Man, Mannin en die kerk | Netwerk24
Man, Mannin en die kerk
Deur Gerard Meijer 22 Januarie 2015 02:40
Een van die knelpunte op die afgelope Gereformeerde Kerk se sinode was die debat oor vroue in die amp. Dr. Gerard Meijer skryf waarom hy daarteen gekant is.
​Die Here God het die vrou besonders geskep. Sy is dieselfde as die man en tog heeltemal anders. Sy is gelyk aan die man en tog uniek haar eie self. Hy is Man, sy is Mannin. Hy is die hoof, sy is die hulp wat by hom pas. Gód het die man as hoof geskep (Ef. 5:23). En Gód het die vrou geskep as hulp wat by hom pas (Gen. 2:18).
Hulp wat pas
Die vrou, die "hulp wat by hom pas", het 'n uitnemende rol en taak. Mannin kan doen wat Man nie kan doen nie. Hoewel sy baie dinge met die man deel, het die vrou gawes wat die man nie het nie. Man het dit geweet en dit gemis toe hy die diere gesien en name gegee het (Gen. 2:20). Man alleen is nie daartoe in staat om die skepping te bewerk nie. Hy kort hulp. Nie sommer enige hulp nie. Hulp wat by hom pas. Hulp wat hom verstaan en hom kan bystaan. Toe Mannin geskep is, is die skeppingswerk van God voltooi. Die hoof en die hulp wat by hom pas, vorm saam 'n kragtige eenheid. Elkeen met hul eie vaardighede kan tesame die skepping van God bewerk en ontwikkel tot sy eer.
By die boom van kennis van goed en kwaad het Satan vir Mannin voorgelê. Die "hulp wat by hom pas" is tot sonde verlei. Sy het daarvoor geval. En Man? Hy het as hoof van die vrou eerste geval. Hy het Mannin geen goeie leiding gegee nie. Hy het sy hoofskap afgelê, geabdikeer, deur niks te doen aan die Sataniese versoeking in die paradys nie. Tereg sê die Skrif dat die vrou haar laat verlei het en in oortreding gekom het (1 Tim. 2:14). Tog is dit deur Man wat die sonde in die wêreld gekom het en deur die sonde die dood (Rom. 5:12). By die boom van kennis van goed en van kwaad het Man en Mannin albei hul Godgegewe plekke en take misken. Die gevolg is uiterste ellende.
In Christus verlos
Direk ná die sondeval hoor Man en Mannin wat hul lot is. Aan die een kant swaar strawwe. Aan die ander kant uitsig op verlossing. Die koms van Christus word aangekondig (Gen. 3:15). Uit die saad van Mannin, wat kort ná die sondeval die mooi naam Eva kry (Gen. 3:20), word die Seun van God mens. Hy red die mens wat verlore was. Ook vir Adam en Eva is daar redding ná die sondeval en so ook vir almal wat in Hom glo. Ongeag ras, sosiale stand, denkvermoë of wat ook al: Dié wat aan Christus behoort, is in Hom gered (Gal. 3:26-29).
Christus se verlossingswerk deursuur die hele lewe. Dit raak ook die huwelik en die gesin. In die begin het God orde tussen man en vrou geskep. Uit die tragiese geskiedenis van die sondeval word dit duidelik wat gebeur as die man sy hoofskap laat vaar en as die vrou vergeet wat dit is om hulp te wees wat by hom pas. Dwarsdeur die Skrif sou talle voorbeelde volg van wat gebeur as die rolle omgekeer word. Maar ook: Wat gebeur as die man 'n liefdelose despoot word en die vrou ver- neder tot 'n mens sonder waarde? Die huweliks- en gesinslewe word op baie maniere bedreig deur die vernietigende aanslae van die bose. Uit genade word die goeie orde tussen man en vrou deur Christus se versoeningswerk herstel. Daarom dat die Here by monde van Paulus beveel: Manne, julle moet jul vroue liefhê
Maar in die gemeente moet die vrou ten volle vrou wees. Sy moet die hulp wees wat pas. Sy is nie die hoof nie en kan dit nie wees nie.
