Menhaden SS 377 - Geskiedenis Podcasts - 2021
(SS-377: dp. 1,526 (surf), 2,424 (subm.); 1, 311'9 "; b. 27'3"; dr. 1. '' 3 ", s. 201 ;. (surf. ), 9 k. (Subm.), Cpl. 66; a. 1,) ", 1 40mill., 10 21" tt., Cl. Balao)
Die tweede Menhaden (SS-377) is neergelê deur Manitowoc Shipbuilding Co., Manitowoc, Wis., 21 Junie 1944 van stapel gestuur op 20 Desember 1944; gesponsor deur mej Mirium R. Johnson en in opdrag by Manitowac 22 Junie 1943, komdr. David H McClintock in bevel.
Onder bevel van bevelvoerder McClintock en beman deur matrose van die twyfelagtige Darter (SS-227), het Menhaden, die laaste van die bote wat deur Manitowoc gebou is, diens gelewer tydens die Tweede Wêreldoorlog, tot 15 Julie in Michigan-meer opgelei. Van daar af word sy langs die Mississippirivier na New Orleans gevlieg, waarna sy op 27 Julie na die Canal Zone vertrek het. Sy het uitgebreide opleiding uit Balboa gedoen tydens die laaste dae van die oorlog teen Japan en tussen 1 en 16 September na Pearl Harbor vir diens by SubRon 10.
Op 24 November 31 breek Menhaden die vlag van Fleet Adm. Chexter NV. Nimitz, CINCPAC en CINCPOA. Vloot -admiraal Nimitz het Menhaden as sy vlagskip gekies tydens bevelveranderingseremonies, want sy kombineer die nuwe met die ou. Alhoewel sy nie in die geveg probeer was nie, was sy een van die nuutste bote in die duikbootdiens en het sy die nuutste verbeterings in die onderzeeërontwerp en -toerusting ingesluit. Boonop toon haar 'galant-strydgetoetste' bemanning die 'dapperheid, vaardigheid en toegewyde diens van duikbote' tydens die lang Stille Oseaan-oorlog. Dus het die vloot van die oggend, admiraal Nimitz, sy bevele gelees waarin hy hom as poshoof van vlootoperasies opgedra het, en sy verligting, adm. Raymond A. Spraunce. lees bevele wat hom CINCPAC en CINPOA maak.
Menhaden het uit Pearl Harbor opereer tot 2 Januarie 1946 toe sy na die Weskus geseil het, en die 5de in San Francisco aangekom. Na die inaktiveringsreparasie op Mare -eiland, het sy op 31 Mei 1946 die staking gelaat en die Pacific Reserve Fleet binnegegaan. Sy het op 7 Augustus 1951 op Mare -eiland weer in diens geneem, en lt.kom. Ralph G. Johns, Jr., in bevel. Opgedra aan SubRon 3, het sy tydens die volgende uitstappie langs die weskus buite San Diego gewerk. Sy het weer op 13 Augustus 1952 op Mare Island gestaak en begin met die opknapping van 'Guppy IIA' en omskakeling na 'n snorkel duikboot.
Menhaden hergebruik 6 Maart 1533, 1t. William R. Werner in bevel. Sy het op 12 Junie by SubRon 3 by San Diego aangesluit en op 21 September gaan sy na die Verre Ooste. Vanuit Yokosuka het sy tot op 11 Februarie 1954 van die Oos- en Suid -Chinese see af teruggekeer en teruggekeer na San Diego op 23 Maart. Die volgende anderhalf jaar werk sy in die oostelike Stille Oseaan, waar sy deelneem aan vlootgereedheidsuitoefeninge en tikopdragte. Op 18 Augustus 1955 begin sy met haar tweede diens by WesPac, waar sy by die immer waaksaam Taiwan-patrolliemag aansluit. Sy keer 17 Februarie 1956 terug na die weskus.
Sedert 1955 het Menhaden nog ses ontplooiings in die ontsteld ivaters van die Verre Ooste voltooi. ., 'n eenheid van SubDiv 32, het sy die westelike Stille Oseaan van Japan en Tai van na die PhililJpines en Australië gery. Sy het toesig- en verkenningspatrollies uitgevoer in die verlede en huidige gebiede van konflik met die koue oorlog tussen Korea en Viëtnam. Sy het met vaardigheid, ywer en versorging opgetree terwyl sy as 'n oorlogswapen en 'n instrument van vrede gedien het. Haar waardevolle ondersteuning en bydraes tot die magtige 7de Vloot het hierdie veelsydige mag omhul, wat as die kragtige seevaart van vryheid van die Verre Ooste kommunisme bevat het en die verspreiding daarvan in Suidoos -Asië in die wiele gery het.
Toe Menhaden nie in die westelike Stille Oseaan ontplooi is nie, het hy 'n skedule van intelligente gereedheid en waarskuwingsoefeninge gehandhaaf. Sy was tuis in San Diego en het deelgeneem aan talle vloot- en tipes oefeninge. Boonop ondersteun sy sonar -skooloperasies en het sy noodsaaklike opleiding op see gebied vir lede van die vloot se duikbootreservaat.
Vroeg in 1968 keer Menhaden terug na die westelike Stille Oseaan en gee sigbare betekenis aan die mag van die Amerikaanse seemag. Tydens 'n ontplooiing van ses maande konsentreer sy haar bedrywighede in die onrustige waters van Suidoos-Asië, aangesien die Verenigde State die poging verhoog het om die onafhanklikheid en integriteit van Suid-Viëtnam te beskerm en te verdedig teen aggressie van die Noord-Viëtnamese kommuniste. Later in die jaar keer sy terug na die weskus, waar sy voortgaan om voor te berei op toekomstige "bewaar-die-vrede" missies. In 1969 bly haar opleiding en ontplooiings noodsaaklik vir die verdediging van die inaktivering en die vrye wêreld en toon dit duidelik aan vriend en vyand dat die invloed van die Amerikaanse seemag sterker word namate die koue oorlog langer word.
ww2dbase In Oktober 1944 is die duikboot USS Darter op die Filippynse eilande gestamp nadat hy gestrand het. Die bemanning van Darter is afgeneem, na die Verenigde State teruggebring en die bemanning gevorm vir die nuut voltooide duikboot wat in Junie 1945 as USS Menhaden in gebruik geneem sou word. Sy het opleiding in die Michiganmeer gedoen, deur die Mississippirivier geloop en op 27 Julie 1945 uit New Orleans, Louisiana, Verenigde State vertrek na die Panamakanaalsone vir verdere opleiding. Op 16 September 1945 arriveer sy by Pearl Harbor, Hawaii, in die Verenigde State, om by Submarine Squadron 19 aan te sluit, teen die tyd dat die Stille Oseaan -oorlog tot 'n einde gekom het, en daarom sou USS Menhaden geen optrede in die Tweede Wêreldoorlog beleef nie. Sy is ontmantel in 1946. Na die oorlog ondergaan sy GUPPY IIA snorkel duikboot omskakeling aan die einde van 1952 en vroeg in 1953. Daarna dien sy aan die weskus van die Verenigde State en patrolleer die Far East waters op verskeie toere vanuit Yokosuka, Japan. , besoek sy verskeie hawens in Japan, die Republiek van China (Taiwan), die Filippyne en Australië en patrolleer waters buite Korea en Viëtnam. Sy is in 1971 vir die laaste keer uit diens gestel. In 1976 is sy van Kalifornië na Keyport, Washington, verder noordwaarts aan die weskus van die Verenigde State gesleep. Geel geverf en sonder enjins het sy die byname " Yellow Submarine " en "The Hulk " gekry terwyl sy in Keyport was. Vir die volgende paar jaar was sy 'n afstandsbeheerde dompelaar met die doel om nuwe onderwaterwapens te toets en teikenopleiding. Sy is in 1988 tydens die skrapingsproses vir afval verkoop, sy tydens 'n hoogwater, wat die afvalproses wat uiteindelik sou voltooi, vertraag het.
Laaste groot hersiening: Junie 2012
Onderzeeër Menhaden (SS-377) Interaktiewe kaart
Menhaden Operasionele tydlyn
21 Junie 1944 Die kiel van die duikboot Menhaden is neergelê deur die Manitowoc Shipbuilding Company in Manitowoc, Wisconsin, Verenigde State.
20 Desember 1944 Submarine Menhaden is gelanseer in Manitowoc, Wisconsin, Verenigde State, geborg deur juffrou Mirium R. Johnson.
22 Junie 1945 USS Menhaden is in diens geneem, bevelvoerder David H. McClintock in bevel.
15 Julie 1945 USS Menhaden het opleiding voltooi in Lake Michigan in die Verenigde State.
27 Julie 1945 USS Menhaden vertrek uit New Orleans, Louisiana, Verenigde State.
1 September 1945 USS Menhaden vertrek uit Balboa, Panama Canal Zone.
16 September 1945 USS Menhaden het by Pearl Harbor, Hawaii, in die Amerikaanse gebied aangekom.
24 November 1945 USS Menhaden het die vlootadmiraal Chester Nimitz se vlagskip geword in Pearl Harbor, die Amerikaanse gebied Hawaii.
2 Januarie 1946 USS Menhaden vertrek uit Pearl Harbor, Hawaii.
8 Januarie 1946 USS Menhaden het in San Francisco, Kalifornië, Verenigde State aangekom.
31 Mei 1946 USS Menhaden is uit diens gestel by die Mare Island Naval Shipyard, Vallejo, Kalifornië, Verenigde State. Sy is in die US Navy Pacific Reserve Fleet geplaas.
