Soos wat mens by die bank ‘n lening afsluit, as jy ’n huis wil koop. Aan die begin besoek jy die bank, maar as die lening eers goedgekeur is, hoef jy die bank nie weer van binne te sien nie. Ek glo in liewe Jesus en dat Hy my sondes vergewe, en verder hoef ek nie aandag daaraan te skenk nie. Mense wat so lewe, het nie ’n lewende band met Christus nie. Hulle het Hom nie van harte lief nie. Hulle gaan met Hom om soos wat mens met ’n bank omgaan. Jy kom in die kerk om ’n lening af te sluit, waardeur jou toekomstige sondes gedek word, en dan kan jy weer jou gang gaan. Soos dit die beroep van ’n bankier is om lenings beskikbaar te stel, so is dit die beroep van Jesus om sondes te vergewe. Dis waarvoor jy Hom nodig het en nie meer nie. In hierdie preek verkondig ek u God se Woord en wil vir u verduidelik dat jy nie so met jou Heiland, Jesus Christus, kan omgaan nie.
As daar een ding uit die Bybel duidelik is, dan is dit dat die redding wat ’n mens van God ontvang, heeltemal gratis is. Ek dink aan Romeine 3:21-24: “Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is.”
Sonder verdienste – dit is gratis! Dit bied ongekende moontlikhede: Daar is dus redding beskikbaar vir elke mens op aarde: ryk of arm, sondaar of superbraaf. Dit hou ’n mens ook nederig. Die redding wat ek ontvang is ’n geskenk. En die feit dat jy moet glo verander niks daaraan nie. Die geloof is nie ’n prestasie nie. Die geloof is as’t ware jou hande waarmee jy die geskenk wat God jou oorhandig, in ontvangs neem. God verlang geloof by mense. Mense is nie robotte wat deur God geprogrammeer word nie. God se roepstem klink tot mense, en mense moet dit op hulle beurt gehoorsaam antwoord, of in ongehoorsaamheid ignoreer. Soos die Kategismus sê: aan hierdie weldaad het ek slegs deel, as ek dit met ’n gelowige hart aanneem.
Hierdie is die blye boodskap wat die apostels op hulle sendingsreise mog verkondig; en wat ons vandag ook na die mense mag bring. Dit is die Evangelie wat in die tyd van die Reformasie herontdek is, en wat in Sondag 23 so mooi verwoord word teen die donker agtergrond van die Roomse leer van goeie werke, die vaevuur, ens. Nou lewe ons vandag in ’n ander konteks. Die gemiddelde Pretorianer gaan nie gebuk onder ’n swaar skuldelas nie, ek bedoel nou geestelik. Die gemiddelde Pretorianer het miskien maar weinig sondebesef. Dit geld ook vir baie wat hulle Christene noem. Ons lewe in ’n samelewing wat die houding het dat God nie werklik invloed het op die alledaagse lewe nie, maar vir die sekerheid het ons wel ’n lening by Hom uitgeneem, vir die geval dat daar tog na hierdie lewe iets soos ’n hel en ’n hemel sou wees.
Oor so ’n soort lewenshouding lees ons ook in die eerste brief van Johannes. Hoewel dit nie eksplisiet genoem word aan wie hierdie brief geskryf is nie, het Johannes dit waarskynlik geskryf aan die Christelike kerke in Klein-Asië. Ons weet dat die apostel Johannes aan die einde van sy lewe in Klein-Asië gewoon en gewerk het, in die stad Efese. In die res van die Nuwe Testament lees ons heelwat meer oor die kerke in Klein-Asië.
Dink aan die boek Openbaring, waarin dieselfde apostel Johannes ook aan hierdie kerke in Klein-Asië skryf. Sewe kort briewe aan sewe kerke in Klein-Asië. Hoewel Johannes vir elk van hierdie kerke ’n spesifieke boodskap namens Christus gehad het, val dit ook op dat hierdie kerke oor die algemeen vermaan word om nie lou te wees nie, om die eerste liefde nie te vergeet nie. In die gedeelte wat ons uit 1 Johannes gelees het, vind ons ’n oproep wat hier volledig mee ooreenstem. Moenie lou word nie! Moenie die eerste liefde verwaarloos nie! Hierdie Christene in Klein-Asië het naamlik die Evangelie ontvang, en hulle het tot geloof gekom. Glo in Jesus Christus, wat die sondaar regverdig, sonder enige verdienste! Hulle het persoonlik gehoor wat Paulus verkondig het: “Want die geregtigheid van God word daarin geopenbaar uit geloof tot geloof, soos geskrywe is: Maar die regverdige sal uit die geloof lewe.” (Rom 1:17)
Maar nou op hierdie stadium wat Johannes sy brief aan hulle skryf, is hierdie kerke waarskynlik al ’n hele paar dekades oud. En as die vraag gevra word: het hierdie Evangelie van regverdiging deur geloof alleen ook werklik gelei tot ’n lewe van toenemende toewyding, dan kan Johannes hierdie vraag nie volmondig met ja beantwoord nie. En daarom sy indringende woorde in hierdie brief:
“Maar as ons in die lig wandel soos Hy in die lig is, dan het ons gemeenskap met mekaar; en die bloed van Jesus Christus, sy Seun, reinig ons van alle sonde.” (v7)
Aan die een kant het hulle in Christus geglo. Aan die ander kant het hulle ‘n sondige lewe voortgesit. En daarom sê Johannes nou: “Moenie die wêreld liefhê of die dinge wat in die wêreld is nie. As iemand die wêreld liefhet, dan is die liefde van die Vader nie in hom nie.” (1 Joh 2:15)
Leef dus uit die regverdiging van die geloof. Dit is iets anders as ’n lening by Jesus afsluit, en vervolgens op die ou voet voortleef. Want as jy dit doen, sleep jy die Naam van jou Heiland deur die modder. Dan maak jy asof Hy ’n masjien is wat sondes vergewe.Elke dag skryf Hy jou sondes af, soos die paaiement elke maand met ’n debietorder van jou rekening afgetrek word. Dis hoekom Paulus op ’n stadium vra in Galasiërs 2:17: dis mos nie so dat Christus in diens staan van die sonde nie?