Frankryk ondersoek die gebruike van dagga as medisyne. Lewenstyl ontdek / SHutterstock.com
Die afgelope somer het die Franse kantoor vir voedsel en dwelmmiddels, die Agence Nationale de Sécurité du Médicament, beperkte mediese cannabis-proewe in Frankryk met groenlig verlig, iets wat al gedoen is onwettig sedert 1953.
Baie het toegejuig die stap as 'n belangrike eerste stap in die rigting van rasionele, openbare gesondheidsgerigte cannabisregulering in Frankryk. Die Agence Nationale de Sécurité du Médicament op soortgelyke wyse geprys die verhoor vir sy baanbrekende pogings om "die eerste Franse gegewens oor die doeltreffendheid en veiligheid" van cannabis vir mediese terapieë te produseer.
Dit is alles goed en wel. Wat cannabis betref, lyk dit asof 'n vreemde historiese geheueverlies die Franse medisyne aangryp. Hierdie proewe is nie die land se eerste pogings om wetenskaplike gegewens oor medisinale cannabisprodukte te lewer nie. Ver daarvan.
'N dwelm moet nie verwaarloos word nie'
Tydens my navorsing In die geskiedenis van bedwelmende middels in die moderne Frankryk, het ek gevind dat Parys in die middel van die 19de eeu funksioneer as die episentrum van 'n internasionale beweging om hasj te genees, 'n bedwelmende middel wat uit die pershars van cannabisplante vervaardig is.
Baie aptekers en dokters wat destyds in Frankryk gewerk het, het geglo dat hasj 'n gevaarlike en eksotiese bedwelmende stof was uit die 'Orient' - die Arabiese Moslem-wêreld - getem deur farmaseutiese wetenskap en veilig en nuttig gemaak word teen die vreesaanjaendste siektes van die era.
Begin aan die einde van die 1830's, het hulle eetbare eetgoed, suiwerings en later tinkture - met hasj-toegevoegde alchohol - berei en verkoop, en selfs 'medisinale sigarette' vir asma in apteke regoor die land.
Tientalle Franse aptekers het dwarsdeur die 1840's en 1850's hul loopbane aangepak op hasj, publiseer proefskrifte, monografieë en artikels oor medisyne en wetenskaplike voordele.
Hôtel de Lauzun, die ontmoetingsplek vir die Club des Hachichins in Parys. Louis Édouard Fournier
Die Franse epidemioloog Louis-Rémy Aubert-Roche het a verhandeling in 1840 waarin hy beweer dat hasj, toegedien as 'n klein eetbare genaamd "dawamesk" wat saam met koffie geneem is, die plaag suksesvol genees het in sewe van 11-pasiënte wat hy in die hospitale van Alexandrië en Kaïro tydens die epidemie van 1834-35 behandel het. Aubert-Roche, 'n anti-besmettingsgesind in 'n era van voor-kiemteorie, het geglo dat die plaag 'n onoordraagbare siekte van die sentrale senuweestelsel was wat na mense versprei is via 'miasma', of slegte lug, in onhigiëniese en swak geventileerde gebiede. .
Aubert-Roche meen dus dat simptoomverligting en geluk vir 'n genesing, dat hash-bedwelming die sentrale senuweestelsel opgewonde maak en die gevolge van die plaag teengewerk het. 'Die plaag,' het hy geskryf, 'is 'n senuweesiekte. Hashish, 'n stof wat op die senuweestelsel werk, het my die beste resultate gelewer. Ek glo dus dat dit 'n middel is wat nie verwaarloos moet word nie. '
Die dokter Jacques-Joseph Moreau de Tours, organiseerder van die berugte Club des Hachichins in Parys gedurende die 1840's, is ook ingeligte dawamesk as 'n homeopatiese wondermiddel vir die behandeling van geestesongesteldheid. Moreau het geglo dat waansin veroorsaak word deur letsels op die brein. En ook geglo dat hasj die gevolge teengewerk het.
Moreau het in sy 1845-werk, "Du Hachisch et l'aliénation mentale," berig dat hy tussen 1840 en 1843 sewe pasiënte wat aan geestesongesteldheid ly, in die Hôpital Bicêtre in sentraal Parys genees het. Moreau was nie heeltemal van buite af nie; vandag word cannabis-gebaseerde medisyne voorgeskryf vir depressie, angs, PTSV en bipolêre versteurings.
Ondanks die klein steekproefgrootte, dokters van die VSA, die Verenigde Koninkryk, Duitsland en Italië het gunstige resensies oor Moreau se werk met hasj gedurende die laat 1840's en regoor die 1850's gepubliseer. 'N Mens het dit geprys as 'n 'Ontdekking van baie belang vir die beskaafde wêreld. "
Hennepoes op die Rynoewer. Geskep deur Lallemand en gepubliseer op L'Illustration, Journal Universel, Parys, 1860. Marzolino / Shutterstock.com
Alhoewel dokters in Frankryk en in die buiteland dawamesk as 'n wonderkuur aangewys het, het hulle ook gekla oor die onvermoë om dosisse te standaardiseer weens die wisselvalligheid in die sterkte van verskillende cannabisplante. Hulle het ook geskryf oor die uitdagings wat deur die algemene vervalsing van dawamesk, wat uit Noord-Afrika uitgevoer is en dikwels met ander psigo-aktiewe plantekstrakte gevoer is, geplaas is.
