Art Center College of Design - Inligting - 2022
Die Art Center College of Design - geleë in Pasadena, Kalifornië - is een van die voorste grafiese en industriële ontwerpskolleges ter wêreld. Die Art Center -klasse word op die Hillside Campus en die nuwe South Campus in die sentrum van Pasadena gehou. Die Art Center is in 1930 gestig deur die advertensie- en opvoedkundige visionêr, Edward A. met 'n aanvanklike sterkte van 12 onderwysers en 8 studente. Die montering van inskrywings en gepaardgaande ruimtebeperkings op die huidige terrein het die Kunssentrum genoop om in 1946 na 'n groter gebou in Third Street in Hancock Park te verhuis. Die sentrum het 'n geakkrediteerde vierjarige kollege geword , in 1949. Namate die inskrywing aan die begin van die sewentigerjare begin groei het op die Hancock Park -terrein, het 'n nuwe en ruimer kampus 'n noodsaaklikheid geword en as gevolg hiervan die Hillside -kampus, te midde van 175 beboste hektare, in Lidastraat gebou. Die staal-en-glas-struktuur van 21 000 vierkante voet bied ruimte en fasiliteite vir die sentrum se 1 400 studente en is die tuiste van die Kunssentrum se voorgraadse en nagraadse programme. Openbare programme en bied die klas- en ateljeeruimte aan vir meer as 5,200 studente in sy nie-graadprogramme. Dit is ook die tuiste van die Archetype Press and Printmaking-ateljee en die uitstalling en geleentheidsruimte van 16.000 vierkante meter, maar geen vermelding van die Kunssentrum is volledig sonder die Orange Dot-die kunssentrum se identiteit en simbool van kreatiwiteit nie. Dit word geassosieer met die sentrum se korporatiewe identiteit deur middel van handelsmerke (briefhoof, besigheidskaartjies) en word gereeld in die sentrum se publikasietitels en -webwerwe verwys, hoewel 'die punt' 'n paar keer verander is ter wille van 'n moderne grafiese ontwerp vir die sentrum , het dit herhaaldelik teruggekeer, danksy die spesiale plek in die hart van die vele alumni, studente, fakulteite en personeel van die sentrum. Die Art Center College of Design is geakkrediteer deur die Western Association of Schools and Colleges.
Wheels in Motion: 'n blik op Art Design & Department of Transportation Design
Art Center's Car Classic het een van die mees verwagte vervoergeleenthede in Suid -Kalifornië geword, indien nie die hele land nie. Gedurende die afgelope nege jaar het die geleentheid wonderlike motors ten toon gestel en leiers in die bedryf byeengebring, waarvan baie alumni van die kunssentrum is. Terwyl ons Sondag se Car Classic 2010 nader: Bewegingsvryheid, kyk terug na hoe Art Center 'n leier geword het in die wêreld van vervoerontwerp.
Jergenson word op hierdie foto van ongeveer 1950 getoon met student A.K. Ragheb PROD ཯. (Foto met vergunning van Art Center Archives)
Na raming is meer as die helfte van die wêreld se motorontwerpers gegradueerdes in die Kunssentrum. Vervoerontwerp-alumni beklee tans topposisies by die ateljees van Pininfarina, Ferrari-Maserati, Ford, General Motors, DaimlerChrysler, BMW, Porsche, Audi, Volvo, Nissan, Aston Martin, Mazda, Toyota/Lexus en Volkswagen Noord-Amerika.
Die veld het 'n lang en geskiedenis geskiedenis aan die kollege. Jare voordat Transportation Design 'n hoofvak by Art Center geword het, neem ons gegradueerdes posisies by General Motors se Buick -afdeling in Detroit in die dertigerjare.
In 1948 word Transportation Design 'n amptelike studiekursus aan die kollege, met invloedryke fakulteitslede soos George Jergenson, Strother MacMinn en John Coleman wat die skool se verband met vervoerontwerp vestig - 'n vakgebied wat Art Center tot internasionale bekendheid sou bring.
