Drukgroepe in Amerika - Daarbenewens - 2021
Drukgroepe speel 'n belangrike rol in die Amerikaanse politiek. In Amerika, net soos met ander demokrasieë, bestaan ​​daar ander instellings, afgesien van die politieke partye, om die siening van verskillende dele van die samelewing te organiseer en aan die regering en politici oor te dra. Drukgroepe laat dit toe.
Hierdie organisasies is druk- of belangegroepe, en bied 'n skakel tussen die mense en die regering.
In Amerika is die titel "drukgroep"Is allesbehalwe vervang met die titel"belangegroep". Daarom sal 'n organisasie soos Greenpeace steun vir die belange van omgewingskwessies; die groepe wat teen gewere optree, sal steun vir die belange van diegene wat betrokke is by een van die kanonne. Die woord "belangstelling" word gesien as minder kragtig as die woord "druk", wat kan dui op vaag ondemokratiese neigings en prosesse namate 'n drukgroep te werk gaan om die oortuigings te ondersteun - veral as hulle 'n minderheid mense binne 'n gemeenskap.
Die verskille tussen drukgroepe en politieke partye is dikwels moeilik om te sien, maar oor die algemeen benoem politieke partye kandidate vir verkiesingsposte, probeer om hierdie ampte te wen en dan beman deur 'n beroep op die kiesers te doen.
Drukgroepe bied aan die ander kant nie kandidate in verkiesings aan nie of probeer politieke mag verkry deur poste in die amp te beklee, maar probeer om wetgewing te beïnvloed deur die openbare mening te mobiliseer. Drukgroepe kan geroep word om tydens die Kongresverhore getuienis te lewer en getuienis aan regeringsdepartemente te lewer oor hul spesifieke gebied (e) van kommer. 'N Drukgroep kan dus beskryf word as
"'n georganiseerde groep individue wat 'n paar doelstellings het en wat openbare beleid probeer beïnvloed."
Die onderskeid tussen politieke partye en drukgroepe het verdwyn. Baie groepe onderskryf deesdae kandidate vir die amp, samel veldtogte in, verskaf werkers, betaal vir televisie-advertensies en help gewoonlik tydens verkiesing. In 1988 het die Liberty Federation byvoorbeeld veldtogfondse en televisiereklame vir sowel George Bush as konserwatiewe Republikeinse kandidate vir die Kongres verskaf.
In die verkiesingsveldtog van 2000 het die National Rifle Association die veldtog van George W Bush gedeeltelik gefinansier met sy 4,3 miljoen lede wat verwag het dat die nou verkose president sy belofte voor die verkiesing sou nakom om nie in wese die wapenwette in te meng soos dit tans bestaan ​​nie. Voor die verkiesing in November het die vise-president van die NRA aan senior lede van die organisasie gesê dat indien Bush die verkiesing sou wen, hulle ''n president sal hê waar ons uit hul amp werk.' Bush is van plan om meer as £ 400 miljoen oor twee jaar te spandeer. in die vermindering van geweergeweld, nie deur die gemak waarmee gewere verkry kan word, te verminder nie, maar deur diegene wat 'n geweer gebruik om strafregtelike dade te gebruik, tot langer vonnisse te vonnis en die aantal staatsaanklaers te vergroot en sodoende die regsproses te bespoedig. In Mei 2001 het Gale Norton aan die NRA gesê dat "baie van julle president Bush gehelp het om die verkiesing te wen ... as voormalige aanklaer, verstaan ​​ek dat die beste manier om misdaad te verminder, die misdadigers opgesluit is."
Drukgroepe moet nie gesien word as mededingers vir politieke partye in Amerika nie, maar die twee groepe vul mekaar aan. Daar is baie toegangspunte in die Amerikaanse politieke stelsel, wat beteken dat beide groepe kan bestaan. Die vraag bly, hou drukgroepe 'n bedreiging in vir demokrasie of dra dit by tot die behoorlike werking van demokrasie in Amerika?
Alhoewel iemand die reg het om 'n drukgroep in te stel, is nie alle drukgroepe gelyk nie. Diegene wat 'n beter opleiding ontvang het, is ryker en is lede van die sakegemeenskap, is in 'n beter posisie om 'n drukgroep te organiseer as die wat armer en minder goed opgelei is.
Hoe word drukgroepe gevorm?
