Sure - kolom deur Gery Seidl - OPSIE NUUS
Maar seker - Column deur Gery Seidl
Gery Seidl 29. Januarie 2017, 13: 10 6k views
As ek terugdink, gaan my eerste kinderherinnering oor die woord veiligheid, die 'Helmi Children's Traffic Club.' Dit het alles oor veiligheid gegaan. 'N Smorgasbord met dinge om op te let as jy fietsry. As u vir die eerste keer u weg skool toe bemeester, gebruik 'n veiligheidsgordel en nog baie meer. 'N Wonderlike idee.
Maar soos met alle dinge, maak die dosis die gif. Want as u bewus word van hoe u iets regs moet doen, word u voortdurend gekonfronteer met die feit dat u dit nie "reg" kan doen nie en dat iets gebeur. So, waar trek 'n mens die lyn tussen 'moet 'n mens weet' en 'niemand sal waarskynlik daaraan dink nie? "
Veiligheidsmaatreëls in die Amerikaanse styl, waar die verwysing na die mikrogolfoond aandag gee aan "nie 'n troeteldier daarin droogmaak nie", is 'n ou hoed. Maar dit lyk vir my dat veiligheidsinstruksies ook hier toeneem. Waarom is dit? Is dit omdat die produsent gedwing word om te reageer op elke moontlike en onmoontlike gebruik van die produk? Is dit beter vir die staat om aan ons aandag te gee of is die mens eenvoudig bedwelmd en die mark het dit erken?
Wat moet verwag word van die stemgeregtigde, denkende persoon en sy nageslag? Dra ek 'n valhelm op die helling of nie? Wanneer sal die tyd aanbreek dat ek dit sal doen? Is dit net die helm verpligtend of moet ek 'n rugbeskermer dra? Knie- en elmboogkussings. 'N Skietpistool. Natuurlik nie! Die helm sal doen. O, reg? Ons sal sien.
Die motor van môre is nou toegerus met die modernste toerusting. Verskeie kameras scan die omgewing rondom ons en gee ons alle moontlike inligting. 'N Verandering aan die baan sonder om te flits, kan slegs met geweld gedoen word, want die motor beheer dit. Om op die voorste man tot op 'n toegelate vlak te ry, is nie meer moontlik nie omdat die motor vanself rem. Op grond van u gedrag, erken die motor as u moeg is en raai u aan om 'n blaaskans te neem. Dit is slegs 'n paar maniere waarop ek 'n gevoel van "sekuriteit" gee. Afgesien van die feit dat ek verskillende sitposisies kan programmeer, herken die motor my dadelik op my selfoon en stamp hy in 'n swaar tinnitus, as ek nie dadelik na die begin vasgekeer het nie.
Dit dien natuurlik al my veiligheid, sover ek dit verstaan. Wat gebeur egter as al die meganismes onafhanklik gaan. Onlangs het dit by 'n motormark gebeur dat ek die motor met die afstandsbediening oopmaak en die enjin outomaties begin. So, as my motor skielik met alle mag besluit om te rem, omdat hy 'n hindernis vermoed? Onmoontlik? O, reg! Ons sal sien.
Hoe sal ons dit hanteer as ons motor besef dat die bestuurder moeg is, net na die volgende parkeerterrein ry en ons 'n uur af gee? En wee, as dit nie gerus is tydens hierdie pouse nie. Ons sit dae lank op die parkeerterrein. Ten minste totdat ons motor weer besluit dat ons mag ry. 'U kan dit uitskakel,' sê die ontwerper. Natuurlik. Maar hoeveel langer?
Is dit die magie wat ons verder bring, of is dit die "spoke" waarvan ons nooit op een of ander tydstip ontslae sal raak nie?
Is dit die magie wat ons verder bring, of is dit die "spoke" wat ons op geen stadium ontslae sal raak nie? Die feit dat ons ouers destyds in die motor gelê het - ek op die hoedrak en my broer in die agterste sitplek van ons Opel Records - sou my pa se rybewys lewenslank kos. Dit was destyds so. Nekarms en bande het nie bestaan ​​nie of is nie gebruik nie. Die stuur was styf, maar die bumper was steeds 'n bumper en nie 'n skuif nie. Die blikkie was so dik dat jy dit kon gebruik om 'n tweede motor te bou. In 'n Kewerjaar het 1957 geglo dat dit teen 'n snelheid van 80 km / h sou vlieg.
Al die sneeu van gister. Die mens het vinniger geword en dit verg meer sekuriteit. Maak nie saak waarheen hy beweeg nie. Maar veral in die lug. Vandag kan ek ongehinderd met 200 kg plofstof in die U1 beland en die St. Stephen's-katedraal in die nuut opgeknapte Virgil-kapel insink, maar ek kan nie met my haargel in die vliegtuig klim nie. Sou ek nou gelukkig wees en die vryheid van die metro kan geniet of die betekenis van die beperkings bevraagteken as ek in die lug reis?
Wat ek nog nie ontdek het nie, is die wenk om jou eie brein aan te skakel.
Waar begin veiligheid en wanneer word dit 'n boelie en 'n suiwer wins? Ons leefruimte is vol verbode en verbode. Wat ek nog nie ontdek het nie, is die wenk om 'jou eie brein aan te skakel'.
Dit bestaan ​​nog steeds, en dit kan baie doen, hoewel ons slegs ongeveer vyf persent van die potensiële kapasiteit gebruik. Sou die lewe steeds moontlik wees in 'n funksionerende samelewing sonder veiligheidsinstruksies?
Waarvoor ek wens, is die veiligheid wat vandag slegs 'n ongeskonde gesin aan hul kind kan gee. Dit is hoe kinders die wêreld kan ontdek. Die sekuriteit van 'n samelewing wat vir mekaar sorg en die sekuriteit om eerlik geld te verdien terwyl u drome najaag. Toegegee, miskien klink dit alles effens blouoog. Maar ek is seker ek sal nie hierdie naïwiteit aanpak nie. Kom ons sorg vir mekaar.