Hierdie stad is nie groot genoeg vir ons altwee deur Sparks nie - Kunstenaarsfeite
Hierdie stad is nie groot genoeg vir ons altwee deur Sparks nie
In die uitgawe van 24 Februarie 2006 van Die voog in die koerant, het Ron Mael, klawerbordspeler van Sparks, gesê: 'Ek en Russell (Mael, sang) verhuis na Engeland na twee onsuksesvolle Amerikaanse albums. Island Records het geloof gehad, maar ons het geen liedjies nie. Ons ouers het hier gewoon, en op Sondae sou ek met die bus na Clapham Junction ry; daar was 'n klavier in hul woonstel. Een Sondag het iets met die liedjie gebeur. Ek het dit aanvanklik nie as spesiaal beskou nie: dit is te warm genoem om te hanteer, of iets anders.
Die reël, 'Hierdie stad is nie groot genoeg vir ons albei nie' is 'n film -cliché, 'n uitdaging van een geweer tot 'n ander. Maar om 'n liedjie te hê wat die teenoorgestelde was van 'n cliché, maar met 'n cliché -lyn gebruik het, het my baie interesseer. Die koor klink so gestileer omdat ek dit geskryf het sonder om die stem in ag te neem en Russell moes aanpas. Ons was geskok toe die platemaatskappy dink dit is 'n enkelsnit, maar wel Top van die poppe 'n geweldige uitwerking gehad. Skielik was daar gillende meisies. Ons het dit opgeneem tydens die energiekrisis, en ons is meegedeel dat dit weens die vinyltekort nooit sal uitkom nie. '
Dit is geskryf deur Sparks in 'n koue woonstel in Clapham, Suid -Londen. Elton John wed die vervaardiger van Sparks, Muff Winwood, dat hierdie enkelsnit die Britse kaarte nie sou kraak nie, maar Elton het verkeerd bewys toe dit op nommer 2 gekom het.
Oor Sparks Top van die poppe Marc Bolan lyk op dieselfde manier as Russell Mael terwyl hy oorskuddende hoë note dans, terwyl sy tandeborsel-broer, Ron Mael, amper roerloos by die klawers sit en koue voorkoms gooi. John Lennon het van Ron Mael gespot toe hy Sparks sien optree: 'It's Hitler on the tv.'
Die liedjie het 'n treffer geword na die verskyning, wat met twee weke vertraag is toe die Mael -broers by die British Musicians 'Union moes aanmeld voordat hulle op die program kon optree.
Ron Mael is die belangrikste liedjieskrywer van die twee broers en susters, maar sy woorde pas dikwels nie heeltemal by die melodie nie. Ron laat egter nie toe dat sy sangerbroer, Russell Mael, van sy tellings afwyk nie. Ron verduidelik: '' This Town Ain't Big Enough For Both of Us 'is in A geskryf, en deur God sal dit in A. gesing word. Ek voel net dat as jy met die meeste musiek vorendag kom, jy het 'n idee waarheen dit gaan. En geen sanger gaan my in die pad steek nie. ' Russell het bygevoeg: 'Toe hy' This Town Ain't Big Enough For Us of Be 'geskryf het,' kon Ron dit net in die sleutel speel. Dit was soveel werk om die liedjie om te sit, en een van ons moes afwyk, so ek het die aanpassing gemaak om in te pas. '
In 2005 het die sanger van The Darkness, Justin Hawkins, hierdie lied gedek as 'n solo -projek onder die naam British Whale. Dit bereik #6 in die Britse kaarte. Die video bevat Hawkins wat pyle speel teen die legendariese Phil 'The Power' Taylor en ook Ron en Russell Mael. Siouxsie en die Banshees het ook 'n weergawe van hierdie liedjie opgeneem vir hul 1987 -omslagalbum, Deur die kykglas .
Sparks het verskeie ander treffers in die Verenigde Koninkryk gehad, waaronder 'Amateur Hour' en 'Beat The Clock'. Hul enigste Amerikaanse treffer was 'Cool Places', wat in 1983 'n hoogtepunt van 49 bereik het.
Die voorblad van Kimono My House Dit bevat twee Japannese geisha -meisies. Die een aan die regterkant is die Japannese sanger Michi Ghirota, wat 'n paar jaar later vroulike sang vir David Bowie se 1980 -liedjie 'It's No Game' verskaf het.
In ons onderhoud met Martin Gordon, wat bas gespeel het vir Sparks tydens die Kimono My House Hy het ons vertel van die eerste verwerking van hierdie liedjie: 'Na 'n paar maande se oefen in 'n veroordeelde krotbuurt in die (gepaste naam) World's End in Chelsea in Londen, verhuis ons na 'n dansateljee in Clapham. Danksy die spieëls in die lengte van die mure kan u tegelykertyd pirouette en perfekte pliés oefen terwyl u die liedjies uitvoer, wat sekere lede op die grond pas. Op 'n dag het Ron Mael 'This Town' ingebring en het ons 'n gepaste reëling begin maak. Hy speel die veranderings akkoord, en ek kies 'n monofoniese lyn, wat (kitaarspeler) Adrian Fisher verdubbel het. Dit lyk asof dit werk, en daarom het ons die liedjie daaraan gehang. ' Gordon onthul die basreël van die liedjie is geïnspireer deur Yes: 'Ek het 'n paar vlugtige verwysings na' Close to the Edge 'ingegooi, wat niemand blykbaar geïdentifiseer het nie, so ek dink ek het daarmee weggekom. Ron het 'n blye verbasing uitgespreek oor die uitslag, omdat hy 'nie die verandering as 'n riffel' gedink het nie, maar dit was nietemin hoe dit uitgekom het. Bevestiging kom van die platemaatskappy toe hulle repetisies bywoon - dit lyk asof ons iets besig het. '
'N Selds promosiefilm is vir hierdie liedjie op Lord Montagu se landgoed in Beaulieu aan die suidkus van Engeland geskiet. Dit is geregisseer deur Rosie Samwell-Smith, die destydse vrou van die voormalige Yardbirds-bassis, Paul Samwell-Smith.
In 1997 het Sparks twee nuwe weergawes van hierdie lied opgeneem: een instrumentale weergawe vervaardig deur David Bowie -medewerker, Tony Visconti, en een omslagweergawe met die Nu Metal -band, Faith No More. Laasgenoemde verskyn op Sparks se retrospektiewe album, Plagiaat , en het die nommer 40 in die Britse kaarte bereik.
Hierdie liedjie verskyn in die 2008 superheld -aksiekomediefilm, Gatskop , geregisseer deur Matthew Vaughn en met Aaron Taylor-Johnson, Nicolas Cage en Chloë Grace Moretz in die hoofrolle.