Geskryf deur Mary S. Corning
Image deur irioto
'N Voedingsdeskundige het my eenkeer gesê dat die vrugte en groente wat jy kan eet, die beste met vrugte het. Hy het gesê dat daar eintlik 'n positiewe sellulêre effek is wat voortvloei uit die oorlewingsrespons of genesingspraktyk van die vrugte, 'n 'klop', so te sê. In hierdie "minder as perfekte" monsters is die gewilligheid om te genees en te groei. Ek hou van die wysheid in hierdie persepsie en het dit dadelik gesien as 'n analogie vir baie dinge, terwyl gesondheid en welstand die belangrikste punt was.
Ek weet ek is nie alleen as ek sê dat ek myself ietwat van 'n gekneusde vrug beskou het nie. Dit was 'n lewenslange avontuur om myself weer uit te vind in 'n lig waarmee ek eer, respek en waardering het vir wie ek is, letsels en al. Dit is nog steeds 'n werk wat aan die gang is, hoewel ek nou kan sien waar my ou kneusplekke my oorlewing geleer het.
Ek het soveel meer geleer as veerkragtigheid en krag. Die feit dat ek deur lewensgebeurtenisse gehinder is, het my geleenthede gebied om 'n toestand van oorgawe te vind wat my uiteindelike wil geopen het, nie net vir welstand nie, maar ook om dit te leer.
Welstand en die kontras van nood
Net die ander dag was ek 'n goeie voorbeeld van die erkenning van welstand deur die kontras van nood. My jong perd Poco is aan die onderkant van die kudde se pikorde. Op die dag het ek gesien dat elke perd op hom gepik het. Uiteindelik is hy selfs van die voerarea afgesny en het hy in die hoek van die weiding gestaan.
Poco is beslis die 'klein boetie', en soms druk hy sy geluk. Ek het nie alles gesien wat voor my sien gebeur het nie, maar hy is beslis uitgesonder.
Ek het na hom gegaan om te gaan ry, en toe ek hom halter, was hy springerig. Ek kon die vrees in sy oë sien. Ek het geweet dat ek beter moet let op hoe hy tydens ons rit gevoel het. Dit lyk asof hy in 'n kwesbare toestand verkeer.
Poco en ek het die arena binnegestap, en ek het opgemerk dat hy onmiddellik ontspan. Hy laat sak sy hoë kop, en begin diep asem haal, sug en waai. Dit was 'n sterk kontras met wat ek net 'n oomblik vroeër gesien het. Dit was ook glad nie wat ek verwag het nie. Ek het regtig stilgehou om te dink waaroor hierdie verandering gaan. Ek het vinnig besef dat dit 'n toestand van genade was, as u wil, 'n gevoel van veiligheid wat deur hom gekom het. Hy voel vrede met my.
'N Heiligdom van die lewensprobleme
Poco het na my gekom soos 'n gekneusde vrug; hy het honger en geweld in sy jong lewe gesien. Ek het dit 'n punt gemaak om hom altyd 'n veilige plek te gee.
Die arena is ons speelterrein en 'n heiligdom van die lewensprobleme. Dit is waar ons kontak maak - emosioneel, spiritueel en fisies. Toe ons die arena betree, kon hy gemaklik en veilig voel. Hy kan sy bekommernisse agterlaat.
Ek hoor dit gereeld van mense wat my in die canyon besoek. Terwyl hulle begin met die lang, kronkelende pad wat deur die bome krom en kronkel, nes en in die aarde se rollende grond ingesteek word, voel hulle dat hulle hul bekommernisse by die hek kan los. Dit lyk asof die lewe 'n splinternuwe gevoel kry. Die geheim, sê ek vir hulle, is om die gevoel terug te dra in die wêreld wanneer hulle vertrek. Dit spreek baie sterk aan die verskil tussen vrede en vind. Dit is die verskil tussen afhanklikheid en wil. Afhanklikheid is altyd van iets buite ons. Will maak oop vir die vrede binne-in.
