SA regering môre by VN in Genève aangekla oor rassekwotasDr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit. Foto: Reint Dykema Dit is die eerste keer sedert 1994 dat die Suid-Afrikaanse regering vir rassediskriminasie by die Verenigde Nasies aangekla word. Die klag volg onder meer op Renate Barnard se nege jaar lange stryd teen rassekwotas in die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) wat sy uiteindelik in die konstitusionele hof verloor het. Die Solidariteit-klag fokus egter ook in die algemeen op die regering se gebruik van rassekwotas wat aan die hand van die land se nasionale rassedemografie gemeet word. Twee van Suid-Afrika se voorste regskenners, advokate Martin Brassey (SC) en Greta Engelbrecht, het Solidariteit bygestaan met die opstel van die klag. Die Solidariteit-afvaardiging gaan ook ander VN-amptenare, die Internasionale Arbeidsorganisasie, lede van die Europese Parlement en ander Europese politici spreek om steun vir hul veldtog teen rassekwotas te werf. “Altesaam 553 000 lede van die Solidariteit Beweging en ander Suid-Afrikaners steun ŉ petisie vir die Solidariteit-klag. Dit is die grootste petisie na ŉ buitelandse liggaam teen die Suid-Afrikaanse regering in die afgelope 20 jaar. Solidariteit het ook ŉ spesiale funksie op hul webbladsy, www.solidariteit.co.za, vir Suid-Afrikaners geskep wat saam wil ‘toer’,” het Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit, gesê. Die insette van ŉ wye verskeidenheid mense is vir die verslag ingewin. Dit het ingesluit insette van Herman Mashaba van die Vryemarkstigting; die bekende sakeman Zandile Zungu; Theuns Eloff, voorsitter van die F.W. de Klerk-stigting; Temba Nolutshungu, direkteur van die Vryemarkstigting; Tony Leon, voormalige leier van die Demokratiese Alliansie; René Govender van die vakbond-konfederasie Consawu; Danny Titus in sy persoonlike hoedanigheid; en Paul Hofmann (SC) van die Instituut vir Verantwoordbaarheid in Suider-Afrika. “Die wye verskeidenheid insette wat ons ontvang het, het meegebring dat ons ŉ verslag kon opstel wat werklik ŉ wesenlike deel van die Suid-Afrikaanse samelewing verteenwoordig. Die verslag het baie groter geword as Solidariteit. Die ondersteuners van die klag sluit mense oor rassegrense in. Alle Suid-Afrikaners is moeg daarvoor om onder beurtkrag deur te loop terwyl Eskom sy rassekwotabeleid verskerp. Gewone Suid-Afrikaners wil goeie waarde vir hul belastinggeld hê. Die beste instrument vir regstellende aksie is nie ŉ staatshospitaal met ŉ swart bestuur nie, maar ŉ hospitaal met ŉ doeltreffende bestuur, hetsy dit swart of wit is,” het Hermann gesê. Solidariteit dien sy klag ingevolge die konvensie vir die uitskakeling van alle vorme van rassediskriminasie in. Suid-Afrika is ŉ ondertekenaar en lidland van die konvensie en moet elke twee jaar verslag lewer oor die land se voldoening aan die konvensie. Die konvensie bepaal onder meer dat regstellende aksie nie aparte silo’s vir rasgroepe mag skep nie en dat regstellende aksie tydelik moet wees. Burgerlike organisasies kan ŉ skaduverslag in reaksie op ’n regering se verslag indien. Die waghondkomitee oor die konvensie kan dan aanbevelings aan die lidland doen wat in werking gestel moet word en waaroor dan verslag gelewer moet word. Volgens Hermann het Solidariteit reeds verskeie hofsake teen die Suid-Afrikaanse regering gevoer, die parlement met twee wetswysigings gepetisioneer en meer as een keer ŉ parlementêre debat aangevra, maar sonder sukses. “Ons het ŉ lang plaaslike proses gevolg en besluit om ons stryd vir billike arbeidspraktyke ook op internasionale platforms te voer. Ons is reeds besig met ŉ soortgelyke klag by die Internasionale Arbeidsorganisasie. Ons voer aan die Suid-Afrikaanse regering oortree die internasionale reg op verskeie plekke en dit is ons demokratiese plig om dit onder die aandag van die tersaaklike forums te bring. Voldoening aan internasionale vereistes is juis deel van ons demokrasie en dit sal ondemokraties wees om Suid-Afrika nie daartoe verbind te hou nie.”