#Brexit: 'n Nuwe ooreenkoms vir Europa - verslaggewer van die EU
#Brexit: 'N nuwe bedeling vir Europa
Slegs 'n progressiewe program vir Europa kan die oplewing in populisme wat tans die bestaan ​​van die EU dreig lek, skryf Roger Liddle.
Die laaste paar dae het baie die ergste emosionele trauma van 'n lang politieke lewe. Soos die referendum uitslae kom in op vroeë Vrydagoggend 'n mens se enigste gevoel was een van diep pyn: wat dekades van verbintenis aan Brittanje in Europa, en die adel van die doel van 'n verenigde Europa, het skynbaar geëindig soos hierdie, en dit alles as gevolg van die kruis-klas sentrum-linkse koalisie - die fondament van enige progressiewe vooruitgang in hierdie land - was wreed uitmekaar geruk.
En laat ons duidelik wees waarom dit gebeur het. Natuurlik was daar foute in die Downing Street-bestuurde veldtog van 'Projek Vrees' - al is die ekonomiese skade van Brexit ware sal wees en seer die armste meeste. Natuurlik Jeremy Corbyn as Arbeid leier bewys 'n nuttelose politieke aktivis, voortdurend versprei verwarring (miskien doelbewus, miskien nie) oor watter kant hy was op. Natuurlik die pro-Europese kant is die straf wat vir dekades dat politici in alle partye het, met 'n paar uitsonderings, versuim het om 'n positiewe saak vir die EU maak die betaling.
Maar wat beklink die gevolg om verlof was veel meer werd. Dit was die skande opportunisme van die twee leiers van die verlof veldtog, twee van die mees duur opgevoede lede van die Britse elite, Michael Gove en Boris Johnson, wat doelbewus gekies om die tier van anti-immigrasie populisme ry. Hulle vertel ons nou dat hulle is lief vir Europa; maar nooit vergeet inflammatoriese plakkaat die amptelike verlof veldtog - net op die oomblik die pos- stembriewe is gevul in - wat daarop dui vyfmiljoen Turke sou Brittanje gaan deur 2020. Dit was nie net Nigel Farage wat gewetenloos gespeel om die xenofobiese galery. Terselfdertyd gepropageer hulle 'n pak van leuens wat die begroting bydrae Britse EU van £ 350m n week ( 'n doelbewuste oordrywing met sowat 'n faktor van drie) sal bestee word aan ons sukkel NHS en sny BTW op brandstof.
Nou beweer dat hulle dit net beteken dat ons terug nasionale beheer van immigrasie moet neem, nie aansienlik sny dit, soos die mense wat gestem het verlof gelei om te verwag. En wat betref die £ 350m, wat gesmeer eenkant as die soort ding wat gebeur in politieke veldtogte! Die waarheid is dat hulle gaan laat sak miljoene Laat ondersteuners, veral mense wat werk-klas wat blyk om te stem in massiewe getalle op die raad boedels in die Engelse noorde en Midlands, baie stemme vir die eerste keer in 30 jaar. Natuurlik moet 'n mens se mense reengagement in politiek verwelkom. Maar Gove en Johnson sal beland disillusioning hierdie groep in die samelewing nog meer. Ek hoop en bid dat die Konserwatiewe Party verseker dat hulle nie sal baat deur hul opportunisme. Hul nalatenskap kan ook skep die teelaarde vir fascisme as die verlaat van die EU lei tot ernstige ekonomiese probleme.
Tog binne 36 uur hierdie gevoelens van woede het omgedraai om vasberadenheid - om nie toelaat dat hierdie opportuniste daarmee wegkom. Vriende het vir my gesê jongmense in trane daardie geslag hul grootouers se hulle van hul toekoms het ontneem. 'N Petisie vir 'n tweede referendum versamel groot momentum. Pro-Europeërs moet die stryd voort te sit en hierdie keer doen dit beter.
Die eerste stryd is om te verseker dat ons 'n Labour Party met 'n leier bereid is om die pro-Europese oorsaak beveg. Baie Corbynistas sien Brexit as 'n geleentheid om terug te keer na die beleid van die "sosialisme-in-een-land wat die linker bevorder in die 1970s en vroeë 1980s. Dit is 'n totale doodloopstraat in 'n globale wêreld: 'n terugkeer na proteksionisme is nie die antwoord op die onaanvaarbare ongelykhede wat globalisering is die bevordering van in die Britse samelewing. Ons moet 'n nuwe leier wat 'n toegewyde pro-Europese hê.