Vervoerontwerp was jare lank die belangrikste in die afdeling vir industriële ontwerp. Die motorontwerper George Jergenson was mede-stigter van die departement en was meer as twee dekades lank voorsitter, van 1948 tot 1969. Saam met die stigter van die kollege, Tink Adams en mede-fakulteitslid John Coleman, besoek Jergenson in 1956 vir ses weke Japan om te bespreek moderne industriële ontwerp, 'n destydse baanbrekende gebeurtenis.
Strother MacMinn, 'n oudstudent van die kunssentrum en voormalige GM -motorontwerper, het gehelp met die ontwerp van motors vir Opel, GM en Oldsmobile voordat hy in 1948 by die fakulteit by die kunssentrum aangesluit het. Gedurende sy byna 50 jaar by die kollege was hy 'n baie invloedryke instrukteur, en verhoog die samewerking van Art Center met Toyota en was mede-stigter van Toyota se eerste gevorderde konsepontwerpateljee, Calty Design Research, in Newport Beach.
Studente werk aan ontwerpe vir die GM -turbine -geborgde projek in 1960. (Foto met vergunning van Art Center Archives)
Art Center het 'n suksesvolle geskiedenis van samewerking met korporatiewe borge aan studente -projekte. Een van die eerste geborgde projekte, in 1960, was die GM Turbine -projek. Geborgde projekte, wat 'werklike' ontwerpprobleme aan studente gee, bly vandag 'n belangrike deel van die kunssentrum -kurrikulum.
In 1969 word Keith Teter voorsitter van die industriële ontwerp, 'n rol wat hy in die middel van die tagtigerjare voortgesit het. Gedurende hierdie tydperk het die departement sy samewerking met korporatiewe borge geleidelik uitgebrei. Boonop het kursusse begin verskuif van 'n streng tradisionele benadering tot die ontwerp van motors na 'n breër studie van menslike kwessies, soos bevolkingsgroei, gedragspatrone en nuwe energiebronne.
In 1985 word alumnus Ron Hill aangestel as voorsitter van die afdeling vir industriële ontwerp, waar hy tot 2000 gebly het. Gedurende hierdie tydperk het Transport Design steeds 'n aantal ingewikkelde kwessies onder oë gehad, terwyl hy kwessies van styl, prestasie en praktiese aspekte geïntegreer het. Ook gedurende hierdie tyd is digitale tegnologieë bekendgestel en in die kurrikulum opgeneem. In 1991 het Transport Design sy eie afdeling geword, onafhanklik van Industrial Design.
Gewilde werktuigkundige -artikel uit 1952 (Beeld met vergunning van Art Center Archives)
In die 2000's, onder leiding van Ken Okuyama, Geoff Wardle en huidige departementele voorsitter Stewart Reed, het die departement tradisionele en digitale tegnologieë saamgesmelt, en studente het buitemodelle in klei begin maak en 3D-modelleringsinstrumente soos Alias ​​gebruik. Die departement bestudeer vandag kwessies wat styl, veiligheid en funksionaliteit integreer, terwyl dit ook sosiale en kulturele behoeftes weerspieël. Geborgde projekte is ook steeds 'n belangrike komponent van die program.
Die departement van vervoerontwerp van vandag maak sy oë oop vir nuwe moontlikhede. Namate vervoer wegbeweeg van 'n primêre fokus op die motor, en die departement groot veranderinge aan sy kurrikulum aanbring om sy studente voor te berei op 'n groter verskeidenheid moontlikhede. Eerstens, in plaas van om hoofsaaklik na die buitekant van die motor te kyk, kyk die departement nou meer na die binnekant.
Die departement kyk ook verder as motors na motorfietse, bote en vliegtuie. Motorfiets-, boot- en vliegtuigontwerp maak nou deel uit van die kurrikulum, wat beslis groot ontwerpers van bote, vliegtuie, motorfietse en natuurlik motors sal produseer.