​(Ef. 5:28). Vir die vrou beveel God: Jy moet jou man eerbiedig (Ef. 5:33), wees aan hom onderdanig (Ef. 5:22). Mans en vroue hoor tesame: Wees aan mekaar onderdanig (Ef. 5:21). Liefhê, eerbied betoon, onderdanig wees: Dit is die orde waartoe Christus man en vrou herstel. Dit dui alles daarop dat dinge weer moet wees soos wat dit in die paradys was. Die orde en har- monie wat God tussen Man en Man- nin geskep het, word deur Christus herstel. Daardie herstelde orde is die antwoord op ons verskeurde samelewing.
Die orde wat vir die woonhuis geld, geld in baie opsigte ook vir die huisgesin van God, die kerk (1 Tim. 3:15). Christus is die Hoof van sy kerk (Kol. 1:18). Hy is die enigste Hoof. Hy laat sy Hoofskap bedien deur mense wat Hy daarvoor bekwaam maak en roep en bevestig. Ons noem hulle ampsdraers. Ampsdraers is dienaars van Christus. Hulle is nie die enigste dienaars van Christus nie. Al God se kinders is dienaars van God. Almal word geroep om God se Woord te verkondig, Hom te aanbid, in sy Naam te regeer. Elke Christen is profeet, priester en koning. Dit word die amp van gelowige genoem.
In die gemeente het gelowiges gawes wat almal met mekaar deel. Almal het geloof. Almal word begenadig met hoop. Almal is vervul met liefde. Daar is ook besondere gawes. Daar is verskeidenheid in die eenheid en eenheid in die verskeidenheid. Oor die algemeen het manne bepaalde unieke gawes, vroue ander. Dit is eie aan die aard van man en vrou. Dit is hoe God man en vrou immers geskep het.
Dat die vroue in die kerkhuis 'n uitnemende taak het, word nie in die Skrif verswyg nie; inteendeel. Vroue dien Christus en sy dissipels (Luk. 8:1-3), vroue staan die apostels by in hul stryd vir die evangelie (Fil. 4:3), ouer vroue gee leiding aan jonger vroue oor allerhande praktiese sake (1 Tim. 5).
Hulp wat pas in die kerkhuisgesin
Dit is ondenkbaar om aan 'n gemeente te dink sonder die vrou. So 'n gemeen- te kan nie bestaan nie. Soos wat die huwelik nie sonder 'n vrou kan bestaan nie. Maar in die gemeente moet die vrou ten volle vrou wees. Sy moet die hulp wees wat pas. Sy is nie die hoof nie en kan dit nie wees nie. Daarom dat die Here die apostel Paulus uitdruklik beveel: Ek laat nie toe dat 'n vrou onderrig gee of haar man domineer nie (1 Tim. 2:12 BDV). Vroue moet in die gemeente swyg (1 Kor. 14:34).
Sluit die Here vroue uit 'n deel van die gemeentelewe uit as Hy sulke bevele gee? Allermins. Hy bevestig die skeppingsorde. Hy laat die vrou ten volle vrou wees. In dieselfde asem beveel Hy die manne: Wees wat Ek julle gemaak het! Wees goeie en bekwame hoofde, ook in die kerk. Dien as ampsdraers as julle die gawes het en julle daartoe geroep word.
Nuwe ou gevaar
Die mag van verleiding is om die orde, soos wat dit in Christus herstel is, weer eens om te dop. Dit word oral in die samelewing sigbaar. God se orde word op groot skaal verswyg. Of dit word na menslike goeddunke gewysig. Dit spoel ook na die kerke oor. Die man wil nie meer hoof wees nie. En die vrou ag dit minderwaardig om hulp te wees wat pas. So word die herstelde orde verfrommel, net soos by die sondeval. Asof Christus se verlossingswerk geen effek het nie. Dit is die erns van die saak. Dit is die kern waarom die vraagstuk insake die vrou in die besondere amp draai.