In die vroeë 1830s is verskeie dokters en aptekers in die Britse Ryk probeer om hierdie probleme op te los deur hasj in alkohol op te los om 'n tinktuur te vervaardig. Teen die middel van die dekade het Franse beoefenaars gevolg. Hulle het hul eie hasj-tinkture vir Franse pasiënte ontwikkel en bemark. Een apteker in Parys, Edmond de Courtive, het sy konkoksie "Hachischine" na die berugte gebrandmerk Moslem-sluipmoordenaars word dikwels geassosieer met hasj in die Franse kultuur.
Die gewildheid van hasjtinktuur het in die laat 1840's vinnig in Frankryk gegroei en 'n hoogtepunt bereik in 1848. Dit was toe apteker Joseph-Bernard Gastinel en voormelde De Courtive 'n regstryd voer oor die patent - destyds bekend as die "reg op prioriteit" - vir tinktuur wat volgens 'n bepaalde distillasiemetode vervaardig word. 'L'Affaire Gastinel,' soos die pers dit noem, het 'n oproer in Franse mediese kringe en het die bladsye van tydskrifte en koerante in Parys beset vir 'n groot deel van daardie herfs.
Om sy patent te verdedig, het Gastinel in Oktober 1848 twee kollegas gestuur om sy saak na die Akademie vir Geneeskunde te betoog. Een, het 'n dokter gebel Willemin, geëis dat Gastinel nie net die betrokke tinktuur-distillasie-metode bedink het nie, maar dat sy tinktuur 'n kuur vir cholera verskaf het, ook gedink het dat dit 'n senuweesiekte is.
Alhoewel Willemin nie die reg op prioriteit aan die Akademie van Gastinel kon oortuig nie, het hy dokters in Parys egter oortuig om hasjtinktuur aan te neem as behandeling teen cholera.
Dokters in Parys hoef nie lank te wag om Willemin se teorie te toets nie. 'N Kolera-epidemie het enkele maande later in die buitewyke van die stad uitgebreek. Maar toe hasj-tinktuur die byna 7,000 Parysenaars wat deur die 'blou dood' doodgemaak is, nie genees het nie, het dokters gesê toenemende geloof verloor in die wondermiddel.
In die daaropvolgende dekades het hasj-tinktuur in onguns verval, aangesien die mediese teorieë van anti-besmetting wat die medisyne se gebruik teen die plaag onderlê het, en cholera die kiemteorie en sodoende 'n nuwe begrip van epidemiese siektes en die behandeling daarvan, verleen het. In dieselfde tydperk het dokters in Franse Algerië toenemend daarop gewys dat hasjgebruik as 'n sleuteloorsaak van kranksinnigheid en misdadigheid onder inheemse Moslems gebruik word, 'n diagnose wat hulle 'folie haschischique' noem, of as gevolg van hasj-geïnduseerde psigose. Eers dekades vantevore, teen die einde van die 19de eeu, was dit 'n wondermiddel herbrand as 'n "Oosterse gif."
Hennieveld naby Toulouse. Olybrius, CC BY-SA
Hierdie vroeëre pogings om hasj in die 19-eeuse Frankryk te genees, bied vandag dokters, amptenare vir openbare gesondheid en beleidmakers 'n aantal belangrike insigte terwyl hulle beplan om medisyne wat op cannabis gebaseer is, terug te keer na die Franse mark.
Eerstens moet hulle daaraan werk om cannabis-bedwelmende middels en medisyne van koloniale idees van 'Oosterse' andersheid en Moslemgeweld te skei, wat ironies genoeg die grondslag van die opkoms en val van hasj as medisyne in Frankryk gedurende die 19de eeu ondersteun het. As geleerde Dorothy Roberts betoog ongelooflik in haar 2015 TED-praatjie, "rassemedisyne is slegte medisyne, swak wetenskap en 'n valse interpretasie van die mensdom."
Dokters en pasiënte moet ook gemeet word aan hul verwagtinge van die voordele van medisyne cannabis en nie te veel te veel wees nie, en dan nie slegte resultate lewer nie, soos met hachichine tydens die cholera-uitbraak van 1848-49.
En hulle moet daarop bedag wees dat mediese kennis histories ontvou en dat die gebruik van die nuwe loopbaan van cannabis as medisyne op betwiste teorieë die sukses van die dwelmmiddel op die verkeerde perd kan inhaal, soos met hasj ná die veroudering van anti-contagionisme in die 1860's gebeur het.
Maar as Frankryk sy koloniale verlede betrek, sy verbodsbeleid hervorm en voortgaan om 'n wettige ruimte oop te maak vir mediese cannabis-proewe, sou dit miskien weer 'n wêreldleier word in hierdie nuwe mediese dagga-beweging.
David A Guba, jr., Fakulteit Geskiedenis, Bard Early College Baltimore
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Kruie en aanvullings > Frankryk sy eie goue era van mediese marihuana vergeet?