Sphinx-druiwe: beskrywing van die variëteit met kenmerke en resensies, kenmerke van plant en verbouing, foto's - Inligting
Oes vroeë ryp Sphinx-druiwe: voor- en nadele
Die Sphinx-druiwe, wat op private plase in Rusland, Oekraïne en Belo-Rusland gekweek word, is nie een van die variëteite wat vir almal aanbeveel kan word nie: dit het baie tekortkominge. Maar vir 'n beginner-tuinier is dit baie goed, want as u vroeë oeste van baie lekker bessies gee, is dit baie veeleisend vir groeitoestande.
Die Sfinx is nie die jongste variëteit nie, of, soos die kwekers sê, 'n bastervorm. Meer as tien jaar gelede wydverspreid, geteel deur die Oekraïense amateur-teler V.V. Zagorulko (Zaporozhye), van beroep wat nie verband hou met die landbou nie.
Wynbou-entoesias V. Zagorulko langs sy troeteldiere
Die entoesias studeer in 1986 aan die Fakulteit Elektroniese Ingenieurswese van die Instituut vir Meganiese Ingenieurswese, maar begin in sy jeug belangstel in wingerdbou. Baie soorte druiwe is deur sy hande geteel, en meer as 'n dosyn het alom bekend geword.
V. Zagorulko streef daarna om variëteite te skep wat gekenmerk word deur stabiele eenjarige vrugte, selfbestuiwing, hoë smaak van bessies en goeie vervoerbaarheid.
Sphinx tafeldruiwe, volgens die bogenoemde kriteria, voldoen basies aan die voorkeure van V. Zagorulko, alhoewel hierdie variëteit nie sy beste breinkind genoem kan word nie: dit hou ook baie nadele in. Die Sfinx is die resultaat van die kruising van die bekende Moldawiese variëteit Strasensky en die vroeë rypwording van Timur. Strashensky is 'n groot vrugte, baie bemarkbare variëteit, maar nie geskik vir langtermynopberging nie. Dit word gebruik vir vinnige gebruik en korttermynvervoer. Timur is 'n wit druif, bekend vir vroeë vrugte, word ryp in drie maande, ryp en weerstand teen siektes.
Druif Strashensky - een van die ouers van die Sphinx - lyk baie daarop
Die Sphinx-baster is 'n donker druif wat konsekwent groot opbrengste groot bessies lewer wat in 'n rekordtyd ryp word. Die meeste geskik vir verbouing in die suide van Rusland, Belo-Rusland en Oekraïne. Dit word ook deur amateurs in Moldawië gekweek. Terselfdertyd sê kenners dat die Sphinx geen noemenswaardige voordele bo sy voorvaders, veral Timur, het nie. Dit is waar dat daar terselfdertyd opgemerk word dat die baster maklik versorg kan word, en dat dit selfs vir 'n beginner wynboer gekweek kan word.
Beskrywing van die druifsoort Sphinx
Sfinxbosse is relatief lank, gekenmerk deur vinnige groei, word gekenmerk deur groot blare met 'n aar in die middel. 'N Belangrike voordeel is die volle en vroeë rypwording van die wingerdstok. Bestand teen uiterste hitte. Hulle verdra ook ryp: gewaarborgde temperatuur - tot -23 oorC, maar skuiling vir die winter, veral in die middelste baan, is 'n moet. Terselfdertyd hou die variëteit nie van konsepte nie, daarom word dit dikwels in kweekhuisomstandighede gekweek. Bestand teen droogtes en ernstige siektes. Die immuniteit van die Sphinx teen die gevaarlikste druiwesiektes word egter as gemiddeld beskryf, en daarom is voorkomende behandeling teen skimmel en oidium nodig.
Daar is beide vroulike en manlike blomme op vrugtelote, wat goeie bestuiwing waarborg in die afwesigheid van bure - ander variëteite.
Blomme blom redelik laat, dus is die Sphinx nie bang vir moontlike ryp in Mei nie. Die variëteit is vroeg ryp, die eerste bessies word drie maande na die einde van die blom ryp. In ander jare vind die oes egter die einde van die somer plaas, dit wil sê die vroeë volwassenheid van die Sfinx hang af van die weersomstandighede en kan nie as die onbetwisbare voordeel bo ander soorte beskou word nie. In normale seisoene is die belangrikste oes middel Augustus. In die warm somer bereik die suikerinhoud in bessies 25%, wat ongetwyfeld die veelsydigheid van die variëteit aandui: dit is geskik vir vars verbruik en vir wynmaak. In koue seisoene oorskry die suikerinhoud egter nie 18% nie, wat natuurlik ook nie sleg is nie. In hierdie geval is die suurheid 5-6 g / l.
