Aanneemkinders | vlindersag
Toe ek in die hoërskool was het ek 'n sussie persent gekry. Die plaaslike kinderhuis het nie fasiliteite vir babas gehad nie en dit, tesame met die feit dat my ma altyd graag 'n derde kind wou hê, het ons die klein rondewang poppie gaan haal om by ons te kom bly. Sommer binne 'n paar weke het ons een ding geweet: ons wil haar nooit, ooit weer teruggee nie!
Na 'n paar lange jare van naelbyt, red tape en kinderwette en dinge, kon my ma-hulle na 'n uitmergelende dag by die kinderhof met haar by die huis aankom as hulle eie dogtertjie en soos die Wet sê: asof sy uit hulle gebore is. Ons het 'n groot koek gebak en sommer al die kersies wat ons kon kry aangesteek en ballonne opgeblaas en dit behoorlik gevier!
Die penarie natuurlik met so 'n klein dogtertjie in die huis was dat as ek en my kêrel (nou manlief) in die winkel stap met die klein poppie aan die hand, die mense dadelik met versigtig-vriendelike-vraende nuuskierigheid na ons gekyk het. Soms het ons net stilletjies gelag (ek was maar 18) en ander kere het ons maar verduidelik.
Maar dit was maar altyd bietjie van 'n innerlike vraagteken in ons gemoed – hoe ver moet mens aan elke persoon wat ons teëkom verklaar dat sy 'n aangenome kind is? Mens het mos maar 'n ingebore eerlikheid dat ons voel as ons nie alles verklaar nie, dan is ons nie eerlik nie, maar is dit nodig dat almal weet?
Maar, tog het ons die antwoord gekry.
Om bietjie agtergrond te gee: Wat besonders is van my sus, is dat sy en my ma presies eenderse kleur oë het. Ek praat nie van bruin of groen of blou oë nie. Ek praat van daardie kleur oë wat 'n grys basis het, maar afhangende van hulle gemoedstoestand of klere wat hulle dra, sal die kleur van die oë wissel van hemelblou tot groen. Dit is 'n baie rare verskynsel wat ek nog min gesien het.
So gebeur dit toe dat my ma eendag 'n vrou ontmoet wat dadelik kommentaar lewer oor die ongelooflike eenderse oë van hulle twee. My ma voel toe dat dit niks anders as reg is nie om maar vir die vrou te noem dat dit eintlik net toevallig is, omdat sy eintlik 'n aangenome kind is. Waarop die vrou sommer dadelik antwoord:
"Jy hoef nooit verplig te voel om vir iemand te vertel dat jou kind 'n aangenome kind is nie. Jy moet onthou, toe sy in moederskoot aanmekaar geweef is, was dit gedoen met jou in gedagte, want sy was van die begin af bestem om jou kind te wees. Natuurlik sal daar iets wees wat almal sal laat besef dat sy aan julle behoort."
Dit het my hele siening verander. Ons het nooit so daaraan gedink nie! En tog maak dit sin, want die Here ken ons dan voor ons nog mens is – Hy weet mos vir wie elke kindjie bestem is! As dit nie in gelaatstrekke is nie, sal dit in persoonlikheid wees, of in gedeelde belangstellings, eenderse sieninge. Kyk maar – daar sal altyd iets wees tussen 'n aangenome kind en sy/haar ouers wat ooreenstem, wat jou laat besef dat God geweet het wat Hy doen toe hy daardie kindjie gemaak het.
Ek dink vir mense wat nie so gelukkig soos ons is om 'n mensie persent te kon kry nie, is dit emosioneel baie frustrerend en uitmergelend om te moet wag vir daardie mensie wat vir jou bestem is.
Maar ek dink die troos lê daarin dat so 'n mensie met ekstra tyd en sorg aanmekaar gesit word, want daardie mensie deel nie in jou bloed en gene nie. Daardie mensie moet 'n deel van jou hart hê, in jou gedagtes gegraveer word, in wese aan jou vasgemaak word. Daardie mensie sal jy ekstra liefhê, want dit was nie 'n natuurlike proses wat daardie mensie in jou lewe geplaas het nie, dit was 'n spesiale voorbedagte en met sorg beplande proses, spesiaal met JOU in gedagte. En ongelukkig neem hierdie tipe van volmaaktheid langer as wat ons wil hê dit moet.
Maar, daardie dag sal kom wanneer daardie spesiale mensie in jou huis inkom, dan bak jy die grootste koek, steek al die kerse aan en blaas al die balonne op en vier fees!
Want jy het 'n gratis geskenkie van Bo gekry – nie op die tyd wat jy verwag het nie, maar op die perfekte REGTE tyd!
This entry was posted on Augustus 14, 2014, in Uncategorized. Bookmark the permalink.	3 Kommentaar
Op 'n nuwe jaar! →
3 thoughts on "Aanneemkinders"
Augustus 15, 2014 om 8:30 vm
Wat 'n pragtige inskrywing!
Augustus 18, 2014 om 7:42 vm
Augustus 15, 2014 om 1:27 nm
Hartroerend. Ek het 'n rukkie gelede oor aanneemkinders geskryf. Dit neem 'n spesiale ouer om 'n kind aan te neem, nes dit 'n spesiale moeder neem om haar kind te laat aanneem.