Op berge en dale – Nie vir kinders
In Chinese terme is Guilin piepklein. Minder as een miljoen mense in die stad en minder as 5 miljoen in die metropool. Daar is nie eers ‘n metrosisteem nie, net ‘n dodelik effektiewe bussisteem. En derduisende poegies en allerhande mutasies daarvan.
Die binnekant van die stad is sonder voertuie, gevolglik draai bedrywighede rondom voetgangers – instapwinkels, straatkos, smouse en stalletjies, musiek en vertonings, parke en tuine, mense wat kaartspeel, dans of oefen. Die klimaat is humied-subtropies en die plantegroei is geil. Osmantus-bome, wat in Oktober blom, het die stad sy naam gegee. Di tuine is oordadig. Nog vere in die hoed van die aantreklike, goedbeplande stad is die uitleg rondom die Li Rivier en sy vier mere, die pagodas en die Ming Paleis.
Die karstlandskap by Guilin is uitgebreid. Ons het tot by Yangshuo, omtrent 60km verder gereis. Die landskap is op die mooiste direk langs die Li en sy sytak, die Yulong Rivier.
In Yangshuo, en eintlik orals oppad, is daar fietse te huur teen 20 – 60 yuan per dag.
Die fietspaaie is foutloos met min opdraendes, belyn met aftrekplekkies en stalletjies van plaaslike produkte, kos en water, en baie ander Chinese aanbiedings waarvan ons niks verstaan nie.
Nie-chinese besoekers maak waarskynlik minder as 1% uit. Ons het ‘n volle dag opsy gesit vir Yangshuo en die fietsry. Een oorslaap in Yangshuo sou eintlik nog beter wees.
Terug in die tuine van Guilin ontmoet ons vir Sundy Wen, ‘n Chinese toergids wat vlot Engels praat. Hy het die dag vry, en bied aan om ons gasheer te wees. So neem hy ons na Xingping, ‘n antieke boeredorpie langs die Li Rivier. In ‘n bussie wat plaaslike mense heen-en-weer ry.
Vanaf Guilin vertrek ons na Xi’an per vliegtuig. Voor ons vlug stap ons bietjie rond en ontmoet Barry (sy Engelse naam), wat ons nooi na ‘n teewinkel. Barry is ‘n onderwyser en gee Engels en Kaligrafie. Sy familie boer naby Guilin en die tee in die winkel kom van hul plaas. Hy verduidelik dat die boere ook rys, rissies, mangos en allerhande soorte groente en kruie verbou. Teedrink op die Chinese manier is ‘n seremonie en selfs ‘n geharde koffiedrinker soos ek kan nie help om dit te geniet nie. So leer ons bamboes- en lietjietee drink.
Author oudoringPosted on Mei 14, 2017 Mei 15, 2017 Categories Afrikaans, China, TravelTags Fietsry, Guilin, Karst, Ming, Tee
4 thoughts on “Op berge en dale ”
Mei 15, 2017 om 4:40 vm
Ek staan verstom. Nie geweet Sjina het sulke pragtige dorpe en omgewings nie. Ook nie dat dit heel toeganklik vir toeriste is nie. Weereens gee jy die inligting wonderlik deur. Hoop werklik jy gaan op ń stadium ń boek uitgee op hierdie selfde manier. Want jy laat die land ń anderste soort ‘lewe’ kry.
Mei 15, 2017 om 9:09 vm
Dankie! Gevleuelde woorde daai. Sal maar sien.
Mei 15, 2017 om 9:07 vm
Ek is beslis ook ‘n Kiekoman! Die fotos is stunning en die teedrinkery lyk super beskaafd. Al daai fiets ryery moet net goed wees vir ‘n mens se agterstewe en bene. Lekker gelees hier, sjoe maar die wêreld is skoon en mooier as wat ek my kon indink.
Mei 15, 2017 om 9:10 vm
China wag vir julle.
Vorige Previous post: Kompartement 10 op T381
Volgende Next post: Xi’an