Tags: Matriks Joan Hambidge resensie, Resensie deur Tom Gouws	Monday, March 23rd, 2015 |
March 24th, 2015 at 1:15 pm Uitstekende resensie.
March 28th, 2015 at 1:32 pm In watter mate kan een skrywer onbevooroordeeld oor ‘n ander skrywer skryf?
March 28th, 2015 at 7:30 pm “No sane person should believe that something is subjective merely because it cannot be settled beyond controversy.” – Hilary Putnam
March 29th, 2015 at 10:36 am Baie dankie vir die puik resensie, Tom. Deeglik en objektief – en eerlik. Te veel resensente / skrywers is ‘skrikkerig’ om Hambidge te kritiseer uit ‘vrees’ dat hul later ‘bygekom’ sal word. (Die Afrikaanse literêre wêreldjie is maar klein en daar is altyd mense met agendas.)
March 29th, 2015 at 1:07 pm Kommentaar op Johann Lodewyk Marais se opmerking. Die leser moet tog seker gaan kyk na die logiese strengheid van ‘n argument en die gehalte van die inkleding van die insigte, voordat so ‘n wilde twyfel soos JLM s’n hierbo as hoegenaamd tersaaklik beskou word?
March 30th, 2015 at 7:35 pm Hierdie is veel meer as net nog ‘n digter, dit is ‘n literêre persona wat soos die resensent uitwys, ook ‘n rol speel in die sosiale milieu. Indien ‘n persoon aanmeld as iemand wat “nie skroom om in die letterkundige bokskryt te klim om haar oortuiginge te verdedig nie” impliseer dit reeds subjektiwiteit en omstredenheid. Sou ‘n mens JLM se vraag beantwoord moet ‘n mens dalk meer as net een resensie in oënskou neem want die vraag is universeel.
April 10th, 2015 at 10:39 am Ten spyte van die breedopgesette aard van hierdie bespreking met die talle verwysings na vroeër bundels en gevestigde literêr-teoretiese konsepte, is daar ‘n belangrike aspek van Hambidge se werk wat hier nie verreken word nie. Daar word dikwels gesê daar is skrywers wat eintlik werk ‘n samehangende oeuvre het en dat dit hulle hele lewe neem om hierdie oeuvre te bou. Van romanskrywers word daar dan gesê hulle skryf dieselfde boek eintlik 10 of 12 keer oor. Baie skrywers skik en herskik dieselfde gegewens en selfs dieselfde frases en segswyses en uitdrukkingsvorme in hulle werk rond en maak nuwe patrone met dieselfde elemente. Die idee van variasie en uitbreiding, die aansluiting by sowel as die verandering en improvisasie in ‘n idiolek of oeuvre is net so ‘n geldige interpretasie van Hambidge se werk. Dit hang af van die voorkeur, smaak en keuse van die resensent.