Generaal Piet Potgieter, die neef van Hermanus Potgieter wat op so ‘n gruwelike wyse vermoor is, het met 100 man van Soutpansberg af vertrek en kommandant-generaal M.W. Pretorius met 200 man van Pretoria af. Kruger was as onder-bevelvoerder by lg. kommando. Reeds voor hierdie kommando’s kon verenig, het die Swartes gedurende die nag vir Potgieter aangeval. Gelukkig is hulle teruggeslaan.
Die kommando’s het teen die Swartes opgetrek en hulle in die berg ingejaag waar hulle in grotte skuiling gesoek het. Die Swartes was vasgekeer en die doel was om hulle deur uithongering tot oorgawe te dwing sodat hulle die kapteins uitlewer. Kruger het egter besluit om hulle met lis te laat oorgee.
In die donker het hy ongesiends die grot binnegesluip. Daar het hy hulle in hulle eie taal toegespreek en gesê dat hulle eerder moes oorgee voordat almal van honger omkom. Die Blankes sal hulle nie doodmaak nie en hy sal voor loop om hulle te beskerm. Skielik het ‘n swarte “Magoa” (witman) uitgeroep en almal het dieper in die grot ingevlug.
Pleks van om te draai het Kruger saam dieper ingevlug en daar gewag terwyl al die Swartes die bek van die grot dopgehou het. Nie een het vermoed dat hy tussen hulle geskuil het nie.
Na ‘n rukkie het hy weer met hulle gepraat en uiteindelik daarin geslaag om ongeveer 180 Swart vrouens en kinders saam met hom uit te bring, sonder dat hulle geweet het dat ‘n Witman hulle begelei.
Sy eintlike doel, naamlik om die swart kapteins te vang wat vir die moorde op Potgieter verantwoordelik was, het nie geslaag nie en daarom is die beleg voortgesit.