HeavenLetters #3918: Al die skoonheid van die lewe op Aarde | HeavenLetters vir Suid-Afrikaners
Wat is eensaamheid dat dit jou volg? Eensaamheid is op soek na iets. Wanneer jy eensaam voel, moet dit wees dat jy opsoek is vir jouself. Jy is besig om te besin in ‘n binnehof op jaag na jou Ware Self. Jou Ware Self is werklik nie in staat om eensaamheid te begryp nie.
Die konsep van eensaamheid bestaan ​​slegs in die wêreld. Eensaamheid bestaan regtig ​​nie. Jy kan dalk ‘n kundige in eensaamheid wees, en tog bestaan dit nie, en tog doen jy navraag daaroor. Eensaamheid bestaan ​​nie in die Hemel nie. Dit bestaan ​​in ‘n gebied van jou verstand. Dit is ‘n gedagte. Dit is ‘n begeerte vir kennis van jou eie siel. Jou siel bestaan​​. Jou bewustheid van die siel kan nie, of nie genoeg nie.
En so kyk jy vir ander om jou alleenheid te versag. Natuurlik, moet jy iets doen terwyl jy op die Aarde is.
Hoe werk hierdie konsep dat eensaamheid jou dien? Dit moet jou vertel dat jy nader aan jouself moet beweeg. Ander verwyder nie die knaende gevoel of eensaamheid nie wat na jou spoor, ten minste nie vir lank nie. Ander kry jou gedagtes net vir ‘n rukkie van eensaamheid af.
Dit is moontlik dat eensaamheid jou iets vertel wat jy nodig het om te weet. Miskien sê eensaamheid dat jy vir jouself ‘n vreemdeling is. Miskien vertel dit vir jou dat jy in die maskerade van eensaamheid is net vir ‘n rukkie sodat jy uit dit kan spring tot in Eenheid.
Jy wil nie eensaam wees nie, en tog staan ​​jy afsonderlik. Daardie gevoel van afsonderlikheid is besig om jou aanstoot te gee aan die siel se grondgebied genaamd die Hemel. Daar is geen plek, jy verstaan. Hemel is ‘n toestand van bestaan. Dit is binne jou, en dit is binne jou dat jy dit kan vind. Jy kry dit en tog kan jy dit nie opspoor nie. Dit is nie opspoorbaar in die manier waarop jy ‘n adres in jou dorp kan opspoor nie. En tog kan jy Hemel wat nog altyd binne jou is ontdek. Dit is ‘n groot deel van jou. Dit is meer as ‘n deel. Dit is die dryfveer van jou.
Waarheen gaan jy en waarheen was jy? Nêrens. Oral. Jy is Oneindigheid toe en terug, en jy het nooit Oneindigheid verlaat nie, nie vir een oomblik nie.
Eensaamheid is vals, en tog is jy op die spoor van iets wat waar is wat reeds in u besit is. Wat eensaamheid soek kan nie besit word nie, en tog is dit joune.
Eenheid, eenheid, Eenheid.
Jy is op ‘n tydstip punt. Die tydstip is binne-in jou. Die twee nate van jouself word verbind. Jy is klaar met Tweeheid. Dualiteit besit nie meer die belangstelling vir jou nie soos dit eertyds gedoen het, en tog sal jy die lewe meer volledig uitleef. Jy is nie afsonderlik van Eenheid nie. Jy is besig om van dualiteit te skei. Dit is so te sê, dat jy Ons Eenheid in besit geneem het. Jy het Tweeheid of ‘n Honderdheid afgestaan, en jy het met Eenheid saamgewerk. Jy het dit herken as jou eie, soos asof dit aan u behoort, alhoewel dit nooit besit is nie. Dit is redelik teenoor as om te besit. Jy het ‘n paleis ingegaan, en jy begin waarneem hierdie paleis waar in jy jouself vind. Jy begin net om die goue mure op te let, behalwe daar is geen mure nie. Daar is net die Grootheid van Eenheid.
Dit is soos ‘n see waarop jy seil. Dit is soos ‘n hemel wat jy op kyk voor, en ontdek dat jy in die lug is. Jy ry die sterrestelsels. Alles het jou geword, of jy het alles geword, en tog is daar is niks. Jy ry die son. Jy betower die maan, of die maan betower jou. Daar is geen verskil tussen jou en die maan nie en al die ander skoonheid van die lewe op Aarde.
Heavenletter #3918: All the Beauties of Life on Earth [English]
This entry was posted on Woensdag, Augustus 17th, 2011 at 9:01 nm	and tagged with 3918 and posted in HeavenLetters.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
« HeavenLetters # 3911: God het ‘n fluit gespeel
HeavenLetters #3937: Jy is die Son »