Smaak toets: ons supermarkgids vir aankope - Ander - 2021
Daar is tienduisende produkte op supermarkrakke; laat ons u help om die beste te kies - in smaak sowel as in voeding. Nadat u voedsel begin het wat nie aan ons voedingstandaarde voldoen nie, word produkte aan 'n Kooklig personeel proe paneel vir blinde smaak toetse. Hier is die wenprodukte in 'n verskeidenheid kategorieë.
Begin van 'n voedselonderneming: hoe om 'n proeftoets uit te voer
Voordat u geld aan 'n kommersiële kombuis bestee, moet u eers leer hoe u 'n smaaktoets kan doen om seker te maak dat u voedselproduk verkoop word.
Almal wat jou _____ proe (vul die spasie in: pasteie, piekels, pralines, ens.) Sê dat hulle die beste is wat hulle ooit gehad het. Maar dit is nog ver om kulinêre lof te ontvang tot 'n suksesvolle voedselonderneming te begin en die produk kommersieel te verkoop. Selfs 'n heerlike sakeplan kan nie genoeg wees om aan die gang te kom nie. Dit is belangrik om te weet hoe u 'n smaaktoets behoorlik moet uitvoer om eerlike resultate te kry voordat u te veel geld spandeer aan die ontwikkeling van 'n produk wat kan flop.
Die beste gebarsde braaisous | Smaak toets
Was u al ooit vol braaisous, nie die regte braai nie? Ja, ons het ook nie - tot hierdie proe. Dit was 'n vreemde gevoel, en nie een wat ons aanbeveel nie, maar noodsaaklik om ons gunsteling braaisous te vind.
Ons het 16 nasionale handelsmerke probeer, op soek na een wat die regte hoeveelheid smaak, rokerigheid en hitte het, sonder om pannekoekstroop soet te wees.
As u die afgelope tyd Josh Bousel se Sauced -rubriek gelees het, weet u dat dit nie so moeilik is om dit van nuuts af te maak nie. Gooi 'n paar krammetjies saam in 'n pot, roer, wag 'n bietjie en bam, jy het braaisous uitgekap. Maar vir baie van ons is dit uiteindelik alles wat ons by die kruidenierswinkel gaan haal, en gelukkig is daar 'n paar ordentlike.
Ons het die souse ingedeel twee style: die pittige, wynvariëteit en die soeter, dikker souse in Kansas City -styl. Vir 'n volledige uiteensetting van sousstyle, lees gerus ons volledige gids vir plaaslike braaivleisstyle en souse. Met die oog op ons proe in die winkel, het die twee kategorieë hulle almal gedek.
Wat maak 'n goeie braaisous?
Ons het ons inwoner -deskundige Josh (ons rubriekskrywer vir grilling) geraadpleeg oor wat ons moet soek:
Tekstuur: Hulle kan oral wees, van dun en loperig tot melassedik. Daar is geen reg of verkeerd met dikte en tekstuur nie, volgens Josh, maar dit kan help om die beste gebruik vir die sous te bepaal.
Aroma: Die reuk kan 'n sous maak of breek. U kan 'n perfek gekookte rib of varkvleis kry, maar bedek dit met 'n stinkende sous, en dit word 'n jammerlike ervaring.
Geur: Vir die souse in Kansas City-styl het ons soeter en dikker verwag, maar ons het steeds die balans tussen tang en hitte nodig gehad. Vir die meer op asyn gebaseerde souse, was ons op soek na die suur tang, maar verdik en effens versoet met tamatiepasta, en peperige hitte om dit af te rond.
Ons het die souse op 'n skaal van 1 (ergste) tot 10 (beste) gekry.
Beste Kansas City-styl (gelykop: 5.7): Bull's-Eye
Ons het almal Bulls-Eye op ons bord gespuit by 'n braai in die agterplaas sommige punt, reg? Dit smaak dadelik bekend en het waarskynlik 'n paar nostalgiepunte daarvoor verdien. Daar is 'n bietjie suurheid, 'n bietjie rokerigheid, 'n bietjie hitte en 'n groot hoeveelheid melasse -soetheid. Tog te soet vir sommige verhemelte. Oor die algemeen is dit 'n bietjie kunsmatige smaak, in 'n standaard BBQ -restaurant, maar dit is regtig nie so erg nie. Met die etiket 'die gewaagde keuse' vir braai - en in vergelyking met die ander het dit beslis 'n vet stertjie ingepak - Bull's Eye kan omtrent elke supermark gevind word, en kom in nege variëteite voor. (Ons het "Original" probeer.)