Die Art Center College of Design het 'n sterk, vooruitdenkende, 80-jarige geskiedenis. Sedert die stigting in 1930 in Los Angeles, het die Art Center steeds gefokus op die voorbereiding van kunstenaars en ontwerpers vir die professionele wêreld. Saam met hierdie doel om studente voor te berei op die werkplek, beklemtoon die kunssentrum ook die globale impak en belangrikheid van ontwerp en kuns. Die opvoedingsmissie van die skool het steeds gedy na sy verhuising na Pasadena in 1976. 'n Kern van onderwysers wat professionele persone in hul onderskeie rigtings werk, interdissiplinêre programme en ateljeeruimte, en 'n vermoë om te groei met tegnologiese en kulturele veranderinge, het die kuns moontlik gemaak Center of Design om illustreerders, ontwerpers en kunstenaars te vervaardig wat bereid is om 'n impak op die wêreld te maak.
Politieke en staatsdiens
Kinders se boeke
Politiek en redaksioneel
Visuele herinneringe en outobiografie
Huis- en interieurontwerp
Eerste gestig as Die Chase School, is die instelling in 1896 gestig deur die Amerikaanse impressionistiese skilder William Merritt Chase (1849–1916). Chase het 'n klein groepie Progressiewe gelei wat van die Art Students League van New York afgeskei het op soek na 'n meer vrye, meer dramatiese en meer individuele uitdrukking van kuns.  Die Chase School het sy naam in 1898 verander na Die New York School of Art.
In 1904 sluit Frank Alvah Parsons aan by kunstenaar Robert Henri as onderwyser by die skool. In dieselfde benaderde tydsbestek studeer Parsons twee jaar by die voorhoede kunstenaar en opvoeder, Arthur Wesley Dow aan die Columbia Universiteit, wat in 1905 met 'n graad in beeldende kunste studeer.  'n Paar jaar later word hy president van The New York School of Art. In afwagting van 'n nuwe golf van die Industriële Revolusie, voorspel Parsons dat kuns en ontwerp binnekort onverbiddelik met die nywerheidsmotore verbind sal word. Sy visie is vervat in 'n reeks eerstes vir die skool, met die oprigting van die eerste program in modeontwerp, interieurontwerp, advertensies en grafiese ontwerp in die Verenigde State.  In 1909 is die naam van die skool herdoop Die New York School of Fine and Applied Art om hierdie aanbiedinge te weerspieël. Parsons word die enigste direkteur in 1911, 'n posisie wat hy tot sy dood in 1930 behou het. William M. Odom, wat die ateljee in Parys in 1921 gestig het, volg Parsons op as president. Ter ere van Parsons, wat belangrik was in die bestuur van die skool se ontwikkeling en in die vorming van visuele kunsonderrig deur sy teorieë oor die koppeling van kuns en nywerheid oor die hele wêreld, het die instelling die Parsons School of Design in 1941. 
Namate die moderne kurrikulum ontwikkel het, was baie suksesvolle ontwerpers nou verbonde aan die skool, en teen die middel van die 1960's was Parsons 'die oefenterrein vir Sewende Laan'. 
In 1970 word die skool 'n afdeling van die New School for Social Research, wat later tot The New School ontwikkel het. Die kampus het in 1972 van Sutton Place na Greenwich Village verhuis. [ aanhaling nodig ]
In 2005, toe die ouerinrigting die nuwe skool hernoem het, het die skool 'n nuwe handelsmerk ondergaan en is hy hernoem Parsons The New School for Design.  In 2015 het dit "The New School" van sy formele titel verwyder en daarna word daarna verwys as The New School Parsons Skool vir Ontwerp.
Soos die meeste universiteite in New York, is Parsons se kampus versprei oor verspreide geboue, maar die hoofgebou is geleë in 13th Street en 5th Avenue. Baie ander fasiliteite is in geboue wat deur ander kolleges in The New School gedeel word, maar die onderstaande fasiliteite is hoofsaaklik eksklusief vir Parsons. Parsons het ook 'n buitelandse kampus in Parys se eerste arrondissement, bekend as Parsons Paris.