Om kontras waar te neem, is om verskille te sien. Polariteite soos goed en sleg of donker en lig bied ons die vermoë om te etiketteer en te vergelyk. Vergelyking is hoe ons evalueer wat ons wil hê uit wat ons nie wil hê nie. As ek dit weet, kan ek konflik as 'n positiewe ding sien. Ek kan dit sien as 'n sterk aanwyser wat wys wat ek wil hê.
As iets ondoeltreffend is, kan ek nadink oor wat effektief deur kontras sou wees. Die lewe het baie aangenamer geword toe ek swaarkry as 'n werktuig en woede kon sien as 'n weg na vrede.
Die uiteindelike kontras in die lewe: vrees en liefde
Poco se konflik was 'n voorbeeld van wat ek voel die uiteindelike kontras in die lewe is: vrees en liefde. Dit was duidelik om te sien dat Poco regtig besig was om goed op te jag. Hy weet nou dat daar 'n skuins kant is om te vrees.
Goed is ook 'n keuse. Dit is natuurlik en gereeld om op vrees te fokus. Vrees is waar baie van ons ons welstand uit die oog verloor. Ons is daarop gerig om onsself te beskerm, maar tog word ons slagoffers van die lewe as ons nie sien nie, daar is altyd ten minste twee keuses in kontras en in konflik.
Ons kan vashou aan historiese menings oor ons vrees. Menings en persepsies kom deur 'n groot aantal insette. 'N Groot deel van hierdie insette is die persepsie van ons omgewing. Afhanklikheid van ons omgewing is nie 'n persepsie van wil nie, maar 'n afhanklikheid van omstandighede. Hierdie afhanklikheid kan soos die teenoorgestelde van vryheid voel.
Ek weet dat wanneer ek van iets of iemand afhanklik is, dit lyk of die afhanklikheid 'n blywende vrees vir verlies meebring. Wat gebeur as ...? My wil hou egter onbeperkte vryheid daarin.
Ek het voorheen geglo dat ek buite myself na hierdie gevoel van volledigheid moes soek. Ek het beslis op al die verkeerde plekke na liefde gesoek. Maar deur die kontras het ek uiteindelik besef dat ek myself verloor het in die soektog.
Ek het eenkeer 'n verhaal gehoor van 'n bedelaar wat op 'n kissie sit en vra vir uitdeelstukke. Nadat hy dood is, het die inwoners die kassie oopgesluit en gevind dat dit vol goue snawels is. Hy het nog nooit na binne gekyk nie. Hy het nooit sy rykdom geken nie. Dit simboliseer wat kan gebeur as ons ons welstand buite ons fokus.
Vrye wil herwin
Die herwin van vrye wil verg praktyk. Dit is een van die redes waarom perfekte oefening so baie belangrik is. As ons verdediging en beskerming beoefen eerder as om 'n alternatiewe roete te sien, dra ons uiteindelik vrees soos ons vel. Ons kan leer om dinge te aanvaar.
Toe Ray Hunt met veertjies begin, help hy hulle om die dinge wat skrikwekkend sou wees, soos die dra van 'n saal, te aanvaar. Hy wou hê dat hulle net so goed oor die saal moes voel as oor hul maanhaar en stert.
Aanvanklik kan die saal baie dreigend vir perde lyk. Hulle kan 'n wonderlike oefening bou om vertroue te bekom deur te wys dat hulle 'n keuse het. Ons sê: 'U stap in en u stap uit.' Met ander woorde, die vrystelling van die druk en hulle toelaat om te aanvaar om te aanvaar, is uiters belangrik vir sukses. Ons mag dalk net die saalplaat gebruik om hulle aan die saal gewoond te maak. Sit die kussing op hul rug, dan kan ons na die saal gaan. Miskien sit jy net die saal aan en af ​​sonder om dit af te kap. En beweeg dan stapsgewys verder. Dit is baie belangrik vir die perd. Deur die trappe af te breek - oefen - is dit baie makliker om te assimileer en te verstaan.
Die oggend het Poco aan my gedemonstreer dat hy weet dat daar 'n ander manier is wat hy kan voel. Hy hoef nie te doen wat hy altyd gedoen het nie. Hy kon vertrou, en as hy vertrou, kon hy 'n leersaamheid geniet. Daarom vind ek perde so 'n wonderlike metafoor vir die lewe. Ons kan soveel baat by die kyk van kontras. As ons na 'n perd teen kontras kyk, kan dit redelik onmiskenbaar wees.
