Hoe ou yswinkels 'Swart swaan'-gebeure in die geskiedenis toon - selfs pandemies - nuus oor klimaatimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Lonnie Thompson, en Ellen Mosley-Thompson
Lonnie Thompson en Ellen Mosley-Thompson aan die Ohio State University bestudeer al meer as 30 jaar yskerne van regoor die wêreld. Hulle versamel, stoor en bestudeer yskerne om die geskiedenis van die Aarde se klimaat te verstaan ​​en te bewaar vir toekomstige wetenskaplikes.
In hierdie onderhoud verduidelik hulle hoe yskerne bewyse bewaar van seldsame, maar impakvolle veranderinge in die Aarde se geskiedenis wat dikwels 'swart swaan'-gebeure genoem word, asook kleiner omgewingsveranderings en waarom dit nodig is om die yskerne en die gletsers waaruit hulle kom, te bewaar.
Wat kan yskerne ons vertel van historiese gebeure in swart swane?
Hoe help yskerne om die verlede te verstaan?
Yskerne is yskolomme wat deur gletsers geboor word, wat baie veelsydige en gedetailleerde opnemers is van die Aarde se klimaat en omgewing wat honderde tot duisende jare beslaan.
Klimaatsverandering: The Economist live Q&A
Hulle stoor alles wat in die atmosfeer voorkom, soos atmosferiese gasse, stuifmeel, mikrobes, emissies van vulkaniese uitbarstings, stof en soute wat deur stofstorms van woestyne en soutvlaktes, landbou- en weidingslande vervoer word. Hulle kan selfs oseaanbespuiting saam met besoedelingstowwe van menslike aktiwiteite soos lood, kwik en radioaktiewe nukliede uit termonukleêre bomtoetse.
Ys bewaar ook rekords van die vorige temperatuur in die veranderende isotopiese samestelling van water en gee geskiedenis van sneeuval volgens die dikte ys wat elke jaar gevorm word.
Relatief jong en vlak sneeu word verpak in growwe en korrelagtige kristalle met die naam firn (boonste: 53 meter diep). Ouer en dieper sneeu word verder verdig (middel: 1,836 3,050 meter). Aan die onderkant van 'n kern (laer: XNUMX XNUMX meter) verkleur rotse, sand en slik die ys. (Foto's met vergunning van US National Ice Core Laboratory) Amerikaanse nasionale yskernlaboratorium
Hoe kan die bestudering van yskerne help om historiese gebeure te leer?
Yskerne bied onafhanklike geskiedenis van klimaatsverandering en omgewingsverandering in die verlede wat dikwels vergelyk kan word met geskrewe en argeologiese verslae van die mensegeskiedenis. Dit geld veral in die laer breedtegrade waar vroeëre kulture gestyg en geval het. Byvoorbeeld, yskerne van die Quelccaya-yskap in die suide van die Peruaanse Andes 'n jaarlikse geskiedenis van tropiese klimaat, wat antropoloë gehelp het om te bestudeer hoe veranderinge in temperatuur en jaarlikse neerslag- en droogtepatrone die opkoms en ondergang van antieke Andes-beskawings gevolg het. Byvoorbeeld, 'n groot droogte, aangeteken deur neerslae (sneeuval) en stofrekords in die Quelccaya-kern, het moontlik 'n rol gespeel in die ondergang van die Tiwanaku-beskawing rondom die jaar 1000.
Skielike wêreldgebeurtenisse en 'swart swane', of skaars, maar treffende gebeure, is waargeneem deur gebruik te maak van yskern-afgeleide paleoklimaatinligting uit tropiese berge met 'n hoë hoogtepunt. Bewyse van die sogenaamde "Oos-Indiese droogte"Aan die einde van die 18de eeu opgemerk in yskerne van die Peruaanse Andes en die Himalajas. Hierdie droogte was gedeeltelik verantwoordelik vir miljoen sterftes in Indië. Dit was 'n tyd toe verskeie opeenvolgende El Niños plaasgevind het en was gekoppel aan die mislukking van die moesonreën en dalende neerslae in dele van die tropiese Suid-Amerika. Erge droogtes is ook in Egipte, Java, Australië, Mexiko en die Karibiese Eilande gedokumenteer. Groot sosiale omwentelinge, waaronder vier burgeroorloë, het regoor die wêreld voorgekom.