Die New School het in Januarie 2014 die 16-verdieping The New School University Center ("UC") in 5th 5th Avenue 65 geopen.
Terwyl die 65 Fifth Avenue -planne aanvanklik kontroversieel was onder studente en inwoners van die dorp (in 2009 was daar 'n groot studentebesigheid by die vorige gebou van The New School op die perseel), maar planne vir die universiteitsentrum is aangepas in reaksie op die kommer van die gemeenskap en het sedertdien goed ontvang. In 'n oorsig van die uiteindelike ontwerp van die Universiteitsentrum, Die New York Times argitektuurkritikus Nicolai Ouroussoff noem die gebou ''n viering van die kosmopolitiese stad' '.
Die toring, wat deur Skidmore, Owings en Roger Duffy van Merrill ontwerp is, is die grootste kapitaalprojek wat die universiteit nog ooit onderneem het. Die gebou het klaskamers, nuwe koshuise, rekenaarlaboratoriums, geleentheidsfasiliteite en 'n kafeteria bygevoeg by die New York-kampus in die sentrum, benewens 'n biblioteek en lesingsale met twee verdiepings. Alhoewel die UC as 'n sentrale spilpunt vir alle universiteitstudente dien, word die meerderheid van sy klaskamers en werkruimtes gebruik vir Parsons -programme.
Die Sheila Johnson -ontwerpsentrum wysig
2 West 13th Street/66th Fifth Avenue is die algemeenste bekend as die Sheila Johnson -ontwerpsentrum. Die hoofkampus van Parsons is geleë in West 13th Street 2 in Greenwich Village in die stad Manhattan.  Die L-vormige gebou met 12 verdiepings, op die hoek Fifth Avenue 70 en 13W Street 2W, is oorspronklik in 1914 as 'n kantoor- en soldergebou gebou. Sedert die bou daarvan het dit die nasionale kantoor van die National Association for the Advancement of Coloured People (NAACP) gehuisves vanaf Februarie 1914 tot Junie 1923. Voordat dit in 1972 deur The New School verkry is, het dit 'n menigte vakbond- en justisie -organisasies gehuisves, soos as die American Union Against Militarism (AUAM) wat die National Civil Liberties Bureau gestig het, wat later die ACLU geword het. Die gebou bevat ook League for Industrial Democracy, League of Nations Union, New York Teachers Union en Woman's Peace Party. Met sy geskiedenis as 'n gebou van organisasies vir die bevordering van geregtigheid en demokrasie, is die gebou op 18 Mei 2021 deur die New York City Landmarks Preservation Commission (LPC) in 'n monument van NYC verander. 
Die opknapping van die bestaande struktuur se eerste en mezzanine -vlakke is deels moontlik gemaak deur 'n geskenk van $ 7 miljoen van die voorsitter van New School en die voorsitter van Parsons Board of Governors, Sheila Johnson. Die "Urban Quad" (soos die skool dit noem) is ontwerp deur Lyn Rice Architects en beslaan 'n totale oppervlakte van 32.800 vierkante voet (3.050 m2). Benewens klaskamers bevat die gebou die Anna-Maria en Stephen Kellen-galery en -auditorium, en die Arnold- en Sheila Aronson-galerye.  Die opgeknapte grondvloer bied ook 'n nuwe tuiste vir die Anna-Maria en Stephen Kellen-argiewe, 'n versameling tekeninge, foto's, briewe en voorwerpe wat die ontwerp van die 20ste eeu dokumenteer.
