Auteurs van Astrodienst - Astrodienst Gastgebruiker u1349502981
30-maa-2017, 07:18 UT/GMT Subtotal: $ 196.08
Tags / 14k Yellow Gold / Earrings / Hinged hoop / Hoop Earrings / Jewelry / Oval Hoops / Polished / Twisted Friday, November 21st, 2014 | Vertalings.
24 Kommentare op “Breyten Breytenbach – vertaling in Engels”
Dankie Breyten. Sien my kommentaar by Louis se inskrywing.
Jy’s welkom, Leon. Die Wolof woord as antwoord wanneer mens “dankie” sê beteken letterlik “dis vir almal van ons.” Ek het nie geweet van die plasing nie en dis verrassend om die vertalings wat Tony Ullyat en Helize van Vuuren gemaak het teë te kom – na my gevoel veel soepeler en nader aan die kol, of dit nou ‘n vrot kol of ‘n verskuiwende kol is.
Ek hou ook baie van Louis se stuk en sê dit sommer hier. Weet nie of sulke kruisbestuiwing toegestaan word nie. Miskien lees hy die waardering. Soos altyd dek hy ‘n baie breë spektrum op boeiende wyses. (En darem word mens nie oor die kop gedonder met Derrida nie, maar dis nie te sê nie…) Nou moet ons nog ruimte gaan maak vir Picasso se poësie ook! Hygend hert, sou my ma gesê het. Ek wonder of die ‘ater’ wat vir jou ‘n swart eggo dra ook saamklink in ‘sater’? In welke geval Picasso natuurlik pens en pootjies en stert inpas.
Blackface Oubok (dis die veratering van my naam in Mandaryns)
Ja Breyten, geen Derridium tremens nie… 🙂
Veral Tony Ullyat se I shall die… is vir my ‘n lifelike vertaling. Byna so lieflik soos die oorspronklike in die hartstaal. Dankie.
Man(ne),mors julle met my moeite op hierdie mooi blad?
Hoe donder mens iemand met ‘n jollie dronkie oor die kop?
“In the beginning was forgiveness” – The Gift of Death and Literature in Secret (2008), onderaan tweede laaste bladsy
“meticulously annotated absences of sense” – pragtig!
Elza, ek het jou mooi kompliment aan Tony oorgedra. Dankie daarvoor. Het jy die vertaling in Stilet raakgelees?
Jammer Elza, nou sien ek eers Tony se vertaling hier. Gedog dit was slegs Buiteblaf se eie vertalings. Dit bly een van die mees onroerende gedigte vir my en ek hou veral daarvan wanneer Breyten dit voorlees op Laurinda Hofmeyr se komposisie.
Maria, jou moeite op die mooi blad word baie waardeer!
Hierdie is met kameraadskap vir Leon bedoel (en ook vir Me. Snyman om te sê ons buffels sal haar heelpad verdedig want ons waardeer haar bydraes, al lyk dit nie altyd so nie):
Vrou kry pastasif-foto op haar rybewys
Dinsdag 18 November 2014 1:42 nm.
Asia Lemmon se rybewys
Asia Lemmon van die Amerikaanse deelstaat Utah het haar foto vir haar rybewys laat neem – met ‘n pastasif op haar kop.
Lemmon, ‘n voormalige porno-aktrise wie se regte naam Jessica Steinhauser is, sê die pastasif verteenwoordig haar geloof. Sy behoort aan die satiriese Kerk van die Vlieënde Spaghetti-monster.
Die verkeersdepartement van Utah in Salt Lake City reken daar is nie ‘n probleem met haar versoek nie omdat hulle vasgestel het dat dit ‘n erkende geloof is. Sy kon dus die pastasif opsit vir haar foto, op voorwaarde dat haar gesig duidelik sigbaar is.
Die Spektrum van St. George het Maandag bevestig dat Lemmon ‘n voormalige porno-ster is wat opgetree het onder die naam Asia Lemmon. Deesdae noem Asia haarself ‘n trotse ateïs.
Die Kerk van die Vlieënde Spaghetti-monster is in 2005 begin uit protes teen die leer van intelligente denke in Kansas-skole.
November 23rd, 2014 at 5:13 am
Maarmaarmaar Maria, daar was mos ‘n smiley vir jou! Hier is nog een: . Onthou tog ook dat ek een van die stinkafrikaners is waarvan Louis gepraat het! Breyten, interessant dat die vrou in Utah haar lisensie gekry het, vergietes en al. Onlangs het iemand hier in Kanuckistan dit ook probeer maar is afgewys. Sy moer het onmiddelik gestrip en hy het besluit dat hy dan sonder ‘n kar en lisensie sal klaarkom, sal stap na waar hy wil wees of van openbare vervoer gebruik maak. Nou kyk, as ISIS martelare kan hê dan kan my “kerk” tog seker nie agterbly nie? Dus het die kerk van die Vlieënde Spaghetti Monster nou sy eerste een…
Askies Maria,het so bietjie vergeet, oor “in the beginning was forgiveness”. Heinlein, in “The Unpleasant Profession of Jonathan Hoag” begin met, as ek reg onthou: “In the beginning was the deed.” Seg meer dink ek.
Ag jimmel tog Maria, my smileys het al tevore weggeraak. Kom ek prober weer: 🙂
Dankie Breyten vir die gawe woorde, ek het hulle waarderend raakgelees. Die bundel van Picasso het’n lekker donker ondertoon – tipes miskien van tyd en plek : The Buriel of Count Organz & other poems, saamgestel deur Pierre Jorris en Jerome Rothenburg.
