Tiener weet nog nie van amputasie ná ongelukSteyn Steenberg in die hospitaal. (Foto: Verskaf) “Ek gaan wil weghardloop, want dit sal vir my baie moeilik wees. Dit lê soos ŉ berg voor my.” Só sê ŉ ma van Pretoria oor die oomblik wanneer sy aan haar 16-jarige seun die nuus sal moet breek dat sy been geamputeer moes word nadat hy in ŉ ernstige motorfietsongeluk betrokke was. Christa en Jacques Steenberg het Donderdag met Maroela Media op die tweede verdieping van die Netcare Unitas-hospitaal in Centurion gesels waar hulle al dae lank langs hul seun, Steyn, se hospitaalbed waak. Steyn, ŉ gr. 10-leerder aan die Hoërskool Garsfontein, is tans onder verdowing en aan ŉ ventilator gekoppel in die waakeenheid van die hospitaal, en sal na verwagting oor die volgende paar dae stadig van dié verdowing gespeen word. Dit is dán wanneer die moeilike taak vir sy ouers voorlê om hul tienerseun te vertel van sy been wat hy Sondag in die ongeluk naby sy ouerhuis verloor het. ŉ Sielkundige asook die gesin se predikant sal by wees wanneer hulle hom vertel, verseker die ouerpaar. “Dit is belangrik dat ons sterk staan wanneer hulle hom môre of oormôre wakker maak,” verduidelik ŉ effens emosionele Jacques. “Ons kan nie dat ons gevoelens hóm ontstel nie.” Steyn is eindelik stabiel en ontvang reeds sy tiende eenheid bloed nadat hy op Moedersdag met sy motorfiets teen ŉ staalversperring gebots het. Jacques het aan Maroela Media gesê hy was besig om kos te maak vir hul gesin se Moedersdagete toe hy ŉ oproep van ŉ onbekende nommer ontvang het. Dit was ŉ onbekende vrou wat hom ingelig het dat sy seun in ŉ ernstige motorfietsongeluk betrokke was. Die vrou het genadiglik verby die ongelukstoneel gery en by die tiener stilgehou waar Steyn haar gevra het om sy pa te bel. Christa en Jacques Steenberg in die hospitaal. (Foto: Tania Heyns) “Steyn het Sondagmiddag ŉ draai gaan ry met die veiligheidsklere aan. Hy weet hy mag nie daarsonder gaan ry nie. Hy gaan ry seker elke dag twee of drie keer ŉ ent en elke keer is hy binne 30 minute terug,” verduidelik sy pa. Dié keer was egter anders nadat Steyn omstreeks 15:30 op dié dag gaan ry en die ondenkbare gebeur het. “[Toe die vrou bel] het ek gevra of ek met Steyn oor die foon kon praat. Ek kon hoor hy is paniekbevange, maar hy het duidelik gepraat. Ek het hom gevra hoe erg het hy seergekry. Hy het net gesê: ‘Pappa, baie erg. Dit is baie seer. Kom dadelik.’” By hul aankoms op die toneel het Steyn se motorfiets ŉ ent van hom af gelê. “Hy het op sy rug gelê met sy arm uitgestrek. Ek het aanvanklik gesien daar is ŉ lelike sny aan sy arm en sy gewrig is gebreek. Die gewrig was heeltemal verplaas. Ek het ook die plas bloed gesien, maar eers nie die been nie,” vertel Jacques. Steyn se been was met ŉ handdoek toegegooi. Die tiener kon in dié stadium praat en het aanhoudend gevra hoe ver die ambulans weg is. “Ek het net gedink ‘dankie tog, my kind kan praat’. Hy het toe half op sy sy gekom en ek kan nie onthou of ek of Christa die handdoek opgelig het nie, maar ons het dit opgelig en tóé sien ons daardie been,” vertel Jacques, die afgryse duidelik op sy gesig. “Ek kon verstaan dat hulle die been toegegooi het,” voeg Christa by. Hoewel dit nie duidelik is wat presies die oorsaak van die ongeluk was nie, vermoed die Steenbergs dat Steyn teen ŉ staalversperring gebots het. “Die been het dalk aan die agterkant van die versperring beland en soos die been teen dié versperring geskaaf het, het dit die been gesny.” Steyn se been was “basies af,” verduidelik sy pa. Al drie sy hoofslagare in die been is tydens die ongeluk afgesny. Die tiener se laaste woorde voordat hy sy bewussyn verloor het, was om vir sy pa te sê dat hy begin sukkel om te praat. Steyn se lippe het kleur verloor en hy het slaperig geraak. Steyn het reeds talle briewe van bemoediging van sy klasmaats ontvang. (Foto: Tania Heyns) Later sou hulle hoor dat as dit nie vir Steyn se jong ouderdom was nie, hy moontlik nie die ongeluk sou oorleef nie. ŉ Ambulans het eindelik gekom waarna Steyn morfien vir die ondraaglike pyn toegedien is voordat hy na die Netcare Unitas-hospitaal gehaas is. Steyn se longe het met sy aankoms by dié hospitaal platgeval. Christa verduidelik sorgvuldig soos net ŉ ervare verpleegster van beroep kan dat dokters eers dreineringspype ingesit het sodat die longe weer kon uitsit voordat hulle hom intubeer het. Daarna moes hy vir ŉ skandering gaan om die skade vas te stel. Hiér het dokters agtergekom dat die tiener se bekkenbeen ook gedurende die ongeluk gebreek het. “Hy het daardie aand net al hoe meer onstabiel en kritiek geword,” vertel Christa. “Ek wou van my kop af raak in daardie uur waartydens hy vir die skandering moes gaan,” erken Jacques. “Ek wou net hê hy moet in die teater kom sodat hulle sy been kan aanwerk. Ek het my toe nog net bekommer oor die been. Ek het toe nog nie besef dat my kind se lewe in gevaar is nie.” Steyn ís toe later die aand in die teatersaal ingestoot waar sy dokters egter besef het hulle sal moet kies tussen die tiener se lewe óf sy been. Steyn se been is gevolglik geamputeer en dít sonder narkose aangesien hy nie narkose sou oorleef nie. “Ons het buite gesit en het later begin dink dat ons ons moet voorberei op die ergste,” verduidelik Christa. Dit is duidelik dat dit vir haar moeilik is om aan daardie oomblik te dink. “As ŉ mens later aan al hierdie dinge dink, is jy net dankbaar dat hy nog hier is. Daar is sekere dinge wat dokters eers later vir ŉ ouer kan vertel.” Jacques vertel dat hulle ondersteuning uit alle oorde ontvang. “Mense is emosioneel oor hierdie 16-jarige seun wat sy been verloor het. Die been is nie vir ons belangrik nie. Ons seun is vir ons belangrik.” Christa erken dat sy wel oor baie dinge wonder wanneer sy kans kry om ŉ blaaskans van die hospitaal te neem en huis toe te gaan. “Ek sien anderdag sy twee skoolskoene in sy kamer staan en toe wonder ek, maar hy is ŉ besonderse kind. Hy sal orraait wees.” Volg Steyn se vordering op Facebook en Instagram. Steyn Steenberg (Foto: Verskaf)