Moccasin ScTug - Geskiedenis Podcasts - 2022
(ScTug: t. 192; 1. 14'5 "; b. 22'3"; dr. 9 '; s. 10 k. (Maks.); A. 3 12 par. R. (30 September 1864) )
Die eerste Moccasin, 'n houtskroef, is in 1864 as 'n held gebou in Philadelphia, Pa., Aangekoop deur die vloot 11 Julie 1864 van S. & J. M. Flanagan in Philadelphia; en in opdrag van 14 Julie 1864 by Philadelphia Navy Yard, waarnemende ens. James Brown in bevel.
Op 25 Julie het Hero die naam geword van Moccasin, wat aan die Noord -Atlantiese Blokade -eskader toegewys is. Sy het tot 13 Augustus as wagboot by Fort Delaware, Pea Patch Island, Del., Opgetree toe .Moccasin by die sleepboot Aster en brig Yantic aangesluit het op soek na die blokkade-hardloper CSS Tallahassee. Die twee sleepbote het tot in die noorde van Nantucket Island, Mass., Gereis voordat hulle op 19 Augustus na Philadelphia teruggekeer het. Moccasin het vroeg in 1865 die patrollie vanaf Fort Delaware hervat.
A mokkas is 'n skoen, gemaak van hertenhuid of ander sagte leer,  bestaande uit 'n sool (gemaak met leer wat nie "bewerk" is nie) en sye van een stuk leer,  aan die bokant vasgemaak, en soms met 'n vamp (ekstra leerpaneel). Die sool is sag en buigsaam, en die boonste gedeelte is versier met borduurwerk of kralewerk.  Alhoewel dit soms binne gedra word, is dit hoofsaaklik bedoel vir buitenshuise gebruik. Histories is dit ook die skoene van baie inheemse mense in Noord -Amerika, en jagters, handelaars en Europese setlaars het dit gedra.  Etimologies, die mokkas afkomstig van die Algonquiaanse taal Powhatan -woord makasien (verwant aan Massachusett mohkisson / mokussin, Ojibwa makizin, Mi'kmaq mksɨn),   en van die Proto-Algonquiaanse woord *maxkeseni (skoen). 
'N Kort geskiedenis van moccasins
Ondanks die feit dat moccasins in byna alle dele van die wêreld een van die gewildste pantoffels is, is min mense bewus van die geskiedenis en die verband met die inheemse Amerikaanse kultuur. Een ding wat nie verander het onder die verskillende stamme nie, selfs nie toe hulle variasies in hul tradisionele klere bekendgestel het nie, was die moccasins: gelooide leer wat toegewerk is om 'n soort sterk skoen te vorm.
Inheemse Amerikaners was vaardige jagters en groot beskermhere om afval te verminder en te herwin. Hulle wou 'n manier uitdink hoe die harde oorblyfsels van die jagtog gebruik kan word, en omdat dit te onbuigsaam was om vir klere te gebruik, word dit gebruik vir duursame Moccasin -pantoffels, vasgemaak met senings.
Terwyl die tegniek om dit te skep dieselfde was oor die stamme, het hul patrone effens anders begin lyk. Esteties en persoonlike kreatiwiteit uitmekaar, dit was een manier om die stamverwantskap van 'n individu duidelik te ken, selfs dat die groepe spesifiek vernoem is na hul onderskeie mocassin -styl!
Mokassinmakers verwys na hul eie stamgebruike om die rande of kralewerk te bepaal om dit te versier en te ontwerp, terwyl hulle oorspronklikheid en uniekheid behoue ​​bly. Terwyl sommige hul handskilderye gebruik het om helder kleure deur natuurskoon te pronk, het ander steeds probeer om hulself te onderskei met die snit van hul moccasins. Verskille het ook ontstaan ​​toe stamme rouhuid begin gebruik het vir die duursaamheid van hul voetsole, in vergelyking met diegene wat verkies het om hul leer moccasins met skaapvel (of voorheen met konynbont) te beklee om hul voete warm te hou.
Indiese vroue het die moccasins na 'n heel nuwe vlak geneem deur mocassinestewels te skep, 'n pragtige eenvormige voorkoms wat gemaak is deur die moccasins aan hul leggings vas te maak.
Aan die ander kant het die Europese setlaars hulle gewaardeer vir wat hulle was: beskermende skoene wat boonop stewig en warm is, wat maklik vorm tot die voetmaat.
