Suid-Korea | Loer Toer
Category Archives: Suid-Korea
SAMSUNG – lig en skadu
Suid-Korea December 5, 2016 Leave a comment
My Samsung-kamera, my Samsung-app, my Samsung- skootrekenaar … noem maar op. Samsung is alomteenwoordig. ‘n Ondernemende maatskappy wat met sy skeppende energie op die voorgrond is. Maar het jy geweet? Agter Samsung se vooruitgang en uitnemende innoverings rys ‘n agtergrond van lig en skadu.
Samsung-kliënt en sy kamera
Die Samsung-maatskappy het in die laat dertigerjare van die vorige eeu tot stand gekom in ‘n Korea wat onherkenbaar verskil het van wat dit vandag is. ‘n Korea waaroor die skadu van Japan swaar geval het.
Korea is al in 1905 as ‘n protektoraat van Japan verklaar. In 1910 het die Japanese Korea, wat eeue lank as die Hermietryk bekend gestaan het, geannekseer. Die eerste tien jaar het Japan ‘n militêre bewind gevoer en enige teken van opstand onderdruk. Die Koreaanse weerstandbeweging, sterk beïnvloed deur die ideologie van kommunisme wat besig was om veld te wen, was verplig om die stryd ondergronds voort te sit.
Maar terug na Samsung: dié maatskappy is toentertyd met Koreaanse geld en ondernemingsgees gestig en deur die Japanese ondersteun. Die Koreane wat by hierdie onderneming betrokke was, was nie gewild onder hulle medeburgers nie. Trouens, hulle is deur die weerstandbeweging as handlangers van die kolonialiste beskou, verraaiers, kapitaliste wat tot ‘n val gebring moes word. Soos hier bo gesê: die lede van die Koreaanse weerstandbeweging was begeester deur Mao Tse Toeng en sy opmars na mag en oorheersing, en die klaarblyklike sukses van Stalinistiese Rusland.
Die nuwe wêreld-ikoon – ‘n propagandaskildery
Die Japanese besetting van Korea het van 1910 tot 1945 geduur. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Koreaanse weerstand teen die Japanese feller geraak, bowenal nadat duisende Koreaanse vroue gedwing is om “troosvroue” vir Japanese soldate te wees. Dit kon eenvoudig nie geduld word nie.
In 1945 kon die Koreane die Japanese juk afskud. In Augustus, van daardie jaar het die atoombomme wat die VSA op Hirosjima en Nagasaki losgelaat het, Japan op sy knieë gedwing en ‘n onvoorwaardelike oorgawe bewerkstellig. Sodoende is die Japanese kolonialiste uit die Koreaanse skiereiland verdryf.
Die Koreaanse burgeroorlog – ‘n montage
Die verdeelde land
Ofskoon die Japanese uit Korea padgegee het, was Korea ‘n verdeelde land. Mao Tse Toeng se sege in China in 1949 het stukrag aan die kommunistiese weerstandbeweging se saak gegee.
Met militêre steun van China en Rusland, het die kommuniste in die noorde van Korea die suide in 1950 aangeval. Die Koreaanse burgeroorlog was bloedig, met ‘n lewensverlies van 1,200000 mense binne die bestek van drie jaar (1950 – 1953). (Vergelyk die oorlog in Irak se syfers: 500,000 vanaf 2003 tot 2011.)
Vier en twintig nasies, insluitende Suid-Afrika, het die Suid-Koreane bygestaan. Die kommuniste wat die hele skiereiland oorheers het, behalwe die kusstad Pusan in die suide, is teruggestoot. Die Amerikaners sou ‘n deurslaggewende rol in die oorlog speel. Hulle het in 1953 ‘n skietstilstand tussen die Noorde en die Suide bewerkstellig, maar ‘n formele vredesverdrag is nooit onderteken nie. Tot vandag toe is die Noorde en Suide van Korea teenoor mekaar opgestel.
Oorlogdenkmaal, Ichon, Wes-Seoel: die name, die name …
Te midde van al die konflik in Korea, het Samsung in die suide oorleef. In die Weste weet ons dit maar te goed. Min van ons het nog nie met ‘n puik Samsung-produk te doene gehad nie. Samsung kraai koning en die Japanese weet dit bowenal. Samsung stel hulle in die skadu en dit ruik na vergelding. ‘n Ironiese stand van sake. Samsung, die grootste maatskappy in Suid-Korea, is een van die hoofredes waarom die land so ongelooflik suksesvol is. In 2010 was Suid-Korea die dertiende rykste nasie in die wêreld.
