Hoe kyk Jesus na kinders?
Ons lees nie gereeld in die bybel van Jesus se tyd saam met kinders nie.
Om die waarheid te sê daar is net 'n handjie vol gebeure waarby kinders betrokke was tydens Jesus se bediening op aarde.
Daar is die keer toe Hy 'n kind genees het wat konstant in die vuur geval het. Hy genees die dogtertjie van Jaïrus, en ook 'n paar ander genesings.
Die vraag is egter wat ons kan leer oor hoe Jesus na kinders kyk vanuit verskillende plekke waar hulle met Hom omgaan.
Daar is twee verhale wat belangrik is. Die eerste een is in Lukas 18 waar Jesus die kindertjies seën.
Maar Jesus het die kindertjies nader geroep en gesê: "Laat die kindertjies na My toe kom en moet hulle nie verhinder nie, want die koninkryk van God is juis vir mense soos hulle.
In Markus se verklaring (in Markus 10) sien ons dat Jesus daarna die kindertjies optel en seën.
Die ouers se behoefte is dat Jesus hulle sal aanraak, wat dalk kan dui op 'n behoefte na genesing wat daar onder die ouers was.
Jesus raak hulle aan op die beste manier - Hy seën hulle.
Jesus se verwagting van ons is dat ons dieselfde sal doen. Kinders het liefde en aanraking nodig - geestelike aanraking.
​Hoekom sou Jesus wil hê moet ons dit doen?
Jesus sien kinders as katalisators vir wonderwerke
Die antwoord lê in die verhaal van die vermeerdering van die brood en vis. Dis die enigste wonderwerk wat in al vier evanglies (Matteus, Markus, Lukas en Johannes) voorkom - Iets belangriks het daardie dag gebeur vir hulle om al vier oor verskillende generasies dit vir die nageslagte neer te skryf.
Die eerste drie evangelies noem net dat die dissipels die vis en brood gekry het maar nie wie dit gegee het nie.
Johannes kom verduidelik dat dit 'n kind was wat sy kos weggegee het vir 'n wonderwerk.
Dalk was hierdie verhaal so boeiend vir die dissipels omdat hulle iets eers later agtergekom het. Iets wat deur Johannes verduidelik word.
KINDERS IS BELANGRIK, EN KAN DIE WêRELD VERANDER!
Ons moet na kinders kyk as katalisators wat wonderwerke kan gee.
"Wie nie soos 'n kindjie word nie..."
Jesus se woorde tydens die seën van die kinders is belangrik. In hierdie verhaal sien ons dat Hy sê dat dit vir ons onmoontlik is om die Koninkryk te beleef as ons nie soos kinders word nie.
Jesus wil hê dat ons onskuld en optimisme nie moet vervaag nie - dit gebeur egter te maklik.
Hoekom wil Jesus hê moet ons optimisme en onskuld altyd daar wees, want dit is een van die boustene om verandering te bring en 'n katalisator te wees.
Dis egter nie die enigste bousteen nie
Daar is baie ander boustene ook nodig om 'n katalisator te wees, maar om steeds met kinderlike onskuld, deursettingsvermoë en geloof te dien, dra God se goedkeuring weg vir 'n lewe van uitnemendheid.
Mag jy die kinders rondom jou sien as agente of katalisators wat groot verandering en wonderwerk kan bring.
Die uitnemendheid van Jesus - Verslae oor God al is jy moeg...
- Lukas 9:43
Een van die belangrikste redes waarom Jesus aarde toe gekom het, was om vir ons te leer hoe groot God is.
Hierdie teksvers som dit pragtig op. Dit sê dat almal verslae was oor God se grootheid. Oor die wonderwerke, die getuienis wat Jesus gehad het, oor die gees wat daar tussen mense geheers het.
Daar was baie verskillende dinge wat Jesus gedoen het om vir die wêreld God se grootheid te wys. In hierdie geval sien ons dat dit waarskynlik gebeur omdat Jesus 'n seun gesond maak. Die man wat Jesus se hulp nodig het, verwys na die seun as sy enigste.
Voor Jesus die seun genees van die demoniese magte wat hom keer om sy rol as oudste seun te kan vertolk, praat hy met die mense daar.
