiese swangerskap vorder, brei die fallopiese buis uit en word dit dunner, wat onvermydelik tot die skeuring daarvan lei.
Strukturele of hormonale patologieë ontstaan ​​om verskillende redes. Dikwels is dit die gevolg van die volgende siektes of toestande:
Inflammatoriese prosesse in die interne geslagsorgane.
Kleefproses in die buikholte.
'N Geskiedenis van ektopiese swangerskap.
Aangebore of verworwe strukturele abnormaliteite, misvormings.
Endometriose en dishormonale siektes.
Inflammatoriese prosesse in die geslagsorgane is nie ongewoon nie. Dit kan die gevolg wees van hipotermie, veral in adolessensie en jeug, wanneer 'n meisie ter wille van die mode warm klere verwaarloos.
Maar meer gereeld kom inflammasie in hierdie gebied voor weens geslagsinfeksies. Dit beïnvloed die eierstokke, baarmoeder en fallopiese buise met die ontwikkeling van chroniese adnexitis, endometritis of salpingo-oophoritis.
Die veroorsakende middels is meestal chlamydia, ureaplasma, trichomonads, gonococci, herpesvirus. Siektes wat deur hulle veroorsaak word, is dit gebruiklik om in een groot groep te kombineer en die afkorting STD te noem - "seksueel oordraagbare siektes."
In die reël is hierdie patologieë redelik moeilik om te diagnoseer, aangesien die meeste van hulle kliniese manifestasies uitwis. Kenmerkende aanskoulike simptome word slegs by gonorree en geslagsherpes waargeneem. Hulle dwing 'n vrou om 'n ginekoloog of venereoloog te raadpleeg en betyds met die behandeling te begin. Selfs na terapie kan hierdie infeksies egter manifesteer met komplikasies soos hegtings in die fallopiese buise.
Chlamydia, ureaplasmosis en trichomoniasis kom meestal voor met onuitgedrukte simptome. Veranderings in die ontslag van 'n vrou word dikwels aan die sproei toegeskryf, of let hulle glad nie daarop nie. Maar intussen word hierdie onbehandelde siektes in die meeste gevalle die skuldiges van onvrugbaarheid of ektopiese swangerskap as gevolg van gedeeltelike obstruksie van die buise.
Alhoewel voorkomende maatreëls vir inflammatoriese siektes van die bekkenorgane eenvoudig is, verwaarloos baie meisies en vroue dit. Dit gebeur dikwels as gevolg van 'n gebrek aan bewustheid van probleme met seksuele higiëne of die versuim van gesondheid.
In hierdie situasie moet u egter duidelik verstaan ​​dat selfs 'n enkele inflammatoriese proses in die geslagsgebied in die toekoms tot 'n ektopiese swangerskap kan lei.
Dit is belangrik om hipotermie van die liggaam as geheel en veral die bekkenarea te voorkom, om seksuele higiëne waar te neem, om vroegtydig 'n ginekoloog te raadpleeg wanneer die geringste klagtes voorkom en behandeling ondergaan. Daarbenewens is gereelde jaarlikse besoeke aan die dokter, selfs in die afwesigheid van simptome, belangrik. Dit sal die aanvanklike, asimptomatiese stadium van die siekte openbaar.
Vir SOS'e bestaan ​​daar ook voorkomende maatreëls.
Voorkoming van seksueel oordraagbare siektes is tegelykertyd die voorkoming van onvrugbaarheid en ektopiese swangerskap. Hierdie infeksies veroorsaak meestal 'n inflammatoriese proses in die fallopiese buise, waardeur die werk van fimbriae ontwrig word. Hulle mag glad nie of in die teenoorgestelde rigting beweeg nie, wat lei tot die inplanting van 'n bevrugte eier in hierdie omgewing. SOS'e veroorsaak ook die hegting in die fallopiese buise, wat 'n meganiese hindernis is vir die progressie van die kiemsel.
Dit is maklik om seksueel oordraagbare infeksies te vermy. Om dit te kan doen, is dit voldoende om sekere reëls te volg:
Indien moontlik, moet u selde maat selde verander.
Word gereeld vir STD's getoets.
In nuwe verhoudings is dit belangrik om toetse aan seksueel oordraagbare siektes en seksuele maat aan te bied, ongeag die mate van vertroue, liefde en intimiteit. 'N Man vermoed nie eens dat hy sulke siektes het nie, en dit is moontlik selfs na 'n enkele seksuele omgang.
Daarbenewens moet voorbehoedmiddels gebruik word voordat negatiewe toetsresultate ontvang word. Dit is belangrik om diegene te kies wat nie net beskerm teen ongewenste swangerskap nie, maar ook teen seksuele siektes. Dit sluit in kondome en spesiale spermdodende salwe met antimikrobiese effekte.
Hindernisvoorbehoedmiddels - kondome - is egter verreweg die mees effektiewe metode om seksueel oordraagbare siektes te voorkom. As daar spontane seks met 'n onbekende maat is, is dit beter om twee metodes gelyktydig te gebruik.