Draai los: gewilligheid en 'n oop gemoed
Ray praat van perde wat losdraai. Die effek van gewilligheid en 'n oop gemoed is vir my los. Om los te draai ontstaan ​​in die gees, maar die gevolge blyk uit die perd se optrede deur sy liggaam. Ray het benadruk dat dit in die gedagte is.
Ek het begin sien dat as die gees vry is, die struikelblokke wat ware bereidwilligheid blokkeer, verwyder is. Die perd word geestelik, emosioneel en geestelik geïnspireer deur wat hy beleef. Hy aanvaar, laat toe en is in lyn met wat aangebied word of voorgestel word. Geestelik is hy voorbereid, selfversekerd en bekwaam.
'N Gedagte wat losgemaak word, is artistiek; dit is soortgelyk aan musiek of dans. Dit word van binne gevoel en vrygelaat. Die voordele daarvan om vir perd sowel as mense los te maak (en eerlik te wees vir elke wese) is onmiskenbaar. Ek kan van diep in my hart sê dat as perd en ruiter vryspan en verenig is, is daar 'n mistieke elegansie wat die siele van albei bevry en bevry.
En so is dit met die lewe
Vir my beteken om los te draai beteken om gewillig te wees. Ek voel die verskil in my liggaam as ek gewillig en geïnspireer is. 'N Gevoel van gewilligheid leen hom tot 'n oop gemoed en 'n oop hart, en dat openheid deur elke sel tot uiting kom.
Vrye wil is my kosbaarste geskenk. Dit is waar ek my passie, inspirasie en kreatiwiteit vind. Die reaksie op die lewe vanuit my ware en vrye wil vul my met energie. Liggaam, gees en gees blyk almal in harmonie saam te werk as ek leef uit 'n geïnspireerde wil. In my lewe was die wil die boodskapper van wonderwerke.
Dit kan moeilik wees om ons verworwe oordele, kritiek en verouderde gedagtes te laat vaar. Maar sodra ons die gevoel ervaar as ons in onsself glo, wonder ons hoe ons so lank kon wag. As ek my oordele en voorwaardes, en my verwagtinge en teenstrydighede, losmaak, vind ek my gedagtes oop en vind my natuurlike kadens daar wag.
Deur 'n geslote gees oop te maak, ontketen dit die wil, en die liggaam voel natuurlik meer gemaklik. Volmaakte oefening oefen; ons moet begin van waar ons is.
"Shoulds" kom in die weg om die wil te bevry
Die wil bevry word selde deur die gebruik van die woord Indien. Indien, blyk dit, is teenstrydig met die wil; dit het 'n beperkte marge. Dit lyk asof al ons behoeftes in die pad van ons behoeftes kom.
Een ding wat geneig is om my weerstand te veroorsaak, is wasgoed. Ek sien dit net soos 'n eindelose moet. Ek wil met my perd ry, maar ek moet wasgoed doen. Wat ek geleer het, is dat ek soms met myself kan onderhandel. Ek sal eers met my perd ry, maar dan die res van die dag daartoe verbind om take in te haal. Of ek sal sê, "Doen net hierdie twee dinge, dan kan jy gaan ry." Dikwels doen ek veel meer as net twee dinge op die lys. Die sleutel vir my is om bewustelik in die proses te bly en myself nie te laat verval in selfbejammering of ontbering nie.
Die lewe verlang na uitdrukking. Hierdie uitdrukking is vrywillig wanneer dit toegelaat word eerder as gedwing. Net soos dit in die natuur of kuns is, kan uitdrukking deur 'n oop gemoed meesterstukke skep. Bereidwilligheid is vryheid, en vryheid is die taal van die siel. Die lewe wil beweeg deur ons liggame, nie van Hulle.
Die waarde van vrye wil
Om die waarde van vrye wil te sien was vir my belangrik om met perde te leer. Maar dit speel ook 'n rol in al my lewenservarings. Die skryf van hierdie boek was belangrik om dit toe te laat as om te dwing. Daar was kere wat ek probeer skryf het, en die materiaal was net nie gereed om na vore te kom nie. Dit het tyd nodig gehad om in te week.
