`n Idilliese Plaaslewe | SkalkSkryf
« Byby Boobs
`n Idilliese Plaaslewe
November 21, 2010 deur Louwie
So rustig. Die voëltjies sing in die bosse, die Springbokkies spring van plesier en die ou Eland lê rustig en herkou in die koelte van `n groot Apiesdoring.
Onder die koelte van `n groot grasdak lapa sit ons gasheer en vertel vir ons van sy wildplaas se lekker en sorge.
Pragtige gastehuis, en onder in die bos is daar nog `n mooier een. Self gebou (met 10 swart werkers) van klip en hout, met grasdak en braaiplek so in die natuurlike kliprand in.
`n Wonderlike lewe inderdaad, so uit die advertensie uit “live your African dream now”
Ek verneem van die werkers hy het sy nuwe bakkie omgegooi. Ek vra hom, na sy derde brandewyn, hoe dit gebeur het.
Lang storie, sê hy. Iemand het hom met opset van skuins agter gestamp met `n ander bakkie tot sy bakkie van die pad gegly en omgeslaan het. Toe jaag die ander bakkie weg.
Maar hy weet wie dit gedoen het. Hy het `n saak teen die man by die Polisie aanhangig gemaak.
Die ding kom so. Hy vang eendag sy buurman en die se seun op sy plaas, besig om wild te stroop. Twee dooie rooibokke reeds op die bak. Hy stap met sy roer na die manne toe, ewe vriendelik, en toe klim hulle met hulle roers uit hulle bakkie uit en raak driftig. Toe skiet hy die bakkie se enjin sonder seremonie vol gate en bel die Polisie.
Polisie kom en neem die diewe in hegtenis en lê beslag op die manne se gewere en bakkie met koeëlgate en al. En dis nou oor die hofsaak en die bakkie en die gewere dat die buurman se seun hom toe van die pad af stamp. Nou is daar `n saak van wilddiefstal en poging tot moord teen die man.
Gaan praat hy toe met sy buurman oor die seun se gedrag. Sê buurman nou wat verwag jy. My kind is baie die m**r in vir jou oor die diefstal klag, dis hoekom. Nie ekskuus of jammer of so nie, nee, Seun het blykbaar alle reg om ons gasheer te probeer van die gras af maak in die gees van goeie buurmanskap of so iets.
Intussen het iemand sy plaas se hek een nag laat oopstaan. Sy groot Eland bul stap toe rustig die pad af op soek na groener weivelde. Sy ander buurman sien die bok en gooi terstond sy eie plaas se hek oop en jaag die bok in sy veld in.
Ons gasheer volg sy bok se spoor die volgende dag en sien waar dit in sy buurman se veld staan en wei saam met sy Elande. Hy gaan praat met sy buurman oor die bok, maar buurman wil weet hoe weet hy dit is sy bok. Hy sê oor die groen oorplaatjie wat hy self in die bok se oor gesit het. Buurman sê hy weet niks van die oorplaatjie nie, daai bok is syne. Hy het wel `n vreemde bok langs die pad gekry en by hom ingejaag en as dit ons gasheer se bok is moet hy vir hom een vat, maar nie daardie een nie, dis syne.
Nou, sê ons gasheer, wil hy nie die saak verder dryf nie want sy buurman is besig om van sy mooi jong vrou te skei en die man is half moeilik. Nou wag hy maar. Eendag sal hy `n bok gaan haal, `n ander een as sy eie dalk as dit moet, want nuwe bloed in sy trop sal goed wees.
Oor die CB radio kom berig van `n buurman se plaas wat brand. Ons sien die rook in die Ooste uitslaan. Daar is ook rook in die Noorde. Ons gasheer jaag met sy brandkar Noord om te gaan help. Die ou Oos weier glo om voorbrande te maak en nou gaan niemand hom help om sy vuur te blus nie. Maar as sy vuur oor die grens na sy buurman se veld toe gaan, dan gaan hulle hom dagvaar vir die skade. Hy wil mos hardegat wees!
Toe ons wegry toe sing die voëltjies steeds in die bome en die Eland kou rustig voort. Idillies, rustig, soos plaaslewe mos moet wees.
Posted in Uncategorized | Tagged Plaaslewe | 1 Kommentaar
op November 22, 2010 at 9:15 vm demoerin
Yip, so het almal ook maar hul sorge terwyl hul baklei vir hul eie plekkie in die son.