Dit het al die algemene diskoers geword dat wit Suid-Afrikaners, ongelukkig genoeg, 'n morele ongerief vir die meerderheid geword het. Dit word glad nie as rassisme gesien nie; dit is moreel gerieflik vir die swart meerderheid. Ons hoor dit by monde van politieke leiers soos Julius Malema en sommige makkers in mediakringe: Die wit man moet betaal. Die wit man moet in die see ingejaag word. Die wit man is bevoordeel. Die wit man kolonialiseer en die wit man moet doodgemaak word.
Solidariteit se fokus is werk, en dit is daar waar ek 'n netwerk van werk ontdek het en agtergekom het dat die krag in die gemeenskap lê en dat ons mekaar moet help. Ons kan nie wag vir 'n beter regering of 'n ander president nie. Ons moet self vir mekaar begin opstaan; ons moet mekaar help en ondersteun.
Ek voel tuis by my kerk omdat ek daar tyd met my medegelowiges spandeer. Ek voel tuis by my kinders se skool omdat ons as ouers 'n taal en kultuur daar deel en almal 'n gemeenskaplike belang by die skool het. Ek voel ook tuis by Solidariteit, want hier is ek deel van die gemeenskap van werkendes. En hier kry ek weer daardie helpmekaargevoel en die gevoel van omgee.