7 Augustus 1951 USS Menhaden is weer in diens geneem, kommandant luitenant Ralph G. Johns, Jr.
13 Augustus 1952 USS Menhaden is uit diens gestel by die Mare Island Naval Shipyard, Vallejo, Kalifornië, Verenigde State vir diens van Guppy IIA.
6 Maart 1953 USS Menhaden is weer in diens geneem, luitenant -kommandant William R. Werner in bevel.
12 Junie 1953 USS Menhaden is aangestel by Submarine Squadron 3 in San Diego, Kalifornië, Verenigde State.
21 September 1953 USS Menhaden vertrek uit San Diego, Kalifornië, Verenigde State na die Verre Ooste.
11 Februarie 1954 USS Menhaden vertrek uit die Verre Ooste na die Verenigde State.
23 Maart 1954 USS Menhaden het in San Diego, Kalifornië, Verenigde State aangekom.
18 Augustus 1955 USS Menhaden vertrek uit San Diego, Kalifornië, Verenigde State na die Verre Ooste.
17 Februarie 1956 USS Menhaden het aan die weskus van die Verenigde State aangekom.
13 Augustus 1971 USS Menhaden is uit diens geneem.
15 Augustus 1973 Die duikboot Menhaden is uit die Amerikaanse vlootregister geslaan.
Manitowoc was 'n skeepsboumaatskappy wat oorgegaan het na kraanbou. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hulle steeds bote gebou en 28 duikbote vervaardig. Dit was enkele van die bote wat veroorsaak het dat die brûe op die Chicago Sanitary & amp Ship Ship Canal verskuif is omdat die St. Lawrence Seaway eers in 1959 oopgemaak het.
Ek het geweet Manitowoc het die kraanboubedryf aangegaan, want niemand bou 'n hyskraan wat groot genoeg is om aan hul behoeftes te voldoen nie. Te oordeel na enkele opmerkings, was hierdie duikbootmodules die hysbakke wat 'n groter hyskraan benodig het.
David Guarino Dubbel hysbak.
Jeff Young Hy kies 'n dra
Ad Gevers gedeel
J. Mike Poupore: 1942 met twee 60 ton 3900's.
John Ambro: Manitowoc Shipbuilding het duikbote gemaak. Daar is een by die Wisconsin Maritime Museum daar. Alhoewel dit nie in Manitowoc gebou is nie, is dit dieselfde klas. Die Cobia
Jim Browne: Die 3900 uitgevind net om iets te hê wat die rompafdelings kan hanteer.
18 Junie 1941
Die eerste rompgedeelte van die duikboot USS Peto is opgehang aan die spuitbome van twee "Manitowoc Speedcrane" kruiphysers toe hulle dit op die boupaadjies by die Manitowoc Shipbuilding Company in Manitowoc, Wisconsin, op 18 Junie 1941 opgestel het. is sigbaar in die hyskraanwaens soos ander werfwerkers, sommige op kielblokke op die voorgrond sit, waarneem. Die venster gevel van die nuutgeboude vervaardigingswinkel van die skeepswerwe is dominant in die linkeragtergrond. Die "Peto" was die eerste van agt en twintig duikbote wat die Manitowoc Shipbuilding Company vir die Amerikaanse vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog gebou het. Hierdie eerste afdeling, geïdentifiseer as "Afdeling J", het die gedeelte van die beheerkamer van die duikboot beslaan. Een van sestien afsonderlike afdelings, dit weeg ongeveer 35 ton. Sy plasing op die weë om 12:30. op 18 Junie 1941 was die "lê van die kiel". Die Peto sou op 30 April 1942 van stapel gestuur word en in gebruik geneem word op 21 November 1942. Die twee nuwe hyskrane wat hier getoon word, prototipes vir wat die Manitowoc Shipbuilding Company Model 3900 Cranes sou word, is spesiaal ontwikkel vir die duikbootbouprogram deur die maatskappy se kraanafdeling. bestaande krane van die dag was nie sterk of buigsaam genoeg om die groot rompgedeeltes op te lig en te maneuver nie. Manitowoc -hyskrane was nie net noodsaaklik vir die werk by die skeepswerwe nie, maar ses is na Hawaii gestuur vir berging en heropbou ná die bomaanval op Pearl Harbor van 7 Desember 1941.
Ben StalveyBen en 4 ander bestuur die lidmaatskap, moderators, instellings en poste vir Manitowoc Crane Enthusiasts. Manitowoc vervoerder
Hans van Vliet Vroeë weergawe
David Guarino Dit is 'n klein gebied om baie tyd onder water deur te bring. Ek onthou hoe ek die kaptein se 'kajuit' op 'n WW2 -duikboot gesien het. Dit was omtrent so groot soos 'n klein kas. Interessant hoe hulle dit in sulke afdelings saamgestel het. Ek dink Electric Boat/GD doen dit nog steeds so.
Hans van Vliet As Manitowoc op hierdie manier begin om duikbote te bou, is hulle voor die tyd. Hulle het hul eerste duikboot 228 dae voor skedule afgelewer. Uiteindelik bou hulle 28 subs, en die laaste een word afgelewer op die datum wat vir die 10de duikboot van die oorspronklike kontrak geskeduleer is. Die totale produksie van 28 duikbote is voltooi vir $ 5,190,681 minder as die kontrakprys.
Hans van Vliet het vier foto's geplaas met die opmerking: "Foto's geneem tydens die bou van die duikboot Pogy by Manitowoc Shipbuilding Co. 1942."
Hans van Vliet geplaas
Manitowoc Speedcrane met jib -aanhangsel (links) tydens die voltooiing van die duikboot Robalo by Manitowoc Shipbuilding 1943
Matthew Floorguy Manning geplaas
Hier is 'n wonderlike ding wat ek 'n paar jaar gelede geleer het tydens die besoek aan Manitowoc, Wi, tydens die Tweede Wêreldoorlog, is daar duikbote vervaardig en op die bakkies gesit en na die Illinois -rivier gedryf en dan na die Mississippirivier na New Orleans, sodat hulle die laaste aanraking kon bring die subs. Hulle het by die museum gesê dat hulle nie in die rivier kan dryf nie, omdat die trek diep is vir die subs. Ek sou graag meer foto's van subs op bootjies in die Mississippi wou sien as iemand van julle het.
Manitowoc 's 28 Freshwater Submarines
Die USS Silversides Submarine Museum in Muskegon, MI, het 'n video van 'n toer deur die binnekant van 'n Gato-klas duikboot.
Enroute, 'n stop in Pearl Harbor om twee byna perfekte SUBROC-missiele af te vuur, het haar sertifisering as 'n SUBROC-lanseerplatform behaal. Die bemanning het vryheid geniet in Japan, Hong Kong, die Filippyne, Guam en Hawaii. GURNARD keer in Mei 1970 terug na San Diego.
Op 22 September 1970 vaar GURNARD vir twee maande na Pearl Harbor. Terwyl GURNARD onderweg was na Pearl, het hy deelgeneem aan die eerste vlootoefening ooit om die operasionele gereedheid van die vloot te evalueer. In Januarie 1971 het GURNARD 'n ontplooiing van twee maande uitgevoer, en na voltooiing van haar missie het sy direk na San Diego teruggekeer. Dit was die eerste port-to-port-ontplooiing van 'n duikboot in San Diego.
Gedurende Junie 1971 was GURNARD betrokke by die toets van nuwe konsepte in passiewe sonarklassifikasie en pogings om die vermoëns van die vloot se satellietnavigasiestelsel uit te brei. Benewens hierdie take, het die skip sy hoofopbergbattery vervang, die eerste wat ooit by Ballast Point probeer is. GURNARD ontplooi in Julie 1971 na WESTPAC, verdien die Vietnam -diensmedalje, en keer in Desember betyds terug na die vakansie.
USS MENHADEN (SS-377) VS. USS GURNARD (SSN-662) Oorlogspeletjiesverhaal
GURNARD keer in Mei 1972 terug na die westelike Stille Oseaan. By die aanpak van Guam is GURNARD herlei om 'n soek- en reddingsmissie uit te voer om 'n neergeslaan B-52 bomwerperbemanning terug te kry. By die toneel te midde van die tifoon Rita aangekom, het GURNARD en BARB ('n 594-klas duikboot) heldhaftig vyf van die noodlottige bemanningslede uit die golwende see getrek. GURNARD het 'n verdienstelike eenheidsprys ontvang as gevolg van die gewaagde redding.
In November 1973 keer GURNARD terug na San Diego na 'n opknapping van agt maande in Bremerton, Washington. Sy ontplooi weer in die westelike Stille Oseaan in Julie 1974. Gedurende die volgende jaar neem sy deel aan vlootoefeninge, onafhanklike operasies en operasies met 'n Deep Submergence Rescue Vessel (DSRV).
GURNARD het in Maart 1976 na die Arktiese gebied ontplooi, waar sy 'n nuwe rekord van 42 dae bedrywighede tydens SUBICEX 1-76 opgestel het. Alle hande het die geleentheid gekry om op die 'top van die wêreld' te staan ​​nadat GURNARD in April 1976 op die Noordpool verskyn het. In 1976 het GURNARD ook die akteur Charlton Heston die geleentheid gegee om 'n regte duikboot te sien werk terwyl hy met haar ry om voor te berei vir die maak van die film "Gray Lady Down".
GURNARD het 'n veertien maande lange hervulling in Februarie 1978 voltooi by Puget Sound Naval Shipyard, die vinnigste hervulling van 'n 637 -duikboot tot dusver, teen 'n besparing van $ 4 miljoen. Die skip was toegerus met die nuwe ANBQQ-5 Sonar-stelsel en MK-117 Fire Control-stelsel. Sy het in die loop van die volgende twee jaar nog twee WESTPAC -ontplooiings voltooi, saam met verskeie onafhanklike skeepsbedrywighede.