Totdat dit na die nuwe universiteitsentrum oorgegaan het, het die gebou die Adam en Sophie Gimbel -ontwerpbiblioteek aangebied, 'n versameling hulpbronne wat kuns-, argitektuur- en ontwerpgraadprogramme ondersteun wat deur die Parsons School of Design aangebied word. Die versameling bestaan ​​uit ongeveer 45 000 boekbundels, 350 tydskrifte (200 huidige), 70 000 skyfies en 45 000 prentelêers. Spesiale versamelings besit meer as 4000, insluitend baie skaars en waardevolle items. 
Die opknapping van die gebou het die 2009 National AIA Honor Award, die 2009 MASNYC Masterworks Award, die AIANY Merit Award 2009, die AIA New York State Award of Excellence in 2008 gewen, die American Institute of Architects NY/Boston Society of Architects Biennial Honor Award for Educational in 2008 Facility Design, die 2008 SARA/NY Design Award of Excellence, en die 2007 AIANY Merit Award for Projects. 
Op Maandag 2 April 2018 is die 2 West 13th Street -gebou geraak deur 'n elektriese brand wat omstreeks 10:40 in die kelder ontstaan ​​het. Die gebou is vinnig en veilig ontruim danksy die spanwerk van alle studente, fakulteite en personeel, en die gebou het vir die res van die Lente 2018 -semester gesluit gebly. Die 375 kursusse wat gewoonlik in die gebou geleë is, is na ander geboue in die universiteit verskuif. Die oorsaak van die brand is water wat deur die kelderplafon op elektriese skakelaars gelek het, wat veroorsaak dat stroombrekers ontplof. 
Parsons East Building Wysig
Die Parsons -Oos -gebou, geleë in 25 East 13th Street -gebou, is die tuiste van die School of Constructed Environments, wat die departemente vir interieurontwerp, beligting en argitektuur en produkontwerp van die kollege huisves. Die afdeling Beeldende Kunste is ook in hierdie gebou geleë. Die fasiliteite wat by die gebou ingesluit is, is die digitale en tradisionele vervaardigingswinkels, die laser sny -laboratorium, die Light Lab, veelvuldige rekenaars, die Angelo Donghia Materials Center, die Healthy Materials Library en The Design Workshop. 
Albert en Vera List Akademiese Sentrum Wysig
Die 16de Straatgebou, bekend as die Vera List Center, beskik oor toegewyde vloere vir die ontwerp van studies en ontwikkeling. [ verduideliking nodig ] Beide die 6de en 12de verdiepings is toegewy aan die Design & amp Technology Bachelor en Master -programme. Die gebou het ook 'n biblioteek. [ aanhaling nodig ]
Parsons bied vyf en twintig verskillende programme aan wat elk in een van vyf afdelings gehuisves word: 
Skool vir Kuns en Ontwerp Geskiedenis en Teorie - Dean Rhonda Garelick
Skool vir kuns, media en tegnologie - Dean Anne Gaines
Skool vir Gekonstrueerde Omgewings - Dekaan Robert Kirkbride
Skool vir ontwerpstrategieë: stede, dienste, ekosisteme - Dean Jane Pirone
Skool vir Mode - Dean Burak Cakmak
Demografie van die studentekorps 
1ste Jaar Studente
Asiatiese Amerikaanse/Stille Oseaan -eilandbewoner
Amerikaanse Indiane/inheemse Alaska
& lt1% 0.8%
Parsons het ongeveer 3,800 voorgraadse studente en 400 nagraadse studente. Die studentekorps is 77% vroue en 23% mans, waarvan die meeste van die kiesers voltydse studente is.  Ongeveer een derde van die kollege bestaan ​​uit internasionale studente uit 68 verskillende lande. Die grootste internasionale groepe kom uit Asië, gevolg deur Europa. 
Daar is 127 voltydse fakulteitslede en 1 056 deeltydse fakulteitslede, waarvan baie suksesvolle werkende kunstenaars en ontwerpers in New York is. Die student: fakulteitsverhouding is 9: 1. 
Bekende fakulteitslede is onder andere Frank Lloyd Wright, Piet Mondrian, Tim Gunn, Soon Yu.