Elke drukgroep het 'n eie geskiedenis en spesifieke omstandighede rondom die vorming daarvan, maar politieke wetenskaplikes het drie faktore wat gekoppel is aan die hand gedoen wat belangrik is om te bepaal of drukgroepe ontwikkel of nie:
1. Wanneer 'n groep ongeorganiseerde mense negatief geraak word deur verandering. Daar word voorgestel dat drukgroepe vorm wanneer die behoefte ontstaan. Dit is die rede waarom die regering wat hulle beïnvloed, regeer wanneer hulle probeer om sosiale, politieke of ekonomiese aktiwiteite te reguleer om nie aksies te neem wat dit nadelig sal beïnvloed nie.
Byvoorbeeld, toe president Reagan sy herbewapeningsprogram en die bou van die neutronbom aangekondig het, het die Kernvriesgroepe 'n reeks betogings begin met aansienlike openbare steun. Hierdie groepe was geneig om te verdwyn in die agt jaar van Clinton se presidentskap, aangesien die Star Wars-kwessies teen daardie tyd laat vaar is.
President George W. Bush se planne om voort te bou op Reagan se droom van 'n Star Peace 'vredesskild' met 'Son of Star Wars', het hierdie drukgroepe laat herleef, hoewel met minder entoesiasme in vergelyking met die 1980's. Die meeste klagtes teen die nuwe stelsel blyk te wees gebaseer op koste en betroubaarheid in teenstelling met 'n ideologiese saak.
President Clinton het onder druk gekom van sowel houtgroepe as omgewingsbewustes toe die houthokkies wou hê dat dele van die Washington-staat vir hulle oopgemaak moes word, terwyl die omgewingsgroepe betoog het dat seldsame spesies wat daar aangetref word waarskynlik nog skaarser word. Daar is 'n kompromie bereik wat albei groepe tevrede gestel het: 'n mate van houtkap, maar 'n sterker beskerming vir gebiede wat nie oopgemaak is vir houtkap nie.
2. Drukgroepleierskap: die kwaliteit van 'n drukgroepleierskap was van deurslaggewende belang vir die bepaling van die sukses daarvan. as 'n drukgroep suksesvol is, moet die leier sy lede oortuig dat die voordele swaarder weeg as die koste. Martin Luther King was baie goed hiermee. Kink se veldtog van passiewe verset het broodnodige steun van vooraanstaande wit politici gelok. Die goedkeuring van die Civil Rights Act van 1964 en die Voting Rights Act van 1965 was grootliks te danke aan King se leierskap in die Swart Amerikaanse gemeenskap.
3. Sosio-ekonomiese struktuur van drukgroeplidmaatskap: Benewens groepleierskap is 'n ander faktor die 'kwaliteit' van groeplidmaatskap. Diegene wat goed opgelei en beter daaraan toe is, het 'n groter kennis van die werking van die politieke stelsel en 'n groter vertroue in hul aktiwiteite wat 'n mate van impak het. Dit gee lede ook meer aansporing om hul tyd en hulpbronne te bestee aan die organisering en ondersteuning van belangegroepe. Die minderbevoorregtes en die politiek minder ervare kan egter aansienlike resultate behaal soos die burgerregte-beweging getoon het.
Groei van drukgroepe
Van die einde van die Tweede Wêreldoorlog tot 2000 was daar 'n aansienlike toename in die aantal drukgroepe in Amerika. Van diegene wat in Washington gevestig is, is 30% tussen 1960 en 1980 gevorm. Daar is twee belangrikste faktore in die verduideliking van die groei in drukgroepe:
1. Die toename in die mag van die regering in die samelewing. Regeringsaktiwiteite het in alle aspekte van die samelewing deurgedring en daar is mense wat voel dat die rol van die federale regering te ver gegaan het. Die bomaanval op Oklahoma City deur Timothy McVeigh was sy manier om te protesteer oor die groei van die Federale regering - vandaar sy teiken op die Federale gebou in Oklahoma City. Selfs wanneer die federale regering reageer op openbare kommer, brei hy sy eie mag uit: openbare kommer oor besoedeling lei tot die totstandkoming van die Environmental Protection Agency (EPA), wat die Federale regering die bevoegdheid gee om private ondernemings te reguleer as hulle besoedel. In hierdie sin sou die Federale regering die drukgroepe van die omgewing tevrede gehad het dat hulle in die regte rigting op pad was, maar dit sou die drukgroepe wat hul beywer vir 'n vermindering van die mag van die Federale regering aanstoot gegee het.