Namate die spanning in 1981 in Iran toeneem, het GURNARD die taak gehad om in die Indiese Oseaan op te tree tydens die hoogtepunt van die Iraanse gyselaarskrisis. As gevolg van haar pogings, verdien die skip die Navy Expeditionary Medal. In September van daardie jaar het GURNARD gereageer op spesiale taakopdragte met 'n hoë prioriteit, laai en ontplooi in minder as 36 uur, op pad na die Midde-Stille Oseaan
In April 1982 het GURNARD haar oorlogvoering tydens RIMPAC gewys, waar sy erkenning gekry het dat sy meer as 300 000 ton se "opponerende magte" gestuur het. WESTPAC het daardie jaar spoedig gevolg en die bemanning die geleentheid gebied om die kulture van die Verre Ooste tydens verskeie hawebesoeke te verken.
GURNARD het weereens die see bekruip tydens RIMPAC-84. Later dieselfde jaar het sy 44 dae onder die Arktiese ys deurgebring saam met USS PINTADO (SSN 672) tydens PACSUBICEX. Die twee duikbote het byeengekom en toe saam op die Noordpool verskyn.
In Mei 1985 het GURNARD 'n 18 maande lange opknapping in Bremerton, Washington, gedoen. Sy is opgedateer met die nuwe Electrostatically Suspend Gyro Navigation (ESGN) stelsel, MK 1 Fire Control -stelsel, en is in staat gestel om Tomahawk -missiele af te skiet. GURNARD kom in Februarie 1987 uit die opknapping, gereed vir verdere operasionele opdragte.
Sy vertrek in Maart 1988 na WESTPAC en keer in die herfs terug. Na uitgebreide herstelwerk aan haar sonar-koepel wat in Mei 1989 beskadig is in 'n aardongeluk, het GURNARD in Augustus 1989 vir see-proewe die see ingesit en die jaar voortgesit met plaaslike operasies en MK-48 Advanced Capability (ADCAP) torpedosertifisering. In Maart 1990 het GURNARD na die Arktiese gebied ontplooi. Terwyl sy ontplooi is, voltooi sy slegs die vierde winter onderwater vervoer van die Bering en die see. Sy verskyn weer op die Noordpool, hierdie keer in die geselskap van die USS SEA HORSE (SSN669). Op pad terug na San Diego, het GURNARD deur die Panamakanaal gegaan, en met haar terugkeer na die hawe, word sy die derde Amerikaanse duikboot wat die Noord -Amerikaanse kontinent omseil.
GURNARD vertrek in Januarie 1991 na WESTPAC en neem deel aan gesamentlike oefeninge met die Japanese Maritieme Weermag. Sy het ook operasies uitgevoer met die Republiek van Korea se vloot. GURNARD het gedurende Januarie en Februarie 1992 aan die voornemende bevelvoerder se operasies in Hawaii deelgeneem. Dit het gevolg deur 'n onderhoudsperiode van drie maande, wat 1992 voltooi is met plaaslike operasies en vlootoefeninge. In Januarie 1993 het GURNARD ontplooi na WESTPAC vir die laaste uitgebreide ontplooiing wat in Julie 1993 na San Diego teruggekeer het. Gedurende haar ses maande in die buiteland het sy aan verskeie gesamentlike oefeninge deelgeneem met Koreaanse, Japannese, Thaise en Amerikaanse vlootmagte.Gurnard het aansienlike bydraes gelewer op die gebiede van gesamentlike operasies en anti-diesel-ASW-taktiek. By terugkeer van WESTPAC GURNARD het deelgeneem aan die oefening KERNEL RAIDER, wat saam met die magte van die Amerikaanse weermag, lugmag, mariniers en vloot gewerk het
GURNARD se laaste jaar was 'n voortsetting van haar vorige operasionele suksesse. GURNARD is in 1994 by die Puget Sound Naval Shipyard in gebruik geneem.
USS MENHADEN SS-377 geraamde marine-skeepsvertoning
Dit is 'n pragtige skeepsvertoning ter herdenking van die USS MENHADEN (SS-377). Die kunswerk beeld die USS MENHADEN in al haar glorie uit. Hierdie uitstalling is meer as net 'n artistieke konsep van die skip, en bevat 'n pasgemaakte skeepskaalplaat en 'n gegraveerde bordstatistiekplaat. Hierdie produk is ryklik afgewerk met pasgemaakte dubbele matte en 'n swart raam van hoë gehalte. Slegs die beste materiaal word gebruik om ons skeepsuitstallings te voltooi. Navy Emporium Ship Displays maak 'n vrygewige en persoonlike geskenk vir elke Navy -matroos. in al haar glorie. Hierdie uitstalling is meer as net 'n artistieke konsep van die skip, en bevat 'n pasgemaakte skeepskaalplaat en 'n gegraveerde bordstatistiekplaat. Hierdie produk is ryklik afgewerk met pasgemaakte dubbele matte en 'n swart raam van hoë gehalte. Slegs die beste materiaal word gebruik om ons skeepsuitstallings te voltooi. Navy Emporium Ship Displays maak 'n vrygewige en persoonlike geskenk vir elke Navy -matroos.
Ware verhale van avontuur en ontdekking
Van die manne wat daar was
Soos gesien in rolprentteaters
Nou beskikbaar in 'n spesiale 2 DVD -skyfstel
"Hoog punte. Kwaliteit film."
'Dit is die BESTE duikboot -dokumentêr wat ek nog ooit gesien het.
Dit behoort in elke biblioteek in Amerika te wees. "
- Kapt Fred Reker (USNR Ret) US Navy (ENS) Diesel Submarine Veteran - USS Razorback
Huidige president USS Razorback Association USS394
Klik hieronder om die Feature Trailer te speel:
"As 'n voormalige onderwyser, dink dit sou 'n uitstekende hulpmiddel wees om in die klas te gebruik."
- Diane Barry (loopbaanopvoeder)
"Waarlik, 'n kunswerk."
- Nasionale redakteur American Submariner Magazine
Oortuigende ware verhale uit die
duikbote wat daar was
Wonderlike werklike geskiedenis
Selde herstelde beeldmateriaal en fotografie van
Triomfantlike Amerikaanse duikbote
in eerstehandse rekeninge
"Ek gee dit vyf sterre - moet sien!"
- Nasionale senior vise -bevelvoerder Jon Jaques soos gepubliseer in American Submariner Magazine
"Ons uitspraak: Fantasties!"
"Die fliek is indrukwekkend. Dit het iets vir almal."
- Jim Sandman (USN Ret) FTC (SS)/aan die gang leier - vier subs insluitend kwal boot USS Bergall (SSN 667)
Resensie van die nasionale senior vise -bevelvoerder Jon Jaques - soos gepubliseer in American Submariner Magazine:
'Ons kyk af en toe na 'n film of film en sê:' WOW '!
Dit was my reaksie op die nuwe duikboot -dokumentêr met die titel "Submariners: The Men of the Silent Service - From Diesel To Nuclear" deur die filmmaker Tony Rollo van Nashville. "
"Dit is 'n belangrike film in 'n tyd waarin die behoefte aan toekomstige duikbote nou in die sale van die kongres bespreek word."
"Tony, gebaseer in Nashville, het in 2010 na onderzeeerveterane begin uitreik nadat hy verneem het dat 'n neef in 1958 die Nautilus gehardloop het. idee om in die duikbootgeskiedenis en veteraanverhale te deel aan die kykers - 'n fliek gemaak vir sowel die publiek as diegene wat alreeds entoesiasties is oor duikbote. "
Skermkiekie van die funksie duikboot dokumentêr "Submariners: The Men Of The Silent Service - From Diesel To Nuclear" van 'n werklike kern duikboot op 'n missie tydens die Koue Oorlog -era terwyl hy hom voorberei om te duik.
'As versamelaar van duikbootartefakte, foto's en films, het ek gedink ek het die meeste beskikbare vintage duikbootfilms gesien.
Die nuwe materiaal in hierdie dokumentêr is ongelooflik. "
"Selfs die mees ervare duikboot
veteraan sal 'n paar van die voorheen geniet
onsigbare beeldmateriaal in hierdie film.
Die onderhoude en kommentaar van
skeepsmanne wat daar was, is albei
insiggewend en humoristies. "
"Daar was verskeie punte waar ek hardop gelag het!"
'Hierdie film het iets vir almal, veral as u lief is vir goeie seeverhale en 'n wonderlike groep karakters.
Tony doen 'n uitstekende werk deur die geskiedenis van die duikbootmag te vertel van die begin tot vandag se moderne bote. As die film klaar is, ruik u die dieseldampe in u sitkamer!
Dit is nie 'n herhaling van materiaal wat voorheen vrygestel is nie - dit is nuut, vars en lekker. Ek was mal daaroor!
Ek gee dit vyf sterre - moet sien! "
Skermkiekie van Shep Jenks - die navigator van die USS Nautilus op sy historiese kruising van die Noordpool
Resensie van die nasionale redakteur van American Submariner Magazine -
"Nadat ek gekyk het "Submariners: The Men of the Silent Service"'n Mens sou 'n goeie idee kry van watter rol duikbote en duikbote in ons geskiedenis speel.
Gesels met vervaardiger en regisseur Tony Rollo van Nashville oor die rede vir die vervaardiging van die film, is dit geïnspireer deur 'n kinderjare -ervaring. Hy het 'n neef gehad wat in 1958 op die USS Nautilus diens gedoen het onder die Noordpool.