Die voorkoms van die bessies kan nie besonder aantreklik beskou word nie. Donkerblou, hulle het 'n ronde of ovale vorm, taamlik groot: tot 3 cm groot, weeg tot 10 g. Die bessies word in koniese trosse versamel, baie groot. Die klomp weeg tot 1,5 kg, maar gewoonlik - van 600 tot 1000 g. Ongelukkig moet die bessies vinnig verwyder word namate die bessies ryp word: die trosse word lank nie in die bos geberg nie; dit word vinnig agteruit en verdor.
Die trosse van die Sfinx is groot, en sterk traliewerk is nodig om dit vas te hou
Die bessies is bedek met 'n ferm, krakerige skil as dit gebyt word. Die pulp is ferm en sappig. Smaak - gewone druiwe, uitgesproke, kenmerkende eienskappe van smaak word nie opgemerk nie, maar 'n soort eienaardige aroma word beskryf. Die opbrengs vir vroeë druiwe is baie hoog.
Eienskappe van die Sphinx-druifsoort
As u dus met die Sphinx-druifsoort kennis gemaak het, kan u dit 'n veralgemeende kenmerk gee en let op die belangrikste voor- en nadele. Ongelukkig blyk nie net die eerste lys solied te wees nie.
groot grootte trosse en individuele bessies, gebrek aan klein bessies in trosse;
baie goeie smaak;
lente ryp weerstand;
hoë aanpassing by uiterste klimaatstoestande.
Die Sphinx groei feitlik oral, behalwe vir baie suur gronde, in die suide is dit glad nie winterskuiling nodig nie; dit lewer ryk opbrengste van baie lekker bessies met 'n ryk geur, geskik vir vars verbruik en vir verskillende soorte kulinêre kos. behandelings, kan dit ook in kommersiële doeleindes verbou word, aangesien die vroeë oes relatief vervoer kan word.
In teenstelling met baie variëteite, het die Sphinx egter iets om te skel. Die belangrikste nadele daarvan is:
krake van bessies in geval van hoë humiditeit;
die vermoë om slegs kort afstande te vervoer;
lae weerstand teen skimmel en poeieragtige skimmel;
beduidende skade aan bessies deur perdebye.
Natuurlik, as u van wespies of krake praat, moet u verstaan ​​dat hierdie negatiewe faktore deur goeie versorging geminimaliseer kan word, maar dit is immers uitstekende variëteite, insluitend dié wat prakties nie aandag aan insekte of 'n oormatige risiko van vog in die die reën en natmaak. En die voorkoms en swak vervoerbaarheid verminder die beoordeling van die variëteit deur potensiële kopers drasties. Daarom moet die Sphinx erken word as 'n variëteit wat hoofsaaklik vir persoonlike verbruik gekweek word.
Kenmerke van die aanplant en verbouing van die Sphinx-druifsoort
Vanuit die oogpunt van landboutegnologie is die Sphinx die algemeenste klassieke druif wat bedek, sodat die aanplant en versorging daarvan feitlik geen noemenswaardige kenmerke het nie. Inteendeel, die Sphinx is makliker om te versorg as baie ander druifsoorte. Dit reproduseer goed deur steggies, daarom is dit baie maklik om 'n saailing van hierdie druif tuis te kweek.
Die enigste groot nadeel van hierdie variëteit vanuit die oogpunt van landboutegnologie is dat dit baie bang is vir konsepte, en daarom word dit dikwels in kweekhuise geplant. Maar druiwe in 'n kweekhuis is natuurlik nie die beste opsie nie, hoewel dit in die noordelike streke so gekweek word. As ons oor oop grond praat, moet daar veral aandag geskenk word aan die vind van 'n plek wat beskerm word teen die wind as u 'n terrein vir die Sphinx kies. Dit moet 'n muur van 'n huis of 'n leë heining wees wat die bos teen noordelike winde beskerm. Dit is wenslik om 'n groot boom aan die sykante te hê, en slegs die vierde kant moet oop wees vir die suidelike sonstrale. Hierdie variëteit is steeds geskik vir die suidelike streke, alhoewel dit baie winterhard is.
Die verbouing van kweekhuisdruiwe is nie geskik vir enige voorstedelike gebied nie, maar die Sphinx in 'n kweekhuis sal daarvan hou
Soos elke druif, is die Sphinx mal oor lugdeurdringbare grond, maar kan hy op alles groei, behalwe swaar versuip. Baie vinnig begin vrugte dra: die volgende jaar nadat u 'n twee jaar oue saailing geplant het, kan u al 'n paar emmers bessies versamel. Verskil in droogtebestandheid: in baie streke is dit amper nie nodig om nat te maak nie, behalwe vir die seisoen van aktiewe bessiegroei.
Die beste planttyd in die meeste dele van die land is einde April. In die suide is herfsplanting ook moontlik - in Oktober, maar die aangeplante plante moet goed bedek wees vir die winter. Om met vog te versadig, word die saailinge wat na die terrein gebring word, 'n dag of twee in water geweek. Nog beter, neem in plaas van water 'n swak ureumoplossing (1 eetlepel per emmer). Voordat u plant, is dit raadsaam om die wortels in 'n mash van klei, vars mullein en water te doop.