In die tweede plek moet ons 'n nuwe progressiewe skikking met die EU terug. Core hiervan is dat Brittanje bly in die interne mark. Dit het tot die hoogste prioriteit vir die artikel 50 onderhandelinge wees. As die konserwatiewe in die regering bly en is in beheer van die optrede van hierdie onderhandelinge moet ons 'hou hul voete om die vuur "op hierdie sentrale punt. As hulle renege op die bereiking van hierdie doel te bereik, moet Arbeid 'n parlementêre mosie van vertroue te eis. Eers dan sal dit wees wettige 'n tweede referendum te eis op die vraag of Brittanje eintlik wil hê dat die EU op hierdie ekonomies verlammende basis te verlaat.
Derde, moet ons 'n tydperk van ernstige besinning en vars beleid dink oor die onderliggende oorsake van die rede waarom ons hierdie referendum verloor onderneem.
Laat kiesers het nie geglo dat hulle van die interne mark en die Europese ekonomiese integrasie het baat gevind. Dit is waarom 'Projek Vrees' flopped. Die ongemaklike waarheid vir die Bly kant is dat die ekonomiese voordele van die interne mark - en wyer vrye handel en globalisering - het nie versprei op 'n regverdige en deursigtige wyse.
Jacques Delors begryp die behoefte aan aksie om dit te verseker toe hy die interne mark program in die middel 1980s van stapel gestuur. Hy het aangevoer dat die interne mark moes word vergesel deur 'n meer sosiaal Europa. Sy suksesse was die sosiale hoofstuk, waarborg basiese regte van werkers en die verdubbeling van die strukturele fondse om die benadeelde gebiede te help en te lei werkloses deur die sosiale fonds. Maar die Britse geblokkeer vordering van die begin af. Erger nog, die uitbreiding na Sentraal en Oos-Europa onderneem sonder enige toename in die EU-begroting of enige ander vorm van "sosiale" voorbereiding. Dit het 'n groot fout was. Ons het die sosiale dimensie van die EU verloor. ekonomiese integrasie EU, saam met globalisering, is toegelaat om amock loop deur ons samelewings. Ek bly pro-vrye handel en pro-oop markte, maar die ekonomiese dividend het baie meer eksplisiete en meer redelik gedeel word. Besigheid kan nie oortuig word dat dit in hul belang. 'N Goeie beginpunt sou wees gemeenskaplike korporatiewe belasting reëls om belasting mededinging tussen bestaande EU-lidlande, met die bykomende belastinginkomste opsy gesit in fondse wat ekonomiese geleenthede versprei op 'n meer gelyke basis te skakel.
In die afwesigheid van 'n meer sosiale Europa, die spook van onbeheerde migrasie is 'n groot vrees faktor vir die "agtergelaat", selfs wanneer dit bietjie hul eie gemeenskappe raak. Britse sosiale demokrate moet die saak te maak met ons suster partye op die vasteland wat ons neem 'n lang harde kyk na alle aspekte van die migrasie vraag: vrye beweging van arbeid binne die EU sowel as vlugtelinge en ekonomiese migrante van buite. Ons het 'n nuwe bedeling vir die hele Europa, insluitende Brittanje: gelyke behandeling vir migrante na 'n tydperk waar, deur harde werk, hulle demonstreer verbintenis tot die gasheergemeenskap; sterk beleid integrasie; taaier handhawing van die eksterne grens EU (waarin die Verenigde Koninkryk, in of uit, het 'n sterk belangstelling); 'n "hulp en handel" Marshall-plan om die Europese omgewing te stabiliseer en meer hulp vir vlugtelinge naby hul land van herkoms; 'n migrasie impak fonds vir plaaslike spanning soos oorvol skool klaskamers en spreekkamers dokters se verlig; sowel as nuwe meganismes wat erken daar is perke aan absorpsie kapasiteit enige gebied nie.
Hierdie maatreëls is nodig in Europa, nie om te gaan met die "Britse vraag, maar om die oplewing in populisme wat die bestaan ​​van die EU self dreig lek. Met ander woorde, 'n progressiewe program vir Europa wat kan die basis vir 'n progressiewe Europese nedersetting vir Brittanje voorsien.
Roger Liddle is mede-voorsitter van Policy Network.
Verwante onderwerpe:'n nuwe bedeling vir Europaabsorpsie kapasiteitGewildevir Europafull-beeldnuwe bedeling vir Europabeleid NetwerkRoger Liddlesterk beleid integrasie