Japannese hokku. Japannese hokku oor die natuur. Gedigte van Hokku
Die skoonheid van die poësie verrukkend byna alle mense. Geen wonder dat hulle sê dat musiek selfs die mees wilde dier kan beroof nie. So die skoonheid van kreatiwiteit sink diep in die siel. Hoe verskil gedigte? Wat is so aantreklik Japannese trehstishiya hokku? En hoe om te leer om hul diep betekenis te sien?
Die skoonheid van die Japannese poësie
Die lig van die maan en die brose sagtheid van die oggend sneeu inspireer Japannese digters om 'n drie-syfer ongewone helderheid en diepte te skep. Japannese hokku is 'n gedig wat deur sy lirisme onderskei word. Daarbenewens kan dit onvoltooid wees en verlaat ruimte vir verbeelding en deurdagte refleksie. Gedigte van hokku (of haiku) verdra nie haas of hardheid nie. Die filosofie van hierdie sielskeppings word direk in die harte van luisteraars gerig en weerspieël die verborge gedagtes en geheime van die skrywer. Die eenvoudige mense is baie lief vir die skep van hierdie kort poëtiese formules, waar daar nie oorbodige woorde is nie, en die lettergreep gaan harmonieus van volk na literêr, en ontwikkel steeds nuwe poëtiese vorme.
Die voorkoms van 'n nasionale poëtiese vorm
Oorspronklike digterlike vorms, so bekend in Japan - pentistry en triestigia (tenk en hokkie). Die tenk word letterlik as 'n kort liedjie behandel. Aanvanklik was die sogenaamde volksliedjies wat aan die begin van die Japannese geskiedenis verskyn het. In die literatuur van Japan is die tenk deur die nagaut gestoot, wat in oormatige lengte verskil het. In folklore bewaar epiese en liriese liedjies van verskillende lengtes. Na baie jare is die Japannese hokku geskei van die tenks in die bloeityd van die stedelike kultuur. Hokku bevat al die rykdom van poëtiese beelde. In die geskiedenis van die Japannese digkuns was daar periodes van welvaart en afname. Daar was tye toe Japannese hokkie heeltemal kon verdwyn. Maar oor 'n lang tydperk het dit duidelik geword dat kort en omvangryke vers vorms 'n noodsaaklikheid en 'n dringende behoefte aan poësie is. Sulke vorms van poësie kan vinnig saamgestel word, onder 'n storm van emosies. Sy warm idee kan ingevul word in metafore of aforismes, wat onvergeetlik sal wees, met lof of verwyt.
Kenmerke van Japannese poësie
Japannese hokku-poësie word onderskei deur sy begeerte om lakonisme, bondigheid van vorme, liefde vir minimalisme, wat inherent is aan Japannese nasionale kuns, wat universeel is en minimalistiese en monumentale beelde met gelyke virtuositeit kan skep. Wat is so gewild en aantreklik Japannese hokkie? Eerstens, dit is 'n gekondenseerde gedagte, weerspieël deur die gedagtes van gewone burgers, versigtig vir die tradisies van klassieke poësie. Japannese hokku word die draer van 'n ruim idee en reageer meestal op die behoeftes van die groeiende geslagte. Die skoonheid van die Japannese poësie is in die uitbeelding van daardie voorwerpe wat naby aan elke persoon is. Dit toon die lewe van die natuur en die mens in 'n harmonieuse eenheid teen die agtergrond van die veranderende seisoene. Japannese poësie is syllabies, met ritmiek gebaseer op die afwisseling van lettergrepe. Rymie in hokkie is onbelangrik, maar die primêre klank en ritmiese organisasie van die triade.