Moccasins, veral gemaak van sagte leer en plat sole, is bekend vir hul ekstra gemak, om nog maar te praat van hoe dit mettertyd beter word. Hulle is na Europa uitgevoer, en hoewel die aanbreek van industrialisasie bygedra het tot hul agteruitgang, het hulle vinnig hul gewildheid herwin, omdat hulle stylvol, prakties, warm en gemaklik was as toevallige en sportskoene. Moccasins is selfs gedurende die Tweede Wêreldoorlog as aandenking verkoop.
Moccasins word tans beskou as 'n noodsaaklike item in u skoeneversameling.
Ons TandyPro by Maker's Leather Supply French Curve, komplekse sjabloon help om kleiner, strenger, beter vloeiende kurwes te ontwerp by die teken van blomme.
Ons is so bly om aan te kondig dat ons 'n vennootskap met Maker's Leather Supply het. Ons TandyPro by Maker's Leather Supply Biker/Trucker -sjablone is van akriel.
Prys, laag tot hoog
Prys, hoog tot laag
Datum, oud tot nuut
Datum, nuut tot oud
Moccasin Gap in Clinch Mountain verbind die valleie van die Holston- en Clinch -riviere. Hierdeur het die hoofroete tussen die Cherokee-gebied in die suide en Shawnee in die huidige Ohio geland. Jagters en ontdekkingsreisigers van Europese afkoms gebruik die gaping teen die middel van die 18de eeu. In 1775 het Richard Henderson, 'n landspekulant, Daniel Boone gehuur om 'n roete na Kentucky skoon te maak. Boone en 30 man het die bestaande Indiese pad verbreed om die Wilderness Road te skep, waaroor duisende setlaars later verby is. Die aankoms van die spoorweg in die 1880's en die aanleg van Amerikaanse snelweë in die 20ste eeu het verseker dat Moccasin Gap 'n belangrike vervoerroete sou bly.
Departement van Historiese Hulpbronne, 2016
2016 opgerig deur Departement Historiese Hulpbronne. (Merkernommer K-15.)
Onderwerpe. Hierdie historiese merker word in hierdie onderwerplyste gelys: Verkenning en bul Inheemse Amerikaners en bulpaaie en -voertuie en bul nedersettings en setlaars. 'N Beduidende historiese jaar vir hierdie inskrywing is 1775.
Ligging. 36 & deg 38.27 ′ N, 82 & deg 33.721 ′ W. Marker is in Gate City, Virginia, in Scott County. Marker is op US 23/58 0,3 myl oos van Kane Street, aan die regterkant wanneer u wes ry. Marker is geleë in 'n klein park langs die pad
die noordekant van die snelweg as jy Gate City nader. Dit is die derde van die weste van vyf merkers op hierdie plek. Raak vir kaart. Marker is in hierdie poskantoorgebied: Gate City VA 24251, Verenigde State van Amerika. Raak vir aanwysings.
Ander merkers in die omgewing. Minstens 8 ander merkers is binne loopafstand van hierdie merker. John P. McConnell (hier, langs hierdie merker) Eerste hof van Scott County ('n paar tree van hierdie merker) Donelson's Indian Line ('n paar tree van hierdie merker) Carter Musical Family (binne skree afstand van hierdie merker) Blackmore's Fort (ongeveer 0,4 myl weg) Gate City (ongeveer 0,4 myl weg) 'n ander merker, ook genoem Donelson's Indian Line (ongeveer 0,4 myl weg) Big Moccasin Gap (ongeveer 0,4 myl weg). Raak aan vir 'n lys en kaart van alle merkers in Gate City.
Verwante merkers. Klik hier vir 'n lys van merkers wat met hierdie merker verband hou. Daniel Boone Trail, Gate City, Virginia
Geskiedenis van die land
Die naam Moccasin Run is afgelei van die Indiane wat langs die Octorara Creek gewoon het. Volgens Die Atlas van Chester County PA, vroeë Indiërs, roetes en dorpe, dit vind die Shawnee -Indiane in die West Fallowfield -omgewing, wat 1 kilometer wes van die gholfbaan langs die Octorara Creek geleë is. die Nanticoke -roete was die nou roete 10 (Octorara -roete), wat die waterskuur tussen die Delaware- en Chesapeakerivier is. Ons is 3 myl noord van die kruising Roete 41 en Roete 10 (Octorara -roete) wat die Nanticoke -Indiane in die vroeë 1700's gebruik het, geleë
Die eiendom waarop Moccasin Run sit, was eens die land van 'n George Glenn en word so genoem op die atlas van die Breou Farm -atlaskaart van 1883 vir West Fallowfield. George Glenn verskyn ook op die Witmer Farm Atlas -kaart van 1873 vir West Fallowfield. Die kaart van 1883 toon 'n raamskuur en 'n kliphuis aan die einde van 'n kort entjie van Schoffweg af. Die oorspronklike kliphuis is nog steeds op die Moccasin Run -eiendom (en is omskep in 'n geleentheidsplek). Die raamskuur is afgehaal en sommige van die oorspronklike skuurhout is gered en gebruik in die huidige Pro Shop, wat op die noordblokmuur van 'n ander skuur op die erf gebou is wat as 'n kalfskuur gebruik is.
