PressReader - Kuier: 2017-07-12 - VERMAAK: Ta­lent­vol­le Craig Lu­cas vind sy stem op The Voi­ce-ver­hoog
VERMAAK: Ta­lent­vol­le Craig Lu­cas vind sy stem op The Voi­ce-ver­hoog
Hier­die skaam ou­tjie is be­sig om op ’n TV-ver­hoog, voor die he­le land, in ’n s­ter te ont­pop.
Kuier - 2017-07-12 - INHOUD - Deur Tar­ren-Lee Ha­bel­gaarn
weens sy ver­lam­men­de sta­ge frig­ht het hy nooit ge­dink hy sou ooit op ’n ver­hoog kan staan om sy pas­sie uit te leef nie. Maar nou be­koor Craig Lu­cas van El­sies­ri­vier in die Kaap el­ke Son­dag dui­sen­de men­se met sy ta­lent as deel van M-Net se sang­kom­pe­ti­sie The Voi­ce SA.
Wan­neer hy nie vir ’n ge­hoor sing nie, kom hy stil en skaam voor, heel­te­mal die teen­oor­ge­stel­de van die“lar­ger than li­fe”-per­soon­lik­heid wat hy op die ver­hoog uit­beeld met lied­jies soos P­rin­ce se tref­fer ‘’Pur­ple Rain”.
Maar ten spy­te van sy groot lief­de vir mu­siek het hier­die 24-ja­ri­ge, wat al meer as 100 lied­jies se­dert sy ho­ër­skool­dae ge­skryf het, nooit ge­dink sy droom om te sing sou ooit waar word nie. Want vol­gens Craig is dit nie mak­lik om groot te word in ’n ge­meen­skap soos El­sies­ri­vier waar ge­weld en ar­moe­de daag­liks deel van hul­le le­we is nie.
‘’Ek kan i­den­ti­fi­seer met jong­men­se wat voel daar is niks daar bui­te vir hul­le nie en dat hul­le vir die res van hul le­we arm sal wees of met jobs in re­tail te­vre­de sal moet wees. Ek het self vir ’n baie lang tyd só ge­voel en ge­dink my dro­me sal vir al­tyd net dro­me bly om­dat daar in my ge­meen­skap baie min ge­leent­he­de vir die jeug is,”sê hy. oUDISIE ‘‘Jy lees en hoor meest­al net van die sleg­te din­ge wat in ons ge­meen­skap­pe ge­beur en dan word dit moei­li­ker om nie in jou­self te be­gin glo nie. Ek ver­staan dus waar jong­men­se se moe­de­loos­heid van­daan kom, maar ek het be­sef jy moet uit­gaan en be­reid wees om te fail. Moet my nie ver­keerd ver­staan nie, ek het steeds ’n com­ple­te melt­do­wn as iets nie uit­werk nie, maar as jy nie be­reid is om te mis­luk nie, is jy nie reg­tig be­reid om daar­in te slaag nie.”
Dit is met hier­die men­ta­li­teit wat Craig die ou­di­sies en kom­pe­ti­sie aan­pak, hoe­wel hy aan­vank­lik nie wou deel­neem nie. Sy vrien­de het hom in­ge­skryf en moes hom baie moed in­praat om uit­ein­de­lik die oudisie by te woon.
“Ek kyk al ja­re lank die pro­gram. Ek het eers die oor­spronk­li­ke in­ter­na­si­o­na­le pro­gram ge­volg en toe die SuidA­fri­kaan­se weer­ga­we toe dit hier be­gin uit­saai. Ek het dit ge­volg, maar nooit as iets be­skou wat vir my be­sko­re kon wees nie. My vrien­de het an­ders be­sluit en my daar­voor in­ge­skryf. Die dag van die ou­di­sies het ek in my mo­tor ge­klim en werk toe ge­ry, want ek wou nie voor men­se sing nie. Ek het ook ge­dink ek sal nooit ge­kies word nie,”sê hy.
“Maar toe ry ek op pad werk toe ver­by die plek waar die ou­di­sies sou plaas­vind en be­sluit om die kans te vat, net om my vrien­de te­vre­de te stel. Hul­le het al­mal vir my bood­skap­pe ge­stuur om te sê hul­le sou nooit weer met my praat as ek nie vir die oudisie gaan nie. Ek was ge­skok
toe ek ge­kies is. Om eer­lik te wees, kan ek som­mi­ge dae steeds nie glo dat ek op die pro­gram is nie. Ek moet el­ke nou en dan my­self knyp om se­ker te maak dit is reg­tig aan die ge­beur.” Be­hal­we dat daar min ge­leent­he­de is waar hy van­daan kom en hy on­ge­loof­lik skaam is, was sang nooit ’n loop­baan op­sie vir hier­die self­er­ken­de “Mom­my’s boy”nie. Sy ma, Jen­ny, het daar­op aan­ge­dring dat hy eers gaan stu­deer. Sy wou se­ker maak hy kry ’n graad ag­ter sy naam so­dat hy mak­lik werk kon kry. “My ma is ’n en­kel­ou­er en moes alleen vir my en my broer sorg. Al het sy ge­weet van my pas­sie vir mu­siek het sy dit nooit aan­ge­moe­dig nie, om­dat sy nie ge­dink het dit is ’n sta­bie­le be­roep nie. Ons het swaar­ge­kry en sy wou hê ek moet gaan stu­deer so­dat ek nie een­dag steeds hoef te suk­kel nie.”
