Plaasaanvalle: Ons veiligheid is in ons eie hande - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Plaasaanvalle: Ons veiligheid is in ons eie hande
Plaasaanvalle: Ons veiligheid is in ons eie hande
Vrydag, Maart 10th, 2017
Februarie was luidens die statistieke een van die ergste maande tot nog toe wat plaasaanvalle betref – daar was 45 aanvalle en 17 mense is dood. Sedert 1 Januarie 2017 is 21 mense in 71 aanvalle dood.
Die statistieke praat hard en duidelik: Dit is nie 'n goeie jaar (of jare) om op 'n plaas te woon nie.
Die absolute brutaliteit waarmee dit plaasvind is waansinnig.
Sommige van ons kan dalk afgestomp voel wanneer ons van plaasmoorde lees. Dit gebeur ver van waar ons woon en dit is landelike gebiede se probleem.
Maar wat van die mense wat op plase woon? Hoe voel hulle? Voel hulle bedreig?
Carla Spies (33) woon saam met haar man en twee kinders op 'n plaas sowat 30km buite Jagersfontein in die Vrystaat.
"Die situasie is wanhopig. Dit is 'n saak wat elke Suid-Afrikaner aan die hart behoort te ruk. Ons land is een wat in 'n bloedbad van haat en moord gedompel is."
Carla sê hoewel die statistiek skokkend is, help dit nie vir hulle as gesin om in vrees te lewe nie.
"Ons doen wat ons kan. Ons het elke moontlike veiligheidsmaatreël ingestel. Van honde, plaasbuurtwag, 'n radiostelsel, alarms, gewere en omheining. Menslik gesproke is daar nie nog iets wat ons kan doen nie. Ons is oplettend. Ons ry nie direk van die kerk af huis toe nie. Ons braai agter slot en grendel. Meer kan ons nie doen nie."
Tog maak die situasie haar moedeloos en steek gevoelens van wanhoop kop uit.
"Soms wonder ek of dit regtig die moeite werd is om ons droom op die plaas uit te leef, maar ons is so gelukkig en bevoorreg hier. Ons het 'n rivier in ons agtertuin en ons kinders speel regtig buite. Niks is gejaagd nie."
Hulle leef dalk in vrees vir 'n plaasaanval. Dit is altyd in jou agterkop, maar stedelinge het steeds meer om te vrees. Kapings, gewapende rooftogte of diefstal is 'n groter werklikheid.
"'n Mens wonder net wanneer gaan alles beter word; of gaan dit ooit beter raak," vra Carla.
Jeanine Botha (36) woon saam met haar man en drie kinders in die Boshof-distrik.
"Ons het 'n aksieplan vir die dag wanneer daar 'n dalk 'n plaasaanval by ons is. Ons het dit saam met 'n groep wat hulle beywer vir landelike veiligheid opgestel. Ons het dit al honderde kere herhaal en geoefen. Ons kinders weet presies wat van hulle verwag word en wat hulle moet doen, maar is dit nie angswekkend dat ons wel daaraan moet dink nie? Die probleem is ons land is dat uiters onnatuurlike en bose situasies deel van ons werklikheid en ons bestaan geword het. Dit is om van te huil."
Jeanine stem soos die meeste mense wat op plase woon saam dat dit steeds 'n voorreg bly om te woon waar hulle woon.
"Maar die skrif is net baie duideliker aan die muur as ooit. Ons veiligheid is in ons eie hande. Ons kan dit nie aan die owerhede of polisie oorlaat nie."
Dit is sleg om te wonder waar en wanneer die volgende plaasaanval gaan gebeur.
"Suid-Afrika veg 'n bloeddorstige oorlog sonder enige soldate of weermag teen 'n vyand wat nie gevang kan word nie."