2. Die afnemende mag van individue om hul doelstellings privaat te verwesenlik: Namate die moderne lewe meer ingewikkeld raak, het die individu se mag om 'n impak op regeringsuitkomste te hê, verminder. Omgekeerd word die mag wat ondernemingsgroepe, professionele organisasies ens in Washington DC verkry het, in hierdie tabel uiteengesit:
Persentasie van die totaal in Washington DC
Kantore in Washington Behou lobbyiste in Washington
korporasies 20.6 45.7
Handelsverenigings 30.6 17.9
Buitelandse korporasies 0.5 6.5
Professionele verenigings 14.8 6.9
vakbonde 3.3 1.7
Burgergroepe 8.7 4.1
Burgerregte / minderhede 1.7 1.3
Maatskaplike welsyn en die armes 1.3 0.6
Nuwe toetreders 2.5 1.1
Regeringseenhede 1.4 4.2
Ander onbekend 14.6 10.2
Gevolglik het individue wat 'n gemeenskaplike doel het, saam met groepe gebind om die federale regering te beïnvloed en dit tot hul kommer te rig.
Daar is sommige wat glo dat George W. Bush se huidige harde lyn teen Irak in Augustus 2002 beïnvloed is deur drukgroepe wat die weermag verteenwoordig. In 'n verslag van die Wêreldbeleidinstituut in New York, is die president se beleid moontlik beïnvloed deur sommige van sy raadgewers wat noue bande het met die 'militêr-industriële kompleks'.
Die verslag wys dat maatskappye wat sedert 2000 groot maar wettige skenkings aan die Republikeine gegee het, federale kontrakte ontvang het vir militêre toerusting ter waarde van £ 27 miljard (ongeveer $ 40 miljard) sedert 2000. Daar word gesê dat 32 senior personeellede van die president bande het met hierdie maatskappye wat kontrakte gewen het. Die grootste wenner tot nog toe is Lockheed Martin wat £ 2000 miljard (ongeveer $ 30 miljard) se Pentagon-kontrakte in 2000 tot 2001. gewen het. Die verslag van die World Policy Institute beweer dat Lockheed meer bande het met die president se personeel as enige ander maatskappy wat betrokke is by die vervaardiging van wapens. Dit het 'n kontrak ter waarde van $ 1 miljard per jaar om 'n kernlaboratorium te bedryf en is betrokke by die ontwerp van 'n 'bunker-breker'-kernwapen. Lockheed het ook 'n belang van $ 4 miljard in die nuwe 'Son of Star Wars' -stelsel wat deur die president luidkeels gestoot is.
In die verslag van die Wêreldbeleidsinstituut word beweer dat sommige baie senior lede van die president baie noue verbintenisse met Lockheed het, waaronder vise-president Dick Cheney wie se vrou tot 2001 in Lockheed se direksie was; Assistent-staatsekretaris Otto Reich, wat 'n betaalde lobbyis vir die maatskappy is; Vervoer Sekretaris Norman Mineta, wat 'n vise-president van Lockheed was en adjunk-vervoer-sekretaris Michael Jackson, wat ook 'n voormalige vise-president by Lockheed was.
Die verslag beweer dat verdedigingskontrakteurs $ 13,5 miljoen tot die verkiesingsiklus van 2000 bygedra het met 'n marge van 2 tot 1 ten gunste van die Republikeine. Bush het direk £ 125,000 (ongeveer $ 200,000) vir sy presidensiële veldtog gekry - vier keer meer as wat Gore van verdedigingskontrakteurs gekry het.
Vir diegene wat beweer dat drukgroepe by die Oval Office beland het, is daar egter altyd een probleem. Dit is baie moeilik om te bewys dat hulle enige invloed of vermoë het om besluite wat in die Withuis geneem word, te beïnvloed. Uiteindelik is die ondernemings wat Federale kontrakte kry, in hierdie geval vir die ontwikkeling van militêre hardeware, dalk net die beste vir die werk.
Inleiding Drukgroepe speel 'n belangrike rol in die Amerikaanse politiek. In Amerika, soos met ander demokrasieë, bestaan ​​daar ander instellings, afgesien van die politieke partye, tot ...