Troje en die Trojaanse Oorlog - Inligting - 2022
Troje en die Trojaanse Oorlog
Troy (tur. Truva), die tweede naam is Ilion, 'n antieke stad in die noordweste van Klein-Asië, aan die kus van die Egeïese See. Dit was bekend vir sy antieke Griekse epics, wat in 1870 ontdek is. tydens die opgrawings deur G. Schliemann van die Hissarlik-heuwel. Die stad het veral bekendheid verwerf danksy die mites oor die Trojaanse oorlog en die gebeure wat in die gedig van Homerus "Iliad" beskryf word, waarvolgens die tienjarige oorlog van die koalisie van Achaese konings onder leiding van Agamemnon - koning van Mycenae teen Troje geëindig het met die val van die stad - 'n fort. Die mense wat Troy bewoon het, word in antieke Griekse bronne Teukras genoem.
Troje is 'n mitiese stad. Vir baie eeue is die realiteit van die bestaan ​​van Troje bevraagteken - dit bestaan ​​soos 'n stad uit 'n legende. Maar daar was altyd mense op soek na 'n weerspieëling van die regte geskiedenis in die gebeure van die Iliade. Daar is egter eers in die 19de eeu ernstige pogings aangewend om die antieke stad te vind. In 1870 het Heinrich Schliemann, terwyl hy die bergdorpie Gissrlyk aan die Turkse kus uitgegrawe het, oor die puinhope van 'n antieke stad gekom. Hy het voortgegaan met opgrawings tot 'n diepte van 15 meter en hy het skatte opgespoor wat tot 'n ou en hoogs ontwikkelde beskawing behoort. Dit was die ruïnes van die beroemde Homeriese Troje. Dit is opmerklik dat Schliemann 'n stad wat vroeër gebou is (1000 jaar voor die Trojaanse oorlog) opgegrawe het, uit verdere navorsing getoon het dat hy eenvoudig deur Troy deurgekom het, aangesien dit opgerig is op die ruïnes van 'n antieke stad wat hy gevind het.
Troy en Atlantis is dieselfde. In 1992 stel Eberhard Zangger voor dat Troy en Atlantis een en dieselfde stad is. Hy het sy teorie gebaseer op die ooreenkoms met die beskrywings van stede in antieke legendes. Hierdie aanname het egter geen verspreide en wetenskaplike basis gehad nie. Hierdie hipotese is nie wyd ondersteun nie.
Die Trojaanse oorlog het oor 'n vrou uitgebreek. Volgens die Griekse legende het die Trojaanse oorlog uitgebreek vanweë die feit dat een van die 50 seuns van koning Priam, Parys, die pragtige Helen, die vrou van die Spartaanse koning Menelaus, ontvoer het. Die Grieke het troepe presies gestuur om Helen in te neem. Volgens sommige geskiedkundiges is dit waarskynlik slegs die hoogtepunt van die konflik, dit wil sê die laaste strooi wat aanleiding gegee het tot die oorlog. Voordat dit vermoedelik was, was daar baie handeloorloë tussen die Grieke en Trojane, wat die handel langs die hele kus in die Dardanelles-straat beheer het.
Troy het tien jaar geduur danksy hulp van buite. Volgens beskikbare bronne het die leër van Agamemnon voor die stad op die strand gekamp sonder om die vesting van alle kante te beleër. Dit is gebruik deur die koning van Troy Priam, wat noue bande met Caria, Lydia en ander streke van Klein-Asië gevestig het, wat hom gedurende die oorlog gehelp het. Gevolglik was die oorlog baie uitgerek.
Die Trojaanse perd het regtig bestaan. Dit is een van die min episodes van daardie oorlog wat nooit sy argeologiese en historiese bevestiging gevind het nie. Daar is ook nie 'n woord oor die perd in die Iliade nie, maar Homer beskryf dit in sy Odyssey in detail. En al die gebeure wat verband hou met die Trojaanse perd en hul besonderhede is deur die Romeinse digter Virgil in die "Aeneid", 1ste eeu, beskryf. VC, d.w.s. byna 1200 jaar later. Sommige historici stel voor dat die Trojaanse perd 'n soort wapen beteken, byvoorbeeld 'n ram. Ander beweer dat dit is wat Homer die Griekse seevaartuie genoem het. Dit is moontlik dat daar glad nie 'n perd was nie, en Homerus het dit in sy gedig gebruik as 'n simbool van die dood van troostelose trojane.
Die Trojaanse perd het na die stad gekom danksy 'n listige truuk van die Grieke. Volgens die legende versprei die Grieke 'n gerug dat daar 'n profesie bestaan ​​dat as 'n houtperd binne die mure van Troje sou staan, dit die stad vir ewig teen Griekse aanvalle sou kon verdedig. Die meeste inwoners van die stad wou nie glo dat die perd na die stad gebring moes word nie. Daar was egter ook teenstanders. Priester Laocoon het aangebied om die perd aan die brand te steek of van die krans af te gooi. Hy gooi selfs 'n spies op die perd, en almal hoor dat die perd leeg is. Kort voor lank is 'n Grieks met die naam Sinon gevange geneem wat aan Priam gesê het dat die Grieke 'n perd gebou het ter ere van die godin Athena om jare se bloedvergieting te versoen. Dit is gevolg deur tragiese gebeure: tydens die offer aan die seegod Poseidon het twee groot slange uit die water opgekom wat die priester en sy seuns verwurg het. Aangesien dit van bo af gesien is, het die Trojane besluit om hul perd in die stad in te rol. Dit was so groot dat dit nie deur die hek kon pas nie en 'n deel van die muur moes uitmekaar haal.