Beste Kansas City-styl (das: 5.7): TJ's Bold & Smoky
Dit is 'n tikkie minder soet as die Bulls-Eye-handelsmerk. Vinegary, pittig en 'n bietjie soetigheid, maar met genoeg bitterheid om dit gebalanseerd te hou. Ons het baie van die gladde tekstuur gehou - dit was nie slordig of loperig nie. Dit kan 'n bietjie meer hitte gebruik, maar het 'n aangename balans. Ons het baie beter daarvan gehou as Trader Joe se ander beskikbare braaisous: Trader Joe's All-Natural Sauce (meer oor hoekom hieronder).
Beste op asyn gebaseerde sous (5.2): stompies
U is moontlik bekend met die Stubbs -verhaal. 'N Man met die naam Christopher B. Stubblefield, met die bynaam' Stubb ', het in 1968 'n braaiplek oopgemaak in Lubbock, Texas, wat ook as 'n hotspot vir lewendige musiek verdubbel het. In die 1980's het Stubb sy restaurant-lokaal na Austin verhuis (wat vandag nog oop is) en in 1992 'n mate van nasionale bekendheid verwerf ná 'n verskyning op Late Night saam met David Letterman. Hy het 'n reeks braaisouse en vryf begin, wat nou by baie supermarkte beskikbaar is. Stubb se glimlaggende, cowboy-hoed-gesig (hy sterf in 1995, rus sy siel) is nog steeds op elke bottel met hierdie aanhaling: "Dames en here, ek is 'n kok."
Goed, nou op die sous! Daar is baie tamatie en asyn hier, maar dit is nie soet soos baie ander nie. Meer van 'n dieper tamatiepasta. Dit vervaag tot tangyness, en die rokerige speserye bly. Die Stubbles -man het beslis 'n bietjie byt in hierdie een. Daar is ook sigbare stukkies swartpeper en knoffel.
Die res van die Kansas City-style souse
Die speserye tref onmiddellik met hierdie een, en word geleidelik sterker. Dit is gebalanseerd met 'n soet en suur agtergrond. Alhoewel dit nie besonder uniek in smaakprofiel is nie, is dit wat ons altyd as 'braaisous' gedink het, ten minste in die wêreld van supermarkvariëteite. As u wil hê dat iets met die alomteenwoordige "barbecue" -geur (en he, ons oordeel nie), dan is hierdie een vir u.
KC -meesterstuk (5.5)
Baie donker melasse met 'n sweempie esdoorn. Sekerlik dik en soet, maar nie genoeg tang of hitte nie. "Herinner aan hoisinsous," sê een proe. Alhoewel dit nie so besonders was nie, het dit redelik goed gevaar, want dit was bekend vir baie van ons, baie soos Bulls-Eye.
En hier het u gedink dat hy net sy eie kenmerkende skakerings het! Fieri is 'n redelik besige ou (har har). Van sy vier souse wat beskikbaar was, het ons die Kansas City -braaisous probeer. Dit is redelik eendimensioneel met 'n swartpeperskop (jy sal die swart vlekke daar sien) en 'n swaar hand melasse. 'Nie baie ingewikkeld nie,' sê 'n proeër.
Soos hierbo genoem, is dit nie die een as u by TJ's is en 'n braaisous soek nie. U wil die sous in Kansas City -styl hê, wat die eerste plek in hierdie kategorie behaal het. Hierdie produk, aan die ander kant, probeer u mond afbrand. Moet ons nie verkeerd verstaan ​​nie, ons hou van 'n lekker mondjie as dit daar hoort, maar nie so baie vir souse nie. Dit was die enigste woah-daar-af-die-hitte-sous van die 16 handelsmerke. Warm met 'n asagtige, suur smaak. "Vuil proe," sê een proe.
