Dan, amper soos ‘n bevestiging oor die internasionale grense heen, kry mens ‘n brief van iemand soos Alexander Mickel. ‘n Duitser, gebore en getoë. En hy praat Afrikaans. In sy eie woorde skryf hy die volgende: ” ‘n Taal is niks sonder die mense wat dit praat nie. Ek leer nie net die taal nie, ek is ook besig met die mense.”