Grootte van die gedigte
Slegs die onbelemmerde meen dat hierdie oorspronklike vers geen parameters en beperkings het nie. Japannese hokku het 'n bestendige meter met 'n sekere aantal lettergrepe. In elke vers is daar 'n getal: in die eerste - vyf, in die tweede - sewe, en in die derde - slegs sewentien lettergrepe. Maar dit beperk nie poëtiese vryheid nie. Die ware skepper sal nooit die meter in ag neem om poëtiese ekspressiwiteit te bereik nie.
Klein grootte hokku selfs Europese sonnet maak 'n monumentale. Die kuns om Japannese hokku te skryf, is juis in die vermoë om gedagtes in 'n gekondenseerde vorm uit te druk. In hierdie opsig het hokku 'n ooreenkoms met volkspreuke. Die belangrikste verskille tussen sulke spreuke en hokku lê in genre-eienskappe. Japannese hokku - dit is nie 'n waarskuwingstoespraak nie, nie gemerk skerp nie, maar 'n poëtiese prentjie, versier in verskeie beroertes. Die digter se taak is in liriese opwinding, verbeeldingskaart en detail van die prent. Hokka Japannese voorbeelde, selfs in die werke van Tsjetsjov. In sy briewe beskryf hy die skoonheid van maanverligte nagte, sterre en swart skaduwees.
Vereiste elemente van die werk van Japannese digters
Die metode om die Japannese drielyn te skep, vereis die maksimum aktiwiteit van die skrywer, vol onderdompel in kreatiwiteit. Die versameling van hokku is onmoontlik om eenvoudig deur die oë te hardloop, sonder om aandag te gee. Elke gedig vereis 'n deurdagte lees en filosofiese refleksie. Die passiewe leser sal nie die impuls wat in die inhoud van die skepping vervat is, kan voel nie. Eers wanneer die gedagtes van die leser en die skepper saamwerk, word egte kuns gebore, net soos die boogskommel en die bewing van 'n tou musiek gee. Die miniatuurgrootte van die hokkie verlig glad nie die taak van die skepper nie, want dit beteken dat dit in 'n klein aantal woorde nodig is om die enorme te akkommodeer, en daar is eenvoudig geen tyd vir 'n lang aanbieding van jou gedagtes nie. Om nie die betekenis vinnig uit te druk nie, soek die skrywer in elke verskynsel 'n klimaks.
Helde van Japannese Hokku
Baie digters spreek hul gedagtes en emosies uit in hokku deur die hoofrol van 'n spesifieke voorwerp oor te dra. Sommige digters weerspieël die mense se wêreldbeskouing met 'n liefdevolle uitbeelding van klein vorms en die bevestiging van hul reg op lewe. Digters tree voor in hul skeppings vir insekte, amfibieë, eenvoudige boere en here. Daarom het die Japannese tri-chiu hoku voorbeelde 'n sosiale klank. Die klem op klein vorms maak dit moontlik om 'n grootskaalse prentjie te teken.
Die skoonheid van die natuur in vers
Japannese hokku oor die natuur is verwant aan skilderkuns, aangesien dit dikwels 'n oordrag van die plot van skilderye en 'n inspirasiebron vir kunstenaars word. Soms is hokku 'n spesiale komponent van die prentjie, wat as 'n kalligrafies versierde opskrif daaronder gedien word. 'N Treffende voorbeeld van so 'n werk is Buson se drie-syfer:
"Die blomme word verwoes, die son blus in die weste, die maan styg in die ooste."
Breë velde word beskryf, bedek met geel verkragtings, wat veral in die sonstrale lyk. Die vurige sonbal kontrasteer effektief met die gebrek van die opkomende maan. In hokku is daar geen besonderhede wat die effek van beligting en die palet van kleure aantoon nie, maar dit bied 'n nuwe blik op die prentjie. Van die digter hang af van die groepering van die hoofelemente en besonderhede van die prentjie. Die lakoniese manier van die beeld is soortgelyk aan die Japannese hokku met kleurgravering ukiyo-e:
Die lente reën val!
Onderweg praat hulle
Sambreel en mino.