Soos die Budweiser -sous (sien hieronder), kry dit ook drank in die mengsel. Baie rokerig en soet, amper vleisagtig, maar jy sal die whisky nie regtig opspoor nie. Tensy jy die verbrande afwerking tel. "Dit proe soos 'n kers," sê een proe. "Kersaand met die kaggel wat die koue huis brand!" het 'n ander gesê.
Baie ketchup met 'n effense vrugtigheid. Geen rook, suur of hitte om dit alles te balanseer nie. Nie baie kompleks nie.
'Die mees algemene smaak,' het 'n proeier gesê. Dit is taai en lekkergoed sonder hitte. Nader aan 'n slaaisous (toevallig genoeg het ons nie 'n idee gehad dat dit Kraft in die blinde smaak was nie) as 'n braaisous.
Te ketchup en dom. Vaag pruimgeur, maar herinner meer aan taai pruimsous as die werklike drupvrugte. Dik en te oorweldig deur die vrugtige soetheid.
Wag, Budweiser maak 'n. braaisous? En is daar bier daarin? Ja en ja. Besprei met ontwaterde uie en knoffelvlekke, is dit redelik funky, maar nie op 'n goeie manier nie. Wyn en pittig aan die voorkant met 'n onaangename nasmaak. 'Dit proe soos ou bier gemeng met Italiaanse dressing,' het 'n proeier gesê. Eekers. Ons hou net aan om Budweiser te drink, dankie.
Tamatie, suurlemoensap, seldery. Baie plantaardig, en te veel gedroogde speserye. Nie wat ons wil hê as ons braaisous wil hê nie. Benodig meer asynbyt. Benodig minder tamatiepasta -aksie. Moet waarskynlik wegbly van ons rooster af.
Die res van die op asyn gebaseerde souse
Braaisouse hou beslis van die woord "lek". Dit is die tweede handelsmerk in die titel (sien Salt Lick hieronder). Van die twee lek ons ​​hierdie een liewer. Dit is groot op asyn. Tert, peperig en pittig. Die tekstuur is dun, nie dik nie, wat waardeer word. Alhoewel ons van die nie-soet faktor hou, kon dit 'n rokerige rand gebruik het.
'Hier in Driftwood, Texas sedert 1967,' sê die etiket. Die braaiplek is ook daar, net buite Austin. Die "lek" -deel in hierdie geval kom van die hert wat vroeër die sout en minerale van die groot rotse van die boerdery af gelek het. Wel, ons was nie so baie van die tipe hert met hierdie sous nie. Dit smaak meer na heuningmosterd as braaisous, en lyk ook daarby. 'Nie waaraan ek dink as 'n braaisous nie,' stem proeërs saam oor hierdie mosterdgebaseerde sous. Soet en suur (kyk, kyk) maar nie rokerig of gekruid nie.
Dit herinner ons aan Asiatiese souse soos warm en suur of selfs eend sous. Moet ons 'n eierrolletjie hierin doop? 'Al wat ek proe, is soet,' sê 'n proeër. Daar skuil êrens asyn, maar dit is meestal 'n soet oorname.
Of, maak die sous van nuuts af!
Opmerking: ons het oorspronklik hierdie bottel -braaisous -proeftoets al in 2011 uitgevoer, en dit het ons twee jaar geneem om van die gevreesde Sauce Bloat te herstel. Maar in die gees van Barbecue Week 2013, besoek ons ​​hierdie spesifieke avontuur in speserye. Geniet dit! - Die Mgmt.
Hierdie brownie -mengsel is ideaal vir diegene met voedselbeperkings, aangesien dit nie suiwel, eiers en neute bevat nie. Maar al ons proeërs eet suiwel, en dit het nie by ons beste keuses beland nie.
Die resep vereis gesmelte margarien, en ons gebruik eerder gesmelte botter. Tog het die gebrek aan eiers en melksjokolade gelei tot 'n brownie wat ons proeërs net nie kon agterkom nie. 'Dit laat 'n slegte nasmaak,' het een redakteur geskryf. Die tekstuur speel ook hier 'n belangrike rol - hierdie brownies bly nie bymekaar nie, en een redakteur het opgemerk dat dit 'nie die knapperige boonste gedeelte van die brownie' het nie, wat hierdie lekkerny so lekker maak.
