By die huis pak ons die goedjies uit en toe kry ek ook sommer my eerste preek van die vakansie. Jy is net soos my pa, hy kan glad nie die sin sien in so baie betaal vir goed nie, MAAR jy vergeet dat dit kwaliteit is!
My boyfriend kreun. Die son is warm en party velle is nie eintlik gewoond aan die son nie. Ek kyk vol deernis na die lyf wat hier langs my l� en besef dat ons eintlik mekaar se toegekende toasters is. Vir geen prys onder hierdie son wil ek die lesse wat ek hier leer, verdoesel met nog n bietjie KY nie. Ek is nie stukkend nie, partykeer droog gebrand, maar glad nie stukkend nie. Ek is wie ek is. Ek is bly oor die (meeste) toasters wat ek al in my lewe gehad het, want elkeen, het ek vroe�r of later besef, het my beter toegerus om te vat wat die lewe vir my gooi.