Hierdie Buson Hokku is 'n genres toneel in die gees van ukiyo-e gravure. Die betekenis daarvan - in 'n gesprek tussen twee verbygangers onder die lentereën. Een van hulle is bedek met 'n sambreel, en die tweede is geklee in 'n strooi mantel - mino. 'N kenmerk van hierdie hokku is die vars asem van die lente en subtiele humor, naby die grotesk.
Beelde in die gedigte van Japannese digters
Die digter wat Japannese hokku skep, verkies dikwels nie visuele, maar gesonde beelde nie. Elke klank is gevul met 'n spesiale betekenis, gevoel en bui. Die gedig kan weerspieël die gehuil van die wind, die kuikens, die fasette van 'n fasan, die sang van 'n nagale en 'n leeu, die stem van 'n koekoek. So onthou hoe 'n hokkie die hele orkes wat in die bos klink, beskryf.
Die leeu sing.
'N Harde blaas in meer dikwels
Die fasan eggo hom.
Voor lesers is daar geen omvangryke panorama van assosiasies en beelde nie, maar die gedagte met sekere rigtings ontwaak. Die gedigte lyk soos 'n monochroom tekening van ink, sonder onnodige besonderhede. Slegs 'n paar vaardig geselekteerde elemente help om 'n briljante prentjie van laat herfs in sy laconisme te skep. Gevoelens van 'n kronkelende stilte en die hartseer stilte van die natuur. Die ligte kontoer van die beeld het egter 'n groter kapasiteit en bewitches met sy diepte. En selfs al word slegs die natuur in die gedig beskryf, dan word die toestand van die digter se siel, sy pynlike eensaamheid, gevoel.
Vliegende verbeelding van die leser
Die aantreklikheid van hokku lê in die terugvoer. Slegs hierdie versvorm laat jou toe om gelyke geleenthede met skrywers te hê. Die leser word mede-outeur. En kan deur jou verbeelding gelei word in die uitbeelding van die beeld. Saam met die digter, ervaar die leser hartseer, deel 'n verlange en val in die diepte van persoonlike ervarings. Oor die lang eeue van die bestaan het ou hokkie nie dieper geword nie. Japannese hokku wys nie, maar wenke en opdragte. Sy verlange na die oorledene kinderdigte Issa uitgedruk in hokku:
Ons lewe is dauwdruppel.
Laat net 'n druppel dou
Ons lewe - en tog ...
Rosa is 'n metafoor vir die oorgawe van die lewe. Boeddhisme leer die kortheid en ephemeraliteit van die menslike lewe en die lae waarde daarvan. Maar die vader kan nog nie versoen word met die verlies van 'n geliefde en kan nie die lewe as 'n filosoof behandel nie. Sy stilte aan die einde van die stanza spreek meer woorde.
Unconcern in hokku
'N verpligte element van Japannese hokku is onenigheid en die vermoë om onafhanklik die lyn van die skepper voort te sit. Die vers bevat meestal twee betekenisvolle woorde, en die res is formaliteite en uitroepe. Alle onnodige besonderhede word weggegooi en kaal feite sonder verfraaiing gelaat. Poëtiese middele word baie spaarsamig gekies, want indien moontlik word metafore en epithets nie gebruik nie. Dit gebeur ook dat Japannese gedigte van hokku 'n uitgebreide metafoor is, maar die direkte betekenis lê in die subteks.
Van die pioenkern
Stadig kruip die by uit ...
O, wat 'n onwilligheid!
Basho het hierdie gedig geskryf toe hy met sy vriend se huis geskei was en al die emosies duidelik oorgedra het.
Die Japannese houding van hokkie was en bly 'n innoverende kuns wat aan gewone mense behoort: handelaars, ambagsmanne, boere en selfs bedelaars. Opregte gevoelens en natuurlike emosies inherent aan elke persoon, bring verteenwoordigers van verskillende klasse bymekaar.