Christuslose Christendom, ander-Christus-Christendom, sondelose Christendom, kennislose Christendom … | Ons enigste Troos
Christuslose Christendom, ander-Christus-Christendom, sondelose Christendom, kennislose Christendom …
Hierdie artikel kan ook in PDF afgelaai word by http://www.enigstetroos.org/pdf.htm#omkeerstrategie . Onder Omkeerstrategie is daar ook ander verwante artikels.
In 2008 het daar ‘n belangrike boek in Amerika verskyn: Christless Christianity. Die skrywer is
Michael S Horton, professor in dogmatiek in die United Reformed Church van Noord-Amerika. Christless Christianity is deel van ‘n trilogie. Die ander twee is The Gospel-driven life en The Gospel commission. ‘n Uittreksel uit Christless Christianity volg aan die einde van hierdie artikel.
Met die titel Christless Christianity vat Horton die probleem van die kerke in Amerika saam.
‘n Christuslose Christendom is helaas nie net Amerika se probleem nie, maar ook die van Suid-Afrika. Reeds in 1996 het Johan Cilliers sy boek Die uitwissing van God op die kansel (met as subtitel: Ontstellende bevindinge oor Suid-Afrikaanse prediking) geskryf, waarin hy aantoon dat meer as 90% van die preke wat oor ‘n paar jaar oor die radio uitgesaai is, ten diepste Christus-loos was. Dit was vir my ‘n enorme skok. Na aanleiding van die boek van Cilliers het ek ‘n artikel in Die Kerkblad van 22 September 1999 geskryf met die opskrif Wat preek ons: Is dit Christus alleen? U kan dit hier gaan lees: http://troos.info/J5u5V7
Na aanleiding van die boek van Horton die volgende gedagtes van my:
Dit gaan nie daaroor dat Christus se Naam glad nie genoem word nie. Die probleem is dat die Christus wat verkondig word, nie die Christus van die Skrif is nie. Dit is nie Christus as Verlosser van ons sondes nie, maar net ‘n Christus as Gelukbringer of ‘n Christus as Adviseur,wat jou net so bietjie advies gee hoe jy self jou lewe kan regruk. Dit is ten diepste ‘n Christus sonder kruis en sonder opstanding. Daarom kan ‘n mens ook praat van ‘n
Die probleem van ‘n Christuslose Christendom het sy oorsaak en oorsprong in ‘n sondelose Christendom. Ons het nie meer sondes nie – net foute en dan ook foute wat ons self, met Christus se advies, kan regstel. Ons ken nie meer die erns van ons sondes nie (dat God Hom verskriklik daaroor vertoorn en dit tydelik en ewiglik wil straf); ons ken nie meer ons totale onvermoë om self te kan betaal en los te kom van die mag nie. Die feit van die saak is: ‘n sondelose Christendom het Christus as Verlosser nie nodig nie. In sy skitterende werk The cross in the New Testament behandel Leon Morris die kruis van Christus telkens teen die donker agtergrond van ons sonde en doemwaardigheid!
Die Christuslose Christendom en sondelose Christendom het ook alles te make met ‘n kennislose Christendom. Ons gaan te gronde as gevolg van ‘n gebrek aan kennis – kennis van Christus. Waar die belydenisskrifte en die Kategismusprediking vroeër ‘n besondere plek in die Gereformeerde kerke ingeneem het, is die belydenisskrifte vandag onbekend en onbemind. Ons kan daarom ook praat van ‘n ‘n belydenislose (Kategismuslose) Christendom. Ons ken nie meer ons enigste Troos in lewe en in sterwe, Christus, nie en daarom spreek die Kategismus ons nie meer aan nie.
Onlangs was daar ‘n baie mooi konferensie (From embers to a flame). Dit het gehandel oor hoe daar nuwe lewe in die kerk kan kom. Op hierdie konferensie – so verstaan ek, ek was nie self daar nie, maar ek het wel die boek bekom – is tereg op die volgende dinge gehamer as geheim vir ‘n nuwe lewe:
Dit is alles baie mooi en waar, maar het ons die kennis om Christus te kan preek:
Ken ons Christus – die absolute noodsaak van sy werk – teen die agtergrond van ons sonde? Het ons nog die sondekennis waarvan ons Heidelbergse Kategismus praat?
Ken ons Christus nog soos wat Hy Hom in sy Woord aan ons openbaar as die enigste Saligmaker, die enigste Een wat ons verhouding met God kan herstel en ons heel kan maak? Weet ons dat sy kruis nie net verlossing van die skuld van ons sondes nie, maar ook verlossing van die mag van die sonde behels? Ja, weer ons nog van die verlossingskennis van die Heidelbergse Kategismus?
Ken ons nog die geheim van dankbaarheid: dat ons dankbaarheid 100% gewortel is en konstant gewortel moet wees in die kruis en opstanding van Christus? Weet ons dat ons sonder Hom geen vrugte kan voortbring nie. Dit is immers die dankbaarheidskennis van die Heidelbergse Kategismus.
