Die Ngorongoro-krater in Tanzanië
REGS: Die Ngorongoro-krater en
-bewaringsgebied, uit die ruimte gesien.
DIS ’n wonder, het die hoogleraar gesê. ’n Wonder van die natuurwêreld. Met soveel ontroering het wyle prof. Bernhard Grzimek, ’n bewaringspionier in die gebied, gereageer toe hy Ngorongoro die eerste keer gesien het. En ’n unieke plek is dit beslis.
Die Ngorongoro-krater is in Noord-Tanzanië aan die wesgrens van die Oos-Afrikaanse Skeur (wat histories ’n deel van die “Groot Skeurvallei” genoem is). Die krater is ’n ontsaglike natuurlike amfiteater met nog iets van die eertydse glorie van Afrika. In geleerde taal is hy ’n kaldera, wat gevorm is toe ’n reuse-vulkaan met soveel geweld ontplof het dat hy sy eie spits weggeblaas het.
Met ’n deursnee van tussen 15 en 30 km en ’n totale oppervlak van 264 vk. km, is hy een van die grootste kalderas op aarde. Steil hange daal 600 m van die rand van die krater na die plat vlakte daaronder.
Die krater is ’n deel van ’n groter gebied wat die Ngorongoro-bewaringsgebied genoem word (6 475 vk. km groot). Dié word sedert die jare vyftig beskerm en is deur die Verenigde Nasies se opvoedkundige, wetenskaplike en kulturele organisasie Unesco as ’n Wêreld-erfenisterrein gelys.
Dit is die krater se groot verskeidenheid van habitats wat hom so ’n besondere toevlugsoord vir wilde diere maak: grasvlaktes met verspreide akasiabome, skaduryke boslande, varswaterstrome, moerasse en mere. Sowat 30 000 diere woon in die kom. Hiervan is 12.000 wildebeeste, 4000 Grant- en Thomson-gaselle, 3500 sebras en 3000 buffels.
Waar daar prooi is, is daar natuurlik ook roofdiere soos leeus, jagluiperde en arende, en aasdiere soos jakkalse, hiënas en aasvoëls. Seekoeie rol in die modderige moerasse; olifante en renosters dool in die boslande—hoewel die vloek van wilddiewery ook steeds hier voorkom.
Al die diere van Ngorongoro is nie permanente inwoners van die gebied nie. Verskeie soorte voëls gebruik die krater as broeiplek of as ’n “verversingspos” wanneer hulle trek. Witsprinkaanvoëls, geelkwikstertjies en swaeltjies vlieg hierheen om aan die koue Europese winter te ontsnap. En flaminke word aangelok deur die kos wat die mere bied.
Die Ngorongoro-krater is as’t ware ’n Noag se ark vol Afrika-diere.
BO: Ngorongoro en sekere van sy diere—’n samegestelde foto. Op die voorgrond is ’n jagluiperd, met weiende wild in die middelveld en die kraterhange daaragter.
Samestelling van drie Ngorongoro-foto’s wat klaarblyklik elk in die openbare domein is synde die produk van ’n werknemer van die Amerikaanse federale regering of omdat die eienaar andersins die kopiereg daarop opgehef het