Met onbeskermde omgang, moet voorbeskerming teen seksuele blootstelling aan seksueel oordraagbare siektes uitgevoer word - byvoorbeeld met chloorheksidien of 'n soortgelyke middel. Die effektiwiteit daarvan sal egter aansienlik laer wees.
Die afwesigheid van inflammatoriese siektes in die geslagsarea verminder die risiko van ektopiese swangerskap aansienlik. Ektopiese eierinplanting kan egter ook voorkom tydens hegtings in die buikholte.
Kleefproses in die buikholte
Adhesie kan ook in die buikholte ontwikkel. As 'n reël is dit die resultaat van operasies vir blindedermontsteking, peritonitis, ovariale apopleksie. Adhesies kan ook vorm na verwydering van die ovariale siste.
Dit ontstaan ​​as gevolg van wydverspreide of gelokaliseerde ontsteking in die buikholte, en ook as gevolg van trauma aan die organe tydens chirurgiese ingryping, en dikwels probeer dokters om ontslae te raak van hechtings deur dit te dissekteer, maar dit lei daartoe net tot 'n toename in die hechtingsproses.
Hoe groter die ramp in die buikholte, hoe groter is die waarskynlikheid van hierdie komplikasie en hoe meer uitgesproke sal dit wees. Dit is die rede waarom die vroeë diagnose van chirurgiese patologie en 'n minimale hoeveelheid chirurgiese ingryping die risiko van adhesies aansienlik verminder.
Met hechtings kan ektopiese swangerskap van die eierstokke of buik in hierdie gebied voorkom. Hoe kan u hierdie komplikasie voorkom?
Dit is heeltemal onmoontlik om die voorkoms van hechtings in die buikholte na die operasie te voorkom. Geen dokter kan 'n 100% waarborg gee nie, selfs met 'n perfek uitgevoerde operasie. Die erns van hierdie komplikasie hang af van die hoeveelheid ingryping, die verwaarlosing van die siekte en die individuele eienskappe van die liggaam.
In die reël behandel chirurge die buikholte noodwendig met spesiale oplossings wat die vorming van hechtings voorkom. 'N Uitstekende voorkomende maatreël is vroeë fisiese aktiwiteit na die operasie. Dit word natuurlik uitgevoer met die toestemming van die behandelende geneesheer en onder sy beheer.
Uitgestelde aborsies, veral op 'n jong ouderdom, by 'n vrou wat nie weg is nie, is 'n potensiële risiko vir sowel 'n ektopiese swangerskap as onvrugbaarheid. Dit is te danke aan meganiese skade aan die binneste laag van die baarmoeder, wat dikwels 'n trae ontstekingsproses behels met die vorming van hegtings of ontwrigting van die villi van die fallopiusbuise.
Die voorkoming van hierdie komplikasie is voor die hand liggend. Aborsie moet op alle beskikbare maniere vermy word. In die eerste plek sluit dit die volgende in:
Swangerskapbeplanning met 'n maat.
Die gebruik van kondome.
Vermy seksuele toevallige en onbeskermde seks.
Strukturele afwykings van die interne geslagsorgane kan aangebore wees of verkry word - byvoorbeeld as gevolg van beserings, operasies, hechtings. Dit geld veral vir die fallopiese buise. Die resultaat is altyd belemmerde eierbeweging en 'n groot risiko vir voortydige inplanting.
Sommige strukturele afwykings kan chirurgies verwyder word. Dit is egter belangrik om te weet dat dit nie genoeg is om die lumen in die fallopiese buise te herstel nie. Dit sal nie die bevrugte eier help vorder nie. Dit kan die baarmoeder bereik slegs tydens normale funksionering van fimbriae, wat nie deur chirurgie reggestel word nie.
Daarom, met strukturele afwykings of growwe misvormings, word die fallopiese buise eenvoudig verwyder, en die vrou word 'n IVF-opsie aangebied.
Endometriose en dishormonale siektes
Endometriose is 'n dishormonale siekte van die vroulike voortplantingstelsel. By hom is gedeeltes van die uteriene endometrium geleë op plekke wat vir hom tipies is - byvoorbeeld in die buise, eierstokke, buikholte. Dit is nie verbasend dat 'n bevrugte eier soms in hierdie omgewing ingeplant word nie, want dit verskil nie van die binneste laag van die baarmoeder nie.
Behandeling van endometriose is 'n ingewikkelde en tydrowende proses. In hierdie geval word hoofsaaklik hormoonterapie gebruik, maar soms moet dokters chirurgiese ingryping gebruik. Suksesvolle behandeling is die belangrikste maatreël vir die voorkoming van ektopiese swangerskap met hierdie patologie.
Ander dishormonale siektes in die vroulike geslagsarea kan ook lei tot ontydige ektopiese eierinplanting en moet behandeling deur 'n ginekoloog-endokrinoloog vereis.
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe kan u 'n ektopiese swangerskap voorkom?