Arktiese Verhitting kan lang hittegolwe of koue spellings ry
Verder terug in die tyd bevat verskeie tropiese yskernrekords bewyse van 'n groot wêreldwye droogte ongeveer 4,200 XNUMX jaar gelede. Dit het plaasgevind tydens die vinnige agteruitgang van die Akkadiese Ryk in Mesopotamië, die Harappan-beskawing in die Indusvallei, die sogenaamde Ou Koninkryk in Egipte en die Longshan-kultuur in Oos-China.
Watter soort bewyse sou die huidige pandemie in die ys laat?
sommige yskernrekords wys dat daar gedurende die middel 1300's minder lood in die atmosfeer was, wat moontlik verband hou met die skerp daling in mynbou- en smeltbedrywighede. Dit het saamgeval met die verskyning van die pes wat in Europa en Asië as die 'Swart Dood' bekend gestaan ​​het.
Hierdie afname in menslike industriële aktiwiteite is analoog aan wat nou plaasvind tydens die huidige COVID-19-pandemie. Dwarsdeur die wêreld reis mense minder, wat lei tot 'n vermindering in emissies van koolstofdioksied, stikstofdioksied en swaeldioksied in die atmosfeer. Toekomstige gletsers sal waarskynlik afname in hierdie gasse en hul chemiese afgeleides in yskerne sien.
Hoe sal dit invloed hê op die vermoë om die verlede te bestudeer as gletsers regoor die wêreld agteruitgaan as gevolg van klimaatsverandering?
Yskerne wat in vrieskasaanlegte geberg word, word uiters belangrik vir toekomstige navorsing, aangesien hierdie unieke argiewe van ons verlede op ons opwarmende aarde smelt. Die wêreld se ys smelt versnel en hierdie yssmelt het al gelei tot die krimpende of verlies van die kleiner en baie sensitiewe berggletsers in die trope, soos sommige gletsers op Kilimanjaro en feitlik alle gletsers in Papoea, Indonesië (Nieu-Guinea) ), waar binnekort al die ys sal waarskynlik verdwyn.
'N 3D-weergawe van 'n gletser op die Puncak Jaya-piek in Indonesië. Google Earth / Maxar Technologies, CC BY-NC
Dit sal moeilik wees, maar ons kan die wêreld voed met plantproteïene
Wat is die moontlike gevolge van terugtrekkende gletsers in die gebiede wat u bestudeer?
Soos berggletsers verdwyn en die strome en riviere wat daaruit spruit, word geraak, nabygeleë gemeenskappe, en in 'n mindere mate, gemeenskappe verder stroomaf, het die grootste ekonomiese en samelewingsgevolge, waaronder onderbrekings in die landbou, waterkragopwekking, stedelike watervoorsiening en toerisme. Op baie plekke soos die Andes en Himalaya het gletsers diep historiese, kulturele en selfs geestelike betekenis vir die mense wat in hul skaduwee woon.
Sedert ons eerste studie van die Quelccaya-ys in Suid-Peru in 1974, het ons byvoorbeeld net in die weste met mense in die plaaslike gemeenskappe verkeer. Sedert die middel van die 1970's het Quelccaya byna 40% van sy oppervlakte verloor.skakel Gedurende die droë seisoen kan baie van die grasvelde wat die troppe alpakkas, lama's en skape van die mense in Phinaya, 'n plaaslike semi-nomadiese herdergemeenskap, voed, slegs besproei word met die water wat van die yskap afloop en ander gletserspieke wat deel uitmaak van hul territoriale domein.
Quelccaya word ook beskou as 'n baie belangrike apu, of heilige berg, plaaslike godheid en voorouer. Ons het soortgelyke oortuigings in Bolivia en in Papoea, Indonesië (Nieu-Guinea) teëgekom.
Die smelt van berggletsers hou ook gevare in vir plaaslike gemeenskappe. Smeltende ys vorm nuwe mere langs die gletserrand, en die water word weerhou deur natuurlike damme wat dikwels misluk. Ons het byvoorbeeld die terugtog van Quelccaya se Qori Kalis uitlaatgletser sedert 1978. 'n Meer het in 1991 in hierdie vallei begin vorm, wat tot 84 hektaar beslaan en tot 200 voet diep was. In Maart 2006 val 'n stortvloed van die yskap in die meer, wat veroorsaak dat die meer die morenedam oorval en weidende alpakka langs die uitlaatstroom verdrink.
Hierdie ASTER-beeld toon die mere wat agter is deur gletsers in die Bhutan-Himalaya. Jeffrey Kargel / USGS / NASA
Lonnie Thompson, hoogstaande professor in Aardwetenskappe, Die Ohio State University en Ellen Mosley-Thompson, professor in geografie (atmosferiese wetenskappe), senior navorsingswetenskaplike, Die Ohio State University