Om myself outentiek uit te druk, beteken dat ek die ruimte en tyd nodig het om my gedagtes bymekaar te maak. Ek kon nie my uitdrukkings afdwing nie en het dit steeds outentiek. Elkeen van ons is 'n unieke uitdrukking van die wil van die skepping, maar tog is ons geneig om die dialoog met geweld te onderbreek.
Die vrye wil is 'n briljante filosofie. In ruitery is daar skaars 'n oomblik meer vervulling as wanneer die perd se gees oop en vry is. As dit moet gebeur, verg dit 'n groter mate van vertroue. Perde is prooi diere, en ons is roofdiere. Om die hindernis van vrees te verwyder, kan 'n leeftyd duur, maar daardie een oomblik wanneer die twee gedagtes mekaar as eenders ontmoet, is 'n oomblik wat nie gou vergeet word nie.
Die integrasie van hart en gees: loslaat van gewoonte
Bereidwilligheid en verstand kan soms teenstrydig wees. Dit is maklik om te sien dat gewilligheid in die hart lê wanneer die wil wil verander waaraan die gees wil vashou. Verslawing is 'n gewoonte wat ondoeltreffend geword het. Dikwels is dit ondoeltreffend omdat ons nie bewus is van die indringing wat dit tot ons gewilligheid bied nie. Erkenning hiervan is die begin van die kanalisering vir ons grootste voornemens. Om na ons wil te luister en op te tree, verg 'n dieper blik op ons self as die oppervlaktelaag van gees en liggaam. Dit verg 'n vermenging van denke en toewyding om sulke onbewuste gedrag te ignoreer. Die beste brandstof vir die vuur van inspirasie is gewilligheid.
My ware vrye wil is altyd vir my beste belang. Dit moet nie verwar word met wat ek wil hê nie. Die verlangende gees kan en word net die teendeel van voordelig. Dit kan daartoe lei dat ons streef na meer en nie die huidige oomblik aanvaar nie.
My wil is altyd teenwoordig en het nie 'n eksterne bron nodig om dit te vervul nie. My wil is eintlik wie ek die kern is. Dit is redelik maklik om aan te neem dat daar nie lewe op die planeet is sonder die wil om te leef nie. Die liggaam is veels te broos om dit op sy eie te maak.
Hierdie lig in ons raak dikwels ongemerk. Ons sit net die motor in ry en vergeet dat daar 'n enjin is. Hierdie metaforiese enjin word aangevuur deur ons wil. Tog is ons fokus op die liggaam en gedagtes. Die lewe vanuit 'n fisieke perspektief is soos om 'n motor te bestuur terwyl jy na die stuurwiel kyk.
© 2019 deur Mary S. Corning. Alle regte voorbehou.
Uitgewer: Circle Around Publishing.
Perfecte praktyk: 'n Filosofie vir die lewe van 'n outentieke en deursigtige lewe
deur Mary S. Corning
Hierdie boek is bedoel as 'n saad. Die boodskap bied inspirasie vir die lewe van 'n outentieke en deursigtige lewe. As 'n hulpbron vir die lewe verenig dit wat as afsonderlik beskou word en genees wat gewond is. Lesers sal leer hoe om te transformeer: ​​* Pyn tot doel * Konflik in vertroue * Vrees vir nuuskierigheid. Dit is die verskuiwings wat ons kan maak om 'n beter lewe en 'n beter wêreld te skep waarin ons kan lewe.
Mary S. Corning verander lewens deur die transformerende krag van pyn te definieer. As mentor, spreker, konsultant en skrywer modelleer sy hierdie proses deur middel van haar boodskappe en stories duidelik en deernis. Maria brei haar filosofie uit in die wêreld van perde, waar beide mense en perde voordeel trek uit 'n ander manier om die uitdaging te interpreteer. www.maryscorning.com
Video met Mary Corning: Hoe om 'n vreedsame teenwoordigheid moontlik te maak terwyl u in defensiewe reaktiwiteit is
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > "Shoulds" kom in die weg van vrye wil