Op albei hierdie kaarte is daar 'n stroom wat deur die eiendom stroom, wat vandag nog bestaan ​​en wat speel op gate 5,8,11,14,15,16,17,18. Hierdie spruit wat deur Moccasin Run vloei, is 'n sytak (nie amptelik genoem nie) na Wolfe's Run Creek wat uitloop in die Octorara -spruit waar die Shawnee -Indiane hulle in die West Fallowfield -omgewing gevestig het.
St Paul Ev. Lutherse Kerk by "Blou Punt"? As u op die internet gesoek en ons webwerf gevind het, wonder u waarskynlik waarom die frase "Blue Point" is? Nee, ons bedien nie spesiale oesterbordjies of iets dergeliks nie. Een rede waarom ons die benaming, wat ons lank gelede gegee het, behou (sien hieronder), is dat daar 'n ander St Paul Lutherse Kerk in Altamont is wat verband hou met die ELCA. Ons is 'n kerk van die LCMS, en daarom het die benaming gehelp om die pos in die regte rigting te hou. Maar daar is ander redes waarom die naam Bloupunt bly. In 'n kort geskiedenis van die townships van die provinsie Effingham, skryf Kevin Perkins, van Beecher City, Illinois,
Moccasin Creek Township bestaan ​​meestal uit prairie en is deur die vroeë setlaars vermy tot in die 1840's. Dit kry sy naam van Moccasin Creek wat daardeur vloei. Griffen Tipsword het die spruitmoccasin die naam gegee vanweë die vele moccasin -voetspore wat hy in die sand langs die spruit gevind het. Wolf Creek, wat ook deur die Moccasin Creek Township vloei, is deur Tipsword so genoem as gevolg van die wolwe wat hy daar gevind het. Ek wil ook daarop wys dat die term "Creek" van Moccasin Creek verwyder is. Ek het geen soliede bewyse van hierdie datum gevind nie, maar dit moes rondom die vroeë 1880's gewees het. In Perrin's History of 1883 het hy die term Creek van Moccasin laat vaar, maar op die kaart by die voorstukke is Moccasin sowel as Bishop Creek duidelik gemerk. Ek glo Perrin het die kaart van Effingham County uit 1873 vir sy boek gebruik. Die Springfield -afdeling van die Baltimore en Ohio (wat nou weg is) kom saam met die voormalige C & E.I uit die noorde. Spoorweg en kom by die klein gehuggie Moccasin bymekaar en verdwyn aan die suidkant van die dorp. Ook die Chicago- en Paducah -spoorlyn, later kom die Wabash -spoorweg in die township in afdeling 13 en reis suidwes na Altamont. Dit is in die 1920's verwyder. Die dorpie Moccasin lê in artikels 9 en 16 in Moccasin Creek Township. John Maguire het dit op 26 April 1872 ondersoek vir Benjamin Jones, Joseph Yarnall en JH Miller wat die grond besit het. Die grootste deel van die onderneming het na Moccasin verhuis van die stad Boo Hoo, wat 'n half kilometer wes van die huidige Moccasin geleë was. Toe die B&O deurkom, word die grootste deel van Boo Hoo in Moccasin weggeskuif. In sy bloeitydperk spog Moccasin eens met 'n driejarige hoërskool oos van die Union Pacific-spore (voormalige C & E.I.) Aan die noordekant van die Moccasinweg.
Die ander stad is Blue Point, of soms word dit die Blue Point Lutherse gemeenskap genoem. Dit was geleë in die suidwestelike hoek van afdeling 24 van die township. Dit is langs die ou spoorweg van Chicago en Paducah gestig en was 'n versendingspunt vir vee en graan. Op 'n tydstip het dit 'n koue bierbergingsaanleg wat 'n vrag bier per week gestuur het. Al wat oorbly, is die St Paul Blue Point Lutherse Kerk.
