Op Witsand is daar een ding wat almal doen, of jy nou die koerant by die kafee gaan koop of iemand by die sleephelling groet: Jy maak geselsies oor die weer. Veral oor die wind, en die rigting waaruit hy waai. In die somer is die suidoostewind ’n pyn in die watsenaam. Hy storm rivierop van die see se kant af, sit duine dóér neer en waai bankies langs die strand toe, en sorg vir ’n grinterigheid tussen jou tande.
In die winter swaai hy om en bring koue en nat van die berge in die binneland af, daar waar die rivier ontspring. Maar af en toe – as jy gelukkig is – bedaar die wind. Dan lê die Breërivier soos ’n spieël waarop wolke verbygly. Dan is dit só stil jy kan amper die walvisse in San Sebastianbaai hoor snork.