Pragtige vertalings van jou poësie.
Ag jimmel tog menere, laat julle my nou beter voel oor my lidmaatskap by die Kerk van Poswese (gepraat van dade, Leon (om nie te praat van spaghetti monsters nie!) – stakings is mos ‘n daad par excellence, is dit nie? Die beskermheer is mos immers daai bo-baas beestesteler Hermes).
In The Post Card (vergelyk ook Counterpath) sê die uwe Jacky Doring-in-die-vlees mos juis:
“In the beginning was the post.”
En in “Edmund Jabès and the Question of the Book” staan daar egter ook weer:
“In the beginning was hermeneutics.”
Hoe hou mens huis met sy hoogheid die vabond Hermes? (Met ’n vae vakbond?) Hosanna, red/prys ’n heilige nasie!
Mnr BB – laat jy my darem lag met daai pastasifstorie! Pastasif, wat ‘n woord! Ek was op die punt om hierdie nuwe (ongehoorde, midde-Oosterse?) hoed te Google!
Vir gekookte kos in ‘n droë land is die koes-koes-sif goed genoeg!
Solank die koefsisters en die koesfissers ons net genadig is…
“He who addresses deeds violates both word and deed and is twice despicable.” – Karl Kraus aangehaal deur Walter Benjamin (1979:262) in One-Way Street…
Gepraat van dade – lees Charl-Pierre Naude se ‘Al Die Lieflike Dade’, een van die beste bundels uit SA die laaste klompie jare.
Desmond, mal oor Naudé se werk en het ‘Al die lieflike dade’ inderdaad gelees – wat ‘n pragtige interpretasie van dade! ‘In die geheim van die dag’ bly egter my gunsteling (iets losser en vryer, die onsekerheid oor die geliefde?).
“Trane” het my vir ewig oorrompel – hoe hy hierdie “daad” interpreteer laat my altyd voel ek maak ‘n draai in die hemel:
‘n topaas in ‘n silver borsspeldoester,
‘n klokduikboot soos die verlore lantern
van ‘n spoorlose prospekteerder,
op haar deksel getik dat die vonke spate
deur die barbaarse tromstokke van die strome.
Maar as ek so kyk na wat ek veroorsaak het is
so ‘n pragtige natuurramp
hierdie modderglyding met sy verbluffende skoonheidsgeheim;
is dit moeilik om te dink
ek het iets verkeerd gedoen.”
Wat sê die digter hierbo – en wie is nie dronkgeslaan deur die lewe nie:
“you can’t let a drunken man hold a pen”
Maria, ‘In die geheim van die dag’ is inderdaad ‘n fantastiese teks, maar ek dink tog met ‘Dade’ kry hy iets nuut en inderdaad lieflik in Afrikaans reg. Ek lees dit op die oomblik, en dit is ‘n boek wat ‘n mens stadig maar onherroeplike verlei… die verse het filosofiese diepte sonder om ooit bloot serebraal te wees; hulle terg jou, speel met jou sintuie, ontroer jou. Wie anders kry skryf hierdie soort gedig in Afrikaans? Daar was Tristia; daar was Breytenbach se ‘tronkbundels’, en dan is daar Charl-Pierre Naude.
Rakende “filosofiese diepte,” Desmond, ek is vas oortuig Naudé het ‘n groot klap van die metafisiese digters, i.e., daardie “men of learning,” weg. Eliot (1921) skryf byvoorbeeld:
“Here we find at least two connexions which are not implicit in the first figure, but are forced upon it by the poet: from the geographer’s globe to the tear, and the tear to the deluge.”
Johnson skryf in sy “Lives of the Poets” (1779) oor hierdie soort digters:
“But Wit, abstracted from its effects upon the hearer, may be more rigorously and philosophically considered as a kind of discordia concors; a combination of dissimilar images, or discovery of occult resemblances in things apparently unlike. Of wit thus defined, they have more than enough. The most heterogeneous ideas are yoked by violence together; nature and art are ransacked for illustrations, comparisons, and allusions; their learning instructs, and their subtlety surprises; but the reader commonly thinks his improvement dearly bought, and, though he sometimes admires, is seldom pleased. . . .”
Ek hou ook van wat Eliot hier sê:
“Donne, and often Cowley, employ a device which is sometimes considered characteristically “metaphysical”; the elaboration (contrasted with the condensation) of a figure of speech to the farthest stage to which ingenuity can carry it. (…), instead of the mere explication of the content of a comparison, a development by rapid association of thought which requires considerable agility on the part of the reader.”
Soos Naudé in “Lof aan die versakers” in “Al die lieflike dade” (p.101) sê:
‘n Splinternuwe grammatika
is deur die drosters
aan ons wêreld besorg.
En dit gebeur in alle tale …
Ek het “‘n Kraak in die pleister” in “Dade” ook weer met groot plesier uit my Ja Dag-met-jou-geheim perspektief – of ge-loof – gelees. Afrikaans blyk gemaak te wees vir daadwerklike digters! Is ons nie gelukkig nie!
Maria, interessante punte wat jy maak. En is “Lof aan die versakers” nie net ‘n ongelooflike vers nie!!!
Ja, Desmond, dis ‘n besonderse gedig – “Al die lieflike dade” begin al klaar groei op my.
“one is always looking for measure and rhyme
you mustn’t tell anybody”
Breyten se eie vertalings is vir my die mooiste!