Praat. Dit lyk asof Hy hulle uittrap.
Tog doen Hy dit.
Sy rede? Die grootheid van God wat mense verslae laat.
Ons almal raak soms moeg en siek en sat om 'n verskil te maak. As jy ooit so voel, dink aan die grootheid van God.
Die grootheid van God is ons almal se inspirasie om 'n verskil te maak. Laat dit jou inspirasie wees in die oomblikke van moegheid.
Om dit te doen, is die lewe van uitnemendheid.
Die uitnemendheid van Jesus - Selfdissipline!
Die skrifgeleerdes en die Fariseërs bring toe 'n vrou wat op owerspel betrap is, en laat haar in die middel van die kring mense staan.
Hulle het vir Hom gesê: "Meneer, hierdie vrou is op heter daad betrap waar sy owerspel gepleeg het.
Moses het ons in die wet beveel om sulke vrouens te stenig, maar u, wat sê u?"
Dit het hulle gevra om Hom uit te lok, sodat hulle iets kon kry waaroor hulle Hom kon aankla. Maar Jesus het gebuk en met sy vinger op die grond geskrywe.
Toe hulle aanhou om Hom te vra, het Hy regop gekom en vir hulle gesê: "Laat die een van julle wat 'n skoon gewete het, eerste 'n klip op haar gooi."
Dis waarskynlik makliker om niks te sê nie, as wat dit is om iets te sê. My belewenis as jong leraar by my enigste Algemene Sinode ('n prag geleentheid in PE in 2013) het my DIT geleer: Mense wil iets sê, en die woorde van 'n bekende professor in ons gemeente se woorde wanneer dit by statistiek en meningsopnames kom het DIT vroeër die jaar bevestig met hierdie woorde: "Suid-Afrikaners sal altyd 'n hele questionnaire invul, selfs al het hulle nie die nodige informasie om 'n saak te beoordeel nie."
Dis waarskynlik beter om soms te sê ek weet nie, as om iets te sê waaroor jy niks weet nie.
Dit herinner my aan 'n filosoof op bekende wat gesê het: "Rather be quiet and let people think you are fool, than to speak and remove all doubt."
Dit was nie Langenhoven nie, ek dink. Dit was waarskynlik Mark Twain, maar hy was nie 'n filosoof nie.
Woe ookal dit was, hy was reg.
Dis beter om stil te bly as om iets te sê.
Dit vat selfdissipline - iets waarmee die kerk sukkel.
Behalwe vir die oomblikke waartydens Jesus die tempel gereinig het, is daar baie by Jesus te leer oor selfdissipline.
​In hierdie verse in Johannes 8 is dit duidelik dat Jesus baie kon sê oor die vrou, oor God se liefde, oor Sy liefde vir haar. Hy kon 'n storie vertel om die Fariseërs te wys wat die wet leer oor liefde. Hy kon praat oor Sy eie kruisdood wat oppad is.
Hy kies nie een van hierdie nie.
Hy kies om in die sand te skryf.
Hy kies om nie soos die Fariseërs deur die oomblik meegesleur te word nie.
Jesus het genoeg selfdissipline om in die sand te skryf.
Die NG Kerk se Algemene Sinode begin weer vandag. Dis tyd om te praat. Ook op sosiale media gaan daar gepraat word.
Dalk is dit tyd vir almal om eerder die selfdissipline te hê om in die sand te skryf, eerder as om deur die oomblik meegesleur te word.
Die beginsel van skryf in die sand werk ook as jy met geliefde stry kry oor wie moes die melk gekoop het, of wanneer jy oppad is om jou werkgewer presies te gaan vertel wat jy van hom of haar dink.
Skryf in die sand wys dat ons kinders van God is.
Is eenheid in die kerk belangrik ten alle koste - Ja dit is. Met alles in die lewe werk dit so dat wanneer jy eers geloop het ('n belsuit geneem het en dit deurgevoer het) dit baie moeilik is om terug te kom en dan te sê: "Ek het verander van besluit."
Jesus praat net eenkeer, en almal ken die beginsel daarna. Die beginsel is so duidelik dat elkeen wegstap daarna terwyl Hy weer in die sand begin skryf.