Geskiedkundig is Itaewon se ontstaan nou gekoppel aan die Amerikaanse weermagbasis in Yongsan. Dit was maar eers ‘n rowwe plek, waar prostitusie en drank saamgevloei het in een groot rivier van menslike ontsnapping van die realiteit. Mettertyd het hierdie industrie gekrimp en bestaan tans as toerisme/bedrywende besigheid nog op homo hill waar jy saans na nege die dames en here in hul rokkies kan raakloop, waar hul gewoonlik voor hul “winkels” sit en skinder en die verbygangers kritiseer. Itaewon word al meer ‘upmarket’ deesdae met opgegradeerde motelle en boetiekwinkels wat duur name in die klerebesigheid verkoop. Die kunste word ook verteenwoordig met die Leeum kunsmuseum (http://leeum.samsungfoundation.org/html/intro.asp) en ander gallerye soos die Gallery Golmok hieronder, of selfs ‘n prettige plek soos die Photo taking Zone, letterlik ‘n platform wat mense uitnooi om fotos van hulleself te neem met die agtergrond, “The Photo taking Zone”; almal tekens van veranderende tye. Daar is onthutsende portrette soos “Wawielstraat” (68) en ‘n meedoënlose bevraagtekening van die Reële in Lacan se terme. ‘n Sentrale vers is dan ook “Hades” (24) waar die lot van die “onbegraafdes” beskou word.