'Vir almal wat die Paasfees vier, smaak dit soos die kosbaarste vir die Pasga -brownies van die Manischewitz -handelsmerk,' het een redakteur geskryf. 'Dit gebeur as u nie gis kan kry nie, maar u hartseer laat voel en meer wettige brownies wil hê.
Grasvoeding vs gewone beesvleis: watter smaak beter?
Ons neem ons hamburgers baie ernstig hier by HuffPost Taste. Ons weet hoe goed dit kan wees as dit reggemaak word, en daarom wil ons nie met iets minder tevrede wees nie. Met die feit dat die burgerseisoen (amper) in die vooruitsig gestel is, het ons aan die dink gekom: maak dit regtig 'n verskil as dit by smaak kom, met al die opwinding van grasvoedingsburgers? En is dit regtig die prys werd?
Ons weet dat daar vurige waaiers vir beide soorte beesvleis is. Sommige burgerkenners sweer by hul "gewone beesvleis" -burgers en ander burgereters beloof dat grasvoeding beter resultate lewer. (Vir hierdie spesifieke doel gaan dit oor smaak - etiek speel nie 'n rol nie.)
Om by die vleis van die saak uit te kom, het ons 'n blinde smaakproef gedoen waarin 'n burger vergelyk is met standaardvleis, met graanvoeding in die supermark, met een wat met grasvleis (van Moveable Beast Farm) gemaak is-albei 85 -persent maer. Ons groep burgers-liefhebbende redakteurs het dit eenvoudig geproe, bedien op 'n aartappelbroodjie van Martin. Geen kaas, geen spek, geen fieterjasies nie. Net burger.
Voordat ons met die proeftoets begin het, was ons bekommerd dat mense nie die verskil tussen gewone en grasvleis kan proe nie. "Hoe anders kan hulle wees?" wonder ons. Ons was SO verkeerd. Elke redakteur kon proe watter burger gemaak is met beesvleis, en hulle was byna 100 persent eenparig (sien die byskrif hieronder) oor watter een die beter burger was. Ons het uit die eerste hand geleer dat die pryskaartjie die moeite werd is, mense. Bees wat met gras gevoer word, lewer 'n aansienlik beter burger. Hier is wat die redakteurs oor elkeen te sê gehad het:
Klein boerdery, grasvleis:
"Vleisstad! Goeie geur." "Hierdie een het 'n besliste aardse/grasagtige geur." "Sappiger, lekkerder." "Sag, sappig, meer soos gestoofde vleis." "Dit is goed."
Standaard-uitgawe, graangevoerde supermarkbees:
"Baie min geur betrokke. Nie 'n vleismansvleis nie." "Vleis was 'n bietjie ononderskeibaar." "Dit het goed geproe, maar dit was 'n algemene proe." "Tipiese ou-skoolse burgergeur en tekstuur." "Goeie, stewige burger, maar heeltemal vergeetbaar."
SIDE NOTA: Dit is wat die een persoon wat die gewone burger bo die grasvoedingsburger verkies het, oor die gewone burger te sê gehad het: "Smaak sappig, sappig. Dit is 'n warm somerdag by die swembad in my mond. 'N Fyn- 'n Meisie in 'n badpak wat vir my gebring word, bring vir my hierdie burger en dan dans ons die hele nag en eet 'n dooie koei wat chemies gevoer word. " En dieselfde redakteur se gedagtes oor die gras gevoed burger: "Gras gevoed. Smaak vreemd. F*ck gras." So duidelik, die proe is mal.
Ons het 'n proeftoets van supermarkte begin. Ons peusel (of teug), ons maak punte, en ons deel die resultate om u te help om die verlamming van Brand Choice -oorlading te vermy. Vandag se onderwerp: hoendernoedelsop.
Hierdie Vrydag bring ons die eerste valdag, en ons sien almal uit na warm serpe, skerp appels en bedkassies bedek met Kleenex -bokse. Ja, die griepseisoen is ook om die draai. Watter beter manier om voor te berei as om die heilige graal van herstellende troosvoedsel te proe: hoendernoedelsop. U hoef nie 'n laboratoriumjas te hê om te weet dat 'n warm bak met goedere en 'n gesellige kombers byna alles kan genees nie.
