Oor ’n slegte koning, rowerspelonke en tollenaars | Maroela Media
Oor ’n slegte koning, rowerspelonke en tollenaars
In hierdie tyd het daar nie ’n goeie koning oor die land geheers nie. Hy het nie aggeslaan op die wette van die land nie en gedoen wat goed was in sy eie oë. Daarna het hy vir hom huise en paleise laat bou, asook krale vir sy vee en vir sy diere. Verder het hy sy skatkamers gevul met kosbaarhede wat hom nie toegekom het nie en waarvoor hy nie gewerk het nie. Daarna het hy vir hom vroue en byvroue geneem en kinders by hulle verwek, en huise vir hulle laat bou. Verder het hy nie die bekwaamstes in die land as opsigters oor die land aangestel nie, maar diegene uit sy stam wat aan hom getrou was. Hy het ook die hoogste poste in die land vir sy vriende gegee, en hulle het van die beste dele van die oeste en van die eerstelinge van die vee vir hulle gevat.
Toe het sy amptenare, goewerneurs, raadgewers en die heersers vir mekaar gesê: “Kom laat ons ook vir ons skatkamers bou, en vir ons goud en silwer, edelgesteentes, wierook en mirre daarin bymekaarmaak, soveel soos die sand aan die see.” En dit was goed in die oë van die koning. Hy het hulle nie tereggewys nie en nie ag geslaan op die regters van die land nie.
Daar het ’n swaar tyd oor die land gekom, ja, die duisternis het daagliks oor die land toegesak. Die struikrowers het die mense op die paaie oorval en die land was vol rowerspelonke. Die onskuldiges se bloed is selfs in hul eie huise vergiet, sodat niemand meer veilig was nie. Ja, die burgers van die land het nie meer ’n rusplek vir die holte van hul voet gehad nie. Selfs die vreemdelinge in die land was nie veilig nie en hul besittings is afgevat en hulle skuilplekke afgebrand.
Daar is tolpaaie regdeur die land opgerig en die tollenaars het die volk verder laat ly, sodat daar ’n geweeklaag oor die land opgeklink het. Maar die koning en sy amptenare het hul harte verhard, en nie aggeslaan op die gekerm van die mense en die geweeklaag van die burgers nie. Hy en sy amptenare het hulle nog swaarder belas en harder laat werk. Maar baie van diegene wat die koning gedien het, het nie gewerk nie en is onderhou deur die burgers wat in die sweet van hul aanskyn hul brood moes verdien. Hulle wat nie gewerk het nie, het na die koning gegaan en gesê: “Gee vir ons meer huise en brood, want ons en ons kinders word honger, en waar sal ons meer kan kry?” Daarna het die koning nog meer van die mense van die land gevat en vir dié wat nie werk nie gegee.
Die amptenare, die goewerneurs, die koning se raadgewers en die heersers het nie die mense van die land gedien nie, maar oor hulle geheers. Hulle harte was vol hoogmoed en hulle het hul eie belang gedien in plaas van dié van die mense wat onder hul gestel is. Die volk het swaar onder die koning en sy amptenare gely en hulle het gemurmureer en vir mekaar gesê: “Ag, wie sal hierdie las op ons skouers verlig?”
En daar het deugniete gekom en gemaak of hulle die volk wil help en voor die hekke van die paleis geskree dat die koning die geld moet terugbetaal. Maar hulle wou net die geld vir hulself vat en was nie opreg van gemoed nie.
Roof en plunder
Die burgers van die land het met die koning en sy raadsmanne gaan praat en gesê: “Dit gaan sleg met die land en sy mense. Die rowers oorval ons al helder oordag, en ons kinders is nie meer veilig nie. Verder plunder baie van u amptenare self die land, en regeer ons sleg sodat ons onsself in ons huise moet toesluit. U bou self huise en paleise terwyl ons swaar dra aan belastings en dan nog tol ook moet betaal.”
Maar die koning en sy amptenare het vir hulle gesê: “Dis nie ons wat so sleg regeer nie, dis julle voorvaders wat hierdie onheil oor die land gebring het. Daarom sal ons alles op julle koppe laat neerkom, tot in die derde en vierde geslag.” En hulle het nie na hulle geluister nie en nie aggeslaan op hul woorde nie.
Daarop het baie van die hooggeplaastes vir mekaar gesê: “Kom laat ons die land van ons vaders verlaat en terugkeer na die vleispotte van Egipte, want dit sal daar vir ons beter wees as om in hierdie land te bly. Ons het die houthakkers en waterdraers in hierdie land geword, die knegte van die koning en sy volgelinge.”
En hulle het gegaan en hul vroue en kinders saam met hulle geneem. En die land het hieroor nog swaarder gekry, want daar was baie van die vooraanstaandes en die geleerdes wat getrek het.
Maar daar het dapperes onder die volk na vore gekom en gesê: “Kom, laat ons nie ons laat onderkry nie en laat ons self die hand aan die ploeg slaan, want anders gaan ons en ons kinders ondergaan.”
En die volk het hulle woorde goedgevind en die mense het mekaar gehelp en bygestaan. Hulle het boorde en wingerde aangelê, dorpe en stede herstel, paaie reggemaak en die armes, die weduwees en die wese versorg. Verder het hulle gepraat namens diegene wat self nie hul sê kon sê nie, en opgekom vir die reg van dié wat ten gronde gaan. Hulle het gesorg dat die arbeiders hulle loon kry en dat dié wat dagloon kry nie verontreg word nie. Daarby het hulle die weerloses begin beskerm, sodat die rowers en die bendes en die plunderaars nie meer kon doen wat hule wou nie.
Hulle het ook gesorg dat die geweldenaars en die bedrieërs in die gevangenis gewerp word. Al hierdie dinge het die volk en die mense van die land weer moed laat skep, sodat dit beter begin gaan het in die land. En na verloop van tyd het die koning en sy amptenare en hooggeplaastes so onder mekaar begin baklei en veg dat hulle die burgers van die land met rus gelaat het en hulle nie meer verdruk het nie.
My ouma in kaneel…
Pragtig Flip, amper dog ek,ek lees n gedeelte uit die ou testement!
Dit is so mooi en so waar. Dankie Flip
Dankie, jy verwoord ons gedagtes,
Kon nie die geskiedenis beter geskets het nie.
God se genade is groot.
Die geskiedenis herhaal homself – dieselfde dinge het in die tyd van Julius Ceasar (nie verwant aan onse Julius) plaasgevind.
Veels geluk Flip, puik taalgebruik, dit maak my trots om Afrikaans te wees.
As hulle maar net die land vir die burgers wil teruggee, maar dit sal nooit gebeur nie.