Die Trojaanse perd het die val van Troje veroorsaak. Volgens die legende het Sinon die nag nadat die perd die stad binnegekom het, die soldate wat binne-in die baarmoeder wegkruip, van sy baarmoeder vrygelaat, wat die wagte vinnig gebreek en die stadspoorte oopgemaak het. Die stad, wat aan die slaap geraak het ná gewelddadige vieringe, het nie eens sterk weerstand gebied nie. Verskeie Trojaanse krygers onder leiding van Aeneas het die paleis en die koning probeer red. Volgens antieke Griekse mites het die paleis geval danksy die reus Neoptolemus, die seun van Achilles, wat die voordeur met sy byl gebreek en koning Priam doodgemaak het.
Heinrich Schliemann, wat Troy gevind en 'n groot fortuin in sy lewe gehad het, is in 'n arm gesin gebore. Hy is in 1822 gebore in die familie van 'n plattelandse pastoor. Sy vaderland is 'n klein Duitse dorpie naby die Poolse grens. Sy ma is oorlede toe hy 9 jaar oud was. My pa was 'n harde, onvoorspelbare en egosentriese man wat baie lief was vir vroue (waarvoor hy sy posisie verloor het). Op die ouderdom van 14 is Henry van sy eerste liefde, die meisie Minna, geskei. Toe Henry 25 jaar oud was en hy al 'n bekende sakeman geword het, het hy uiteindelik in 'n brief Minna se hand van haar pa gevra. Die antwoord lui dat Minna met 'n boer getroud is. Hierdie boodskap het uiteindelik sy hart gebreek. Die passie vir Antieke Griekeland het in die siel van die seun verskyn te danke aan sy vader, wat saans die Iliade aan kinders voorgelees het, en dan sy seun 'n boek oor die wêreldgeskiedenis met illustrasies aangebied het. In 1840, na 'n lang en uitputtende werk in 'n kruidenierswinkel wat hom amper sy lewe gekos het, is Henry aan boord van 'n skip wat na Venezuela vaar. Op 12 Desember 1841 is die skip in 'n storm vasgevang en is Schliemann in die ysige see gegooi, van die dood af is hy gered deur 'n vat, waarop hy vasgehou het totdat hy gered is. Gedurende sy lewe het hy 17 tale geleer en 'n groot fortuin gekry. Die hoogtepunt van sy loopbaan was egter die uitgrawing van die groot Troje.
Heinrich Schliemann het die opgrawings van Troje onderneem weens die wanorde in sy persoonlike lewe. Dit word nie uitgesluit nie. In 1852 trou Heinrich Schliemann, wat baie sake in St. Petersburg gehad het, met Ekaterina Lyzhina. Hierdie huwelik het 17 jaar geduur en was vir hom absoluut leeg. Hy is van nature 'n passievolle man en trou met 'n gesonde vrou wat vir hom koud was. As gevolg daarvan was hy amper op die rand van waansin. Die ongelukkige egpaar het drie kinders gehad, maar dit het Schliemann nie geluk gebring nie. Uit desperaatheid het hy 'n ander fortuin verdien met indigo verf. Boonop het hy die Griekse taal noukeurig opgeneem. 'N Onverbiddelike hunkering na reis het in hom verskyn. In 1868 besluit hy om na Ithaca te gaan en sy eerste ekspedisie te organiseer. Daarna is hy in die rigting van Konstantinopel, na die plekke waar volgens die "Iliade" Troy was en met opgrawings op die Hissarlik-heuwel begin. Dit was sy eerste stap op pad na die groot Troy.
Helena Trojan se juwele wat Schliemann op sy tweede vrou probeer het. Henry is aan sy tweede vrou voorgestel deur 'n ou vriend, 'n 17-jarige Griekse vrou, Sofia Engastromenos. Volgens sommige bronne, toe Schliemann in 1873 die beroemde skatte van Troje (10.000 goue voorwerpe) gevind het, het hy hulle na bo oorgedra met die hulp van sy tweede vrou, vir wie hy baie lief was. Onder hulle was twee luukse tiara's. Henry het een van hulle op Sophia se kop gesit en gesê: "Die juweel wat Elena Troyanskaya gedra het, versier my vrou nou." Op een van die foto's word sy inderdaad in die pragtige sieraden uit die oudheid uitgebeeld.
Die Trojaanse skatte het verlore gegaan. Daar is baie waarheid daarin. Die Schliemann het 12.000 items aan die Berlynse Museum geskenk. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is hierdie onskatbare skat oorgedra na 'n bunker waaruit dit in 1945 verdwyn het. 'N Deel van die tesourie het onverwags in 1993 in Moskou verskyn. Daar is nog steeds geen antwoord op die vraag: "Was dit die troy van goud?"
Tydens opgrawings by Hisarlik is verskeie lae stede van verskillende tye ontdek. Argeoloë het 9 lae geïdentifiseer wat tot verskillende jare behoort. Hulle word almal Troy genoem. Slegs twee torings het van Troje I oorleef. Schliemann het Troy II ondersoek en dit as die ware Troje van koning Priam beskou. Troje VI was die hoogste punt van die stad se ontwikkeling; sy inwoners het winsgewend met die Grieke verhandel, maar dit lyk asof hierdie stad erg verwoes is deur 'n aardbewing. Moderne geleerdes glo dat die gevind Troje VII die ware stad van Homeros Iliad is. Volgens historici het die stad in 1184 vC geval nadat dit deur die Grieke verbrand is. Troje VIII is herstel deur die Griekse koloniste, wat ook die tempel van Athena hier gebou het. Troje IX behoort reeds tot die Romeinse Ryk. Daar moet op gelet word dat uitgrawings aangetoon is dat die Homeriese beskrywings die stad baie akkuraat beskryf.