Craig het ná skool ge­doen soos sy ma ge­sê het en ver­le­de jaar ’n graad in fi­nan­sies en po­li­tiek ge­kry. Nou meen hy dit is sy kans om op iets te kon­sen­treer wat vir hom be­lang­rik is.
“Ek is dank­baar my ma het vir my ge­sê ek moet gaan stu­deer, want nou kan ek my pas­sie volg met die we­te dat ek al­tyd ’n an­der werk ook sal kan kry. Maar vir nou wil ek my al­les aan mu­siek gee en is my ma nou 100% ag­ter my. Sy is my groot­ste on­der­steu­ner.”
’n Mens hoef net die pro­gram te kyk om te weet hoe bly Jen­ny vir haar seun is. Ky­kers het haar vir die eer­ste keer ty­dens sy la­te­re ou­di­sies ge­sien toe sy nie kon op­hou gil en spring toe die be­oor­de­laars een vir een om­ge­draai het om hom vir hul­le span te kies nie. Se­dert daar­die eer­ste keer is sy al tel­kens op ka­me­ra ge­sien ty­dens sy op­tre­des en lyk sy el­ke keer as­of sy net meer en meer uit haar vel wil spring van trots. blink toe­koms wink “Om my ma el­ke week daar saam met my te hê, is so spesiaal en ek dink dit is vir haar wat ek el­ke keer my bes­te doen. Sy het al­les vir ons ge­gee en se­ker ge­maak dat ons ’n goeie toe­koms sal hê – al het dit met tye baie swaar ge­gaan. Nou wil ek haar trots maak en wys dat dit al­les die moei­te werd was.” HOOFFOTO: Craig Lu­cas (24) van El­sies­ri­vier in die Kaap sing The Voi­ce SA se ver­hoog aan die brand. REGS: Craig is aan­trek­lik en slim, maar baie skaam – tog be­koor hy met sy sang­ta­lent.
Vol­gens Jen­ny is sy die ge­luk­kig­ste ma op aar­de om­dat haar kind sy pas­sie kan uit­leef.
“Niks maak ’n ou­er se hart bly­er as om te weet dat jou kin­ders goed doen en ge­luk­kig is nie. Ja, ek was dalk ’n bie­tjie hard op hom, maar ek wou net reg­tig hê dat hy nie moet swaar­kry nie. Nou­dat ek weet hy sal ’n goeie werk kan kry, is ek ge­rus.
“Hy het al van kleins af ’n prag­ti­ge stem, maar hy was nog al­tyd skaam. Selfs op skool kon hy nooit op die ver­hoog voor die an­der kin­ders sing nie,”ver­tel sy.
“Ek was ver­baas toe hy vir my van die kom­pe­ti­sie ver­tel. Ek het nie ge­weet of hy el­ke week op die ver­hoog sal kan op­tree voor men­se nie, maar hy doen dit en ons is al­mal so trots.“
Craig sê hy is nog baie skaam en het steeds sta­ge frig­ht, maar sy vrien­de en fa­mi­lie dra hom deur hier­die kom­pe­ti­sie.
“Dit raak el­ke keer ’n bie­tjie be­ter, maar so­dra ek op­hou sing, ont­hou ek dat ek voor dui­sen­de men­se op­tree en kan men­se sien dat ek skaam word wan­neer die be­oor­de­laars met my praat. Vir daar­die drie mi­nu­te wan­neer ek sing, is dit net ek en die mu­siek.
“Ek weet nie wat die toe­koms in­hou nie, maar vir die eer­ste keer in my le­we ge­niet ek dit om nie te ver voor­uit te be­plan nie.
“Dit is ’n op­win­den­de tyd en ek ge­niet el­ke oom­blik daar­van.” * Teen druk­tyd was Craig een van die top­vyf deel­ne­mers van The Voi­ce SA.
Vir daar­die drie mi­nu­te wan­neer ek sing, is dit net ek en die mu­siek. Craig Lu­cas