Dit gee u 'n bietjie inligting oor die gebied waarin die kerk bestaan ​​sedert 1869. U het miskien nie baie oesters hier gevind nie, maar 'n koue glas bier kon gevind word. Dinge is anders vandag (geen treinstasie, bierkoeler, net graanveld en 'n varkboerdery), maar een van die dinge wat dieselfde is, is ons geloof, wat deur die apostels en profete oorgelewer is. Luther som dit mooi op, aangesien hy die skild of roos van die Lutheranisme beskryf
Die Luther -roos, ook bekend as die Luther -seël, is maklik die mees erkende simbool vir Lutheranisme, en met goeie rede. Martin Luther het persoonlik toesig gehou oor die skepping van hierdie simbool. Dit bied 'n pragtige opsomming van sy geloof, 'n geloof wat algemeen is vir alle Christene, van elke plek en elke keer. Hier is hoe Luther die betekenis van sy seël verduidelik het:
Die plaas Claiborne is die hoogste
Bull Hancock (die bynaam wat 'n sterk persona en diep stem weerspieël) sal sterk gevoelens ontwikkel oor die potensiaal van 'n perd. Hancock het geglo in sterk vroulike gesinne, en sy bestuur van gesinne het geslag tot geslag sukses behaal van merries op die plaas Claiborne. Onder die bestuur van Bull Hancock 's was Claiborne Farm vier keer die voorste teler tussen 1958 en 1969. Bull Hancock het 112 wenners, waaronder 11 kampioene in Noord -Amerika en Europa, geteel.
'N Perd wat Bull vroeg in sy loopbaan as 'n hingsvooruitsig aangetrek het, was Princequillo. Hy het 'n stamboom wat onbekend was in Amerika, maar hy het van 5 ½ lang tot twee myl gewen. Princequillo's was 'n blywende invloed. Sy nageslag het die kampioene Round Table, Misty Morn, Hill Prince, Dedicate en Quill ingesluit, en hy was 'n uitstekende broeiery, veral van Somethingroyal, moeder van die groot sekretariaat.
Claiborne Farm was elke jaar 155 jaar lank die voorste vader, 1955-1969. Een van die bestes was Nasrullah. Hy het die vaderlys vyf keer gelei, een van slegs drie hingste van die 20ste eeu wat die lys so gereeld gelei het. Nasrullah het altesaam nege kampioene in Amerika gehad, waaronder Nashua, Never Bend en Bold Ruler, elkeen 'n groot vader in sy regterkant. Laasgenoemde is by Claiborne gevul, en Bold Ruler het die beste rekord van die eeu verhoog deur agt keer op die lys te staan. Sy seun se sekretariaat het 'n ekstra stempel op die prestige van Bold Ruler geplaas.
Die feit dat Round Table en ander Claiborne -tuisrasse om hul teler jaag, weerspieël 'n verskil in die benaderings van Bull Hancock en sy pa. Bull Hancock het Claiborne se sakeplan van sy vader se dag beroemd omgeskakel. Bull het verkies om tuisrasse te jaag eerder as om eenjariges te verkoop. Round Table het Perd van die Jaar geword en het bekend geword as die mees veelsydige Amerikaanse kampioen in renoppervlak (vuil en gras), en het die grootste verdiener geword met $ 1,749,869. Claiborne het Round Table -huis verwelkom vir die stoethoofstuk van sy loopbaan, en hy het die voorste vader van 1972 geword.
Die Hancock -gesin het die Keeneland Tray ontvang nadat BANDIT die Phoenix Handicap gewen het. Claiborne was die tweede eienaar wat hierdie mylpaaltrofee gekry het.
- omstreeks 1957, met vergunning van Keeneland Library Collection
Opmerklike perde geteel/grootgemaak
Sensusrekords kan u baie min feite oor u Carry Moccasin -voorouers, soos beroep, vertel. Beroep kan u vertel van die sosiale en ekonomiese status van u voorouer.
Daar is 3 000 sensusrekords beskikbaar vir die van Carry Moccasin. Soos 'n venster in hul daaglikse lewe, kan die Carry Moccasin-sensusrekords u vertel waar en hoe u voorouers gewerk het, hul opvoedingsvlak, veteraanstatus en meer.
Daar is 642 immigrasierekords beskikbaar vir die van Carry Moccasin. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die aankoms- en vertrekhawe.