Van toe af was hy verslaaf aan duikbote. Hy het die film vervaardig om die algemene publiek op te voed. Sy film het duikboere laat nadink oor hul diens en hul ervarings.
Dit is een van die films wat ons moet sien om films te waardeer wat ons die hele tyd van Hollywood hoor.
Dit het herinneringe teruggebring aan die terugkeer op die bote.
Alhoewel hierdie duikboot -dokumentêr hoofsaaklik gemaak is vir die algemene publiek wat gefassineer word deur die duikbootlewe as 'n blik op die geheime wêreld van die duikbootseiler, Submarine Veterans omhels die film regoor die land.
Die vervaardiger en regisseur, Tony Rollo van Nashville, is baie dankbaar vir die submarine community vir hul deelname en is verheug oor die film wat deur die duikbote en duikbootdiensveterane aanvaar word.
Hierdie Submarine Documentary Feature Movie is die eerste keer genoem in American Submariner Magazine:
Vrywilligersbasis het eers subfilm gesien - deur Nancy Yockey Bonar -
'Ons het gewag op 'n nie-fiksie-film sonder glans oor hoe dit regtig is vir die ystermanne wat aan boord van staalhaaie woon en werk.
Die nuutste dokumentêr, "Submariners: The Men of the Silent Service-From Diesel To Nuclear", is pas vrygestel met onderhoude op die kamera met 15 duikbote wat aan boord van diesel-elektriese en kernbote gedien het.
Voor die finale produksie van die film het Tony Rollo, vervaardiger / regisseur, USSVI se Volunteer Base (Tennessee) genooi na 'n privaat vertoning.
Onder die kommentaar van die basislede:
"Tony Rollo [die vervaardiger en regisseur]
vertel die duikbootverhaal beter
as wat ek ooit gesien het.
Dit gaan meer oor subs as wapens.
Dit gaan oor die lewens van duikbote.
Hierdie dokumentêr moet vertoon word
in elke skool in die land.
Dit is die beste duikboot -dokumentêr wat ek nog ooit gesien het. Dit behoort in elke biblioteek in Amerika te wees. " - Kapt Fred Reker (USNR Ret) USS Razorback (USN Ret)
"Die film is indrukwekkend. Dit het iets vir almal."
- Jim Sandman (USN Ret) FTC (SS)/aan die gang leier
Fast Attack Nuclear Submariner (vier subs / vuurwapenbeheer)
Rollo sê die dokumentêr se belangrikste fokus is op wat die manne van The Silent Service te sê het die ongeskrewe duikbote gee die film sy verhaallyne.
"Sekerlik, daar is geskiedenis, tegnologie en hardeware, maar dit is die duikbote wat die aksie, verrassings, opwinding, souterige taal en skreeusnaakse persoonlikhede en situasies verskaf."
'Onder die verhale is een vertel deur 'n bemanningslid van die USS Scorpion wat na die USS Nautilus oorgeplaas is voordat Scorpion en alle hande in 1968 verlore geraak het.
"Submariners: The Men Of The Silent Service - From Diesel To Nuclear" bevat ook baie humor.
Tony Rollo van Nashville [die produsent / regisseur], is 'n professionele film- en mediaprodusent, akteur, regisseur en skrywer van die Honor Society, en lid van die American Historical Association en die Tennessee Historical Society. "
Die prent hierbo is die diepwaterreste van die USS Scorpion soos gesien in hierdie duikboot -dokumentêr. Die geheimsinnige en tragiese verlies in 1968 van die USS Scorpion SSN-589 word ondersoek. Seldsame beelde van die laaste keer dat die Skerpioen gesien is, verskyn.
'N Bemanningslid van die USS Scorpion wat slegs weke voor die verlies van die USS Scorpion na die USS NAUTILUS oorgeplaas is, vertel sy verhaal en onthul die hart van die duikboere.
Dit behoort in elke biblioteek in Amerika te wees. "
Die manne van die stille diens
Van diesel tot kern
Vyftien Amerikaanse duikbote deel verhale en fassinerende besonderhede wat op historiese missies en duikbote soos die USS Nautilus, USS Sea Fox, USS Ohio, USS Tirante, USS Razorback en meer diens gedoen het in dramatiese onderhoude.
Bill Ford was 'n diesel -duikboot op die USS Tirante SS-420 en ontplooi na die Noord -Atlantiese Oseaan in geheime Koue Oorlog -missies.
Hy is aan boord van die Tirante opgelei en het saam met bemanningslede gedien wat tydens die Tweede Wêreldoorlog op die Tirante gedien het.
Oorspronklike bemanningslid van USS Nautilus
Shep Jenks was die navigator tydens die historiese Noordpoolreis van die USS Nautilus SSN-571.
Sien die werklike historiese beeldmateriaal van Shep Jenks aan boord van die Nautilus en op 'n geheimsinnige missie in die neus van 'n bomwerper toe hy die ysvloei waarneem voor die derde poging om onder die ys van die Noordpool oor te steek.
Jim Sandman het uitsluitlik diens gedoen op Fast Attack Nuclear Submarines in Brandbeheer van wapensisteme en doelwitte.
'N Lang loopbaan aan boord van baie kern -duikbote tydens die Koue Oorlog en na Desert Storm.
David Long was een van die eerste van die diesel -duikbote wat gekies is om een ​​van die baanbrekerskern -duikbote te word.
Long het sy eerste stille ontplooiing op die USS Menhaden SS-377 gedoen. By sy terugkeer na San Diego versoek hy om terug te gaan na die Stille Oseaan op 'n uitgebreide WestPac-ontplooiing met die USS Sea Fox SS-402, wat sy eerste stop op die eiland Tahiti gemaak het na sy wonderoog wonder wat Tahitian-inboorlinge in die gras beleef. rompe.
Hy verhuis na die USS Nautilus en was deel van die bemanning op die historiese reis oor die Noordpool.
Frank Holland se lang loopbaan in die Amerikaanse duikbootdiens het in die veertigerjare begin.
Nadat hy op baie Diesel -duikbote diens gedoen het, was hy toe deel van die bemanning van die USS Nautilus tydens al drie pogings om onder die ys van die Noordpool te slaag.
Hoor en sien sy dramatiese en aangrypende besonderhede van die eerste poging om die Noordpool van die Atlantiese kant te verower, waar die USS Nautilus drie dae lank beskadig en verlore geraak het.
Jon Jaques het tydens die Koue Oorlog op die USS Ohio SSGN-726 gedien toe die USS Ohio kernmissiele gedra as 'n vloot ballistiese missiel duikboot, bekend as SSBN of 'boomer' -duikboot. Jaques is 'n versamelaar van duikbote en duikboothistorikus wat aktief betrokke is by Amerikaanse Submarine Veteran -geleenthede.
Eerstens toegewys aan die USS Scorpion SSN-589 en toe tree die noodlot in toe hy na die USS Nautilus net voordat die USS Scorpion sy laaste reis gemaak het en met alle hande verloor het.
Jim Early het tydens die Koue Oorlog as 'n kern -duikboot gedien as die sonar van die jare SSBN 'Boomer' vloot ballistiese missiel duikbote. Sy belangstelling in die vloot en duikbote het in sy jeug begin onderzeefilms en gewilde televisieprogramme soos 'Voyage To The Bottom Of The Sea' gesien en was vasbeslote om by die Amerikaanse duikbootmag aan te sluit.
Uitlokkend en humoristies in sy verslag, het hy 'n baie interessante lewe in die Amerikaanse vloot gelei terwyl hy gewerk het om 'n duikboot te word. Sy reis deur diens bereik 'n hoogtepunt met diens aan boord van die USS Nautilus.
Hierdie inheemse boerdery in Georgië het Submariner vir die eerste keer op diesel -duikbote bedien, insluitend die USS Amberjack SS-522 in die vroeë 1950's.
Vanweë sy vaardigheid en ervaring is hy gekies vir die Nuclear School en daarna die opdrag op die USS Nautilus om deel te wees van die historiese Noordpoolreis.
Bruce Aquizap het as 'n diesel -duikboot begin en het oorgegaan na Nuclear Submarines om by die bemanning van die USS Nautilus aan te sluit tydens sy historiese missie van die Noordpool.
Dit is sy manier om Diesel Submarine -diens te beskryf, wat drama sowel as groot humor in hierdie funksie -duikboot -dokumentêr bring.
Hy het grootgeword in 'n stad waar alles oor die bou van duikbote gegaan het, en hy het op 'n vroeë ouderdom verlief geraak op duikbote.
'N Diesel -duikboot op die USS Razorback SS-394 gedurende die vroeë 1960's en die Kubaanse missielkrisis.
As 'n nuwe duikboot, het hy tydens 'n WestPac -ontplooiing die strengheid ontdek om sy kwalifikasies te behaal.
Met 'n diepgaande kennis van Diesel Submarines, bied hy veel meer as net 'n blik op die hart en gees van die Submariner.
Dennis Halstead het gedien as 'n kern -duikboot met geweldige insig in die eer van die duikboot. Hy dien op die USS Nautilus en aan diens toe die botsing met die USS Essex plaasgevind het.
Sy insigte om die ontsnaptoringtoetse te slaag, bring die erns van die duikbootdiens aan die lig.
Soos die seun van 'n 32 -jarige loopbaan American Diesel Submariner, Het Karl Christopher 'n duikbootskool behaal en gedurende die 1960's aan boord van Nuclear Submarines gedien, insluitend die geleentheid om lid te wees van die USS Nautilus bemanning.
Na diens het hy 'n opvoeder geword wat studente aanmoedig met wat dit beteken om ons groot nasie te dien en om te oorweeg om by die Amerikaanse duikbootdiens aan te sluit.