In 1920 was Parsons School of Design die eerste kuns- en ontwerpskool in Amerika wat 'n kampus in die buiteland gestig het. 
Direkteur van die New York School of Fine and Applied Art, Frank Alvah Parsons, het die eerste keer in 1921 met 'n program in Parys begin.  Die jaar daarna het die skool tuisgemaak op die oudste beplande plein in Parys, die Place des Vosges. Parsons verklaar: "Frankryk, meer as enige ander land, is sedert die sestiende eeu die middelpunt van artistieke inspirasie ... probleem, het geen kommentaar nodig nie. "  Die skool het kursusse in argitektuur, interieurversiering, verhoogontwerp en kostuumontwerp aangebied, en 'n jaar later plakkaat- en grafiese ontwerp bygevoeg. Onder die ondersteuners was die interieurversierder Elsie de Wolfe en die skrywer en interieurontwerper Edith Wharton.
In 1931 het die interieurontwerper Jean-Michel Frank 'n groep studente aan die Ateliers in Parys gelei om 'n ikoon van moderne ontwerp, die Parsons Table, te skep.  Nadat hy reklame-, illustrasie- en verhoog- en kostuumontwerp geleer het, word Van Day Truex direkteur van die Paris Ateliers in 1934. Truex, 'n invloedryke stem van die Amerikaanse ontwerp van die 20ste eeu, word later die ontwerpdirekteur van Tiffany & amp Company, waar hy die firma se kenmerkende interieurs en grafika ontwikkel. Gaskritici by die Paris Ateliers gedurende hierdie tydperk sluit in modeontwerpers Jeanne Lanvin, Elsa Schiaparelli en Jean Patou.
Na die sluiting voor die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog in 1939, het Parsons sy aktiwiteite in Parys in 1948 weer begin, en bied 'n somerkursus aan wat reis en studie kombineer. Wat nou die Parsons School of Design was, het die skool heropen (aanvanklik met 'n somer in die buiteland in die laat sewentigerjare) het dit bekend geword as Parsons Paris. In 1980 brei Parsons sy program in Parys uit deur 'n opvoedkundige vennootskap aan te gaan met die American College in Parys (nou die Amerikaanse universiteit in Parys) om Bachelor of Fine Arts en studie-buitelandse opsies aan te bied. Vanaf 1986 kon studente wat aan die Parsons Paris -program gematrikuleer het, 'n graad van die Parsons School of Design ontvang.
In 2008, toe die kontrak tussen Parsons School of Design en Parsons Paris verstryk het, het eersgenoemde besluit om dit nie te hernu nie. By verstryking van die ooreenkoms het Parsons die skool in Parys in kennis gestel dat hy nie meer die naam "Parsons" kan gebruik nie. Die Parys -skool het die besluit betwis en die regsgeding voor die Internasionale Kamer van Koophandel gebring wat ten gunste van die Parsons School of Design beslis het.  Die instelling, wat nou die Paris College of Art genoem word, is nie meer verbonde aan The New School nie.
In November 2012 het The New School President David E. Van Zandt aangekondig dat Parsons School of Design in die herfs 2013 'n nuwe akademiese sentrum, Parsons Paris, in Parys sou open.  Geleë in Parys se eerste arrondissement, Parsons Parys bevat 'n fakulteit Franse en Europese ontwerpopvoeders sowel as besoekende professore van regoor die wêreld. Die skool bied 'n verskeidenheid baccalaureus- en meestersgrade in ontwerp, mode, kuratoriese studies en besigheid aan. Alle klasse word in Engels aangebied. 