Natuurlik moet die plantput vir lente geplant word in die herfs, maar eers word die hele gebied rondom die toekomstige bos (drie meter in elke rigting) op die bajonet van 'n graaf met kunsmis gegrawe, sodat die druiwe genoeg voeding vir die volgende paar jaar. Daar word 'n put gegrawe met afmetings van minstens 80 × 80 × 80 cm. Aan die onderkant moet daar 'n dreineringslaag van twintig sentimeter hoog wees, veral op swaar grond. Dreinering kan gruis, klippies, net growwe sand wees. Verder - 'n laag grond gemeng met kunsmis (verskeie emmers mis, 'n halwe emmer houtas, 400 gram nitroammofoska) en die laag wat tydens aanplanting in direkte kontak met die wortels sal wees, moet skoon vrugbare grond wees.
Die druiwe word diep geplant en laat slegs 2-3 knoppies buite. Die Sfinx groei in die vorm van groot bossies, maar hulle kan nie reuse genoem word nie. Daarom is 'n afstand van 1,5-2 meter voldoende wanneer u verskeie bossies tussen hulle plant.
In veral droë streke moet 'n stuk pyp vertikaal in die put geplaas word sodat die druiwe die eerste 2-3 jaar direk in die wortelgroeisone natgemaak moet word.
Volwasse sfinxbosse sal selde natgemaak moet word. Die planttegniek is gewoonlik - versprei die wortels goed, bedek dit met grond, stamp dit en gooi dit met verskeie emmers water. Die deklaag rondom die bos vergemaklik die daaropvolgende versorging.
Wanneer u die plantput voorberei, moet u nie net kunsmis oplaai nie, maar ook met 'n stuk breë pyp waardeur u die wortels van die druiwe die eerste paar jaar moet natmaak.
Die volgende jaar moet die Sfinx blom en die eerste klein oes lewer. Om die hoeveelheid net te laat toeneem, is voortdurende versorging van die plant nodig, wat nie besonder moeilik is nie. Benewens die water wat nodig is, reageer druiwe ook goed op voeding. Die kunsmis wat tydens die voorbereiding van die terrein in die plantgat geplaas en begrawe is, sal 2-3 jaar duur. Daarna moet elke lente 1-2 emmers kompos in die gate gegrawe word wat langs die rand van die bos gegrawe is, aan die begin van die somer moet 1-2 liter asblikke rondom die bos versprei wees en vlak in die grond ingebed wees. . Voordat dit blom en onmiddellik daarna, is blaarbemesting met komplekse kunsmisoplossings (bespuiting op die blare) baie effektief. Bemesting moet fosfor-kalium wees wanneer bessies gegiet word.
Die belangrikste aktiwiteit in die wingerd is snoei. In die lente kan slegs duidelike dooie dele van die wingerdstok verwyder word, die hoofsnoei word uitgevoer voordat die bosse vir die winter beskut word. Maar sodat dit in die herfs maklik kon uitvind wat is, is dit regdeur die somer nodig om nog kort, natuurlik oorbodige groen lote uit te breek wat die bosse verdik. Teen die herfs sal daar slegs die belangrikste wingerdstokke wees, wat deur die Sphinx aanbeveel word om voor die winter te verkort, sodat daar net 4-6 oë oorbly.
Tydige verwydering van stiefkinders en ekstra groen lote vergemaklik die herfs snoei
In die middelste baan in Oktober en in die suide - vroeg in November moet druiwe bedek word vir die winter. Die Sphinx is redelik rypbestand, hy het nie 'n baie warm skuiling nodig nie, selfs nie in die middelste sone nie. Nadat u die wingerdstokke van die traliewerk verwyder het, bind dit liggies in trosse en bedek dit op die grond met takke van spar of dennebos. In sneeuagtige gebiede kan u eenvoudig bedek met velle lei, wat sal hou totdat die sneeu val. En onder die sneeu sal daar genoeg warmte vir die druiwe wees. As dit lyk asof die wingerdstok in die lente gevries is en nie wil wakker word nie, is die Sfinx miskien slinks en voel hy die moontlikheid van ryp terug. Gewoonlik word hy laat wakker, maar versnel dadelik vinnig: blare blom, blom begin, en daar is dit nie ver voor die oes nie.
Video: oes van die Sfinx aan 'n bos
Die Sphinx is 'n druif met ongetwyfelde voordele, maar nie sonder nadele nie. Dit is nie baie geskik om gewasse op die mark te verkoop nie, maar amper ideaal om tuis te verbou: die bessies word baie waardeer vir hul smaak, en die versorging van die bosse is nie moeilik nie. Die Sphinx behoort tot die kategorie variëteite wat aanbeveel kan word vir die beginner tuinier.
Gegradueer aan die Departement Chemie van die Staatsuniversiteit van Moskou in 1981. Kandidaat vir Chemiese Wetenskappe, medeprofessor.