Robert Childs was gefassineer deur tegnologie wat in die vyftigerjare grootgeword het. As 'n jong tiener, nadat hy 'n boek gelees het oor die USS Nautilus hy was vasbeslote dat hy 'n duikboot sou word en eendag 'n lid van die Nautilus -bemanning sou wees. Sy droom het waar geword.
'N Winkelbestuurder by Sam's Club wat help met die bevordering van die teateruitreiking
Viëtnam diens en lot
Vroeg in 1968 Menhaden teruggekeer na die westelike Stille Oseaan. Tydens 'n ontplooiing van ses maande konsentreer sy haar bedrywighede in die waters van Viëtnam. Later in die jaar keer sy terug na die weskus, waar sy voortgaan om voor te berei op toekomstige "bewaar-die-vrede" missies.
Menhaden is op 13 Augustus 1971 ontmantel en uit die Vlootregister verwyder, 15 Augustus 1973.
In 1976 het oud-Menhaden is van Kalifornië na Washington gesleep om 'n nuwe loopbaan as die "Yellow Submarine" te begin. Die boot, van haar enjins gestroop en geel geverf, is bestuur deur die Naval Undersea Warfare Engineering Station in Keyport, Washington, met liefde genoem "The Hulk". ter ondersteuning van die toets van onderzeese wapens, en as 'n teikenskip om Trident -missiel -duikbootpersoneel voor die kus van Washington op te lei.
In 1988 sak sy as gevolg van 'n lekkende hoof-ballast-tenkventielklep toe sy vir afval gesny word. Toe die gety binnekom, kon sy nie vinnig genoeg dryf om te voorkom dat sy deur al die gate wat deur haar drukvat was, vloei nie. Die stad Everett het uiteindelik die verlate hulk vernietig.
Hier by LSOZI vertrek ons ​​elke Woensdag vir 'n blik op die ou stoom-/diesel-vloot van die 1833-1946-tydperk en sal elke week 'n ander skip profiel. Hierdie skepe het 'n eie lewe, 'n verhaal wat hulle soms na die vreemdste plekke bring. – Christopher Eger
Oorlogskip Woensdag 14 Oktober 2020: The Empire Strikes Back
Nasionale Argief 80-G-703401
Hier sien ons Balao-klas vloot duikboot USS Atule (SS-403), links, torpedoeer ex-U-977 tydens wapentoetse van Cape Cod, 14 November 1946. Die (in) beroemde Duitse boot was ver van Atule 's vermoor net, hoewel dit waarskynlik die maklikste was. Uiteindelik sou sy egter 'n ietwat ironiese lot teëkom wat volgens sommige 'n aspek van goddelike ingryping het.
'N Lid van die 180+-skip Balao klas was sy een van die mees volwasse dieselontwerpe van die Amerikaanse vloot van die Tweede Wêreldoorlog, gebou met kennis opgedoen uit die vorige Gato-klas. Amerikaanse subs, in teenstelling met dié van baie vloote van die dag, was bote wat in staat was om onondersteunde operasies in diep water ver van die huis af te ondersteun. Die Balao klas was dieper duik (400 voet. toetsdiepte) as die Gato klas (300 voet) as gevolg van die gebruik van staal met 'n hoë opbrengssterkte in die drukromp.
Hulle kon 11 000 seemyl op hul betroubare dieselenjins aflê, en hulle kon patrollies van 75 dae onderneem wat die omvang van die Stille Oseaan kan oorskry. Met 24 (dikwels onbetroubare) Mk14-Torpedo's, het hierdie subs dikwels iets minder as 'n 5000 ton Maru of oorlogskip laat sink deur hul dekgewere op te daag en te gebruik. Hulle het ook gedien as die vuurwaens van die vloot en red neergejaagde vlootvliegtuie regs onder die neuse van Japannese oorlogskepe.
Oor die algemeen ongeveer 311 voet lank, was dit 'n geheelgesweisde konstruksie om vinnige bouwerk te vergemaklik. Die beste nog: hulle kan gemaak word vir die winskopieprys van ongeveer $ 7 miljoen in 1944 dollar (slegs $ 100 miljoen as dit aangepas is vir die huidige inflasie) en binne ongeveer nege maande voltooi word van kiellegging tot ingebruikneming.
'N Fantastiese 121 Balaos is gelyktydig deur vyf yards voltooi, met die volgende wimpelgetalle wat deur elkeen voltooi is:
Kramp: SS-292, 293, 295-303, 425, 426 (12 bote)
Elektriese boot: 308-313, 315, 317-331, 332-352 (42)
Manitowoc op die Groot Mere: 362-368, 370, 372-378 (15)
Mare-eiland aan die Weskus: 304, 305, 307, 411-416 (9)
Ons het al 'n aantal van hierdie klasse behandel, soos die submoord USS Greenfish, vuurpylposslinger USS Barbero, die draer-doodmaak USS Archerfish, die lang diens USS Catfish, en die padda Cadillac USS baars - maar moenie kla nie, hulle het baie wonderlike verhale.
Die eerste (en enigste) Amerikaanse oorlogskip wat vernoem is na die blou-olyfkleurige vis, Atule (SS-403) is op 25 November 1943 neergelê in Portsmouth wat op 6 Maart 1944 gelanseer is en op 21 Junie 1944 in opdrag van John Howard Maurer (USNA 1935), LCDR (later RADM), in bevel geneem is. Maurer sou wees Atule 's Slegs oorlogskipper, wat na die nuwe boot gekom het as ingenieurbeampte en later XO van USS Harder (SS-257) oor drie suksesvolle patrollies wat hom die Silver Star ontvang het.
Bekendstelling van USS Atule by die Portsmouth Navy Yard 3.6.44. NARA
Na 'n gejaagde rondvaart in oorlogstyd en twee weke by die sonar -skool in Key West, Atule is gou na die Stille Oseaan, en Pearl Harbor verlaat op haar eerste patrollie in geselskap met susterskepe USS Pintado (SS-387) en USS Jallao (SS-368) as 'n Yankee wolfpack op 9 Oktober onder die nominale taktiese beheer van laasgenoemde sub se kaptein.
Lugfoto USS Atule (SS-403) 15 Augustus 1944. Let op dat sy net haar 5 ″/25 agterkant en twee M2's op haar seil dra, 'n bewapening wat binnekort aangevul sou word met 'n 40 mm en 20 mm. NARA 80-G-313787
Op pad na patrolliegebiede in die Luzonstraat en die Suid -Chinese See, vennoot Jallao het die Japannese in die sak gesteek Kuma-klas ligte kruiser Tama (5 200 ton) op 25 Oktober noordoos van Luzon.
Op Halloween -aand was dit Atule 's draai en sy het 'n groot een ingepak en 'n groot Japannese oppervlakkontak bekruip tydens 'n radaraanval op die nag en tot op Allerheilig.
0305 uur – In posisie 19 ° 59 'N, 117 ° 25 'E verkry radar -kontaklager 225 °, bereik 26000 meter. Het begin dop.
0325 uur – Verkry radarkontak op die begeleide vaartuig.
0331 uur – Verkry radarkontak op 'n tweede begeleide vaartuig.
0359 ure – Begin aanval, tydens die nader kom 'n derde begeleier op.
0432 uur – In posisie 20 ° 09 'N het 117 ° 38 'E begin om ses torpedo's van 1850 meter af te vuur. Die teiken was 'n groot passasierskip. Daar is gesien hoe twee torpedo's breek en dan verdwyn.
0434 uur – 'n geweldige ontploffing het materiaal drie keer die hoogte van die mik van die teiken gegooi. Die afstand na een van die begeleiers was slegs 1200 meter. Besluit om te duik. By die skoonmaak van die brug het 'n tweede torpedo die teiken getref. Atule duik tot 450 voet.
0440 ure – 9 dieptekoste is laat vaar, maar dit was nie naby nie.
0445 uur – Ek het baie harde en geknetterende geluide hoor breek wat die teiken bereik.
0740 ure en kontak verloor met die begeleiers.
Die kontak was die Japannese NYK -voering Asama Maru (16,955 BRT), begelei deur twee gewapende mynveërs en 'n torpedoboot.
Asama Maru was 'n pragtige skip wat in haar vredestyd persoonlikhede gehad het soos baron Nishi Takeichi, Douglas Fairbanks, Mary Pickford en Hellen Keller wat haar dekke versier. In oorlogstyd repatrieer sy die Amerikaanse ambassadeur Joseph P. Grew en honderde Amerikaanse diplomate en hul gesinne terug na die Weste voordat sy as 'n pendeltuig vervoer het, met 'n maksimum van 5.000 van die keiser se troepe tegelyk na die frontlinie, terwyl hulle die geallieerde krygsgevangenes terugsleep. op " hel -skip en#8221 missies terug na die Tuis -eilande. Terwyl sy 'n troepeskip was, was sy gewapen met diepteskade, luisteruitrusting, 8 cm dekgewere en 'n verskeidenheid AAA -houers.
Asama Maru en haar susters was letterlik bladsy nr. 1 in ONI 208J " Japanese Merchant Vessels, en#8221 wat aandui hoe 'n groot prys sy vir Amerikaanse subskippers was.
Wanneer Atule haar gevind, Asama Maru het 'n mengsel van 1,383 militêre personeel, burgerlike werknemers vir die weermag en oorlewendes van gesinkte Japannese handelskepe, sowel as 170 ton ysterskroot, 80 ton hennep, 80 ton rou rubber en ander items. Soos opgemerk deur Combined Fleets, is#822098 van 201 bemanning, 21 van 266 kanonniers en gewapende wagte en 355 van 1,383 militêre personeel en passasiers KIA. Oorlewendes word gered deur die drie begeleide vaartuie. "
Op 20 November, Atule het weer bloed getrek en die Japannese mynveër W-38 (648 ton) laat sink.
