Om oor die preek te dink binne die metafoor van fiksieskryf, teenoor die metafoor van die getuie wat die "feite" moet spreek, maak 'n wêreld se verskil:
 Die doel van die preek is nie om finale waarhede oor te dra nie, maar nooi die hoorders om in 'n ervaring te deel.
 Teenoor die aansprake op die oordra van vaste en tydlose waarhede, lê die krag van die narratiewe benadering daarin dat die hoorders iets van hulle eie lewe in die spesifieke en eiesoortige van die Bybelse verhaal kan herken.
Ons vind Anne Lamott se model vir fiksieskryf 'n bruikbare metode om reg te laat geskied aan die eise vir prediking, sonder om terug te val in die metafoor van die lamp (of getuie) wat die inherente lig het. In haar boek, wat handel oor die skryf van fiksie, Bird by Bird (Lamott 1995), ontwikkel sy die ABDCE-model, aan die hand waarvan ons nou die preekmaakproses verder ontwikkel.
Ons stel voor dat die preek met die beskrywing van 'n aksie begin, wat dan, in aansluiting by Lowry (2001:30), geproblematiseer word. Sodoende word die beginpunt van die preek iets soortgelyk aan die begin van 'n verhaal waar 'n probleem of behoefte aan die orde gestel word wat later vanuit die Woord opgelos moet word. "Aksie" word hier in die wye sin van die woord gebruik: dit gaan oor 'n habitus wat alle kommunikatiewe handelinge insluit.
Om met 'n aksie te begin, beteken dat die preek uit die staanspoor aansluit by dinge wat besig is om te gebeur in die gemeenskap en waarmee mense hulle op verskillende maniere besig hou. Dit gaan oor sake waaroor daar gepraat word en waaroor daar in koerante en tydskrifte geskryf word. Dikwels word hierdie aksie in die kulturele uitinge van 'n gemeenskap bespeur: waaroor word daar flieks gemaak en wat is die temas in die nuutste boeke en teater? Dit kan iets baie plaaslik vanuit die gemeentelewe, die kerkjaar, die gemeenskap of die nuus wees. Maar dit kan ook groot geloofsvraagstukke wees soos die huidige debatte oor kernsake van die evangelie; of oor verdeeldheid in die kerk en hoe ons mekaar probeer verdra ten spyte van verskille; of oor die gemeenskap se moeite om effektief, maar Christelik met die misdaadsituasie om te gaan. Die belangrikste uitgangspunt is dat dit iets duidelik omskrewe moet wees wat vir mense herkenbaar is en waarmee hulle kan identifiseer.
Vir die prediker wat sy oor op die grond het en die hartklop van die samelewing voel, sal daar elke week 'n aksie wees waarby sinvol aangesluit kan word. Mense lewe immers, hulle doen dinge en praat oor dinge.