Boek van Poorte - Wikipedia
Die vier rasse van die wêreld volgens die Antieke Egiptenare: die Libiërs, Nubiërs, Asiate en Egiptenare (in die grafkelder van Seti I).
Die Boek van Poorte is 'n begrafnisteks uit Antieke Egipte wat van die Nuwe Ryk af gebruik is. Dit vertel die verhaal van die tog van 'n afgestorwene se siel na die hiernamaals in ooreenstemming met die reis van die son deur die Doeat (onderwêreld) in die nag. Daar word van die siel verwag om op sekere stadiums van die reis deur 'n reeks "poorte" te gaan. Elke poort word met 'n ander godin vereenselwig en van die afgestorwene word verwag om die karakter van die spesifieke godin by elke poort te erken. Die teks dui daarop dat sekere mense maklik deur die poorte sal reis, maar dat ander sal ly in die "meer van vuur".
Die bekendste deel van die Boek van Poorte in die hedendaagse tyd verwys na die verskillende rasse wat destyds aan die Egiptenare bekend was; hulle word nou geëien as: "Reth" (Egiptenare), "Aamoe" (Asiate), "Themehoe" (Libiërs) en "Nehesoe" (Nubiërs).
Die teks en beelde van die Boek van Poorte verskyn in baie grafkelders uit die Nuwe Ryk, onder meer al dié tussen farao's Horemheb en Ramses VII.
Die godinne in die Boek van Poorte het verskillende titels en dra klere van verskillende kleure, maar is andersins identies, met 'n vyfpuntige ster bo hul kop. Die meeste van dié godinne kom nie elders in die Egiptiese mitologie voor nie, en daar word geglo die Boek van Poorte was bloot 'n stelsel om die tyd van die nag aan te dui, met die godin by elke poort wat die hoofster van 'n spesifieke uur verteenwoordig.
Boek van die Dooies
↑ Hornung, Erik. The Ancient Egyptian Books of the Afterlife (in German). David Lorton (vert.). Cornell University Press. AS1-onderhoud: onerkende taal (link)