Ongelukkig het hierdie Supermarket Standoff die negatiewe uitwerking gehad en sommige van ons deelnemers tydelik siekte (oké, net walging) veroorsaak. Daar was vergelykings met verfverdunner, sjampoe en hondekos. Een proeër het bo -aan sy koerant geskryf, "Dit alles is suig." Ouch. Miskien was uiteenlopende verwagtinge deel van die probleem: sommige proeerders wou net hoender en noedels hê, en ander wou 'n paar wortels hê. Die enigste verenigende faktor is dat ons almal waarskynlik die aanbevole natriuminname vir die week oorskry het.
As u tyd en energie het, is hoendernoedelsop van nuuts af die beste medisyne. As dit egter nie 'n opsie is nie, laat ons keuses en voedingsdeskundige Marissa Lippert se gunstelinge na die sprong u gids wees. -Christine Clark
Voeding: Een porsie (1 koppie/246 g) = 110 kalorieë, 3 g totale vet, 1 g versadigde vet, 0 g transvet, 0,5 g poli -onversadigde vet, 1 g mono -onversadigde vet, 25 mg cholesterol, 690 mg natrium, 14 g totale koolhidrate, minder as 1 g vesel, 2 g suiker, 7 g proteïen
Bestanddele: Hoenderbouillon, gekookte wit hoendermat, wortels, verrykte eiernoedel (hardmeel, eier, niasien, ystersulfaat, tiamienmononitraat, riboflavien, foliensuur), seldery, bevat minder as 2% van: gemodifiseerde voedselstysel, water, sout, mononatriumglutamaat, hoendervet, gehidroliseerde mielieproteïen, gedroogde eierwit, uiepoeier, gehidroliseerde sojaproteïen, maltodextrien, outolyseerde gisekstrak, natuurlike geur, natriumfosfaat, gedroogde pietersielie, knoffelpoeier, sojaproteïenisolaat, eiergeel, speserye, sojalecitien, suiker, betakaroteen (kleur)
Koste: $ 3,39 by The Food Emporium in York
Blinde proe-aantekeninge: & quotKan die groente in hierdie & quot & quot; Dikker sous proe-amper romerig. Wortel-y "goeie hoender"
Voeding: Een porsie (1/2 koppie kondensop, 1 koppie voorbereide/246 g) = 60 kalorieë, 2 g totale vet, 0,5 g versadigde vet, 0 g transvet, 15 mg cholesterol, 890 mg natrium, 8 g totale koolhidrate, 1 g vesel, 1 g suiker, 3 g proteïen
Bestanddele: Hoenderaftreksel, verrykte eiernoedels (koringmeel, eierstowwe, niasien, ystersulfaat, tiamien, mononitraat, riboflavien, foliensuur), gaar hoendervleis, water, bevat minder as 2% van die volgende bestanddele: sout, hoendervet , gekookte meganiese geskeide hoender, mononatriumglutamaat, mielieblom, uiepoeier, gemodifiseerde voedselstysel, gisekstrak, speserye -ekstrak, sojaproteïenisolaat, natriumfosfate, beta -karoteen vir kleur, hoendergeur (bevat hoenderaftreksel, hoenderpoeier, hoendervet), geur, ontwater knoffel.
Koste: $ 1,59 by The Food Emporium in New York
Blinde proe -aantekeninge: "Totaal Campbell 's. En heeltemal, vals proe, maar ek het 'n sagte plek daarvoor & quot "Dit gaan gek klink, maar ek hou van hierdie een, al is die noedels soggend" Sout, vervelig "& quot; Regtig pap pap & noedels & quot
Voeding: Een porsie (1 koppie/246 g) = 90 kalorieë, 3 g totale vet, 1 g versadigde vet, 0 g transvet, 20 mg cholesterol, 860 mg natrium, 11 g totale koolhidrate, 2 g vesel, 2 g suiker , 5 g proteïen
Bestanddele: Organiese hoenderaftreksel (water, hoendervleis en natuurlike sappe, sout, rietsuiker, maltodextrien, natuurlike geur, gedroogde ui en aartappelstysel, gedroogde knoffel, borrie en speserye), organiese gekookte hoendervleis, organiese seldery, organiese uie, Organiese wortels, Organiese eiernoedel (griesmeel, hele eierpoeier, eierwit poeier), organiese aartappelstysel, Bevat 2% of minder van: organiese seldery, organiese tapioca -stysel, organiese uie, organiese hoendervet, seesout, organiese groente (wortels, uie, seldery), organiese pietersielie, organiese paprika, ontwaterde organiese uie, organiese rietsap, organiese speserye, organiese tumers, geurmiddels.
