Sabinet | Aspekte van diaspora in drie Afrikaanse dramatekste na 2004
oa Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Aspekte van diaspora in drie Afrikaanse dramatekste na 2004 Navigate this Journal About Current issue Previous issues Submit a paper Contact the Editor OA African Journal Archive ISSN :
Abstract HTML Metrics Related Content Abstract Hierdie artikel ondersoek die vraag of sommige Afrikaanse Suid-Afrikaanse dramas weerspieëlings van die begrip diaspora bied wat bydra tot die spanning tussen "post-postkoloniale" sentrums en marges. Onderliggend aan die probleem is die aanname dat vorme van postkolonies in dramatekste ingebed kan word. Ek vertrek in hierdie artikel van die hipotese dat die onderstaande dramas op werklike gemeenskappe gebaseer is en op hul aard as postkolonies kommentaar lewer. Hierdie aanname en hipotese skep die moontlikheid om drie variasies van diaspora te onderskei. Tom Gouws se drama Nag van die lang messe (2006) hou die nouste met die eerste vorm verband, naamlik &apos;n klassieke diaspora. Die drama bied &apos;n voorstelling van sewe uitgeweke Suid-Afrikaanse mans wat as Team 4 Emergency Operations onder Caring Cross-moltreinstasie werk. In die teks verwys hierdie naam na Charing Cross-moltreinstasie, wat in werklikheid bestaan en in Westminster, Londen, geleë is. Die voorstelling van transnasionale gemeenskappe, of &apos;n moderne diaspora, vorm die agtergrond vir Deon Opperman se drama Kaburu (2008). Kaburu het &apos;n dubbele fokus, naamlik sommige Afrikaners se historiese verspreiding na Brits-Oos-Afrika (tans Kenia) en die huidige diaspora van Afrikaners na Kanada. Die derde vorm van diaspora, inwaartse/interne diaspora, het op Christiaan Botha se drama //Kabbo op die ysterspoor (2005) betrekking. Die drama bied &apos;n voorstelling van die titelkarakter se verplasing na die groot god Eloib se werklikheid. Histories was die werklike //Kabbo &apos;n sjamaan en was die San die eerste bewoners van Suidelike Afrika. Botha se drama herinner ons daaraan dat voorstellings van diaspora in die Afrikaanse drama nie slegs Afrikaners en hul bande met &apos;n tuisland, gasheerland en postkolonie betrek nie.