Ken ons die Skrifte van die Ou en Nuwe Testament? Het ons die kennis, die vermoeë om die Christus van die Skrifte te verkondig? Kan ons nog regtig eksegese doen en Skrif met Skrif vergelyk?
Ons gebrek aan kennis het ook alles te make met ons gebrek aan kennis van die Ou Testament.
Weet ons dat ons die Nuwe Testament en die werk van Christus eers dan werklik verstaan, as ons dit lees in die lig van die Ou Testament? Weet ons nog dat Skrif met Skrif vergelyk – die ken, verstaan van die Bybel – alles te make met lees van die Nuwe Testament in die lig van die Oue? Luister na Christus het alles te make met luister na die Ou Testament.
Weet ons dat wie Christus se stem nie wil of kan hoor in die Ou Testament nie, sy stem ook nie sal hoor in die Nuwe Testament nie? Immers, Christus sê Self dat die Ou Testament van Hom getuig. Wie daarom die Christus-openbaring van die Ou Testament ontken, ontken wat die Nuwe Testament self sê, ontken wat Christus self in die Nuwe Testament sê (Lk 24:25-27; Mt 22:41-46) en hoor (= luister na) daarom ook nie die Stem van Christus daar (in die Nuwe Testament) nie.
Weet ons dat, toe die Heilige Gees uitgestort is in Handelinge 2, die eerste handeling van Christus deur sy Gees was om te preek, om Christus te preek – en dit, ja dit uit die Ou Testament?
Leon Morris toon so wonderlik-mooi aan: Bekering is Christus. Want bekering is:
deur Christus (Hy moet ons bekeer) en
tot Christus ( die bekering bestaan in lewe uit Christus se kruis en opstanding).
Dit is waaroor omkeer (omkeerstrategie – liewer bekering) in die GKSA ook sal moet gaan. Net Hy kan nuwe lewe gee in die kerk en in die gesin en in die samelewing.
Daar is in die afgelope tientalle jare boeke vol geskryf en stapels beskrywingspunte en deputaterapporte uitgewerk oor sake soos wie in watter amp moet staan en oor watter liedere gesing en nie gesing mag word nie – maar vir die kruis van Christus was daar in die afgelope dekades min tyd en die kennis oor Hom skraal. Ek kan nie onthou dat ek al ooit ‘n diepgaande diskussie oor die kruis op poslyste of so gehoor het nie. So het die duiwel daarin geslaag om die kerk weg te hou van Christus af.
Ons wil Christus gaan verkondig, maar ons is soldate sonder die wapenrusting van Efesiërs 6 – want Christus is die wapenrusting van Efesiërs 6. Of weet ons dit nie dat Efesiërs 6 oor Hom gaan nie? Weet ons nie dat Hy die swaard van die Heilige Gees is nie?
Ons wil Christus gaan verkondig. Dit is regtig baie mooi. Maar ons sal moet weet:
Die evangelie van die Skrif is nié na die smaak van die moderne mens en jeug nie: Maar ek maak julle bekend, broeders, dat die evangelie wat deur my verkondig is, nie na die mens is nie. (Gal 1:11).
Die evangelie dat die mens ‘n nul en Christus alles is – dit is beslis is nie polulêr nie en dit spreek die verbruiker definitief nie aan nie.
Die evangelie wat die mens in sy diep sondigheid laat sien, in sy totale onmag om sy lewe (huwelik, kerk, samelewing) te kan verander – die natuurlike mens wil dit nie hoor nie.
Ja, predikers, jong, moderne dominees, ampsdraers:
Uit die Skrif behoort julle eintlik, eintlik te wéét: Christus (en dan natuurlik die volle Christus) én
prediking – juis dit is wat Christus Self beveel.
Uit die Skrif behoort julle eintlik óók te wéét: Christus
prediking – juis hierdie dinge soek die moderne mens nie.
Maar hier lê ons grootste probleem: Van hierdie waarheid van Galasiërs 1:11 wil baie moderne predikers self nie weet nie. Hulle is verbruikersgerig: Wat wil die mark hê, wat wil die consumer hê? Waarvan sal my kliënt (die jeug, my lidmate, die moderne mens) hou? Ja, sy Naam word wel genoem – maar die Naam kry ‘n ander inhoud. En die middel wat Christus self voorskryf, die prediking – nee, dit word nie hoog aangeslaan nie.
Die Christuslose Christendom verkies die moderne mens en sy metodes bo Christus en sy metode:
Die mens kom ter sprake en nie Christus nie. Dit gaan om die mens se behoeftes en nie wat Christus nodig ag nie.
Christus se heilsmiddel, sy
metode– die prediking – is outyds.
So lyk die kerk van die Christuslose Christendom.
‘n Artikel wat ‘n stuk uit Horton se boek is, verskyn by Christless Christianity:: Getting in Christ’s Way . Ek plak die artikel hier in:
Christless Christianity: Getting in Christ’s Way – M Horton
This entry was posted on Junie 13, 2012, in Ongekategoriseerd. Bookmark the permalink.	Lewer kommentaar
← Reeks Abraham 7
Reeks Abraham 8 →