Daar is 1 000 militêre rekords beskikbaar vir die van Carry Moccasin. Vir die veterane onder u Carry Moccasin -voorouers, bied militêre versamelings insigte oor waar en wanneer hulle gedien het, en selfs fisiese beskrywings.
Houston se fort
Die eerste bekende setlaar van Europese afkoms in Scott County, Thomas McCullough, verhuis in 1769 hierheen en woon tot ongeveer 1771 op Big Moccasin Creek. Houston's Fort, gebou deur William Houston en ander setlaars omstreeks 1774, het naby McCullough se eiendom op Big Moccasin Creek gestaan. Die fort het gedien as 'n verdedigende vesting vir setlaars aan die grens. Tydens die Amerikaanse Revolusie (1775 1783) het periodieke konflikte tussen inheemse Amerikaners en setlaars daar voorgekom, deels as gevolg van toenemende vestiging. In 1776, terwyl hy huis toe ry na sy gesin, word Samuel Cowan naby gewond tydens 'n Cherokee -aanval. Hy is kort daarna in Fort Houston oorlede.
2003 opgerig deur Departement Historiese Hulpbronne. (Merkernommer K-17.)
Onderwerpe en reekse. Hierdie historiese merker word in hierdie onderwerplyste gelys: Fortes and Castles & bull Settlements & Settlers & bull Wars, Amerikaanse Indiër. Boonop is dit ingesluit in die Virginia, Clinch River Forts Circa 1774 -reeks. 'N Belangrike historiese jaar vir hierdie inskrywing is 1774.
Ligging. 36 & deg 42.85 ′ N, 82 & deg 22.414 ′ W. Marker is naby Snowflake, Virginia, in Scott County. Marker is op Big Moccasin Road (County Route 613), 10 km oos van Nickelsville Highway (Virginia Route 71), aan die regterkant tydens reis
wes. Raak vir kaart. Marker is in hierdie poskantoorgebied: Gate City VA 24251, Verenigde State van Amerika. Raak vir aanwysings.
Ander merkers in die omgewing. Minstens 8 ander merkers is binne 11 myl van hierdie merker, gemeet soos die kraai vlieg. Kilgore Fort House (ongeveer 3,7 myl weg) Vroeë setlaars in Russell County (ongeveer 8,1 myl weg) Dorton's Fort (ongeveer 8,4 myl weg) Patrick Hagan en Dungannon (ongeveer 9,4 myl weg) Patrick Porter (ongeveer 9,4 myl weg) myl weg) Vlerke -argeologiese terrein (ongeveer 9 myl weg) Dungannon -depot (ongeveer 9 myl weg) Moore se fort (ongeveer 10 myl weg).
Meer oor hierdie merker. 'N Vorige weergawe van 'n merker op hierdie plek met dieselfde titel en nommer gelees, "Die eerste nedersetting in wat nou Scott County is, is in 1769 op hierdie webwerf gevestig deur Thomas McCulloch. In 1771 is die nedersetting verlate uit vrees vir die Indiese aanval. William Houston, opdraggewer van Thomas McCulloch, het 'n fort hier in 1774 opgerig. Tydens 'n aanval op die fort deur 'n groot aantal Charokee -Indiane in 1776, is Samuel Cowan, 'n boodskapper, vermoor en geskaal. "
Sien ook. . . Frontier Fort of Southwest Virginia. 1968 artikel deur Emory L. Hamilton in Historiese sketse van Suidwes -Virginia. Blaai af vir die gedeelte oor die fort van Houston. Uittreksel: Samuel Cowan, wat in die laer Castlewood gewoon het, het op 'n geleende stoetperd van Deskin Tibbs oor die hele land gejaag om die stasie te waarsku dat Indiërs in die omgewing was en aangekom het voordat 'n aanval op die fort gedoen is. Nadat hy sy boodskap gebring het, het hy aangedring om terug te keer na sy huis teen die advies van die in die fort en het met sy terugkeer begin en op 'n entjie van die fort afgevuur. Die verdedigers van die fort wat die skote gehoor het, het hom ontbied, gevind dat hy geskiet is, maar nog lewendig was. Hy is in die betaalde advertensie opgeneem
Krediete. Hierdie bladsy is laas hersien op 16 Junie 2016. Dit is oorspronklik op 23 Oktober 2015 ingedien deur J. J. Prats van Powell, Ohio. Hierdie bladsy is sedertdien 494 keer bekyk en 58 keer hierdie jaar. Foto's: 1, 2. op 23 Oktober 2015 ingedien deur J. J. Prats van Powell, Ohio.