Ou Marico - Protea Boekhuis
Uit die vertellinge van C.F. Gronum kry die leser ’n seldsame en insiggewende blik op die leefwyse van die negentiende-eeuse Boere in die Maricodistrik. Die ingewikkelde verhouding tussen hulle en Mzilikaze word hierin beskryf. Daar word byvoorbeeld vertel van tante Pertoors wat uiteindelik haar groen kappie aan Mzilikaze afgestaan het en hoe hy twee jaar later steeds hoogs in sy skik dié kappie gedra het!
Jagtogte, transportryery, verskillende tipes meule, die delwerye op Kimberley en die Kimberleyse trein is maar enkele aspekte wat aandag geniet. Ook het Gronum die kuns van inspan voor ’n ossewa geken:
Jou vooros sal nie ’n agteros wees nie, net so min as wat die agteros ’n vooros kan wees. Met die gewilligheid wat ’n os betoon, sit jy jou haastiger osse vorentoe. Met verloop van tyd, namate jy die span leer ken, ruil jy hulle uit, miskien twee gelyk of een-een. Jy bring die voorste luies agtertoe en die agterste vinniges vorentoe.
’n Rykdom interessante feite en staaltjies word saamgevat in dié besonderse boek.
Carel Frederik Gronum (1892–1976) se kennis het die Maricodistrik gedek; die boere en jagters; die Matabele en Batswana (Bahurutshe, Bakwêna, Bakgatla, Barolong, Batlaping, ens.), die godsdiens, gebruike en regering, herkoms, veldslae en botsings – maar ook die siel en karakter van sy mense. In samewerking met sy broer, M.A. Gronum, het hy ook Kinôsie (1940) die lig laat sien.