Die Calas-saak - Verskeie
Die ongelukkige Calas-gesin
CARROGIS, bekend as Louis de CARMONTELLE Louis (1717 - 1806)
Calas se afskeid van sy gesin
Titel: Die ongelukkige Calas-gesin
Skrywer: CARROGIS, bekend as Louis de CARMONTELLE Louis (1717 - 1806)
Skeppingsdatum : 1765
Datum getoon: 1765
Afmetings: Hoogte 37,2 cm - Breedte 48,5 cm
Tegniek en ander aanduidings: rooi kryt was, swart kryt, verhoog met gouache en rooi kryt op papier
Kontak kopiereg: © RMN - Grand Palais (Louvre museum) / Jean-Gilles Berizzi
Prentverwysing: 00-022636 / RF1215-recto
Titel: Calas se afskeid van sy gesin
Skrywer: CHODOWIECKI Daniel Nikolaus (1726 - 1801)
Skeppingsdatum : 1761
Datum getoon: 1762
Afmetings: Hoogte 30 cm - Breedte 52,8 cm
Tegniek en ander aanduidings: ets uit volume 24 van A Century of French History by Print (1770-1870)
Prentverwysing: 13-523284 / RESERVE QB-370 (24) -FT 4 De Vinck, 4150
Professor in moderne geskiedenis aan die Universiteit van Nice-Sophia Antipolis.
Een van Voltaire se groot gevegte teen regsverydeling
Die Calas-saak het op 13 Oktober 1761 begin, toe Jean Calas, 'n Protestantse handelaar van Toulouse, sy seun Marc-Antoine dood ontdek en by sy huis gewurg het. Die uitspraak is op 10 Maart 1762 gelewer. Jean Calas word ter dood veroordeel; hy word lewendig gery, dan gewurg en verbrand.
Die saak kom in opstand teen Voltaire, wat sy afgryse skree oor wat hy as 'n sluipmoord in sy beroemde beskou Verhandeling oor verdraagsaamheid, ter geleentheid van die dood van Jean Calas (1763), wat as volg begin: "Die moord op Calas, gepleeg in Toulouse met die swaard van geregtigheid, op 9e Maart 1762 is een van die mees unieke gebeure wat die aandag van ons tyd en die nageslag verdien. »Saam met sy vriend Étienne-Noël Damilaville en die steun van Friedrich Melchior Grimm, redakteur van die Literêre, filosofiese en kritiese korrespondensie, Voltaire wil nie net Jean Calas rehabiliteer nie, maar ook om sy weduwee en sy kinders, wat sy medeverweerders is, materieel en moreel te help deur middel van die "Inskrywingsprojek vir 'n tragiese en morele druk".
Hierdie tekening is die bydrae van Carmontelle, 'n veelsydige kunstenaar, terselfdertyd portrettekenaar, skrywer van die gemeenskapsteater, ontwerper van eksotiese tuine en organiseerder van sosiale aristokratiese partye, tot hul publieke opinieveldtog.
'N Opvoering wat kenmerkend is van die' sensitiewe era 'van die Verligting
Carmontelle stel sy talent as ontwerper hier in diens van Voltaire se saak deur 'n groepsportret in die tronk te maak. In Februarie 1765 is die Calas-familie inderdaad gevange geneem by die Conciergerie in Parys, hangende die hersiening van die verhoor. Damilaville skryf aan Voltaire oor Moeder Calas: "Een van ons vriende - Carmontelle - teken haar tans saam met Gaubert Lavaysse en al sy familie in dieselfde skildery waar hulle in 'n gevangenis sal wees. "
Die toneel verteenwoordig inderdaad die moeder in 'n treurrok, sowel as haar oudste dogter, Rose, en agter hulle die jonger, Nanette. Hulle dienaar, Jeanne Viguière, staan ​​en ondersteun hulle in pyn. Hulle staar die jong Pierre Calas, beskuldig van broedermoord, en sy vriend Gaubert Lavaysse in die gesig Geheue om te konsulteer en te konsulteer vir Lady Anne-Rose Cabibel, weduwee Calas, en vir haar kinders, voorberei deur prokureur Élie de Beaumont. Die feite of advokate-opdragte is baie suksesvol, omdat dit die publiek toelaat om met die protagoniste van 'n saak te identifiseer, en die advokate die hof van die mening kan benut - Voltaire sê dat hy daardeur tot trane geraak het. deur Élie de Beaumont.
Hierdie tekening is nie die enigste werk wat gemaak is oor die lyding van die Calas-familie nie. 'N Bekende graveur van die Verligting, Daniel Nikolaus Chodowiecki, het verkies om 'n ander fiktiewe tronkstoneel te illustreer: Calas se afskeid van sy gesin, met, vir byskrif, 'n uittreksel uitAthalie de Racine: 'Ek vrees God ... en het geen ander vrees nie. "
'N Merkwaardige veldtog om verligte opinies te mobiliseer
Hierdie liefdadigheidstekening aangebied deur 'n suksesvolle kunstenaar, Carmontelle, aan ondersteuners van die rehabilitasie van Calas en die onskuld van sy familie, is dus bedoel om weergegee te word deur die klassieke graveringsproses om voordeel te trek uit 'n wye verspreiding onder publiek. Die gravering wat deur Jean-Baptiste Delafosse uitgevoer is, maak dit ook moontlik om 'n legende aan die tekening toe te voeg wat die boodskap dra van die stryd van Voltaire en die partisane van die onskuld van Calas: "Die moeder, die twee dogters, met Jeanne Viguière, hul goeie dienaar , die Seun en sy vriend, die jong Lavaysse. 'Dit gaan hier nie om 'n politieke stryd ten gunste van verdraagsaamheid vir' diegene van die RPR '(sogenaamde gereformeerde godsdiens), dit wil sê die Calviniste nie, maar om die sensitiewe akkoord te slaan, d 'skuif die openbare mening.
'N Hele gesin is gekneus, soos onthou word Verhandeling oor verdraagsaamheid, en almal kan 'n nuwe Jean Calas word. Die aankoop van die gravure, teen 'n prys van ses boeke, moet materiële hulp bied aan 'n bedroefde, maar waardige gesin. Voltaire is tevrede met hierdie mobilisering: 'Die idee van die Calas-afdruk is wonderlik. Ek smeek u, my liewe broer, om my onder die intekenare vir twaalf afdrukke te plaas. Die inskrywing was 'n merkwaardige sukses, tot die punt dat die parlement van Parys ingegryp het om die kursus te staak. Maar die gravering het tyd om wyd versprei te word. Jean Calas is op 9 Maart 1765 gerehabiliteer en sy gesin is vrygespreek van die aanklagte teen hom.
Voltaire (François-Marie Arouet, gesê)
BEAUREPAIRE Pierre-Yves, Die Frankryk van die Verligting (1715-1789), Parys, Belin, coll. "Histoire de France" (nr 8), 2011 (kompakte uitgawe 2014). GARRISSON Janine, The Calas Affair: spieël van Franse passies, Parys, Fayard, 2004.