Koste: $ 2,99 by Whole Foods in New York
Blinde proe-aantekeninge: "Goeie geur, maar slegte noedel" Beste hoender van die tros, maar slegste sous "Beter speserye mengsel-salie?"
Kommentaar van Lippert: & quotDit was 'n moeilike een. Eerstens was die natriuminhoud van die meerderheid soppe redelik verstommend, gemiddeld tussen 600-800 mg per porsie porsie. Hoe realisties is dit regtig om net 1 koppie sop te hê? Die meeste van ons sal waarskynlik die volle blikkie afskuur, ten minste 2 koppies sop/2 porsies, wat beteken dat natriumvlakke ver bo 1700 mg kan kom. Ons daaglikse aanbeveling is ongeveer 2300 m 1,500 mg vir individue ouer as 51 jaar.
Proe erfstukbone eintlik anders as gewone supermarkbone?
Gedroogde boontjies is een van die kospakkies waaraan ek tot onlangs nie baie gedink het nie. As daar 'n keuse was tussen sakke boontjies by die winkel, sou ek die goedkoopste een kies. Ek het gedink dat gedroogde boontjies gedroogde bone is, nie waar nie? Hoeveel kan hulle smaak?
Maar toe lees ek 'n artikel in Die Inwoner van New York oor Rancho Gordo, 'n onderneming wat spesialiseer in die opsporing en verkoop van seldsame erfboontjies. Ek het geweet dat ek hulle moes probeer. As iemand wat sterk glo daaraan om fyn botter te koop as ek kan, het ek gewonder of ek 'n bestanddeel met 'n baie groter potensiaal om heerlik te wees gesien het as waarvoor ek dit erken het.
Daarom het ek besluit om 'n proeftoets te doen tussen Rancho Gordo & aposs erfstukbone en die gemiddelde sak wat ek by die supermark sou optel. Ek het Rancho Gordo & aposs middernagbone gekoop, wat $ 5,95 kos, en 'n sak Goya -swartbone, wat $ 1,09 kos by my plaaslike supermark en waarskynlik minder in dele van die land wat nie in New York is nie.
Kyk: Hoe om swartbone in die onmiddellike pot te maak
Ek kook gewoonlik gedroogde swartbone in my Instant Pot, of as 'n onderdeel van 'n ander maaltyd, soos swartboontjie -chili of swartboontaco. Maar vir die doel van hierdie toets het ek besluit om die boontjies baie eenvoudig te kook. Ek het beide soorte twee ure geweek die oggend toe ek dit kook. Beide potte boontjies het geel uie in blokkies gesny en gebraai in olyfolie, lourierblaar en water. Ek het dit tot kookpunt gebring en dan tot kookpunt gebring en die pot bedek met meer warm water uit die ketel as die vloeistof begin opraak. Aan die einde van die gaarmaaktyd het ek albei porsies met sout en peper geur. Dit & aposs dit.
Die eerste verskil wat ek opgemerk het, was hoeveel vinniger die erfstukbone kook. Dit is beslis nie 'n groot verrassing nie#Rancho Gordo -bone is vars, wat beteken dat hulle binne die afgelope jaar geoes en gedroog is. Jou gemiddelde gedroogde boontjie kan baie langer op die winkelrak sit. Vars gedroogde bone neem minder tyd om te kook. In hierdie geval is die Rancho Gordo-boontjies ongeveer twee uur lank gedoen, terwyl die boontjies in die supermark ongeveer vier uur geneem het om heeltemal gaar te word.