Die Chinese en die Russe het intussen hulle eie vorms van Samsung tot stand gebring. Hulle het lankal uit Noord-Korea padgegee – ‘n sinistere land wat die status van die Hermietryk herwin het, ‘n soort Middeleeuse slawerny, en die mees geslote samelewing ter wêreld.
Hoe lank voor die genesing?
Interessant dat die yskas of mikrogolfoond in jou kombuis, jou selfoon of app, algemene voorwerpe van ons verligte beskawing, sy oorsprong gehad het in ‘n land met ‘n agtergrond van dramatiese lig en skadu.
Statistiek oor lewensverlies in Irak-oorlog: PLOS Medicine Survey, deur Wikipedia aangehaal. Let wel: die syfers is dalk aanbvegbaar.
Samsung-kliënt en sy kamera − Willem
Oorlogdenkmaal, Ichon, Seoel – Willem
Mao Tse Toeng – bron verloor
Kaart – ae.americananthro.org
Samsung-Dorp, Seoel – Seoulsessions.wordpress.com
“Dangerous Border” – earthnutshell.com
Sim Su-bong se rose
Suid-Korea January 5, 2014 Leave a comment
Dit was nie só nie, sê die puntenerige historikus, dit was só. Maak dit saak hoe dit was? Hoe belangrik is die presiese besonderhede? ‘n Triestige liefdesverhaal is altyd waar.
Op die nag van Oktober die 26ste, 1979, is daar ‘n dinee gereël vir President Park Chung-hee van Suid-Korea. Vyf jaar tevore het sy vrou, grasieus, alombemind, die onbeplande slagoffer geword van ‘n sluipmoordpoging op die president se lewe. Die sluipmoordernaar was ‘n Noord-Koreaner. Maar op dié nag in 1979, het Park, ‘n omstrede leier, met liefde en haat onder sy volgelinge, twee pragtige vrouens aan sy sy gehad. Omstrede omdat hy die land ekonomies opgebeur het, maar tog burgerlike regte deurploeg het.
In die hoek van die dineesaal was daar ‘n gordyn wat gedeeltelik ‘n jong volkssangeres met haar kitaar afgeskerm het. Omdat die president so van haar vorige opvoerings gehou het, en dalk vir meer as dit, bied hy daardie aand vir haar ‘n bos rooi rose. Haar naam was Sim Su-bong.
Teen middernag stryk Kim Jae-kyu, ‘n voormalige assistent en vriend van die president, die jolige samekoms binne, pluk ‘n rewolwer uit, sê dat hy dit vir die land doen en skiet Park dood. Kalm, verlaat die man die saal, gaan huis toe waar hy ‘n uur of twee later gearresteer is en die volgende jaar deur ‘n vuurpelaton tereggestel is.
Het Sim Su-bong se kitaar op die vloer geval? Of het sy net gestaar, verblind deur die afgryse van die bloeddeurdrenkte tafel, vrouens wat skreeu, mans wat hardloop? Het sy, deur die skok en chaos, deur ander uit die saal gehelp, die rose op die vloer vergeet? Ons weet nie.
Wat ons wel weet, is dat Sim Su-bong het daarna ‘n lied geskryf, die naam, ‘n Miljoen Rose. Ek luister nou daarna met onsamehangende fragmente van vertaling … Het nie ‘n siel wat haat … wanneer ek waarlik liefhet, bot ‘n roos … Nou kan ek terugkeer na die sterrewêreld wat ek so baie mis …” Kripties dalk, maar nie obskuur dat mens nie kan sien dat sy diep geraak is nie. Dit is nie onmoontlik nie dat sy veel meer as net ‘n geskokte bystaander was. Die titel van die lied dui met passie daarop. Films oor die gebeurtenis spekuleer hieroor. Die Koreane met wie ek gepraat het, bly gedemp. Maar die lied … die waarheid van hierdie verhaal lê nie in die besonderhede nie.
Ek kyk na haar foto op die omslag van die CD. ‘n Mooi vrou eerder as beeldskoon, met haar konvensionele haarstyl, die masker glimlag. Die lied dring binne met sy sagte wieg, en die wond is daar, die ondraaglike verlange. Sy het later getrou, kinders gehad en ‘n nasionale en internasionale ster geword.
Op die foto, hou sy ‘n bos rooi rose teen haar, ‘n dosyn of so.
President Park – fineartamerica.com
Sim-Su-bong – zipstudios
Vir ‘n opvoering van die lied – onemillionroses.blogspot.com – waar Sim Su-bong met Chang Ki-ha sing