Benewens mode -ontwerpers, is Parsons ook bekend as die alma mater vir kunstenaars Jasper Johns, Paul Rand, Alexander Calder, Roy Lichtenstein, Norman Rockwell, Duane Michals, Ai Weiwei, Joel Schumacher, Julie Umerle, Danielle Mastrion en Jacqueline Humphries onder andere. [ aanhaling nodig ] Wyle beroemde interieurversierder Mario Buatta het ook die skool bygewoon. Die industriële ontwerper Sara Little Turnbull studeer aan die skool. [ aanhaling nodig ]
Die skool was die keuse van opvallende studente soos onder meer Bella Hadid, Nicky Hilton Rothschild, Sailor Brinkley Cook (dogter van Christie Brinkley), Andrew McPhee, Massimo A. Pellegrini, Alexandra von Fürstenberg .
Die studente -ontwikkeling en -aktiwiteite huisves meer as 25 erkende studente -organisasies in The New School wat Parsons bedien, sowel as al die ander vyf skole wat onder die sambreel van The New School val. 
weer: D is die tydskrif vir Parsons -alumni en die breër Parsons -gemeenskap, uitgegee deur die New School Alumni Association. 
Scapes is die jaarblad van die School of Constructed Omgewings.
Die Journal of Design Strategies ondersoek en dokumenteer samewerkingswerk op die grense van bestuur en ontwerp. 
Die Parsons Journal for Information Mapping (PJIM) word kwartaalliks deur die Parsons Institute for Information Mapping gepubliseer en fokus op sowel die teoretiese as praktiese aspekte van inligtingvisualisering. 
BIAS: Journal of Dress Practice uitgegee deur die MA Fashion Studies Dress Practice Collective het in die lente van 2013 begin en is daarop gemik om elemente van 'visuele kultuur, modeteorie, ontwerpstudies en persoonlike praktyk deur middel van 'n verskeidenheid media aan te sluit. 
Die Fashion Studies Journal 'is 'n maandelikse peer-reviewed akademiese tydskrif vir modebeurs en kritiek. Dit is in 2012 gestig as 'n platform vir skryfwerk op nagraadse vlak 
WNSR is 'n universiteitsradiostasie wat slegs deur studente bestuur word, en slegs deur die fakulteit geadviseer word, gebaseer op The New School. Programmering word aangebied in die vorm van stroombare mp3's en, in die nabye toekoms, podcasts wat intekenbaar is. Dit is 'n stasie vir alle afdelings van The New School. 
Ontmoet president Stephen Beal
Stephen Beal is in Mei 2008 aangestel as president van die California College of the Arts, nadat hy sedert 1997 as proef by die kollege gedien het. 'n ondernemingsgees en 'n begeerte om probleme aan te pak.
Onlangs het Beal gelei tot die ontwikkeling van 'n ambisieuse meerjarige plan om die CCA-ervaring vir toekomstige geslagte studente te versterk deur die akademiese program op 'n uitgebreide San Francisco-kampus te verenig, die behuising van studente op die kampus dramaties te verhoog en die CCA Board of Trustees te bou , en beplanning vir die grootste kapitaalveldtog in die geskiedenis van CCA.
Sedert sy amp aangeneem het, het Beal groot inisiatiewe suksesvol voltooi, insluitend die nasionale akkreditasiebesoeke van $ 27,5 miljoen van WASC (Western Association of Schools and Colleges) en NASAD (National Association of Schools of Art and Design) en die ontwikkeling en implementering van die 2016 –2020 uitbreiding van die strategiese plan vir kollegebiede. Beal het 'n belangrike rol gespeel in die uitbreiding van die kollege se programme en fasiliteite en die implementering van belangrike akademiese inisiatiewe, wat almal bygedra het tot 'n algehele toename van meer as 70% sedert 2000. Beduidende verbeterings aan die bestaande geboue van CCA en die ontwikkeling van nuwe fasiliteite tydens die ampstermyn van Beal sluit 'n nuwe studentekoshuis in Oakland en 'n nuwe bekroonde Graduate Center in San Francisco in.
Stephen Beal werk in sy kunsateljee.
