Laurika Rauch | Afrikaanse Musiek | Top 10 Liedjie van alle tye | Kinders van die Wind
Laurika Rauch is op 1 November 1950 in Pinelands, Kaapstad gebore as die jongste kind van Fritz en Rina Rauch. Sy het 'n suster, Ingrid en 'n broer, Johan. Haar pa was openbare betrekkingsbestuurder van Die Ou Mutual en haar ma was 'n opgeleide maatskaplike werker wat later redaktrise van 'n vrouetydskrif, Die Huisvrou, was. Laurika onthou haar kinderdae as besig. "Ek was altyd besig om van een eisteddfod na die volgende te gaan. Ek het klavierlesse begin neem vandat ek vyf was en het vir tien jaar in Oom Hannes Uys se Kindersangkring gesing." Sy het ook voordrag, mimiek en elokusie beoefen. Sy beskryf haarself as 'n stil kind. Sy het matriek aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad voltooi. Ander bekendes in die musiekbedryf wat ook alumni van dié skool is, is Randall Wicomb en Johan Stemmet.
Ná skool het sy drama gaan studeer aan die Universiteit van Stellenbosch. Laurika onthou hoe sy eendag by 'n vriendin 'n paar kitaardrukke geleer het. "Ek was onmiddellik verlief op die kitaar. Ek het daardie nag glad nie geslaap nie en heelnag die nuwe drukke geoefen op, Cripple Creek, 'n liedjie van Buffy Saint Marie." Daarna, vertel sy, was sy en haar kitaar onafskeidbaar.
Ná die vrystelling van die eerste episode van die 1979-reeks, wat vir 13 weke gedraai het, was dié liedjie 'n oombliklike treffer. Laurika het 7 plate-aanbiedings gekry. Mariana Malan van Beeld/Die Burger het op 5 Januarie 2011 geskryf hoe dit haar geraak het toe sy Laurika Rauch die eerste keerKinders van die Wind hoor sing het. Skielik was dit op die Springbokradio- en Radio 5-treffersparades, waar dit die nommer een-plek vir 'n paar weke ingeneem het. Dit was baie uniek vir 'n Afrikaanse liedjie. Laurika het in dié tyd ook 'n aanbod vir 'n vaste aanstelling as onderwyseres by 'n skool gekry, maar op die krag van haar sukses met Kinders van die wind, kon sy eerder 'n loopbaan in musiek volg.
Christopher Torr ontpop as liedjieskrywer
"Toe ek Chris ontmoet het, kon hy kitaar speel, maar het nog nooit sy hand aan die skryf van liedjies gewaag nie," vertel Laurika. Hy het egter wel in 1984 'n liedjie in Engels geskryf oor die bankrower André Stander, wat in Suid-Afrika 'n byna ikoniese status gekry het, maar dit is nooit opgeneem of uitgevoer nie. Chris se kommentaar op die liedjie was dat hy nie Stander probeer verhef het tot iets wat hy nie was nie, maar dat hy met die liedjie eerder probeer kommentaar lewer het op ons reaksie op die voortvlugtige Stander se doen en late. Hoewel hy 'n boef was, wou die meeste mense nie gehad het dat hy gevang moes word nie.
Toe iemand vir Laurika 'n bandopname van die Duitser Udo Jürgens se musiek gegee het, het sy nie eers daarna geluister nie. "Ons het almal geglo dat ons op die maak van oorspronklike musiek en nie vertalings nie, moes konsentreer, sê Laurika."
Chris het egter "skelm" na die Duitse liedjies gaan luister en sonder om Duits te verstaan, Afrikaanse woorde vir die een liedjie geskryf. Die gevolg, was een van Laurika se bekendste treffers, Op Blouberg se strand.
"Hy het vir my die bandjie opgesit en woorde voor my neergesit en gesê ek moet net sit en luister. Dit was so verskriklik mooi. Ek was so aangedaan toe ek besef dat my Engelssprekende man woorde kon skryf wat klink soos wat Afrikaans gepraat word. Dit was die laat tagtigs en ek het ook geweet hoe moeilik dit was om goeie liedjies in die hande te kry." Daarna het Chris Torr vir baie van Laurika se grootste treffers gesorg.
Laurika 'n liedjieskrywer?
Laurika skud haar kop as 'n mens vra of sy ooit self haar hand aan die skryf van 'n liedjie gewaag het. "Nee," sê sy "maar ek het wel 'n hele paar gedigte getoonset wat opgeneem is, soosNalekokers en Niks hang so rooi soos wingerdblaar by Hexrivier van Boerneef, Ballade van 'n koningsdogter van ID du Plessis en Windliedjie en Toemaar die donker man van Ingrid Jonker. Ek kan nie self woorde skryf nie, maar as ek 'n goeie liriek beetkry, skryf die liedjie homself as 't ware. "
opgelewer. Op "Debuut" en "'n Jaar in my lewe" het Anton Goosen steeds baie van die skryfwerk gedoen, onder meer die snitte Neanderdalman en Vergeet om my te vergeet/onthou om te onthou. Kupido, wat later eintlik bekendheid as countrysanger verwerf het, se Jy is te dierbaar enLied van die natuur is het op haar 1983 album, "Jy is te dierbaar", verskyn.
Dit was met Encore! Laurika wat Chris Torr vir die eerste keer sterk op die voorgrond as liedjieskrywer getree het met die snitte Miekie en Die ballade van Jakob F de Beer. Dit was egter syOp Blouberg se strand, die Udo Jürgens-vertaling, wat veral by die publiek byval gevind het.
My ou tante Koba (2004) is vir 'n SAMA benoem en met haar jongste album, Tweeduisend-en-tien!(2010), het sy onder meer 'n duet opgeneem met Kurt Darren (Slang in die gras) en die Robbie Wessels-liedjie Skouspel 2010, oor 'n bobbejaan wat moles maak in 'n hotelkamer, is een wat die lagspiere kielie met bobbejaangeluide deur die musikant Leon Ecroignard.
Nadat sy in 1980 'n Sarie-toekenning ontvang het as die mees belowende sangeres, het baie ander gevolg. Sy was byvoorbeeld die eerste ontvanger van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns se erepenning vir haar bydrae tot ligte Afrikaanse musiek in 1997 en Huisgenoothet haar in 2006 bekroon met 'n toekenning vir haar lewenslange bydrae.
Laurika bly steeds in aanvraag by die publiek en tree gereeld by gesamentlike en in solo-vertonings op.