Versindaba » Blog Archive Resensie: Maskers en mure (Daniel Hugo & Francois de Jongh, Samest.) : Versindaba
Wednesday, July 14th, 2021 | Resensies.
Een Kommentaar op "Resensie: Maskers en mure (Daniel Hugo & Francois de Jongh, Samest.)"
Hannes Visser :
July 15th, 2021 at 10:02
Baie dankie vir 'n positiewe resensie. Talle mense het baie hard hieraan gewerk en ek glo die uiteinde is 'n unieke bloemlesing wat nog baie lank gelees sal word en werklik 'n boekstawing is van hierdie vreemde tyd. As uitgewer wil ek graag iets sê oor die bundelstruktuur waarna in die resensie verwys word. Daar kan lang akademiese debatte gevoer word oor die samestelling van 'n bloemlesing en ook oor die praktiese implikasies en uitdagings van 'n samestelling onder verskillende subtemas. Vir my is dit belangrik dat die bundel, soos wat 'n enkele gedig doen, 'n geheelbeeld moet skep van die pandemie. Die virus volg geen patroon nie en laat hom deur geen reëls voorskryf nie. Twee mense raak siek, een herstel binne twee dae die ander sterf binne twee dae. Een herstel tuis die ander moet maande in die hospitaal deurbring. Die hele pandemie is 'n wêreld van teenstellings, daar is geen subhofies en struktuur nie. in die bloemlesing is daar verskeie voorbeelde van hierdie teenstellings wat direk op mekaar volg. Kyk byvoorbeeld na die gedigte van die Kritzinger-egpaar op p 94 en p95. Erna-Jo se gedig betreur die lyste en lyste name van mense wat dood is terwyl dit voel of net 'n aantal dit vryspring "net hier en daar gaan hy iemand verby". Op die volgende bladsy moedig Naudé egter die virus aan om juis die sens in te lê, want "die takke hang al swaar en oorbevolk tot op die grond"
Op p88 verheug Jacobus Klopper hom oor die rustigheid en stilte wat met die inperking oor sy buurt neergedaal het, al wat nog kort is dat die hadeda se smoel gesnoer moet word. In teenstelling met Klopper se versugting na nog meer stilte verwoord Jerzy Koch in die gedig wat direk daarna volg, sy skok en ongeloof oor die nuus dat 'n vriend dood is. Hierdie teenstellende gedigte, waarvan daar nog voorbeelde is, is nie so beplan nie. Dit is blote toeval en is dit nie hoe ons die virus ervaar nie – as bloot toevallige slagoffers of oorlewendes van iets wat hom nie aan subtemas en voorskrifte steur nie?