President Beal se agtergrond
Beal het 'n MFA van die School of the Art Institute of Chicago (SAIC), waar hy vise -president was vir akademiese beplanning en mede -vise -president van akademiese aangeleenthede voordat hy by CCA kom. Hy was die hoof akademiese administrateur van die skool se bou- en fasiliteitsprojekte, wat die verkryging van nuwe eiendom en groot opknappings van bestaande fasiliteite insluit. Hy was voorheen voorsitter van die SAIC 's-afdelingsafdeling, voorsitter van die na-baccalaureusprogram en lid van die skilderfakulteit.
Benewens sy produktiewe akademiese loopbaan, is Beal 'n praktiserende kunstenaar wie se werk nasionaal uitgestal is, onder meer in bekende galerye soos George Lawson in Los Angeles en New Museum Los Gatos. Beal dien tans in die kuratorium van die Asia Society Northern California in San Francisco en Creative Growth Art Center in Oakland. Hy het ook in die kuratorium gedien by die Yerba Buena Center for the Arts in San Francisco en die San Francisco Asian Contemporary Art and Design Consortium. Hy was ook adviseur vir die American Film Institute in Los Angeles, Girls Inc. van Alameda County en die Asian Art Museum in San Francisco. Hy en sy vrou, Dee Hoover, woon in die Oosbaai. Hulle het twee kinders.
President se stuurgroep vir volhoubaarheid
Die President 's Sustainability Steering Group (PSSG) is in 2009 gestig om maniere te identifiseer om die voortgesette verbintenis van die kollege tot volhoubaarheid aan te toon en te verseker dat die kollege se leiersrol spesifieke waardes handhaaf wat 'n eko-bewuste benadering tot leer bepaal. Sedert die stigting daarvan het die PSSG die algemene verbintenis tot volhoubaarheid van die kollege aansienlik verhoog.
Die PSSG, wat bestaan ​​uit fakulteits-, student-, personeel- en trusteeverteenwoordiging, het die volgende waardes ontwikkel wat die kernbeginsels van die kollege verteenwoordig ten opsigte van volhoubaarheid. Hierdie basiese beginsels word gereeld gebruik om te verseker dat alle toekomstige groei-kurrikulêr, tegnologies, argitektonies-hierdie riglyne vir beste praktyk in ag neem.
Die kollege is in 1882 gestig as die Western Reserve School of Design for Women, eers bygewoon deur een onderwyser en een leerling in die sitkamer van sy stigter, Sarah Kimball. Die skool het verskeie kere verhuis, eers na die solder van die Old Cleveland City Hall, daarna na die ou Kelly -opstal in Wilsonlaan (nou East 55th Street).  Nadat hy 'n mede-opvoedkundige skool geword het, is dit in 1892 herdoop tot die Cleveland School of Art. Na onsuksesvolle pogings om die skool met die Western Reserve University saam te smelt, het die skool onafhanklik geword. In die herfs van 1905 is die eerste klasse gehou in 'n nuutgeboude gebou op die hoek van Magnolia Drive en Juniper Road in Cleveland's University Circle. Vanaf 1917 het die skool oor naweke en in die somer klasse aangebied vir kinders en volwassenes. 
Die skool het tydens die Groot Depressie (1930's) aan die WPA Federal Art Project deelgeneem. Mediese tekeninge en kaartmaak is tydens die Tweede Wêreldoorlog (1939-1945) by die kurrikulum gevoeg.  Die skool het in 1947 'n Bachelor of Fine Arts -graad begin aanbied [ aanhaling nodig ] en dit het die daaropvolgende jaar, in 1948, die Cleveland Institute of Art geword. 
In 1956 verhuis die skool na 'n nuwe gebou op East Boulevard wat dit genoem sou word vir George Gund II, wat as voorsitter van die kollege gedien het en 'n vrygewige beskermheer van 1942-1966. In 1981 the college acquired the former Albert Kahn designed  Euclid Avenue assembly plant which was built by Ford in 1914-1915 and added to the National Register of Historic Places in 1976. Cleveland Institute of Art named the building the Joseph McCullough Center For Visual Arts following remodeling.