Net vyf dae later, Atule agtervolg die Japannese konvooi MATA-34 net na middernag op 25 November, met ses oorvleuelende torpedo's uit haar boogbuise wat die tender van die vragskip geoes het Manju Maru/Santos Maru (7,266 BRT) en die begeleide patrollieboot No.38 (935 ton) in dieselfde salvo. Santos Maru het 2 400 troepe en matrose vervoer, waaronder 430 oorlewendes van die slagskip Musashi. Uiteindelik het sy byna 'n derde van die mans saam met haar na die bodem geneem. Soos vir No.38, dit "disintegreer. "
Laastens, Atule het op 27 November 'n vragskip van 4000 ton ingepak, veranker tussen Dequey en Ibuhos-eilande, Filippyne. 'Vier boog -torpedo's afgevuur,' het haar patrollieverslag gesê. Die res van die verslag was welsprekend as skrikwekkend:
Na -oorlog, Atule is egter nie krediet gegee vir die byna seker doodmaak nie Nanko Maru nr. 6, wat op dieselfde tyd vermis geraak het, lyk goed.
Deur haar eerste patrollie op 11 Desember by Majuro af te sluit, wat 63 dae/16,570 nm met 'n groen bemanning gehardloop het (53 van 77 mans was op hul eerste patrollie) en 22 Mk 18 torpedo's bestee het vir 11 treffers, Atule eis vyf skepe vir 'n totaal van 26,600 ton. Na die oorlog sou dit by vier skepe en 25 804 bevestig word, wat redelik naby is aan die geraamde tonnemaat.
Atule gestuur vanaf Majuro tydens haar tweede oorlogspatrollie op 6 Januarie 1945, op pad na die Geel See. Daar het sy die splinternuwe vragskip gestuur Daiman Maru No.1 (6888 BRT) na onder op 24 Januarie, terwyl sy in die proses ys van haar dekgeweer moes afbreek. Nie so opwindend soos haar eerste vaart nie, sy het op 7 Maart haar tweede oorlogspatrollie by Midway beëindig.
Haar derde patrollie het op 2 April uit Midway vertrek, met die taak om lewensredders te verrig op die Japannese Eilande, wat voortdurend aangeval is deur vloot- en USAAF -vliegtuie, terwyl haar bemanning gereeld die tyd geneem het om drywende myne en wrakstukke in haar operasionele gebied te sink en (tevergeefs) bekruip 'n ontwykende Japannese duikboot naby die Ashizuri -vuurtoring.
In 'n draai van ironie sou sy baie in haar loopbaan hê, en die enigste vlieënier wat sy sou red, was 'n Japannese vlootwaarnemer op 5 Mei. Die waarnemer is uit die water gehaal uit 'n neergejaagde Jake, wat deur 'n verbygaande B-29-skutter gerook is met spotting deur die sub.
Weereens, Maurer, Atule 's skipper –, 'n naby klasmaat van Robert Heinlein —, het sy prosa getoon om die toneel in die patrollielogboek te beskryf.
'N Dik muntstuk, 'n flessie parfuum en verskeie kondome het getoon dat hy gereed was vir enige gebeurlikheid. " (NARA)
Toe sy op 30 Mei in Pearl Harbor ingaan, het sy 'n bietjie stilstand gehad om op te lei en weer te voorsien, en sy het op 3 Julie op haar vierde patrollie vertrek en geen onafhanklikheidsdag verlof in Honolulu nie, want hulle was weer op pad na die voortuin van Japan. Op daardie vaart, in 'n nagaksie gedurende 12/13 Augustus, het sy twee Japannese fregatte gewaar, Kaibokan 6 en Kaibokan 16 (albei 740 ton), wat eersgenoemde sink en laasgenoemde beskadig met 'n stut van ses torpedo's.
En dit was dit, die skietstilstand is op die 15de geroep toe keiser Hirohito aangekondig het dat sy land onvoorwaardelike oorgawe sou aanvaar. Daarmee is sy beveel om haar patrollie op die 45ste dag deur COMSUBPAC te beëindig en via Midway na Pearl terug te keer, op 25 op Hawaii.
Einde Augustus, nog voor die amptelike oorgawe, is sy op pad na New London.
Die ooskus bereik, Atule is aangestel by Submarine Squadron 2 en is gebruik as 'n opleidings- en proefboot. In hierdie rol reis sy in Julie 1946 na die Arktiese gebied as deel van Operasie Nanook in samewerking met die ysbreker USS Northwind (WAG-282), twee hulpe, en die watervliegtuig tender USS Norton Sound, laasgenoemde vaar PBM -vlieënde bote.
Atule aan die noordwestelike kus van Groenland, op 20 Julie 1946, tydens Operasie Nanook. Let op dat sy haar volle AAA -armband op haar seil het. 80-G-636420
Op hierdie bevrore reis langs die kus van Groenland het sy 79 grade 11 minute noord bereik in die Kane -bekken en 'n rekord opgestel vir die Amerikaanse vloot, en 'n PBM gered wat met die enjin neergesit moes word moeilikheid.
Toe kom haar dramatiese sink van U-977, die tipe VIIC wat die formele Duitse afkoopopdrag vir U-boot op see op VE-dag beroemd geïgnoreer het en in plaas daarvan na Suid-Amerika gegaan het. Die rooiboot het op 17 Augustus 1945 die hawe van Mar del Plata, Argentinië binnegekom, ongeveer 108 dae en meer as 7 600 nm nadat dit Noorweë vertrek het.
U-977 lê in Mar del Plata, Argentinië, roesig en weer weer ná 108 dae op see – Foto met vergunning van Carlos J. Mey – Administrateur van die Historia y Arqueologia Marítima webwerf http://www.histarmar.com .ar/ via U-boot-argief
Uiteindelik het ek na die Amerikaanse vloot oorgegee en na Boston gesleep vir 'n fotoeks, Atule het haar na die onderkant gestuur in die toets van 'n prototipe stoom-aangedrewe torpedo by Massachusetts.
Uitsig oor die torpedo van U-977 deur ATULE (SS403) op 13 November 1946. Soos deur die vloot opgemerk: Die drukromp van U-977 is blykbaar heeltemal deur die ontploffing afgesny en dat die voorste en later gedeeltes van die romp domkrag het -knip. U-977 was 'n standaard Duitse tipe VII-C-ontwerp: lengte 220 ′-2 ″ maksimum balk 20 ′-4 ″ deursnee van drukromp 15 ′-5 ″ drukskroefplating dikte .73 ″ en ondergedompelde verplasing 880 ton. Die torpedo wat ATULE gebruik het, was 'n Mark 14 -bak met 'n Mark 16, Mod. 4 magnetiese kernkop met 'n nabyheid wat 660 lbs bevat. van Torpex en word vermoedelik feitlik direk onder die kiel van U-977 ontplof. Hierdie foto toon die groot vernietigende krag van torpedo's wanneer dit teen onbeskermde skepe soos duikbote gebruik word.
Haar diens tydens die oorlogstyd voltooi, op 8 September 1947, is sy buite kommissie geplaas by die New London Group van die Atlantic Reserve Fleet. Atule verdien vier gevegsterre vir diens van die Tweede Wêreldoorlog.
Haar bevestigde hoeveelheid van die Tweede Wêreldoorlog was 33 379
Atule se Tweede Wêreldoorlog se slagvlag het uiteindelik sy weg gevind na die USS Bowfin Museum in Pearl Harbor, waar dit vandag nog te sien is. Let op die 51 myne wat geskeur is, die geredde Japannese vlieënier en vier Rising Suns (Kyokujitsu-ki) en vier Hinomaru-vlae vir die agt skepe wat sy beweer gesink of beskadig het
Wat Maurer betref, wat die Navy Cross verdien het Atule, het hy twee oppervlakte -opdragte gehou, waaronder die kruiser USS Saint Paul, en wees beide COMSUBPAC en COMSUBLANT. Sy laaste opdrag was as bevelvoerder van vlootmagte in Key West, en tree in 1974 uit die vloot.
Wanneer dit kom by Atule 's susters, van die skole van Balaos wat in opdrag gekry het, het 10 tydens die operasies in die oorlog verlore gegaan, terwyl nog 62 op die bouers gekanselleer is, terwyl die konflik geëindig het. In 1946 het die vloot 120 eenhede agtergelaat.
Jane se toetrede tot die Balao -klas, 1946
Na drie jaar op rooi lood ry, Atule is gesleep na die Portsmouth Naval Shipyard – haar geboorteplek – vir heraktivering en omskakeling na 'n Guppy 1-A tipe duikboot.
Van die 48 GUPPY 'd Tweede Wêreldoorlog -dieselbote wat 'n tweede lewe in die Koue Oorlog gekry het, was Atule een van die eerste 10 bote uit die IA -reeks wat die mees basiese herlaai gekry het in vergelyking met die ander Balaos en Tenches wat later aangepas is.
Uitgerus met 'n Duitse snorkel wat nie te veel verskil van die een waarop die vloot geïnspekteer is nie U-977, en 'n vaartbelynde bobou sonder dekgewere, Atule het weer by die vloot aangesluit as 'n sterker, veelsydiger oorlogskip, wat op 8 Maart 1951 weer in gebruik geneem is.
