Die oorlog het die hele bevolking soos ‘n bom getref en hulle laat wakkerskrik. Hulle het besef dat daar iets is waarvoor geveg moet word. Aanvanklik was daar moedeloosheid, maar dit het nie so gebly nie.
Die kunswerke van Die Tweede Beweging was van baie hoёr gehalte as die van Die Eerste Beweging. Die oorlog het as bron gedien waaruit manne soos Celliers, Totius en Leipoldt kon put. Die lyding en smart het die Afrikaner se oё oopgemaak vir dít wat sy iei is. Tydens Die Eerste Beweging was dit nie die geval nie.
Die kuns van Die Tweede Beweging was dus meer besield en eg as dié van Die Eerste Beweging.
Die Tweede Beweging het jong Afrikaners aan die roer van sake gehad. Hulle was geleerde mense wat in Europa gaan studeer het. Ons dink aan manne soos D.F. Malherbe, D.F. Malan en andere. In Die Eerste Beweging was dit hoofsaaklik manne soos Pannevis en Hoogenhout wat eintlik Hollanders was. Die Eerste Beweging het nie sulke jong Afrikaanse geleerdes gehad op wie staatgemaak kon word nie.