Wat my die meeste verbaas het, was nie die verskil in smaak nie, maar die verskil in tekstuur. Die Rancho Gordo -boontjies het 'n romerigheid wat ek nog nooit in 'n gedroogde boontjie beleef het nie. Ter vergelyking, het die Goya -boontjies effens mielig gevoel. Die Rancho Gordo -bone kook ook meer eweredig. Dit lyk ook of hulle die geur van die ui en lourierblaar meer eweredig oor die boontjie versprei, terwyl die boontjies in die supermark skynbaar sakke smaak het.
Maar is dit regtig die moeite werd om byna ses keer soveel geld aan 'n sak boontjies te spandeer? Dit hang af van u begroting en hoeveel u van boontjies hou. Ek het die erfstukbone gewoon oor rys geëet, en later, met 'n eier daaroor op 'n tortilla vir ontbyt. Maar die swartbone in die supermark was perfek bruikbaar. Ek het planne om meer speserye daarby te voeg en dit in die volgende paar weke in sop en bakkies te verwerk. As u wil hê dat die boontjie die ster van die vertoning is, en u wil nog $ 5 vir 'n sak neersit, ja, ek beveel beslis aan dat u Rancho Gordo probeer. As u nie veral boontjies verkoop nie, kan hulle u selfs oortuig om van plan te verander. Maar as alles wat u in u begroting kan pas, is wat u by die kruidenierswinkel kan kry, sal u chili steeds heerlik wees.
Daar is 'n rede waarom Betty Crocker -koekmengsels in byna alle kruidenierswinkels gevind kan word - die aanbod van die handelsmerk is heerlik. Hierdie vanieljekoekmengsel, gemaak met poeding, skep die uiteindelike klam, maar sagte sny met die klassieke vanieljesmaak wat dit so onweerstaanbaar maak. Smeer 'n bietjie vanieljegeursel bo-oor, en jy het 'n skouspelagtige koek.
Smaak toets: Die beste volgraan broodjie brood
Toebroodjiebrood is 'n steunpilaar in huiskombuise - wat sou ons skoolmaaltye gewees het sonder gesnyde brood? U kan maklik 'n sak brood in die yskas of kas vind. En deesdae het almal oorgeskakel van witbrood na koringbrood. Maar nie alle koringbrode is gelyk nie. Ons doel is om die koringbrood wat die lekkerste is uit die tros te vind.
Die meeste van ons koop net die brood wat te koop is, of die brood wat altyd die goedkoopste is. Baie van ons het grootgeword met dieselfde handelsmerk, soos Wonderbrood, en daarom koop ons dit steeds om die nostalgie lewendig te hou. Maar ons by Kitchen Daily moes weet: watter koringbrood is die beste in smaak en tekstuur? Watter een is die regte keuse vir toebroodjies?
Ons redakteurs het 10 verskillende koringbrode blind geproe. Ons het ontdek dat baie handelsmerke verskillende soorte koringbrode bied, soos landelike of klipgemaal. Baie van hulle het 'n ware koringgeur en 'n goeie tekstuur. Sommige was baie droog, en grens aan muf. Ander het 'n bitter smaak. En ongelukkig was daar sommige wat net te sag was om te hanteer, wat in die mond gom geword het. So, watter koringbrood moet u in die toekoms koop? Vind uit watter handelsmerke u moet oorslaan en watter die beste is vir toebroodjies in die skyfievertoning hieronder.
Hoe was jou gunsteling volgraanbrood? Stem op u gunsteling in die skyfievertoning en lewer 'n opmerking hieronder.
Soos altyd word ons smaaktoetse geensins beïnvloed deur of geborg deur die handelsmerke wat ingesluit word nie.
Die Kosher-dille-piekel wat proe verdeel het: Ba-Tampte
Die helfte van ons groep het letterlik teruggekeer na die smaak hiervan. uh, duidelik. piekel. Die ander helfte kon nie verstaan ​​hoe 'n ander piekel in die proe dit kan aanvul nie. Eerlik gesê, ek is 27 m van die voormalige kamp en vergelyk sy geur met die geur van medisinale room. Ander redakteurs, soos Becky Hughes en Emily Johnson, vind die kenmerkende rokerigheid opwindend anders as die ander monsters. Anya Hoffman, wat in New York grootgeword het, het gesê dat hulle haar herinner aan die vat piekel wat jy by 'n ou-skoolse New York-eetplek kry. & Quot Proe dit en besluit self.