Vir die volgende 19 jaar het sy 'n rustige lewe gelei en aan operasies saam met Latyns -Amerikaanse bondgenote deelgeneem aan 'n reeks UNITAS -oefeninge. Sy het saam met NAVO -bondgenote gewerk aan mediterrane ontplooiings as deel van die 6de vloot, in New Orleans besoek vir Mardi Gras, wat mariene reserviste opgelei het. , en, as deel van SUBRON12, afwisselende diens by Key West met diens in Guantanamo Bay, wat ASW -opleiding vir die verwoestermag ondersteun, terwyl Castro in die oog gehou word.
Herklassifiseer AGSS-403 op 1 Oktober 1969, Atule is op 6 April 1970 uit diens gestel, en haar naam is op 15 Augustus 1973 uit die vlootlys geskrap.
In totaal het sy 29 jaar op die vlootlys deurgebring, met byna 24 van hulle in aktiewe diens. Nie 'n slegte terugkeer na oom Sam vir die oorspronklike koste van $ 7,000,000 om haar te bou nie.
Die GUPPY-1A-inskrywing uit die Jane 's van 1973, met Atule en die laaste vier van haar tipe in die Amerikaanse vlootdiens, USS Sea Poacher, USS Becuna, USS Blenny en USS Tench, dan in reserwe.
Oud-Atule is in Julie 1974 aan Peru verkoop en herdoop BAP Pacocha (S 48), dupliseer die naam van 'n vorige boot wat deur die Marina de Guerra del Perú gebruik is. Sy is saam met die suide gestuur BAP Pabellón de Pica/La Pedrera (SS-49), voormalige USS Sea Poacher (SS/AGSS-406) na 'n opknapping. Atule/Pacocha is op 28 Mei 1974 in diens van die MGP, waar sy in die loop van die volgende 14 jaar haar rustige lewe van opleiding en oefeninge voortsit. Toe kom die ramp.
Op die aand van 26 Augustus 1988, met 'n verminderde bemanning van 49 man aan boord, was die 44-jarige duikboot op die oppervlak met haar luike oop toe, net voor die hawe van Callao, 'n 412-ton Japannese vissers treiler met 'n Versterkte ysbreker het in haar agterste hawe gebots en haar soos 'n blikkie oopgemaak met 'n skeiding van 2 meter by 10 sentimeter in die drukromp. Pacocha het nie eens tyd gehad om haar botsingsalarm te laat lui nie.
Dit was amper asof die spoke van die Asama Maru, Santos Maru, en ander, het teruggekeer as 'n verpakking en vergelding vereis vir die Atule 's vorige optrede.
Tog lyk dit of die Peruaans hul eie gees het.
Terwyl die boot water aanneem en drie mans dood, insluitend die skipper, kon 23 duikbote van die duikboot afdraai voordat sy na die onderkant van die Stille Oseaan ongeveer 140 meter verder jaag. Terwyl die boot besig was om te verdrink, kon Teniente Roger Cotrina Alvarado op die een of ander manier 'n gedeeltelik oorstroomde luik opspoor om die voorste torpedokamer met 21 ander oorlewendes te kompartementeer, 'n prestasie wat hy gekry het met die hulp van Marija van Jesus Crucified Petković, 'n Kroaat non wat wyd deur Latyns -Amerika gereis het om armes en siekes te help.
'N Verslag van 61 bladsye van die Amerikaanse vloot oor die gevolglike redding, wat in 1989 opgestel is deur middel van eerstehandse onderhoude, is fassinerend, maar ietwat buite die omvang hiervan. Dit is genoeg om te sê dat reddingsduikers die ontsnappingsbak in die voorste torpedokamer kon gebruik om die res van die bemanning 23 uur later in ses groepe op te haal deur gebruik te maak van Mark V -duiklyne.
Natuurlik, nadat hulle byna 'n volle dag 140 voet in 'n gekompromitteerde atmosfeer deurgebring het en slegs met die hulp van 'n reddingsdak na die oppervlak geswem het, het die meeste aan die draaie gely, maar uiteindelik het slegs een omgekom.
Wat Alvarado betref, is 'n dokumentêr gemaak van sy pogings en sy persoonlike oortuigings oor die bron van sy menslik onmoontlike krag daardie dag.
Sowat 11 maande daarna Atule/Pacocha Die bodem raak, sy verskyn weer na 800 uur se werk deur die reddingspersoneel van die Peruaanse vloot, wat op 23 Julie 1989 grootgemaak is.
Sy is aan wal gesleep en gedroog, en sy is bestudeer vir die gevolge van die stamp en sink, en daarna word haar hulk gekanibaliseer vir onderdele vir ander Peruaanse duikbote.
In die VSA., Atule 's oorlogstegniese tekeninge, patrolliedagboeke, dekoorlogse na-oorlogse en volledige WW2-versamelrolletjies is gedigitaliseer en is aanlyn by die National Archives. 'N Veteraan -groep was etlike jare aktief, maar hul webblad is sedertdien geargiveer.
Agt Balao-klas duikbote word (vir eers) bewaar as museumskepe regoor die land.
Besoek asseblief een van hierdie pragtige skepe en hou die nalatenskap lewendig:
-USS Batfish (SS-310) in War Memorial Park in Muskogee, Oklahoma.
–USS Becuna (SS-319) by Independence Seaport Museum in Philadelphia, Pennsylvania.
–USS Bowfin (SS-287) by USS Bowfin Submarine Museum & amp Park in Honolulu, Hawaii.
–USS Clamagore (SS-343) by Patriot's Point in Mount Pleasant, Suid -Carolina. (Wat moontlik nie veel langer daar is nie)
–USS Ling (SS-297) by die New Jersey Naval Museum in Hackensack, New Jersey. (Dit is hopelik besig om gered te word en na Kentucky verskuif te word)
–USS Lionfish (SS-298) by Battleship Cove in Fall River, Massachusetts.
-USS Pampanito (SS-383) in die San Francisco Maritime National Historical Park in San Francisco, Kalifornië, (wat die rol van die fiksie gespeel het USS Stingray in die fliek Periskoop af).
–USS Razorback (SS-394) by Arkansas Inland Maritime Museum in North Little Rock, Arkansas.
Verplasing: 1.526 ton (opgeduik), 2.391 (onder water)
Lengte: 311,7 voet
Breedte: 27 voet.
Diepgang: 13,75 voet
Masjinerie: Fairbanks Morse -dieselenjins, 5.400 HP, brandstofvermoë, 116.000 gals. vier elektriese hoofmotors van Elliot Motor Co. 2.740 pk, twee hoofbatterye met 126 selle, 2 skagte
Spoed: 20,25 kts. (opgeduik) 8,75 kts. (onder water)
Uithouvermoë: 11 000 myl opgeduik met 10 knope ondergedompelde uithouvermoë: 48 uur by 2 knope 75 dae
Toetsdiepte: 412 voet.
Komplement: 6 beamptes, 60 aangewys
1 5 ″/25cal dekgeweer, 25 rondes
1 40 mm/60 Bofors AAA
1 20 mm/80 Oerlikon AAA
2 M2 .50-cal masjiengewere
10 21-duim torpedobuise (6 vorentoe, 4 agter), 24 torpedo's
(Plaas GUPPY 1A)
Verplasing: 1.870 ton standaard (opgeduik), 2.440 (onder water)
Masjinerie: 3 diesels 4 800 pk. 2 Elektriese motors 5,400 pk, 2 skagte
Spoed: 17 kts (Oppervlakte) 15 kts. (Ondergedompel)
Uithouvermoë: 90 dae
Komplement: 8 offisiere, 73 man
10 21-duim torpedobuise (6 vorentoe, 4 agter) 24 torpedo's
Mansfield se blog
Ek het in 1992 met Media Center Publishing begin toe die projek Cruisers for Breakfast begin het. Cruisers for Breakfast is 'n nie-fiksie wat die grootste seestryd van die Tweede Wêreldoorlog dokumenteer. Ek het vyf jaar en 4000 ure se navorsing daaraan bestee om dit op die druk te plaas en het dwarsdeur die Verenigde State gereis en onderhoude gevoer met lede van die bemanning van albei WWII -duikbote. Ek het baie seeverhale aangevra, voorvalle en foto's opgemerk, sowel as klank- en video -opnames by baie Amerikaanse duikbootveterane van die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie seeverhale bring 'n geweldige menslike element in hierdie boek en dokumenteer die bemanning se verhale, ongelukke en avonture tydens hul tyd op en af ​​van die skip (e). Om 'n stap verder te neem, het ek die Japannese museumargief gekontak vir patrollieverslae van die oorlogskepe wat op Darter 's 4de en Dace 's se 5de oorlogspatrollies betrokke was.
Deur die jare het ek 'n groot versameling boeke wat verband hou met duikboot bymekaargemaak en teen billike (gebruikte boek) pryse aangebied. Ek het onlangs 'n versameling bekom van 'n duikbootvriend wat oorlede is. Sy suster het al sy boeke en memorabilia vir my gegee.
Ek sal alle opbrengs uit die verkoop van sy items aan US Submarine Veterans, Inc Bremerton -beursfonds skenk. Hierdie blog is my manier om nie net boekverkope te bevorder nie, maar ook die 'Silent Service ', waarvoor ek van 1963 tot 1965 met trots by USS Menhaden (SS377) as RM2 (SS) diens gedoen het.
Ek is 'n trotse veteraan in Vietnam, nadat ek in 1965 'n patrollie onder water gehad het in die Golf van Tonkin in 1965. Ek sien uit daarna om enige inligting of belangstelling oor u vlootgeskiedenis te deel.
[KWE -nota: Die volgende inligting is afkomstig van die USS Bowfin Submarine Museum & amp Park -webwerf op www.bowfin.org.]
Tydens die Koreaanse konflik was die duikbote van die Amerikaanse vloot weer een van die eerste Amerikaanse magte wat die vyand teenaanval. Vlootbote het mariene oppervlakmagte ondersoek wat taktiese lugondersteuning gebied het, die Sowjet- en Koreaanse mynvelde ondersoek en spesiale aanvalle uitgevoer het. Onderzeeërs het fotoverkenning gedoen van moontlike amfibiese landingsplekke op die Koreaanse skiereiland ter ondersteuning van die landing by Inchon. Onderzeeërs herken die Sowjetse skeepvaart. Boonop neutraliseer hulle maritieme magte in die Formosa -straat en patrolleer die see van Okhotsk. & Quot
Van: 100 jaar van die U.S. Navy Submarine Force - A Century of Achievements, Naval Submarine League
Onderzeeër troepedraer - USS Perch (SSP -313)
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Amerikaanse duikbote troepe gedra wat op die Japanse Makin-eiland geland is, en plunderaars is aan wal gelê vir 'n aanval op die vasteland van Japan. Tog is hierdie tipe operasie met toegeeflike vermaak beskou deur baie topamptenare.
Na voltooiing van sewe suksesvolle oorlogspatrollies in die Stille Oseaan tydens die Tweede Wêreldoorlog, het PERCH 'n rustige na-oorlogse tydperk gelei. Maar in Januarie 1948 is die duikboot gekies om 'n gesig-ophef te ondergaan en 'n duikbootvervoer weer aangewys. Sowat ses maande later kom PERCH uit die Mare Island Naval Shipyard as troepedraer. Hierdie eens slanke en versierde diesel duikboot het egter nou 'n groot bolvormige uitsteeksel op sy agterdek gehad en het spoedig die spot met die vloot geword. Dikwels is dit "The Pregnant Perch" genoem en matrose het onafdrukbare teorieë opgedaag oor hoe die duikboot so gekom het. Die bolvormige uitsteeksel was 'n hangar-dek wat 'n motor met 'n klein motor kon dra.
PERCH het haar toets in September 1950 ontvang. Die duikboot is gekies om deel te neem aan 'n gewaagde aanval op die noordoostelike kus van Korea wes van Tanchon. Vir hierdie operasie het PERCH sestig hoogs opgeleide Britse Royal Marine Commandos onder luitenant -kolonel P. M. Drysdale deur 'n bekende ontginde gebied vervoer en hulle onder die dekmantel van duisternis aan wal gelê. Hul doelwit: 'n treintonnel op die noord-suid-toevoerlyn. Die kommando's, swaar gelaai met plofstof, het vinnig na hul voorafbepaalde doel gegaan en op die kante van die spoorwal geskarrel. Drukkoste is onder die spore gelê en sou afgaan toe die volgende trein deur die tonnel ry. Ondanks versigtigheid het vyandelike patrollies die kommando's ontdek en 'n hewige skietery ontstaan. Hierdie aksie is gehoor deur die PERCH off shore. Dit het 'n jong vlootchirurg in die saal van die duikboot genoop om sy chirurgiese toerusting uit te lê en 'n operasietafel op te sit. Hy sou gereed wees, indien nodig! PERCH se bemanning wag angstig by hul strydstasies terwyl die duikboot stil om die gemynde baai onder 'n helder maanlighemel beweeg. Die duikboot het probeer om vyandelike patrolliebote te vermy wat deur die geweervuur ​​aan wal gewaarsku is. Die hele gebied het 'n virtuele horingsnes van aktiwiteite geword. Die Kommando's het hul missie suksesvol voltooi en nou voorbereid om die pad na die strand te beveg. Die PERK wag angstig. Uiteindelik bereik die kommando's die duikboot en klim moeg aan boord. Tydens die hewige geweervuur ​​is een van hul kamerade, P. Jones, egter noodlottig beseer-die enigste VN-slagoffer van die aanval.
Terwyl PERCH later in die See van Japan lê, word 'n plegtige seremonie oor haar agterdek gehou. Op 'n draagbaar wat deur die Britse Unie bedek is, het Jack die liggaam van Commando Jones laat rus. Om die liggaam staan ​​Jones se kamerade, hul kake werk senuweeagtig en hul oë vermy mekaar. Hul hoofoffisier het 'n kort begrafnis op see gelees en die lyk was diep besig. Agt kommando-gewere het drie sakke in 'n saluut vir hul gevalle kameraad afgevuur en twee Amerikaanse vernietigers het hulde gebring met 'n volle salonne van 21 kanonne.
As gevolg van hierdie suksesvolle aanval is die PERCH -bemanning en offisiere bekroon met die Submarine Combat Insignia. Die USS PICKEREL (SS-524) was die enigste ander duikboot wat tydens die Koreaanse Oorlog met hierdie kenteken toegeken is. PICKEREL se toekenning kom uit 'n operasie waarby personeel van die Verenigde Nasies betrokke was by 'n soortgelyke kommando -aanval.
Duikbote in die Koreaanse oorlog
Hier volg 'n lys van Amerikaanse duikbote wat bekend was aan die Koreaanse Oorlog, volgens rompnommer:
Bluegill (SS-242) – "saw service & quot
Sabalo (SS-302) – twee patrollies
Tilefish (SS-307) – twee patrollies volgens die Dictionary of American Naval Fighting Ships (DANFS): " Op 5 September 1950 vertrek Tilefish uit Pearl Harbor na Japan. Van 28 September 1950 tot 24 Maart 1951 het die duikboot uit Japanse hawens gery wat patrollies in Koreaanse waters uitgevoer het ter ondersteuning van die Verenigde Nasies se veldtog in Korea. Sy het verkenningspatrollies van die La Perouse -straat gemaak om die bevelvoerder, Naval Forces Verre Ooste, op hoogte te hou van die Sowjetse aktiwiteite in die gebied in die see. "
Perch (SS-313) – een patrollie, waarin sy Royal Marines op 'n staking op 'n Noord-Koreaanse spoorweg-patrolliegevegpen toegeken het. Volgens DANFS: " In September 1950 het PERCH 'n mag van Britse kommando's vervoer tydens 'n aanval op die noordoostelike kus van Korea wes van Tanchon. Die teiken, 'n treintonnel op die noord-suid-toevoerlyn, is vernietig met die verlies van een man wat op see begrawe is. Die bevelvoerder, lt.kom. R. D. Quinn, het die enigste duikboot -bevelvoerder geword wat tydens die Koreaanse konflik 'n gevegstoekenning ontvang het toe hy die Bronze Star vir hierdie aksie ontvang het. " Sien die artikel hierbo.
Besugo (SS-321) het een gevegster ontvang, volgens DANFSBlackfin (SS-322) – twee patrollies
Caiman (SS-323) – drie patrollies
Blenny (SS-324) – een patrollie
Charr (SS-328) – twee patrollies
Bugara (SS-331) – een patrollie en#8211 een patrollie
Cabezon (SS-334) – een patrollie
Karp (SS-338) – drie patrollies
Catfish (SS-339) – twee patrollies
Diodon (SS-349) – twee patrollies het drie vlieëniers gered
Greenfish (SS-351) – twee patrollies
Halfbek (SS-352) – een patrollie
Menhaden (SS-377) – een patrollie
Queenfish (SS-393) – twee patrollies
Ronquil (SS-396) – drie patrollies
Scabbardfish (SS-397) – een patrollie
Segundo (SS-398) – vier patrollies
Sea Devil (SS-400) – een patrollie
Sea Fox (SS-402) – twee patrollies
Stickleback (SS-415) – een patrollie
Tiru (SS-417) – vier patrollies DANFS: " Op 9 Junie 1951 vaar Tiru na die Verre Ooste en haar eerste WestPac (WestPac) ontplooiing. Terwyl sy in Asiatiese waters was, werk sy ter ondersteuning van die Verenigde Nasies se magte wat betrokke was by die bestryding van kommunistiese aggressie in Korea " (tot 26 November 1951).
Tigrone (SS-419) – een patrollie (onbevestig deur DANFS)
Pomodon (SS-486) ​​– twee patrollies
Remora (SS-487) – twee patrollies en#8211 twee patrollies
Volador (SS-490) – drie patrollies
Pickerel (SS-524) – drie patrollies oorlogspatrolliegevegpen toegeken. Volgens DANFS: PICKEREL het tydens haar eerste ontplooiing in die Westelike Stille Oseaan in 1950 vier maande in die Koreaanse Oorlogsgebied deurgebring, een van die eerste duikbote wat die Koreaanse konflik betree het. "
Tang (SS-563) – een patrollie (onbevestig deur DANFS)
Inligting oor patrollies verkry uit:
Christley, J. L., Inligtingsboek van die Naval Submarine Force van die Verenigde State - 1999, Grafiese ondernemings van Marblehead, Marblehead, MA, 1999.
Verdere inligting van:
Naval History Division, Department of the Navy, Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe, Washington. Hierdie lys is nie noodwendig volledig nie.
Operasionele analise van Amerikaanse duikbootindiensneming in die Koreaanse oorlog
- geskryf deur luitenant -bevelvoerder Gregory M. Billy
[KWE Nota: Hierdie analise is deur kommandant Billy in 1994 by die US War College ingedien. Aangesien die gebruik van duikbote tydens die Koreaanse oorlog 'n min ondersoekde onderwerp is, verstaan ​​die KWE die historiese betekenis van kommandant Billy se navorsing. Alle eer aan hierdie werk kom aan bevelvoerder Billy.]
Opvoedkundige vir Koreaanse Oorlog 2002-2016. Alle regte voorbehou. Ongemagtigde gebruik van materiaal is verbode.